diff --git "a/10/10139.json" "b/10/10139.json"
new file mode 100644--- /dev/null
+++ "b/10/10139.json"
@@ -0,0 +1,3202 @@
+{
+  "letter_id": "10139",
+  "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/10139",
+  "dominant_topic": 14,
+  "topic_dist": [
+    0.058853,
+    0.058334,
+    0.038631,
+    0.047933,
+    0.043615,
+    0.054304,
+    0.045341,
+    0.057262,
+    0.045416,
+    0.045516,
+    0.041942,
+    0.045117,
+    0.053406,
+    0.054401,
+    0.071654,
+    0.06478,
+    0.041137,
+    0.040303,
+    0.051179,
+    0.040877
+  ],
+  "citations": [
+    {
+      "rank": 1,
+      "cf_id": "cf018",
+      "work_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1",
+      "max_score": 0.679305,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_23_25",
+          "bdc_text": "alle enndrung etc. Deßhalb üch ouch zum trüwlichesten ermannt unnd gepettenn habenn , by demselben nach üwerm erpietennAnerbieten ( vgl. SI IV 1869f) . - Gemeint ist das Zürcher Messemandat vom 29 . Mai 1532 , s. oben [Nr. 101 ] S. 129 , Anm. 12. , als wir hoffennt , getrüwlich unnd statthafftstandhaft , aufrecht ( vgl . Grimm X/II I 1022 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2611",
+          "psc_text": "ἄλλα τὰ περὶ αὐτοῦ εἰρημένα. περὶ γὰρ τοῦ Μελχισεδὲκ εἴρηται ὅτι »ἦν ἱερεὺς τοῦ ὑψίστου«. εἰ οὖν ὕψιστός ἐστιν οὗτος καὶ πατήρ, ἄρα ἑτέρου 4 Matth. 28, 19 — 6 I Kor. 12, 11 — 29 Gen. 14, 18 M U (bis πλανῆσαι Ζ. 13; S. 336, 14 — 337, 9 in U ausgelassen) 14 vgl. Cramer Cat. in ep. ad Hebr. 556, 3 1 ἐφθέγγετο + οὖν U | ἐν] σὺν Μ 8 περὶ < U 9 λ;γει < U | ὅτι] οὔτε U | χαρίσμασιν + εἶπεν ὅτι < U | † δωρεῖται] etwa ἐμπολιτεύεται * 10 τὰ < Μ 11 αὐτοῖς συμβαίνοντα < U | ἀλλ’ U 12 αἵρεσιν < U 21 ὑπέρογγον Μ 22 * etwa <ἀνοήτως>* | * <εὶς τὸν μελχισεδὲκ εἰρημένα ὡς> * 26 <παρὰ> * ὑψίστου ὑπάρχων ἱερεὺς οὐκέτι αὐτὸς εἴη πατὴρ τῶν ὅλων, ἱερατεύων ἑτέρῳ ὑψίστῳ. καὶ ὦ τῆς τῶν ἀνθρώπων χυδαιότητος",
+          "candidate_score": 0.679305,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_23_25",
+          "bdc_text": "alle enndrung etc. Deßhalb üch ouch zum trüwlichesten ermannt unnd gepettenn habenn , by demselben nach üwerm erpietennAnerbieten ( vgl. SI IV 1869f) . - Gemeint ist das Zürcher Messemandat vom 29 . Mai 1532 , s. oben [Nr. 101 ] S. 129 , Anm. 12. , als wir hoffennt , getrüwlich unnd statthafftstandhaft , aufrecht ( vgl . Grimm X/II I 1022 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2101",
+          "psc_text": "μݲςݲ Μ U 2 τοῦτον] οὗτοι] U 4 μειζοτέραν Μ 5 πληθοῦσι Μ | τε < U 6 λεγομένη U 8 διὰ τοῦ Μ 9 αἱρέσεις + <εἰσιν>? * | χωρίω U 11 τῆς] τῆ U | vor Ῥωμαίων + τῶν U 11 f <κατὰ> * 12 vor Ἀντιοχέων + τῶν U | πάντῃ Pet.] παντὶ ΜU | * etwa <ἔσπαρται> * <δύναμιν> ἀντικειμένην πρὸς τὰ τοῦ θεοῦ ποιήματα, [καὶ] μὴ ὐποτασσομένου θεῷ, ἀλλὰ ἰσχύοντος καὶ πράττοντος ὡς κατὰ ἰδίαν ἐξουσίαν καὶ οὐχ ὡς ἐν παρεκτροπῇ γενομένου· οὐ γὰρ κατὰ τὴν ἐκκλησίλαν έγουσιν, ἀλλὰ ἄλλως παρὰ τὸ τῆς ἀληθείας κήρυγμα. κέχρηνται δὲ γραφαῖς πρωτοτύπως ταῖς λεγομέναις Ἀνδρέου καὶ Ἰωάννου Πράξεσι καὶ Θωμᾶ καὶ ἀποκρύφοις τιςὶ καὶ οἷς βούλονται λόγοις τῆς παλαιᾶς διαθήκης. τὸν δὲ γάμον σαφῶς τοῦ διαβόλου ὁρίζονται· ἔμψυχα δὲ βδελύσσονται, ἀπαγορεύοντες οὐχ ἕνεκεν ἐγκρατείας οὔτε πολιτείας, ἀλλὰ κατὰ φόβον καὶ ἰνδαλμὸν τοῦ μὴ καταδικασθῆναι ἀπὸ τῆς τῶν ἐμψύχων",
+          "candidate_score": 0.671114,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_29",
+          "bdc_text": "krafft sins geistsVgl. Joh 14 , 26. 16 , 13 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3235",
+          "psc_text": "τὰ πρὸς μῖξιν καὶ ἔκκαυσιν ἁμαρτήματα; ὅθεν καὶ »πᾶν ἁμάρτημα ὃ ἐὰν ποιήσῆ ἄνθρωπος ἐκτὸς τοῦ σώματός ἐστιν, ὁ δὲ πορνεύων εἰς τὸ ἴδιον σῶμα ἁμαρτάνει.« τῦφος μὲν γὰρ καὶ ἀπιστία καὶ θυμὸς καὶ ὑπόκρισις ψυχῆς ἁμαρτήματα, πορνεία δὲ καὶ οἶστρος καὶ τρυφὴ σώματος· μεθ’ ὧν οὔτε ψυχὴ πρὸς ἀλήθειαν ἀναπτήσεται οὔτε σῶμα σωφροσύνης ὑποταχθήσεται δόγμασιν, ἀλλὰ ἄμφω διολισθήσουσι τῆς βασιλείας τοῦ Χριστοῦ. καὶ τοίνυν εἶ τὰ σώματα ἡμῶν ἐν ἁγιασμῷ διακρατούμενα »ναός ἐστι τοῦ ἐν ἡμῖν οἰκοῦντος πνεύ- 11 f IKor. 6, 16 — 15 I Kor. 6, 18 — 21 I Kor. 6, 19 M U S 1 ἢ οὐκ οἴδατε ὅτι] καὶ Μ (vgl. Z. 2) 2 μίαν + ἢ οὐκ οἴδατε ὅτι Μ | δὲ < Μ 3 ἂν M | ποιήσῃ *, vgl. Ζ. 15] ἁμαρτήση MU 6 γὰρ < S 7 οὗν] ἄρα γε (vor δοξάσατε) Μ aber S | ὑμῶν + u. an",
+          "candidate_score": 0.667394,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_23_25",
+          "bdc_text": "alle enndrung etc. Deßhalb üch ouch zum trüwlichesten ermannt unnd gepettenn habenn , by demselben nach üwerm erpietennAnerbieten ( vgl. SI IV 1869f) . - Gemeint ist das Zürcher Messemandat vom 29 . Mai 1532 , s. oben [Nr. 101 ] S. 129 , Anm. 12. , als wir hoffennt , getrüwlich unnd statthafftstandhaft , aufrecht ( vgl . Grimm X/II I 1022 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2162",
+          "psc_text": "9 τοῦ < Μ 10 * etwa <καὶ ἐφοβήθη, ὡς> * | ἄλλοι] ἀλλότριοι Μ 11 ὁ < Μ 12 τοῦ < Μ | γὰρ < U | <φησι> * 14 ἰδεῖν hinter ἀληθείᾳ U 15 vor σώφρονι + ἐν U 17 θελήσωσι Μ | <ὅτι> * οἱ ἰδόντες τοὺς δύο τοὺς ἐν ἐσθήσεσι λευκαῖς οὐκ ἐν παραπληθίᾳ ὁρῶσιν, ἀλλὰ ἤκουον ἐρρωμένῃ τῇ διανοίᾳ ὅτι »ἄνδρες Γαλιλαῖοι, τί ἑστήκατε εἰς τὸν οὐρανὸν ἀτενίζοντες; οὗτος ὁ Ἰησοῦς ὁ ἀφ᾿ ὑμῶν εἰς τὸν οὐρανὸν ἀναληφθεὶς οὕτως ἐλεύσεται« καὶ τὰ ἑξῆς. εἶτα δὲ καὶ Πέτρος, ὡς ἔφην, ὁρῶν καὶ ἀκούων καὶ ἀποκρινόμενος καὶ λέγων »μηδαμῶς, κύριε«, εὐσταθῶν ἦν τῇ διανοίᾳ. Ἄγαβος γὰρ προφητεύων ἔλεγεν καὶ μετὰ σχήματος θαυμαστοῦ αἰνιττόμενος, λαβὼν τὴν ζώνην τοῦ Παύλου καὶ δήσας τοῖς ἰδίοις ποσὶν φησίν »οὗτος οὗ ἐστιν ἡ ζώνη αὕτη, δήσουσιν αὐτὸν καὶ ἀποίσουσιν εἰς Ἱερουσαλήμ«. ἀλλὰ καὶ πάλιν ἐν Ἀντιοχείᾳ κατῆλθον προφῆται καὶ κατήγγελλον λιμὸν ἔσεσθαι",
+          "candidate_score": 0.667239,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_23_25",
+          "bdc_text": "alle enndrung etc. Deßhalb üch ouch zum trüwlichesten ermannt unnd gepettenn habenn , by demselben nach üwerm erpietennAnerbieten ( vgl. SI IV 1869f) . - Gemeint ist das Zürcher Messemandat vom 29 . Mai 1532 , s. oben [Nr. 101 ] S. 129 , Anm. 12. , als wir hoffennt , getrüwlich unnd statthafftstandhaft , aufrecht ( vgl . Grimm X/II I 1022 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2641",
+          "psc_text": "M 5 καὶ < U | ἐν υἱῷ < M 7 * <μενέτω> * 9 παισθεῖσα Dind.] πεισθεῖσα M πιασθεῖσα U | <δὲ> * | ἄλλας] πολλὰς M 10 Unterschrift: τέλος τῆς κατὰ βαρδησιανιστῶν U 11 Überschrift: κατὰ νοητιανῶν λݲςݲ ἢ καὶ νݲςݲ M U 12 δὲ < U 13 ἀλλ᾿ + ἢ M | ἀπὸ] πρὸ U | ἐτῶν2] τῶν U 14 πλείω + ἢ U 16 <ἐκήρυξαν> * 17 διενοήθη M | αὐτὸς] οὗτος U | ἐπάρματι Pet.] ἐφάρματι M ἐπ᾿ ἄρμασι U μανίας ἐπαρθεὶς ἐτόλμησε λέγειν, τὸν παρέρα πεπονθέναι· ἔτι δὲ μείζονί τινι τύφῳ καὶ παραφροσύνῃ ἐνεχθεὶς ἑαυτὸν ἔλεγε Μωυσέα καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ Ἀαρών. ἀλλὰ μεταξὺ τούτων ἀπὸ τῆς περὶ αὐτοῦ ἐνηχήσεως οἱ μακάριοι πρεσβύτεροι τῆς ἐκκλησίας μετακαλεσάμενοι αὐτὸν ἐξήταζον περὶ τούτων ἁπάντων καὶ εἰ ταύτην τὴν βλασφημίαν περὶ πατρὸς προηγάγετο. ὁ δὲ τὰ πρῶτα μὲν ἠρνεῖτο ἐπὶ τοῦ πρεσβυτερίου ἀγόμενος, διὰ τὸ μηδένα πρὸ αὐτοῦ",
+          "candidate_score": 0.665655,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_23_25",
+          "bdc_text": "alle enndrung etc. Deßhalb üch ouch zum trüwlichesten ermannt unnd gepettenn habenn , by demselben nach üwerm erpietennAnerbieten ( vgl. SI IV 1869f) . - Gemeint ist das Zürcher Messemandat vom 29 . Mai 1532 , s. oben [Nr. 101 ] S. 129 , Anm. 12. , als wir hoffennt , getrüwlich unnd statthafftstandhaft , aufrecht ( vgl . Grimm X/II I 1022 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1994",
+          "psc_text": "τοῦ ausradiert 7 οὐκ Pet. 11 * etwa ἐλέγχεται τῆς * 14 αἷς (sc. μαρτυρίαις) *] oἷς VM 16 τούτω Μ 19 ζῶντος Corn.] σώζοντος VM 21 ἀλλ᾿ ὡς Corn.] ἀλλοίως VM | ἀκροτηριάσας Μ 23 ἔχει Pet.] ἐκεῖ VM 26 πάντα Μ καὶ αὐτοῦ ἀθυρογλώσσως ἑτέρως τὴν αὐτοῦ θεότητα ἀποστρέφοντες, τὸ ὅνομα τῆς ἄνωθεν γεννήσεως κακίζειν οὐκ ἐντρέπονται. τινὲν γὰρ αὐτῶν τετολμήκασιν, ὡς ἔφην, αὐτὸν τὸν κύριον εἶναι υἱὺν τοῦ πονηροῦ λέγειν οὐκ αἰσχυνόμενοι, ἄλλοι δὲ οὐχί, ἀλλὰ τοῦ κριτοῦ τε καὶ δημιουργοῦ. εὐσπλαγχνότερον <δὲ> γεγονότα καὶ ἀγαθὸν ὅντα καταλεῖψαι μὲν τὸν ἴδιον αὐτοῦ πατέρα κάτω (πῆ μὲν λεγόντων τὸν δημιουργόν, ἄλλων δὲ τὸν πονηρόν), ἄνω δὲ ἀναδεδραμηκέναι πρὸς τὸνἐν ἐατονομάστοις τόποις ἀνθὸν θεὸν καὶ αὐτῷ προσκεκολλῆσθαι. πεμφθέντα δὲ ὑπ᾿αὐτοῦ εἰς τὸν κόσμον καὶ πρὸς ἀντιδικίαν τοῦ ἰδίου πατρὸς ἐλθόντα τὸν Χριστὸν [καὶ] καταλῦσαι αὐτοῦ τὸ πάντα ὅσα ὁ κατὰ φύσιν πατὴρ αὐτοῦ ἐνομοθέτει, ἥτοι ὁ λαλήσας ἐν τῷ",
+          "candidate_score": 0.663089,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_23_25",
+          "bdc_text": "alle enndrung etc. Deßhalb üch ouch zum trüwlichesten ermannt unnd gepettenn habenn , by demselben nach üwerm erpietennAnerbieten ( vgl. SI IV 1869f) . - Gemeint ist das Zürcher Messemandat vom 29 . Mai 1532 , s. oben [Nr. 101 ] S. 129 , Anm. 12. , als wir hoffennt , getrüwlich unnd statthafftstandhaft , aufrecht ( vgl . Grimm X/II I 1022 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2935",
+          "psc_text": "γοῦν πεποίηκε σύνταξιν εἰς ἑκάστην γραφήν, καὶ ὅσα κτἑ. Georg. | 3 ἐστι + τῶν αὐτοῦ <συγγραμμάτων>? vgl. Z. 19 * 4* etwa <ἀδύνταον ἅπαντα εἰς μέσον φέρειν· ἀεὶ δὲ ἐξηγούμενος τὴν γραφὴν> * 5 ἃ αὐτῷ] οὕτως Μ | ἐν < Μ 6 τῶν < Georg. | τῶν προοιμίων][τῶν] παροιμιῶν? * 6f τῶν ἄλλων] ἀλόγων Georg. 7 παρ᾿ αὐτοῦ < U | χαριέστατα Μ 7f διηγήματα Georg. 8 εἰς δόγματα] περὶ πίστεως Georg. 8f καὶ περὶ — θεωρίας < Georg. 9 ἀτοπώτατα U ἀτοπώτερος Georg. | τῶν πρὸ — θεωρίας < Georg. 10 πλὴν—αἰσχρουργιῶν < Georg. 10f γὰρ αὐτὸς] δὲ αὐτῷ Georg. 11 αὐτὸς < U | ἀσκητῶν U 11f ὡς καὶ—διὸ καὶ] τοιοῦτον ὡς καὶ Georg. 12f ἀπὸ ὑπερβολῆς—πεπτωκέναι] δἰ ὑπερβολῆν ἀστίας τε καὶ σκληραγωγίας ἀνατραπῆναι Georg. 13 ἀσιτίας < Μ 14 <μετὰ> * 15 [καὶ] * 18 ἀλλὰ ὡς πολλάκις εἶπον *] ὡς πολλάκις εἶπον ἀλλὰ MU",
+          "candidate_score": 0.662158,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_23_25",
+          "bdc_text": "alle enndrung etc. Deßhalb üch ouch zum trüwlichesten ermannt unnd gepettenn habenn , by demselben nach üwerm erpietennAnerbieten ( vgl. SI IV 1869f) . - Gemeint ist das Zürcher Messemandat vom 29 . Mai 1532 , s. oben [Nr. 101 ] S. 129 , Anm. 12. , als wir hoffennt , getrüwlich unnd statthafftstandhaft , aufrecht ( vgl . Grimm X/II I 1022 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1979",
+          "psc_text": "Rand nachgetragen V corr 4 ἐν S. 119, 9] < VM, aber vgl. Z. 18 u. 23 7 μνημονεύετε VM 8 <τό> Klosterm. | ἀπὸ VM 9 καὶ ἐν σαρκὶ hinter ka]i t]o én sark]i durchestrichen V corr 17 τοῖς . . . πεπολιτευμένοις *] τῶν . . . πεπολιτευμένων (πεπολιτευμένον Μ) VM 18 <ἐνενήθητε> * 23 lies vielleicht ἐνεργῶς * 25 f καὶ ἀνάστα ἐκ νεκρῶν < S. 119, 11 26 καὶ < S. 119, 11 27 hinter διὸ + καὶ Μ ausradiert V corr ἀπὸ τῆς παλαιᾶς δῆλον διαρήκης; τοῦτο δὲ ἐμφέρεται παρὰ τῷ Ἠλίᾳ. πόθεν δὲ ὡρμᾶτο ὁ Ἠλίας; ἀλλὰ εἷς ἦν τῶν προφητῶν τῶν κατὰ νόμον πεπολιτευμένων, ἀπὸ νόμου καὶ προφητῶν ὁρμώμενος. εἰ δὲ ἐν Χριστῷ ἐπροφήτευσε τό »ἔγειρε ὁ καθεύδων καὶ ἀνάστα ἐκ b τῶν νεκρῶν καὶ ἐπιφαύσει σοι ὁ Χριστός«, ἄρα γε τὸ πρωτότυπον διὰ Λαζάρου καὶ τῶν ἄλλων ἐπεπλήρωντο, περὶ οὗ οἱ αὐτοὶ",
+          "candidate_score": 0.661957,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_23_25",
+          "bdc_text": "alle enndrung etc. Deßhalb üch ouch zum trüwlichesten ermannt unnd gepettenn habenn , by demselben nach üwerm erpietennAnerbieten ( vgl. SI IV 1869f) . - Gemeint ist das Zürcher Messemandat vom 29 . Mai 1532 , s. oben [Nr. 101 ] S. 129 , Anm. 12. , als wir hoffennt , getrüwlich unnd statthafftstandhaft , aufrecht ( vgl . Grimm X/II I 1022 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2932",
+          "psc_text": "Μ 12 λέγειν vor τῶν πρὸ αὐτοῦ U 13f ἐξέμεσε U 14 αὗν < Μ 16 παρὰ < U δείξω. καὶ ἔστι τάδε, ὅσαπερ ἐν τῷ πρώτῳ ψαλμῷ εἰσηγήσατο τῷ βίῳ — ἐν πάσῃ γὰρ ργαφῇ ἀεὶ ὀλισθαίνων κατὰ λέξιν ἐν τοῖς ἀναγκαίοις παρέπεσεν. ἐπιδὴ δὲ ὄγκος πολύς ἐστι (λέγεται γὰρ πολλὴν πεποιηκέναι σύνταξιν εἰς ἑκάστην γραφήν, ὡς ἔφην), * οὐ παρῃτήσατο εἰπεῖ ἃ αὐτῷ ἔδοξε. καὶ ὅσα μὲν ἐν προσομιλίαις καὶ διὰ τῶν προοιμίων εἰς ἤθη τε καὶ εἰς φύσεις ζῴων τε καὶ τῶν ἄλλων παῤ αὐτοῦ εἴρηται, μέσος φερόμενος πολλάκις χαρίεντα διηγήσατο· ὅσα δὲ εἰς δόγματα ἐδογμάτισε καὶ περὶ πίστεως καὶ μείζονος θεωρίας, τῶν πάντων ἀτοπώτατος τῶν πρὸ αὐτοῦ καὶ μετ᾿ αὐτὸν εὑρίσκται, πλὴν τῶν ἐν ταῖς αἱρέσεσιν αἰσχρουργιῶν. ἔδοξε γὰρ αὐτὸς καὶ ἀσκητικὸν βίον ἐπανῃρῆσθαι, ὡς καὶ ἄνω μοι προδεδήλωται· διὸ καὶ τὸν θώρακα αὐτοῦ φαςί τινες ἀπὸ ὑπερβολῆς πολιτείας, ἀσιτίας τε καὶ ἀποχῆς ἐμψύχων πεπτωκέναι. φέρε",
+          "candidate_score": 0.661115,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_23_25",
+          "bdc_text": "alle enndrung etc. Deßhalb üch ouch zum trüwlichesten ermannt unnd gepettenn habenn , by demselben nach üwerm erpietennAnerbieten ( vgl. SI IV 1869f) . - Gemeint ist das Zürcher Messemandat vom 29 . Mai 1532 , s. oben [Nr. 101 ] S. 129 , Anm. 12. , als wir hoffennt , getrüwlich unnd statthafftstandhaft , aufrecht ( vgl . Grimm X/II I 1022 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2764",
+          "psc_text": "| Λοιδωρεῖν Μ 10 καὶ < Μ 11 ἐμπονεύεσθαι U 13 ἀνὰ μέσον + τῶν U | συντρίβεται U 14f πάντως U πάντος u. + οἱ Μ 15 <καὶ> |καὶ μέθυσοι < Μ | ἔμποροι] πόρνοι U | * <εὑρίσκονται, τίς ἀμφιβάλλοι;> * 16 πάντως ὅτι = jedenfalls gilt, daß | <καὶ αὐτοὶ>* 17 <καὶ >* 18 <ὠς> * | ὑποθέσεως *] ὑποσχέσεως MU 24 vor αὐτοὺς + δι’ Μ 25 μὲν < U 26 ὁ < ἅγιος + ὁ U γέγονεν ἡμῖν ἀληθῶς στερεὰ πέτρα θεμελιοῦσα τὴν΄πίστιν τοῦ κυρίου, ἐφ’ ᾗ ῲκοδόμηται ἡ ἐκκλησία κατὰ πάντα τρόπον· πρῶτον μὲν ὅτι ὡμολόγησε »Χριστὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ τοῦ ζῶντος«, καὶ ἤκουσεν ὅτι »ἐπὶ τῇ πέτρᾳ ταύτῃ τῆς ἀσφαλοῦς πίστεως ο��κοδομήσω ὅτι ἐκκλησίαν«, ἐπειδὴ σαφῶς αὐτὸν ὡμολόγησεν υἱὸν ἀληθινόν. τῷ γὰρ εἰπεῖν υἱὸν θεοῦ ζῶντος μετὰ προσθήκης »τοῦ ζῶντος« ἔδειξεν υἱὸν γνήσιον εἶναι, ὡς ἑν πάςῃ μοι σχεδὸν αἱρέσει περὶ τούτου εἴρηται.",
+          "candidate_score": 0.661092,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_23_25",
+          "bdc_text": "alle enndrung etc. Deßhalb üch ouch zum trüwlichesten ermannt unnd gepettenn habenn , by demselben nach üwerm erpietennAnerbieten ( vgl. SI IV 1869f) . - Gemeint ist das Zürcher Messemandat vom 29 . Mai 1532 , s. oben [Nr. 101 ] S. 129 , Anm. 12. , als wir hoffennt , getrüwlich unnd statthafftstandhaft , aufrecht ( vgl . Grimm X/II I 1022 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3314",
+          "psc_text": "vor κακοηθείας + καὶ 9 vor εἴρηται + etorjutra U | πάντος M 9f καὶ ἐπὶ *] εἄν ἐπὶ M καὶ ἔπη U 12 ἐκ >U 14 καταπαύσωμεν MU 16 vor στέμμασιν + > ? * 1 στέμμασιν] ἀεὶ M 17 λέξωμεν MU 19 φάσκοις Μ ἐπισκωμματίζων U 20 τοῖς Com.] τοὺς MU 21 * etwa οὐκ ἦν ἐκεῖ βυρσεύων. διὸ δὴ τὸ ἐν τῇ γραφῇ ἐπισημανθὲν> *; vgl. auch S. 508, 22f σῶμα. καὶ πανταχόθεν ἐλέγχῃ τῇ τοῦ διαβόλου ἐπι<π> νοίᾳ καὶ τῇ τοῦ ὄφεως δολιότητι παρακολουθῶν, φθορὰν ἀπιστίας τῇ ἐργαζομένου καὶ τὴν Εὔαν ἐξαπατήσαντος καὶ ἀεὶ τὰς διανοιας τῶν ἀκεραίων ψυχῶν τῇ πανουργίᾳ † ἐν ταῖς αὐτῶν διανοιαις παραφθείροντος. ἴδωμεν τοίνυν εἰ δύναται τὰ ὑπὸ σοῦ εἰρημένα ἔχειν στάσιν, ὠ τοσαῦτα μοχθήσας καὶ εἰς μάτην ἐλάσας τὸν περὶ τῆς τοσούτων βίβλων συγγραφῆς ἀγῶνα. εἰ γάρ ἐστιν ἀληθές, ὂ περὶ σοῦ ᾄδεται, ὅτι ἐξακισχιλίους βίβλους συνεγράψω, ὠ ματαιόπονε, καὶ]",
+          "candidate_score": 0.660976,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_23_25",
+          "bdc_text": "alle enndrung etc. Deßhalb üch ouch zum trüwlichesten ermannt unnd gepettenn habenn , by demselben nach üwerm erpietennAnerbieten ( vgl. SI IV 1869f) . - Gemeint ist das Zürcher Messemandat vom 29 . Mai 1532 , s. oben [Nr. 101 ] S. 129 , Anm. 12. , als wir hoffennt , getrüwlich unnd statthafftstandhaft , aufrecht ( vgl . Grimm X/II I 1022 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2710",
+          "psc_text": "D 3 εἰσελθεῖν <U 3 f τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν U 4 χολὸν U 5 εἶναι <U | ἀκρωτηριασμένον U 7 οὐδὲ U 8 τὶ *] τὸ M U 9 τὸ 1 <U | μέλος <M 10 αὐτὸν M | οὐδὲ 1] οὐδὲν U | ἀναστήσεται *] καταλειφθήσεται M U 12 τὴν 2 <U |πάντῃ *] πάντα M U 14 ῥήξει] τηρήσει M 15 οὖν <U | παρὰ *] περὶ M U 16 ὅλων <U 17 ἔτι] ἔστι M 18 γὰρ] δὲ M 21 πρὸς δόξαν ὄντα <U | ὄντα *] οὖσα M 22 μέρος M 23 αὐτοῦ M | δεῖ U 25 οἱ] ὅσοι U Anast. Sin. | ἔντολμοι U 26 ἔτι <U 27 δύνανται εἶναι <Anast. Sin. 28 προὔλαβεν hier intransitive gebraucht του ἐπωνυμία. οὐδὲ ὁπότεροι γὰρ φανήσονται οὗτοι τῶν τριῶν τάξεων τῶν εὐνούχων τῶν ὑπὸ κυρίου εἰιρημένων. »εἰσί, γάρ φησιν, εὐνοῦχοι, οἳ ἐκ κοιλίας μητρὸς αὐτῶν ἐγεννήθησαν«.",
+          "candidate_score": 0.660878,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_23_25",
+          "bdc_text": "alle enndrung etc. Deßhalb üch ouch zum trüwlichesten ermannt unnd gepettenn habenn , by demselben nach üwerm erpietennAnerbieten ( vgl. SI IV 1869f) . - Gemeint ist das Zürcher Messemandat vom 29 . Mai 1532 , s. oben [Nr. 101 ] S. 129 , Anm. 12. , als wir hoffennt , getrüwlich unnd statthafftstandhaft , aufrecht ( vgl . Grimm X/II I 1022 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2802",
+          "psc_text": "τὴν ὑπόθεσιν τῆς ἀσκήσεως εἰς ὑπερηανίαν κατὰ τῶν ἀφελέστερον βιούντων ἐπαιρομένους τε καὶ παρὰ τὰς γραφὰς καὶ τοὺς ἐκκλησιαστικοὺς κανόνας [καὶ] νεωτερισμοὺς εἰσάγοντας· ἡμεῖς τοιγαροῦν καὶ παρθενίαν μετὰ ταπεινοφροσύνης θαυμάζομεν καὶ ἐγκράτειαν μετὰ σεμνότητος καὶ θεοσεβείας γινομένην ἀποδεχόμεθα, καὶ ἀναχώρησιν τῶν ἐγκοσμίων πραγμάτων μετὰ ταπεινοφροσύνης ἀποδεχόμεθα, καὶ γάμου συνοίκησιν σεμνὴν τιμῶμεν καὶ πλοῦτον μετὰ δικαιοσύνης καὶ εὐποιίας οὐκ ἐξουθενοῦμεν Cyrillus Hieros. cat. 4, 25; Migne 33, 488 A M U 1 κατὰ θάτερον U 6 <στήσεται ὅτι> * 8 στήσεται < U 9 ἄχρις U 10 καὶ κατὰ θεὸν ὁ γάμος < U | * etwa <αὐτοὶ καὶ> * 13 οὐ < M 14 ποτε < Μ 15 διὰ2 < U 18 ἀλλ᾿ U 19 οὐκ ἐπαίρεται U 20 ἐκ < Μ | ὅπερ *] ὅπως Μ U 21 ἐπαρκέσειεν *] ἐπαρκέσαιεν Μ ἐπαρκέσαι U »ὁ γὰρ ἐσθίων τὸν μή ἐσθίοντα μὴ ἐξουθενείτων, καὶ ὁ μὴ ἐσθίων τὸν ἐσθίοντα μὴ",
+          "candidate_score": 0.660816,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_23_25",
+          "bdc_text": "alle enndrung etc. Deßhalb üch ouch zum trüwlichesten ermannt unnd gepettenn habenn , by demselben nach üwerm erpietennAnerbieten ( vgl. SI IV 1869f) . - Gemeint ist das Zürcher Messemandat vom 29 . Mai 1532 , s. oben [Nr. 101 ] S. 129 , Anm. 12. , als wir hoffennt , getrüwlich unnd statthafftstandhaft , aufrecht ( vgl . Grimm X/II I 1022 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2305",
+          "psc_text": "irgendwie mit den acta Johannis zusammen (gegen Zah, Forsch. VI 199f) M U 1 <καὶ τὸ ψεῦδος ἀγαπῶντες> * |ὑπὲρ]ἥπερ Μ 2 hinter Δουκᾶν vielleicht nach S. 256,18ff zu ergänzen <καὶ οὑδὲν ἐν αὐτῷ περὶ τῆς ἄνωθεν γεννήσεως>* 4 ἐπὶ τοῦ σωτῆρος, <τῷ λόγῳ Μ 5 ἐπανακάμωψαντι*]ἐπανακάμψαντος Μ U | ἐπτραπέντι*]ἐπιτραπέντος Μ U 6 τε*]δὲ M U 7 vor Ἰταλίᾳ +τῆ Μ 8 τινων +<ἄλλων>*?9 ὁ <Μ|Κρίσκης U 11f τῶ Λουκᾶ U 14 ἀποστρέψηται Μ 18 ἐαυτοῦ U | μετὰ τὴν + αὐτοῦ U ἱκανὰ ἔτη τοῦ διατρῖψαι αὐτὸν ἐπὶ τῆς Ἀσίας, [ἀναγκάζεται] ἐκθέσθαι τὸ εὐαγγέλιον. καὶ οὐκ ἦν αὐτῷ χρεία περὶ τῆς ἐνσάρκου παρουσίας λεπτολογεῖν· ἤδη γὰρ ἠσφάλιστο. ἀλλὰ ὡς κατόπιν τινῶν βαίνων καὶ ὁρῶν αὐτοὺς ἐπὶ τὰ ἔμπροσθεν ὄντας καὶ ἐπὶ τὰ τὰ τραχύτατα ἑαυτοὺς ἐκδεδωκότας καὶ πλάνα καὶ ἀκανθώδη, ἀνακαλέσασθαι αὐτοὺς εἰς εὐθεῖαν ὁδὸν προενοεῖτο καὶ ἀσφαλιζόμενος ἐπικηρυκεύσασθαι αὐτοῖς καὶ εἰπεῖν· τί πλανάσθε; ποῖ τρέπεσθε; ποῖ πλανᾶσθε,",
+          "candidate_score": 0.6605,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_23_25",
+          "bdc_text": "alle enndrung etc. Deßhalb üch ouch zum trüwlichesten ermannt unnd gepettenn habenn , by demselben nach üwerm erpietennAnerbieten ( vgl. SI IV 1869f) . - Gemeint ist das Zürcher Messemandat vom 29 . Mai 1532 , s. oben [Nr. 101 ] S. 129 , Anm. 12. , als wir hoffennt , getrüwlich unnd statthafftstandhaft , aufrecht ( vgl . Grimm X/II I 1022 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3255",
+          "psc_text": "Ι παρόντων καὶ < S Ι πίπτει] geschieht S 9 ἀλλὰ Ι παρόντων μὲν . . δὲ < S 9f πῶς γὰρ — καὶ ἐρᾷ < S 10 τούτου + | ἐΠιθυμεῖ καὶ < Phot. Ι ὅθεν < U 11 <ἔφη> * nach S σης M 12 ἀκούσαντες] ἀκούεις M ἀκούσας U 13 δ’ ἂν] denn S 14 καὶ ἐνεκίσσησαν < S Ι ἐνεκίσσσησα U ἐκίσσησαν Phot. 11 — 14–16 οὐ γὰρ — < Phot. 15 ὡν ἔχει καὶ < S Ι καὶ κέχρηται αὐτοῖς < S Ι haben S 16 καὶ ἀφῄρηται — οὐκ ἔχει < S 16 f τὴν ἐπιθυμίαν καλῶς 17 ἐπιθυμήσης M 17f ὃ δή ἐστιν] οὐδὲ ἐσθίειν Phot. 18 εἰ μὴ εἴρητο < U ἀπ’ ἀπ’ αὐτοῦ] νοn dem Baum S 19 τόπον καὶ < S Phot. Ι εἰσελθεῖν < Phot. Ι εἰς τὸ] πρὸς τὸ U < S Ι καὶ παρατρέψασθαι < S Phot.",
+          "candidate_score": 0.660428,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_22_24",
+          "bdc_text": "zu belyben , anohne . alle enndrung etc. Deßhalb üch ouch zum trüwlichesten ermannt unnd gepettenn habenn , by demselben nach üwerm erpietennAnerbieten ( vgl. SI IV 1869f) . - Gemeint ist das Zürcher Messemandat vom 29 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2944",
+          "psc_text": "9 κἂν] καὶ U κἂν vor μετρίως Philoc. 14 vor αὐτοὶ + καὶ Μ 19 ἐπὶ πλεῖον U 22 προκοπὴν U | [με]* 23 ἔσο U 24 ἐξεταζομένων M 24 f ἐντυγχάνομεν U 25 * <ἄλλως> * | * etwa <τολμηρότερον> * 27 καὶ τοῦ] καὶ τὸ U 29f τῶ πατρὶ τῶν ὅλων θεῶ U θεοῦ προσιὼν αἰτήσῃς δοθῆναι ἡμῖν πρῶτονκαλῶς ζητεῖν, ἐπεὶ κεῖται τοῖς ζητοῦσιν ἐπαγγελία τοῦ εὑρίσκειν· τάχα οὐδὲ τὴν ἀρχὴν εἰς ζητοῦντας λογιζομένων παρὰ θεῷ τῶν οὐχ ὁδῷ ἐπὶ τοῦτο προϊόντων. Ἕως ὧδε τὰ ἀπὸ απὸ Ὠριγένους. 8. Ἀρχὴ δέ μοι λέγειν πρὸς τὸν κομπώδη καὶ δοκήσει σοφὸν καὶ ἐρευνητὴν τῶν ἀνερευήτων καὶ ἐκβιβαστὴν τῶν ἐπουρανίων τουτονί, τὸν φλυαρίς ἐμπλήσαντα τὸν βίον, ὡς καὶ ὁ κρείττων ἡμῶν κατ᾿ αὐτοῦ εἴρηκε, πρῶτον περὶ γενητοῦ θεοῦ. | καὶ ὅτι μὲν ὁμολεξίαι τε καὶ ὁμωνυμίαι πολλαὶ ἐν τῷ βίω εἰσίν, παντί τῳ δῆλόν ἐστιν. καὶ εἰ μὲν ὑπὸ ἄλλου ἡ",
+          "candidate_score": 0.66025,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_8_10",
+          "bdc_text": "dero von Straßburg und LutersZur Annäherung der Straßburger Reformatoren an Luther am Schweinfurter Konvent im April/Mai 1532 und an der Tagung in Nürnberg am 3 . Juli 1532 , die als Wegbereitung zur Wittenberger Konkordie von 1536 dienten , s. oben S. 123 , 19-25. 151 , 39-50 . in demselben , by luterm heiligem wort gottes , uff unnser disputatzZur Berner Disputation von 1528 s . Alfred de Quervain , Geschichte der bernischen Kirchenreformation , in :",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_182",
+          "psc_text": "vgl. Deut. 16, 16 — 10ff vgl. Esra 4, If Neb. 5, 63ff — 14ff die äer sind Epiphanius ümlich; über den Namen = äufer vgl. Brandt, äisches Religionssystem S. 180 Bousset, Hauptprobleme der Gnosis S. 283 — 18 ff über die (unter dem Einfluß des seleucidiscben Reichs erfolgte) Verlegung des in Samarien vgl. Ideler, Handbuch der Chronologie I 397 ff Lagarde, Mitteilungen IV 134 V (bis Νεεμία Ζ. 13; das ßende Blatt D u. das folgende E fast unleserlich; an deren Stelle GU) Μ 1 Σεβουαίων aus Σεβουέων V corr 4 <καὶ> *, aber viell. ist πολλάκις οὖν verderbt u. ür zu lesen ἔμπροσθεν κυρίου * 5 τὸν < M 6 Ἰουδαῖοι + οἱ M | Ἰουδαίας] Γαλιλαίας? * 8 τὴν < M 13 ὑπ’ auf Rasur V corr 14 αἱρέσεως < GM κατὰ σεβουαίων, δευτέρα ἀπὸ Σαμαρειτῶν, ἑνδεκάτη δὲ τῆ ἀκολουθία U 15 vor τότε + καὶ U",
+          "candidate_score": 0.660031,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_8_10",
+          "bdc_text": "dero von Straßburg und LutersZur Annäherung der Straßburger Reformatoren an Luther am Schweinfurter Konvent im April/Mai 1532 und an der Tagung in Nürnberg am 3 . Juli 1532 , die als Wegbereitung zur Wittenberger Konkordie von 1536 dienten , s. oben S. 123 , 19-25. 151 , 39-50 . in demselben , by luterm heiligem wort gottes , uff unnser disputatzZur Berner Disputation von 1528 s . Alfred de Quervain , Geschichte der bernischen Kirchenreformation , in :",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2427",
+          "psc_text": "τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8 ff wo? (einzige vergleichbare Stelle Sach. 7, 3) —18 ff vgl. Oben c. 16, 1 ff; S. 270, 14 ff u. c. 30, 10; S. 303, 4 M U 1 Ἰαννουαρίων Μ |πέμπτη ist nicht mit Kubistchek zu beanstanden; der Gesamtausdruck πέμπτη—ἐπιφώσκουσα bezeichnet ganz richtig die Mitternacht zwischen 5. u. 6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294,",
+          "candidate_score": 0.659837,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_23_25",
+          "bdc_text": "alle enndrung etc. Deßhalb üch ouch zum trüwlichesten ermannt unnd gepettenn habenn , by demselben nach üwerm erpietennAnerbieten ( vgl. SI IV 1869f) . - Gemeint ist das Zürcher Messemandat vom 29 . Mai 1532 , s. oben [Nr. 101 ] S. 129 , Anm. 12. , als wir hoffennt , getrüwlich unnd statthafftstandhaft , aufrecht ( vgl . Grimm X/II I 1022 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2780",
+          "psc_text": "Sin. | ἐνθένδε Anast. Sin. 6 θεραπεία] θέα Μ 7 * <τῶν δεύτερον μετανοούντων>* | <καὶ> 8 ἐξωκείλασα ΜU 10 τὰ <Μ |<περὶ> * 11 ἔπος <U 12 γελοιῶδές τι ὃ *] γελοιωδῶς ὅ Μ ληρπωδὲς τι εἰς ὃ U | <δὲ> * 13[ὡς]?* 14 κλυὸν χρύσεον U 15 γεγεννημένα Μ 16 δὲ<U | τὴν <U 17 εὑρίσκεται < U 19 πάντα U | * etwa <κηρύττεσθαι> * 20 στριφνότητος ΜU 21 ἀπανθρωπίαν + <τρέψαντες>? * συνῆψαν U 21f ὡς ἐὰν εἴ τις] ὡσεὶ ἥτις Μ 22 ἀπὸ 1 <U | χειρίδα κατασχὼν] χειρὶ διακατασχὼν U | [καὶ]* 23 σκεπάζοι *] σκεπάξει MU | προσφέρει U | πρὸ<Μ 24 ἐπιτοθάζοι Μ ταύτῃ καὶ ἔτι ὑπερβολῆ καλλίονας τῷ φυλάττειν, ἐπι θανατίους δὲ ἐν τῷ μὴ φυλάττεσθαι, * τὴν μίαν ἀπαγορεύουσι, τὰς δὲ ἄλλας καταλε λοίπασι. καὶ ἐπιλαθόμενοι ὅλον μὲν τὸ σῶμα γυμνητεύουσιν, ἀπὸ ὅλων τῶν ἐνταλμάτων ἀργήσαντες καὶ τὴν μίαν ἐντολὴν",
+          "candidate_score": 0.659819,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_23_25",
+          "bdc_text": "alle enndrung etc. Deßhalb üch ouch zum trüwlichesten ermannt unnd gepettenn habenn , by demselben nach üwerm erpietennAnerbieten ( vgl. SI IV 1869f) . - Gemeint ist das Zürcher Messemandat vom 29 . Mai 1532 , s. oben [Nr. 101 ] S. 129 , Anm. 12. , als wir hoffennt , getrüwlich unnd statthafftstandhaft , aufrecht ( vgl . Grimm X/II I 1022 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2243",
+          "psc_text": "ἐν συνηθεία γεγονότες τῆν πείρα τούτων Μ ἐν τῆ συνηθεία γεγονότες καὶ διὰ πείρας τούτων U 5 vor ἰοβόλων + καὶ U | τίκταμνον < U 8 λόγον θεὸν U 9f Σαλομῶν Μ 11 οὕτω Μ 12 πρὸς < Μ 14 * etwa <ἐκβάλλουσιν τὸ κήρυγμα περὶ τοῦ θεοῦ Λόγου> * | αὐτοῦ U 17 δώσασα Μ 18 ἀποστόλων + καὶ τῶν αὐτῶν λόγων Μ | vor εὐαγελιστῶν + τῶν Μ 19 <ὢν> * 21 ἰσχύουσιν U 24 τοῦ < Μ 26 ἡ < Μ | ἰσχύσει U 27 αὐτοὺς] τούτους U τοῦνται τούτου τὴν εὐωδίαν καὶ * τῆς ἀβροτόνου εἴτ᾿ οὖν λιβανωτίδος ἡ δύναμις, κατ᾿ αὐτοῦ τοῦ ὄφεως ἐπιφύσασα καὶ ἐπάνω τοῦ λωλεοῦ αὐτοῦ ἐκβλαστήσασα. ἔνθα γὰρ τὸν Χριστὸν ἐκ παρατριβῆς ψιλὸν ἄνθρωπον ἐκήρυττεν ὁ Ἐβίων καὶ ὁ Κήρινθος καὶ οἱ ἀμφ᾿ αὐτούς, φημὶ δὲ ἐν τῇ Ἀσίᾳ, ἐκεῖ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἀνέτειλε τῷ κόσμῳ ταύτην τὴν ἁγίαν",
+          "candidate_score": 0.65954,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_23_25",
+          "bdc_text": "alle enndrung etc. Deßhalb üch ouch zum trüwlichesten ermannt unnd gepettenn habenn , by demselben nach üwerm erpietennAnerbieten ( vgl. SI IV 1869f) . - Gemeint ist das Zürcher Messemandat vom 29 . Mai 1532 , s. oben [Nr. 101 ] S. 129 , Anm. 12. , als wir hoffennt , getrüwlich unnd statthafftstandhaft , aufrecht ( vgl . Grimm X/II I 1022 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2231",
+          "psc_text": "ἐντολῇ οὐκ ἀφορῶσιν εἰς τὸ εἰρημένον ὑπὸ τοῦ ἀποστόλου, ὅτι διαμαρτύρομαι παντὶ περιτεμνομένῳ, ὅτι ὀφειλέτης ἐστὶ τοῦ πάντα τὸν νόμον ποιῆσαι — 11 vgl. Deut. 27, 14ff Μ U 3 δὲ1 u. 2 < M | εὕρομεν Μ 4 Ἄκτων] ἐκ τῶν U 11 πρόσταγμα] πρᾶγμα U 11f Δευτερονομίου(!) τουτέστιν U 15 περιτετμημένοι Μ 17 vor ἀνθρώπων + πολλῶν U λόντων· ἀληθῶς γὰρ ἔστιν εἰπεῖν ἐκεῖνο τὸ ῥῆμα τὸ συεντὸν τοῦ Ἐκκλησιαστοῦ, τὸ ἐκ πνεύματος ἁγίου ἡμῖν διεσταλμένον ὅτι »τοῦτο ἔγων ὁ Ἐκκλησιαστής, ὅτι ὁ θεὸς συνετὸν ἀνθρωπον ἐποίησεν εὐθῆ, αὐτοῖ δὲ ἐζήτησαν αὑτοῖς πολλὰς ὁδούε«. πόθεν γὰρ οὐ διαπίπτει τούτων ἡ διάνοια; πρῶτον γὰρ εἰ τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τὸ Πάσχα ἄγουσι, χρείαν ἔχουσι τὸ πρόβατον λαβεῖν ἀπὸ δεκάτης καὶ τηρεῖν αὐτὸ ἕως τεσσαρεσκαιθεκάτης, καὶ οὐκέτι μία ἡμέρα ἔσται τῆς νηστείας ἀλλὰ πέντε, ἥ τε δεκάτη καὶ ἑνδεκάτη καὶ δωδεκάτη καὶ τρισκαιδεκάτη καὶ τεσσαρεσκαιδε κάτη· P421 ἐὰν δὲ πρὸς ἑσπέραν τυθῇ",
+          "candidate_score": 0.659297,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_23_25",
+          "bdc_text": "alle enndrung etc. Deßhalb üch ouch zum trüwlichesten ermannt unnd gepettenn habenn , by demselben nach üwerm erpietennAnerbieten ( vgl. SI IV 1869f) . - Gemeint ist das Zürcher Messemandat vom 29 . Mai 1532 , s. oben [Nr. 101 ] S. 129 , Anm. 12. , als wir hoffennt , getrüwlich unnd statthafftstandhaft , aufrecht ( vgl . Grimm X/II I 1022 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1769",
+          "psc_text": "* vielleicht <μήτε αὐτὸς τῆς τοῦ πατρὸς θεότητος ἀλλότριος> * | <τὸ>* Σχόλιον δݲ. »Ἰούδαν Ἰσκαριώτην, ὃς ἐγένετο προδότης«. ἀντὶ δὲ τοῦ »κατέβη μετ᾿ αὐτῷ« ἔχει »κατέβη ἐν αὐτοῖς«. Ἔλεγχος δݲ. Ἰούδας Ἰσκαριώτης, »ὃς ἐγένετο προδότης«. τίνος, a λέγε. πάντως τοῦ συλληφθέντος, ναὶ μὴν καὶ ἐσταυρωμένου καὶ πολλὰ πεπονθότος. πῶς οὖν συλληφθεὶς σταυροῦται ὁ μὴ ὑπὸ ἁφὴν b ὑποπίπτων κατὰ τὸν σὸν λόγον, ὦ Μαρκίων; δόκησιν γὰρ εἶναι λέγεις. ἐλεγχθήσεται δὲ ἡ ὑπόνοιά σου ἀπὸ τοῦ γεγράφθαι Ἰούδαν c προδότην. προέδωκε γὰρ καὶ παρέδωκεν εἰς χεῖρας ἀνθρώπων τὸν ἑαυτοῦ δεσπότην. οὐδὲν δέ σε ὤνησε τὸ »κατέβη ἐν αὐτοῖς« λέγειν d ἀντὶ τοῦ »μετ᾿ αὐτῶν«. οὐ γὰρ δύνασαι φαντασίαν ὁρίζειν τὸν παρὰ σοὶ καὶ ἀκοντὶ ὕστερον ὑπὸ ἁφὴν πίπτοντα δεικνύμενον. Σχόλιον εݲ. »Καὶ πᾶς ὁ ὄχλος ἐζήτει ἅπτεσθαι αὐτοῦ. καὶ αὐτὸς ἐπάρας τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ« καὶ τὰ ἑξῆς. Ἔλεγχος εݲ. Πῶς πάλιν ὁ ὄχλος ἠδύνατο ἃψασθαι τοῦ ἁφὴν μὴ ἔχοντος; ποίους",
+          "candidate_score": 0.658985,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_23_25",
+          "bdc_text": "alle enndrung etc. Deßhalb üch ouch zum trüwlichesten ermannt unnd gepettenn habenn , by demselben nach üwerm erpietennAnerbieten ( vgl. SI IV 1869f) . - Gemeint ist das Zürcher Messemandat vom 29 . Mai 1532 , s. oben [Nr. 101 ] S. 129 , Anm. 12. , als wir hoffennt , getrüwlich unnd statthafftstandhaft , aufrecht ( vgl . Grimm X/II I 1022 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3323",
+          "psc_text": "ἀναγκάζῃ μόνον] ἀναγκαζόμενος M | γὰρ *] οῦν MU | ποίας M 9f δύναται λέγεσθαι] οὐ δύνασαι λέγειν M 10 ἐστὶν <M 12 πανταχοῦ] πάντη U 16 τῶν 2 <M 17 τοῦ σώματος *] τῆς ἀναστάσεως MU 18 πῶς] lies ποῦ? * | ἐν] ἓν M 21 ἀλλ’ αὐτὸ] ἀλλὰ τὸ M 22 etwa παντὶ τῷ νοῦν ἐρρωμένον κεκτημένῳ > * 23 ἔχομεν] ἐστιν U 26 εἰ <M ματι καὶ στοιχῶμεν· εἰ δὲ καὶ πνεύματι στοιχῶμεν, τὰς πράξεις σώματος θανατοῦντες ζήσομεν( οὐκέτι γὰρ γάμοι. οὐκέτι ἐπιθυμίαι, οὐκέτι ἀγῶνες τοῖς ἐγκράτειαν ἐπαγγελλομένοις, οὐκέτι παραπτώματα ἁγνείας ἀντίπαλα, οὐκέτι ἐνέργειαι αἱ ἐνταῦθα πραττόμεναι, ἀλλ᾿, ὥς φησιν ὁ κύριος, οἱ καταξιωθέντες ἐκείνης τῆς ἀναστάσεως οὔτε γαμοῦσιν οὔτε γαμίσκονται, άλλ΄ ὡς ἄγγελοί εἰσιν. 64. Ὡς καὶ μετετέθη Ἐνὼχ τοῦ μὴ ἰδεῖν θάνατον, καὶ οὐχ ηὑρίσκετο. οὐ μετετέθη δὲ καὶ κατέλιπε τὸ σῶμα ἢ μέρος τοῦ εἰ γὰρ κατέλιπε τὸ σῶμα, εἶδεν ἄρα θάνατον· ὁ δὲ",
+          "candidate_score": 0.658556,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_29",
+          "bdc_text": "krafft sins geistsVgl. Joh 14 , 26. 16 , 13 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2042",
+          "psc_text": "σὲ κακὸς ποιητὴν εἰργάσατο, ἄρα ἐπεμίγη τῇ κακίᾳ τοῦ ποιητοῦ χρήσει τε καὶ εὐεργεςίᾳ καὶ τῇ ἰδίᾳ αὐτοῦ εἰκόνι. ἀλλὰ οὐκ κἐνδέχεται. εἰ γὰρ ἐνηνθρώπησεν, οὐ μόνον σάρκα 2 Gen. 1, 26–8 vgl. Ancor. 15, 7; I 24, 4ff Panarion haer. 23, 5, 2; I 253, 11 – 16 Gen. 1, 26–20 vgl. Gen. 2, 7 – 2 – 24 Joh. 1, 1–3 V M 18 φανερὸς aus φανερῶς V corr 19 πεποιηκὼς, ω aus o V corr 24 πάντα * 28 πλασθεῖσαν, εῖ und αν auf Rasur V corr | συνενωθεῖσαν, αν auf Rasur V corr εἴληφεν ἀλλὰ καὶ ψυχήν. δῆλον γὰρ ἔσται τοῦτο· ἐπεὶ πόθεν ἔλεγεν »ἐξουςίαν ἔχω λαβεῖν τὴν ψυχήν μου καὶ θεῖναι αὐτήν«; τὴν πᾶσαν τοίνυν πραγματείαν ἀναδεξάμενος, τὴν ῤηθεῖσαν ὑπὸ τοῦ δημιουργοῦ εἰκόνα, πᾶσαν † πραγματείαν ἀνεδέξατο, ἐν τῷ σώματι καὶ ψυχῇ ἐλθὼν ὁ Λόγος καὶ ἐν ὁποίοις ἅπαςίν ἐστιν ὁ ἄνθρωπος. τούτων δὲ οὕτως",
+          "candidate_score": 0.658531,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_8_10",
+          "bdc_text": "dero von Straßburg und LutersZur Annäherung der Straßburger Reformatoren an Luther am Schweinfurter Konvent im April/Mai 1532 und an der Tagung in Nürnberg am 3 . Juli 1532 , die als Wegbereitung zur Wittenberger Konkordie von 1536 dienten , s. oben S. 123 , 19-25. 151 , 39-50 . in demselben , by luterm heiligem wort gottes , uff unnser disputatzZur Berner Disputation von 1528 s . Alfred de Quervain , Geschichte der bernischen Kirchenreformation , in :",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2339",
+          "psc_text": "des Epiphanienfestes zurück; vgl. im Osten Const. apost. V 13, 2; S. 269, 15f Funk; im Abendland höchstwahrscheinlich schon Ambrosius de virg. III 1; Migne 16,219f vides quantus ad natalem sponsi tui populus convenerit …. hic est qui rogatus ad nuptias aquam in vina convertit, jedenfalls Paulinus Nol. carm. 27 v. 45ff; CSEL XXX 264 Maximus Taur. hom. 23; Migne 57,272ff Petrus Chrysol. sermo 157; Migne 52, 615A Ps. Augustin sermo 136; Migne 39,2015 Polemius Silvius calend. (CJL I 335 = I2 257) S. Epiphania, quo die interpositis temporibus visa est stella magis, quae dominum natum nunciabat et aqua vinum facta Isidorus Hispal. de off. I 26, dazu die Meßbücher sacr. Gregor. Migne 78,39 sacr. Gallic. Migne 72, 178 miss. Gothic. sowohl in der Vigilie, als in der Liturgie des 6. Januar mozarabische Lit. Migne 85, 176 M U ἐν αὐτῆ γὰρ εὑρίσκεται τῆ ἡμέρα τῆς αὐτοῦ κατὰ σάρκα γεννήσεως",
+          "candidate_score": 0.655471,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_8_10",
+          "bdc_text": "dero von Straßburg und LutersZur Annäherung der Straßburger Reformatoren an Luther am Schweinfurter Konvent im April/Mai 1532 und an der Tagung in Nürnberg am 3 . Juli 1532 , die als Wegbereitung zur Wittenberger Konkordie von 1536 dienten , s. oben S. 123 , 19-25. 151 , 39-50 . in demselben , by luterm heiligem wort gottes , uff unnser disputatzZur Berner Disputation von 1528 s . Alfred de Quervain , Geschichte der bernischen Kirchenreformation , in :",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2073",
+          "psc_text": "vgl. Justin dial. c. 120 — 8f Rusticus, bestätigt durch die Märtyrerakten, vgl. dazu Zahn Forsch. VI 14A. — ἐπὶ Ἀδριανοῦ βασιλέως und τριάκοντα ἐτῶν ὑπάρχων ist beides unmöglich: Harnachk, altchr. Lit.-Gesch. II 1,283 möchte die 30 Jahre als Mibverständnis einer Quellenangabe über das christliche Lebensalter Justins, d. h. über die Zeit von der Bekehrung Jusins ab, verstehen; eher könnte man, da das ἐπὶ Ἀδριανοῦ βασιλέως und ἐτῶν τριάκοντα ὑπάρχων ἐν καθεστώςῃ ἡλικίᾳ unter sich zusammenpabt, vermuten, dab die Angabe sich ursprünglich auf das Lebensalter bezog, in dem Justin zum Christentum übertrat — 10 ff vgl. Irenaeus adv. haer. I 28, 1; I 220 Harvey ἐφόσον μὲν συνῆν ἐκείνῳ οὐδὲν ἐξέφηνε τοιοῦτον· μετὰ δὲ τὴν ἀκείνου μαρτυρίαν ἀποστὰς τῆς ἐκκλησίας Ps. Tertullian adv. omn. haer. 7 post hune diversa sentire coepit Theodoret haeret. fab. I 20 μετὰ δὲ τὴν τοῦ διδασκάλου τελείωσιν ἐπόθησε γενέσθαι προστάτης αἱρέσεως V M 2 ὑπάρχων]",
+          "candidate_score": 0.655324,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_29",
+          "bdc_text": "krafft sins geistsVgl. Joh 14 , 26. 16 , 13 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3203",
+          "psc_text": "συνίστησιν »ἐγὼ δὲ σάρκινός εἰμι, πεπραμένος ὑπὸ τὴν ἁμαρτίαν«· ὅτι μὴ ἄλλως ὁ ἄνθρωπος ἄρχερθαι ἠδύνατο καὶ κυριεύεσθαι ὑπὸ τοῦ κακοῦ, πραθεὶς αὐτῷ διὰ τὴν παράβασιν, εἰ μὴ σάρκινος ἦν γεγονώς. ἄληπτος γὰρ καθ' ἑαυτὴν ἡ ψυχή, φησί, τῇ ἁμαρτίᾳ. διὸ δριμέως ἐπήγαγεν τό »ἐγὼ δὲ σάρκινός εἰμι, πεπραμένος ὑπὸ τὴν ἁμαρτίαν«· πρόσθεν εἰπὼν τό »ἐγὼ δὲ ἔζων χωρὶς νόμου ποτέ‘. θαῦμα μὲν οὖν τοῖς πολλοῖς ταῦτα λεγόντων αὐτῶν τότε ὑπεδύετο καὶ κατάπληξις, νῦν δὲ προκυψάσης εἰς τὸ φανερώτατον ἤδη τῆς ἀληθείας οὐ μόνον μακρῷ πλανώμενοι καταφαίνονται, ἀλλὰ καὶ μέχρι τῆς ἄκρας ἀναβαίνοντες βλασφημίας· δόντες γὰρ ἀσωμάτως τὰς ψυχὰς πρὸ τῆς ἐντολῆς βεβιωκέναι ἀλήπτους τε εἶναι καθ' ἑαυτὰς ἐκ παντὸς τῇ ἁμαρτίᾳ διανοηθέντες πάλιν ἀνέρεψαν τὸν λόγον, ἑαυτοὺς δὲ πολὺ μᾶλλον· τὰ γὰρ δὴ σώματα κατασκευάζουσιν αὐταῖς ὕστερον ἐπὶ τιμωρίᾳ <δοθῆναι>, διὰ 1 f Psal. 65, 12 — 3 f Jes. 43, 2 — 7 Röm. 7, — 10 Röm.",
+          "candidate_score": 0.655131,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_8_10",
+          "bdc_text": "dero von Straßburg und LutersZur Annäherung der Straßburger Reformatoren an Luther am Schweinfurter Konvent im April/Mai 1532 und an der Tagung in Nürnberg am 3 . Juli 1532 , die als Wegbereitung zur Wittenberger Konkordie von 1536 dienten , s. oben S. 123 , 19-25. 151 , 39-50 . in demselben , by luterm heiligem wort gottes , uff unnser disputatzZur Berner Disputation von 1528 s . Alfred de Quervain , Geschichte der bernischen Kirchenreformation , in :",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_76",
+          "psc_text": "γέγονε πατέρα τιμῶν, καλούμενος <δὲ> ὑπὸ τοῦ λόγου καὶ τῶν οἰκείων ἀπετάσσετο, πειθόμενος δὲ] τῷ καλοῦντι, ὥσπερ οἱ περὶ Πέτρον καὶ Ἀνδρέαν καὶ Ἰάκωβον καὶ Ἱωάννην. καὶ ἵνα μὴ πόλιν μηκύνω τὸν λόγον, συνελὼν ἐρῶ εἰς ἔτη γὰρ ἐλάσας οὑτος ὁ πατριάρχης ἐνενήκοντα ἐννέα ὑπὸ τοῦ θεοῦ χρηματίζεται εἰς περιτομὴν καὶ ἄρχεται ἔνθεν ὁ χαρακτὴρ τοῦ Ἱουδαϊσμοῦ μετὰ τὸν Ἑλληνισμόν· καὶ ἠν 〈ἀπὸ〉 τῆς τοῦ κόσμου καταβολῆς εἰκοστὴ πρώτη γενεά, ἔτη τρισχίλια τετρακόσια τριάκοντα ἕν. Σκυθισμὸς γὰρ ἀπὸ τοῦ κατακλυσμοῦ ἄχρι τοῦ πύργου καὶ τοῦ Σερούχ, ἀπὸ δὲ τοῦ Σερ��ὺχ ἕως τοῦ Ἀβραὰμ καὶ δεῦρο Ἑλληνισμός, ἀπὸ δὲ Ἀβραὰμ οὔπω ἐπώ- 1f vgl. S. 178, 1f — 5 Cecrops als Anfänger des Götterdienstes bei den Griechen vgl. zu S. 163, 18 — 5 —8 aus Eusebius vgl. Chronik S. 42, 28 81, 30 Karst Hieronymns Chronik S. 16, 4 Helm — 14f vgl. Matth. 4, 18 —22 — 17 vgl.",
+          "candidate_score": 0.654306,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_8_10",
+          "bdc_text": "dero von Straßburg und LutersZur Annäherung der Straßburger Reformatoren an Luther am Schweinfurter Konvent im April/Mai 1532 und an der Tagung in Nürnberg am 3 . Juli 1532 , die als Wegbereitung zur Wittenberger Konkordie von 1536 dienten , s. oben S. 123 , 19-25. 151 , 39-50 . in demselben , by luterm heiligem wort gottes , uff unnser disputatzZur Berner Disputation von 1528 s . Alfred de Quervain , Geschichte der bernischen Kirchenreformation , in :",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2407",
+          "psc_text": "ff vgl. S. 284, 4 ff u. 290, 5 ff — 20 ff Epiph. folgt hier einer eigenartigen, von Eusebius abweichenden Rechnung, Wohl der des Africanus. Das Jahr, das er für die völlige Unterwerfung der Juden Angibt, ist das Jahr 31 v. Chr. — 23—27 vgl. S. 289, 12f (auch haer. 20, 1, 5; I 225, 8 ff); gemeint ist die Zeit des Antipater M U (von Z. 20 γεννᾶται an) 6 χρόνων (trotz τὸν) Μ 8 [καὶ] * 10 [πραγμάτων] * 13 Ἰαννουαρίων Μ 14 ἥτις bezieht sich auf αὐξήσεως, nicht auf ἡμέρα Z. 11 16 Ἰαννουαρίων M; am Rand τῆ κݲεݲ τοῦ δεκεμβρίου Μ 18 πληρούντων *] πληροῦντα Μ 19 οὖν] μὲν γὰρ U | τῷ < Μ 20 f ὑπατείᾳ — συναφείας] ὅπερ ἦν ῥωμαίων πρὸς ἰουδαίους συναφείας εἰκοστὸν ἔνατον ἔτος U 21 δὲ] μὲν γὰρ U 22 τρισκαιδεκα U | συναφθῆναι τελείως U 23 f ἐπὶ",
+          "candidate_score": 0.65424,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_8_10",
+          "bdc_text": "dero von Straßburg und LutersZur Annäherung der Straßburger Reformatoren an Luther am Schweinfurter Konvent im April/Mai 1532 und an der Tagung in Nürnberg am 3 . Juli 1532 , die als Wegbereitung zur Wittenberger Konkordie von 1536 dienten , s. oben S. 123 , 19-25. 151 , 39-50 . in demselben , by luterm heiligem wort gottes , uff unnser disputatzZur Berner Disputation von 1528 s . Alfred de Quervain , Geschichte der bernischen Kirchenreformation , in :",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2331",
+          "psc_text": "bezeugt. Es entspricht diesem Ansatz, daß Epiph. (vgl. Z. 16) den 6. Januar nur noch als Geburtstag Christi kennt. (Daß er nicht selbst erst die Verlegung bewirkt hat, vgl. zu S. 271, 6). Die Zurückschiebung der Taufe auf den 8. Nov. galt wohl in erster Linie der Entlastung des 6. Januar, der bis dahin die Feier der Taufe und Geburt Christi und der Hochzeit zu Kana (vgl. S. 272, 4ff) in sich verinigte. Die zwei Monate zwischen dem 8. November und dem 6. Januar sollten vermutlich die Zeit der Wirksamkeit des Täufers ausdrücken. — Bilfingers Versuch (Das germanische Julfest S.8f), unter Benutzung von Clemesns Al. strom. I 145,5; II 90,16ff Stählin eine weiters Verbreitung des 8.(18.) November zu erweisen, ist ein Fehlschlag. Außer der hierbei nötigen Änderung im Text des Clemens (κ ݲγ ݲ statt ι ݲγ ݲ) steht ihm die Tatsache im Weg, deß Clemens a. a. O. Taufund",
+          "candidate_score": 0.652539,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_8_10",
+          "bdc_text": "dero von Straßburg und LutersZur Annäherung der Straßburger Reformatoren an Luther am Schweinfurter Konvent im April/Mai 1532 und an der Tagung in Nürnberg am 3 . Juli 1532 , die als Wegbereitung zur Wittenberger Konkordie von 1536 dienten , s. oben S. 123 , 19-25. 151 , 39-50 . in demselben , by luterm heiligem wort gottes , uff unnser disputatzZur Berner Disputation von 1528 s . Alfred de Quervain , Geschichte der bernischen Kirchenreformation , in :",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2117",
+          "psc_text": "33, 928f Hieronymus ep. 41; weiteres bei Labriolle, les sources de l’histoire du Montanisme 1913 — 8 anders (c. 2,7; S. 222, 8 u.) hear. 51,33, 4 f; S. 307, 6 ff. Zur Verteidigung der an unserer Stelle vorliegenden Angabe vgl. Zahn Forsch. V 29 ff Harnack Lit.-Gesch. II 1, 363 ff; in Betracht kommt auch das leider nicht unzweideutige Zeugnis der ep. apost. c. 17; S. 58, 1 u. 59, 1 Schmidt (die Weissagung, daß Christus 120 (150) Jahre nach seiner Himmelfahrt wiederkommen werde, könnte einer der Anlässe für das Auftreten des Montanus gewesen sein) — 10 ff zur Zeitangabe für Marcion vgl. Clemens Al. strom. VII 106, 4 f; III 75, 13 ff Stählin 13 ff vgl. Hippolyt refut. VIII 19, 1 ff; S. 238, 4 ff Wendland ἕτεροι δὲ . . . Φρύγες τὸ γένος προληφθέντες ὑπὸ γυναίων ἠπάτηνται, Πρισκίλλης τινὸς καὶ Μαξιμίλλης καλουμένων, ἃς προφήτιδας νομίζουσιν,",
+          "candidate_score": 0.65245,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_22_24",
+          "bdc_text": "zu belyben , anohne . alle enndrung etc. Deßhalb üch ouch zum trüwlichesten ermannt unnd gepettenn habenn , by demselben nach üwerm erpietennAnerbieten ( vgl. SI IV 1869f) . - Gemeint ist das Zürcher Messemandat vom 29 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_699",
+          "psc_text": "ἠλθεν πληρωτὴς τοῦ νόμου, οὐ τὸν νόμον καταλύσων, ἀλλὰ τὸν νόμον πληρώσων, καὶ ἀφελεῖν τὴν κατάραν τὴν κατὰ τῆς παραβάσεως τοῦ νόμου ὁρισθεῖσαν. μετὰ γὰρ τὸ ἐντείλασθαι τὸν Μωυσέα πᾶσαν ἐντολὴν ἠλθεν ἐπὶ τὸ τέρμα τῆς βίβλου καὶ συνέκλεισε τὸ πᾶν εἰς κατάραν‘ λέγων »ἐπικατάρατος ὃς οὐκ ἐμμένει πᾶσι τοῖς γεγραμμένοις λόγοις ἐν τῷ βιβλίῳ τούτῳ τοῦ ποιῆσαι αὐτούς‘. ἠλθεν οὑν λύων μὲν τὰ πεπεδημένα δεσμοῖς τῆς κατάρας, χαριζόμενος δὲ ἡμῖν ἀντὶ τῶν μικρῶν τῶν μὴ δυναμένων πληροῦσθαι τὰ μείζονα καὶ οὐ μαχόμενα θάτερον θατέρῳ πρὸς τὴν τοῦ ἔργου πλήρωσιν ὡς τὰ πρότερα· αὔτως γὰρ κατὰ πᾶσαν αἵρεσιν φθάνοντες ἐν τῇ περὶ σαββατισμοῦ καὶ περιτομῆς καὶ τῶν ἄλλων σχέσει πολλάκις ἐπειργασάμεθα, πῶς ὁ κύριος ἡμῖν τὰ ἐντελέστερα κεχάρισται. πῶς δὲ οἱ τοιοῦτοι δυνήσονται ἀπολογίαν ἔχειν, μὴ τῷ πνεύματι τῷ ἁγίῳ ὑπακούσαντες τῷ διὰ τῶν ἀποστόλων εἰρηκότι τοῖς ἐξ Μνῶν πεπιστευκόσι μὴ βάρος ἐπιτίθεσθαι πλὴν τῶν ἐπάναγχες, ἀπέχεσθαι αἵματος καὶ πνικτοῦ",
+          "candidate_score": 0.651593,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_22_24",
+          "bdc_text": "zu belyben , anohne . alle enndrung etc. Deßhalb üch ouch zum trüwlichesten ermannt unnd gepettenn habenn , by demselben nach üwerm erpietennAnerbieten ( vgl. SI IV 1869f) . - Gemeint ist das Zürcher Messemandat vom 29 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_651",
+          "psc_text": "ἐν μέρει ὡς ἐν παρεκδρομῃ περὶ τῆς τούτων ὑποδέσεως εἴρηται, ἵνα μὴ ἑτέρων δηγμάτων βουλόμενος ποιῆσαι ἴασιν καὶ ἑτέρων δηλητηρίων ἄκος καὶ ἀλεξητήριον * εἰς ἄλλα τοὺς ἐντυγχάνοντας παρεκτρέψω. πλὴν ἐκ παντὸς τῷ τὴν σύνεσιν κεκτημένῳ μάταιος ἡ τούτων καταχλεύαστος διδασκαλία συσταθήσεται, παρὰ μὲν τοῖς ἀποστόλοις ἐλεγχομένη, παρὰ δὲ τοῖς συνετοῖς καταγινωσκομένη, ἐκ θεοῦ δὲ καὶ τοῦ αὐτοῦ τῆς ἀληθείας κηρύγματος ἐκβαλλομένη. 8. Καλοῦνται δὲ πάλιν οὗτοι Μηρινθιανοί. ὡς ἡ Μοῦσα εἰς ἡμᾶς φάσις περιέχει. εἴτε γὰρ ὁ αὐτὸς Κήρινθος Μήρινθος πάλιν ἐκαλεῖτο, οὐ πάνυ τι σαφοῦς περὶ τούτου ἴσμεν, εἴτε ἄλλος τις ἦν ήρινθος ὀνόματι συνεργὸς τούτου, θεῷ ἔγνωσται. ἤδη γὰρ εἴπαμεν ὅτι οὐ μόνον αὐτὸς ἐν Ἰεροσολύμοις πολλάκις ἀντέστη τοῖς ἀποστόλοις, ἀλλὰ καὶ οἱ σὺν αὐτῷ καὶ ἐν τῇ Ἀσίᾳ· πλὴν ἤτοι αὐτὸς εἴη ἢ καὶ ἄλλος σὺν αὐτῷ συνεργὲς· τὰ ὅμοια αὐτῷ φρονῶν καὶ συμπράττων εἰς τὰ ἴσα, οὐδὲν διαφέρει. ἡ γαρ πᾶσα αὐτῶν κακοτροπία τῆς διδασκαλίας",
+          "candidate_score": 0.649203,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_27_29",
+          "bdc_text": "wellenn wir wartenn , was jochauch immer ( SI III 6 ) . gott witer durch und mit uns wurcken , derselb uns ouch all in sinem namenn unnd sägen mit zugethanerhinzugefügter ( vgl . SI XIII 451 ) . krafft sins geistsVgl. Joh 14 , 26. 16 , 13 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2996",
+          "psc_text": "+ schien S 23 προσγινόμενον U 24 καὶ ἀπογιγνόμενον < vor ὥσπερ + und S | νῦν < S καὶ τότε οὐκ ὄντος τοῦ σώματος τοῦ αὐτοῦ εἰς τὸ ἐνδοξότερον τὸ εἶδος αὐξηθὲν οὐκέτι ἐν φθαρτῷ, ἀλλ᾿ ἐν ἀπαθεῖ καὶ πνευματικῷ δειχθήσεται σώματι, ὥσπερ οἷον τὸ Ἰησοῦ κατὰ τὴν μεταμόρφωσιν ἦν, ὅτε εἰς τὸ ὄρος ἀνέβη μετὰ Πέτρου, καὶ τὸ Μωυσέως καὶ τὸ Ἠλίου τῶν ὀφθέντων αυτω. 18. Καὶ ταῦτα μὲν οῦν μέχρι τοσούτου διεσκέφθω· οὗτος γὰρ ὡς ἐν κεφαλαίῳ τῶν Ὠριγένους δογματισμῶν ὁ νοκῦς. ἐὰν δέ τις τῶν ἀμφισβητούντων προβαλλόμενος τὸ σῶμα τοῦ Χριστοῦ, διὰ τὸ »πρωτότοκον τῶν νεκρῶν« καὶ »ἀπαρχὴν« αὐτὸν εἰρῆσθαι »τῶν κεκοιμημένων«, λέγοι ὅτι καθάπερ ἐκεῖνος ἀνέστη, καὶ τὰ πάντων > ὡσαύτως ἐκείνῳ δεῖν προσδοκᾶν ἀναστήσεσθαι, ἵνα ὥσπερ Χριστὸς ἐγήγερται, »οὕτως ὁ θεὸς τοὺς κοιμηθέντας διὰ τοῦ Ἰησοῦ ἄξει σὺν αὐτῷ«, ἐγήγερται δὲ τὸ τοῦ Ἰησοῦ >, καὶ τὰς σάρκας ἔχον ἃς εἶχε καὶ τὰ ὀστᾶ,",
+          "candidate_score": 0.64818,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_22_24",
+          "bdc_text": "zu belyben , anohne . alle enndrung etc. Deßhalb üch ouch zum trüwlichesten ermannt unnd gepettenn habenn , by demselben nach üwerm erpietennAnerbieten ( vgl. SI IV 1869f) . - Gemeint ist das Zürcher Messemandat vom 29 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2780",
+          "psc_text": "Sin. | ἐνθένδε Anast. Sin. 6 θεραπεία] θέα Μ 7 * <τῶν δεύτερον μετανοούντων>* | <καὶ> 8 ἐξωκείλασα ΜU 10 τὰ <Μ |<περὶ> * 11 ἔπος <U 12 γελοιῶδές τι ὃ *] γελοιωδῶς ὅ Μ ληρπωδὲς τι εἰς ὃ U | <δὲ> * 13[ὡς]?* 14 κλυὸν χρύσεον U 15 γεγεννημένα Μ 16 δὲ<U | τὴν <U 17 εὑρίσκεται < U 19 πάντα U | * etwa <κηρύττεσθαι> * 20 στριφνότητος ΜU 21 ἀπανθρωπίαν + <τρέψαντες>? * συνῆψαν U 21f ὡς ἐὰν εἴ τις] ὡσεὶ ἥτις Μ 22 ἀπὸ 1 <U | χειρίδα κατασχὼν] χειρὶ διακατασχὼν U | [καὶ]* 23 σκεπάζοι *] σκεπάξει MU | προσφέρει U | πρὸ<Μ 24 ἐπιτοθάζοι Μ ταύτῃ καὶ ἔτι ὑπερβολῆ καλλίονας τῷ φυλάττειν, ἐπι θανατίους δὲ ἐν τῷ μὴ φυλάττεσθαι, * τὴν μίαν ἀπαγορεύουσι, τὰς δὲ ἄλλας καταλε λοίπασι. καὶ ἐπιλαθόμενοι ὅλον μὲν τὸ σῶμα γυμνητεύουσιν, ἀπὸ ὅλων τῶν ἐνταλμάτων ἀργήσαντες καὶ τὴν μίαν ἐντολὴν",
+          "candidate_score": 0.64806,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_28_30",
+          "bdc_text": "gott witer durch und mit uns wurcken , derselb uns ouch all in sinem namenn unnd sägen mit zugethanerhinzugefügter ( vgl . SI XIII 451 ) . krafft sins geistsVgl. Joh 14 , 26. 16 , 13 . erhaltten , das wir üch insonderheit wünschent .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1116",
+          "psc_text": "Πληρώματος, ἀλλὰ ὁ ἐκ πάντων γεγονὼς καὶ μεταγενέστερος τοῦ Λόγου Σωτήρ. 29. Μάθετε οὖν, ἀνόητοι, ὅτι Ἰησοῦς 6 παθὼν ὑπὲρ ἡμῶν, 6 κατασκηνώσας ἐν ἡμῖν, οὗτος αὐτός ἐστιν 6 Λόγος τοῦ θεοῦ. εἰ μὲν γὰρ ἄλλος τις τῶι Αἰώνων ὑπὲρ τῆς ἡμῶν αὐτῶν σωτηρίας σὰρξ ἐγένετο, εἰκὸς ἦν περὶ ἄλλου εἰρηκέναι τὸν ἀπόστολον· εἰ δὲ 6 Λόγος [ὁ] τοῦ Πατρὸς ὁ καταβὰς αὐτός ἐ��τιν † καὶ 6 ἀναβάς, ὁ τοῦ μόνου θεοῦ μονογενὴς υἱός, κατὰ τὴν τοῦ Πατὸς εὐδοκίαν σαρκωθεὶς ὑπὲρ ἀνθρώπων, οὐ περὶ ἄλλου τινὸς οὐδὲ περὶ Ὀγδοάδος <ὁ Ἰωάννης> τὸν λόγον πεποίηται, ἀλλ᾿ τοῦ κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ. οὐδὲ γὰρ ὁ Λόγος κατ’ αὐτοὺς προηγουμένως σὰρξ γέγονεν. λέγουσι γὰρ τὸν Σωτῆρα ἐνδύσχσασθαι σῶμα ψυχικὸν ἐκ τῆς οἰκονομίας κατεσκευασμένον ἀρρήτῳ προνοίᾳ πρὸς τὸ ὁρατὸν γενέσθαι καὶ ψηλαφητόν. σὰρξ δέ ἐστιν ἡ ἀρχαία ἐκ τοῦ χοῦ κατὰ τὸν Ἀδὰμ ἡ] γεγονυῖα πλάσις ὑπὸ τοῦ θεοῦ, ἥν ἀληθῶς γεγονέναι τὸν Λόγον τοῦ",
+          "candidate_score": 0.646771,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_19_21",
+          "bdc_text": "-AHVB 64/65 , S. 138-155 . erhalttendurch Gründe erwiesen ( SI II 1232 ) . unnd bißhar durch uns geprediget , war unnd stätbeständig ( SI XI 1818 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3283",
+          "psc_text": "ἀπὸ U 17 καὶ τῶν — ἀκοντισμάτων <S 17f ὑπὲρ τοῦ — ἵενται] damit wir seien stadtbewahrend S 18 μηδένα λείποντες Μ 18 f ἴστ’ ἔστ᾿ — ὅρων ἔξω <S 19 ἀπώσονται U | γὰρ Μ 20 πἱ Μ | οἰκοῦσαν U 21 καθαπερεὶ] καθάπερ ἢ M καθάπερ αὶ Pa | ἤ ἄγριοι — λῃσταὶ < S | ἀεὶ <S παρορμώμενοι ύπὸ τοῦ τυράννου καὶ ἄρχοντος τῆς ἀδικίας, δοκιμάζοντος ἦμᾶς εἶ ἀνθίστασθαι αὐτοῖς ἀρκοῦμεν καὶ ἀντιπαρατάσσεσθαι. 59. Ἄγε οὖν, μή ποτε ύπενδοῦσα ἁρπασθῇς, ὦ ψυχή, πρὸς αὐτῶν, καὶ οὐχ ἔξομεν ύπὲρ σοῦ δοῦναι λύτρα. »τί γὰρ ἀντικατάλλαγμα δώσει, φησίν, ἄνθρωπος τῆς ψυχῆς αὐτοῦς«; καλὸν μὲν οὖν, εἰ μὴ εἴχομεν, ἦν ἄν καὶ χαρμιώτατον, τοὺς ἀντιπράσσοντας ήμῖν καὶ μαχομένους· ἐπεὶ δὲ τοῦτο ἀδύνατον, καὶ ὃ θέλομεν οὐ δυνάμεθα θέλομεν δὲ μὴ ἔχειν τους ἐξέλκοντας ήμᾶς εἰς πάθη) — ἦν γὰρ ἀνιδρωτὶ σωθῆναι — καὶ 8 θέλομεν τοῦτο οὐ γιγνεται, ἀλλ᾿ ὂ",
+          "candidate_score": 0.646501,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_9",
+          "bdc_text": "in demselben , by luterm heiligem wort gottes , uff unnser disputatzZur Berner Disputation von 1528 s .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2010",
+          "psc_text": "εὐαγγέλιον τῇ παλαιᾷ διαθήκῃ, καὶ ὡς αὐτὸς ὁ κύριος ἡμῶν ὁμολογεῖ τὸ ποίημα τοῦ κόσμου εῖναι ἴδιον καὶ αὐτοῦ, καὶ τοῦ πατρὸς εἶναι τὴν κτίσιν, ὥς γε μάλιστα συνελόντι φράσαι κορυφαιότατόν τι ῥῆμα παρὰ τῷ ἁγίῳ Ἰωάννῃ εἰρημένον, τό »ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος, καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν, καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος. πάντα δἰ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἓνὃ γέγονε« καὶ τὰ ἑξῆς. 2. Ἀλλά γε ὁ τοιοῦτος εὐθὺς ἀνατραπήσεται. εἰ γὰρ καὶ βούλοιτο λέγειν ὅτι ἀντιθέσεως χάριν καὶ καθαιρέσεως τῶν ὑπὸ τοῦ δημιουργοῦ ἐνταῦθα γενομένων ἡ τοῦ γάμου αὐτῷ συνάφεια ἀθετεῖται, ἵνα μὴ τῷ δημιουργῷ συμπράζειεν, ὥστε ἀπέχεσθαι παντάπασι τοῦ ἔργου τοῦ δημιουργοῦ, πῶς οὑχὶ ἄλογος αὐτῷ ἡ ὑπόνοια καὶ φωρατὴ καὶ εὐθυέλεγκτος; ἰδοὺ γὰρ ἀπὸ τῆς κτίσεως καὶ τῆς τοῦ διημιουργοῦ δημιουργίας καὶ τῶν ἐδωδῶν καὶ τῶν ἀμφίων [καὶ] τὴν χρῆσιν πομάτων τε καὶ βρωμάτων΄μέτεισιν ὁ μόης κξαὶ ὀ ἀγύρτης καὶ",
+          "candidate_score": 0.645265,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_20_22",
+          "bdc_text": "erhalttendurch Gründe erwiesen ( SI II 1232 ) . unnd bißhar durch uns geprediget , war unnd stätbeständig ( SI XI 1818 ) . zu belyben , anohne .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2162",
+          "psc_text": "9 τοῦ < Μ 10 * etwa <καὶ ἐφοβήθη, ὡς> * | ἄλλοι] ἀλλότριοι Μ 11 ὁ < Μ 12 τοῦ < Μ | γὰρ < U | <φησι> * 14 ἰδεῖν hinter ἀληθείᾳ U 15 vor σώφρονι + ἐν U 17 θελήσωσι Μ | <ὅτι> * οἱ ἰδόντες τοὺς δύο τοὺς ἐν ἐσθήσεσι λευκαῖς οὐκ ἐν παραπληθίᾳ ὁρῶσιν, ἀλλὰ ἤκουον ἐρρωμένῃ τῇ διανοίᾳ ὅτι »ἄνδρες Γαλιλαῖοι, τί ἑστήκατε εἰς τὸν οὐρανὸν ἀτενίζοντες; οὗτος ὁ Ἰησοῦς ὁ ἀφ᾿ ὑμῶν εἰς τὸν οὐρανὸν ἀναληφθεὶς οὕτως ἐλεύσεται« καὶ τὰ ἑξῆς. εἶτα δὲ καὶ Πέτρος, ὡς ἔφην, ὁρῶν καὶ ἀκούων καὶ ἀποκρινόμενος καὶ λέγων »μηδαμῶς, κύριε«, εὐσταθῶν ἦν τῇ διανοίᾳ. Ἄγαβος γὰρ προφητεύων ἔλεγεν καὶ μετὰ σχήματος θαυμαστοῦ αἰνιττόμενος, λαβὼν τὴν ζώνην τοῦ Παύλου καὶ δήσας τοῖς ἰδίοις ποσὶν φησίν »οὗτος οὗ ἐστιν ἡ ζώνη αὕτη, δήσουσιν αὐτὸν καὶ ἀποίσουσιν εἰς Ἱερουσαλήμ«. ἀλλὰ καὶ πάλιν ἐν Ἀντιοχείᾳ κατῆλθον προφῆται καὶ κατήγγελλον λιμὸν ἔσεσθαι",
+          "candidate_score": 0.644463,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_19_21",
+          "bdc_text": "-AHVB 64/65 , S. 138-155 . erhalttendurch Gründe erwiesen ( SI II 1232 ) . unnd bißhar durch uns geprediget , war unnd stätbeständig ( SI XI 1818 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_560",
+          "psc_text": "κρυμμένα φωρᾶσαι, <ὠς> καὶ τοὺς αὐτοὺς ἀπελαθῆναι τῆς πόλεως, περί που ὀγδοήκοντα, καὶ τὴν πόλιν τῆς αὐτῶν ζιζανιώδους ὕλης καὶ ἀκανθώδους καθαρθῆναι. 18. Μνημονεύσας δέ τις τῆς ἄνω ἡμῶν ὑποσχέσεως τάχα καὶ ἐπαινέσειεν, ὡς ἡμῶν προαγγειλάντων ὅτι τισὶν αὐτῶν παρετύχομεν, τινὰ δὲ διὰ συγγραμμάτων σγνώκαμεν, τινὰ δὲ δι’ ἐνηχήσεών τε καὶ μαρτυριῶν ἀξιοπίστων ἀνδρῶν δυναμένων ἡμῖν τὴν ἀλήθειαν ὑπο- δεικνύναι, ὡς καὶ ἐνταῦθα φιλαλήθως οὐχ ὑπερβεβήκαμεν τὸν τόπον, ἀλλὰ ἐδείξαμεν ὡς μία ἐστὶν αὕτη τῶν ἡμῖν περιτυχουσῶν αἱρέσεων. καὶ σαφῶς περὶ ταύτης ἠδυνήθημεν λέγειν ἐξ ὡν μὴ γένοιτο) οὐ πράξαντες, ἀλλὰ μεμαθηκότες ἀκριβῶς <ἐγνώκαμεν> παρὰ τῶν εἰς τοῦτο πειθόντων καὶ μὴ κατισχυσάντων, ἀλλὰ τὴν ἑαυτῶν ἐλπίδα τῆς εἰς ἡμᾶς ἀπωλείας ἀπολεσάντων καὶ μὴ ἐπιτυχόντων τοῦ σκοποῦ τῆς εἰς τὴν τάλαιναν ἡμῶν ψυχὴν ἐπιχειρουμένης ὑπ' αὐτῶν τε καὶ 7 vgl. Act. 9, 15 — 19 vgl. oben Prooem. H 2, 4; S. 170, 12ff V Μ 1 κατεγελώμην aus κατεγέλων V",
+          "candidate_score": 0.643296,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_25",
+          "bdc_text": "Mai 1532 , s. oben [Nr. 101 ] S. 129 , Anm. 12. , als wir hoffennt , getrüwlich unnd statthafftstandhaft , aufrecht ( vgl . Grimm X/II I 1022 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2162",
+          "psc_text": "9 τοῦ < Μ 10 * etwa <καὶ ἐφοβήθη, ὡς> * | ἄλλοι] ἀλλότριοι Μ 11 ὁ < Μ 12 τοῦ < Μ | γὰρ < U | <φησι> * 14 ἰδεῖν hinter ἀληθείᾳ U 15 vor σώφρονι + ἐν U 17 θελήσωσι Μ | <ὅτι> * οἱ ἰδόντες τοὺς δύο τοὺς ἐν ἐσθήσεσι λευκαῖς οὐκ ἐν παραπληθίᾳ ὁρῶσιν, ἀλλὰ ἤκουον ἐρρωμένῃ τῇ διανοίᾳ ὅτι »ἄνδρες Γαλιλαῖοι, τί ἑστήκατε εἰς τὸν οὐρανὸν ἀτενίζοντε��; οὗτος ὁ Ἰησοῦς ὁ ἀφ᾿ ὑμῶν εἰς τὸν οὐρανὸν ἀναληφθεὶς οὕτως ἐλεύσεται« καὶ τὰ ἑξῆς. εἶτα δὲ καὶ Πέτρος, ὡς ἔφην, ὁρῶν καὶ ἀκούων καὶ ἀποκρινόμενος καὶ λέγων »μηδαμῶς, κύριε«, εὐσταθῶν ἦν τῇ διανοίᾳ. Ἄγαβος γὰρ προφητεύων ἔλεγεν καὶ μετὰ σχήματος θαυμαστοῦ αἰνιττόμενος, λαβὼν τὴν ζώνην τοῦ Παύλου καὶ δήσας τοῖς ἰδίοις ποσὶν φησίν »οὗτος οὗ ἐστιν ἡ ζώνη αὕτη, δήσουσιν αὐτὸν καὶ ἀποίσουσιν εἰς Ἱερουσαλήμ«. ἀλλὰ καὶ πάλιν ἐν Ἀντιοχείᾳ κατῆλθον προφῆται καὶ κατήγγελλον λιμὸν ἔσεσθαι",
+          "candidate_score": 0.642785,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_20_22",
+          "bdc_text": "erhalttendurch Gründe erwiesen ( SI II 1232 ) . unnd bißhar durch uns geprediget , war unnd stätbeständig ( SI XI 1818 ) . zu belyben , anohne .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3283",
+          "psc_text": "ἀπὸ U 17 καὶ τῶν — ἀκοντισμάτων <S 17f ὑπὲρ τοῦ — ἵενται] damit wir seien stadtbewahrend S 18 μηδένα λείποντες Μ 18 f ἴστ’ ἔστ᾿ — ὅρων ἔξω <S 19 ἀπώσονται U | γὰρ Μ 20 πἱ Μ | οἰκοῦσαν U 21 καθαπερεὶ] καθάπερ ἢ M καθάπερ αὶ Pa | ἤ ἄγριοι — λῃσταὶ < S | ἀεὶ <S παρορμώμενοι ύπὸ τοῦ τυράννου καὶ ἄρχοντος τῆς ἀδικίας, δοκιμάζοντος ἦμᾶς εἶ ἀνθίστασθαι αὐτοῖς ἀρκοῦμεν καὶ ἀντιπαρατάσσεσθαι. 59. Ἄγε οὖν, μή ποτε ύπενδοῦσα ἁρπασθῇς, ὦ ψυχή, πρὸς αὐτῶν, καὶ οὐχ ἔξομεν ύπὲρ σοῦ δοῦναι λύτρα. »τί γὰρ ἀντικατάλλαγμα δώσει, φησίν, ἄνθρωπος τῆς ψυχῆς αὐτοῦς«; καλὸν μὲν οὖν, εἰ μὴ εἴχομεν, ἦν ἄν καὶ χαρμιώτατον, τοὺς ἀντιπράσσοντας ήμῖν καὶ μαχομένους· ἐπεὶ δὲ τοῦτο ἀδύνατον, καὶ ὃ θέλομεν οὐ δυνάμεθα θέλομεν δὲ μὴ ἔχειν τους ἐξέλκοντας ήμᾶς εἰς πάθη) — ἦν γὰρ ἀνιδρωτὶ σωθῆναι — καὶ 8 θέλομεν τοῦτο οὐ γιγνεται, ἀλλ᾿ ὂ",
+          "candidate_score": 0.642719,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_33_35",
+          "bdc_text": "Ü [wer ] gutwilligen gemein bruͤder , im wort diener , uß der statt unnd lanndtschafft von Bern , sampt etlichen von Solothurn unnd Bieln , uf dem gespräch Zoffingen. [ Adresse auf der Rückseite : ] An die ersamen diener unnd vorständerVorsteher ( SI XI 1002 ) . im wort des hern , Zürich , unnser insonnders getruwe liebenn bruͤder .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_7",
+          "psc_text": "καταλαβεῖν Ζ. 6; von da an bis Μελχισεδεκιανοὶ S. 160, 21 fehlt U; als Ersatz dient R) M 2 γενόμενοι + <πρὸς σὲ καὶ>? * | σοὺς πόδας] πόδας σου U G 4 στόματός σου Μ 7 R 10 σωτὴρ] χριστὸς < R | τοῦ καὶ G R M 15 <αὐτῷ> * 22 <οὐκ> Jül. | σὲ < M 32 * etwa <διοικῶν>* Ἡ ἀντιγραφεῖσα πρὸς τοὺς περὶ Ἀκάκιον καὶ Παῦλου πρεσβυτέρους ὑπὸ <τοῦ> αὐτοῦ Ἐπιφανίου πρὸς τὰ ὑπ᾿ αὐτῶν γραφέντα περὶ τοῦ κατὰ αἱρέσεων γράψαι αὐτόν. Κυρίοις τιμιωτάτοις ἀδελφοῖς καὶ συμπρεσβυτέροις Ἀκακίῳ καὶ Παύλῳ Ἐπιφάνιος ἐν κυρίῳ χαίρειν. Προοίμιον εἴτ᾿ οὖν λαλιάν, ἐπιγραφὴν ὥσπερ διαγράφοντες παλαιοὶ συγραφεῖς διὰ τοῦ αἰνίγματος ὑπόφασιν ἐδείκνυον πάσης ὑποκειμένης πραγματείας. ὅθεν καὶ αὐτοὶ τῷ αὐτῷ κεχρημένοι χαρακτῆρι προοιμιαζόμεθα ὑμῖν, ἀγαπητοί, τὰ] τῆς κατὰ αἱρέσεων † αἰτήσεως ὑμῶν έν ὀλίγῳ τὴν δύναμιν ἀνακεφαλαιούμενοι. ἐπειδὴ γὰρ μέλλομεν ὑμῖν τό τε ὀνόματα τῶν αἱρέσεων δηλοῦν τάς τε",
+          "candidate_score": 0.641802,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_8",
+          "bdc_text": "dero von Straßburg und LutersZur Annäherung der Straßburger Reformatoren an Luther am Schweinfurter Konvent im April/Mai 1532 und an der Tagung in Nürnberg am 3 . Juli 1532 , die als Wegbereitung zur Wittenberger Konkordie von 1536 dienten , s. oben S. 123 , 19-25. 151 , 39-50 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2427",
+          "psc_text": "τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8 ff wo? (einzige vergleichbare Stelle Sach. 7, 3) —18 ff vgl. Oben c. 16, 1 ff; S. 270, 14 ff u. c. 30, 10; S. 303, 4 M U 1 Ἰαννουαρίων Μ |πέμπτη ist nicht mit Kubistchek zu beanstanden; der Gesamtausdruck πέμπτη—ἐπιφώσκουσα bezeichnet ganz richtig die Mitternacht zwischen 5. u. 6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294,",
+          "candidate_score": 0.641329,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_13",
+          "bdc_text": "K. Lindt , Der theologische Gehalt der Berner-Disputation , aaO , S. 301-344 ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1102",
+          "psc_text": "τοῦ Λόγου τὴν διδασκαλίαν ποιεῖται. λέγει δὲ οὕτως »ἐν ἀρχῇ ἦι ὁ Λόγος καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν θεὸν καὶ θεὸς ἦν ὁ Λόγος. οὗτος ἦν ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν θεόν«· πρότερον διαστείλας τὰ τρία, θεὸν καὶ Ἀρχὴν καὶ Λόγον, πάλιν αὐτὰ ἑνοῖ, ἵνα καὶ τὴν προβολὴν ἑκατέρων αὐτῶν δείξῃ, τοῦ τε Υἱοῦ καὶ τοῦ Λόγου, καὶ τὴν πρὸς ἀλλήλους ἅμα καὶ τὴν πρὸς τὸν Πατέρα ἕνωσιν. ἐν γὰρ τῷ Πατρὶ καὶ ἐκ τοῦ Πατρὸς ἡ Ἀρχή, ἐν δὲ τῇ Ἀρχῇ καὶ ἐκ τῆς Ἀρχῆς ὁ Λόγος. καλῶς οὖν εἶπεν »ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος«· ἦν γὰρ ἐν Υἱῷ. »καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν«· καὶ γὰρ ἡ Ἀρχὴ *. καὶ »θεὸς ἦι ὁ Λόγος«, ἀκολούθως· τὸ γὰρ ἐκ θεοῦ γεννηθὲν θεός ἐστιν. »οὗτος ἦν ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν θεόν« ἔδειξε τὴν τῆς προβολῆς τάξιν. »πάντα δι᾿ αὐτοῦ ἐγένετο καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕω«· πᾶσι γὰρ τοῖς",
+          "candidate_score": 0.640642,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_8",
+          "bdc_text": "dero von Straßburg und LutersZur Annäherung der Straßburger Reformatoren an Luther am Schweinfurter Konvent im April/Mai 1532 und an der Tagung in Nürnberg am 3 . Juli 1532 , die als Wegbereitung zur Wittenberger Konkordie von 1536 dienten , s. oben S. 123 , 19-25. 151 , 39-50 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2339",
+          "psc_text": "des Epiphanienfestes zurück; vgl. im Osten Const. apost. V 13, 2; S. 269, 15f Funk; im Abendland höchstwahrscheinlich schon Ambrosius de virg. III 1; Migne 16,219f vides quantus ad natalem sponsi tui populus convenerit …. hic est qui rogatus ad nuptias aquam in vina convertit, jedenfalls Paulinus Nol. carm. 27 v. 45ff; CSEL XXX 264 Maximus Taur. hom. 23; Migne 57,272ff Petrus Chrysol. sermo 157; Migne 52, 615A Ps. Augustin sermo 136; Migne 39,2015 Polemius Silvius calend. (CJL I 335 = I2 257) S. Epiphania, quo die interpositis temporibus visa est stella magis, quae dominum natum nunciabat et aqua vinum facta Isidorus Hispal. de off. I 26, dazu die Meßbücher sacr. Gregor. Migne 78,39 sacr. Gallic. Migne 72, 178 miss. Gothic. sowohl in der Vigilie, als in der Liturgie des 6. Januar mozarabische Lit. Migne 85, 176 M U ἐν αὐτῆ γὰρ εὑρίσκεται τῆ ἡμέρα τῆς αὐτοῦ κατὰ σάρκα γεννήσεως",
+          "candidate_score": 0.636938,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_31_33",
+          "bdc_text": "Datum 9 . iulii anno etc. 32 . Ü [wer ] gutwilligen gemein bruͤder , im wort diener , uß der statt unnd lanndtschafft von Bern , sampt etlichen von Solothurn unnd Bieln , uf dem gespräch Zoffingen. [ Adresse auf der Rückseite :",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_82",
+          "psc_text": "bist, comp. p. 43; vgl. de mens, ac pond. SO, 8; S. 207, 63ff Lagarde GU M 1 τῆς αὐτοῦ *] τῆς αὐτῆς M τῆς ἀρετῆς καὶ G οἱ τῆς αὐτῆς u. hinter τοὔνομα + ἔχοντες U | τὸ ὄνομα G 1 f Ἀβραμιαῖοι U 2 τοίνυν οἱ < U vor Ἀβραὰμ + τοῖ U | ἐκαλοῦντο < G Μ | τούτω ὑπῆρξαν G U 3 ὁ < | ἦν < G 4 vor πατρὸς + τοῦ U 5 ὑπὸ U 7 εὐδαίμονα + τὴν G λεγομένην] καλουμένην U 8 Ἐμμαδὲμ U | Μαδὲμ G | ὡς ἔφην hinter ὄνομα Ζ. 9 G 9 τοῦτο | * <τὴν ἔρημον> * | Φαρὲς U 11 τῶν1 < Μ 12 1 <δ G M 13 Ἀβραμιαῖοι TJ 14 Ἰσαάκιοι U 15 κειμένην χώραν καὶ *] κειμένης χώρας καὶ ἀνατολικῆς GUM 16 πόλιν] πάλιν GM | τὴν] * 16f τὴν Ῥοκὸμ καὶ Πέτρα",
+          "candidate_score": 0.63491,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_31_33",
+          "bdc_text": "Datum 9 . iulii anno etc. 32 . Ü [wer ] gutwilligen gemein bruͤder , im wort diener , uß der statt unnd lanndtschafft von Bern , sampt etlichen von Solothurn unnd Bieln , uf dem gespräch Zoffingen. [ Adresse auf der Rückseite :",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2421",
+          "psc_text": "13 299, 13: danach hat unsere Liste mit Silanus und Nerva aufgehört) 20 τὸ τοὺς] τόπους Μ 23 γὰρ < Μ ἀριθμῷ τῷ παρὰ τοῖς εὐαγγελισταῖς ᾀδομένῳ; διὰ τοῦτο γὰρ καὶ ἔπεσον αἱ πρότρον περὶ Οὐαλεντῖνον καί τινας ἄλλους αἱρέσεις, αἱ μυθωδῶς ἀναγραψάμεναι τοὺς τριάκοντα αἰῶνας, οὓς ἐνόμισαν ἀπεικάζειν τοῖς τοῦ σωτῆρος ἔτεσιν, ἵνα δῆθεν δύνωνται τῶν παρ᾿ αὐτοῖς αἰώνων καὶ ἀρχῶν ἀναγράφειν τὴν μυθοποιίαν. εὑρίσκεται γὰρ ἐν τῷ τριακοστῷ τρίτῳ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου παρουσίας πάσχων ὁ μονογενὴς ἀπαθὴς ὢν ἄνωθεν θεὸς Λόγος, σάρκα δὲ < προσλαβὼν καἲ > ἀναδεξάμενος ὑπὲρ ἡμῶν παθεῖν, ἵνα τὸ τοῦ θανάτου καθ᾿ ἡμῶν χειρόγραφονλύςῃ. μετ᾿ ἐκείνην γὰρ τὴν ὑπατείαν τὴν ἐντῷ τριακοστω ἔτει αὐτοῦ σημαινομένην ἄλλη ὑπατεία γέγονεν, Λεγομένη τῶν δύο Γεμινῶν· εἶτα ἄλλη ὑπατεία Ῥούφου καὶ Ῥουβελλίωνος, Καὶ οὕτως ἐνεστώσης τῆς ὑπατείας τῆς μετὰ τὴν ὑπατείαν < Ρούφου καὶ > Ῥουβελλίωνος, ἥτις ὕστερον ἦλθεν Οὐιννικίου καλεῖσθαι Καὶ Λογγίνου Κασσίου, < ἐν τῷ",
+          "candidate_score": 0.634699,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_18_20",
+          "bdc_text": "und zu Niklaus Manuel , Bern 1980 . -AHVB 64/65 , S. 138-155 . erhalttendurch Gründe erwiesen ( SI II 1232 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2116",
+          "psc_text": "Μαρκίων δὲ καὶ οἱ περὶ Τατιανὸν καὶ οἱ ἀπ᾿ αὐτοῦ διαδεξάμενοι Ἐγκρατῖται ἐν χρόνοις Ἀδριανοῦ καὶ μετὰ Ἀδριανόν. Οὗτοι γὰρ οἱ κατὰ Φρύγας καλούμενοι δέχονται καὶ αὐτοὶ πᾶσαν γραφὴν παλαιᾶς καὶ νέας διαθήκης καὶ νεκρῶν ἀνάστασιν ὁμοίως 7 ff vgl. mit der Darstellung des Epiph. insbes. Eusebius h. e. V 3. 16 – 19 Hippolyt refut. VIII 6. 19 X 25 f; S. 225, 18ff 238, 4 ff 282, 15 ff Wendland Ps. Tertullian adv. omn. Haer. 7 Filastrus hear. 49; dazu Tertullians montanistische Schriften Didymus de trin. III 41; Migne 39, 984 B ff Cyrillus Hieros. cat. 16,8; Migne 33, 928f Hieronymus ep. 41; weiteres bei Labriolle, les sources de l’histoire du Montanisme 1913 — 8 anders (c. 2,7; S. 222, 8 u.) hear. 51,33, 4 f; S. 307, 6 ff. Zur Verteidigung der an unserer Stelle vorliegenden Angabe vgl. Zahn Forsch. V 29 ff Harnack Lit.-Gesch. II 1,",
+          "candidate_score": 0.633926,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_8",
+          "bdc_text": "dero von Straßburg und LutersZur Annäherung der Straßburger Reformatoren an Luther am Schweinfurter Konvent im April/Mai 1532 und an der Tagung in Nürnberg am 3 . Juli 1532 , die als Wegbereitung zur Wittenberger Konkordie von 1536 dienten , s. oben S. 123 , 19-25. 151 , 39-50 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_182",
+          "psc_text": "vgl. Deut. 16, 16 — 10ff vgl. Esra 4, If Neb. 5, 63ff — 14ff die äer sind Epiphanius ümlich; über den Namen = äufer vgl. Brandt, äisches Religionssystem S. 180 Bousset, Hauptprobleme der Gnosis S. 283 — 18 ff über die (unter dem Einfluß des seleucidiscben Reichs erfolgte) Verlegung des in Samarien vgl. Ideler, Handbuch der Chronologie I 397 ff Lagarde, Mitteilungen IV 134 V (bis Νεεμία Ζ. 13; das ßende Blatt D u. das folgende E fast unleserlich; an deren Stelle GU) Μ 1 Σεβουαίων aus Σεβουέων V corr 4 <καὶ> *, aber viell. ist πολλάκις οὖν verderbt u. ür zu lesen ἔμπροσθεν κυρίου * 5 τὸν < M 6 Ἰουδαῖοι + οἱ M | Ἰουδαίας] Γαλιλαίας? * 8 τὴν < M 13 ὑπ’ auf Rasur V corr 14 αἱρέσεως < GM κατὰ σεβουαίων, δευτέρα ἀπὸ Σαμαρειτῶν, ἑνδεκάτη δὲ τῆ ἀκολουθία U 15 vor τότε + καὶ U",
+          "candidate_score": 0.632764,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_25",
+          "bdc_text": "Mai 1532 , s. oben [Nr. 101 ] S. 129 , Anm. 12. , als wir hoffennt , getrüwlich unnd statthafftstandhaft , aufrecht ( vgl . Grimm X/II I 1022 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1365",
+          "psc_text": "κατάλυσιν hinter Ζ. 8) Hipp. 10 <τι> Dind. Öh.] aliquid lat. 12 μηνύσαντας Dind.] V M manifestantes lat. 13 ἐπάγει Μ | τῆς] τὴν M 15 οὖν < 17 τὸ ἀόρατον Dind. Oh.] τὸν ἀόρατον V M invisibile lat. | vor ἀπόκρυφον + τὸν V 18 <δὲ> Dind. Öh.] aidem lat. 19 πρώτης] πρὸ τῆς M 20 σφισιν αὐτοῖς] in quibus sunt lat. 23 τε2 hineingeflickt Vcorr 24 τε *] δὲ V M quoque lat. 25 δωδεκάδος Dind.] δυωδεκάδος V δυοδεκάδος Μ | παρ’ αὐτῷ] apiid cos lat. 26 ἔτι <ἔτι τε> *] adhuc efiam lat. ἑρπετά, πετεινά τε καὶ τετράποδα, θηρία τε καὶ ἐπὶ πᾶσι τούτοις δωδέκατον τὸν ἄνθρωπον. οὕτως ὑπὸ τοῦ πνεύματος τὴν τριακοντάδα διὰ Μωυσέως εἰρῆσθαι διδάσκουσιν. ἀλλὰ μὴν καὶ τὸν πλαστὸν ἄνθρωπον κατ᾿ εἰκόνα τὴς ἄνω δυνάμεως ἔχειν ἐν αὑτῷ τὴν ἀπὸ τῆς μιᾶς πηγῆς δύναμιν ἱδρῦσθαι δὲ ταύτην ἐν τῷ κατὰ τὸν ἐγκέφραλον τόπῳ), ἀφ᾿",
+          "candidate_score": 0.632567,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_18_20",
+          "bdc_text": "und zu Niklaus Manuel , Bern 1980 . -AHVB 64/65 , S. 138-155 . erhalttendurch Gründe erwiesen ( SI II 1232 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_693",
+          "psc_text": "61; II 65, 7 ötschau V M 3 αὐτοὺς M 4 ὀνόμασαν M 5 Ναζαρὲθ V 7 διαθήκῃ getilgt V corr 8 γραφία Μ Ι παρ’ Y 9 ὥστερ] καίπερ M Ι οὐδὲ] οὐδὲν M 10 οἱ < Μ 14 ἑβραϊκὴν . . . διάλεκτον aus ἑβραϊκῆ διαλέκτω Vcorr 15 γραφία M 16 στιχήρη V Ι παραλειπόμεναι VM 17 τὰ ἄλλα M 20 vor πεπιστευκέναι ein μὴ getilgt V στοῦ δὲ οὐκ οἶδ' εἰπεῖν, εἰ καὶ αὐτοὶ τῇ τῶν προειρημένων περὶ Κήρινθον καὶ Μήρινθον μοχθηρίᾳ ἀχθέντες ψιλὸν ἄνθρωπον νομίζουσιν ἤ καθὼς ἡ ἀλήθεια ἔχει διὰ πνεύματος ἀγίου γεγεννῆσθαι ἐκ Μαρίας διαβεβαιοῦνται. ἔστιν δὲ αὕτη ἡ αἱρεσις ἡ Ναζωραίων ἐν τῇ Βεροιαίων περὶ τὴν Κοίλην Συρίαν καὶ ἐν τῇ Δεκαπόλει περὶ τὰ τῆς Πέλλης μέρη καὶ ἐν τῇ Βασανίτιδι ἐν τῇ λεγομένῃ Κωκάβῃ, Χωχάβῃ δὲ Ἑβραϊστὶ λεγομένῃ. ἐκεῖθεν γὰρ ἡ ἀρχὴ γέγονε, μετὰ τὴν ἀπὸ τῶν Ἱεροσολύμων μετάστασιν πάντων τῶν μαθητῶν",
+          "candidate_score": 0.632206,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_21",
+          "bdc_text": "unnd bißhar durch uns geprediget , war unnd stätbeständig ( SI XI 1818 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2162",
+          "psc_text": "9 τοῦ < Μ 10 * etwa <καὶ ἐφοβήθη, ὡς> * | ἄλλοι] ἀλλότριοι Μ 11 ὁ < Μ 12 τοῦ < Μ | γὰρ < U | <φησι> * 14 ἰδεῖν hinter ἀληθείᾳ U 15 vor σώφρονι + ἐν U 17 θελήσωσι Μ | <ὅτι> * οἱ ἰδόντες τοὺς δύο τοὺς ἐν ἐσθήσεσι λευκαῖς οὐκ ἐν παραπληθίᾳ ὁρῶσιν, ἀλλὰ ἤκουον ἐρρωμένῃ τῇ διανοίᾳ ὅτι »ἄνδρες Γαλιλαῖοι, τί ἑστήκατε εἰς τὸν οὐρανὸν ἀτενίζοντες; οὗτος ὁ Ἰησοῦς ὁ ἀφ᾿ ὑμῶν εἰς τὸν οὐρανὸν ἀναληφθεὶς οὕτως ἐλεύσεται« καὶ τὰ ἑξῆς. εἶτα δὲ καὶ Πέτρος, ὡς ἔφην, ὁρῶν καὶ ἀκούων καὶ ἀποκρινόμενος καὶ λέγων »μηδαμῶς, κύριε«, εὐσταθῶν ἦν τῇ διανοίᾳ. Ἄγαβος γὰρ προφητεύων ἔλεγεν καὶ μετὰ σχήματος θαυμαστοῦ αἰνιττόμενος, λαβὼν τὴν ζώνην τοῦ Παύλου καὶ δήσας τοῖς ἰδίοις ποσὶν φησίν »οὗτος οὗ ἐστιν ἡ ζώνη αὕτη, δήσουσιν αὐτὸν καὶ ἀποίσουσιν εἰς Ἱερουσαλήμ«. ἀλλὰ καὶ πάλιν ἐν Ἀντιοχείᾳ κατῆλθον προφῆται καὶ κατήγγελλον λιμὸν ἔσεσθαι",
+          "candidate_score": 0.631745,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_1_3",
+          "bdc_text": "Üwer anzöigMitteilung , Bericht . Es handelt sich wohl um Nr. 102 . habennt wir verstanndenzur Kenntnis genommen ( SI XI 656 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2194",
+          "psc_text": "Jül. | καὶ2<U 11 τ. ἐπαγγελίας κ. τ. συνθήκης U 12 μηνυστὴν M | unten S. 238,13f schreibt Epiphanius, wie wenn er gelesen hätte θέλοντας καὶ μὴ θέλοντας; wohl Flüchtigkeitsversehen. Die Prophetin spricht von sich im Masc. wie S. 222,1 | γνωθεῖν] μαθεὶν U. Das dem Zusammenhang genau entsprechende, aber in seiner Bildung höchst ungewöhnliche γνωθεῖν wage ich nicht zu ändern. Verständlicher wäre γνω(σ)τεῖν; das θ scheint jedoch durch die Verballhornung in μαθεῖν geschützt. Sachlich richtig umschreibt Epiph. das Wort S. 238,15 mit διδάσκειν 15 τοῦ1]τῶν τοῦ U 17 οὐχ]οὐκ M κόσμον οὐδὲ μετὰ ἀνάγκης ὑπὸ πατρὸς ἀπεστάλη, ἀλλὰ ἅμα σὺν πατρὶ ἔχων τ[ο θέλειν καὶ σὺν ἁγίῳ πνεύματι τὸ παρέχειν· καὶ ὡς αὐτὸς ἅμα σὺν πατρὶ τὸ θέλειν ἔχει καὶ τὸ οὐχὶ μετὰ ἀνάγκης καὶ τὴν χάριν πὰσι διδόναι, ἀλλὰ δι᾿ ὑπερβολὴν φιλανθρωπίας, οὕτω καὶ οὓς ἐκάλεσε μετὰ προαιρε΄σεως κέκληκεν, οὐκ ἀνάγκην ἐπιβάλλων, οὐ κλοιὸν ἐπιτιθέμενος. φάσκει γὰρ ὅτι",
+          "candidate_score": 0.630762,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_25",
+          "bdc_text": "Mai 1532 , s. oben [Nr. 101 ] S. 129 , Anm. 12. , als wir hoffennt , getrüwlich unnd statthafftstandhaft , aufrecht ( vgl . Grimm X/II I 1022 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2976",
+          "psc_text": "παρατέθενται οἱ ἀδελφο ἡμῶν, ταῦτα ἔστιν εἰπεῖν, καὶ πρῶτόν γε <πρὸς> τὰ ἐν τῷ Ἰεζεκιήλ, 10f vgl. Matth. 17,2. 3 — 16 I Kor. 15, 44 — 18 I Kor. 15, 50 M U S 2 καὶ <Μ | τὸ <U 3 πλείστης ὅσης—μεταβολῆς] viel besser als die erste S | τὸ <U 5 τρόποις U | ἡμᾶς < U 6 δεῖ Μ |βράλχια] παρα- πλησίαν U 8 διαφόροις Μ besseren S 10 Μωσέως U 12 ὑποκείμενον] Alter S, vgl. S. 123, 24 | λέγει Μ 13 ἐπιστάναι Μ 14 δύο ἡμερῶν] zwei Teile S | ταυτὸν < U 15 τὸ] dieses u. + gleichwie S | ἐτεροῖον ... ἑτεροῖον] eines anderen ist . . . , eines andern S 17 πάλιν] πᾶσιν U | σχεδὸν<S | <πᾶσαν>*, wieder S 18 ἡμᾶς vor διδάσχων (Ζ.17) U | κατὰ τὴν ἀνάστασιν] der Auferstehung S 18f τοῦτο δέ φημι, αδελροί] zu diesem",
+          "candidate_score": 0.630561,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_18_20",
+          "bdc_text": "und zu Niklaus Manuel , Bern 1980 . -AHVB 64/65 , S. 138-155 . erhalttendurch Gründe erwiesen ( SI II 1232 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1979",
+          "psc_text": "Rand nachgetragen V corr 4 ἐν S. 119, 9] < VM, aber vgl. Z. 18 u. 23 7 μνημονεύετε VM 8 <τό> Klosterm. | ἀπὸ VM 9 καὶ ἐν σαρκὶ hinter ka]i t]o én sark]i durchestrichen V corr 17 τοῖς . . . πεπολιτευμένοις *] τῶν . . . πεπολιτευμένων (πεπολιτευμένον Μ) VM 18 <ἐνενήθητε> * 23 lies vielleicht ἐνεργῶς * 25 f καὶ ἀνάστα ἐκ νεκρῶν < S. 119, 11 26 καὶ < S. 119, 11 27 hinter διὸ + καὶ Μ ausradiert V corr ἀπὸ τῆς παλαιᾶς δῆλον διαρήκης; τοῦτο δὲ ἐμφέρεται παρὰ τῷ Ἠλίᾳ. πόθεν δὲ ὡρμᾶτο ὁ Ἠλίας; ἀλλὰ εἷς ἦν τῶν προφητῶν τῶν κατὰ νόμον πεπολιτευμένων, ἀπὸ νόμου καὶ προφητῶν ὁρμώμενος. εἰ δὲ ἐν Χριστῷ ἐπροφήτευσε τό »ἔγειρε ὁ καθεύδων καὶ ἀνάστα ἐκ b τῶν νεκρῶν καὶ ἐπιφαύσει σοι ὁ Χριστός«, ἄρα γε τὸ πρωτότυπον διὰ Λαζάρου καὶ τῶν ἄλλων ἐπεπλήρωντο, περὶ οὗ οἱ αὐτοὶ",
+          "candidate_score": 0.630332,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_25",
+          "bdc_text": "Mai 1532 , s. oben [Nr. 101 ] S. 129 , Anm. 12. , als wir hoffennt , getrüwlich unnd statthafftstandhaft , aufrecht ( vgl . Grimm X/II I 1022 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1110",
+          "psc_text": "καρπόν + quoque lat. | φησιν] dlccns lat. 12f παντὸς τοῦ πληρώματος] intra pleronia lat. 14 καταλειφθὲν V | ὑπ’ αὐτῆς] ab eis lat. 15 ἁρμό///σας, ο aus ω Vcorr | αὐτῆς V 21 καὶ1 < lat. 22 τὸν] * 26 ὁρᾷς + igitur lat. | ᾐ] οἱ, oben drüber ᾗ, aber οἱ nicht gestrichen Vcorr | φρεναπατοῦσιν, aus ῶ Vcorr 27 ἐπερεάζοντες Μ | τὰς γραφὰς aus ταῖς γραφαῖς Vcorr αὐτῶν κατανοήσῃς τὴν πανουργίαν τῆς μεθοδείας καὶ τὴv πονηρίαν τῆς πλάνης. πρῶτον μὲν γὰρ εἰ προέκειτο Ἰωάννῃ τὴν ἄνω Ὀγδοάδα μηνῦσαι, τὴν τάξιν ἄν τετηρήκει τῆς προβλῆς καὶ τὴν πρώτην τετράδα σεβασμιωτάτην οὖσαν, καθὼς λέγουσιν, ἐν πρώτοις ἄν τεθείκει τοῖς ὀνόμασι καὶ οὕτως ἐπεζεύχει τὴν δευτέραν, ἵνα διὰ τῆς τάξεως τῶν ὀνομάτων ἠ δειχθῇ τῆς Ὀγδοάδος, καὶ οὐκ ἄν μετὰ τοσοῦτον διάστημα ὡς ἐκλελησμένος, ἔπειτα ἀναμνησθεὶς ἐπ’ ἐσχάτῳ τῆς πρώτης ἐμέμνητο τετράδος. ἔπειτα δὲ καὶ τὰς συζυγίας σημᾶναι θέλων",
+          "candidate_score": 0.630313,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_25",
+          "bdc_text": "Mai 1532 , s. oben [Nr. 101 ] S. 129 , Anm. 12. , als wir hoffennt , getrüwlich unnd statthafftstandhaft , aufrecht ( vgl . Grimm X/II I 1022 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3187",
+          "psc_text": "Kor. 12, 2 M U S 1f ὀρθῶς — τὰς γραφάς] indem sie ohne Verstand sind S 3 εἰσί γὰρ — λεχθέντα < S Ι τὰ < U 5 ἐπὶ τὸν νῶτον] ἐνώπιον M 6 καὶ 7 ταῦτα] dies Wort S Ι δὲ < S Ι εἴρηται] zu sagen S 8 vor εἰς τὴν + wie | τὸ σῶμα — ἀγώνισμα] in den Leib S 10 ἤτοι, φησί < S 12 Ι εἰς] ἐπὶ U Ι διερχομένην U Ι <αὐτῆς> * nach S 13 ὑπὲρ — oberen S 15 τι· λέξουσι < S 16 <ὅτι> * Ι καὶ < S 17 ἐπὶ ἐκ MU Ι ταύτης < S 18f τοῦτο δῆλον ἀπὸ τοῦ *] δῆλον ἀφ’ οὖ ἀπ’ αὐτοῦ U 19 καὶ τὸν Τιγριν καὶ τὸν Εὐφράτην καὶ < S Ι λοιποὺς < 20 f ἐνταῦθα — τὰς διεκβολὰς] und S 21 διεκβολὰς] δὲ ἐκβολὰς M 22 χεώμενοι M 23",
+          "candidate_score": 0.630271,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_21_23",
+          "bdc_text": "unnd bißhar durch uns geprediget , war unnd stätbeständig ( SI XI 1818 ) . zu belyben , anohne . alle enndrung etc. Deßhalb üch ouch zum trüwlichesten ermannt unnd gepettenn habenn , by demselben nach üwerm erpietennAnerbieten ( vgl. SI IV 1869f) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2170",
+          "psc_text": "Μ 11 καὶ < U 14 ἐγκρατευσαμένων U 15 τῷ κόσμῳ *] κοσμήσας M U | προετύπου U 18 f hinter τοῦτο (Ζ. 18) ist vielleicht <ποιῆσαι> einzuschieben; ἀπαγορεύειν τινά τι ist auch in dieser nachlässigen Anknüpfung schwer erträglich λίας ἀγαθῆς προτρεπόμενοι τὸν δυνάμενον, οὐκ ἀνάγκην δὲ ἐπιτιθέαμεν τῷ μὴ δυναμένῳ, ἀλλὰ οὐδὲ ἐκβάλλομεν αὐτὸν ἀπὸ τῆς ζωῆς. ὁ γὰρ ἅγιος λόγος πάντῃ ἐκήρυξε τὴν ἀσθένειαν τῶν ἀσθενούντων βαστάζειν, ὡς καὶ ὁ ἅγιος ἀπόστολος εὐθὺς εὑρεθήσεται λέγων καὶ ἐλέγχων τοὺς τοιούτους * μὴ ὄντας τοῦ αὐτοῦ χαρίσματος ὅτι »νεωτέρας χήρας παραιτοῦ· μετὰ γὰρ τὸ καταστρηνιάσαι τοῦ Χριστοῦ γαμεῖν θέλουσιν, ἔχουσαι τὸ κρίμα, ὅτι τὴν πρώτην πίστιν ἠθέτησαν«. αἱ γὰρ ἐπαγγειλάμεναι καὶ ἀθετήσασαι ἔχουσι κρίμα, αἱ δὲ μὴ ἐπαγγειλάμεναι, ἀλλὰ συναφθεῖσαι δι᾿ ἀσθένειαν κρίμα οὐχ ἕξουσιν. εἰ δὲ κρίμα ἔμελλον ἔχειν, πῶς ἔλεγε »γαμείτωσαν, οἰκοδεσποτείτωσαν;« 10. Πᾶς τοίνυν προφητεύων παρακολουθῶν εὑρίσκεται, κἄν τε ἐν τῇ παλαιᾷ διαθήκῃ κἄν τε ἐν τῇ",
+          "candidate_score": 0.629733,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_11_13",
+          "bdc_text": "Gedenkschrift zur Vier jahrhundertfeier der Bernischen Kirchenreformation , Bd . I , Bern 1928 , S. 127-159 ; K. Lindt , Der theologische Gehalt der Berner-Disputation , aaO , S. 301-344 ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1975",
+          "psc_text": "Μαρκίων, εݲ δὲ παρὰ τῷ ἀποστόλῳ κειμένης, τάδε· αݲ καὶ λݲϛݲ σχόλιον. »Μνημονεύοντες ὑμεῖς ποτε τὰ ἔθην, οἱ λεγόμενοι ἀκροβυστία ὕπὸ τῆς λεγομένης περιτομῆς ἐν σαρκὶ 1 Röm. 10,4 – 11 Röm. 13, 8b – 6 I Joh. 4, 8 – 28 Eph. 2, 11 – 14 V M 1f vgl. S. 118, 17f 11f vgl. S. 118, 19 28 – S. 179, 6 vgl. S. 119, 4–10 4 τελειουμίνη Μ 8 ἀποβα|||λόμενος, λ ausradiert V corr 23 [δὲ] * 24 ἐ||νάτης, ν ausradiert V corr ἐννάτης Μ 28 μνημονεύοντες S. 119, 4] μνημονεύετε V M χειροποιήτου ὅτι ἦτε τῷ καιρῷ ἐκείνῳ χωρὶς Χριστοῦ, ἀπηλλοτριωμένοι τῆς πολιτείας τοῦ Ἱσραὴλ καὶ ξένοι τῶν διαθηκῶν τῆς ἐπαγγελίας, ἐλτίδα μὴ ἔχοντες καὶ ἄθεοι ἐν τῷ κόσμῳ· νυνὶ δὲ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ὐμεῖς οἱ ποτὲ ὄντες μακρὰν ἐγενήθητε ἐγγὺς ἐν τῷ αἵματι αὐτοῦ. αὐτὸς γάρ ἐστιν ἡ εἰρήνη ἡμῶν, ὁ ποιήσας τὰ ἀμφότερα ἕα«",
+          "candidate_score": 0.629625,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_25",
+          "bdc_text": "Mai 1532 , s. oben [Nr. 101 ] S. 129 , Anm. 12. , als wir hoffennt , getrüwlich unnd statthafftstandhaft , aufrecht ( vgl . Grimm X/II I 1022 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3310",
+          "psc_text": "M | σαφηνείας | M σαφηνίσας ἔφην] haben wir gezeigt S | δὲ <M 18 τὰς ἑτέρας M 18 f ἐάνπερ — τοῦ λόγου] wenn Gott hilft S 18 εὓρομεν M 19 καὶ οὐ — τὰ ἑξῆς <S 20 f μακρὰν — ἐσομένην <S 21 ἐὰν + δὲ Μ | συνέσως ἄφνω <S 22 f καθάπερ — ἀσφαλεστέραν] ums erleuchtet zu dieser Darlegung S 23 ἀποκαταστήσει M | Unterschrift: ἓως ὦδε τὸ μέρος τῶν Μεθοδίου MU 63. Ταῦτα μέν ἐστιν ἅ ἀπὸ μέρους καθ’ εἱρμὸν <ἐκ> τῶν ὑπὸ τοῦ μακαρίτου Μεθοδίου, τοῦ καὶ Εύβουλίου, περὶ τοῦ προειρημένου Ωριγένους καὶ τῆς αὐτοῦ διὰ σοφιστικῆς πλάνης κακοπιστίας ἐν τῷ αὐτῷ περὶ ἀναστάσεως λόγῳ *, ἃ ἐνταῦθα παραθέμενοι ��κανῶς ἔχειν ἐνομίσαμεν πρὸς τὰς ἐκείνου φλυαρίας καὶ τὴν αὐτοῦ ἀνατροπὴν τῆς τῶν ἀνθρώπων ζωῆς δι᾿ ἐπιπλάστου ἐξ Ἑλληνικῆς δεισιδαιμονίας κακοηθείας. πολλὰ γὰρ καὶ ἕτερα ἐν τῇ περὶ τῆς ὑποθέσεως άκολουθίᾳ τῷ προειρημένῳ Μεθοδίῳ, ἀνδρὶ",
+          "candidate_score": 0.628799,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_21",
+          "bdc_text": "unnd bißhar durch uns geprediget , war unnd stätbeständig ( SI XI 1818 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2170",
+          "psc_text": "Μ 11 καὶ < U 14 ἐγκρατευσαμένων U 15 τῷ κόσμῳ *] κοσμήσας M U | προετύπου U 18 f hinter τοῦτο (Ζ. 18) ist vielleicht <ποιῆσαι> einzuschieben; ἀπαγορεύειν τινά τι ist auch in dieser nachlässigen Anknüpfung schwer erträglich λίας ἀγαθῆς προτρεπόμενοι τὸν δυνάμενον, οὐκ ἀνάγκην δὲ ἐπιτιθέαμεν τῷ μὴ δυναμένῳ, ἀλλὰ οὐδὲ ἐκβάλλομεν αὐτὸν ἀπὸ τῆς ζωῆς. ὁ γὰρ ἅγιος λόγος πάντῃ ἐκήρυξε τὴν ἀσθένειαν τῶν ἀσθενούντων βαστάζειν, ὡς καὶ ὁ ἅγιος ἀπόστολος εὐθὺς εὑρεθήσεται λέγων καὶ ἐλέγχων τοὺς τοιούτους * μὴ ὄντας τοῦ αὐτοῦ χαρίσματος ὅτι »νεωτέρας χήρας παραιτοῦ· μετὰ γὰρ τὸ καταστρηνιάσαι τοῦ Χριστοῦ γαμεῖν θέλουσιν, ἔχουσαι τὸ κρίμα, ὅτι τὴν πρώτην πίστιν ἠθέτησαν«. αἱ γὰρ ἐπαγγειλάμεναι καὶ ἀθετήσασαι ἔχουσι κρίμα, αἱ δὲ μὴ ἐπαγγειλάμεναι, ἀλλὰ συναφθεῖσαι δι᾿ ἀσθένειαν κρίμα οὐχ ἕξουσιν. εἰ δὲ κρίμα ἔμελλον ἔχειν, πῶς ἔλεγε »γαμείτωσαν, οἰκοδεσποτείτωσαν;« 10. Πᾶς τοίνυν προφητεύων παρακολουθῶν εὑρίσκεται, κἄν τε ἐν τῇ παλαιᾷ διαθήκῃ κἄν τε ἐν τῇ",
+          "candidate_score": 0.626562,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_33_35",
+          "bdc_text": "Ü [wer ] gutwilligen gemein bruͤder , im wort diener , uß der statt unnd lanndtschafft von Bern , sampt etlichen von Solothurn unnd Bieln , uf dem gespräch Zoffingen. [ Adresse auf der Rückseite : ] An die ersamen diener unnd vorständerVorsteher ( SI XI 1002 ) . im wort des hern , Zürich , unnser insonnders getruwe liebenn bruͤder .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1810",
+          "psc_text": "οὐκ ἀλλότριοι αὐτοῦ ἦσαν οἱ προφῆται, ἀλλὰ δοῦλοι καὶ ὑπ᾿ αὐτοῦ καὶ τοῦ πατρὸς καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος προαποσταλέντες προετοιμασταὶ τῆς ἐνσάρκου αὐτοῦ παρουσίας, οἴ καὶ ἐμαρτύρησαν ατῇ καινῇ διαθήκῃ· Μωυςῆς μὲν λέγων »προφήτην b ὑμῖν ἀναστήσει κύριος ὁ θεὸς ἐκ τῶν ἀδελφῶν ὑμῶν, ὡς ἐμέ«, καὶ πρὸ αὐτοῦ Ἰακὼβ λέγων »ἐκ βλαστοῦ υἱέ μου Ἰούδα ἀνέβης, ἄναπεςὼν ἐκοιμήθης· οὐκ ἐκλείψει ἄρκων ἐκ Ἰοὔδα « καὶ μετ’ ὀλίγα »ἔως ἔλθῃ ᾦ τὰ ἀποκείμενα, καὶ αὐτὸς προσδοκία ἐθνῶν, καὶ ἐπ’ αὐτὸν ἔθνη ἐλπιοῦσιν» Ἠσαΐας δέ »ἰδού, ἡ παρθένος ἐν γαστρὶ ἔξει«, Ἰερεμίας δέ »καὶ ἄνθρωπός ἐστιν, καὶ τίς γνώσεται αὐτόν;«, Μιχαίας »καὶ σὺ Βηθλεέμ« καὶ μεθ’ ἔτερα »ἐκ σοῦ μοι ἐξελεύσεται ἡγούμενος« καὶ τὰ ἐξῆς, ὁ δὲ Μαλαχιας »ἐξαίφνης εἰς »ἐξαίφνης εἰς τὸν ναὸν ἥζει κύριος«, ὁ δὲ Δαυίδ »εἶπεν ὁ κύριος τῷ κυρίῳ μου, κόθου ἐκ δεζιῶν μου« καὶ τὰ ἑξῆς. καὶ πολλὰ ἔστιν λέγειν, καὶ αὐτοῦ λέγοντος τοῦ σωτῆρος",
+          "candidate_score": 0.62611,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_25",
+          "bdc_text": "Mai 1532 , s. oben [Nr. 101 ] S. 129 , Anm. 12. , als wir hoffennt , getrüwlich unnd statthafftstandhaft , aufrecht ( vgl . Grimm X/II I 1022 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3255",
+          "psc_text": "Ι παρόντων καὶ < S Ι πίπτει] geschieht S 9 ἀλλὰ Ι παρόντων μὲν . . δὲ < S 9f πῶς γὰρ — καὶ ἐρᾷ < S 10 τούτου + | ἐΠιθυμεῖ καὶ < Phot. Ι ὅθεν < U 11 <ἔφη> * nach S σης M 12 ἀκούσαντες] ἀκούεις M ἀκούσας U 13 δ’ ἂν] denn S 14 καὶ ἐνεκίσσησαν < S Ι ἐνεκίσσσησα U ἐκίσσησαν Phot. 11 — 14–16 οὐ γὰρ — < Phot. 15 ὡν ἔχει καὶ < S Ι καὶ κέχρηται αὐτοῖς < S Ι haben S 16 καὶ ἀφῄρηται — οὐκ ἔχει < S 16 f τὴν ἐπιθυμίαν καλῶς 17 ἐπιθυμήσης M 17f ὃ δή ἐστιν] οὐδὲ ἐσθίειν Phot. 18 εἰ μὴ εἴρητο < U ἀπ’ ἀπ’ αὐτοῦ] νοn dem Baum S 19 τόπον καὶ < S Phot. Ι εἰσελθεῖν < Phot. Ι εἰς τὸ] πρὸς τὸ U < S Ι καὶ παρατρέψασθαι < S Phot.",
+          "candidate_score": 0.625326,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_25",
+          "bdc_text": "Mai 1532 , s. oben [Nr. 101 ] S. 129 , Anm. 12. , als wir hoffennt , getrüwlich unnd statthafftstandhaft , aufrecht ( vgl . Grimm X/II I 1022 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3105",
+          "psc_text": "ünde vertrocknet S 8f φυτόν] Wildfeige S 9 τοῦ λίθου> *] ihre Wurzel S Ι ὡς ἔφην < U S Ι αὐτῆς U 10 διεσῴζετο] ζετο M Ι <τόπῳ> * nach S: an dem Ort 11 ὡσπεροῦν] ὥσπερ ναὸς Μ Ι < MU 11f ὑπὸ τοῦ — θεοῦ < S 12 καὶ ἀληθῶς ἰατροῦ U ἀφανισμὸν < S Pa Ι διαιωνίζων M 14 — 17 ἀθάνατον ἄτε — τρέφοντες < S 14 δὲ] #x003E; M τε Pa 15 νοσσούντων M 17 καλῶς + wiederum S σωτηρίαν πρὸς ἄμφω Pa 17 Ι σωτηρίαν καὶ < S 18 des Fleisches und der Seele Ι φαρμακευτικὴν Μ | τρόπον < S 19 οὕτως] οὔτως] M 21 ἐντεῦτθεν] ἔνθεν Ρα Ι σκοπώμεθα M 21 f πρῶτον < S Pa 22 εὐδηλωτέραν M Ι MU Ι καὶ ἀπόδειξιν < S 23 ἄγαλμα] ein Bild oder ein Abbild S Ι ἀπὸ] ὑπὸ κατεσκευασμένον ἢ ὕλης ἑτέρας",
+          "candidate_score": 0.624866,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_25",
+          "bdc_text": "Mai 1532 , s. oben [Nr. 101 ] S. 129 , Anm. 12. , als wir hoffennt , getrüwlich unnd statthafftstandhaft , aufrecht ( vgl . Grimm X/II I 1022 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3173",
+          "psc_text": "τοῦ ἄποθανεῖν συμβήσεται, καὶ ο 2 vgl. Matth. 17, 1ff — 8f vgl. Arnos 9, 11 — 17 II. 16, 672 M U S 1 <λέγειν> * Ι πένητα u. πένητα umgestellt S Ι πένηταν U 2 μωσέα Ι ἀλλὰ Μ Ι ἀλλ’ οὐδὲν < S 3 φάσμα M 4f ’Ηλίαν Μωνσέα umgestellt 5 ἀλλ’ ὃ] ἀλλὰ τὸ ὃ M 6 αὐτὴν M < S Ι καὶ ἀνώλεθρον < S MU Ι καὶ < U 1) εἰς φθορὰν φθορὰν < S Ι ἀναστῆ U 9f ἀνοικοδομηθεῖσα < S Ι ἀνωκοδομηθεῖσα U 11 — 13 ὅτι μὴ — ἐτεκτήνατο < 11 οἰκείαν U 12 ἔμελεν *] εἰς τὸ μέλλον M μηδὲ U; ἐπιμελὲς Mendelssohn 13f σκοπεῖσθαι δὲ — οὕτως χρή < u. ὦ ’Aγλαοφῶν in den nächsten Satz gesetzt S 14 σοφότατε Μ | οὑτωσὶ U Ι πάντων M < S 15 προσχῆς wir kommen S 15f καὶ ἀνίστασθαι < S",
+          "candidate_score": 0.624497,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_25",
+          "bdc_text": "Mai 1532 , s. oben [Nr. 101 ] S. 129 , Anm. 12. , als wir hoffennt , getrüwlich unnd statthafftstandhaft , aufrecht ( vgl . Grimm X/II I 1022 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_952",
+          "psc_text": "adv. haer. I 1, 1; I 8f Harvey συνυπάρχειν δ’ αὐτῷ καὶ Ἔννοιαν, ἣν δὴ καὶ Χάριν καὶ Σιγὴν ὀνομάζουσιν u. dazu 113,2; 1 116 u. I 13, 3; 1 118 μεταδοῦναί σοι θέλω τῆς ἐμῆς Χάριτος . . . . ὁ δὲ τόπος τοῦ Μεγέθους ἐν ἡμῖν ἐστι . . . ἰδοὺ ἡ Χάρις κατῆλθεν ἐπί σε — 3 zu ἐνθύμησις vgl. Exe. ex Theod. 7, Iff; III 108, Iff Stählin ἄγνωστος οὖν ὁ πατὴρ ὢν γνωσθῆναι τοῖς αἰῶσισ καὶ διὰ τῆς ἐνθυμήσεως τῆς ἑαυτοῦ, ὡς ἂν ἑαυτὸν ἐγνωκώς, πνεῦμα γνώσεως οὔσης προέβαλε τὸν Μονογενῆ· γέγονεν οὖν καὶ ὁ ἀπὸ γνώσεως, τουτέστι τῆς πατρικῆς ἐνθυμήσεως, προελθ(ὸν γνῶσις — 6f Πατὴρ u. Ἀλήθεια als Namen des zweiten Paars bei Valentin (Irenaeus I 11, 1; T 100 Harvey) u. Marcus (I 15, 1; I 145); zu Ἄνθρωπος vgl. Irenaeus adv. haer. I 12, 4; I 113 Harvey ἄλλοι δὲ . .",
+          "candidate_score": 0.623914,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_1_3",
+          "bdc_text": "Üwer anzöigMitteilung , Bericht . Es handelt sich wohl um Nr. 102 . habennt wir verstanndenzur Kenntnis genommen ( SI XI 656 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1796",
+          "psc_text": "9—11 25—27 vgl. S. 110, 12—14 9 γενομένης <Μ 10 ὅς] ὅ Μ 11 * etwa <ἐλάλησεν δὲ ἐν τῷ νόμῳ διὰ τοῦ υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος ὁ πατὴρ>* 17 <τὸ> * 18 <καὶ> * | <τε> * 21 *ergänze etwa nach S. 131,21f <οὕτως καὶ ὁ οὐρανός, οὗ πύριον αὐτὸν ὁμολογεῖς, τῆς καθ᾿ ἡμᾶς κατίσεως ὑπάρχει> * 31 [ποιήσαντι]* | ὑπάρχειν] lies wohl παρέχειν* θέντι φήσαντος ὀρθῶς λελαληκέναι καὶ »οὕτως ποίει καὶ ζήσῃ«, τίς b οὕτως ἐμβρόντητος ἂν εἴη ὡς πείθεσθαι μὲν τῷ Μαρκίωνι, βλασφημοῦντι εἰς τὸν θεὸν τὸν καὶ τὸν νόμον καὶ τὴν χάριν τοῦ εὐαγγελίου τοῖς ἀνθρώποις κεχαρισμένον, αὐτῷ δὲ συναπάγεσθαι τῷ μήτε ἐκ νόμου μήτε ἀπὸ πνεύματος ἁγίου ἔχοντί τι τῆς διδασκαλίας. Σχόλιον κݲδݲ. Καὶ εἶπεν »τίς ἐξ ὑμῶν ἕξει φίλον, καὶ πορεύσεται πρὸς αὐτ]ν μεσονυκτίου, αἰτῶν τρεῖς ἔρτους;᾿« καὶ λοιπόν »αἰτεῖτε, καὶ δοθήσεται. τίνα γὰρ ἐξ ὑμῶν τὸν πατέρα υἱὸς αἰτήσει ἰχθὺν καὶ ἀντὶ",
+          "candidate_score": 0.62378,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_4_6",
+          "bdc_text": "unnd nach allem etc. unns gemeinlich unnd einhellengklich beraten unnd by uns beschlossenn , unangesechennohne Rüc ksicht auf ( SI VII 561 ) . die vereinbarung unnd verkherunngMi ßdeutung , falsche Auslegung , möglich wäre auch : Kehrtwendung ( gegenüber der früheren Haltung ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3205",
+          "psc_text": "Bonwetsch nach S] εἰς ἐκεῖνο δὲ M εἰς δὲ ἐκεῖνο U Ι πολυμόρφως U < S 8 βοῶσι < S Ι <ὅτι> * 8 f τῇ . . . <τὴν> * nach S; mit dem Gesetz hat er . . . . . . genannt] τὴν . . . ἡμῶν MU 9 ἐν <ἐν * nach vgl. S. 486, 21f Ι διαγωγὴν < S 10 σαρκῖνος MU 11 καὶ < M 11 κυριεύσσθαι < S 14 δριμέως] schnell S Ι τύ < M Ι δὲ < U Ι 15 δὲ ἐγὼ U 16 οὖν < U Ι ταῦτα λεγόντων αὐτῶν] dies Wort S Ι < M Ι ὑπεδύετο < M 16 f καὶ κατάπληξις < S 17 ἤδη < S 17 — 19 οὐ μόνον — βλασφημίας] hat sich uns der βε Irrtum υ. völlige Blasphemie fjezevjt S 19 ἐντολῆς] Übertretung S 21 ἀνατρέψαι 22 <δοθῆναι> Bonwetsch nach S 22",
+          "candidate_score": 0.623143,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_1_3",
+          "bdc_text": "Üwer anzöigMitteilung , Bericht . Es handelt sich wohl um Nr. 102 . habennt wir verstanndenzur Kenntnis genommen ( SI XI 656 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1873",
+          "psc_text": "10 Matth. 19,6 — 11 Luk. 14, 26 — 15 Luk. 23, 33a. 34b. 44 — 18f vgl. Ex. (14, 25) 15, 4f V M 1f vgl. S. 116, 13f 15—17 vgl. S. 116, 15f 1 μετὰ S. 116, 13] <V M 2 καὶ 1 S. 116, 13] τὸ auf Rasur V corr 4 ὁ oben drüber V corr 13 ἐπιταγῇ Dind. Öh.] ἐπιταγὴν VM | * etwa <εἰς τὸ ἀκολουθεῖν διδαχῇ>* 16 αὐτοῦ <S. 116, 16 19f καταποντώσαντι *]κατεπόντωσεν V M 24 τὴν<M 26 ἥλους M Σχόλιον οβ. Παρέκοψε τό \"σήμερον μετ᾽ ἐμοῦ ἔσῃ ἐν τῷ παραδείσῳ\". Ἔλεγχος οβ. Καλῶς τοῦτο καὶ ἁρμοδίως παρέκοψας, ὦ Μαρκίων· ἀπῆρες γὰρ ἀπὸ σεαυτοῦ τὴν εἴσοδον τοῦ παραδείσου. ο���τε γὰρ σὺ εἰσελεύσῃ οὔτε τοὺς σὺν σοὶ ἐάσεις. φύσει γὰρ τῷ ὄντι μισοῦσι τὸ ἀγαθὸν οἱ πλανῶντες καὶ πεπλανημένοι. Σχόλιον ογ. \"Καὶ φωνήσας φωνῇ μεγάλῃ ἐξέπνευσεν\". Ἔλεγχος ογ. Εἰ ἐξέπνευσεν, ὦ Μαρκίων, καὶ φωνὴν",
+          "candidate_score": 0.623004,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_23",
+          "bdc_text": "alle enndrung etc. Deßhalb üch ouch zum trüwlichesten ermannt unnd gepettenn habenn , by demselben nach üwerm erpietennAnerbieten ( vgl. SI IV 1869f) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3005",
+          "psc_text": "πεποικιλμένοι μᾶλλον τῶν εἰς ἀκρίβειαν ἐξητασμένων νομίζονται σπουδαιότεροι, τῶν διδασκάλων οὐ πρὸς τὸ βέλτιον ἁμιλλωμένων ἕτι καὶ σεμνον, ἀλλὰ πρὸς τὸ ἀρέσαι καὶ εὐημερῆσαι, καθάπερ οἱ σοφισταί, οἵ μισθὸν αἱροῦνται τῶν λόγων, ἐπευωνιζόμενοι τὴν σοφίαν ἐπαίνοις. τὸ μὲν οὖν παλαιὸν βραχὺ παντελῶς τὸ περὶ τὴν ἐξήγησιν ἦν, φιλοτιμουμένων μὴ τέρπειν, ἀλλὰ ὠφελεῖν τοὺς παρόντας τῶν τότε· ἀφ᾿ οὗ δὲ λοιπὸν εἰς ῥᾳστώνην ἐπετράπη πᾶσιν ἑρμηνεύειν ἐξεῖναι τὰς γραφάς, [καἰ] πάντες εἰς ποιῆσαι μὲν τὸ καλὸν ἠμβλύνθησαν πλησθέντες οἰήματος, περὶ τὸ λογικεύεσθαι δὲ προέκοψαν καλλωπιζόμενοι, ὡς πάντα γινώσκειν ὑπάρχοντες δεινοί, διδάσκεσθαι μὲν ὁμολογεῖν χρῄζειν αἰδεσθέντες, φιλονεικεῖν δὲ μᾶλλον καὶ προπηδᾶν, ὡς οἱ διδάσκαλοι *. θρασυνθέντες γοῦν ἐντεῦθεν τοῦ μὲν εὐλαβοῦς καὶ πρᾴου καὶ πάντα δύνασθαι ποιεῖν τὸν θεὸν ὡς ἐπηγγείλατο πιστεύειν ὠλίσθησαν, εἰς δὲ ζητήσεις κενὰς καὶ βλασφημίας ἥκασι, μὴ νοήσαντες ὡς οὐ τὰ ἔργα τῶν λόγων ἐπετηδεύθη χάριν, ἀλλὰ τῶν ἔργων οἱ λόγοι, ὥσπερ <ἐπ᾿ > ἰατρικῆς, δι᾿ ἧς τοὺς",
+          "candidate_score": 0.61637,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_4_6",
+          "bdc_text": "unnd nach allem etc. unns gemeinlich unnd einhellengklich beraten unnd by uns beschlossenn , unangesechennohne Rüc ksicht auf ( SI VII 561 ) . die vereinbarung unnd verkherunngMi ßdeutung , falsche Auslegung , möglich wäre auch : Kehrtwendung ( gegenüber der früheren Haltung ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3204",
+          "psc_text": "τῆς ἐντολῆς βεβιωκέναι ἀλήπτους τε εἶναι καθ' ἑαυτὰς ἐκ παντὸς τῇ ἁμαρτίᾳ διανοηθέντες πάλιν ἀνέρεψαν τὸν λόγον, ἑαυτοὺς δὲ πολὺ μᾶλλον· τὰ γὰρ δὴ σώματα κατασκευάζουσιν αὐταῖς ὕστερον ἐπὶ τιμωρίᾳ <δοθῆναι>, διὰ 1 f Psal. 65, 12 — 3 f Jes. 43, 2 — 7 Röm. 7, — 10 Röm. 7, 14 M U S 1 ὑπεξαλύσαντα U 2 με] ἡμᾶς Μ 3 διαβαίνεις U Ι ὕδατος] Feuer S Ι συγκλείσουσι U 4 κἄν διαβαίνῃς — κατακαύσει σε < S Ι κἄν] καὶ M Ι M 5 ἅλις ἔχει < M Ι ἅλις ἔχει ταῦτα] bis hierher S ἔτι δὲ Bonwetsch nach S] εἰς ἐκεῖνο δὲ M εἰς δὲ ἐκεῖνο U Ι πολυμόρφως U < S 8 βοῶσι < S Ι <ὅτι> * 8 f τῇ . . . <τὴν> * nach S; mit dem Gesetz hat er . . . . . . genannt] τὴν . . . ἡμῶν",
+          "candidate_score": 0.615997,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_33",
+          "bdc_text": "Ü [wer ] gutwilligen gemein bruͤder , im wort diener , uß der statt unnd lanndtschafft von Bern , sampt etlichen von Solothurn unnd Bieln , uf dem gespräch Zoffingen. [ Adresse auf der Rückseite :",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_82",
+          "psc_text": "bist, comp. p. 43; vgl. de mens, ac pond. SO, 8; S. 207, 63ff Lagarde GU M 1 τῆς αὐτοῦ *] τῆς αὐτῆς M τῆς ἀρετῆς καὶ G οἱ τῆς αὐτῆς u. hinter τοὔνομα + ἔχοντες U | τὸ ὄνομα G 1 f Ἀβραμιαῖοι U 2 τοίνυν οἱ < U vor Ἀβραὰμ + τοῖ U | ἐκαλοῦντο < G Μ | τούτω ὑπῆρξαν G U 3 ὁ < | ἦν < G 4 vor πατρὸς + τοῦ U 5 ὑπὸ U 7 εὐδαίμονα + τὴν G λεγομένην] καλουμένην U 8 Ἐμμαδὲμ U | Μαδὲμ G | ὡς ἔφην hinter ὄνομα Ζ. 9 G 9 τοῦτο | * <τὴν ἔρημον> * | Φαρὲς U 11 τῶν1 < Μ 12 1 <δ G M 13 Ἀβραμιαῖοι TJ 14 Ἰσαάκιοι U 15 κειμένην χώραν καὶ *] κειμένης χώρας καὶ ἀνατολικῆς GUM 16 πόλιν] πάλιν GM | τὴν] * 16f τὴν Ῥοκὸμ καὶ Πέτρα",
+          "candidate_score": 0.614013,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_10_12",
+          "bdc_text": "Alfred de Quervain , Geschichte der bernischen Kirchenreformation , in : Gedenkschrift zur Vier jahrhundertfeier der Bernischen Kirchenreformation , Bd . I , Bern 1928 , S. 127-159 ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_76",
+          "psc_text": "γέγονε πατέρα τιμῶν, καλούμενος <δὲ> ὑπὸ τοῦ λόγου καὶ τῶν οἰκείων ἀπετάσσετο, πειθόμενος δὲ] τῷ καλοῦντι, ὥσπερ οἱ περὶ Πέτρον καὶ Ἀνδρέαν καὶ Ἰάκωβον καὶ Ἱωάννην. καὶ ἵνα μὴ πόλιν μηκύνω τὸν λόγον, συνελὼν ἐρῶ εἰς ἔτη γὰρ ἐλάσας οὑτος ὁ πατριάρχης ἐνενήκοντα ἐννέα ὑπὸ τοῦ θεοῦ χρηματίζεται εἰς περιτομὴν καὶ ἄρχεται ἔνθεν ὁ χαρακτὴρ τοῦ Ἱουδαϊσμοῦ μετὰ τὸν Ἑλληνισμόν· καὶ ἠν 〈ἀπὸ〉 τῆς τοῦ κόσμου καταβολῆς εἰκοστὴ πρώτη γενεά, ἔτη τρισχίλια τετρακόσια τριάκοντα ἕν. Σκυθισμὸς γὰρ ἀπὸ τοῦ κατακλυσμοῦ ἄχρι τοῦ πύργου καὶ τοῦ Σερούχ, ἀπὸ δὲ τοῦ Σεροὺχ ἕως τοῦ Ἀβραὰμ καὶ δεῦρο Ἑλληνισμός, ἀπὸ δὲ Ἀβραὰμ οὔπω ἐπώ- 1f vgl. S. 178, 1f — 5 Cecrops als Anfänger des Götterdienstes bei den Griechen vgl. zu S. 163, 18 — 5 —8 aus Eusebius vgl. Chronik S. 42, 28 81, 30 Karst Hieronymns Chronik S. 16, 4 Helm — 14f vgl. Matth. 4, 18 —22 — 17 vgl.",
+          "candidate_score": 0.612415,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_15",
+          "bdc_text": "Gottfried W. Locher , Die Berner Disputation 1528 , in :",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2605",
+          "psc_text": "καὶ ἀπέστρεψε μετὰ τῆς πάσης σκυλεύσεως καὶ λαφυραγωγίας. πόθεν δὲ οὐ δείξωμεν ξωμεν ὅτι ἦν ἀεὶ <ὁ> υἱὸς σὺν πατρί; »ἐν ἀρχῇ γὰρ ἦν ὁ Λόγος, καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν, καὶ θεὸς ἦν ὁ Λόγος«, καὶ οὐκ εἶπεν »ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Μελχισεδὲκ οὐδὲ θεὸς ἦν ὁ Μελχισεδέκ«. καὶ πάλιν »ἦλθεν οὖν ὁ κύριος πρὸς τὸν Ἀβραάμ, καὶ ἔβρεξε κύριος παρὰ κυρίου πῦρ καὶ θεῖον ἐπὶ Σόδομα καὶ Γόμορρα«. καὶ αὐτὸς ὁ ἀπόστολός λός φησιν »εἷς θεός, ἐξ οὗ τὰ πάντα, καὶ εἷς κύριος Ἰησοῦς Χριστός, δι’ οὗ τὰ πάντα«. καὶ ἵνα μή τις εἴῃ· οὐκοῦν ποῦ ἐστι τὸ πνεῦμα, ἐπειδήπερ περὶ ἑνὸς καὶ ἑνὸς διηγεῖαι; οὐκ ἔδει τὸ πνεῦμα αὐτοςύστατον γίνεσθαι ἑαυτοῦ· ἀεὶ γὰρ φυλάττεται ἡ θεία γραφὴ ὑπογραμ- 4 Gen. 1, 26; vgl. Ancoratus c. 15, 7 28, 2; I 24, 4 ff 37, 1 ff — vgl. Joh. 3, 13 — 17 Joh. 1,",
+          "candidate_score": 0.61176,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_4",
+          "bdc_text": "unnd nach allem etc. unns gemeinlich unnd einhellengklich beraten unnd by uns beschlossenn , unangesechennohne Rüc ksicht auf ( SI VII 561 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1916",
+          "psc_text": "12 κατὰ τὸ αἰσθητὸν aus κατὰ τῶν αἰσθητῶν V corr κατὰ τῶν αἰσθητῶν M; κάτω αἰσθητῶν Pet., falsch: κατὰ τὸ αἰθητὸν bildet den Gegensatz su dem vorausgehenden διὰ τοῦ αἰνίγματος 26 ἡρμήνευται, ἡ auf Rasur V corr | περιττ��ν U] περιττῶς V M 29 ἡμῶν S. 122, 3] ὑμῶν V M σης διῆλθον καὶ πάντες τὸ αὐτὸ πνευματικὸν ἔφαγον βρῶμα καὶ πάντες τὸ αὐτὸ πνευματικὸν επιον πόμα. ἔπινον γὰρ ἐκ πνευματικῆς ἀκολουθύσης πέτρας· ἡ δὲ πέτρα ἦν ὁ Χριστός. ἀλλ᾿ οὐκ ἐν τοῖς πλείοσιν αὐτῶν ηὐδόκησε. ταῦτα δὲ τύποι ἡμῶν ἐγενήθησαν, πρὸς τὸ μὴ εἶναι ἡμᾶς ἐπιθυμητὰς κακῶν, καθὼς καὶ ἐκῖνοι ἐπεθύμησαν. μηδὲ δἰδωλολάτραι γίνεσθε, καθὼς τινες αὐτῶν, ὡς γέγραπται· ἐκάθισεν ὁ λαὸς φαγεῖν καὶ πιεῖν καὶ ἀνέστησαν παίζειν. μηδὲ ἐκπειράζωμεν τὸν Χριστόν« ἕως ὅπου λέγει »ταῦτα δὲ τυπικῶς συνέβαινεν ἐκεῖνοις, ἐγράφη δὲ ἡμῖν« καὶ τὰ ἑξῆς. θݲ καὶ ιݲζݲ ἔλεγχος, Ὦ πολλῆς φρενοβλαβείας. τίς ἔχων ὀφθαλμοὺς a ἡλίου ἀντέλλοντος",
+          "candidate_score": 0.611216,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_4_6",
+          "bdc_text": "unnd nach allem etc. unns gemeinlich unnd einhellengklich beraten unnd by uns beschlossenn , unangesechennohne Rüc ksicht auf ( SI VII 561 ) . die vereinbarung unnd verkherunngMi ßdeutung , falsche Auslegung , möglich wäre auch : Kehrtwendung ( gegenüber der früheren Haltung ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1012",
+          "psc_text": "altes Verderbnis, lies etwa 〈πρὸς〉 ἀγεννήτου κατάληψιν γεννητοὺς Ε; ἱκανοὺς εἶναι oder Ε; ἀγεννήτου κατάληψιν γινώσκοντας 〈μόνον πρὸς συζυγίαν μετ’ αὐτοῦ> ἱκανοὺς εἶναι * | ἀναγορεῦσαί τε ἐν αὐτοῖς] generandi in se Tert. 6f ἀκατάλη///πτος, μ getilgt Vcorr 7 μόνου < > M 8 γινώσκεται < > lat. 8f τοῖς Omnibus lat. 9 ἀκατάληπτον Ausgg.] πρῶτον καταληπτὸν V M. incomprehensibile lat. | αὐτῶν *] ὐτοῦ V M < > lat. illorum Tert. 12 ἕν] *] < > lat. Ausgg.] induxit lat. 14 τοὺς < > M 15 καὶ πάντας Λόγους < < > lat. | Χριστοὺς] Theletos Tevt. 15f hinter καὶ4 Rasur von 6 Veorr καὶ πάντας(!) M 16 Ἀληθείας] Sigas Tevt | πάσας2 < > lat. 16f Πνεύματα καὶ Ἐκκλησίας] in Eeclesias in Fortunatas Tert. 17 δὲ] quoque lat. | ἀναπαυσάμενα] requiescentia lat. | τελείας. 18 φησὶν] dicunt lat. 19 μετασχονάτ] participantem (sc. Propaorem) lat. | βουλῇ μιᾷ] βούλημα",
+          "candidate_score": 0.610914,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_4_6",
+          "bdc_text": "unnd nach allem etc. unns gemeinlich unnd einhellengklich beraten unnd by uns beschlossenn , unangesechennohne Rüc ksicht auf ( SI VII 561 ) . die vereinbarung unnd verkherunngMi ßdeutung , falsche Auslegung , möglich wäre auch : Kehrtwendung ( gegenüber der früheren Haltung ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1399",
+          "psc_text": "οἰκητήριον· πνευματικὴν οὖν δεῖν καὶ τὴν λύτρωσιν ὑπάρχειν. λυτροῦσθαι γὰρ διὰ γνώσεως τὸ ἔσω ἄνθρωπον τὸν πνευματικὸν καὶ ἀρκεῖσθαι αὐτοὺς τῇ τῶι ὅλωι ἐπιγνώσει. καὶ ταύτην εἲναι λύτρωσιν ἀληθῆ. ΕΩΣ ΩΔΕ ΤΑ ΑΠΟ ΕΙΠΗΝΑΙΟΥ. 21. Ταύτην τὴν πᾶσαν ἀκριβῆ ἔρευναν ὁ μακάριος πρεσβύτης Εἰρηναῖος ἐποιήσατο, καθ᾿ εἱρμὸν πάντα ἐκθέμενος τῆς αὐτῶν πάσης παραπεποιημένης διδασκαλίας. διόπερ δή, ὡς καὶ ἤδη μοι προδεδή- V M lat. (bis Z. 20) 1 αὐτοῦ] eins lat.; lies wohl ἐμαυτοῦ * 2 εἰρήν////, ν wegradiert V 3 τῷ 2] τοῦ aus τὸ Vcorr τὸ M | opobalsamo lat. 6 μίξαντες] admiscentes lat. | ἐπιρρήσεων] prophanis dictionibus lat.; vgl. S. 36, 2 | 〈τινων〉 *] quibusdam lat. 7 τελουμένων *, vgl. S. 36, 2] τελειουυένων V M 8 βαλσάμῳ] opobalsamo lat. 10 /// φθαρτῶν, α vorn wegradiert V 11 τῶν ἀνεννοήτων καὶ ἀσωμάτων] ea quae mente concipi non possunt et incorporalia et insensibilia lat.; lies wohl <τὰ>",
+          "candidate_score": 0.610657,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_4_6",
+          "bdc_text": "unnd nach allem etc. unns gemeinlich unnd einhellengklich beraten unnd by uns beschlossenn , unangesechennohne Rüc ksicht auf ( SI VII 561 ) . die vereinbarung unnd verkherunngMi ßdeutung , falsche Auslegung , möglich wäre auch : Kehrtwendung ( gegenüber der früheren Haltung ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3261",
+          "psc_text": "Phot. 17f τῷ . . . κατακρίματι] dem Worte, ivelches sagte: Und S 18 κατακρίματι γενέσθαι < S 19 δικαία καὶ ἁγία U | καὶ δικαία < S καὶ ἀγαθή«, ὅτι μὴ ἐπὶ τῷ βλάψαι, ἀλλ᾿ ἐπὶ τῷ σῶσαι ἐδόθη. μὴ γὰρ οἰωμεθα ὅλως ἀνωφελές τι ποειῖν ἤ βλκβερὸν τὸν θεόν. τί οὖν; τὸ ἀγαθὸν ἐμοὶ ἐγένετο θάνατος«, ὅ τοῦ μεγίστου ἐμοὶ ὡς ἀγαθοῦ νομοθέτημα ἐδόθη; »μὴ γένοιτο«. ὅτι μὴ ἡ ἐντολὴ τοῦ τὸ καταδουλωθῆναί με ἐγένετο τῇ φθορᾷ καὶ ἐναπομάξασθαι κῆγρας ὀλέθρου αἰτία, ἀλλ᾿ ὁ διάβολος, ἵνα φανερωθῇ διὰ τοῦ ἀγαθοῦ τὸ κακὸν ἐμοὶ κατασκεάσας, ἵνα γένηται καὶ ἐλεγχθῇ »καθ᾿ ὑπερβολὴν« ὁ εὑρετὴς καὶ τέκτων τῆς ἁμαρτίας »ἁμαρτωλός« καὶ διορισθῇ ἀπὸ τοῦ καλοῦ ὁ τὰναντία τῆς ἀντολῆς θεοῦ #x003E; ἐπιτροπεύσας. »οἴδαμεν γὰρ ὅτι ὁ νόμος πνευματικός«, διὸ καὶ ὸὐδὲν αἴτιος βλάβης οὐδενί· πόρρω γὰρ ἐπιθυμίας ἀλόγου ἁμαρτίας ἐσκήνωται τὰ πνευματικά. »ἐγὼ δὲ σάρκινός εἰμι, πεπραμένος ύπὸ τὴν ἁμαρτίαν«, οἶον·",
+          "candidate_score": 0.610465,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_15",
+          "bdc_text": "Gottfried W. Locher , Die Berner Disputation 1528 , in :",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2010",
+          "psc_text": "εὐαγγέλιον τῇ παλαιᾷ διαθήκῃ, καὶ ὡς αὐτὸς ὁ κύριος ἡμῶν ὁμολογεῖ τὸ ποίημα τοῦ κόσμου εῖναι ἴδιον καὶ αὐτοῦ, καὶ τοῦ πατρὸς εἶναι τὴν κτίσιν, ὥς γε μάλιστα συνελόντι φράσαι κορυφαιότατόν τι ῥῆμα παρὰ τῷ ἁγίῳ Ἰωάννῃ εἰρημένον, τό »ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος, καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν, καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος. πάντα δἰ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἓνὃ γέγονε« καὶ τὰ ἑξῆς. 2. Ἀλλά γε ὁ τοιοῦτος εὐθὺς ἀνατραπήσεται. εἰ γὰρ καὶ βούλοιτο λέγειν ὅτι ἀντιθέσεως χάριν καὶ καθαιρέσεως τῶν ὑπὸ τοῦ δημιουργοῦ ἐνταῦθα γενομένων ἡ τοῦ γάμου αὐτῷ συνάφεια ἀθετεῖται, ἵνα μὴ τῷ δημιουργῷ συμπράζειεν, ὥστε ἀπέχεσθαι παντάπασι τοῦ ἔργου τοῦ δημιουργοῦ, πῶς οὑχὶ ἄλογος αὐτῷ ἡ ὑπόνοια καὶ φωρατὴ καὶ εὐθυέλεγκτος; ἰδοὺ γὰρ ἀπὸ τῆς κτίσεως καὶ τῆς τοῦ διημιουργοῦ δημιουργίας καὶ τῶν ἐδωδῶν καὶ τῶν ἀμφίων [καὶ] τὴν χρῆσιν πομάτων τε καὶ βρωμάτων΄μέτεισιν ὁ μόης κξαὶ ὀ ἀγύρτης καὶ",
+          "candidate_score": 0.610397,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_4_6",
+          "bdc_text": "unnd nach allem etc. unns gemeinlich unnd einhellengklich beraten unnd by uns beschlossenn , unangesechennohne Rüc ksicht auf ( SI VII 561 ) . die vereinbarung unnd verkherunngMi ßdeutung , falsche Auslegung , möglich wäre auch : Kehrtwendung ( gegenüber der früheren Haltung ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2928",
+          "psc_text": "U πῆ δὲ ἐξαρνούμενος τελειότατα, ἄλλοτε δὲ καὶ μέρος ἐξ αὐτῆς ἀνίστασθαι <λέγων>. ἀλληγορεῖ δὲ λοιπὸν ὅσαπερ δύναται, τόν τε παράδεσιον τά τε τούτου ὕδατα καὶ τὰ ἐπάνω τῶν οὐρανῶν καὶ τὸ ὕδωρ τὸ ὑποκάτω τῆς γῆς. ταῦτα δὲ καὶ τὰ τούτοις ὅμοια φλυαρῶν οὐ διαλείπει. ἤδη δὲ καὶ ἐν ἄλλοις τισὶ τόποις τὰ τοιαῦτα περὶ αὐτοῦ μηνσθέντες διεξεληλύθαμεν. 5. Οὐδὲν δὲ καὶ νῦν λυπήσει αὖθις ἐν τῇ κατ᾿ αὐτὸν αἱρέσει περὶ τῆς αὐτῆς αἰτίας τε καὶ ὑποθέσεως διηγήσασθαι καὶ ἐξ αὐτῶν τῶν ὑπ᾿ αὐτῦ ὑποβαλλομένων τὴν ἀνατροπὴν ποιήσασθαι. πλλὴ γὰρ ἡ τούτου εἰς ὕστερον γενομένη ἀτοπία καὶ ἐπιτήδευσις παραπεποιημενης ἐννοίας καὶ ἔξω βεβηκυίας τῆς ἀληθείας. ἔδοξε γὰρ κατὰ αἱρέσεων πασῶν τῶν πρὸ αὐτοῦ λέγειν καὶ ἀνατρέπειν ἑκάστην, ὕστερον δὲ καὶ αὐτὸς αἵρεσιν οὐ τὰ ὑπ αὐτοῦ ῥηθέντα εἰς ἔλεγχον D 592 τῆς αὐτοῦ παραπεποιημένης ἐπιπλάστου ἐννοίας παραθήσομαι, ἔπειτα δὲ καὶ τὰ κατ᾿ αὐτοῦ ῥηθηςόμενα παρὰ τῆς ἡμῶν μετριότητος ὑπο-",
+          "candidate_score": 0.609853,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_4_6",
+          "bdc_text": "unnd nach allem etc. unns gemeinlich unnd einhellengklich beraten unnd by uns beschlossenn , unangesechennohne Rüc ksicht auf ( SI VII 561 ) . die vereinbarung unnd verkherunngMi ßdeutung , falsche Auslegung , möglich wäre auch : Kehrtwendung ( gegenüber der früheren Haltung ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1932",
+          "psc_text": "ergänze etwa <ἕνεκα αὐτοῦς διὰ τοῦ συγχω- ρῆσαι> * 9 ἔθος *] ἔτος V M 10 ἀκούσωσιν *] ἀκούσωμεν VM 11 πίο///μαι, ο aus ω Vcorr 16 lies μεταλλάξῃ? Öh.; wohl nicht nötig 23 διὰ τοῦ τύπου? Jül. | τὴν < Μ 31 διαθήκης Μ ιݲβݲ καὶ κݲ σχόλιον. »Ἀλλὰ ὁ θεὸς συνεκέρασε τὸ σῶμα«. ιݲβݲ καὶ κݲ ἔλεγχος. Εἰ ὁ θεὸς συνεκέρασε τὸ σῶμα, οὐκ ἔλλον δὲ θεὸν ὁ ἀπόστολος κηρύσσει ἀλλὰ τὸν ὄντα, ὁμολογεῖ δὲ τὸν θεὸν τὸ σῶμα τοῖς μέλεσι κεκερακέναι, οὐκ ἄλλον οἶδεν δεὸν ἀλλ᾿ ἤ τὸν κημιουργόν, αὐτὸν ἀγαθὸν καὶ κτιστὴν καὶ δίκαιον, πάωτων ποιητήν, ἐξ ὧν πάντων ἔν ἔργον ὐπάρχει ὀ ἄνθρωπος, ὁ τοῖς μέλεσιν ὑπ᾿ αὐτοῦ καλῶς κεκερασμένος. ιݲγݲ καὶ κα σχόλιον. Πεπλανημένως ὁ Μαρκίων <μετὰ τό> »ἀλλὰ ἐν ἐκκλησίᾳ θέλω πέντε λόγους τῷ νοί μου λαλῆσαι«, προσέθετο »διὰ τὸν νόμον«. ιݲγݲ καὶ κα ἔλεγχος. Ἄρα καὶ αἱ γλῶσσαι ἐκ τοῦ χαρίσματος τοῦ",
+          "candidate_score": 0.609494,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_4_6",
+          "bdc_text": "unnd nach allem etc. unns gemeinlich unnd einhellengklich beraten unnd by uns beschlossenn , unangesechennohne Rüc ksicht auf ( SI VII 561 ) . die vereinbarung unnd verkherunngMi ßdeutung , falsche Auslegung , möglich wäre auch : Kehrtwendung ( gegenüber der früheren Haltung ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1190",
+          "psc_text": "Rasur Vcorr genesin lat.; lies γένος * | περιάπτοντες] donant lat. 6f Σιγὴν — πρώτη συζυγία] ἄλλοι δὲ τὴν Σιγὴν θήλειαν αὐτῷ συμπαρεῖναι καὶ εἰναι ταύτην πρώτην συζυγίαν Hipp. 12 κατ’ αὐτῶν *] κατ’ αὐτοὺς VM 15 > > * 11 τε καὶ ἐλέγχ·ων ἐμ nachgetragen Vcorr 19 ὡς auf Rasur Vcorr | > * | ταύτην auf Rasur, hinter ἔχιδναν ein ταύτην ausradiert Vcorr 21 Unterschrift κατὰ Σεκουνδιανῶν, οἶς συνάπτεται Ἐπιφανὴς καὶ Ἰσίδωρος VM Κατὰ Πτολεμαϊτῶν ιݲγݲ, τῆς δὲ ἀκολουθίας λݲγݲ. Τοὺς περὶ Μεκῦνδον καὶ τὸν ὀνομασθέντα Ἐπιφάνην, ἐξ Ἰσιδώρου τὴν πρόφασιν εἰς ἑαυτοῦ ὑπόνοιαν ἀπεμπολήσαντα, Πτολεμαῖος διαδέχεται τῆς μὲν αὐτῆς τῶν καλουψενων Γνωστικῶν ὑπάρχων αἱρέσεως κα��� τῶν κατὰ Οὐαλεντἱνον <εἷς ὢν> σὺν ἑτέροις τισίν, ἕτερα δὲ παρὰ τοὺς αὐτοῦ διδασκάλους ὑποτιθέμενος, οὗ καὶ τὸ ὄνομα αὐχοῦσιν οἱ αὐτῷ πειθόμενοι. Πτολεμαῖοι καλούμενοι. Οὗτος τοίνυν ὁ Πτολεμαῖος καὶ οἱ σὺν αὐτῷ ἔτι ἐμπειρότερος ἡμῖν τῶν ἑαιτοῦ διδασκάλων προελήλυθε, τῇ ἐκείνων",
+          "candidate_score": 0.609306,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_4",
+          "bdc_text": "unnd nach allem etc. unns gemeinlich unnd einhellengklich beraten unnd by uns beschlossenn , unangesechennohne Rüc ksicht auf ( SI VII 561 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1491",
+          "psc_text": "ἀληθὲς VM 5f γνῶσιν ἀπάτην καὶ ἀγνωσίαν *] ἀπάτην καὶ ἀγνωσίαν γνῶσιν VM | καὶ ἀγνωσίαν]? * 9 εἶναι] εἰ M 10 δήγματος aus δείγματος Vcorr 13 οὐ nachgetragen Ycorr 14 δι᾿ nachgetragen Vcorr 15 θαυμαστῶν M | εἰ δι᾿ ὧν aus ἰδίων Vcorr 22 ἐγίγνετο V ρουσι δὲ καὶ αὐτὸ τοῦτο τὸ ῥητὸν πρὸς μαρτυρίαν οἱ αὐτοὶ λέγοντες ὅτι οὐχ ὁρᾷς ὡς εἶπεν ὁ σωτήρ, ὃν τρόπον ὕψωσε Μωυσῆς τὸν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῳ, οὕτως ὑψωθῆναι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου; καὶ διὰ τοῦτο καὶ ἐν ἄλλῳ τόπῳ, φασί, λέγει ὅτι »γίνεσθε φρόνιμοι ὡς ὁ ὄφις καὶ ἀκέραιοι ὡς ἡ περιστερά‘. καὶ τὰ εἰς σύμβολα διδασκαλίας ἡμῖν ἐκ θεοῦ καλῶς τεταγμένα οὑτοι εἰς τὴν ἑαυτῶν ἐπίνοιαν τὴν ἠπατημένην φέρουσιν. 8. Ὁ γὰρ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς καὶ θεὸς Λόγος, ὁ ἐκ πατρὸς πρὸ πάντων τῶν αἰώνων ἀνάρχως καὶ ἀχρόνως γεννηθείς, οὐκ ὄφις (μὴ γένοιτο), ἀλλὰ κατὰ τοῦ ὄφεως αὐτὸς",
+          "candidate_score": 0.609052,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_4_6",
+          "bdc_text": "unnd nach allem etc. unns gemeinlich unnd einhellengklich beraten unnd by uns beschlossenn , unangesechennohne Rüc ksicht auf ( SI VII 561 ) . die vereinbarung unnd verkherunngMi ßdeutung , falsche Auslegung , möglich wäre auch : Kehrtwendung ( gegenüber der früheren Haltung ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1416",
+          "psc_text": "πατρὶ τῶν ὅλων ὄνομα Ἄνθρωπος, ἵνα συζεύξῃ τῇ ἑαυτοῦ πλάνῃ τὸν τοῦ σωτῆρος λόγον φάσκοντος ἑαυτὸν υἱὸν Ἀνθρώπου καὶ μεταγάγῃ τὴν διάνοιαν τῶν αὐτῷ χρησαμένων ἀπὸ τῆς ἀληθινῆς καὶ ἐναργεστάτης τοῦ Χριστοῦ περὶ αὑτοῦ ὁμολογίας εἰς ἀμηχανίαν καὶ εἰς κενοφωνίαν † τοῦ ζητεῖν, ὑπολαμβάνοντας ἐν τοῖς ἐπουρα- V M lat. Tert. (bis Z. 7) 1 αὐτὸν2 + dleunt lat. 2 πατρὸς + sui lat. 2f ὡς εἰπεῖν — ῥαψῳδοί < lat. 3 vor τὸν Προπάτορα + ipsum lat. 8 βίῳ + <ἀναυεῖσα> 9 καινοφωνία M 10 τῶν πρὸ αὐτοῦ] zum Sinn vgl. Z. 17 11 <αἰἔννοιαν> * | συνάγειν, ν oben angeflickt Vcorr 12 τῆ . . . ἐννοία aus τὴν ἔννοιαν Vcorr τῆ . . ἐννοία Μ 13 φθεγγόμενος] καὶ προφητεύσας getilgt u. ür φθεγγόμενος an den Rand geschrieben Vcorr 14 f lies εὐαγγελιστῶν?* 18 ἐκείνου Pet.] ἐκεῖνον V ἐκεῖ Μ 19 ὀφλήσουσιν auf Rasur Vcorr 20f ἐπέθετο*] ἐξέθετο,",
+          "candidate_score": 0.608869,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_4_6",
+          "bdc_text": "unnd nach allem etc. unns gemeinlich unnd einhellengklich beraten unnd by uns beschlossenn , unangesechennohne Rüc ksicht auf ( SI VII 561 ) . die vereinbarung unnd verkherunngMi ßdeutung , falsche Auslegung , möglich wäre auch : Kehrtwendung ( gegenüber der früheren Haltung ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1540",
+          "psc_text": "διδάγματα] δήγματα, δή auf Rasur V corr 16 ἐπιπνοίας*] ἐπινοίας VM 21 Unterschrift κατὰ Καϊανῶν VM 22 Überschrift κατὰ Σηθιανῶν ἐννεακαιδεκάτη ἡ καὶ λθ VM 24 δὲ nachgetragen Vcorr | ταύτης ἡ τῶν angeflickt V corr τάχα δὲ ἤδη καὶ αἱ πλείους τούτων ἐξερριζώθησαν ἐκ τοῦ κόσμου. τὸ γὰρ οὐκ ἐκ θεοῦ ὂν οὐ σταθήσεται, ἀλλὰ καιρῷ μὲν ἀκμάζει, εἰς τὸ παντελὲς δὲ διαρκῶς οὐκ ἐμπαραμένει. τάχα δὲ οἶμαι ἐν τῇ τῶν Αἰγυπτίων χώρᾳ συντετυχηκέναι καὶ ταύτῃ τῇ αἱρέσει οὐ γὰρ ἀκριβῶς τὴν χώραν μένηνμαι, ἐν ᾐ αὐτοῖς συνέτυχον)· καὶ τὰ μὲν κατὰ ἱστορίαν φύσει αὐτοψίᾳ περὶ ταύτης ἔγνωμεν, τὰ δὲ ἐκ συγγραμμάτων περὶ αὐτῆς ἐμάθομεν. Οὑτοι γὰρ οἱ Σηθιανοὶ ἀπὸ Σὴθ τοῦ υἱοῦ τοῦ Ἀδὰμ σεμνύνονται τὸ γένος κατάγειν αὐτόν τε δοξάζουσι καὶ εἰς αὐτὸν πάντα ὅσαπερ ἀρετῆς εἰναι * ἀναφέρουσι, τά τε τῆς ἀρετῆς τεκμήρια καὶ δικαιοσύνης καὶ ὅσα τοιαῦτα ὑπάρχει. οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ καὶ Χριστὸν αὐτὸν",
+          "candidate_score": 0.60871,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 2,
+      "cf_id": "cf018",
+      "work_id": "tlg2021.tlg001.1st1K-grc1",
+      "max_score": 0.672341,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_29",
+          "bdc_text": "krafft sins geistsVgl. Joh 14 , 26. 16 , 13 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg001.1st1K-grc1_window_394",
+          "psc_text": "Joh. 14, 6 — 5f Job. 4, 24 — 8 Jes. 9, 6 — 9—11 I Kor. 2, 12 — 12 —20 vgl. oben c. 6, 9; S. 13, —11 — 13 öm. 9, 20 16f vgl. Jak. 1, 17 — 22 —26 vgl. Panarion h. 73, 5 u. oben c. 5, 3f ; S. 11, 6f — 22 Jes. 1, 2 — 23 Psal. Sl, 6 — 24 Hiob 38, 28 — 24f Ephes. 3, 15 — 25 f Arnos 4, 13 L J pan. 12 — 14 Conc. Florent. Hardouin IX 361 A 13 f Concil. Florent. Hardouin IX 193 D 19 f Concil. Florent. Hardouin IX 361 A und 610 D 1 ὅλως L | ὁ ⟨ὁ υἱὸς⟩ * 2 ὅλως L | θεός] υἱος J 3 ὃλως L 5 πνεύματος] πατρός L J 6 † θεότης] lies vrohl nveifza δὲ θεοῦ * 7 παρακλητικὸν pan. |",
+          "candidate_score": 0.672341,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_29",
+          "bdc_text": "krafft sins geistsVgl. Joh 14 , 26. 16 , 13 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg001.1st1K-grc1_window_183",
+          "psc_text": "υἱὸν τοῦ θεοῦ ψυχὴν εἰληφέναι, σάρκα δὲ μόνον φασὶν ἐσχηκέναι, ἵνα δῆθεν προσάψωσι τῷ θεῷ Λόγῳ ἀνθρώπινον πάθος, δίψαν καὶ πεῖναν καὶ κάματον καὶ κλαυθμὸν καὶ λύπην καὶ ταραχὴν καὶ ὅσαπερ ἐν τῇ ἐνσάρκῳ αὐτοῦ παρουσίᾳ ἐμφέρεται. εὔηθες δ’ ἂν εἴη ταῦτα εἰς τὴν θεότητα τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ λογίζεσθαι. ἀλλά, φασί, σὰρξ καθ' ἑαυτὴν οὖσα οὔτε ἐσθίει οὔτε πίνει οὔτε κάμνει οὔτε ⟨τὰ⟩ ἄλλα πράττει. καὶ αὐτὸς σύμφημι καθ’ ἑαυτὴν μὴ ἔχειν ταῦτα. ἔσχε δὲ πᾶσαν τὴν οἰκονομίαν ἐλθὼν ὁ Λόγος, καὶ σάρκα καὶ ψυχὴν καὶ ὅσαπέρ ἐστιν ἐν ἀνθρώπῳ· τῆς δὲ ψυχῆς καὶ τῆς σαρκὸς ἦν μέρη ἡ πεῖνα καὶ ὁ κάματος, ἥ τε δίψα καὶ ἡ λύπη καὶ τὰ ἄλλα. δακρύει μὲν γάρ, ἵνα ἐλέγξῃ τὴν πλάνην Μανιχαίου, ὅτι οὐ δοκήσει ἠμφίεστο τὸ σῶμα, ἀλλ' ἀληθείᾶ· καὶ διψᾷ δέ, ἵνα δείξῃ μὴ μόνον τὴν σάρκα ἔχειν, ἀλλὰ καὶ τὴν ψυχήν. οὐ 1 f Jes. 7, 14 —",
+          "candidate_score": 0.661316,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_23_25",
+          "bdc_text": "alle enndrung etc. Deßhalb üch ouch zum trüwlichesten ermannt unnd gepettenn habenn , by demselben nach üwerm erpietennAnerbieten ( vgl. SI IV 1869f) . - Gemeint ist das Zürcher Messemandat vom 29 . Mai 1532 , s. oben [Nr. 101 ] S. 129 , Anm. 12. , als wir hoffennt , getrüwlich unnd statthafftstandhaft , aufrecht ( vgl . Grimm X/II I 1022 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg001.1st1K-grc1_window_198",
+          "psc_text": "* etwa ⟨ἀλλ᾿ ⟩ * 12 τολμητέον ἐστὶν sc. εἰπεῖν ὅτι ψυχὴν ἔχει * 13 περὶ J | εἴτουν Pet.] εἰ τοίνυν LJ 19 αὐτῶν L 22 παρὰ τοῦτο + ⟨οὖν⟩ ? * 26 τὴν] τὸ ? * Ι EV ἐστι] ἔνεστι lies wohl ἔστιν εὔδηλον * 30 ⟨ὁ θεὸς⟩ * εὑρίσκεται, οὐ παρὰ τοῦτο οὐκ ἔστιν ἐκ τῆς τοῦ πατρὸς οὐσίας ἄνωθεν κατελθὼν ὁ Λόγος. οὐ γὰρ ἄνω κεκοπίακεν, ἀλλ’ ἐν σαρκί. ἴδει γὰρ τὴν σάρκα κοπιάσαι, ἴνα μὴ δοκήσει νομίζηται, ἀλλ’ ἀληθείᾳ· καὶ τὰ ἄλλα ὄσαπερ τοιαύτην ἔχει δύναμιν, τὸ νυστάξαι τὸ ὑπνῶσαι, ἀνθρώπου ἐστὶν ὑποφαντικὰ καὶ τὸ ὑπὸ ἁφὴν *. ἔλαβε γὰρ ταῦτα καὶ ᾶνθρωπος εὑρέθη. εὑρήκαμεν, γάρ ⟨φησιν⟩ , Μεσσίαν, ὃν ἔγραψε Μωυσῆς«. οἱ δὲ εὑρόντες αὐτὸν * διὰ τῆς ἀκαταλήπτου φύσεως, * τουτέστι τῆς ἐνσάρκου. ἐπειδὴ γὰρ ἐπὶ τῇ ἀκαταληψίᾳ οὐχ ηὐρίσκετο, διὰ τοῦτο ὑπὸ γραμματέων συλλαμβάνεται καὶ τὸν νῶτον αὐτοῦ ἔδωκεν εἰς μάστιγας καὶ",
+          "candidate_score": 0.659345,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_29",
+          "bdc_text": "krafft sins geistsVgl. Joh 14 , 26. 16 , 13 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg001.1st1K-grc1_window_408",
+          "psc_text": "τὸν εἰ μὴ ὸ οὐδὲ οὐδὲ τὸν υἱὸν εἰ μὴ ὁ πατήρ«, οὓτως τολμῶ λέγειν ὃτι οὐδὲ τὸ πνεῦμα εἰ μὴ ό υἱὸς ἐξ οὗ λαμβάνει καὶ ό πατὴρ παρ οὑ ἐκπορεύεται καὶ οὐδὲ τὸν υἱὸν καὶ τὸν πατέρα, εἰ μὴ τὸ πνεῦμα τὸ ἃγιον, τὸ δοξάζον ἀληθῶς τὸ διδάσκον τὰ πάντα τὸ μαρτυ- ροῦν περὶ τοῦ υἱοῦ, ὃ παρὰ τοῦ πατρὸς ὃ ἐκ τοῦ υἱοῦ, μόνος ὁδηγὸς ἀληθείας, νόμων ἐξηγητὴς ἁγίων, πνευματικοῦ νόμου ὑφηγτής, προφητῶν καθηγητής, ἀποστόλων διδάσκαλος, εὐαγγελικῶν δογμάτων φωστήρ ἁγίων ἐκλογεύς, φῶς τὸ ἀληθινὸν ἐξ ἀληθινοῦ φωτός. υἱὸς φυσικὸς υἱὸς ἀληθὴς υἱὸς γνήσιος, μόνος ἐκ μόνου, σὺν αὐτῷ 4 IKor. 12, 11 — 4f Psal. 142, 10 — 5 —8 Joh. 3, 8 — 8f Joh. 3, 5 — 9f I Kor. 4, 15 —12 Joh. 15, 26 — 12 —17 Joh. 16, 12 —14—18 —22 vgl. oben c. 11, 3; S. 19, 5ff — 19f Matth.",
+          "candidate_score": 0.656361,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_29",
+          "bdc_text": "krafft sins geistsVgl. Joh 14 , 26. 16 , 13 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg001.1st1K-grc1_window_233",
+          "psc_text": "13 I Tim. 1, 17 — 15 I ön. 4, 25 — Exod. 31, 3 — 16 Prov. 10, 14 — 21 f Prov. 8, 22 L J 2 γοῦν? * 5 ἀλλ’ ἐν] καὶ J 6 ἠράσθη J | νύμφη J 7 φησιν] φρόνησιν L 9 διορθοτὴς J 11 σοφία + ⟨οὐχ ὁ⟩ ? * | ὁ (vor υἱὸς) ⟨ J 12 ἐκείνου 14 * etwa γνωστὰ τὰ αὐτοῦ αὐτοῦ ἀέ ⟩ * 18 περὶ αὐτῶν L 20 βεβιασμένος J | ὁρῶ + αὐτὰ J 22 δὲ ⟨ L | γεννᾷ με] γεννῶμαι L 24 *] τοῦ ὄντος L J 28 περὶ αὐτοῦ] περὶ τοῦ υἱοῦ? * τοῦτο τὰ ἐγγύτερα πρῶτον λέγει καὶ τὰ ἀρχαιότερα υστερον διηγεῖται. τεῖσαι γὰρ ἀνθρώπους τοὺς ἐγγυτάτω βουλόμενος ἀπὸ σαρκὸς ἄρχεται ἀρχὴ γὰρ οδῶν τῆς δικαιοσύνης τοῦ εὐαγγελίου ὅτι σὰρξ ἡμῖν ὁ Λόγος ἐν Μαρίᾳ ἐγένετο ψυχή τε ἐν τῇ αὐτῆς σαρκὶ τεθεμελίωται), ἵνα",
+          "candidate_score": 0.656153,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_29",
+          "bdc_text": "krafft sins geistsVgl. Joh 14 , 26. 16 , 13 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg001.1st1K-grc1_window_441",
+          "psc_text": "J | τοῦ συνιέναι J 7 ⟨ὁ⟩ * 18 ⟨ὃς⟩ * 20 αὐτῷ ül. 24 27 † ἀμαρτία αὓτη νοεῖται L ἁμαρτία αὓτην θεῖται J] ἀμαρτίᾳ ὑποπεσεῖται vgl. S. 99, 25 *, ἀμαρτίᾳ σὐθεντεῖται Pet. (aber Epiph. kennt αὐθεντεῖν in diesem Sinn nicht) οὐ τελεῖται »φανερὰ γὰρ τὰ ἔργα τῆς σαρκός«. πάντως ὅτι δῶμεν ὅτι καὶ ἐν σαρκὶ ἥμαρτε, λαβὼν τὴν σάρκα. »οἶδα γάρ« φησὶν ὁ ἀπόστολος »ὅτι οὐκ οἰκεῖ ἐν ἐμοὶ οὐδὲν ἀγαθόν, τουτέστιν ἐν τῇ σαρκίμου«. τίς δὲ τολμήσει λέγειν διὰ τὸ τὸν σωτῆρα εἰληφέναι σάρκα σαρκὶ συναπῆχθαι, καὶ τὰ τῆς σαρκὸς οὐκ ἐπιτελέσαντα, ἐπιτελέσαντα, εἰς τὴν τοῦ παντὸς σκεύους τοῦ ἰδίου ἀκολουθίαν, ⟨ἀγαθὴν⟩ ὁμοίως καὶ ἐσχηκότα καίτοιγε καὶ σάρκα οὐσαν ἀνθρωπίνην, ἀλλ’ ⟨ἐν⟩ οὐδενὶ πταίουσαν. ὁ θεὸς γὰρ Λόγος ἄνωθεν ἀπὸ πατρὸς προελθὼν εὐδοκήσας ἐν σαρκὶ γενέσθαι ἐχαλιναγώγει τὸ σκεῦος καὶ εἰ ἤθελεν ἐπέχειν αὐτὸ ἀπὸ πάσης ἀχρειώδους πράξεως σαρκικῆς, ἠδύνατο· εἰ δὲ ἤθελεν, ἐνεδίδου. ἐνεδίδου δὲ",
+          "candidate_score": 0.655786,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_27_29",
+          "bdc_text": "wellenn wir wartenn , was jochauch immer ( SI III 6 ) . gott witer durch und mit uns wurcken , derselb uns ouch all in sinem namenn unnd sägen mit zugethanerhinzugefügter ( vgl . SI XIII 451 ) . krafft sins geistsVgl. Joh 14 , 26. 16 , 13 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg001.1st1K-grc1_window_183",
+          "psc_text": "υἱὸν τοῦ θεοῦ ψυχὴν εἰληφέναι, σάρκα δὲ μόνον φασὶν ἐσχηκέναι, ἵνα δῆθεν προσάψωσι τῷ θεῷ Λόγῳ ἀνθρώπινον πάθος, δίψαν καὶ πεῖναν καὶ κάματον καὶ κλαυθμὸν καὶ λύπην καὶ ταραχὴν καὶ ὅσαπερ ἐν τῇ ἐνσάρκῳ αὐτοῦ παρουσίᾳ ἐμφέρεται. εὔηθες δ’ ἂν εἴη ταῦτα εἰς τὴν θεότητα τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ λογίζεσθαι. ἀλλά, φασί, σὰρξ καθ' ἑαυτὴν οὖσα οὔτε ἐσθίει οὔτε πίνει οὔτε κάμνει οὔτε ⟨τὰ⟩ ἄλλα πράττει. καὶ αὐτὸς σύμφημι καθ’ ἑαυτὴν μὴ ἔχειν ταῦτα. ἔσχε δὲ πᾶσαν τὴν οἰκονομίαν ἐλθὼν ὁ Λόγος, καὶ σάρκα καὶ ψυχὴν καὶ ὅσαπέρ ἐστιν ἐν ἀνθρώπῳ· τῆς δὲ ψυχῆς καὶ τῆς σαρκὸς ἦν μέρη ἡ πεῖνα καὶ ὁ κάματος, ἥ τε δίψα καὶ ἡ λύπη καὶ τὰ ἄλλα. δακρύει μὲν γάρ, ἵνα ἐλέγξῃ τὴν πλάνην Μανιχαίου, ὅτι οὐ δοκήσει ἠμφίεστο τὸ σῶμα, ἀλλ' ἀληθείᾶ· καὶ διψᾷ δέ, ἵνα δείξῃ μὴ μόνον τὴν σάρκα ἔχειν, ἀλλὰ καὶ τὴν ψυχήν. οὐ 1 f Jes. 7, 14 —",
+          "candidate_score": 0.654882,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_27_29",
+          "bdc_text": "wellenn wir wartenn , was jochauch immer ( SI III 6 ) . gott witer durch und mit uns wurcken , derselb uns ouch all in sinem namenn unnd sägen mit zugethanerhinzugefügter ( vgl . SI XIII 451 ) . krafft sins geistsVgl. Joh 14 , 26. 16 , 13 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg001.1st1K-grc1_window_337",
+          "psc_text": "πνεῦμα ἄγιον κατὰ τὴν παράδοσιν τῶν πατέρων ἐν τῇ ἁγίᾳ τοῦ θεοῦ καθολικῇ ἐκκλησίᾳ. 64. Καὶ περὶ τούτων πάντων αὖθις πάλιν ἐροῦμεν κατὰ τὸ ἠμέτερον ἀσθενές· ἀλλ’ ἐκ Μοῦ καταξιωθέντες τῆς ἡγίας τοῦ θεοῦ καθολικῆς ἐκκλησίας οἱ ἐλάχιστοι καὶ ταπεινοὶ ἔχειν καὶ ταύτης τὸ ἑδραίωμα κατὰ τὸ δυνατὸν τῆς ἡμῶν βραχύτητος παρατιθέμεθα ἀπὸ μέρους περὶ πάντων τοῖς βουλομένοις τῆς ἑαυτῶν ζωῆς ἐπιμελεῖσθαι. καὶ ἤρκει μὲν ἱκανῶς τὰ περὶ πατρὸς καὶ υἱοῦ καὶ ἁγίου πνεύματος εἰρημενα· ἵνα δὲ περισσότερον εἰς εὐφρασίαν καὶ περι- 3 — 7 vgl. Origenes περὶ ἀρχῶν IS; 25, 17 ff ötschau; dazu Panarion h. 64, 4 3 ff u. ep. ad Joh. episc. Hieros. = Hieronymi ep. 51, 4, Κ (CSEL 54, 1 S. 401, Iff Hilberg) — 18 I Kor. 2, 12 L J 1 * etwa ⟨πόσα ἐβλασφήμησεν⟩ 3 * etwa ⟩ * | οὐκ ἀπηξίωσεν J Ι κἂν ὅτι] ὅτι οὐχ J 4 ἰδεῖν]",
+          "candidate_score": 0.654186,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_29",
+          "bdc_text": "krafft sins geistsVgl. Joh 14 , 26. 16 , 13 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg001.1st1K-grc1_window_244",
+          "psc_text": "καὶ τῆς τοιαύτης διανοίας πονηρᾶς οὔσης καὶ οὐκ ἀληθεστάτης. τίς ταῦτα περὶ θεοῦ διανοηθήσεται; ποία δὲ ὑπόνοια τοιαῦτα τολμήσει; δηλονότι οὐδεὶς οὐδὲ τῶν δαμόνων τοιοῦτόν τι διανοηθήσεται. κἄν τις ὁμολγῇ τὸν πατέρα, πιστεύει αὐτὸν τὸν υἱὸν ἐν ἀληθείᾳ γεγεννηκέναι. * οὐ γὰρ ὄγκοις περιφέρεται τὸ θεῖον οὐδὲ σῶμά ἐστιν ἔγκυον, ἵνα ὑπομείνῃ τὰ προειρημένα. »πνεῦμα γὰρ ὁ θεός«, πνεῦμα δὲ ῥύσιν οὐχ ὑφίσταται οὐ τομὴν οὐ ⟨δυ⟩στολὴν οὐ μείωσιν ἅπλωσιν οὐδέ τι τῶν τοιούτων. καθὸ τοίνυν ὁ πατὴρ πνεῦμά ἐστι, τὸν υἱὸν θεὸν Λόγον γεγέννηκε πνευματικῶς ἀχρόνως ἀκαταλήπτως καὶ ἀνάρχως. 47. Ἵνα δὲ τούτους πείσωμεν τοὺς ταῦτα νοοῦντας, οὐχ ὅμοια μὲν φάσκοντες, ἀφ' ὁμοίων δὲ τὴν αὐτῶν ἀποστρέφοντες κακὴν ἀπολογίαν εἴπωμεν· κτίσμα ἐστὶ τὸ] ἀπείρως καὶ μυριονταπλοασίως τοῦ αὐτοῦ δεσπότου ἀποδέον. καὶ πολλοί τινες ἐν ἐρήμῳ ἐνδεόμενοι 6–25 vgl. Panarion h. 69, 36 — 21 Joh. 4, 24 L J 1 πρὸς αὐτὸν Λ·αὶ] αὐτοῦ καὶ πρὸς? * 2 ἐδρέωμα",
+          "candidate_score": 0.652953,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_29",
+          "bdc_text": "krafft sins geistsVgl. Joh 14 , 26. 16 , 13 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg001.1st1K-grc1_window_483",
+          "psc_text": "ἐπιφέρει τὴν ὀργὴν ὁ θεὸς κατὰ τῶν ἀνθρώπων; μὴ γενοιτος«. 88. Οἴδαμεν δὲ ὃτι »πάντα τῷ θεῶ δυνατά‘ καὶ δύναται καὶ σῶμα φέρειν ἄνευ ψυχῆς καὶ τὰ ἀφανῆ γεγονότα σώματα δύναται ⟨ποιῆσαι⟩ πάλιν ἀναβιοῦν κινεῖσθαί τε αὐτὰ ἀφ’ ἑαυτῶν ἄνευ ἐὰν θέλῃ, ὡς καὶ ἤδη διὰ τοῦ ἁγιωτάτου Ιεζεκιὴλ τὴν τοιαύτην 4—19 vgl. Panarion h. 64, 71,6 ff — 18 öm. 3, 5f — 20 — S. 110, 4 Panarion h. 64, 71, 10ff — 20 Matth. 19, 26 L J Sa Pa 2f τοῖν ἄλλων — ὑπόληψιν] ἀσεβὴς ἡ τοιαύτη ὑπόληψις Sa Pa 2 εἴπομεν L 3 ὑπόληψιν] ὑπόσχεσιν L | εὐηθεστέρα 11. vorher + μᾶλλον Sa Pa | τῆς Sa Pa] τοῖς L τῶν J 3f καὶ 2 — ὑπονοίας ⟨ J 3 ταῖς λοιπαῖς] παρὰ ταῖς ἄλλαις 4 ὑπονοίας *] ὑπονοίαις L Sa Pa 5f κατὰ τὸν αὐτῶν μῦθον ⟨ L J 7 βασιλείας + καὶ L",
+          "candidate_score": 0.652461,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_27_29",
+          "bdc_text": "wellenn wir wartenn , was jochauch immer ( SI III 6 ) . gott witer durch und mit uns wurcken , derselb uns ouch all in sinem namenn unnd sägen mit zugethanerhinzugefügter ( vgl . SI XIII 451 ) . krafft sins geistsVgl. Joh 14 , 26. 16 , 13 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg001.1st1K-grc1_window_647",
+          "psc_text": ", ὡς καὶ πολλάκις εἴπομεν, τὸ πνεῦμα μὴ ἀλλότρίον εἰναι τοῦ θεοῦ λέγων »ἐρευνᾷ καὶ τὰ βάθη τοῦ θεοῦ«· 1 ΙΙ Joh. 12 — 4 ff vgl. Matth. 3,17; dazu oben c. 3, 6 u. 49, 1 — 11 Matth. 3, 17 — 16 Joh. 14, 10 — 17 ff vgl. oljen c. 23f — 22 Dan. 3,57 — 26 Jes. 6, 3; vgl. oben c. 10, 2f — 28 f vgl. Act. 5, 9; dazu oben c. 9, 2 — 29 Act. 5, 4 — 30 ff vgl. oben c. 12, 1 ff — 31 I Kor. 2, 10 L J 2 μὴ ⟨ L 3 ἀρκέσουσιν ist nicht zu ändern; die Mehrzahl bezieht schon mit auf Ζ. 15 ff 7 f σῶμα τέλειον συλληφθὲν L 17 υἱοῦ ⟨ J 19 τῶν ἄλλων μαρτυριῶν *] μετὰ τὰς ἄλλας μαρτυρίας L J 26 δὲ ⟨ τὸ δὲ μὴ ὂν ἐκ",
+          "candidate_score": 0.651858,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_27_29",
+          "bdc_text": "wellenn wir wartenn , was jochauch immer ( SI III 6 ) . gott witer durch und mit uns wurcken , derselb uns ouch all in sinem namenn unnd sägen mit zugethanerhinzugefügter ( vgl . SI XIII 451 ) . krafft sins geistsVgl. Joh 14 , 26. 16 , 13 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg001.1st1K-grc1_window_409",
+          "psc_text": "αὐτῷ 4 IKor. 12, 11 — 4f Psal. 142, 10 — 5 —8 Joh. 3, 8 — 8f Joh. 3, 5 — 9f I Kor. 4, 15 —12 Joh. 15, 26 — 12 —17 Joh. 16, 12 —14—18 —22 vgl. oben c. 11, 3; S. 19, 5ff — 19f Matth. 11, 27 — 23 Joh. 16, 13; 14, 26; 15, 26 L J pan. 3 ᾠ δὲ γλωσσῶν ⟨pan. | λοιπὰ + δὲ pan. 4 ὅτι] ὃτι] ἤ ? * 5 ό θεός ⟨ 6 διὰ τούτων pan, 6f τοῦ πνεύματος τοῦ ἁγίου L J 7 δείκννσιν pan. 9 ὡς] ὦ L J 10 ἐγέννησα ὑμᾶς pan. 13 ὅταν + δὲ L 14 τὴν ἀλήθειαν πᾶσαν L 19 ⟨ὡς⟩ * | |on + γὰρ LJ (mit ὃν τρόπον beginnt jedoch der 20 ὓτω L J | τολμῶσι pan. 21 ὃτι ⟨pan. 21 — 22 δὲ μὴ ό υἱὸς — ἐκπορεύεται]",
+          "candidate_score": 0.651094,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_28_30",
+          "bdc_text": "gott witer durch und mit uns wurcken , derselb uns ouch all in sinem namenn unnd sägen mit zugethanerhinzugefügter ( vgl . SI XIII 451 ) . krafft sins geistsVgl. Joh 14 , 26. 16 , 13 . erhaltten , das wir üch insonderheit wünschent .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg001.1st1K-grc1_window_183",
+          "psc_text": "υἱὸν τοῦ θεοῦ ψυχὴν εἰληφέναι, σάρκα δὲ μόνον φασὶν ἐσχηκέναι, ἵνα δῆθεν προσάψωσι τῷ θεῷ Λόγῳ ἀνθρώπινον πάθος, δίψαν καὶ πεῖναν καὶ κάματον καὶ κλαυθμὸν καὶ λύπην καὶ ταραχὴν καὶ ὅσαπερ ἐν τῇ ἐνσάρκῳ αὐτοῦ παρουσίᾳ ἐμφέρεται. εὔηθες δ’ ἂν εἴη ταῦτα εἰς τὴν θεότητα τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ λογίζεσθαι. ἀλλά, φασί, σὰρξ καθ' ἑαυτὴν οὖσα οὔτε ἐσθίει οὔτε πίνει οὔτε κάμνει οὔτε ⟨τὰ⟩ ἄλλα πράττει. καὶ αὐτὸς σύμφημι καθ’ ἑαυτὴν μὴ ἔχειν ταῦτα. ἔσχε δὲ πᾶσαν τὴν οἰκονομίαν ἐλθὼν ὁ Λόγος, καὶ σάρκα καὶ ψυχὴν καὶ ὅσαπέρ ἐστιν ἐν ἀνθρώπῳ· τῆς δὲ ψυχῆς καὶ τῆς σαρκὸς ἦν μέρη ἡ πεῖνα καὶ ὁ κάματος, ἥ τε δίψα καὶ ἡ λύπη καὶ τὰ ἄλλα. δακρύει μὲν γάρ, ἵνα ἐλέγξῃ τὴν πλάνην Μανιχαίου, ὅτι οὐ δοκήσει ἠμφίεστο τὸ σῶμα, ἀλλ' ἀληθείᾶ· καὶ διψᾷ δέ, ἵνα δείξῃ μὴ μόνον τὴν σάρκα ἔχειν, ἀλλὰ καὶ τὴν ψυχήν. οὐ 1 f Jes. 7, 14 —",
+          "candidate_score": 0.639778,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_18_20",
+          "bdc_text": "und zu Niklaus Manuel , Bern 1980 . -AHVB 64/65 , S. 138-155 . erhalttendurch Gründe erwiesen ( SI II 1232 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg001.1st1K-grc1_window_643",
+          "psc_text": "17 — 15 Matth. 10, 36 — 16 I Joh. 2, 19 — 18 f vgl. Num. 11, 4f — 21 vgl. Panarion h. 62, 1, 2 — 31 vgl. Act. 23, S u. Panarion h. 14 u. h. 8 L J 2 Ε; * | * etwa καὶ ἀποκρίνονται μετὰ παρρησίας τοῖς δι᾿ ἐναντίας⟩ 5 λόγον *] φόβον LJ 13 φραγίζει L, ⟨ J 14 ἀπαλάττει J 15 καὶ ⟨ 18 τῆς *] τοῖς L J 19 ὠδωδῆς J 22 τὸ εἶναι *] τοῦ εἶναι J. ⟨δ L | τὸν] 29 * etwa ⟨ἐλεγχθέντες⟩ 117. Ἵνα δὲ μὴ »διὰ μέλανος καὶ χάρτου« τὰς κατὰ τούτων μαρ- τυρίας διὰ πολλοῦ ποιησώμεθα, εἰς τὸ μὴ περικακεῖν τοὺς ἀναγινώσκοντας, ἀρκέσουσιν αὐτοῖς Σαβελλιανοῖς μὲν μετὰ τῶν ἄλλων μαρτυ- ριῶν ἡ μαρτυρία τοῦ Ἰορδάνου, ὡς ἤδη εἶπον. υἱὸς γὰρ ἐν Ἰορδάνῃ ἀληθῶς παραγίνεται, θεὸς ἄνθρωπος γεγονώς, οὐ τροπὴν ὑποστὰς ἀλλὰ σάρκα λαβών, οὐ διὰ",
+          "candidate_score": 0.636022,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_12_14",
+          "bdc_text": "I , Bern 1928 , S. 127-159 ; K. Lindt , Der theologische Gehalt der Berner-Disputation , aaO , S. 301-344 ; von Muralt , Renaissance und Reformation 482-484 ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg001.1st1K-grc1_window_234",
+          "psc_text": "J 28 περὶ αὐτοῦ] περὶ τοῦ υἱοῦ? * τοῦτο τὰ ἐγγύτερα πρῶτον λέγει καὶ τὰ ἀρχαιότερα υστερον διηγεῖται. τεῖσαι γὰρ ἀνθρώπους τοὺς ἐγγυτάτω βουλόμενος ἀπὸ σαρκὸς ἄρχεται ἀρχὴ γὰρ οδῶν τῆς δικαιοσύνης τοῦ εὐαγγελίου ὅτι σὰρξ ἡμῖν ὁ Λόγος ἐν Μαρίᾳ ἐγένετο ψυχή τε ἐν τῇ αὐτῆς σαρκὶ τεθεμελίωται), ἵνα τὰ ἀνώτερα ὕστερα δείξῃ. λέγομεν δὲ ἐκ κόλπων πατρῴων ἀπὸ τῶν οὐρανῶν γενέσθαι ἐπὶ τὴν γῆν, ἐπεὶ ἠλθεν ἡμῖν ὕστερον τὴν πᾶσαν οἰκονομίαν τελέσας. οὐκ ἄρα τοίνυν κτιστὸς ὁ Λόγος μὴ γένοιτο) καὶ οὐδὲν ἡμῖν σκολιὸν ἐνεγέννησεν ἡ θεία γραφὴ εἰς οὐδὲν το παραπαν. 44. Ἀλλὰ καὶ φύσει καὶ παρὰ τοῖς ἑρμηνευταῖς οὐχ οὕτως ἐκδέδοται ἡ λέξις. Ἀκύλας μὲν γάρ φησι κύριος ἐκτήσατό με«, ἐπειδήπερ ἐν τῷ Ἑβραϊκῷ λέγει »ἀδωναὶ κανανί· ὅπερ τοῦτο ἑρμηνεύεται ὅπερ εἰρήκαμεν. καὶ ἡμεῖς δὲ κατὰ τὴν συνήθειαν λέγομεν περὶ τῶν γεννωμένων »ἐκτήσατο τέκνα«. ἀλλ’ οὐδὲ οὕτω τὴν δύναμιν τῆς ἑρμηνείας ἐσφράγισε. τὸ γὰρ ἀδωναῒ κανανὶ",
+          "candidate_score": 0.633037,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_28",
+          "bdc_text": "gott witer durch und mit uns wurcken , derselb uns ouch all in sinem namenn unnd sägen mit zugethanerhinzugefügter ( vgl . SI XIII 451 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg001.1st1K-grc1_window_196",
+          "psc_text": "πάντα περιέχει. κατὰ γὰρ τὸν αὐτὸν λόγον ἀνθυποφέρομεν αὐτοῖς καὶ αὐτοὶ λέγοντες· ἐδοῦ λέγει »ἔπλασεν ὁ θεὸς τὸν ἄνθρωπον«, καὶ οὐκ εἶπεν· ἐποίησεν αὐτῷ ἡπαρ ἢ πνεύμονα ἢ καρδίαν ἢ φλέβας ἢ νεῦρα ἢ τὰ ἄλλα ὅσαπέρ ἐστιν έν τῷ σώματι. παρὰ τοῦτο νοήσομεν ἴν τι εἰναι ολοσφύρητον τὸν ἄνθρωπον, διὰ τὸ μὴ λεπτομερῶς τὴν σύνθεσιν τοῦ παντὸς ζῴου τὴν γραφὴν λεπτολογῆσαι; οὐ πάντως. ὡς γοῦν ἀπὸ τοῦ ἑνὸς εἴδους τὰ ὅλα συμπεριείληφεν, οὕτω καὶ ἀπὸ τῆς σαρκὸς τὴν ψυχὴν εἰληφέναι τὸν σωτῆρα εὐ ἐστι δῆλον. 36. Εἰ τοίνυν ψυχὴν εἴληφε καὶ σῶμα, καθάπερ ἀποδέδεικται, ἄρα οὐχ ἡ θεότης ἠν ἠλαττωμένη τῆς τοῦ πατρὸς οὐσίας, εἴσω παθῶν περιεχομένη , ὅπως διψήσῃ καὶ κοπιάσῃ καὶ πεινάσῃ καὶ ὅσαπερ τῷ ἀνθρώπῳ εἰσὶ χρειώδη. καὶ ὅτι ⟩ »οὐ κοπιάσει οὐδ' ἔστιν ἐξεύρεσις τῆς φρονήσεως αὐτοῦ«, κεκοπιακὼς δὲ ὁ σωτὴρ 1 f Jes. 42, 1 (verbunden mit Matth. 3, 17) — 7 Job. 12,",
+          "candidate_score": 0.63259,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_12_14",
+          "bdc_text": "I , Bern 1928 , S. 127-159 ; K. Lindt , Der theologische Gehalt der Berner-Disputation , aaO , S. 301-344 ; von Muralt , Renaissance und Reformation 482-484 ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg001.1st1K-grc1_window_457",
+          "psc_text": "οὓτω γέγραφα τῷ βουλομένῳ * τὴν τῆς ζωῆς ἡμῶν ἀκολουθίαν καὶ βεβαίαν ὁμολογίαν, τὴν ἀπὸ τοῦ νόμου καὶ τῶν προφητῶν καὶ εὐαγγελίων καὶ ἀποστόλων καὶ ἀπὸ τῶν χρόνων τῶν ἀποστόλων ἴως ἡμετέρων χρόνων ἐν τῇ καθολικῇ ἐκκλησίᾳ ἀχράντως πεφυλαγμένην, ἐπὶ φθόνῳ δὲ ἀκαταστασίας τῆς μιᾶς καὶ ἀληθινῆς πίστεως κατὰ καιρὸν καὶ καιρὸν διὰ τῶν αἱρέσεων τὴν αὐτὴν πίστιν καὶ ἐλπίδα καὶ σωτηρίαν ἡμῶν διωχθεῖσαν, ὑπομείνασαν δὲ ἐν τῇ αὐτῆς ἀληθείᾳ, τῶν αἱρέσεων καθ᾿ ἓκαστον χρόνον ἑαυτὰς χραινουσῶν καὶ άπὸ τῆς ἐκκλησίας ἀπαλλοτριουμένων· ὡς καὶ προσφάτως πάλιν ἀκούομέν τινων τῶν τὰ πρωτεῖα δοκούντων ἀποφέρεσθαι παρά 3 vgl. oben c. 8, 6; S. 15, 13 — 7 f vgl. Matth. 3, 16f — 14 f vgl. oben c. 47, 5 S. 57, 14 — 15 Hebr. 10, 12 — 17 Job. 16, 7ff — 30ff vgl. Panarion b. 67, 1, 5 L J 30 — S. 105, 3 Sacra Parallela Coisl. 276",
+          "candidate_score": 0.626331,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_25",
+          "bdc_text": "Mai 1532 , s. oben [Nr. 101 ] S. 129 , Anm. 12. , als wir hoffennt , getrüwlich unnd statthafftstandhaft , aufrecht ( vgl . Grimm X/II I 1022 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg001.1st1K-grc1_window_198",
+          "psc_text": "* etwa ⟨ἀλλ᾿ ⟩ * 12 τολμητέον ἐστὶν sc. εἰπεῖν ὅτι ψυχὴν ἔχει * 13 περὶ J | εἴτουν Pet.] εἰ τοίνυν LJ 19 αὐτῶν L 22 παρὰ τοῦτο + ⟨οὖν⟩ ? * 26 τὴν] τὸ ? * Ι EV ἐστι] ἔνεστι lies wohl ἔστιν εὔδηλον * 30 ⟨ὁ θεὸς⟩ * εὑρίσκεται, οὐ παρὰ τοῦτο οὐκ ἔστιν ἐκ τῆς τοῦ πατρὸς οὐσίας ἄνωθεν κατελθὼν ὁ Λόγος. οὐ γὰρ ἄνω κεκοπίακεν, ἀλλ’ ἐν σαρκί. ἴδει γὰρ τὴν σάρκα κοπιάσαι, ἴνα μὴ δοκήσει νομίζηται, ἀλλ’ ἀληθείᾳ· καὶ τὰ ἄλλα ὄσαπερ τοιαύτην ἔχει δύναμιν, τὸ νυστάξαι τὸ ὑπνῶσαι, ἀνθρώπου ἐστὶν ὑποφαντικὰ καὶ τὸ ὑπὸ ἁφὴν *. ἔλαβε γὰρ ταῦτα καὶ ᾶνθρωπος εὑρέθη. εὑρήκαμεν, γάρ ⟨φησιν⟩ , Μεσσίαν, ὃν ἔγραψε Μωυσῆς«. οἱ δὲ εὑρόντες αὐτὸν * διὰ τῆς ἀκαταλήπτου φύσεως, * τουτέστι τῆς ἐνσάρκου. ἐπειδὴ γὰρ ἐπὶ τῇ ἀκαταληψίᾳ οὐχ ηὐρίσκετο, διὰ τοῦτο ὑπὸ γραμματέων συλλαμβάνεται καὶ τὸν νῶτον αὐτοῦ ἔδωκεν εἰς μάστιγας καὶ",
+          "candidate_score": 0.623799,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_15",
+          "bdc_text": "Gottfried W. Locher , Die Berner Disputation 1528 , in :",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg001.1st1K-grc1_window_182",
+          "psc_text": "Τὸ δὲ »γενόμενος ἐκ γυναικός«, καθάπερ ἄνω μοι προδεδήλωται, ἵνα ἐν τῷ ἀπὸ γυναικὸς τὸ γενόμενος ⟨σὰρξ⟩ ὁ δὲ Λόγος ἀίδιος πᾶσι σαφῶς ἀποφανθῇ. εἰ δὲ καὶ τὸ οὐ διψήσει« περὶ θεοῦ λόγος, περὶ δὲ vlov, ὅτι ἐπείνασε καὶ ἐδίψησεν, ἀναγκαῖον ἡμῖν τοῦτο ᾠκονόμηται. πῶς γὰρ εὑρίσκετο ἡ οἰκονομία ἐν ἀληθείᾳ οὐσα, εἰ μὴ εἶχε τὴν ενανθρωπήσεως χρειώδη συνήθειαν; ἐν τούτῳ ἀπέδειξεν ἡμῖν πάντων τῶν ζητημάτων τῶν αἱρετικῶν τὰς λύσεις. εὐθὺς γὰρ ἔλυσεν ὑπόνοιαν Μανιχαίων· ἐν τῷ γὰρ εἰπεῖν ἐσθίειν καὶ πίνειν σάρκα ἀληθρινὴν ὑποδείκνυσιν. ἔλυσε Λουκιανιστῶν τὸν τρόπον καὶ Ἀρείου τὴν δύναμιν· Λουκιανὸς γὰρ καὶ πάντες Λουκιανισταὶ ἀρνοῦνται τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ ψυχὴν εἰληφέναι, σάρκα δὲ μόνον φασὶν ἐσχηκέναι, ἵνα δῆθεν προσάψωσι τῷ θεῷ Λόγῳ ἀνθρώπινον πάθος, δίψαν καὶ πεῖναν καὶ κάματον καὶ κλαυθμὸν καὶ λύπην καὶ ταραχὴν καὶ ὅσαπερ ἐν τῇ ἐνσάρκῳ αὐτοῦ παρουσίᾳ ἐμφέρεται. εὔηθες δ’ ἂν εἴη ταῦτα εἰς τὴν θεότητα τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ λογίζεσθαι.",
+          "candidate_score": 0.619409,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 3,
+      "cf_id": "cf021",
+      "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae",
+      "max_score": 0.667657,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_7_9",
+          "bdc_text": "vgl. SI III 439 ) . dero von Straßburg und LutersZur Annäherung der Straßburger Reformatoren an Luther am Schweinfurter Konvent im April/Mai 1532 und an der Tagung in Nürnberg am 3 . Juli 1532 , die als Wegbereitung zur Wittenberger Konkordie von 1536 dienten , s. oben S. 123 , 19-25. 151 , 39-50 . in demselben , by luterm heiligem wort gottes , uff unnser disputatzZur Berner Disputation von 1528 s .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_623",
+          "psc_text": "dicentes: Digitus Dei est hic. 30. Exodum lege, et vide ubi Pascha celebraverunt, post quot dies data sit Lex. Loquitur Deus ad Moysen in eremo Sina die primo mensis tertii. Nota ergo unum diem ex ingressu ipsius tertii mensis, et vide quid dicat inter caetera: Descende, inquit, testare populo, et purifica illos hodie et cras, et lavent vestimenta sua, et sint parati in diem tertium. Tertia enim die descendet Dominus in montem Sina coram omni populo (Id. XIX, 10, 11): tunc data est Lex tertio scilicet die tertii mensis. Numera itaque a quartodecimo primi mensis die, quo factum est Pascha, usque ad diem tertium tertii mensis, et invenies decem et septem dies primi mensis, triginta secundi, tres tertii, qui fiunt quinquaginta. Lex in arca est sanctificatio in corpore Domini, per cujus resurrectionem nobis requies futura promittitur, ad quam percipiendam Spiritu sancto charitas inspiratur. Spiritus autem nondum erat datus, quia Jesus",
+          "candidate_score": 0.667657,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_0_2",
+          "bdc_text": "Gnad unnd frid von gott unnserm hern zuvor , günstigen liebenn bruͤder . Üwer anzöigMitteilung , Bericht . Es handelt sich wohl um Nr. 102 .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231",
+          "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et",
+          "candidate_score": 0.653244,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_7_9",
+          "bdc_text": "vgl. SI III 439 ) . dero von Straßburg und LutersZur Annäherung der Straßburger Reformatoren an Luther am Schweinfurter Konvent im April/Mai 1532 und an der Tagung in Nürnberg am 3 . Juli 1532 , die als Wegbereitung zur Wittenberger Konkordie von 1536 dienten , s. oben S. 123 , 19-25. 151 , 39-50 . in demselben , by luterm heiligem wort gottes , uff unnser disputatzZur Berner Disputation von 1528 s .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_622",
+          "psc_text": "enim Jamnes et Mambres restiterunt Moysi, sic et isti resistunt veritati, homines mente corrupti, reprobi circa fidem: sed ultra non proficient; dementia enim eorum erit manifesta omnibus, sicut et illorum fuit (II Tim. III, 8). Quia enim per ipsam corruptionem mentis inquietissimi fuerunt, in signo tertio defecerunt, fatentes sibi adversum esse Spiritum sanctum qui erat in Moyse. Nam deficientes dixerunt: Digitus Dei est hic (Exod. VIII, 19). Sicut autem conciliatus et placatus Spiritus sanctus requiem praestat mitibus et humilibus corde, ita contrarius et adversus immites ac superbos inquietudine exagitat. Quam inquietudinem muscae illae brevissimae significaverunt, sub quibus magi Pharaonis defecerunt, dicentes: Digitus Dei est hic. 30. Exodum lege, et vide ubi Pascha celebraverunt, post quot dies data sit Lex. Loquitur Deus ad Moysen in eremo Sina die primo mensis tertii. Nota ergo unum diem ex ingressu ipsius tertii mensis, et vide quid dicat inter caetera: Descende, inquit, testare populo, et",
+          "candidate_score": 0.652211,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_0_2",
+          "bdc_text": "Gnad unnd frid von gott unnserm hern zuvor , günstigen liebenn bruͤder . Üwer anzöigMitteilung , Bericht . Es handelt sich wohl um Nr. 102 .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_197",
+          "psc_text": "de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum quiddam tui minus habeo, praesentiam videlicet corporis: quam ipsam etiam posteaquam te beatissimus nunc episcopus, tum vero jam episcopatu dignus, frater Alypius vidit, remeansque a me visus est, negare non possum magna ex parte mihi esse relatu ejus impressam; et ante reditum, cum te ille ibi videbat, ego videbam, sed oculis ejus. Non enim animo me atque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixerit, concordia duntaxat et familiaritate fidissima, non meritis quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus communione spiritus quo in unum nectimur, deinde illius ex ore jam diligis; nequaquam impudenter quasi aliquis ignotus commendo Germanitati tuae fratrem Profuturum,",
+          "candidate_score": 0.64826,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_26_28",
+          "bdc_text": "zu belybennZur Befürchtung der Berner Pfarrer , Zürich könne von der Reformation abfallen , vgl. oben S. 80 , 38-48 und 99 , 3-6 . ; wellenn wir wartenn , was jochauch immer ( SI III 6 ) . gott witer durch und mit uns wurcken , derselb uns ouch all in sinem namenn unnd sägen mit zugethanerhinzugefügter ( vgl . SI XIII 451 ) .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3567",
+          "psc_text": "Ecclesia fructificante atque crescente universus omnino a mari usque ad mare orbis implebitur, procul dubio latet quando finis erit; ante quippe non erit. CAPUT XIII. 52. Ut autem tibi tanquam sancto homini Dei et sincerissimo fratri aperiam de hac quaestione quid sentiam: error quidem in utroque vitandus est, quantum ab homine vitari potest, sive citius sive tardius quam futurum est, Dominus venturus esse credatur; sed mihi quisquam non videtur errare, cum aliquid nescire se scit, sed cum se putat scire quod nescit. Removeamus itaque de medio servum illum malum, qui dicens in corde suo, Moram facit Dominus meus venire, dominatur conservis suis, et ebriosis convivando miscetur (Matth. XXIV, 48, 49, et Luc. XII, 45): iste quippe procul dubio Domini sui odit adventum. Quo servo malo remoto, constituamus ante oculos tres servos bonos, familiam dominicam diligenter sobrieque tractantes, adventum Domini sui sitienter desiderantes, vigilanter exspectantes, fideliter amantes: si unus eorum citius,",
+          "candidate_score": 0.645109,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_28",
+          "bdc_text": "gott witer durch und mit uns wurcken , derselb uns ouch all in sinem namenn unnd sägen mit zugethanerhinzugefügter ( vgl . SI XIII 451 ) .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1461",
+          "psc_text": "in holocaustomatibus arietum et taurorum, et in multitudine agnorum pinguium, sic fiat sacrificium nostrum in conspectu tuo hodie perficere subsequentes te, quoniam non erit confusio iis qui in te confidunt. Et nunc sequimur toto corde et timemus te, et quaerimus faciem tuam, Domine; ne confundas nos, sed fac nobiscum secundum mansuetudinem tuam, et secundum multitudinem misericordiae tuae, et libera nos secundum mirabilia tua, et da gloriam nomini tuo, Domine, et revereantur omnes, qui ostendunt servis tuis mala, et confundantur ab omnipotentia, et virtus eorum conteratur, et sciant quoniam tu es Dominus Deus solus et gloriosus in universo orbe terrae (Dan. III, 38-45). 9. Haec illis dicentibus, et ad Deum ingemiscentibus, omnino suis aderit qui suis adesse consuevit, et aut nihil earum castissimis membris libidine hostili perpetrari permittet; aut si permittet, non imputabit. Cum enim animus nulla consensionis turpitudine maculatur, etiam carnem suam defendit a crimine: et quidquid in ea nec",
+          "candidate_score": 0.633098,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_3_5",
+          "bdc_text": "habennt wir verstanndenzur Kenntnis genommen ( SI XI 656 ) . unnd nach allem etc. unns gemeinlich unnd einhellengklich beraten unnd by uns beschlossenn , unangesechennohne Rüc ksicht auf ( SI VII 561 ) . die vereinbarung unnd verkherunngMi ßdeutung , falsche Auslegung , möglich wäre auch :",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1584",
+          "psc_text": "Antiochiam cogito incognitam, sed non sicut Carthaginem cognitam. Illam quippe visionem cogitatio mea fingit, hanc recolit; nequaquam tamen dubito, sive quod de illa testibus multis, sive quod de ista meis aspectibus credidi. Justitiam vero et sapientiam et quidquid ejusmodi est, non aliter imaginamur, aliter contuemur; sed haec invisibilia simplici mentis atque rationis intentione intellecta conspicimus, sine ullis formis et molibus corporalibus, sine ullis lineamentis figurisque membrorum, sine ullis localibus sive finitis sive spatiis infinitis. Ipsumque lumen, quo cuncta ista discernimus, in quo nobis satis apparet quid credamus incognitum, quid cognitum teneamus, quam formam corporis recordemur, quam cogitatione fingamus, quid corporis sensus attingat, quid imaginetur animus simile corpori, quid certum et omnium corporum dissimillimum intelligentia contempletur: hoc ergo lumen ubi haec cuncta dijudicantur, non utique, sicut hujus solis et cujusque corporei luminis fulgor, per localia spatia circumquaque diffunditur, mentemque nostram quasi visibili candore illustrat, sed invisibiliter et ineffabiliter, et tamen intelligibiliter",
+          "candidate_score": 0.628392,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_21",
+          "bdc_text": "unnd bißhar durch uns geprediget , war unnd stätbeständig ( SI XI 1818 ) .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3473",
+          "psc_text": "hominibus videri et sustineri manifestum est. Et insequitur: « Arescentibus hominibus prae timore, et exspectatione quae supervenient universo orbi. » Nullam patriam, nullum locum nostris temporibus non affligi, aut humiliari certum est, sicut dictum est, « prae timore, et exspectatione quae supervenient universo orbi » (Luc. XXI, 24-28): et omnia signa, quae superius Evangelium legentibus manifestat, ex maxima parte completa sunt. 6. Quod autem dictum est, « Et praedicabitur hoc Evangelium in universo mundo, et tunc veniet finis » (Matth. XXIV, 14); primum quod ipsius Domini repromissio talis fuit, ut ipsi Apostoli ejus nominis et resurrectionis testes fierent in Jerusalem, et in Judaea, et in Samaria, et usque ad extremum terrae, et Apostolus hae auctoritate docet: « Sed dico, numquid non audierunt? In omnem terram exivit sonus eorum, et in fines orbis terrae verba eorum » (Rom. X, 18). Item: « Propter spem quae reposita est vobis, quam ante audistis",
+          "candidate_score": 0.62611,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_10_12",
+          "bdc_text": "Alfred de Quervain , Geschichte der bernischen Kirchenreformation , in : Gedenkschrift zur Vier jahrhundertfeier der Bernischen Kirchenreformation , Bd . I , Bern 1928 , S. 127-159 ;",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3871",
+          "psc_text": "pullulaverunt, aliquid breviter scriberem; quam sit hoc difficile, continuo reperta occasione rescripsi per filium meum Hipponensium primarium Philocalum: mox autem etiam ista oblata est, qua nunc rescribo, et breviter difficultatem operis ejus ostendo. 2. Philastrius quidam Brixiensis episcopus, quem cum sancto Ambrosio Mediolani etiam ipse vidi, scripsit hinc librum; nec illas haereses praetermittens, quae in populo Judaeo fuerunt ante adventum Domini, easque viginti octo commemoravit; et post Domini adventum centum viginti octo. Scripsit hinc etiam graece episcopus Cyprius Epiphanius, in doctrina catholicae fidei laudabiliter diffamatus: sed ipse utriusque temporis haereses colligens, octoginta complexus est. Cum ergo ambo id vellent facere quod a me petis, quantum tamen inter se differant de numero interim sectarum, vides: quod utique non evenisset, nisi aliud uni eorum videretur esse haeresis, et aliud alteri. Neque enim putandum est aliquas ignorasse Epiphanium, quas noverat Philastrius, cum Epiphanium longe Philastrio doctiorem invenerimus; ita ut Philastrium potius dicere deberemus",
+          "candidate_score": 0.618032,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_5",
+          "bdc_text": "die vereinbarung unnd verkherunngMi ßdeutung , falsche Auslegung , möglich wäre auch :",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_913",
+          "psc_text": "adhuc nosse quomodo coaequanda sit in interprete peritia linguarum, conjecturis eorum qui Scripturas edisserendo pertractant; quos necesse est, etiamsi rectae atque unius fidei fuerint, varias parere in multorum locorum obscuritate sententias: quamvis nequaquam ipsa varietas ab ejusdem fidei unitate discordet; sicut etiam unus tractator, secundum eamdem fidem aliter atque aliter eumdem locum potest exponere, quia hoc ejus obscuritas patitur. 35. Ideo autem desidero interpretationem tuam de Septuaginta, ut et tanta latinorum interpretum, qui qualescumque hoc ausi sunt, quantum possumus imperitia careamus: et hi qui me invidere putant utilibus laboribus tuis, tandem aliquando, si fieri potest, intelligant, propterea me nolle tuam ex hebraeo interpretationem in ecclesiis legi, ne contra Septuaginta auctoritatem, tanquam novum aliquid proferentes, magno scandalo perturbemus plebes Christi, quarum aures et corda illam interpretationem audire consueverunt, quae etiam ab Apostolis approbata est. Unde et illud apud Jonam virgultum (Jonae IV, 6), si in hebraeo nec hedera est, nec cucurbita,",
+          "candidate_score": 0.612549,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_30_32",
+          "bdc_text": "erhaltten , das wir üch insonderheit wünschent . Datum 9 . iulii anno etc. 32 .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3535",
+          "psc_text": "Non est vestrum scire tempora, quae Pater in sua potestate posuit; quoniam tempora quae per Danielis prophetiam scire poterant, non ad finem saeculi, de quo quaesierant, pertinebant. CAPUT X. 34. Signa vero de coelo et terra, numquid majora nos vidimus, quam qui fuerunt ante nos? Nonne si gentium legatur historia, tanta mira reperiuntur extitisse de coelo terraque, ut aliqua etiam non credantur? Sed, ut multa omittam quae persequi longum est, duos soles quando nos vidimus? quos visos litteris mandaverunt qui tunc fuerunt, antequam Dominus venisset in carne. Quando nos vidimus solem sic obscuratum, quemadmodum obscuratus est, cum Lumen mundi penderet in ligno? nisi forte defectus solis et lunae, quos consueverunt computatores siderum annotare atque praedicere, inter coelestia prodigia numerabimus, quia lunam saepius in sua plenitudine, solem vero rarius, sed tamen vidimus in fine lunae secundum eorum computum defecisse. Non erat talis solis ille defectus, quando crucifixus est Christus, et ideo",
+          "candidate_score": 0.610271,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 4,
+      "cf_id": "cf011",
+      "work_id": "tlg2018.tlg023.1st1K-grc1",
+      "max_score": 0.667253,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_29",
+          "bdc_text": "krafft sins geistsVgl. Joh 14 , 26. 16 , 13 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg023.1st1K-grc1_window_313",
+          "psc_text": "τὴν χεῖρά μου, καὶ γνωριῶ αὐτοῖς τὴν δύναμίν μου, καὶ γνώσονται ὅτι ἐγὼ Κύριος. ※ Ἁμαρτία Ἰούδα γέγραπται ἐν γραφείῳ σιδηρῷ, ἐν ὄνυχι ἀδαμαντίνῳ ἐκκεκολαμμένη ἐπὶ τοῦ στήθους τῆς καρδίας αὐτῶν.Jer. 16, 19. Περὶ τῶν διὰ Χριστοῦ τὸν τῶν ὅλων ἐπεγνωκότων Θεὸν προφητεύσας ὁ λόγος, ἑξῆς ἐπάγει περὶ τῆς κατὰ τοῦ Σωτῆρος τοῦ Ἰουδαίων λαοῦ ἁμαρτίας, ἀνεξάλειπτον αὐτὴν ἔσεσθαι σημαίνων κατὰ τὰς παρατεθείσας μετὰ ἀστερίσκων λέξεις· ἃς δύναταί τις καὶ ἐπὶ τοῦ προδότου Ἰούδα ἐφαρμόζειν, ὡς καὶ ὀνομαστὶ τῷ θείῳ Πνεύματι προεγνωσμένου τε καὶ προαναπεφωνημένου. Ψ. ΤΟ῀Υ Α’ΥΤΟ῀Υ. Λϛ′. Ἰδοὺ, ἡμέραι ἔρχονται, λέγει Κύριος, καὶ ἀναστήσω τῷ Δαυὶδ ἀνατολὴν δἰκαίαν, καὶ βασιλεύσει βασιλεὺς, καὶ συνήσει, καὶ ποιήσει κρίμα καὶ δικαιοσύνην ἐπὶ τῆς γῆς. Ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ σωθήσεται καὶ Ἰούδας, καὶ Ἰσραὴλ κατάσκηνώσει πεποιθὼς, καὶ τοῦτο τὸ ὄνομα, ὃ καλέσει αὐτοὺς Κύριος, Ἰωσεδὲκ ἐν τοῖς προφήταις. Ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, εἶπεν Κύριος, συντρίψω ζυγὸν ἀπὸ τραχήλου αὐτῶν, καὶ τοὺς δεσμοὺς",
+          "candidate_score": 0.667253,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_27_29",
+          "bdc_text": "wellenn wir wartenn , was jochauch immer ( SI III 6 ) . gott witer durch und mit uns wurcken , derselb uns ouch all in sinem namenn unnd sägen mit zugethanerhinzugefügter ( vgl . SI XIII 451 ) . krafft sins geistsVgl. Joh 14 , 26. 16 , 13 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg023.1st1K-grc1_window_445",
+          "psc_text": "ἐλάλησεν.Es. 40, 3. Ὁ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν πρόδρομος Ἰωάννης τοῖς ἐπερωτῶσιν αὐτὸν ὅστις εἴη, φησίν, ἐγὼ φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ, καὶ τὰ ἑξῆς. Τούτου δὴ οὖν χάριν ἐξεθέμεθα τὸ κεφάλαιον ἐν τοῖς περὶ Χριστοῦ μαρτυρίοις, σύμβολον εἶναι νομίζοντες Ἰωάννην τοῦ ἀποστολικοῦ κηρύγματος· τοιαύτη γάρ τοι ἐστιν ἡ ἐν τῇ ἐρήμῳ βοῶσα φωνὴ, ἄσημός τις οὖσα, καὶ ἀδιάρθρωτος τοῖς ἄρτι στοιχειουμένοις· ἐν τῇ πάλαι δὲ ἐρήμῳ, τῇ ἐξ ἐθνῶν ἐκκλησίᾳ, ἡ τοιαύτη γενομένη φωνὴ ἑτοιμάζειν παρακελεύεται τὴν ὁδὸν Κυρίου, καὶ τὰ ἑξῆς· ἅπερ ἐπὶ σχολῆς ᾧ μέλει τῆς τούτων γνώσ��ως ἐρευνήσας εἴσεται. Ψ. ΙΗ′. Ἐπ’ ὄρος ὑψηλὸν ἀνάβηθι ὁ εὐαγγελιζόμενος Σιὼν, ὕψωσον τῇ ἰσχύϊ τὴν φωνήν σου ὁ εὐαγγελιζόμενος Ἱερουσαλήμ· ὑψώσατε, μὴ φοβεῖσθε· εἶπον ταῖς πόλεσιν Ἰούδα, ἰδοὺ ὁ Θεὸς ὑμῶν, Κύριος Κύριος μετὰ ἰσχύος ἔρχεται· καὶ ὁ βραχίων αὐτοῦ μετὰ κυρίας· ἰδοὺ ὁ μισθὸς αὐτοῦ μετ’ αὐτοῦ· καὶ τὸ ἔργον ἐναντίον αὐτοῦ· ὡς ποιμὴν ποιμανεῖ τὸ ποίμνιον αὐτοῦ, καὶ",
+          "candidate_score": 0.65245,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_29",
+          "bdc_text": "krafft sins geistsVgl. Joh 14 , 26. 16 , 13 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg023.1st1K-grc1_window_418",
+          "psc_text": "βουλῆς καὶ ἰσχύος, πνεῦμα γνώσεως καὶ εὐσεβείας ἐμπλήσει αὐτόν· πνεῦμα φόβου Θεοῦ, οὐ κατὰ τὴν δόξαν κρινεῖ, οὐδὲ κατὰ τὴν λαλιὰν ἐλέγξει, ἀλλὰ κρινεῖ ταπεινῷ κρίσιν, καὶ ἐλέγξει τοὺς ταπεινοὺς τῆς γῆς, καὶ πατάξει γῆν τῷ λόγῳ τοῦ στόματος αὐτοῦ, καὶ ἐν πνεύματι διὰ χειλέων ἀνελεῖ ἀσεβῆ· καὶ ἔσται δικαιοσύνῃ ἐζωσμένος τὴν ὀσφὺν αὐτοῦ, καὶ ἀληθείᾳ εἰλημμένος τὰς πλευρὰς αὐτοῦ. Καὶ συμβοσκηθήσεται λύκος μετὰ ἀρνὸς, καὶ πάρδαλις συναναπαύσεται ἐρίφῳ, καὶ μοσχάριον καὶ ταῦρος καὶ λέων ἅμα βοσκηθήσονται, καὶ ἅμα τὰ παιδία αὐτῶν ἔσονται, καὶ λέων ὡς βοῦς φάγεται ἄχυρα, καὶ παιδίον νήπιον ἐπὶ τρώγλην ἀσπίδων καὶ ἐπὶ κοίτην ἐγγόνων ἀσπίδων τὴν χεῖρα ἐπιβαλεῖ, καὶ οὐ μὴ κακοποιήσωσιν οὐδὲ μὴ δύνωνται ἀπολέσαι οὐδένα ἐπὶ τὸ ὄρος τὸ ἅγιον μου, ὅτι ἐνεπλήσθη ἡ σύμπασα γῆ τοῦ γνῶναι τὸν Κύριον ὡς ὕδωρ πολὺ κατακαλῦψαι θαλάσσας· καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἡ ῥίζα τοῦ Ἰεσσαὶ, καὶ ὁ ἀνιστάμενος ἄρχειν ἐθνῶν, ἐπ’ αὐτῷ ἔθνη",
+          "candidate_score": 0.652364,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_29",
+          "bdc_text": "krafft sins geistsVgl. Joh 14 , 26. 16 , 13 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg023.1st1K-grc1_window_287",
+          "psc_text": "τῆς ἀνθρωπότητος ἐπικρατούσας (sic) δαίμονας πονηροὺς, ἐξ ἀπάντων τῶν πάλαι τούτοις ὑποχειρίων ἐθνῶν μυρίους ὅσους ὑπὸ τὸν εὐσεβῆ τῆς διδασκαλίας αὐτοῦ ζυγὸν ὑπηγάγετο. Ταῦτα μὲν κατὰ διάνοιαν· καὶ ῥητῶς δὲ ὁ Χριστὸς ἐνανθρωπήσας καὶ σωματικῶς τὰς περὶ αὐτοῦ προφητείας ἐπιτελῶν, καὶ ταύτῃ πέρας ἐπιτέθεικεν, ὅτε κατὰ τὸν εὐαγγελιστὴν εἶπεν τοῖς ἑαυτοῦ μαθηταῖς, πορευθέντες εἰς τὴν ἀπέναντι κώμην εὐρήσετε ὄνον καὶ πῶλον δεδεμένην· λύσαντες οὐν αὐτὴν ἀγάγετε· καὶ ἐάν τις ὑμῖν εἴπῃ τι ποιεῖτε, ἐρεῖτε, ὁ κύριος ἀπὸ (αὐτῶν) χρείαν ἔχει· καὶ ἀπελθόντες ἐκεῖνοι ἐποίησαν καθὼς προσέταξεν αὐτοῖς.Matth. 21, 2. Τούτων δ’ οὕτως ἐχόντων, παραθετέον τὰ ῥήτα τοῖς μόνως σωματικῶς καὶ Ἰουδαϊκῶς τὰ προκείμενα ἐπὶ τῇ τοῦ Χριστοῦ παρουσίᾳ γενήσεσθαι φανταζομένοις· δεικτέον τε αὐτὸ δὲ (sic) ὅπως ἐπὶ τῇ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν παρούσιᾳ καὶ σωματικῶς περ αυτ . . . φεν μετὰ τῶν ἄλλων καὶ ἡ φάσκουσα προφητεία, καὶ ἐξολοθρεύσει ἅρματα ἐξ Ἐφραὶμ καὶ ἵππον ἐξ Ἱερουσαλήμ. Ἡ γοῦν τοῦ Χριστοῦ",
+          "candidate_score": 0.652349,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_20_22",
+          "bdc_text": "erhalttendurch Gründe erwiesen ( SI II 1232 ) . unnd bißhar durch uns geprediget , war unnd stätbeständig ( SI XI 1818 ) . zu belyben , anohne .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg023.1st1K-grc1_window_60",
+          "psc_text": "Ἤδη τοίνυν ἐξ ἐκείνου καὶ μέχρι τοῦ παρόντος χρόνου σαφῶς ἐκλελοιπὼς ἄρχων τε καὶ ἡγούμενος ἐν Ἰουδαίοις ἀποδείκνυται· δῆλον ὡς ἐλήλυθεν ὁ πεπροφητευμένος Σωτὴρ ἡμῶν, οὗ ἀπὸ τῶν χρόνων οὐ μόνον οἱ Ἰουδαίων ἐπιλελοίπασιν ἄρχοντες, ἀλλὰ καὶ πᾶσα ἡ πρὸς αὐτῶν ἐν Ἱερουσαλὴμ ἀποτελουμένη κατὰ τὸν Μωσέως νόμον λατρεία. Σαφῶς δὲ καὶ ἡ προσδοκία τῶν δι’ αὐτοῦ καταπεφευγότων ἐπὶ τὸν τῶν ὅλων Θεὸν ἐθνῶν ἔργῳ πληροῦσθαι ἤρξατο ἀπὸ τῶν τῆς παρουσίας αὐτοῦ χρόνων, κατὰ τὴν τοῦ Ἰακὼβ προφητείαν. Καὶ ταῦτα μὲν εἰ ὡς ἀπὸ ἰδίας ἀρχῆς ἀναγινώσκοιμεν τὰ ἀπὸ τοῦ, οὐκ ἑκλείψει ἄρχων ἐξ Ἰούδα· εἰ δ’ ὡς ἀκόλουθον τῇ πρὸ αὐτῆς διανοίᾳ καὶ τὴν μετὰ χεῖρας συνάπτομεν, ἑξῆς ἂν εἴη, τοῦ Χριστοῦ Ἰούδα νενοημένου κατὰ τὰ προαποδεδόμενα, τὸ οὐκ ἐκλείψει ἄρχων ἐξ Ἰούδα ἐπὶ τοὺς μετὰ τὸν Χριστὸν ἄρχοντας καὶ ἡγουμένους τῆς ἐκκλησίας ἐκλαμβάνειν, οὓς ἡ προφητεία φησὶν μὴ ἐκλείψειν ἕως ἂν ἔλθῃ τὰ ἀποκείμενα αὐτῷ· ὡς εἰ σαφέστερον",
+          "candidate_score": 0.644049,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_28_30",
+          "bdc_text": "gott witer durch und mit uns wurcken , derselb uns ouch all in sinem namenn unnd sägen mit zugethanerhinzugefügter ( vgl . SI XIII 451 ) . krafft sins geistsVgl. Joh 14 , 26. 16 , 13 . erhaltten , das wir üch insonderheit wünschent .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg023.1st1K-grc1_window_525",
+          "psc_text": "Ἰησοῦ Χριστοῦ ψυχὴ, περὶ ἧς ἔλεγεν τὸ, περίλυπός ἐστιν ἡ ψυχή μου,Matth. 26, 38. καὶ τὸ, νῦν ἡ ψυχή μου τετάρακτα,Io. 12, 27. ἐπ᾽ οὐδενὶ τῶν γενητῶν ἀγαλλιᾷ καὶ εὐφραίνεται, ἢ ἐπὶ μόνῳ τῷ Πατρὶ καὶ Κυρίῳ· ἐνέδυσε γάρ τοι αὐτὸν τὸ τῆς θεότητος ἱμάτιον, καὶ τὸν τῆς ἀληθοῦς καὶ τελείας εὐφροσύνης χιτῶνα· ἀλλὰ καὶ ἡ (ὁ) μὲν νυμφίος ὑπῆρχεν τῆς μὴ ἐχούσης σπιλον ἢ ῥυτίδα νύμφης ἐκκλησίας, ὡς νυμφίῳ μίτραν αὐτῇ (ῷ) περιέθηκεν, ἡ δὲ νύμφη τῆς ἀνωτάτω τοῦ ψόγου θεότητος, ἣν ὡς νύμφην αὐτὴν κατεκόσμησε τῷ πρέποντι πνεύματι Κυρίῳ (ου) κόσμῳ· ἀλλὰ καὶ ὡς εὔφορον καὶ ἀγαθὴν γὴν ἐγεώργησεν αὐτὴν, ἔτι τε ὡς κῆπον αὔξοντα καὶ θάλλοντα τοῖς ἐν αὐτῷ βλαστήμασι, οἷς καὶ ὁ μέγας τοῦ Θεοῦ παράδεισος καταπεφυτεῦσθαι λέγεται· ἔσται δὲ ταῦτα φησὶν, ἐπεὶ δίκαιος ὢν Κύριος, καὶ οὐ μόνον Ἰουδαίων ἀλλὰ καὶ ἐθνῶν ὑπάρχων Θεὸς, ἀνέτειλε τὴν ἑαυτοῦ δικαιοσύνην, τοῦτ’ ἔστι τὸν Χριστὸν αὐτοῦ, ἐναντίον πάντων",
+          "candidate_score": 0.642332,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_21_23",
+          "bdc_text": "unnd bißhar durch uns geprediget , war unnd stätbeständig ( SI XI 1818 ) . zu belyben , anohne . alle enndrung etc. Deßhalb üch ouch zum trüwlichesten ermannt unnd gepettenn habenn , by demselben nach üwerm erpietennAnerbieten ( vgl. SI IV 1869f) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg023.1st1K-grc1_window_497",
+          "psc_text": "καταπλήξεως ἀπετέλει παράδοξα, ὡς τοὺς θεωροῦντας αὐτὰ καταπληττομένους λέγειν, οὐχ οὗτός ἔἐστιν ὁ υἱὸς Ἰωσήφ· οὐχὶ ἡ μητὴρ κ��ὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ εἰσὶ παρ’ ἡμῖν;Io. 6, 42 Matth. 13, 55. Καὶ εἰς δεῦρο δὲ πλεῖστοι ἐπ’ αὐτὸν ἐξίστανται καὶ ἐξαποροῦνται, τὴν διδασκαλίαν αὐτοῦ διαδραμοῦσαν καὶ ἔτι νῦν διατρέχουσαν ἐφ’ ὅλην ὁρῶντες τὴν οἰκουμένην, τῶν τε εἰς αὐτὸν πεπιστευκότων τὴν ἀκλινῆ καὶ ἀμετάθετον διάθεσιν κατανοοῦντες. Ταῦτα δὲ θαυμάζοντες οὐ συνίασι τὴν θείαν δύναμιν καθ’ ἣν ἐνήργησέ τε καὶ εἰς ἔτι νῦν ἐνεργεῖν τὰ τηλικαῦτα δεδύνηται, συνέσχον δὲ ἀληθῶς καὶ συνέστειλαν ἐπ’ αὐτὸν βασιλεῖς τὸ στόμα αὐτῶν, εἴτε οἱ συναχθέντες κατὰ τὸ πάθος αὐτοῦ, (περὶ ὧν ἐλέχθη τὸ, παρέστησαν οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς καὶ οἱ ἄρχοντες συνήχθησαν ἐπὶ τὸ αὐτό,Ps. 2, 2.) εἴτε καὶ οἱ κατὰ καιροὺς ἄρχοντες τῶν ἐθνῶν, καὶ συνέσχον γε στόμα ἑαυτῶν τῷ πολλάκις μὲν αὐτοὺς ἐπιχειρῆσαι κωλῦσαι τὸν λόγον αὐτοῦ καὶ τὴν διδασκαλίαν, οὐδὲν δὲ ἧττον ὑπερισχύειν αὐτὸν",
+          "candidate_score": 0.635413,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_12_14",
+          "bdc_text": "I , Bern 1928 , S. 127-159 ; K. Lindt , Der theologische Gehalt der Berner-Disputation , aaO , S. 301-344 ; von Muralt , Renaissance und Reformation 482-484 ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg023.1st1K-grc1_window_212",
+          "psc_text": "Κυρίου, ὅτι αὐτὸς εἶπεν καὶ ἐγενήθησαν, αὐτὸς ἐνετείλατο καὶ ἐκτίσθησανPs. 148., ἐν τοῖς περὶ τοῦ ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν Θεὸν Θεοῦ Λόγου μαρτυρίοις ἀνελεξάμεθα, τὸν τοῦ Θεοῦ Λόγον, καὶ ὄνομα αὐτοῦ χρηματίζειν μεμαθηκότες κατὰ τίνα προσηγορίαν τῶν περὶ αὐτοῦ ἐπινοιῶν· μετὰ γοῦν τὸ προειπεῖν, Αἰνεῖτε τὸν Κύριον, τάδε καὶ τάδε ἀκολούθως παρακελεύεται τὸ Πνεῦμα αἰνεῖν μετὰ τὸν Πατέρα, τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐπιλέγων, ὡς ἄρα αὐτὸς εἶπεν καὶ ἐγενήθησαν, αὐτὸς ἐνετείλατο καὶ ἐκτίσθησαν. Ὁ μὲν οὖν προστάττων καὶ ἐντελλόμενος εἴη ἂν ὁ τῶν ὅλων Θεὸς καὶ Πατὴρ, ὁ δ’ ὑπουργῶν ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος ἐξυπηρετούμενος τῷ πατρικῷ θελήματι πρὸς τὴν τῶν γενητῶν δημιουργίαν. Τηρητέον δ’ ὅτι καὶ ἐν λβ′ ψαλμῷ κατὰ λέξιν ἐμφέρεται τὸ, αὐτὸς εἶπεν καὶ ἐγενήθησαν, αὐτὸς ἐνετείλατο καὶ ἐκτίσθησαν·Ps. 32. ἀλλ’ ἐκεῖ μὲν περὶ τῆς γῆς καὶ τῶν κατοικούντων τὴν οἰκουμένην εἴρηται, ἐνθάδε δὲ περὶ τῶν ἐν οὐρανοῖς καὶ τῶν λεγομένων ἐν ὑψίστοις ἀγγέλων τε καὶ δυνάμεων, ἔτι",
+          "candidate_score": 0.63115,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_21",
+          "bdc_text": "unnd bißhar durch uns geprediget , war unnd stätbeständig ( SI XI 1818 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg023.1st1K-grc1_window_60",
+          "psc_text": "Ἤδη τοίνυν ἐξ ἐκείνου καὶ μέχρι τοῦ παρόντος χρόνου σαφῶς ἐκλελοιπὼς ἄρχων τε καὶ ἡγούμενος ἐν Ἰουδαίοις ἀποδείκνυται· δῆλον ὡς ἐλήλυθεν ὁ πεπροφητευμένος Σωτὴρ ἡμῶν, οὗ ἀπὸ τῶν χρόνων οὐ μόνον οἱ Ἰουδαίων ἐπιλελοίπασιν ἄρχοντες, ἀλλὰ καὶ πᾶσα ἡ πρὸς αὐτῶν ἐν Ἱερουσαλὴμ ἀποτελουμένη κατὰ τὸν Μωσέως νόμον λατρεία. Σαφῶς δὲ καὶ ἡ προσδοκία τῶν δι’ αὐτοῦ καταπεφευγότων ἐπὶ τὸν τῶν ὅλων Θεὸν ἐθνῶν ἔργῳ πληροῦσθαι ἤρξατο ἀπὸ τῶν τῆς παρουσίας αὐτοῦ χρόνων, κατὰ τὴν τοῦ Ἰακὼβ προφητείαν. Καὶ ταῦτα μὲν εἰ ὡς ἀπὸ ἰδίας ἀρχῆς ἀναγινώσκοιμεν τὰ ἀπὸ τοῦ, οὐκ ἑκλείψει ἄρχων ἐξ Ἰούδα· εἰ δ’ ὡς ἀκόλουθον τῇ πρὸ αὐτῆς διανοίᾳ καὶ τὴν μετὰ χεῖρας συνάπτομεν, ἑξῆς ἂν εἴη, τοῦ Χριστοῦ Ἰούδα νενοημένου κατὰ τὰ προαποδεδόμενα, τὸ οὐκ ἐκλείψει ἄρχων ἐξ Ἰούδα ἐπὶ τοὺς μετὰ τὸν Χριστὸν ἄρχοντας καὶ ἡγουμένους τῆς ἐκκλησίας ἐκλαμβάνειν, οὓς ἡ προφητεία φησὶν μὴ ἐκλείψειν ἕως ἂν ἔλθῃ τὰ ἀποκείμενα αὐτῷ· ὡς εἰ σαφέστερον",
+          "candidate_score": 0.629864,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_12_14",
+          "bdc_text": "I , Bern 1928 , S. 127-159 ; K. Lindt , Der theologische Gehalt der Berner-Disputation , aaO , S. 301-344 ; von Muralt , Renaissance und Reformation 482-484 ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg023.1st1K-grc1_window_39",
+          "psc_text": "τῷ δὲ τῷ Λόγῳ τὰ δευτερεῖα μετὰ τὸν Πατέρα τῆς κατὰ πάντων τῶν γεγενημένων ἀρχῆς τε καὶ δεσποτείας ἀπονέμοντας. Δὶς δὲ ἐνταῦθα ὀνομαζομένου τοῦ κυρίου, κατὰ τὸ, ἔβρεξεν Κυρίος παρὰ Κυρίου, δὶς κατὰ τὸ Ἑβραϊκὸν καὶ τὸ τετράγραμμον ἐμφέρεται, ὡς σαφέστατα ἀνομολογεῖσθαι τὸ ἐπὶ δύο προσώπων, δῆλον δ’ ὅτι τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς τῶν ὅλων καὶ τοῦ Λόγου αὐτοῦ, τὴν ἄρρητον ταύτην παραλαμβάνεσθαι σημείωσιν· ὡς μηκέτ’ ἀμφιβόλως ἔχειν, εἴ που ἂν φέροιτο ἡ τοιαύτη ἐπὶ τοῦ Θεοῦ προσηγορία, μὴ μόνον ἐπὶ τῆς ἀγενήτου φύσεως αὐτὴν παραλαμβάνεσθαι, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τοῦ ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν Θεὸν ὄντος Λόγου. Ϛ´ ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ. Ἐν τῇ πρὸς τὸν Ἰακὼβ εὐλογίᾳ ὁ Ἰσαὰκ φησὶ μετά τινα καὶ ταῦτα· καὶ δουλευσάτωσάν σοι ἔθνη· καὶ προσκυνήσουσίν σοι ἄρχοντες· καὶ γίνου κύριος τοῦ ἀδελφοῦ σου, καὶ προσκυνήσουσίν σοι υἱοὶ τοῦ πατρός σου.Gen. 27, 29. Τὰ λεγόμενα ὡς πρὸς τὸν Ἰακὼβ οὐ πάνυ τί φαίνεται δύνασθαι ἐπ’ αὐτὸν ἀνάγεσθαι, οὐδὲ",
+          "candidate_score": 0.627338,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_34",
+          "bdc_text": "] An die ersamen diener unnd vorständerVorsteher ( SI XI 1002 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg023.1st1K-grc1_window_364",
+          "psc_text": "εὐλόγου τὸ χρίσμα τὸ κατὰ τὴν ἀρχιερωσύνην ἐπὶ τοῦ δηλουμένου καιροῦ συντελεσθήσεται, σαφὲς ἂν γένοιτο τοῖς ἐπιστήσασι τῇ τε τοῦ νόμου διατάξει, (ἐν ᾗ διὰ βίου μέχρις αὐτῆς τελευτῆς προστέτακται τὴν ἀρχιερωσύνην τοὺς οἷς κατὰ τὴν τοῦ γένους διαδοχὴν προσήκει διαλαμβάνειν,) καὶ τῇ μέχρι τῶν Ἡρώδου χρόνων ἱστορίᾳ, δηλούσῃ τοὺς κατὰ διαδοχὴν ἀρχιερεῖς διὰ πάσης τῆς αὐτῶν ζωῆς ἀκολούθως τῇ περὶ αὐτῶν νομοθεσίᾳ τῆς τιμῆς ἠξιῶσθαι, ὅπως τε κατ’ αὐτὸν Ἡρώδην οὐ μόνον τὰ τῆς τοιαύτης περὶ τοὺς ἀρχιερεῖς διαταγῆς συγχεῖταί τε καὶ διαφθείρεται, ἀλλὰ καὶ τῆς ἁγίας στολῆς, ἣν ὑπομόνον (sic) ἐξῆν εἶναι τὸν ἀρχιερέα, ὅτι μὴ δ’ ἑτέρῳ ἢ αὐτῷ μόνῳ ἐν ταύτῃ λειτουργεῖν ἐξὸν ἦν, τὴν ἐξουσίαν αὐτοὺς Ἡρώδης ἀφελόμενος, ὑφ’ ἑαυτὸν, καὶ ταῦτα ἀλλόφυλος ὢν, ποιεῖται. Εἰ δὲ χρὴ καὶ τούτων παραθέσθαι ἐλέγχους, δέχου δὴ τοῦ μάρτυρος τὰς φωνὰς (ἃς) ὁ ἐξ αὐτῶν Ἑβραίων Ἰώσηπος, τῆς τῶν ἱερέων καὶ αὐτὸς ἠξιωμένος τιμῆς, καὶ γένους τοῦ παρ’",
+          "candidate_score": 0.622193,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_27",
+          "bdc_text": "wellenn wir wartenn , was jochauch immer ( SI III 6 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg023.1st1K-grc1_window_445",
+          "psc_text": "ἐλάλησεν.Es. 40, 3. Ὁ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν πρόδρομος Ἰωάννης τοῖς ἐπερωτῶσιν αὐτὸν ὅστις εἴη, φησίν, ἐγὼ φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ, καὶ τὰ ἑξῆς. Τούτου δὴ οὖν χάριν ἐξεθέμεθα τὸ κεφάλαιον ἐν τοῖς περὶ Χριστοῦ μαρτυρίοις, σύμβολον εἶναι νομίζοντες Ἰωάννην τοῦ ἀποστολικοῦ κηρύγματος· τοιαύτη γάρ τοι ἐστιν ἡ ἐν τῇ ἐρήμῳ βοῶσα φωνὴ, ἄσημός τις οὖσα, καὶ ἀδιάρθρωτος τοῖς ἄρτι στοιχειουμένοις· ἐν τῇ πάλαι δὲ ἐρήμῳ, τῇ ἐξ ἐθνῶν ἐκκλησίᾳ, ἡ τοιαύτη γενομένη φωνὴ ἑτοιμάζειν παρακελεύεται τὴν ὁδὸν Κυρίου, καὶ τὰ ἑξῆς· ἅπερ ἐπὶ σχολῆς ᾧ μέλει τῆς τούτων γνώσεως ἐρευνήσας εἴσεται. Ψ. ΙΗ′. Ἐπ’ ὄρος ὑψηλὸν ἀνάβηθι ὁ εὐαγγελιζόμενος Σιὼν, ὕψωσον τῇ ἰσχύϊ τὴν φωνήν σου ὁ εὐαγγελιζόμενος Ἱερουσαλήμ· ὑψώσατε, μὴ φοβεῖσθε· εἶπον ταῖς πόλεσιν Ἰούδα, ἰδοὺ ὁ Θεὸς ὑμῶν, Κύριος Κύριος μετὰ ἰσχύος ἔρχεται· καὶ ὁ βραχίων αὐτοῦ μετὰ κυρίας· ἰδοὺ ὁ μισθὸς αὐτοῦ μετ’ αὐτοῦ· καὶ τὸ ἔργον ἐναντίον αὐτοῦ· ὡς ποιμὴν ποιμανεῖ τὸ ποίμνιον αὐτοῦ, καὶ",
+          "candidate_score": 0.615844,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_15",
+          "bdc_text": "Gottfried W. Locher , Die Berner Disputation 1528 , in :",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg023.1st1K-grc1_window_39",
+          "psc_text": "τῷ δὲ τῷ Λόγῳ τὰ δευτερεῖα μετὰ τὸν Πατέρα τῆς κατὰ πάντων τῶν γεγενημένων ἀρχῆς τε καὶ δεσποτείας ἀπονέμοντας. Δὶς δὲ ἐνταῦθα ὀνομαζομένου τοῦ κυρίου, κατὰ τὸ, ἔβρεξεν Κυρίος παρὰ Κυρίου, δὶς κατὰ τὸ Ἑβραϊκὸν καὶ τὸ τετράγραμμον ἐμφέρεται, ὡς σαφέστατα ἀνομολογεῖσθαι τὸ ἐπὶ δύο προσώπων, δῆλον δ’ ὅτι τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς τῶν ὅλων καὶ τοῦ Λόγου αὐτοῦ, τὴν ἄρρητον ταύτην παραλαμβάνεσθαι σημείωσιν· ὡς μηκέτ’ ἀμφιβόλως ἔχειν, εἴ που ἂν φέροιτο ἡ τοιαύτη ἐπὶ τοῦ Θεοῦ προσηγορία, μὴ μόνον ἐπὶ τῆς ἀγενήτου φύσεως αὐτὴν παραλαμβάνεσθαι, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τοῦ ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν Θεὸν ὄντος Λόγου. Ϛ´ ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ. Ἐν τῇ πρὸς τὸν Ἰακὼβ εὐλογίᾳ ὁ Ἰσαὰκ φησὶ μετά τινα καὶ ταῦτα· καὶ δουλευσάτωσάν σοι ἔθνη· καὶ προσκυνήσουσίν σοι ἄρχοντες· καὶ γίνου κύριος τοῦ ἀδελφοῦ σου, καὶ προσκυνήσουσίν σοι υἱοὶ τοῦ πατρός σου.Gen. 27, 29. Τὰ λεγόμενα ὡς πρὸς τὸν Ἰακὼβ οὐ πάνυ τί φαίνεται δύνασθαι ἐπ’ αὐτὸν ἀνάγεσθαι, οὐδὲ",
+          "candidate_score": 0.611428,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 5,
+      "cf_id": "cf014",
+      "work_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1",
+      "max_score": 0.666723,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_27_29",
+          "bdc_text": "wellenn wir wartenn , was jochauch immer ( SI III 6 ) . gott witer durch und mit uns wurcken , derselb uns ouch all in sinem namenn unnd sägen mit zugethanerhinzugefügter ( vgl . SI XIII 451 ) . krafft sins geistsVgl. Joh 14 , 26. 16 , 13 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1008",
+          "psc_text": "Υἱὸν ἀναβλέπει, καὶ ἐν αὐτῷ ὡς ἐν εἰκόνι θεωρεῖ τὸν Πατέρα. οὔτε οὖν ὀνόματα παρʼ ἑαυτῶν ἐπινοοῦμεν, ἀλλ�� Πνεῦμα ἅγιον καὶ Παράκλητον ὀνομάζομεν, οὔτε τὴν ὀφειλομένην αὐτῷ δόξαν ἀθετεῖν καταδεχόμεθα. ταῦτά ἐστι τὰ ἡμέτερα μετὰ πάσης ἀληθείας. ἐπὶ τούτοις ὁ κατηγορῶν κατηγορείτω· ὁ διώκων ἡμᾶς διωκέτω· ὁ πιστεύων ταῖς καθʼ ἡμῶν διαβολαῖς ἑτοιμαζέσθω πρὸς τὴν διαδικασίαν. ὁ Κύριος ἐγγύς, μηδὲν μεριμνῶμεν. Εἴ τις ἐν Συρίᾳ συγγράφει, τοῦτο οὐδὲν πρὸς ἡμᾶς. ἐκ γὰρ τῶν λόγων σου δικαιωθήσῃ, φησί, καὶ ἐκ τῶν λόγων σου καταδικασθήσῃ. οἱ ἐμοὶ λόγοι ἐμὲ κρινέτωσαν· ὑπὲρ δὲ ἀλλοτρίων ἡμᾶς σφαλμάτων μηδεὶς καταδικαζέτω, μηδὲ τὰς πρὸ εἴκοσιν ἐτῶν γραφείσας παρʼ ἡμῶν ἐπιστολὰς εἰς ἀπόδειξιν προβαλλέσθω τοῦ νῦν κοινωνικοὺς ἡμᾶς εἶναι τοῖς ἐκεῖνα συγγράψασιν. ἡμεῖς γάρ, πρὸ τῶν συγγραμμάτων, λαϊκοὶ ὄντες πρὸς λαϊκοὺς ἐπεστέλλομεν, πρὸ τοῦ τινὰ καὶ ὑπόνοιαν τοιαύτην κατʼ αὐτῶν κινεῖσθαι· καὶ ἐπεστέλλομεν οὐδὲν περὶ πίστεως, οὐδʼ οἷα νῦν ἐπὶ τῇ καθʼ ἡμῶν διαβολῇ περιφέρουσιν οὗτοι, ἀλλὰ",
+          "candidate_score": 0.666723,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_35",
+          "bdc_text": "im wort des hern , Zürich , unnser insonnders getruwe liebenn bruͤder .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_852",
+          "psc_text": "ἐκ τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ, ἀναπληρῶσαι. λέγομεν δὲ τὸν ποθεινότατον ἡμῖν καὶ εὐλαβέστατον ἀδελφὸν Πέτρον τὸν συμπρεσβύτερον, ὃν καὶ δέξασθε ἐν ἀγάπῃ καὶ προπέμψατε πρὸς ἡμᾶς εἰρηνικῶς, ἵνα γένηται ἡμῖν ἀγαθῶν ἄγγελος. Τοῖς Νεοκαισαρεῦσιν. Πολὺν χρόνον ἀπεσιωπήσαμεν πρὸς ἀλλήλους, ἀδελφοὶ τιμιώτατοι ἡμῖν καὶ περιπόθητοι, ὥσπερ οἱ πρὸς ὀργὴν διαναστάντες. καίτοι τίς οὕτω βαρύμηνις καὶ δυσδιάλλακτος τῷ λελυπηκότι, ὥστε ὅλῃ σχεδὸν ἀνθρώπου γενεᾷ τὴν ἐκ τοῦ μίσους ὀργὴν συμπαρεκτεῖναι; ὃ περὶ ἡμᾶς ἐστιν ἰδεῖν γινόμενον, οὐδεμιᾶς τοῦ διεζεῦχθαι δικαίας ἀφορμῆς ὑπαρχούσης, οὐκοῦν ὅσα γε ἴσμεν αὐτοί, ἀλλὰ τὸ ἐναντίον, πολλῶν καὶ μεγάλων πρὸς τὴν ἄκραν ἡμῖν φιλίαν καὶ ἕνωσιν ἐνυπαρχόντων τὸ ἐξ ἀρχῆς· ἑνὸς μὲν τοῦ μεγίστου καὶ πρώτου, τῆς ἐντολῆς τοῦ Κυρίου διαρρήδην εἰπόντος, ὅτι Ἐν τούτῳ γνώσονται πάντες, ὅτι ἐμοὶ μαθηταί ἐστε, ἐὰν ἀγαπᾶτε ἀλλήλους· καὶ πάλιν τοῦ Ἀποστόλου σαφῶς τὸ τῆς ἀγάπης καλὸν παριστῶντος ἡμῖν, τοῦτο μὲν ἐν οἷς ἀποφαίνεται πλήρωμα νόμου εἶναι τὴν ἀγάπην, τοῦτο δὲ ὅταν",
+          "candidate_score": 0.663171,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_0",
+          "bdc_text": "Gnad unnd frid von gott unnserm hern zuvor , günstigen liebenn bruͤder .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_852",
+          "psc_text": "ἐκ τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ, ἀναπληρῶσαι. λέγομεν δὲ τὸν ποθεινότατον ἡμῖν καὶ εὐλαβέστατον ἀδελφὸν Πέτρον τὸν συμπρεσβύτερον, ὃν καὶ δέξασθε ἐν ἀγάπῃ καὶ προπέμψατε πρὸς ἡμᾶς εἰρηνικῶς, ἵνα γένηται ἡμῖν ἀγαθῶν ἄγγελος. Τοῖς Νεοκαισαρεῦσιν. Πολὺν χρόνον ἀπεσιωπήσαμεν πρὸς ἀλλήλους, ἀδελφοὶ τιμιώτατοι ἡμῖν καὶ περιπόθητοι, ὥσπερ οἱ πρὸς ὀργὴν διαναστάντες. καίτοι τίς οὕτω βαρύμηνις καὶ δυσδιάλλακτος τῷ λελυπηκότι, ὥστε ὅλῃ σχεδὸν ἀνθρώπου γενεᾷ τὴν ἐκ τοῦ μίσους ὀργὴν συμπαρεκτεῖναι; ὃ περὶ ἡμᾶς ἐστιν ἰδεῖν γινόμενον, οὐδεμιᾶς τοῦ διεζεῦχθαι δικαίας ἀφορμῆς ὑπαρχούσης, οὐκοῦν ὅσα γε ἴσμεν αὐτοί, ἀλλὰ τὸ ἐναντίον, πολλῶν καὶ μεγάλων πρὸς τὴν ἄκραν ἡμῖν φιλίαν καὶ ἕνωσιν ἐνυπαρχόντων τὸ ἐξ ἀρχῆς· ἑνὸς μὲν τοῦ μεγίστου καὶ πρώτου, τῆς ἐντολῆς τοῦ Κυρίου διαρρήδην εἰπόντος, ὅτι Ἐν τούτῳ γνώσονται πάντες, ὅτι ἐμοὶ μαθηταί ἐστε, ἐὰν ἀγαπᾶτε ἀλλήλους· καὶ πάλιν τοῦ Ἀποστόλου σαφῶς τὸ τῆς ἀγάπης καλὸν παριστῶντος ἡμῖν, τοῦτο μὲν ἐν οἷς ἀποφαίνεται πλήρωμα νόμου εἶναι τὴν ἀγάπην, τοῦτο δὲ ὅταν",
+          "candidate_score": 0.649203,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_22_24",
+          "bdc_text": "zu belyben , anohne . alle enndrung etc. Deßhalb üch ouch zum trüwlichesten ermannt unnd gepettenn habenn , by demselben nach üwerm erpietennAnerbieten ( vgl. SI IV 1869f) . - Gemeint ist das Zürcher Messemandat vom 29 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_133",
+          "psc_text": "πέπεισμαι καὶ τὴν σὴν χρηστότητα νομίζω μὴ ἀμφιβάλλειν. τὸ μέντοι μηδεμίαν παρέχειν ἐξ ἑαυτῶν λαβὴν μήτε τοῖς ἀκριβῶς ἐπιτηροῦσι τὰ πράγματα μήτε τοῖς κατʼ ἐπήρειαν ἐφεδρεύουσιν ἡμῶν τοῖς ὀλισθήμασι, τοῦτοτοῦτο δὴ C, D, F. καὶ δυνατὸν καὶ ἴδιον τῶν συνετῶς καὶ κατὰ τὸν τῆς εὐσεβείας σκοπὸν τὸν ἑαυτῶν βίον διεξαγόντων. ἡμᾶς δὲ μὴ οὕτως εὐκόλους οἴου μηδὲ εὐπαραγώγους εἶναι, ὥστε ἀνεξετάστως τὰς παρὰ τῶν τυχόντων προσίεσθαι καταῤῥήσεις. μεμνήμεθα γὰρ τοῦ πνευματικοῦ παραγγέλματος μὴ χρῆναι προσδέχεσθαι ἀκοὴν ματαίαν παρεγγυῶντος. Πλὴν ἀλλʼ ἐπειδὴ ὑμεῖς αὐτοί φατε, οἱ περὶ τοὺς λόγους ἐσπουδακότες, τὰ φαινόμενα τῶν ἀφανῶν εἶναι σημεῖα, τοῦτο ἀξιοῦμεν (καὶ μὴ βαρέως δέξῃ, εἴ τι ἐν διδασκαλίας εἴδει λεχθήσεται παρʼ ἡμῶν· τὰ γὰρ ἀσθενῆ τοῦ κόσμου καὶ τὰ ἐξουθενημένα ἐξελέξατο ὁ Θεός, καὶ δι’ αὐτῶν πολλάκις οἰκονομεῖ τὴν σωτηρίαν τῶν σωζομένων)· ὅ γε μὴν λέγω καὶ παραγγέλλω ἐκεῖνό ἐστι· πάντα μὲν λόγον, πᾶσαν δὲ πρᾶξιν καθήκουσαν περιεσκεμμένως ἐπιτελεῖσθαι· καὶ κατὰ τὸ ἀποστολικὸν",
+          "candidate_score": 0.648826,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_0",
+          "bdc_text": "Gnad unnd frid von gott unnserm hern zuvor , günstigen liebenn bruͤder .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_596",
+          "psc_text": "ἄρα ἡ τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπία ἡμῖν ἐν τῇ μακροθυμίᾳ αὐτοῦκαί add. E. χρόνους εἰς μετάνοιαν χαριζομένη,χαριζομένου E. ποιήσειε καὶ νῦν, ὡς καὶ πολλάκις πρότερον, λύσιν τινὰ καὶ πόρονκαί add. E. ἐκ τῶν ἀμηχάνων δεινῶν.κακῶν E. ταῦτα μὲν οὖν ἕξει ὡς αὐτῷ φίλον καὶ ἡμῖν συμφέρον. Τὰ δὲ τῶν ἐκκλησιῶν ὅπως οἴχεται καὶ προπέποται, ἡμῶν τῆς οἰκείας ἀσφαλείας ἕνεκεν τὰ τῶν πλησίον περιορώντων καὶ οὐδὲ τοῦτο συνορᾷν δυναμένων, ὅτι τῇ τοῦ κοινοῦ κακοπραγίᾳδυσπραγίᾳ Reg. secundus, Coisl. secundus. καὶ τὸ καθʼ ἕκαστον συναπόλλυται, τί χρὴ καὶ λέγειν; ἄλλως τε καὶ πρὸς ἄνδρα, ὃς πόρρωθεν ἕκαστα προειδώς, καὶ προδιεμαρτύρω καὶ προεκήρυ��ας, καὶ αὐτός τε προεξανέστης, καὶ τοὺς λοιποὺς συνεπήγειρας, ἐπιστέλλων, αὐτὸς παραγινόμενος, τί οὐ ποιῶν, τίνα φωνὴν οὐκ ἀφιείς ϲ ὧν μεμνήμεθα μὲνμέν om. E ἐφʼ ἑκάστῳ τῶν ἐκβαινόντων, ὠφελούμεθα δὲ ἀπʼ αὐτῶν οὐκέτι. καὶ νῦν εἰ μὴ αἱ ἁμαρτίαι ἀντέστησάν μοι, καὶ τὸ μὲν πρῶτον ὁ εὐλαβέστατος καὶ ἀγαπητὸς ἀδελφὸς ἡμῶν Εὐστάθιος",
+          "candidate_score": 0.644932,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_28_30",
+          "bdc_text": "gott witer durch und mit uns wurcken , derselb uns ouch all in sinem namenn unnd sägen mit zugethanerhinzugefügter ( vgl . SI XIII 451 ) . krafft sins geistsVgl. Joh 14 , 26. 16 , 13 . erhaltten , das wir üch insonderheit wünschent .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_900",
+          "psc_text": "ὄνομα Πατρὸς καὶ Υἱοῦ καὶ ἁγίου Πνεύματος, τρία εἰπών, συνέπλεξεν αὐτὰ τῷ συνδέσμῳ, ἑκάστῳ ὀνόματι ἴδιον ὑποβεβλῆσθαι τὸ σημαινόμενον ἐκδιδάσκων, διότι πραγμάτων ἐστὶ σημαντικὰ τὰ ὀνόματα. τὰ δὲ πράγματα ἰδιάζουσαν καὶ αὐτοτελῆ τὴν ὕπαρξιν ἔχειν οὐδεὶς τῶν καὶ μικρὸν μετεχόντων τοῦ φρονεῖν ἀμφιβάλλει. πατρὸς γὰρ καὶ Υἱοῦ καὶ ἁγίου Πνεύματος φύσις μὲν ἡ αὐτή, καὶ θεότης μία· ὀνόματα δὲ διάφορα, περιωρισμένας καὶ ἀπηρτισμένας τὰς ἐννοίας ἡμῖν παριστῶντα. ἀμήχανον γάρ, μὴ ἐν τοῖς ἑκάστου ἰδιώμασι τὴν διάνοιαν γενομένην ἀσύγχυτον, δυνηθῆναι Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ ἁγίῳ Πνεύματι τὴν δοξολογίαν ἀποπληρῶσαι. ἐὰν μὲν οὖν ἀρνῶνται μὴ λέγειν ταῦτα, μηδὲ διδάσκειν οὕτω, κατώρθωται ἡμῖν τὰ σπουδαζόμενα. καίτοι χαλεπὴν αὐτοῖς οὖσαν ὁρῶ τὴν ἄρνησιν, διὰ τὸ πολλοὺς ἔχειν τῶν λόγων τούτων τοὺς μάρτυρας. πλὴν ἀλλʼ οὐ σκοποῦμεν τὰ παρελθόντα, τὰ παρόντα μόνον ὑγιαινέτωσαν. ἐὰν δὲ τοῖς αὐτοῖς ἐπιμένωσιν, ἀνάγκη καὶ πρὸς ἄλλας ἐκκλησίας ἐκβοῆσαι ἡμᾶς τὴν καθʼ ὑμᾶς συμφοράν, καὶ ποιῆσαι παρὰ πλειόνων ἐπισκόπων γράμματα",
+          "candidate_score": 0.644919,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_0",
+          "bdc_text": "Gnad unnd frid von gott unnserm hern zuvor , günstigen liebenn bruͤder .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_656",
+          "psc_text": "ἀδύνατον, εἰ μὴ πρότερον τοῦ ἔργου ἡμῶν ἐπιλαθώμεθα, εἰς ὃ ἔταξεν ἡμᾶς ὁ Κύριος. μέμνησαι γὰρ πάντως τῶν κηρυγμάτων τῶν ἐκκλησιαστικῶν, πιστὸς ὢν τῇ τοῦ Θεοῦ χάριτι, ὅτι καὶ ὑπὲρ τῶν ἐν ἀποδημίαις ἀδελφῶν δεόμεθα, καὶ ὑπὲρ τῶν ἐν ταῖςταῖς om. E στρατείαις ἐξεταζομένων, καὶ ὑπὲρ παρρησιαζομένων διὰ τὸ ὄνομα Κυρίου, καὶ ὑπὲρ τῶν τοὺς πνευματικοὺς καρποὺς ἐπιδεικνυμένων, ἐν τῇ ἁγίᾳ Ἐκκλησίᾳ τὰς εὐχὰς ποιούμεθα· ὧν πάντως ἐν τοῖς πλείοσινχρόνοις E. editi antiqi. ἢ καὶ ἐν τοῖς πᾶσι νομίζομεν καὶ τὴν σὴν ἐμπεριλαμβάνεσθαι τιμιότητα. ἰδίᾳ δέ σου ἡμεῖς πῶς ἂν ἐπιλαθώμεθα, τοσαῦτα ἔχοντες τὰ κινοῦντα ἡμᾶς πρὸς μνήμην, ἀδελφὴν τοιαύτην, ἀδελφιδοὺςἀδελφικήν E. τοιούτους, συγγένειαν οὕτω χρηστήν, οὕτως ἀγαπῶσαν ἡμᾶς, οἶκον, οἰκέτας, φίλους, ἐξ ὧν, κἂν μὴ βουλώμεθα, ἀναγκαίως ὑπομιμνησκόμεθά σου τῆς ἀγαθῆς προαιρέσεως; Περὶ δὲ τοῦδε ὁ ἀδελφὸς ὁ δεῖνα οὐδὲν ἡμῖ�� ἤνεγκεν ἐπαχθές, οὐδὲ παρʼ ἡμῶν βλάπτουσα αὐτόν τις κρίσις ἐξενήνεκται οὐδεμία. τρέψον οὖν τὴν λύπην ἐπὶ τοὺς τὰ",
+          "candidate_score": 0.644059,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_35",
+          "bdc_text": "im wort des hern , Zürich , unnser insonnders getruwe liebenn bruͤder .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_998",
+          "psc_text": "οὐδενὶ ἑτέρῳ ἔχομεν τὴν ἀνάπαυσιν τῶν ψυχῶν ἢ ἐν τῇ προκοπῇ τῇ ὑμετέρᾳ καὶ τῇ διὰ τῶν ἐντολῶν τοῦ Χριστοῦ τελειώσει. ἕως δὲ τοῦθʼ ἡμῖν οὐχ ὑπάρχει, ἀναγκαῖον τιθέμεθα διὰ τῶν γνησιωτάτων καὶ φοβουμένων τὸν Κύριον ἀδελφῶν ἐπισκέπτεσθαι ὑμᾶς, καὶ γράμμασι προσομιλεῖν τῇ ἀγάπῃ ὑμῶν. αὐτοῦ οὖν τούτου ἕνεκεν ἀπεστείλαμεν τὸν εὐλαβέστατον καὶ γνησιώτατον ἀδελφὸν ἡμῶν καὶ συνεργὸν τοῦ εὐαγγελίου Μελέτιον τὸν συμπρεσβύτερον, ὃς διηγήσεται ὑμῖν τὸν ἡμέτερον πόθον ὃν ἔχομεν ἐφʼ ὑμῖν, καὶ τὴν μέριμναν τῶν ψυχῶν ἡμῶν, ὅτι νυκτὸς καὶ ἡμέρας δεόμεθα τοῦ Κυρίου περὶ τῆς ὑμῶν εὐδοκιμήσεως, ἵνα καὶ ἡμεῖς ἔχωμεν παρρησίαν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ διὰ τῆς ὑμῶν σωτηρίας, καὶ ὑμεῖς ἐκλάμψητε ἐν τῇ λαμπρότητι τῶν ἁγίων δοκιμαζομένου ὑμῶν τοῦ ἔργου ὑπὸ τῆς δικαιοκρισίας τοῦ Θεοῦ. Ἅμα δὲ ἡμῖν πολλὴν μέριμναν ἐμποιεῖ τοῦ κατασχόντος καιροῦ τούτου ἡ χαλεπότης, ἐν ᾧ πᾶσαι μὲν ἐκκλησίαι ἐσαλεύθησαν, πᾶσαι δὲ ψυχαὶ σινιάζονται. ἤνοιξαν γάρ τινες ἀφειδῶς",
+          "candidate_score": 0.643634,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_21",
+          "bdc_text": "unnd bißhar durch uns geprediget , war unnd stätbeständig ( SI XI 1818 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1081",
+          "psc_text": "γραμμάτων ἐξήρκεσεν ἂν ἡμῖν τήν τε ἐπὶ ταῖς φροντίσι παραμυθίαν ἱκανὴν παρασχεῖν καὶ διδασκαλίαν ἀκριβῆ τῶν πραγμάτων ποιήσασθαι. πολλὰ γὰρ ἦν ἃ ἐπεζητοῦμεν παρὰ τοῦ σαφέστατα ἐπισταμένου μαθεῖν, διὰ τὸ τὰς φήμας πεπλανημένως πρὸς ἡμᾶς διαβαίνειν, ἃ πάντα εὐσταθῶς καὶ ἐμπείρως διηγήσατο ἡμῖν ὁ ποθεινότατος καὶ τιμιώτατος ἀδελφὸς ἡμῶν Θεοδόσιος ὁ συμπρεσβύτερος. ἃ τοίνυν ἑαυτοῖς συμβουλεύομεν, ταῦτα καὶ πρὸς τὴν ὑμετέραν εὐλάβειαν γράφομεν· ὅτι πολλοῖς συνέβη ταῦτα, ἃ καὶ ὑμῖν, καὶ οὐ κατὰ τὸν παρόντα καιρὸν μόνον, ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ παρελθόντι χρόνῳ μυρία τῶν τοιούτων τὰ ὑποδείγματα· τὰ μὲν ἐγγράφως αἱ ἱστορίαι καταλελοίπασι, τὰ δὲ τῇ ἀγράφῳ μνήμῃ παρὰ τῶν εἰδότων διεδεξάμεθα· ὅτι καὶ κατὰ ἄνδρα ἕκαστον, καὶ κατὰ πόλεις πειρασμοὶ περιέσχον ὑπὲρ τοῦ ὀνόματος τοῦ Κυρίου τοὺς εἰς αὐτὸν ἠλπικότας. ἀλλʼ ὅμως παρῆλθε πάντα, καὶ οὐδὲν τῶν σκυθρωπῶν ἀθάνατον ἔσχε τὸ λυπηρόν. ὡς γὰρ αἱ χάλαζαι, καὶ οἱ χείμαρροι, καὶ ὅσα τῶν κακῶν αὐτοσχέδια, τὰ μὲν μαλακὰ ῥᾳδίως",
+          "candidate_score": 0.64301,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_20_22",
+          "bdc_text": "erhalttendurch Gründe erwiesen ( SI II 1232 ) . unnd bißhar durch uns geprediget , war unnd stätbeständig ( SI XI 1818 ) . zu belyben , anohne .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1108",
+          "psc_text": "οὔτε μεῖζον, γέγονε τῆς διαστάσεως αἴτιον· ἀλλʼ ἄνθρωποι μισοῦντες ἡμᾶς, δι’ ἃς ἴσασιν προφάσεις αὐτοὶ (οὐ γὰρ ἐμὲ χρὴ λέγειν περὶ αὐτῶν οὐδέν), συνεχεῖς ἐποιοῦντο τὰς διαβολάς, καὶ ἅπαξ μὲν ταύτας καὶ δὶς ἀπεδυσάμεθα, ὡς δὲ ἀπέραντον ἦν τὸ πρᾶγμα, καὶ οὐδὲν ὄφελος τῆς συνεχοῦς ἀπολογίας. ἡμῶν μὲν μακρὰν ἀπῳκισμένων, τῶν δὲ ψευδολόγων ἐγγύθεν ἐχόντων ταῖς καθʼ ἡμῶν τιτρώσκειν διαβολαῖς καρδίαν εὐκαταγώνιστον καὶ οὐ δεδιδαγμένην τὴν ἑτέραν τῶν ἀκοῶν ἀκεραίαν φυλάττειν τῷ μὴ παρόντι· τῶν Νικοπολιτῶν ἀπαιτούντων τινὰ πληροφορίαν πίστεως, ὃ πάντως οὐδὲ ὑμεῖς ἠγνοήσατε, ἔδοξεν ἡμῖν τὴν διακονίαν τοῦ γράμματος ὑποδέξασθαι. ἐλογισάμεθα γὰρ δύο κατορθώσειν ἐν ταὐτῷ· τούς τε Νικοπολίτας πείσειν μὴ κακῶς φρονεῖν περὶ τοῦ ἀνδρός, καὶ τῶν διαβαλλόντων ἡμᾶς ἐμφράξειν τὰ στόματα, τῆς κατὰ τὴν πίστιν συμφωνίας τὰς ἑκατέρωθεν συκοφαντίας ἀποκλειούσης. καὶ δὴ καὶ συγγέγραπτο μὲν ἡ πίστις, προσηνέχθη δὲ παρʼ ἡμῶν· ὑπεγράφη δέ ὡς ὑπεγράφη, καὶ χωρίον ὑπεδείχθη συνόδου δευτέρας, καὶ καιρὸς ἕτερος, ὥστε καὶ τοὺς",
+          "candidate_score": 0.642925,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_0",
+          "bdc_text": "Gnad unnd frid von gott unnserm hern zuvor , günstigen liebenn bruͤder .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_95",
+          "psc_text": "ἡμῶν καὶ ὄντως τελείαν ἑορτὴν ἑορτάσαντες τῷ Κυρίῳ διὰ τὴν ὑπερβάλλουσαν αὐτῶν περὶ τὸν Θεὸν ἀγάπην, προεπέμψαμεν μεθʼ ὑγείας πρὸς τὴν σὴν εὐγένειαν, εὐχόμενοι τῷ φιλανθρώπῳ Θεῷ καὶ αὐτοῖς δοθῆναι εἰρηνικὸν ἄγγελον βοηθὸν καὶ σύμπορον καὶ σὲ παρʼ αὐτῶν καταληφθῆναι ἐν ὑγείᾳ καὶ πάσῃ εἰρηνικῇ καταστάσει, ἵνα, ὅπουπερ ἂν ἦτε δουλεύοντες τῷ Κυρίῳ καὶ εὐχαριστοῦντες αὐτῷ, εὐφραίνητεεὐφραίνηται C. ἡμᾶς, ἕως ἐσμὲν ἐν τῷ κόσμῳ, ἀκούοντας τὰ παρʼ ὑμῶν. ἐὰν δὲ παράσχῃ ὁ ἅγιος ΘεὸςΘεὸςom. C, D. θᾶττόν σε τῶν φροντίδων τούτων ἀπαλλαγῆναι, παρακαλοῦμέν σε μηδὲν προτιμῆσαι τῆς μεθʼ ἡμῶνπαρʼ ἡμῖν C, D. διαγωγῆς. οἶμαι γὰρ μὴ εὑρεῖν σε τοὺς οὕτως ἀγαπῶντας καὶ ἀντιποιουμένους τῆς παρʼ ὑμῖν φιλίας. ἕως οὖν ἂν οἰκονομῇ ὁ ἅγιος τὸν χωρισμὸν τοῦτον, διὰ πάσης προφάσεως παραμυθεῖσθαι ἡμᾶς γράμμασι καταξίου. Ὀλυμπίῳ Ἔγραφες ἡμῖν πρότερον μὲν ὀλίγα, νῦν δὲ οὐδὲ ὀλίγα· καὶ ἔοικεν ἡ βραχυλογία προϊοῦσα τῷ χρόνῳ παντελὴς γίνεσθαι ἀφωνία. ἐπάνελθε τοίνυν ἐπὶ τὸ ἔθος, ὡς οὐκ",
+          "candidate_score": 0.641348,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_0",
+          "bdc_text": "Gnad unnd frid von gott unnserm hern zuvor , günstigen liebenn bruͤder .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1089",
+          "psc_text": "οὕτω δὴ καὶ αὐτοὶ πρὸς ἔσχατον ἥκοντες τῶν κακῶν, τῆς εἰς Θεὸν ἐλπίδος οὐκ ἀφιέμεθα· ἀλλὰ πανταχόθεν αὐτοῦ περισκοπούμεθα τὴν βοήθειαν. ὅθεν καὶ πρὸς ὑμᾶς ἀπεβλέψαμεν νῦν, τιμιώτατοι ἡμῖν ἀδελφοί, οὓς πολλάκις μὲν ἐν καιρῷ τῶν θλίψεων ἐπιφανήσεσθαι ἡμῖν προσεδοκήσαμεν. ἀποπεσόντες δὲ τῆς ἐλπίδος, εἴπομεν πρὸς ἑαυτοὺς καὶ ἡμεῖς, ὅτι Ὑπέμεινα συλλυπούμενον, καὶ οὐχ ὑπῆρξε, καὶ παρακαλοῦντας, καὶ οὐχ εὗρον. τοιαῦτα γὰρ ἡμῶν τὰ παθήματα, ὡς καὶ τῶν περάτων ἐφικέσθαι τῆς καθʼ ἡμᾶς οἰκουμένης· καὶ εἴπερ πάσχοντος μέλους ἑνὸς συμπάσχει πάντα τὰ μέλη, ἔπρεπε δήπου καὶ ἡμῖν ἐν πολλῷ χρόνῳ πεπονηκόσι συνδιατεθῆναι τὴν εὐσπλαγχνίαν ὑμῶν. οὐ γὰρ ἡ τῶν τόπων ἐγγύτης ἀλλʼ ἡ κατὰ πνεῦμα συνάφεια ἐμποιεῖν πέφυκε τὴν οἰκείωσιν, ἣν ἡμῖν εἶναι πρὸς τὴν ἀγάπην ὑμῶν πεπιστεύκαμεν. Τί δήποτε οὖν οὐ γράμμα παρακλήσεως, οὐκ ἀδελφῶν ἐπίσκεψις, οὐκ ἄλλο τι τῶν ὀφειλομένων ἡμῖν παρὰ τοῦ θεσμοῦ τῆς ἀγάπης γεγένηται; τρισκαιδέκατον γὰρ ἔτος ἐστίν, ἀφʼ οὗ ὁ αἱρετικὸς ἡμῖν πόλεμος ἐπανέστη·",
+          "candidate_score": 0.640991,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_35",
+          "bdc_text": "im wort des hern , Zürich , unnser insonnders getruwe liebenn bruͤder .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_916",
+          "psc_text": "αἰσχύνη γινώμεθα καὶ ὄνειδος τῷ ὀνόματι τοῦ Χριστοῦ, ἐν τῇ ἀποκαλύψει τῶν κρυπτῶν τῆς καρδίας ἡμῶν κατὰ τὴν μεγάλην ἡμέραν τῆς ἐπιφανείας τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Γίνωσκε δέ με ἐν προσδοκίᾳ εἶναι τοῦ κατʼ ἐπήρειαν τῶν αἱρετικῶν ἀνακληθήσεσθαι εἰς τὸ στρατόπεδον, ἐπὶ προφάσει δὴ τῆς εἰρήνης· καὶ τοῦτο ἀκούσαντα καὶ τὸν ἐπίσκοπον τόνδε ἐπεσταλκέναι ἡμῖν σπουδάσαι περὶ τὴν Μεσοποταμίαν γενέσθαι, καὶ τὸν ἐκεῖ τοὺς ὁμοδόξους καὶ ἐπικρατύνοντας τὰ τῶν ἐκκλησιῶν συναγαγόντα, μετʼ αὐτῶν ὁρμῆσαι πρὸς τὸν βασιλέα. ἐμοὶ δὲ τάχα μὲν οὐδὲ τὸ σῶμα αὐτὸ πρὸς τὴν ἐν τῷ χειμῶνι ὁδοιπορίαν ἀρκέσει· τέως δὲ οὐδὲ ἀναγκαῖον τὸ πρᾶγμα ἐφάνη, πλὴν εἰ μὴ αὐτὸς συμβουλεύσῃς. ἀναμενῶ γὰρ καὶ τὴν παρὰ τῆς θεοσεβείας σου συμβουλήν, ὥστε κρατυνθῆναι τὴν γνώμην. διὸ παρακαλῶ θᾶττον ἡμῖν διά τινος τῶν σπουδαίων ἀδελφῶν τὸ παραστὰν τῇ τελειότητί σου καὶ ἐνθέῳ συνέσει φανερωθῆναι. Τερεντίῳ κόμητι. Ὅτε ἠκούσαμεν τὴν σεμνότητά σου πάλιν ἐκβεβιάσθαι πρὸς τὴν τῶν κοινῶν ἐπιμέλειαν,",
+          "candidate_score": 0.640209,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_35",
+          "bdc_text": "im wort des hern , Zürich , unnser insonnders getruwe liebenn bruͤder .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_997",
+          "psc_text": "καὶ φείσασθαι τοῦ γήρως ἡμῶν καὶ τῆς ἀσθενείας δεόμεθα. γνώσῃ γὰρ αὐτῇ τῇ πείρᾳ, τοῦ Θεοῦ βουλομένου, ὡς οὔτε μικρὸν οὔτε μεῖζον παρεῖταί τι τῶν κανονικῶν ἐν τῇ καταστάσει τοῦ ἐπισκόπου. εὐχόμεθα οὖν ἐπὶ τῆς σῆς ἀρχῆς καὶ τὴν πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς ἡμῶν ὁμόνοιαν καὶ εἰρήνην καταπραχθῆναι· ἧς μήπω γενομένης, βαρὺ ἡμῖν ἐστι καὶ τὸ τῆς συντυχίας, διὰ τὸ πολλοὺς τῶν ἁπλουστέρων βλάπτεσθαι ἐν τῇ διαστάσει ἡμῶν τῇ πρὸς ἀλλήλους. Τοῖς ὑφʼ ἑαυτὸν ἀσκηταῖς. Δυνατὸς μὲν ὁ ἅγιος Θεὸς καὶ τὴν διὰ τῆς συντυχίας εὐφροσύνην ἡμῖν χαρίσασθαι τοῖς ἐπιθυμοῦσι καὶ βλέπειν ὑμᾶς ἀεὶ καὶ ἀκούειν τὰ περὶ ὑμῶν· διότι ἐν οὐδενὶ ἑτέρῳ ἔχομεν τὴν ἀνάπα��σιν τῶν ψυχῶν ἢ ἐν τῇ προκοπῇ τῇ ὑμετέρᾳ καὶ τῇ διὰ τῶν ἐντολῶν τοῦ Χριστοῦ τελειώσει. ἕως δὲ τοῦθʼ ἡμῖν οὐχ ὑπάρχει, ἀναγκαῖον τιθέμεθα διὰ τῶν γνησιωτάτων καὶ φοβουμένων τὸν Κύριον ἀδελφῶν ἐπισκέπτεσθαι ὑμᾶς, καὶ γράμμασι προσομιλεῖν τῇ ἀγάπῃ ὑμῶν. αὐτοῦ οὖν τούτου ἕνεκεν ἀπεστείλαμεν",
+          "candidate_score": 0.638775,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_33_35",
+          "bdc_text": "Ü [wer ] gutwilligen gemein bruͤder , im wort diener , uß der statt unnd lanndtschafft von Bern , sampt etlichen von Solothurn unnd Bieln , uf dem gespräch Zoffingen. [ Adresse auf der Rückseite : ] An die ersamen diener unnd vorständerVorsteher ( SI XI 1002 ) . im wort des hern , Zürich , unnser insonnders getruwe liebenn bruͤder .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_479",
+          "psc_text": "ὑπὲρ ὧν ἔδοξεν ἡμῖν ἐγκαλεῖν, ἀπελυόμεθα, κἀκείνους εἰς τὴνὑπέρ add. E. τῶν ἐπιζητουμένων ὑφʼ ἡμῶν συγκατάθεσιν προηγάγομεν,προσηγάγομεν editi antiqi. ὥστε χάριτι τοῦ Κυρίου εὑρεθῆναι ἡμᾶς μηδὲ εἰς τὸ σμικρότατον πρὸς ἀλλήλους διαφερομένους. οὕτω τοίνυν περὶ ἐννάτην που ὥραν ἀνέστημεν ἐπὶ τὰς προσευχάς, εὐχαριστήσαντες τῷ Κυρίῳ τῷ δόντι ἡμῖν τὸ αὐτὸ φρονεῖν καὶ τὸ αὐτὸ λέγειν. ἐπὶ τούτοις ἔδει με καὶ ἔγραφόν τινα παρὰ τοῦ ἀνδρὸς ὁμολογίαν λαβεῖν, ὥστε καὶ τοῖς ἐναντιουμένοις αὐτῷ φανερὰν γενέσθαι τὴν συγκατάθεσιν, καὶ τοῖς λοιποῖς ἱκανὴν εἶναι τοῦ ἀνδρὸς τῆς προαιρέσεως τὴν ἀπόδειξιν. ἀλλʼ ἐβουλήθην αὐτὸς ὑπὲρὑπέρ R.J.D., ὑπό MSS. et editi. πολλῆς ἀκριβείας, τοῖς ἀδελφοῖς συντυχὼν τοῖς περὶ Θεόδοτον, παρʼ αὐτῶν λαβεῖν γραμματεῖον πίστεως, καὶ αὐτὸοὗτοι E. προτεῖναι τῷ προειρημένῳ· ἵνα ἀμφότερα γένηται, ἥ τε ὀρθὴ πίστις παρʼ αὐτοῦ ὁμολογηθῇ,ὁμολογῆται tres MSS. recen. καὶ αὐτοὶ πληροφορηθῶσι, μηδεμίαν ἔχοντες ἀντιλογίας ὑπόθεσιν ἐκ τοῦ τὰς παρʼ αὐτῶν προτάσεις παραδεχθῆναι. ἀλλὰ πρὶν μαθεῖν τίνος ἕνεκεν συνετύχομεν, καὶ τί",
+          "candidate_score": 0.638206,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_33_35",
+          "bdc_text": "Ü [wer ] gutwilligen gemein bruͤder , im wort diener , uß der statt unnd lanndtschafft von Bern , sampt etlichen von Solothurn unnd Bieln , uf dem gespräch Zoffingen. [ Adresse auf der Rückseite : ] An die ersamen diener unnd vorständerVorsteher ( SI XI 1002 ) . im wort des hern , Zürich , unnser insonnders getruwe liebenn bruͤder .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_852",
+          "psc_text": "ἐκ τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ, ἀναπληρῶσαι. λέγομεν δὲ τὸν ποθεινότατον ἡμῖν καὶ εὐλαβέστατον ἀδελφὸν Πέτρον τὸν συμπρεσβύτερον, ὃν καὶ δέξασθε ἐν ἀγάπῃ καὶ προπέμψατε πρὸς ἡμᾶς εἰρηνικῶς, ἵνα γένηται ἡμῖν ἀγαθῶν ἄγγελος. Τοῖς Νεοκαισαρεῦσιν. Πολὺν χρόνον ἀπεσιωπήσαμεν πρὸς ἀλλήλους, ἀδελφοὶ τιμιώτατοι ἡμῖν καὶ περιπόθητοι, ὥσπερ οἱ πρὸς ὀργὴν διαναστάντες. καίτοι τίς οὕτω βαρύμηνις καὶ δυσδιάλλακτος τῷ λελυπηκότι, ὥστε ὅλῃ σχεδὸν ἀνθρώπου γενεᾷ τὴν ἐκ τοῦ μίσους ὀργὴν συμπαρεκτεῖναι; ὃ περὶ ἡμᾶς ἐστιν ἰδεῖν γινόμενον, οὐδεμιᾶς τοῦ διεζεῦχθαι δικαίας ἀφορμῆς ὑπαρχούσης, οὐκοῦν ὅσα γε ἴσμεν αὐτοί, ἀλλὰ τὸ ἐναντίον, πολλῶν καὶ μεγάλων πρὸς τὴν ἄκραν ἡμῖν φιλίαν καὶ ἕνωσιν ἐνυπαρχόντων τὸ ἐξ ἀρχῆς· ἑνὸς μὲν τοῦ μεγίστου καὶ πρώτου, τῆς ἐντολῆς τοῦ Κυρίου διαρρήδην εἰπόντος, ὅτι Ἐν τούτῳ γνώσονται πάντες, ὅτι ἐμοὶ μαθηταί ἐστε, ἐὰν ἀγαπᾶτε ἀλλήλους· καὶ πάλιν τοῦ Ἀποστόλου σαφῶς τὸ τῆς ἀγάπης καλὸν παριστῶντος ἡμῖν, τοῦτο μὲν ἐν οἷς ἀποφαίνεται πλήρωμα νόμου εἶναι τὴν ἀγάπην, τοῦτο δὲ ὅταν",
+          "candidate_score": 0.637944,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_20_22",
+          "bdc_text": "erhalttendurch Gründe erwiesen ( SI II 1232 ) . unnd bißhar durch uns geprediget , war unnd stätbeständig ( SI XI 1818 ) . zu belyben , anohne .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1109",
+          "psc_text": "Νικοπολίτας πείσειν μὴ κακῶς φρονεῖν περὶ τοῦ ἀνδρός, καὶ τῶν διαβαλλόντων ἡμᾶς ἐμφράξειν τὰ στόματα, τῆς κατὰ τὴν πίστιν συμφωνίας τὰς ἑκατέρωθεν συκοφαντίας ἀποκλειούσης. καὶ δὴ καὶ συγγέγραπτο μὲν ἡ πίστις, προσηνέχθη δὲ παρʼ ἡμῶν· ὑπεγράφη δέ ὡς ὑπεγράφη, καὶ χωρίον ὑπεδείχθη συνόδου δευτέρας, καὶ καιρὸς ἕτερος, ὥστε καὶ τοὺς κατὰ τὴν παροικίαν ἀδελφοὺς ἡμῶν συνελθόντας ἑνωθῆναι ἀλλήλοις, καὶ γνησίαν καὶ ἄδολον τοῦ λοιποῦ εἶναι τὴν κοινωνίαν. Ἡμεῖς μὲν οὖν ἀπηντήσαμεν κατὰ τὴν προθεσμίαν, καὶ οἱ σὺν ἡμῖν ἀδελφοὶ οἱ μὲν παρῆσαν, οἱ δὲ ἐπέρρεον, φαιδροὶ πάντες καὶ πρόθυμοι, ὡς ἐπὶ εἰρήνην τρέχοντες· καὶ γράμματα παρʼ ἡμῶν, καὶ ἡμεροδρόμοι σημαίνοντες, ὅτι πάρεσμεν· καὶ γὰρ ἡμέτερον ἦν τὸ χωρίον τὸ ἀποδεδειγμένον εἰς ὑποδοχὴν τῶν συντρεχόντων. ὡς δὲ ἐκ τοῦ ἑτέρου μέρους οὐδεὶς ἦν, οὔτε προτρέχων, οὔτε εὐαγγελιζόμενος τὴν παρουσίαν τῶν προσδοκωμένων, οἱ δὲ παρʼ ἡμῶν ἀποσταλέντες ἐπανῆλθον κατήφειαν πολλὴν καὶ γογγυσμὸν τῶν ἐκεῖ διηγούμενοι, ὡς καινῆς πίστεως παρʼ ἡμῶν καταγγελθείσης· καὶ",
+          "candidate_score": 0.637914,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_35",
+          "bdc_text": "im wort des hern , Zürich , unnser insonnders getruwe liebenn bruͤder .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_978",
+          "psc_text": "Ἴριδι ποταμῷ, ὅτε δὲ συμπαρῆν μοι ὁ θεοφιλέστατος ἀδελφὸς Γρηγόριος, τὸν αὐτόν μοι τοῦ βίου σκοπὸν διανύων; εἰ ἤκουσάς τι τοιοῦτον; ἢ ἔλαβες ἔμφασιν μικρὰν ἢ μείζονα; πόσας δὲ ἡμέρας ἐπὶ τῆς ἀντιπέραν κώμης, παρὰ τῇ μητρί μου, ἔνθα ὡς φίλοι μετʼ ἀλλήλων διάγοντες, καὶ ἐν νυκτὶ καὶ ἐν ἡμέρᾳ λόγων κινουμένων ἡμῖν; εἰ εὑρέθημέν τι συγγενὲς ἔχοντες ἐν τῇ διανοίᾳ; ὅτε δὲ τὸν μακάριον Σιλουανὸν κατὰ ταὐτὸν ἐπεσκεπτόμεθα, οὐχ ἡ ὁδὸς ἡμῖν τοὺς περὶ τούτων εἶχε λόγους; ἐπὶ δὲ τῆς Εὐσινόης, ὅτε μετὰ πλειόνων ἐπισκόπων μέλλοντες ὁρμᾷν ἐπὶ Λάμψακον, προσεκαλέσασθέ με, οὐ περὶ πίστεως ἦσαν οἱ λόγοι; οὐχὶ δὲ πάντα τὸν χρόνον οἱ σοὶ ταχυγράφοι παρῆσαν ἐμοὶ ὑπαγορεύοντι τὰ πρὸς τὴν αἵρεσιν; οὐ τῶν σῶν μαθητῶν οἱ γνησιώτατοι πάντα μοι τὸν χρόνον παρῆσαν; οὐ τὰς ἀδελφότητας ἐπισκεπτόμενος, καὶ συνδιανυκτερεύων αὐταῖς ἐν ταῖς προσευχαῖς, λέγων καὶ ἀκούων ἀεὶ τὰ περὶ Θεοῦ ἀφιλονείκως, οὐκ ἀκριβεῖς παρεῖχον τῆς ἐννοίας ἐμαυτοῦ τ��ς ἀποδείξεις;",
+          "candidate_score": 0.637503,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_0",
+          "bdc_text": "Gnad unnd frid von gott unnserm hern zuvor , günstigen liebenn bruͤder .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_793",
+          "psc_text": "φιλανθρωπίᾳ. Ἀμφιλοχίῳ, ἐπισκόπῳ Ἰκονίου. Ἐντυχόντες τοῖς γράμμασι τῆς εὐλαβείας σου, πολλὴν τῷ Θεῷ τὴν χάριν ἔσχομεν, ὅτι ἀρχαίας ἀγάπης ἴχνη εὕρομεν ἐν τοῖς ῥήμασι τῆς ἐπιστολῆς· ὅς γε οὐκ ἔπαθες τὸ τῶν πολλῶν, οὐδὲ φιλονείκως ἔσχες πρὸς τὸ μὴ καὶ αὐτὸς κατάρξαι τῆς ἀγαπητικῆς ὁμιλίας· ἀλλʼ ὡς πεπαιδευμένος τὸ ἐκ ταπεινοφροσύνης μεγαλεῖον περιγινόμενον τοῖς ἁγίοις, οὕτως εἵλου διὰ τῶν δευτερείων ἔμπροσθεν ἡμῶν ἀποφανθῆναι. καὶ γὰρ οὗτος νόμος τῆς ἐν Χριστιανοῖς νίκης, καὶ ὁ ἔλαττον ἔχειν καταδεξάμενος στεφανοῦται. ἵνα οὖν μὴ ἀπολειφθῶμεν τοῦ ἀγαθοῦ ζήλου, ἰδοὺ καὶ αὐτοὶ ἀντιφθεγγόμεθά σου τὴν σεμνότητα, καὶ δείκυμεν τὴν προαίρεσιν ἡμῶν, ὅτι Θεοῦ χάριτι τῆς κατὰ τὴν πίστιν συμφωνίας ἐρρωμένης ἡμῖν, οὐδὲν ἕτερόν ἐστι τὸ ἐμποδίζον πρὸς τὸ εἶναι ἡμᾶς ἓν σῶμα καὶ ἓν πνεῦμα, καθὼς ἐκλήθημεν ἐν μιᾷ ἐλπίδι διὰ τῆς κλήσεως. τῆς οὖν σῆς ἐστιν ἀγάπης τῇ ἀγαθῇ ἀρχῇ καὶ τὰ ἐφεξῆς ἀποδοῦναι, συστατεῖν μὲν περὶ σεαυτὸν τοὺς ὁμοψύχους, δηλῶσαι δὲ καὶ χρόνον",
+          "candidate_score": 0.635554,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_21_23",
+          "bdc_text": "unnd bißhar durch uns geprediget , war unnd stätbeständig ( SI XI 1818 ) . zu belyben , anohne . alle enndrung etc. Deßhalb üch ouch zum trüwlichesten ermannt unnd gepettenn habenn , by demselben nach üwerm erpietennAnerbieten ( vgl. SI IV 1869f) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_286",
+          "psc_text": "κατέλαβεν οὐ μικρός, μή ποτε οἵ ποτε ἐφεδρεύοντες τῇ ἐκκλησίᾳ τῆς μητροπόλεως ἡμῶν καὶ βουλόμενοι αὐτὴν αἱρετικῶν ζιζανίων πληρῶσαι, καιροῦ νῦννῦνom. A, B. λαβόμενοι, τὴν πολλῷ καμάτῳ κατασπαρεῖσαν ἐν ταῖς ψυχαῖς τῶν ἀνθρώπων εὐσέβειαν ταῖς παρʼ ἑαυτῶν πονηραῖς διδασκαλίαις ἐκριζώσωσι, καὶ ταύτης τὴν ἑνότητα κατατέμωσιν, ὅπερ καὶ ἐπὶ πολλῶν ἐκκλησίων πεποιήκασιν. ἐπειδὴ δὲ καὶ γράμματα πρὸς ἡμᾶς ἀφίκετο τοῦ κλήρου, παρακαλοῦντα μὴ παροφθῆναι ἐν καιρῷ τοιούτῳ, περιβλεψάμενος ἐν κύκλῳ ἐμνήσθην τῆς ὑμετέρας ἀγάπης, καὶ τῆς ὀρθῆς πίστεως, καὶ τοῦ ζήλου ὃν ἔχετε ἀεὶ ὑπὲρ τῶν ἐκκλησίων τοῦ Θεοῦ. Καὶ τούτου ἕνεκεν ἀπέστειλα τὸν ἀγαπητὸν Εὐστάθιον τὸν συνδιάκονον, παρακαλέσαι ὑμῶν τὴν σεμνοπρέπειαν καὶ δυσωπῆσαι πᾶσι τοῖς ὑπὲρ τῶν ἐκκλησίων καμάτοις καὶ τὸν παρόντα ἐπιθεῖναι, κἀμοῦ τε τὸ γῆρας τῇ συντυχίᾳ ἀναπαῦσαι, καὶ τῇ ὀρθῇ ἐκκλησίᾳ τὴν περιβόητον εὐσέβειαν διορθώσασθαι, δόντας αὐτῇ μεθʼ ἡμῶν (εἰ ἄρα καταξιωθείημεν συναντιλαβέσθαι ὑμῖν τοῦ ἀγαθοῦ ἔργου) ποιμένα κατὰ τὸ βούλημα τοῦ Κυρίου, δυνάμενον διευθῦναι τὸν λαὸν",
+          "candidate_score": 0.634852,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_0",
+          "bdc_text": "Gnad unnd frid von gott unnserm hern zuvor , günstigen liebenn bruͤder .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_524",
+          "psc_text": "τ�� ἀφιλονείκῳ συγγυμνασίᾳ, καὶ εἴ τι δέοι πλέον προστεθῆναι εἰς τράνωσιν, δώσει ὁ Κύριος ὁ πάντα συνεργῶν εἰς ἀγαθὸν τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν. Τοῖς ἐν Ταρσῷ περὶ Κυριακόντοῖς αὐτοῖς περὶ Κυριακὸν παραπλήσια editi antiqi. Ὅσον ἐστὶ τὸ τῆς εἰρήνης ἀγαθόν, τί χρὴ λέγειν πρὸς ἄνδρας υἱοὺς τῆς εἰρήνης; ἐπεὶ οὖν τὸ μέγα τοῦτο καὶ θαυμαστὸν καὶ πᾶσι περισπούδαστον τοῖς ἀγαπῶσι τὸν Κύριον κινδυνεύει λοιπὸν εἰς ὄνομα ψιλὸν περιστῆναι διὰ τὸ πληθυνθῆναι τὴν ἀνομίαν, ψυγείσης λοιπὸν ἐν τοῖς πολλοῖς τῆς ἀγάπης, οἶμαι προσήκειν μίαν ταύτην εἶναι σπουδὴν τοῖς γνησίως καὶ ἀληθινῶς δουλεύουσι τῷ Κυρίῳ, τὸ ἐπαναγαγεῖν πρὸς ἕνωσιν τὰς ἐκκλησίας τὰς πολυμερῶς καὶ πολυτρόπως ἀπʼ ἀλλήλων διατμηθείσας. ὃ δὴ καὶ αὐτὸς ἐπιχειρῶν ποιεῖν οὐκ ἂν δικαίως πολυπράγμονος αἰτίαν λάβοιμι. οὐδὲν γὰρ οὕτως ἴδιόν ἐστι Χριστιανοῦ ὡς τὸ εἰρηνοποιεῖν· διὸ καὶ τὸν ἐπʼ αὐτῷ μισθὸν μέγιστον ἡμῖν ὁ Κύριος ἐπηγγείλατο. συντυχὼν τοίνυν τοῖς ἀδελφοῖς καὶ θεασάμενος αὐτῶν πολὺ μὲν τὸ φιλάδελφον καὶ τὸ",
+          "candidate_score": 0.634452,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_0",
+          "bdc_text": "Gnad unnd frid von gott unnserm hern zuvor , günstigen liebenn bruͤder .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_842",
+          "psc_text": "Κύριος κατέλιπεν εἰπών· Εἰρήνην ἀφίημι ὑμῖν, εἰρήνην τὴν ἐμὴν δίδωμι ὑμῖν· οὐ δύναμαι πεῖσαι ἐμαυτόν, ὅτι ἄνευ τῆς ἐν ἀλλήλοις ἀγάπης καὶ ἄνευ τοῦ, τὸ εἰς ἐμὲ ἧκον, εἰρηνεύειν πρὸς πάντας δύναμαι ἄξιος κληθῆναι δοῦλος Ἰησοῦ Χριστοῦ. πολὺν μὲν γὰρ ἀνέμεινα χρόνον, εἴ ποτε καὶ παρὰ τῆς ὑμετέρας ἀγάπης γένηται τις πρὸς ἡμᾶς ἐπισκέψις. οὐ γὰρ ἀγνοεῖτε ὅτι δημοσίᾳ προκείμενοι πᾶσιν, ὥσπερ οἱ ἐν τῇ θαλάσσῃ προβεβλημένοι σκόπελοι, ἡμεῖς τὸν θυμὸν τῶν αἱρετικῶν κυμάτων ὑποδεχόμεθα, καὶ περὶ ἡμᾶς ῥηγνύμενοι, τὰ κατόπιν ἡμῶν οὐκ ἐπικλύζουσι. τὸ δὲ ἡμεῖς ὅταν εἴπω, οὐκ εἰς τὴν ἀνθρωπίνην ἀναφέρω δύναμιν, ἀλλʼ εἰς τὴν τοῦ Θεοῦ χάριν, τοῦ ἐν τῇ ἀσθενείᾳ τῶν ἀνθρώπων τὸ δυνατὸν ἑαυτοῦ δεικνύντος, καθά φησιν ὁ προφήτης ἐκ προσώπου Κυρίου λέγων· ἢ ἐμὲ οὐ φοβηθήσεσθε, τὸν τιθέντα ἄμμον ὅριον τῇ θαλάσσῃ; τῷ γὰρ ἀσθενεστάτῳ πάντων καὶ εὐκαταφρονήτῳ πράγματι, τῇ ψάμμῳ, τὴν μεγάλην καὶ βαρεῖαν θάλασσαν ἐπέδησεν ὁ δυνατός. ἐπεὶ οὖν τοιοῦτόν τι",
+          "candidate_score": 0.633741,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_35",
+          "bdc_text": "im wort des hern , Zürich , unnser insonnders getruwe liebenn bruͤder .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_563",
+          "psc_text": "τοῦ ἐχθροῦ τῆς Ἐκκλησίας Σαβελλίου αἱρέσεως (τούτοις γὰρ οἱ ἀδελφοὶ ἀπήγγειλανἀπήγγελον editi antiqi. ἡμῖν συγγενῆ εἶναι τὰ εἰρημένα), τούτου ἕνεκεν ἐπεστείλαμεν, ἵνα μὴ ὀκνήσῃς μικρὸν διάστημα κινηθεὶς καταλαβεῖνπαραλαβεῖν E. ἡμᾶς, καὶ τὴν ἐπὶ τούτοις πληροφορίαν παρασχόμενος, ἡμῶν τε τὴν ὀδύνην καταπραῧναι, καὶ τὰςτοῦ add. E. τοῦ Θεοῦ ἐκκλησίας παραμυθήσασθαι, τὰς νῦν ἀφορήτως καὶ βαρέως ἐπί τε τοῖς πεπραγμένοις καὶ ἐπὶ τοῖς θρυλλουμένοις εἰρῆσθαι παρὰ σοῦ λυπουμένας. Εὐσεβίῳ, ἐπισκόπῳ Σαμοσάτων Ὁ φιλάνθ ωπος Θεὸς ὁ συμμέτρους ταῖς θλίψεσι τὰς παρακλήσεις συνάπτων καὶ παρακαλῶν τοὺς ταπεινούς, ἵνα μὴ λάθωσιν ὑπὸ τῆς περισσοτέρας λύπης καταποθέντες, ἴσην ταῖς ἐπιγενομέναις ἡμῖν κατὰ τὴν Νικόπολιν ταραχαῖς τὴν παραμυθίαν ἐπήγαγε, τὸν θεοφιλέστατον ἐπίσκοπον Ἰοβῖνον ἐν καιρῷ ἐπιστήσας· ὃς ὅπως εὐκαίρως ἡμῖν ἐπεφάνη, αὐτὸς διηγησάσθω. ἡμεῖς γὰρ φειδόμενοι τοῦ μήκους τῆς ἐπιστολῆς σιωπήσομεν, καὶ ἵνα μὴ δόξωμεν τοὺς ἐκ μεταβολῆς ἀγαπητοὺς ἡμῖν γενομένουςγινομένους E. Med. οἱονεὶ τῇ ὑπομνήσει τοῦ σφάλματος στηλιτεύειν. Ἀλλὰ παράσχοι ὁ ἅγιος Θεὸς ἐπιστῆναί σε",
+          "candidate_score": 0.633729,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_35",
+          "bdc_text": "im wort des hern , Zürich , unnser insonnders getruwe liebenn bruͤder .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_793",
+          "psc_text": "φιλανθρωπίᾳ. Ἀμφιλοχίῳ, ἐπισκόπῳ Ἰκονίου. Ἐντυχόντες τοῖς γράμμασι τῆς εὐλαβείας σου, πολλὴν τῷ Θεῷ τὴν χάριν ἔσχομεν, ὅτι ἀρχαίας ἀγάπης ἴχνη εὕρομεν ἐν τοῖς ῥήμασι τῆς ἐπιστολῆς· ὅς γε οὐκ ἔπαθες τὸ τῶν πολλῶν, οὐδὲ φιλονείκως ἔσχες πρὸς τὸ μὴ καὶ αὐτὸς κατάρξαι τῆς ἀγαπητικῆς ὁμιλίας· ἀλλʼ ὡς πεπαιδευμένος τὸ ἐκ ταπεινοφροσύνης μεγαλεῖον περιγινόμενον τοῖς ἁγίοις, οὕτως εἵλου διὰ τῶν δευτερείων ἔμπροσθεν ἡμῶν ἀποφανθῆναι. καὶ γὰρ οὗτος νόμος τῆς ἐν Χριστιανοῖς νίκης, καὶ ὁ ἔλαττον ἔχειν καταδεξάμενος στεφανοῦται. ἵνα οὖν μὴ ἀπολειφθῶμεν τοῦ ἀγαθοῦ ζήλου, ἰδοὺ καὶ αὐτοὶ ἀντιφθεγγόμεθά σου τὴν σεμνότητα, καὶ δείκυμεν τὴν προαίρεσιν ἡμῶν, ὅτι Θεοῦ χάριτι τῆς κατὰ τὴν πίστιν συμφωνίας ἐρρωμένης ἡμῖν, οὐδὲν ἕτερόν ἐστι τὸ ἐμποδίζον πρὸς τὸ εἶναι ἡμᾶς ἓν σῶμα καὶ ἓν πνεῦμα, καθὼς ἐκλήθημεν ἐν μιᾷ ἐλπίδι διὰ τῆς κλήσεως. τῆς οὖν σῆς ἐστιν ἀγάπης τῇ ἀγαθῇ ἀρχῇ καὶ τὰ ἐφεξῆς ἀποδοῦναι, συστατεῖν μὲν περὶ σεαυτὸν τοὺς ὁμοψύχους, δηλῶσαι δὲ καὶ χρόνον",
+          "candidate_score": 0.633381,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_0",
+          "bdc_text": "Gnad unnd frid von gott unnserm hern zuvor , günstigen liebenn bruͤder .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_714",
+          "psc_text": "ἐστι πρὸς τὰς κινήσεις ἡ παλαιὰ αὕτη τοῦ σώματος ἀρρωστία, ἀλλʼ ὅμως οὐκ ἂν ὑπελογισάμην τοῦτο ἐμπόδιον τῆς προσδοκωμένης ἕνεκεν ὠφελείας. τὸ γὰρ ἀνδρὶ τὰ αὐτὰ φρονοῦντι καὶ τὴν τῶν πατέρων πρεσβεύοντι πίστιν, ὡς ὁ τῶν τιμίων ἀδελφῶν καὶ συμπρεσβυτέρων λόγος,περὶ σοῦ add. editi antiqi. καταξιωθῆναι περιτυχεῖν, ὄντως ἐστὶν εἰς τὴν ἀρχαίαν μακαριότητα τῶν ἐκκλησιῶν ἐπανελθεῖν, ὅτε ὀλίγοι μὲν ἦσαν οἱ νοσοῦντες περὶ ζητήσεις, ἐν ἡσυχίᾳ δὲ ἦσαν πάντες, ἐργάται ὄντες τῶν ἐντολῶντοῦ Θεοῦ add. editi antiqi. ἀνεπαίσχυντοι, διὰ τῆς ἁπλῆς καὶ ἀπεριέργου ὁμολογίας λατρεύοντες τῷ Κυρίῳ, καὶλατρεύοντες τῷ Κυρίῳ, καί om. E Med. ἄσυλον τὴν πίστιν κα�� ἀπερίεργον τὴν εἰς Πατέρα καὶ Υἱὸν καὶ ἅγιον Πνεῦμα διαφυλάσσοντες. Πρὸς Θεοδώραν κανονικήνΘεοδώρᾳ κανονικῇ editi antiqi.; περὶ βίου κανονικοῦ add. Harl. Ὀκνηροὺς ἡμᾶς ποιεῖ πρὸς τὸ γράφειν τὸ μὴ πεπεῖσθαι τὰς ἐπιστολὰς ἡμῶν πάντωςπάντας editi antiqi. ἐγχειρίζεσθαι τῇ σῇ ἀγάπῃ ἀλλὰ κακίᾳ τῶν διακονούντων μυρίους προεντυγχάνειν ἑτέρους· καὶ μάλιστα νῦν οὕτω τεταραγμένωντεταγμένων",
+          "candidate_score": 0.631558,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_0",
+          "bdc_text": "Gnad unnd frid von gott unnserm hern zuvor , günstigen liebenn bruͤder .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_807",
+          "psc_text": "μετὰ πάσης εὐτονίας τοὺς πιστοὺς φύλακας τοῦ μακαρίου σώματος τὰ φυλακτήρια τῆς ἑαυτῶν ζωῆς παραχωρῆσαι τούτοις. καὶ γίνωσκε ὅτι οὔτε ἀρχαὶ οὔτε δυναστεῖαι ἀνθρώπων ἐξίσχυσαν ἄν ποτε βιάσασθαι τοὺς ἀνθρώπους ἐκείνους, εἰ μὴ τὸ εὔτονον τῆς προαιρέσεως τῶν ἀδελφῶν τούτων ἐξεδυσώπησεν αὐτοὺς πρὸς τὴν συγχώρησιν. συνήργησε δὲ μάλιστα πρὸς τὸ καταπραχθῆναι τὰ σπουδαζόμενα καὶ ἡ παρουσία τοῦ ποθεινοτάτου καὶ εὐλαβεστάτου υἱοῦ ἡμῶν Θηρασίου τοῦ συμπρεσβυτέρου, ὃς αὐθαιρέτως τὸν κόπον τῆς ὁδοιπορίας ὑποδεξάμενος, ἔπαυσε μὲν τὸ σφοδρὸν τῆς ὁρμῆς τῶν ἐκεῖ πιστῶν, λόγῳ δὲ συμπείσας τοὺς ἀντεχομένους, ἐπὶ πρεσβυτέρων καὶ διακόνων καὶ ἄλλων πολλῶν τῶν φοβουμένων τὸν Κύριον μετὰ τῆς πρεπούσης εὐλαβείας ἀνελόμενος τὰ λείψανα, συνδιέσωσε τοῖς ἀδελφοῖς· ἃ μετὰ τοσαύτης χαρᾶς ὑποδέξασθε, μεθʼ ὅσης λύπης προέπεμψαν οἱ φυλάσσοντες. μηδεὶς διακρινέσθω· μηδεὶς ἀμφιβαλλέτω· οὗτός ἐστιν ἐκεῖνος ὁ ἀήττητος ἀθλητής. ταῦτα γνωρίζει τὰ ὀστᾶ ὁ Κύριος, τὰ συνδιαθλήσαντα τῇ μακαρίᾳ ψυχῇ. ταῦτα μετʼ αὐτῆς στεφανώσει ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς ἀνταποδόσεως αὐτοῦ τῇ",
+          "candidate_score": 0.631219,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_0",
+          "bdc_text": "Gnad unnd frid von gott unnserm hern zuvor , günstigen liebenn bruͤder .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_373",
+          "psc_text": "εὐλαβείας σου editi antiqi. διὰ τοῦ αἰδεσιμωτάτου ἀδελφοῦ Ἑλληνίου· καὶ ὅσα ἐνέφηνας ἡμῖν, αὐτὸς ταῦτα γυμνῶς διηγήσατο. ἀκούσαντες δὲ ὅπωςαὐτὸς ταῦτα ... ὅπως καὶ ταῦτα διηγησαμένου ἀκούσαντες ὅπως editi antiqi. διετέθημεν, οὐκ ἀμφιβάλλεις πάντως. πλὴν ἀλλʼ ἐπειδὴ ἐκρίναμεν πάσης λύπης ἀνωτέραν ποιεῖσθαι τὴν πρὸς σὲ ἀγάπην ἐδεξάμεθα καὶ ταῦτα ὡς ἦν προσῆκον, καὶ εὐχόμεθα τῷ ἁγίῳ Θεῷ, τὰς λειπομένας ἡμέρας ἢ ὥραςἡμῶν add. Harl. οὕτωοὕτωom. E. διαφυλαχθῆναι ἐν τῇ περὶ σὲ διαθέσει, ὡς καὶ ἐν τῷ κατόπιν χρόνῳ, ἐν ᾧ οὐδὲν ἡμῖν αὐτοῖς οὔτε μικρὸν οὔτε μεῖζον ἐλλελοιπόσι συνέγνωμεν. Εἰ δὲ ὁ δεῖνα ἄρτι, παρακύψαι φιλοτιμούμενος πρὸς τὸν βίον τῶν Χριστιανῶν, εἶτα οἰόμενος αὐτῷ σεμνότητά τινα φέρειν τὸ ἡμῖν συνανατρίβεσθαι, ἅ τε οὐκ ἤκουσε κατασκευάζει, καὶ ἃ μὴ ἐνόησεν ἐξηγεῖται, θαυμαστὸν οὐδέν. ἀλλʼ ἐκεῖνο θαυμαστὸν καὶ παράδοξον, ὅτι τούτων ἀκροατὰς ἔχει τοὺς γνησιωτάτους μοι τ���ν παρʼ ὑμῖν ἀδελφῶν, καὶ οὐκ ἀκροατὰς μόνον, ἀλλὰ καὶ μαθητάς, ὡς ἔοικεν. εἴ γεγάρ E.",
+          "candidate_score": 0.630308,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_33_35",
+          "bdc_text": "Ü [wer ] gutwilligen gemein bruͤder , im wort diener , uß der statt unnd lanndtschafft von Bern , sampt etlichen von Solothurn unnd Bieln , uf dem gespräch Zoffingen. [ Adresse auf der Rückseite : ] An die ersamen diener unnd vorständerVorsteher ( SI XI 1002 ) . im wort des hern , Zürich , unnser insonnders getruwe liebenn bruͤder .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1110",
+          "psc_text": "ὅτι πάρεσμεν· καὶ γὰρ ἡμέτερον ἦν τὸ χωρίον τὸ ἀποδεδειγμένον εἰς ὑποδοχὴν τῶν συντρεχόντων. ὡς δὲ ἐκ τοῦ ἑτέρου μέρους οὐδεὶς ἦν, οὔτε προτρέχων, οὔτε εὐαγγελιζόμενος τὴν παρουσίαν τῶν προσδοκωμένων, οἱ δὲ παρʼ ἡμῶν ἀποσταλέντες ἐπανῆλθον κατήφειαν πολλὴν καὶ γογγυσμὸν τῶν ἐκεῖ διηγούμενοι, ὡς καινῆς πίστεως παρʼ ἡμῶν καταγγελθείσης· καὶ ἐλέγοντο διορίζεσθαι, ἦ μὴν μὴ ἐπιτρέψειν τῷ ἐπισκόπῳ αὐτῶν πρὸς ἡμᾶς διαβῆναι· ἦλθε δέ τις καὶ γράμμα φέρων ἡμῖν, ἀφωσιωμένον καὶ οὐδεμίαν ἔχον μνήμην τῶν ἐξ ἀρχῆς συγκειμένων. καὶ ὁ πάσης δέ μοι αἰδοῦς καὶ τιμῆς ἄξιος ἀδελφὸς Θεόφιλος, ἕνα τῶν αὐτῷ συνόντων ἀποστείλας, ἐδήλωσέ τινα, ἃ ἐνόμισε καὶ αὐτῷ ἐπιβάλλοντα εἶναι εἰπεῖν καὶ ἡμῖν ἀκοῦσαι πρέποντα. ἐπιστεῖλαι γὰρ οὐκ ἠξίωσεν, οὐ τὸν ἐκ τῶν γραμμάτων ἔλεγχον ὑφορώμενος τοσοῦτον, ὅσον φροντίζων τοῦ μὴ εἰς ἀνάγκην ἐλθεῖν προσειπεῖν ἡμᾶς ὡς ἐπισκόπους· πλήν γε δή, ὅτι σφοδρὰ ἦν τὰ ῥήματα, καὶ ἀπὸ καρδίας ἐκθερμανθείσης ἐξενεχθέντα. ἐπὶ τούτοις διελύθημεν κατῃσχυμμένοι, καὶ συμπεπτωκότες τῇ",
+          "candidate_score": 0.629924,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_33_35",
+          "bdc_text": "Ü [wer ] gutwilligen gemein bruͤder , im wort diener , uß der statt unnd lanndtschafft von Bern , sampt etlichen von Solothurn unnd Bieln , uf dem gespräch Zoffingen. [ Adresse auf der Rückseite : ] An die ersamen diener unnd vorständerVorsteher ( SI XI 1002 ) . im wort des hern , Zürich , unnser insonnders getruwe liebenn bruͤder .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1156",
+          "psc_text": "γραμμάτων εἰς προτροπὴνπροκόπην Harl. et Med. τῆς ἀγαθῆς ὑμῶν ἀθλήσεως ἐνεβόησα. ἐγένετο δὲ ἡμῖν οὐδὲ τοῦτο ῥᾴδιον διὰ δύο προφάσεις· μίαν μέν, ὅτι οὐκ ᾔδειμεν ὅπου διάγετε, ἑτέραν δέ, ὅτι οὐδὲ πολλοί εἰσιν οἱ παρʼ ἡμῶν πρὸς ὑμᾶς ἀπαίροντες. Ἀλλὰ νῦν ὁ Κύριος ἤγαγεν ἡμῖν τὸν ποθεινότατον καὶ εὐλαβέστατον ἀδελφὸν Σαγκτίσσιμον τὸν συμπρεσβύτερον,πρεσβύτερον E. δι’ οὗ καὶ προσφθεγγόμεθα ὑμῶν τὴν ἀγάπην καὶκαὶ om. E παρακαλοῦμεν προσεύχεσθαι ὑμᾶςκαὶ add. E. ὑπὲρ ἡμῶν, χαίροντας καὶ ἀγαλλιωμένους ὅτι ὁ μισθὸς ὑμῶν πολὺς ἐν τοῖς οὐρανοῖς, καὶ ὡς ἔχοντας παρρησίαν πρὸς τὸν Κύριον μὴ ἀνεῖναι νυκτὸς καὶ ἡμέρας βοῶντας πρὸς αὐτόν, ὑπὲρ τοῦ παύσασθαι μὲν τὸν σάλον τῶν ἐκκλησιῶν τοῦτον,τούτων E. Reg. sec. ἀποδοθῆναι δὲ τοῖς λαοῖς τοὺς ποιμένας, ἐπανελθεῖν δὲ τὴν Ἐκκλησίαν εἰς τὸ οἰκεῖον αὐτῆς ἀξίωμα. πέπεισμαι γὰρ ὅτι, ἐὰν εὑρεθῇ φωνὴ δυσωποῦσα τὸν ἀγαθόν, οὐκ εἰς μακρὰν ποιήσει τὰ ἐλέη αὐτοῦ, ἀλλὰ παρέξει ἡμῖν λοιπὸν σὺν ��ῷ πειρασμῷ καὶ τὴν ἔκβασιν,",
+          "candidate_score": 0.629665,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_33_35",
+          "bdc_text": "Ü [wer ] gutwilligen gemein bruͤder , im wort diener , uß der statt unnd lanndtschafft von Bern , sampt etlichen von Solothurn unnd Bieln , uf dem gespräch Zoffingen. [ Adresse auf der Rückseite : ] An die ersamen diener unnd vorständerVorsteher ( SI XI 1002 ) . im wort des hern , Zürich , unnser insonnders getruwe liebenn bruͤder .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1109",
+          "psc_text": "Νικοπολίτας πείσειν μὴ κακῶς φρονεῖν περὶ τοῦ ἀνδρός, καὶ τῶν διαβαλλόντων ἡμᾶς ἐμφράξειν τὰ στόματα, τῆς κατὰ τὴν πίστιν συμφωνίας τὰς ἑκατέρωθεν συκοφαντίας ἀποκλειούσης. καὶ δὴ καὶ συγγέγραπτο μὲν ἡ πίστις, προσηνέχθη δὲ παρʼ ἡμῶν· ὑπεγράφη δέ ὡς ὑπεγράφη, καὶ χωρίον ὑπεδείχθη συνόδου δευτέρας, καὶ καιρὸς ἕτερος, ὥστε καὶ τοὺς κατὰ τὴν παροικίαν ἀδελφοὺς ἡμῶν συνελθόντας ἑνωθῆναι ἀλλήλοις, καὶ γνησίαν καὶ ἄδολον τοῦ λοιποῦ εἶναι τὴν κοινωνίαν. Ἡμεῖς μὲν οὖν ἀπηντήσαμεν κατὰ τὴν προθεσμίαν, καὶ οἱ σὺν ἡμῖν ἀδελφοὶ οἱ μὲν παρῆσαν, οἱ δὲ ἐπέρρεον, φαιδροὶ πάντες καὶ πρόθυμοι, ὡς ἐπὶ εἰρήνην τρέχοντες· καὶ γράμματα παρʼ ἡμῶν, καὶ ἡμεροδρόμοι σημαίνοντες, ὅτι πάρεσμεν· καὶ γὰρ ἡμέτερον ἦν τὸ χωρίον τὸ ἀποδεδειγμένον εἰς ὑποδοχὴν τῶν συντρεχόντων. ὡς δὲ ἐκ τοῦ ἑτέρου μέρους οὐδεὶς ἦν, οὔτε προτρέχων, οὔτε εὐαγγελιζόμενος τὴν παρουσίαν τῶν προσδοκωμένων, οἱ δὲ παρʼ ἡμῶν ἀποσταλέντες ἐπανῆλθον κατήφειαν πολλὴν καὶ γογγυσμὸν τῶν ἐκεῖ διηγούμενοι, ὡς καινῆς πίστεως παρʼ ἡμῶν καταγγελθείσης· καὶ",
+          "candidate_score": 0.627747,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_21",
+          "bdc_text": "unnd bißhar durch uns geprediget , war unnd stätbeständig ( SI XI 1818 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_803",
+          "psc_text": "δωρεῶν ἐστι τοῖς εὐαισθήτως δεχομένοις τὰς χάριτας καὶ ἡ παροῦσα αὕτη, ὅτι πλεῖστον ἡμᾶς τῇ θέσει τοῦ τόπου διῃρημένους ἔδωκεν ἀλλήλοις συνάπτεσθαι διὰ τῆς ἐν τοῖς γράμμασι προσφωνήσεως. καὶ γνώσεως τρόπον διττὸν ἡμῖν ἐχαρίσατο· ἕνα μὲν διὰ τῆς συντυχίας, ἕτερον δὲ τὸν διὰ τὴς τοῦ γράμματος ὁμιλίας. ἐπεὶ οὖν ἐγνωρίσαμέν σε δι’ ὧν ἐφθέγξω, καὶ ἐγνωρίσαμεν, οὐ τὸν σωματικὸν χαρακτῆρα ταῖς μνήμαις ἡμῶν ἐντυπωσάμενοι, ἀλλὰ τοῦ ἔσω ἀνθρώπου τὸ κάλλος τῇ ποικιλίᾳ τῶν λόγων καταμαθόντες, ὅτι ἕκαστος ἡμῶν ἐκ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας λαλεῖ, ἐδοξάσαμεν τὸν Θεὸν ἡμῶν, τὸν καθʼ ἑκάστην γενεὰν ἐκλεγόμενον τοὺς αὐτῷ εὐαρεστοῦντας· ὃς πρότερον μὲν ἐκ τῶν ποιμνίων τῶν προβάτων ἤγειρεν ἄρχοντα τῷ λαῷ αὐτοῦ· καὶ τὸν Ἀμῶς ἐκ τοῦ αἰπολίου ἐνδυναμώσας διὰ τοῦ Πνεύματος ὕψωσεν εἰς προφήτην· νῦν δὲ ἄνδρα ἐκ τῆς βασιλευούσης πόλεως, ἀρχὴν ὅλου ἔθνους πεπιστευμένον, ὑψηλὸν τῷ φρονήματι, γένους λαμπρότητι, περιφανείᾳ βίου, λόγων δυνάμει, πᾶσι τοῖς κατὰ τὸν βίον περίβλεπτον, εἵλκυσεν εἰς",
+          "candidate_score": 0.627541,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_33_35",
+          "bdc_text": "Ü [wer ] gutwilligen gemein bruͤder , im wort diener , uß der statt unnd lanndtschafft von Bern , sampt etlichen von Solothurn unnd Bieln , uf dem gespräch Zoffingen. [ Adresse auf der Rückseite : ] An die ersamen diener unnd vorständerVorsteher ( SI XI 1002 ) . im wort des hern , Zürich , unnser insonnders getruwe liebenn bruͤder .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_95",
+          "psc_text": "ἡμῶν καὶ ὄντως τελείαν ἑορτὴν ἑορτάσαντες τῷ Κυρίῳ διὰ τὴν ὑπερβάλλουσαν αὐτῶν περὶ τὸν Θεὸν ἀγάπην, προεπέμψαμεν μεθʼ ὑγείας πρὸς τὴν σὴν εὐγένειαν, εὐχόμενοι τῷ φιλανθρώπῳ Θεῷ καὶ αὐτοῖς δοθῆναι εἰρηνικὸν ἄγγελον βοηθὸν καὶ σύμπορον καὶ σὲ παρʼ αὐτῶν καταληφθῆναι ἐν ὑγείᾳ καὶ πάσῃ εἰρηνικῇ καταστάσει, ἵνα, ὅπουπερ ἂν ἦτε δουλεύοντες τῷ Κυρίῳ καὶ εὐχαριστοῦντες αὐτῷ, εὐφραίνητεεὐφραίνηται C. ἡμᾶς, ἕως ἐσμὲν ἐν τῷ κόσμῳ, ἀκούοντας τὰ παρʼ ὑμῶν. ἐὰν δὲ παράσχῃ ὁ ἅγιος ΘεὸςΘεὸςom. C, D. θᾶττόν σε τῶν φροντίδων τούτων ἀπαλλαγῆναι, παρακαλοῦμέν σε μηδὲν προτιμῆσαι τῆς μεθʼ ἡμῶνπαρʼ ἡμῖν C, D. διαγωγῆς. οἶμαι γὰρ μὴ εὑρεῖν σε τοὺς οὕτως ἀγαπῶντας καὶ ἀντιποιουμένους τῆς παρʼ ὑμῖν φιλίας. ἕως οὖν ἂν οἰκονομῇ ὁ ἅγιος τὸν χωρισμὸν τοῦτον, διὰ πάσης προφάσεως παραμυθεῖσθαι ἡμᾶς γράμμασι καταξίου. Ὀλυμπίῳ Ἔγραφες ἡμῖν πρότερον μὲν ὀλίγα, νῦν δὲ οὐδὲ ὀλίγα· καὶ ἔοικεν ἡ βραχυλογία προϊοῦσα τῷ χρόνῳ παντελὴς γίνεσθαι ἀφωνία. ἐπάνελθε τοίνυν ἐπὶ τὸ ἔθος, ὡς οὐκ",
+          "candidate_score": 0.627518,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_33_35",
+          "bdc_text": "Ü [wer ] gutwilligen gemein bruͤder , im wort diener , uß der statt unnd lanndtschafft von Bern , sampt etlichen von Solothurn unnd Bieln , uf dem gespräch Zoffingen. [ Adresse auf der Rückseite : ] An die ersamen diener unnd vorständerVorsteher ( SI XI 1002 ) . im wort des hern , Zürich , unnser insonnders getruwe liebenn bruͤder .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_480",
+          "psc_text": "συντυχὼν τοῖς περὶ Θεόδοτον, παρʼ αὐτῶν λαβεῖν γραμματεῖον πίστεως, καὶ αὐτὸοὗτοι E. προτεῖναι τῷ προειρημένῳ· ἵνα ἀμφότερα γένηται, ἥ τε ὀρθὴ πίστις παρʼ αὐτοῦ ὁμολογηθῇ,ὁμολογῆται tres MSS. recen. καὶ αὐτοὶ πληροφορηθῶσι, μηδεμίαν ἔχοντες ἀντιλογίας ὑπόθεσιν ἐκ τοῦ τὰς παρʼ αὐτῶν προτάσεις παραδεχθῆναι. ἀλλὰ πρὶν μαθεῖν τίνος ἕνεκεν συνετύχομεν, καὶ τί ἡμῖν ἐκ τῆς ὁμιλίας κατώρθωται, οἱ περὶ τὸν ἐπίσκοπον Θεόδοτον οὐκέτι ἡμᾶς εἰς τὴν σύνοδον προτρέψασθαι κατηξίωσαν. ἀλλʼ ἀπὸ μέσης ἀνεζεύξαμενἀνέζευξαν editi antiqi. τῆς ὁδοῦ, ἀθυμήσαντες, ὅτι ἀτελεῖς ἡμῖν ποιοῦσι τοὺς ὑπὲρ τῆς εἰρήνης τῶν ἐκκλησιῶν καμάτους. Μετὰ ταῦτα τοίνυν, ἐπειδὴ κατέλαβεν ἡμᾶς ἡ ἀνάγκη τῆς ἐπὶ τὴν Ἀρμενίαν ὁδοῦ, εἰδὼς τοῦ ἀνδρὸς τὸ ἰδιότροπον καὶ βουλόμενος ὑπὸἐπί nonnulli MSS. μάρτυρι ἀξιοπίστῳ αὐτός τε ὑπὲρ τῶν πεπραγμένων ἀπολογήσασθαι κἀκεῖνον πληροφορῆσαι, ἦλθον ἐπὶ τὰ Γήτασα τὸν ἀγρὸν τοῦ θεοφιλεστάτου ἐπισκόπου Μελετίου, συμπαρόντος μοιμου E. καὶ αὐτοῦ τοῦ προειρημένου Θεοδότου· καὶ οὕτως ἐκεῖ, ἐπειδὴ ἐνεκλήθημεν παρʼ αὐτοῦ ἐπὶ τῇἐπὶ τῇ ...συναφείᾳ περὶ",
+          "candidate_score": 0.627096,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_33_35",
+          "bdc_text": "Ü [wer ] gutwilligen gemein bruͤder , im wort diener , uß der statt unnd lanndtschafft von Bern , sampt etlichen von Solothurn unnd Bieln , uf dem gespräch Zoffingen. [ Adresse auf der Rückseite : ] An die ersamen diener unnd vorständerVorsteher ( SI XI 1002 ) . im wort des hern , Zürich , unnser insonnders getruwe liebenn bruͤder .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1220",
+          "psc_text": "παραχαράσσοντας, εἰ μὲν διορθοῖντο, εἶκαι κοινωνικούς, εἰ δὲ ἐπιμένειν φιλονείκως βούλοιντο ταῖς καινοτομίαις, χωρίζεσθαι ἀπʼ αὐτῶν. καὶ ὅτι μὲν ἔδει ἡμᾶς συνεδρεύοντας μετὰ τῆς ὑμετέρας φρονήσεως ἐν κοινῇ σκέψει τὰ περὶ τούτων διαλαβεῖν, οὐδὲ αὐτοὶ ἀγνοοῦμεν· ἀλλʼ ἐπειδὴ ὁ καιρὸς οὐκ ἐνδίδωσι καὶ τὸ ἀναβάλλεσθαιἀναβαλέσθαι E. βλαβερόν, τῆς ἀπʼὑπʼ editi antiqui. αὐτῶν βλάβης ἐρριξωμένης, ἀναγκαίως ἀπεστείλαμεν τοὺς ἀδελφούς, ἵνα ὅσα καὶ τὴν ἐκ τοῦ γράμματος διδασκαλίαν παρέλαθε, ταῦτα παρʼ ἑαυτῶν ἀναδιδάξαντες, κινήσωσινκινήσωμεν E. ὑμῶν τὴν εὐλάβειαν εἰς τὸ παρασχέσθαι τὴν ἐπιζητουμένηνἐπὶ τοῦ ζητουμένου E. βοήθειαν ταῖς τοῦ Θεοῦ ἐκκλησίαις. Βάρσῃ, ἐπισκόπῳ Ἐδέσσης, ἐν ἐξορίᾳ ὄντι Τῷ ὡς ἀληθῶς θεοφιλεστάτῳ καὶ πάσης αἰδοῦς καὶ τιμῆς ἀξίῳ ἐπισκόπῳ Βάρσῃ Βασίλειος ἐν Κυρίῳ χαίρειν. ἐρχομένων τῶν γνησιωτάτων ἀδελφῶν τῶν περὶ Δομνῖνον πρὸς τὴν εὐλάβειάν σου, ἡδέως τὴν ἀφορμὴν τῶν γραμμάτων ἐδεξάμεθα, καὶ προσαγορεύομέν σε δι’ αὐτῶν, εὐχόμενοι τῷ ἁγίῳ Θεῷ μέχρι τοσούτου φυλαχθῆναιδιαφυλαχθῆναι editi antiqui. τῇ ζωῇ ταύτῃ, μέχρις οὗ καταξιωθῶμεν ἰδεῖν σε",
+          "candidate_score": 0.626323,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_32_34",
+          "bdc_text": "iulii anno etc. 32 . Ü [wer ] gutwilligen gemein bruͤder , im wort diener , uß der statt unnd lanndtschafft von Bern , sampt etlichen von Solothurn unnd Bieln , uf dem gespräch Zoffingen. [ Adresse auf der Rückseite : ] An die ersamen diener unnd vorständerVorsteher ( SI XI 1002 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_479",
+          "psc_text": "ὑπὲρ ὧν ἔδοξεν ἡμῖν ἐγκαλεῖν, ἀπελυόμεθα, κἀκείνους εἰς τὴνὑπέρ add. E. τῶν ἐπιζητουμένων ὑφʼ ἡμῶν συγκατάθεσιν προηγάγομεν,προσηγάγομεν editi antiqi. ὥστε χάριτι τοῦ Κυρίου εὑρεθῆναι ἡμᾶς μηδὲ εἰς τὸ σμικρότατον πρὸς ἀλλήλους διαφερομένους. οὕτω τοίνυν περὶ ἐννάτην που ὥραν ἀνέστημεν ἐπὶ τὰς προσευχάς, εὐχαριστήσαντες τῷ Κυρίῳ τῷ δόντι ἡμῖν τὸ αὐτὸ φρονεῖν καὶ τὸ αὐτὸ λέγειν. ἐπὶ τούτοις ἔδει με καὶ ἔγραφόν τινα παρὰ τοῦ ἀνδρὸς ὁμολογίαν λαβεῖν, ὥστε καὶ τοῖς ἐναντιουμένοις αὐτῷ φανερὰν γενέσθαι τὴν συγκατάθεσιν, καὶ τοῖς λοιποῖς ἱκανὴν εἶναι τοῦ ἀνδρὸς τῆς προαιρέσεως τὴν ἀπόδειξιν. ἀλλʼ ἐβουλήθην αὐτὸς ὑπὲρὑπέρ R.J.D., ὑπό MSS. et editi. πολλῆς ἀκριβείας, τοῖς ἀδελφοῖς συντυχὼν τοῖς περὶ Θεόδοτον, παρʼ αὐτῶν λαβεῖν γραμματεῖον πίστεως, καὶ αὐτὸοὗτοι E. προτεῖναι τῷ προειρημένῳ· ἵνα ἀμφότερα γένηται, ἥ τε ὀρθὴ πίστις παρʼ αὐτοῦ ὁμολογηθῇ,ὁμολογῆται tres MSS. recen. καὶ αὐτοὶ πληροφορηθῶσι, μηδεμίαν ἔχοντες ἀντιλογίας ὑπόθεσιν ἐκ τοῦ τὰς παρʼ αὐτῶν προτάσεις παραδεχθῆναι. ἀλλὰ πρὶν μαθεῖν τίνος ἕνεκεν συνετύχομεν, καὶ τί",
+          "candidate_score": 0.625189,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_32_34",
+          "bdc_text": "iulii anno etc. 32 . Ü [wer ] gutwilligen gemein bruͤder , im wort diener , uß der statt unnd lanndtschafft von Bern , sampt etlichen von Solothurn unnd Bieln , uf dem gespräch Zoffingen. [ Adresse auf der Rückseite : ] An die ersamen diener unnd vorständerVorsteher ( SI XI 1002 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_484",
+          "psc_text": "ἐκείναις ταῖς ὕβρεσι καὶ ταῖς ἀτιμίαις, ἃς μικρῷ πρόσθεν διηγησάμην, καταισχύνας ἡμᾶς ἀπέπεμψε. Πῶς οὖν ἦν δυνατόν μοι, τιμιωτάτη κεφαλή,κεφαλῇ E. ποιῆσαί τι τῶν προστεταγμένων, καὶ δοῦναι ἐπισκόπους τῇ Ἀρμενίᾳ, οὕτω πρός με τοῦ κοινωνοῦ τῆς φροντίδος διατεθέντος, παρʼ οὗ ἐγὼ προσεδόκων τοὺς ἐπιτηδείους ἄνδρας εὐρήσειν; διὰ τὸ εἶναι ἐν τῇ παροικίᾳ αὐτοῦ καὶ εὐλαβεῖς καὶ συνετοὺς καὶ τῆς γλώττης ἐμπείρους καὶ τὰ λοιπὰ ἰδιώματα τοῦ ἔθνους ἐπισταμένους· ὧν εἰδὼς τὰ ὀνόματα, ἑκὼνἑκουσίως editi antiqi. σιωπήσομαι, ἵνα μή τι ἐμπόδιον γένηται πρὸς τὸ ἐν ἑτέρῳ γοῦν χρόνῳ χρησιμευθῆναι τὴν Ἀρμενίαν. Καὶ νῦν γενόμενος μέχρι Σατάλων ἐν τοιούτῳ σώματι, τὰ μὲν λοιπὰ ἔδοξα τῇ τοῦ Θεοῦ χάριτι καθιστᾷν, εἰρηνεύσας τοὺς τῆς Ἀρμενίας ἐπισκόπους, καὶ διαλεχθεὶς αὐτοῖς τὰ πρέποντα, ὥστε ἀποθέσθαι τὴν συνήθη ἀδιαφορίανδιαφοράν Bigot., Reg. Secundus, coisl. Secundus. καὶ ἀναλαβεῖν τὴν γνησίαν τοῦ Κυρίου ὑπὲρ τῶν ἐκκλησιῶν σπουδήν, δοὺς αὐτοῖς καὶ τύπους περὶ τῶν ἀδιαφόρως κατὰ τὴν Ἀρμενίαν παρανομουμένων, ὅπως αὐτοῖς",
+          "candidate_score": 0.625132,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_32_34",
+          "bdc_text": "iulii anno etc. 32 . Ü [wer ] gutwilligen gemein bruͤder , im wort diener , uß der statt unnd lanndtschafft von Bern , sampt etlichen von Solothurn unnd Bieln , uf dem gespräch Zoffingen. [ Adresse auf der Rückseite : ] An die ersamen diener unnd vorständerVorsteher ( SI XI 1002 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_480",
+          "psc_text": "συντυχὼν τοῖς περὶ Θεόδοτον, παρʼ αὐτῶν λαβεῖν γραμματεῖον πίστεως, καὶ αὐτὸοὗτοι E. προτεῖναι τῷ προειρημένῳ· ἵνα ἀμφότερα γένηται, ἥ τε ὀρθὴ πίστις παρʼ αὐτοῦ ὁμολογηθῇ,ὁμολογῆται tres MSS. recen. καὶ αὐτοὶ πληροφορηθῶσι, μηδεμίαν ἔχοντες ἀντιλογίας ὑπόθεσιν ἐκ τοῦ τὰς παρʼ αὐτῶν προτάσεις παραδεχθῆναι. ἀλλὰ πρὶν μαθεῖν τίνος ἕνεκεν συνετύχομεν, καὶ τί ἡμῖν ἐκ τῆς ὁμιλίας κατώρθωται, οἱ περὶ τὸν ἐπίσκοπον Θεόδοτον οὐκέτι ἡμᾶς εἰς τὴν σύνοδον προτρέψασθαι κατηξίωσαν. ἀλλʼ ἀπὸ μέσης ἀνεζεύξαμενἀνέζευξαν editi antiqi. τῆς ὁδοῦ, ἀθυμήσαντες, ὅτι ἀτελεῖς ἡμῖν ποιοῦσι τοὺς ὑπὲρ τῆς εἰρήνης τῶν ἐκκλησιῶν καμάτους. Μετὰ ταῦτα τοίνυν, ἐπειδὴ κατέλαβεν ἡμᾶς ἡ ἀνάγκη τῆς ἐπὶ τὴν Ἀρμενίαν ὁδοῦ, εἰδὼς τοῦ ἀνδρὸς τὸ ἰδιότροπον καὶ βουλόμενος ὑπὸἐπί nonnulli MSS. μάρτυρι ἀξιοπίστῳ αὐτός τε ὑπὲρ τῶν πεπραγμένων ἀπολογήσασθαι κἀκεῖνον πληροφορῆσαι, ἦλθον ἐπὶ τὰ Γήτασα τὸν ἀγρὸν τοῦ θεοφιλεστάτου ἐπισκόπου Μελετίου, συμπαρόντος μοιμου E. καὶ αὐτοῦ τοῦ προειρημένου Θεοδότου· καὶ οὕτως ἐκεῖ, ἐπειδὴ ἐνεκλήθημεν παρʼ αὐτοῦ ἐπὶ τῇἐπὶ τῇ ...συναφείᾳ περὶ",
+          "candidate_score": 0.622597,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_32_34",
+          "bdc_text": "iulii anno etc. 32 . Ü [wer ] gutwilligen gemein bruͤder , im wort diener , uß der statt unnd lanndtschafft von Bern , sampt etlichen von Solothurn unnd Bieln , uf dem gespräch Zoffingen. [ Adresse auf der Rückseite : ] An die ersamen diener unnd vorständerVorsteher ( SI XI 1002 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_489",
+          "psc_text": "Σεπτεμβρίου μηνός. καὶ γὰρ καὶ φροντίδος ἄξια ἡμῖν περίκειταιπρόκειται E. πράγματα τῆς παρὰ σοῦ δεόμενα συνεργίας, εἴς τε κατάστασιν ἐπισκόπων καὶ εἰς βουλὴν καὶ σκέψιν τῶν μελετωμένων καθʼ ἡμῶν παρὰ τῆς χρηστότητος Γρηγορίου τοῦ Νυσσαέως ὃς συνόδους συγκροτεῖ κατὰ τὴν Ἀγκύραν καὶ οὐδένα τρόπον ἐπιβουλεύων ἡμῖν ἀφίησιν. Παραμυθητικήτῇ ὁμοζύγῳ Ἀρινθαίου add. editi antiqi; πρὸς τινὰ θλίψεσιν ἀδικήτοις περιπεσόντα Regius secundus; τινὶ θλίψεσιν ἀδικήτοις περιπεσόντι Bigot. Εὐχῆς ἄξιον ἦν, πρώτην διαπεμπομένους ἐπιστολήν, εὐθυμοτέραν ἔχεινσχεῖν E. τὴν τῶν γραμμάτων ὑπόθεσιν. οὕτω γὰρ ἂν ἡμῖν τὰ κατὰ γνώμην ὑπῆρξε, διότι πᾶσι βουλόμεθα τοῖς ἐν εὐσεβείᾳ ζῇν προαιρουμένοις πάντα τὸν βίον εἰς ἀγαθὸν εὐοδοῦσθαι. ἀλλʼ ἐπειδὴ ὁ διοικῶν τὴν ζωὴν ἡμῶν Κύριος, κατὰ τὴν ἄρρητον αὐτοῦ σοφίαν πάντως πρὸς τὸ σύμφερον τῶν ψυχῶν τῶν ἡμετέρων ταῦτα ᾠκονόμησε γενέσθαι, δι’ ὧν σοι μὲν ὀδυνηρὰν κατέστησε τὴν ζωήν, ἡμᾶς δέ, τοὺς τῇ κατὰ Θεὸν ἀγάπῃ συνημμένους, εἰς συμπάθειαν ἤγαγε, μαθόντας παρὰ τῶν ἀδελφῶν ἡμῶν ἐν οἷς",
+          "candidate_score": 0.621924,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_4_6",
+          "bdc_text": "unnd nach allem etc. unns gemeinlich unnd einhellengklich beraten unnd by uns beschlossenn , unangesechennohne Rüc ksicht auf ( SI VII 561 ) . die vereinbarung unnd verkherunngMi ßdeutung , falsche Auslegung , möglich wäre auch : Kehrtwendung ( gegenüber der früheren Haltung ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_178",
+          "psc_text": "περὶ αὐτὰ γένηται, ἔξεστιν αὐτῷ πρὸς ἡμᾶς ἀποπέμψαι, καὶ ἐσόμεθα ἡμεῖς δι’ ἑτέρας ὁδοῦ ὑπεύθυνοι τελέσμασι καὶ ἀπαιτηταῖς πάλιν γινόμενοι. Γρηγορίῳ ἀδελφῷ περὶ διαφορᾶς οὐσίας καὶ ὑποστάσεωςSic C, D, E; Γρηγορίῳ ἀδελφῷ in marg. περὶ διαφορᾶς οὐσίας καὶ ὑποστάσεως A, B; πρὸς Γρηγόριον ἀδελφὸν F. Ἐπειδὴ πολλοί, τὸ κοινὸν τῆς οὐσίαςφύσεως E. ἐπὶ τῶν μυστικῶν δογμάτων μὴ διακρίνοντες ἀπὸ τοῦ τῶν ὑποστάσεων λόγου, ταῖς αὐταῖς συνεμπίπτουσιν ὑπονοίαις, καὶ οἴονται διαφέρειν μηδὲν οὐσίαν ἢ ὑπόστασιν λέγειν (ὅθεν καὶ ἤρεσέ τισι τῶν ἀνεξετάστως τὰ τοιαῦτα προσδεχομένων, ὥσπερ μίαν οὐσίαν, οὕτω καὶ μίαν ὑπόστασιν λέγειν· καὶ τὸ ἔμπαλιν, οἱ τὰς τρεῖς ὑποστάσεις παραδεχόμενοι καὶ τὴν τῶν οὐσίων διαίρεσιν, κατὰ τὸν ἴσον ἀριθμόν, ἐκ τῆς ὁμολογίας ταύτης δογματίζειν οἴονται δεῖν)· διὰ τοῦτο ὡς ἂν μὴ καὶ σὺ τὰ ὅμοια πάθοις,πάθῃς C, D. ὑπόμνημά σοι διὰ βραχέων τὸν περὶ τούτου λόγον ἐποιησάμην. ἔστι τοίνυν, ὡς ἐν ὀλίγῳ παραστῆσαι, τοιαύτη τῶν λεγομένων ἡ ἔννοια. Πάντων τῶν",
+          "candidate_score": 0.617762,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_27",
+          "bdc_text": "wellenn wir wartenn , was jochauch immer ( SI III 6 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_964",
+          "psc_text": "πίστεως, δοξάζηται δὲ τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ, πλεονάζῃ δὲ καὶ πληθύνῃ τὸ τῆς ἀγάπης καλόν. ἀκούοντες δὲ ἡμεῖς εὐφραινώμεθα ἐπὶ τῇ προκοπῇ ὑμῶν τῇ κατὰ Θεόν· καὶ εἰ μὲν ἔτι διὰ σαρκὸς ἐπιδημεῖν τῷ κόσμῳ τούτῳ κελευόμεθα, καὶ ἴδοιμέν ποτε ὑμᾶς ἐν τῇ εἰρήνῃ τοῦ Θεοῦ· ἐὰν δὲ κελευσθῶμεν λοιπὸν ἀπᾶραι τῆς ζωῆς ταύτης, ἴδωμεν ὑμᾶς ἐν τῇ λαμπρότητι τῶν ἁγίων, μετὰ τῶν δι’ ὑπομονῆς καὶ πάσης ἐπιδείξεως ἀγαθῶν ἔργων εὐδοκιμούντων στεφανωθέντας. Πρὸς Εὐστάθιον τὸν Σεβαστηνόν. Καιρός, φησί, τοῦ σιγᾷν, καὶ καιρὸς τοῦ λαλεῖν, ὁ τοῦ Ἐκκλησιαστοῦ λόγος. οὐκοῦν καὶ νῦν, ἐπειδὴ αὐτάρκης ὁ τῆς σιωπῆς ἐγένετο χρόνος, εὔκαιρον λοιπὸν ἀνοῖξαι τὸ στόμα εἰς φανέρωσιν τῆς ἀληθείας τῶν ἀγνοουμένων. ἐπεὶ καὶ ὁ μέγας Ἰὼβ πολὺν μὲν χρόνον σιωπῇ τὰς συμφορὰς ἤνεγκεν, αὐτῷ τούτῳ τὴν ἀνδρείαν ἐπιδεικνύμενος, τῷ ἐγκαρτερεῖν τοῖς δυσφορωτάτοις πάθεσιν, ὅτε δὲ ἱκανῶς ἐν τῇ σιωπῇ διήθλησε, καὶ διέμεινεν ἐν τῷ βάθει τῆς καρδίας ἀποστέγων τὴν ἀλγηδόνα, τότε ἀνοίξας",
+          "candidate_score": 0.614727,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_33",
+          "bdc_text": "Ü [wer ] gutwilligen gemein bruͤder , im wort diener , uß der statt unnd lanndtschafft von Bern , sampt etlichen von Solothurn unnd Bieln , uf dem gespräch Zoffingen. [ Adresse auf der Rückseite :",
+          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_21",
+          "psc_text": "ἀλλʼ αὐτὴν τῶν βρωμάτων τὴν φύσιν καὶ τὴν τοῦ ὑποδεχομένου σώματος κατασκευὴν ἀφορμὴν ποιεῖσθαι δοξολογίας· πῶς ποικίλα εἴδη τροφῶν τῇ ἰδιότητι τῶν σωμάτων ἁρμόζοντα παρὰ τοῦ πάντα οἰκονομοῦντος ἐπινενόηται. εὐχαὶ πρὸ τῆς τροφῆς ἀξίως γινέσθωσαν τῶν τοῦ Θεοῦ παροχῶν, ὧν τε νῦν δίδωσι, καὶ ὧν πρὸς τὸ μέλλον ἐταμιεύσατο. εὐχαὶ μετὰ τροφὴντροφὰς C, E. εὐχαριστίαν τῶν δεδομένων ἔχουσαι καὶ αἴτησιν τῶν ἐπηγγελμένων. ὥρα μία τροφῆς ἀποτεταγμένη, ἡ αὐτὴ κατὰ περίοδον ἀπαντῶσα· ὡς ἐκ τῶν εἴκοσι τεσσάρων ὡρῶν τοῦ ἡμερονυκτίου μίαν εἶναι μόλιςμόλις om. A, B, F. ταύτην τὴν προσαναλισκομένην τῷ σώματι, τὰς δὲ λοιπὰς ἐν τῇ κατὰ νοῦν ἐνεργείᾳἐργασίᾳ A, B. ἀπασχολεῖσθαιἀπασχολεῖν C; ἀποπληροῦν E. τὸν ἀσκητήν. Ὕπνοι δὲ κοῦφοι καὶ εὐαπάλλακτοι, φυσικῶς ἀκολουθοῦντες τῷ συμμέτρῳλεπτῷ C, F, Ed. Ben.; συμμέτρῳ A, B, E, F in marg. τῆς διαίτης· κατʼ ἐπιτήδευσιν δὲ ταῖς περὶ τῶν μεγάλων μερίμναις διακοπτόμενοι. τὸ γὰρ βαθεῖ κάρῳ κατακρατεῖσθαι, λυομένων αὐτοῦαὐτῷ F. τῶν μελῶν, ὥστε σχολὴν",
+          "candidate_score": 0.614684,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_4_6",
+          "bdc_text": "unnd nach allem etc. unns gemeinlich unnd einhellengklich beraten unnd by uns beschlossenn , unangesechennohne Rüc ksicht auf ( SI VII 561 ) . die vereinbarung unnd verkherunngMi ßdeutung , falsche Auslegung , möglich wäre auch : Kehrtwendung ( gegenüber der früheren Haltung ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_411",
+          "psc_text": "χρηστοτέρων διανιστάμεθα. λέλυται πᾶσα Ἐκκλησία, ὡς οὐδὲ ἡ σὴ φρόνησις ἀγνοεῖ. καὶ ὁρᾷς πάντως τὰ ἑκασταχοῦ, οἷον ἀφʼ ὑψηλῆς τινὸς σκοπιᾶς τῆς τοῦ νοῦ θεωρίας· ὅπως, καθάπερ ἐν πελάγει, πολλῶν ὁμοῦ συμπλεόντων, ὑπὸ τῆς βίας τοῦ κλύδωνος πάντες ὁμοῦ ἀλλήλοις προσρήγνυνται· καὶ γίνεται τὸ ναυάγιον, πῆ μὲν ἐκ τῆς ἔξωθεν αἰτίας βιαίως κινούσης τὴν θάλατταν, πῆ δὲ ἐκ τῆς τῶν ἐμπλεόντωνπλεόντων E, Harl. ταραχῆς ἀντιβαινόντων ἀλλήλοις καὶ διωθουμένων. ἀρκεῖ ἐπὶ τῆς εἰκόνος ἐᾶσαι τὸν λόγον, οὔτε τῆς σῆς σοφίας ἐπιτρεπούσης τι πλέον, οὔτε τῆς καταστάσεως ἐπιτρεπούσης ἡμῖν τὴν παρρησίαν. καὶ πρὸς ταῦταταύτας E. τίς ἱκανὸς κυβερνήτης; τίς ἀξιόπιστος διαναστῆσαι τὸν Κύριον ἐπιτιμῆσαι τῷ ἀνέμῳ καὶ τῇ θαλάσσῃ; τίς ἕτερος ἢ ὁ ἐκ παιδὸς τοῖς ὑπὲρ τῆς εὐσεβείας ἐναθλήσας ἀγῶσιν; Ἐπεὶ οὖν ὥρμηται νῦν γνησίως πᾶν τὸ περὶ ἡμᾶς ὑγιαῖνον κατὰ τὴν πίστιν εἰς τὴν πρὸς τοὺς ὁμοδόξους κοινωνίαν καὶ ἕνωσιν, θαρρούντωςθαρροῦντες editi antiqi, sed ed. Haganoenis θαρροῦντας. ἤλθομεν εἰς τὴν",
+          "candidate_score": 0.610921,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_4",
+          "bdc_text": "unnd nach allem etc. unns gemeinlich unnd einhellengklich beraten unnd by uns beschlossenn , unangesechennohne Rüc ksicht auf ( SI VII 561 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1305",
+          "psc_text": "ῥᾴδιον, ἐὰν τοὺς ἔνδοθεν ἐκ τῶν παθῶν ἐπανισταμένους ἡμῖν θορύβους κατασιγάσωμεν, καὶ τῶν ἔξωθεν προσπιπτόντων ὑψηλοτέραν τὴν γνώμην καταστησώμεθα. καὶ γὰρ οὔτε ζημίαι, οὔτε ἀρρωστίαι, οὔτε αἱ λοιπαὶ δυσχέρειαι τοῦ βίου, ἅψονται τοῦ σπουδαίου, ἕως ἂν ἔχῃ τὴν διάνοιαν τῷ Θεῷ, ἐμπορευομένην,ἐμπολιτευομένην Med.; συμπορευομένην editi antiqui. καὶ τὸ μέλλον ἀποσκοποῦσαν, καὶ τῆς χαμόθεν ἐγειρομένης ζάλης κούφως καὶ εὐσταλῶς ὑπεραίρουσαν. ἐπεὶ οἵ γε σφοδρῶς ταῖς τοῦ βίου μερίμναις κατειλημμένοι, οἷον ὄρνιθες πολύσαρκοι εἰκῆ τὸ πτερὸν ἔχοντες, κάτω που σύρονται μετὰ τῶν βοσκημάτων. Σὲ δὲ τοσοῦτον ἰδεῖν ὑπὸ τῶν πραγμάτωνἰδεῖν add. E. ἐπετράπημεν, ὅσον οἱ ἐν πελάγει ἀλλήλους παραμειβόμενοι. πλὴν ἀλλʼ , ἐπειδὴ καὶ ἐξ ὄνυχος ἔστιν ὅλον γνωρίσαι τὸν λέοντα, ἐκ βραχείας τῆς πείρας ἡγούμεθά σε ἱκανῶς ἐγνωκέναι. ὅθεν καὶ μέγα ποιούμεθα τὸ ἐν λόγῳ σέ τινι τὰ καθʼτινι τὰ καθ̓ τὸ καθʼ Regius sec. et Coisl. sec. ἡμᾶς τίθεσθαι καὶ μὴ ἀπεῖναί σου τῆς διανοίας, ἀλλὰ διηνεκῶς σοι συνεῖναι διὰ",
+          "candidate_score": 0.608837,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 6,
+      "cf_id": "cf011",
+      "work_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2",
+      "max_score": 0.66622,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_29",
+          "bdc_text": "krafft sins geistsVgl. Joh 14 , 26. 16 , 13 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_431",
+          "psc_text": "ἔχων δὲ τὸν παράκλητον Luke 1, 67 ἐν ἑαυτῷ, τὸ πνεῦμα τοῦ Ζαχαρίου, ὃ διὰ τοῦ 1 John 3, 16 πληρώματος τῆς ἀγάπης ἐνεδείξατο, εὐδοκήσας 1 Thes. 2, 8 ὑπὲρ τῆς τῶν ἀδελφῶν ἀπολογίας καὶ τὴν ἑαυτοῦ θεῖναι ψυχήν· ἦν γὰρ καὶ ἔστιν γνήσιος Χριστοῦ Rev. 14, 4 μαθητής, ἀκολουθῶν τῷ ἀρνίῳ ὅπου ἂν ὑπάγῃ. Ἐντεῦθεν δὴ διεκρίνοντο οἱ λοιποί, καὶ φανεροὶ καὶ ἕτοιμοι ἐγίνοντο πρωτομάρτυρες, οἳ καὶ μετὰ πάσης προθυμίας ἀνεπλήρουν τὴν ὁμολογίαν τῆς μαρτυρίας, ἐφαίνοντο δὲ καὶ οἱ ἀνέτοιμοι καὶ ἀγύμναστοι καὶ ἔτι ἀσθενεῖς, ἀγῶνος μεγάλ��υ τόνον ἐνεγκεῖν μὴ δυνάμενοι· ὧν καὶ ἐξέτρωσαν ὡς δέκα τὸν ἀριθμόν· οἳ καὶ μεγάλην λύπην καὶ πένθος ἀμέτρητον ἐνεποίησαν ἡμῖν καὶ τὴν προθυμίαν τῶν λοιπῶν τῶν μὴ συνειλημμένων ἐνέκοψαν· οἳ καίπερ πάντα τὰ δεινὰ πάσχοντες, ὅμως συμπαρῆσαν τοῖς μάρτυσιν καὶ οὐκ ἀπελείποντο αὐτῶν, τότε δὲ οἱ πάντες μεγάλως ἐπτοήθημεν διὰ τὸ ἄδηλον τῆς ὁμολογίας, οὐ τὰς ἐπιφερομένας κολάσεις φοβούμενοι, ἀλλὰ τὸ τέλος",
+          "candidate_score": 0.66622,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_29",
+          "bdc_text": "krafft sins geistsVgl. Joh 14 , 26. 16 , 13 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_430",
+          "psc_text": "δικαιώμασι τοῦ κυρίου ἄμεμπτος καὶ πάσῃ τῇ πρὸς τὸν πλησίον λειτουργίᾳ ἄοκνος, ζῆλον θεοῦ πολὺν ἔχων καὶ ζέων τῷ πνεύματι· τοιοῦτος δή τις ὤν, τὴν οὕτως καθ’ ἡμῶν ἀλόγως γινομένην κρίσιν οὐκ ἐβάστασεν, ἀλλ’ ὑπερηγανάκτησεν καὶ ἠξίου καὶ αὐτὸς ἀκουσθῆναι ἀπολογούμενος ὑπὲρ τῶν ἀδελφῶν ὅτι μηδὲν ἄθεον μηδὲ ἀσεβές ἐστιν ἐν ἡμῖν. τῶν δὲ περὶ τὸ βῆμα καταβοησάντων αὐτοῦ, καὶ γὰρ ἦν ἐπίσημος, καὶ τοῦ ἡγεμόνος μὴ ἀνασχομένου τῆς οὕτως ὑπ’ αὐτοῦ δικαίας προταθείσης ἀξιώσεως, ἀλλὰ μόνον τοῦτο πυθομένου εἰ καὶ αὐτὸς εἴη Χριστιανός, τοῦ δὲ λαμπροτάτῃ φωνῇ ὁμολογήσαντος, ἀνελήφθη καὶ αὐτὸς εἰς τὸν κλῆρον τῶν μαρτύρων, παράκλητος Χριστιανῶν χρηματίσας, ἔχων δὲ τὸν παράκλητον Luke 1, 67 ἐν ἑαυτῷ, τὸ πνεῦμα τοῦ Ζαχαρίου, ὃ διὰ τοῦ 1 John 3, 16 πληρώματος τῆς ἀγάπης ἐνεδείξατο, εὐδοκήσας 1 Thes. 2, 8 ὑπὲρ τῆς τῶν ἀδελφῶν ἀπολογίας καὶ τὴν ἑαυτοῦ θεῖναι ψυχήν· ἦν γὰρ καὶ ἔστιν γνήσιος Χριστοῦ Rev. 14, 4 μαθητής, ἀκολουθῶν",
+          "candidate_score": 0.654813,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_19_21",
+          "bdc_text": "-AHVB 64/65 , S. 138-155 . erhalttendurch Gründe erwiesen ( SI II 1232 ) . unnd bißhar durch uns geprediget , war unnd stätbeständig ( SI XI 1818 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_544",
+          "psc_text": "ἡμᾶς λόγοι, ὀρθοδόξων μὲν καὶ ἐκκλησιαστικῶν, ὥς γε δὴ ἡ ἐκάστου παραδείκνυσιν τῆς θείας γραφῆς ἑρμηνεία, ἀδήλων δ’ ὅμως ἡμῖν, ὅτι μὴ τὴν προσηγορίαν ἐπάγεται τῶν συγγραψαμένων. Τούτων ἔν τινος σπουδάσματι κατὰ τῆς Ἀρτέμωνος αἱρέσεως πεπονημένῳ, ἣν αὖθις ὁ ἐκ Σαμοσάτων Παῦλος καθ’ ἡμᾶς ἀνανεώσασθαι πεπείραται, φέρεταί τις διήγησις ταῖς ἐξεταζομέναις ἡμῖν προσήκουσα ἱστορίαις. τὴν γάρ τοι δεδηλωμένην αἵρεσιν ψιλὸν ἄνθρωπον γενέσθαι τὸν σωτῆρα φάσκουσαν οὐ πρὸ πολλοῦ τε νεωτερισθεῖσαν διευθύνων, ἐπειδὴ σεμνύνειν αὐτὴν ὡς ἂν ἀρχαίαν οἱ ταύτης ἤθελον εἰσηγηταί, πολλὰ καὶ ἄλλα εἰς ἔλεγχον αὐτῶν τῆς βλασφήμου ψευδηγορίας παραθεὶς ὁ λόγος ταῦτα κατὰ λέξιν ἱστορεῖ· φασὶν γὰρ τοὺς μὲν προτέρους ἅπαντας καὶ αὐτοὺς τοὺς ἀποστόλους παρειληφέναι τε καὶ δεδιδαχέναι ταῦτα ἃ νῦν οὗτοι λέγουσιν, καὶ τετηρῆσθαι τὴν ἀλήθειαν τοῦ κηρύγματος μέχρι τῶν Βίκτορος χρόνων, ὃς ἦν τρισκαιδέκατος ἀπὸ Πέτρου ἐν Ῥώμῃ ἐπίσκοπος· ἀπὸ δὲ τοῦ διαδόχου αὐτοῦ Ζεφυρίνο�� παρακεχαράχθαι τὴν ἀλήθειαν. ἦν δ’ ἂν τυχὸν πιθανὸν τὸ λεγόμενον,",
+          "candidate_score": 0.649199,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_27_29",
+          "bdc_text": "wellenn wir wartenn , was jochauch immer ( SI III 6 ) . gott witer durch und mit uns wurcken , derselb uns ouch all in sinem namenn unnd sägen mit zugethanerhinzugefügter ( vgl . SI XIII 451 ) . krafft sins geistsVgl. Joh 14 , 26. 16 , 13 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_431",
+          "psc_text": "ἔχων δὲ τὸν παράκλητον Luke 1, 67 ἐν ἑαυτῷ, τὸ πνεῦμα τοῦ Ζαχαρίου, ὃ διὰ τοῦ 1 John 3, 16 πληρώματος τῆς ἀγάπης ἐνεδείξατο, εὐδοκήσας 1 Thes. 2, 8 ὑπὲρ τῆς τῶν ἀδελφῶν ἀπολογίας καὶ τὴν ἑαυτοῦ θεῖναι ψυχήν· ἦν γὰρ καὶ ἔστιν γνήσιος Χριστοῦ Rev. 14, 4 μαθητής, ἀκολουθῶν τῷ ἀρνίῳ ὅπου ἂν ὑπάγῃ. Ἐντεῦθεν δὴ διεκρίνοντο οἱ λοιποί, καὶ φανεροὶ καὶ ἕτοιμοι ἐγίνοντο πρωτομάρτυρες, οἳ καὶ μετὰ πάσης προθυμίας ἀνεπλήρουν τὴν ὁμολογίαν τῆς μαρτυρίας, ἐφαίνοντο δὲ καὶ οἱ ἀνέτοιμοι καὶ ἀγύμναστοι καὶ ἔτι ἀσθενεῖς, ἀγῶνος μεγάλου τόνον ἐνεγκεῖν μὴ δυνάμενοι· ὧν καὶ ἐξέτρωσαν ὡς δέκα τὸν ἀριθμόν· οἳ καὶ μεγάλην λύπην καὶ πένθος ἀμέτρητον ἐνεποίησαν ἡμῖν καὶ τὴν προθυμίαν τῶν λοιπῶν τῶν μὴ συνειλημμένων ἐνέκοψαν· οἳ καίπερ πάντα τὰ δεινὰ πάσχοντες, ὅμως συμπαρῆσαν τοῖς μάρτυσιν καὶ οὐκ ἀπελείποντο αὐτῶν, τότε δὲ οἱ πάντες μεγάλως ἐπτοήθημεν διὰ τὸ ἄδηλον τῆς ὁμολογίας, οὐ τὰς ἐπιφερομένας κολάσεις φοβούμενοι, ἀλλὰ τὸ τέλος",
+          "candidate_score": 0.648533,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_0",
+          "bdc_text": "Gnad unnd frid von gott unnserm hern zuvor , günstigen liebenn bruͤder .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_728",
+          "psc_text": "πρὸς τοῦ σωτῆρος καὶ τῶν ἀποστόλων ὑποδεξαμένου, Gal. 1, 19 ὃν καὶ ἀδελφὸν τοῦ Χριστοῦ χρηματίσαι οἱ θεῖοι λόγοι περιέχουσιν, εἰς δεῦρο πεφυλαγμένον οἱ τῇδε κατὰ διαδοχὴν περιέποντες ἀδελφοὶ σαφῶς τοῖς πᾶσιν ἐπιδείκνυνται οἷον περὶ τοὺς ἁγίους ἄνδρας τοῦ θεοφιλοῦς ἕνεκεν οἵ τε πάλαι καὶ οἱ εἰς ἡμᾶς ἔσῳζόν τε καὶ ἀποσῴζουσι σέβας. καὶ ταῦτα μὲν ταύτῃ. Ὅ γε μὴν Διονύσιος πρὸς ταῖς δηλωθείσαις ἐπιστολαῖς αὐτοῦ ἔτι καὶ τὰς φερομένας ἑορταστικὰς τὸ τηνικαῦτα συντάττει, πανηγυρικωτέρους ἐν αὐταῖς περὶ τῆς τοῦ πάσχα ἑορτῆς ἀνακινῶν λόγους. τούτων τὴν μὲν Φλαυΐῳ προσφωνεῖ, τὴν δὲ Δομετίῳ καὶ Διδύμῳ, ἐν ᾗ καὶ κανόνα ἐκτίθεται ὀκταετηρίδος, ὅτι μὴ ἄλλοτε ἢ μετὰ τὴν ἐαρινὴν ἰσημερίαν προσήκοι τὴν τοῦ πάσχα ἑορτὴν ἐπιτελεῖν, παριστάμενος· πρὸς ταύταις καὶ ἄλλην τοῖς κατ’ Ἀλεξάνδρειαν συμπρεσβυτέροις ἐπιστολὴν διαχαράττει ἑτέροις τε ὁμοῦ διαφόρως, καὶ ταύτας ἔτι τοῦ διωγμοῦ συνεστῶτος. Ἐπιλαβούσης δὲ ὅσον οὔπω τῆς εἰρήνης, ἐπάνεισι μὲν εἰς τὴν Ἀλεξάνδρειαν, πάλιν δ’ ἐνταῦθα στάσεως",
+          "candidate_score": 0.647872,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_20_22",
+          "bdc_text": "erhalttendurch Gründe erwiesen ( SI II 1232 ) . unnd bißhar durch uns geprediget , war unnd stätbeständig ( SI XI 1818 ) . zu belyben , anohne .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_544",
+          "psc_text": "ἡμᾶς λόγοι, ὀρθοδόξων μὲν ��αὶ ἐκκλησιαστικῶν, ὥς γε δὴ ἡ ἐκάστου παραδείκνυσιν τῆς θείας γραφῆς ἑρμηνεία, ἀδήλων δ’ ὅμως ἡμῖν, ὅτι μὴ τὴν προσηγορίαν ἐπάγεται τῶν συγγραψαμένων. Τούτων ἔν τινος σπουδάσματι κατὰ τῆς Ἀρτέμωνος αἱρέσεως πεπονημένῳ, ἣν αὖθις ὁ ἐκ Σαμοσάτων Παῦλος καθ’ ἡμᾶς ἀνανεώσασθαι πεπείραται, φέρεταί τις διήγησις ταῖς ἐξεταζομέναις ἡμῖν προσήκουσα ἱστορίαις. τὴν γάρ τοι δεδηλωμένην αἵρεσιν ψιλὸν ἄνθρωπον γενέσθαι τὸν σωτῆρα φάσκουσαν οὐ πρὸ πολλοῦ τε νεωτερισθεῖσαν διευθύνων, ἐπειδὴ σεμνύνειν αὐτὴν ὡς ἂν ἀρχαίαν οἱ ταύτης ἤθελον εἰσηγηταί, πολλὰ καὶ ἄλλα εἰς ἔλεγχον αὐτῶν τῆς βλασφήμου ψευδηγορίας παραθεὶς ὁ λόγος ταῦτα κατὰ λέξιν ἱστορεῖ· φασὶν γὰρ τοὺς μὲν προτέρους ἅπαντας καὶ αὐτοὺς τοὺς ἀποστόλους παρειληφέναι τε καὶ δεδιδαχέναι ταῦτα ἃ νῦν οὗτοι λέγουσιν, καὶ τετηρῆσθαι τὴν ἀλήθειαν τοῦ κηρύγματος μέχρι τῶν Βίκτορος χρόνων, ὃς ἦν τρισκαιδέκατος ἀπὸ Πέτρου ἐν Ῥώμῃ ἐπίσκοπος· ἀπὸ δὲ τοῦ διαδόχου αὐτοῦ Ζεφυρίνου παρακεχαράχθαι τὴν ἀλήθειαν. ἦν δ’ ἂν τυχὸν πιθανὸν τὸ λεγόμενον,",
+          "candidate_score": 0.645441,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_21_23",
+          "bdc_text": "unnd bißhar durch uns geprediget , war unnd stätbeständig ( SI XI 1818 ) . zu belyben , anohne . alle enndrung etc. Deßhalb üch ouch zum trüwlichesten ermannt unnd gepettenn habenn , by demselben nach üwerm erpietennAnerbieten ( vgl. SI IV 1869f) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_538",
+          "psc_text": "ἀλλὰ καὶ πολὺ πρότερον ἐπὶ τῶν πρὸ ἡμῶν, τῶν παρὰ τὸ ἀκριβές, ὡς εἰκός, κρατούντων τὴν καθ’ ἁπλότητα καὶ ἰδιωτισμὸν συνήθειαν εἰς τὸ μετέπειτα πεποιηκότων, καὶ οὐδὲν ἔλαττον πάντες οὗτοι εἰρήνευσάν τε καὶ εἰρηνεύομεν πρὸς ἀλλήλους, καὶ ἡ διαφωνία τῆς νηστείας τὴν ὁμόνοιαν τῆς πίστεως συνίστησιν. Τούτοις καὶ ἱστορίαν προστίθησιν, ἣν οἰκείως παραθήσομαι, τοῦτον ἔχουσαν τὸν τρόπον· ἐν οἷς καὶ οἱ πρὸ Σωτῆρος πρεσβύτεροι, οἱ προστάντες τῆς ἐκκλησίας ἧς σὺ νῦν ἀφηγῇ, Ἀνίκητον λέγομεν καὶ Πίον Ὑγῖνόν τε καὶ Τελεσφόρον καὶ Ξύστον, οὔτε αὐτοὶ ἐτήρησαν οὔτε τοῖς μετ’ αὐτῶν ἐπέτρεπον, καὶ οὐδὲν ἔλαττον αὐτοὶ μὴ τηροῦντες εἰρήνευον τοῖς ἀπὸ τῶν παροικιῶν ἐν αἷς ἐτηρεῖτο, ἐρχομένοις πρὸς αὐτούς· καίτοι μᾶλλον ἐναντίον ἦν τὸ τηρεῖν τοῖς μὴ τηροῦσιν. καὶ οὐδέποτε διὰ τὸ εἶδος τοῦτο ἀπεβλήθησάν τινες, ἀλλ’ αὐτοὶ μὴ τηροῦντες οἱ πρὸ σοῦ πρεσβύτεροι τοῖς ἀπὸ τῶν παροικιῶ τηροῦσιν ἔπεμπον εὐχαριστίαν, καὶ τοῦ μακαρίου Πολυκάρπου ἐπιδημήσαντος τῇ Ῥώμῃ ἐπὶ Ἀνικήτου καὶ περὶ",
+          "candidate_score": 0.645061,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_20_22",
+          "bdc_text": "erhalttendurch Gründe erwiesen ( SI II 1232 ) . unnd bißhar durch uns geprediget , war unnd stätbeständig ( SI XI 1818 ) . zu belyben , anohne .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_303",
+          "psc_text": "τις τῶν ἡμετέρων, διὰ τὴν πρὸς θεὸν μαρτυρίαν κατακριθεὶς πρὸς θηρία, Ign. Rom. 4 ὅτι σῖτός εἰμι θεοῦ καὶ δι’ ὀδόντων θηρίων ἀλήθομαι, ἵνα καθαρὸς ἄρτος εὑρεθῶ. Καὶ ὁ Πολύκαρπος δὲ τούτων αὐτῶν μέμνηται ἐν τῇ φερομένῃ αὐτοῦ πρὸς Φιλιππησίους ἐπιστολῇ Polycarp, Philipp. 9 φάσκων αὐτοῖς ῥήμασιν· παρακαλῶ οὖν πάντας ὑμᾶς πειθαρχεῖν καὶ ἀσκεῖν πᾶσαν ὑπομονήν, ἣν εἴδετε κατ’ ὀφθαλμοὺς οὐ μόνον ἐν τοῖς μακαρίοις Ἰγνατίῳ καὶ Ῥούφῳ καὶ Ζωσίμῳ, ἀλλὰ καὶ ἐν ἄλλοις τοῖς ἐξ ὑμῶν καὶ ἐν αὐτῷ Παύλῳ καὶ τοῖς λοιποῖς ἀποστόλοις, πεπεισμένους ὅτι οὗτοι Phil. 2, 16 πάντες οὐκ εἰς κενὸν ἔδραμον, ἀλλ’ ἐν πίστει καὶ δικαιοσύνῃ, καὶ ὅτι εἰς τὸν ὀφειλόμενον αὐτοῖς 1 Clem. 5 τόπον εἰσὶν παρὰ κυρίῳ, ᾧ καὶ συνέπαθον. οὐ 2 Tim. 4, 10 γὰρ τὸν νῦν ἠγάπησαν αἰῶνα, ἀλλὰ τὸν ὑπὲρ ἡμῶν ἀποθανόντα καὶ δι’ ἡμᾶς ὑπὸ τοῦ θεοῦ Polycarp, Philipp. 13 ἀναστάντα. καὶ ἑξῆς ἐπιφέρει· ἐγράψατέ μοι καὶ ὑμεῖς καὶ",
+          "candidate_score": 0.643644,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_20_22",
+          "bdc_text": "erhalttendurch Gründe erwiesen ( SI II 1232 ) . unnd bißhar durch uns geprediget , war unnd stätbeständig ( SI XI 1818 ) . zu belyben , anohne .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_290",
+          "psc_text": "τὴν τῶν ἑξῆς προΐωμεν ἱστορίαν. Μετὰ Νέρωνα καὶ Δομετιανὸν κατὰ τοῦτον οὗ νῦν τοὺς χρόνους ἐξετάζομεν, μερικῶς καὶ κατὰ πόλεις ἐξ ἐπαναστάσεως δήμων τὸν καθ’ ἡμῶν κατέχει λόγος ἀνακινηθῆναι διωγμόν· ἐν ᾧ Συμεῶνα τὸν τοῦ Κλωπᾶ, ὃν δεύτερον καταστῆναι τῆς ἐν Ἱεροσολύμοις ἐκκλησίας ἐπίσκοπον ἐδηλώσαμεν, μαρτυρίῳ τὸν βίον ἀναλῦσαι παρειλήφαμεν. καὶ τούτου μάρτυς αὐτὸς ἐκεῖνος, οὗ διαφόροις ἤδη πρότερον ἐχρησάμεθα φωναῖς, Ἡγήσιππος· ὃς δὴ περί τινων αἱρετικῶν ἱστορῶν, ἐπιφέρει δηλῶν ὡς ἄρα ὑπὸ τούτων κατὰ τόνδε τὸν χρόνον ὑπομείνας κατηγορίαν, πολυτρόπως ὁ δηλούμενος ὡς ἂν Χριστιανὸς ἐπὶ πλείσταις αἰκισθεὶς ἡμέραις αὐτόν τε τὸν δικαστὴν καὶ τοὺς ἀμφ’ αὐτὸν εἰς τὰ μέγιστα καταπλήξας, τῷ τοῦ κυρίου πάθει παραπλήσιον τέλος ἀπηνέγκατο· οὐδὲν δὲ οἷον καὶ τοῦ συγγραφέως ἐπακοῦσαι, αὐτὰ δὴ ταῦτα κατὰ λέξιν ὧδέ πως ἱστοροῦντος ἀπὸ τούτων δηλαδὴ τῶν αἱρετικῶν κατηγοροῦσί τινες Σίμωνος τοῦ Κλωπᾶ ὡς ὄντος ἀπὸ Δαυὶδ καὶ Χριστιανοῦ, καὶ οὕτως μαρτυρεῖ ἐτῶν ὢν ρκ ἐπὶ Τραϊανοῦ Καίσαρος καὶ",
+          "candidate_score": 0.643633,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_20_22",
+          "bdc_text": "erhalttendurch Gründe erwiesen ( SI II 1232 ) . unnd bißhar durch uns geprediget , war unnd stätbeständig ( SI XI 1818 ) . zu belyben , anohne .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_320",
+          "psc_text": "ὁ Πολύκαρπος ἅμ’ ἑτέροις ἐμαρτύρησεν ἐπὶ τῆς Σμυρναίων πόλεως. ΙΣ Ὅπως Ἰουστῖνος ὁ φιλόσοφος τὸν Χριστοῦ λόγον ἐπὶ τῆς Ῥωμαίων πόλεως πρεσβεύων ἐμαρτύρησεν. ΙΖ Περὶ ὧν Ἰουστῖνος ἐν ἰδίῳ συγγράμματι μνημονεύει μαρτύρων. ΙΗ Τίνες εἰς ἡμᾶς ἦλθον τῶν Ἰουστίνου λόγων. ΙΘ Τίνες ἐπὶ τῆς Οὐήρου βασιλείας τῆς Ῥωμαίων καὶ Ἀλεξανδρέων ἐκκλησίας προέστησαν. Κ Τίνες οἱ τῆς Ἀντιοχέων. ΚΑ Περὶ τῶν κατὰ τούτους διαλαμψάντων ἐκκλησιαστικῶν συγγραφέων. ΚΒ Περὶ Ἡγησίππου καὶ ὧν αὐτὸς μνημονεύει. ΚΓ Περὶ Διονυσίου Κορινθίων ἐπισκόπου καὶ ὧν ἔγραψεν ἐπιστολῶν. ΚΔ Περὶ Θεοφίλου Ἀντιοχέων ἐπισκόπου. ΚΕ Περὶ Φιλίππου καὶ Μοδέστου. ΚΣ Περὶ Μελίτωνος καὶ ὧν αὐτὸς ἐμνημόνευσεν. ΚΖ Περὶ Ἀπολιναρίου. ΚΗ Περὶ Μουσανοῦ. ΚΘ Περὶ τῆς κατὰ Τατιανὸν αἱρέσεως. Λ Περὶ Βαρδησάνου τοῦ Σύρου καὶ τῶν φερομένων αὐτοῦ λόγων. Ἀμφὶ δὲ τὸ δωδέκατον ἔτος τῆς Τραϊανοῦ βασιλείας ὁ μικρῷ πρόσθεν ἡμῖν τῆς ἐν Ἀλεξανδρείᾳ παροικίας δηλωθεὶς ἐπίσκοπος τὴν ζωὴν μεταλλάττει, τέταρτος δ’ ἀπὸ τῶν ἀποστόλων τὴν τῶν αὐτόθι λειτουργίαν",
+          "candidate_score": 0.642274,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_28_30",
+          "bdc_text": "gott witer durch und mit uns wurcken , derselb uns ouch all in sinem namenn unnd sägen mit zugethanerhinzugefügter ( vgl . SI XIII 451 ) . krafft sins geistsVgl. Joh 14 , 26. 16 , 13 . erhaltten , das wir üch insonderheit wünschent .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_431",
+          "psc_text": "ἔχων δὲ τὸν παράκλητον Luke 1, 67 ἐν ἑαυτῷ, τὸ πνεῦμα τοῦ Ζαχαρίου, ὃ διὰ τοῦ 1 John 3, 16 πληρώματος τῆς ἀγάπης ἐνεδείξατο, εὐδοκήσας 1 Thes. 2, 8 ὑπὲρ τῆς τῶν ἀδελφῶν ἀπολογίας καὶ τὴν ἑαυτοῦ θεῖναι ψυχήν· ἦν γὰρ καὶ ἔστιν γνήσιος Χριστοῦ Rev. 14, 4 μαθητής, ἀκολουθῶν τῷ ἀρνίῳ ὅπου ἂν ὑπάγῃ. Ἐντεῦθεν δὴ διεκρίνοντο οἱ λοιποί, καὶ φανεροὶ καὶ ἕτοιμοι ἐγίνοντο πρωτομάρτυρες, οἳ καὶ μετὰ πάσης προθυμίας ἀνεπλήρουν τὴν ὁμολογίαν τῆς μαρτυρίας, ἐφαίνοντο δὲ καὶ οἱ ἀνέτοιμοι καὶ ἀγύμναστοι καὶ ἔτι ἀσθενεῖς, ἀγῶνος μεγάλου τόνον ἐνεγκεῖν μὴ δυνάμενοι· ὧν καὶ ἐξέτρωσαν ὡς δέκα τὸν ἀριθμόν· οἳ καὶ μεγάλην λύπην καὶ πένθος ἀμέτρητον ἐνεποίησαν ἡμῖν καὶ τὴν προθυμίαν τῶν λοιπῶν τῶν μὴ συνειλημμένων ἐνέκοψαν· οἳ καίπερ πάντα τὰ δεινὰ πάσχοντες, ὅμως συμπαρῆσαν τοῖς μάρτυσιν καὶ οὐκ ἀπελείποντο αὐτῶν, τότε δὲ οἱ πάντες μεγάλως ἐπτοήθημεν διὰ τὸ ἄδηλον τῆς ὁμολογίας, οὐ τὰς ἐπιφερομένας κολάσεις φοβούμενοι, ἀλλὰ τὸ τέλος",
+          "candidate_score": 0.642084,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_21_23",
+          "bdc_text": "unnd bißhar durch uns geprediget , war unnd stätbeständig ( SI XI 1818 ) . zu belyben , anohne . alle enndrung etc. Deßhalb üch ouch zum trüwlichesten ermannt unnd gepettenn habenn , by demselben nach üwerm erpietennAnerbieten ( vgl. SI IV 1869f) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_918",
+          "psc_text": "ἔσχηκα, ἀλλ’ οὐ παρὰ πάντων τοῦτο αἰτηθὲν κατεῖδον· εἰ μὲν οὖν τινες εἶεν τῇ αὐτῇ δεισιδαιμονίᾳ διαμένοντες, οὕτως ἕνα ἕκαστον ἐν τῇ ἰδίᾳ προαιρέσει τὴν βούλησιν ἔχειν καὶ εἰ βούλοιντο, τὴν τῶν θεῶν θρῃσκείαν ἐπιγινώσκειν. ὅμως καὶ τοῖς τῆς αὐτῆς πόλεως Νικομηδεῦσιν καὶ ταῖς λοιπαῖς πόλεσιν, αἳ καὶ αὐταὶ εἰς τοσοῦτον τὴν ὁμοίαν αἴτησιν περισπουδάστως πρός με πεποιήκασιν, δηλονότι ἵνα μηδεὶς τῶν Χριστιανῶν ταῖς πόλεσιν ἐνοικοίη, ἀνάγκην ἔσχον προσφιλῶς ἀποκρίνασθαι, ὅτι δὴ αὐτὸ τοῦτο καὶ οἱ ἀρχαῖοι αὐτοκράτορες πάντες διεφύλαξαν καὶ αὐτοῖς τοῖς θεοῖς, δι’ οὓς πάντες ἄνθρωποι καὶ αὐτὴ ἡ τῶν δημοσίων διοίκησις συνίσταται, ἤρεσεν οὖν ὥστε τὴν τοσαύτην αἴτησιν, ἣν ὑπὲρ τῆς θρῃσκείας τοῦ θείου αὐτῶν ἀναφέρουσιν, βεβαιώσαιμι. τοιγαροῦν εἰ κα��� τὰ μάλιστα καὶ τῇ σῇ καθοσιώσει πρὸ τούτου τοῦ χρόνου διὰ γραμμάτων ἐπέσταλται καὶ δι’ ἐντολῶν ὁμοίως κεκέλευσται ἵνα μὴ κατὰ τῶν ἐπαρχιωτῶν τὸ τοιοῦτον ἔθος διαφυλάξαι ἐπιμεληθέντων μηδὲν τραχέως, ἀλλὰ ἀνεξικάκως καὶ συμμέτρως συμπεριφέροιντο αὐτοῖς, ὅμως",
+          "candidate_score": 0.639488,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_20_22",
+          "bdc_text": "erhalttendurch Gründe erwiesen ( SI II 1232 ) . unnd bißhar durch uns geprediget , war unnd stätbeständig ( SI XI 1818 ) . zu belyben , anohne .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_298",
+          "psc_text": "Ἀσίας τῶν ἀποστόλων ὁμιλητὴς Πολύκαρπος, τῆς κατὰ Σμύρναν ἐκκλησίας πρὸς τῶν αὐτοπτῶν καὶ ὑπηρετῶν τοῦ κυρίου τὴν ἐπισκοπὴν ἐγκεχειρισμένος· καθ’ ὃν ἐγνωρίζετο Παπίας, τῆς ἐν Ἱεραπόλει παροικίας καὶ αὐτὸς ἐπίσκοπος, ὅ τε παρὰ πλείστοις εἰς ἔτι νῦν διαβόητος Ἰγνάτιος, τῆς κατὰ Ἀντιόχειαν Πέτρου διαδοχῆς δεύτερος τὴν ἐπισκοπὴν κεκληρωμένος. λόγος δ’ ἔχει τοῦτον ἀπὸ Συρίας. ἐπὶ τὴν Ῥωμαίων πόλιν ἀναπεμφθέντα, θηρίων γενέσθαι βορὰν τῆς εἰς Χριστὸν μαρτυρίας ἕνεκεν· καὶ δὴ τὴν δι’ Ἀσίας ἀνακομιδὴν μετ’ ἐπιμελεστάτης φρουρῶν φυλακῆς ποιούμενος, τὰς κατὰ πόλιν αἷς ἐπεδήμει, παροικίας ταῖς διὰ λόγων ὁμιλίαις τε καὶ προτροπαῖς ἐπιρρωννύς, ἐν πρώτοις μάλιστα προφυλάττεσθαι τὰς αἱρέσεις ἄρτι τότε πρῶτον ἐπιπολαζούσας παρῄνει προύτρεπέν τε ἀπρὶξ ἔχεσθαι τῆς τῶν ἀποστόλων παραδόσεως, ἣν ὑπὲρ ἀσφαλείας καὶ ἐγγράφως ἤδη μαρτυρόμενος διατυποῦσθαι ἀναγκαῖον ἡγεῖτο. Ign. Eph. 21 Ign. Eph. 1. 2. 6 οὕτω δῆτα ἐν Σμύρνῃ γενόμενος, ἔνθα ὁ Πολύκαρπος ἦν, μίαν μὲν τῇ κατὰ τὴν Ἔφεσον ἐπιστολὴν Ign. Magn. 2. 15 ἐκκλησίᾳ",
+          "candidate_score": 0.637813,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_9",
+          "bdc_text": "in demselben , by luterm heiligem wort gottes , uff unnser disputatzZur Berner Disputation von 1528 s .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_9",
+          "psc_text": "τοῦ θεοῦ παῖδα γνήσιον καὶ μονογενῆ, τὸν τῶν γενητῶν ἁπάντων κύριον καὶ θεὸν καὶ βασιλέα τὸ κῦρος ὁμοῦ καὶ τὸ κράτος αὐτῇ θεότητι καὶ δυνάμει καὶ τιμῇ παρὰ τοῦ πατρὸς ὑποδεδεγμένον, ὅτι δὴ κατὰ τὰς John 1, 1. 3 περὶ αὐτοῦ μυστικὰς τῶν γραφῶν θεολογίας ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος, καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν, καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος· πάντα δι’ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν. τοῦτό τοι καὶ ὁ μέγας Μωυσῆς, ὡς ἂν προφητῶν ἁπάντων παλαιότατος, θείῳ πνεύματι τὴν τοῦ παντὸς οὐσίωσίν τε καὶ διακόσμησιν ὑπογράφων, τὸν κοσμοποιὸν καὶ δημιουργὸν τῶν ὅλων αὐτῷ δὴ τῷ Χριστῷ καὶ οὐδὲ ἄλλῳ ἢ τῷ θείῳ δηλαδὴ καὶ πρωτογόνῳ ἑαυτοῦ λόγῳ τὴν τῶν ὑποβεβηκότων ποίησιν παραχωροῦντα διδάσκει αὐτῷ τε κοινολογούμενον Gen. 1, 26 ἐπὶ τῆς ἀνθρωπογονίας· εἶπεν γὰρ φησὶν ὁ θεός· ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ’ εἰκόνα ἡμετέραν καὶ καθ’ ὁμοίωσιν. ταύτην δὲ ἐγγυᾶται τὴν φωνὴν προφητῶν ἄλλος, ὧδέ",
+          "candidate_score": 0.637788,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_20_22",
+          "bdc_text": "erhalttendurch Gründe erwiesen ( SI II 1232 ) . unnd bißhar durch uns geprediget , war unnd stätbeständig ( SI XI 1818 ) . zu belyben , anohne .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_395",
+          "psc_text": "ὧν καὶ εἰς ἡμᾶς τῆς ἀποστολικῆς παραδόσεως ἡ τῆς ὑγιοῦς πίστεως ἔγγραφος κατῆλθεν ὀρθοδοξία. Ὁ μὲν οὖν Ἡγήσιππος ἐν πέντε τοῖς εἰς ἡμᾶς ἐλθοῦσιν ὑπομνήμασιν τῆς ἰδίας γνώμης πληρεστάτην μνήμην καταλέλοιπεν· ἐν οἷς δηλοῖ ὡς πλείστοις ἐπισκόποις συμμίξειεν ἀποδημίαν στειλάμενος μέχρι Ῥώμης, καὶ ὡς ὅτι τὴν αὐτὴν παρὰ πάντων παρείληφεν διδασκαλίαν. ἀκοῦσαί γέ τοι πάρεστιν μετά τινα περὶ τῆς Κλήμεντος πρὸς Κορινθίους ἐπιστολῆς αὐτῷ εἰρημένα ἐπιλέγοντος ταῦτα· καὶ ἐπέμενεν ἡ ἐκκλησία ἡ Κορινθίων ἐν τῷ ὀρθῷ λόγῳ μέχρι Πρίμου ἐπισκοπεύοντος ἐν Κορίνθῳ· οἷς συνέμιξα πλέων εἰς Ῥώμην καὶ συνδιέτριψα τοῖς Κορινθίοις ἡμέρας ἱκανάς, ἐν αἷς συνανεπάημεν τῷ ὀρθῷ λόγῳ· γενόμενος δὲ ἐν Ῥώμῃ, διαδοχὴν ἐποιησάμην μέχρις Ἀνικήτου· οὗ διάκονος ἦν Ἐλεύθερος, καὶ παρὰ Ἀνικήτου διαδέχεται Σωτήρ, μεθ’ ὃν Ἐλεύθερος. ἐν ἑκάστῃ δὲ διαδοχῇ καὶ ἐν ἑκάστῃ πόλει οὕτως ἔχει ὡς ὁ νόμος κηρύσσει καὶ οἱ προφῆται καὶ ὁ κύριος. Ὁ δ’ αὐτὸς καὶ τῶν κατ’ αὐτὸν αἱρέσεων τὰς ἀρχὰς ὑποτίθεται",
+          "candidate_score": 0.637681,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_21_23",
+          "bdc_text": "unnd bißhar durch uns geprediget , war unnd stätbeständig ( SI XI 1818 ) . zu belyben , anohne . alle enndrung etc. Deßhalb üch ouch zum trüwlichesten ermannt unnd gepettenn habenn , by demselben nach üwerm erpietennAnerbieten ( vgl. SI IV 1869f) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_337",
+          "psc_text": "ὡς μηδένα τῶν εἰς νῦν αἰσχρὰν ἐπιφέρειν τολμᾶν κατὰ τῆς πίστεως ἡμῶν δυσφημίαν μηδέ τινα τοιαύτην διαβολὴν οἵαις πάλαι πρότερον φίλον ἦν χρῆσθαι τοῖς καθ’ ἡμῶν ἐπισυνισταμένοις. Ὅμως δ’ οὖν κατὰ τοὺς δηλουμένους αὖθις παρῆγεν εἰς μέσον ἡ ἀλήθεια πλείους ἑαυτῆς ὑπερμάχους, οὐ δι’ ἀγράφων αὐτὸ μόνον ἐλέγχων, ἀλλὰ καὶ δι’ ἐγγράφων ἀποδείξεων κατὰ τῶν ἀθέων αἱρέσεων στρατευομένους· ἐν τούτοις ἐγνωρίζετο Ἡγήσιππος, οὗ πλείσταις ἤδη πρότερον κεχρήμεθα φωναῖς, ὡς ἂν ἐκ τῆς αὐτοῦ παραδόσεως τινὰ τῶν κατὰ τοὺς ἀποστόλους παραθέμενοι. ἐν πέντε δ’ οὖν συγγράμμασιν οὗτος τὴν ἀπλανῆ παράδοσιν τοῦ ἀποστολικοῦ κηρύγματος ἁπλουστάτῃ συντάξει γραφῆς ὑπομνηματισάμενος, καθ’ ὃν ἐγνωρίζετο σημαίνει χρόνον, περὶ τῶν ἀρχῆθεν ἰδρυσάντων τὰ εἴδωλα οὕτω πως γράφων· οἷς κενοτάφια καὶ ναοὺς ἐποίησαν ὡς μέχρι νῦν· ὧν ἐστιν καὶ Ἀντίνοος, δοῦλος Ἁδριανοῦ Καίσαρος, οὗ καὶ ἀγὼν ἄγεται Ἀντινόειος, ὁ ἐφ’ ἡμῶν γενόμενος. καὶ γὰρ πόλιν ἔκτισεν ἐπώνυμον Ἀντινόου καὶ προφήτας. κατ’ αὐτὸν δὲ καὶ Ἰουστῖνος, γνήσιος τῆς ἀληθοῦς",
+          "candidate_score": 0.635288,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_21_23",
+          "bdc_text": "unnd bißhar durch uns geprediget , war unnd stätbeständig ( SI XI 1818 ) . zu belyben , anohne . alle enndrung etc. Deßhalb üch ouch zum trüwlichesten ermannt unnd gepettenn habenn , by demselben nach üwerm erpietennAnerbieten ( vgl. SI IV 1869f) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_364",
+          "psc_text": "θεοπρεπῆ πρεσβύτην. Ἐπὶ τούτοις ἡ περὶ αὐτοῦ γραφὴ κατὰ λέξιν ὧδέ πως τὰ ἑξῆς τῆς ἱστορίας ἔχει· ἐπεὶ δέ ποτε Mart. Polyc. 8. 19 κατέπαυσε τὴν προσευχὴν μνημονεύσας ἁπάντων καὶ τῶν πώποτε συμβεβληκότων αὐτῷ, μικρῶν τε καὶ μεγάλων, ἐνδόξων τε καὶ ἀδόξων, καὶ πάσης τῆς κατὰ τὴν οἰκουμένην καθολικῆς ἐκκλησίας, τῆς ὥρας ἐλθούσης τοῦ ἐξιέναι, ὄνῳ καθίσαντες αὐτὸν ἤγαγον εἰς τὴν πόλιν, ὄντος σαββάτου μεγάλου. καὶ ὑπήντα αὐτῷ ὁ εἰρήναρχος Ἡρῴδης καὶ ὁ πατὴρ αὐτοῦ Νικήτης· οἳ καὶ μεταθέντες αὐτὸν εἰς τὸ ὄχημα, ἔπειθον παρακαθεζόμενοι καὶ λέγοντες τί γὰρ κακόν ἐστιν εἰπεῖν, κύριος Καῖσαρ, καὶ θῦσαι καὶ διασῴζεσθαι; ὃ δὲ τὰ μὲν πρῶτα οὐκ ἀπεκρίνατο, ἐπιμενόντων δὲ αὐτῶν, ἔφη οὐ μέλλω πράττειν ὃ συμβουλεύετέ μοι. οἱ δὲ ἀποτυχόντες τοῦ πεῖσαι αὐτόν, δεινὰ ῥήματα ἔλεγον καὶ μετὰ σπουδῆς καθῄρουν, ὡς κατιόντα ἀπὸ τοῦ ὀχήματος ἀποσῦραι τὸ ἀντικνήμιον· ἀλλὰ γὰρ μὴ ἐπιστραφείς, οἷα μηδὲν πεπονθώς, προθύμως μετὰ σπουδῆς ἐπορεύετο, ἀγόμενος εἰς τὸ",
+          "candidate_score": 0.634448,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_21",
+          "bdc_text": "unnd bißhar durch uns geprediget , war unnd stätbeständig ( SI XI 1818 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_544",
+          "psc_text": "ἡμᾶς λόγοι, ὀρθοδόξων μὲν καὶ ἐκκλησιαστικῶν, ὥς γε δὴ ἡ ἐκάστου παραδείκνυσιν τῆς θείας γραφῆς ἑρμηνεία, ἀδήλων δ’ ὅμως ἡμῖν, ὅτι μὴ τὴν προσηγορίαν ἐπάγεται τῶν συγγραψαμένων. Τούτων ἔν τινος σπουδάσματι κατὰ τῆς Ἀρτέμωνος αἱρέσεως πεπονημένῳ, ἣν αὖθις ὁ ἐκ Σαμοσάτων Παῦλος καθ’ ἡμᾶς ἀνανεώσασθαι πεπείραται, φέρεταί τις διήγησις ταῖς ἐξεταζομέναις ἡμῖν προσήκουσα ἱστορίαις. τὴν γάρ τοι δεδηλωμένην αἵρεσιν ψιλὸν ἄνθρωπον γενέσθαι τὸν σωτῆρα φάσκουσαν οὐ πρὸ πολλοῦ τε νεωτερισθεῖσαν διευθύνων, ἐπειδὴ σεμνύνειν αὐτὴν ὡς ἂν ἀρχαίαν οἱ ταύτης ἤθελον εἰσηγηταί, πολλὰ καὶ ἄλλα εἰς ἔλεγχον αὐτῶν τῆς βλασφήμου ψευδηγορίας παραθεὶς ὁ λόγος ταῦτα κατὰ λέξιν ἱστορεῖ· φασὶν γὰρ τοὺς μὲν προτέρους ἅπαντας καὶ αὐτοὺς τοὺς ἀποστόλους παρειληφέναι τε καὶ δεδιδαχέναι ταῦτα ἃ νῦν οὗτοι λέγουσιν, καὶ τετηρῆσθαι τὴν ἀλήθειαν τοῦ κηρύγματος μέχρι τῶν Βίκτορος χρόνων, ὃς ἦν τρισκαιδέκατος ἀπὸ Πέτρου ἐν Ῥώμῃ ἐπίσκοπος· ἀπὸ δὲ τοῦ διαδόχου αὐτοῦ Ζεφυρίνου παρακεχαράχθαι τὴν ἀλήθειαν. ἦν δ’ ἂν τυχὸν πιθανὸν τὸ λεγόμενον,",
+          "candidate_score": 0.633975,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_21",
+          "bdc_text": "unnd bißhar durch uns geprediget , war unnd stätbeständig ( SI XI 1818 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_538",
+          "psc_text": "ἀλλὰ καὶ πολὺ πρότερον ἐπὶ τῶν πρὸ ἡμῶν, τῶν παρὰ τὸ ἀκριβές, ὡς εἰκός, κρατούντων τὴν καθ’ ἁπλότητα καὶ ἰδιωτισμὸν συνήθειαν εἰς τὸ μετέπειτα πεποιηκότων, καὶ οὐδὲν ἔλαττον πάντες οὗτοι εἰρήνευσάν τε καὶ εἰρηνεύομεν πρὸς ἀλλήλους, καὶ ἡ διαφωνία τῆς νηστείας τὴν ὁμόνοιαν τῆς πίστεως συνίστησιν. Τούτοις καὶ ἱστορίαν προστίθησιν, ἣν οἰκείως παραθήσομαι, τοῦτον ἔχουσαν τὸν τρόπον· ἐν οἷς καὶ οἱ πρὸ Σωτῆρος πρεσβύτεροι, οἱ προστάντες τῆς ἐκκλησίας ἧς σὺ νῦν ἀφηγῇ, Ἀνίκητον λέγομεν καὶ Πίον Ὑγῖνόν τε καὶ Τελεσφόρον καὶ Ξύστον, οὔτε αὐτοὶ ἐτήρησαν οὔτε τοῖς μετ’ αὐτῶν ἐπέτρεπον, καὶ οὐδὲν ἔλαττον αὐτοὶ μὴ τηροῦντες εἰρήνευον τοῖς ἀπὸ τῶν παροικιῶν ἐν αἷς ἐτηρεῖτο, ἐρχομένοις πρὸς αὐτούς· καίτοι μᾶλλον ἐναντίον ἦν τὸ τηρεῖν τοῖς μὴ τηροῦσιν. καὶ οὐδέποτε διὰ τὸ εἶδος τοῦτο ἀπεβλήθησάν τινες, ἀλλ’ αὐτοὶ μὴ τηροῦντες οἱ πρὸ σοῦ πρεσβύτεροι τοῖς ἀπὸ τῶν παροικιῶ τηροῦσιν ἔπεμπον εὐχαριστίαν, καὶ τοῦ μακαρίου Πολυκάρπου ἐπιδημήσαντος τῇ Ῥώμῃ ἐπὶ Ἀνικήτου καὶ περὶ",
+          "candidate_score": 0.633144,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_11_13",
+          "bdc_text": "Gedenkschrift zur Vier jahrhundertfeier der Bernischen Kirchenreformation , Bd . I , Bern 1928 , S. 127-159 ; K. Lindt , Der theologische Gehalt der Berner-Disputation , aaO , S. 301-344 ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_593",
+          "psc_text": "κέχρηται δ’ ἐν αὐτοῖς καὶ ταῖς ἀπὸ τῶν ἀντιλεγομένων γραφῶν μαρτυρίαις, τῆς τε λεγομένης Σολομῶνος Σοφίας καὶ τῆς Ἰησοῦ τοῦ Σιρὰχ καὶ τῆς πρὸς Ἑβραίους ἐπιστολῆς τῆς τε Βαρναβᾶ καὶ Κλήμεντος καὶ Ἰούδα, μνημονεύει τε τοῦ πρὸς Ἕλληνας Τατιανοῦ λόγου καὶ Κασσιανοῦ ὡς καὶ αὐτοῦ χρονογραφίαν πεποιημένου, ἔτι μὴν Φίλωνος καὶ Ἀριστοβούλου Ἰωσήπου τε καὶ Δημητρίου καὶ Εὐπολέμου, Ἰουδαίων συγγραφέων, ὡς ἂν τούτων ἁπάντων ἐγγράφως πρεσβύτερον τῆς παρ’ Ἕλλησιν ἀρχαιογονίας Μωυσέα τε καὶ τὸ Ἰουδαίων γένος ἀποδειξάντων. καὶ ἄλλης δὲ πλείστης χρηστομαθείας ἔμπλεῳ οἱ δηλούμενοι τυγχάνουσιν τοῦ ἀνδρὸς λόγοι· ὧν ἐν τῷ πρώτῳ περὶ ἑαυτοῦ δηλοῖ ὡς ἔγγιστα τῆς τῶν ἀποστόλων γενομένου διαδοχῆς, ὑπισχνεῖται δ’ ἐν αὐτοῖς καὶ εἰς τὴν Γένεσιν ὑπομνηματιεῖσθαι. Καὶ ἐν τῷ λόγῳ δὲ αὐτοῦ τῷ Περὶ τοῦ πάσχα ἐκβιασθῆναι ὁμολογεῖ πρὸς τῶν ἑταίρων ἃς ἔτυχεν παρὰ τῶν ἀρχαίων πρεσβυτέρων ἀκηκοὼς παραδόσεις γραφῇ τοῖς μετὰ ταῦτα παραδοῦναι, μέμνηται δ’ ἐν αὐτῷ Μελίτωνος καὶ Εἰρηναίου καί τινων ἑτέρων,",
+          "candidate_score": 0.632592,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_0",
+          "bdc_text": "Gnad unnd frid von gott unnserm hern zuvor , günstigen liebenn bruͤder .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_464",
+          "psc_text": "οἷς ἐπλεόναζον αὐτοί, τοῦτο τοῖς ἐνδεεστέροις ἐπήρκουν μητρικὰ σπλάγχνα ἔχοντες, καὶ πολλὰ περὶ αὐτῶν ἐκχέοντες δάκρυα πρὸς τὸν πατέρα, ζωὴν ᾐτήσαντο, καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς· ἣν καὶ συνεμερίσαντο τοῖς πλησίον, κατὰ πάντα νικηφόροι πρὸς θεὸν ἀπελθόντες. εἰρήνην ἀγαπήσαντες ἀεὶ καὶ εἰρήνην ἡμῖν παρεγγυήσαντες, μετ’ εἰρήνης ἐχώρησαν πρὸς θεόν, μὴ καταλιπόντες πόνον τῇ μητρὶ μηδὲ στάσιν καὶ πόλεμον τοῖς ἀδελφοῖς ἀλλὰ χαρὰν καὶ εἰρήνην καὶ ὁμόνοιαν καὶ ἀγάπην. ταῦτα καὶ περὶ τῆς τῶν μακαρίων ἐκείνων πρὸς τοὺς παραπεπτωκότας τῶν ἀδελφῶν στοργῆς ὠφελίμως προκείσθω τῆς ἀπανθρώπου καὶ ἀνηλεοῦς ἕνεκα διαθέσεως τῶν μετὰ ταῦτα ἀφειδῶς τοῖς Χριστοῦ μέλεσιν προσενηνεγμένων. Ἡ δ’ αὐτὴ τῶν προειρημένων μαρτύρων γραφὴ καὶ ἄλλην τινὰ μνήμης ἀξίαν ἱστορίαν περιέχει, ἣν καὶ οὐδεὶς ἂν γένοιτο φθόνος μὴ οὐχὶ τῶν ἐντευξομένων εἰς γνῶσιν προθεῖναι· ἔχει δὲ οὕτως. Ἀλκιβιάδου γάρ τινος ἐξ αὐτῶν πάνυ αὐχμηρὸν βιοῦντος βίον καὶ μηδενὸς ὅλως τὸ πρότερον μεταλαμβάνοντος, ἀλλ’ ἢ ἄρτῳ μόνῳ καὶ ὕδατι χρωμένου πειρωμένου τε καὶ",
+          "candidate_score": 0.630185,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_11_13",
+          "bdc_text": "Gedenkschrift zur Vier jahrhundertfeier der Bernischen Kirchenreformation , Bd . I , Bern 1928 , S. 127-159 ; K. Lindt , Der theologische Gehalt der Berner-Disputation , aaO , S. 301-344 ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_592",
+          "psc_text": "Περὶ καταλαλιᾶς καὶ ὁ Προτρεπτικὸς εἰς ὑπομονὴν ἢ πρὸς τοὺς νεωστὶ βεβαπτισμένους καὶ ὁ ἐπιγεγραμμένος Κανὼν ἐκκλησιαστικὸς ἢ πρὸς τοὺς Ἰουδαΐζοντας, ὃν Ἀλεξάνδρῳ τῷ δεδηλωμένῳ ἐπισκόπῳ ἀνατέθεικεν. Ἐν μὲν οὖν τοῖς Στρωματεῦσιν οὐ μόνον τῆς θείας κατάστρωσιν πεποίηται γραφῆς, ἀλλὰ καὶ τῶν παρ’ Ἕλλησιν, εἴ τι ἄρα ὠφέλιμον ἐδόκει καὶ αὐτοῖς εἰρῆσθαι, μνημονεύει τῶν τε παρὰ τοῖς πολλοῖς δογμάτων, τὰ Ἑλλήνων ὁμοῦ καὶ τὰ βαρβάρων ἀναπτύσσων καὶ ἔτι τὰς τῶν αἱρεσιαρχῶν ψευδοδοξίας εὐθύνων, ἱστορίαν τε πολλὴν ἐξαπλοῖ, ὑπόθεσιν ἡμῖν πολυμαθοῦς παρέχων παιδείας. τούτοις ἅπασιν καταμίγνυσιν καὶ τὰ φιλοσόφων δόγματα, ὅθεν εἰκότως κατάλληλον τῇ ὑποθέσει καὶ τὴν προγραφὴν τῶν Στρωματέων πεποίηται. κέχρηται δ’ ἐν αὐτοῖς καὶ ταῖς ἀπὸ τῶν ἀντιλεγομένων γραφῶν μαρτυρίαις, τῆς τε λεγομένης Σολομῶνος Σοφίας καὶ τῆς Ἰησοῦ τοῦ Σιρὰχ καὶ τῆς πρὸς Ἑβραίους ἐπιστολῆς τῆς τε Βαρναβᾶ καὶ Κλήμεντος καὶ Ἰούδα, μνημονεύει τε τοῦ πρὸς Ἕλληνας Τατιανοῦ λόγου καὶ Κασσιανοῦ ὡς καὶ αὐτοῦ χρονογραφίαν πεποιημένου, ἔτι μὴν Φίλωνος",
+          "candidate_score": 0.629605,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_21_23",
+          "bdc_text": "unnd bißhar durch uns geprediget , war unnd stätbeständig ( SI XI 1818 ) . zu belyben , anohne . alle enndrung etc. Deßhalb üch ouch zum trüwlichesten ermannt unnd gepettenn habenn , by demselben nach üwerm erpietennAnerbieten ( vgl. SI IV 1869f) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_544",
+          "psc_text": "ἡμᾶς λόγοι, ὀρθοδόξων μὲν καὶ ἐκκλησιαστικῶν, ὥς γε δὴ ἡ ἐκάστου παραδείκνυσιν τῆς θείας γραφῆς ἑρμηνεία, ἀδήλων δ’ ὅμως ἡμῖν, ὅτι μὴ τὴν προσηγορίαν ἐπάγεται τῶν συγγραψαμένων. Τούτων ἔν τινος σπουδάσματι κατὰ τῆς Ἀρτέμωνος αἱρέσεως πεπονημένῳ, ἣν αὖθις ὁ ἐκ Σαμοσάτων Παῦλος καθ’ ἡμᾶς ἀνανεώσασθαι πεπείραται, φέρεταί τις διήγησις ταῖς ἐξεταζομέναις ἡμῖν προσήκουσα ἱστορίαις. τὴν γάρ τοι δεδηλωμένην αἵρεσιν ψιλὸν ἄνθρωπον γενέσθαι τὸν σωτῆρα φάσκουσαν οὐ πρὸ πολλοῦ τε νεωτερισθεῖσαν διευθύνων, ἐπειδὴ σεμνύνειν αὐτὴν ὡς ἂν ἀρχαίαν οἱ ταύτης ἤθελον εἰσηγηταί, πολλὰ καὶ ἄλλα εἰς ἔλεγχον αὐτῶν τῆς βλασφήμου ψευδηγορίας παραθεὶς ὁ λόγος ταῦτα κατὰ λέξιν ἱστορεῖ· φασὶν γὰρ τοὺς μὲν προτέρ��υς ἅπαντας καὶ αὐτοὺς τοὺς ἀποστόλους παρειληφέναι τε καὶ δεδιδαχέναι ταῦτα ἃ νῦν οὗτοι λέγουσιν, καὶ τετηρῆσθαι τὴν ἀλήθειαν τοῦ κηρύγματος μέχρι τῶν Βίκτορος χρόνων, ὃς ἦν τρισκαιδέκατος ἀπὸ Πέτρου ἐν Ῥώμῃ ἐπίσκοπος· ἀπὸ δὲ τοῦ διαδόχου αὐτοῦ Ζεφυρίνου παρακεχαράχθαι τὴν ἀλήθειαν. ἦν δ’ ἂν τυχὸν πιθανὸν τὸ λεγόμενον,",
+          "candidate_score": 0.629444,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_21_23",
+          "bdc_text": "unnd bißhar durch uns geprediget , war unnd stätbeständig ( SI XI 1818 ) . zu belyben , anohne . alle enndrung etc. Deßhalb üch ouch zum trüwlichesten ermannt unnd gepettenn habenn , by demselben nach üwerm erpietennAnerbieten ( vgl. SI IV 1869f) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_919",
+          "psc_text": "αἴτησιν, ἣν ὑπὲρ τῆς θρῃσκείας τοῦ θείου αὐτῶν ἀναφέρουσιν, βεβαιώσαιμι. τοιγαροῦν εἰ καὶ τὰ μάλιστα καὶ τῇ σῇ καθοσιώσει πρὸ τούτου τοῦ χρόνου διὰ γραμμάτων ἐπέσταλται καὶ δι’ ἐντολῶν ὁμοίως κεκέλευσται ἵνα μὴ κατὰ τῶν ἐπαρχιωτῶν τὸ τοιοῦτον ἔθος διαφυλάξαι ἐπιμεληθέντων μηδὲν τραχέως, ἀλλὰ ἀνεξικάκως καὶ συμμέτρως συμπεριφέροιντο αὐτοῖς, ὅμως ἵνα μήτε ὑπὸ τῶν βενεφικιαρίων μήτε ὑπ’ ἄλλων τῶν τυχόντων ὕβρεις μήτε σεισμοὺς ὑπομένοιεν, ἀκόλουθον ἐνόμισα καὶ τούτοις τοῖς γράμμασιν τὴν σὴν στιβαρότητα ὑπομνῆσαι ὅπως ταῖς κολακείαις καὶ ταῖς προτροπαῖς μᾶλλον τὴν τῶν θεῶν ἐπιμέλειαν τοὺς ἡμετέρους ἐπαρχιώτας ποιήσειας ἐπιγινώσκειν· ὅθεν εἴ τις τῇ αὐτοῦ προαιρέσει τὴν θρῃσκείαν τῶν θεῶν ἐπιγνωστέον προσλάβοι, τούτους ὑποδέχεσθαι προσήκει· εἰ δέ τινες τῇ ἰδίᾳ θρῃσκείᾳ ἀκολουθεῖν βούλοιντο, ἐν τῇ αὐτῶν ἐξουσίᾳ καταλείποις. διόπερ ἡ σὴ καθοσίωσις τὸ ἐπιτραπέν σοι διαφυλάττειν ὀφείλει, καὶ μηδενὶ ἐξουσία δοθῇ ὥστε τοὺς ἡμετέρους ἐπαρχιώτας ὕβρεσι καὶ σεισμοῖς ἐπιτρῖψαι, ὁπότε, ὥσπερ προγέγραπται, ταῖς προτροπαῖς μᾶλλον καὶ ταῖς κολακείαις πρὸς τὴν",
+          "candidate_score": 0.629179,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_33_35",
+          "bdc_text": "Ü [wer ] gutwilligen gemein bruͤder , im wort diener , uß der statt unnd lanndtschafft von Bern , sampt etlichen von Solothurn unnd Bieln , uf dem gespräch Zoffingen. [ Adresse auf der Rückseite : ] An die ersamen diener unnd vorständerVorsteher ( SI XI 1002 ) . im wort des hern , Zürich , unnser insonnders getruwe liebenn bruͤder .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_763",
+          "psc_text": "γενομένου, ὁ μὲν κατ’ Ἀλεξάνδρειαν Διονύσιος παρακληθεὶς ὡς ἂν ἐπὶ τὴν σύνοδον ἀφίκοιτο, γῆρας ὁμοῦ καὶ ἀσθένειαν τοῦ σώματος αἰτιασάμενος, ἀνατίθεται τὴν παρουσίαν, δι’ ἐπιστολῆς τὴν αὐτοῦ γνώμην, ἣν ἔχοι περὶ τοῦ ζητουμένου, παραστήσας, οἱ δὲ λοιποὶ τῶν ἐκκλησιῶν ποιμένες ἄλλος ἄλλοθεν ὡς ἐπὶ λυμεῶνα τῆς Χριστοῦ ποίμνης συνῄεσαν, οἱ πάντες ἐπὶ τὴν Ἀντιόχειαν σπεύδοντες. Τούτων οἳ μάλιστα διέπρεπον, Φιρμιλιανὸς μὲν τῆς Καππαδοκῶν Καισαρείας ἐπίσκοπος ἦν, Γρηγόριος δὲ καὶ Ἀθηνόδωρος ἀδελφοὶ τῶν κατὰ Πόντον παροικιῶν ποιμένες καὶ ἐπὶ τούτοις Ἕλενος τῆς ἐν Ταρσῷ παροικίας καὶ Νικομᾶς τῆς ἐν Ἰκονίῳ, οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τῆς ἐν Ἱεροσολύμοις ἐκκλησίας Ὑμέναιος τῆς τε ὁμόρου ταύτης Καισαρείας Θεότεκνος, Μάξιμος ἔτι πρὸς τούτοις, τῶν κατὰ Βόστραν δὲ καὶ οὗτος ἀδελφῶν διαπρεπῶς ἡγεῖτο, μυρίους τε ἄλλους οὐκ ἂν ἀπορήσαι τις ἅμα πρεσβυτέροις καὶ διακόνοις τῆς αὐτῆς ἕνεκεν αἰτίας ἐν τῇ προειρημένῃ πόλει συγκροτηθέντας ἀπαριθμούμενος, ἀλλὰ τούτων γε οἱ μάλιστα ἐπιφανεῖς οἵδε ἦσαν. πάντων οὖν κατὰ καιροὺς",
+          "candidate_score": 0.628927,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_32_34",
+          "bdc_text": "iulii anno etc. 32 . Ü [wer ] gutwilligen gemein bruͤder , im wort diener , uß der statt unnd lanndtschafft von Bern , sampt etlichen von Solothurn unnd Bieln , uf dem gespräch Zoffingen. [ Adresse auf der Rückseite : ] An die ersamen diener unnd vorständerVorsteher ( SI XI 1002 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_763",
+          "psc_text": "γενομένου, ὁ μὲν κατ’ Ἀλεξάνδρειαν Διονύσιος παρακληθεὶς ὡς ἂν ἐπὶ τὴν σύνοδον ἀφίκοιτο, γῆρας ὁμοῦ καὶ ἀσθένειαν τοῦ σώματος αἰτιασάμενος, ἀνατίθεται τὴν παρουσίαν, δι’ ἐπιστολῆς τὴν αὐτοῦ γνώμην, ἣν ἔχοι περὶ τοῦ ζητουμένου, παραστήσας, οἱ δὲ λοιποὶ τῶν ἐκκλησιῶν ποιμένες ἄλλος ἄλλοθεν ὡς ἐπὶ λυμεῶνα τῆς Χριστοῦ ποίμνης συνῄεσαν, οἱ πάντες ἐπὶ τὴν Ἀντιόχειαν σπεύδοντες. Τούτων οἳ μάλιστα διέπρεπον, Φιρμιλιανὸς μὲν τῆς Καππαδοκῶν Καισαρείας ἐπίσκοπος ἦν, Γρηγόριος δὲ καὶ Ἀθηνόδωρος ἀδελφοὶ τῶν κατὰ Πόντον παροικιῶν ποιμένες καὶ ἐπὶ τούτοις Ἕλενος τῆς ἐν Ταρσῷ παροικίας καὶ Νικομᾶς τῆς ἐν Ἰκονίῳ, οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τῆς ἐν Ἱεροσολύμοις ἐκκλησίας Ὑμέναιος τῆς τε ὁμόρου ταύτης Καισαρείας Θεότεκνος, Μάξιμος ἔτι πρὸς τούτοις, τῶν κατὰ Βόστραν δὲ καὶ οὗτος ἀδελφῶν διαπρεπῶς ἡγεῖτο, μυρίους τε ἄλλους οὐκ ἂν ἀπορήσαι τις ἅμα πρεσβυτέροις καὶ διακόνοις τῆς αὐτῆς ἕνεκεν αἰτίας ἐν τῇ προειρημένῃ πόλει συγκροτηθέντας ἀπαριθμούμενος, ἀλλὰ τούτων γε οἱ μάλιστα ἐπιφανεῖς οἵδε ἦσαν. πάντων οὖν κατὰ καιροὺς",
+          "candidate_score": 0.627942,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_12_14",
+          "bdc_text": "I , Bern 1928 , S. 127-159 ; K. Lindt , Der theologische Gehalt der Berner-Disputation , aaO , S. 301-344 ; von Muralt , Renaissance und Reformation 482-484 ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_9",
+          "psc_text": "τοῦ θεοῦ παῖδα γνήσιον καὶ μονογενῆ, τὸν τῶν γενητῶν ἁπάντων κύριον καὶ θεὸν καὶ βασιλέα τὸ κῦρος ὁμοῦ καὶ τὸ κράτος αὐτῇ θεότητι καὶ δυνάμει καὶ τιμῇ παρὰ τοῦ πατρὸς ὑποδεδεγμένον, ὅτι δὴ κατὰ τὰς John 1, 1. 3 περὶ αὐτοῦ μυστικὰς τῶν γραφῶν θεολογίας ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος, καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν, καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος· πάντα δι’ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν. τοῦτό τοι καὶ ὁ μέγας Μωυσῆς, ὡς ἂν προφητῶν ἁπάντων παλαιότατος, θείῳ πνεύματι τὴν τοῦ παντὸς οὐσίωσίν τε καὶ διακόσμησιν ὑπογράφων, τὸν κοσμοποιὸν καὶ δημιουργὸν τῶν ὅλων αὐτῷ δὴ τῷ Χριστῷ καὶ οὐδὲ ἄλλῳ ἢ τῷ θείῳ δηλαδὴ καὶ πρωτογόνῳ ἑαυτοῦ λόγῳ τὴν τῶν ὑποβεβηκότων ποίησιν παραχωροῦντα διδάσκει αὐτῷ τε κοινολογούμενον Gen. 1, 26 ἐπὶ τῆς ἀνθρωπογονίας· εἶπεν γὰρ φησὶν ὁ θεός· ποιήσωμεν ἄνθρωπον κ��τ’ εἰκόνα ἡμετέραν καὶ καθ’ ὁμοίωσιν. ταύτην δὲ ἐγγυᾶται τὴν φωνὴν προφητῶν ἄλλος, ὧδέ",
+          "candidate_score": 0.627722,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_33_35",
+          "bdc_text": "Ü [wer ] gutwilligen gemein bruͤder , im wort diener , uß der statt unnd lanndtschafft von Bern , sampt etlichen von Solothurn unnd Bieln , uf dem gespräch Zoffingen. [ Adresse auf der Rückseite : ] An die ersamen diener unnd vorständerVorsteher ( SI XI 1002 ) . im wort des hern , Zürich , unnser insonnders getruwe liebenn bruͤder .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_728",
+          "psc_text": "πρὸς τοῦ σωτῆρος καὶ τῶν ἀποστόλων ὑποδεξαμένου, Gal. 1, 19 ὃν καὶ ἀδελφὸν τοῦ Χριστοῦ χρηματίσαι οἱ θεῖοι λόγοι περιέχουσιν, εἰς δεῦρο πεφυλαγμένον οἱ τῇδε κατὰ διαδοχὴν περιέποντες ἀδελφοὶ σαφῶς τοῖς πᾶσιν ἐπιδείκνυνται οἷον περὶ τοὺς ἁγίους ἄνδρας τοῦ θεοφιλοῦς ἕνεκεν οἵ τε πάλαι καὶ οἱ εἰς ἡμᾶς ἔσῳζόν τε καὶ ἀποσῴζουσι σέβας. καὶ ταῦτα μὲν ταύτῃ. Ὅ γε μὴν Διονύσιος πρὸς ταῖς δηλωθείσαις ἐπιστολαῖς αὐτοῦ ἔτι καὶ τὰς φερομένας ἑορταστικὰς τὸ τηνικαῦτα συντάττει, πανηγυρικωτέρους ἐν αὐταῖς περὶ τῆς τοῦ πάσχα ἑορτῆς ἀνακινῶν λόγους. τούτων τὴν μὲν Φλαυΐῳ προσφωνεῖ, τὴν δὲ Δομετίῳ καὶ Διδύμῳ, ἐν ᾗ καὶ κανόνα ἐκτίθεται ὀκταετηρίδος, ὅτι μὴ ἄλλοτε ἢ μετὰ τὴν ἐαρινὴν ἰσημερίαν προσήκοι τὴν τοῦ πάσχα ἑορτὴν ἐπιτελεῖν, παριστάμενος· πρὸς ταύταις καὶ ἄλλην τοῖς κατ’ Ἀλεξάνδρειαν συμπρεσβυτέροις ἐπιστολὴν διαχαράττει ἑτέροις τε ὁμοῦ διαφόρως, καὶ ταύτας ἔτι τοῦ διωγμοῦ συνεστῶτος. Ἐπιλαβούσης δὲ ὅσον οὔπω τῆς εἰρήνης, ἐπάνεισι μὲν εἰς τὴν Ἀλεξάνδρειαν, πάλιν δ’ ἐνταῦθα στάσεως",
+          "candidate_score": 0.625238,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_34",
+          "bdc_text": "] An die ersamen diener unnd vorständerVorsteher ( SI XI 1002 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_746",
+          "psc_text": "εὐσταθὲς καὶ τὸ φιλάληθες καὶ τὸ εὐπαρακολούθητον καὶ συνετὸν ὑπερηγάσθην τῶν ἀδελφῶν, ὡς ἐν τάξει καὶ μετ’ ἐπιεικείας τὰς ἐρωτήσεις καὶ τὰς ἐπαπορήσεις καὶ τὰς συγκαταθέσεις ἐποιούμεθα, τὸ μὲν ἐκ παντὸς τρόπου καὶ φιλονείκως τῶν ἅπαξ δοξάντων περιέχεσθαι, εἰ καὶ μὴ φαίνοιτο ὀρθῶς ἔχοντα, παραιτησάμενοι, μήτε δὲ τὰς ἀντιλογίας ὑποστελλόμενοι, ἀλλ’ ἐς ὅσον οἷόν τε, τῶν προκειμένων ἐπιβατεύειν καὶ κρατύνειν αὐτὰ πειρώμενοι, μήτε, εἰ λόγος αἱροῖ, μεταπείθεσθαι καὶ συνομολογεῖν αἰδούμενοι, ἀλλ’ εὐσυνειδήτως καὶ ἀνυποκρίτως καὶ ταῖς καρδίαις πρὸς τὸν θεὸν ἡπλωμέναις τὰ ταῖς ἀποδείξεσι καὶ διδασκαλίαις τῶν ἁγίων γραφῶν συνιστανόμενα καταδεχόμενοι. καὶ τέλος ὅ τε τῆς διδαχῆς ταύτης ἀρχηγὸς καὶ εἰσηγητής, ὁ καλούμενος Κορακίων, ἐν ἐπηκόῳ πάντων τῶν παρόντων ἀδελφῶν ὡμολόγησεν καὶ διεμαρτύρατο ἡμῖν μηκέτι τούτῳ προσέξειν μηδὲ διαλέξεσθαι περὶ τούτου μηδὲ μεμνῆσθαι μηδὲ διδάξειν, ὡς ἱκανῶς ὑπὸ τῶν ἀντιλεχθέντων ᾑρημένος· τῶν τε ἄλλων ἀδελφῶν οἳ μὲν ἔχαιρον ἐπὶ τῇ κοινολογίᾳ καὶ τῇ πρὸς πάντας συγκαταβάσει καὶ συνδιαθέσει. Εἶθ’ ἑξῆς",
+          "candidate_score": 0.623609,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_32_34",
+          "bdc_text": "iulii anno etc. 32 . Ü [wer ] gutwilligen gemein bruͤder , im wort diener , uß der statt unnd lanndtschafft von Bern , sampt etlichen von Solothurn unnd Bieln , uf dem gespräch Zoffingen. [ Adresse auf der Rückseite : ] An die ersamen diener unnd vorständerVorsteher ( SI XI 1002 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_320",
+          "psc_text": "ὁ Πολύκαρπος ἅμ’ ἑτέροις ἐμαρτύρησεν ἐπὶ τῆς Σμυρναίων πόλεως. ΙΣ Ὅπως Ἰουστῖνος ὁ φιλόσοφος τὸν Χριστοῦ λόγον ἐπὶ τῆς Ῥωμαίων πόλεως πρεσβεύων ἐμαρτύρησεν. ΙΖ Περὶ ὧν Ἰουστῖνος ἐν ἰδίῳ συγγράμματι μνημονεύει μαρτύρων. ΙΗ Τίνες εἰς ἡμᾶς ἦλθον τῶν Ἰουστίνου λόγων. ΙΘ Τίνες ἐπὶ τῆς Οὐήρου βασιλείας τῆς Ῥωμαίων καὶ Ἀλεξανδρέων ἐκκλησίας προέστησαν. Κ Τίνες οἱ τῆς Ἀντιοχέων. ΚΑ Περὶ τῶν κατὰ τούτους διαλαμψάντων ἐκκλησιαστικῶν συγγραφέων. ΚΒ Περὶ Ἡγησίππου καὶ ὧν αὐτὸς μνημονεύει. ΚΓ Περὶ Διονυσίου Κορινθίων ἐπισκόπου καὶ ὧν ἔγραψεν ἐπιστολῶν. ΚΔ Περὶ Θεοφίλου Ἀντιοχέων ἐπισκόπου. ΚΕ Περὶ Φιλίππου καὶ Μοδέστου. ΚΣ Περὶ Μελίτωνος καὶ ὧν αὐτὸς ἐμνημόνευσεν. ΚΖ Περὶ Ἀπολιναρίου. ΚΗ Περὶ Μουσανοῦ. ΚΘ Περὶ τῆς κατὰ Τατιανὸν αἱρέσεως. Λ Περὶ Βαρδησάνου τοῦ Σύρου καὶ τῶν φερομένων αὐτοῦ λόγων. Ἀμφὶ δὲ τὸ δωδέκατον ἔτος τῆς Τραϊανοῦ βασιλείας ὁ μικρῷ πρόσθεν ἡμῖν τῆς ἐν Ἀλεξανδρείᾳ παροικίας δηλωθεὶς ἐπίσκοπος τὴν ζωὴν μεταλλάττει, τέταρτος δ’ ἀπὸ τῶν ἀποστόλων τὴν τῶν αὐτόθι λειτουργίαν",
+          "candidate_score": 0.622698,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_32_34",
+          "bdc_text": "iulii anno etc. 32 . Ü [wer ] gutwilligen gemein bruͤder , im wort diener , uß der statt unnd lanndtschafft von Bern , sampt etlichen von Solothurn unnd Bieln , uf dem gespräch Zoffingen. [ Adresse auf der Rückseite : ] An die ersamen diener unnd vorständerVorsteher ( SI XI 1002 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_613",
+          "psc_text": "πως ἀπολογοῦνται. προσέθηκεν δὲ τοῖς γράμμασιν ὅτι τοῦτο οὐδέποτε ἠκούσθη οὐδὲ νῦν γεγένηται, τὸ παρόντων ἐπισκόπων λαϊκοὺς ὁμιλεῖν, οὐκ οἶδ’ ὅπως προφανῶς οὐκ ἀληθῆ λέγων. ὅπου γοῦν εὑρίσκονται οἱ ἐπιτήδειοι πρὸς τὸ ὠφελεῖν τοὺς ἀδελφούς, καὶ παρακαλοῦνται τῷ λαῷ προσομιλεῖν ὑπὸ τῶν ἁγίων ἐπισκόπων, ὥσπερ ἐν Λαράνδοις Εὔελπις ὑπὸ Νέωνος καὶ ἐν Ἰκονίῳ Παυλῖνος ὑπὸ Κέλσου καὶ ἐν Συνάδοις Θεόδωρος ὑπὸ Ἀττικοῦ, τῶν μακαρίων ἀδελφῶν. εἰκὸς δὲ καὶ ἐν ἄλλοις τόποις τοῦτο γίνεσθαι, ἡμᾶς δὲ μὴ εἰδέναι. Τοῦτον καὶ ἔτι νέος ὢν ὁ δηλούμενος ἀνὴρ οὐ πρὸς μόνων τῶν συνήθων, ἀλλὰ καὶ τῶν ἐπὶ ξένης ἐπισκόπων ἐτιμᾶτο τὸν τρόπον. ἀλλὰ γὰρ αὖθις τοῦ Δημητρίου διὰ γραμμάτων αὐτὸν ἀνακαλέσαντος δι’ ἀνδρῶν τε διακόνων τῆς ἐκκλησίας ἐπισπεύσαντος ἐπανελθεῖν εἰς τὴν Ἀλεξάνδρειαν, ἀφικόμενος τὰς συνήθεις ἀπετέλει σπουδάς. Ἤκμαζον δὲ κατὰ τοῦτο πλείους λόγιοι καὶ ἐκκλησιαστικοὶ ἄνδρες, ὧν καὶ ἐπιστολάς, ἃς πρὸς ἀλλήλους διεχάραττον, ἔτι νῦν σῳζομένας εὑρεῖν εὔπορον· αἳ καὶ εἰς ἡμᾶς ἐφυλάχθησαν",
+          "candidate_score": 0.621792,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_27",
+          "bdc_text": "wellenn wir wartenn , was jochauch immer ( SI III 6 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_61",
+          "psc_text": "τόν τε Ἰακὼβ καὶ τὸν Ἡλὶ ὁμομητρίους ἀδελφούς, ὧν ὁ ἕτερος, Ἰακώβ, ἀτέκνου τοῦ ἀδελφοῦ τελευτήσαντος Ἡλί, τὴν γυναῖκα παραλαβών, ἐγέννησεν ἐξ αὐτῆς τρίτον τὸν Ἰωσήφ, κατὰ φύσιν μὲν ἑαυτῷ (καὶ κατὰ Matt. 1, 16 λόγον, δι’ ὃ γέγραπται Ἰακὼβ δὲ ἐγέννησεν τὸν Ἰωσήφ), κατὰ νόμον δὲ τοῦ Ἡλὶ υἱὸς ἦν· ἐκείνῳ γὰρ ὁ Ἰακώβ, ἀδελφὸς ὤν, ἀνέστησεν σπέρμα. δι’ ὅπερ οὐκ ἀκυρωθήσεται καὶ ἡ κατ’ αὐτὸν γενεαλογία· ἣν Ματθαῖος μὲν ὁ εὐαγγελιστὴς ἐξαριθμούμενος Ἰακὼβ δέ φησίν ἐγέννησεν Luke 3, 23. 24 τὸν Ἰωσήφ, ὁ δὲ Λουκᾶς ἀνάπαλιν ὃς ἦν, ὡς ἐνομίζετο (καὶ γὰρ καὶ τοῦτο προστίθησιν) τοῦ Ἰωσὴφ τοῦ Ἡλὶ τοῦ Μελχί. τὴν γὰρ κατὰ νόμον γένεσιν ἐπισημότερον οὐκ ἦν ἐξειπεῖν, καὶ τὸ ἐγέννησεν ἐπὶ τῆς τοιᾶσδε παιδοποιίας ἄχρι τέλους ἐσιώπησεν, τὴν ἀναφορὰν ποιησάμενος Luke 3, 38 ἕως τοῦ Ἀδὰμ τοῦ θεοῦ κατ’ ἀνάλυσιν. οὐδὲ μὴν ἀναπόδεικτον ἢ ἐσχεδιασμένον ἐστὶν τοῦτο. τοῦ γοῦν σωτῆρος οἱ κατὰ σάρκα συγγενεῖς, εἴτ’",
+          "candidate_score": 0.618571,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_10_12",
+          "bdc_text": "Alfred de Quervain , Geschichte der bernischen Kirchenreformation , in : Gedenkschrift zur Vier jahrhundertfeier der Bernischen Kirchenreformation , Bd . I , Bern 1928 , S. 127-159 ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_798",
+          "psc_text": "Ἀλεξανδρείας Πέτρος, ἐν τοῖς μάλιστα καὶ αὐτὸς διαπρέψας ἐφ’ ὅλοις δυοκαίδεκα ἐνιαυτοῖς, ὧν πρὸ τοῦ διωγμοῦ τρισὶν οὐδ’ ὅλοις ἔτεσιν ἡγησάμενος τῆς ἐκκλησίας, τὸν λοιπὸν τοῦ βίου χρόνον εὐτονωτέρα τῇ συνασκήσει ἑαυτόν τε ἦγεν καὶ τῆς κοινῆς τῶν ἐκκλησιῶν ὠφελείας οὐκ ἀφανῶς ἐπεμέλετο. ταύτῃ δ’ οὖν ἐνάτῳ ἔτει τοῦ διωγμοῦ τὴν κεφαλὴν ἀποτμηθεὶς τῷ τοῦ μαρτυρίου κατεκοσμήθη στεφάνῳ. Ἐν τούτοις τὴν τῶν διαδοχῶν περιγράψαντες ὑπόθεσιν, ἀπὸ τῆς τοῦ σωτῆρος ἡμῶν γενέσεως ἐπὶ τὴν τῶν προσευκτηρίων καθαίρεσιν εἰς ἔτη συντείνουσαν πέντε καὶ τριακόσια, φέρε, ἐξῆς τοὺς καθ’ ἡμᾶς τῶν ὑπὲρ εὐσεβείας ἀνδρισαμένων ἀγῶνας, ὅσοι τε καὶ ὁπηλίκοι γεγόνασιν, καὶ τοῖς μεθ’ ἡμᾶς εἰδέναι διὰ γραφῆς καταλείψωμεν. Τάδε καὶ ἡ ὀγδόη περιέχει βίβλος τῆς Ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας Α Περὶ τῶν πρὸ τοῦ καθ’ ἡμᾶς διωγμοῦ. Β Περὶ τῆς τῶν ἐκκλησιῶν καθαιρέσεως. Γ Περὶ τοῦ τρόπου τῶν κατὰ τὸν διωγμὸν ἠγωνισμένων. Δ Περὶ τῶν ἀοιδίμων τοῦ θεοῦ μαρτύρων, ὡς πάντα τόπον ἔπλησαν τῆς ἑαυτῶν",
+          "candidate_score": 0.610011,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_4_6",
+          "bdc_text": "unnd nach allem etc. unns gemeinlich unnd einhellengklich beraten unnd by uns beschlossenn , unangesechennohne Rüc ksicht auf ( SI VII 561 ) . die vereinbarung unnd verkherunngMi ßdeutung , falsche Auslegung , möglich wäre auch : Kehrtwendung ( gegenüber der früheren Haltung ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_642",
+          "psc_text": "τε λόγους ἐπὶ τοῦ κοινοῦ περὶ τοῦ ζητουμένου, οὕτως ἠνέχθη ὡς μετατεθῆναι τὰς τῶν πρότερον ἐσφαλμένων διανοίας. Τότε δὲ καὶ ἄλλης διαστροφῆς κατάρχεται ἡ τῶν Ἑλκεσαϊτῶν λεγομένη αἵρεσις, ἣ καὶ ἅμα τῷ ἄρξασθαι ἀπέσβη. μνημονεύει δ’ αὐτῆς ὁμιλῶν ἐπὶ τοῦ κοινοῦ εἰς τὸν πβ ψαλμὸν ὁ Ὠριγένης, ὧδέ πως λέγων· ἐλήλυθέν τις ἐπὶ τοῦ παρόντος μέγα φρονῶν ἐπὶ τῷ δύνασθαι πρεσβεύειν γνώμης ἀθέου καὶ ἀσεβεστάτης, καλουμένης Ἑλκεσαϊτῶν, νεωστὶ ἐπανισταμένης ταῖς ἐκκλησίαις. ἐκείνη ἡ γνώμη οἷα λέγει κακά, παραθήσομαι ὑμῖν, ἵνα μὴ συναρπάζησθε. ἀθετεῖ τινα ἀπὸ πάσης γραφῆς, κέχρηται ῥητοῖς πάλιν ἀπὸ πάσης παλαιᾶς τε καὶ εὐαγγελικῆς, τὸν ἀπόστολον τέλεον ἀθετεῖ. φησὶν δὲ ὅτι τὸ ἀρνήσασθαι ἀδιάφορόν ἐστιν καὶ ὁ μὲν νοήσας τῷ μὲν στόματι ἐν ἀνάγκαις ἀρνήσεται, τῇ δὲ καρδίᾳ οὐχί. καὶ βίβλον τινὰ φέρουσιν, ἣν λέγουσιν ἐξ οὐρανοῦ πεπτωκέναι καὶ τὸν ἀκηκοότα ἐκείνης καὶ πιστεύοντα ἄφεσιν λήψεσθαι τῶν ἁμαρτημάτων, ἄλλην ἄφεσιν παρ’ ἣν Χριστὸς Ἰησοῦς ἀφῆκεν. Ἀλλὰ γὰρ Φίλιππον",
+          "candidate_score": 0.609327,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 7,
+      "cf_id": "cf025",
+      "work_id": "077_Gregorius-I_Dialogi",
+      "max_score": 0.665461,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_27_29",
+          "bdc_text": "wellenn wir wartenn , was jochauch immer ( SI III 6 ) . gott witer durch und mit uns wurcken , derselb uns ouch all in sinem namenn unnd sägen mit zugethanerhinzugefügter ( vgl . SI XIII 451 ) . krafft sins geistsVgl. Joh 14 , 26. 16 , 13 .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Dialogi_window_348",
+          "psc_text": "ἐπακολουθοῦσαν νύκτα. Ὁμοίως δὲ καὶ τὴν δευτέραν ἡμέραν μετὰ τῆς ἐπακολουθούσης νυκτὸς, ἐκτὸς ἀτονίας ἐν τῇ δεήσει ἔστη, ὡσαύτως δὲ καὶ τὴν τρίτην ἡμέραν τῇ εὐχῇ συνῆψεν. Εἷς δὲ τῶν παραμοναρίων τοῦτο θεασάμενος, τῷ τῆς ὑπερηφανείας πνεύματι φυσιωθεὶς, ὅθεν προκόψαι ὤφειλιν, ἐκεῖθεν τὴν τῆς ἀποτυχίας ζημίαν ἑαυτῷ ἐπεσπάσατο. Ἤρξατο γὰρ ῥήμασιν ἐξουθενήσεως προσποιητὸν καὶ ἐπιθέτην αὐτὸν ἀποκαλεῖν, ὃς ἐν τρισὶν ἡμέραις καὶ νυξὶ πρὸς ἐπίδειξιν ἐνώπιον τῶν ὀφθαλμῶν τῶν ἀνθρώπων ἑαυτὸν εἰς εὐχὴν παρέστησε. Ταῦτα δὲ εἰπὼν δρομαίως ἀπελθὼν, τὸν τοῦ Θεοῦ ἄνθρωπον ῥαπίσματι ἔτυψεν, ἵνα ὁ τῆς εὐλαβοῦς ζωῆς προσποιητὸς ἐκ τῆς ἐκκλησίας μετὰ ἀτιμίας ἐξέλθῃ. Αἴφνης δὲ εἰς αὐτὸν πνεῦμα πονηρὸν εἰσῆλθεν, ἐπὶ ἐκδικήσει τοῦ δούλου τοῦ Θεοῦ, καὶ τοῦτον εἰς τὰ ἴχνη αὐτοῦ ἔῤῥιψε, καὶ διὰ τοῦ στόματος αὐτοῦ κράζειν ἤρξατο· Ὁ Ἰσαάκ με ἐκβάλλει. Ποίῳ δὲ ὀνόματι ξένος ἀνὴρ ἐκέκλητο, οὐδεὶς ἐγίνωσκεν· ἀλλὰ τὸ πονηρὸν πνεῦμα τὸ ἐκείνου ὄνομα ἐφανέρωσε, καὶ παρ' αὐτοῦ δύνασθαι ἐκβληθῆναι ἔκραζεν.",
+          "candidate_score": 0.665461,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_26_28",
+          "bdc_text": "zu belybennZur Befürchtung der Berner Pfarrer , Zürich könne von der Reformation abfallen , vgl. oben S. 80 , 38-48 und 99 , 3-6 . ; wellenn wir wartenn , was jochauch immer ( SI III 6 ) . gott witer durch und mit uns wurcken , derselb uns ouch all in sinem namenn unnd sägen mit zugethanerhinzugefügter ( vgl . SI XIII 451 ) .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Dialogi_window_582",
+          "psc_text": "Malitia remanentium meretur, ut hi qui prodesse poterant festine subtrahantur: et cum mundi finis appropinquat, electi tolluntur, ne deteriora videant. Hinc enim proheta ait: Justus perit, et nemo est qui recogitet in corde suo; et viri misericordiae colliguntur, quia non est qui intelligat (Isai. XLVII, 1) . Hinc rursus scriptum est: Aperite, ut exeant qui conculcent eam, tollite de via lapides (Jerem. L, 26) . Hinc Salomon ait: Tempus mittendi lapides, et tempus colligendi (Eccle. III, 15) . Quo igitur 368 finis mundi urget, eo necesse est ut vivi lapides ad aedificium coeleste colligantur, quatenus Jerusalem nostra in mensuram suae constructionis excrescat. Nec tamen ita omnes electos subtrahi credimus, ut soli in mundo perversi remaneant, quia nunquam peccatores ad lamentum poenitentiae redirent, si nulla essent bonorum exempla, quae eorum mentem traherent. PETR. Incassum subtrahi bonos queror, qui perire catervatim et malos video. 359 ΚΕΦΑΛ. ΛΖ'. Περὶ Σαγκτούλου πρεσβυτέρου χώρας Νουρσίας.",
+          "candidate_score": 0.641643,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_35",
+          "bdc_text": "im wort des hern , Zürich , unnser insonnders getruwe liebenn bruͤder .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Dialogi_window_677",
+          "psc_text": "τῇ τυφλώσει ὑπάρχων ἐπλήρωσεν, ὁ κύριος τὸ φῶς αὐτῷ ἀποδεδωκε, καὶ ἐγγίζειν τὸν θάνατον αὐτοῦ ἐμήνυσε. Τοῖς δὲ ὑπ' αὐτοῦ κτισθεῖσι μοναστηρίοις κύκλῳ κηρύξαι αὐτὸν τὸν τῆς ζωῆς λόγον ἐκέλευσε, καὶ ἵνα ὁ τοῦ σώματος ἀναλαβὼν τὸ φῶς, ἑπισκεψάμενος κύκλῳ τοὺς ἀδελφοὺς, τὸ τῆς καρδίας αὐτῶν διανοίξῃ. Ὅστις παρευθὺ τῇ προστάξει τοῦ κελεύσαντος ὑπακούσας, τὰ τῶν ἀδελφῶν κοινόβια ἐγύρευσε, καὶ τὰς τῆς ζωῆς ἐντολὰς, ἃς πράττων μεμάθηκε, τούτοις παρέθετο. Μετὰ πεντεκαιδεκάτην δὲ ἡμέραν, πληρώσας τὸ κήρυγμα, ἐν τῷ μοναστηρίῳ αὑτοῦ ὑπέστρεψεν. Ἐν δὲ τῷ εὐκτηρίῳ τοὺς ἀδελφοὺς προσκαλεσάμενος, καὶ σταθεὶς ἐν μέσῳ αὐτῶν, τοῦ δεσποτικοῦ σώματος καὶ αἵματος μετέλαβε, καὶ σὺν αὐτοῖς τὰς μυστικὰς τῶν ψαλμῶν ὑμνῳδίας ἐπετέλεσεν. Ἔτι δὲ αὐτῶν ψαλλόντων, αὐτὸς τῇ εὐχῇ ἐπιμείνας τὴν ψυχὴν παρέδωκε. Πάντες δὲ οἱ παρόντες ἀδελφοὶ ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ περιστερὰν ἐξελθοῦσαν ἑώρακαν. Τοῦ δὲ κεράμου τοῦ εὐκτηρίου διανοιγέντος, τῶν ἀδελφῶν θεωρούντων, εὐθέως ἐν τῷ οὐρανῷ ἀνῆλθεν. Ὅθεν τὴν τούτου ψυχὴν ἐν",
+          "candidate_score": 0.63484,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 8,
+      "cf_id": "cf051",
+      "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum",
+      "max_score": 0.664684,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_24_26",
+          "bdc_text": "- Gemeint ist das Zürcher Messemandat vom 29 . Mai 1532 , s. oben [Nr. 101 ] S. 129 , Anm. 12. , als wir hoffennt , getrüwlich unnd statthafftstandhaft , aufrecht ( vgl . Grimm X/II I 1022 ) . zu belybennZur Befürchtung der Berner Pfarrer , Zürich könne von der Reformation abfallen , vgl. oben S. 80 , 38-48 und 99 , 3-6 . ;",
+          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_294",
+          "psc_text": "audeo doctos studiososque illos viros suae eruditionis aequae animique sinceri testimonia non exhibuisse. Sed illud mihi maxime displicet, quod in laudata praemonitione ad sermonem 129, nunc vero 233, Quesnello quasi suffragari voluerint, Romanae Ecclesiae illum canonum codicem asserendo, quem plurimis monumentis hinc inde mutuatis, corruptis atque interpolatis refertum esse intellexerunt. Hac in re succinere voluisse Quesnello divinanti non arbitramur, qui, semper suorum studiorum partibus adductus, Romanae Ecclesiae auctoritatem elevavit, sensim praesertim ostendere nisus eam in suis decretis et constitutionibus aliarum particularium Ecclesiarum pedissequam factam esse, ex quibus modo unum, modo alterum monumentum atque decretum mutuata est, ista suum in usum traducendo. Hanc sane agendi rationem viros pietate et doctrina celebres consulto sequi voluisse, suspicari nefas esse arbitramur. Verum, una alteraque voce ibidem adhibita, lectorem saltem admonere potuissent codicem illum, quem sub nomine Romanae Ecclesiae Quesnellus evulgavit, incerto auctori ascribi, et dubiae omnino fidei esse, vel ab iis habendum, qui non",
+          "candidate_score": 0.664684,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_8_10",
+          "bdc_text": "dero von Straßburg und LutersZur Annäherung der Straßburger Reformatoren an Luther am Schweinfurter Konvent im April/Mai 1532 und an der Tagung in Nürnberg am 3 . Juli 1532 , die als Wegbereitung zur Wittenberger Konkordie von 1536 dienten , s. oben S. 123 , 19-25. 151 , 39-50 . in demselben , by luterm heiligem wort gottes , uff unnser disputatzZur Berner Disputation von 1528 s . Alfred de Quervain , Geschichte der bernischen Kirchenreformation , in :",
+          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_315",
+          "psc_text": "pendere, ut ad hanc non tantum fidei et episcoporum negotia definienda deferrent, sed ea etiam quae ad festa, ad sanctorum Dei solemnitates natalitiosque dies celebrandos, pertinebant, pari animi submissione statui atque perscribi postularent. Quae sane cum ipse mecum reputarem, facile in eam adductus sum persuasionem, canonicarum precum regulam primitus ab apostolica sede, in Occidente saltem, derivatam esse, a qua resilire nulla Ecclesia, nullusve ecclesiastici ordinis minister confidebat. Ut maxime confirmari potest ex perantiquo illo fragmento epistolae S. Leonis ad Turribium, quod in superioribus indicavimus, quodque publici juris facere jam deliberavimus. Harum tandem canonicarum precum ordinem, ex apostolica traditione acceptum, una cum hac epistola Vigilius papa ad Profuturum episcopum direxit, ut inde intelligeret quid in festivitatibus esset sequendum: Quapropter (ait) et ipsius canonicae precis textum direximus subter adjectum, quem (Deo propitio) ex apostolica traditione suscepimus. Et ut charitas tua cognoscat quibus locis aliqua festivitatibus apta connectes, Paschalis diei preces similiter adjecimus.",
+          "candidate_score": 0.658621,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_24_26",
+          "bdc_text": "- Gemeint ist das Zürcher Messemandat vom 29 . Mai 1532 , s. oben [Nr. 101 ] S. 129 , Anm. 12. , als wir hoffennt , getrüwlich unnd statthafftstandhaft , aufrecht ( vgl . Grimm X/II I 1022 ) . zu belybennZur Befürchtung der Berner Pfarrer , Zürich könne von der Reformation abfallen , vgl. oben S. 80 , 38-48 und 99 , 3-6 . ;",
+          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_295",
+          "psc_text": "traducendo. Hanc sane agendi rationem viros pietate et doctrina celebres consulto sequi voluisse, suspicari nefas esse arbitramur. Verum, una alteraque voce ibidem adhibita, lectorem saltem admonere potuissent codicem illum, quem sub nomine Romanae Ecclesiae Quesnellus evulgavit, incerto auctori ascribi, et dubiae omnino fidei esse, vel ab iis habendum, qui non tantum emunctiori critices judicio pollent, sed qui prima ecclesiasticae historiae et theologiae elementa et institutiones praegustarunt. 273 CAPUT XVII. De Asturicensi, Celenensi, et Bracarensibus synodis in Galliciae regnis apostolicae sedis decreto habitis, vel ejus suffragio probatis. 1. Age jam tandem, missis factis Paschasii Quesnelli divinationibus et nugis, ad alia concilia in Galliciae regno S. pontificis suffragio aut praecepto habita nostra se convertat oratio. Sed incertus sententiae ob veterum monumentorum inopiam, sive jacturam, aliorum dictis, et observationibus insistere, quam novum aliquid in medium afferre malo; cujusmodi sane illud est, cujus Idatius in Chronico celebrem fecit mentionem. In Asturicensi urbe Galliciae quidam",
+          "candidate_score": 0.655452,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_15_17",
+          "bdc_text": "Gottfried W. Locher , Die Berner Disputation 1528 , in : 450 Jahre Berner Reformation . Beiträge zur Geschichte der Berner Reformation",
+          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_262",
+          "psc_text": "catholicae Ecclesiae, ne aut societatis aut pravitatis ejus maculata corda recte credentibus de permixtione talium aliquod orthodoxi reputetur opprobrium. Ejusmodi autem sententia a Lucretio episcopo prolata, quam totius concilii Patres probarunt, olim statuta contra Priscillianam haeresim capitula continebat, ut sequentia verba indicare videntur. Proposita contra Priscillianam haeresim capitula et relecta continentur haec. Sed cum decem et septem anathematismi illa statim excipiant, quae, ut diximus, et Turribianis consultationibus apprime respondent, et Leoninis responsionibus omnino concinunt, ut eorum lectio satis perspicue patefacit, idcirco extra omnem dubitationis aleam positum arbitror, Tarraconenses Patres cum aliis trium Hispaniae provinciarum episcopis, Leonis mendatis obtemperare volentes, tunc primum, anno videlicet 447, et fidei regulam, et anathematismos de quibus agimus edidisse et promulgasse. Si id neget Quesnellus, alterutrum ei affirmare opus erit; videlicet, aut Turribii ad apostolicam sedem consultationes jam ante Leonis pontificatum fuisse discussas et definitas, aut epistolam ad Turribium alteri Romano pontifici quam Leoni esse adjudicandam,",
+          "candidate_score": 0.637016,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_10",
+          "bdc_text": "Alfred de Quervain , Geschichte der bernischen Kirchenreformation , in :",
+          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_342",
+          "psc_text": "Idatii Chronicum habet, cui omnes ecclesiastici scriptores suffragantur. Etenim prior Leonis epistola kalendis Augusti hujus anni conscripta est, quam S. pontifex, ut saepius diximus, Pervincio diacono patriam remigranti tradidit. Hunc ergo alas habuisse confingere oporteret, ut non temere arbitraremur brevi temporis intervallo Pervincium Galliciam attigisse, et rursum alios nuntios cum epistolis Romam, et alios ex urbe Roma ad Galliciam remeasse. Istud sane confictionis portentum cum aliis et aliis futilibus divinationibus nimis operose Quesnellus astruere conatus est, ad eam de duobus Turribiis opinionem suis lectoribus sensim insinuandam. 5. Jam vero tandem haec, et id genus alia, praetereamus, gradum novissime facturi ad genuinam Bracarensis synodi epocham inquirendam. Qua quidem in re satis esse videbitur, si, brevius aliorum sententias referentes, lectorum potius judicium exspectemus, quin rem ipsam definire 283 contendamus. Severinus Binius itaque ex eminentissimo cardinali Baronio istud Bracarense concilium anno Christi 563 coactum fuisse arbitratus est, ei etiam suffragante eminentissimo cardinali Aguirre,",
+          "candidate_score": 0.636519,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_13_15",
+          "bdc_text": "K. Lindt , Der theologische Gehalt der Berner-Disputation , aaO , S. 301-344 ; von Muralt , Renaissance und Reformation 482-484 ; Gottfried W. Locher , Die Berner Disputation 1528 , in :",
+          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_273",
+          "psc_text": "adhuc de Augustini scriptis disserere oportet, inter quae istud monumentum de quo agimus auctius quidem locum habere unus Quesnellus contendit. Hanc ait a Magistro Sententiarum lib. III, dist. 21, sub finem, iis verbis laudari: « secundum quam rationem (inquit) dicit Augustinus, Si quis dixerit, atque crediderit Filium Dei, Deum passum, anathema sit. Locus (ait idem Parisinus editor) Augustini ad marginem notatus recentiori, ut puto, manu est: Sermo de Fide, qui est 3 in feria 5 in Coena Domini. Revera, tom. X Operum ejus exstat sermo 129 de tempore, de Fide recta inscriptus, quem in appendicem non rejecerunt doctores Lovanienses, ac proinde Augustinianum fetum esse censuerunt. » Hactenus Quesnellus, qui, ita suarum partium studio abreptus, varias, sed levissimas et inter se pugnantes, nec ad propositum facientes, conjecturas in medium affert, ut nugis dumtaxat et verbis, quemadmodum legentibus patebit, certare vel ludere videatur. Qua in re explicanda, nos certo multos esse oporteret,",
+          "candidate_score": 0.635438,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_13_15",
+          "bdc_text": "K. Lindt , Der theologische Gehalt der Berner-Disputation , aaO , S. 301-344 ; von Muralt , Renaissance und Reformation 482-484 ; Gottfried W. Locher , Die Berner Disputation 1528 , in :",
+          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_262",
+          "psc_text": "catholicae Ecclesiae, ne aut societatis aut pravitatis ejus maculata corda recte credentibus de permixtione talium aliquod orthodoxi reputetur opprobrium. Ejusmodi autem sententia a Lucretio episcopo prolata, quam totius concilii Patres probarunt, olim statuta contra Priscillianam haeresim capitula continebat, ut sequentia verba indicare videntur. Proposita contra Priscillianam haeresim capitula et relecta continentur haec. Sed cum decem et septem anathematismi illa statim excipiant, quae, ut diximus, et Turribianis consultationibus apprime respondent, et Leoninis responsionibus omnino concinunt, ut eorum lectio satis perspicue patefacit, idcirco extra omnem dubitationis aleam positum arbitror, Tarraconenses Patres cum aliis trium Hispaniae provinciarum episcopis, Leonis mendatis obtemperare volentes, tunc primum, anno videlicet 447, et fidei regulam, et anathematismos de quibus agimus edidisse et promulgasse. Si id neget Quesnellus, alterutrum ei affirmare opus erit; videlicet, aut Turribii ad apostolicam sedem consultationes jam ante Leonis pontificatum fuisse discussas et definitas, aut epistolam ad Turribium alteri Romano pontifici quam Leoni esse adjudicandam,",
+          "candidate_score": 0.633553,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_13_15",
+          "bdc_text": "K. Lindt , Der theologische Gehalt der Berner-Disputation , aaO , S. 301-344 ; von Muralt , Renaissance und Reformation 482-484 ; Gottfried W. Locher , Die Berner Disputation 1528 , in :",
+          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_250",
+          "psc_text": "satis superque disseruimus. Sed eos adhuc anno 447 potuisse esse superstites, vel Ortigio liberum fuisse cum Hispaniarum episcopis ad hunc venire conventum, prorsus inverisimile est. Luce clarius itaque apparet Harduini annotationem esse probandam, qui scripsit in editione hujus concilii a Loaysia curata haec verba legi: Explicit concilii Toletani, quae argumento sunt subsequentem fidei regulam ad illud haudquaquam pertinere, sed ad concilium jussu Leonis coactum esse referendam. 2. Non aliter profecto ea de re a Pagio est judicatum, qui sedulo atque maturius secum reputans quae ad ecclesiasticas sanctiones et ad monumentorum ordinem pertinere videntur, ut gestarum rerum perturbationem praecaveret, fidei professionem de qua agimus Leonis aevo conscriptam fuisse asseveravit. Cujus quippe veritati minime officere potest tanta illa mss. et editorum exemplarium diversitas, quae nobis in iis anathematismis conspicienda occurrit, dum videlicet aliqui ex codicibus duodecim dumtaxat anathematismos contineant, edita exemplaria decem et octo, in Augustini Operibus horum numerus usque ad viginti",
+          "candidate_score": 0.633534,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_13_15",
+          "bdc_text": "K. Lindt , Der theologische Gehalt der Berner-Disputation , aaO , S. 301-344 ; von Muralt , Renaissance und Reformation 482-484 ; Gottfried W. Locher , Die Berner Disputation 1528 , in :",
+          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_291",
+          "psc_text": "dubius est, Verlini autem et Vindingi censura supposititius. Exceptis anathematismis posterioribus quatuordecim, qui ex confessione fidei catholicae Damasi ad Paulinum Antiochenum huc accesserunt, nihil est 272 aliud quam libellus fidei qui in codice Canonum Ecclesiae Romanae, cap. 40, sic inscribitur: Libellus Augustini de Fide catholica contra omnes haereses, qui etiam Toletani I anni 400 concilii Actis insertus reperitur, cum nonnulla in anathematismis varietate. Nomine Augustini citat Magister Sententiarum in III, dist. 21, ex ipso forte Romano canonum codice. Quippe in mss. Lunc libellum inter Augustini sermones et opuscula nusquam exstare vidimus. Augustinum certe nobis minus sapiunt hi loquendi modi, num. 1, Hanc unam esse divini nominis Trinitatem; ibid., Non imaginarium corpus, aut forma sola compositum; ibid., Et omnia corporis exercitia, sive, ut Rom. cod., exitia, sensisse; et num. 2, Mundum hunc factum non fuisse, atque ejus omnia instrumenta; tandem vox Paracletus passim posita pro Spiritus sanctus. Estius in III Sentent.,",
+          "candidate_score": 0.633152,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_15_17",
+          "bdc_text": "Gottfried W. Locher , Die Berner Disputation 1528 , in : 450 Jahre Berner Reformation . Beiträge zur Geschichte der Berner Reformation",
+          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_343",
+          "psc_text": "genuinam Bracarensis synodi epocham inquirendam. Qua quidem in re satis esse videbitur, si, brevius aliorum sententias referentes, lectorum potius judicium exspectemus, quin rem ipsam definire 283 contendamus. Severinus Binius itaque ex eminentissimo cardinali Baronio istud Bracarense concilium anno Christi 563 coactum fuisse arbitratus est, ei etiam suffragante eminentissimo cardinali Aguirre, conciliorum Hispaniae collectore. Sed Garsias Loaysa refragatus est, illudque biennio ante, anno videlicet 561, convocatum affirmat, sibi persuadens Patres illos apud Bracaram non sub Ariamiro principe, sed Theodomiro convenisse. Hunc autem fuisse Suecorum regem, de cujus mirabili ab errore et impietate Ariana conversione potissimum egit S. Gregorius Turonensis, jam omnes scriptores affirmarunt. Sed ambo ea nomina eidem regi fuisse attributa, nec ullum errorem in codices irrepsisse, jam cardinalis Baronius ex certissimis monumentis probavit, eidem assentientibus Binio et doctissimo Petavio, Rationarii Temporum parte tertia. Antonius Pagius autem, cum Baronii tum Garsiae opinionibus in medium adductis, refert Bollandistas ad diem 20 Martii",
+          "candidate_score": 0.632734,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_8",
+          "bdc_text": "dero von Straßburg und LutersZur Annäherung der Straßburger Reformatoren an Luther am Schweinfurter Konvent im April/Mai 1532 und an der Tagung in Nürnberg am 3 . Juli 1532 , die als Wegbereitung zur Wittenberger Konkordie von 1536 dienten , s. oben S. 123 , 19-25. 151 , 39-50 .",
+          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_105",
+          "psc_text": "omnes suas professione 233 condemnans, correctionem petens, in Toletano illo concilio veniam postulavit. Haec itaque omnia tantam apud nos vim habent, ut nulla prorsus ratione in Quesnelli sententiam adducamur, ut videlicet arbitremur Symphosium anno 381 in Caesaraugustana illa synodo diffamatum, et veluti Priscillianistam se ab illorum Patrum judicio subduxisse. Vix enim ecclesiasticae reconciliationis donum sibi promereri potuisset, si novemdecim annorum spatio (quale inter illud et istud Toletanum concilium intercessit) pertinax in sua contumacia perstitisset. 5. Jam vero ad alia gradum faciamus, quae ob veterum monumentorum jacturam aeque obscura et multis difficultatibus implexa sunt: Ambrosium itaque, veluti pacis et reconciliationis sequestrem, a Symphosio et caeteris qui lapsi erant interpellatum fuisse, jam inter omnes cum veteres tum recentiores scriptores convenit. Non ita tamen exploratum est quo anno istos Mediolanum profectos Ambrosius receperit, traditis illis communicatoriis litteris, ut sub quibusdam praescriptis et acceptatis conditionibus catholici ipsi Hispaniarum episcopi, qui se a lapsorum communione",
+          "candidate_score": 0.632171,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_10",
+          "bdc_text": "Alfred de Quervain , Geschichte der bernischen Kirchenreformation , in :",
+          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_340",
+          "psc_text": "fidei, pontificiae auctoritatis scriptae ordinationes erant commissae, illique maxime incumbebat ad S. Leonem rescribere an facile esset omnibus illarum quatuor provinciarum sacerdotibus in unum generale concilium coire, vel an saltem Galliciae episcopi citius, Ceponio et Idatio agentibus, in provinciali conventu congregaturi forent, ad remedium tantis vulneribus afferendum. Quod vero addit Quesnellus: « Notarii vox numquam in ecclesiasticis monumentis in eo significatu usurpatur quem ei affingit auctor ille » Baronius nimirum, « qui quod agitur in provinciis ad Romanam sedem referre ac notum facere satagit; » hic nos jam ad Latinos optimos scriptores provocare possemus, qui eam notarii vocem usurparunt ad eos significandos qui in publicis tabulis Ecclesiae res describere consueverunt; cur ergo istud munus ab apostolica sede Turribio demandari non potuit? Quae episcopalium jurium violatio in eo exercendo, cum de Christianae reipublicae bono ageretur, et illius provinciae potissimum, in qua concilium haberi Romanus pontifex praeceperat? 4. Adhuc praeterea me latet",
+          "candidate_score": 0.631823,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_13_15",
+          "bdc_text": "K. Lindt , Der theologische Gehalt der Berner-Disputation , aaO , S. 301-344 ; von Muralt , Renaissance und Reformation 482-484 ; Gottfried W. Locher , Die Berner Disputation 1528 , in :",
+          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_289",
+          "psc_text": "ab Eutropio et Paulo de Priscillianistarum erroribus non fuisse interpellatum, nec ad eos episcopos in hac causa quidquam aliquando rescripsisse, arbitror evidentissime demonstratum. 6. Verum enim vero, etsi de hoc fidei libello multa scripserim, adhuc me nihil praestitisse videor, si ille clarissimorum virorum judicio et manuscriptorum exemplarium auctoritate uni Augustino adjudicaretur. Ecquis profecto lepidum nugatorem me esse non arbitraretur, cum lustratis jam aliis atque aliis Augustini Operibus, quibus laudata illa fidei professio nec concinit, nec cohaeret, istud unum subsisteret cui potissimum Quesnellus insistit? Annon vetusto Romanorum canonum codici, Sententiarum Magistro, antiquis recentioribusque exemplaribus, Lovaniensibus doctoribus, ex quibus omnibus suarum conjecturarum argumenta ipse Quesnellus mutuatus est, fides adhibenda foret? Sed in tanti discriminis causa nihil operae me insumere oportebit, si Parisini doctoris judicio illud opponam, quod jam Patres congregationis S. Mauri in postrema Parisina Operum S. Augustini editione pronuntiarunt. Illam ergo fidei professionem cum subjectis anathematismis sub nomine sermonis 233, de",
+          "candidate_score": 0.63042,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_15_17",
+          "bdc_text": "Gottfried W. Locher , Die Berner Disputation 1528 , in : 450 Jahre Berner Reformation . Beiträge zur Geschichte der Berner Reformation",
+          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_287",
+          "psc_text": "Orosii verba jam Quesnello negotium facessunt, nam Eutropius et Paulus episcopi, sola salutis omnium utilitate permoti, commonitorium jam dederunt (ait Orosius) de aliquantis haeresibus, nec tamen significarunt omnes. Super quas vero haereses duo illi episcopi Augustinum consuluerint, plane reticuit. Sed si eum consuluissent super Priscillianam haeresin, et errores; vel si Augustinus, postulantibus illis duobus episcopis, libellum illum anathematismosque scripsisset, quid Orosio opus erat festinato edere et coacervare in unum omnes perditionum arbores cum radicibus et ramis suis? Annon illa fidei professione, vel libello; annon in decem et octo, vel in viginti sex, anathematismis habebatur id omne quod ad illius haeresis exitium oportebat? Augustinum praeterea, si duo illi episcopi in hac causa interpellassent, aut rescribendo iisdem fecisse satis arbitratur Quesnellus, aut non. Sed utroque hoc telo seipsum jugulat. Nam dato illo primo, fateri cogitur cur Augustinus in eadem causa ab Orosio iterum consultus, hunc non remisit ad illam fidei professionem, et",
+          "candidate_score": 0.630311,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_15_17",
+          "bdc_text": "Gottfried W. Locher , Die Berner Disputation 1528 , in : 450 Jahre Berner Reformation . Beiträge zur Geschichte der Berner Reformation",
+          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_261",
+          "psc_text": "noxium Priscillianae haereseos virus penitus exstinguendum. Anathematismi porro isti, si oculos in eos conjiciamus, Leoninae omnino epistolae ad Turribium respondent. Non igitur fieri potest ut, rationabili adducti fundamento, vel eos uni Augustino adjudicemus, vel in Romanum Canonum codicem relatos ante S. Leonem confingamus. Qua in re ne apud Quesnelli studiosos in commenti sive mendacii suspicionem adducamur, nobis opus est causam referre cur Bracarenses illi Patres eadem omnino capitula retractaverint, luculentiusque explicare voluerint 266. Ut quisque (aiunt) clericus vel monachus, sive laicus, tale aliquid (intellige cum Priscilliano) sentire adhuc vel defendere fuerit deprehensus, tamquam vere putridum membrum, continuo de corpore abscindatur catholicae Ecclesiae, ne aut societatis aut pravitatis ejus maculata corda recte credentibus de permixtione talium aliquod orthodoxi reputetur opprobrium. Ejusmodi autem sententia a Lucretio episcopo prolata, quam totius concilii Patres probarunt, olim statuta contra Priscillianam haeresim capitula continebat, ut sequentia verba indicare videntur. Proposita contra Priscillianam haeresim capitula et relecta",
+          "candidate_score": 0.629982,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_10",
+          "bdc_text": "Alfred de Quervain , Geschichte der bernischen Kirchenreformation , in :",
+          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_287",
+          "psc_text": "Orosii verba jam Quesnello negotium facessunt, nam Eutropius et Paulus episcopi, sola salutis omnium utilitate permoti, commonitorium jam dederunt (ait Orosius) de aliquantis haeresibus, nec tamen significarunt omnes. Super quas vero haereses duo illi episcopi Augustinum consuluerint, plane reticuit. Sed si eum consuluissent super Priscillianam haeresin, et errores; vel si Augustinus, postulantibus illis duobus episcopis, libellum illum anathematismosque scripsisset, quid Orosio opus erat festinato edere et coacervare in unum omnes perditionum arbores cum radicibus et ramis suis? Annon illa fidei professione, vel libello; annon in decem et octo, vel in viginti sex, anathematismis habebatur id omne quod ad illius haeresis exitium oportebat? Augustinum praeterea, si duo illi episcopi in hac causa interpellassent, aut rescribendo iisdem fecisse satis arbitratur Quesnellus, aut non. Sed utroque hoc telo seipsum jugulat. Nam dato illo primo, fateri cogitur cur Augustinus in eadem causa ab Orosio iterum consultus, hunc non remisit ad illam fidei professionem, et",
+          "candidate_score": 0.629944,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_15_17",
+          "bdc_text": "Gottfried W. Locher , Die Berner Disputation 1528 , in : 450 Jahre Berner Reformation . Beiträge zur Geschichte der Berner Reformation",
+          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_305",
+          "psc_text": "duos Idatios, quorum unus tempore Leonis et Chronici auctor fuit, alter Priscilliani olim accusator, qui revera Lemicae episcopus fuit. » Cujus erroris causam 275 afferre volens, hanc fuisse affirmat, quod recentior Idatius in praefatione sui Chronici natum se in Lemica civitate asseveret. Sed si hunc episcopatum assecutus fuisset, non omisisset eo loco commemorare. Atqui, subjicit idem Quesnellus: Metropoliticam suam dignitatem videtur indicare, cum ibidem se summi praesulem officii creatum dicit. Et in laudatae praefationis fine ita gemebundus deformem luget ecclesiastici ordinis in Gallaeciae provincia statum, ac si ad eum praecipue pertinuisset, velut provinciae caput: Creationibus indiscretis, et universae propemodum in divina disciplina occasui, ex officio occurrere ac subvenire. 4. His ergo, similibusque aliis conjecturis in re maximis obvoluta tenebris, Quesnellus insistens duas in Gallaeciae provincia ad Priscillianistarum exitium factas fuisse synodos non dissimulat, quarum alteram apud Lucum, alteram vero in Bracarensi urbe congregatam affirmat; felicemne faustumque habuerint finem duo provincialia",
+          "candidate_score": 0.629896,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_15_17",
+          "bdc_text": "Gottfried W. Locher , Die Berner Disputation 1528 , in : 450 Jahre Berner Reformation . Beiträge zur Geschichte der Berner Reformation",
+          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_250",
+          "psc_text": "satis superque disseruimus. Sed eos adhuc anno 447 potuisse esse superstites, vel Ortigio liberum fuisse cum Hispaniarum episcopis ad hunc venire conventum, prorsus inverisimile est. Luce clarius itaque apparet Harduini annotationem esse probandam, qui scripsit in editione hujus concilii a Loaysia curata haec verba legi: Explicit concilii Toletani, quae argumento sunt subsequentem fidei regulam ad illud haudquaquam pertinere, sed ad concilium jussu Leonis coactum esse referendam. 2. Non aliter profecto ea de re a Pagio est judicatum, qui sedulo atque maturius secum reputans quae ad ecclesiasticas sanctiones et ad monumentorum ordinem pertinere videntur, ut gestarum rerum perturbationem praecaveret, fidei professionem de qua agimus Leonis aevo conscriptam fuisse asseveravit. Cujus quippe veritati minime officere potest tanta illa mss. et editorum exemplarium diversitas, quae nobis in iis anathematismis conspicienda occurrit, dum videlicet aliqui ex codicibus duodecim dumtaxat anathematismos contineant, edita exemplaria decem et octo, in Augustini Operibus horum numerus usque ad viginti",
+          "candidate_score": 0.629158,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_15_17",
+          "bdc_text": "Gottfried W. Locher , Die Berner Disputation 1528 , in : 450 Jahre Berner Reformation . Beiträge zur Geschichte der Berner Reformation",
+          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_206",
+          "psc_text": "ex peregrinatione adveniente loquatur, inde fit quod quae de Asturicensi concilio ex Idatii Chronico narrant Baluzius et Aguirre minime in Leonis aevum, videlicet in annum 446, rejici possint. Quod si tandem confingamus non statim post adeptum episcopatum Turribium ad Idatium et Ceponium scripsisse, nec Leonem veluti supremum magistrum et judicem interpellasse, sed totum illud 27 aut 28 annorum spatium effluxisse, statim culpandus esset Turribius, quod tam sero gravissimis illis malis recrudescentibus, medicinam quaerere et afferre distulerit, et contra sacrorum canonum statuta, sua relicta Ecclesia, peregrinari voluerit. Fateri ergo oportet ea in epistola talia saltem obscura contineri, quae cum Turribii pietate et sanctitate, cum Ecclesiae disciplina, sacris canonibus et Christianis rebus minime cohaerere et conciliari possunt. Ita profecto mecum reputavi, postquam saepius epistolam perlegi. In qua et alia offendi quae apertam scriptoris oscitantiam saltem redolent. Ejusmodi quidem mihi visa sunt, vel quae capite 4, leguntur, quod ne ultra jam faciant usque",
+          "candidate_score": 0.629142,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_14_16",
+          "bdc_text": "von Muralt , Renaissance und Reformation 482-484 ; Gottfried W. Locher , Die Berner Disputation 1528 , in : 450 Jahre Berner Reformation .",
+          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_260",
+          "psc_text": "e ruditis innotescerent quae sub anathematis sententia olim ex Priscilliani dogmatibus ab apostolica divi Petri sede fuerant damnata, licet (aiunt Bracarenses PP.) horum capitulorum lectio necessaria recensita sit, tamen evidentius et simplicius ea quae sunt exsecrabilia, ita praepositis etiam capitulis, modo declarentur, ut qui minus est eruditus intelligat, et sic sub anathematis sententia explosa jam olim Priscilliani erroris figmenta damnentur, etc. Nobis ergo gratulari oportet quod Patres isti eadem retractaverint capitula, latam enim apertamque viam nobis pararunt ut securius ad nostram pervenirent notitiam quot et quales anathematismos Tarraconenses, Carthaginenses, Lusitani et Baetici Patres anno 447, jussu Magni Leonis, ediderint ad noxium Priscillianae haereseos virus penitus exstinguendum. Anathematismi porro isti, si oculos in eos conjiciamus, Leoninae omnino epistolae ad Turribium respondent. Non igitur fieri potest ut, rationabili adducti fundamento, vel eos uni Augustino adjudicemus, vel in Romanum Canonum codicem relatos ante S. Leonem confingamus. Qua in re ne apud Quesnelli studiosos",
+          "candidate_score": 0.622544,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_14_16",
+          "bdc_text": "von Muralt , Renaissance und Reformation 482-484 ; Gottfried W. Locher , Die Berner Disputation 1528 , in : 450 Jahre Berner Reformation .",
+          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_206",
+          "psc_text": "ex peregrinatione adveniente loquatur, inde fit quod quae de Asturicensi concilio ex Idatii Chronico narrant Baluzius et Aguirre minime in Leonis aevum, videlicet in annum 446, rejici possint. Quod si tandem confingamus non statim post adeptum episcopatum Turribium ad Idatium et Ceponium scripsisse, nec Leonem veluti supremum magistrum et judicem interpellasse, sed totum illud 27 aut 28 annorum spatium effluxisse, statim culpandus esset Turribius, quod tam sero gravissimis illis malis recrudescentibus, medicinam quaerere et afferre distulerit, et contra sacrorum canonum statuta, sua relicta Ecclesia, peregrinari voluerit. Fateri ergo oportet ea in epistola talia saltem obscura contineri, quae cum Turribii pietate et sanctitate, cum Ecclesiae disciplina, sacris canonibus et Christianis rebus minime cohaerere et conciliari possunt. Ita profecto mecum reputavi, postquam saepius epistolam perlegi. In qua et alia offendi quae apertam scriptoris oscitantiam saltem redolent. Ejusmodi quidem mihi visa sunt, vel quae capite 4, leguntur, quod ne ultra jam faciant usque",
+          "candidate_score": 0.622525,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_14_16",
+          "bdc_text": "von Muralt , Renaissance und Reformation 482-484 ; Gottfried W. Locher , Die Berner Disputation 1528 , in : 450 Jahre Berner Reformation .",
+          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_250",
+          "psc_text": "satis superque disseruimus. Sed eos adhuc anno 447 potuisse esse superstites, vel Ortigio liberum fuisse cum Hispaniarum episcopis ad hunc venire conventum, prorsus inverisimile est. Luce clarius itaque apparet Harduini annotationem esse probandam, qui scripsit in editione hujus concilii a Loaysia curata haec verba legi: Explicit concilii Toletani, quae argumento sunt subsequentem fidei regulam ad illud haudquaquam pertinere, sed ad concilium jussu Leonis coactum esse referendam. 2. Non aliter profecto ea de re a Pagio est judicatum, qui sedulo atque maturius secum reputans quae ad ecclesiasticas sanctiones et ad monumentorum ordinem pertinere videntur, ut gestarum rerum perturbationem praecaveret, fidei professionem de qua agimus Leonis aevo conscriptam fuisse asseveravit. Cujus quippe veritati minime officere potest tanta illa mss. et editorum exemplarium diversitas, quae nobis in iis anathematismis conspicienda occurrit, dum videlicet aliqui ex codicibus duodecim dumtaxat anathematismos contineant, edita exemplaria decem et octo, in Augustini Operibus horum numerus usque ad viginti",
+          "candidate_score": 0.622479,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_14_16",
+          "bdc_text": "von Muralt , Renaissance und Reformation 482-484 ; Gottfried W. Locher , Die Berner Disputation 1528 , in : 450 Jahre Berner Reformation .",
+          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_262",
+          "psc_text": "catholicae Ecclesiae, ne aut societatis aut pravitatis ejus maculata corda recte credentibus de permixtione talium aliquod orthodoxi reputetur opprobrium. Ejusmodi autem sententia a Lucretio episcopo prolata, quam totius concilii Patres probarunt, olim statuta contra Priscillianam haeresim capitula continebat, ut sequentia verba indicare videntur. Proposita contra Priscillianam haeresim capitula et relecta continentur haec. Sed cum decem et septem anathematismi illa statim excipiant, quae, ut diximus, et Turribianis consultationibus apprime respondent, et Leoninis responsionibus omnino concinunt, ut eorum lectio satis perspicue patefacit, idcirco extra omnem dubitationis aleam positum arbitror, Tarraconenses Patres cum aliis trium Hispaniae provinciarum episcopis, Leonis mendatis obtemperare volentes, tunc primum, anno videlicet 447, et fidei regulam, et anathematismos de quibus agimus edidisse et promulgasse. Si id neget Quesnellus, alterutrum ei affirmare opus erit; videlicet, aut Turribii ad apostolicam sedem consultationes jam ante Leonis pontificatum fuisse discussas et definitas, aut epistolam ad Turribium alteri Romano pontifici quam Leoni esse adjudicandam,",
+          "candidate_score": 0.619687,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_10_12",
+          "bdc_text": "Alfred de Quervain , Geschichte der bernischen Kirchenreformation , in : Gedenkschrift zur Vier jahrhundertfeier der Bernischen Kirchenreformation , Bd . I , Bern 1928 , S. 127-159 ;",
+          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_117",
+          "psc_text": "consecrationis ad emortualem diem usque in Asturicensi Ecclesia semper constitisse. Qua in re, tamquam omnino imbecillae, illico cadunt duae illae Quesnelli conjecturae et suspiciones, vel de duobus episcopis eodem tempore eamdem Ecclesiam administrantibus, quod sacris canonibus vetitum est, vel de summa Turribii senectute, ad quam certe pervenisset, si ejus ordinatio ante 400 annum esset repetenda, cum jam adhuc esset in vivis, et ad laboriosissima habenda itinera aptus, et habilis anno Christi 447 sub Leonis Magni pontificatu reperiretur, ut ex ejus colligitur epistola de qua in seqq. capitibus verba faciemus. Sed de Turribii ordinatione ex monumentis quae supersunt, nihil certi definire possumus. Illud unum dumtaxat nobis ex Augustino exploratum est, Dictinium ejus praedecessorem extremam clausisse diem ante annum 420. Siquidem cum S. Pater hoc anno librum contra Mendacium ad Consentium scripsisset, Dictinium ex hac vita decessisse hisce verbis indicavit: Dictinii episcopi vel cogniti vitam, vel incogniti famam laudare mendaciter, est hoc",
+          "candidate_score": 0.616886,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_10_12",
+          "bdc_text": "Alfred de Quervain , Geschichte der bernischen Kirchenreformation , in : Gedenkschrift zur Vier jahrhundertfeier der Bernischen Kirchenreformation , Bd . I , Bern 1928 , S. 127-159 ;",
+          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_342",
+          "psc_text": "Idatii Chronicum habet, cui omnes ecclesiastici scriptores suffragantur. Etenim prior Leonis epistola kalendis Augusti hujus anni conscripta est, quam S. pontifex, ut saepius diximus, Pervincio diacono patriam remigranti tradidit. Hunc ergo alas habuisse confingere oporteret, ut non temere arbitraremur brevi temporis intervallo Pervincium Galliciam attigisse, et rursum alios nuntios cum epistolis Romam, et alios ex urbe Roma ad Galliciam remeasse. Istud sane confictionis portentum cum aliis et aliis futilibus divinationibus nimis operose Quesnellus astruere conatus est, ad eam de duobus Turribiis opinionem suis lectoribus sensim insinuandam. 5. Jam vero tandem haec, et id genus alia, praetereamus, gradum novissime facturi ad genuinam Bracarensis synodi epocham inquirendam. Qua quidem in re satis esse videbitur, si, brevius aliorum sententias referentes, lectorum potius judicium exspectemus, quin rem ipsam definire 283 contendamus. Severinus Binius itaque ex eminentissimo cardinali Baronio istud Bracarense concilium anno Christi 563 coactum fuisse arbitratus est, ei etiam suffragante eminentissimo cardinali Aguirre,",
+          "candidate_score": 0.616633,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_14_16",
+          "bdc_text": "von Muralt , Renaissance und Reformation 482-484 ; Gottfried W. Locher , Die Berner Disputation 1528 , in : 450 Jahre Berner Reformation .",
+          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_259",
+          "psc_text": "si quandoque in evolvendis veterum scriptis unum idemque monumentum, modo interpolatum et diminutum, modo vero prolixius et auctius nobis occurrat? In hisce quippe rebus quae ab scribentium et utentium voluntate pendent, nisi eorum animus innotescat, non sine negotio judicari potest, praesertim cum autographa exemplaria desiderantur. 5. In hoc negotio tamen non multum operis Quesnello insumendum fuisse arbitror. Iidem namque ejusdem laudati Bracarensis concilii Patres Acta eorum qui Toletanae synodo anno 447 coactae interfuerunt in genuino contenta codice prae manibus habebant. Idcirco, lecto fidei exemplari cum subjectis capitulis, necessarium duxerunt post annos 116 eadem capitula simplicius et evidentius exponere, ut minus e ruditis innotescerent quae sub anathematis sententia olim ex Priscilliani dogmatibus ab apostolica divi Petri sede fuerant damnata, licet (aiunt Bracarenses PP.) horum capitulorum lectio necessaria recensita sit, tamen evidentius et simplicius ea quae sunt exsecrabilia, ita praepositis etiam capitulis, modo declarentur, ut qui minus est eruditus intelligat, et sic",
+          "candidate_score": 0.616109,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_10_12",
+          "bdc_text": "Alfred de Quervain , Geschichte der bernischen Kirchenreformation , in : Gedenkschrift zur Vier jahrhundertfeier der Bernischen Kirchenreformation , Bd . I , Bern 1928 , S. 127-159 ;",
+          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_72",
+          "psc_text": "quod ipsi Toletani PP. paulo prius habuisse affirmant. Immo id potissimum ex omnium sententia praestare quidem debuisset novissimus scriptor Cajetanus Cenni, qui sibi agere proposuit: De Judiciis Ecclesiae Hispaniarum per saeculum quartum. Vel Franciscus Gervesius Urgellensis presbyter, qui anno elapso hic Romae de Priscillianistarum historia bipartitam dissertationem prelo commisit. Sed ambo clarissimi doctissimique viri alium et alium scribendi scopum cum sibi assumpsissent, tantum otii illis haud esse potuit, ut singula annotarent. Nam D. Cajetanus Cenni, Romanorum pontificum supremae in totius orbis Ecclesias auctoritatis et asserendae et propugnandae studio cum ageretur, contra Dupinium aliosque huic similes theologos calamum stringens, ita potissimum huic scopo erat intentus, ut ad concilii Toletani primi Acta aut non attenderit, aut omnino lustrare praetermiserit. Scriptor vero posterior summatim dumtaxat Priscillianistarum originem, incrementum et exitium, ordinata quadam methodo indicare in votis habuit, caeteris omissis quae ad rem suam non pertinere arbitrabatur. 2. Patruinus igitur cum caeteris decem et",
+          "candidate_score": 0.613831,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 9,
+      "cf_id": "cf021",
+      "work_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1",
+      "max_score": 0.662978,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_7_9",
+          "bdc_text": "vgl. SI III 439 ) . dero von Straßburg und LutersZur Annäherung der Straßburger Reformatoren an Luther am Schweinfurter Konvent im April/Mai 1532 und an der Tagung in Nürnberg am 3 . Juli 1532 , die als Wegbereitung zur Wittenberger Konkordie von 1536 dienten , s. oben S. 123 , 19-25. 151 , 39-50 . in demselben , by luterm heiligem wort gottes , uff unnser disputatzZur Berner Disputation von 1528 s .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_865",
+          "psc_text": "cuiusdam Pharisaei, qui eum uocauerat ad conuiuium. quod ut narraret, digressus erat a Mattheo circa illum locum, ubi ambo commemorauerant quod dictum est a domino de signo Ionae trium dierum et noctium et de regina Austri et de Nineuitis et de spiritu inmundo, qui redit et inuenit mundatam domum. post quem sermonem dicit Mattheus: adhuc eo loquente ad turbas ecce mater eius et fratres stabant foris quaerentes loqui ei. Lucas autem in eo sermone domini commemoratis etiam quibusdam quae Mattheus dixisse dominum praetermisit ab ordine, quem cum Mattheo tenuerat, ita digreditur: cum loqueretur, inquit, rogauit illum 4 Matth. 23. 1-3 10 ib. 39 11 cf. Luc. 11, 37-52 15 cf. Luc. 11, 29-36; cf. Matth. 12, 39—45 19 Matth. 12, 46 24 Lac. 11, 37-39 1 ab illoa 12, ad alios Q, ab illo r sedamquam B 2 eos] istos r 4 texens pra 5 iesus om. tu r et]",
+          "candidate_score": 0.662978,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_7_9",
+          "bdc_text": "vgl. SI III 439 ) . dero von Straßburg und LutersZur Annäherung der Straßburger Reformatoren an Luther am Schweinfurter Konvent im April/Mai 1532 und an der Tagung in Nürnberg am 3 . Juli 1532 , die als Wegbereitung zur Wittenberger Konkordie von 1536 dienten , s. oben S. 123 , 19-25. 151 , 39-50 . in demselben , by luterm heiligem wort gottes , uff unnser disputatzZur Berner Disputation von 1528 s .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_18",
+          "psc_text": "narrandam susceperat, habuit sibi tamquam comitem adiunctum, qui sua uestigia quodammodo sequeretur, sacerdos autem quoniam in sancta sanctorum solus intrabat, propterea Lucas, cuius circa sacerdotium Christi erat intentio, non habuit tamquam socium subsequentem, qui suam narrationem quodammodo breuiaret. ia § 7 Tres tamen isti euangelistae in his rebus maxime deuersati sunt, quas Christus per humanam carnem temporaliter gessit; porro autem Iohannes ipsam maxime diuinitatem domini, qua patri est aequalis, intendit eamque praecipue suo euangelio, quantum inter homines sufficere credidit, commendare curauit. itaque longe a tribus istis superius fertur, ita ut hos uideas quodammodo in terra cum Christo homine conuersari, illum autem transcendisse nebulam, qua tegitur omnis terra, et peruenisse ad liquidum caelum, unde acie mentis acutissima 2 cf. infra 4, 10, 11 4 cf. Lnc. 1, 32 et 33 6 cf. I Tim. 2, 5 12 cf. Leu. 16, 17 18 cf. in Ioh. eu. tr. 36, 1 23 cf.",
+          "candidate_score": 0.660029,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_7_9",
+          "bdc_text": "vgl. SI III 439 ) . dero von Straßburg und LutersZur Annäherung der Straßburger Reformatoren an Luther am Schweinfurter Konvent im April/Mai 1532 und an der Tagung in Nürnberg am 3 . Juli 1532 , die als Wegbereitung zur Wittenberger Konkordie von 1536 dienten , s. oben S. 123 , 19-25. 151 , 39-50 . in demselben , by luterm heiligem wort gottes , uff unnser disputatzZur Berner Disputation von 1528 s .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1375",
+          "psc_text": "sabbatis ingressus synagogam docebat eos. in hac tota contextione omnia superiora cum Mattheo considerata sunt. hoc autem Marcus, quia ingressus Capharnaum in synagogam eorum docebat eos sabbatis, cum Luca dixit, sed nihil habet quaestionis. § 3 II. Sequitur Marcus et dicit: et stupebant super doctrinam eius; erat enim docens eos quasi potestatem 11 Marc. 1, 1 et 2 13 *ib. 21 17 cf. Luc. 4, 31 19 *Marc. 1, 22-24 2 iam om. CPV Im. 3 et ei tres] ecce it res B alios om. A1E1S conferentes] coniungentes r 4 pugnare Bl 5 iis l m quae] qui CP 6 ceterae B 7 monstrantur B 8 indie B1 9 conueniunt CP in] ad R considera Bl 11 initium euangelii om. Bl 12 fili R1 AlElS dni H 14 ingressus] add. in Q v 15 conteiione finit 0 17 synagoga RD CP HAEL i (sin. DPH, -guga C) cum lucam dixit",
+          "candidate_score": 0.655028,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_7_9",
+          "bdc_text": "vgl. SI III 439 ) . dero von Straßburg und LutersZur Annäherung der Straßburger Reformatoren an Luther am Schweinfurter Konvent im April/Mai 1532 und an der Tagung in Nürnberg am 3 . Juli 1532 , die als Wegbereitung zur Wittenberger Konkordie von 1536 dienten , s. oben S. 123 , 19-25. 151 , 39-50 . in demselben , by luterm heiligem wort gottes , uff unnser disputatzZur Berner Disputation von 1528 s .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_663",
+          "psc_text": "intellegit B, intellegi. D loquente quae superius indicabaf. nam et Marcus post illud quod de blasphemia spiritus sancti quid dominus dixerit rettulit: et ueniunt, inquit, mater eius et fratres praetermissis quibusdam, quae in eodem textu sermonis domini et Mattheus prolixius Marco et Lucas piolixiusprolixius Mattheo posuerunt. Lucas autem non huius rei gestae ordinem tenuit, sed praeoccupauit hoc et recordatum ante narrauit. denique hoc sic interposuit, ut solutum appareat a nexu et superiorum et posteriorum. post commemoratas enim quasdam parabolas domini ita hoc de matre et fratribus eius recordatum interposuit: uenerunt autem ad illum, inquit, et mater eius et fratres eius et non poterant adire ad eum prae turba — non expressit, quando ad eum uenerint —, rursus cum et hinc transit, ita loquitur: factum est autem, inquit, in una dierum et ipse ascendit in nauiculam et discipuli eius. et hic utique cum dicit: factum est in una dierum, satis indicat",
+          "candidate_score": 0.653977,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_7_9",
+          "bdc_text": "vgl. SI III 439 ) . dero von Straßburg und LutersZur Annäherung der Straßburger Reformatoren an Luther am Schweinfurter Konvent im April/Mai 1532 und an der Tagung in Nürnberg am 3 . Juli 1532 , die als Wegbereitung zur Wittenberger Konkordie von 1536 dienten , s. oben S. 123 , 19-25. 151 , 39-50 . in demselben , by luterm heiligem wort gottes , uff unnser disputatzZur Berner Disputation von 1528 s .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_256",
+          "psc_text": "dictis, utrum sermo Matthei congruat aliis duobus et maxime Lucae, qui non hoc ordine, sed alibi similem commemorat. Cum praenuntiauit templi euersionem, quomodo aliis duobus narrandi ordine congruat. De sermone, quem habuit in monte Oliueti, quaerentibus discipulis: quando erit consummatio? quemadmodum tres isti inter se congruant- Quod commemorant Mattheus et Marcus ante biduum futurae paschae et postea dicunt quod in Bethania fuit, quomodo non repugnet Iohanni, qui cum ipsis narrat hoc idem quod factum est in Bethania et dicit: ante sezsex dies paschae. De cena in Bethania, ubi mulier ungento pretioso dominum perfaditperfudit, quomodo inter se congruant Mattheus, Marcus et Iohannes et quomodo Lucae non aduersonturaduersentur tale aliquid alio tempore commemoranti. Ubi mittit discipulos, ut praeparent ei manducare 1 Marc. 12, 35; Luc. 20, 41 18 loh. 12, 1 2 esse filium V p 4 phariseis B supra p catedram B, cathetram C mosi Q 8 hoc] in hoc B",
+          "candidate_score": 0.653758,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_7_9",
+          "bdc_text": "vgl. SI III 439 ) . dero von Straßburg und LutersZur Annäherung der Straßburger Reformatoren an Luther am Schweinfurter Konvent im April/Mai 1532 und an der Tagung in Nürnberg am 3 . Juli 1532 , die als Wegbereitung zur Wittenberger Konkordie von 1536 dienten , s. oben S. 123 , 19-25. 151 , 39-50 . in demselben , by luterm heiligem wort gottes , uff unnser disputatzZur Berner Disputation von 1528 s .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1374",
+          "psc_text": "1 Nunc iam quoniam Matthei narrationem contextim considerantes et ei tres alios conferentes usque in finem in nullo eos uel sibi uel inter se repugnare docuimus, Marcum similiter uideamus, ut exceptis his quae cum Mattheo dixit, de quibus iam quod disserendum uidebatur absoluimus, cetera eius inspecta adque conlata nulli eorum repugnare monstrentur usque ad cenam domini. nam inde iam omnia omnium quattuor, quemadmodum sibi conueniant, usque in finem considerata tractauimus. § 2 Sic ergo incipit Marcus: xinitium euangelii Iesu Christi filii dei. sicut scriptum est in Esaia propheta, et cetera usque ad illud ubi ait: et ingrediuntur Capharnaum et statim sabbatis ingressus synagogam docebat eos. in hac tota contextione omnia superiora cum Mattheo considerata sunt. hoc autem Marcus, quia ingressus Capharnaum in synagogam eorum docebat eos sabbatis, cum Luca dixit, sed nihil habet quaestionis. § 3 II. Sequitur Marcus et dicit: et stupebant super doctrinam eius; erat enim docens eos",
+          "candidate_score": 0.651848,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_22_24",
+          "bdc_text": "zu belyben , anohne . alle enndrung etc. Deßhalb üch ouch zum trüwlichesten ermannt unnd gepettenn habenn , by demselben nach üwerm erpietennAnerbieten ( vgl. SI IV 1869f) . - Gemeint ist das Zürcher Messemandat vom 29 .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_708",
+          "psc_text": "ut unusquisque modicum 3 Matth. 14, 15 et 16 8 Matth. 14, 21 9 cf. Marc. 6, 33-44; cf. Luc. 9, 12-17; cf. Ioh. 6, 5-13 19 *Ioh. 6, 5—13 2 ordinem B 3 facto om. AlEL r 4 dicentis C1 ora B praeterit RT 5 demitte Clp, dim. ergo r eman B Ml 7 uos om. L 9 paruolis C'P 10 ergo om. HAelL omnes orn. g 12 tractantum B ut s. l. B 13 locutionem H tam om. r tam-retinetur om. M 14 custodiatur B 15 incoanda RT consideratio] ratio (marg. alii consideratio, alii narratio) r 16 ad iohanne Clp, ab ioh. C2 17 nominandiscipulorum Bl 18 est] esset B 19 ergo] 8. l. add. dominus F2 oculos iesus ym edd. praeter g quia] quam L 20 dixit r 21 uti et C'1 hii BR CP HI. g 24 subiiciunt R ut om. Bl L, et ClP quid",
+          "candidate_score": 0.650732,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_7_9",
+          "bdc_text": "vgl. SI III 439 ) . dero von Straßburg und LutersZur Annäherung der Straßburger Reformatoren an Luther am Schweinfurter Konvent im April/Mai 1532 und an der Tagung in Nürnberg am 3 . Juli 1532 , die als Wegbereitung zur Wittenberger Konkordie von 1536 dienten , s. oben S. 123 , 19-25. 151 , 39-50 . in demselben , by luterm heiligem wort gottes , uff unnser disputatzZur Berner Disputation von 1528 s .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_864",
+          "psc_text": "B Mattheus narrat, sic accipiatur, non tamquam ad illos, sed tamquam de illis ad eos potius dictum sit, quos uolebat instruere. § 144 Sequitur Mattheus ita narrationis ordinem tenens: uncHunc Iesus Jocutuslocutus est ad turbas et discipulos suos Edicensdicens: super cathedram Moysi sederunt scribae et Pharisaei; mniaomnia. ergo quaecumque dixerint uobis seruate et facite; secundum opera uero eorum nolite facere. dicunt enim et non faciunt, et cetera usque ad illud ubi ait: non me uidebitis amodo, donec dicatis: benedictus qui uenit in nomine domini. similem sermonem habuisse dominum aduersus Pharisaeos et scribusscribas legisque doctores Lucas quoque commemorat, sed in domo cuiusdam Pharisaei, qui eum uocauerat ad conuiuium. quod ut narraret, digressus erat a Mattheo circa illum locum, ubi ambo commemorauerant quod dictum est a domino de signo Ionae trium dierum et noctium et de regina Austri et de Nineuitis et de spiritu inmundo, qui redit et inuenit mundatam domum. post",
+          "candidate_score": 0.650372,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_7_9",
+          "bdc_text": "vgl. SI III 439 ) . dero von Straßburg und LutersZur Annäherung der Straßburger Reformatoren an Luther am Schweinfurter Konvent im April/Mai 1532 und an der Tagung in Nürnberg am 3 . Juli 1532 , die als Wegbereitung zur Wittenberger Konkordie von 1536 dienten , s. oben S. 123 , 19-25. 151 , 39-50 . in demselben , by luterm heiligem wort gottes , uff unnser disputatzZur Berner Disputation von 1528 s .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1079",
+          "psc_text": "propheticis testimoniis in unum redactis et euangelicae narrationi conlatis diligentius adtentiusque requiratur. haec interposuit Mattheus de Iuda traditore. § 32 VIII. Deinde sequitur et dicit: nIesus autem stetit ante praesidem et interrogauit eum praeses dicens: tu es 5 Matth. 27, 9 et 10 15 cf. Col. 2,12 22 *Matth. 27, 11-26 1 XXX CP HAEL agro] de agro r ael 2 nucleare BI, enneliare p. enudare a, enodare e I 3 prophete p pertingat Bl in otn. Bl 5 quem] quod V X filiis N1, a filiis B2 Ns (cr. supra 304, 8) 7 zaccariam B, zacar. 221, zacchar. CP repperitur) inuenitur p 8 illius p 9 quia] add. et (sed t in ras.) A, add. ex L cognouerat r ael 14 promiseionem p quietistis Bl qui] cura RIEISI, qui cum lPS2 hoc om. r peregrinantur HgE'L 15 consepelientur Rl.AEL 16 ait hieremias dicit AEL y dixit pgm dominus] add.",
+          "candidate_score": 0.64759,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_7_9",
+          "bdc_text": "vgl. SI III 439 ) . dero von Straßburg und LutersZur Annäherung der Straßburger Reformatoren an Luther am Schweinfurter Konvent im April/Mai 1532 und an der Tagung in Nürnberg am 3 . Juli 1532 , die als Wegbereitung zur Wittenberger Konkordie von 1536 dienten , s. oben S. 123 , 19-25. 151 , 39-50 . in demselben , by luterm heiligem wort gottes , uff unnser disputatzZur Berner Disputation von 1528 s .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_903",
+          "psc_text": "biduum futurum pascha. recapitulando ergo ad illum diem redeunt in Bethania, qui erat ante sex dies paschae, et narrant quod Iohannes de cena et unguento, unde uenturus erat Hierosolymam et peractis illic quae narrata sunt peruenturus ad diem, qui erat ante biduum paschae. unde isti digressi sunt, ut recapitulando commemorarent quod ante in Bethania de unguento gestum est, cuius rei peracta narratione illuc iterum redeunt, unde digressi fuerant, id est ut iam sermo domini narretur, quem habuit ante biduum paschae. nam si tollamus de medio quod gestum in Bethania digredientes ab ordine recolendo et recapitulando narrarunt et ipsum ordinem contexamus, ita sermo dirigitur secundum Mattheum dicente domino: scitis, quia post biduum pascha fiet et filius hominis tradetur, ut crucifigatur. 2 Luc. 22, 1 5 loh. 11, 55 9 Ioli. 12, 1 et 2 25 *Matth. 26, 2-5 2 ait om. C1PF1 adpropinquabat] add. autem XW edd. 4 accipere] intelligere r",
+          "candidate_score": 0.647523,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_26_28",
+          "bdc_text": "zu belybennZur Befürchtung der Berner Pfarrer , Zürich könne von der Reformation abfallen , vgl. oben S. 80 , 38-48 und 99 , 3-6 . ; wellenn wir wartenn , was jochauch immer ( SI III 6 ) . gott witer durch und mit uns wurcken , derselb uns ouch all in sinem namenn unnd sägen mit zugethanerhinzugefügter ( vgl . SI XIII 451 ) .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1310",
+          "psc_text": "adhuc essem uobiscum, quoniam necesse est impleri omnia quae scripta sunt in lege Moysi et prophetis et psalmis de me. tunc aperuit illis sensum, ut intellegerent scripturas, et dixit eis: quoniam sic scriptum est et sic oportebat Christum pati et resurgere a mortuis die tertia et praedicari in nomine eius paenitentiam et remissionem peccatorum in omnes gentes incipientibus ab Hierusalem; uos autem estis testes horum. 4 Luc. 24, 41-43 10 *Ioh. 20, 20 b-23 16 *Luc. 24. 44-49 2 iohannes B 6 at] ad B, ait NlL 11 ergo om. B paa B uobiscum BlJRD CPVF ONQ (uerc. uind.), nobia cet., edd. (δμιιν), cf. infra 13 insuflauit BRE, insuffl. cet. 14 remiseris B remittentur H -eia om. RD 15 detenueritia CP AlElL, retinetis Bx retinueritis B2M g v (xoarfjte, al. xpottlrs, Cant. ϰρατήσητς) detenta] retenta Bz g f). erunt g his] hic AlEL r 1& pretermittit g 17 uerba] add.",
+          "candidate_score": 0.645755,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_8",
+          "bdc_text": "dero von Straßburg und LutersZur Annäherung der Straßburger Reformatoren an Luther am Schweinfurter Konvent im April/Mai 1532 und an der Tagung in Nürnberg am 3 . Juli 1532 , die als Wegbereitung zur Wittenberger Konkordie von 1536 dienten , s. oben S. 123 , 19-25. 151 , 39-50 .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_865",
+          "psc_text": "cuiusdam Pharisaei, qui eum uocauerat ad conuiuium. quod ut narraret, digressus erat a Mattheo circa illum locum, ubi ambo commemorauerant quod dictum est a domino de signo Ionae trium dierum et noctium et de regina Austri et de Nineuitis et de spiritu inmundo, qui redit et inuenit mundatam domum. post quem sermonem dicit Mattheus: adhuc eo loquente ad turbas ecce mater eius et fratres stabant foris quaerentes loqui ei. Lucas autem in eo sermone domini commemoratis etiam quibusdam quae Mattheus dixisse dominum praetermisit ab ordine, quem cum Mattheo tenuerat, ita digreditur: cum loqueretur, inquit, rogauit illum 4 Matth. 23. 1-3 10 ib. 39 11 cf. Luc. 11, 37-52 15 cf. Luc. 11, 29-36; cf. Matth. 12, 39—45 19 Matth. 12, 46 24 Lac. 11, 37-39 1 ab illoa 12, ad alios Q, ab illo r sedamquam B 2 eos] istos r 4 texens pra 5 iesus om. tu r et]",
+          "candidate_score": 0.644325,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_6_8",
+          "bdc_text": "Kehrtwendung ( gegenüber der früheren Haltung ; vgl. SI III 439 ) . dero von Straßburg und LutersZur Annäherung der Straßburger Reformatoren an Luther am Schweinfurter Konvent im April/Mai 1532 und an der Tagung in Nürnberg am 3 . Juli 1532 , die als Wegbereitung zur Wittenberger Konkordie von 1536 dienten , s. oben S. 123 , 19-25. 151 , 39-50 .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1050",
+          "psc_text": "iam negasset et quid ei dominus praedixisset, adque ita misericorditer domino respiciente paeniteret eum et salubriter fleret. sicut cotidie dicimus 'domine, respice me', et 'repexit eum dominus1 qui de aliquo periculo uel labore diuina misericordia liberatus est, et sicut dictum est: respice et exaudi me, et: conuertere, domine, libera animam meam, ita dictum arbitror: conuersus dominus respexit Petrum et recordatus est Petrus uerbi domini. denique cum frequentius soleant in narrationibus suis ponere Iesum quam dominum, modo Lucas dominum posuit dicens: conuersus dominus respexit Petrum et recordatus est 8 Marc. 14, 66 a; Matth. 26, 69 a 20 Ps. 12, 4 21 *Ps. 6, 5 22 Luc. 22, 61 a 1 eius om. CP caederunt (a eras. A) C A, cederunt PF1 ELL 2 ei] eius pev 4 sequ.tus B secutus est narrat... ut animo (infra 303, 12... 305, 11) CP, dicens.183, l. 11 C, p. 199, l. 31 P in",
+          "candidate_score": 0.640301,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_6_8",
+          "bdc_text": "Kehrtwendung ( gegenüber der früheren Haltung ; vgl. SI III 439 ) . dero von Straßburg und LutersZur Annäherung der Straßburger Reformatoren an Luther am Schweinfurter Konvent im April/Mai 1532 und an der Tagung in Nürnberg am 3 . Juli 1532 , die als Wegbereitung zur Wittenberger Konkordie von 1536 dienten , s. oben S. 123 , 19-25. 151 , 39-50 .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_865",
+          "psc_text": "cuiusdam Pharisaei, qui eum uocauerat ad conuiuium. quod ut narraret, digressus erat a Mattheo circa illum locum, ubi ambo commemorauerant quod dictum est a domino de signo Ionae trium dierum et noctium et de regina Austri et de Nineuitis et de spiritu inmundo, qui redit et inuenit mundatam domum. post quem sermonem dicit Mattheus: adhuc eo loquente ad turbas ecce mater eius et fratres stabant foris quaerentes loqui ei. Lucas autem in eo sermone domini commemoratis etiam quibusdam quae Mattheus dixisse dominum praetermisit ab ordine, quem cum Mattheo tenuerat, ita digreditur: cum loqueretur, inquit, rogauit illum 4 Matth. 23. 1-3 10 ib. 39 11 cf. Luc. 11, 37-52 15 cf. Luc. 11, 29-36; cf. Matth. 12, 39—45 19 Matth. 12, 46 24 Lac. 11, 37-39 1 ab illoa 12, ad alios Q, ab illo r sedamquam B 2 eos] istos r 4 texens pra 5 iesus om. tu r et]",
+          "candidate_score": 0.640047,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_6_8",
+          "bdc_text": "Kehrtwendung ( gegenüber der früheren Haltung ; vgl. SI III 439 ) . dero von Straßburg und LutersZur Annäherung der Straßburger Reformatoren an Luther am Schweinfurter Konvent im April/Mai 1532 und an der Tagung in Nürnberg am 3 . Juli 1532 , die als Wegbereitung zur Wittenberger Konkordie von 1536 dienten , s. oben S. 123 , 19-25. 151 , 39-50 .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1046",
+          "psc_text": "Petrus uerbi quod dixerat ei Iesus: priusquam gallus cantet bis, ter me negabis. et coepit flere. Lucas autem sic ait: et conuersus dominus respexit Petrum. et recordatus est Petrus uerbi domini, sicut dixit: quia priusquam gallus cantet, ter me negabis. et egressus foras Petrus fleuit amare. Iohannes de recordatione et iletufletu Petri tacet. sane in eo quod ait Lucas, quod conuersus dominus respexerit Petrum, quomodo accipiendum sit, diligentiusdiligendo considerandum est. quamuis enim dicantur etiam interiora atria, tamen in exteriore atrio fuit Petrus inter seruos, qui simul se ad ignem calefaciebant. non est autem credibile, quod ibi audiebatur dominus a Iudaeis, ut corporalis fieret illa respectio. namque cum dixisset Mattheus: tunc 8 *Matth. 26, 75 11 Marc. 14, 72 . 14 *Luc. 22, 61 et 62 18 cf. Ioh. 18, 27 24 Matth. 26, 67-69 a 1 sententiam) hanc sent. p 4 actu CP, actum est Aet L g, dictum p,",
+          "candidate_score": 0.63961,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_8",
+          "bdc_text": "dero von Straßburg und LutersZur Annäherung der Straßburger Reformatoren an Luther am Schweinfurter Konvent im April/Mai 1532 und an der Tagung in Nürnberg am 3 . Juli 1532 , die als Wegbereitung zur Wittenberger Konkordie von 1536 dienten , s. oben S. 123 , 19-25. 151 , 39-50 .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1375",
+          "psc_text": "sabbatis ingressus synagogam docebat eos. in hac tota contextione omnia superiora cum Mattheo considerata sunt. hoc autem Marcus, quia ingressus Capharnaum in synagogam eorum docebat eos sabbatis, cum Luca dixit, sed nihil habet quaestionis. § 3 II. Sequitur Marcus et dicit: et stupebant super doctrinam eius; erat enim docens eos quasi potestatem 11 Marc. 1, 1 et 2 13 *ib. 21 17 cf. Luc. 4, 31 19 *Marc. 1, 22-24 2 iam om. CPV Im. 3 et ei tres] ecce it res B alios om. A1E1S conferentes] coniungentes r 4 pugnare Bl 5 iis l m quae] qui CP 6 ceterae B 7 monstrantur B 8 indie B1 9 conueniunt CP in] ad R considera Bl 11 initium euangelii om. Bl 12 fili R1 AlElS dni H 14 ingressus] add. in Q v 15 conteiione finit 0 17 synagoga RD CP HAEL i (sin. DPH, -guga C) cum lucam dixit",
+          "candidate_score": 0.638418,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_31_33",
+          "bdc_text": "Datum 9 . iulii anno etc. 32 . Ü [wer ] gutwilligen gemein bruͤder , im wort diener , uß der statt unnd lanndtschafft von Bern , sampt etlichen von Solothurn unnd Bieln , uf dem gespräch Zoffingen. [ Adresse auf der Rückseite :",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_398",
+          "psc_text": "B f, signiflcatiua RT Q, signatine D CPPVW ONMHAlEL pg, signantius (PV* AzBU q raelm 8* praedicationis uel baptismi Iohannis dicens: anno autem quinto decimo imperii Tiberii Caesaris, procurante Pontio Pilato ludaeam, tetrarcha autem Galilaeae Herode, Philippo autem fratre eius tetrarcha Itureae et Traconitidis regionis et Lysania Abillianae tetrarcha, sub principibus sacerdotum Anna et Caifa, factum est uerbum domini super Iohannem Zachariae filium in deserto. nec tamen intellegere debemus hos dies, id est hoc tempus harum potestatum, significasse Mattheum, cum diceret in illis diebus, sed in multo longioris temporis spatio uoluisse accipi quod ait in illis diebus. mox enim ut narrauit regressum de Aegypto Christum mortuo Herode, quod utique tempore infantiae uel pueritiae eius factum est, ut possit constare quod Lucas de illo, cum duodecim annorum esset, gestum narrauit in templo Hierusalem, cum ergo infantem uel puerum ex Aegypto reuocatum commemorasset, Mattheus continuo intulit: in diebus autem illis uenit Iohannes",
+          "candidate_score": 0.636837,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_8",
+          "bdc_text": "dero von Straßburg und LutersZur Annäherung der Straßburger Reformatoren an Luther am Schweinfurter Konvent im April/Mai 1532 und an der Tagung in Nürnberg am 3 . Juli 1532 , die als Wegbereitung zur Wittenberger Konkordie von 1536 dienten , s. oben S. 123 , 19-25. 151 , 39-50 .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_903",
+          "psc_text": "biduum futurum pascha. recapitulando ergo ad illum diem redeunt in Bethania, qui erat ante sex dies paschae, et narrant quod Iohannes de cena et unguento, unde uenturus erat Hierosolymam et peractis illic quae narrata sunt peruenturus ad diem, qui erat ante biduum paschae. unde isti digressi sunt, ut recapitulando commemorarent quod ante in Bethania de unguento gestum est, cuius rei peracta narratione illuc iterum redeunt, unde digressi fuerant, id est ut iam sermo domini narretur, quem habuit ante biduum paschae. nam si tollamus de medio quod gestum in Bethania digredientes ab ordine recolendo et recapitulando narrarunt et ipsum ordinem contexamus, ita sermo dirigitur secundum Mattheum dicente domino: scitis, quia post biduum pascha fiet et filius hominis tradetur, ut crucifigatur. 2 Luc. 22, 1 5 loh. 11, 55 9 Ioli. 12, 1 et 2 25 *Matth. 26, 2-5 2 ait om. C1PF1 adpropinquabat] add. autem XW edd. 4 accipere] intelligere r",
+          "candidate_score": 0.636573,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_8",
+          "bdc_text": "dero von Straßburg und LutersZur Annäherung der Straßburger Reformatoren an Luther am Schweinfurter Konvent im April/Mai 1532 und an der Tagung in Nürnberg am 3 . Juli 1532 , die als Wegbereitung zur Wittenberger Konkordie von 1536 dienten , s. oben S. 123 , 19-25. 151 , 39-50 .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_256",
+          "psc_text": "dictis, utrum sermo Matthei congruat aliis duobus et maxime Lucae, qui non hoc ordine, sed alibi similem commemorat. Cum praenuntiauit templi euersionem, quomodo aliis duobus narrandi ordine congruat. De sermone, quem habuit in monte Oliueti, quaerentibus discipulis: quando erit consummatio? quemadmodum tres isti inter se congruant- Quod commemorant Mattheus et Marcus ante biduum futurae paschae et postea dicunt quod in Bethania fuit, quomodo non repugnet Iohanni, qui cum ipsis narrat hoc idem quod factum est in Bethania et dicit: ante sezsex dies paschae. De cena in Bethania, ubi mulier ungento pretioso dominum perfaditperfudit, quomodo inter se congruant Mattheus, Marcus et Iohannes et quomodo Lucae non aduersonturaduersentur tale aliquid alio tempore commemoranti. Ubi mittit discipulos, ut praeparent ei manducare 1 Marc. 12, 35; Luc. 20, 41 18 loh. 12, 1 2 esse filium V p 4 phariseis B supra p catedram B, cathetram C mosi Q 8 hoc] in hoc B",
+          "candidate_score": 0.636514,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_8",
+          "bdc_text": "dero von Straßburg und LutersZur Annäherung der Straßburger Reformatoren an Luther am Schweinfurter Konvent im April/Mai 1532 und an der Tagung in Nürnberg am 3 . Juli 1532 , die als Wegbereitung zur Wittenberger Konkordie von 1536 dienten , s. oben S. 123 , 19-25. 151 , 39-50 .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1079",
+          "psc_text": "propheticis testimoniis in unum redactis et euangelicae narrationi conlatis diligentius adtentiusque requiratur. haec interposuit Mattheus de Iuda traditore. § 32 VIII. Deinde sequitur et dicit: nIesus autem stetit ante praesidem et interrogauit eum praeses dicens: tu es 5 Matth. 27, 9 et 10 15 cf. Col. 2,12 22 *Matth. 27, 11-26 1 XXX CP HAEL agro] de agro r ael 2 nucleare BI, enneliare p. enudare a, enodare e I 3 prophete p pertingat Bl in otn. Bl 5 quem] quod V X filiis N1, a filiis B2 Ns (cr. supra 304, 8) 7 zaccariam B, zacar. 221, zacchar. CP repperitur) inuenitur p 8 illius p 9 quia] add. et (sed t in ras.) A, add. ex L cognouerat r ael 14 promiseionem p quietistis Bl qui] cura RIEISI, qui cum lPS2 hoc om. r peregrinantur HgE'L 15 consepelientur Rl.AEL 16 ait hieremias dicit AEL y dixit pgm dominus] add.",
+          "candidate_score": 0.635779,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_31_33",
+          "bdc_text": "Datum 9 . iulii anno etc. 32 . Ü [wer ] gutwilligen gemein bruͤder , im wort diener , uß der statt unnd lanndtschafft von Bern , sampt etlichen von Solothurn unnd Bieln , uf dem gespräch Zoffingen. [ Adresse auf der Rückseite :",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_506",
+          "psc_text": "montem orare et erat pernoctans in oratione dei. et cum dies factus esset, uocauit discipulos suos et elegit duodecim ex ipsis, quos et apostolos nominauit, Simonem, quem cognominauitPetrum, etAndream fratrem eius, Iacobum et Iohannem, Philippum et Bartholomeum, Mattheum etThomam, IacobumAlphei etSimonem, qui uocatur Zelotes, Iudam Iacobi et ludam Scariotem, qui fuit proditor. et descendens cum illis stetit in loco campestri, et turba discipulorum eius et multitudo copiosa plebis ab omni Iudaea et Hierusalem et maritima Tyri et Sidonis, qui uenerant, ut audirent eum et sanarentur a languoribus suis. et qui uexabantur ab spiritibus inmundis curabantur. et omniaomnis turba quaerebat eum tangere, quia uirtus de illo exiebat et sanabat omnes. et ipse eieuatiseleuatis oculis in discipulos dicebat: beati pauperes, quiauestrum est regnum dei, et cetera. hic potest intellegi, cum in monte duodecim discipulos elegit ex pluribus, quos apostolos nominauit, quod Mattheus praetermisit, tunc illum habuisse sermonem, quem 1 *Luc. 6, 12-20",
+          "candidate_score": 0.634145,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_8",
+          "bdc_text": "dero von Straßburg und LutersZur Annäherung der Straßburger Reformatoren an Luther am Schweinfurter Konvent im April/Mai 1532 und an der Tagung in Nürnberg am 3 . Juli 1532 , die als Wegbereitung zur Wittenberger Konkordie von 1536 dienten , s. oben S. 123 , 19-25. 151 , 39-50 .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_902",
+          "psc_text": "4. 17 occurreret dies, quem ante biduum paschae duo definierunt. Lucas autem cum ait: adpropinquabat dies festus azymorum, non expressit biduum, sed hanc propinquitatem, quam commemorauit, in ipso interuallo bidui debemus accipere. Iohannesuero cum dicit: proximum erat pascha Iudaeorum, non hoc biduum uult intellegi, sed sex dies ante pascha. proinde, cum quaedam post hoc dictum commemorasset, tunc iam uolens ostendere quam proximum fuisse pascha dixisset: Iesus ergo ante sex dies, inquit, paschae uenit in Bethaniam, ubi fuerat Lazarus mortuus, quem suscitauit Iesus. fecerunt autem ei cenam ibi. hoc est illud quod commemorant recapitulantes Mattheus et Marcus, cum iam dixissent post biduum futurum pascha. recapitulando ergo ad illum diem redeunt in Bethania, qui erat ante sex dies paschae, et narrant quod Iohannes de cena et unguento, unde uenturus erat Hierosolymam et peractis illic quae narrata sunt peruenturus ad diem, qui erat ante biduum paschae. unde isti digressi sunt, ut recapitulando commemorarent",
+          "candidate_score": 0.633842,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_6_8",
+          "bdc_text": "Kehrtwendung ( gegenüber der früheren Haltung ; vgl. SI III 439 ) . dero von Straßburg und LutersZur Annäherung der Straßburger Reformatoren an Luther am Schweinfurter Konvent im April/Mai 1532 und an der Tagung in Nürnberg am 3 . Juli 1532 , die als Wegbereitung zur Wittenberger Konkordie von 1536 dienten , s. oben S. 123 , 19-25. 151 , 39-50 .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1374",
+          "psc_text": "1 Nunc iam quoniam Matthei narrationem contextim considerantes et ei tres alios conferentes usque in finem in nullo eos uel sibi uel inter se repugnare docuimus, Marcum similiter uideamus, ut exceptis his quae cum Mattheo dixit, de quibus iam quod disserendum uidebatur absoluimus, cetera eius inspecta adque conlata nulli eorum repugnare monstrentur usque ad cenam domini. nam inde iam omnia omnium quattuor, quemadmodum sibi conueniant, usque in finem considerata tractauimus. § 2 Sic ergo incipit Marcus: xinitium euangelii Iesu Christi filii dei. sicut scriptum est in Esaia propheta, et cetera usque ad illud ubi ait: et ingrediuntur Capharnaum et statim sabbatis ingressus synagogam docebat eos. in hac tota contextione omnia superiora cum Mattheo considerata sunt. hoc autem Marcus, quia ingressus Capharnaum in synagogam eorum docebat eos sabbatis, cum Luca dixit, sed nihil habet quaestionis. § 3 II. Sequitur Marcus et dicit: et stupebant super doctrinam eius; erat enim docens eos",
+          "candidate_score": 0.633146,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_27",
+          "bdc_text": "wellenn wir wartenn , was jochauch immer ( SI III 6 ) .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1174",
+          "psc_text": "cum aduerterit hoc quod a militibus factum est hora sexta factum esse. § 50 Quamquam non desint qui parasceues — quam Iohannes commemorauit dicens: erat autem parasceue hora fere sexta — horam diei tertiam uelint intellegi, qua sedit Pilatus pro tribunali, ut eadem tertia conpleta uideatur, quando crucifixus est, adque illo iam pendente in ligno aliae tres horae peractae sint et reddiderit spiritum, ut ab ea hora, qua defunctus est, id est diei sexta, tenebrae fierent usque ad nonam. dicunt enim die quidem illo, quem dies sabbati sequebatur. parasceuen fuisse paschae Iudaeorum, quod ab eodem sabbato iam inciperent azyma; sed tamen uerum pascha, quod iam in passione domini gerebatur, non Iudaeorum, sed Christianorum, coepisse praeparari, id est parasceuen habere, ab hora noctis nona in eo quod dominus a Iudaeis occidendus praeparabatur. parasceue quippe interpretatur praeparatio. ab illa ergo nona hora noctis usque ad eius crucifixionem occurrit hora parasceues sexta secundum",
+          "candidate_score": 0.630015,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_33",
+          "bdc_text": "Ü [wer ] gutwilligen gemein bruͤder , im wort diener , uß der statt unnd lanndtschafft von Bern , sampt etlichen von Solothurn unnd Bieln , uf dem gespräch Zoffingen. [ Adresse auf der Rückseite :",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_698",
+          "psc_text": "audierat V 14 inissos] suos CP p g redisse om. BRD 15 retuntiaase B 17 requiscerent AelL post illum Q in om. CPV pg 18 isse] add. in desertum seorsum g et alto om. HAelL oc B praenisse B 01 20 duabus B 22 etiam] autem R 23 passionem IIEl, om. L haesitationem de domino quisnam esset, hoc continuo subiungit quod Marcus, id est redisse ad illum apostolos et narrasse illi quaecumque illi fecerant et adsumtis eis recessisse in locum desertum, adque eo secutas turbas et locutum esse de regno dei et eos qui cura indigebant sanasse. adque inde etiam ipse die declinante commemorat miraculum de quinque panibus factum. § 94 At uero Iohannes, qui multum ab eis tribus euangelistis eo distat, quia magis in sermonibus, quos dominus habuit, inmoratur quam in factis, quae mirabiliter fecit. posteaquam commemorauit eum relicta Iudaea abisse iterum in Galilaeam. quod tunc intellegitur factum, cum",
+          "candidate_score": 0.62969,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_25",
+          "bdc_text": "Mai 1532 , s. oben [Nr. 101 ] S. 129 , Anm. 12. , als wir hoffennt , getrüwlich unnd statthafftstandhaft , aufrecht ( vgl . Grimm X/II I 1022 ) .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1204",
+          "psc_text": "solus dixit non est metuendum ne cuiquam ceterorum repugnare uideantur. sequitur idem ipse: centurio 1 Matth. 27, 51 a 4 *Marc. 15, 38 7 Luc. 23, 45 20 Matth. 27, 51 b-64 1 et om. BD IP-M p 2 in duas partes om. Rl usque] add. in p. add. ad r et marcuB-deorsum om. L 3 sic] add. dicit HAE i sc. est a summo usque deorsum in duo RD duo] duas partes HAE1 a (fol. 157, duodecim versus pr. partim euanuerunt) B summo] sursum J; edd. 5 ordinem B 6 miraculum om. CP 9 deinde] inde Ax 10 et de potu aceti om. B 14 expressit] ostendit HAELS r 16 et (ante uelum) om. CPV r a 19 an] aut R posuisset AelL 21 multa om. r 22 dormierunt g resurrexerunt r (Cau. Tol. Big.) autem et qui cum eo erant custodientes Iesum uiso terrae motu et his quae",
+          "candidate_score": 0.629644,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_27",
+          "bdc_text": "wellenn wir wartenn , was jochauch immer ( SI III 6 ) .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1160",
+          "psc_text": "hora sexta et factae sunt tenebrae, quas Mattheus et Marcus et Lucas commemorant. § 47 Iam itaque conruat impia pertinacia et credat dominum Iegum Christum et tertia hora crucifixum lingua Iudaeorum et sexta manibus militum, quia in tumultu Iudaeorum et Pilati aestibus duae adque amplius horae praeterierunt a uoce, qua dixerunt: crucifige. sed ipse Marcus, qui maxime breuitatis sectator est, breuiter uoluit intimare Pilati uoluntatem et conatum pro domini uita. cum enim dixisset: at illi iterum ciamaueruntclamauerunt: crucifige eum, ubi ostendit, quod iam clamauerant, cum uellent sibi dimitti Barabban, adiunxit: Pilatus uero dicebat eis: quid enim mali fecit? hoc 1 cf. Matth. 27, 19 5 *Ioh. 19, 15 b et 16; cf. p. 324, 11 12 cf. Matth. 27. 45; cf. Marc. 15, 33; cf. Luc. 23, 44 1 sedente B CP 2 oc B solus C2VE2 y pgelm 3 ibij tibi AelL 4 optimum p adhuc om. p, adhuc",
+          "candidate_score": 0.62201,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_27",
+          "bdc_text": "wellenn wir wartenn , was jochauch immer ( SI III 6 ) .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1130",
+          "psc_text": "2; 3 8 expectans B MQ HAELS (ueron. brix.), edd. praeter m, exspectans B ONl (uerc.), spectans (-ntes P) CPV N* m v (ϑεωρω̃ν) 10 ergo om. L 12 militem Cl tonicam AEVL et -ca AEL 13 insutilis H desuper (de s. u. m. 2) B 14 ad uicem AelL 15 illa] ea a e impleatur opt. codd. Vtdg. (ueron. al.) 16 mea aibi et in uestem om. Bl ueste mea B2, uestimenta mea H 19 eius] ipsius p ipsius om. p iesus om. Ml x, xps Bl, ihesus nazareus p 21 autem om. p 22 uestitum (-tu C) CP ∗∗quae B 21* diligentissime consideranda est, ne magnum faciat errorem. sunt enim qui arbitrentur hora quidem tertia dominum crucifiIumcrucifixum, a sexta autem hora tenebras factas usque ad nonam, ut consummatae intellegantur tres horae, ex quo crucifixus est, usque ad tenebras factas. et posset quidem hoc rectissime intellegi, nisi Iohannes diceret",
+          "candidate_score": 0.618249,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_27",
+          "bdc_text": "wellenn wir wartenn , was jochauch immer ( SI III 6 ) .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1142",
+          "psc_text": "hoc 1 Iudaei primitus clamauerunt, insanissime se ostendit inimicum euangelii, nisi forte aliter potuerit eandem dissoluere quaestionem; non enim habet unde conuincat non fuisse tunc horam tertiam. ei ideo ueridico euangelistae potius credendum quam contentiosis suspicionibus hominum. unde, inquit, probusprobas horam tertiam fuisse? respondeo: quia credo euangelistis. quibus et tu si credis, ostende, quemadmodum et hora sexta et hora tertia potuerit dominus crucifigi. de sexta enim, ut fateamur, narratione Iohannis urguemur, tertiam Marcus commemorat, quibus si uterque nostrum credit, ostende tu aliter, quemadmodum fieri utrumque potuerit, libentissime adquiescam. non enim sententiam meam, sed euangelii diligo ueritatem. adque utinam etiam plures ab aliis inueniantur huius exitus quaestionis! quod donec fiat, utere mecum isto, si placet. si enim nullus alius exitus poterit inueniri, solus iste sufficiet; si autem potuerit, cum demonstratus fuerit, eligemus. tantum non putes consequens esse, ut quilibet omnium quattuor euangelistarum mentitus sit aut in tanto et tam sancto culmine",
+          "candidate_score": 0.616631,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_27",
+          "bdc_text": "wellenn wir wartenn , was jochauch immer ( SI III 6 ) .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1138",
+          "psc_text": "r ael, et secutus cet. adiunxit p r hora autem erat R 20 sic] sicut r a eZ etiam] add. et ral 21 si] add. ergo rael tempus uoluit commemorare Marcus, sufficeret dicere: erat autem hora tertia. ut quid adiunxit: et crucifixerunt eum, nisi quia uoluit aliquid recapitulando significare, quod quaesitum inueniretur, cum scriptura ipsa illis temporibus legeretur, quibus uniuersae ecclesiae notum erat. qua hora dominus ligno suspensus sit, unde posset huius uel error corrigi uel mendacium refutari? sed quia sciebat a militibus suspensum dominum, non a Iudaeis, sicut Iohannes apertissime -dicit, occulte ostendere uoluit eos magis crucifixisse qui clamauerunt, ut crucifigeretur, quam illos qui ministerium principi suo secundum suum officium praebuerunt. intellegitur ergo hora fuisse tertia, cum clamauerunt Iudaei, ut dominus crucifigeretur, et ueracissime demonstratur tunc eos crucifixisse, quando clamauerunt, maxime quia nolebant uideri se hoc fecisse et propterea eum Pilato tradiderant, quod eorum uerba satis indicant secundum Iohannem.",
+          "candidate_score": 0.616277,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_33",
+          "bdc_text": "Ü [wer ] gutwilligen gemein bruͤder , im wort diener , uß der statt unnd lanndtschafft von Bern , sampt etlichen von Solothurn unnd Bieln , uf dem gespräch Zoffingen. [ Adresse auf der Rückseite :",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_533",
+          "psc_text": "ClP quid] quem Q moneri B sini Bl 19 uidetur H enotandum PF Nl § 53 XXII. Sequitur ergo Mattheus dicens: uespere autem facto optulerunt ei multos demonia habentes et eiciebat spiritus uerbo et omnes male habentes curauit, ut adimpleretur quod dictum est per Esaiam prophetam dicentem: ipse infirmitates nostras accepit et aegrotationes portauit. hoc ad eiusdem diei tempus pertinere satis indicat, cum coniungit uespere autem facto. sic et Marcus, cum de ipsa socru Petri sanata dixisset et ministrabat eis, hoc idem subiecit: uespere autem facto cum occidisset sol, afferebant ad eum omnes male habentes et demonia habentes, et erat omnis ciuitas congregata ad ianuam. et curauit multos qui uexabantur uariis languoribus et demonia multa eiciebat et non sinebat ea loqui, quoniam sciebant eum et diluculo ualde surgens egressus abiit in desertum locum. uidetur hic ordinem tenuisse Marcus, ut post illud quod dictum est uespere autem facto deinde diceret et",
+          "candidate_score": 0.61508,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_33",
+          "bdc_text": "Ü [wer ] gutwilligen gemein bruͤder , im wort diener , uß der statt unnd lanndtschafft von Bern , sampt etlichen von Solothurn unnd Bieln , uf dem gespräch Zoffingen. [ Adresse auf der Rückseite :",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_398",
+          "psc_text": "B f, signiflcatiua RT Q, signatine D CPPVW ONMHAlEL pg, signantius (PV* AzBU q raelm 8* praedicationis uel baptismi Iohannis dicens: anno autem quinto decimo imperii Tiberii Caesaris, procurante Pontio Pilato ludaeam, tetrarcha autem Galilaeae Herode, Philippo autem fratre eius tetrarcha Itureae et Traconitidis regionis et Lysania Abillianae tetrarcha, sub principibus sacerdotum Anna et Caifa, factum est uerbum domini super Iohannem Zachariae filium in deserto. nec tamen intellegere debemus hos dies, id est hoc tempus harum potestatum, significasse Mattheum, cum diceret in illis diebus, sed in multo longioris temporis spatio uoluisse accipi quod ait in illis diebus. mox enim ut narrauit regressum de Aegypto Christum mortuo Herode, quod utique tempore infantiae uel pueritiae eius factum est, ut possit constare quod Lucas de illo, cum duodecim annorum esset, gestum narrauit in templo Hierusalem, cum ergo infantem uel puerum ex Aegypto reuocatum commemorasset, Mattheus continuo intulit: in diebus autem illis uenit Iohannes",
+          "candidate_score": 0.614859,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_33",
+          "bdc_text": "Ü [wer ] gutwilligen gemein bruͤder , im wort diener , uß der statt unnd lanndtschafft von Bern , sampt etlichen von Solothurn unnd Bieln , uf dem gespräch Zoffingen. [ Adresse auf der Rückseite :",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_506",
+          "psc_text": "montem orare et erat pernoctans in oratione dei. et cum dies factus esset, uocauit discipulos suos et elegit duodecim ex ipsis, quos et apostolos nominauit, Simonem, quem cognominauitPetrum, etAndream fratrem eius, Iacobum et Iohannem, Philippum et Bartholomeum, Mattheum etThomam, IacobumAlphei etSimonem, qui uocatur Zelotes, Iudam Iacobi et ludam Scariotem, qui fuit proditor. et descendens cum illis stetit in loco campestri, et turba discipulorum eius et multitudo copiosa plebis ab omni Iudaea et Hierusalem et maritima Tyri et Sidonis, qui uenerant, ut audirent eum et sanarentur a languoribus suis. et qui uexabantur ab spiritibus inmundis curabantur. et omniaomnis turba quaerebat eum tangere, quia uirtus de illo exiebat et sanabat omnes. et ipse eieuatiseleuatis oculis in discipulos dicebat: beati pauperes, quiauestrum est regnum dei, et cetera. hic potest intellegi, cum in monte duodecim discipulos elegit ex pluribus, quos apostolos nominauit, quod Mattheus praetermisit, tunc illum habuisse sermonem, quem 1 *Luc. 6, 12-20",
+          "candidate_score": 0.614509,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_33",
+          "bdc_text": "Ü [wer ] gutwilligen gemein bruͤder , im wort diener , uß der statt unnd lanndtschafft von Bern , sampt etlichen von Solothurn unnd Bieln , uf dem gespräch Zoffingen. [ Adresse auf der Rückseite :",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_534",
+          "psc_text": "omnis ciuitas congregata ad ianuam. et curauit multos qui uexabantur uariis languoribus et demonia multa eiciebat et non sinebat ea loqui, quoniam sciebant eum et diluculo ualde surgens egressus abiit in desertum locum. uidetur hic ordinem tenuisse Marcus, ut post illud quod dictum est uespere autem facto deinde diceret et diluculo ualde surgens. quamuis nec illud necesse sit, ubi dicitur 'uespere facto', eiusdem diei uesperum accipere, nec ubi dicitur 'diluculo', eiusdem noctis diluculum, tamen utcumque uideri potest hic rerum gestarum ordo seruatus propter digestum ordinem temporum. Lucas quoque, cum de socru Petri narrasset, non ait ipse 'uespere autem 1 *Matth. 8, 16 et 17 4 Esai. 53, 4 9 Marc. 1, 32-85 3 eiciebat] add. eo ElL 4 curabit B impleretur V, adimpleatur g dictum] scriptum M 5 eseiam B, isaiam L 6 aegrotationes] add. nostras D Q raelv 7 coniungit] subiungit V 11 offerebant g et d. habentes om.",
+          "candidate_score": 0.613078,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_33",
+          "bdc_text": "Ü [wer ] gutwilligen gemein bruͤder , im wort diener , uß der statt unnd lanndtschafft von Bern , sampt etlichen von Solothurn unnd Bieln , uf dem gespräch Zoffingen. [ Adresse auf der Rückseite :",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_604",
+          "psc_text": "Bl 13 facta duo E) muto] de muto M demonioso V 14 circumibat VF ONМ1 Q AE* Y p ael m omnes et] multas et p, et omnia g 15 regnum euangelii Migne 16 omnes Bl languorem et omnem om. B 18 eius MI, eorum M2 quia] qui B Hl rae 19 pastores B dixit r 20 operari B M 21 rogae B1 mesis B eiciat] mittat yjcu pr aelv (εϰβάλη) 22 suam om. F1 23 suis om. g spiritum B 2t illud] aliud MQ E* 7 pm uobis, non perdet mercedem suam. in hoc toto loco, quem nunc commemorauimus, multa monuit discipulos suos, sed utrum ex ordine Mattheus subiunxerit, an ei ordo parrandinarrandi recordatio sua fuerit, sicut dictum est, non apparet. hunc locum breuiter uidetur perstrinxisse Marcus et eum sic ingressus est dicens: et circuibat castella in circuitu docens. et conuocauit duodecim et coepit eos mittere binos, et dabat",
+          "candidate_score": 0.612518,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 10,
+      "cf_id": "cf013",
+      "work_id": "pta0022.pta010.pta-grc1",
+      "max_score": 0.66293,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_8_10",
+          "bdc_text": "dero von Straßburg und LutersZur Annäherung der Straßburger Reformatoren an Luther am Schweinfurter Konvent im April/Mai 1532 und an der Tagung in Nürnberg am 3 . Juli 1532 , die als Wegbereitung zur Wittenberger Konkordie von 1536 dienten , s. oben S. 123 , 19-25. 151 , 39-50 . in demselben , by luterm heiligem wort gottes , uff unnser disputatzZur Berner Disputation von 1528 s . Alfred de Quervain , Geschichte der bernischen Kirchenreformation , in :",
+          "psc_chunk_id": "pta0022.pta010.pta-grc1_window_2",
+          "psc_text": "hat: 1. Wegen der Verbannung seiner abendländischen Anhänger nach der Synode von Mailand in den Jahren 355 und 356 (27,1–3); 2. wegen der Verfolgung der Bischöfe Ägyptens und Libyens im Mai 357 (27,4–29,2); 3. wegen des Briefes des Constantius mit der Aufforderung, Frumentius von Axum auszuliefern und nach Athanasius zu fahnden (29,3–4). Diese Schrift scheint nach 35,1f. eine für Athanasius günstigere Lage vorauszusetzen und gehört daher eventuell in die Zeit zwischen der Vertreibung Georgs aus Alexandrien am 2. Oktober 358 und Weihnachten 358, als der Dux Sebastianus die Anhänger des Athanasius erneut aus den Kirchen vertrieb (vgl. h.Ath. 2,4). Τοῦ αὐτοῦ ἀπολογία πρὸς τὸν βασιλέα Κωνστάντιον Ἐκ πολλῶν ἐτῶν ὄντα σε Χριστιανὸν καὶ ἐκ προγόνων φιλόθεον ἐπιστάμενος εὐθύμως τὰ περὶ ἐμαυτοῦ νῦν ἀπολογοῦμαι. τοῖς γὰρ τοῦ μακαρίου Παύλου λόγοις χρώμενος αὐτόν σοι πρεσβευτὴν ὑπὲρ ἐμαυτοῦ ποιοῦμαι εἰδὼς αὐτὸν μὲν κήρυκα τῆς ἀληθείας, σὲ δὲ τῶν αὐτοῦ ῥημάτων φιλήκοον, θεοφιλέστατε Αὔγουστε.",
+          "candidate_score": 0.66293,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_35",
+          "bdc_text": "im wort des hern , Zürich , unnser insonnders getruwe liebenn bruͤder .",
+          "psc_chunk_id": "pta0022.pta010.pta-grc1_window_8",
+          "psc_text": "ἡμεῖς ἐν τῇ Ἀκυληίᾳ διετρίβομεν –, μάρτυς ὁ κύριος, ὅπως ἐμνημόνευον ἐγὼ τῆς σῆς θεοσεβείας καὶ ταῦτα ἔλεγον, ἅπερ ὁ θεὸς ἀποκαλύψει τῇ σῇ ψυχῇ, ἵνα καταγνῷς τῆς συκοφαντίας τῶν με διαβαλλόντων παρὰ σοί. συγχώρησον εἰπόντι μοι ταῦτα, φιλανθρωπότατε Αὔγουστε, καὶ πολλήν μοι συγγνώμην δός. οὐ γὰρ οὕτως ἦν εὐχερὴς ὁ φιλόχριστος ἐκεῖνος οὐδὲ τηλικοῦτος ἤμην ἐγώ, ἵνα περὶ τοιούτων ἐκοινολογούμεθα καὶ ἀδελφὸν ἀδελφῷ διέβαλλον ἢ παρὰ βασιλεῖ περὶ βασιλέως κακῶς μνημονεύσω. οὐ μαίνομαι, βασιλεῦ, οὐδὲ ἐπελαθόμην τῆς θείας φωνῆς λεγούσης· καί γε ἐν συνειδήσει σου βασιλέα μὴ καταράσῃ καὶ ἐν ταμείοις κοιτῶνός σου μὴ καταράσῃ πλούσιον· ὅτι πετεινὸν τοῦ οὐρανοῦ ἀποίσει σου τὴν φωνὴν καὶ ὁ τὰς πτέρυγας ἀπαγγελεῖ λόγον σου. εἰ δὲ καὶ τὰ κατ’ ἰδίαν λεγόμενα καθ’ ὑμῶν τῶν βασιλέων οὐ κρύπτεται, πῶς οὐκ ἄπιστον, εἰ παρόντος βασιλέως καὶ τοσούτων ἑστώτων ἔλεγον κατὰ σοῦ; οὐ γὰρ μόνος ἑώρακά ποτε τὸν ἀδελφόν σου οὐδὲ μόνῳ μοί ποτε ἐκεῖνος",
+          "candidate_score": 0.636283,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 11,
+      "cf_id": "cf016",
+      "work_id": "stoa0022.stoa054.opp-lat1",
+      "max_score": 0.662929,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_22_24",
+          "bdc_text": "zu belyben , anohne . alle enndrung etc. Deßhalb üch ouch zum trüwlichesten ermannt unnd gepettenn habenn , by demselben nach üwerm erpietennAnerbieten ( vgl. SI IV 1869f) . - Gemeint ist das Zürcher Messemandat vom 29 .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa054.opp-lat1_window_628",
+          "psc_text": "490 14 Uerg. Aen. VI 646 17 Matth. 10, 16 23 Uerg. Ecl. I 40 3 antaiBni C' (n tM ras.) 4 molimur C (i et ur in rcM.) 5 sibilo 11 uisco N, cf. Uerg. Georg. 1 139 eos ow. AfS', eius C 6 llaqueis C 7 attollit G (o ex u m2) attulit CPV quia GMS qui C (quae m3) cet. petant C (tan in r<M.) 8 mensae IIMS mensae erili (heriU N-B, h a. M. m2) N'B; cf. Uerg. Aen. VII 490 9 isdem શ'M'S hisdem n eisdem M<. 11 requirandi C (e s. i Mt3) 13 modulamine C (e ex i m3) modolamine YM' et (v N. o alt.) m2 C, MJ K 14 obloquuntur YMSB 16 psittaci શS psyttaci CCF psyptatici P pattaci cet. 21 sibi quisque (quaeque B)2Vqanique (quaeqae C m3 G m2) sibi n 22 post prospicere add. aliae 11 indignQ C (&",
+          "candidate_score": 0.662929,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 12,
+      "cf_id": "cf011",
+      "work_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3",
+      "max_score": 0.66278,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_8_10",
+          "bdc_text": "dero von Straßburg und LutersZur Annäherung der Straßburger Reformatoren an Luther am Schweinfurter Konvent im April/Mai 1532 und an der Tagung in Nürnberg am 3 . Juli 1532 , die als Wegbereitung zur Wittenberger Konkordie von 1536 dienten , s. oben S. 123 , 19-25. 151 , 39-50 . in demselben , by luterm heiligem wort gottes , uff unnser disputatzZur Berner Disputation von 1528 s . Alfred de Quervain , Geschichte der bernischen Kirchenreformation , in :",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_92",
+          "psc_text": "Ps 105,35a–36b Die Angabe „Chrysostomus“ in Nd und Nh ist verrutscht und bezieht sich auf den folgenden Eintrag. Für Eusebius als Verfasser sprechen gute Gründe: Die Wortverbindung τῶν ἀλλοφύλων καὶ ἀθέων ἐθνῶν verweist deutlich auf den Lehrer in Cäsarea, ebenso die Art der Zitation von LXX:Wis:14:12: Wo Eusebius den verhältnismäßig selten zitierten Spruch anbringt, wird er durch Assoziierung von ἄσεμνος (Praeparatio I 9,18 = 39,2) oder ἀκόλαστος (Praeparatio VII 2,4 = 365,11) ausgelöst, beide Termini wie hier auf Götzenverehrung bezogen. Ps 106,2a–3b Zum ersten Stück (Fragment Nr. 3): Nomen und Attribute sind typisch für Eusebius. Es liegt inhaltlich nahe, den Satz im engen Kontext des folgenden Eusebius-Fragmentes zu vermuten. Zum zweiten Stück (Fragment Nr. 4): Die Ausdrucksweise deutet klar auf Eusebius: Den eröffnenden Imperativ τήρει δέ mit Konjunktion (ὡς, ὅπως, ὅτι) setzt Eusebius in Nachahmung des Origenes gerne ein, um eine Textbeobachtung mitzuteilen (was bei Chrysostomus nicht zu finden ist).",
+          "candidate_score": 0.66278,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_19_21",
+          "bdc_text": "-AHVB 64/65 , S. 138-155 . erhalttendurch Gründe erwiesen ( SI II 1232 ) . unnd bißhar durch uns geprediget , war unnd stätbeständig ( SI XI 1818 ) .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_911",
+          "psc_text": "ἀπολοῦνται] PG 24 (61 A13–B7)Εἶτα ἐπειδὴ … ἀφέστηκεν] Nd 238v: anonym; Nh 631v: anonymἐπειδὴ ὀλίγων ἐστὶ τὸ δύνασθαι ἐπιστημόνως αὐτὸν ἐπικαλεῖσθαι καὶ καταξιοῦσθαι αὐτοῦ τῆς ἀκοῆς θέας , ἐπιφέρει ἀναγκαίως ἐπαναλαβὼν τὸν λόγον καί φησιν, ὅτι οὐ οὐχ ἁπλῶς πᾶσι τοῖς ἐπικαλουμένοις αὐτόν, ἀλλὰ μόνοις τοῖς ἐν ἀληθείᾳ τοῦτο τοῦτο γὰρ πράττουσιν πράττειν ἐπιτυγχάνει ἐγγὺς τυγχάνει · τῶν γὰρ μὴ τοιούτων μακρὰν ἀφέστηκεν, οἷς καὶ φησίν· αἱ ἀμαρτίαι ὑμῶν διιστῶσιν ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ ὑμῶν . περὶ τούτων δὲ καὶ ἀλλαχοῦ λέλεκται· διότι οἱ μακρύνοντες ἑαυτοὺς ἀπὸ σοῦ ἀπολοῦνται. Θέλημα τῶν φοβουμένων αὐτὸν ποιήσει καὶ τῆς δεήσεως αὐτῶν ἐπακούσεται καὶ σώσει αὐτούς. φυλάσσει κύριος πάντας τοὺς ἀγαπῶντας αὐτὸν καὶ πάντας τοὺς ἁμαρτωλοὺς ἐξολεθρεύσει. Ἀναγκαίως … προκοπήν] Nd 238v: Theodoret fortgesetzt; Nh 632r: Chrysostomus fortgesetzt Ἀναγκαίως … παραδίδωσιν] A 392r: Eusebius; P 333v: EusebiusἈναγκαίως καὶ ταῦτα εἰς τὸν ὕμνον τοῦ θεοῦ παραλαμβάνεται προτρέποντα τοὺς ὑμοῦντας ἐπὶ τὴν ἐν θεῷ προκοπήν. διὸ",
+          "candidate_score": 0.655736,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_29",
+          "bdc_text": "krafft sins geistsVgl. Joh 14 , 26. 16 , 13 .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_327",
+          "psc_text": "23 (1316 D8–13) Κεῖται ἐν Ἀριθμοῖς ἡ ἱστορία , ὅπως λαβὼν Φινεὲς τὸν σειρομάστην διέπειρε τὴν Μαδιανίτιν μαδιανήτην ἅμα τῷ σὺν αὐτῇ πεπορνευκότι καὶ ὡς ἐκόπασε παραχρῆμα ἡ vor ὀργὴ κατ’ αὐτῶν ὀργὴ ἅμα τῇ τοιαύτῃ πράξει. παρίστησι παριστήσει δὲ ὁ λόγος, ὅσον πόσον ἰσχύει παρὰ θεῷ ἑνὸς ἀνδρὸς δικαιοσύνη ὡς … θεοῦ] vgl. Nd 92v: anonym; vgl. Ne 339v: anonym; vgl. Nh 486v: Theodoret fortgesetztὡς κοπάσαι τὴν ὀργὴν καὶ ἀνακρουσθῆναι τὴν κατὰ τῶν ἡμαρτηκότων θρ��ῦσιν διὰ τὸν τοῦ Φινεὲς ζῆλον τὸν ὑπὲρ τοῦ θεοῦ τοῦ φινεὲς ὑπὲρ τὸν τοῦ θεοῦ ζῆλον ? φινεὲς ὑπὲρ τοῦ θεοῦ ζῆλον . Καὶ παρώργισαν αὐτὸν ἐφ’ ὕδατος ἀντιλογίας. καὶ ἐκακώθη Μωυσῆς δι’ αὐτούς, ὅτι παρεπίκραναν τὸ πνεῦμα αὐτοῦ, καὶ διέστειλεν ἐν τοῖς χείλεσιν αὐτοῦ. Μετὰ … διέστειλεν] Nd 93r: anonym; Ne 340v: anonym; Nh 487r: anonym Μετὰ … αὐτῶν] A 154v–155r: Eusebius; P 147r: anonym; Wa 171v: anonym; vgl. V 265v: Eusebius; AS",
+          "candidate_score": 0.655547,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_19_21",
+          "bdc_text": "-AHVB 64/65 , S. 138-155 . erhalttendurch Gründe erwiesen ( SI II 1232 ) . unnd bißhar durch uns geprediget , war unnd stätbeständig ( SI XI 1818 ) .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_783",
+          "psc_text": "διαρκεῖ, ὡς ἐκτείνεσθαι ἀπὸ τῶν κατ’ οὐρανὸν οὐρανῶν θαυμάτων ἐπὶ τὰ κατὰ γῆν καὶ τῶν ἐπὶ γῆς μέχρι τῶν μικροτάτων ζῴων μέχρι (ἄχρι καὶ τῶν σμικροτάτων ζῴων ἐντεῦθεν τε πάλιν εἰς εἰς τὸν οὐρανὸν διήκειν. διόπερ ὁ λόγος διὸ μετὰ τὸ φάναι ὁ διδοὺς τροφὴν πάσῃ πᾶσι σαρκί, ἀναπέμπει ἡμᾶς εἰς οὐρανὸν αὖθις λέγων· ἐξομολογεῖσθε τῷ θεῷ τοῦ οὐρανοῦ, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ . ρλϛʹ Ἁγίων φωναὶ τῶν ἐν αἰχμαλωσίᾳ Ἐπὶ τῶν ποταμῶν Βαβυλῶνος ἐκεῖ ἐκαθίσαμεν καὶ ἐκλαύσαμεν ἐν τῷ μνησθῆναι ἡμᾶς τῆς Σιών. ἐπὶ ταῖς ἰτέαις ἐν μέσῳ αὐτῆς ἐκρεμάσαμεν τὰ ὄργανα ἡμῶν. Διὰ … δύναμις] Nd 204v: anonym; Nh 599r: anonym Διὰ … Ζαχαρίου] A 342rv: Eusebius; P 293rv: Eusebius; vgl. V 331r: anonym; vgl. PG 24 (36 D9–37 A6)Διὰ τῶν προτέρων ψαλμῶν ἡ χρηστότης τοῦ θεοῦ καὶ ἡ θαυματουργὸς αὐτοῦ καὶ εὐεργετικὴ δύναμις ἐδείκνυτο ~ , διὰ δὲ τῶν προκειμένων ἡ ἢ ὡς ἂν",
+          "candidate_score": 0.655317,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_19_21",
+          "bdc_text": "-AHVB 64/65 , S. 138-155 . erhalttendurch Gründe erwiesen ( SI II 1232 ) . unnd bißhar durch uns geprediget , war unnd stätbeständig ( SI XI 1818 ) .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_727",
+          "psc_text": "Nd 188v: Eusebius fortgesetzt; vgl. Nh 584v: Eusebius fortgesetzt; PG 24 (25 D6–28 A2); Curti 185Ἑνὶ μὲν τῷ ἀπὸ τῆς κοιλίας σου καρπῷ γενησομένῳ Χριστῷ δοθήσεται ὁ σοὶ ἐπηγγελμένος ὑπ’ ἐμοῦ θρόνος, καθεσθήσονται δ’ ἐπ’ αὐτόν, δηλαδὴ τὸν τοῦ Χριστοῦ θρόνον, οἱ αὐτοῦ μαθηταὶ καὶ διάδοχοι. πλὴν οὐδεὶς φθόνος καὶ τοῖς σοῖς υἱοῖς, ὦ Δαυίδ, τουτέστι τοῖς ἐκ περιτομῆς, καὶ εἰ παραδέξοιντο τὸν Χριστὸν καὶ εἰ φυλάξαιντο τὴν διαθήκην μου καὶ τά μαρτύριά μου, οὐ τὰ διὰ τῆς πρώτης νομοθεσίας δεδομένα, ἀλλὰ ταῦτα, ἃ διδάξω αὐτούς, μέλλοντα αὐτοῖς ὕστερόν ποτε παραδοθήσεσθαι διὰ τῆς καινῆς διαθήκης· εἰ γὰρ φυλάξοιντο ταῦτα, καὶ αὐτοὶ καθεδοῦνται καθευδοῦνται ἐπὶ τοῦ θρόνου σου τοῦ τὸν τῷ Χριστῷ ἡτοιμασμένου ἡτοιμασμένον . εἰ δὲ μὴ φυλάξοιντο, αὐτοὶ ἑαυτοὺς ἀλλοτρίους τῆς ἐπαγγελίας καταστήσουσιν. ὁπόσοι δὲ ἐπὶ τὸν Χριστοῦ θρόνον ἐκαθέσθησαν τῶν ἐκ περιτομῆς, διαγνῶναι ἔστιν ἀπὸ τοῦ πλήθους τῶν ἀποστόλων αὐτοῦ καὶ τῶν μετὰ τοὺς ἀποστόλους μαθητῶν, ἀφ’ ὧν",
+          "candidate_score": 0.653611,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_19_21",
+          "bdc_text": "-AHVB 64/65 , S. 138-155 . erhalttendurch Gründe erwiesen ( SI II 1232 ) . unnd bißhar durch uns geprediget , war unnd stätbeständig ( SI XI 1818 ) .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_906",
+          "psc_text": "Eusebius am Rand, ἄλλως in der Zeile; P 332r: EusebiusὉ δὲ μετὰ ταῦτα στίχος, δι’ οὗ εἴρηται· πιστὸς κύριος ἐν πᾶσι τοῖς λόγοις αὐτοῦ καὶ ὅσιος ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις αὐτοῦ, οὐ φέρεται οὔτε ἐν τῷ Ἑβραικῷ οὔτε παρὰ τοῖς λοιποῖς ἑρμηνευταῖς. Διόπερ ὡς περιττὸς ἀναγκαίως ὠβέλισται ὠφέλισται λισται . Ὑποστηρίζει κύριος πάντας τοὺς καταπίπτοντας καὶ ἀνορθοῖ πάντας τοὺς κατερραγμένους. οἱ ὀφθαλμοὶ πάντων εἰς σὲ ἐλπίζουσιν, καὶ σὺ δίδως τὴν τροφὴν αὐτῶν ἐν εὐκαιρίᾳ. ἀνοίγεις σὺ τὴν χεῖρά σου καὶ ἐμπιπλᾷς πᾶν ζῷον εὐδοκίας. Καὶ … ἀπολαύσεως] A 390v: Eusebius; P 332rv: EusebiusΚαὶ αὐταὶ τοῦ θεοῦ αἱ εὐεργεσίαι εἰς τὸν ὕμνον αὐτοῦ α- Rest zerstört παραλαμβάνονται παραλαμβάνεται ? τῆς ὑπερβαλλούσης φιλανθρωπίας καὶ τῆς χρηστότητος αὐτοῦ περιέχουσαι περιέχουσα δείγματα· τὸ γὰρ τοὺς περιπείραντας ἑαυτοὺς ταῖς ἁμαρτίαις καὶ μακρύναντας ἑαυτοῦς αὐτοῦ καὶ διὰ τοῦτο πεσόντας ἀνεγείρειν ἀνεγείρει τοῦ πτώματος καὶ ὑποστηρίζειν μόνης ἔχεται τῆς αὐτοῦ ἀγαθότητος. Διδάσκουσι δὲ καὶ οἱ προφητικοὶ λόγοι",
+          "candidate_score": 0.651627,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_27_29",
+          "bdc_text": "wellenn wir wartenn , was jochauch immer ( SI III 6 ) . gott witer durch und mit uns wurcken , derselb uns ouch all in sinem namenn unnd sägen mit zugethanerhinzugefügter ( vgl . SI XIII 451 ) . krafft sins geistsVgl. Joh 14 , 26. 16 , 13 .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_283",
+          "psc_text": "… στηρίζεσθαι] vgl. Nd 82r τοῦτο…ἐσθιόντας: Theodoret fortgesetzt; vgl. Ne 307r: Athanasius; vgl. Nh 474rv: Athanasiusτοῦτο γάρ ἐστιν ὃ μάλιστα συμβαίνει ἐν τοῖς λιμοῖς κατ’ ὀργὴν θεοῦ γιγνόμενον τὸ τῷ καὶ τοὺς ἐσθίοντας αἰσθίοντας μὴ στηρίζεσθαι. Ἀπέστειλεν ἔμπροσθεν αὐτῶν ἄνθρωπον, εἰς δοῦλον ἐπράθη Ἰωσήφ. ἐταπείνωσαν ἐν πέδαις τοὺς πόδας αὐτοῦ, σίδηρον διῆλθεν ἡ ψυχὴ αὐτοῦ μέχρι τοῦ ἐλθεῖν τὸν λόγον αὐτοῦ. Πάντα … αὐτῷ] Ca 344v: Eusebius; Cb 326v: Eusebius; vgl. V 259r: Eusebius; PG 23 (1305 C15–D7)Πάντα ταῦτα ὑπέμενε ὑπέμεινε μέχρι τοῦ ἐλθεῖν τὸν λόγον αὐτοῦ, ὃν ἐπὶ τοῖς ὁράμασιν ἰδὼν ἐξεῖπε τῷ ἑαυτοῦ πατρὶ καὶ τοῖς ἀδελφοῖς φήσας, ἑωρακέναι αὐτὸν δράγματα δρᾶγμα καὶ τοὺς ἀδελφοὺς ὁμοίως ἀναλέγοντας, ἔπειτα τὰ ἐκείνων τὸ ἑαυτοῦ προσκεκυνηκέναι δράγμα , ὁμοίως δὲ τὸν ἥλιον καὶ τὴν σελήνην καὶ τοὺς ἕνδεκα ἀστέρας προσκυνεῖν αὐτῷ. Τὸ λόγιον κυρίου ἐπύρωσεν αὐτόν. Τὸ … αὐτούς] Nd 82v: Eusebius; Ne 308v: Eusebius; Nh 475r: Eusebius (Text von anderer",
+          "candidate_score": 0.650223,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_27_29",
+          "bdc_text": "wellenn wir wartenn , was jochauch immer ( SI III 6 ) . gott witer durch und mit uns wurcken , derselb uns ouch all in sinem namenn unnd sägen mit zugethanerhinzugefügter ( vgl . SI XIII 451 ) . krafft sins geistsVgl. Joh 14 , 26. 16 , 13 .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_983",
+          "psc_text": ", ὁ δέ γε πάντων τελευταῖος πᾶσαν πνοὴν προσάγει τῇ ὑμνολογίᾳ τοῦ θεοῦ. Πλὴν εἰ καὶ πᾶσαν πνοὴν ὁ παρὼν λόγος ἐπὶ τὴν ὑμνολογίαν ἀνακαλεῖ καλεῖ , ἀλλ’ ἐπεὶ μὴ τρόπος εἷς τῶν πάντων μηδὲ ταὐτὴ μία ἡ ἡ αὐτὴ διάθεσις, κατ’ ἀναλογίαν ἑκάστῳ ὄργανόν τι πρὸς τὸν ὕμνον ἐπιτήδειον ἀφορίζει· ὁ μὲν γάρ τις ἐπαναβεβηκὼς τῇ ἀρετῇ κρειττόνως ὑπὲρ πάντας τὸν αἶνον ἀποδίδωσιν ἐν ἤχῳ σάλπιγγος , ἐπειδὴ … ὥσπερ] vgl. Nd 258rv: anonym; vgl. Nh 651v–652r: Eusebius ἐπειδὴ ἐπειδὴ δὲ πάντων ὀργάνων μεγαλοφωνοτέρα μεγαλοφωνότατον μεγαλοφωνωτάτη ἡ σάλπιγξ, καὶ μείζονος μείζονός τε καὶ καὶ κραταιοτέρας δυνάμεως δεῖ τοῖς αὐτῇ χρωμένοις χρωμένοις αὐτῇ . τοιοῦτοι ἦσαν οἱ ἱεροὶ τοῦ σωτῆρος ἀπόστολοι, ὧν δὴ εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος καὶ εἰς τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης τὰ ῥήματα αὐτῶν τῷ μεγαλοφώνῳ τοῦ εὐαγγελικοῦ κηρύγματος χρησαμένων, ὡς πᾶσαν ἀκοὴν ἀνθρώπων πληρωθῆναι τῆς φωνῆς αὐτῶν. Ἐπειδὴ μὴ πάντες οἷοί τε εἰσὶ κατὰ",
+          "candidate_score": 0.650126,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_27_29",
+          "bdc_text": "wellenn wir wartenn , was jochauch immer ( SI III 6 ) . gott witer durch und mit uns wurcken , derselb uns ouch all in sinem namenn unnd sägen mit zugethanerhinzugefügter ( vgl . SI XIII 451 ) . krafft sins geistsVgl. Joh 14 , 26. 16 , 13 .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_963",
+          "psc_text": "φησίν, ἡ δύναμις αὐτοῦ ἡ παραδοξοποιὸς ἐπὶ γῆς καὶ ἐν οὐρανῷ τὴν ἐνέργειαν τὴν θεϊκὴν ἐπιδείκνυσι καὶ ἐπειδὴ πάντα πληροῖ ἡ τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ ἀρετή, ἀναγκαίως πάντα παρίτω ἐπὶ τὸν αἶνον, ἵν’ ὡς πολυχόρδῳ λύρᾳ ἐκ διαφορῶν συνεστώσῃ χορδῶν ὀξειῶν τε καὶ βαρειῶν καὶ ἐπιτεταμένων καὶ μέσων εὖ δ’ ἡρμοσμένων εἰργασμένων ἁπασῶν τῇ τέχνῃ τῇ μουσικῇ, κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ πᾶσα ἡ κτίσις τά τε ταύτης μέρη ἐν διαφόροις τάγμασι καὶ χοροῖς πλείοσι συνεστῶσα μίαν ὑμνῳδίαν καὶ μελῳδίαν τῆς εἰς τὸν παμβασιλέα τῶν ὅλων θεὸν ἐξομολογήσεώς τε καὶ θεολογίας ἀναπέμψειεν. ρμθʹ Ὕμνος σὺν θεολογίᾳ Ἄισατε τῷ κυρίῳ ᾆσμα καινόν. ἡ αἴνεσις αὐτοῦ ἐν ἐκκλησίᾳ ὁσίων. Τήρει … ὄνομα] A 415v–416r: Eusebius; P 351r: Eusebius; vgl. Nd 255rv: anonym; vgl. Nh 648v–649r: Theodoret Athanasius EusebiusΤήρει δὲ ἐν οἷς καὶ ἀλλαχοῦ καινοῦ ᾄσματος μνήμην ποιεῖται, εἰ μὴ πάντως συνῆπται τούτῳ καὶ ἡ διὰ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν γενομένη κλῆσις· ἔν τε γὰρ",
+          "candidate_score": 0.649983,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_19_21",
+          "bdc_text": "-AHVB 64/65 , S. 138-155 . erhalttendurch Gründe erwiesen ( SI II 1232 ) . unnd bißhar durch uns geprediget , war unnd stätbeständig ( SI XI 1818 ) .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_179",
+          "psc_text": "Ne 238v–239r: Eusebius fortgesetzt; vgl. Nh 451r: Eusebius fortgesetzt; PG 23 (1260 D5–1261 A3)τέως μὲν γὰρ γὰρ φησίν ἐπὶ τοῦ παρόντος, ὅτε ταῦτα προφητεύω προφητεύων καὶ μᾶλλον τὰ ἐσόμενα μᾶλλον τὰ ἔσεσθαι μέλλοντα ἔσεσθαι τὰ μέλλοντα ἔσεσθαι προορῶ , ἔοικα ἔοικεν ἐν μέρει εἶναι εἶναι τοῦ εἶναι ἡμέρας ἡμέρας θεοῦ. λείπει δέ μοι ἡ αὐτοψία τῆς vor ἐκβάσεως τῶν προφητευομένων ἐκβάσεως, ἧς εἰ τύχοιμι, τελείαν λήψομαι λείψομαι τὴν ἐμαυτοῦ ζωήν. εἰ δὲ ἀστοχήσω τῆς εὐχῆς, ἔοικα τοῖς ἐν ἡμίσει ἡμερῶν τὴν ζωὴν ἀτελῆ ἀτελεῖ καὶ ἄωρον ἀποτιθεμένοις ὑποτιθεμένοις . καί μοι δοκεῖ διὰ τὰς τοιαύτας τῶν προφητῶν εὐχὰς προσευχὰς ὁ σωτὴρ ἡμῶν εἰρηκέναι· πολλοὶ προφῆται καὶ δίκαιοι ἐπεθύμησαν ἰδεῖν, ἃ ὑμεῖς βλέπετε, καὶ οὐκ εἶδον, καὶ ἀκοῦσαι, ἃ ὑμεῖς ἀκούετε, καὶ οὐκ ἤκουσαν. Ἐν γενεᾷ γενεῶν τὰ ἔτη σου. κατ’ ἀρχὰς σύ σοι , κύριε, τὴν γῆν ἐθεμελίωσας, καὶ ἔργα τῶν χειρῶν σού εἰσιν οἱ οὐρανοί. αὐτοὶ ἀπολοῦνται, σὺ δὲ",
+          "candidate_score": 0.649187,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_28",
+          "bdc_text": "gott witer durch und mit uns wurcken , derselb uns ouch all in sinem namenn unnd sägen mit zugethanerhinzugefügter ( vgl . SI XIII 451 ) .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_338",
+          "psc_text": "διδάσκει πάντοτε εὐλογεῖν τὸν θεὸν κύριον καὶ ἐφ’ οἷς ἐλεεῖ καὶ ἐφ’ οἷς παιδεύει καὶ ἐφ’ οἷς σῴζει. διδάσκει δὲ πάντα τὸν λαὸν τοῦτο βεβαιοῦν τὸ δόγμα, ὡς ἂν εὐσεβοῖεν ἀεὶ καὶ πάντοτε τὸν θεὸν εὐλογοῦντες, ἐφ’ οἷς παιδεύει καὶ μαστίζει καὶ κολάζει καὶ ἐφ’ οἷς τε ἐλεεῖ καὶ σῴζει καὶ φιλανθρωπεύεται· ἀεὶ γὰρ καὶ πάντοτε καὶ ἐπὶ πᾶσιν ἀπὸ τοῦ αἰῶνος καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος εὐλογητὸς κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν, καὶ ἐρεῖ πᾶς ὁ λαός· γένοιτο γένοιτο. ρϛʹ Προφητεία κλήσεως ἐθνῶν καὶ τῆς εἰς ἀνθρώπους τοῦ θεοῦ λόγου ἐπιλάμψεως Ἐξομολογεῖσθε τῷ κυρίῳ, ὅτι χρηστός, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ. Τῷ … αἰῶνα] A 156v: anonym, καὶ ἄλλως δὲ in der Zeile; P 148v–149r: Eusebius; Ca 351v: Eusebius; Cb 333v: Eusebius; Wa 172r: Eusebius; vgl. V 267v: Eusebius; PG 23 (1320 B14–C6) Τῷ κυρίῳ ἐξομολογήσασθαι δεῖ ἐξομολογεῖσθαι δεῖ τῷ κυρίῳ ~ κατά τε τὸ ὁμολογεῖν τὰ ἑαυτῶν πλημμελήματα",
+          "candidate_score": 0.646914,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_19_21",
+          "bdc_text": "-AHVB 64/65 , S. 138-155 . erhalttendurch Gründe erwiesen ( SI II 1232 ) . unnd bißhar durch uns geprediget , war unnd stätbeständig ( SI XI 1818 ) .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_608",
+          "psc_text": "αὐτῷ λόγου ὄργανα, τὰ χείλη καὶ τὴν γλῶτταν, ἀφιερωθῆναι, ὡς ἂν διαπαντὸς τὰ μὲν χείλη ὕμνον ἐξηρεύγοιντο ἐξερεύγοιντο διδασκομένου τοῦ νοῦ ὑπ’ αὐτοῦ τοῦ θεοῦ τὰ δικαιώματα αὐτοῦ, ἡ δὲ γλῶττα φθέγγοιτο μηδὲν ἕτερον ἢ τὰ λόγια τοῦ θεοῦ θεοῦ οὐκ ἦν χειλέων οὐδὲ γλώσσης s. Beginn des Fragmentes οὔκουν χειλέων οὐδὲ γλώσσης ἁπλῶς τὸ θείους ὕμνους ἐρεύγεσθαι, ἀλλὰ διαθέσεως ἀγομένης ἀληθείας εὐθύτητι καὶ νεύματι τοῦ θεοῦ καὶ τοῦτο πράσσοι , ὅτι πᾶσαι αἱ ὁδοὶ αὐτοῦ δικαιοσύνη δικαιοσύναι . Γενέσθω ἡ χείρ σου τοῦ σῶσαί με, ὅτι τὰς ἐντολάς σου ᾑρετισάμην. Συνιδὼν … εἰρημένα] A 280v: Eusebius; P 247r: Eusebius; Ca 396v: Eusebius; Cb 378v: anonym; Nd 160v συνιδὼν…σύνεργον: anonym; Nh 557r: Theodoret fortgesetzt; PG 23 (1393 B14–C6); Harl 468Συνιδὼν τὸ μέγεθος τοῦ αἰτήματος ἑτοίμου βοηθείας δεῖται τῆς παρὰ τοῦ θεοῦ εἰς τὸ κατορθῶσαι τὰ προῃτημένα προηττημένα προημαρτημένα . μεγάλα δὲ αἰτῶν παρὰ τοῦ θεοῦ καὶ τὰ τι τῆ παρ’",
+          "candidate_score": 0.645803,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_19_21",
+          "bdc_text": "-AHVB 64/65 , S. 138-155 . erhalttendurch Gründe erwiesen ( SI II 1232 ) . unnd bißhar durch uns geprediget , war unnd stätbeständig ( SI XI 1818 ) .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_615",
+          "psc_text": "563r: Theodoret und Eusebius fortgesetztἩ τρίτη τῶν ἀναβαθμῶν ᾠδὴ κεκμηκότας τοὺς κατὰ τὴν ὁδὸν καὶ πολλοὺς ἱδρῶτας διανύσαντας τὴν ὅσον ὅσῳ οὔπω γενησομένην ἀποκατάστασιν εἰς τὸν οἶκον τοῦ θεοῦ εὐαγγελίζεται, ὅπερ ἐπὶ τῇ αὐτῇ ὑπακοῇ ὑπερελαφρισθεὶς ὑπερελαφρυνθείς auf Rasur, wie es scheint ὅθεν ἐπὶ τῇ τοιαύτῃ ἀκοῇ ὥσπερ ἐλαφρισθεὶς καὶ τῶν καμάτων καὶ τῶν πόνων ὑπαναπνεύσας ὁ τὴν πορείαν διανύων λαός φησιν· ηὐφράνθην ἐπὶ τοῖς εἰρηκόσι μοι· εἰς οἶκον κυρίου πορευσόμεθα . ἔπειτα ἀναλαβόντες τὴν μνήμην τὴν προτέραν οἴκησιν ἑαυτῶν τὴν ἐπὶ τῆς Ἱερουσαλὴμ οἱ εὐαγγελιζόμενοι τὸν λαόν φασιν· ἑστῶτες ἦσαν οἱ πόδες ἡμῶν ἐν ταῖς αὐλαῖς, Ἱερουσαλήμ · ὑπῆρχον γὰρ πάλαι πρότερον ἐν αὐτῇ πρὸ τῆς αἰχμαλωσίας. ἅτε οὖν ἀκριβῶς ἐπιστάμενοι, ὁποία τις ἦν, τὰ προκείμενά φασι διαγράφοντες ὁμοῦ καὶ τὸ σχῆμα καὶ τὸν τύπον τῶν οἰκοδομῶν αὐτῆς ἐν τῷ λέγειν· Ἱερουσαλὴμ οἰκοδομουμένη ᾠκοδομουμένη ὡς πόλις, ἧς ἡ μετοχὴ αὐτῆς ἐπὶ τὸ αὐτό . φασὶ δέ, ὅτι αὕτη ἐστὶν",
+          "candidate_score": 0.64577,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_19_21",
+          "bdc_text": "-AHVB 64/65 , S. 138-155 . erhalttendurch Gründe erwiesen ( SI II 1232 ) . unnd bißhar durch uns geprediget , war unnd stätbeständig ( SI XI 1818 ) .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_213",
+          "psc_text": "ἐπὶ τὴν εὐλογίαν καλεῖ. Ἀλλ’ … ἀξίας] Ca 335v: Eusebius; Cb 317v: Eusebius Ἀλλ’ … αὐτοῦ] vgl. Nd 66r: Eusebius; vgl. Ne 252v: Eusebius; vgl. Nh 455r: Eusebius Ἀλλ’ ἐπειδήπερ … εἰσίν] Wa 167r: Eusebius; vgl. PG 23 (1269 B12–C6)ἐπειδήπερ ἐπειδήπερ ἐπειδήπερ δὲ εἰσὶ καὶ ἀντικείμεναι δυνάμεις καὶ ἀρχαὶ καὶ ἐξουσίαι καὶ κοσμοκράτορες am Rande ohne Verweiszeichen τοῦ κόσμου ergänzt τοῦ σκότους τούτου καὶ πνευματικὰ τῆς πονηρίας κατὰ τὸν θεῖον ἀπόστολον , σφόδρα ἀναγκαίως ἐπιφέρει, τίνας βούλεται καὶ ὁποίας δυνάμεις εὐλογεῖν τὸν κύριον, ὅτι μὴ πάσας, μὴ δὴ δὲ τὰς ἐναντίας, ἀλλὰ μόνας τὰς ἀξίας τοὺς ἀξίους . διό φησιν· λειτουργοὶ αὐτοῦ ποιοῦντες τὸ θέλημα αὐτοῦ. εἰ δὲ καὶ ταύταις προστάττει τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον εὐλογεῖν, καὶ αὐτῶν αὐτὰς ἕτερόν ἐστιν ὡς καὶ τῶν ἀγγέλων braunes Verweiszeichen ohne Note in . δυνάμεις δὲ θεοῦ ἡγητέον λέγεσθαι ἤτοι ζῳὰ ζῶα λογικά τινα πνεύματα ταύτην τὴν προσηγορίαν διὰ τὴν ἐνυπάρχουσαν αὐτοῖς πληρεστάτην",
+          "candidate_score": 0.645275,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_19_21",
+          "bdc_text": "-AHVB 64/65 , S. 138-155 . erhalttendurch Gründe erwiesen ( SI II 1232 ) . unnd bißhar durch uns geprediget , war unnd stätbeständig ( SI XI 1818 ) .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_937",
+          "psc_text": "προσταττομένων. χορὸς τοίνυν προφητικὸς διὰ τούτων καὶ ἀποστολικὸς ἐπὶ τὸν αὐτῶν θεὸν τοὺς μὴ ὄντας ἐξ αὐτῶν ἀνακαλεῖται nach δηλονότι τοὺς ἀπὸ τῶν ἐθνῶν δηλονότι λέγοντες· ψάλατε τῷ θεῷ ἡμῶν . Προστάττει δὲ ὁ λόγος διανοίᾳ μὲν καὶ λογισμοῖς ψυχῆς ἐξομολογεῖσθαι, ἔργοις δὲ τοῖς διὰ τοῦ σώματος ὥσπερ διὰ κιθάρας ἐνεργουμένοις ἐνεργουμένης ψάλλειν αὐτῷ. συνήθως δὲ τὸ σῶμα ψαλτήριον καὶ κιθάραν ὠνόμασεν ἅτε εὐρύθμως καὶ μεθ’ ἁρμονίας σοφῆς θείας συγκείμενον· ἐν τούτῳ γὰρ ὁ νοῦς ἀνακρουόμενος ��ιὰ τῶν κατ’ ἀρετὴν πράξεων τὴν ἔνθεον καὶ πνευματικὴν μελῳδίαν ἀναπέμπει τῷ θεῷ τῷ θεῷ ἀναπέμπει . Ἐπεὶ … γνωριζομένῳ] Nd 244r: anonym; Nh 636v: Theodoret fortgesetztἘπεὶ δὲ καὶ ποικίλος καὶ πλούσιος ὁ τρόπος τῆς εἰς θεὸν ὑμνῳδίας, διὰ τοῦτο ὁ λόγος ἐκ περιουσίας ἄλλοτε ἄλλως θεολογῶν ἐκ διαφόρων τῆς τοῦ θεοῦ προνοίας ἔργων ἔργον τὸν τοῦ θεοῦ ὕμνον διδάσκει προστάττων τούτῳ ἐξομολογεῖσθαι καὶ ψάλλειν τῷ θεῷ τῷ παρ’ Ἑβραίοις μόνοις τὸ παλαιὸν γνωριζομένῳ.",
+          "candidate_score": 0.645002,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_19_21",
+          "bdc_text": "-AHVB 64/65 , S. 138-155 . erhalttendurch Gründe erwiesen ( SI II 1232 ) . unnd bißhar durch uns geprediget , war unnd stätbeständig ( SI XI 1818 ) .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_283",
+          "psc_text": "… στηρίζεσθαι] vgl. Nd 82r τοῦτο…ἐσθιόντας: Theodoret fortgesetzt; vgl. Ne 307r: Athanasius; vgl. Nh 474rv: Athanasiusτοῦτο γάρ ἐστιν ὃ μάλιστα συμβαίνει ἐν τοῖς λιμοῖς κατ’ ὀργὴν θεοῦ γιγνόμενον τὸ τῷ καὶ τοὺς ἐσθίοντας αἰσθίοντας μὴ στηρίζεσθαι. Ἀπέστειλεν ἔμπροσθεν αὐτῶν ἄνθρωπον, εἰς δοῦλον ἐπράθη Ἰωσήφ. ἐταπείνωσαν ἐν πέδαις τοὺς πόδας αὐτοῦ, σίδηρον διῆλθεν ἡ ψυχὴ αὐτοῦ μέχρι τοῦ ἐλθεῖν τὸν λόγον αὐτοῦ. Πάντα … αὐτῷ] Ca 344v: Eusebius; Cb 326v: Eusebius; vgl. V 259r: Eusebius; PG 23 (1305 C15–D7)Πάντα ταῦτα ὑπέμενε ὑπέμεινε μέχρι τοῦ ἐλθεῖν τὸν λόγον αὐτοῦ, ὃν ἐπὶ τοῖς ὁράμασιν ἰδὼν ἐξεῖπε τῷ ἑαυτοῦ πατρὶ καὶ τοῖς ἀδελφοῖς φήσας, ἑωρακέναι αὐτὸν δράγματα δρᾶγμα καὶ τοὺς ἀδελφοὺς ὁμοίως ἀναλέγοντας, ἔπειτα τὰ ἐκείνων τὸ ἑαυτοῦ προσκεκυνηκέναι δράγμα , ὁμοίως δὲ τὸν ἥλιον καὶ τὴν σελήνην καὶ τοὺς ἕνδεκα ἀστέρας προσκυνεῖν αὐτῷ. Τὸ λόγιον κυρίου ἐπύρωσεν αὐτόν. Τὸ … αὐτούς] Nd 82v: Eusebius; Ne 308v: Eusebius; Nh 475r: Eusebius (Text von anderer",
+          "candidate_score": 0.644888,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_28",
+          "bdc_text": "gott witer durch und mit uns wurcken , derselb uns ouch all in sinem namenn unnd sägen mit zugethanerhinzugefügter ( vgl . SI XIII 451 ) .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_900",
+          "psc_text": "κύριος, μακρόθυμος καὶ πολυέλεος. χρηστὸς κύριος τοῖς σύμπασιν, καὶ οἱ οἰκτιρμοὶ αὐτοῦ ἐπὶ πάντα τὰ ἔργα αὐτοῦ. Διὰ … αὐτοῦ] A 388v–389r: anonym; P 331r: anonym; PG 24 (57 D3–60 A11)Διὰ τούτων διδάσκει τοῦ θεοῦ τὰς ἀρετάς, ὅσαι εἰς ἡμᾶς διήκουσιν, ἀφ’ ὧν αὐτὸν καὶ γνωρίζομεν· τὰς γὰρ ὑπὲρ ἡμᾶς ἀθεωρήτους ἡμῖν οὔσας καὶ ἀκαταλήπτους οὐχ οἷόν τέ ἐστι θνητῇ φύσει περιλαβεῖν. αἱ … αὐτοῦ] vgl. Nd 236r: Eusebius; vgl. Nh 629v: Eusebiusαἱ δὲ εἰς ἡμᾶς φθάνουσαι τοῦ θεοῦ ἀρεταί, ἀφ’ ὧν αὐτὸν γινώσκομεν, αἱ φωναί εἰσιν αὗται· οἰκτίρμων καὶ ἐλεήμων ὁ κύριος, καὶ τὰ ἀκόλουθα ἑξῆς · μὴ γὰρ ὄντας ἡμᾶς μηδὲ ὑφεστῶτας παρήγαγεν εἰς φῶς, εἶτα πολλὰ δρῶντας κακὰ καὶ καταφρονητικῶς ἔχοντας αὐτοῦ οὐ μετέρχεται κατ’ ἀξίαν, ἔμπαλιν δ’ ἐλεεῖ ἐλεεῖ. οἰκτείρων ἡμᾶς . ἀλλὰ καὶ μακροθυμεῖ προσκαλούμενος προκαλούμενος ἡμᾶς εἰς μετάνοιαν διὰ τὸ μὴ βούλεσθαι τὸν θάνατον τοῦ ἁμαρτωλοῦ ὡς τὴν μετάνοιαν αὐτοῦ. Οὐ μόνον δὲ περὶ",
+          "candidate_score": 0.641195,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_28",
+          "bdc_text": "gott witer durch und mit uns wurcken , derselb uns ouch all in sinem namenn unnd sägen mit zugethanerhinzugefügter ( vgl . SI XIII 451 ) .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_983",
+          "psc_text": ", ὁ δέ γε πάντων τελευταῖος πᾶσαν πνοὴν προσάγει τῇ ὑμνολογίᾳ τοῦ θεοῦ. Πλὴν εἰ καὶ πᾶσαν πνοὴν ὁ παρὼν λόγος ἐπὶ τὴν ὑμνολογίαν ἀνακαλεῖ καλεῖ , ἀλλ’ ἐπεὶ μὴ τρόπος εἷς τῶν πάντων μηδὲ ταὐτὴ μία ἡ ἡ αὐτὴ διάθεσις, κατ’ ἀναλογίαν ἑκάστῳ ὄργανόν τι πρὸς τὸν ὕμνον ἐπιτήδειον ἀφορίζει· ὁ μὲν γάρ τις ἐπαναβεβηκὼς τῇ ἀρετῇ κρειττόνως ὑπὲρ πάντας τὸν αἶνον ἀποδίδωσιν ἐν ἤχῳ σάλπιγγος , ἐπειδὴ … ὥσπερ] vgl. Nd 258rv: anonym; vgl. Nh 651v–652r: Eusebius ἐπειδὴ ἐπειδὴ δὲ πάντων ὀργάνων μεγαλοφωνοτέρα μεγαλοφωνότατον μεγαλοφωνωτάτη ἡ σάλπιγξ, καὶ μείζονος μείζονός τε καὶ καὶ κραταιοτέρας δυνάμεως δεῖ τοῖς αὐτῇ χρωμένοις χρωμένοις αὐτῇ . τοιοῦτοι ἦσαν οἱ ἱεροὶ τοῦ σωτῆρος ἀπόστολοι, ὧν δὴ εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος καὶ εἰς τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης τὰ ῥήματα αὐτῶν τῷ μεγαλοφώνῳ τοῦ εὐαγγελικοῦ κηρύγματος χρησαμένων, ὡς πᾶσαν ἀκοὴν ἀνθρώπων πληρωθῆναι τῆς φωνῆς αὐτῶν. Ἐπειδὴ μὴ πάντες οἷοί τε εἰσὶ κατὰ",
+          "candidate_score": 0.639968,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_1_3",
+          "bdc_text": "Üwer anzöigMitteilung , Bericht . Es handelt sich wohl um Nr. 102 . habennt wir verstanndenzur Kenntnis genommen ( SI XI 656 ) .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_800",
+          "psc_text": "ὅ τε μὲν λέγων· ἀποχωρεῖτε ἀπ’ ἐμοῦ, ἐργάται τῆς ἀνομίας· οὐδέποτε ὑμᾶς ἔγνων , ὁτὲ ὅ τε δὲ περὶ αὐτοῦ γράφεται· ἔγνω ἔγνων mit athetiertem zweiten ν κύριος τοὺς ὄντας αὐτοῦ . τοῦτο δὲ τὸ γινώσκειν οὐ τὸ εἰδέναι δηλοῖ, ἀλλὰ τὸ ἄξιόν τινα γινώσκεσθαι ὑπὸ τοῦ θεοῦ τυγχάνοντα, ἀνακεκρᾶσθαι καὶ ἡνῶσθαι τῷ γινώσκοντι. οὕτω γοῦν ὁ δοκιμασθεὶς αὐτοῦ τοῦ θεοῦ γεγονὼς γνωσθήσεται ὑπ’ αὐτοῦ ὡς οἰκειωθεὶς αὐτῷ. Ἔπειτά φησιν· κατὰ βούλησιν τὴν σὴν καὶ ἐνεργῶ καὶ ἠρεμῶ καὶ ἔγνων aus ἔγνω ἔγνω σε τῷ ἠρεμεῖν μετὰ τὴν καθέδραν μου καὶ ἐν τῷ ἐνεργεῖν τὴν ἔγερσίν μου κατὰ τὸ προαποδοθὲν τοῦ γινώσκειν σημαινόμενον. ἀλλὰ καὶ ὁ μελετῶν τὰ θεῖα ῥήματα, ὡς γέγραπται, καθήμενος ἐν οἴκῳ καὶ πορευόμενος ἐν ὁδῷ, κοιταζόμενος καὶ διανιστάμενος ἐρεῖ τὴν προκειμένην φωνήν, ἔτι μὴν ἐπεὶ συνήγειρεν ἡμᾶς καὶ συνεκάθισεν ἐν τοῖς ἐπουρανίοις , ᾗ ἧ ἢ γράφει Παῦλος ταύτην τὴν ἔγερσιν καὶ τὴν μετὰ ταῦτα ἐν",
+          "candidate_score": 0.639653,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_28",
+          "bdc_text": "gott witer durch und mit uns wurcken , derselb uns ouch all in sinem namenn unnd sägen mit zugethanerhinzugefügter ( vgl . SI XIII 451 ) .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_906",
+          "psc_text": "Eusebius am Rand, ἄλλως in der Zeile; P 332r: EusebiusὉ δὲ μετὰ ταῦτα στίχος, δι’ οὗ εἴρηται· πιστὸς κύριος ἐν πᾶσι τοῖς λόγοις αὐτοῦ καὶ ὅσιος ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις αὐτοῦ, οὐ φέρεται οὔτε ἐν τῷ Ἑβραικῷ οὔτε παρὰ τοῖς λοιποῖς ἑρμηνευταῖς. Διόπερ ὡς περιττὸς ἀναγκαίως ὠβέλισται ὠφέλισται λισται . Ὑποστηρίζει κύριος πάντας τοὺς καταπίπτοντας καὶ ἀνορθοῖ πάντας τοὺς κατερραγμένους. οἱ ὀφθαλμοὶ πάντων εἰς σὲ ἐλπίζουσιν, καὶ σὺ δίδως τὴν τροφὴν αὐτῶν ἐν εὐκαιρίᾳ. ἀνοίγεις σὺ τὴν χεῖρά σου καὶ ἐμπιπλᾷς πᾶν ζῷον εὐδοκίας. Καὶ … ἀπολαύσεως] A 390v: Eusebius; P 332rv: EusebiusΚαὶ αὐταὶ τοῦ θεοῦ αἱ εὐεργεσίαι εἰς τὸν ὕμνον αὐτοῦ α- Rest zerstört παραλαμβάνονται παραλαμβάνεται ? τῆς ὑπερβαλλούσης φιλανθρωπίας καὶ τῆς χρηστότητος αὐτοῦ περιέχουσαι περιέχουσα δείγματα· τὸ γὰρ τοὺς περιπείραντας ἑαυτοὺς ταῖς ἁμαρτίαις καὶ μακρύναντας ἑαυτοῦς αὐτοῦ καὶ διὰ τοῦτο πεσόντας ἀνεγείρειν ἀνεγείρει τοῦ πτώματος καὶ ὑποστηρίζειν μόνης ἔχεται τῆς αὐτοῦ ἀγαθότητος. Διδάσκουσι δὲ καὶ οἱ προφητικοὶ λόγοι",
+          "candidate_score": 0.639609,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_18_20",
+          "bdc_text": "und zu Niklaus Manuel , Bern 1980 . -AHVB 64/65 , S. 138-155 . erhalttendurch Gründe erwiesen ( SI II 1232 ) .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_60",
+          "psc_text": "Papierhandschrift wurde im (heute nicht mehr existierenden) Kloster zum heiligen Sabbas in Bukarest von einem Nikolaos angefertigt und am 26. Januar 1682 abgeschlossen. So möchte man jedenfalls die Schlußnotiz auf fol. 665r verstehen. Dorival nimmt eine Entstehung im 15. bis 16. Jahrhundert an.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) III 502. Auftraggeber oder späterer Besitzer war der auf fol. 13r genannte rumänische Gelehrte und Politiker Constantin Cantacuzenus, der 1716 verstarb, doch gelangte das Buch, dem Katalog der British Library zufolge, schon vor dessen Tod über Edmund Chishull in englischen Besitz. Der Harleianus gehört zu den wenigen Codices, die den gesamten Text der Niketas-Katene enthalten. Allerdings scheint der Schreiber der Meinung gewesen zu sein, er könne hie und da einen längeren Abschnitt übergehen. Die Auslassungen mögen auch der Vorlage geschuldet sein; um bloße Lesefehler kann es sich kaum handeln. Wo sie bemerkt wurden, haben mindestens zwei Hände am Rand den Text nachgetragen.",
+          "candidate_score": 0.638262,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_28",
+          "bdc_text": "gott witer durch und mit uns wurcken , derselb uns ouch all in sinem namenn unnd sägen mit zugethanerhinzugefügter ( vgl . SI XIII 451 ) .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_783",
+          "psc_text": "διαρκεῖ, ὡς ἐκτείνεσθαι ἀπὸ τῶν κατ’ οὐρανὸν οὐρανῶν θαυμάτων ἐπὶ τὰ κατὰ γῆν καὶ τῶν ἐπὶ γῆς μέχρι τῶν μικροτάτων ζῴων μέχρι (ἄχρι καὶ τῶν σμικροτάτων ζῴων ἐντεῦθεν τε πάλιν εἰς εἰς τὸν οὐρανὸν διήκειν. διόπερ ὁ λόγος διὸ μετὰ τὸ φάναι ὁ διδοὺς τροφὴν πάσῃ πᾶσι σαρκί, ἀναπέμπει ἡμᾶς εἰς οὐρανὸν αὖθις λέγων· ἐξομολογεῖσθε τῷ θεῷ τοῦ οὐρανοῦ, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ . ρλϛʹ Ἁγίων φωναὶ τῶν ἐν αἰχμαλωσίᾳ Ἐπὶ τῶν ποταμῶν Βαβυλῶνος ἐκεῖ ἐκαθίσαμεν καὶ ἐκλαύσαμεν ἐν τῷ μνησθῆναι ἡμᾶς τῆς Σιών. ἐπὶ ταῖς ἰτέαις ἐν μέσῳ αὐτῆς ἐκρεμάσαμεν τὰ ὄργανα ἡμῶν. Διὰ … δύναμις] Nd 204v: anonym; Nh 599r: anonym Διὰ … Ζαχαρίου] A 342rv: Eusebius; P 293rv: Eusebius; vgl. V 331r: anonym; vgl. PG 24 (36 D9–37 A6)Διὰ τῶν προτέρων ψαλμῶν ἡ χρηστότης τοῦ θεοῦ καὶ ἡ θαυματουργὸς αὐτοῦ καὶ εὐεργετικὴ δύναμις ἐδείκνυτο ~ , διὰ δὲ τῶν προκειμένων ἡ ἢ ὡς ἂν",
+          "candidate_score": 0.637927,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_28",
+          "bdc_text": "gott witer durch und mit uns wurcken , derselb uns ouch all in sinem namenn unnd sägen mit zugethanerhinzugefügter ( vgl . SI XIII 451 ) .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_407",
+          "psc_text": "θεοῦ καὶ φιλίας καὶ ἑταιρείας καὶ ἀγάπης σημεῖον καὶ τὸ ὑποταγῆναι αὐτῷ τοὺς πάλαι ἀνυποτάκτους καὶ ἀλλοτρίους μὲν τοῦ θεοῦ, ὑποχειρίους δὲ δαίμοσι πονηροῖς. Τίς ἀπάξει με εἰς πόλιν περιοχῆς; τίς ὁδηγήσει με ἕως τῆς Ἰδουμαίας; οὐχὶ σύ, ὁ θεός, ὁ ἀπωσάμενος ἡμᾶς; καὶ οὐκ ἐξελεύσῃ, ὁ θεός, ἐν ταῖς δυνάμεσιν ἡμῶν. Ἀκούσας … αὐτῶν] Ca 357v: Didymus; Cb 339v: Didymus Ἀκούσας … αὐτονόμους] A 170v: Eusebius; P 159v: Eusebius; vgl. V (275v): anonym; AS III 500,38–501,28Ἀκούσας ὁ προφήτης τὰ τοσαῦτα περὶ τῆς τῶν ἐθνῶν κλήσεως, ἀλλὰ καὶ μαθὼν τὰ τὰς διὰ παρὰ τοῦ νθʹ ψαλμοῦ περὶ τῆς τὰ περὶ τοῦ Ἰουδαίων ἔθνους περὶ τοῦ τῶν ἰουδαίων ἔθνους εἰρημένα γνούς τε, ὅτι οἱ ἀλλόφυλοι καὶ ἀλλογενεῖς ὑποταγήσονται καὶ φιλιάσουσι τῷ κυρίῳ θεῷ , μακαρίζει μὲν τοὺς τῆς τούτων πείρας καταξιωθησομένους, εὔχεται δὲ εἶναι καὶ αὐτὸς αὐτῶν. διό φησι· τίς ἀπάξει με εἰς πόλιν περιοχῆς; ἀνθ’ οὗ ὁ Σύμμαχος ἡρμήνευσε· τίς",
+          "candidate_score": 0.63444,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_18_20",
+          "bdc_text": "und zu Niklaus Manuel , Bern 1980 . -AHVB 64/65 , S. 138-155 . erhalttendurch Gründe erwiesen ( SI II 1232 ) .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_146",
+          "psc_text": "vermuten lässt. Das Nichtnennen von mit „vgl.“ gekennzeichneten Texteinheiten im kritischen Apparat, der in der Regel allein die Abweichungen angibt, darf also nicht e silentio als Übereinstimmung mit dem edierten Text gewertet werden. Die Angabe „n.n. fortgesetzt“ bedeutet, dass die Handschrift innerhalb des zu demselben Lemma gehörenden Textes den zuletzt angegebenen Autor beizubehalten vorgibt. Die Angabe „anonym“ bedeutet, dass zwischen dem Lemma und dem edierten Eusebius-Fragment kein Name angegeben ist. Bei Niketas habe ich Incipit und Explicit angegeben, wenn eines von beiden oder beides nicht mit dem Referenztext übereinstimmt. Die Stellenangaben aus Mignes Patrologie und aus Pitras Analecta Sacra im Quellenapparat sind nichts weiter als Angaben der Referenz, damit der Leser den Abstand der neuen Ausgabe von der bislang rezipierten Psalmenkommentierung des Eusebius einfacher überblickt oder auch bei Beschäftigung mit älterer Literatur die aus Migne und Pitra zitierten Stellen dem nunmehr gültigen Text zuordnen kann. Bibelzitate werden nur dann nachgewiesen,",
+          "candidate_score": 0.633747,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_18_20",
+          "bdc_text": "und zu Niklaus Manuel , Bern 1980 . -AHVB 64/65 , S. 138-155 . erhalttendurch Gründe erwiesen ( SI II 1232 ) .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_56",
+          "psc_text": "Les Chaînes (wie Anm. 3) III 513. konnte ich drei Codices auswerten. (Nd) Coislinianus 190 (13. / 14.Jh.) Der 259 Blätter umfassende Pariser Codex ist auf Pergament geschrieben, das teilweise ein Palimpsest darstellt; es enthält eine noch nicht zuzuordnende Psalmenkatene.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) III 508. Ab fol. 196 sind 22 Seiten Papier eingelegt worden; die Herstellungsweise verweist auf Südtitalien.Zur Analyse der Herstellung, Lokalisierung und Datierung vgl. Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) III 505–507. Die Handschrift enthält den zweiten Band der Niketas-Katene und setzt unbeschädigt erst mit der Behandlung von Ps 80,2b ein. Das Fehlen des Materials ab Ps 77 dürfte der Vorlage anzulasten sein.Vgl. Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) III 507–508. Der Coislinianus bietet nicht den originalen Text, wie ihn Niketas der Öffentlichkeit übergab. Denn die Abweichungen zwischen Nh und Nd weisen dort auf eine Bearbeitung des Textes in Nd hin, wo Nh mit der Palästinischen",
+          "candidate_score": 0.633708,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_28",
+          "bdc_text": "gott witer durch und mit uns wurcken , derselb uns ouch all in sinem namenn unnd sägen mit zugethanerhinzugefügter ( vgl . SI XIII 451 ) .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_859",
+          "psc_text": "ὅτι ἐπὶ σοὶ ἤλπισα. Ἐν … λέγειν] vgl. V 343r: anonym Ἐν … γενομένῳ] A 375r: Eusebius; P 320r: Eusebius; Nd 229v: anonym; Nh 622r: Eusebius Athanasius fortgesetzt vgl. PG 24 (49 C12–D2)Ἐν τοῖς πειρασμοῖς καὶ ταῖς θλίψεσι τοῦ ἐλέους τοῦ θεοῦ δεόμεθα. τούτου δὲ τευξόμεθα, ἐὰν ἐγρηγορότως σχολάζωμεν σχολάζομεν σχολάζοιμεν σχολάζωμεν mit οι über ω ταῖς εὐχαῖς, καὶ μάλιστα κατὰ τὰς ἑωθινὰς ὥρας, ὥστε δύνασθαι λέγειν· ὁ θεός, ὁ θεός μου, πρὸς σὲ ὀρθρίζω, ἐδίψησέ σε ἡ ψυχή μου.τὸ πρωῒ εἰσακούσῃ τῆς φωνῆς μου, τὸ πρωῒ παραστήσομαί σοι καὶ ἐπόψομαι . ἀναγκαῖον ἀναγκαίως δὲ συνιέναι συνεῖναι τὸν περὶ παρὰ τοῦ ἐλέους τοῦ θεοῦ λόγον ὄντα πολὺν ~ καὶ δυσερμήνευτον, ὃν ὁ μαθὼν εἴσεται, πῶς ὃν θέλει ἐλεεῖ, ὃν δὲ θέλει σκληρύνει . οὐδενὶ δὲ οὗτος οὕτως ἀκουστὸς ἔσται ἢ μόνῳ τῷ ἐπὶ τὸν θεὸν ἠλπικότι ἠλπικότι καὶ ἐν πρωῒ πρωΐᾳ καὶ ἀνατολῇ τοῦ νοητοῦ φωτὸς γενομένῳ. Γνώρισόν μοι, κύριε,",
+          "candidate_score": 0.633645,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_28",
+          "bdc_text": "gott witer durch und mit uns wurcken , derselb uns ouch all in sinem namenn unnd sägen mit zugethanerhinzugefügter ( vgl . SI XIII 451 ) .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_963",
+          "psc_text": "φησίν, ἡ δύναμις αὐτοῦ ἡ παραδοξοποιὸς ἐπὶ γῆς καὶ ἐν οὐρανῷ τὴν ἐνέργειαν τὴν θεϊκὴν ἐπιδείκνυσι καὶ ἐπειδὴ πάντα πληροῖ ἡ τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ ἀρετή, ἀναγκαίως πάντα παρίτω ἐπὶ τὸν αἶνον, ἵν’ ὡς πολυχόρδῳ λύρᾳ ἐκ διαφορῶν συνεστώσῃ χορδῶν ὀξειῶν τε καὶ βαρειῶν καὶ ἐπιτεταμένων καὶ μέσων εὖ δ’ ἡρμοσμένων εἰργασμένων ἁπασῶν τῇ τέχνῃ τῇ μουσικῇ, κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ πᾶσα ἡ κτίσις τά τε ταύτης μέρη ἐν διαφόροις τάγμασι καὶ χοροῖς πλείοσι συνεστῶσα μίαν ὑμνῳδίαν καὶ μελῳδίαν τῆς εἰς τὸν παμβασιλέα τῶν ὅλων θεὸν ἐξομολογήσεώς τε καὶ θεολογίας ἀναπέμψειεν. ρμθʹ Ὕμνος σὺν θεολογίᾳ Ἄισατε τῷ κυρίῳ ᾆσμα καινόν. ἡ αἴνεσις αὐτοῦ ἐν ἐκκλησίᾳ ὁσίων. Τήρει … ὄνομα] A 415v–416r: Eusebius; P 351r: Eusebius; vgl. Nd 255rv: anonym; vgl. Nh 648v–649r: Theodoret Athanasius EusebiusΤήρει δὲ ἐν οἷς καὶ ἀλλαχοῦ καινοῦ ᾄσματος μνήμην ποιεῖται, εἰ μὴ πάντως συνῆπται τούτῳ καὶ ἡ διὰ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν γενομένη κλῆσις· ἔν τε γὰρ",
+          "candidate_score": 0.632314,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_28",
+          "bdc_text": "gott witer durch und mit uns wurcken , derselb uns ouch all in sinem namenn unnd sägen mit zugethanerhinzugefügter ( vgl . SI XIII 451 ) .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_261",
+          "psc_text": "ποιήσατε καρποὺς ἀξίους τῆς μετανοίας , ἔπειτα βελτιωθέντας θαρρεῖν καὶ ἐπικαλεῖσθαι τὸ ὄνομα αὐτοῦ , καὶ οὕτως μετὰ τὴν ἐξομολόγησιν ἐπικαλουμένους καταξιοῦσθαι τῶν παρὰ τοῦ θεοῦ χαρισμάτων, εἶτα τούτων τυχόντας ἑτέρους ὠφελεῖν διὰ τοῦ ἀπαγγέλλειν καὶ κηρύσσειν εἰς πάντας ἅπαντας ἅπερ μεμαθήκασιν ἔργα αὐτοῦ, καὶ ἐπὶ τούτοις ὡς ἂν ἤδη καταξιωθέντας τῆς κατὰ θεὸν θυμηδίας θυμηδείας ᾄδειν αὐτῷ καὶ ψάλλειν καὶ μετὰ ταῦτα ἑρμηνέας … αὐτοῦ] Ca 342v: καὶ μετ’ ὀλίγα Cb 324v: καὶ μετ’ ὀλίγα Nd 79v: Eusebius fortgesetzt; Ne 299v: anonym; Nh 471v: Eusebius fortgesetzt ἑρμηνέας γίνεσθαι καὶ σαφηνιστὰς σαφηνίστας γίνεσθαι τῶν ἐν τοῖς θείοις λόγοις λογίοις ἀπορρήτων, ὅπερ ἅπερ ἂν εἴη τὰ θαυμάσια αὐτοῦ αὐτοῦ βούλεται , ��ἶθ’ ὡς ἤδη κατορθωκότας τὰ τοσαῦτα ταῦτα ἐπαινεῖσθαι ἐν τῷ ὀνόματι τῷ ἁγίῳ αὐτοῦ αὐτοῦ τῷ ἁγίῳ ~ καὶ τέλος μετὰ πάντα εὐφραίνεσθαι κατὰ διάνοιαν καρδίαν ὀνομαζομένην καρδ ὀνομαζομένην καρδία ὀνομαζομένη je ein Buchstabe radiert nach beiden Wörtern . αὕτη",
+          "candidate_score": 0.631752,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_18_20",
+          "bdc_text": "und zu Niklaus Manuel , Bern 1980 . -AHVB 64/65 , S. 138-155 . erhalttendurch Gründe erwiesen ( SI II 1232 ) .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_107",
+          "psc_text": "Der Zuweisung im Harleianus ist hier ohne weiteres zu trauen. Einen Hinweis auf seine Verfasserschaft gibt Eusebius sogar selbst, nämlich in dem Rückverweis zu Beginn der zweiten eusebischen Texteinheit, des Fragmentes zu Ps 118,2ab; dieser Hinweis ist meiner Meinung nach nicht von Niketas formuliert: ἀλλ’ ἐπειδὴ ταῦθ’ οὕτως ἡμῖν ἐξήτασται, καιρὸς δὴ ἄνωθεν ἀρξαμένους τὸν πάντα ψαλμὸν ἐπισκέψασθαι. Vermutlich stellt das Fragment zu Vers 2ab die unmittelbare Fortsetzung dar; sie wird auch von Niketas geboten, der den durchgehenden Eusebius-Text mit einem Eintrag aus Theodoret unterbrochen hat. Ps 118,2ab Der Text in den Hauptzeugen, den Devreesse in seinem unten unter „Vorarbeiten“ genannten Werk nicht verzeichnet, ist offenkundig unvollständig, lässt sich aber unschwer mit dem Text bei Niketas verbinden und erweitern. Dort verweist er im ersten Satz auf das vorausgehende lange Exzerpt und enthält im zweiten Satz die zu den δεύτεροι notwendige Ergänzung mit den πρῶτοι.Vgl. Marguerite Harl (avec la collaboration de",
+          "candidate_score": 0.629107,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_33",
+          "bdc_text": "Ü [wer ] gutwilligen gemein bruͤder , im wort diener , uß der statt unnd lanndtschafft von Bern , sampt etlichen von Solothurn unnd Bieln , uf dem gespräch Zoffingen. [ Adresse auf der Rückseite :",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_518",
+          "psc_text": "Nd 132r: anonym; Nh 528r: Eusebius Φοβουμένους Φοβουμένους μέντοι τὸν κύριον τοὺς ἐξ ἐθνῶν καλεῖ κεκλημένους. εἰ δὲ βούλει, Ἰσραὴλ μὲν νόει τοὺς ἐξ ἐθνῶν ἀναγεννωμένους καὶ υἱοὺς Χριστοῦ τοὺς ἐκ σπέρματος Ἰσραὴλ χρηματίζοντας, μάλιστα εἰ καὶ τὴν δύναμιν τοῦ ὀνόματος σῴζοιεν, οἳ καὶ προκόψαντες λεχθεῖεν ἂν οἶκος Ἀαρών . οἱ δὲ πρὸ τῆς ἀναγεννήσεως ἐν προθύροις ὥσπερ ἑστῶτες τῆς κλήσεως καὶ ἢ ἐν κατηχουμένοις ὄντες, εὐλόγως ἂν λεχθεῖεν κληθεῖεν οἱ φοβούμενοι τὸν κύριον ἔτι πνεύματι δουλείας παιδαγωγούμενοι καὶ ὑπὸ φόβου ὄντες ἅτε μήπω τὸ πνεῦμα τῆς υἱοθεσίας ἀπειληφότες διὰ τὸ μὴ ἀναγεγεννῆσθαι ἐν Χριστῷ. Ἐν θλίψει ἐπεκαλεσάμην τὸν κύριον, καὶ ἐπήκουσέ μου εἰς πλατυσμόν. κύριος ἐμοὶ βοηθός, οὐ φοβηθήσομαι, τί ποιήσει μοι ἄνθρωπος. κύριος ἐμοὶ βοηθός, κἀγὼ ἐπόψομαι τοὺς ἐχθρούς μου. ἀγαθὸν πεποιθέναι ἐπὶ κύριον ἢ πεποιθέναι ἐπ’ ἄνθρωπον. ἀγαθὸν ἐλπίζειν ἐπὶ κύριον ἢ ἐλπίζειν ἐπ’ ἄρχοντας. Συναγαγὼν … εὐρυχωρίαν] Ca 375r: Didymus; Cb 357r: anonym; Nd 132rv: anonym;",
+          "candidate_score": 0.618203,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 13,
+      "cf_id": "cf011",
+      "work_id": "tlg2018.tlg010.1st1K-grc1",
+      "max_score": 0.662412,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_29",
+          "bdc_text": "krafft sins geistsVgl. Joh 14 , 26. 16 , 13 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg010.1st1K-grc1_window_33",
+          "psc_text": "αὐτὸν ἄφωνος« καὶ τό γε διδάσκουσιν ἐπιλέγουσαι· »οὑτος τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν φέρει, καὶ ἡμῶν ὀδυνᾶται. καὶ ἡμεῖς ἐλογισάμεθα αὐτὸν εἶναι ἐν πόνῳ καὶ ἐν πληγῇ καὶ ἐν κακώσει, αὐτ��ς δὲ ἐτραυματίσθη διὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν, καὶ μεμαλάκισται διὰ τὰς ἀνομίας ἡμῶν· παιδεία εἰρήνης ἡμῶν ἐπ’ αὐτόν. τῷ μώλωπι αὐτοῦ ἡμεῖς ἰάθημεν. πάντες ὡς πρόβατα ἐπλανήθημεν, ἕκαστος τὴν ὁδὸν αὐτοῦ ἐπλανήθη. καὶ κύριος παρέ- δωκεν αὐτὸν ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν.« τὸ μὲν οὖν σωματικὸν τοῦ θείου λόγου ὄργανον διὰ ταύτας καθιεροῦτο τὰς αἰτίας, ὁ δὲ μέγας ἀρχιερεὺς ὁ τῴ πανηγεμόνι καὶ παμβασιλεῖ θεῷ ἱερώμενος, ὢν παρὰ τὸ ἱερεῖον, θεοῦ λόγος καὶ »θεοῦ δύναμις καὶ θεοῦ σοφία«, οὐκ εἰς μακρὰν τὸ θνητὸν ἀνεκαλεῖτο τοῦ θανάτου καὶ τοῦτο τῆς κοινῆς ἡμῶν σωτηρίας τὴν ἀπαρχὴν ζωῆς ἐνθέου καὶ ἀθα- 1 vgl. Jes 537 10 = Job. 1 29 11 = Jes 537 13 = Jes 53 46 19—S. S. 11, 4 vgl. Cramer VII 580",
+          "candidate_score": 0.662412,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_31_33",
+          "bdc_text": "Datum 9 . iulii anno etc. 32 . Ü [wer ] gutwilligen gemein bruͤder , im wort diener , uß der statt unnd lanndtschafft von Bern , sampt etlichen von Solothurn unnd Bieln , uf dem gespräch Zoffingen. [ Adresse auf der Rückseite :",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg010.1st1K-grc1_window_131",
+          "psc_text": "ἀμφὶ τὰς τελωνίας καὶ πλεονεξίας σχολαζόντων, καὶ τοῦτο τῶν λοιπῶν εὐαγγελιστῶν οὐδεὶς δῆλον ἡμῖν ἐποίησεν, οὐχ ὁ συναπόστολος αὐτοῦ Ἰωάννης οὐδέ γε Λουκᾶς οὐδὲ Μάρκος, οἱ τῶν λοιπῶν εὐαγγελίων συγγραφεῖς, αὐτὸς δὲ ὁ Ματθαῖος τὸν ἑνυτοῦ στηλιτεύων βίον καὶ κατήγορος αὐτὸς ἑαυτοῦ γινόμενος. ἐπάκουσον γοῦν ὅπως διαρρήδην ὁνομαστὶ αὐτὸς ἑαυτοῦ μεμνημένος ἐν τῷ οἰκείῳ συγγράμματι τόνδ’ ἱδτορεῖ τὸν τρόπον »καὶ παράγων ἐκεῖθεν ὁ Ἰησοῦς εἶδεν ἄνθρωπον καθήμενον ἐπὶ τὸ τελώνιον, Ματθαῖον ὀνόματι, καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἀκολούθει μοι. καὶ ἀναστὰς ἠκολούθησεν αὐτῷ. καὶ ἐγένετο ἀνακειμένου αὐτοῦ ἐν τῇ οἰκίᾳ καὶ ἐδοὺ πολλοὶ τελῶναι καὶ ἁμαρτωλοῖ συνανέκειντο τῷ Ἰησοῦ καὶ τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ«. καὶ πάλιν προϊὼν ἑξῆς τόν τε κατάλογον τῶν λοιπῶν μαθητῶν ἐξαριθμούμενος αὐτὸς ἑαυτῷ τὸ τοῦ τελώνου προστίθησιν ὄνομα. λέγει δ’ οὖν· »τῶν δὲ δώδεκα ἀποστόλων τὰ ὀνόματά ἐστι ταῦτα. πρῶτος Σίμων ὁ λεγόμενος Πέτρος καὶ Ἀνδρέας ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ, Ἰάκωβος ὁ τοῦ Ζεβεδαίου καὶ Ἰωάννης ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ, Φίλιππος",
+          "candidate_score": 0.644241,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_34",
+          "bdc_text": "] An die ersamen diener unnd vorständerVorsteher ( SI XI 1002 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg010.1st1K-grc1_window_0",
+          "psc_text": "ΕΥΣΕΒΙΟΥ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑΣ (Bruchstücke) Mai ὥσπερ δὲ ἐπὶ τοῦ καθ’ ἡμᾶς παραδείγματος ὁ μὲν ἀόρατος καὶ ἀφανὴς ἐν ἡμῖν νοῦς, ὃν ὅστις ποτὲ καὶ ὁποῖος ὢν τὴν οὐσίαν ὑπάρχει οὐδεὶς πώποτε ἀνθρώπων ἔγνω, βασιλεὺς δ᾿ οἶα ἐν ἀπορρήτοις τοῖς αὐτοῦ ταμείοις καθιδρυμένος τὰ πρακτέα βουλεύεται, λόγος δ’ ἐξ αὐτοῦ πρόεισι μονογενής, οἶα πατρὸς ἐξ ἀδύτων μυχῶν γεγεννημένος, ὃς δὴ καὶ πρῶτος τῶν πατρικῶν τοῖς πᾶσι καθίοταται νοημάτων ἄγγελος εἰς φανερόν τε κηρύττει τὰ ἐν ἀπορρήτοις τῴ πατρὶ βεβουλευμένα, ἔργοις τε ἐπιτελε�� τὰ βουλεύματα προίων εἰς τὰς πάντων ἀκοάς, εἶθ’ οἱ μὲν τῆς ἐκ τοῦ λόγου μεταλαμβάνουσιν ὠφελείας, τὸν δ’ ἀφανῆ καὶ ἀόρατον νοῦν, τὸν τοῦ λόγου πατέρα, οὐδεὶς πώποτε εἶδεν ὀφθαλμοῖς· κατὰ ταὐτὰ δὴ μᾶλλον δὲ ἐπέκεινα πάσης εἰκόνος καὶ παραδείγματος ὁ τοῦ παμβασιλέως θεοῦ τέλειος λόγος, οἷα μονογονὴς παρτὸς πατρὸς υἱός, οὐ προφορικῇ δυνάμει συνεστώς, οὐδ’ ἐκ συλλαβῶν ὀνομάτων τε καὶ ῥημάτων τὴν φύσιν κατεσκευασμένος, οὐδ’ ἐν φωνῇ",
+          "candidate_score": 0.623338,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 14,
+      "cf_id": "cf025",
+      "work_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum",
+      "max_score": 0.662147,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_0_2",
+          "bdc_text": "Gnad unnd frid von gott unnserm hern zuvor , günstigen liebenn bruͤder . Üwer anzöigMitteilung , Bericht . Es handelt sich wohl um Nr. 102 .",
+          "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_475",
+          "psc_text": "potest superbis vilescere, humiles auditores facit ad divinae familiaritatis celsitudinem pervenire. 13. Sed quia sequitur: Porro Samuel necdum sciebat Dominum, et superius ministrare Domino perhibetur, valde contrarium videtur esse quod dicitur, quia nescire non poterat cui ministrabat. Quis enim ei serviat quem ignorat? Sed profecto per id quod subjunctum est liquet id quod sonat contrarium, qua intelligi convenientia rationis debeat. Neque revelatus ei fuerat sermo Domini. Per quod nimirum datur intelligi quia quem amore et ministerio noverat, sermonis ejus revelatione nesciebat. Nondum enim sic vocantem audierat, quem se cognovisse et devotione ministerii et virtute testabatur amoris. Sed in conversatione fidelium convenienter accipitur; nam plerique sub aliena institutione bene proficiunt, qui novitatis suae tempore omnipotenti Deo ministeria persolvunt, et tamen puritate contemplationis ad internae pulchritudinis ejus speciem non pertingunt. Qui cum subjectionis suae merito etiam donum divinae contemplationis accipiunt, et experientia internae visionis 102 intelligunt quia sic nondum sciebant cui ministrabant.",
+          "candidate_score": 0.662147,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_7_9",
+          "bdc_text": "vgl. SI III 439 ) . dero von Straßburg und LutersZur Annäherung der Straßburger Reformatoren an Luther am Schweinfurter Konvent im April/Mai 1532 und an der Tagung in Nürnberg am 3 . Juli 1532 , die als Wegbereitung zur Wittenberger Konkordie von 1536 dienten , s. oben S. 123 , 19-25. 151 , 39-50 . in demselben , by luterm heiligem wort gottes , uff unnser disputatzZur Berner Disputation von 1528 s .",
+          "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1175",
+          "psc_text": "Ista quippe claritas magnae conversationis, in electorum exemplo maximum diem facit. Hanc diem Dominus in inuans, ait: Sic luceat lux vestra coram hominibus, ut videant vestra bona opera, et glorificent Patrem vestrum, qui in coelis est (Matth. V, 16) . Tertius vero dies insilientis spiritus est, et prophetiae. In tertio quippe die pastor aspicitur, quando sublimitatem dignitatis suae adaequat splendore conversationis, quando coelesti virtute indutus, ea vita eaque doctrina subditis lucet, ut videri ab eis possit, discuti, et judicari non possit. Talis quidem erat Moyses, quando lucidissimo vultu a monte descendit, cujus subditi fulgorem videbant, sed in fulgentem clarita tem intendere visum non poterant (Exod. XXXIV, 35; I. Cor. III, 7). Talis erat. qui gloriabatur, dicens: Nos autem revelata facie gloriam Dei speculantes, in eamdem imaginem transformamur, tanquam a Domini spiritu (I Cor. III, 18) . Tales utique erant, quos Spiritus sanctus repleverat. Unde et qui in Jerusalem convenerant, admirantes",
+          "candidate_score": 0.655251,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_7_9",
+          "bdc_text": "vgl. SI III 439 ) . dero von Straßburg und LutersZur Annäherung der Straßburger Reformatoren an Luther am Schweinfurter Konvent im April/Mai 1532 und an der Tagung in Nürnberg am 3 . Juli 1532 , die als Wegbereitung zur Wittenberger Konkordie von 1536 dienten , s. oben S. 123 , 19-25. 151 , 39-50 . in demselben , by luterm heiligem wort gottes , uff unnser disputatzZur Berner Disputation von 1528 s .",
+          "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1174",
+          "psc_text": "Cis? Qui nosse quod fuerat poterant: quod erat, qualiter esse posset ignorabant. Hic denique profectus spiritualis praedicatoris est, ut qui in communi vita aliquando notus est, in superiori ordine habeat, quod ignoretur. Tres quidem gradus perfectionis ostensi sunt, quia dicit: Heri, et nudiustertius. In duobus quidem diebus praedicator agnoscitur, in tertio habet quod etiam ii, qui noverant, non cognoscant. Primus namque dies auditoribus pertinet, secundus sodalibus, tertius est praedicationis. Primum namque diem pastor habuit, quando praelatis suis discipulus obedivit. Quasi enim in magna luce cernitur, qui in virtute obedientiae devotus est. Secundum diem habuit, quando meliorum coadjutor esse jam coepit. Ista quippe claritas magnae conversationis, in electorum exemplo maximum diem facit. Hanc diem Dominus in inuans, ait: Sic luceat lux vestra coram hominibus, ut videant vestra bona opera, et glorificent Patrem vestrum, qui in coelis est (Matth. V, 16) . Tertius vero dies insilientis spiritus est, et prophetiae. In tertio",
+          "candidate_score": 0.651585,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 15,
+      "cf_id": "cf011",
+      "work_id": "tlg2018.tlg005.1st1K-grc1",
+      "max_score": 0.661331,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_22_24",
+          "bdc_text": "zu belyben , anohne . alle enndrung etc. Deßhalb üch ouch zum trüwlichesten ermannt unnd gepettenn habenn , by demselben nach üwerm erpietennAnerbieten ( vgl. SI IV 1869f) . - Gemeint ist das Zürcher Messemandat vom 29 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg005.1st1K-grc1_window_403",
+          "psc_text": "αὐτοὺς δ’ ἐκ συνθήματος ὁμοῦ πάντα τὰ τοιαῦτα πεπλάσθαι, ἔπειτα ῥημάτια περὶ αὐτοῦ ψευδῆ συνταξαμένους ὑπὲρ τούτων θνήσκειν ὑπομένειν ἑτοίμως ἔχειν; ἀλλὰ τί φῄς; μὴ προσδοκῆσαι αὐτοὺς μηδὲ ἐλπίσαι δεινόν τι πείσεσθαι ἐκ τῆς περὶ τοῦ Ἰησοῦ μαρτυρίας, διὸ καὶ ἀδεῶς ἐπὶ τὸ περὶ αὐτοῦ κήρυγμα προελθεῖν; ἀλλ’ οὐκ εἰκὸς ἦν ἀπελπίσαι τὰ πάντα ὑπὲρ αὐτοῦ πείσεσθαι τοὺς Ῥωμαίοις ὁμοῦ καὶ Ἕλλησι καὶ βαρβάροις θεῶν ἀνατροπὴν εἰσηγησαμένους. ἡ δέ γε περὶ αὐτῶν ἱστορία σαφῶς δείκνυσιν ὡς μετὰ τὴν τοῦ διδασκάλου τελευτὴν ἐπίβουλοί τινες συλλαβόντες αὐτοὺς πρῶτα μὲν παρέδωκαν φυλακῇ, ἔπειτα δὲ ἀπέλυσαν παραγγείλαντες μηδενὶ λαλεῖν ἐπὶ τῷ ὀνόματι τοῦ Ἰησοῦ· γνόντες δὲ αὐτοὺς μετὰ ταῦτα δημοσίᾳ τῷ πλήθει τὰ περὶ αὐτοῦ διαλεγομένους, ἀναρπάσαντες ἐμάστιζον, ἐπιτιμῶντες ἐπὶ τῇ διδασκαλίᾳ. ὅτε ἀποκριθεὶς αὖθις αὐτοῖς ὁ Πέτρος εἶπεν “πειθαρχεῖν δεῖ θεῷ μᾶλλον ἢ ἀνθρώποις.” μετὰ δὲ ταῦτα λίθοις 29 Act. 5, 29. θεὶς ἀναιρεῖται Στέφανος, ἐπὶ τοῦ Ἰουδαίων πλή- θους παρρησιασάμενος, καὶ διωγμὸς",
+          "candidate_score": 0.661331,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_22_24",
+          "bdc_text": "zu belyben , anohne . alle enndrung etc. Deßhalb üch ouch zum trüwlichesten ermannt unnd gepettenn habenn , by demselben nach üwerm erpietennAnerbieten ( vgl. SI IV 1869f) . - Gemeint ist das Zürcher Messemandat vom 29 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg005.1st1K-grc1_window_131",
+          "psc_text": "κατεδέξαντο, οὔτε τὰ Μώσεως παραγγέλματα δίχα παρανομίας οἶοί τ’ ἂν εἶεν φυλάσσειν· διὸ καὶ τῇ Μώσεως ὑποβέβληνται κατάρᾳ, τῷ μηδὲ δυνατὸν αὐτοῖς εἶναι τὰ παρὰ Μωσεῖ νενομοθετημένα συντελεῖν, περιῃρημένης αὐτῶν τῆς μητροπόλεως, καὶ ἀποκεκλεισμένης τῆς μόνον αὐτόθι συγκεχωρημένης ἐπιτελεῖσθαι Μωσαϊκῆς θρησκείας. ἡμεῖς δὲ τὸν ὑπὸ Μώσεως καὶ τῶν λοιπῶν προφητῶν κατηγγελμένον ἀποδεξάμενοι καὶ τούτῳ πείθεσθαι δι’ εὐχῆς ποιούμενοι πληρωταὶ ἂν εἴημεν τῆς Μώσεως παραγγελίας, δι’ ἧς ἔφησεν αὐτοῦ ἀκούσεσθε. πᾶσα δὲ ψυχὴ ἥτις ἂν μὴ ἀκούσῃ τοῦ προφήτου ἐκείνου ἐξολοθρευθήσεται ἐκ τοῦ γένους αὐτῆς. ” τίνα δὲ διετάξατο ὁ προφήτης, ὧν ἐπακούειν χρεὼν, μικρῷ πρόσθεν ἀκηκόαμεν τὰ πάνσοφα καὶ ἐντελῆ καὶ οὐράνια παραγγέλματα · ἃ δὴ οὐκ ἐν πλαξὶ λιθίναις Μωσεῖ παραπλησίως, οὐδέ γε μέλανι καὶ χάρταις ἠξίωσε παραθέσθαι, ψυχαῖς δὲ κεκαθαρμέναις καὶ νοερὰν οὐσίαν κεκτημέναις τῶν αὐτοῦ φοιτητῶν· ἐν αἷς ἐγγράψας τοὺς τῆς καινῆς διαθήκης νόμους ἔργοις ἀπεπλήρου τὴν φἠσασαν διὰ Ἱερεμίου προφητείαν διαθήσομαι διαθήκην καινὴν, οὐ κατὰ τὴν",
+          "candidate_score": 0.649988,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_19_21",
+          "bdc_text": "-AHVB 64/65 , S. 138-155 . erhalttendurch Gründe erwiesen ( SI II 1232 ) . unnd bißhar durch uns geprediget , war unnd stätbeständig ( SI XI 1818 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg005.1st1K-grc1_window_170",
+          "psc_text": "εὐσεβοῦμεν αὐτόν. ἀρεστὰ γὰρ αὐτῷ ταῦτα εἶναι μᾶλλον ἤ θυσιῶν πλῆθος αἵματι καὶ καπνῷ καὶ κνίσαις ἐπιτελουμένων πεπαιδεύμεθα. 7 Ps. 50, 17. 13 Ps. 140, 2. ΒΙΒΛΙΟΝ ΔΕΥΤΕΡΟΝ Τὸν διὰ τῆς εὐαγγελικῆς διδασκαλίας ἅπασιν ἄνθρωποι, προβεβλημένον τῆς ἀληθοῦς εὐσεβείας τρόπον καὶ τὴν ἐν Χριστῷ πολιτείαν διελθὼν έν τῷ πρὸ τούτου συγγράμματι παραστήσας τε καὶ, ὡς οἶμαι, πείσας, ὅτι μηδὲ βουλομένοις δυνατὸν ἦν πᾶσι τοῖς ἔθνεσι κατὰ τὰ Ἰουδαίων νόμιμα ζῆν, αὐθις ἐπὶ τοῦ παρόντος ἄνωθεν ἐπαναλαβὼν τὸν λόγον ἐπάνειμι ἐπὶ τὰς ἐκ τῶν προφητικῶν φωνῶν μαρτυρίας, πρὸς τοὺς ἡμῶν κατηγόρους τῶν ἐκ περιτομῆς δαψιλεστέραν τὴν ἀπόκρισιν ποιησόμενος, ἐπεὶ μηδαμῶς ἡμῖν μετεῖναι ἔφασαν τῶν παρ’ αὐτοῖς ἀναγράπτων ἐπαγγελιῶν· αὐτῶν γὰρ καὶ τοὺς προφήτας γεγονέναι, αὐτοῖς καὶ τὸν Χριστὸν, ὃν δὴ φίλον αὐτοῖς ἀποκαλεῖν σωτῆρα καὶ λυτρωτὴν, κηρύττεσθαι, αὐτοῖς καὶ τὰς ἀναγράπτους ὑποσχέσεις προσδοκᾶν ἀποδοθήσεσθαι· ἡμᾶς δὲ περιττοὺς τούτων ὑπάρχειν, οἷα τὸ γένος ἀλλοφύλους ὄντας, οἷς τὰ χείριστα διὰ πασῶν τῶν προφητειῶν",
+          "candidate_score": 0.646677,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_20_22",
+          "bdc_text": "erhalttendurch Gründe erwiesen ( SI II 1232 ) . unnd bißhar durch uns geprediget , war unnd stätbeständig ( SI XI 1818 ) . zu belyben , anohne .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg005.1st1K-grc1_window_469",
+          "psc_text": "ἦν αὐτοῖς τοῦτο λέγων, εἰ μὴ ἐξ ἑτέρων τῶν ὑπ’ αὐτοῦ πεπραγμένων ἐνθέων ἔργων τῆς ἐν τοῖς λόγοις ἀληθείας αὐτοῦ τὴν πεῖραν εἰλήφεσαν; ὅτι γὰρ ἐπίστευσαν λέγοντι συλλογιζομένῳ 16 Phil. 2, 9. 23 Matth. 24, 14. σοι ὁμολογεῖν ἀνάγκη. προστάξαντι γὰρ οὐδεὶς ἠπείθει, ἀλλὰ πειθαρχήσαντες αὐτοῦ τῷνεύματικατὰ τὰ παρηγγελμένα πᾶν γένος ἀνθρώπων ἐμαθήτευον, ἐκ τῆς οἰκείας γῆς ἐπὶ πάντα στειλάμενοι τὰ ἔθνη, ἐν ὀλίγῳ τε ἦν ἔργα θεωρῆσαι τοὺς λόγους. κεκή- ρυκτο γοῦν τὸ εὐαγγέλιον ἐν βραχεῖ χρόνῳ ἐν ὅλῃ τῇ οἰκουμένῃ εἰς μαρτύριον τοῖς ἔθνεσι, καὶ βάρβα- ροι καὶ Ἕλληνες τὰς περὶ τοὐ Ἰησοῦ γραφὰς πατρίοις χαρακτῆρσιν καὶ πατρίῳ φωνῇ μετελάμβανον. καί- τοι τίς οὐκ ἂν ἀπορήσειεν εὐλόγως τίς ἦν ἄρα ὁ τῆς τῶν μαθητῶν τοῦ Ἰησοῦ διδασκαλίας τρόπος; ἆρα γὰρ εἰς μέσην παρελθόντες πόλιν, ἔπειτ’ ἐν ἀγορᾷ στάντες καὶ βοῇ μείζονι χρησάμενοι συνεκάλουν τοὺς παριόντας, κἄπειτα ἐδημηγόρουν; καὶ τίς ἦν ἄρα αὐ- τοῖς τῆς δημηγορίας ὁ λόγος, ᾧ",
+          "candidate_score": 0.64339,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_20_22",
+          "bdc_text": "erhalttendurch Gründe erwiesen ( SI II 1232 ) . unnd bißhar durch uns geprediget , war unnd stätbeständig ( SI XI 1818 ) . zu belyben , anohne .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg005.1st1K-grc1_window_15",
+          "psc_text": "δὲ καὶ τῶν ἀποδείξεων ἄρξομαι. ἐπειδὴ πολὺς ἦν ἐπιρρέων καθ’ ἡμῶν ὁ τῶν συκοφαντῶν ὄχλος, μηδὲν δύνασθαι φάσκων δι’ ἀποδείξεων ἐναργὲς ἀληθείας παρέχειν δεῖγμα,. πίστει δὲ μόνῃ προσέχειν ἀξιοῦν τοὺς ἡμῖν προσιόντας, τούτους δὲ καὶ πείθειν οὐδὲν πλέον ἢ σφὰς αὐτοὺς θρεμμάτων ἀλόγων δίκην μύσαντας εὖ καὶ ἀνδρείως ἕπεσθαι δεῖν ἀνεξετάστως ἅπασι τοῖς παρ’ ἡμῶν λεγομένοις, παρ’ ὃ καὶ πιστοὺς χρηματί- 17 Sir. 32, 9. ζεῖν τῆς ἀλόγου χάριν πίστεως, εἰκότως διελὼν τὰς καθ’ ἡμῶν διαβολὰς ἐν τῇ Προπαρασκευῇ τοῦ παν- τὸς λόγου πρώτην μὲν τὴν τῶν πολυθέων ἐξεθέμην ἐθνῶν, ἐπεγκαλούντων ἡμῖν ὅτι δὴ τῶν πατρίων θεῶν ἀποστάται κατέστημεν, ἐπὶ μέγα φαμένων τε ὅτι τὰ βάρβαρα τῶν Ἑλλήνων προτετιμήκαμεν, τὰ παρ’ Ἑβραίοις ἀσπασάμενοι λόγια ’ δευτέραν δὲ τὴν αὐτῶν Ἰουδαίων κατηγορίαν, δι’ ἧς καὶ αὐτοὶ δόξαιεν ἂν ἡμῖν ἐνδίκως ἐπιμέμφεσθαι, ὅτι δὴ ταῖς αὐτῶν γραφαῖς καταχρώμενοι οὐ τὸν ὅμοιον αὐτοῖς μέτιμεν τοῦ βίου τρόπον. τούτων δ’ οὕτως ἡμῖν διευκρι- νημἐνων",
+          "candidate_score": 0.641157,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_20_22",
+          "bdc_text": "erhalttendurch Gründe erwiesen ( SI II 1232 ) . unnd bißhar durch uns geprediget , war unnd stätbeständig ( SI XI 1818 ) . zu belyben , anohne .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg005.1st1K-grc1_window_865",
+          "psc_text": "αἰῶνος ὑφεστάναι φησὶ, τὴν ἔνθεον δηλῶν προΰπαρξίν τε καὶ οὐσίωσιν τοῦ ἐκ Βηθλεὲμ προελευσομένου ἄρχοντος. εἰ μὲν οὖν ἔχοι τις ἐφ’ ἕτερον ἀναφέρειν τὸν χρησμὸν, τίς οὗτος ἀποδεικνύτω· εἰ δ’ οὐκ ἔστιν εὑρεῖν ἕτερον τοῦ σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὃς μόνος μετὰ τὴν προφητείαν ἐνθένδε ὡρμημένος βοᾶται, τί λοιπὸν ἐμποδὼν μὴ οὐχὶ συνομολογεῖν ἀλήθειαν τῇ προφητείᾳ, ἐπὶ μόνῳ αὐτῷ σαλευούσῃ τὴν πρόρρησιν; μόνος γοῦν οὗτος ἐπιφανὴς τῶν πώποτε γεγονὼς ἐκ τοῦ προειρημένου χωρίου τῆς Βηθλεὲμ μετὰ τοὺς τῆς προφητείας χρόνους τὸ ἀνθρώπειον ὑποδὺς σχῆμα προελήλυθεν, ἅμα τε τῇ αὐτοῦ παρουσίᾳ ἐπληροῦτο τὰ προηγορευμένα. αὐτίκα γοῦν καὶ οὐκ εἰς 10 Mic. 5, 2. μακρὸν τῷ μὲν Ἰουδαίων ἔθνει ἕκαστα τῶν προπεφητευμένων σκυθρωπῶν ἀπήντα, τοῖς δὲ ἔθνεσι πάλιν τὰ ἀκόλουθα τοῖς θεσπίσμασιν, αὐτός τε οὕτος ὁ σωτὴρ καὶ κύριος ἡμῶν ἐκ Βηθλεὲμ ὁρμηθεὶς ἡγούμενος ἀνεδείχθη τοῦ κατὰ διάνοιαν Ἰρμηθεὶς οὕτω παντὸς τοῦ διορατικοῦ καὶ θεοσεβοῦς λαοῦ χρηματίζοντος. καὶ θέα γε ὅπως τὰς",
+          "candidate_score": 0.637249,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_12_14",
+          "bdc_text": "I , Bern 1928 , S. 127-159 ; K. Lindt , Der theologische Gehalt der Berner-Disputation , aaO , S. 301-344 ; von Muralt , Renaissance und Reformation 482-484 ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg005.1st1K-grc1_window_679",
+          "psc_text": "γενομένοις, κατ’ ἐπίπνοιαν δὲ θείου πνεύματος, πείθεσθαι διδάσκουσι, παιδεύεσθαί τε τὰ παρ’ αὐτοῖς δόγματα καὶ τὰς εὐσεβεῖς καὶ ἀδιαπτώτους θεολογίας, οὐκέτ’ ἀμφιβολίαν ἔχοντα, μή πη ἀρετῆς καὶ ἀληθείας ἀλλότριον ἐπάγονται· φέρ’ οὖν ἤδη λοιπὸν ἀναλαβόντες ἐξ ὑπαρχῆς τὸν λόγον τὴν ἐν τοῖς εὐαγγελίοις περὶ τὴν τοῦ σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ τοῦ Χριστοῦ θεολογίαν ἀπὸ τῆς προφητικῆς μαρτυρίας πιστωσώμεθα. ἡ μὲν οὖν εὐαγγελικὴ μαρτυρία ὧδε τὸν Χριστὸν θεολογεῖ “ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος, καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεὸν, καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος. πάντα δι’ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο ἔνετο οὐδ’ ἕν.᾿ καλεῖ δ’ αὐτὸν καὶ φῶς νοερὸν, καλεῖ δὲ καὶ κύριον, ὥσπερ οὖν καὶ θεόν. καὶ ὁ θεσπέσιος δὲ Παῦλος, οἷα τοῦ Χριστοῦ μαθητὴς ὢν καὶ ἀπόστολος, συνᾴδει τῇ θεολογίᾳ, ταῦτα περὶ αὐτοῦ διεξιών ὅς ἐστιν εἰκὼν τοῦ θεοῦ τοῦ ἀοράτου, πρωτότοκος πάσης κτίσεως, ὅτι ἐν αὐτῷ ἐκτίσθη τὰ πάντα τὰ ἐν 22 Io. 1, 1. 28",
+          "candidate_score": 0.635,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_12_14",
+          "bdc_text": "I , Bern 1928 , S. 127-159 ; K. Lindt , Der theologische Gehalt der Berner-Disputation , aaO , S. 301-344 ; von Muralt , Renaissance und Reformation 482-484 ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg005.1st1K-grc1_window_371",
+          "psc_text": "διὰ τοῦ καλλίστου τοὐ ἐν ἡμῖν αἰτοίη τὰ ἀγαθά· νοῦς δέ ἐστιν οὗτος ὀργάνου μὴ δεόμενος.” Εἰ δὴ οὖν ταῦτα καὶ πρὸς τῶν παρ’ Ἕλλησι διαπρεπῶν φιλοσόφων τε καὶ θεολόγων ὁμολογεῖται, πῶς ἂν εἴη πλάνος ὁ μὴ μόνον λόγους, ἀλλ’ ἔργα τῶν λόγων πολὺ πρότερον τοῖς φοιτηταῖς ἐκτελεῖν παραδοὺς, δι’ ὧν κατὰ τὸν ὀρθὸν λόγον ἔμελλον θεραπεύειν τὸ θεῖον; ὅπως δὲ καὶ τίσι λόγοις οἱ παλαιοὶ Ἑβραῖοι θύειν μνημονεύονται διειληφότες ἐν τῷ πρώτῳ συγγράμματι τῆς παρούσης ὑποθέσεως, ἐκείνοις ἀρκεσθησόμεθα. ἐπεὶ δὲ πρὸς τοῖς ἐξητσμένοις ἔγνωμεν παρὰ τοῦ Χριστοῦ μαθόντες ὅτι γεννητὸς ὁ κόσμος, καὶ ὅτι οὐρανὸς αὐτὸς καὶ ἥλιος καὶ σελήνη καὶ ἄστρα ἔργα θεοῦ τυγχάνει, καὶ ὅτι χρὴ μὴ ταῦτα, ἀλλὰ τὸν ποιητὴν αὐτῶν σέβειν, σκέψασθαι δεῖ μὴ ἄρα ἠπατήμεθα, τοῦτον παρ’ αὐτοῦ διδαχθέντες φρονεῖν τὸν τρόπον. καὶ μὴν Ἑβραίων καὶ οὗτος ἦν ὁ λόγος, καὶ φιλοσόφων δὲ οἱ μάλιστα διαφανεῖς τοῖς αὐτοῖς συνηνέχθησαν, γεννητὸν καὶ αὐτὸν τὸν οὐρανὸν,",
+          "candidate_score": 0.629952,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_21_23",
+          "bdc_text": "unnd bißhar durch uns geprediget , war unnd stätbeständig ( SI XI 1818 ) . zu belyben , anohne . alle enndrung etc. Deßhalb üch ouch zum trüwlichesten ermannt unnd gepettenn habenn , by demselben nach üwerm erpietennAnerbieten ( vgl. SI IV 1869f) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg005.1st1K-grc1_window_956",
+          "psc_text": "οἶ ἱεροὶ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν ἀπόστολοι, οἳ καὶ ὀφ��αλμοφανῶς ἰδόντες τὸν προφητευόμενον ὕψωσαν αὑτῶν τὴν φωνὴν εἰς πᾶσαν τὴν οἰκουμένην κηρύξαντες. Σιῶν δὲ καὶ Ἱερουσαλὴμ τὴν ἐν τοῖς τόποις εὐαγγελιζομένην οἶδεν ἐπουρανίους ὁ ἀπόστολος δι’ ὧν φησιν ‟ἡ δὲ ἄνω Ἱερουσαλὴμ ἐλευθέρα ἐστὶν, ἥτις ἐστὶ μήτηρ ἡμῶν.” καὶ ‟προσεληλύθατε Σιῶν ὄρει καὶ πόλει θεοῦ ζῶντος Ἱερουσαλὴμ ἐπουρανίῳ, καὶ μυριάσιν ἀγγέλων πανηγύρει.” λέγοιτο δ’ ἂν Σιῶν καὶ ἡ εἰς πάντα τὸν ἐπὶ γῆς τόπον διὰ Χριστοῦ συστᾶσα ἐκκλησία, ὡς καὶ Ἱερουσαλὴμ πᾶν τὸ θεοσεβὲς πολίτευμα, ὃ καὶ παρὰ μόνοις Ἰουδαίοις τοῖς πάλαι τὸ πρὶν συνεστὼς εἰς ἐρημίαν διὰ τἀς δυσσεβείας αὐτῶν περιτέτραπται, εἶτ’ αὖ πάλιν τῆς ἐπὶ τὸ κρεῖττον ἀνανεώσεως ἔτυχε διὰ τῆς τοῦ σωτῆρος ἡμῶν ἐπιφανείας. διό φησιν ἡ ‟ῥηξάτω 20 Gal. 4, 26. 21 Heb. 12, 22. εὐφροσύνην ἄμα τὰ ἔρημα Ἱερουσαλὴμ, ὅτι ἠλέησε κύριος αὐτὴν καὶ ἐρρύσατο Ἱερουσαλήμ.” οὐκ ἂν δὲ ἁμάρτοις τὴν παντὸς ἁγίου καὶ θεοφιλοῦς ψυχὴν,",
+          "candidate_score": 0.629458,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_31_33",
+          "bdc_text": "Datum 9 . iulii anno etc. 32 . Ü [wer ] gutwilligen gemein bruͤder , im wort diener , uß der statt unnd lanndtschafft von Bern , sampt etlichen von Solothurn unnd Bieln , uf dem gespräch Zoffingen. [ Adresse auf der Rückseite :",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg005.1st1K-grc1_window_416",
+          "psc_text": "διαρρήδην ἐπ’ ὀνόματος αὐτοῦ μέμνηται ἐν τῷ πρὸς αὐτοῦ γραφέντι εὐαγγελίῳ τοῦτον λέγων τὸν τρόπον ‘καὶ παράγων ἐκεῖθεν ὁ Ἰησοῦς εἶδεν ἄνθρωπον καθήμενον ἐπὶ τὸ τελώνιον, Ματθαῖον ὀνόματι, καὶ εἶπεν αὐτῷ, ἀκολούθει μοι· καὶ ἀναστὰς ἠκολούθησεν αὐτῷ. καὶ ἐγένετο ἀνακειμένου αὐτοῦ ἐν τῇ οἰκίᾳ, καὶ ἰδοὺ πολλοὶ τελῶναι καὶ ἁμαρτωλοὶ συνανέκειντο τῷ Ἰησοῦ καὶ τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ,” καὶ πάλιν προιὼν ἑξῆς, τόν τε κατάλογον τῶν μαθητῶν ἐξαριθμούμενος, αὐτὸς ἑαυτῷ τὸ τοῦ τελώνου ὄνομα προστίθησιν. λέγει δ’ οὖν “τῶν δὲ δώδεκα ἀποστόλων τὰ ὀνόματά ἐστι ταῦτα· πρῶτος Σίμων ὁ λεγόμενος Πέτρος, καὶ Ἀνδρέας ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ, Ἰάκωβος ὁ τοῦ Ζεβεδαίου, καὶ Ἰωάννης ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ, Φίλιππος καὶ Βαρθολομαῖος, Θω- μᾶς καὶ Ματθαῖος ὁ τελώνης.” Οὕτως μὲν ὁ Ματθαῖος δι’ ὑπερβολὴν ἐπιεικείας τὸ φιλάληθες ὑποφαίνων τοῦ ἰδίου τρόπου καὶ τελώνην ἑαυτὸν ἀπεκάλει, μὴ ἐπικρύπτων τὸν πρότερον ἑαυτοῦ βίον καὶ τοῦ συζύγου δεύτερον ἑαυτὸν κατέλεγεν. συνεζευγμένος γοῦν τῷ Θωμᾷ, ὁ Πέτρος Ἀνδρέᾳ, καὶ",
+          "candidate_score": 0.628963,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_34",
+          "bdc_text": "] An die ersamen diener unnd vorständerVorsteher ( SI XI 1002 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg005.1st1K-grc1_window_711",
+          "psc_text": "μᾶλλον τοῦτ’ ἂν εἴποιεν αἱ μετὰ τὸ ἅγιον πνεῦμα λογικαὶ δυνάμεις, ἥ τε σύμπασα ὁρωμένη τε ἐν σώμασι καὶ ἐν ἀσωμάτοις ἑστῶσα δημιουργία, ἧς ἁπάσης εἰκότως ἂν καταδειχθείη κύριος ὁ μόνος τοῦ πατρὸς σύνθρονος, δι’ οὗ τὰ σύμπαντα ἐγένετο, ὅτι δὴ κατὰ τὸν θαυμάσιον ἀπόστολον ‟ἐν αὐτῷ ἐκτίσθη τὰ πάντα τὰ ἐν τοῖς οὐρανοῖς καὶ τὰ ἐπὶ τῆς γῆς, εἴτε ὁρατὰ εἴτε ἀόρατα.” μόνον γοῦν εἰκὸς αὐτὸν τῆς τοῦ πατρὸς ὁμοιώσεως ἔχειν κῦρος, ὡς ἂν καὶ μόνον σύνθρονον τοῦ πατρὸς ἀναδεδειγμένον. πρόδηλον οὖν ὅτι οὐδενὶ τῶν γεννητῶν θέμις τῶν δεξιῶν λαχεῖν τῆς παντοκρατορικῆς ἀρχῆς τε καὶ βασιλείας, εἰ μὴ ἄρα ἐνὶ μόνῳ τῷ διὰ τῶν προκειμένων ποικίλως θεολογουμένῳ. ἐπίστησον οὖν ὡς πρὸς ἴνα καὶ τὸν αὐτὸν ὁ ἀνωτάτω καὶ ἐπὶ πάντων κύριος καὶ τὴν “κάθου ἐκ δεξιῶν μου δωρεῖται 21 Col. 1, 16. φωνὴν, καὶ τὴν ‟πρὸ ἑωσφόρου γεγέννηκά σε,” μεθ’ ὅρκου δὲ διαβεβαιώσεως ἄσειστον καὶ ἀπαράβατον αὐτῷ τὴν τιμὴν",
+          "candidate_score": 0.62235,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_4_6",
+          "bdc_text": "unnd nach allem etc. unns gemeinlich unnd einhellengklich beraten unnd by uns beschlossenn , unangesechennohne Rüc ksicht auf ( SI VII 561 ) . die vereinbarung unnd verkherunngMi ßdeutung , falsche Auslegung , möglich wäre auch : Kehrtwendung ( gegenüber der früheren Haltung ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg005.1st1K-grc1_window_395",
+          "psc_text": "τὴν ὁμολογίαν, ἢ μή ποτε ἄρα συνελθόντες συνωμοσίαν τε κατὰ τὸ αὐτὸ πεποιημένοι συνθήκας ἔθειτο πρὸς ἀλλήλους πλάσασθαι καὶ καταψεύσασθαι τῶν μὴ γεγονότων;· καὶ ποίοις ἄρα πιθανὸν εἰπεῖν χρήσασθαι αὐτοὺς λόγοις ἐπὶ ταῖς συνθήκαις ἢ μή ποτε τοῖς τοιοῖσδε “Ἄνδρες “φίλοι, τὸν μὲν δὴ χθὲς καὶ πρώην ἀπατεῶνα καὶ “πλάνης διδάσκαλον ὑπ’ ὀφθαλμοῖς ἁπάντων ἡμῶν “τὴν ἐσχάτην ὑπομείναντα τιμωρίαν, ὅστις ποτὲ “πάντων ἡμεῖς μάλιστα ἀκριβῶς ἴσμεν, οἷα μύσται “τῶν ἀπορρήτων αὐτοῦ γεγενημένοι· σεμνὸς μέν τις “ τοῖς πολλοῖς ἐφαντάζετο, καί τι πλέον ἔχειν παρὰ ‘‘τοὺς πολλοὺς ἐφρόνει, οὐδὲν δὲ μέγα οὐδὲ τῆς ἀναστάσεως ἄξιον ἐπήγετο, εἰ μή τις τὸ δολερὸν καὶ ‘ὕπουλον λέγοι τοῦ τρόπου, καὶ τὸ διάστροφα διδάξαι “ἡμᾶς αὐτοὺς τόν τε δι’ ἀπάτης τῦφον· ἀνθ’ ὧν, ‘‘φέρε, δεξιὰς δόντες ἀλλήλοις, ὁμοῦ πάντες συνθώμεθα περὶ αὐτοῦ σύμφωνον ἐξενεγκεῖν εἰς πάντας “ἀνθρώπους πλάνην, καὶ λέγωμεν ἑωρακέναι αὐτὸν τυφλοῖς τὸ βλέψιν κεχαρισμένον, ὃ οὐδείς ποθ’ ἡμῶν ἱστόρησε· καὶ κωφοῖς τὴν ἀκοὴν",
+          "candidate_score": 0.616622,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 16,
+      "cf_id": "cf011",
+      "work_id": "tlg2018.tlg007.1st1K-grc1",
+      "max_score": 0.661133,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_1_3",
+          "bdc_text": "Üwer anzöigMitteilung , Bericht . Es handelt sich wohl um Nr. 102 . habennt wir verstanndenzur Kenntnis genommen ( SI XI 656 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg007.1st1K-grc1_window_172",
+          "psc_text": "ἑαυτὸν ἐκπεπτωκότα συναισθόμενος ἀνακαλεῖσθαι πειρᾶται, τρόπον τινὰ ἐξομολογούμενος ὅτι μηδὲν ἠπίστατο ὧν ἔλεγεν· διὸ ἐπάγει λέγων (Nr. 108) εἰ δέ τις περὶ τῆς σαρκὸς ταύτης τῆς ἐν τῷ λόγῳ ἀθανάτου γεγονυίας πυνθάνοιτο, τί φαμεν πρὸς αὐτόν; ὅτι δογματίζειν μὲν ἡμεῖς περὶ ὧν μὴ ἀκριβῶς παρὰ τῶν θείων μεμαθήκαμεν γραφῶν οὐκ ἀσφαλὲς εἶναι νομίζομεν. πῶς γὰρ τοῦτο πράττειν δυνατὸν τοῖς καὶ τὰ ἑτέρων ἀνατρέπουσιν δόγματα; ἀλλ’ ἐροῦμεν πρὸς τοὺς τὸν ἀκριβῆ περὶ τούτου μαθεῖν παρ’ ἡμῶν βουλομένους λόγον, ὅτι πειθόμενοι τῷ ἱερῷ ἀποστόλῳ ἴσμεν ὅτι οὕτως ἡμᾶς ὁρᾶν τὰ ἀποκεκρυμμένα μυστήρια προσήκει, ὡς αὐτὸς ἔφη »βλέπομεν γὰρ ἄρτι« φησὶν » δι’ ἐσόπτρου ἐν αἰνίγματι, τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον· ἄρτι γινώσκομεν ἐκ μέρους, τότε δὲ ἐπιγνωσόμεθα καθὼς καὶ ἐπεγνώσθημεν« . ὥστε μή μου πυνθάνου περὶ ὧν σαφῶς παρὰ τῆς θείας γραφῆς μὴ μεμάθηκα. διὰ τοῦτο τοίνυν οὐδὲ περὶ τῆς θείας ἐκείνης τῆς τῷ θείῳ λόγῳ κοινωνησάσης σαρκὸς σαφῶς εἰπεῖν δυνήσομαι. νυνὶ",
+          "candidate_score": 0.661133,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_9",
+          "bdc_text": "in demselben , by luterm heiligem wort gottes , uff unnser disputatzZur Berner Disputation von 1528 s .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg007.1st1K-grc1_window_113",
+          "psc_text": "ὁ θεὸς » ἐξ οὗ τὰ πάντα «), ἐν δὲ τῷ » καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεὸν « ἐνεργείᾳ πρὸς τὸν θεὸν εἶναι τὸν λόγον (» πάντα « γὰρ » δι’ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν «), ἐν δὲ τῷ θεὸν εἶναι τὸν λόγον εἰρηκέναι μὴ διαιρεῖν τὴν θεότητα, ἐπειδὴ ὁ λόγος τε ἐν αὐτῷ καὶ αὐτὸς ἐν τῷ λόγῳ· » ἐν ἐμοὶ « γάρ φησιν » ὁ πατήρ, κἀγὼ ἐν τῷ πατρί «. καὶ ἔτι τούτοις προστίθησιν, ἀπογυμνῶν τὸν ἴδιον νοῦν δι’ ὧν ἑξῆς ἐπάγει, λέγων (Nr. 28) ὁ τοίνυν ἱερὸς ἀπόστολός τε καὶ μαθητὴς τοῦ κυρίου Ἰωάννης τῆς ἀιδιότητος αὐτοῦ μνημονεύων ἀληθὴς ἐγίγνετο τοῦ λόγου μάρτυς, » ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος« λέγων » καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν, καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος«. οὐδὲν γενέσεως ἐνταῦθα μνημονεύων τοῦ λόγου, ἀλλ’ ἐπαλλήλοις τρισὶν μαρτυρίαις χρώμενος, ἐβεβαίου ἐν ἀρχῇ τὸν λόγον εἶναι.",
+          "candidate_score": 0.652841,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_3",
+          "bdc_text": "habennt wir verstanndenzur Kenntnis genommen ( SI XI 656 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg007.1st1K-grc1_window_172",
+          "psc_text": "ἑαυτὸν ἐκπεπτωκότα συναισθόμενος ἀνακαλεῖσθαι πειρᾶται, τρόπον τινὰ ἐξομολογούμενος ὅτι μηδὲν ἠπίστατο ὧν ἔλεγεν· διὸ ἐπάγει λέγων (Nr. 108) εἰ δέ τις περὶ τῆς σαρκὸς ταύτης τῆς ἐν τῷ λόγῳ ἀθανάτου γεγονυίας πυνθάνοιτο, τί φαμεν πρὸς αὐτόν; ὅτι δογματίζειν μὲν ἡμεῖς περὶ ὧν μὴ ἀκριβῶς παρὰ τῶν θείων μεμαθήκαμεν γραφῶν οὐκ ἀσφαλὲς εἶναι νομίζομεν. πῶς γὰρ τοῦτο πράττειν δυνατὸν τοῖς καὶ τὰ ἑτέρων ἀνατρέπουσιν δόγματα; ἀλλ’ ἐροῦμεν πρὸς τοὺς τὸν ἀκριβῆ περὶ τούτου μαθεῖν παρ’ ἡμῶν βουλομένους λόγον, ὅτι πειθόμενοι τῷ ἱερῷ ἀποστόλῳ ἴσμεν ὅτι οὕτως ἡμᾶς ὁρᾶν τὰ ἀποκεκρυμμένα μυστήρια προσήκει, ὡς αὐτὸς ἔφη »βλέπομεν γὰρ ἄρτι« φησὶν » δι’ ἐσόπτρου ἐν αἰνίγματι, τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον· ἄρτι γινώσκομεν ἐκ μέρους, τότε δὲ ἐπιγνωσόμεθα καθὼς καὶ ἐπεγνώσθημεν« . ὥστε μή μου πυνθάνου περὶ ὧν σαφῶς παρὰ τῆς θείας γραφῆς μὴ μεμάθηκα. διὰ τοῦτο τοίνυν οὐδὲ περὶ τῆς θείας ἐκείνης τῆς τῷ θείῳ λόγῳ κοινωνησάσης σαρκὸς σαφῶς εἰπεῖν δυνήσομαι. νυνὶ",
+          "candidate_score": 0.64609,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_19_21",
+          "bdc_text": "-AHVB 64/65 , S. 138-155 . erhalttendurch Gründe erwiesen ( SI II 1232 ) . unnd bißhar durch uns geprediget , war unnd stätbeständig ( SI XI 1818 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg007.1st1K-grc1_window_172",
+          "psc_text": "ἑαυτὸν ἐκπεπτωκότα συναισθόμενος ἀνακαλεῖσθαι πειρᾶται, τρόπον τινὰ ἐξομολογούμενος ὅτι μηδὲν ἠπίστατο ὧν ἔλεγεν· διὸ ἐπάγει λέγων (Nr. 108) εἰ δέ τις περὶ τῆς σαρκὸς ταύτης τῆς ἐν τῷ λόγῳ ἀθανάτου γεγονυίας πυνθάνοιτο, τί φαμεν πρὸς αὐτόν; ὅτι δογματίζειν μὲν ἡμεῖς περὶ ὧν μὴ ἀκριβῶς παρὰ τῶν θείων μεμαθήκαμεν γραφῶν οὐκ ἀσφαλὲς εἶναι νομίζομεν. πῶς γὰρ τοῦτο πράττειν δυνατὸν τοῖς καὶ τὰ ἑτέρων ἀνατρέπουσιν δόγματα; ἀλλ’ ἐροῦμεν πρὸς τοὺς τὸν ἀκριβῆ περὶ τούτου μαθεῖν παρ’ ἡμῶν βουλομένους λόγον, ὅτι πειθόμενοι τῷ ἱερῷ ἀποστόλῳ ἴσμεν ὅτι οὕτως ἡμᾶς ὁρᾶν τὰ ἀποκεκρυμμένα μυστήρια προσήκει, ὡς αὐτὸς ἔφη »βλέπομεν γὰρ ἄρτι« φησὶν » δι’ ἐσόπτρου ἐν αἰνίγματι, τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον· ἄρτι γινώσκομεν ἐκ μέρους, τότε δὲ ἐπιγνωσόμεθα καθὼς καὶ ἐπεγνώσθημεν« . ὥστε μή μου πυνθάνου περὶ ὧν σαφῶς παρὰ τῆς θείας γραφῆς μὴ μεμάθηκα. διὰ τοῦτο τοίνυν οὐδὲ περὶ τῆς θείας ἐκείνης τῆς τῷ θείῳ λόγῳ κοινωνησάσης σαρκὸς σαφῶς εἰπεῖν δυνήσομαι. νυνὶ",
+          "candidate_score": 0.645564,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_9",
+          "bdc_text": "in demselben , by luterm heiligem wort gottes , uff unnser disputatzZur Berner Disputation von 1528 s .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg007.1st1K-grc1_window_115",
+          "psc_text": "λόγος, ὃν ἀκούετε, οὐκ ἔστιν ἐμός, ἀλλὰ τοῦ πέμψαντός με πατρός « καὶ » πάντα ὅσα ἔχει ὁ πατὴρ ἐμά ἐστιν « , δῆλον ὅτι εἰκότως κἀκεῖνο ἔλεγεν » ἐν ἐμοὶ ὁ πατὴρ κἀγὼ ἐν τῷ πατρί « , ἵνα ἐν θεῷ μὲν ᾖ ὁ λόγος ὁ τοῦτο λέγων, ἐν δὲ τῷ λόγῳ ὁ πατήρ, ὅτι δύναμις τοῦ πατρὸς ὁ λόγος. » θεοῦ « γὰρ αὐτὸν » δύναμιν καὶ θεοῦ σοφίαν « ἀξιόπιστος εἴρηκεν μάρτυς. οὐ διὰ τὴν ἐν ἅπασιν οὖν λόγοις τε καὶ ἔργοις ἀκριβῆ συμφωνίαν, ὡς Ἀστέριος ἔφη, ὁ σωτὴρ λέγει » ἐγὼ καὶ ὁ πατὴρ ἕν ἐσμεν « , ἀλλὰ διότι ἀδύνατόν ἐστιν, ἢ λόγον θεοῦ ἢ θεὸν τοῦ ἑαυτοῦ μερίζεσθαι λόγου. ἐπεὶ εἰ διὰ τὴν ἐν ἅπασιν συμφωνίαν τοῦτο εἰρηκέναι τὸν σωτῆρα Ἀστέριος οἴεται, καὶ μὴ τῇ δευτέρᾳ οἰκονομίᾳ προσέχων τἀληθὲς μανθάνειν ἐθέλει, ἀναγκαῖόν ἐστιν ὑπομνῆσαι αὐτόν, πῶς ἐνίοτε [τὸ] κατὰ τὸ [σὴν] φαινόμενον ἀσυμφωνίαν ἐστὶν",
+          "candidate_score": 0.642911,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_9_11",
+          "bdc_text": "in demselben , by luterm heiligem wort gottes , uff unnser disputatzZur Berner Disputation von 1528 s . Alfred de Quervain , Geschichte der bernischen Kirchenreformation , in : Gedenkschrift zur Vier jahrhundertfeier der Bernischen Kirchenreformation , Bd .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg007.1st1K-grc1_window_136",
+          "psc_text": "τῷ λόγῳ ἑνωθεὶς | ἄνθρωπος, οὐκ ὢν πρότερον, γέγονεν ἄνθρωπος, ὡς διδάσκει ἡμᾶς Ἰωάννης λέγων καὶ ὁ λόγος σὰρξ ἐγένετο « . διὰ τοῦτο τοίνυν τοῦ λόγου μνημονεύων φαίνεται μόνου· εἴτε γὰρ Ἰησοῦ εἴτε Χριστοῦ ὀνόματος μνημονεύει ἡ θεία γραφή, τὸν μετὰ [τὸν] τῆς ἀνθρωπίνης ὄντα σαρκὸς τοῦ θ��οῦ λόγον ὀνομάζειν φαίνεται. εἰ δέ τις καὶ πρὸ τῆς νέας διαθήκης τὸ τοῦ Χριστοῦ 〈ἢ〉 Ἰησοῦ ὄνομα ἐπὶ τοῦ λόγου μόνου δεικνύναι δύνασθαι ἐπαγγέλλοιτο, εὑρήσει τοῦτο προφητικῶς εἰρημένον, ὥσπερ καὶ ἀπὸ τούτου δῆλον· »παρέστησαν« γάρ φησιν »οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς καὶ οἱ ἄρχοντες συνήχθησαν ἐπὶ τὸ αὐτὸ κατὰ τοῦ κυρίου καὶ κατὰ τοῦ Χριστοῦ αὐτοῦ« . καὶ μεθ’ ἕτερα ἐπάγει (Nr. 44) εἰκότως οὖν πρὸ τῆς καθόδου 〈τοῦτο ἦν〉, ὅπερ πολλάκις ἔφαμεν, λόγος· μετὰ δὲ τὴν κάθοδον καὶ τὴν τῆς σαρκὸς ἀνάληψιν διαφόρων καὶ τῶν ἐπηγοριῶν τετύχηκεν, ἐπειδὴ »ὁ λόγος σὰρξ ἐγένετο« . τήρει ὅπως διὰ τούτων Μάρκελλος τὸ Ἰησοῦ καὶ",
+          "candidate_score": 0.641958,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_9_11",
+          "bdc_text": "in demselben , by luterm heiligem wort gottes , uff unnser disputatzZur Berner Disputation von 1528 s . Alfred de Quervain , Geschichte der bernischen Kirchenreformation , in : Gedenkschrift zur Vier jahrhundertfeier der Bernischen Kirchenreformation , Bd .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg007.1st1K-grc1_window_113",
+          "psc_text": "ὁ θεὸς » ἐξ οὗ τὰ πάντα «), ἐν δὲ τῷ » καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεὸν « ἐνεργείᾳ πρὸς τὸν θεὸν εἶναι τὸν λόγον (» πάντα « γὰρ » δι’ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν «), ἐν δὲ τῷ θεὸν εἶναι τὸν λόγον εἰρηκέναι μὴ διαιρεῖν τὴν θεότητα, ἐπειδὴ ὁ λόγος τε ἐν αὐτῷ καὶ αὐτὸς ἐν τῷ λόγῳ· » ἐν ἐμοὶ « γάρ φησιν » ὁ πατήρ, κἀγὼ ἐν τῷ πατρί «. καὶ ἔτι τούτοις προστίθησιν, ἀπογυμνῶν τὸν ἴδιον νοῦν δι’ ὧν ἑξῆς ἐπάγει, λέγων (Nr. 28) ὁ τοίνυν ἱερὸς ἀπόστολός τε καὶ μαθητὴς τοῦ κυρίου Ἰωάννης τῆς ἀιδιότητος αὐτοῦ μνημονεύων ἀληθὴς ἐγίγνετο τοῦ λόγου μάρτυς, » ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος« λέγων » καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν, καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος«. οὐδὲν γενέσεως ἐνταῦθα μνημονεύων τοῦ λόγου, ἀλλ’ ἐπαλλήλοις τρισὶν μαρτυρίαις χρώμενος, ἐβεβαίου ἐν ἀρχῇ τὸν λόγον εἶναι.",
+          "candidate_score": 0.640311,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_9_11",
+          "bdc_text": "in demselben , by luterm heiligem wort gottes , uff unnser disputatzZur Berner Disputation von 1528 s . Alfred de Quervain , Geschichte der bernischen Kirchenreformation , in : Gedenkschrift zur Vier jahrhundertfeier der Bernischen Kirchenreformation , Bd .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg007.1st1K-grc1_window_112",
+          "psc_text": "« θεὸν λόγον. διὸ ἐπάγει φάσκων (Nr. 46) ὁ δὲ ἱερὸς ἀπόστολός τε καὶ μαθητὴς τοῦ κυρίου Ἰωάννης σαφῶς 〈καὶ〉 διαρρήδην ἐν ἀρχῇ τοῦ εὐαγγελίου διδάσκων, ὡς ἀγνοούμενον ἐν ἀνθρώποις πρότερον, λόγον αὐτὸν τοῦ παντοκράτορος ὀνομάζων. οὕτως | ἔφη » ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος, καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν, καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος «. οὐ μιᾷ μαρτυρία χρώμενος τὴν ἀιδιότητα τοῦ λόγου σημαίνει. καὶ προστίθησιν τούτοις ἐπιλέγων ἑξῆς (Nr. 47) ἵν’ ἐν μὲν τῷ φῆσαι » ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος « δείξῃ δυνάμει ἐν τῷ πατρὶ εἶναι τὸν λόχον ([ἐν] ἀρχὴ γὰρ ἁπάντων τῶν γεγονότων ὁ θεὸς » ἐξ οὗ τὰ πάντα «), ἐν δὲ τῷ » καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεὸν « ἐνεργείᾳ πρὸς τὸν θεὸν εἶναι τὸν λόγον (» πάντα « γὰρ » δι’ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν «), ἐν δὲ τῷ θεὸν εἶναι τὸν λόγον εἰρηκέναι",
+          "candidate_score": 0.638526,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_28",
+          "bdc_text": "gott witer durch und mit uns wurcken , derselb uns ouch all in sinem namenn unnd sägen mit zugethanerhinzugefügter ( vgl . SI XIII 451 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg007.1st1K-grc1_window_136",
+          "psc_text": "τῷ λόγῳ ἑνωθεὶς | ἄνθρωπος, οὐκ ὢν πρότερον, γέγονεν ἄνθρωπος, ὡς διδάσκει ἡμᾶς Ἰωάννης λέγων καὶ ὁ λόγος σὰρξ ἐγένετο « . διὰ τοῦτο τοίνυν τοῦ λόγου μνημονεύων φαίνεται μόνου· εἴτε γὰρ Ἰησοῦ εἴτε Χριστοῦ ὀνόματος μνημονεύει ἡ θεία γραφή, τὸν μετὰ [τὸν] τῆς ἀνθρωπίνης ὄντα σαρκὸς τοῦ θεοῦ λόγον ὀνομάζειν φαίνεται. εἰ δέ τις καὶ πρὸ τῆς νέας διαθήκης τὸ τοῦ Χριστοῦ 〈ἢ〉 Ἰησοῦ ὄνομα ἐπὶ τοῦ λόγου μόνου δεικνύναι δύνασθαι ἐπαγγέλλοιτο, εὑρήσει τοῦτο προφητικῶς εἰρημένον, ὥσπερ καὶ ἀπὸ τούτου δῆλον· »παρέστησαν« γάρ φησιν »οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς καὶ οἱ ἄρχοντες συνήχθησαν ἐπὶ τὸ αὐτὸ κατὰ τοῦ κυρίου καὶ κατὰ τοῦ Χριστοῦ αὐτοῦ« . καὶ μεθ’ ἕτερα ἐπάγει (Nr. 44) εἰκότως οὖν πρὸ τῆς καθόδου 〈τοῦτο ἦν〉, ὅπερ πολλάκις ἔφαμεν, λόγος· μετὰ δὲ τὴν κάθοδον καὶ τὴν τῆς σαρκὸς ἀνάληψιν διαφόρων καὶ τῶν ἐπηγοριῶν τετύχηκεν, ἐπειδὴ »ὁ λόγος σὰρξ ἐγένετο« . τήρει ὅπως διὰ τούτων Μάρκελλος τὸ Ἰησοῦ καὶ",
+          "candidate_score": 0.635469,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_32_34",
+          "bdc_text": "iulii anno etc. 32 . Ü [wer ] gutwilligen gemein bruͤder , im wort diener , uß der statt unnd lanndtschafft von Bern , sampt etlichen von Solothurn unnd Bieln , uf dem gespräch Zoffingen. [ Adresse auf der Rückseite : ] An die ersamen diener unnd vorständerVorsteher ( SI XI 1002 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg007.1st1K-grc1_window_149",
+          "psc_text": "ἀριθμὸν τῶν ἀποστόλων δώδεκα πηγῶν μέμνηται. καὶ αὖθις ἐπάγει τὸ αὐτὸ γράφων οὕτως (Nr. 20) εἰκότως οὖν περὶ τῆς κατὰ σάρκα γενέσεως ὁ δεσπότης διὰ τοῦ προφήτου Σολομῶνος λέγοντος »πρὸ τοῦ προελθεῖν τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων« ἔφη. 21 ἔπειτα ἑξῆς ἕτερά τινα διελθὼν ἐπιφέρει (Nr. 22) οὐκοῦν ἐπειδήπερ περὶ τῶν προαγόντων εἰρήκαμεν, ἀκόλουθόν ἐστιν καὶ τὸ λεῖπον ἀναπληρῶσαι. λείπει δὲ τὸ κατὰ τὰ ὅρη καὶ τοὺς βουνούς. »πρὸ« γὰρ »τοῦ ὄρη ἑδρασθῆναι« φησὶν »πρὸ δὲ πάντων τῶν βουνῶν γεννᾷ μέ«. ὄρη καὶ βουνοὺς τοὺς ἀποστόλους καὶ τοὺς τῶν ἀποστόλων διαδόχους λέγει, ἵνα παρὰ τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους τὴν κατ’ αὐτῶν δικαίαν πολιτείαν παροιμιωδῶς σημήνῃ. τοιαύτας τινὰς ἑρμηνείας ἐκθέμενος αὖθις ἐπὶ τὰς ἀποστολικὰς μεταβαίνει φωνάς, τἀναντία τῷ ἀποστόλῳ φθεγγόμενος. ὁ μὲν γὰρ τὸν προόντα υἱὸν τοῦ θεοῦ καὶ »πρωτότοκον πάσης κτίσεως« αὐτὸν εἶναι ἐδίδασκεν, »τὰ πάντα δι’ αὐτοῦ, καὶ ἐν αὐτῷ« ἐκτίσθαι, αὐτόν τε εἶναι »πρὸ πάντων« μεγάλῃ βοῇ μαρτυρόμενος· ὁ δὲ",
+          "candidate_score": 0.632621,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_31_33",
+          "bdc_text": "Datum 9 . iulii anno etc. 32 . Ü [wer ] gutwilligen gemein bruͤder , im wort diener , uß der statt unnd lanndtschafft von Bern , sampt etlichen von Solothurn unnd Bieln , uf dem gespräch Zoffingen. [ Adresse auf der Rückseite :",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg007.1st1K-grc1_window_149",
+          "psc_text": "ἀριθμὸν τῶν ἀποστόλων δώδεκα πηγῶν μέμνη��αι. καὶ αὖθις ἐπάγει τὸ αὐτὸ γράφων οὕτως (Nr. 20) εἰκότως οὖν περὶ τῆς κατὰ σάρκα γενέσεως ὁ δεσπότης διὰ τοῦ προφήτου Σολομῶνος λέγοντος »πρὸ τοῦ προελθεῖν τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων« ἔφη. 21 ἔπειτα ἑξῆς ἕτερά τινα διελθὼν ἐπιφέρει (Nr. 22) οὐκοῦν ἐπειδήπερ περὶ τῶν προαγόντων εἰρήκαμεν, ἀκόλουθόν ἐστιν καὶ τὸ λεῖπον ἀναπληρῶσαι. λείπει δὲ τὸ κατὰ τὰ ὅρη καὶ τοὺς βουνούς. »πρὸ« γὰρ »τοῦ ὄρη ἑδρασθῆναι« φησὶν »πρὸ δὲ πάντων τῶν βουνῶν γεννᾷ μέ«. ὄρη καὶ βουνοὺς τοὺς ἀποστόλους καὶ τοὺς τῶν ἀποστόλων διαδόχους λέγει, ἵνα παρὰ τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους τὴν κατ’ αὐτῶν δικαίαν πολιτείαν παροιμιωδῶς σημήνῃ. τοιαύτας τινὰς ἑρμηνείας ἐκθέμενος αὖθις ἐπὶ τὰς ἀποστολικὰς μεταβαίνει φωνάς, τἀναντία τῷ ἀποστόλῳ φθεγγόμενος. ὁ μὲν γὰρ τὸν προόντα υἱὸν τοῦ θεοῦ καὶ »πρωτότοκον πάσης κτίσεως« αὐτὸν εἶναι ἐδίδασκεν, »τὰ πάντα δι’ αὐτοῦ, καὶ ἐν αὐτῷ« ἐκτίσθαι, αὐτόν τε εἶναι »πρὸ πάντων« μεγάλῃ βοῇ μαρτυρόμενος· ὁ δὲ",
+          "candidate_score": 0.632152,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_21",
+          "bdc_text": "unnd bißhar durch uns geprediget , war unnd stätbeständig ( SI XI 1818 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg007.1st1K-grc1_window_172",
+          "psc_text": "ἑαυτὸν ἐκπεπτωκότα συναισθόμενος ἀνακαλεῖσθαι πειρᾶται, τρόπον τινὰ ἐξομολογούμενος ὅτι μηδὲν ἠπίστατο ὧν ἔλεγεν· διὸ ἐπάγει λέγων (Nr. 108) εἰ δέ τις περὶ τῆς σαρκὸς ταύτης τῆς ἐν τῷ λόγῳ ἀθανάτου γεγονυίας πυνθάνοιτο, τί φαμεν πρὸς αὐτόν; ὅτι δογματίζειν μὲν ἡμεῖς περὶ ὧν μὴ ἀκριβῶς παρὰ τῶν θείων μεμαθήκαμεν γραφῶν οὐκ ἀσφαλὲς εἶναι νομίζομεν. πῶς γὰρ τοῦτο πράττειν δυνατὸν τοῖς καὶ τὰ ἑτέρων ἀνατρέπουσιν δόγματα; ἀλλ’ ἐροῦμεν πρὸς τοὺς τὸν ἀκριβῆ περὶ τούτου μαθεῖν παρ’ ἡμῶν βουλομένους λόγον, ὅτι πειθόμενοι τῷ ἱερῷ ἀποστόλῳ ἴσμεν ὅτι οὕτως ἡμᾶς ὁρᾶν τὰ ἀποκεκρυμμένα μυστήρια προσήκει, ὡς αὐτὸς ἔφη »βλέπομεν γὰρ ἄρτι« φησὶν » δι’ ἐσόπτρου ἐν αἰνίγματι, τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον· ἄρτι γινώσκομεν ἐκ μέρους, τότε δὲ ἐπιγνωσόμεθα καθὼς καὶ ἐπεγνώσθημεν« . ὥστε μή μου πυνθάνου περὶ ὧν σαφῶς παρὰ τῆς θείας γραφῆς μὴ μεμάθηκα. διὰ τοῦτο τοίνυν οὐδὲ περὶ τῆς θείας ἐκείνης τῆς τῷ θείῳ λόγῳ κοινωνησάσης σαρκὸς σαφῶς εἰπεῖν δυνήσομαι. νυνὶ",
+          "candidate_score": 0.628801,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_1_3",
+          "bdc_text": "Üwer anzöigMitteilung , Bericht . Es handelt sich wohl um Nr. 102 . habennt wir verstanndenzur Kenntnis genommen ( SI XI 656 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg007.1st1K-grc1_window_171",
+          "psc_text": "ἔσται χρεία. ταῦτα Μάρκελλος εἰπών, εἶτα συναισθόμενος ἑαυτοῦ εἰς ἄτοπον ἐκπεπτωκότος, προστίθησιν τοῖς εἰρημένοις ταῦτα (Nr. 107) εἰ δέ τις λέγοι, διὰ τοῦτο τὴν ἀνθρωπίνην σάρκα ἀξίαν εἶναι τοῦ λόγου, ὅτι διὰ τῆς ἀναστάσεως ἀθάνατον αὐτὴν ἀπειργάσατο, γνώτω ὅτι οὐ πᾶν, ὅπερ ἀθάνατον, τοῦτο ἄξιον θεοῦ. μείζων γὰρ καὶ αὐτῆς τῆς ἀθανασίας ὁ θεός, ὁ τῇ ἑαυτοῦ βουλήσει καὶ τὰ μὴ ὄντα ἀθάνατα ποιεῖν δυνάμενος. ὅτι δὲ οὐ πᾶν τὸ ἀθάνατον ἡνῶσθαι θεῷ ἄξιον δῆλόν ἐστι καὶ ἀπὸ τοῦ ἀρχὰς καὶ ἐξουσίας καὶ ἀγγέλους | ἀθανάτους ὄντας μηδὲν διαφέρειν τῇ ἑνότητι τοῦ θεοῦ. ταῦτ’ εἰπὼν καὶ ὥσπερ εἰς βυθὸν ἀτοπίας ἑαυτὸν ἐκπεπτωκότα συναισθόμενος ἀνακαλεῖσθαι πειρᾶται, τρόπον τινὰ ἐξομολογούμενος ὅτι μηδὲν ἠπίστατο ὧν ἔλεγεν· διὸ ἐπάγει λέγων (Nr. 108) εἰ δέ τις περὶ τῆς σαρκὸς ταύτης τῆς ἐν τῷ λόγῳ ἀθανάτου γεγονυίας πυνθάνοιτο, τί φαμεν πρὸς αὐτόν; ὅτι δογματίζειν μὲν ἡμεῖς περὶ ὧν μὴ ἀκριβῶς παρὰ τῶν θείων μεμαθήκαμεν γραφῶν οὐκ",
+          "candidate_score": 0.626862,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_33_35",
+          "bdc_text": "Ü [wer ] gutwilligen gemein bruͤder , im wort diener , uß der statt unnd lanndtschafft von Bern , sampt etlichen von Solothurn unnd Bieln , uf dem gespräch Zoffingen. [ Adresse auf der Rückseite : ] An die ersamen diener unnd vorständerVorsteher ( SI XI 1002 ) . im wort des hern , Zürich , unnser insonnders getruwe liebenn bruͤder .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg007.1st1K-grc1_window_149",
+          "psc_text": "ἀριθμὸν τῶν ἀποστόλων δώδεκα πηγῶν μέμνηται. καὶ αὖθις ἐπάγει τὸ αὐτὸ γράφων οὕτως (Nr. 20) εἰκότως οὖν περὶ τῆς κατὰ σάρκα γενέσεως ὁ δεσπότης διὰ τοῦ προφήτου Σολομῶνος λέγοντος »πρὸ τοῦ προελθεῖν τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων« ἔφη. 21 ἔπειτα ἑξῆς ἕτερά τινα διελθὼν ἐπιφέρει (Nr. 22) οὐκοῦν ἐπειδήπερ περὶ τῶν προαγόντων εἰρήκαμεν, ἀκόλουθόν ἐστιν καὶ τὸ λεῖπον ἀναπληρῶσαι. λείπει δὲ τὸ κατὰ τὰ ὅρη καὶ τοὺς βουνούς. »πρὸ« γὰρ »τοῦ ὄρη ἑδρασθῆναι« φησὶν »πρὸ δὲ πάντων τῶν βουνῶν γεννᾷ μέ«. ὄρη καὶ βουνοὺς τοὺς ἀποστόλους καὶ τοὺς τῶν ἀποστόλων διαδόχους λέγει, ἵνα παρὰ τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους τὴν κατ’ αὐτῶν δικαίαν πολιτείαν παροιμιωδῶς σημήνῃ. τοιαύτας τινὰς ἑρμηνείας ἐκθέμενος αὖθις ἐπὶ τὰς ἀποστολικὰς μεταβαίνει φωνάς, τἀναντία τῷ ἀποστόλῳ φθεγγόμενος. ὁ μὲν γὰρ τὸν προόντα υἱὸν τοῦ θεοῦ καὶ »πρωτότοκον πάσης κτίσεως« αὐτὸν εἶναι ἐδίδασκεν, »τὰ πάντα δι’ αὐτοῦ, καὶ ἐν αὐτῷ« ἐκτίσθαι, αὐτόν τε εἶναι »πρὸ πάντων« μεγάλῃ βοῇ μαρτυρόμενος· ὁ δὲ",
+          "candidate_score": 0.62565,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_32_34",
+          "bdc_text": "iulii anno etc. 32 . Ü [wer ] gutwilligen gemein bruͤder , im wort diener , uß der statt unnd lanndtschafft von Bern , sampt etlichen von Solothurn unnd Bieln , uf dem gespräch Zoffingen. [ Adresse auf der Rückseite : ] An die ersamen diener unnd vorständerVorsteher ( SI XI 1002 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg007.1st1K-grc1_window_148",
+          "psc_text": "τῶν ἁγίων καρδίας λέγων αὐτὰς εἶναι, οὐ συνορᾷ δὲ ὅτι αἱ τῶν ἁγίων καρδίαι, τοῦ Ἀβραὰμ δηλαδὴ καὶ τοῦ Ἰσαὰκ καὶ τοῦ Ἰακὼβ Μωσέως τε καὶ Ἡλίου καὶ Μελχισεδὲκ καὶ τῶν λοιπῶν προφητῶν, πρὸ τῆς σαρκὸς γεγόνασιν τοῦ σωτῆρος. πῶς οὖν δυνατὸν ἐπὶ τὴν σάρκα ἀναφέρειν ⟨τὸ⟩ »πρὸ τοῦ τὰς ἀβύσσους ποιῆσαι«; καὶ μεθ’ ἕτερα δὲ αὖθις ἐπάγει λέγων (Nr. 20) τί τοίνυν ἐστὶν ⟨καὶ τουτὶ⟩ τὸ κεφάλαιον »πρὸ τοῦ προελθεῖν τὰς πηγὰς ⟨τῶν ὑδάτων«; τοὺς ἱεροὺς ἀποστόλους εἶναί φησιν⟩. τοῦτο δὲ ἡμῖν τὸ μυστήριον παρίστησιν ἡ τῆς Ἐξόδου γραφὴ τοὺς τῶν ἀποστόλων τύπους πάλαι προαγορεύο��σα, δώδεκα γὰρ ὄντων τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀποστόλων δώδεκα πηγῶν μέμνηται. καὶ αὖθις ἐπάγει τὸ αὐτὸ γράφων οὕτως (Nr. 20) εἰκότως οὖν περὶ τῆς κατὰ σάρκα γενέσεως ὁ δεσπότης διὰ τοῦ προφήτου Σολομῶνος λέγοντος »πρὸ τοῦ προελθεῖν τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων« ἔφη. 21 ἔπειτα ἑξῆς ἕτερά τινα διελθὼν ἐπιφέρει (Nr. 22) οὐκοῦν ἐπειδήπερ περὶ τῶν",
+          "candidate_score": 0.625606,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_1_3",
+          "bdc_text": "Üwer anzöigMitteilung , Bericht . Es handelt sich wohl um Nr. 102 . habennt wir verstanndenzur Kenntnis genommen ( SI XI 656 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg007.1st1K-grc1_window_42",
+          "psc_text": "δὲ οὐ τὸ πνεῦμα τοῦ κόσμου ἐλάβομεν ἀλλὰ τὸ πνεῦμα τὸ ἐκ τοῦ θεοῦ, ἵνα ἴδωμεν τὰ ὑπὸ τοῦ θεοῦ χαρισθέντα ἡμῖν· ἃ καὶ λαλοῦμεν οὐκ ἐν διδακτοῖς ἀνθρωπίνης σοφίας λόγοις, ἀλλ’ ἐν διδακτοῖς πνεύματος ἁγίου, πνευματικὰ ‹πνευματικοῖς› συγκρίνοντες. ψυχικὸς δὲ ἄνθρωπος οὐ δέχεται τὰ τοῦ πνεύματος τοῦ θεοῦ· μωρία γὰρ αὐτῷ ἐστιν. καὶ οὐ δύναται γνῶναι, ὅτι πνευματικῶς ἀνακρίνεται«. καὶ ταῦτα δὲ ἀγνοήσας ὁ γενναῖος πειρᾶται ἡμῖν ἐξ Ἑλληνικῶν ἀναγνωσμάτων τὴν τῶν θείων Παροιμιῶν διάνοιαν παρατιθέναι, τοῦτον γράφων αὐτοῖς ῥήμασιν τὸν τρόπον (Nr. 112) Οὐδὲν γὰρ ἄτοπον. οἶμαι, ἐν τῷ παρόντι ὀλίγον τῶν ἔξωθεν ὑπομνῆσαί σε παροιμιῶν. ΑΛΛ’ Η ΤΕΘΝΗΚΕΝ Η ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΓΡΑΜΜΑΤΑ. ταύτην τὴν παροιμίαν πρὸς μὲν τὸ φαινόμενον τοῦ γράμματος ὑπολάβοι ἄν τις κατὰ τῶν γράμματα διδασκόντων εἰρῆσθαι· ἐπεὶ καὶ ἕτερός τις τῶν παρ’ αὐτοῖς »ἐδίδασκες γράμματα, ἐγὼ δ’ ἐφοίτων« ἔφη. τὸ δ’ οὐχ οὕτως ἔχειν οἱ τὰ ὑπομνήματα γράψαντες ἔφασαν· ἀλλ’ ἐπειδὴ Ἀθηναίους Σικελιῶται, φασίν, πολέμῳ",
+          "candidate_score": 0.623813,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_15",
+          "bdc_text": "Gottfried W. Locher , Die Berner Disputation 1528 , in :",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg007.1st1K-grc1_window_113",
+          "psc_text": "ὁ θεὸς » ἐξ οὗ τὰ πάντα «), ἐν δὲ τῷ » καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεὸν « ἐνεργείᾳ πρὸς τὸν θεὸν εἶναι τὸν λόγον (» πάντα « γὰρ » δι’ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν «), ἐν δὲ τῷ θεὸν εἶναι τὸν λόγον εἰρηκέναι μὴ διαιρεῖν τὴν θεότητα, ἐπειδὴ ὁ λόγος τε ἐν αὐτῷ καὶ αὐτὸς ἐν τῷ λόγῳ· » ἐν ἐμοὶ « γάρ φησιν » ὁ πατήρ, κἀγὼ ἐν τῷ πατρί «. καὶ ἔτι τούτοις προστίθησιν, ἀπογυμνῶν τὸν ἴδιον νοῦν δι’ ὧν ἑξῆς ἐπάγει, λέγων (Nr. 28) ὁ τοίνυν ἱερὸς ἀπόστολός τε καὶ μαθητὴς τοῦ κυρίου Ἰωάννης τῆς ἀιδιότητος αὐτοῦ μνημονεύων ἀληθὴς ἐγίγνετο τοῦ λόγου μάρτυς, » ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος« λέγων » καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν, καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος«. οὐδὲν γενέσεως ἐνταῦθα μνημονεύων τοῦ λόγου, ἀλλ’ ἐπαλλήλοις τρισὶν μαρτυρίαις χρώμενος, ἐβεβαίου ἐν ἀρχῇ τὸν λόγον εἶναι.",
+          "candidate_score": 0.62046,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 17,
+      "cf_id": "cf005",
+      "work_id": "tlg1447.tlg001.1st1K-grc1",
+      "max_score": 0.661047,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_29",
+          "bdc_text": "krafft sins geistsVgl. Joh 14 , 26. 16 , 13 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg1447.tlg001.1st1K-grc1_window_228",
+          "psc_text": "Χριστοῦ ψυχῇ δυναμένην κατασκευάζειν, φρονῆσαι τῶν κοσμοποιῶν ἀρχόντων, ὁμοίως 1 λαμβάνειν δύναμιν πρὸς τὸ πρᾶξαι τὰ ὅμοια· διὸ καὶ εἰς τοῦτο τὸ τύφος κατεληλύθασιν, EPIPH. ἐληλακότες, ὥστε αὑτοὺς ι. τοὺς μὲν ὁμοίους αὐτῷ εἶναι λέγουσι τῷ Ἰησοῦ, τοὺς δὲ 2 καὶ ἔτι δυνατωτέρους, τινὰς δὲ καὶ διαφορωτέρους τῶν ἐκείνου μαθητῶν, οἷον Πέτρου καὶ Παίλου καὶ τῶν λοιπῶν ἀποστόλων· τούτους LIB. I. xx. I. GR. I. xxiv. MASS. I. xxv. 2. δὲ κατὰ μηδένα ἀπολείπεσθαι τοῦ Ἰησοῦ. Τὰς δὲ ψυχὰς Hipp. Philos. vii. 32. αὐτῶν ἐκ τῆς 1 ὑπερκειμένης ἐξουσίας ΕΡ. τῆς αὐτῆς περιφορᾶς παρούσας, καὶ διὰ τοῦτο ὡσαύτως 2 καταφρονεῖν ι. c. ΙΝΤ. καταφρονοῦσας τῶν κοσμοποιῶν διὰ τῆς αὐτῆς ἠξιῶσθαι δυνάμεως, καὶ αὖθις εἰς τὸ αὐτὸ χωρῆσαι. Εἰ δέ τις ἐκείνου πλέον καταφρονήσειεν τῶν ἐνταῦθα, δύνασθαι διαφορώτερον αὐτοῦ ὑπάρχειν. 2. 3 Tεχνὰς οὖν μαγικὰς ἐξεργαζόμενοι καὶ ἐπαοιδὰς, φίλτρα τε καὶ χαριτήσια, παρέδρους τε καὶ ὀνειροπόμπους καὶ τὰ λοιπὰ κακουργήματα, φάσκοντες",
+          "candidate_score": 0.661047,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_28_30",
+          "bdc_text": "gott witer durch und mit uns wurcken , derselb uns ouch all in sinem namenn unnd sägen mit zugethanerhinzugefügter ( vgl . SI XIII 451 ) . krafft sins geistsVgl. Joh 14 , 26. 16 , 13 . erhaltten , das wir üch insonderheit wünschent .",
+          "psc_chunk_id": "tlg1447.tlg001.1st1K-grc1_window_227",
+          "psc_text": "γεγονυῖαν, διαμηνμονεῦσαι τὰ ὁρατὰ μὲν forte ι. ὁρώμενα αὐτῇ ἐν τῇ μετὰ τοῦ ἀγεννήτου Θεοῦ 3 περιφορᾷ, καὶ διὰ τοῦτο ὑπʼ ἐκείνου αὐτῷ καταπεμφθῆναι δύναμιν, ὅπως τοὺς κοσμοποιοὺς ἐκφυγεῖν δι᾿ αὐτῆς δυνηθῇ ἣν καὶ διὰ πάντων χωρήσασαν ἐν πᾶσί τε ἐλευθερωθεῖσαν ἀνεληλυθέναι πρὸς αὐτὸν, 4 τὰ Hipp. Philos. vii. 32. ὅμοια αὐτῆς ἀσπαζομένην. Τὴν δὲ τοῦ Ἰησοῦ λέγουσι ψυχὴν LIB. I. xx. I. GR. I. xxiv. MASS. I. xxv. I. ἐννόμως ἠσκημένην ἐν Ἰουδαϊκοῖς ἔθεσι, καταφρονῆσαι αὐτῶν, καὶ διὰ τοῦτο δυνάμεις ἐπιτετελεκέναι, ΙΝΤ. ἐπιτετυχηκέναι, δι᾿ ὧν κατήργησε τὰ ἐπὶ κολάσει πάθη προσόντα τοῖς ἀνθρώποις. Τὴν οὖν ὁμοίως ἐκείνῃ τῇ τοῦ Χριστοῦ ψυχῇ δυναμένην κατασκευάζειν, φρονῆσαι τῶν κοσμοποιῶν ἀρχόντων, ὁμοίως 1 λαμβάνειν δύναμιν πρὸς τὸ πρᾶξαι τὰ ὅμοια· διὸ καὶ εἰς τοῦτο τὸ τύφος κατεληλύθασιν, EPIPH. ἐληλακότες, ὥστε αὑτοὺς ι. τοὺς μὲν ὁμοίους αὐτῷ εἶναι λέγουσι τῷ Ἰησοῦ, τοὺς δὲ 2 καὶ ἔτι δυνατωτέρους, τινὰς δὲ καὶ διαφορωτέρους τῶν ἐκείνου μαθητῶν,",
+          "candidate_score": 0.646225,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_28_30",
+          "bdc_text": "gott witer durch und mit uns wurcken , derselb uns ouch all in sinem namenn unnd sägen mit zugethanerhinzugefügter ( vgl . SI XIII 451 ) . krafft sins geistsVgl. Joh 14 , 26. 16 , 13 . erhaltten , das wir üch insonderheit wünschent .",
+          "psc_chunk_id": "tlg1447.tlg001.1st1K-grc1_window_94",
+          "psc_text": "παθὼν ὑπὲρ M. 45. ἡμῶκ, ὁ κατασκυνώσας ἐν ἡμῖν, οὗτος αὐτός ἐστιν ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ. Εἰ μὲν γὰρ ἄλλος τις τῶν Αἰώνων ὑπὲρ τῆς ὑμῶν αὐτῶν σωτηρίας σὰρξ ἐγένετο, εἰκὸς ἦν περὶ ἄλλου εἰρηκέναι τὸν Ἀπόστολον. Εἰ δὲ ὁ Λόγος ὁ τοῦ Πατρὸς ὁ καταβὰς, αὐτός ἐστι καὶ ὁ ἀναβὰς, 1ὁ τοῦ μόνου Θεοῦ μονογενὴς υἱὸς, κατά τὴν τοῦ Πατρὸς εὐδοκίαν σαρκωθεὶς ὑπὲρ ἀνθρώπων, οὐ περὶ ἄλλου τινὸς, οὐδὲ περὶ ὀγδοάδος τὸν λόγον 2ἐμπεποίηται, ἀλλʼ ἢ περὶ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ. Οὐδὲ γὰρ ὁ Λόγος κατʼ αὐτοὺς προηγουμένως σὰρξ γέγονε. Λέγουσι δὲ τὸν Σωτῆρα ἐνδύσασθαι 1σῶμα ψυχικὸν ἐκ τῆς οἰκονομίας κατεσκευασμένον LIB. I. i. 20. GR. I. i. 20. MASS. I. ix. 3. 2ἀῤῥήτῳ προνοίᾳ, πρὸς τὸ ὁρατὸν γενέσθαι, καὶ ψηλαφητόν. Σὰρξ δέ ἐστιν ἡ ἀρχαία ἐκ τοῦ χοῦ κατὰ τὸν Ἀδὰμ ἡ γεγονυῖα πλάσις ὑπὸ τοῦ Θεοῦ, ἣν ἀληθῶς γεγονέναι τὸν Λόγον τοῦ Θεοῦ ἐμήνυσεν ὁ Ἰωάννης. Καὶ",
+          "candidate_score": 0.641227,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_28",
+          "bdc_text": "gott witer durch und mit uns wurcken , derselb uns ouch all in sinem namenn unnd sägen mit zugethanerhinzugefügter ( vgl . SI XIII 451 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg1447.tlg001.1st1K-grc1_window_107",
+          "psc_text": "I. x. 3. προφήταις ὁ Θεὸς, οὐκ ἐν μιᾷ ἰδέᾳ, ἀλλὰ ἄλλως ἄλλοις, συνιεῖν· καὶ διὰ τί διαθῆκαι πλείοις γεγόνασι τῇ ἀνθρωπότητι μηνύειν, καὶ τίς ἑκάστης τῶν διαθηκῶν ὁ χαρακτὴρ, διδάσκειν καὶ διά τί συνέκλεισε 1πάντα ita iii. 22 εἰς ἀπείθειαν ὁ Θεὸς, ἵνα τοὺς πάντας ἐλεήση, ἐξερευνᾷν· καὶ διὰ τί ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ σὰρξ ἐγένετο, καὶ ἔπαθεν, 2εὐχαριστεῖν· καὶ διὰ τί ἐπ᾿ G. 48. M. 51. ἐσχάτων τῶν καιρῶν ἡ παρουσία τοῦ υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, τουτέστιν ἐν τῷ τέλει ἐφάνη ἡ ἀρχὴ, ἀπαγγέλλειν· καὶ περὶ τοῦ τέλους καὶ τῶν μελλόντων, ὅσα τε κεῖται ἐν ταῖς γραφαῖς, ἀναπτύσσειν· καὶ τί ὅτι τά ἀπεγνωσμένα ἔθνη συγκληρονόμα καὶ σύσσωμα, καὶ συμμέτοχα τῶν ἁγίων πεποίηκεν ὁ Θεὸς, μὴ σιωπᾷν· καὶ πῶς τὸ θνητὸν τοῦτο σαρκίον ἐνδύσεται ἀθανασίαν, καὶ τὸ φθαρτὸν ἀφθαρσίαν, διαγγέλλειν· πῶς τε 3ἐρεῖ, Ὁ οὐ λαὸς, λαὸς, καὶ ἡ οὐκ ἠγαπημένη, ἠγαπημένη, καὶ πῶς LIB. I. iv. GR. I. iv.",
+          "candidate_score": 0.641198,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_9_11",
+          "bdc_text": "in demselben , by luterm heiligem wort gottes , uff unnser disputatzZur Berner Disputation von 1528 s . Alfred de Quervain , Geschichte der bernischen Kirchenreformation , in : Gedenkschrift zur Vier jahrhundertfeier der Bernischen Kirchenreformation , Bd .",
+          "psc_chunk_id": "tlg1447.tlg001.1st1K-grc1_window_85",
+          "psc_text": "Καλῶς οὖν εἷπεν· Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος· ἦν γὰρ ἐν τῷ Υἱῷ· καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεόν· καὶ γὰρ ἡ ἀρχή· καὶ Θεὸς ἦν ὁ Λόγος, ἀκολούθως· 1τὸ γὰρ ἐκ Θεοῦ γεννηθὲν, Θεός ἐστιν· οὗτος ἦν ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν Θεόν· G. 40. ἔδειξε τὴν τῆς προβολῆς τάξιν· πάντα δἰ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο 2οὐδ᾿ ἕν· πᾶσι γὰρ τοῖς μετ᾿ αὐτὸν Αἰῶσι μορφῆς καὶ γενέσεως αἴτιος ὁ Λόγος ἐγένετο. Ἀλλὰ LIB. I. i. 18. GR. I. i. 18. MASS. I. viii. 5. ἐμήυνυσε· Τὰ μὲν γὰρ ὅλα, ἔφη, δἰ αὐτοῦ γεγενῆσθαι, 1τὴν δὲ ζωὴν ἐν αὐτῷ. Αὕτη οὖν ἡ ἐν αὐτῷ γενομένη οἰκειοτέρα ἐστὶν ἐν αὐτῷ τῶν δἰ αὐτοῦ γενομένων· σύνεστι γὰρ αὐτῷ, καὶ δἰ αὐτοῦ καρποφορεῖ· ἐπειδὴ γὰρ ἐπιφέρει, καὶ ἡ ζωὴ ἦν τὸ 2φῶς τῶν ἀνθρώπων, Ἄνθρωπον εἰπὼν ἄρτι, καὶ τὴν Ἐκκλησίαν ὁμωνύμως τῷ Ἀνθρώπῳ ἐμήνυσεν, ὅπως διὰ τοῦ ἑνὸς ὀνόματος M. 42.",
+          "candidate_score": 0.640786,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_28_30",
+          "bdc_text": "gott witer durch und mit uns wurcken , derselb uns ouch all in sinem namenn unnd sägen mit zugethanerhinzugefügter ( vgl . SI XIII 451 ) . krafft sins geistsVgl. Joh 14 , 26. 16 , 13 . erhaltten , das wir üch insonderheit wünschent .",
+          "psc_chunk_id": "tlg1447.tlg001.1st1K-grc1_window_246",
+          "psc_text": "ἐπιλύομεν κατὰ χάριν Θεοῦ, ἔνια δὲ 2 ἀνακείσεται τῷ Θεῷ, καὶ οὐ μόνον αἰῶνι ἐν τῷ νυνὶ ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ μέλλοντι· ἵνα ἀεὶ μὲν ὁ Θεὸς διδάσκῃ, ἄνθρωπος δὲ διὰ παντὸς μανθάνῃ παρὰ Θεοῦ; 4. Εἰ οὗν καθʼ ὃν εἰρήκαμεν τρόπον, ἔνια τῶν ζητημάτων ἀναθήσωμεν τῷ Θεῷ, καὶ τὴν πίστιν ἡμῶν διαφυλάξομεν. καὶ ἀκίνδυνοι διαμενοῦμεν, καὶ πᾶσα γραφὴ δεδομένη ἡμῖν ἀπὸ Θεοῦ σύμφωνος ἡμῖν εὑρεθήσεται, καὶ αἱ παραβολαὶ τοῖς διαῤῥήδην εἰρημένοις συμφωνήσουσι, καὶ τὰ φανερῶς εἰρημένα ἐπιλύσει τὰς παραβολὰς, καὶ διὰ τῆς τῶν λέξεων πολυφωνίας ἓν σύμφωνον μέλος ἐν ἡμῖν αἰσθήσεται Joh. Damasc. Parall. Lequien. ii. 422. Halloix. v. Iren. Φύσεως κρείττων ὁ Θεὸς, καὶ παῤ αὐτῷ τὸ θέλειν, ὅτι ἀγαθός ἐστι· καὶ τὸ δύνασθαι, ὅτι δυνατός· καὶ τὸ ἐπιτελέσαι, ὅτι εὔπορος Munter. Fragm. Patr. Gr. Fasc. I. p. 54 5 Οὐκ ἐν τῷ λέγειν, ἀλλ᾿ ἐν τῷ εἶναι ὁ κρείττων δείκνυσθαι ὀφείλει f. l. φιλεῖ. Euseb. H. E.",
+          "candidate_score": 0.639738,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_13",
+          "bdc_text": "K. Lindt , Der theologische Gehalt der Berner-Disputation , aaO , S. 301-344 ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg1447.tlg001.1st1K-grc1_window_85",
+          "psc_text": "Καλῶς οὖν εἷπεν· Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος· ἦν γὰρ ἐν τῷ Υἱῷ· καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεόν· καὶ γὰρ ἡ ἀρχή· καὶ Θεὸς ἦν ὁ Λόγος, ἀκολούθως· 1τὸ γὰρ ἐκ Θεοῦ γεννηθὲν, Θεός ἐστιν· οὗτος ἦν ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν Θεόν· G. 40. ἔδειξε τὴν τῆς προβολῆς τάξιν· πάντα δἰ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο 2οὐδ᾿ ἕν· πᾶσι γὰρ τοῖς μετ᾿ αὐτὸν Αἰῶσι μορφῆς καὶ γενέσεως αἴτιος ὁ Λόγος ἐγένετο. Ἀλλὰ LIB. I. i. 18. GR. I. i. 18. MASS. I. viii. 5. ἐμήυνυσε· Τὰ μὲν γὰρ ὅλα, ἔφη, δἰ αὐτοῦ γεγενῆσθαι, 1τὴν δὲ ζωὴν ἐν αὐτῷ. Αὕτη οὖν ἡ ἐν αὐτῷ γενομένη οἰκειοτέρα ἐστὶν ἐν αὐτῷ τῶν δἰ αὐτοῦ γενομένων· σύνεστι γὰρ αὐτῷ, καὶ δἰ αὐτοῦ καρποφορεῖ· ἐπειδὴ γὰρ ἐπιφέρει, καὶ ἡ ζωὴ ἦν τὸ 2φῶς τῶν ἀνθρώπων, Ἄνθρωπον εἰπὼν ἄρτι, καὶ τὴν Ἐκκλησίαν ὁμωνύμως τῷ Ἀνθρώπῳ ἐμήνυσεν, ὅπως διὰ τοῦ ἑνὸς ὀνόματος M. 42.",
+          "candidate_score": 0.639682,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_13",
+          "bdc_text": "K. Lindt , Der theologische Gehalt der Berner-Disputation , aaO , S. 301-344 ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg1447.tlg001.1st1K-grc1_window_84",
+          "psc_text": "καὶ τοῦ Λόγου, τὴν διδασκαλίαν ποιεῖται· λέγει δὲ οὕτως· Ἐν ἄρχῃ ἦν ὁ Λόγος, καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεὸν, καὶ Θεὸς ἦν ὁ Λόγος· οὗτος ἦν ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν Θεόν. Πρότερον διαστείλας τὰ τρία, Θεὸν, καὶ Ἀρχὴν, καὶ Λόγον, πάλιν αὐτὰ ἑνοῖ, ἵνα καὶ τὴν προβολὴν ἑκατέρων LIB. I. i. 18. GR. I. i. 18. MASS. I. viii. 5. αὐτῶν δείξῃ, τοῦ τε Υἱοῦ καὶ τοῦ Λόγου, καὶ τὴν πρὸς ἀλλήλους ἅμα, καὶ τὴν πρὸς τὸν Πατέρα ἕνωσιν. Ἐν γὰρ τῷ Πατρὶ, καὶ ἐκ τοῦ Πατρὸς ἡ ἀρχὴ, ἐν ἀρχῇ δὲ καὶ ἐκ τῆς ἀρχῆς ὁ Λόγος. Καλῶς οὖν εἷπεν· Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος· ἦν γὰρ ἐν τῷ Υἱῷ· καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεόν· καὶ γὰρ ἡ ἀρχή· καὶ Θεὸς ἦν ὁ Λόγος, ἀκολούθως· 1τὸ γὰρ ἐκ Θεοῦ γεννηθὲν, Θεός ἐστιν· οὗτος ἦν ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν Θεόν· G. 40. ἔδειξε τὴν τῆς προβολῆς",
+          "candidate_score": 0.63494,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_28",
+          "bdc_text": "gott witer durch und mit uns wurcken , derselb uns ouch all in sinem namenn unnd sägen mit zugethanerhinzugefügter ( vgl . SI XIII 451 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg1447.tlg001.1st1K-grc1_window_94",
+          "psc_text": "παθὼν ὑπὲρ M. 45. ἡμῶκ, ὁ κατασκυνώσας ἐν ἡμῖν, οὗτος αὐτός ἐστιν ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ. Εἰ μὲν γὰρ ἄλλος τις τῶν Αἰώνων ὑπὲρ τῆς ὑμῶν αὐτῶν σωτηρίας σὰρξ ἐγένετο, εἰκὸς ἦν περὶ ἄλλου εἰρηκέναι τὸν Ἀπόστολον. Εἰ δὲ ὁ Λόγος ὁ τοῦ Πατρὸς ὁ καταβὰς, αὐτός ἐστι καὶ ὁ ἀναβὰς, 1ὁ τοῦ μόνου Θεοῦ μονογενὴς υἱὸς, κατά τὴν τοῦ Πατρὸς εὐδοκίαν σαρκωθεὶς ὑπὲρ ἀνθρώπων, οὐ περὶ ἄλλου τινὸς, οὐδὲ περὶ ὀγδοάδος τὸν λόγον 2ἐμπεποίηται, ἀλλʼ ἢ περὶ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ. Οὐδὲ γὰρ ὁ Λόγος κατʼ αὐτοὺς προηγουμένως σὰρξ γέγονε. Λέγουσι δὲ τὸν Σωτῆρα ἐνδύσασθαι 1σῶμα ψυχικὸν ἐκ τῆς οἰκονομίας κατεσκευασμένον LIB. I. i. 20. GR. I. i. 20. MASS. I. ix. 3. 2ἀῤῥήτῳ προνοίᾳ, πρὸς τὸ ὁρατὸν γενέσθαι, καὶ ψηλαφητόν. Σὰρξ δέ ἐστιν ἡ ἀρχαία ἐκ τοῦ χοῦ κατὰ τὸν Ἀδὰμ ἡ γεγονυῖα πλάσις ὑπὸ τοῦ Θεοῦ, ἣν ἀληθῶς γεγονέναι τὸν Λόγον τοῦ Θεοῦ ἐμήνυσεν ὁ Ἰωάννης. Καὶ",
+          "candidate_score": 0.63398,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_21_23",
+          "bdc_text": "unnd bißhar durch uns geprediget , war unnd stätbeständig ( SI XI 1818 ) . zu belyben , anohne . alle enndrung etc. Deßhalb üch ouch zum trüwlichesten ermannt unnd gepettenn habenn , by demselben nach üwerm erpietennAnerbieten ( vgl. SI IV 1869f) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg1447.tlg001.1st1K-grc1_window_244",
+          "psc_text": "ἐνεργῆσαι μυστήριον. Προφέρουσι δὲ 2 καὶ πάντες οἱ πρεσβύτεροι μαρτυροῦσιν, οἱ κατὰ τὴν Ἀσίαν Euseb. H. E. iii. 25. Ἰωάννῃ τῷ τοῦ Κυρίου μαθητῇ 2 συμβεβληκότες, 3 παραδεδωκέναι 4ταῦτα τὸν Ἰωάννην. Παρέμεινε γὰρ αὐτοῖς μέχρι τῶν 5 Τραϊανοῦ χρόνων. Κεφ. λθ. LIB. II. xxxix. I. GR. II. xiv. MASS. II. xxvi. I. M. 154. G. 170. Ἄμεινον καὶ συμφορώτερον, ἰδιέτας καὶ ὀλιγομαθεῖς Joh. Damasc. Parall. ed. Lequien. ii. 572. ὑπάρχειν, καὶ διὰ τῆς ἀγάπης πλησίον γενέσθαι τοῦ Θεοῦ, πολυμαθεῖς καὶ ἐμπείρους δοκοῦντας εἶναι, βλασφήμους εἰς τὸν ἑαυτῶν εὑρίσκεσθαι δεσπότην. Κεφ. μ΄. 1. Ὁ ὀγιὴς νοῦς, καὶ ἀκίνδονος, καὶ εὐλαβὴς, καὶ φιλαληθὴς, Joh. Damasc. Parall. Hailoix. vi Iren. ὅσα μὲν ἐν τῇ τῶν ἀνθρώπων ἐξουσίᾳ δέδωκεν ὁ Θεὸς, καὶ ὑποτέταχε τῇ ἡμετέρα γνώσει, ταῦτα προθύμως ἐκμελετήσει, καὶ ἐν αὐτοῖς προκόψει, διὰ τῆς καθημερινῆς ἀσκήσεως ῥᾳδίαν τὴν μάθησιν ἑαυτῷ ποιούμενος. Ἔστι δὲ ταῦτα, τά τε ὑπʼ ὄψιν πίπτοντα τὴν ἡμετέραν, καὶ ὅσα",
+          "candidate_score": 0.629202,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_1_3",
+          "bdc_text": "Üwer anzöigMitteilung , Bericht . Es handelt sich wohl um Nr. 102 . habennt wir verstanndenzur Kenntnis genommen ( SI XI 656 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg1447.tlg001.1st1K-grc1_window_140",
+          "psc_text": "62. M. 65. κριτῇ παράστησον. Ἡ δὲ μήτηρ ταχέως ἀκούσασα τούτων, τὴν ���μηρικὴν 3Ἄϊδος κυνέην αὐτοῖς περιέθηκε, πρὸς τὸ ἀοράτως ἐκφυγεῖν τὸν κριτήν· καὶ παραχρῆμα ἀνασπάσασα αὐτοὺς, εἰς τὸν νυμφῶνα εἰσήγαγε, καὶ ἀπέδωκε τοῖς ἑαυτῶν νυμφίοις. LIB. I. vii. 6. GR. I. ix. 2. MASS. I. xiii. 7. 6. Τοιαῦτα δὲ λέγοντες καὶ πράττοντες, καὶ ἐν τοῖς καθʼ ἡμᾶς κλίμασι 1τῆς Ῥοδανουσίας, 2πολλὰς ἐξηπατήκασι γοναῖκας, αἵτινες κεκαυτηριασμέναι τὴν συνείδησιν, αἱ μὲν καὶ 3εἰς φανερὸν ἐξομολογοῦνται, αἱ δὲ δυσωπούμεναι τοῦτο, ἡσυχῆ δέ πως ἑαυτὰς ἀπηλπικυῖαι τῆς ζωῆς τοῦ Θεοῦ, ἔνιαι μὲν εἰς τὸ παντελὲς ἀπέστησαν, ἔνιαι δὲ ἐπαμφοτερίζουσι, καὶ τὸ LIB. I. vii. 6. GR. I. ix. 2. MASS. I. xiii. 7. τῆς παροιμίας πεπόνθασι, μήτε ἔξω, μήτε ἔσω οὖσαι, ταύτην ἔχουσαι τὴν ἐπικαρπίαν τοῦ σπέρματος τῶν τέκνων τῆς γνώσεως. Κεφ. ή. G. 63. 1. Οὕτως οὗτος οὖν ὁ Μάρκος μήτραν καὶ ἐκδοχεῖον LIB. I. viii. 1. GR. I. x. MASS.",
+          "candidate_score": 0.624481,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_15",
+          "bdc_text": "Gottfried W. Locher , Die Berner Disputation 1528 , in :",
+          "psc_chunk_id": "tlg1447.tlg001.1st1K-grc1_window_85",
+          "psc_text": "Καλῶς οὖν εἷπεν· Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος· ἦν γὰρ ἐν τῷ Υἱῷ· καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεόν· καὶ γὰρ ἡ ἀρχή· καὶ Θεὸς ἦν ὁ Λόγος, ἀκολούθως· 1τὸ γὰρ ἐκ Θεοῦ γεννηθὲν, Θεός ἐστιν· οὗτος ἦν ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν Θεόν· G. 40. ἔδειξε τὴν τῆς προβολῆς τάξιν· πάντα δἰ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο 2οὐδ᾿ ἕν· πᾶσι γὰρ τοῖς μετ᾿ αὐτὸν Αἰῶσι μορφῆς καὶ γενέσεως αἴτιος ὁ Λόγος ἐγένετο. Ἀλλὰ LIB. I. i. 18. GR. I. i. 18. MASS. I. viii. 5. ἐμήυνυσε· Τὰ μὲν γὰρ ὅλα, ἔφη, δἰ αὐτοῦ γεγενῆσθαι, 1τὴν δὲ ζωὴν ἐν αὐτῷ. Αὕτη οὖν ἡ ἐν αὐτῷ γενομένη οἰκειοτέρα ἐστὶν ἐν αὐτῷ τῶν δἰ αὐτοῦ γενομένων· σύνεστι γὰρ αὐτῷ, καὶ δἰ αὐτοῦ καρποφορεῖ· ἐπειδὴ γὰρ ἐπιφέρει, καὶ ἡ ζωὴ ἦν τὸ 2φῶς τῶν ἀνθρώπων, Ἄνθρωπον εἰπὼν ἄρτι, καὶ τὴν Ἐκκλησίαν ὁμωνύμως τῷ Ἀνθρώπῳ ἐμήνυσεν, ὅπως διὰ τοῦ ἑνὸς ὀνόματος M. 42.",
+          "candidate_score": 0.610587,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 18,
+      "cf_id": "cf010",
+      "work_id": "stoa0104a.stoa015.opp-lat1",
+      "max_score": 0.659979,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_0_2",
+          "bdc_text": "Gnad unnd frid von gott unnserm hern zuvor , günstigen liebenn bruͤder . Üwer anzöigMitteilung , Bericht . Es handelt sich wohl um Nr. 102 .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa015.opp-lat1_window_6",
+          "psc_text": "eius eius Gl 10 oratione v agnoscit ex agnoscat G m. 2 16 inpetrabimus ree. Krabinger in christi v 20 modo. W 21 contra W s. 1. m. 2, e contra G 23 secreto v semotis G, secretis W 26 in om. G 27 est om. W speculantur bonos et malos. et quando in unum cum fratribus conuenimus et sacrificia diuina cum Dei sacerdote celebramus, uerecundiae et disciplinae memores esse debemus, non passim uentilare preces nostras inconditis uocibus nec petitionem commendandam modeste Deo tumultuosa loquacitate iactareriactare quia Deus non uocis sed cordis auditor est, nec admonendus est clamoribus qui cogitationes uidet probante Domino et dicente: quid cogitatis nequam in cordi bus uestris ? et alio loco: et scient omnes ecclesiae quia ego sum scrutator renis et cordis. § 5 Quod Anna in primo Regnorum libro ecclesiae typum portans custodit et seruat, quae Deum non clamosa petitione sed tacite et modeste",
+          "candidate_score": 0.659979,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 19,
+      "cf_id": "cf041",
+      "work_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita",
+      "max_score": 0.65966,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_8_10",
+          "bdc_text": "dero von Straßburg und LutersZur Annäherung der Straßburger Reformatoren an Luther am Schweinfurter Konvent im April/Mai 1532 und an der Tagung in Nürnberg am 3 . Juli 1532 , die als Wegbereitung zur Wittenberger Konkordie von 1536 dienten , s. oben S. 123 , 19-25. 151 , 39-50 . in demselben , by luterm heiligem wort gottes , uff unnser disputatzZur Berner Disputation von 1528 s . Alfred de Quervain , Geschichte der bernischen Kirchenreformation , in :",
+          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_0",
+          "psc_text": "PRAEFATIO. 203 Utiliter nimis in capite libri praefatio ponitur, ubi, futuri operis qualitas indicatur. Quid enim commodius quam prius per eam aliquid discere, ne dictio possit inopinata confundere? Haec igitur Historia ecclesiastica, quae cunctis Christianis valde necessaria comprobatur, a tribus Graecis auctoribus mirabiliter constat esse conscripta; uno scilicet Theodoreto, venerabili episcopo et duobus disertissimis viris, Sozomeno et Socrate; quos nos per Epiphanium Scholasticum Latino condentes eloquio, necessarium duximus eorum dicta deflorata in unius styli tractum, Domino juvante, perducere, et de tribus auctoribus unam facere dictionem. Sciendum plane quod praedicti scriptores a temporibus divae memoriae principis Constantini usque ad augustae recordationis Theodosii Junioris, quae sunt gesta digesserint. Nos autem eorum relectis operibus, et unumquemque cauta mente tractantes, cognovimus, non aequaliter omnes de unaquaque re luculenter ac subtiliter explanasse; sed modo hunc, modo alterum aliam partem melius expediisse. Et ideo judicavimus de singulis doctoribus [ Ms. Lyr. et Santheod., dictoribus; ed., dictatoribus]",
+          "candidate_score": 0.65966,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_8_10",
+          "bdc_text": "dero von Straßburg und LutersZur Annäherung der Straßburger Reformatoren an Luther am Schweinfurter Konvent im April/Mai 1532 und an der Tagung in Nürnberg am 3 . Juli 1532 , die als Wegbereitung zur Wittenberger Konkordie von 1536 dienten , s. oben S. 123 , 19-25. 151 , 39-50 . in demselben , by luterm heiligem wort gottes , uff unnser disputatzZur Berner Disputation von 1528 s . Alfred de Quervain , Geschichte der bernischen Kirchenreformation , in :",
+          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_161",
+          "psc_text": "tristitiae meae magnitudinem sentiatis, audite. Dudum veniens ad Nicomediensium civitatem, repente ad Orientem pergere festinabam. Cumque ad vos tenderem, et plurima jam parte vobiscum essem, hujus rei nuntio sum retentus: ne oculis videre compellerer quae impossibile judicabam ad sensum aurium posse pervenire. Quapropter aperite jam mihi per vestram concordiam Orientis vias, quas contentione clausistis alterutra; velociterque mihi concedite, vosque ipsos et alios universos populos videre laetos, et pro communi omnium concordia ac libertate debitam gratiarum actionem favorabilibus eloquiis Deo persolvere. SOCRATES, lib. I, cap. 4; edit. Christ. Vales. cap. 7, p. 15. 223 CAPUT XX. Quia tam pro Ariana quaestione quam pro Paschae definienda festivitate in Nicaea fecit Constantinus celebrare concilium. Alexandro siquidem et Ario, nunc culpando, nunc admonendo, haec scripsisse dignoscitur. Graviter autem ferebat, audiens aliquos contra omnium statutum agere Paschae festivitatem. Tunc etenim in urbibus Orientis discordantes quidam ob hoc, alterutra quidem societate divisi non erant, Judaico tamen",
+          "candidate_score": 0.654086,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_8",
+          "bdc_text": "dero von Straßburg und LutersZur Annäherung der Straßburger Reformatoren an Luther am Schweinfurter Konvent im April/Mai 1532 und an der Tagung in Nürnberg am 3 . Juli 1532 , die als Wegbereitung zur Wittenberger Konkordie von 1536 dienten , s. oben S. 123 , 19-25. 151 , 39-50 .",
+          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_216",
+          "psc_text": "23, p. 437.--His a concilio ita dispositis, contigit vicennalia Constantini principis provenire. Et est consuetudo Romanorum, unumquodque decennium imperatorum publica devotione celebrare. Opportunum ergo judicans Constantinus, invitavit tunc ad convivia synodum, et donis competentibus honoravit. Admonitisque de concordia fidei, et communi inter alterutros pace, petita ab eis oratione, valedixit universis in Nicaea: scribens absentibus quae fuerint in concilio celebrata, et invitans ut ab omni discordia recedentes, concordarent in exposita concilii fide; quae nihil aliud nisi Dei sententia videretur ex consonantia tantorum et talium sacerdotum sancto Spiritu constituta, et post inquisitionem subtilissimam, et animadversionem dubitationum omnium comprobata. SOZOMEN., lib. I, cap. 23. Edit. Christ. Vales. cap. 25, p. 438. 231 CAPUT XV. Epistola Constantini de Ario et scriptis ejus. Victor Constantinus maximus, Augustus, episcopis et populo. Malignos et impios Arius imitatus, dignum est ut illorum quoque suscipiat ultionem. Sicut ergo Porphyrius divinae pietatis inimicus, iniqua volumina contra religionem proferens, dignam promeruit",
+          "candidate_score": 0.63971,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_8",
+          "bdc_text": "dero von Straßburg und LutersZur Annäherung der Straßburger Reformatoren an Luther am Schweinfurter Konvent im April/Mai 1532 und an der Tagung in Nürnberg am 3 . Juli 1532 , die als Wegbereitung zur Wittenberger Konkordie von 1536 dienten , s. oben S. 123 , 19-25. 151 , 39-50 .",
+          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_161",
+          "psc_text": "tristitiae meae magnitudinem sentiatis, audite. Dudum veniens ad Nicomediensium civitatem, repente ad Orientem pergere festinabam. Cumque ad vos tenderem, et plurima jam parte vobiscum essem, hujus rei nuntio sum retentus: ne oculis videre compellerer quae impossibile judicabam ad sensum aurium posse pervenire. Quapropter aperite jam mihi per vestram concordiam Orientis vias, quas contentione clausistis alterutra; velociterque mihi concedite, vosque ipsos et alios universos populos videre laetos, et pro communi omnium concordia ac libertate debitam gratiarum actionem favorabilibus eloquiis Deo persolvere. SOCRATES, lib. I, cap. 4; edit. Christ. Vales. cap. 7, p. 15. 223 CAPUT XX. Quia tam pro Ariana quaestione quam pro Paschae definienda festivitate in Nicaea fecit Constantinus celebrare concilium. Alexandro siquidem et Ario, nunc culpando, nunc admonendo, haec scripsisse dignoscitur. Graviter autem ferebat, audiens aliquos contra omnium statutum agere Paschae festivitatem. Tunc etenim in urbibus Orientis discordantes quidam ob hoc, alterutra quidem societate divisi non erant, Judaico tamen",
+          "candidate_score": 0.63361,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_6_8",
+          "bdc_text": "Kehrtwendung ( gegenüber der früheren Haltung ; vgl. SI III 439 ) . dero von Straßburg und LutersZur Annäherung der Straßburger Reformatoren an Luther am Schweinfurter Konvent im April/Mai 1532 und an der Tagung in Nürnberg am 3 . Juli 1532 , die als Wegbereitung zur Wittenberger Konkordie von 1536 dienten , s. oben S. 123 , 19-25. 151 , 39-50 .",
+          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_651",
+          "psc_text": "obstrictus, dum per suum diaconem promisisset ratum se habiturum quod fuisset a concilio definitum. Quapropter ipse quidem Ecclesiae tenens fidem, in Sardiniam ad proprium remeavit thronum. Hi vero qui prius cum eo contristati fuerant, hactenus ab Ecclesia segregantur. Verum Eusebius adinstar optimi medici iter faciens per Orientem, infirmos fide recreabat, imbuens atque docens praedicationibus ecclesiasticis universos. Hinc transiens venit in Illyricum; et inde rursus Italiam peragrans, haec ipsa pronuntiabat. SOCRATES, lib. III, cap. 7. Edit. Christ. Vales. cap. 9, p. 180. CAPUT XXIV. De Hilario Pictaviensi. Verum Hilarius Pictaviensis secundae Aquitaniae pontifex, rectae fidei dogmata dudum praeseminaverat tam Italis quam Gallicanis episcopis, quippe cum primus ab exsilio remeasset ( An. Dom. 364). Uterque ergo fortiter in fide laboraverunt. Sed Hilarius tanquam disertus suis libris satisfactionem de Trinitatis consubstantialitate conscripsit. Quibus hoc sufficienter exposuit, et vehementer Arianorum dogma destruxit. Haec itaque post breve eorum exsilii tempus celebrata noscuntur. SOCRATES, lib. III,",
+          "candidate_score": 0.633183,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 20,
+      "cf_id": "cf044",
+      "work_id": "tlg1271.tlg006.1st1K-grc1",
+      "max_score": 0.65952,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_3",
+          "bdc_text": "habennt wir verstanndenzur Kenntnis genommen ( SI XI 656 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg1271.tlg006.1st1K-grc1_window_594",
+          "psc_text": "μαθεῖν λέγει, ἀλλ᾽ ἀποκαλύψει μόνον. ἀποκάλυψίς ἐστιν τὸ ἐν πάσαις καρδίαις ἀνθρώπων ἀποῤῥήτως κείμενον κεκαλυμμένον, ἄνευ φωνῆς ταῖς αὐτοῦ βουλαῖς ἀποκαλυπτόμενον. καὶ οὕτως γίνεται γνῶναι, οὐ διδαχθέντα, ἀλλὰ συνέντα. τῷ μέντοι συνέντι οὐκ ἔξεστιν, ἄλλῳ τοῦτο ἀποδεῖξαι, ἐπεὶ μηδ᾽ αὐτὸς ἐδιδάχθη, οὔτε ἀποκαλύψαι δύναται, ἐπεὶ μὴ αὐτός ἐστιν ὁ υἱός, ἐκτὸς εἰ μὴ ἑαυτὸν λέγει εἶναι τὸν υἱόν. σὺ δὲ οὐκ εἶ ὁ ἑσ��ὼς υἱός. εἰ γὰρ υἱὸς ἦς, πάντως ἄν ᾔδης τῆς τοιαύτης ἀποκαλύψεως τοὺς ἀξίους. σὺ δὲ οὐκ οἶδας. εἰ γὰρ ἠπίστασο, τὰ τῶν ἐπισταμένων ἄν ἐποίεις. Καὶ ὁ Σίμων ἔφη· ὁμολογῶ, οὐ συνῆκα πῶς λέγεις, τὰ τῶν ἐπισταμένων ἂν ἐποίεις. καὶ ὁ Πέτρος· εἰ οὐ συνῆκας, οὐδὲ τὸν ἑκάστου νοῦν εἰδέναι δύνῃ, καὶ εἰ ἀγνοεῖς, οὐδὲ τοὺς ἀξίους τῆς ἀποκαλύψεως ἐπίστασαι, εἰ δὲ οὐκ ἐπίστασαι, οὐκ εἶ υἱός· ὁ δὲ υἱὸς οἶδεν· διὸ οἷς βούλεται ὡς ἀξίοις οὐσιν ἀποκαλύπτει. καὶ ὁ Σίμων ἔφη· μὴ ἀπατῶ, οἶδα τοὺς",
+          "candidate_score": 0.65952,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_28_30",
+          "bdc_text": "gott witer durch und mit uns wurcken , derselb uns ouch all in sinem namenn unnd sägen mit zugethanerhinzugefügter ( vgl . SI XIII 451 ) . krafft sins geistsVgl. Joh 14 , 26. 16 , 13 . erhaltten , das wir üch insonderheit wünschent .",
+          "psc_chunk_id": "tlg1271.tlg006.1st1K-grc1_window_540",
+          "psc_text": "εἰσι, τούτῳ τῷ λόγῳ πάντων ἀνθρώπων, τῶν τε ἀποθανόντων καὶ ζώντων καὶ γεννηθησομένων αἱ ψυχαὶ τυγχάνουσιν. εἰ δὲ προσφιλονεικῶν μοι ἐρεῖς, καὶ αὐτὰς θεοὺς εἶναι, καὶ τί τοῦτο ἔτι μέγα καὶ Χριστῷ, τῷ Θεῷ λέγεσθαι; τοῦτο γὰρ ἔχει, ὅ καὶ πάντες ἔχουσιν. Ἡμεὶς Θεὸν λέγομεν , οὐ ἐστιν τὸ ἴδιον ἄλλῳ προςεῖναι μὴ δυνάμενον. ὥσπερ γὰρ ἄπειρος ὤν πανταχόθεν διὰ τοῦτο λέγεται ἀπέραντος, καὶ ἀνάγκη πᾶσα, ἑτέρου μὴ δυναμένου ὡς αὐτὸς ἀπείρῳ εἶναι, τὸ καλεῖσθαι ἀπέραντος, (εἰ δέ τις λέγει δυνατὸν εἶναι ψεύδεται· δύο γὰρ πανταχόθεν ἄπειρα συνυπάρχειν οὐ δύνανται· περαιοῦται γὰρ τὸ ἕτερον ὑπὸ τοῦ ἑτέρου), οὕτως φύσις ἐστὶν, ἕν εἶναι τὸ ἀγέννητον. εἰ δὲ ἐν σχήματί ἐστιν, καὶ οὕτως ἕν ἐστιν τὸ ἀσύγκριτον. διὰ τοῦτο καὶ ὕψιστος λέγεται, ὅτι πάντων ἀνώτερος ὤν τὰ πάντα αὐτῷ ὑποκείμενα ἔχει. Καὶ ὁ Σίμων· μὴ γὰρ τοῦτό ἐστιν αὐτοῦ ἀπόῤῥητον ὄνομα, τὸ Θεὸς, ὅπερ πάντες λέγουσιν, ὅτι τοσοῦτον καὶ περὶ ὀνόματος διισχυρίζῃ,",
+          "candidate_score": 0.653292,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_22_24",
+          "bdc_text": "zu belyben , anohne . alle enndrung etc. Deßhalb üch ouch zum trüwlichesten ermannt unnd gepettenn habenn , by demselben nach üwerm erpietennAnerbieten ( vgl. SI IV 1869f) . - Gemeint ist das Zürcher Messemandat vom 29 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg1271.tlg006.1st1K-grc1_window_514",
+          "psc_text": "ὁ πατήρ· ἀληθῶς πάνυ κατὰ τὴν ὑπόθεσιν ὀρθῶς ἔχειν τὰ πράγματα φαίνεται, διὸ καὶ προαιρέσεως ἐγενόμην τῇ τάξει παντὸς ἐπακοῦσαι τοῦ λόγου. Καὶ ὁ Πέτρος· οὐκοῦν τοῦ λοιποῦ σπεύδοντί σοι τὰ κατὰ τὴν ἡμετέραν θρησκείαν μαθεῖν, ὀφείλω τῇ τάξει τὸν λόγον ἐκθεῖναι ἀπ᾽ αὐτοῦ ἀρχόμενος τοῦ Θεοῦ, καὶ δεικνὺς ὅτι αὐτὸν μόνον δεῖ λέγειν Θεόν, ἑτέρους δὲ μήτε λέγειν μήτε νομίζειν, καὶ ὅτι ὁ παρὰ τοῦτο ποιῶν αἰωνίως ἔχει κολασθῆναι, ὡς εἰς αὐτὸν τὸν τῶν ὅλων δεσπότην ἀσεβήσας τὰ μέγιστα. καὶ ταῦτα εἰπὼν καὶ τοῖς ὑπὸ παθῶν ὀχλουμένοις καὶ νοσοῦσι καὶ δαιμονιῶσι τὰς χεῖρας ἐπιθεὶς καὶ εὐξάμενος καὶ ἰασάμενος ἀπέλυσε τοὺς ὄχλους. καὶ εἶθ’ οὕτως εἰσιὼν τῶν συνηθεστέρων ἁλῶν μεταλαβὼν ὕπνωσιν. Ὄρθρου δὲ ἐξιὼν ὁ Πέτρο�� καὶ ἐπιστὰς ἐπὶ τὸν συνήθη τοῦ διαλέγεσθαι τόπον ὄχλον πολὺν συνεστῶτα εἶδεν. καὶ ἅμα τῷ μέλλειν διαλέγεσθαι αὐτὸν εἰσῄει τις τῶν αὐτοῦ διακόνων λέγων· Σίμων ἀπὸ Ἀντιοχείας ἐληλυθὼς ἐπ᾽ αὐτῆς ἑσπέρας, μαθὼν ὑποσχόμενόν σε",
+          "candidate_score": 0.651294,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_3",
+          "bdc_text": "habennt wir verstanndenzur Kenntnis genommen ( SI XI 656 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg1271.tlg006.1st1K-grc1_window_573",
+          "psc_text": "βούλεται. οὐ γὰρ ἰδίας ἐξουσίας ἐστὶν ὁ λογισμὸς τοῦ κοιμωμένου. ἔνθεν γοῦν πολλὰ ἡμεῖς οἱ παρεπιθυμοῦντες μαθεῖν κατ᾽ ὄναρ περὶ ἑτέρων πυνθανόμεθα, ἢ καὶ μὴ πυνθανόμενοι περὶ τῶν μὴ διαφερόντων ἡμῖν ἀκούμεν, καὶ διυπνισθέντες ἀθυμοῦμεν, ὅτι περὶ ὧν ἐπιθυμοῦμεν μαθεῖν , οὔτε ἠκούσαμεν, οὔτε ἐξητάσαμεν. Καὶ ὁ Σίμων ἔφη· εἰ φῂς τὰς ὀπτασίας μὴ πάντως ἀληθεύειν, ἀλλ᾽ οὖν γε τὰ ὁράματα καὶ τὰ ἐνύπνια θεόπεμπτα ὄντα οὐ ψεύδεται, περὶ ὧν ἄν εἰπεῖν θέλῃ. καὶ ὁ Πέτρος ἔφη· ὀρθῶς ἔφης, ὅτι θεόπεμπτα ὄντα οὐ ψεύδεται. ἄδηλον δὲ εἰ ὁ ἰδὼν θεόπεμπτον ἑώρακεν ὄνειρον. καὶ ὁ Σίμων· ἐὰν ᾖ ὁ ἑωρακὼς δίκαιος, ἀληθὲς ἑώρακεν. καὶ ὁ Πέτρος· ὀρθῶς ἔφης. τίς δὲ δίκαιος, εἰ ὁράματος χρῄζῃ, ἵνα μάθῃ ἃ δεῖ μαθεῖν, καὶ ποιῇ ἅ δεῖ ποιεῖν; καὶ ὁ Σίμων· τοῦτό μοι δός, ὅτι μόνος ὁ δίκαιος ὅραμα ἀληθὲς ἰδεῖν δύναται, καὶ ἀποκρίνομαί σοι εἰς αὐτό. ἐμοὶ ὅτι ἀσεβὴς ἀληθῆ ὄνειρον οὐχ ὁρᾷ. καὶ",
+          "candidate_score": 0.650286,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_28_30",
+          "bdc_text": "gott witer durch und mit uns wurcken , derselb uns ouch all in sinem namenn unnd sägen mit zugethanerhinzugefügter ( vgl . SI XIII 451 ) . krafft sins geistsVgl. Joh 14 , 26. 16 , 13 . erhaltten , das wir üch insonderheit wünschent .",
+          "psc_chunk_id": "tlg1271.tlg006.1st1K-grc1_window_130",
+          "psc_text": "τὸ διαμένειν ἐχόντων. καὶ νῦν δὲ γενέσθαι δύνασαι ἄφθαρτος, ἐὰν ἐπιγνῷς ὅν ἔλαθες, ἐὰν ἀγαπήσῃς ὅν κατέλειπες, ἐὰν αὐτῷ μόνῳ προσεύχῃ, τὸ σῶμά σου καὶ ψυχὴν κολάσαι καὶ σῶσαι δυναμένῳ. διὸ πρὸ πάντων ἐννοοῦ, ὅτι οὐδεὶς αὐτῷ συνάρχει, οὐδεὶς τῆς αὐτοῦ κοινωνεῖ ὀνομασίας, τοῦτο ὅ δὴ λέγεται Θεός. μόνος γὰρ αὐτὸς καὶ λέγεται καὶ ἔστιν· ἄλλον δὲ οὔτε νομίσαι, οὔτε εἰπεῖν ἔξεστιν· εἰ δέ τις τολμήσειεν, ἀϊδίως τὴν ψυχὴν κολασθῆναι ἔχει. Τοῦ Πέτρου ταῦτα εἰπόντος, ὁ Σίμων ἔξω τοῦ ὄχλου βοῇ μεγάλῃ ἔφη· τί ψευδόμενος ἀπατᾶν θέλεις τὸν παρεστῶτά σοι ἰδιώτην ὄχλον, πείθων αὐτὸν θεοὺς μήτε νομίζειν, μήτε λέγειν ἐξὸν εἶναι, τῶν παρὰ Ἰουδαίοις δημοσίων βίβλων πολλοὺς θεοὺς εἶναι λεγουσῶν; καὶ νῦν δὲ μετὰ πάντων ἀπ᾽ αὐτῶν σοι τῶν βίβλων περὶ τοῦ δεῖν θεοὺς νομίζειν καὶ συζητῆσαι θέλω· πρότερον περὶ οὗ ἔφης Θεοῦ, δείξας μὴ αὐτὸν εἶναι τὴν ἀνωτάτω καὶ πάντα δυναμένην, καθ᾽ ὅ ἀπρόγνωστός ἐστιν, ἀτελὴς, ἐνδεὴς, οὐκ ἀγαθὸς,",
+          "candidate_score": 0.644528,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_20_22",
+          "bdc_text": "erhalttendurch Gründe erwiesen ( SI II 1232 ) . unnd bißhar durch uns geprediget , war unnd stätbeständig ( SI XI 1818 ) . zu belyben , anohne .",
+          "psc_chunk_id": "tlg1271.tlg006.1st1K-grc1_window_572",
+          "psc_text": "προφήτης, ὅτι προφήτης ἐστὶν, πληροφορήσας πρῶτον περὶ τῶν ἐναργῶς ὑπ᾽ αὐτοῦ λεγομένων, ἀσφαλῶς πιστεύεται, ἀληθὴς ὤν προεπιγνωσθείς, καὶ ὡς ὁ μανθάνων θέλει, ἐξετασθεὶς καὶ ἀνακριθεὶς ἀποκρίνεται. ὁ δὲ ὀπτασίᾳ πιστεύων ἢ ὁράματι καὶ ἐνυπνίῳ, ἐπισφαλής ἐστιν. ἀγνοεῖ γὰρ τίνι πιστεύει. ἐνδέχεται γὰρ αὐτὸν ἢ δαίμονα κακὸν εἶναι, ἢ πνεῦμα πλάνον, ἐν τῷ λέγειν ὑποκρινόμενον εἶναι ὅ μή ἐστιν. εἰ ἄρα τις βουληθείη πυνθάνεσθαι τὸ τίς ἄν ὁ φανείς, δύναται λέγειν ἑαυτῷ ὅ βούλεται. καὶ οὕτως ὡς πονηρὸς ἀστράψας, μείνας ὅσον θέλει, ἀποσβέννυται, μὴ παραμείνας τῷ πυνθανομένῳ εἰς ἀνάκρισιν ὅσον ἠθέλησεν. διὰ δὲ ἐνυπνίων ὁρῶν τις οὐδὲ πυνθάνεσθαι δύναται περὶ ὧν βούλεται. οὐ γὰρ ἰδίας ἐξουσίας ἐστὶν ὁ λογισμὸς τοῦ κοιμωμένου. ἔνθεν γοῦν πολλὰ ἡμεῖς οἱ παρεπιθυμοῦντες μαθεῖν κατ᾽ ὄναρ περὶ ἑτέρων πυνθανόμεθα, ἢ καὶ μὴ πυνθανόμενοι περὶ τῶν μὴ διαφερόντων ἡμῖν ἀκούμεν, καὶ διυπνισθέντες ἀθυμοῦμεν, ὅτι περὶ ὧν ἐπιθυμοῦμεν μαθεῖν , οὔτε ἠκούσαμεν, οὔτε ἐξητάσαμεν. Καὶ ὁ Σίμων ἔφη· εἰ",
+          "candidate_score": 0.641917,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_1_3",
+          "bdc_text": "Üwer anzöigMitteilung , Bericht . Es handelt sich wohl um Nr. 102 . habennt wir verstanndenzur Kenntnis genommen ( SI XI 656 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg1271.tlg006.1st1K-grc1_window_594",
+          "psc_text": "μαθεῖν λέγει, ἀλλ᾽ ἀποκαλύψει μόνον. ἀποκάλυψίς ἐστιν τὸ ἐν πάσαις καρδίαις ἀνθρώπων ἀποῤῥήτως κείμενον κεκαλυμμένον, ἄνευ φωνῆς ταῖς αὐτοῦ βουλαῖς ἀποκαλυπτόμενον. καὶ οὕτως γίνεται γνῶναι, οὐ διδαχθέντα, ἀλλὰ συνέντα. τῷ μέντοι συνέντι οὐκ ἔξεστιν, ἄλλῳ τοῦτο ἀποδεῖξαι, ἐπεὶ μηδ᾽ αὐτὸς ἐδιδάχθη, οὔτε ἀποκαλύψαι δύναται, ἐπεὶ μὴ αὐτός ἐστιν ὁ υἱός, ἐκτὸς εἰ μὴ ἑαυτὸν λέγει εἶναι τὸν υἱόν. σὺ δὲ οὐκ εἶ ὁ ἑστὼς υἱός. εἰ γὰρ υἱὸς ἦς, πάντως ἄν ᾔδης τῆς τοιαύτης ἀποκαλύψεως τοὺς ἀξίους. σὺ δὲ οὐκ οἶδας. εἰ γὰρ ἠπίστασο, τὰ τῶν ἐπισταμένων ἄν ἐποίεις. Καὶ ὁ Σίμων ἔφη· ὁμολογῶ, οὐ συνῆκα πῶς λέγεις, τὰ τῶν ἐπισταμένων ἂν ἐποίεις. καὶ ὁ Πέτρος· εἰ οὐ συνῆκας, οὐδὲ τὸν ἑκάστου νοῦν εἰδέναι δύνῃ, καὶ εἰ ἀγνοεῖς, οὐδὲ τοὺς ἀξίους τῆς ἀποκαλύψεως ἐπίστασαι, εἰ δὲ οὐκ ἐπίστασαι, οὐκ εἶ υἱός· ὁ δὲ υἱὸς οἶδεν· διὸ οἷς βούλεται ὡς ἀξίοις οὐσιν ἀποκαλύπτει. καὶ ὁ Σίμων ἔφη· μὴ ἀπατῶ, οἶδα τοὺς",
+          "candidate_score": 0.641586,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_21_23",
+          "bdc_text": "unnd bißhar durch uns geprediget , war unnd stätbeständig ( SI XI 1818 ) . zu belyben , anohne . alle enndrung etc. Deßhalb üch ouch zum trüwlichesten ermannt unnd gepettenn habenn , by demselben nach üwerm erpietennAnerbieten ( vgl. SI IV 1869f) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg1271.tlg006.1st1K-grc1_window_515",
+          "psc_text": "τοὺς ὄχλους. καὶ εἶθ’ οὕτως εἰσιὼν τῶν συνηθεστέρων ἁλῶν μεταλαβὼν ὕπνωσιν. Ὄρθρου δὲ ἐξιὼν ὁ Πέτρος καὶ ἐπιστὰς ἐπὶ τὸν συνήθη τοῦ διαλέγεσθαι τόπον ὄχλον πολὺν συνεστῶτα εἶδεν. καὶ ἅμα τῷ μέλλειν διαλέγεσθαι αὐτὸν εἰσῄει τις τῶν αὐτοῦ διακόνων λέγων· Σίμων ἀπὸ Ἀντιοχείας ἐληλυθὼς ἐπ᾽ αὐτῆς ἑσπέρας, μαθὼν ὑποσχόμενόν σε τὸν περὶ μοναρχίας ποιεῖσθαι λόγον, ἕτοιμός ἐστιν μετά γε Ἀθηνοδώρου τοῦ Ἐπικουρείου διαλεγομένῳ σοι ἐπελθεῖν, πρὸς τὸ ἀντιλέγειν δημοσίᾳ πᾶσιν τοῖς ὑπὸ σοῦ ὁπώσποτε ὑπὲρ μοναρχίας λεγομένοις λόγοις. ταῦτα τοῦ διακόνου λέγοντος, ἰδοὺ αὐτὸς εἰσῄει Σίμων μετὰ Ἀθηνοδώρου καὶ ἄλλων τινῶν τῶν ἑταίρων. καὶ πρὸ τοῦ τι τὸν Πέτρον φθέγξασθαι αὐτὸς προλαβὼν ἔφη. Ἔμαθον ὡς ὑπέσχου ἐχθὲς τῷ αύστῶ, εἰς τὴν σήμερον δεῖξαι τῇ τάξει τὸν λόγον ποιούμενος, καὶ ἀπ᾽ αὐτοῦ ἀρχόμενος τοῦ τῶν ὅλων δεσπότου, ὅτι αὐτὸν μόνον δεῖ λέγειν, ἄλλους δὲ μήτε λέγειν μήτε νομίζειν, ὅτι ὁ παρὰ τοῦτο ποιῶν αἰωνίως κολασθῆναι ἔχει. πρὸ πάντων δὲ ἀληθῶς καταπέπληγμαί",
+          "candidate_score": 0.638318,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_3",
+          "bdc_text": "habennt wir verstanndenzur Kenntnis genommen ( SI XI 656 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg1271.tlg006.1st1K-grc1_window_593",
+          "psc_text": "κεκράτησαι ὡς ἀληθοῦς, τοῦτο αὐτό μοι ὁμολόγησον, καὶ ἔχω τι καὶ αὐτὸς περὶ τούτου λέγειν. καὶ ὁ Σίμων ἅπαξ μοι δοκεῖ τοῦτο ἔχειν. σὺ πρὸς ταῦτα ἔχῃς τι λέγειν, ἀπόκριναι. Καὶ ὁ Πέτρος ἔφη· εἰ τοῦτο οὕτως ἔχῃ, τὰ μέγιστα ἀσεβεῖς. εἰ γὰρ υἱοῦ ἐστιν τοῦ οὐρανὸν καὶ γῆν διακοσμήσαντος τὸ ᾧ βούλεται ἀποκαλύπτειν τὸν ἐν ἀποῤῥήτοις αὐτοῦ πατέρα, σὺ μέγιστα, ὡς ἔφην, ἀσεβεῖς ἀποκαλύπτων οἷς ἐκεῖνος οὐκ ἀπεκάλυψεν. καὶ ὁ Σίμων· ἀλλ᾽ αὐτός με βούλεται ἀποκαλύπτειν. καὶ ὁ Πέτρος· οὐ νοεῖς ἃ λέγω, Σίμων. πλὴν ἀκούσας σύνες· τῷ εἰπεῖν, οἷς ἄν βούληται ὁ υἱὸς ἀποκαλύψει, οὐ διδασκαλίᾳ τινὰ τοιοῦτον μαθεῖν λέγει, ἀλλ᾽ ἀποκαλύψει μόνον. ἀποκάλυψίς ἐστιν τὸ ἐν πάσαις καρδίαις ἀνθρώπων ἀποῤῥήτως κείμενον κεκαλυμμένον, ἄνευ φωνῆς ταῖς αὐτοῦ βουλαῖς ἀποκαλυπτόμενον. καὶ οὕτως γίνεται γνῶναι, οὐ διδαχθέντα, ἀλλὰ συνέντα. τῷ μέντοι συνέντι οὐκ ἔξεστιν, ἄλλῳ τοῦτο ἀποδεῖξαι, ἐπεὶ μηδ᾽ αὐτὸς ἐδιδάχθη, οὔτε ἀποκαλύψαι δύναται, ἐπεὶ μὴ αὐτός ἐστιν ὁ υἱός,",
+          "candidate_score": 0.636731,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_21_23",
+          "bdc_text": "unnd bißhar durch uns geprediget , war unnd stätbeständig ( SI XI 1818 ) . zu belyben , anohne . alle enndrung etc. Deßhalb üch ouch zum trüwlichesten ermannt unnd gepettenn habenn , by demselben nach üwerm erpietennAnerbieten ( vgl. SI IV 1869f) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg1271.tlg006.1st1K-grc1_window_400",
+          "psc_text": "δὲ αἰσχυνθῆναι κατὰ τοῦτο εἴρηκα, ὅτι μὴ πλεῖον ἐποιήσαμεν αὐτῶν, ὧν καὶ πλεῖον ἐγνώκαμεν. εἰ δὲ αἰσχυνθῆναι ἔστιν, τὴν εὐποιΐαν αὐτοῖς ἴσην δείξαντες καὶ οὐ πλεῖον, πῶς γε μᾶλλον, ἐὰν αὐτῶν τῆς εὐποιΐας τὸ ἧττον δείξωμεν; Ὅτι δὲ ὄντως ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως ταῖς τῶν πεπλανημένων εὐποιΐαις αἱ τῶν ἀλήθειαν ἐγνωκότων ἰσάζονται πράξεις, αὐτὸς ἡμᾶς ὁ ἀψευδὴς ἐδίδαξεν, εἰπὼν πρὸς μὲν τοὺς ἀμελοῦντας ἐλθεῖν καὶ ἐπακούειν αὐτοῦ βασίλισσα νότου ἐγερθήσεται μετὰ τῆς γενεᾶς ταύτης, καὶ κατακρινεῖ αὐτήν, ὅτι ἦλθεν ἀπὸ τῶν περάτων τῆς γῆς ἀκοῦσαι τὴν σοφίαν Σολομῶνος· καὶ ἰδοὺ πλεῖον Σολομῶνος ὧδε, καὶ οὐ πιστεύετε. πρὸς δὲ τοὺς ἐν τῷ λαῷ μὴ θέλοντας μετανοῆσαι ἐπὶ τῷ κηρύγματι αὐτοῦ εἶπεν· ἄνδρες Νινευῖται ἐγερθήσονται μετὰ τῆς γενεᾶς ταύτης, καὶ κατακρινοῦσιν αὐτήν, ὅτι ἀκούσαντες μετενόησαν εἰς τὸ κήρυγμα Ἰωνᾶ· καὶ ἰδοὺ πλεῖον ὧδε, καὶ οὐδεὶς πιστεύει. καὶ οὕτως πρὸς πᾶσαν ἀσέβειαν αὐτῶν ἀντιπαραθεὶς τοὺς ἀπὸ τῶν ἐθνῶν πεποιηκότας, εἰς κατάκρισιν τῶν ἐν θεοσεβείᾳ",
+          "candidate_score": 0.631774,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_0",
+          "bdc_text": "Gnad unnd frid von gott unnserm hern zuvor , günstigen liebenn bruͤder .",
+          "psc_chunk_id": "tlg1271.tlg006.1st1K-grc1_window_262",
+          "psc_text": "Θεῷ τῷ κτίσαντι τὸν οὐρανὸν καὶ τὸ σύμπαν οὐ λείπει πρόφασις πρὸς σωτηρίαν τῶν σώζεσθαι θελόντων. ὅθεν μηδ᾽ ἐπὶ τοῖς δοκοῦσιν φαύλοις ὑπὸ προπετείας τις αὐτὸν ὡς μὴ φιλάνθρωπον αἰτιάσθω. τῶν γὰρ συμβαινόντων ἀνθρώποις τὰ τέλη ἀνθρώποις μὲν ἄγνωστα, ὡς ἐπὶ κακῷ ὑποπτευόμενα, Θεῷ δὲ ὡς ἀποβησόμενα εὐτυχῶς γνώριμα. αὐτίκα γοῦν Σίμων ἀριστερὰ τοῦ Θεοῦ δύναμις ὤν καὶ τῶν τὸν Θεὸν οὐκ εἰδότων ἐπὶ κακοποιΐᾳ τὴν ἐξουσίαν ἔχων νόσοις ὑμᾶς περιβαλεῖν ἠδυνήθη, αἵτινες διὰ τὴν τοῦ Θεοῦ ἀγαθὴν πρόνοιαν γενέσθαι συγχωρηθεῖσαι ἠνάγκασαν ὑμᾶς, τὸν ἰᾶσθαι δυνάμενον περιβλεψαμένους καὶ εὑρόντας, προφάσει τῆς τοῦ σώματος θεραπείας τὰ Θεῷ δοκοῦντα ἀναδεξαμένους, πεισθῆναι φρονεῖν, ἵνα οὕτως ἅμα τοῖς σώμασι σωθησομένοις καὶ τὰς ψυχὰς σώας ἔχητε. Μανθάνω οὖν, ὡς βουθυτήσας ἑστίασεν ὑμᾶς ἐν μέσῃ τῇ ἀγορᾷ, καὶ οὕτως ὑμεῖς οἴνῳ πολλῷ παρενεχθέντες ἅμα τοῖς πονηροῖς δαίμοσιν τὸν ἄρχοντα αὐτῶν ἐφιλοφρονεῖσθε, καὶ οὕτως ὑμῶν οἱ πλεῖστοι ὑπὸ τῶν παθῶν κατελήφθησαν, ἀγνοίας αἰτίᾳ καθ᾽ ἑαυτῶν ἰδίαις χερσὶν",
+          "candidate_score": 0.631436,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_23",
+          "bdc_text": "alle enndrung etc. Deßhalb üch ouch zum trüwlichesten ermannt unnd gepettenn habenn , by demselben nach üwerm erpietennAnerbieten ( vgl. SI IV 1869f) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg1271.tlg006.1st1K-grc1_window_621",
+          "psc_text": "ἑώρακεν τὸν πονηρὸν ὡς ἀστραπὴν πεσόντα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἐδήλωσεν. καὶ ἄλλοθι ἔφη· ὁ δὲ τὸ κακὸν σπέρμα σπείρας ἐστὶν ὁ διάβολος. καὶ πάλιν· μὴ δότε πρόφασιν τῷ πονηρῷ. ἀλλὰ καὶ συμβουλεύων εἴρηκεν· ἔστω ὑμῶν τὸ ναὶ, ναὶ, καὶ τὸ οὔ, οὔ· τὸ δὲ περισσὸν τούτων ἐκ τοῦ πονηροῦ ἐστιν. ἀλλὰ καὶ ἐν ᾗ παρέδωκεν εὐχῇ ἔχομεν εἰρημένον· ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ. καὶ ἄλλῃ που εἶπε· ὑπέσχετο τοῖς ἀσεβέσιν, ὑπάγετε εἰς τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον , ὅ ἡτοίμασεν ὁ πατὴρ τῷ διαβόλῳ καὶ τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ. καὶ ἵνα μὴ εἰς πολὺ μηκύνω τὸν λόγον, πολλάκις οἶδα τὸν διδάσκαλόν μου εἰπόντα εἶναι τὸν πονηρόν. διὸ κἀγὼ σύμφημι αὐτὸν ὑπάρχειν. λοιπὸν εἴ τι ἔχεις ἑπομένως λέγειν, ὡς ὑπέσχου, λέγε. Καὶ ὁ Σίμων· ἐπεὶ οὖν εὐγνωμονήσας ὡμολόγησας εἶναι πονηρὸν, ἀπὸ γραφῶν, καὶ λέγε τὸ πῶς γέγονεν, εἴπερ γέγονεν, καὶ ὑπὸ τίνος, καὶ διὰ τί. καὶ ὁ Πέτρος· σύγγνωθί μοι, Σίμων, μὴ τολμῶντι",
+          "candidate_score": 0.628781,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_21",
+          "bdc_text": "unnd bißhar durch uns geprediget , war unnd stätbeständig ( SI XI 1818 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg1271.tlg006.1st1K-grc1_window_572",
+          "psc_text": "προφήτης, ὅτι προφήτης ἐστὶν, πληροφορήσας πρῶτον περὶ τῶν ἐναργῶς ὑπ᾽ αὐτοῦ λεγομένων, ἀσφαλῶς πιστεύεται, ἀληθὴς ὤν προεπιγνωσθείς, καὶ ὡς ὁ μανθάνων θέλει, ἐξετασθεὶς καὶ ἀνακριθεὶς ἀποκρίνεται. ὁ δὲ ὀπτασίᾳ πιστεύων ἢ ὁράματι καὶ ἐνυπνίῳ, ἐπισφαλής ἐστιν. ἀγνοεῖ γὰρ τίνι πιστεύει. ἐνδέχεται γὰρ αὐτὸν ἢ δαίμονα κακὸν εἶναι, ἢ πνεῦμα πλάνον, ἐν τῷ λέγειν ὑποκρινόμενον εἶναι ὅ μή ἐστιν. εἰ ἄρα τις βουληθείη πυνθάνεσθαι τὸ τίς ἄν ὁ φανείς, δύναται λέγειν ἑαυτῷ ὅ βούλεται. καὶ οὕτως ὡς πονηρὸς ἀστράψας, μείνας ὅσον θέλει, ἀποσβέννυται, μὴ παραμείνας τῷ πυνθανομένῳ εἰς ἀνάκρισιν ὅσον ἠθέλησεν. διὰ δὲ ἐνυπνίων ὁρῶν τις οὐδὲ πυνθάνεσθαι δύναται περὶ ὧν βούλεται. οὐ γὰρ ἰδίας ἐξουσίας ἐστὶν ὁ λογισμὸς τοῦ κοιμωμένου. ἔνθεν γοῦν πολλὰ ἡμεῖς οἱ παρεπιθυμοῦντες μαθεῖν κατ᾽ ὄναρ περὶ ἑτέρων πυνθανόμεθα, ἢ καὶ μὴ πυνθανόμενοι περὶ τῶν μὴ διαφερόντων ἡμῖν ἀκούμεν, καὶ διυπνισθέντες ἀθυμοῦμεν, ὅτι περὶ ὧν ἐπιθυμοῦμεν μαθεῖν , οὔτε ἠκούσαμεν, οὔτε ἐξητάσαμεν. Καὶ ὁ Σίμων ἔφη· εἰ",
+          "candidate_score": 0.627247,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_32_34",
+          "bdc_text": "iulii anno etc. 32 . Ü [wer ] gutwilligen gemein bruͤder , im wort diener , uß der statt unnd lanndtschafft von Bern , sampt etlichen von Solothurn unnd Bieln , uf dem gespräch Zoffingen. [ Adresse auf der Rückseite : ] An die ersamen diener unnd vorständerVorsteher ( SI XI 1002 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg1271.tlg006.1st1K-grc1_window_275",
+          "psc_text": "ὁ δὲ εἰς οὐρανὸν ἄρας τὰς χεῖρας καὶ τῷ Θεῷ προσευξάμενος ἰάσατο τοὺς πάντας ἐκ μόνης εὐχῆς. οὐκ ὀλίγων δὲ ἡμερῶν παραμείνας τοῖς Βηρυτίοις, καὶ πολλοὺς τῇ μοναρχικῇ θρησκείᾳ συνεθίσας καὶ βαπτίσας, ἀπὸ τῶν ἑπομένων αὐτῷ πρεσβυτέρων ἕνα ἐπίσκοπον αὐτοῖς καταστήσας, εἰς τὴν Βίβλον ἐξῄει. καὶ γενόμενος ἐκεῖ καὶ μαθὼν ὅτι Σίμων οὐδὲ μιᾶς ἡμέρας αὐτοῖς προσέμεινεν, ἀλλ᾽ εὐθέως εἰς Τρίπολιν ὥρμησεν, ὀλίγων ἡμερῶν αὐτοῖς ἐπιμείνας, καὶ θεραπεύσας οὐκ ὀλίγους, καὶ ταῖς βίβλοις αὐτοὺς ἐνασκήσας, κατ᾽ ἴχνος τοῦ Σίμωνος εἰς τὴν Τρίπολιν ἐπορεύετο, μεταδιώκειν αὐτὸν μᾶλλον, οὐχ ὑποφεύγειν προῃρημένος. Ἐις δὲ τὴν Τρίπολιν εἰσιόντι τῷ Πέτρῳ οἱ φιλομαθέστεροι ἔκ τε τῆς Τύρου καὶ Σιδῶνος, Βηρυτοῦ τε καὶ Βίβλου, καὶ ἐκ τῶν πλησιοχώρων πολλοὶ συνεισῄεσαν. οὐχ ἥκιστα δὲ τῶν ἀπ᾽ αὐτῆς τῆς πόλεως ὄχλων συνδρομαὶ ἐγίνοντο, ἱστορεῖν βουλομένων αὐτόν. συνετύγχανον οὖν ἡμῖν ἐν τοῖς προαστείοις οἱ ὑπ᾽ αὐτοῦ ἐκπεμφθέντες ἀδελφοί, τά τε ἄλλα τὰ κατὰ τὴν πόλιν καὶ τὰ πραττόμενα τῷ",
+          "candidate_score": 0.622833,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_1_3",
+          "bdc_text": "Üwer anzöigMitteilung , Bericht . Es handelt sich wohl um Nr. 102 . habennt wir verstanndenzur Kenntnis genommen ( SI XI 656 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg1271.tlg006.1st1K-grc1_window_572",
+          "psc_text": "προφήτης, ὅτι προφήτης ἐστὶν, πληροφορήσας πρῶτον περὶ τῶν ἐναργῶς ὑπ᾽ αὐτοῦ λεγομένων, ἀσφαλῶς πιστεύεται, ἀληθὴς ὤν προεπιγνωσθείς, καὶ ὡς ὁ μανθάνων θέλει, ἐξετασθεὶς καὶ ἀνακριθεὶς ἀποκρίνεται. ὁ δὲ ὀπτασίᾳ πιστεύων ἢ ὁράματι καὶ ἐνυπνίῳ, ἐπισφαλής ἐστιν. ἀγνοεῖ γὰρ τίνι πιστεύει. ἐνδέχεται γὰρ αὐτὸν ἢ δαίμονα κακὸν εἶναι, ἢ πνεῦμα πλάνον, ἐν τῷ λέγειν ὑποκρινόμενον εἶναι ὅ μή ἐστιν. εἰ ἄρα τις βουληθείη πυνθάνεσθαι τὸ τίς ἄν ὁ φανείς, δύναται λέγειν ἑαυτῷ ὅ βούλεται. καὶ οὕτως ὡς πονηρὸς ἀστράψας, μείνας ὅσον θέλει, ἀποσβέννυται, μὴ παραμείνας τῷ πυνθανομένῳ εἰς ἀνάκρισιν ὅσον ἠθέλησεν. διὰ δὲ ἐνυπνίων ὁρῶν τις οὐδὲ πυνθάνεσθαι δύναται περὶ ὧν βούλεται. οὐ γὰρ ἰδίας ἐξουσίας ἐστὶν ὁ λογισμὸς τοῦ κοιμωμένου. ἔνθεν γοῦν πολλὰ ἡμεῖς οἱ παρεπιθυμοῦντες μαθεῖν κατ᾽ ὄναρ περὶ ἑτέρων πυνθανόμεθα, ἢ καὶ μὴ πυνθανόμενοι περὶ τῶν μὴ διαφερόντων ἡμῖν ἀκούμεν, καὶ διυπνισθέντες ἀθυμοῦμεν, ὅτι περὶ ὧν ἐπιθυμοῦμεν μαθεῖν , οὔτε ἠκούσαμεν, οὔτε ἐξητάσαμεν. Καὶ ὁ Σίμων ἔφη· εἰ",
+          "candidate_score": 0.622522,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_23",
+          "bdc_text": "alle enndrung etc. Deßhalb üch ouch zum trüwlichesten ermannt unnd gepettenn habenn , by demselben nach üwerm erpietennAnerbieten ( vgl. SI IV 1869f) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg1271.tlg006.1st1K-grc1_window_638",
+          "psc_text": "πάντων γεγεννημένων, ὁ πονηρὸς οὔτε ἄλλοθέν ἐστιν, οὔτε ἀπ᾽ αὐτοῦ τοῦ πάντα πεποιηκότος Θεοῦ τὴν κακίαν εἴληφεν, παρ᾽ ᾧ ὑπάρχειν ἀδύνατόν ἐστιν, ὅτι αἱ μὲν οὐσίαι ὡς ἕτεραι οὖσαι, πεφιλοκρινημέναι ἐξ αὐτοῦ προβέβληνται, καὶ ἔξω αὐταῖς κραθείσαις ὑπὸ τῆς αὐτοῦ τέχνης βουλήσει συμβέβηκεν ἡ πρὸς τὸν τῶν κακῶν ὄλεθρον ἐπιθυμία· ἀγαθοὺς δὲ ἡ συμβεβηκυῖα κακία ὀλοθρεῦσαι οὐ δύναται, οὐδ᾽ εἰ βουληθείη, νόμῳ γὰρ κατὰ τῶν ἁμαρτανόντων ἔχει ἐξουσίαν. ἀγνοῶν οὖν τὰ ἕκαστα τῶν τρόπων τὴν κατ᾽ αὐτῶν λαμβά [νει ἐμ] πειρίαν, καὶ διελέγξας τιμωρ [εῖ. καὶ ὁ Σί] μων ἔφη· δυνατὸς οὖν ὑπάρχ[ων συγ]κιρνᾶν τὰ στοιχεῖα, καὶ ποιεῖν κρᾶ[σιν] πρὸς ἅς βούλεται γενέσθαι προ [αιρέ]σεις, διὰ τί μὴ ἀγαθῶν προαιρ [ετικὴν] ἐποίει τὴν ἑκάστου κρᾶσιν; Καὶ ὁ Πέτρος· νῦν ἡμῖν ὁ λόγος πρόκειται, πῶς ἐγένετο ὁ πονηρὸς, εἴπερ γέγονεν, καὶ ὑπὸ τίνος· τὸ δὲ εἰ ἀμέμπτως, ὁπόταν διεξιῶ τὸν νῦν ἡμῖν προκείμενον λόγον· πότε τὸ πῶς καὶ διὰ τί ἐγένετο",
+          "candidate_score": 0.620137,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10139_sent_23",
+          "bdc_text": "alle enndrung etc. Deßhalb üch ouch zum trüwlichesten ermannt unnd gepettenn habenn , by demselben nach üwerm erpietennAnerbieten ( vgl. SI IV 1869f) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg1271.tlg006.1st1K-grc1_window_622",
+          "psc_text": "εἰπόντα εἶναι τὸν πονηρόν. διὸ κἀγὼ σύμφημι αὐτὸν ὑπάρχειν. λοιπὸν εἴ τι ἔχεις ἑπομένως λέγειν, ὡς ὑπέσχου, λέγε. Καὶ ὁ Σίμων· ἐπεὶ οὖν εὐγνωμονήσας ὡμολόγησας εἶναι πονηρὸν, ἀπὸ γραφῶν, καὶ λέγε τὸ πῶς γέγονεν, εἴπερ γέγονεν, καὶ ὑπὸ τίνος, καὶ διὰ τί. καὶ ὁ Πέτρος· σύγγνωθί μοι, Σίμων, μὴ τολμῶντι εἰπεῖν ὅ μὴ γέγραπται. εἰ σὺ φῂς γεγράφθαι, δεῖξον. εἰ δὲ, καθὰ μὴ γέγραπται, οὐδὲ σὺ δεῖξαι δύνῃ, διὰ τί περὶ τῶν μὴ γραφέντων ἀποφαινόμενοι κινδυνεύομεν; ἤ γὰρ οὐ πεπιστεύκαμεν κριθήσεσθαι, ἢ μόνον περὶ ὧν ποιοῦμεν, ἀλλ᾽ οὐχὶ καὶ περὶ ὧν πιστεύοντες λαλοῦμεν, καὶ διὰ τοῦτο τολμηρότερον περὶ Θεοῦ διαλεγόμεθας; ὁ δὲ Σίμων, συνεὶς ὅτι πρὸς τὴν ἀπόνοιαν αὑτοῦ εἴρηκεν, ἔφη· ἐμὲ ἔα κινδυνεύειν, σὺ δὲ ἣν φῂς βλασφημίαν, πρόφασιν πρὸς ὑποχώρησιν μὴ λάμβανε. συννοῶ γάρ σε βουλόμενον ὑποστέλλεσθαι, ὅπως τὸν ἐπὶ τῶν ὄχλων ἔλεγχον ἐκφύγῃς, ὁτὲ μὲν ὡς δεδιὼς βλασφημίας ἀκοῦσαι, ὁτὲ δὲ ἐπεὶ μὴ γέγραπται πῶς καὶ ὑπὸ",
+          "candidate_score": 0.614573,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    }
+  ],
+  "biblical_hits": []
+}
\ No newline at end of file