diff --git "a/10/10198.json" "b/10/10198.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/10/10198.json" @@ -0,0 +1,1402 @@ +{ + "letter_id": "10198", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/10198", + "dominant_topic": 0, + "topic_dist": [ + 0.068869, + 0.052497, + 0.052294, + 0.045509, + 0.055884, + 0.04951, + 0.056261, + 0.044284, + 0.041763, + 0.050307, + 0.050662, + 0.055197, + 0.043152, + 0.059417, + 0.055785, + 0.042264, + 0.053619, + 0.038934, + 0.043532, + 0.04026 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf052", + "work_id": "051_Prosper-Aquitanus_Expositio-Psalmorum-a-C-usque-ad-CL", + "max_score": 0.688677, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_5_7", + "bdc_text": "comisisti atque diligentissime commendasti . Unde spero , deo optimo maximo auxiliante , non mediocrem consecuturum doctrinam . Tantum enim studium in docendo adhibet , ut verbis consequi nequeam .", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Expositio-Psalmorum-a-C-usque-ad-CL_window_269", + "psc_text": "gratiae scientia ut proficiatur, adjungit: Et justificationes tuas doce me TETH (Vers. 65.) Bonitatem fecisti cum servo tuo, Domine, secundum verbum tuum. Fecisti, inquit, Domine, ut me delectaret bonum, quod utique magnum est tuum donum. Secundum verbum tuum, hoc est, secundum promissum tuum: ut firma sit promissio omni semini (Rom. IV, 16). (Vers. 65.) Suavitatem, et eruditionem, et scientiam doce me; quia in mandatis tuis credidi. Augeri sibi ista poscit, et perficit ei gratia Dei, magis magisque in omni dulcedine bonitatis. Docet autem Deus suavitatem, inspirando dilectionem: docet disciplinam, 447 temperando tribulationem; docet scientiam, insinuando cognitionem. Quia mandatis tuis credidi; hoc est, credidi quod tu illa mandaveris, qui donas ut fiant; non autem homo, qui etsi potest notum facere praeceptum, obedientiae tamen tribuere non potest donum. Doce disciplinam, docendo patientiam; doce scientiam, illuminando intelligentiam; quoniam te credidi illa mandasse, qui Deus es, et homini donas unde possit facere quod mandas.", + "candidate_score": 0.688677, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_5_7", + "bdc_text": "comisisti atque diligentissime commendasti . Unde spero , deo optimo maximo auxiliante , non mediocrem consecuturum doctrinam . Tantum enim studium in docendo adhibet , ut verbis consequi nequeam .", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Expositio-Psalmorum-a-C-usque-ad-CL_window_250", + "psc_text": "intellectum acceperit. Cum autem plenitudo legis sit dilectio (Rom. XIII, 10), et ille legem intelligat qui opera mandatorum ejus exsequitur, profecto hic illam sibi charitatem multiplicari petit, qua Deus proximusque diligitur, ut hujus duplicis mandati, de quo pendet tota lex et prophetae (Matth. XXII, 40), perfectam habeat scientiam, eamque toto corde custodiat. (Vers. 35.) Deduc me in semita mandatorum tuorum; quoniam ipsa volui. Quam prius dixit viam justificationum, eamdem dicit semitam mandatorum. Quia angusta via, est, quae ducit ad vitam (Matth. VII, 14): et cum sit angusta, nisi dilatato corde non curritur (Sent. 19). Sed quoniam adhuc iste proficit, et adhuc currit, ideo divinum quo deducatur quaerit auxilium. (Vers. 36.) Inclina cor meum in testimonia tua, et non in avaritiam. Qui cor suum inclinari in aliquid petit, plenius et perfectius id, quam vult, velle desiderat. Volebat enim cum diceret, Deduc me in semila mandatorum tuorum, quoniam ipsam volui; et orat", + "candidate_score": 0.676548, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_5_7", + "bdc_text": "comisisti atque diligentissime commendasti . Unde spero , deo optimo maximo auxiliante , non mediocrem consecuturum doctrinam . Tantum enim studium in docendo adhibet , ut verbis consequi nequeam .", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Expositio-Psalmorum-a-C-usque-ad-CL_window_249", + "psc_text": "33.) Legem pone mihi, Domine, viam justificationum tuarum, et exquiram eam semper. Qui viam mandatorum Dei se dilatato corde cucurrisse jam dixerat, quomodo nunc legem sibi postulat poni? nisi quia proficiens loquitur, et donum Dei novit esse quod proficit; et ut magis magisque proficiat, quod habet, a quo accepit poscit augeri. Ergo et cucurrit hanc viam, et currere cupit; exquisivit et exquirere amat, donec perfectum sit gaudium sine periculo amittendi, quod ut apprehendat, semper exquirit. (Vers. 34.) Da mihi intellectum, et scrutabor legem tuam, et custodiam illam in toto corde meo. Ergo altitudinem et profunditatem legis nemo penetrat, nisi qui intellectum acceperit. Cum autem plenitudo legis sit dilectio (Rom. XIII, 10), et ille legem intelligat qui opera mandatorum ejus exsequitur, profecto hic illam sibi charitatem multiplicari petit, qua Deus proximusque diligitur, ut hujus duplicis mandati, de quo pendet tota lex et prophetae (Matth. XXII, 40), perfectam habeat scientiam, eamque toto", + "candidate_score": 0.673797, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_9_11", + "bdc_text": "Meum tamen erit , quod referre nequeo , perpetuo meminisse , neque tui unquam me capiet oblivio . Verum utinam eam mihi facultatem aliquando concedat deus , ut possim hunc animum tui ardentissimum re potius quam verbis declarare . Vale meque tibi semper quam commendatissimum habeas .", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Expositio-Psalmorum-a-C-usque-ad-CL_window_519", + "psc_text": "Si non blandiretur, 519 nulla esset correctio (Sent. 70). Ministri igitur eloquiorum Dei et misericordiam ejus, et justitiam praedicabunt; et sicut regnum aeternum, ita ignem perpetuum non tacebunt: ut in via qua ad retributionem tenditur constituti, sciant quid eligere debeant, quid cavere. Magnitudinem autem Dei, quae non habet finem, quomodo enarrabunt, nisi quia semper hoc praedicabunt, quod finis ejus nequeat inveniri? Ineffabilium enim nullus eloquentior est narrator quam qui fatetur inexplicabilia esse quae loquitur. Hi ergo, inquit, narratores magnitudinis tuae memoriam abundantiae suavitatis tuae eructabunt, quia non es oblitus nostri, nosque tui meminisse facis. Doctrina itaque sana hoc de abundantia suavitatis divinae ructat, facitque eructari, ut omnes boni Dei gratia se regi, Dei gratia noverint custodiri, et per ipsam sibi, ut de illa possint gaudere, praestari. (Vers. 8-9.) Misericors et miserator Dominus, longanimis et multum misericors. Suavis Dominus universis, et miserationes ejus super omnia opera ejus. Misericordia et gratia, bonitas", + "candidate_score": 0.672402, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_5_7", + "bdc_text": "comisisti atque diligentissime commendasti . Unde spero , deo optimo maximo auxiliante , non mediocrem consecuturum doctrinam . Tantum enim studium in docendo adhibet , ut verbis consequi nequeam .", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Expositio-Psalmorum-a-C-usque-ad-CL_window_272", + "psc_text": "71.) Bonum est mihi quod humiliasti me, ut discam justificationes tuas. Poenam convertisti mihi ad disciplinam, et humiliationem ad eruditionem; quia justificationes tuas ita cupio nosse, ut faciam. Non enim est vera scientia boni, nisi ad hoc cognoscatur, ut agatur (Sent. 24). (Vers. 72.) Bonum mihi lex oris tui, super millia auri et argenti. Ut amplius diligat charitas legem Dei, quam diligit cupiditas millia auri et argenti. IOD. (Vers. 73.) Manus tuae fecerunt me et plasmaverunt me. Manus Domini sunt potestas Dei, quae efficit opera voluntatis suae, ut nihil de Deo per nuncupationem manus corporeae cogitemus. 448 Quod si pluralis numerus movet, accipiantur manus Dei virtus, sapientia; quod utrumque unus est Christus (I Cor. I, 24), qui et brachium Domini dicitur (Isai. V, 1). Accipiantur postremo manus Dei, Filius et Spiritus sanctus, qui et Spiritus sanctus cooperator est Patris et Filii, tantum ut in natura incommutabilis Deitatis nulla forma corporea", + "candidate_score": 0.670551, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_6_8", + "bdc_text": "Unde spero , deo optimo maximo auxiliante , non mediocrem consecuturum doctrinam . Tantum enim studium in docendo adhibet , ut verbis consequi nequeam . De quo memorare tibi multa possem , ni me inde negotia literaria , quibus sum undique involutus , abstraherent .", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Expositio-Psalmorum-a-C-usque-ad-CL_window_235", + "psc_text": "corde meo abscondi eloquia tua, ut non peccem tibi. Benedictus es, Domine; doce me justificationes tuas. Quid adhuc eloquia Domini quaerit discere, quae jam abscondit in corde? Quod utique non fecisset, nisi ea didicisset. Ut quid addit, et dicit, doce me justificationes tuas; nisi quia eas vult faciendo discere, et operandi notitia comprehendere, non loquendi tantum facilitate, et memoriae recordatione retinere? (Vers. 13.) In labiis meis enuntiavi omnia judicia oris tui. Nihil, inquit, judiciorum tuorum tacui, sed omnia prorsus in labiis meis enuntiavi, ea scilicet, quae mihi ore tuo, id est, eloquiorum tuorum praedicatione dixisti. (Vers. 14.) In via testimoniorum tuorum delectatus sum, sicut in omnibus divitiis. Via testimoniorum Dei Christus, in quo sunt omnes thesauri sapientiae et scientiae absconditi (Coloss. II, 3) . In hac ergo via, quasi in omnibus divitiis delectatur, qui videt per illum multa erga nos testimonia divinae dilectionis impleta, et non dubitat quae exspectantur implenda.", + "candidate_score": 0.662902, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_6_8", + "bdc_text": "Unde spero , deo optimo maximo auxiliante , non mediocrem consecuturum doctrinam . Tantum enim studium in docendo adhibet , ut verbis consequi nequeam . De quo memorare tibi multa possem , ni me inde negotia literaria , quibus sum undique involutus , abstraherent .", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Expositio-Psalmorum-a-C-usque-ad-CL_window_269", + "psc_text": "gratiae scientia ut proficiatur, adjungit: Et justificationes tuas doce me TETH (Vers. 65.) Bonitatem fecisti cum servo tuo, Domine, secundum verbum tuum. Fecisti, inquit, Domine, ut me delectaret bonum, quod utique magnum est tuum donum. Secundum verbum tuum, hoc est, secundum promissum tuum: ut firma sit promissio omni semini (Rom. IV, 16). (Vers. 65.) Suavitatem, et eruditionem, et scientiam doce me; quia in mandatis tuis credidi. Augeri sibi ista poscit, et perficit ei gratia Dei, magis magisque in omni dulcedine bonitatis. Docet autem Deus suavitatem, inspirando dilectionem: docet disciplinam, 447 temperando tribulationem; docet scientiam, insinuando cognitionem. Quia mandatis tuis credidi; hoc est, credidi quod tu illa mandaveris, qui donas ut fiant; non autem homo, qui etsi potest notum facere praeceptum, obedientiae tamen tribuere non potest donum. Doce disciplinam, docendo patientiam; doce scientiam, illuminando intelligentiam; quoniam te credidi illa mandasse, qui Deus es, et homini donas unde possit facere quod mandas.", + "candidate_score": 0.657937, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_8_10", + "bdc_text": "De quo memorare tibi multa possem , ni me inde negotia literaria , quibus sum undique involutus , abstraherent . Meum tamen erit , quod referre nequeo , perpetuo meminisse , neque tui unquam me capiet oblivio . Verum utinam eam mihi facultatem aliquando concedat deus , ut possim hunc animum tui ardentissimum re potius quam verbis declarare .", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Expositio-Psalmorum-a-C-usque-ad-CL_window_519", + "psc_text": "Si non blandiretur, 519 nulla esset correctio (Sent. 70). Ministri igitur eloquiorum Dei et misericordiam ejus, et justitiam praedicabunt; et sicut regnum aeternum, ita ignem perpetuum non tacebunt: ut in via qua ad retributionem tenditur constituti, sciant quid eligere debeant, quid cavere. Magnitudinem autem Dei, quae non habet finem, quomodo enarrabunt, nisi quia semper hoc praedicabunt, quod finis ejus nequeat inveniri? Ineffabilium enim nullus eloquentior est narrator quam qui fatetur inexplicabilia esse quae loquitur. Hi ergo, inquit, narratores magnitudinis tuae memoriam abundantiae suavitatis tuae eructabunt, quia non es oblitus nostri, nosque tui meminisse facis. Doctrina itaque sana hoc de abundantia suavitatis divinae ructat, facitque eructari, ut omnes boni Dei gratia se regi, Dei gratia noverint custodiri, et per ipsam sibi, ut de illa possint gaudere, praestari. (Vers. 8-9.) Misericors et miserator Dominus, longanimis et multum misericors. Suavis Dominus universis, et miserationes ejus super omnia opera ejus. Misericordia et gratia, bonitas", + "candidate_score": 0.654907, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_7_9", + "bdc_text": "Tantum enim studium in docendo adhibet , ut verbis consequi nequeam . De quo memorare tibi multa possem , ni me inde negotia literaria , quibus sum undique involutus , abstraherent . Meum tamen erit , quod referre nequeo , perpetuo meminisse , neque tui unquam me capiet oblivio .", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Expositio-Psalmorum-a-C-usque-ad-CL_window_235", + "psc_text": "corde meo abscondi eloquia tua, ut non peccem tibi. Benedictus es, Domine; doce me justificationes tuas. Quid adhuc eloquia Domini quaerit discere, quae jam abscondit in corde? Quod utique non fecisset, nisi ea didicisset. Ut quid addit, et dicit, doce me justificationes tuas; nisi quia eas vult faciendo discere, et operandi notitia comprehendere, non loquendi tantum facilitate, et memoriae recordatione retinere? (Vers. 13.) In labiis meis enuntiavi omnia judicia oris tui. Nihil, inquit, judiciorum tuorum tacui, sed omnia prorsus in labiis meis enuntiavi, ea scilicet, quae mihi ore tuo, id est, eloquiorum tuorum praedicatione dixisti. (Vers. 14.) In via testimoniorum tuorum delectatus sum, sicut in omnibus divitiis. Via testimoniorum Dei Christus, in quo sunt omnes thesauri sapientiae et scientiae absconditi (Coloss. II, 3) . In hac ergo via, quasi in omnibus divitiis delectatur, qui videt per illum multa erga nos testimonia divinae dilectionis impleta, et non dubitat quae exspectantur implenda.", + "candidate_score": 0.641177, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_2", + "bdc_text": "res ipsa et benefitium tuum excellens monuerit , qui me viro tanto , deum immortalem , quam felici ingenio , quanta facundia , quanta linguarum disciplinarumque omnium scientiascientia am Rande nachgetragen.", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Expositio-Psalmorum-a-C-usque-ad-CL_window_521", + "psc_text": "tibi, Domine, omnia opera tua, et sancti tui benedicant te. Quaecumque sunt in universitate rerum, a summis usque ad infima, opera utique sunt Dei. Et quamvis rationales tantum intellectualesque creaturae divinae laudis affectione moveantur, non frustra tamen ad confitendum Deo omnia opera ipsius incitantur, quia nihil est tam exiguum tamque a sensu remotum, in quo non mirabilis sit Creator: quem cum angeli et homines confitentur et laudant, ipsae infinitae mundi partes, et species atque naturae suum semper loquuntur auctorem, et utilitate ac pulchritudine sua immensam dant materiam laudatoribus, et videntur laudantia, quae sunt laudabilia, dum quod non possunt loqui, faciunt non taceri. (Vers. 11-12.) Gloriam regni tui dicent, et potentiam tuam loquentur. Ut notam faciant filiis hominum potentiam tuam, et gloriam magnificentiae regni tui. Omnis species, et virtus, et pulchritudo creaturae regnum est Dei, quia diversorum ipse est auctor et Dominus. Sed ab his quae 520 videntur distinguuntur et ea", + "candidate_score": 0.640609, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1", + "max_score": 0.686577, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_5_7", + "bdc_text": "comisisti atque diligentissime commendasti . Unde spero , deo optimo maximo auxiliante , non mediocrem consecuturum doctrinam . Tantum enim studium in docendo adhibet , ut verbis consequi nequeam .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1375", + "psc_text": "fidelium operum usus praecesserit, doctrinae cognitio non adprehendetur. et agendum a nobis antea fideliter est, ut scientiam consequamur. uias ergo, secundum superiorem expositionem, legem, prophetas, omnia euangeiiaeuangelia et apostolos esse existimamus: quos in mandatis dei se exercens propheta considerauit, ut nouerit. § 11 Conclusit autem octauum numerum hoehoc uersu: in iustificationibus tuis meditabor, non obliuiscar sermonum tuorum. a doctrinae perfectae ordine propheta non excedit. in iustificationibus, quas doceri se orauit, meditatur, sicut exercetur in mandatis. mandatorum enim ea est ratio, 1 litati i. ras. 3 R in omni uerbo ex in omnibus uerbo V et t omni scientia RC et in omni scientia pE 3 es eorr. tn. 2 V opus C o- Ó in dom esae V in dominum esae Rp eeae in domino C 6 deleotionis V 8 septimo uersu VCp 9 et om. Cp considerabo ex considerabor m. 1 F 11 gentiu V disidia V 12 hac", + "candidate_score": 0.686577, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_5_7", + "bdc_text": "comisisti atque diligentissime commendasti . Unde spero , deo optimo maximo auxiliante , non mediocrem consecuturum doctrinam . Tantum enim studium in docendo adhibet , ut verbis consequi nequeam .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1529", + "psc_text": "in testimoniis dei conuenit, sed legis mandata omnia diurna meditatione retinere. neque tantum meditatio utilis est, nisi lex ipsa, quae in meditatione est, diligatur, neque diligere communi dilectione sufficiet, nisi etiam uehementer id, quod diligitur, diligatur. atque ideo hunc omnem perfectae rationis ordinem sermo propheticus percurrit dicens: et raeditabarmeditabar in mandatis tuis, quae dilexi uehementer. § 12 Sed neque meditatio legis neque ipsa dilectio inpensa sufficiet, nisi fructum operum et uoluntatis efficientia consequatur. neque in hoc propheta cessauit; ait enim: et tuli manus meas ad mandata tua, qusequae dilexi ualde. 5 I Cor. 4, 8. 1 terrenorum V 9 cominus C 3 negantes se b 4 negamus C 5 et apostolus VCp fort. regnastis et om. Cp regnaretis VC fort. recte cf. Abh. IV, 85 8 suae R 9 gemina autem intellegentia = (eras. e) lectionS intellegentiae R geminautem intellegentia eleotionem intellegentie C geminam autem intellegentiae lectionem V geminam L.", + "candidate_score": 0.675279, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_5_7", + "bdc_text": "comisisti atque diligentissime commendasti . Unde spero , deo optimo maximo auxiliante , non mediocrem consecuturum doctrinam . Tantum enim studium in docendo adhibet , ut verbis consequi nequeam .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1366", + "psc_text": "ex repetito continuerit corr. m. 2 V depraecatur R iustificationes suas pE 25 depraecatnr V confesaio C. dicens: benedictus es, domine: doce me iustificationes tuas. de iustificationibus nonnulla aliqua anteriore sermone conplexi sumus, et superfluum est eadem frequenter iterare. maximus igitur et praecipuus labor est hanc iustificationum dei scientiam consequi, et humanae naturae infirmitas difficulter tot tantarumque rerum cognitionem consequitur: atque ob id ut doceatur orat, quia diuinae bonitatis munus est, animi humani inperitiam ad congruam atque unicuique generi conpetentem officiorum obseruantiam temperare. § 8 Succedit deinde etiam de iudiciis dei sermo, quo dicit: in labiis meis pronuntiaui omnia iudicia oris tui. quanta rerum et nuncupationum differentia est! primum a iuuentute mandata dei custodiuntur, dehinc deus toto corde inquiritur, tum dei eloquia occuluntur et iustificationes disci desiderantur, nunc indiciaiudicia praedicantur. sed propheta forte existimabitur a se excidisse et uel suorum, uel alienorum dictorum inmemor fuisse. in hoc enim psalmorum libro", + "candidate_score": 0.672927, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_5_7", + "bdc_text": "comisisti atque diligentissime commendasti . Unde spero , deo optimo maximo auxiliante , non mediocrem consecuturum doctrinam . Tantum enim studium in docendo adhibet , ut verbis consequi nequeam .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1598", + "psc_text": "et scit disciplinam emendationem esse uitiorum. prius ergo deliquit, secundo autem humiliatus est, et per humilitatis disciplinam oportet eum, ne deliuquatdelinquat, doceri et in eloquiis dei manere, quia iam sit delinquens humiliatus et in mandatis dei, ne ultra possit peccare, mansurus sit. § 5 Bonus es, domine: et in bonitate tua doce me iustificationes tuas. scit iustificationes dei propheta bonas esse, quia bonus sit, qui eas statuit. scit sibi nihil nisi ex iustificatione dei accidere, quia professus sit prius se deliquisse, dehinc postea esse humiliatum. et quia superius orasset, ut bonitatem et disciplinam et scientiam doceretur, nunc orat, ut iustificationes dei in bonitate doceatur: quia iustificatio opus sit rei iustae, quse sibi ignorabitis sit, quia iustificationes, quae 1 scit p sit C esse supr. scr. R 3 et apostolQ ex apostolQ m. 2 V prophetam (om. et) C gratiam V1 5 ita om. C scientiam ex discientiam m. 1 V", + "candidate_score": 0.67275, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_5_7", + "bdc_text": "comisisti atque diligentissime commendasti . Unde spero , deo optimo maximo auxiliante , non mediocrem consecuturum doctrinam . Tantum enim studium in docendo adhibet , ut verbis consequi nequeam .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_47", + "psc_text": "et intellegentia caelestis arcani, quam quis per cognitionem sapientiae consequitur, existit: cum non commemoratis fidei operibus solam doctrinam perfectae de deo cognitionis ostendit. non enim statim omnis scientia in bono opere est; neque rursum omne opus bonum ueram scientiam consequitur. ob quod est et illud, quod in tertio superscriptionum genere est, canticum psalmi, cum bonorum operum efficientise scientiae doctrina coniungitur. prius enim in bonis operibus uiuendum est, ut perfecta possit ea, quae deinceps succedet, diuini sacramenti esse cognitio, secundum id quod dictum est: desiderasti sapientiam? serua mandata, et dominus praestabit tibi eandem. praestat ergo dominus sapientiam his, qui per meritum operum gratiam iutellegentiseintellegentiae 26 Eccles. I, 83. 1 modoa V (f) r modum E psalteri ex psalteriu V 3 cantionis Ed. Basil. (cf. Ps. LXIV cap. 3; 11 cap. 31; LXVII cap. 4; CXLIIIcap. 6) canticum Vr cStatiSis a ymno V consonantis ex consonantes m. 2 V 8 superinecribtionis V", + "candidate_score": 0.672277, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_4_6", + "bdc_text": "auch J. J. Simler ( Zürich ZB , Ms S 34 , Nr. 168 ) korrigiert in praedito . comisisti atque diligentissime commendasti . Unde spero , deo optimo maximo auxiliante , non mediocrem consecuturum doctrinam .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1844", + "psc_text": "lex enim omnis adaentumaduentum domini testata est, ipso dicente: si crederetis Moysi, crederetis utique et mihi; de me enim ille scripsit. mandata igitur dei ob id propheta dilexit, quia in his aduentum dominicae corporationis intellegit. in eo autem, quod diligit, plus nescio quid significat. facere autem aliquid minus est quam diligere, quia plerumque id, quod agimus, necessitatis est, dilectio uero propriae uoluntatis adfectio est. § 16 Sed dilectio ea demum perfecta est, qua? maxima est et quae nulli alii conparatione similium coaequatur. diligit autem mandata dei super aurum et topazion. humanus error pretiosius nihil auro et gemmis opinatur, et haec santsunt, qusequae hominum cupiditates dominatui pretii sui et honoris subdiderunt. auro ius, honestas, pudicitia uenalis est; per gemmas uero humani corporis praestantior, ut putant, species ad naturae contumeliam expetitur. et idcirco nihil habet sexus uterque pretiosius, dum uiri posse omnia auro uolunt, mulieres uero per gemmas fieri se existimant pulchriores.", + "candidate_score": 0.669629, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_6_8", + "bdc_text": "Unde spero , deo optimo maximo auxiliante , non mediocrem consecuturum doctrinam . Tantum enim studium in docendo adhibet , ut verbis consequi nequeam . De quo memorare tibi multa possem , ni me inde negotia literaria , quibus sum undique involutus , abstraherent .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1375", + "psc_text": "fidelium operum usus praecesserit, doctrinae cognitio non adprehendetur. et agendum a nobis antea fideliter est, ut scientiam consequamur. uias ergo, secundum superiorem expositionem, legem, prophetas, omnia euangeiiaeuangelia et apostolos esse existimamus: quos in mandatis dei se exercens propheta considerauit, ut nouerit. § 11 Conclusit autem octauum numerum hoehoc uersu: in iustificationibus tuis meditabor, non obliuiscar sermonum tuorum. a doctrinae perfectae ordine propheta non excedit. in iustificationibus, quas doceri se orauit, meditatur, sicut exercetur in mandatis. mandatorum enim ea est ratio, 1 litati i. ras. 3 R in omni uerbo ex in omnibus uerbo V et t omni scientia RC et in omni scientia pE 3 es eorr. tn. 2 V opus C o- Ó in dom esae V in dominum esae Rp eeae in domino C 6 deleotionis V 8 septimo uersu VCp 9 et om. Cp considerabo ex considerabor m. 1 F 11 gentiu V disidia V 12 hac", + "candidate_score": 0.668385, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_4_6", + "bdc_text": "auch J. J. Simler ( Zürich ZB , Ms S 34 , Nr. 168 ) korrigiert in praedito . comisisti atque diligentissime commendasti . Unde spero , deo optimo maximo auxiliante , non mediocrem consecuturum doctrinam .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1375", + "psc_text": "fidelium operum usus praecesserit, doctrinae cognitio non adprehendetur. et agendum a nobis antea fideliter est, ut scientiam consequamur. uias ergo, secundum superiorem expositionem, legem, prophetas, omnia euangeiiaeuangelia et apostolos esse existimamus: quos in mandatis dei se exercens propheta considerauit, ut nouerit. § 11 Conclusit autem octauum numerum hoehoc uersu: in iustificationibus tuis meditabor, non obliuiscar sermonum tuorum. a doctrinae perfectae ordine propheta non excedit. in iustificationibus, quas doceri se orauit, meditatur, sicut exercetur in mandatis. mandatorum enim ea est ratio, 1 litati i. ras. 3 R in omni uerbo ex in omnibus uerbo V et t omni scientia RC et in omni scientia pE 3 es eorr. tn. 2 V opus C o- Ó in dom esae V in dominum esae Rp eeae in domino C 6 deleotionis V 8 septimo uersu VCp 9 et om. Cp considerabo ex considerabor m. 1 F 11 gentiu V disidia V 12 hac", + "candidate_score": 0.666839, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_10", + "bdc_text": "Verum utinam eam mihi facultatem aliquando concedat deus , ut possim hunc animum tui ardentissimum re potius quam verbis declarare .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1855", + "psc_text": "V ex animo V. § 2 Sequitur deinde: declaratio sermonum tuorum inluminat et intellectum dat paruulis. et hic quoque sermo forte uidetur a naturae nostrae consuetudine esse diaersusdiuersus. cum enim ante intellegendum sit et sic lumine intellegentiseintellegentiae utendum, quia noctem ignorantiae intellegentiae adeptae lumen apellat, propheta tamen dicit declarationem uerborum dei prius inluminare et post inluminationem intellegentiam praestare. sed qusequae sint dei uerba, ante discendum est; et tunc inluminationis ac postea intellegentiae ratio praestanda est. uerba dei sunt, quaecumque prophetae locuti sunt. curocum enim Moyses uerbis suis populo HebrseoHebraeo legis obseruantiam nuntiauerit, tamen in libro eiusdem legis ita scriptum est: et dixit deus ad Moysen: dic filiis Israhel. usus igitur est his legislator uerbis, quibus ei ut uteretur praeceptum est. ergo uerba dei sunt, quae per officium licet humani oris audita sunt. sed et magnus ille propheta ipso iudicio domini nostri Iesu Christi bene locutus, cum dixisset: audi caelum, et", + "candidate_score": 0.659883, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_6_8", + "bdc_text": "Unde spero , deo optimo maximo auxiliante , non mediocrem consecuturum doctrinam . Tantum enim studium in docendo adhibet , ut verbis consequi nequeam . De quo memorare tibi multa possem , ni me inde negotia literaria , quibus sum undique involutus , abstraherent .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1529", + "psc_text": "in testimoniis dei conuenit, sed legis mandata omnia diurna meditatione retinere. neque tantum meditatio utilis est, nisi lex ipsa, quae in meditatione est, diligatur, neque diligere communi dilectione sufficiet, nisi etiam uehementer id, quod diligitur, diligatur. atque ideo hunc omnem perfectae rationis ordinem sermo propheticus percurrit dicens: et raeditabarmeditabar in mandatis tuis, quae dilexi uehementer. § 12 Sed neque meditatio legis neque ipsa dilectio inpensa sufficiet, nisi fructum operum et uoluntatis efficientia consequatur. neque in hoc propheta cessauit; ait enim: et tuli manus meas ad mandata tua, qusequae dilexi ualde. 5 I Cor. 4, 8. 1 terrenorum V 9 cominus C 3 negantes se b 4 negamus C 5 et apostolus VCp fort. regnastis et om. Cp regnaretis VC fort. recte cf. Abh. IV, 85 8 suae R 9 gemina autem intellegentia = (eras. e) lectionS intellegentiae R geminautem intellegentia eleotionem intellegentie C geminam autem intellegentiae lectionem V geminam L.", + "candidate_score": 0.659671, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_10", + "bdc_text": "Verum utinam eam mihi facultatem aliquando concedat deus , ut possim hunc animum tui ardentissimum re potius quam verbis declarare .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1404", + "psc_text": "huius communis cum ceteris uel saeculi sermo; altius sub significatione familiarium uerborum intellegentiae suxsuae extulit sensum dicens: concupiuit anima mea, ut desiderem iudicia tua in omni tempore. multis enim uidebitur rectius dictum fuisse, desiderat anima mea iudicia tua in omni tempore. et forte quidam ezistimantexistimant id ipsum sub his dictis contineri. § 12 Sed meminit propheta arduum esse et naturae humanae periculosissimum dei desiderare iudicia. cum enim nemo uiuens in conspectu ipsius mundus sit, quomodo desiderabile eius potest esse iudicium? - an cum ex omni uerbo otioso rationem simus praestituri, diem iudicii concupiscemus, in quo nobis est ille indefessus ignis obeundus, in quo subeunda sunt grauia illa expiandseexpiandae a peccatis animae supplicia? beatae MariseMariae animam gladius pertransibit, ut reuelentur multorum cordium cogitationes. si in iudicii seueritatem capax illa dei uirgo uentura est, desiderare quis audebit a deo iudicari? Iob omni humanarum calamitatum militia et uictoria perfunctus, qui cum temptaretur, ait:", + "candidate_score": 0.654646, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_2_4", + "bdc_text": "res ipsa et benefitium tuum excellens monuerit , qui me viro tanto , deum immortalem , quam felici ingenio , quanta facundia , quanta linguarum disciplinarumque omnium scientiascientia am Rande nachgetragen. a pręditoin der Vorlage praeditum ; auch J. J. Simler ( Zürich ZB , Ms S 34 , Nr. 168 ) korrigiert in praedito .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1701", + "psc_text": "iam in psalmi exordio tractauimus. per haec enim praesentia legis testimonia testimoniorum aeternorum cognitio praestatur. denique id ipsum consequens sermo demonstrat. § 14 Sequiturenim: omni consummationi uidi finem. frequenter admonuimus, non posse satisfactionem intetlegentiaBintellegentiae ex latinitatis translatione praestari. alia enim uis dicti huius est ex graeco enuntiati; ita enim est: xaarjq cvvrsXslaq Elôa jttgaq. id, quod cum Graecis jitQag nuncupatur, ultra finem est rerum statutarum neque aliquo, ut desinat, continetur, sed omnem limitem sub indefinita significatione transcendit. quod autem nobiscum scribitur in fiDem, fine eo, qui significatur, existimatur id, unde agitur, contineri. sed propheta, qui non corporalia neque terrena testimonia legis intellegit, secundum graecam significantiam ultra omnem consummationem contuetur. scit consummationem esse temporum legis, cum post plenitudinem temporum deus in corpore contuendus sit: sed ultra hanc consummationem uidet; uidet etenim euangelicseeuangelicae spei tempus. sed et huius quidem consummatio non ignorata ei est; ultra id enim intellegentiseintellegentiae susesuae oculos extendit. namque", + "candidate_score": 0.653802, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_2_4", + "bdc_text": "res ipsa et benefitium tuum excellens monuerit , qui me viro tanto , deum immortalem , quam felici ingenio , quanta facundia , quanta linguarum disciplinarumque omnium scientiascientia am Rande nachgetragen. a pręditoin der Vorlage praeditum ; auch J. J. Simler ( Zürich ZB , Ms S 34 , Nr. 168 ) korrigiert in praedito .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_47", + "psc_text": "et intellegentia caelestis arcani, quam quis per cognitionem sapientiae consequitur, existit: cum non commemoratis fidei operibus solam doctrinam perfectae de deo cognitionis ostendit. non enim statim omnis scientia in bono opere est; neque rursum omne opus bonum ueram scientiam consequitur. ob quod est et illud, quod in tertio superscriptionum genere est, canticum psalmi, cum bonorum operum efficientise scientiae doctrina coniungitur. prius enim in bonis operibus uiuendum est, ut perfecta possit ea, quae deinceps succedet, diuini sacramenti esse cognitio, secundum id quod dictum est: desiderasti sapientiam? serua mandata, et dominus praestabit tibi eandem. praestat ergo dominus sapientiam his, qui per meritum operum gratiam iutellegentiseintellegentiae 26 Eccles. I, 83. 1 modoa V (f) r modum E psalteri ex psalteriu V 3 cantionis Ed. Basil. (cf. Ps. LXIV cap. 3; 11 cap. 31; LXVII cap. 4; CXLIIIcap. 6) canticum Vr cStatiSis a ymno V consonantis ex consonantes m. 2 V 8 superinecribtionis V", + "candidate_score": 0.652703, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_1_3", + "bdc_text": "Quod equidem aggredi vix essem ausus , ut scilicet literis frivolis atque ineptis te , virum tam pręstantem , alloquerer , nisiEs kommen am ehesten Grynäus oder Myconius in Frage , durch die Bullinger später wiederholt Informationen über Wirben erhielt , s. oben Anm. 1 . res ipsa et benefitium tuum excellens monuerit , qui me viro tanto , deum immortalem , quam felici ingenio , quanta facundia , quanta linguarum disciplinarumque omnium scientiascientia am Rande nachgetragen. a pręditoin der Vorlage praeditum ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1716", + "psc_text": "intellegeretur, id, quod consequitur, adiecit: super omnes docentes me intellexi, quoniam testimonia tua meditatio mea est. didicisti, o Dauid, a Moyse legem, et Aaron tibi sacrifieiorumsacrificiorum omnium doctor est, Iesus iteratae circumcisionis magister est, Samuel ungendi tibi sacramentum in temetipso et prophetae et regis ostendit: quid est istud, quod loqui ausus es, quod super omnes te docentes intellexeris ? sed superior uersus, super quos omnes docentes se intellegat, ostendit, id est super inimicos. et rursum hic, qui nunc est uersus inferior, qui inimici sint, declarat, id est omnes docentes. claues enim se caelorum habere profitentur et doctores esse se legis gloriantur. et cum omnia legis testimonia aduentum domini nostri Iesu Christi testentur, super doctores suos propheta 1 dei om. Cp et ante in lege om. C heretici VR 2 mandatatum ex mandatum m. 2 V -4 auctorem — circumciBio om. V 5 -pcederit C 6 dfa R dnS V dominum", + "candidate_score": 0.652249, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_3_5", + "bdc_text": "a pręditoin der Vorlage praeditum ; auch J. J. Simler ( Zürich ZB , Ms S 34 , Nr. 168 ) korrigiert in praedito . comisisti atque diligentissime commendasti .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1708", + "psc_text": "psalmi istius corpore propheta conformat uel ex sua uel ex alterius, quem instituat, persona, cui in fiducia sit, haec de se, quae sobiectasubiecta sunt, praedicare. est autem dignum contueri, qua uerborum diligentia, qua intellegentise absolutione nos in singulis quibusque dictorum generibus propheta confirmet. § 2 Dicit enim in tertiae decimae litterae uersu: quomodo dilexi legem tuam, domine! tota die meditatio est mihi. promptum utique fuerat dixisse: quomodo feci legem tuam! sed quia maius meritum est, amantem aliquid potius agere quam timentem, idcirco ait: utdilexilegemtuam. differt enim longe obsequium amoris a timoris officio; nec habet gratiam uoluntatis necessitatis operatio. non omnia enim ad perfecti obsequii consummationem sibi illa sufficiunt. quae, quamuis opus suum inpleant, tamen, quia coacta sunt, merito plenae gratiae indigent. uult igitur propheta opus suum dilectionis potius quam terroris esse, et ex caritate obsequium suum, non ex metu suscipi. multi ieiunant, dum a nobis obiurgari timent. multi aliquid in", + "candidate_score": 0.649995, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_2_4", + "bdc_text": "res ipsa et benefitium tuum excellens monuerit , qui me viro tanto , deum immortalem , quam felici ingenio , quanta facundia , quanta linguarum disciplinarumque omnium scientiascientia am Rande nachgetragen. a pręditoin der Vorlage praeditum ; auch J. J. Simler ( Zürich ZB , Ms S 34 , Nr. 168 ) korrigiert in praedito .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3031", + "psc_text": "omnium saaculorumsaeculorum, et dominatio tua in omni generatione et progenie. dignus prophetica magniloquentia ordo dictorum est. opera deum confitentur: quam magnificus enim sit, operum et creatunecreaturae magnificentia conSteturconfitetur. sed confitentur et sancti, quibus rex esse dignatur. gloriam regni elocuntur, ne ignorata non desideretur usuris. magnificentiam quoque gloriae regni dei nuntiant, ne desperetur reterusaeterna. dominatus etiam in generationem et generationem ostenditur, ut se dominatui intellegat coaeternaID. atque ita cognitio dei in operibus est, sanctorum officium in doctrina est, prophetheprophetiae usus in prsedicationepraedicatione est, regni gloria in aeternitate dominatus est, dominatus seternitasaeternitas eos necesse est habeat, in quos agatur aeternus. § 17 Atque ad id spebus fidelibus expetendum adhortatio 2 iustitiam tuam R sed cf. p. 833, 32 8 miserator et om. R 12 ipso Re ipse b 18 laudium R cf. Neue Formenl. /, 272 laudum E 19 regnum omnium R cf. Sabatier II, 280 omnium E 20 progeniae R 24", + "candidate_score": 0.649543, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_2_4", + "bdc_text": "res ipsa et benefitium tuum excellens monuerit , qui me viro tanto , deum immortalem , quam felici ingenio , quanta facundia , quanta linguarum disciplinarumque omnium scientiascientia am Rande nachgetragen. a pręditoin der Vorlage praeditum ; auch J. J. Simler ( Zürich ZB , Ms S 34 , Nr. 168 ) korrigiert in praedito .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_533", + "psc_text": "exedit-o R 21 inter auctores et mortis dimid. lin. uacat r morti R pe 22 dispectat V despecta P morte P per tiens R se mori P dl et homo V. homo dominus noster Iesus Christus. qui est benedictus in saecula saeculorum. amen. PSALMUS LIV. In finem in carminibus intellectus Dauid. Inaurire deus orationem meam et ne despexeris deprecationem meam et reliqua. § 1 Superscriptio psalmi sine historia est; tantum: i n finem in hymnis intellectus est. hymnos aliqui translatores costrinostri carmina nuncupauerunt; plerique autem hymnos ex ipsa grsecitatis usurpatione posuerunt. de nomine nihil differt, dummodo res una esse, qusBquae uel in hymnis uel in carminibus significabitur, intellegatur. hoc ergo de psalmo sentiendum est, quod quae hymno eius uel carmine continentur, in finem intel- t legenda sunt: omni intellectu scilicet nostro ad dominum nostrum Iesum Christum, quem apostolus finem legis docuit esse, referendo. § 2 Frequenter autem admonuimus, eam in", + "candidate_score": 0.649095, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_2", + "bdc_text": "res ipsa et benefitium tuum excellens monuerit , qui me viro tanto , deum immortalem , quam felici ingenio , quanta facundia , quanta linguarum disciplinarumque omnium scientiascientia am Rande nachgetragen.", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_47", + "psc_text": "et intellegentia caelestis arcani, quam quis per cognitionem sapientiae consequitur, existit: cum non commemoratis fidei operibus solam doctrinam perfectae de deo cognitionis ostendit. non enim statim omnis scientia in bono opere est; neque rursum omne opus bonum ueram scientiam consequitur. ob quod est et illud, quod in tertio superscriptionum genere est, canticum psalmi, cum bonorum operum efficientise scientiae doctrina coniungitur. prius enim in bonis operibus uiuendum est, ut perfecta possit ea, quae deinceps succedet, diuini sacramenti esse cognitio, secundum id quod dictum est: desiderasti sapientiam? serua mandata, et dominus praestabit tibi eandem. praestat ergo dominus sapientiam his, qui per meritum operum gratiam iutellegentiseintellegentiae 26 Eccles. I, 83. 1 modoa V (f) r modum E psalteri ex psalteriu V 3 cantionis Ed. Basil. (cf. Ps. LXIV cap. 3; 11 cap. 31; LXVII cap. 4; CXLIIIcap. 6) canticum Vr cStatiSis a ymno V consonantis ex consonantes m. 2 V 8 superinecribtionis V", + "candidate_score": 0.639773, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_2", + "bdc_text": "res ipsa et benefitium tuum excellens monuerit , qui me viro tanto , deum immortalem , quam felici ingenio , quanta facundia , quanta linguarum disciplinarumque omnium scientiascientia am Rande nachgetragen.", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3016", + "psc_text": "LXX) cf. Sabatier 11, 278 odn. nimis E. finem magnificentinmagnificentia. ipsius nescit, et aliquam emetiendi se opinionem inmensa magnitudo non patitur. extenta ubique. extenta semper est, hanc habens infinitatis susesuae laudem. ceterum omnem intellegentiam infinitae huius in se qualitatis excedens. § 7 Et quia haec uel inmensar magnitudinis cognitio uel laudatio operum dei non omnium gentium est, quibus a constitutione mundi uita et sensus fuisset futuraque esset, consequenter subiecit: generatio et generatio laudabit opera tua. non utique generationes et generationes, quae et temporibus et gentibus multae atque diuersse sunt, sed generatio, qUfe ab Abraham ccepit, quae per signum circumcisionis deputatur in legem, et generatio, quae renouatur in Christo. quae ex doctrinis propheticis ad fidem euangeliczeeuangelicae iustificationis instruitur. harum igitur generationum proprium est dei opera laudare. § 8 Laudari autem opera dei non alia ratio admonet quam quod omnia ab eo potenter effecta sunt, quia pracooiumpraeconium habeat non aliquid egisse, sed", + "candidate_score": 0.638815, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_14", + "bdc_text": "] Et pietate et eruditione viro praeclaro d. Heinricho Bullingero , patrono suo observando .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1852", + "psc_text": "per obseruantiam legis humanam infirmitatem ad cognitionem et famulatum dei inbuant, quippe ubi castitas, pietas, pudicitia, caritas, ueritas, innocentia, frugalitas et religio mandatur et per quasdam religionum consuetudines hostiarumque diuersitates diuini honoris officium praecipitur, in quibus cum admiratio magna sit pro peccatis oblata hostia et datum pro redemptione animse munus et agnus in sacramento paschae occisus: tamen in his piusplus ex futurorum spe atque doctrina admirationis continetur. haec itaque prophetae huic admirabilia sunt. sed quia per praesentem admirationem futurorum atque aeternorum bonorum exemplaribus admirabilia sunt, perscrutatur ea. non inquirit tantummodo, in quo est rerum absconditarum diligens exquisitio; sed perscrutatur etiam, per adiectionem scilicet diligentioris exquisitionis laborem suum in perscrutatione demonstrans. neque tantummodo perscrutatur, sed perscrutatur ex anima, ad uoluntatis officium animae intentione sociata. 2 ante C profetici ex profeti m. 2 V 4 haec om. V testimonia tua domine pE (sed domine ut in cod. VRC ita in text. sacr.", + "candidate_score": 0.637472, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_14", + "bdc_text": "] Et pietate et eruditione viro praeclaro d. Heinricho Bullingero , patrono suo observando .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1718", + "psc_text": "et ex profeta est m. 2 V 28 docentes te Cpb super uersus r 24 se om. Cp id est om. V 27 seculorum habere C oaelorum habere V caelorum se habere E 99 ihm xpi V.. intellegit, qui unigenitum dei filium in carne uenturum, testimonia. eius meditans, semper expectet. o felix discipuli intellegentia! o doctorum miserabilis inperitia! docentes nesciunt, et intellegunt qui docentur. caret autem propheta uitio iactantire: intellegentiae enim prsestantiampraestantiam unde adeptus esset, ostendit. nam superius ait, quod super inimicos suos prudentior a deo in mandatis eius esset effectus. intellegentia enim omnis ex eo est, qui prudentiorem eum esse constituit. super docentes se ergo intellegit. § 6 Et quia interdum ex naturse diuersitate soleat accidere, ut discipulus prudentior sit magistro, tamen hoc ipsum diligentiae susesuae et studii esse demonstrat. ait enim: super seniores intellexi: quia mandata tua exquisiui. etsuperdocentes intellegit et super seniores intellegit, doctrinae atque intellegentiseintellegentiae suae", + "candidate_score": 0.636406, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_14", + "bdc_text": "] Et pietate et eruditione viro praeclaro d. Heinricho Bullingero , patrono suo observando .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1853", + "psc_text": "per adiectionem scilicet diligentioris exquisitionis laborem suum in perscrutatione demonstrans. neque tantummodo perscrutatur, sed perscrutatur ex anima, ad uoluntatis officium animae intentione sociata. 2 ante C profetici ex profeti m. 2 V 4 haec om. V testimonia tua domine pE (sed domine ut in cod. VRC ita in text. sacr. gr. et lat. abest) 5 scrutata est ea p perscrutata est ea E 6 repperire VR (cf. Neue Formenl. II, 473) 7 huic om. pe antea mirabilia C 8 id in uers. exetmte add. m. 3 R sunt digna ex sunt et obi digna corr. m. 2 V 10 sub testibus ex sub testimonia corr. m. 2 V 11 bumanam ex humanae m. 2 V firmitatS V 12 pietas add. m. 1 V caritas om. pe 18 mandatot. C et om. V per ex et m. 2 V 15 cum add. m. 2 V 16 donatum ex donuatum V 17", + "candidate_score": 0.634232, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_14", + "bdc_text": "] Et pietate et eruditione viro praeclaro d. Heinricho Bullingero , patrono suo observando .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1719", + "psc_text": "esse constituit. super docentes se ergo intellegit. § 6 Et quia interdum ex naturse diuersitate soleat accidere, ut discipulus prudentior sit magistro, tamen hoc ipsum diligentiae susesuae et studii esse demonstrat. ait enim: super seniores intellexi: quia mandata tua exquisiui. etsuperdocentes intellegit et super seniores intellegit, doctrinae atque intellegentiseintellegentiae suae officium cum ipsa temporis antiquitate demonstrans, id est populi ante se anterioris significans aetatomaetatem. in quo utrumque conuenit, ut et antiquior sit et se putet esse doctorem. sed super eum ille intellegit, qui et docetur et iunior est; intellegit uero, quia mandata dei exquisierit, quae doctor, dum se docere credit, ignorat. § 7 Consequens autem est, ut, qui super seniores et doctores intellegit, fructum intellegentiseintellegentiae susesuae reddat, scilicet, ut ea, quae cognita et perfecta habere ccepitcoepit, exerceat. et uideamus, an hoc ipsum in consequentibus sit. ait enim: ab omni uia mala prohibui pedes meos, ut custodiam uerbum tuum. perfecta haec", + "candidate_score": 0.630132, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_14", + "bdc_text": "] Et pietate et eruditione viro praeclaro d. Heinricho Bullingero , patrono suo observando .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1812", + "psc_text": "deinceps frequenter meminimus per hsechaec singularum litterarum quaedamquasdam quasi elementa discendi doctrina nos pietatis, continentise, intellegentiseintellegentiae, fidei et timoris institui, et ut rudem infantiam ad loquendi scientiam, quam et agendi doctrina consequitur, ipsis humanae uocis initiis erudiri: quod ex praesentibus sextae et decimae litterae octo uersibus intellegi licet. propheta enim ex persona sua uniuersos docet, quid uelle, quid agere, quid profiteri unumquemque pro conscientia infirmitatis ac naturae suae utile sit, quid etiam metui, quid caueri, quid emundari oporteat. beatus idem prophetspropheta, qui per misericordiam dei ipse sibi et uniuersis doctor et prospector et emundator et iudex est! certe dignitati eius 1 AOHAUCON et KAO#A(JCO# r KAOHA UCONET KASHAUCON R id Px in m. 2 Y xua?jio>aov id om. Cp 4 consae- 1 pelimur V 5 in sua uoluntate E 8 timet se non Cpb 9 ueterae R ueterem ex uetere m. 2 V 10 exuto ut intellegens V Explicit littera", + "candidate_score": 0.627154, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_14", + "bdc_text": "] Et pietate et eruditione viro praeclaro d. Heinricho Bullingero , patrono suo observando .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1867", + "psc_text": "uero non solum ad poenam, sed etiam ad terrorem, cura dicitur: aspiciens in terram et faciens eam tremere. propheta ergo non solitarium hoc orat, ut in se deus respiciat, sed cum miseratione respiciat: neque cum miseratione tantum, sed secundum iudicium diligentium nomen eius. § 7 Est quidem ex bonitate dei misericordia; sed promerenda est haec a nobis studio innocentiseinnocentiae, ut respiciat in nos, qualiter respexit in Abraham, qualiter in Isaac, qualiter in Iacob, qualiter in Ioseph, qualiter in Iob, qualiter in Moysen. scit enim ad haec misericordisemisericordiae suae opera deum solere respicere, cum dicitur: dominus de caelo respexit in terram, ut audiret gemitum uinculatorum et soluat filios interemptorum, et rursum: et respexit super filios pauperum et non spreuit deprecationem eorum. 9 Exod. XIV, 24. 11 Gen. XVIII, 16. 18 Ps. Cm, 82. 28 Ps. CI, 20. 25 Ibid. 18. 1 per hos R cibos VCpE 2 ita per Cpe animam", + "candidate_score": 0.625095, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1", + "max_score": 0.684442, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_5_7", + "bdc_text": "comisisti atque diligentissime commendasti . Unde spero , deo optimo maximo auxiliante , non mediocrem consecuturum doctrinam . Tantum enim studium in docendo adhibet , ut verbis consequi nequeam .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1046", + "psc_text": "R mutuatam GM 18 diligit deum 0 20 dietorum] sonorum AP R studia PRml 21 factorum imitatione a 22 diligatur Ov, add deus GMN Pmla 23 Sie-adicit om-GM sicut AP adicit R dicit ANPTa subiungit Ov, ef. Explan. ps. 39, c.2 legem tuam MO mandatum tuum, d omine! tota die medit atio mea e s t. diligentis circa studium cognoscendae legis haec uox est, quae instruit perfectionem hominis, quam totus hic psalmus informat. et quoniam maximum mandatum esse n ege cognouit, ut diligamus dominum deum nostrum ex toto corde nostro et ex tota anima nostra, sui imitatione nos quoque quos erudire studet uult esse perfectos dicens: quomodo dilexi mandatum tuum, domine! § 2 hoc ipso caritas crescit affectu, quod ipsum testem aduocat cui munus dilectionis inpenditur nec speciem, sed plenitudinem caritatis tali conuentione testatur. hac usus est Petrus: tu scis, inquit, domine, quia diligo te. sed qui diligit dominmndominum legem", + "candidate_score": 0.684442, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_5_7", + "bdc_text": "comisisti atque diligentissime commendasti . Unde spero , deo optimo maximo auxiliante , non mediocrem consecuturum doctrinam . Tantum enim studium in docendo adhibet , ut verbis consequi nequeam .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1813", + "psc_text": "hi qui perfectiores sunt ipsi adpropinquent deo, sequentis autem ordinis iusti uiri satis habeant, si eorum adpropinquet oratio. cap. 7 § 1 Ex usu autem sermonis nostri consideremus quid sit adpropinquare. constitue magistrum atque discipulum. si discipulus studiosius magistri uel hausit ingenium uel praecepto intendit, ita § 2 ut ad similitudinem operis eius atque doctrinae proxime uideatur accedere, nonne dicere solemus, quod adpropmquauitadpropinquauit magistro r ergo et tu, si imitatorem te praebeas Christi, sicut ille qui ait: imitatores mei estote sicut et ego Christi, si dolum nescias, mendacium oderis, ueritatem sequaris, iustitiam non refugias, diligas castimoniam, adpropinquasti Christo et per Christum deo. ipse est uia qua peruenitur ad patrem, qui apud patrem semper est. ia cap. 8 § 1 Didicimus quid sit adpropinquare orationem, hoc est 'eleuetur actibus nostris'. si eleuas actus tuos, eleuasti orationem tuam. qui nouit leuare manus suas, dirigit orationem suam in conspectu dei, sicut infra legisti:", + "candidate_score": 0.669577, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_4_6", + "bdc_text": "auch J. J. Simler ( Zürich ZB , Ms S 34 , Nr. 168 ) korrigiert in praedito . comisisti atque diligentissime commendasti . Unde spero , deo optimo maximo auxiliante , non mediocrem consecuturum doctrinam .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_736", + "psc_text": "16 § 1 Sed quamuis bonus deus sit, cuius etiam amara plus prosunt —non enim inferuntur ut noceant, sed ut corrigant —, rogatur tamen, ut in bonitate sua doceat nos iustitias suas. considera medicum utilia adponentem medicamenta uulneribus, ea tamen, quae mordeant ulceris uirus, aut certe ferro putrefacta resecantem. § 2 cum m eo ipso sit bonus medicus, quia utilitatem operatur aegroti, et faciat quod prodesse nouerit, tamen, quia aeger dolorem aut 2* Act. 26, 2 5 Act. 26, 27 13 Matth. 7, 17 17*Matth. 7, 17 19*Matth. 7, 11 23 cf. Ps. 118, 68 1 scripturarum ordinem 0 3.5 agryppa P 3 Iudaeis] add. de his l' 4 aput OPml 5 o rex M 6 in quibus] pergit A 7 gratiam conciliare Aav 9 dicatur Ma ammoneatur NO 10 mitiscit Mml mitescat Titi2a intimis (s dd.) M deponat Tm2a 12 possit GmlPmlRml autem dei est Oav 13 euangeliis AR", + "candidate_score": 0.668297, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_6_8", + "bdc_text": "Unde spero , deo optimo maximo auxiliante , non mediocrem consecuturum doctrinam . Tantum enim studium in docendo adhibet , ut verbis consequi nequeam . De quo memorare tibi multa possem , ni me inde negotia literaria , quibus sum undique involutus , abstraherent .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1046", + "psc_text": "R mutuatam GM 18 diligit deum 0 20 dietorum] sonorum AP R studia PRml 21 factorum imitatione a 22 diligatur Ov, add deus GMN Pmla 23 Sie-adicit om-GM sicut AP adicit R dicit ANPTa subiungit Ov, ef. Explan. ps. 39, c.2 legem tuam MO mandatum tuum, d omine! tota die medit atio mea e s t. diligentis circa studium cognoscendae legis haec uox est, quae instruit perfectionem hominis, quam totus hic psalmus informat. et quoniam maximum mandatum esse n ege cognouit, ut diligamus dominum deum nostrum ex toto corde nostro et ex tota anima nostra, sui imitatione nos quoque quos erudire studet uult esse perfectos dicens: quomodo dilexi mandatum tuum, domine! § 2 hoc ipso caritas crescit affectu, quod ipsum testem aduocat cui munus dilectionis inpenditur nec speciem, sed plenitudinem caritatis tali conuentione testatur. hac usus est Petrus: tu scis, inquit, domine, quia diligo te. sed qui diligit dominmndominum legem", + "candidate_score": 0.667206, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_4_6", + "bdc_text": "auch J. J. Simler ( Zürich ZB , Ms S 34 , Nr. 168 ) korrigiert in praedito . comisisti atque diligentissime commendasti . Unde spero , deo optimo maximo auxiliante , non mediocrem consecuturum doctrinam .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1811", + "psc_text": "enim propheta tantus precationem suam petebat corpnralitercorporaliter adpropinquare. nam qui ita putat, utique is deum certo aliquo loco ac sede concludit. ur diffusiorem locum in quo deus sit arbitretur, cum utique inuisibilis ineffabilis inconprehensibilis impleat omnia et diuinitatis ineoin habitet plenitudo. § 2 legi Moysen adpropinquasse cieo, cum legem 5 cf. Ps. 118, 105 15 cf. Ex. 2, 23-25 25 cf. Eph. 4, 10. Col. 1,19 26 cf. Ex. 24,18 1 mihi tribue intellectum v fecit Oml 2 ad deum sanctorum 0 3 et om.A ableuat M 4 commendit M commendat 3 5 ipse dauid post psalmi tr. 0 7 possit AGMOPRml 8 et processu positas v consammatio AmlG 9dirigetGM conspectum Nv, cj. p. 492,18 sqq- 10 illis GM11puri- dlef. A tasque Rm1 peccato—p. 494, 20 postea quaeris desunt tn U fit a deo Nav 13 impior N inprobabilior ex inprobilior ORm2,v uite M est uita Nav autem om.Ta 17", + "candidate_score": 0.666296, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_10", + "bdc_text": "Verum utinam eam mihi facultatem aliquando concedat deus , ut possim hunc animum tui ardentissimum re potius quam verbis declarare .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1502", + "psc_text": "sum uobis. hic est ignis qui ardet ante dominum; nisi enim quis flagrantiam deuotionis adsumpserit, praesentiam domini habere non poterit. accende hunc prius ignem in mentibus tuis, ut Christi tibi lumen effulgeat. § 3 hoc igne urebatur rulms et non exurebatur; urit enim sermo unus, ut corrigat conscientiam peccatoris, non exurit, ut perdat. hic ignis hebetare, hic ignis extinguere materialium saeua flammarum consueuit incendia; denique Hebraei hoc igne succensi fornacis ardentis uaporem nec timere nec sentire potuerunt. merito ergo bonus seruus diligit ignitum domini alloquium quo induitur caritas, quae excludit timorem. cap. 21 § 1 Pulchre autem addidit 'nimis', quia omnis quidem doctor inflammat audientis affectum, sed supra omnes sermo est dei, diuisiones artuum et intima penetrans medullarum. tripliciter ergo describe tibi ignitum alloquium dei, uel quod mundat uel quod accendit uel quod inluminat audientes. ideo ait dominus: 3*Luc. 24, 32 6 cf. I Cor. 3, 12-13 11 loh. 15,", + "candidate_score": 0.663399, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_9_11", + "bdc_text": "Meum tamen erit , quod referre nequeo , perpetuo meminisse , neque tui unquam me capiet oblivio . Verum utinam eam mihi facultatem aliquando concedat deus , ut possim hunc animum tui ardentissimum re potius quam verbis declarare . Vale meque tibi semper quam commendatissimum habeas .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_473", + "psc_text": "me in his? et memorata sunt minima in conspectu tuo, domine, et locutus es pro domo serui tui in longinquo, et infra ait: et nunc, domine meus domine, tu es deus et uerba tua sunt uera et locutus es pro seruo tuo bona haec. et nunc incipe benedicere domum serui tui, ut sim in aeternum in conspectu tuo, quoniam tu, domine meus domine, locutus es; a benedictione tua benedieeturbenedicetur domus serui tui in aeternum —, hoc igitur responso et aliis uocatus Dauid sperare non desinit et propheticae fidei auctoritate conuenit dominum, ut meminerit promissorum suorum quorimiquorum inmemor esse non soleat. § 2 sanctis enim quodcumque spoponderit implere consueuit, nostrarum inmeinorinmemor iniquitatum, suarum non inmemor sponsionum. denique seriptumscriptum est: egosum ego sum, qui deleo iniquitates tuas, et memor non ero; tu autem meDior esto. et iudicemur. uult obliuisci quaecumque minitatus fuerit peccatoribus, si uias aliquando conuertant, uult etiam conueniri, ut, si", + "candidate_score": 0.661165, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_8_10", + "bdc_text": "De quo memorare tibi multa possem , ni me inde negotia literaria , quibus sum undique involutus , abstraherent . Meum tamen erit , quod referre nequeo , perpetuo meminisse , neque tui unquam me capiet oblivio . Verum utinam eam mihi facultatem aliquando concedat deus , ut possim hunc animum tui ardentissimum re potius quam verbis declarare .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_473", + "psc_text": "me in his? et memorata sunt minima in conspectu tuo, domine, et locutus es pro domo serui tui in longinquo, et infra ait: et nunc, domine meus domine, tu es deus et uerba tua sunt uera et locutus es pro seruo tuo bona haec. et nunc incipe benedicere domum serui tui, ut sim in aeternum in conspectu tuo, quoniam tu, domine meus domine, locutus es; a benedictione tua benedieeturbenedicetur domus serui tui in aeternum —, hoc igitur responso et aliis uocatus Dauid sperare non desinit et propheticae fidei auctoritate conuenit dominum, ut meminerit promissorum suorum quorimiquorum inmemor esse non soleat. § 2 sanctis enim quodcumque spoponderit implere consueuit, nostrarum inmeinorinmemor iniquitatum, suarum non inmemor sponsionum. denique seriptumscriptum est: egosum ego sum, qui deleo iniquitates tuas, et memor non ero; tu autem meDior esto. et iudicemur. uult obliuisci quaecumque minitatus fuerit peccatoribus, si uias aliquando conuertant, uult etiam conueniri, ut, si", + "candidate_score": 0.653923, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_1_3", + "bdc_text": "Quod equidem aggredi vix essem ausus , ut scilicet literis frivolis atque ineptis te , virum tam pręstantem , alloquerer , nisiEs kommen am ehesten Grynäus oder Myconius in Frage , durch die Bullinger später wiederholt Informationen über Wirben erhielt , s. oben Anm. 1 . res ipsa et benefitium tuum excellens monuerit , qui me viro tanto , deum immortalem , quam felici ingenio , quanta facundia , quanta linguarum disciplinarumque omnium scientiascientia am Rande nachgetragen. a pręditoin der Vorlage praeditum ;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1063", + "psc_text": "qui in lege meditatur semper dies est et lumen sine defectu, quod nullae tenebrae noctis interpolent. alioquin quomodo neglegentiorem in processu operis declararet quem diligentiorem in ipsis operis sui propheta principiis esse uoluisset? in die ergo meditatur legis et euangelii praedicator. cap. 9 § 1 Et fortasse illi qui nouum non recipiunt testamentum in nocte legerunt et ideo nescierunt neque intellexerunt. unde saluator, ne etiam nos legeremus in tenebris, admonet dicens ambulandum in die, quia non offendat qui in die ambulat; uidet enim gratiam lucis. qui enim ambulat in tenebris, scopulum offensionis incurrit. cap. 10 § 1 Sequitur uersus tertius: super omnes docentes ifte i ntelle x i, quia testimonia tua meditatio mea est. doctrinam profitentur scribae Iudaeorum, quia legem et prophetas ipsi priores habere meruerunt. sed illi profitentur docere, sed non docent. ei autem populo qui ex gentibus eonpetitconpetit dicere: super omnes docentes me inteilexi, quia illi non intellexerunt.", + "candidate_score": 0.652505, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_2", + "bdc_text": "res ipsa et benefitium tuum excellens monuerit , qui me viro tanto , deum immortalem , quam felici ingenio , quanta facundia , quanta linguarum disciplinarumque omnium scientiascientia am Rande nachgetragen.", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_133", + "psc_text": "Christo Iesu, quia in omnibus diuites facti estis in ipso, inomni uerbo et in omni scientia. § 2 in tantum doctrina apostoli Corinthii profecerunt, ut, qui ante non poterant nisi sicut paruuli lac solum bibere, postea in omnibus diuitiis abundarent cognitionis et uerbi. delectabatur ergo Dauid in omnibus diuitiis cognitionis scientiae sapientiae, in omni achtactu bonorum openllnoperum. et si quis nunc intentus diuinis triplicem illam sapientiae hauriat disci- plinam, ϑεωο̰ητιϰήν , ποαϰτιϰήνι, λοϒιϰήν, bono studio percipiendae cognitionis pulchrior erit, exequendae rationalis moralisquedoctrinae gratiam tenens. qui prophetica aenigmata dei spiritu reuelante cognouerit, euangelii altitudinem in operibus et consiliis conprehenderit, apostolici sermonis moralitatem aduerterit, is tamquam in omnibus diues uberem capiet uoluptatem. cap. 33 § 1 Et quia suauis est corporalis uoluptas, ideo non quasi pro gratiae qualitate cum spiritalibus conparatur, sed quasi ad 4 ci. Apoc. 5. 3 6 Ps. 118. 14 12*1 Cor. 1. 4—5 17 cf. I Cor. 3,2", + "candidate_score": 0.651646, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_3_5", + "bdc_text": "a pręditoin der Vorlage praeditum ; auch J. J. Simler ( Zürich ZB , Ms S 34 , Nr. 168 ) korrigiert in praedito . comisisti atque diligentissime commendasti .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_841", + "psc_text": "erudiet PR 24 erudiuit] erudit a 26 nonj et BOII 0 aduocemus R semper ad legem simus adtenti. scriptum est enim: os iusti meditabitur sapientiam et lingua eius loquetur iudicium. hoc in ueteri testamento; audi dicentem et in nouo: prope est uerbum in ore tuo et in corde tuo. § 3 et maxime hanc meditationem sacerdotibus necessariam ostendit aa ntumTitum scnbensscribens, quia debet episcopus ampiectiamplecti eum qui secundum doctrinam est fidelem sermonem, ut potens sit exhortari in doctrina sana et eos qui contradicunt arguere. quod utique sollicitae atque intentae meditationis est, non perfunctoriae lectionis. et ad Timotheum scribens ait: adtende lectioni, exhortationi, doctrinae. lectio enim frequens nec intermissione aliqua destituta doctrinae munus operatur. cap. 40 § 1 Quod autem poscit ut uiuat, frequenter ostendimus huius corporis uitam uerae uitae gratiam non habere, sed illam ueram uitam fore, cuius bona unusquisque sanctorum credit se uidere in terra uiuentium. quod credimus nos", + "candidate_score": 0.651388, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_3_5", + "bdc_text": "a pręditoin der Vorlage praeditum ; auch J. J. Simler ( Zürich ZB , Ms S 34 , Nr. 168 ) korrigiert in praedito . comisisti atque diligentissime commendasti .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_109", + "psc_text": "x3 ex] ab A' artibus. curat medicus aegrotum, sed neglegentia et desidia medici uirus uulneris serpit. quanto igitur melius remoueri huiusmodi meditummedicum, qui tempus terit, cum profectum nullum sentiat uulneratus, ut curandi officium ad eum medieummedicum transferatur, qui maturius possit aegroto sua diligentia subuenire! nonne clementior est, qui repellit nihil proficientem quam qui retinet ad discrimen aegroti? § 2 constitue aliquem praepositum aedificantibus uel etiam texentibus, qui debeat summam operis explicare: utrum is tibi probabiborprobabilior uidetur, si in id diligenter insistat ac, si quem forte incuriosum aduerterit de his qui operantur in domo aliqua construenda, repellat eum, melius credens non acdificarcaedificare quam hiantibus rimis aedificata dissolui, atque aliquem in eius substituat locum, qui cum diligentia aedificet ? similiter etiam textrini praepositum repulsorem neglegentium, ut substituat diligentes, ne longa textrinum corrumpat incuria, non magis probabis quam illum, qui desides in sua neglegentia perseuerarcperseuerare patiatur? cap. 23 § 1 Transi nunrnunc ad", + "candidate_score": 0.648377, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_2_4", + "bdc_text": "res ipsa et benefitium tuum excellens monuerit , qui me viro tanto , deum immortalem , quam felici ingenio , quanta facundia , quanta linguarum disciplinarumque omnium scientiascientia am Rande nachgetragen. a pręditoin der Vorlage praeditum ; auch J. J. Simler ( Zürich ZB , Ms S 34 , Nr. 168 ) korrigiert in praedito .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_133", + "psc_text": "Christo Iesu, quia in omnibus diuites facti estis in ipso, inomni uerbo et in omni scientia. § 2 in tantum doctrina apostoli Corinthii profecerunt, ut, qui ante non poterant nisi sicut paruuli lac solum bibere, postea in omnibus diuitiis abundarent cognitionis et uerbi. delectabatur ergo Dauid in omnibus diuitiis cognitionis scientiae sapientiae, in omni achtactu bonorum openllnoperum. et si quis nunc intentus diuinis triplicem illam sapientiae hauriat disci- plinam, ϑεωο̰ητιϰήν , ποαϰτιϰήνι, λοϒιϰήν, bono studio percipiendae cognitionis pulchrior erit, exequendae rationalis moralisquedoctrinae gratiam tenens. qui prophetica aenigmata dei spiritu reuelante cognouerit, euangelii altitudinem in operibus et consiliis conprehenderit, apostolici sermonis moralitatem aduerterit, is tamquam in omnibus diues uberem capiet uoluptatem. cap. 33 § 1 Et quia suauis est corporalis uoluptas, ideo non quasi pro gratiae qualitate cum spiritalibus conparatur, sed quasi ad 4 ci. Apoc. 5. 3 6 Ps. 118. 14 12*1 Cor. 1. 4—5 17 cf. I Cor. 3,2", + "candidate_score": 0.646903, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_4", + "bdc_text": "auch J. J. Simler ( Zürich ZB , Ms S 34 , Nr. 168 ) korrigiert in praedito .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_811", + "psc_text": "Plin. Nat. hist. 8,34 2 cf. Piin. Nat. hist. 8, 21. Solin. 27 9 cf. Mattli. 9. 20-22 10 cf. Luc. 9.38.43 18 cf. Luc. 7, 37—38 1 xiidendum GMXPR (du in ras.m2) a prior Mm2X 2 si om.O 3 prior uiderit Nav alligatur AmlGXR alligatos Am2Pml 4 necare 0 6 pr. uei om.O 7 alter alterum AA av 8 uiri iusti 0 repletur Miu2 est] et 0,om.JI 9 alt. et] ut AR 11 auriret Nm1Pm1 12set Rml quod] quid ORav 13 uidet] uidit MPmlRml non patrimonio (om. in) A 14 ihaquam Aml 16 eius] add. potuerit a 17 prospexerit AR 18 audiuimus ORv iustum om.0 uedere JIml 19 farisaei AR et ingressa est om.0 20 ungaendo Rml imitatores illius 0 namque] quia a 21 ecclesiae Mm2XPTa figuram GXPTa sic ergo ubi P 22 festinamus N 23 uirum em-P uideas] add. eum Oav 25 paupeiem) in paupere a paupere, de", + "candidate_score": 0.626936, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_14", + "bdc_text": "] Et pietate et eruditione viro praeclaro d. Heinricho Bullingero , patrono suo observando .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_841", + "psc_text": "erudiet PR 24 erudiuit] erudit a 26 nonj et BOII 0 aduocemus R semper ad legem simus adtenti. scriptum est enim: os iusti meditabitur sapientiam et lingua eius loquetur iudicium. hoc in ueteri testamento; audi dicentem et in nouo: prope est uerbum in ore tuo et in corde tuo. § 3 et maxime hanc meditationem sacerdotibus necessariam ostendit aa ntumTitum scnbensscribens, quia debet episcopus ampiectiamplecti eum qui secundum doctrinam est fidelem sermonem, ut potens sit exhortari in doctrina sana et eos qui contradicunt arguere. quod utique sollicitae atque intentae meditationis est, non perfunctoriae lectionis. et ad Timotheum scribens ait: adtende lectioni, exhortationi, doctrinae. lectio enim frequens nec intermissione aliqua destituta doctrinae munus operatur. cap. 40 § 1 Quod autem poscit ut uiuat, frequenter ostendimus huius corporis uitam uerae uitae gratiam non habere, sed illam ueram uitam fore, cuius bona unusquisque sanctorum credit se uidere in terra uiuentium. quod credimus nos", + "candidate_score": 0.625861, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_9", + "bdc_text": "Meum tamen erit , quod referre nequeo , perpetuo meminisse , neque tui unquam me capiet oblivio .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_473", + "psc_text": "me in his? et memorata sunt minima in conspectu tuo, domine, et locutus es pro domo serui tui in longinquo, et infra ait: et nunc, domine meus domine, tu es deus et uerba tua sunt uera et locutus es pro seruo tuo bona haec. et nunc incipe benedicere domum serui tui, ut sim in aeternum in conspectu tuo, quoniam tu, domine meus domine, locutus es; a benedictione tua benedieeturbenedicetur domus serui tui in aeternum —, hoc igitur responso et aliis uocatus Dauid sperare non desinit et propheticae fidei auctoritate conuenit dominum, ut meminerit promissorum suorum quorimiquorum inmemor esse non soleat. § 2 sanctis enim quodcumque spoponderit implere consueuit, nostrarum inmeinorinmemor iniquitatum, suarum non inmemor sponsionum. denique seriptumscriptum est: egosum ego sum, qui deleo iniquitates tuas, et memor non ero; tu autem meDior esto. et iudicemur. uult obliuisci quaecumque minitatus fuerit peccatoribus, si uias aliquando conuertant, uult etiam conueniri, ut, si", + "candidate_score": 0.624409, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Commentarius-in-Ecclesiasten", + "max_score": 0.683833, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_8_10", + "bdc_text": "De quo memorare tibi multa possem , ni me inde negotia literaria , quibus sum undique involutus , abstraherent . Meum tamen erit , quod referre nequeo , perpetuo meminisse , neque tui unquam me capiet oblivio . Verum utinam eam mihi facultatem aliquando concedat deus , ut possim hunc animum tui ardentissimum re potius quam verbis declarare .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Commentarius-in-Ecclesiasten_window_145", + "psc_text": "Quoniam, non multum recordabitur dierum vitae suae. Avocat quippe eum Deus in laetitia cordis sui: non erit in tristitia, non cogitatione vexabitur, abductus laetitia et voluptate praesenti. Sed melius est juxta Apostolum (I Cor. X, 3), spiritualem escam et spiritualem potum a Deo datum intelligi, et videre bonitatem in omni labore suo, quia ingenti labore et studio vera possumus contemplari bona. Et haec est pars nostra, ut in nostro studio et labore laetemur. Quod licet bonum sit, tamen, donec Christus manifestetur vita nostra, nec dum plene bonum est. Et ideo non multum recordabitur Deus dierum vitae nostrae. Notandum quoque, quod hic περισπασμός in meliori parte accipitur pro occupatione spiritualis veraeque laetitiae. (Cap. VI.) Est malum, quod vidi sub sole, et frequens apud homines. Vir cui dedit 433 Deus divitias, et substantiam, et gloriam, et nihil deest animae ejus ex omnibus, quae desideravit, et non dedit ei Deus potestatem, ut manducaret", + "candidate_score": 0.683833, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_9_11", + "bdc_text": "Meum tamen erit , quod referre nequeo , perpetuo meminisse , neque tui unquam me capiet oblivio . Verum utinam eam mihi facultatem aliquando concedat deus , ut possim hunc animum tui ardentissimum re potius quam verbis declarare . Vale meque tibi semper quam commendatissimum habeas .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Commentarius-in-Ecclesiasten_window_145", + "psc_text": "Quoniam, non multum recordabitur dierum vitae suae. Avocat quippe eum Deus in laetitia cordis sui: non erit in tristitia, non cogitatione vexabitur, abductus laetitia et voluptate praesenti. Sed melius est juxta Apostolum (I Cor. X, 3), spiritualem escam et spiritualem potum a Deo datum intelligi, et videre bonitatem in omni labore suo, quia ingenti labore et studio vera possumus contemplari bona. Et haec est pars nostra, ut in nostro studio et labore laetemur. Quod licet bonum sit, tamen, donec Christus manifestetur vita nostra, nec dum plene bonum est. Et ideo non multum recordabitur Deus dierum vitae nostrae. Notandum quoque, quod hic περισπασμός in meliori parte accipitur pro occupatione spiritualis veraeque laetitiae. (Cap. VI.) Est malum, quod vidi sub sole, et frequens apud homines. Vir cui dedit 433 Deus divitias, et substantiam, et gloriam, et nihil deest animae ejus ex omnibus, quae desideravit, et non dedit ei Deus potestatem, ut manducaret", + "candidate_score": 0.67248, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf030", + "work_id": "stoa0171.stoa008.opp-lat1", + "max_score": 0.683446, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_5_7", + "bdc_text": "comisisti atque diligentissime commendasti . Unde spero , deo optimo maximo auxiliante , non mediocrem consecuturum doctrinam . Tantum enim studium in docendo adhibet , ut verbis consequi nequeam .", + "psc_chunk_id": "stoa0171.stoa008.opp-lat1_window_177", + "psc_text": "Superest respondere etiam iis qui putant inconueniens fuisse nec habere rationem ut deus mortali corpore indueretur, ut hominibus subiectus esset, ut contumelias sustineret, cruciatus etiam mortemque pateretur. § 2 dicam quod sentio et rem inmensam paucis ut potero substringam. qui aliquid docet, debet, ut opinor, facere ipse quae docet, ut cogat homines optemperare. nam si non fecerit, praeceptis suis fidem derogabit. § 3 exemplis igitur opus est, ut ea quae praecipiuntur habeant firmitatem, et si quis contumax extiterit ac dixerit non posse fieri, praeceptor illum praesenti opere conuincat. non potest ergo perfecta esse doctrina, cum uerbis tantum traditur, sed tum perfecta est, cum factis adimpletur. § 4 Christus itaque cum doctor uirtutis ad homines mitteretur, utique, ut doctrina eius perfecta esset, et docere et facere debuerat. sed si corpus hominis non induisset, non posset facere quae INSTITUTIONES 1 (prophetas) - 4] IV 29, 10—12. 4-9] IV 29, 1-4. 8 s.", + "candidate_score": 0.683446, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.682455, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_10_12", + "bdc_text": "Verum utinam eam mihi facultatem aliquando concedat deus , ut possim hunc animum tui ardentissimum re potius quam verbis declarare . Vale meque tibi semper quam commendatissimum habeas . Datum Basileę , anno etc. 1533 Melchior Virbius tuus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_257", + "psc_text": "Licenti, ad Christum posse incitari, jam a pueris ad studia veritatis et sapientiae, quod utrumque vere est Christus, et omnis boni summum bonum venerabilis Augustini spiritu et ore flammatum. Qui si parum apud te pro te valuit, quid ego tanto intervallo posterior, et omnium illius opum pauper, efficiam? Sed quia et illius facultatis potentia, et tui ingenii humanitate confisus, pleniora atque majora in te spero elaborata quam elaboranda, ausus sum hiscere duplici gratia, ut et illi viro debita charitate compararer in sollicitudine tui, et inter eos qui salutem tuam diligunt, vel contestato numerarer affectu. Nam effectus in tui perfectione palmam Augustino potissimum destinatam scio. Vereor, fili, ne aures tuas asperitate temerarii sermonis offenderim, et per aures animo etiam tuo taedii mei vulnus intulerim. Sed in mentem venit epistola tua, qua te musicis familiarem modis intellexi: a quo studio ego aevi quondam tui non abhorrui. Itaque mihi ad tuam mentem, si", + "candidate_score": 0.682455, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_10_12", + "bdc_text": "Verum utinam eam mihi facultatem aliquando concedat deus , ut possim hunc animum tui ardentissimum re potius quam verbis declarare . Vale meque tibi semper quam commendatissimum habeas . Datum Basileę , anno etc. 1533 Melchior Virbius tuus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", + "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", + "candidate_score": 0.679444, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_5_7", + "bdc_text": "comisisti atque diligentissime commendasti . Unde spero , deo optimo maximo auxiliante , non mediocrem consecuturum doctrinam . Tantum enim studium in docendo adhibet , ut verbis consequi nequeam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.677085, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_5_7", + "bdc_text": "comisisti atque diligentissime commendasti . Unde spero , deo optimo maximo auxiliante , non mediocrem consecuturum doctrinam . Tantum enim studium in docendo adhibet , ut verbis consequi nequeam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4250", + "psc_text": "perficiendus, domina eximia, meritoque honorabilis in Christo ac suscipienda filia. Equidem etiam in iis rebus quas utcumque scio, magis te cupio esse scientem, quam scientiae nostrae indigentem. Neque enim, ut quod scimus doceamus, aliorum ignorantiam optare debemus: multo quippe melius omnes sumus docibiles Deo; quod utique in illa superna patria, cum in nobis completum fuerit quod promissum est, perficietur, ut non dicat homo proximo suo, Cognosce Dominum: omnes enim cognoscent eum, sicut scriptum est, a minore usque ad majorem eorum (Jerem. XXXI, 34). Et sollicitissime cavendum est in docendo superbiae vitium, quod in discendo non ita est. Unde et sancta Scriptura nos admonet, dicens: Sit omnis homo velox ad audiendum, tardus autem ad loquendum (Jacobi I, 19): et ille in Psalmo ait, Auditui meo dabis exsultationem et laetitiam; continuoque subjecit, Et exsultabunt ossa humiliata (Psal. L, 10). Vidit enim in audiendo facillime servari humilitatem, quae difficilis est in docendo; quoniam", + "candidate_score": 0.675432, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_4_6", + "bdc_text": "auch J. J. Simler ( Zürich ZB , Ms S 34 , Nr. 168 ) korrigiert in praedito . comisisti atque diligentissime commendasti . Unde spero , deo optimo maximo auxiliante , non mediocrem consecuturum doctrinam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", + "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", + "candidate_score": 0.674476, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_10_12", + "bdc_text": "Verum utinam eam mihi facultatem aliquando concedat deus , ut possim hunc animum tui ardentissimum re potius quam verbis declarare . Vale meque tibi semper quam commendatissimum habeas . Datum Basileę , anno etc. 1533 Melchior Virbius tuus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.673304, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_9_11", + "bdc_text": "Meum tamen erit , quod referre nequeo , perpetuo meminisse , neque tui unquam me capiet oblivio . Verum utinam eam mihi facultatem aliquando concedat deus , ut possim hunc animum tui ardentissimum re potius quam verbis declarare . Vale meque tibi semper quam commendatissimum habeas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2168", + "psc_text": "Memor debiti quod ex tua petitione et mea promissione factum est, religiosa famula Dei Paulina, persolutionis quoque ejus negligens esse non debui. Cum enim petivisses ut de invisibili Deo, utrum per oculos corporeos possit videri, prolixe aliquid copioseque ad te scriberem, negare non potui, ne sanctum tuum studium offenderem; sed promissum distuli, sive propter alias occupationes meas, sive quod a me id flagitaretur, unde aliquanto diutius cogitari oportebat. Sed cum tanta res esset quae, cogitando non tam quid de ea sentiendum dicendumve esset, quam quonam modo persuadendum iis qui diversa sentirent, fieret difficilior; finem aliquando dilationi adhibendum putavi, sperans divinum adjutorium magis mihi scribenti quam differenti adfuturum. Quamobrem primum mihi videtur plus valere in hac inquisitione vivendi quam loquendi modum. Nam qui didicerunt a Domino Jesu Christo mites esse et humiles corde (Matth. XXI, 29), plus cogitando et orando proficiunt, quam legendo et audiendo. Nec ideo tamen agere partes suas", + "candidate_score": 0.671313, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_4_6", + "bdc_text": "auch J. J. Simler ( Zürich ZB , Ms S 34 , Nr. 168 ) korrigiert in praedito . comisisti atque diligentissime commendasti . Unde spero , deo optimo maximo auxiliante , non mediocrem consecuturum doctrinam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4250", + "psc_text": "perficiendus, domina eximia, meritoque honorabilis in Christo ac suscipienda filia. Equidem etiam in iis rebus quas utcumque scio, magis te cupio esse scientem, quam scientiae nostrae indigentem. Neque enim, ut quod scimus doceamus, aliorum ignorantiam optare debemus: multo quippe melius omnes sumus docibiles Deo; quod utique in illa superna patria, cum in nobis completum fuerit quod promissum est, perficietur, ut non dicat homo proximo suo, Cognosce Dominum: omnes enim cognoscent eum, sicut scriptum est, a minore usque ad majorem eorum (Jerem. XXXI, 34). Et sollicitissime cavendum est in docendo superbiae vitium, quod in discendo non ita est. Unde et sancta Scriptura nos admonet, dicens: Sit omnis homo velox ad audiendum, tardus autem ad loquendum (Jacobi I, 19): et ille in Psalmo ait, Auditui meo dabis exsultationem et laetitiam; continuoque subjecit, Et exsultabunt ossa humiliata (Psal. L, 10). Vidit enim in audiendo facillime servari humilitatem, quae difficilis est in docendo; quoniam", + "candidate_score": 0.671094, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_10_12", + "bdc_text": "Verum utinam eam mihi facultatem aliquando concedat deus , ut possim hunc animum tui ardentissimum re potius quam verbis declarare . Vale meque tibi semper quam commendatissimum habeas . Datum Basileę , anno etc. 1533 Melchior Virbius tuus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.670068, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_10_12", + "bdc_text": "Verum utinam eam mihi facultatem aliquando concedat deus , ut possim hunc animum tui ardentissimum re potius quam verbis declarare . Vale meque tibi semper quam commendatissimum habeas . Datum Basileę , anno etc. 1533 Melchior Virbius tuus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3904", + "psc_text": "ad sectionem, quod habuerit perseverantem tumorem. Gratia Dei et pax Domini nostri Jesu Christi coronet te in omni tempore, et ambulantem de virtute in virtutem glorificet in aeternum, domine papa beatissime, ineffabiliter mirabilis, incomparabiliter honorande, praestantissime patrone. EPISTOLA CCXXVI. Hilarius Augustino, de eodem argumento. Domino beatissimo ac toto affectu desiderando, et multum in Christo suscipiendo patri AUGUSTINO, HILARIUS. 1. Si cessantibus contradicentium quaestionibus gratae sunt plerumque studiosorum inquisitiones, ut etiam illa quae absque periculo ignorarentur, ediscant; arbitror gratiorem fore sedulitatem nostrae relationis, quae dum indicat secundum quorumdam prosecutiones quaedam adversantia veritati, non tam sibi quam illis qui turbantur et turbant, per consilium sanctitatis tuae satagit provideri, domine beatissime ac toto affectu desiderande, et multum in Christo suscipiende pater. 2. Haec sunt itaque quae Massiliae, vel aliis etiam locis in Gallia ventilantur. Novum et inutile esse praedicationi quod quidam secundum propositum eligendi dicantur, ut id nec arripere valeant nec tenere, nisi", + "candidate_score": 0.669522, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_10", + "bdc_text": "Verum utinam eam mihi facultatem aliquando concedat deus , ut possim hunc animum tui ardentissimum re potius quam verbis declarare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1643", + "psc_text": "per gladium passio vel tribulatio perstaret? Itaque hoc scire cupio, quid ad Mariam pertineret, ut revelarentur multorum cordium cogitationes; aut ubi apparuit quia ex eo quod animam ejus, sive carnalis in ferro, sive spiritualis gladius in verbo Dei pertransivit, exinde multorum cordium cogitationes revelatae sunt. Expone ergo hanc maxime de verbis Simeonis clausulam mihi, quia lucere non dubito sanctae animae tuae, quae de interioris oculi puritate meruit illuminationem Spiritus sancti, per quem scrutari et inspicere possit etiam alta Dei. Deus misereatur mei per orationes tuas, et illuminet vultum suum super me per lucernam verbi tui, sancte domine, beatissime frater in Domino Christo unanime, magister meus in fide veritatis, et susceptor meus in visceribus charitatis. EPISTOLA CXXII. Augustinus clero et populo Hipponensi excusat absentiam suam, adhortans ut in sublevandis pauperibus solito sint alacriores, ob afflictiones temporarias. Dilectissimis fratribus conclericis et universae plebi, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. In primis peto charitatem", + "candidate_score": 0.668064, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_2", + "bdc_text": "res ipsa et benefitium tuum excellens monuerit , qui me viro tanto , deum immortalem , quam felici ingenio , quanta facundia , quanta linguarum disciplinarumque omnium scientiascientia am Rande nachgetragen.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2728", + "psc_text": "Deo: Qui profert numerose saeculum. Unde musica, id est scientia sensusve bene modulandi, ad admonitionem magnae rei, etiam mortalibus rationales habentibus animas Dei largitate concessa est. Unde si homo faciendi carminis artifex novit quas quibus moras vocibus tribuat, ut illud quod canitur decedentibus ac succedentibus sonis pulcherrime currat ac transeat; quanto magis Deus, cujus sapientia, per quam fecit omnia, longe omnibus artibus praeferenda est, nulla in naturis nascentibus et occidentibus temporum spatia, quae tanquam syllabae ac verba ad particulas hujus saeculi pertinent, in hoc labentium rerum tanquam mirabili cantico, vel brevius, vel productius, quam modulatio praecognita et praefinita deposcit, praeterire permittit! Hoc cum etiam de arboris folio dixerim, et de nostrorum numero capillorum; quanto magis de hominis ortu et occasu, cujus temporalis vita brevius productiusve non tenditur, quam Deus dispositor temporum novit universitatis moderamini consonare! 14. Id etiam quod aiunt, omne quod in tempore coepit esse, immortale esse non posse;", + "candidate_score": 0.666009, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_1_3", + "bdc_text": "Quod equidem aggredi vix essem ausus , ut scilicet literis frivolis atque ineptis te , virum tam pręstantem , alloquerer , nisiEs kommen am ehesten Grynäus oder Myconius in Frage , durch die Bullinger später wiederholt Informationen über Wirben erhielt , s. oben Anm. 1 . res ipsa et benefitium tuum excellens monuerit , qui me viro tanto , deum immortalem , quam felici ingenio , quanta facundia , quanta linguarum disciplinarumque omnium scientiascientia am Rande nachgetragen. a pręditoin der Vorlage praeditum ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1816", + "psc_text": "sententiae auctoritatem secutus, quae nullam ad perdiscendum abundare credit aetatem. Neque immerito sapiens, prudentiae studia nullis terminis, neque fine conclusit, quando primordiis suis remota virtus nunquam adeo reseratur adeuntibus, ut omnis protinus ad agnitionem patescat. Domine vere sancte, ac merito venerabilis pater, est operae pretium cognoscere habitam inter nos proxime confabulationem. Quibusdam amicorum conventibus aderamus, frequentes proferebantur illic pro ingeniis studisque sententiae. Erat tamen sermo rhetorica partitio: apud agnoscentem loquor; nam etiam ista paulo ante docuisti. Adstruebatur quid esset inventio, quae inventionis acrimonia, quantus disponendi labor, quae translationis gratia, quae iconismatum pulchritudo, et pro ingenio naturaque materiae apposita etiam dicendi facultas. Alii rursus poeticam elevabant faventes. Ne hanc quidem eloquentiae partem tacitam aut inhonoram relinquis, ut convenienter poeta dixerit: Inter victrices hederam tibi serpere lauros. (Virg. Bucol. ecl. 8.) Dicebatur ergo quantus oeconomiae esset ornatus, quae metaphorarum venustas, quanta in comparatione sublimitas; jam leves enodesque versus, atque, ut ita dixerim,", + "candidate_score": 0.664933, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_2_4", + "bdc_text": "res ipsa et benefitium tuum excellens monuerit , qui me viro tanto , deum immortalem , quam felici ingenio , quanta facundia , quanta linguarum disciplinarumque omnium scientiascientia am Rande nachgetragen. a pręditoin der Vorlage praeditum ; auch J. J. Simler ( Zürich ZB , Ms S 34 , Nr. 168 ) korrigiert in praedito .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2728", + "psc_text": "Deo: Qui profert numerose saeculum. Unde musica, id est scientia sensusve bene modulandi, ad admonitionem magnae rei, etiam mortalibus rationales habentibus animas Dei largitate concessa est. Unde si homo faciendi carminis artifex novit quas quibus moras vocibus tribuat, ut illud quod canitur decedentibus ac succedentibus sonis pulcherrime currat ac transeat; quanto magis Deus, cujus sapientia, per quam fecit omnia, longe omnibus artibus praeferenda est, nulla in naturis nascentibus et occidentibus temporum spatia, quae tanquam syllabae ac verba ad particulas hujus saeculi pertinent, in hoc labentium rerum tanquam mirabili cantico, vel brevius, vel productius, quam modulatio praecognita et praefinita deposcit, praeterire permittit! Hoc cum etiam de arboris folio dixerim, et de nostrorum numero capillorum; quanto magis de hominis ortu et occasu, cujus temporalis vita brevius productiusve non tenditur, quam Deus dispositor temporum novit universitatis moderamini consonare! 14. Id etiam quod aiunt, omne quod in tempore coepit esse, immortale esse non posse;", + "candidate_score": 0.660175, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_9_11", + "bdc_text": "Meum tamen erit , quod referre nequeo , perpetuo meminisse , neque tui unquam me capiet oblivio . Verum utinam eam mihi facultatem aliquando concedat deus , ut possim hunc animum tui ardentissimum re potius quam verbis declarare . Vale meque tibi semper quam commendatissimum habeas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.659558, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_6_8", + "bdc_text": "Unde spero , deo optimo maximo auxiliante , non mediocrem consecuturum doctrinam . Tantum enim studium in docendo adhibet , ut verbis consequi nequeam . De quo memorare tibi multa possem , ni me inde negotia literaria , quibus sum undique involutus , abstraherent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2793", + "psc_text": "ne homo, qui cum in uno offenderit fit omnium reus, in multis offendendo ( quia in multis offendimus omnes ) propter magnum aggerem reatus sui minutatim collectum, ad tribunal tanti judicis perveniat, et eam quam non fecit, misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. 21. Multa dixi, quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec, quae tamen approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet; nam quali eloquio explicata sint, non nimis curo; si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere", + "candidate_score": 0.657622, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_7_9", + "bdc_text": "Tantum enim studium in docendo adhibet , ut verbis consequi nequeam . De quo memorare tibi multa possem , ni me inde negotia literaria , quibus sum undique involutus , abstraherent . Meum tamen erit , quod referre nequeo , perpetuo meminisse , neque tui unquam me capiet oblivio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2793", + "psc_text": "ne homo, qui cum in uno offenderit fit omnium reus, in multis offendendo ( quia in multis offendimus omnes ) propter magnum aggerem reatus sui minutatim collectum, ad tribunal tanti judicis perveniat, et eam quam non fecit, misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. 21. Multa dixi, quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec, quae tamen approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet; nam quali eloquio explicata sint, non nimis curo; si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere", + "candidate_score": 0.656669, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_8_10", + "bdc_text": "De quo memorare tibi multa possem , ni me inde negotia literaria , quibus sum undique involutus , abstraherent . Meum tamen erit , quod referre nequeo , perpetuo meminisse , neque tui unquam me capiet oblivio . Verum utinam eam mihi facultatem aliquando concedat deus , ut possim hunc animum tui ardentissimum re potius quam verbis declarare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2168", + "psc_text": "Memor debiti quod ex tua petitione et mea promissione factum est, religiosa famula Dei Paulina, persolutionis quoque ejus negligens esse non debui. Cum enim petivisses ut de invisibili Deo, utrum per oculos corporeos possit videri, prolixe aliquid copioseque ad te scriberem, negare non potui, ne sanctum tuum studium offenderem; sed promissum distuli, sive propter alias occupationes meas, sive quod a me id flagitaretur, unde aliquanto diutius cogitari oportebat. Sed cum tanta res esset quae, cogitando non tam quid de ea sentiendum dicendumve esset, quam quonam modo persuadendum iis qui diversa sentirent, fieret difficilior; finem aliquando dilationi adhibendum putavi, sperans divinum adjutorium magis mihi scribenti quam differenti adfuturum. Quamobrem primum mihi videtur plus valere in hac inquisitione vivendi quam loquendi modum. Nam qui didicerunt a Domino Jesu Christo mites esse et humiles corde (Matth. XXI, 29), plus cogitando et orando proficiunt, quam legendo et audiendo. Nec ideo tamen agere partes suas", + "candidate_score": 0.653612, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_7_9", + "bdc_text": "Tantum enim studium in docendo adhibet , ut verbis consequi nequeam . De quo memorare tibi multa possem , ni me inde negotia literaria , quibus sum undique involutus , abstraherent . Meum tamen erit , quod referre nequeo , perpetuo meminisse , neque tui unquam me capiet oblivio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3970", + "psc_text": "indicari verbis non potest. Et ego quidem parum eloquor, etsi multum loquar: sed nulli eloquenti omnino concesserim, ut qualicumque et quantacumque epistola sua affectum explicet, quem fecit in mente tua, quod non possum ego, etsi eum possit ita in animo meo videre sicut ego. Restat ergo sic tibi indicare quod scire voluisti, ut in verbis meis, et quod non indicant, sentias. Quid igitur dicam, nisi delectatum me esse litteris tuis, delectatum valde? Repetitio verbi hujus, non est repetitio, sed quasi perpetua dictio: quia fieri non posset, ut semper diceretur, ideo factum est ut saltem repeteretur; sic enim fortasse dici potest. 2. Hic si quaerat aliquis, quid me tandem in tuis tam valde litteris delectaverit; utrum eloquium? respondebo, Non: et ille forsitan respondebit, Ergo laudes tuae; sed de his quoque respondebo, Non: nec ideo, quia non sint ista in illa epistola; nam et eloquium ibi tantum est, ut et optimo te", + "candidate_score": 0.642657, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_7_9", + "bdc_text": "Tantum enim studium in docendo adhibet , ut verbis consequi nequeam . De quo memorare tibi multa possem , ni me inde negotia literaria , quibus sum undique involutus , abstraherent . Meum tamen erit , quod referre nequeo , perpetuo meminisse , neque tui unquam me capiet oblivio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_22", + "psc_text": "me docere. His autem litteris respondebis, cum de phantasia et memoria subtilius aliquid disputaris. Mihi enim ita videtur, quod quamvis non omnis phantasia cum memoria sit, omnis tamen memoria sine phantasia esse non possit. Sed dicis: Quid, cum recordamur nos intellexisse, aut cogitasse aliquid? Contra haec ego respondeo, et dico propterea hoc evenisse, quia cum intelleximus vel cogitavimus corporeum ac temporale aliquid, genuimus quod ad phantasiam pertinet: nam aut verba intellectui cogitationibusque nostris adjunximus, quae verba sine tempore non sunt, et ad sensum vel phantasiam pertinent: aut tale aliquid intellectus noster cogitatione passus est, quod in animo phantastico memoriam facere potuisset. Haec ego inconsiderate ac perturbate, ut soleo, dixi: tu explorabis, et falso rejecto, veritatem in litteris conferes. 2. Audi aliud: cur, quaeso te, non a se potius quam a sensu phantasiam habere omnes imagines dicimus? Potest enim, quemadmodum animus intellectualis ad intelligibilia sua videnda a sensu admonetur potius quam", + "candidate_score": 0.642081, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_11_13", + "bdc_text": "Vale meque tibi semper quam commendatissimum habeas . Datum Basileę , anno etc. 1533 Melchior Virbius tuus . [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1798", + "psc_text": "ne capiamur, alia sic ferimus ne frangamur, et secundum praecepta divina in omnibus gratias agimus ei, de quo dicimus: Benedicam Dominum in omni tempore; semper laus ejus in ore meo (Psal. XXXIII, 2); et, Bonum est mihi quod humiliasti me, ut discam justificationes tuas (Psal. CXVIII, 71). Neque enim revera, si fallacis prosperitatis semper hic tranquillitas arrideret, anima humana portum illum verae certaeque securitatis appeteret, domina insignis et merito illustris, et praestantissima filia. Reddens itaque debitum Praestantiae tuae salutationis obsequium, agensque gratias quod salutis nostrae religiosissimam curam geris, posco tibi a Domino futurae vitae praemia, praesentisque solaria; omniumque vestrum, in quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis", + "candidate_score": 0.641064, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_1", + "bdc_text": "Quod equidem aggredi vix essem ausus , ut scilicet literis frivolis atque ineptis te , virum tam pręstantem , alloquerer , nisiEs kommen am ehesten Grynäus oder Myconius in Frage , durch die Bullinger später wiederholt Informationen über Wirben erhielt , s. oben Anm. 1 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2703", + "psc_text": "infelicius, quam corpora barbaricus gladius, trucidarunt. Nam inde ad nos usque ab oceani littore properavit, fama excitus quod a me posset de his quae scire vellet, quidquid vellet audire. Neque nullum cepit adventus sui fructum. Primo, ne de me multum famae crederet: deinde docui hominem quod potui; quod autem non potui, unde discere posset, admonui, atque ut ad te iret hortatus sum. Qua in re consilium vel praeceptum meum cum libenter et obedienter acciperet, rogavi eum ut abs te veniens, per nos ad propria remearet. Quam ejus pollicitationem tenens, occasionem mihi credidi a Domino esse concessam, qua tibi scriberem de his quae per te scire cupio. Quaerebam enim quem ad te mitterem, nec mihi facile occurrebat idonens, et fide agendi, et alacritate obediendi, et exercitatione peregrinandi. Ubi ergo istum juvenem expertus sum, eum ipsum esse qualem a Domino petebam, dubitare non potui. CAPUT II. 3. Accipe igitur quae mihi, peto,", + "candidate_score": 0.637672, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_7", + "bdc_text": "Tantum enim studium in docendo adhibet , ut verbis consequi nequeam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2793", + "psc_text": "ne homo, qui cum in uno offenderit fit omnium reus, in multis offendendo ( quia in multis offendimus omnes ) propter magnum aggerem reatus sui minutatim collectum, ad tribunal tanti judicis perveniat, et eam quam non fecit, misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. 21. Multa dixi, quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec, quae tamen approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet; nam quali eloquio explicata sint, non nimis curo; si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere", + "candidate_score": 0.635784, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_2", + "bdc_text": "res ipsa et benefitium tuum excellens monuerit , qui me viro tanto , deum immortalem , quam felici ingenio , quanta facundia , quanta linguarum disciplinarumque omnium scientiascientia am Rande nachgetragen.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3252", + "psc_text": "8. Nam utique noverat ille quam magnum bonum esset continentia qui dicebat, Et cum scirem quia nemo potest esse continens, nisi Deus det. Non solum ergo sciebat quantum esset hoc bonum, et quam desiderabiliter esset concupiscendum, verum etiam quod nisi dante Deo esse non posset: docuerat enim eum sapientia; nam hoc dicit, Et hoc ipsum erat sapientiae, scire cujus esset hoc donum. Nec tamen ei scientia suffecit; sed ait: Adii Dominum, et deprecatus sum illum (Sap. VIII, 21). Non igitur tantummodo in hoc nos adjuvat Deus, ut sciamus quid agendum sit, verum etiam ut amando agamus quod discendo jam scimus. Nemo itaque potest esse non solum sciens, verum etiam continens, nisi Deus det. Unde cum jam ille haberet scientiam, precabatur ut haberet et continentiam, ut esset etiam in illo quod sciebat quia non esset ex illo: aut si propter liberum arbitrium, proprium aliquantum et ex illo, non tamen nisi ex", + "candidate_score": 0.633573, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_0", + "bdc_text": "Cum nuper a te discederem Über Wirbens Besuch bei Bullinger ist nichts bekannt. , literis te meis inviserem mandabas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_103", + "psc_text": "et vires meas omnino non noveram, et alicujus momenti arbitrabar. Dominus autem irrisit me, et rebus ipsis ostendere voluit meipsum mihi. 3. Quod si non damnando, sed miserando fecit, hoc enim spero certe vel nunc cognita aegritudine mea, debeo Scripturarum ejus medicamenta omnia perscrutari, et orando ac legendo agere, ut idonea valetudo animae meae, ad tam periculosa negotia tribuatur; quod ante non feci, quia et tempus non habui. Tunc enim ordinatus sum, cum de ipso vacationis tempore ad cognoscendas divinas Scripturas cogitaremus, et sic nos disponere vellemus, ut nobis otium ad hoc negotium posset esse. Et quod verum est, nondum sciebam quid mihi deesset ad tale opus, quale me nunc torquet et conterit. Quod si propterea in re ipsa didici quid sit homini necessarium, qui populo ministrat sacramentum et verbum Dei, ut jam non mihi liceat assequi quod me non habere cognovi: jubes ergo ut peream, pater Valeri! Ubi est", + "candidate_score": 0.6283, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_9", + "bdc_text": "Meum tamen erit , quod referre nequeo , perpetuo meminisse , neque tui unquam me capiet oblivio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_25", + "psc_text": "Nam cum recordor patrem meum, id utique recordor quod me deseruit, et nunc non est: cum autem Carthaginem, id quod est, et quod ipse deserui. In utroque tamen generum horum, praeteritum tempus memoria tenet. Nam et illum hominem, et istam urbem, ex eo quod vidi, non ex eo quod video, memini. 2. Hic tu fortasse quaeris: Quorsum ista? praesertim cum animadvertas utrumlibet horum non posse in memoriam venire, nisi viso illo imaginario. At mihi satis est sic interim ostendisse, posse dici earum etiam rerum, quae nondum interierunt, memoriam. Verum quid me adjuvet, facito intentus accipias. Nonnulli calumniantur adversus Socraticum illud nobilissimum inventum, quo asseritur, non nobis ea quae discimus, veluti nova inseri, sed in memoriam recordatione revocari; dicentes memoriam praeteritarum rerum esse, haec autem quae intelligendo discimus, Platone ipso auctore, manere semper, nec posse interire, ac per hoc non esse praeterita: qui non attendunt illam visionem esse praeteritam, qua haec", + "candidate_score": 0.624333, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_0", + "bdc_text": "Cum nuper a te discederem Über Wirbens Besuch bei Bullinger ist nichts bekannt. , literis te meis inviserem mandabas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3924", + "psc_text": "confidimus, mereamur accipere. Nolo autem Sanctitas tua sic me arbitretur haec scribere, quasi de iis quae nunc edidisti, ego dubitem. Sufficiat mihi poena mea, quod a praesentiae tuae deliciis exsulatus, ubi salubribus tuis uberibus nutriebar, non solum absentia tua crucior, verum etiam pervicacia quorumdam, qui non tantum manifesta respuunt, sed etiam non intellecta reprehendunt. Caeterum hac suspicione in tantum careo, ut potius infirmitatem meam, qua tales parum patienter fero, notabilem putem. Qualiter autem ad haec consulendum judices, ut dixi, tuae sapientiae derelinquo. Nam ad me hoc pertinere credidi, pro ea quam Christo vel tibi debeo charitate, ut quae in quaestionem veniunt, non tacerem. Quidquid pro ea gratia quam in te pusilli cum magnis miramur, volueris aut valueris, gratissime accipiemus, tanquam a nobis charissima et reverendissima auctoritate decretum. Sane quia, urgente perlatore, timui ne vel non omnia, vel haec ipsa minus digne, conscius mearum virium, possem dirigere; egi cum viro, tum", + "candidate_score": 0.612322, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_0", + "bdc_text": "Cum nuper a te discederem Über Wirbens Besuch bei Bullinger ist nichts bekannt. , literis te meis inviserem mandabas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_732", + "psc_text": "res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius quam quae populi audiunt instruendis, propter ecclesiasticas occupationes omnino non possum. CAPUT III. 6. Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor, multum dolui inter tam charas familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum extitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto, satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem,", + "candidate_score": 0.609763, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_0", + "bdc_text": "Cum nuper a te discederem Über Wirbens Besuch bei Bullinger ist nichts bekannt. , literis te meis inviserem mandabas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4144", + "psc_text": "me videre noluisti. Deus tibi ignoscat. Quid enim aliud tibi dicam, nisi quod ipse novit quia cupio? sed scio quia nisi te correxeris, ille justus est. Cum autem tibi parcis, et mihi parcis: neque enim tam miser sum et alienus a visceribus Christi, ut non gravissimo vulnere feriatur cor meum, quando sic agunt, quos in ejus Evangelio genui. 3. Iterum dicturus es: Non eis jussi ut darent Ponticano. Respondetur tibi: Sed jussisti ut servirent Ponticano; nec possent distinguere quousque servirent, et quousque non servirent, maxime cum ea peteret quae se debere sciebant. Tuas autem litteras habere debuerunt, quas proferrent actori, si te nolente exigebat, et relegerent ei non se debere dare, nisi cum tuas litteras accepissent. Nam si verbo aliquando jussisti ne actori aliquid darent, multum est ut meminerint; multum est ut tu ipse memineris an vere jusseris, an ipsis jusseris, an aliis, an omnibus: maxime quia etiam nunc alteri", + "candidate_score": 0.609578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_8", + "bdc_text": "De quo memorare tibi multa possem , ni me inde negotia literaria , quibus sum undique involutus , abstraherent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1501", + "psc_text": "atque contexta discere maluisti; et indoctum, qui cum tam multa in tua lingua nescias, earum rerum frustra in aliena colligere ambisti. An forte illud respondebis, non te graecos de his rebus libros contempsisse, sed prius latinos curasse cognoscere, nunc autem velle te in latinis doctum, jam graeca quaerere? Si hoc non pudet hominem graecum latina puerum didicisse, nunc velle discere graeca barbarum, pudebitne tandem in ipsis latinis ignorare aliqua, quae quam multi latini docti tecum nesciant, vel hoc ipso sentis, quod te nobis magna necessitate dicis onerosum, in tanta doctorum multitudine apud Carthaginem constitutus? 11. Postremo fac te de omnibus quae a nobis quaeris, interrogatum respondere potuisse. Ecce jam doctissimus atque acutissimus diceris, ecce jam te laudibus in coelum graeculus flatus attollit; tu tantum memento gravitatis tuae, et illam mereri laudem quo fine volueris, ut scilicet eos leviter levia ista miratos, et benevolentissime atque avidissime jam in tua ora suspensos,", + "candidate_score": 0.600397, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_8", + "bdc_text": "De quo memorare tibi multa possem , ni me inde negotia literaria , quibus sum undique involutus , abstraherent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_25", + "psc_text": "Nam cum recordor patrem meum, id utique recordor quod me deseruit, et nunc non est: cum autem Carthaginem, id quod est, et quod ipse deserui. In utroque tamen generum horum, praeteritum tempus memoria tenet. Nam et illum hominem, et istam urbem, ex eo quod vidi, non ex eo quod video, memini. 2. Hic tu fortasse quaeris: Quorsum ista? praesertim cum animadvertas utrumlibet horum non posse in memoriam venire, nisi viso illo imaginario. At mihi satis est sic interim ostendisse, posse dici earum etiam rerum, quae nondum interierunt, memoriam. Verum quid me adjuvet, facito intentus accipias. Nonnulli calumniantur adversus Socraticum illud nobilissimum inventum, quo asseritur, non nobis ea quae discimus, veluti nova inseri, sed in memoriam recordatione revocari; dicentes memoriam praeteritarum rerum esse, haec autem quae intelligendo discimus, Platone ipso auctore, manere semper, nec posse interire, ac per hoc non esse praeterita: qui non attendunt illam visionem esse praeteritam, qua haec", + "candidate_score": 0.600041, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_8", + "bdc_text": "De quo memorare tibi multa possem , ni me inde negotia literaria , quibus sum undique involutus , abstraherent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2793", + "psc_text": "ne homo, qui cum in uno offenderit fit omnium reus, in multis offendendo ( quia in multis offendimus omnes ) propter magnum aggerem reatus sui minutatim collectum, ad tribunal tanti judicis perveniat, et eam quam non fecit, misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. 21. Multa dixi, quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec, quae tamen approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet; nam quali eloquio explicata sint, non nimis curo; si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere", + "candidate_score": 0.596099, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem", + "max_score": 0.681025, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_10_12", + "bdc_text": "Verum utinam eam mihi facultatem aliquando concedat deus , ut possim hunc animum tui ardentissimum re potius quam verbis declarare . Vale meque tibi semper quam commendatissimum habeas . Datum Basileę , anno etc. 1533 Melchior Virbius tuus .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_640", + "psc_text": "intellexi. Ex quo intellectu et hoc quoque intelligere studui, ut scirem ex quorum mihi merito intellectus daretur. Patet enim quia hoc mihi pro illis datur quibus mihi praesentibus datur. Ex qua re, largiente Deo, agitur ut et sensus crescat, et elatio decrescat, dum propter vos disco quod inter vos doceo, quia (verum fateor) plerumque vobiscum audio quod dico. Quidquid ergo in hoc propheta minus intellexero, meae caecitatis est; si quid vero intelligere apte potuero, ex divino munere vestrae venerationis est. Saepe autem per omnipotentis Domini gratiam in ejus eloquio quaedam intelliguntur melius cum sermo Dei secretius legitur, atque animus, culparum suarum conscius, dum recognoscit, quod audierit, doloris se jaculo percutit, et compunctionis gladio transfigit, ut nihil ei nisi flere libeat, et fluentis fletuum maculas lavare. Inter quae etiam aliquando ad sublimiora 1322 contemplanda rapitur, et in eorum desiderio suavi fletu cruciatur. Dolet se hic esse anima, ubi adhuc prostrata per", + "candidate_score": 0.681025, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_9_11", + "bdc_text": "Meum tamen erit , quod referre nequeo , perpetuo meminisse , neque tui unquam me capiet oblivio . Verum utinam eam mihi facultatem aliquando concedat deus , ut possim hunc animum tui ardentissimum re potius quam verbis declarare . Vale meque tibi semper quam commendatissimum habeas .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_640", + "psc_text": "intellexi. Ex quo intellectu et hoc quoque intelligere studui, ut scirem ex quorum mihi merito intellectus daretur. Patet enim quia hoc mihi pro illis datur quibus mihi praesentibus datur. Ex qua re, largiente Deo, agitur ut et sensus crescat, et elatio decrescat, dum propter vos disco quod inter vos doceo, quia (verum fateor) plerumque vobiscum audio quod dico. Quidquid ergo in hoc propheta minus intellexero, meae caecitatis est; si quid vero intelligere apte potuero, ex divino munere vestrae venerationis est. Saepe autem per omnipotentis Domini gratiam in ejus eloquio quaedam intelliguntur melius cum sermo Dei secretius legitur, atque animus, culparum suarum conscius, dum recognoscit, quod audierit, doloris se jaculo percutit, et compunctionis gladio transfigit, ut nihil ei nisi flere libeat, et fluentis fletuum maculas lavare. Inter quae etiam aliquando ad sublimiora 1322 contemplanda rapitur, et in eorum desiderio suavi fletu cruciatur. Dolet se hic esse anima, ubi adhuc prostrata per", + "candidate_score": 0.659884, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_10", + "bdc_text": "Verum utinam eam mihi facultatem aliquando concedat deus , ut possim hunc animum tui ardentissimum re potius quam verbis declarare .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_318", + "psc_text": "Dei coepit amor excrescere. 27. Erat ergo prius ignis intrinsecus, cum Jacob diceret: Salutare tuum exspectabo, Domine (Genes. XLIX, 18) . Quod enim salutare dicimus Latine, hoc verbo Hebraico Jesus dicitur. In quo verbo beati Jacob mens ostenditur quomodo Jesu desiderio ardebat, quem se moriens exspectare perhibebat. Ardebat ignis cum Moyses diceret: Si inveni gratiam in conspectu tuo, ostende mihi temetipsum, ut videam te (Exod. XXXIII, 13) . Ardebat ignis in mente cum David diceret: Sitivit anima mea ad Deum vivum; quando veniam et parebo ante faciem Dei mei? (Psal. XLI, 3.) ? Qui incarnationem Verbi desiderans, ait: Ostende nobis, Domine, misericordiam tuam, et salutare tuum da nobis (Psal. LXXXIV, 8) . Ardebat ignis cum Simeon, de corruptione vitae praesentis exire desiderans, audivit non prius visurum se mortem, nisi videret Christum Domini (Luc. II, 26). Sed ecce jam ignis iste quasi sub lumbis exterius resplendet, quia universa gentilitas incarnati Dei", + "candidate_score": 0.65822, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-II", + "max_score": 0.679348, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_10_12", + "bdc_text": "Verum utinam eam mihi facultatem aliquando concedat deus , ut possim hunc animum tui ardentissimum re potius quam verbis declarare . Vale meque tibi semper quam commendatissimum habeas . Datum Basileę , anno etc. 1533 Melchior Virbius tuus .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-II_window_225", + "psc_text": "laudat, ac se deprimit. AMBROSIUS CANDIDIANO fratri. 1. Summus quidem splendor in sermone est tuo, sed magis in affectu elucet mihi; nam in epistolis mentis tuae aspicio fulgorem, dilectissime frater ac beatissime. Dominus te benedicat, et det tibi suam gratiam; nam et ipse in epistolis tuis vota magis, quam mea merita recognosco. Quae enim merita mea tantis tuis aequentur sermonibus? Dilige nos, frater; quia nos te diligimus.", + "candidate_score": 0.679348, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_11_13", + "bdc_text": "Vale meque tibi semper quam commendatissimum habeas . Datum Basileę , anno etc. 1533 Melchior Virbius tuus . [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-II_window_221", + "psc_text": "cum alteri reddidisset, alteri vacuus foret. Et ego vobis indivisae gratiae munus sine ullo dependam offensionis periculo, et divisionis scrupulo; cum praesertim etiam haec forma scriptionis Apostolicae sit, ut et unus ad plures, ut Paulus ad Galatas: et duo ad unum possint scribere, sicut scriptum est: Paulus vinctus Jesu Christi, et Timotheus frater, Philemoni (Philem., I) . Salutem vobis dico: diligite nos, et orate pro nobis; quia ego vos diligo. EPISTOLA LXXXVIII. Priscum litterarum utriusque bajulum laudat. AMBROSIUS ATTICO. 1. Prisco meo dedisti litteras. Priscus meus mihi reddidit, et ego Prisco. Tu Priscum, ut soles, dilige; et plus etiam quam soles: quod eo suadeo, quia et ipse Priscum meum facio plurimi. Est enim erga eum priscus hic noster amor, qui a pueritia jam inde nobiscum aetate accrevit simul: sed eum multo post vidi tempore; ut vere mihi non solum nomine, sed etiam tanti intervallo temporis priscus advenerit. Vale, et nos", + "candidate_score": 0.627193, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana", + "max_score": 0.679207, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_5_7", + "bdc_text": "comisisti atque diligentissime commendasti . Unde spero , deo optimo maximo auxiliante , non mediocrem consecuturum doctrinam . Tantum enim studium in docendo adhibet , ut verbis consequi nequeam .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_362", + "psc_text": "in Psalmo: Doce me facere voluntatem tuam, quoniam tu es Deus meus (Psal. CXLII, 10) . Unde et ipsi Timotheo idem dicit apostolus, loquens utique ad discipulum doctor: Tu autem persevera in iis quae didicisti, et credita sunt tibi, sciens a quo didiceris (II Tim. III, 14) . Sicut enim corporis medicamenta, quae hominibus ab hominibus adhibentur, nonnisi eis prosunt quibus Deus operatur salutem, qui et sine illis mederi potest, cum sine ipso illa non possint, et tamen adhibentur; et si hoc officiose fiat, inter opera misericordiae vel beneficentiae deputatur: ita et adjumenta doctrinae tunc prosunt animae adhibita per hominem, cum Deus operatur ut prosint, qui potuit Evangelium dare homini, etiam non ab hominibus, neque per hominem. CAPUT XVII.-- Ad docendum delectandum et flectendum pertinet triplex dicendi genus. 34. Qui ergo nititur dicendo persuadere quod bonum est, nihil horum trium spernens, ut scilicet doceat, ut delectet, ut flectat; oret atque", + "candidate_score": 0.679207, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_5_7", + "bdc_text": "comisisti atque diligentissime commendasti . Unde spero , deo optimo maximo auxiliante , non mediocrem consecuturum doctrinam . Tantum enim studium in docendo adhibet , ut verbis consequi nequeam .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_296", + "psc_text": "intelligatur, ab aliis magis, ab aliis minus, sicut magis minusve dona Dei sunt in ingeniis hominum, vel adjutoria tribuuntur. Proinde sicut in verbis propriis, de quibus superius disputavimus, ubi res ut dicuntur intelligendae sunt; sic in translatis quae faciunt tropicas locutiones, ubi aliud ex alio intelligendum est, de quibus huc usque quantum visum est, satis egimus; non solum admonendi sunt studiosi venerabilium Litterarum, ut in Scripturis sanctis genera locutionum sciant, et quomodo apud eas aliquid dici soleat, vigilanter advertant, memoriterque retineant; verum etiam, quod est praecipuum et maxime necessarium, orent ut intelligant. In eis quippe Litteris, quarum studiosi sunt, legunt quoniam Dominus dat sapientiam, et a facie ejus scientia et intellectus. (Prov. II, 6) ; a quo et ipsum studium, si pietate praeditum est, acceperunt. Sed haec satis etiam de signis, quantum ad verba pertinet dicta sint. Restat ut de proferendis eis quae sentimus, sequenti volumine, quae Dominus donaverit, disseramus.", + "candidate_score": 0.672318, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_6_8", + "bdc_text": "Unde spero , deo optimo maximo auxiliante , non mediocrem consecuturum doctrinam . Tantum enim studium in docendo adhibet , ut verbis consequi nequeam . De quo memorare tibi multa possem , ni me inde negotia literaria , quibus sum undique involutus , abstraherent .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_296", + "psc_text": "intelligatur, ab aliis magis, ab aliis minus, sicut magis minusve dona Dei sunt in ingeniis hominum, vel adjutoria tribuuntur. Proinde sicut in verbis propriis, de quibus superius disputavimus, ubi res ut dicuntur intelligendae sunt; sic in translatis quae faciunt tropicas locutiones, ubi aliud ex alio intelligendum est, de quibus huc usque quantum visum est, satis egimus; non solum admonendi sunt studiosi venerabilium Litterarum, ut in Scripturis sanctis genera locutionum sciant, et quomodo apud eas aliquid dici soleat, vigilanter advertant, memoriterque retineant; verum etiam, quod est praecipuum et maxime necessarium, orent ut intelligant. In eis quippe Litteris, quarum studiosi sunt, legunt quoniam Dominus dat sapientiam, et a facie ejus scientia et intellectus. (Prov. II, 6) ; a quo et ipsum studium, si pietate praeditum est, acceperunt. Sed haec satis etiam de signis, quantum ad verba pertinet dicta sint. Restat ut de proferendis eis quae sentimus, sequenti volumine, quae Dominus donaverit, disseramus.", + "candidate_score": 0.665214, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_7", + "bdc_text": "Tantum enim studium in docendo adhibet , ut verbis consequi nequeam .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_345", + "psc_text": "Ad quem finem cum ventum fuerit, nihil tunc amplius de ipsa re tanquam diutius docenda laborandum est, sed forte de commendanda ut in corde figatur: quod si faciendum videbitur, ita modeste faciendum est, ne perveniatur ad taedium. CAPUT XI.-- Quare conanti docere dicendum perspicue, non tamen insuaviter. 26. Prorsus haec est in docendo eloquentia, qua fit dicendo, non ut libeat quod horrebat, aut ut fiat quod pigebat, sed ut appareat quod latebat. Quod tamen si fiat insuaviter, ad paucos quidem studiosissimos suus pervenit fructus, qui ea quae discenda sunt, quamvis abjecte inculteque dicantur, scire desiderant. Quod cum adepti fuerint, ipsa delectabiliter veritate pascuntur: bonorumque ingeniorum insignis est indoles, in verbis verum amare, non verba. Quid enim prodest clavis aurea, si aperire quod volumus non potest? Aut quid obest lignea, si hoc potest? quando nihil quaerimus nisi patere quod clausum est. Sed quoniam inter se habent nonnullam similitudinem vescentes atque discentes,", + "candidate_score": 0.658097, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_7", + "bdc_text": "Tantum enim studium in docendo adhibet , ut verbis consequi nequeam .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_305", + "psc_text": "locutiones discendo loquentium; cur eloquentes fieri non possint, nulla eloquendi arte tradita, sed elocutiones eloquentium legendo et audiendo, et quantum assequi conceditur, imitando? Quid, quod ita fieri ipsis quoque experimur exemplis? Nam sine praeceptis rhetoricis novimus plurimos eloquentiores plurimis qui illa didicerunt; sine lectis vero et auditis eloquentium disputationibus vel dictionibus, neminem. Nam neque ipsa arte grammatica, qua discitur locutionis integritas, indigerent pueri, si eis inter homines, qui integre loquerentur, crescere daretur et vivere. Nescientes quippe ulla nomina vitiorum, quidquid vitiosum cujusquam ore loquentis audirent, sana sua consuetudine reprehenderent et caverent; sicut rusticos urbani reprehendunt, etiam qui litteras nesciunt. CAPUT IV.-- Officium doctoris christiani. 6. Debet igitur divinarum Scripturarum tractator et doctor, defensor rectae fidei ac debellator erroris, et bona docere, et mala dedocere; atque in hoc opere sermonis conciliare adversos, remissos erigere, nescientibus quid agatur, quid exspectare debeant intimare. Ubi autem benevolos, intentos, dociles aut invenerit, aut ipse fecerit,", + "candidate_score": 0.636497, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_7", + "bdc_text": "Tantum enim studium in docendo adhibet , ut verbis consequi nequeam .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_380", + "psc_text": "dubio aures clausula numerosiore mulceret: sed gravior interpres etiam ordinem maluit tenere verborum. Quomodo autem hoc in graeco eloquio sonet, quo est locutus Apostolus, viderint ejus eloquii usque ad ista doctiores: mihi tamen quod nobis eodem verborum ordine interpretatum est, nec ibi videtur currere numerose. 41. Sane hunc elocutionis ornatum, qui numerosis fit clausulis, deesse fatendum est auctoribus nostris. Quod utrum per interpretes factum sit, an (quod magis arbitror) consulto illi haec plausibilia devitaverint, affirmare non audeo, quoniam me fateor ignorare. Illud tamen scio, quod si quisquam hujus numerositatis peritus illorum clausulas eorumdem numerorum lege componat, quod facillime fit mutatis quibusdam verbis, quae tantumdem significatione valent, vel mutato eorum quae invenerit ordine; nihi. illorum quae velut magna in scholis grammaticorum aut rhetorum didicit, illis divinis viris defuisse cognoscet: et multa reperiet locutionis genera tanti decoris, quae quidem et in nostra, sed maxime in sua lingua decora sunt, quorum nullum in", + "candidate_score": 0.632817, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_7", + "bdc_text": "Tantum enim studium in docendo adhibet , ut verbis consequi nequeam .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_381", + "psc_text": "quibusdam verbis, quae tantumdem significatione valent, vel mutato eorum quae invenerit ordine; nihi. illorum quae velut magna in scholis grammaticorum aut rhetorum didicit, illis divinis viris defuisse cognoscet: et multa reperiet locutionis genera tanti decoris, quae quidem et in nostra, sed maxime in sua lingua decora sunt, quorum nullum in eis, quibus isti inflantur, litteris invenitur. Sed cavendum est ne divinis gravibusque sententiis, dum additur numerus, pondus detrahatur. Nam illa musica disciplina, ubi numerus iste plenissime discitur, usque adeo non defuit Prophetis nostris, ut vir doctissimus Hieronymus quorumdam etiam metra commemoret, in hebraea duntaxat lingua ( Hieron. in prologo super Job ): cujus ut veritatem servaret in verbis, haec inde non transtulit. Ego autem ut de sensu meo loquar, qui mihi quam aliis et quam aliorum est utique notior, sicut in meo eloquio, quantum modeste fieri arbitror, non praetermitto istos numeros clausularum; ita in auctoribus nostris hoc mihi plus placet,", + "candidate_score": 0.63209, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2", + "max_score": 0.677261, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_5_7", + "bdc_text": "comisisti atque diligentissime commendasti . Unde spero , deo optimo maximo auxiliante , non mediocrem consecuturum doctrinam . Tantum enim studium in docendo adhibet , ut verbis consequi nequeam .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2284", + "psc_text": "discere: unde et iste paulo post dicit, «Da mihi intellectum, ut discam mandata tua.» Potest itaque homo, cum docere aliquem cupit, dicere illa quae dixit Dominus discipulis suis, posteaquam resurrexit a mortuis; sed facere quod ille fecit, non potest. Ait enim Evangelium: «Tunc aperuit eis sensum, ut intelligerent Scripturas, et dixit illis» (Luc. XXIV, 45, 46) . Quid autem illis dixerit, ibi legitur: sed ideo ceperunt quod dixit, quia unde caperetur aperuit. Docet ergo Deus suavitatem inspirando delectationem, docet disciplinam temperando tribulationem, docet scientiam insinuando cognitionem. Cum itaque alia sint quae ideo discimus ut tantummodo sciamus, alia vero ut etiam faciamus; quando Deus ea docet, sic docet ut scienda sciamus, aperiendo veritatem, sic docet ut facienda faciamus, inspirando suavitatem. Neque enim frustra ei dicitur, «Doce me ut faciam voluntatem tuam» (Psal. CXLII, 10) . Sic, inquit, «doce ut faciam,» non tantummodo tu sciam. Ipsa quippe recte facta, fructus est noster", + "candidate_score": 0.677261, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_4_6", + "bdc_text": "auch J. J. Simler ( Zürich ZB , Ms S 34 , Nr. 168 ) korrigiert in praedito . comisisti atque diligentissime commendasti . Unde spero , deo optimo maximo auxiliante , non mediocrem consecuturum doctrinam .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2197", + "psc_text": "Domino acceperit intellectum: unde iste adjungit et dicit, «Da mihi intellectum, et scrutabor legem tuam, et custodiam illam in toto corde meo.» Cum enim quisque legem scrutatus fuerit, et ad ejus alta pervenerit, in quibus tota pendet; profecto debet Deum diligere ex toto corde, ex tota anima, ex tota mente; et proximum suum tanquam seipsum. In his enim duobus praeceptis tota Lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 37-40) . Hoc videtur promisisse, cum dixit, «Et custodiam illam in toto corde meo.» 5. [«vers.» 35.] Sed quia et hoc minus valet viribus propriis, nisi adjuvetur ab illo qui jubet, ut faciat quod jubet, «Deduc me,» inquit, «in semita mandatorum tuorum, quia ipsam volui.» Parum est mihi voluntas mea, nisi in eo quod volui, me ipse deducas. Et certe ipsa est semita; hoc est via mandatorum Dei, quam se, dilatato ab illo corde suo, cucurrisse jam dixerat. Quam propterea etiam semitam vocat,", + "candidate_score": 0.675988, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_5_7", + "bdc_text": "comisisti atque diligentissime commendasti . Unde spero , deo optimo maximo auxiliante , non mediocrem consecuturum doctrinam . Tantum enim studium in docendo adhibet , ut verbis consequi nequeam .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2197", + "psc_text": "Domino acceperit intellectum: unde iste adjungit et dicit, «Da mihi intellectum, et scrutabor legem tuam, et custodiam illam in toto corde meo.» Cum enim quisque legem scrutatus fuerit, et ad ejus alta pervenerit, in quibus tota pendet; profecto debet Deum diligere ex toto corde, ex tota anima, ex tota mente; et proximum suum tanquam seipsum. In his enim duobus praeceptis tota Lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 37-40) . Hoc videtur promisisse, cum dixit, «Et custodiam illam in toto corde meo.» 5. [«vers.» 35.] Sed quia et hoc minus valet viribus propriis, nisi adjuvetur ab illo qui jubet, ut faciat quod jubet, «Deduc me,» inquit, «in semita mandatorum tuorum, quia ipsam volui.» Parum est mihi voluntas mea, nisi in eo quod volui, me ipse deducas. Et certe ipsa est semita; hoc est via mandatorum Dei, quam se, dilatato ab illo corde suo, cucurrisse jam dixerat. Quam propterea etiam semitam vocat,", + "candidate_score": 0.669277, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_6_8", + "bdc_text": "Unde spero , deo optimo maximo auxiliante , non mediocrem consecuturum doctrinam . Tantum enim studium in docendo adhibet , ut verbis consequi nequeam . De quo memorare tibi multa possem , ni me inde negotia literaria , quibus sum undique involutus , abstraherent .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2349", + "psc_text": "Ita vero nullum erit, sed in tabulis visibilibus librisque conscriptum: in tabulis vero cordis, dilectio Dei et proximi manebit in aeternum; in quo mandato geminato tota Lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 37-40) : eritque praemium custoditi mandati hujus ipse mandator, et praemium dilectionis ipse dilectus, quando erit Deus omnia in omnibus (I Cor. XV, 28) . 3. [«vers.» 99.] Sed quid est hoc quod sequitur, «Super omnes docentes me intellexi?» Quis est iste qui super omnes docentes se intellexit? quis est, inquam, qui super omnes Prophetas, qui non solum loquendo eos qui secum vixerunt, verum etiam scribendo posteros tam excellenti auctoritate docuerunt, audet se intelligendo praeponere? Salomoni quidem tanta est donata sapienta, ut etiam his omnibus qui fuerunt ante illum, videatur esse praelatus (III Reg. III, 12) : sed non est credendum ipsum hic a patre suo David potuisse prophetari; maxime quia dici non posset ex persona Salomonis quod", + "candidate_score": 0.666485, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_6_8", + "bdc_text": "Unde spero , deo optimo maximo auxiliante , non mediocrem consecuturum doctrinam . Tantum enim studium in docendo adhibet , ut verbis consequi nequeam . De quo memorare tibi multa possem , ni me inde negotia literaria , quibus sum undique involutus , abstraherent .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2135", + "psc_text": "10) ; quorum duorum plenitudo invenitur in Christo. Per hanc suavem exercitationem fit etiam quod adjungit: «In justificationibus tuis meditabor, non obliviscar verborum tuorum.» Ideo utique «meditabor,» ut «non obliviscar.» Unde beatus ille in primo psalmo, in lege Domini meditabitur die ac nocte (Psal. I, 2) . 5. In his omnibus quae, ut potuimus, disputavimus, meminerimus, charissimi, eum qui abscondit in corde suo eloquia Domini, et enuntiat in labiis suis omnia judicia oris ejus, et in via testimoniorum ejus delectatur sicut in omnibus divitiis, et garriens vel sese exercens in mandatis ejus, considerat vias ejus, et meditatur in justificationibus ejus, ne obliviscatur verborum ejus, per quae omnia utique lege Dei atque doctrina instructus apparet; orare tamen et dicere, «Benedictus es, Domine; doce me justificationes tuas.» Ubi nihil aliud intelligitur poscere, nisi adjutorium gratiae, ut quod jam novit sermone, discat et opere. SERMO VII. 1. [«vers.» 17.] Si hujus psalmi superiora", + "candidate_score": 0.665059, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_9_11", + "bdc_text": "Meum tamen erit , quod referre nequeo , perpetuo meminisse , neque tui unquam me capiet oblivio . Verum utinam eam mihi facultatem aliquando concedat deus , ut possim hunc animum tui ardentissimum re potius quam verbis declarare . Vale meque tibi semper quam commendatissimum habeas .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2135", + "psc_text": "10) ; quorum duorum plenitudo invenitur in Christo. Per hanc suavem exercitationem fit etiam quod adjungit: «In justificationibus tuis meditabor, non obliviscar verborum tuorum.» Ideo utique «meditabor,» ut «non obliviscar.» Unde beatus ille in primo psalmo, in lege Domini meditabitur die ac nocte (Psal. I, 2) . 5. In his omnibus quae, ut potuimus, disputavimus, meminerimus, charissimi, eum qui abscondit in corde suo eloquia Domini, et enuntiat in labiis suis omnia judicia oris ejus, et in via testimoniorum ejus delectatur sicut in omnibus divitiis, et garriens vel sese exercens in mandatis ejus, considerat vias ejus, et meditatur in justificationibus ejus, ne obliviscatur verborum ejus, per quae omnia utique lege Dei atque doctrina instructus apparet; orare tamen et dicere, «Benedictus es, Domine; doce me justificationes tuas.» Ubi nihil aliud intelligitur poscere, nisi adjutorium gratiae, ut quod jam novit sermone, discat et opere. SERMO VII. 1. [«vers.» 17.] Si hujus psalmi superiora", + "candidate_score": 0.66048, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_8_10", + "bdc_text": "De quo memorare tibi multa possem , ni me inde negotia literaria , quibus sum undique involutus , abstraherent . Meum tamen erit , quod referre nequeo , perpetuo meminisse , neque tui unquam me capiet oblivio . Verum utinam eam mihi facultatem aliquando concedat deus , ut possim hunc animum tui ardentissimum re potius quam verbis declarare .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2135", + "psc_text": "10) ; quorum duorum plenitudo invenitur in Christo. Per hanc suavem exercitationem fit etiam quod adjungit: «In justificationibus tuis meditabor, non obliviscar verborum tuorum.» Ideo utique «meditabor,» ut «non obliviscar.» Unde beatus ille in primo psalmo, in lege Domini meditabitur die ac nocte (Psal. I, 2) . 5. In his omnibus quae, ut potuimus, disputavimus, meminerimus, charissimi, eum qui abscondit in corde suo eloquia Domini, et enuntiat in labiis suis omnia judicia oris ejus, et in via testimoniorum ejus delectatur sicut in omnibus divitiis, et garriens vel sese exercens in mandatis ejus, considerat vias ejus, et meditatur in justificationibus ejus, ne obliviscatur verborum ejus, per quae omnia utique lege Dei atque doctrina instructus apparet; orare tamen et dicere, «Benedictus es, Domine; doce me justificationes tuas.» Ubi nihil aliud intelligitur poscere, nisi adjutorium gratiae, ut quod jam novit sermone, discat et opere. SERMO VII. 1. [«vers.» 17.] Si hujus psalmi superiora", + "candidate_score": 0.656499, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_9_11", + "bdc_text": "Meum tamen erit , quod referre nequeo , perpetuo meminisse , neque tui unquam me capiet oblivio . Verum utinam eam mihi facultatem aliquando concedat deus , ut possim hunc animum tui ardentissimum re potius quam verbis declarare . Vale meque tibi semper quam commendatissimum habeas .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2247", + "psc_text": "dicitur oblivisci, quando tardare videtur adjutorium vel promissum, vel non retribuere digna peccantibus, vel si quid hujusmodi, tanquam ejus memoriae sit elapsum quod speratur sive timetur, et non fit. Dicuntur ista locutione morali, qua humanus movetur affectus; quamvis haec Deus faciat certa dispositione, non deficiente memoria, nec obscurata intelligentia, nec voluntate mutata. Cum itaque dicitur ei, «Memento,» orantis desiderium, quia promissum poscit, ostenditur, et extenditur; non Deus, quasi ei de mente id exciderit, admonetur. «Memento,» inquit, «verbi tui servo tuo:» hoc est, imple promissum servo tuo. «In quo spem dedisti mihi:» hoc est, in quo verbo, quoniam promisisti, me sperare fecisti. 2. [«vers.» 50.] «Haec me consolata est in humilitate mea.» Haec scilicet spes quae data est humilibus, dicente Scriptura, «Deus superbis resistit, humilibus autem dat gratiam» (Jacobi IV, 6; et I Petr. V, 5) . Unde ore proprio etiam ipse Dominus ait: «Quoniam qui se exaltat, humiliabitur; et qui", + "candidate_score": 0.654628, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_7_9", + "bdc_text": "Tantum enim studium in docendo adhibet , ut verbis consequi nequeam . De quo memorare tibi multa possem , ni me inde negotia literaria , quibus sum undique involutus , abstraherent . Meum tamen erit , quod referre nequeo , perpetuo meminisse , neque tui unquam me capiet oblivio .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2135", + "psc_text": "10) ; quorum duorum plenitudo invenitur in Christo. Per hanc suavem exercitationem fit etiam quod adjungit: «In justificationibus tuis meditabor, non obliviscar verborum tuorum.» Ideo utique «meditabor,» ut «non obliviscar.» Unde beatus ille in primo psalmo, in lege Domini meditabitur die ac nocte (Psal. I, 2) . 5. In his omnibus quae, ut potuimus, disputavimus, meminerimus, charissimi, eum qui abscondit in corde suo eloquia Domini, et enuntiat in labiis suis omnia judicia oris ejus, et in via testimoniorum ejus delectatur sicut in omnibus divitiis, et garriens vel sese exercens in mandatis ejus, considerat vias ejus, et meditatur in justificationibus ejus, ne obliviscatur verborum ejus, per quae omnia utique lege Dei atque doctrina instructus apparet; orare tamen et dicere, «Benedictus es, Domine; doce me justificationes tuas.» Ubi nihil aliud intelligitur poscere, nisi adjutorium gratiae, ut quod jam novit sermone, discat et opere. SERMO VII. 1. [«vers.» 17.] Si hujus psalmi superiora", + "candidate_score": 0.639137, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_7", + "bdc_text": "Tantum enim studium in docendo adhibet , ut verbis consequi nequeam .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2284", + "psc_text": "discere: unde et iste paulo post dicit, «Da mihi intellectum, ut discam mandata tua.» Potest itaque homo, cum docere aliquem cupit, dicere illa quae dixit Dominus discipulis suis, posteaquam resurrexit a mortuis; sed facere quod ille fecit, non potest. Ait enim Evangelium: «Tunc aperuit eis sensum, ut intelligerent Scripturas, et dixit illis» (Luc. XXIV, 45, 46) . Quid autem illis dixerit, ibi legitur: sed ideo ceperunt quod dixit, quia unde caperetur aperuit. Docet ergo Deus suavitatem inspirando delectationem, docet disciplinam temperando tribulationem, docet scientiam insinuando cognitionem. Cum itaque alia sint quae ideo discimus ut tantummodo sciamus, alia vero ut etiam faciamus; quando Deus ea docet, sic docet ut scienda sciamus, aperiendo veritatem, sic docet ut facienda faciamus, inspirando suavitatem. Neque enim frustra ei dicitur, «Doce me ut faciam voluntatem tuam» (Psal. CXLII, 10) . Sic, inquit, «doce ut faciam,» non tantummodo tu sciam. Ipsa quippe recte facta, fructus est noster", + "candidate_score": 0.635447, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_9", + "bdc_text": "Meum tamen erit , quod referre nequeo , perpetuo meminisse , neque tui unquam me capiet oblivio .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2246", + "psc_text": "tuam vivificavit me.» Numquid oblivio, sicut in hominem, cadit in Deum? Cur ergo ei dicitur, «Memento?» Quamvis in aliis sanctae Scripturae locis ipsum verbum omnino ponatur, ut est, «Quare mei oblitus es» (Psal. XLI, 10) ; et, «Oblivisceris inopiam nostram» (Psal. XLIII, 24) ; et ipse Deus per Prophetam, «Omnes,» inquit, «iniquitates ejus obliviscar» (Ezech. XVIII, 22) : et alibi atque alibi saepius hoc legitur. Sed non ut hominibus ista contingunt, ita intelliguntur in Deo. Nam sicut Deum poenitere dicitur, quando praeter hominum spem res mutat, consilio non mutato, quia consilium Domini manet in aeternum (Psal. XXXII, 11) ; ita dicitur oblivisci, quando tardare videtur adjutorium vel promissum, vel non retribuere digna peccantibus, vel si quid hujusmodi, tanquam ejus memoriae sit elapsum quod speratur sive timetur, et non fit. Dicuntur ista locutione morali, qua humanus movetur affectus; quamvis haec Deus faciat certa dispositione, non deficiente memoria, nec obscurata intelligentia, nec", + "candidate_score": 0.612173, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf042", + "work_id": "stoa0270.stoa002.opp-lat2", + "max_score": 0.676264, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_8_10", + "bdc_text": "De quo memorare tibi multa possem , ni me inde negotia literaria , quibus sum undique involutus , abstraherent . Meum tamen erit , quod referre nequeo , perpetuo meminisse , neque tui unquam me capiet oblivio . Verum utinam eam mihi facultatem aliquando concedat deus , ut possim hunc animum tui ardentissimum re potius quam verbis declarare .", + "psc_chunk_id": "stoa0270.stoa002.opp-lat2_window_104", + "psc_text": "quae de Martino fuerint dicenda, defecerint, sed quia nos, ut inertes poetae, extremo in opere neclegentes, uicti materiae mole succumbimus. § 2 nam etsi facta illius explicari uerbis utcumque potuerunt, interiorem uitam illius et conuersationem cotidianam et animum caelo semper intentum nulla umquam — uere profiteor — nulla explicabit oratio. illam scilicet persenerantiamperseuerantiam et temperamentum in abstinentia et in ieiuniis, potentiam in uigiliis et orationibus, noctesque ab eo perinde ac dies actas nullumque uacuum ab opere Dei tempus, quo uel otio indulserit uel negotio, sed ne cibo quidem aut somno, nisi quan- § 3 tum naturae necessitas cogebat, uere fatebor, non si ipse, ut aiunt, ab inferis Homerus emergeret, posset exponere: adeo omnia maiora in Martino sunt, quam ut uerbis concipi queant. numquam hora ulla momentumque praeteriit, quo non aut orationi incumberet aut insisteret lectioni, quamquam etiam inter legendum aut si quid aliud forte agebat, numquam animum ab oratione laxabat.", + "candidate_score": 0.676264, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_1", + "bdc_text": "Quod equidem aggredi vix essem ausus , ut scilicet literis frivolis atque ineptis te , virum tam pręstantem , alloquerer , nisiEs kommen am ehesten Grynäus oder Myconius in Frage , durch die Bullinger später wiederholt Informationen über Wirben erhielt , s. oben Anm. 1 .", + "psc_chunk_id": "stoa0270.stoa002.opp-lat2_window_27", + "psc_text": "2 quocumque ieris uel quaecumque temptaueris, diabolus tibi aduersabitur. tunc ei prophetica uoce respondens, Dominus mihi, inquit, adiutorest: non timebo, quid faciat mihi homo. statimque de conspectu eius inimicus euanuit. § 3 itaque ut animo ac mente conceperat, matrem a gentilitatis absoluit errore, patre in malis perseuerante: plures tamen suo saluauit exemplo. § 4 Dehinc cum haeresis Arriana per totum orbem et maxime intra lllyricumIllyricum pullulasset, cum aduersus perfidiam sacerdotum solus paene acerrime repugnaret multisque suppliciis esset adfectus—nam et publice uirgis caesus est et ad extremum de ciuitate exire conpulsus — Italiam repetens, cum intra Gallias quoque discessu sancti Hilari, quem ad exilium haereticorum uis coegerat, turbatam ecclesiam comperisset, Mediolani sibi monasterium statuit. ibi quoque eumAuxentius, auctor et prinoepsprinceps Arrianorum, grauissime insectatus est, multisque adfectum iniuriis de ciuitate erlurbauitexturbauit. cedendum itaque tempori arbitratus ad § 5 insulam, cui Gallinaria nomen est, secessit comite quodam 5 agere FMQ II adeo mei:", + "candidate_score": 0.635836, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa054.opp-lat1", + "max_score": 0.676246, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_4_6", + "bdc_text": "auch J. J. Simler ( Zürich ZB , Ms S 34 , Nr. 168 ) korrigiert in praedito . comisisti atque diligentissime commendasti . Unde spero , deo optimo maximo auxiliante , non mediocrem consecuturum doctrinam .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa054.opp-lat1_window_31", + "psc_text": "Bbd leui∗C quide (m s.l. m2 semper fere) D correptione dOros. scripturas utique non aduertens nouinoni testamenti. ubi didicimus hanc esse intentionem legis arguontisarguentis. ut propter illa quae perperam fiunt confugiatur ad gratiam domini miserantis uelut pandagogopaedagogo concludente in eadem fidofide, quae postea rcuolata est. ubi et remittantur quae malomale fiunt ot eadem gratia iuuante non fiant. proficientium est enim uia, quamuis bono proficientes dicantur perfecti uiatores. illa est autem summa perfertioperfectio; cui nihil addatur, cum id quo tenditur coeporitcoeperit possideri. § 14 lam uorouero illud quod oiseis dicitur: 'ipso tu siuesine poccato rs?' reuera non pertinet ad eam rem do qua uertitur quaostioquaestio. sed quod dicit 'neglegentiae suaosuae potius inputari, quod non est sinosine peccato', bono quidomquidem dicit, scd dignetur inde ot orare domiullmdominum, ne illi haec iniqua neglegentia dominetur, quem rogabat quidam, quando dicobatdicebat: itinera meemea dirige secundum uerbum tuum et non dominetur mih i omnis iniquitas, no,", + "candidate_score": 0.676246, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf052", + "work_id": "045_Prosper-Aquitanus_Sententiae-delibatae-ex-Augustino", + "max_score": 0.675351, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_5_7", + "bdc_text": "comisisti atque diligentissime commendasti . Unde spero , deo optimo maximo auxiliante , non mediocrem consecuturum doctrinam . Tantum enim studium in docendo adhibet , ut verbis consequi nequeam .", + "psc_chunk_id": "045_Prosper-Aquitanus_Sententiae-delibatae-ex-Augustino_window_9", + "psc_text": "De amore legis. Qui legem Dei diligit, probat se in hominibus iniquis id quod contra legem est odisse, non homines . XXVI. De scrutandis mandatis Dei. Mandata Dei scrutari, nisi quieta mens, non potest. Ut ergo religiosum exerceatur studium, abigenda sunt jurgia malignorum. XXVII. De proficiendo. Nemo tam eruditus, nemo tam doctus est, qui superna illustratione non egeat. Non enim ita ulla divinorum bonorum augmenta sufficiunt, ut non semper supersit quod mens rationalis et intelligendum desideret, et gerendum. XXVIII. De duplici opere Dei. Si omnes homines simul consideremus, quorum alii misericordia salvi fiunt, alii veritate damnantur; universae viae Domini, id est misericordia et veritas, suo fine distinctae sunt. Si autem solos sanctos intueamur, non discernuntur hae viae Domini: individua enim ibi est et a misericordia veritas, et averita te misericordia; quia beatitudo sanctorum et de munere gratiae est, et de retributione justitiae. XXIX. De observantia pacis. Christianae perfectionis est, pacificum", + "candidate_score": 0.675351, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium", + "max_score": 0.674977, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_10_12", + "bdc_text": "Verum utinam eam mihi facultatem aliquando concedat deus , ut possim hunc animum tui ardentissimum re potius quam verbis declarare . Vale meque tibi semper quam commendatissimum habeas . Datum Basileę , anno etc. 1533 Melchior Virbius tuus .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.674977, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa033.opp-lat1", + "max_score": 0.673153, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_10", + "bdc_text": "Verum utinam eam mihi facultatem aliquando concedat deus , ut possim hunc animum tui ardentissimum re potius quam verbis declarare .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033.opp-lat1_window_244", + "psc_text": "quo fieret homo in animam uinentrmuiuentem, iste autem flauerit flatum neque sentientem neque uiuentem, sed aliquid significandi gratia figurantem, denique ut puer iste rcuiuesceret, non eum animando propheta fecit. sed eum amando ut hoc deus faceret impetrauit. quod autem illum ter flasse dicis, aut memoria, sicut fieri solet, aut mendositas codicis te fefellit. quid plura? non sunt tibi ad hoc astruendum aliqua exempla et argumenta quaerenda, sed potius emendanda et mutanda sententia. noli ergo credere, noli dicere. noli docere 'quod non dc nihilo, sed de sua natura feeeritfecerit animam deus', si uis esse catholicus. § 8 Noli credere nec dicere nec docere 'per infinitum tempus atque ita semper deum animas dare, sicut semper est ipse qui dat', si uis esse catholicus. erit enim tempus, quando non dabit animas deus, cum tamen esse ipse non desinat. poterat quidem sic accipi quod aisti 'semper dat', utintellegeretursine cessatione dare quamdiu 1. 18 Vinc.", + "candidate_score": 0.673153, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_9_11", + "bdc_text": "Meum tamen erit , quod referre nequeo , perpetuo meminisse , neque tui unquam me capiet oblivio . Verum utinam eam mihi facultatem aliquando concedat deus , ut possim hunc animum tui ardentissimum re potius quam verbis declarare . Vale meque tibi semper quam commendatissimum habeas .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033.opp-lat1_window_244", + "psc_text": "quo fieret homo in animam uinentrmuiuentem, iste autem flauerit flatum neque sentientem neque uiuentem, sed aliquid significandi gratia figurantem, denique ut puer iste rcuiuesceret, non eum animando propheta fecit. sed eum amando ut hoc deus faceret impetrauit. quod autem illum ter flasse dicis, aut memoria, sicut fieri solet, aut mendositas codicis te fefellit. quid plura? non sunt tibi ad hoc astruendum aliqua exempla et argumenta quaerenda, sed potius emendanda et mutanda sententia. noli ergo credere, noli dicere. noli docere 'quod non dc nihilo, sed de sua natura feeeritfecerit animam deus', si uis esse catholicus. § 8 Noli credere nec dicere nec docere 'per infinitum tempus atque ita semper deum animas dare, sicut semper est ipse qui dat', si uis esse catholicus. erit enim tempus, quando non dabit animas deus, cum tamen esse ipse non desinat. poterat quidem sic accipi quod aisti 'semper dat', utintellegeretursine cessatione dare quamdiu 1. 18 Vinc.", + "candidate_score": 0.671609, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_10", + "bdc_text": "Verum utinam eam mihi facultatem aliquando concedat deus , ut possim hunc animum tui ardentissimum re potius quam verbis declarare .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033.opp-lat1_window_288", + "psc_text": "est, quam tantae indoli laborique eongruebat. itaque te nec amplius quam oportet tibi tribuendo uaneseereuanescere uolo nec rursus te abiciendo ac desperando frigescere. utinam tua scripta tecum legere possem et conloquendo potius quam scribendo quae sint emendanda monstrarem! facilius hoc negotium perageretur nostra inter nos sermocinatione quam littorislitteris; quae si scribenda esset, multis uoluminibus indigeret. uerum ista capitalia, quae certo etiam numero conprehendere uolui, instanter anunoneo, ne corrigere differas et ea prorsus a fide et praedicatione tua facias aliena, ut quanta tibi facultas cstest disputandi munere dei utaris utiliter ad aedifieationemaedificationem, non ad destructionem sanae salubrisque doctrinae. § 22 Sunt autem ista, de quibus, ut potui, iam oisseruidisserui; sed breuiter ea repetendo percurram. unum est, quod 'animam non ex nihilo, sed de se ipso deum fecisse' dixisti; alterum 'per infinitum tempus atque ita semper deum animas dare, sicut semper est ipse qui dat'; tertium 'animam meritum aliquod perdidisse per carnem,", + "candidate_score": 0.669627, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_8_10", + "bdc_text": "De quo memorare tibi multa possem , ni me inde negotia literaria , quibus sum undique involutus , abstraherent . Meum tamen erit , quod referre nequeo , perpetuo meminisse , neque tui unquam me capiet oblivio . Verum utinam eam mihi facultatem aliquando concedat deus , ut possim hunc animum tui ardentissimum re potius quam verbis declarare .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033.opp-lat1_window_288", + "psc_text": "est, quam tantae indoli laborique eongruebat. itaque te nec amplius quam oportet tibi tribuendo uaneseereuanescere uolo nec rursus te abiciendo ac desperando frigescere. utinam tua scripta tecum legere possem et conloquendo potius quam scribendo quae sint emendanda monstrarem! facilius hoc negotium perageretur nostra inter nos sermocinatione quam littorislitteris; quae si scribenda esset, multis uoluminibus indigeret. uerum ista capitalia, quae certo etiam numero conprehendere uolui, instanter anunoneo, ne corrigere differas et ea prorsus a fide et praedicatione tua facias aliena, ut quanta tibi facultas cstest disputandi munere dei utaris utiliter ad aedifieationemaedificationem, non ad destructionem sanae salubrisque doctrinae. § 22 Sunt autem ista, de quibus, ut potui, iam oisseruidisserui; sed breuiter ea repetendo percurram. unum est, quod 'animam non ex nihilo, sed de se ipso deum fecisse' dixisti; alterum 'per infinitum tempus atque ita semper deum animas dare, sicut semper est ipse qui dat'; tertium 'animam meritum aliquod perdidisse per carnem,", + "candidate_score": 0.6688, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_10_12", + "bdc_text": "Verum utinam eam mihi facultatem aliquando concedat deus , ut possim hunc animum tui ardentissimum re potius quam verbis declarare . Vale meque tibi semper quam commendatissimum habeas . Datum Basileę , anno etc. 1533 Melchior Virbius tuus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033.opp-lat1_window_245", + "psc_text": "nec docere 'per infinitum tempus atque ita semper deum animas dare, sicut semper est ipse qui dat', si uis esse catholicus. erit enim tempus, quando non dabit animas deus, cum tamen esse ipse non desinat. poterat quidem sic accipi quod aisti 'semper dat', utintellegeretursine cessatione dare quamdiu 1. 18 Vinc. Victor 10 cf. Gen. 2, 7 20 Vinc. Victor; cf. pag. 325, 10 1 in om. B 2 sedanimata H alitum AEH 3 helisseo A fuit T 4 recepit animam E reciperet BC (om. et), ITb in faciem] add. dns C 5 uixit] dixit E helisseus A asspirauerit AE adspirauerit II G ista uerba tua H uerba tua EI 7 fecisse om. I 8 quippe 6m.ll 9 opus illud T helissei A qd C 10 homo] add. et E neque uiueutem neque sentientem T 11 gratia significandi E 12 pier A reuiuisccret BEIT non eum amando T 13 eum om.", + "candidate_score": 0.667885, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_10_12", + "bdc_text": "Verum utinam eam mihi facultatem aliquando concedat deus , ut possim hunc animum tui ardentissimum re potius quam verbis declarare . Vale meque tibi semper quam commendatissimum habeas . Datum Basileę , anno etc. 1533 Melchior Virbius tuus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033.opp-lat1_window_244", + "psc_text": "quo fieret homo in animam uinentrmuiuentem, iste autem flauerit flatum neque sentientem neque uiuentem, sed aliquid significandi gratia figurantem, denique ut puer iste rcuiuesceret, non eum animando propheta fecit. sed eum amando ut hoc deus faceret impetrauit. quod autem illum ter flasse dicis, aut memoria, sicut fieri solet, aut mendositas codicis te fefellit. quid plura? non sunt tibi ad hoc astruendum aliqua exempla et argumenta quaerenda, sed potius emendanda et mutanda sententia. noli ergo credere, noli dicere. noli docere 'quod non dc nihilo, sed de sua natura feeeritfecerit animam deus', si uis esse catholicus. § 8 Noli credere nec dicere nec docere 'per infinitum tempus atque ita semper deum animas dare, sicut semper est ipse qui dat', si uis esse catholicus. erit enim tempus, quando non dabit animas deus, cum tamen esse ipse non desinat. poterat quidem sic accipi quod aisti 'semper dat', utintellegeretursine cessatione dare quamdiu 1. 18 Vinc.", + "candidate_score": 0.666403, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_3_5", + "bdc_text": "a pręditoin der Vorlage praeditum ; auch J. J. Simler ( Zürich ZB , Ms S 34 , Nr. 168 ) korrigiert in praedito . comisisti atque diligentissime commendasti .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033.opp-lat1_window_211", + "psc_text": "neglegis cumeum uidcasuideas emendandum, aducrsusaduersus raritatemcaritatem facis; si autem tibi emendandus propterea non uidetur, quia putas cumeum recte ista sensisse, aduersus ueritatem sapis. et ideo ille melior, qui emendari cstest paratior, si non defuerit emendator, quam tu, si uel sciens inridcnterinridenter contemnis errantem lIeluel nesciens pariter sectaris errorem. omnia itaque in eisdem libris ad tc scriptis et tibi traditis sobrie uigilanterque considera, et plura quam ego inuenies fortasse culpanda. et quaecumque ibi sunt adprobanda atque laudanda, si quid in eis reuera forsitan ignorabusignorabas atque isto disserente didieistididicisti, euidenter profitere quid illud sit, ut de hoc te gratias egisse, non de his quae illic inprobanda tam multa sunt, omnes nouerint, qui uel recitante illo tecum simul audierunt ucl eosdem postea libros legerunt, ne in eius ornato eloquio tamquam in pretioso poculo te inuitante etsi non bibente uencnum bibant, si tu quid inde biberis et quid non biberis nesciunt et propter laudem", + "candidate_score": 0.65969, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_9_11", + "bdc_text": "Meum tamen erit , quod referre nequeo , perpetuo meminisse , neque tui unquam me capiet oblivio . Verum utinam eam mihi facultatem aliquando concedat deus , ut possim hunc animum tui ardentissimum re potius quam verbis declarare . Vale meque tibi semper quam commendatissimum habeas .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033.opp-lat1_window_288", + "psc_text": "est, quam tantae indoli laborique eongruebat. itaque te nec amplius quam oportet tibi tribuendo uaneseereuanescere uolo nec rursus te abiciendo ac desperando frigescere. utinam tua scripta tecum legere possem et conloquendo potius quam scribendo quae sint emendanda monstrarem! facilius hoc negotium perageretur nostra inter nos sermocinatione quam littorislitteris; quae si scribenda esset, multis uoluminibus indigeret. uerum ista capitalia, quae certo etiam numero conprehendere uolui, instanter anunoneo, ne corrigere differas et ea prorsus a fide et praedicatione tua facias aliena, ut quanta tibi facultas cstest disputandi munere dei utaris utiliter ad aedifieationemaedificationem, non ad destructionem sanae salubrisque doctrinae. § 22 Sunt autem ista, de quibus, ut potui, iam oisseruidisserui; sed breuiter ea repetendo percurram. unum est, quod 'animam non ex nihilo, sed de se ipso deum fecisse' dixisti; alterum 'per infinitum tempus atque ita semper deum animas dare, sicut semper est ipse qui dat'; tertium 'animam meritum aliquod perdidisse per carnem,", + "candidate_score": 0.654733, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1", + "max_score": 0.672531, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_5_7", + "bdc_text": "comisisti atque diligentissime commendasti . Unde spero , deo optimo maximo auxiliante , non mediocrem consecuturum doctrinam . Tantum enim studium in docendo adhibet , ut verbis consequi nequeam .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_953", + "psc_text": "bonos sensus quasi pia mater infundit. accipe etiam testimonia disciplinae: fili, ne negle.xeris disciplinam dei nec defeceris ab eo correptus; § 2 quem enim diligit deus corripit. seuera quidem in corripiendo, sed dulcis in corrigendo est disciplina, ne fluitemus et uagemur errantes, sed recipiamur a Christo; disciplina enim non examinata uagatur, ut scriptum est. sed pro conuersatione hic posuit disciplinam. tamen sicut sapientia, ita et disciplina: et perfecta et inperfecta eodem nomine nuncupatur; § 3 sed ubi sine adiectione uel disciplina uel sapientia nuncupantur, definitionem perfectionis accipiunt. inexaminata ergo fluitat disciplina, sed examinata non fluitat. de intellectu quoque eadem scriptura definit, quia intellectus 2 *Prou. 1,2 13*Eccli. 24,30-31. 33 17 *Prou. 3,11—12 21 *Prou. 10, 17 27 *Ps. 110, 10 3 sensu scripsi sensus codd. av 5 scientiem A scientia Cml quoque] etiam in ras. C, add. et {J 6 dictionem Bfi 7 auctoritate] aid. scripture s. I. Bm2 collegimus", + "candidate_score": 0.672531, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf033", + "work_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis", + "max_score": 0.671858, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_4_6", + "bdc_text": "auch J. J. Simler ( Zürich ZB , Ms S 34 , Nr. 168 ) korrigiert in praedito . comisisti atque diligentissime commendasti . Unde spero , deo optimo maximo auxiliante , non mediocrem consecuturum doctrinam .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_431", + "psc_text": "II. 67. Elationem fugere Psal. CXXX. 68. Seniores venerari Levit. XIX. 69. Juniores diligere I Tim. V. 70. In Christi amore pro inimicis orare Matth. V. 71. Cum discordante ante solis occasum in pacem redire Eph. IV. 72. Et de Dei misericordia nunquam desperare Ezech. XVIII. Ecce haec sunt instrumenta artis spiritualis: quae cum fuerint a nobis die noctuque incessabiliter adimpleta, et in die judicii reconsignata, illa merces nobis a Domino recompensabitur quam ipse promisit: quod oculus non vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis ascendit quae praeparavit Deus his qui diligunt eum. Officina vero, ubi haec omnia diligenter operemur claustra sunt monasterii, et stabilitas in congregatione. COMMENTARIUS. Antequam singula capitis hujus instrumenta expendamus, nonnulla de his generatim praemittenda videntur. Et primo quidem illud notatu dignum occurrit, quod istud de bonorum operum instrumentis caput sit veluti breviarium compendiumque ipsius Regulae, totiusque perfectionis, cujus nihil illi defecturum arbitror, quem hoc", + "candidate_score": 0.671858, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_12_14", + "bdc_text": "Datum Basileę , anno etc. 1533 Melchior Virbius tuus . [ Adresse auf der Rückseite : ] Et pietate et eruditione viro praeclaro d. Heinricho Bullingero , patrono suo observando .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3734", + "psc_text": "Patribus monachis. Vel denique quia nomen Patris praestantissimis Ecclesiae scriptoribus, inter quos haud erat inferior S. Basilius, tribui solebat, quemadmodum observat haeftenus lib. II, tr. 1, disq. 1. Similiter quod suum nuncupaverit, addens pronomen nostri, hoc ideo maxime fecit, vel honoris atque observantiae gratia, vel quia hic titulus sancti Patris nostri sanctorum ac praesertim monachorum libris solet praefigi, ut videre est in omnibus S. Basilii, S. Joannis Climaci, S. Germani patriarchae Constantinopolitani operibus: quin etiam ipsi Graeci S. Benedicti natalem in suo Menologio die 14 Martii ita annuntiant: 898 « S. Patris nostri Benedicti, multorum monasteriorum Patris, celeberrimi pietate, et miraculorum multitudine illustris. » Nobis autem desidiosis, et male viventibus, atque negligentibus rubor confusionis est. ] Ibi, quemadmodum notat Bernardus Cassinensis, de tribus nos S. Pater arguit: de desidia, per quam bonum agere omittimus; de mala vita, per quam peccata committimus; de negligentia, per quam contemnimus, et surgere a nostris", + "candidate_score": 0.670006, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_1_3", + "bdc_text": "Quod equidem aggredi vix essem ausus , ut scilicet literis frivolis atque ineptis te , virum tam pręstantem , alloquerer , nisiEs kommen am ehesten Grynäus oder Myconius in Frage , durch die Bullinger später wiederholt Informationen über Wirben erhielt , s. oben Anm. 1 . res ipsa et benefitium tuum excellens monuerit , qui me viro tanto , deum immortalem , quam felici ingenio , quanta facundia , quanta linguarum disciplinarumque omnium scientiascientia am Rande nachgetragen. a pręditoin der Vorlage praeditum ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2679", + "psc_text": "Longius hic foret, nec praesentis est otii per omnia excurrere monasteria. At praeterire non possum ardens in litteris hoc saeculo excolendis Benedictinarum virginum studium: « Quae laus, inquit iterum Mabillonius (Praef. in saec. III, num. 47), etiam Bonifacio auctori tribuenda est. Is quippe in Britannia cum degeret, non tantum viros disciplinis imbuit, verum etiam monachas, quae tantae sapientiae virum, ut scribit Willibaldus, praeceptorem expetierunt. Quo praeceptore paginarum transcurrentes seriem, coelesti instanter scrutinio inhaerebant, et sacramentorum arcana mysteriorumque abdita jugiter meditabantur. In Germaniam ipse profectus, religiosas feminas e Britannia istuc advocavit, ex quibus CUNIHILT et filia ejus BERATHGIT valde eruditae in liberali scientia in Thuringorum regione constituebantur magistrae, ex Othloni lib. I, cap. 25. Praeter eas Lioba Bischofheimensi Parthenoni a Bonifacio praefecta, lectionis studio tanta diligentia incumbebat, ut nisi orationi vacaret, nunquam divina pagina de manibus ejus abscederet. Nam cum ab ipsis infantiae rudimentis grammatica et reliquis liberalium artium studiis esset", + "candidate_score": 0.666649, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_3_5", + "bdc_text": "a pręditoin der Vorlage praeditum ; auch J. J. Simler ( Zürich ZB , Ms S 34 , Nr. 168 ) korrigiert in praedito . comisisti atque diligentissime commendasti .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3515", + "psc_text": "Summus itaque locus bene regitur, cum is qui praeest, vitiis potius quam fratribus dominatur: bene acceptam potestatem regit, qui et tenere illam novit et impugnare; bene hanc regit, qui scit per illum super culpas erigi, scit cum illa caeteris in aequalitate componi. » Eamdem ipse S. pontifex servabat regulam: unde et ad Venantium Italiae cancellarium scribens (Lib. I, epist. 33), « sic, inquit, culpam tuam insequor, ut te diligam: sic personam diligo, ut culpae vitium non amplectar. » Eamdem et S. Fulgentius (Bolland., 1 Januar.), qui « odiens vitia, diligens homines, tandiu severus apparebat quandiu disciplinae spiritualis utilitas exigebat: alias autem circa singulos ita mansuetus fuit, et communis, et facilis, ut neminem fratrum puro nomine clamitaret, neque cum typho saecularis dominationis aliquibus quamvis parvulis imperaret. » In ipsa autem correptione prudenter agat. ] Qualiter fieri debeat correptio, alio juvat ex ore audire: « In his, qui plerumque contingere solent, lapsibus", + "candidate_score": 0.663848, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_12_14", + "bdc_text": "Datum Basileę , anno etc. 1533 Melchior Virbius tuus . [ Adresse auf der Rückseite : ] Et pietate et eruditione viro praeclaro d. Heinricho Bullingero , patrono suo observando .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3732", + "psc_text": "Vit. Pat. cap. ult.) Vitas Patrum, et Institutiones monachorum Leobardo monacho, ad Majus monasterium recluso direxit, ut eum adversus tentationes praemuniret. Sed et Regula S. Patris nostri Basilii. ] Caesariensis nimirum in Cappadocia episcopi, cujus habemus regulas breviores, et fusius disputatas, et alteram ex utrisque conflatam, quam ex Graeco in Latinum Rufinus Aquileiensis presbyter convertit, cum monasticis Constitutionibus, quas omnes hoc in commentario non semel citavimus: unde miramur Boherium Basilii Regulam, de qua hic S. P. Benedictus, Basilio cuidam monacho a Caesariensi episcopo distincto ascripsisse: nam Regula illa Basilii monachi, quam observant, ut ait, Orientales coenobitae, quamque ipse multoties citat, haudquaquam est alia ab illis quas scripsit Caesariensis episcopus. Quod vero S. Benedictus eum vocat Patrem et suum, non inde sequitur eum militasse sub S. Basilii institutis; sed eum Patrem appellat, vel honoris gratia tanquam antiquiorem, juxta illud S. Augustini: « Honorificentiae causa Patres appellamus eos qui nos vel tempore", + "candidate_score": 0.661279, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_12_14", + "bdc_text": "Datum Basileę , anno etc. 1533 Melchior Virbius tuus . [ Adresse auf der Rückseite : ] Et pietate et eruditione viro praeclaro d. Heinricho Bullingero , patrono suo observando .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2956", + "psc_text": "essent Basilianorum vestes discimus ex Vita S. Philareti saeculo XI a Nilo monacho coaetaneo scripta, num. 21 (Bolland., 6 Aprilis), ubi agens de illius ad habitum monasticum receptione, has recenset vestes: Sticarium, id est tunicam; pallium, quod supra cervices et scapulas est; cucullium, quod capiti imponimus; crucem in fronte gestandam, et cingulum cum sua fibula. Inter Aegyptiorum monachorum vestes Evagrius Sithensis monachus in epistola ad Anatolium (Tom. III Mon. Eccles. Graec.) has nominat: Cucullum, analabum, melotem, zonam, et baculum. Alias addit Cassianus eo in libro quem de Habitu monachi conscripsit, ubi has eorum vestes earumque symbola explicat, scilicet cucullum, colobium, rebrachiatoria, mafortes, melotem et pellem caprinam, cingulum et caligas. Abbas Patermuthius adolescentem ad se conversionis gratia accedentem « lebitone indutum, cuculla capiti circumposita, ac melote ad humeros, cinctumque linteo ad monachale institutum, exercitiumque promovit, » ut videre est in Aegypt. monach. Historia (Tom. III Mon. Eccles. Graecae). In Regula S.", + "candidate_score": 0.651528, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_14", + "bdc_text": "] Et pietate et eruditione viro praeclaro d. Heinricho Bullingero , patrono suo observando .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_94", + "psc_text": "1º de bona observantia elationem fugere; 2º Deum, non se boni operis auctorem agnoscere; 3º consequenter Deum in se operantem magnificare. Qui timentes Dominum de bona observantia sua non se reddunt elatos ], seipsos magni aliquid esse existimantes, cum tamen nihil sunt; sed potius infra omnes sese deprimentes, ut 24 faciebat S. Bernardus, cujus cum tanta esset vitae sanctimonia, quantam in eo etiam nunc catholicus orbis miratur, ita nihilominus de se scribebat Epist. 250 ad alterum Bernardum priorem Portarum: « Clamat ad vos monstruosa vita mea, mea aerumnosa conscientia; ego enim quaedam chimaera mei saeculi, nec clericum gero nec laicum; nam monachi jamdudum exui conversationem, non habitum. » Et S. Gregorius papa de se item ad Anastasium episcopum Antiochenum sic scribens Lib. I, epist. 7: « Quod vero me os Domini, quod lucernam dicitis, quod multis prodesse perhibetis, hoc quoque mihi ad iniquitatum mearum cumulum accedit, ut cum vindicari in", + "candidate_score": 0.646483, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_12_14", + "bdc_text": "Datum Basileę , anno etc. 1533 Melchior Virbius tuus . [ Adresse auf der Rückseite : ] Et pietate et eruditione viro praeclaro d. Heinricho Bullingero , patrono suo observando .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3738", + "psc_text": "tunc demum ad majora quae supra commemoravimus doctrinae virtutumque culmina, Deo protegente, pervenies. ] Ad majora quae supra commemoravimus, nimirum initio hujus capitis, doctrinas scilicet Patrum, Collationes, Instituta, Vitasque eorum, ac Regulam S. Basilii; quae, ut observat Bernardus Cassinensis, S. Benedictus majora appellat, « quia in se continent doctrinae sanctitatem, virtutum acquisitionem, et coelestis patriae culmen. » Richardus de S. Angelo illud supra commemoravimus refert, vel ad praecedens caput de zelo bono quem debent habere monachi, vel ad praesens capitulum ultimum; Boherius ad plura alia Regulae loca; sed prior nostra sententia, quae est Hildemari, magis arridet.", + "candidate_score": 0.64412, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_12_14", + "bdc_text": "Datum Basileę , anno etc. 1533 Melchior Virbius tuus . [ Adresse auf der Rückseite : ] Et pietate et eruditione viro praeclaro d. Heinricho Bullingero , patrono suo observando .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2844", + "psc_text": "Tertio, haec olim lectio fiebat in auditorio, ut patet ex Vita sancti Guillelmi ducis et monachi Gellonensis (Saec. IV Ben.), ubi narratur quomodo suo susceptus fuerit in monasterio. Ac primo quidem num. 21, longe occurritur ei a fratribus, ducitur ad orationem, ecclesiaeque dona confert. Et postea, num. 22: « Completa oratione, factaque cunctis altaribus 680 sua cuique digna veneratione . . . . itur in auditorium, et osculatis fratribus, lectaque ex more lectione, factoque pro tempore brevi sermone de animae aedificatione, mox vir Dei subinfert, et indicat manifeste cur ipse venerit. » Idem videre est apud Ekkehardum in lib. de Casibus S. Galli cap. 11, ubi referens qua ratione episcopi et abbates ad visitandum S. Galli asceterium missi ab Ottone imperatore recepti fuerint: « Adveniunt omnes, inquit, festive receptis Cives apostolorum responsorium canitur. Abbas in auditorio debilis residens, introductis quidem eis assurgit. Legitur considentibus lectio de charitate et de pedisequa", + "candidate_score": 0.641131, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_12_14", + "bdc_text": "Datum Basileę , anno etc. 1533 Melchior Virbius tuus . [ Adresse auf der Rückseite : ] Et pietate et eruditione viro praeclaro d. Heinricho Bullingero , patrono suo observando .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3733", + "psc_text": "haudquaquam est alia ab illis quas scripsit Caesariensis episcopus. Quod vero S. Benedictus eum vocat Patrem et suum, non inde sequitur eum militasse sub S. Basilii institutis; sed eum Patrem appellat, vel honoris gratia tanquam antiquiorem, juxta illud S. Augustini: « Honorificentiae causa Patres appellamus eos qui nos vel tempore vel meritis praecesserunt; nam illud honoris est, quod quotidie senibus dicamus Pater. » Vel quia, ut ait S. Hieronymus: « Vulgato sermone maxime in Palaestina et Aegypti monasteriis se invicem Patres vocant. » Unde Cyrillus episcopus Alexandrinus epistolam ad presbyteros et diaconos missam, quae habetur in actis concilii Ephesini, inscripsit Patribus monachis. Vel denique quia nomen Patris praestantissimis Ecclesiae scriptoribus, inter quos haud erat inferior S. Basilius, tribui solebat, quemadmodum observat haeftenus lib. II, tr. 1, disq. 1. Similiter quod suum nuncupaverit, addens pronomen nostri, hoc ideo maxime fecit, vel honoris atque observantiae gratia, vel quia hic titulus sancti Patris", + "candidate_score": 0.640672, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_12_14", + "bdc_text": "Datum Basileę , anno etc. 1533 Melchior Virbius tuus . [ Adresse auf der Rückseite : ] Et pietate et eruditione viro praeclaro d. Heinricho Bullingero , patrono suo observando .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2651", + "psc_text": "eosque ad curas externas plus aequo effundere. Eodem referri debet quod de Theone abbate, qui triginta annis in domuncula seorsum inclusus silentium exercuit, tradunt Rufinus (Ruf. lib. II de Vit. Patr. cap. 6) et Palladius (Pall. Laus. cap. 50), quod scilicet « erat vir eruditus in triplici gratia sermonum, in scriptis Romanis, Graecis et Aegyptiacis. » His, praeter Basilium Magnum, Gregorium Theologum, Joannem Chrysostomum, Ephrem Diaconum, qui non minus doctrina quam vitae sanctimonia eremum illustrarunt, addere possemus etiam insignem et admirabilem Orabbatem montis Nitriae (Ibid., cap. 9), qui a fratribus visitatus « statim convertebatur ad doctrinam, erat enim valde peritus litterarum; » celebrem Evagrium Diaconum (Ibid., c. 86), qui composuit tres libros sacros monachorum; sed praesertim illustrem Silvaniam virginem, quae, ut scribit Palladius (Ibid., c. 143), « erat doctissima, doctrinam amore complexa, noctes uberi oleo a se illuminatas mutabat in dies, omnia antiquorum qui commentarios ediderunt scripta percurrens, Origenis tricies", + "candidate_score": 0.639542, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_12_14", + "bdc_text": "Datum Basileę , anno etc. 1533 Melchior Virbius tuus . [ Adresse auf der Rückseite : ] Et pietate et eruditione viro praeclaro d. Heinricho Bullingero , patrono suo observando .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2846", + "psc_text": "» Est autem auditorium locus capitulo proximus: locutorium appellare solent. Auditorii tamen nomine hic capitulum intelligit noster Mabillonius. Quarto, exponebatur hospiti recitata lectio, ut docet Hildemarus: « Si autem talis fuerit hospes, debet etiam exponi lectio; » patetque ex supra citato libro Usuum Cisterciensium, cap. 87, et ex Adalgiso monacho in lib. Mir. S. Theoderici cap. 15, ubi refert Rodulfum abbatem suo in monasterio excepisse Robertum Flandrensem comitem, et reginam, eisque ad mensam adhibuisse lectionem ex Vita S. Theoderici: « Beatissimi Theoderici Vitam virtutibus illustrem coram eis a fratribus lectam et expositam, quasi saluberrimum animae ferculum illis apposuit, quod prae caeteris sumptibus et impensis uterque magni fecit. » Quinto, ubi ignotus advenisset monachus, lectioni tota simul congregatio aderat, ut manifestum est ex Capitulis monachorum ad Augiam directorum (Cap. 12): « Omnes hospites supervenientes cum lectione divina suscipiunt; incognitis tamen monachis ad lectionem omnis pariter concurrit congregatio, ut Christus in eis", + "candidate_score": 0.638057, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_12_14", + "bdc_text": "Datum Basileę , anno etc. 1533 Melchior Virbius tuus . [ Adresse auf der Rückseite : ] Et pietate et eruditione viro praeclaro d. Heinricho Bullingero , patrono suo observando .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2650", + "psc_text": "Eodem tempore vivebat alter Ammonius, abbatis Pambo discipulus, vir insigniter doctus (Pallad. in Laus., c. 12) , qui « Vetus et Novum Testamentum dicebat memoriter, et in doctorum virorum Origenis, et Didymi, et Pierii, et Stephani scriptis ita erat versatus, ut sexagies centena millia versuum percurrerit. » Hic magno Athanasio Romam proficiscenti datus est socius, vir, teste Socrate (Lib. IV, cap. 18), adeo « parum curiosus, ut cum Romae una cum Athanasio forte versaretur, nihil ex magnificis urbis operibus, praeter templum Petro et Paulo dicatum, videre omnino desideraret. » Adeo verum est, quod aiunt nonnulli, scientiam in monachis parere curiositatem, eosque ad curas externas plus aequo effundere. Eodem referri debet quod de Theone abbate, qui triginta annis in domuncula seorsum inclusus silentium exercuit, tradunt Rufinus (Ruf. lib. II de Vit. Patr. cap. 6) et Palladius (Pall. Laus. cap. 50), quod scilicet « erat vir eruditus in triplici gratia sermonum, in", + "candidate_score": 0.637477, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_14", + "bdc_text": "] Et pietate et eruditione viro praeclaro d. Heinricho Bullingero , patrono suo observando .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_750", + "psc_text": "Dei praecipit homo, quod non sit certum tamen displicere Deo, haud secus accipiendum est, quam si praecipiat Deus. Quid enim interest utrum per se, an per suos ministros, sive homines, sive angelos, hominibus innotescat suum placitum Deus? » etc. Et cum bono animo a discipulis praeberi oportet, quia hilarem datorem diligit Deus. ] Hinc S. Bernardus Serm. 41 de divers.: « Serenitas in vultu, dulcedo in sermonibus multum colorant obedientiam obsequentis: unde et gentilis ille poeta sic ait: Super omnia vultus accessere boni. Quis enim locus obedientiae, ubi tristitiae cernitur aegritudo? Ostendunt plerumque voluntatem animi signa exteriora, et difficile est ut vultum non mutent, qui mutant voluntatem: nubilosa corporis compositio, et facies tenebris obfuscata, devotionem ab animo recessisse designant. » Hilarem plane datorem se exhibebat Gerardus Cluniacensis, de quo Petrus Venerabilis Lib. I Mir. c. 8 : « Expertus sum, inquit, ipse magnam in hac virtute ejus constantiam, cui cum", + "candidate_score": 0.631194, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_0", + "bdc_text": "Cum nuper a te discederem Über Wirbens Besuch bei Bullinger ist nichts bekannt. , literis te meis inviserem mandabas .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2679", + "psc_text": "Longius hic foret, nec praesentis est otii per omnia excurrere monasteria. At praeterire non possum ardens in litteris hoc saeculo excolendis Benedictinarum virginum studium: « Quae laus, inquit iterum Mabillonius (Praef. in saec. III, num. 47), etiam Bonifacio auctori tribuenda est. Is quippe in Britannia cum degeret, non tantum viros disciplinis imbuit, verum etiam monachas, quae tantae sapientiae virum, ut scribit Willibaldus, praeceptorem expetierunt. Quo praeceptore paginarum transcurrentes seriem, coelesti instanter scrutinio inhaerebant, et sacramentorum arcana mysteriorumque abdita jugiter meditabantur. In Germaniam ipse profectus, religiosas feminas e Britannia istuc advocavit, ex quibus CUNIHILT et filia ejus BERATHGIT valde eruditae in liberali scientia in Thuringorum regione constituebantur magistrae, ex Othloni lib. I, cap. 25. Praeter eas Lioba Bischofheimensi Parthenoni a Bonifacio praefecta, lectionis studio tanta diligentia incumbebat, ut nisi orationi vacaret, nunquam divina pagina de manibus ejus abscederet. Nam cum ab ipsis infantiae rudimentis grammatica et reliquis liberalium artium studiis esset", + "candidate_score": 0.616602, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate", + "max_score": 0.670682, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_9_11", + "bdc_text": "Meum tamen erit , quod referre nequeo , perpetuo meminisse , neque tui unquam me capiet oblivio . Verum utinam eam mihi facultatem aliquando concedat deus , ut possim hunc animum tui ardentissimum re potius quam verbis declarare . Vale meque tibi semper quam commendatissimum habeas .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_408", + "psc_text": "ipso Domino Deo nostro, de quo semper cogitare debemus, et de quo digne cogitare non possumus, cui laudando reddenda est omni tempore benedictio (Psal. XXXIII, 1), et cui enuntiando nulla competit dictio, et adjutorium ad intelligenda atque explicanda quae intendo, et veniam precor sicubi offendo. Memor sum enim, non solum voluntatis, verum etiam infirmitatis meae. Ab his etiam qui ista lecturi sunt, ut ignoscant peto, ubi me magis voluisse quam potuisse dicere adverterint, quod vel ipsi melius intelligunt, vel propter mei eloquii difficultatem non intelligunt: sicut ego eis ignosco, ubi propter suam tarditatem intelligere non possunt. 2. Facilius autem nobis invicem ignoscimus, si noverimus, aut certe credendo firmum tenuerimus, ea quae de natura incommutabili et invisibili summeque vivente ac sibi sufficiente dicuntur, non ex consuetudine visibilium atque mutabilium et mortalium vel egenarum rerum esse metienda. Sed cum in his etiam quae nostris corporalibus adjacent sensibus, vel quod nos ipsi in", + "candidate_score": 0.670682, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_7", + "bdc_text": "Tantum enim studium in docendo adhibet , ut verbis consequi nequeam .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_690", + "psc_text": "Eis doctrinis quippe studetur vehementius, quae capi posse non desperantur. Nam cujus rei adipiscendae spem quisque non gerit, aut tepide amat, aut omnino non amat, quamvis quam pulchra sit videat. Quocirca, quia omnium linguarum scientia fere ab omnibus desperatur, suae gentis quisque maxime studet, ut noverit. Quod si et illi ad perfectum percipiendae se non sufficere sentit, nemo tamen tam desidiosus est hujus notitiae, qui non, cum audierit incognitum verbum, velit nosse quid illud sit, et si potest, quaerat ac discat. Quod dum quaerit, utique in studio discendi est, et videtur amare rem incognitam; quod non ita est. Species namque illa tangit animum, quam novit et cogitat, in qua elucet decus consociandorum animorum in vocibus notis audiendis atque reddendis: eaque accendit studio quaerentem quidem quod ignorat, sed notam formam, quo id pertineat, intuentem et amantem. Itaque si quaerenti, verbi gratia, quid sit temetum (hoc enim exempli causa posueram), dicatur, Quid", + "candidate_score": 0.653259, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_7_9", + "bdc_text": "Tantum enim studium in docendo adhibet , ut verbis consequi nequeam . De quo memorare tibi multa possem , ni me inde negotia literaria , quibus sum undique involutus , abstraherent . Meum tamen erit , quod referre nequeo , perpetuo meminisse , neque tui unquam me capiet oblivio .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_690", + "psc_text": "Eis doctrinis quippe studetur vehementius, quae capi posse non desperantur. Nam cujus rei adipiscendae spem quisque non gerit, aut tepide amat, aut omnino non amat, quamvis quam pulchra sit videat. Quocirca, quia omnium linguarum scientia fere ab omnibus desperatur, suae gentis quisque maxime studet, ut noverit. Quod si et illi ad perfectum percipiendae se non sufficere sentit, nemo tamen tam desidiosus est hujus notitiae, qui non, cum audierit incognitum verbum, velit nosse quid illud sit, et si potest, quaerat ac discat. Quod dum quaerit, utique in studio discendi est, et videtur amare rem incognitam; quod non ita est. Species namque illa tangit animum, quam novit et cogitat, in qua elucet decus consociandorum animorum in vocibus notis audiendis atque reddendis: eaque accendit studio quaerentem quidem quod ignorat, sed notam formam, quo id pertineat, intuentem et amantem. Itaque si quaerenti, verbi gratia, quid sit temetum (hoc enim exempli causa posueram), dicatur, Quid", + "candidate_score": 0.64146, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_7", + "bdc_text": "Tantum enim studium in docendo adhibet , ut verbis consequi nequeam .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_685", + "psc_text": "ipsarum doctrinarum fines auditos expertosve miramur, et ex hoc inardescimus facultatem comparare discendo, qua ad eos pervenire possimus. Tanquam si litteras nescienti dicatur quamdam esse doctrinam, qua quisque valeat, quamvis longe absenti, verba mittere manu facta in silentio, quae rursus ille cui mittuntur, non auribus, sed oculis colligat, idque fieri videat; nonne, dum concupiscit nosse quo id possit, omni studio circa illum finem movetur, quem jam notum tenet? Sic accenduntur studia discentium: nam quod quisque prorsus ignorat, amare nullo pacto potest. 2. Ita etiam signum si quis audiat incognitum, veluti verbi alicujus sonum, quo quid significetur ignorat, cupit scire quidnam sit, id est, sonus ille cui rei commemorandae institutus sit: veluti si audiat cum dicitur temetum, et ignorans quid sit requirat. Jam itaque oportet ut noverit signum esse, id est, non esse inanem illam vocem, sed aliquid ea significari: alioquin jam notum est hoc trisyllabum, et articulatam speciem suam impressit", + "candidate_score": 0.63989, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_7", + "bdc_text": "Tantum enim studium in docendo adhibet , ut verbis consequi nequeam .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_689", + "psc_text": "perfici studet, quantum potest, quisquis vocum significantium quaecumque ignorat, inquirit. Aliud est enim quod eam in veritatis luce conspicit, aliud quod in sua facultate concupiscit. Conspicit namque in luce veritatis quam magnum et quam bonum sit omnes omnium gentium linguas intelligere ac loqui, nullamque ut alienigena audire, et a nullo ita audiri. Cujus notitiae decus cogitatione jam cernitur, amaturque res nota; quae ita conspicitur, atque inflammat studia discentium, ut circa eam moveantur, eique inhient in omni opera quam impendunt consequendae tali facultati, ut etiam usu amplectantur quod ratione praenoscunt: atque ita quisque, cui facultati spe propinquat, ei ferventius amore inardescit. Eis doctrinis quippe studetur vehementius, quae capi posse non desperantur. Nam cujus rei adipiscendae spem quisque non gerit, aut tepide amat, aut omnino non amat, quamvis quam pulchra sit videat. Quocirca, quia omnium linguarum scientia fere ab omnibus desperatur, suae gentis quisque maxime studet, ut noverit. Quod si et illi", + "candidate_score": 0.634169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_9", + "bdc_text": "Meum tamen erit , quod referre nequeo , perpetuo meminisse , neque tui unquam me capiet oblivio .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_1018", + "psc_text": "Quoniam ex ipso, et per ipsum, et in ipso sunt omnia (Rom. XI, 36) ? Proinde si in ipso sunt omnia, in quo tandem possunt vivere quae vivunt, et moveri quae moventur, nisi in quo sunt? Non tamen omnes cum illo sunt eo modo quo ei dictum est, Ego semper tecum (Psal. LXXII, 23) . Nec ipse cum omnibus eo modo quo dicimus, Dominus vobiscum. Magna itaque hominis miseria est cum illo non esse, sine quo non potest esse. In quo enim est, procul dubio sine illo non est: et tamen si ejus non meminit, eumque non intelligit, nec diligit, cum illo non est. Quod autem quisque penitus obliviscitur, nec commoneri ejus utique potest. CAPUT XIII. 17. Quomodo Dei oblivisci et meminisse quis possit. De visibilibus rebus ad hanc rem sumamus exemplum. Dicit tibi quispiam quem non recognoscis, Nosti me: et ut commoneat, dicit ubi, quando, quomodo tibi innotuerit: omnibusque", + "candidate_score": 0.620365, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_9", + "bdc_text": "Meum tamen erit , quod referre nequeo , perpetuo meminisse , neque tui unquam me capiet oblivio .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_1019", + "psc_text": "cum illo non est. Quod autem quisque penitus obliviscitur, nec commoneri ejus utique potest. CAPUT XIII. 17. Quomodo Dei oblivisci et meminisse quis possit. De visibilibus rebus ad hanc rem sumamus exemplum. Dicit tibi quispiam quem non recognoscis, Nosti me: et ut commoneat, dicit ubi, quando, quomodo tibi innotuerit: omnibusque adhibitis signis quibus in memoriam revoceris, si non recognoscis, ita jam oblitus es, ut omnis illa notitia penitus deleta sit animo; nihilque aliud restat, nisi ut credas ei qui tibi hoc dicit, quod aliquando eum noveras; aut ne hoc quidem, si fide dignus tibi esse qui loquitur non videtur. Si autem reminisceris, profecto redis in memoriam tuam, et in ea invenis quod non fuerat penitus oblivione deletum. Redeamus ad illud propter quod adhibuimus humanae conversationis exemplum. Inter caetera psalmus nonus: Convertantur, inquit, peccatores in infernum, omnes gentes quae obliviscuntur Deum (Psal. IX, 18) . Porro autem vigesimus primus: Commemorabuntur, inquit,", + "candidate_score": 0.619434, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_8", + "bdc_text": "De quo memorare tibi multa possem , ni me inde negotia literaria , quibus sum undique involutus , abstraherent .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_994", + "psc_text": "qua disputat, cogitat. Hinc admonemur esse nobis in abdito mentis quarumdam rerum quasdam notitias, et tunc quodam modo procedere in medium, atque in conspectu mentis velut apertius constitui, quando cogitantur: tunc enim se ipsa mens, et meminisse, et intelligere, et amare invenit, etiam unde non cogitabat, quando aliud cogitabat. Sed unde diu non cogitaverimus, et unde cogitare nisi commoniti non valemus, id nos nescio quo eodemque miro modo, si potest dici, scire nescimus. Denique recte ab eo qui commemorat, ei quem commemorat dicitur: Scis hoc, sed scire te nescis; commemorabo, et invenies te scientem quod te nescire putaveras. Id agunt et litterae, quae de his rebus conscriptae sunt, quas res duce ratione veras esse invenit lector: non quas veras esse credit ei qui scripsit, sicut legitur historia; sed quas veras esse etiam ipse invenit, sive apud se, sive in ipsa mentis luce veritate. Qui vero nec admonitus valet ista contueri,", + "candidate_score": 0.599005, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf050", + "work_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat", + "max_score": 0.670207, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_4_6", + "bdc_text": "auch J. J. Simler ( Zürich ZB , Ms S 34 , Nr. 168 ) korrigiert in praedito . comisisti atque diligentissime commendasti . Unde spero , deo optimo maximo auxiliante , non mediocrem consecuturum doctrinam .", + "psc_chunk_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat_window_170", + "psc_text": "sequitur me, non est me dignus (Matt. X). En haec omnia, et his similia, Salvator apostolis mandavit, ut fide praeditos docerent. Atque haec omnia nobis observanda sunt, si quidem nobis cordi sit perfectionem adipisci, et justitiae coronas ab omni corruptione alienas consequi, quas reddet Dominus in die illa justus judex omnibus his qui ipsius adventum dilexerint (II Tim. IV). Dixit autem ad eum Josaphat: Ergo cum tam perfecta doctrina purissimam vitam desideret, dic, quaeso, si mihi ab uno vel duobus mandatis aberrare contigerit, an propterea toto scopo aberrabo, spesque mea omnis inanis futura est? Respondit Barlaam: Non est quod ita existimes; nam Deus Verbum, qui salutis nostrae causa humanitatem induit, ingentem naturae nostrae imbecillitatem et aerumnam exploratam habens, ne in hac quidem parte nos incurabili morbo laborare permisit; verum, ut sapientissimus medicus, lubricae nostrae ac peccandi cupidae voluntati poenitentiae medicamentum admiscuit, eam videlicet ad peccatorum remissionem praedicans. Posteaquam enim veritatis", + "candidate_score": 0.670207, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1", + "max_score": 0.670114, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_4_6", + "bdc_text": "auch J. J. Simler ( Zürich ZB , Ms S 34 , Nr. 168 ) korrigiert in praedito . comisisti atque diligentissime commendasti . Unde spero , deo optimo maximo auxiliante , non mediocrem consecuturum doctrinam .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1627", + "psc_text": "sed quia praesentior est diligentibus, neglegentibus abest. multis autem temporibus afuit, ne praepropera uideretur exactio. nam quo indulgentior liberalitas, eo inexcusabilior peruicacia. § 24 unde bene secundum Matthaeum habes quia et saepe circumdedit, hoc est diuinae custodiae munitione uallauit, ne facile spiritaliumjspiritalium pateret incursionibus bestiarum. et fodit in ea torcular. quomodo intellegimus quid sit torcular nisi forte quia psalmi 1500 A 2 Ps. 15, 6 15 Esai. 5, 7 23. 25 Matth. 21, 33, Esai. 5, 2 1 disciplinae P (e exp.) L 2 mihi inquit X 4 agrimessores aX metendorum X 6 sacrilegos (s alt. 8. u.) P 8 metatorum X 9 aliquis P (s s. u. m2) aEfT definitae] densitate X 14 plantabit (v 8. b m2) P 15 uineae (e alt. 8. «. mJ2) P uinea OV 16 domus P ml ctCX (-um m2 Pr.) 17 dns r 18 est om. X 20 post autem add. bonus", + "candidate_score": 0.670114, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10198_sent_14", + "bdc_text": "] Et pietate et eruditione viro praeclaro d. Heinricho Bullingero , patrono suo observando .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_409", + "psc_text": "saepis obiecta legis est obseruatio et quodammodo uita maiorum uidetur incisa, de qua in typo illa obsetrix, fortasse iustitia, quae nos emissos aluo naturae matris excepit, dixisse proditur: hic 1322 A exiet prior. et re uera mirabilis erat ille ordo pietatis, non a Moyse nec ab aliquo homine Decnec per hominem, sed munere quodam sapientiae sponte se infundentis inpressus. § 23 prima igitur disciplina pietatis secundum euangelium, quia per crucem et sangninemsanguinem credimus Christi, cuius Abraham diem uidit et gauisus est, cuius Noe gratiam in typo ecclesiae figuratam spiritali cognitione praesensit, cuius Isaac uicem in sacrificio non recusauit, quem Iacob cum uinceret adorauit, cuius B 6 Euseb. Quaest. euang. 237, 30 8 Zach. 6, 12 15 Gen. 38, 28 20 lob. 8, 56 21 Gen. 6, 14 22 Gen. 22, 10 23 Gen. 32, 25 1 enim] ergo y. 3 dum B qui om. G religiosa et pia militia αΒCGγ", + "candidate_score": 0.63269, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file