diff --git "a/10/10343.json" "b/10/10343.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/10/10343.json" @@ -0,0 +1,5098 @@ +{ + "letter_id": "10343", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/10343", + "dominant_topic": 7, + "topic_dist": [ + 0.049408, + 0.053739, + 0.045544, + 0.039112, + 0.043735, + 0.05548, + 0.043559, + 0.066052, + 0.046906, + 0.047288, + 0.045896, + 0.042239, + 0.065101, + 0.059667, + 0.061878, + 0.059038, + 0.039227, + 0.047864, + 0.041325, + 0.046943 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "075_Gregorius-I_Tabulae-donariorum-marmoreae", + "max_score": 0.687688, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_7_9", + "bdc_text": "seine Nichte , Katharina von Medici , mit Heinrich , dem Sohn des Königs von Frankreich , getraut . Über das «Hochzeitsgeschenk» des Papstes ist lediglich bekannt , daß Franz I. vorgeschlagen hatte , dem jungen Paar Urbino , Mailand , Parma und Piacenza - Gebiete , die zum Teil zum Kirchenstaat gehörten - zu übergeben . Siehe Müller 251 ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Tabulae-donariorum-marmoreae_window_30", + "psc_text": "quidquid a Pissia amne, et sancto Quirico agri Senensis usque ad Ceperanum inter Appenninum et mare pertinet, 334 addita Ferraria, quae adhuc Romanae Ecclesiae vectigalis est. Haec Palatina. Sed Ferraria longe prius sub Ecclesiaeditione fuit, hoc est mille abhinc fere annis, tempore videlicet Vitaliani, ut in chronicis peregrini Prisciani et Gasparis Sardi videre licet, deinde tempore Pipini, Karoli Magni, Ludovici I, Henrici I et Othonis I ante Mathildam, et ex eorumdem, caeterorumque post Mathildam, imperatorum privilegiis, quae in archivo castri sancti Angeli custodiuntur, constat. De hac item donatione, donationisque confirmatione a comitissa Mathilda tempore Gregorii VII et Paschalis II praestita anno 1102 authentica non desunt momenta scriptis mandata, quae in omnibus S. E. R. archivis asservantur. Postquam autem in sermonem de Ferraria non consulto, sed re id mihi subministrante incidi, breviter et quasi praeteriens, dicam quod de ipsa Ferraria accidit dum haec de sanctorum apostolorum Petri et Pauli lampadibus typis", + "candidate_score": 0.687688, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_7_9", + "bdc_text": "seine Nichte , Katharina von Medici , mit Heinrich , dem Sohn des Königs von Frankreich , getraut . Über das «Hochzeitsgeschenk» des Papstes ist lediglich bekannt , daß Franz I. vorgeschlagen hatte , dem jungen Paar Urbino , Mailand , Parma und Piacenza - Gebiete , die zum Teil zum Kirchenstaat gehörten - zu übergeben . Siehe Müller 251 ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Tabulae-donariorum-marmoreae_window_29", + "psc_text": "varia candelabrorum genera, multaque auri et argenti pondo, imperatoriae ac regiae opulentiae ac liberalitati consentanea, ecclesiae sancti Petri atque item beati Pauli obtulerunt. Panvinius de rebus antiquis memoralibus et praestantia basilicae sancti Petri lib. V in ejusdem ecclesiae bibliotheca asservato, ait: Mathilda sanctitate celebris, tanti basilicam sancti Petri fecit, ut quo luminaribus adhibitis magis decoraretur, tanquam debitam ei dotem donavit patrimonium suum, id est, Liguriae et Hetruriae praecipuas partes cum omnibus oppidis ac eorumdem juribus. Haec Panvinius. Platina in ipso Paschalis II Vita, inquit hunc in modum: Hoc tempore Mathilda comitissa, admodum senio confecta, moriens, Romanae Ecclesiae ex testamento reliquit quidquid a Pissia amne, et sancto Quirico agri Senensis usque ad Ceperanum inter Appenninum et mare pertinet, 334 addita Ferraria, quae adhuc Romanae Ecclesiae vectigalis est. Haec Palatina. Sed Ferraria longe prius sub Ecclesiaeditione fuit, hoc est mille abhinc fere annis, tempore videlicet Vitaliani, ut in chronicis peregrini Prisciani et", + "candidate_score": 0.665134, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_7_9", + "bdc_text": "seine Nichte , Katharina von Medici , mit Heinrich , dem Sohn des Königs von Frankreich , getraut . Über das «Hochzeitsgeschenk» des Papstes ist lediglich bekannt , daß Franz I. vorgeschlagen hatte , dem jungen Paar Urbino , Mailand , Parma und Piacenza - Gebiete , die zum Teil zum Kirchenstaat gehörten - zu übergeben . Siehe Müller 251 ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Tabulae-donariorum-marmoreae_window_32", + "psc_text": "praedecessoribus suis concessum, ad Romanam Ecclesiam ob lineam dicti Alphonsi finitam fuisse devolutum, nulla penitus cunctatione interposita, cum universo S. R. E. cardinalium collegio de illius recuperatione graviter ac sapienter egit, dictam recuperationem iisdem quoque cardinalibus instanter postulantibus. Quare sanctiss. D. N. in decreto, hac de re pronuntiando, humanis posthabitis rationibus, totam Ferrariae ditionem Christo Domino Salvatori nostro, necnon gloriosae ac semper virgini Dei genitrici Mariae, sanctisque apostolis Petro et Paulo constanti animo miroque pietatis ardore addixit et consecravit. Juris itaque ac canonum ordine servato, stricto tandem utroque gladio, Petroque sancti Nicolai in carcere diacono cardinali Aldobrandino ejusdem Clementis nepote, ad res sane praeclaras et arduas pro Romana Ecclesia celeriter ac feliciter perficiendas nato, ad ducatum 335 Ferrariae recuperandum cum militaribus copiis misso, Caesar Estensis nullo militum exspectato congressu, eumdem Ferrariae ducatum antiquo ac legitimo S. R. E. domino, anno hoc ipso 1598 die 12 Januarii restituere, inita conventione scriptis", + "candidate_score": 0.660895, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_7_9", + "bdc_text": "seine Nichte , Katharina von Medici , mit Heinrich , dem Sohn des Königs von Frankreich , getraut . Über das «Hochzeitsgeschenk» des Papstes ist lediglich bekannt , daß Franz I. vorgeschlagen hatte , dem jungen Paar Urbino , Mailand , Parma und Piacenza - Gebiete , die zum Teil zum Kirchenstaat gehörten - zu übergeben . Siehe Müller 251 ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Tabulae-donariorum-marmoreae_window_33", + "psc_text": "ad res sane praeclaras et arduas pro Romana Ecclesia celeriter ac feliciter perficiendas nato, ad ducatum 335 Ferrariae recuperandum cum militaribus copiis misso, Caesar Estensis nullo militum exspectato congressu, eumdem Ferrariae ducatum antiquo ac legitimo S. R. E. domino, anno hoc ipso 1598 die 12 Januarii restituere, inita conventione scriptis mandata, promisit: reque ipsa ejusdem vigesima nona mensis die, hoc est pridie diei sancto Hippolyto consecratae, in qua ipsius Clementis, antea Hippolyti nuncupati, pontificatus natalis celebratur, libere ac pacifice, non humano tantum, sed expresso divinae opis praesidio, restituit, Ferraria gaudio gestiente, tota urbe Roma exsultante, Deoque ingentes gratias agente, universaque Italia admirante. Hactenus de Ferraria. Nunc ad nostrum de lampadibus in honorem sanctorum apostolorum Petri et Pauli olim accendi solitis institutum revertamur. Nam Petrus Mallius in libro de historiae Basilicae sancti Petri, ut in Bibliotheca vaticana videre est, post varia donorum ac redituum genera basilicae sancti Petri pro lampadibus accendendis", + "candidate_score": 0.657469, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae", + "max_score": 0.680853, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_31_33", + "bdc_text": "Siehe EA IV/IC 238 zu n und 262 m . Die Pensionen- Nachzahlungen des französischen Königs wurden in jener Zeit jeweils auf November und auf Lichtmeß entrichtet . Siehe ebd. 262 h. und grossam gelt , die eidgnossan zuͦ bezalan und darnach von inan vordaran 20 tusant man in das Meilandt ( das vermögendt die lenderdie V Orte. nit ; tu , quid sub herba latetVgl. Otto 373 , Nr. 1905. , coniice ) .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_589", + "psc_text": "20. Speramus autem in Domino, quoniam gratiae suae ita subsidium largietur, ut et bene sentientibus sanctae scientiae tribuat augmentum, et aliter quam oportet credentibus donet veritatis agnoscendae subsidium. Ipse enim facit gratiae suae participes quos praedestinavit ad vitam, ut in omnibus bonis suis humanae arbitrium voluntatis gratiae Dei subjiciant; et ab ipso sibi cognoscant descendere omne datum optimum, et omne donum perfectum; sciant etiam ab ipso exspectandum semper auxilium, qui praedestinatis suis et gratiam et perseverantiam donat, ut gratiam pro gratia, donum vitae perennis accipiant. 277 EPISTOLA XVI, SEU LIBER PETRI DIACONI ET ALIORUM QUI IN CAUSA FIDEI A GRAECIS EX ORIENTE ROMAM MISSI FUERUNT. De Incarnatione et Gratia Domini nostri Jesu Christi ad Fulgentium et alios episcopos Africae. Dominis sanctissimis et cum omni veneratione nominandis, DATIANO, FORTUNATO, ALBANO, ORONTIO, BOETO, FULGENTIO, JANUARIO et caeteris episcopis et in Christi confessione decoratis, exigui PETRUS diaconus, JOANNES, LEONTIUS, alius JOANNES, et caeteri", + "candidate_score": 0.680853, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_32_34", + "bdc_text": "Siehe ebd. 262 h. und grossam gelt , die eidgnossan zuͦ bezalan und darnach von inan vordaran 20 tusant man in das Meilandt ( das vermögendt die lenderdie V Orte. nit ; tu , quid sub herba latetVgl. Otto 373 , Nr. 1905. , coniice ) . So hat er mir gseit , des kungs schwesterMargareta d'Angoulême , Königin von Navarra .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_589", + "psc_text": "20. Speramus autem in Domino, quoniam gratiae suae ita subsidium largietur, ut et bene sentientibus sanctae scientiae tribuat augmentum, et aliter quam oportet credentibus donet veritatis agnoscendae subsidium. Ipse enim facit gratiae suae participes quos praedestinavit ad vitam, ut in omnibus bonis suis humanae arbitrium voluntatis gratiae Dei subjiciant; et ab ipso sibi cognoscant descendere omne datum optimum, et omne donum perfectum; sciant etiam ab ipso exspectandum semper auxilium, qui praedestinatis suis et gratiam et perseverantiam donat, ut gratiam pro gratia, donum vitae perennis accipiant. 277 EPISTOLA XVI, SEU LIBER PETRI DIACONI ET ALIORUM QUI IN CAUSA FIDEI A GRAECIS EX ORIENTE ROMAM MISSI FUERUNT. De Incarnatione et Gratia Domini nostri Jesu Christi ad Fulgentium et alios episcopos Africae. Dominis sanctissimis et cum omni veneratione nominandis, DATIANO, FORTUNATO, ALBANO, ORONTIO, BOETO, FULGENTIO, JANUARIO et caeteris episcopis et in Christi confessione decoratis, exigui PETRUS diaconus, JOANNES, LEONTIUS, alius JOANNES, et caeteri", + "candidate_score": 0.674583, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_30_32", + "bdc_text": "bald nach Lichtmeß in der Eidgenossenschaft eintreffen . Siehe EA IV/IC 238 zu n und 262 m . Die Pensionen- Nachzahlungen des französischen Königs wurden in jener Zeit jeweils auf November und auf Lichtmeß entrichtet . Siehe ebd. 262 h. und grossam gelt , die eidgnossan zuͦ bezalan und darnach von inan vordaran 20 tusant man in das Meilandt ( das vermögendt die lenderdie V Orte. nit ;", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_233", + "psc_text": "9) . CAP. XIV. Retributione futura nec boni nec mali privabuntur. --20. Neque vero putemus tristitiam humilium, et laetitiam superborum, luctum piorum, et gaudium impiorum, futura posse retributione privari. Manet utriusque ( al. utrisque) condigna merces, divino reddenda judicio, quam judex ipse tali cognoscitur decrevisse sententia: Vae vobis, qui saturati estis, quia esurietis; vae vobis qui ridetis nunc, quia lugebitis et flebitis. Beati qui nunc esuritis, quia saturabimini. Beati qui nunc fletis, quia ridebitis. Beati qui lugent, quoniam ipsi consolabuntur (Luc. VI, 25; Matth. V, 5) . Tales etiam David semina quidem dicit in fletibus jacere, nec tamen silet cum gaudio et exsultatione messuros; sic enim ait: Qui seminant in lacrymis, in gaudio metent. Euntes ibant et flebant, mittentes semina sua. Venientes autem venient in exsultatione, portantes manipulos suos (Psal. CXXV, 5) . Talibus etiam nunc asserit Dominum propinquare, dicens: Prope est Dominus his qui tribulato sunt corde, et humiles", + "candidate_score": 0.646823, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_8_10", + "bdc_text": "Über das «Hochzeitsgeschenk» des Papstes ist lediglich bekannt , daß Franz I. vorgeschlagen hatte , dem jungen Paar Urbino , Mailand , Parma und Piacenza - Gebiete , die zum Teil zum Kirchenstaat gehörten - zu übergeben . Siehe Müller 251 ; vgl . auch HBBW III 234. .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_109", + "psc_text": "peccatum, sed Dei opus et Dei donum: quas ipse Dominus connexuit fidei vinculo, gratificavit benedictionis dono, multiplicavit propagationis augmento. Novimus honorabile connubium in omnibus, et thorum immaculatum (Hebr. XIII, 4) ; novimus a Deo, non conjugia, sed fornicationes et adulteria judicanda: Fornicatores enim et adulteros judicabit Deus (Ibid.) . Fatemur enim a Deo esse nuptiarum fidem, conjugum caritatem, naturae fecunditatem; sed quia unusquisque proprium habet donum a Deo, alius quidem sic, alius autem sic (II Cor. VII, 7) , nos quoque sic utriusque doni gradum discernimus, ut utrumque donum a Deo tribui fidelibus non negemus. Non igitur inferius donum Dei devocamus in culpam, cum potioris doni praeferimus gratiam; nec cum primum pudicitiae donum praeponimus, secundum tertiumve damnamus; nec in eo quod integritatis virginalis agnoscimus culmen, pudicitiae conjugalis asserimus crimen; neque sic virginitatem frumentis ascribimus, ut conjugium inter zizania ( al. zizaniam) deputemus. Non est conjugium nocturni seminis fructus, quia hoc", + "candidate_score": 0.641723, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_8_10", + "bdc_text": "Über das «Hochzeitsgeschenk» des Papstes ist lediglich bekannt , daß Franz I. vorgeschlagen hatte , dem jungen Paar Urbino , Mailand , Parma und Piacenza - Gebiete , die zum Teil zum Kirchenstaat gehörten - zu übergeben . Siehe Müller 251 ; vgl . auch HBBW III 234. .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_108", + "psc_text": "30) . Petrus quoque apostolus conjugatas fideles, sanctas non ambigit appellare, dicens: Sic enim aliquando mulieres sanctae, sperantes in Deo, ornabant se, subjectae viris suis: sicut Sara obsequebatur Abrahae, dominum eum vocans (I Petr. III, 5, 6) . Non ergo apostolus Paulus a sanctificatione corporis et spiritus fideles conjugatas separat, sed hoc eas cogitare dicit, ubi earum cogitationem amplius teneri cognoscit. Quis enim nesciat sanctarum virginum cogitationem magis ad spiritalia recurrere, et sanctarum conjugatarum cogitationem magis conjugali necessitati servire? CAP. IX. Nuptiae non sunt peccatum, sed donum Dei. Multiplex inter virginitatem et connubium comparatio. --14. Scimus ergo nuptias non esse peccatum, sed Dei opus et Dei donum: quas ipse Dominus connexuit fidei vinculo, gratificavit benedictionis dono, multiplicavit propagationis augmento. Novimus honorabile connubium in omnibus, et thorum immaculatum (Hebr. XIII, 4) ; novimus a Deo, non conjugia, sed fornicationes et adulteria judicanda: Fornicatores enim et adulteros judicabit Deus (Ibid.) . Fatemur", + "candidate_score": 0.640575, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_8", + "bdc_text": "Über das «Hochzeitsgeschenk» des Papstes ist lediglich bekannt , daß Franz I. vorgeschlagen hatte , dem jungen Paar Urbino , Mailand , Parma und Piacenza - Gebiete , die zum Teil zum Kirchenstaat gehörten - zu übergeben .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_108", + "psc_text": "30) . Petrus quoque apostolus conjugatas fideles, sanctas non ambigit appellare, dicens: Sic enim aliquando mulieres sanctae, sperantes in Deo, ornabant se, subjectae viris suis: sicut Sara obsequebatur Abrahae, dominum eum vocans (I Petr. III, 5, 6) . Non ergo apostolus Paulus a sanctificatione corporis et spiritus fideles conjugatas separat, sed hoc eas cogitare dicit, ubi earum cogitationem amplius teneri cognoscit. Quis enim nesciat sanctarum virginum cogitationem magis ad spiritalia recurrere, et sanctarum conjugatarum cogitationem magis conjugali necessitati servire? CAP. IX. Nuptiae non sunt peccatum, sed donum Dei. Multiplex inter virginitatem et connubium comparatio. --14. Scimus ergo nuptias non esse peccatum, sed Dei opus et Dei donum: quas ipse Dominus connexuit fidei vinculo, gratificavit benedictionis dono, multiplicavit propagationis augmento. Novimus honorabile connubium in omnibus, et thorum immaculatum (Hebr. XIII, 4) ; novimus a Deo, non conjugia, sed fornicationes et adulteria judicanda: Fornicatores enim et adulteros judicabit Deus (Ibid.) . Fatemur", + "candidate_score": 0.640536, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_8", + "bdc_text": "Über das «Hochzeitsgeschenk» des Papstes ist lediglich bekannt , daß Franz I. vorgeschlagen hatte , dem jungen Paar Urbino , Mailand , Parma und Piacenza - Gebiete , die zum Teil zum Kirchenstaat gehörten - zu übergeben .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_109", + "psc_text": "peccatum, sed Dei opus et Dei donum: quas ipse Dominus connexuit fidei vinculo, gratificavit benedictionis dono, multiplicavit propagationis augmento. Novimus honorabile connubium in omnibus, et thorum immaculatum (Hebr. XIII, 4) ; novimus a Deo, non conjugia, sed fornicationes et adulteria judicanda: Fornicatores enim et adulteros judicabit Deus (Ibid.) . Fatemur enim a Deo esse nuptiarum fidem, conjugum caritatem, naturae fecunditatem; sed quia unusquisque proprium habet donum a Deo, alius quidem sic, alius autem sic (II Cor. VII, 7) , nos quoque sic utriusque doni gradum discernimus, ut utrumque donum a Deo tribui fidelibus non negemus. Non igitur inferius donum Dei devocamus in culpam, cum potioris doni praeferimus gratiam; nec cum primum pudicitiae donum praeponimus, secundum tertiumve damnamus; nec in eo quod integritatis virginalis agnoscimus culmen, pudicitiae conjugalis asserimus crimen; neque sic virginitatem frumentis ascribimus, ut conjugium inter zizania ( al. zizaniam) deputemus. Non est conjugium nocturni seminis fructus, quia hoc", + "candidate_score": 0.635882, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_8", + "bdc_text": "Über das «Hochzeitsgeschenk» des Papstes ist lediglich bekannt , daß Franz I. vorgeschlagen hatte , dem jungen Paar Urbino , Mailand , Parma und Piacenza - Gebiete , die zum Teil zum Kirchenstaat gehörten - zu übergeben .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_53", + "psc_text": "Bene quippe habentur, cum in eorum usu timor Dei servatur; bene autem contemnuntur, cum in eorum contemptu a summo Deo gloria, non ab hominibus, quaeritur. 19. Tales sunt etiam nuptiae, quae et bene suscipi possunt, et bene contemni. Quam bene nuptiarum opus in castitate conjugali Susanna servavit! quam melius in continentia viduali Judith atque Anna contempsit! quam optime in integritate virginali Maria nescivit! 20. Non est igitur inter praecipua Dei dona conjugium aestimandum, licet non negetur donum esse divinum; nec est dicendum beatitudinis munus, quod cum bono possit proposito teneri, potest etiam proposito meliore contemni. Nam si hoc inter praecipua Dei dona aestimari oporteret, non ore Salvatoris nostri laudarentur, qui se ipsos castraverunt propter regnum coelorum (Matth. XIX, 12) ; nec pro se patrem, matrem, fratres, sorores, uxorem, filios, agros, relinqui Salvator ipse cum centupla retributionis et vitae aeternae promissione juberet, dicens: Omnis qui reliquerit domum, vel fratres, aut sorores,", + "candidate_score": 0.633165, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.676856, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_31_33", + "bdc_text": "Siehe EA IV/IC 238 zu n und 262 m . Die Pensionen- Nachzahlungen des französischen Königs wurden in jener Zeit jeweils auf November und auf Lichtmeß entrichtet . Siehe ebd. 262 h. und grossam gelt , die eidgnossan zuͦ bezalan und darnach von inan vordaran 20 tusant man in das Meilandt ( das vermögendt die lenderdie V Orte. nit ; tu , quid sub herba latetVgl. Otto 373 , Nr. 1905. , coniice ) .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2209", + "psc_text": "EPISTOLA XLV. AD EUGENIUM DIACONUM. Servis Dei egentibus duas terrae portiones ad annos triginta sex concedit. Gregorius Eugenio diacono. Servi Dei monasterii quod in Blerana civitate est constitutum, de terris suggesserunt necessitatem se gravissimam sustinere. Et quia talibus nos personis oportet ferre consultum, experientiae tuae hac auctoritate praecipimus, quatenus appendicem quae Agellus dicitur, ex corpore massae Gratilianae, cum suis finibus eis debeas contradere, quod eis salvo jure Ecclesiae nostrae in XXXVI annorum spatium concessimus habere. Sed et terrulam modiorum XXX ex praedicta massa, quam pridem a nobis sibi datam possidere noscuntur, pariter in praedicto annorum spatio eos habere concedimus, quatenus tali provisione congregatio illic consistens, hujus rei valeat habere solatium. Experientia itaque tua, hujus praecepti auctoritate suffulta, praedictas terras eis tradere non moretur, ut liberiori animo in Dei laudibus valeant permanere. EPISTOLA XLVI. AD FELICEM PORTUENSEM EPISCOPUM. Joannem famulum donat. Gregorius Felici episcopo Portuensi. Charitatis vestrae gratia provocati, ne infructuosi", + "candidate_score": 0.676856, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_32_34", + "bdc_text": "Siehe ebd. 262 h. und grossam gelt , die eidgnossan zuͦ bezalan und darnach von inan vordaran 20 tusant man in das Meilandt ( das vermögendt die lenderdie V Orte. nit ; tu , quid sub herba latetVgl. Otto 373 , Nr. 1905. , coniice ) . So hat er mir gseit , des kungs schwesterMargareta d'Angoulême , Königin von Navarra .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2209", + "psc_text": "EPISTOLA XLV. AD EUGENIUM DIACONUM. Servis Dei egentibus duas terrae portiones ad annos triginta sex concedit. Gregorius Eugenio diacono. Servi Dei monasterii quod in Blerana civitate est constitutum, de terris suggesserunt necessitatem se gravissimam sustinere. Et quia talibus nos personis oportet ferre consultum, experientiae tuae hac auctoritate praecipimus, quatenus appendicem quae Agellus dicitur, ex corpore massae Gratilianae, cum suis finibus eis debeas contradere, quod eis salvo jure Ecclesiae nostrae in XXXVI annorum spatium concessimus habere. Sed et terrulam modiorum XXX ex praedicta massa, quam pridem a nobis sibi datam possidere noscuntur, pariter in praedicto annorum spatio eos habere concedimus, quatenus tali provisione congregatio illic consistens, hujus rei valeat habere solatium. Experientia itaque tua, hujus praecepti auctoritate suffulta, praedictas terras eis tradere non moretur, ut liberiori animo in Dei laudibus valeant permanere. EPISTOLA XLVI. AD FELICEM PORTUENSEM EPISCOPUM. Joannem famulum donat. Gregorius Felici episcopo Portuensi. Charitatis vestrae gratia provocati, ne infructuosi", + "candidate_score": 0.673769, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_31_33", + "bdc_text": "Siehe EA IV/IC 238 zu n und 262 m . Die Pensionen- Nachzahlungen des französischen Königs wurden in jener Zeit jeweils auf November und auf Lichtmeß entrichtet . Siehe ebd. 262 h. und grossam gelt , die eidgnossan zuͦ bezalan und darnach von inan vordaran 20 tusant man in das Meilandt ( das vermögendt die lenderdie V Orte. nit ; tu , quid sub herba latetVgl. Otto 373 , Nr. 1905. , coniice ) .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_439", + "psc_text": "autem cum talibus res agitur, in quos ecclesiasticae vigor non possit jurisdictionis extendi, de singulis quibusque capitulis probationes inter publica gesta depositas ad nos absque ulla dilatione transmittat, ut instructi subtiliter sciamus quid de his debeamus, Christo auxiliante, disponere. (Vide l. I, ep. 19 et 20, l. II, ep. 17 et 52. Cf. Joan. Diac. l. III, c. 9.) EPISTOLA XXXIII. AD DYNAMIUM PATRICIUM. Quadringentos solidos de reditibus Ecclesiae Romanae se accepisse significat. Mittit crucem sacris reliquiis refertam. Gregorius Dynamio patricio Galliarum, etc. Monstrat quam bene dispenset propria, qui fideliter administrat aliena. Quod vestra 648 nobis gloria ostendit, quae perenni muneri intenta, beato Petro apostolorum principi suorum redituum fructus intulit. Cui dum sua fideliter impenditis, haec apud eum vestra munera fecistis. Sic quippe agere hujus terrae gloriosos de aeterna gloria cogitantes decet, ut in eo quod temporaliter praevalent, mercedem sibi non temporalem parent. Proinde debitum salutationis alloquium persolventes, omnipotentem Dominum", + "candidate_score": 0.671751, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_7_9", + "bdc_text": "seine Nichte , Katharina von Medici , mit Heinrich , dem Sohn des Königs von Frankreich , getraut . Über das «Hochzeitsgeschenk» des Papstes ist lediglich bekannt , daß Franz I. vorgeschlagen hatte , dem jungen Paar Urbino , Mailand , Parma und Piacenza - Gebiete , die zum Teil zum Kirchenstaat gehörten - zu übergeben . Siehe Müller 251 ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_899", + "psc_text": "uncias, quas praefatus Gaudiosus presbyter per ultimam voluntatem haereditario tibi nomine dereliquit, simul et sponsalia quae matri tuae conscripserat, similiter hac die per hujus manumissionis paginam donamus, atque concedimus; ea sane lege, atque conditione subnexa, ut si sine filiis legitimis, hoc est de legitimo susceptis conjugio, te obire contigerit, omnia quae tibi concessimus ad jus sanctae Romanae Ecclesiae sine diminutione aliqua revertantur. Si autem filios de conjuge, sicut diximus, cognitos lege susceperis, eosque superstites reliqueris, earumdem te rerum dominum sine quadam statuimus conditione persistere, et testamentum de his faciendi liberam tibi tribuimus facultatem. Haec igitur, quae per hujus manumissionis chartulam statuimus atque concessimus, nos successoresque nostros, sine aliqua scitote refragatione servare. Nam justitiae ac rationis ordo suadet ut qui sua a successoribus desiderat mandata servari decessoris sui procul dubio voluntatem et statuta custodiat (Grat. 25, q. 1, c. 15). Hanc autem manumissionis paginam Paterio notario scribendam dictavimus, et propria manu", + "candidate_score": 0.666134, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_31_33", + "bdc_text": "Siehe EA IV/IC 238 zu n und 262 m . Die Pensionen- Nachzahlungen des französischen Königs wurden in jener Zeit jeweils auf November und auf Lichtmeß entrichtet . Siehe ebd. 262 h. und grossam gelt , die eidgnossan zuͦ bezalan und darnach von inan vordaran 20 tusant man in das Meilandt ( das vermögendt die lenderdie V Orte. nit ; tu , quid sub herba latetVgl. Otto 373 , Nr. 1905. , coniice ) .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_114", + "psc_text": "Domnis Pateriae, Palatinae et Vivianae largum et liberale subsidium offerri jubet. Gregorius Anthemio subdiacono. Discedenti tibi mandavimus, et postmodum praeceptis discurrentibus injunxisse me memini, ut curam pauperum gereres. Et si quos illic egere cognosceres, scriptis recurrentibus indicares, et vix de paucis haec facere curasti. Volo autem ut domnae Pateriae thiae meae, mox ut praesentem jussionem susceperis, offeras ad calciarium puerorum solidos quadraginta, et tritici modios quadringentos. Domnae Palatinae relictae Urbici, solidos viginti, et tritici modios trecentos. Domnae Vivianae relictae Felicis, solidos viginti, et tritici modios trecentos. Qui omnes simul octoginta solidi in tuis rationibus imputentur. Summam vero pensionis sub festinatione adducito, et ad paschalem diem, Domino auxiliante, occurrito. (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 55.) EPISTOLA XL. AD FELICEM EPISCOPUM MESSANENSEM. Ut Paulinus peregrinus episcopus sancti Theodori monasterium regat. Gregorius Felici episcopo Messanensi. Et tibi gratum confidimus, si fratris tui viri venerabilis episcopi Paulini peregrinationis onera releventur, ut ejus regimine", + "candidate_score": 0.663249, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_8_10", + "bdc_text": "Über das «Hochzeitsgeschenk» des Papstes ist lediglich bekannt , daß Franz I. vorgeschlagen hatte , dem jungen Paar Urbino , Mailand , Parma und Piacenza - Gebiete , die zum Teil zum Kirchenstaat gehörten - zu übergeben . Siehe Müller 251 ; vgl . auch HBBW III 234. .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_191", + "psc_text": "vero huc veniunt, qui terras aliquas, vel insulas in jure Ecclesiae nostrae, in emphyteosim sibi postulant dari, et aliquibus quidem negamus, 558 aliquibus vero jam concessimus. Sed tua experientia sanctae Ecclesiae utilitatem conspiciat, memor quod ante sacratissimum beati Petri apostoli corpus potestatem patrimonii ejus acceperit. Et licet hinc scripta decurrant, quod utilitatem patrimonii impedit, fieri nullo modo permittat, quia nec nos sine ratione aliquid dedisse reminiscimur, vel dare disponimus. (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 60.) EPISTOLA LXXIII. AD PETRUM SUBDIACONUM. De restituendis Taurominitanae Ecclesiae possessionibus atque pecuniis. Gregorius Petro subdiacono. Quanto apostolicae sedi ab Ecclesiis reverentia caeteris exhibetur, tanto eam in earum decet esse tuitione sollicitam. Et quia domus vel fines atque possessiones Taurominitanae juri Ecclesiae pertinentes ab actionariis dicuntur nostrae Ecclesiae contra rationis ordinem occupatae, experientiae tuae praesentis hujus praecepti pagina deputamus, quatenus, cognita veritate, si ita est, cuncta quae occupata didiceris in ante fatae Ecclesiae pristina jura", + "candidate_score": 0.663242, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_6_8", + "bdc_text": "Oktober 1533 hatte Papst Clemens VII . seine Nichte , Katharina von Medici , mit Heinrich , dem Sohn des Königs von Frankreich , getraut . Über das «Hochzeitsgeschenk» des Papstes ist lediglich bekannt , daß Franz I. vorgeschlagen hatte , dem jungen Paar Urbino , Mailand , Parma und Piacenza - Gebiete , die zum Teil zum Kirchenstaat gehörten - zu übergeben .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_768", + "psc_text": "qui pro suis excessibus a dilectissimo filio nostro diacono 761 Petro, tunc autem subdiacono et rectore patrimonii nostri, est in poenitentia deputatus, juris Ecclesiae suae famulum esse perhibet, eumque sibi cum rebus suis postulat debere restitui. Necesse est ergo ut dilectio tua studiose perquirat. Et si ita verum esse constiterit, suprascriptum Ciceronem cum rebus suis, quae apud Fantinum defensorem dicuntur esse depositae, dominio Misenatis Ecclesiae sine aliqua dilatione restitue, ut postquam a monachica conversatione culpae lapsu se abripuit, jugum dominii, quod evadere in conversatione permanens poterat, recognoscat. Mense Maio, indictione 13. EPISTOLA XXXV. AD CYPRIANUM DIACONUM. Monachos tres ad monasterium sancti Martini cogat redire; faveat ejusdem monasterii procuratoribus; eidem reddat mancipia. Gregorius Cypriano diacono. Pervenit ad nos, insinuante Theodosio abbate monasterii sancti Martini, tres se illic in Sicilia monachos, quos pro utilitate monasterii sui transmiserat, retinuisse, et petiit a nobis ut cum tuo eos solatio in suum debeat monasterium revocare.", + "candidate_score": 0.66176, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_31_33", + "bdc_text": "Siehe EA IV/IC 238 zu n und 262 m . Die Pensionen- Nachzahlungen des französischen Königs wurden in jener Zeit jeweils auf November und auf Lichtmeß entrichtet . Siehe ebd. 262 h. und grossam gelt , die eidgnossan zuͦ bezalan und darnach von inan vordaran 20 tusant man in das Meilandt ( das vermögendt die lenderdie V Orte. nit ; tu , quid sub herba latetVgl. Otto 373 , Nr. 1905. , coniice ) .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1376", + "psc_text": "Deus coelesti vos protectione custodiat, vosque et modo consoletur de largitate donorum, et postmodum de retributione praemiorum. EPISTOLA XXXIV. AD VENANTIUM EPISCOPUM. Presbyteros vel diaconos in Aldionis civitate ordinet, atque ipsos ad infidelium conversionem adhortetur. Gregorius Venantio episcopo. Quoties ea quae hortari nos convenit postulamur, moras ad concedendum facere non debemus; ne differre bona desideria, quae magis fovenda sunt, videamur. Et ideo quia gloriosus Aldio magister militum in civitate ipsius presbyteros vel diaconos omnino, sicut suis nobis epistolis indicavit, desiderat ordinari, eos qui ad consecrandum eliguntur fraternitas vestra diligenter inquirat. Et si nihil est quod canonice eorum ordinationem impediat, Deo illos propitio studeat ordinare. Cum quibus etiam loqui 953 vos convenit, ut adhortationis suae sollicitudine degentem illic populum ab infidelitate revocare, ac contendant a gentilium cultu suspendere, atque eos in omnipotentis Dei doceant timore persistere, et praemia aeternae vitae diligere, quatenus haec consecratio et illis ante Deum ad gloriam, et", + "candidate_score": 0.660263, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_6_8", + "bdc_text": "Oktober 1533 hatte Papst Clemens VII . seine Nichte , Katharina von Medici , mit Heinrich , dem Sohn des Königs von Frankreich , getraut . Über das «Hochzeitsgeschenk» des Papstes ist lediglich bekannt , daß Franz I. vorgeschlagen hatte , dem jungen Paar Urbino , Mailand , Parma und Piacenza - Gebiete , die zum Teil zum Kirchenstaat gehörten - zu übergeben .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_857", + "psc_text": "devotione serventur. Oportet ergo ut hoc nobis vicarie rependatur, et sicut nos vestram implere non distulimus voluntatem, ita et vos propter Deum et beatum Petrum apostolorum principem 787 nostra faciatis in omnibus servari statuta, quatenus excellentiae vestrae laudabilis et Deo placita se circumquaque tendat opinio. Data die 12 mensis Augusti, indict. 13. EPISTOLA LVI. AD MARINIANUM EPISCOPUM Pallii usum concedit, firmat privilegia Ravennatis Ecclesiae. Gregorius Mariniano episcopo Ravennae. Apostolicae sedis benevolentia et antiquae consuetudinis ordine provocati, fraternitati tuae, quam in Ravennati Ecclesia gubernationis suscepisse constat officium, pallii usum praevidimus concedendum. Quo non aliter te uti memineris, nisi in propria tuae civitatis dimissis jam filiis Ecclesia, procedens a salutatorio ad sacra missarum solemnia celebranda; peractis vero missis, idem in salutatorio rursum curabis deponere. Extra Ecclesiam vero non amplius illo tibi, nisi quater in anno, in litaniis quas ad decessorem tuum Joannem expressimus, uti permittimus, hoc nihilominus admonentes, ut sicut a nobis", + "candidate_score": 0.659905, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_6_8", + "bdc_text": "Oktober 1533 hatte Papst Clemens VII . seine Nichte , Katharina von Medici , mit Heinrich , dem Sohn des Königs von Frankreich , getraut . Über das «Hochzeitsgeschenk» des Papstes ist lediglich bekannt , daß Franz I. vorgeschlagen hatte , dem jungen Paar Urbino , Mailand , Parma und Piacenza - Gebiete , die zum Teil zum Kirchenstaat gehörten - zu übergeben .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_899", + "psc_text": "uncias, quas praefatus Gaudiosus presbyter per ultimam voluntatem haereditario tibi nomine dereliquit, simul et sponsalia quae matri tuae conscripserat, similiter hac die per hujus manumissionis paginam donamus, atque concedimus; ea sane lege, atque conditione subnexa, ut si sine filiis legitimis, hoc est de legitimo susceptis conjugio, te obire contigerit, omnia quae tibi concessimus ad jus sanctae Romanae Ecclesiae sine diminutione aliqua revertantur. Si autem filios de conjuge, sicut diximus, cognitos lege susceperis, eosque superstites reliqueris, earumdem te rerum dominum sine quadam statuimus conditione persistere, et testamentum de his faciendi liberam tibi tribuimus facultatem. Haec igitur, quae per hujus manumissionis chartulam statuimus atque concessimus, nos successoresque nostros, sine aliqua scitote refragatione servare. Nam justitiae ac rationis ordo suadet ut qui sua a successoribus desiderat mandata servari decessoris sui procul dubio voluntatem et statuta custodiat (Grat. 25, q. 1, c. 15). Hanc autem manumissionis paginam Paterio notario scribendam dictavimus, et propria manu", + "candidate_score": 0.659808, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_6_8", + "bdc_text": "Oktober 1533 hatte Papst Clemens VII . seine Nichte , Katharina von Medici , mit Heinrich , dem Sohn des Königs von Frankreich , getraut . Über das «Hochzeitsgeschenk» des Papstes ist lediglich bekannt , daß Franz I. vorgeschlagen hatte , dem jungen Paar Urbino , Mailand , Parma und Piacenza - Gebiete , die zum Teil zum Kirchenstaat gehörten - zu übergeben .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1362", + "psc_text": "et accipientis pauperiem juxta aliquid consolatur. Et ideo quia Stephania praesentium latrix cum Calixeno filio suo parvulo quem de Petro quondam viro suo se suscepisse, et nimia asserit pauperie laborasse, huc veniens assidua obsecratione et lacrymis a nobis exegit ut domum possessionis in civitate Catinensium, quam Ammonia quondam socrus ejus Calixeni avia Ecclesiae nostrae titulo donationis obtulerat, eidem Calixeno restitui faceremus; memoratam Ammoniam asserens alienandi eam non habere licentiam, sed ante fati Calixeni filii sui per omnia juris esse; cui rei dilectissimus filius noster Cyprianus diaconus, qui causam cognitam habuit, contradictor exstitit, inquiens quod praedictae mulieris querimonia non haberet justitiam, nec posset rationabiliter ad filii sui nomen domum ipsam vindicare sive repetere; sed ne suprascriptae mulieris lacrymas inanes relinquere et plus sequi rigoris viam quam causas videamur pietatis complecti, hac tibi praeceptione mandamus, ut memoratam domum saepe fato Calixeno, simul et donationem ab Ammonia factam de domo ipsa, quae illic", + "candidate_score": 0.659288, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_6_8", + "bdc_text": "Oktober 1533 hatte Papst Clemens VII . seine Nichte , Katharina von Medici , mit Heinrich , dem Sohn des Königs von Frankreich , getraut . Über das «Hochzeitsgeschenk» des Papstes ist lediglich bekannt , daß Franz I. vorgeschlagen hatte , dem jungen Paar Urbino , Mailand , Parma und Piacenza - Gebiete , die zum Teil zum Kirchenstaat gehörten - zu übergeben .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_507", + "psc_text": "sanctissimorum decessorum vestrorum cum mappulis sine reprehensione aliqua procedebant. Quare etiam eo tempore quo istic a praedecessore vestro peccator ordinatus sum, cuncti presbyteri et diaconi mei in obsequium 670 domni papae mecum procedentes usi sunt. Et quia praevidens Deus noster omnia in manu vestra et in conscientia purissima collocavit, adjuro vos per ipsam sedem apostolicam, quam antea moribus, nunc etiam honore debito gubernatis, ut in nullo Ravennati Ecclesiae, quae familiariter vestra est, pro meo merito privilegia quibus hucusque usa est, minuatis; sed et secundum vocem propheticam, in me, et in domo patris mei, secundum suum meritum transferatur. Quia ergo universa privilegia quae sanctae Ravennati Ecclesiae a praedecessoribus vestris indulta sunt, pro majori satisfactione subjeci ea in scriniis venerabilibus secundum consecrationis decessorum meorum tempora, fidem nihilominus reperientes, nunc vero in Dei et in vestra est potestate quidquid veritate cognita fieri jusseritis, quoniam ego jussionibus apostolatus domini mei parere desiderans, quamvis antiqua", + "candidate_score": 0.656859, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_45_47", + "bdc_text": "Auch in dieser Funktion blieb er der reformierten Sache zugetan , wie dies Charles du Moulin 1553 bezeugte , als er über den Nachfolger Sébastien de l'Aubespine , abbé de Bassefontaine sagte , dieser sei «minus candidus minusque rehgioni favens quam decessor Moreletus » ( du Moulin an Bullinger , 3. , 17 . und 18 . September 1553 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_33", + "psc_text": "AD BALBINUM EPISCOPUM ROSELLANUM. Ut Populonensem Ecclesiam visitet, ac presbyteros diaconosque ordinet, praecipit. Gregorius Balbino episcopo Rosellano. Pervenit ad nos quod Populonensis Ecclesia ita sit sacerdotis officio destituta, ut 501 nec poenitentia decedentibus ibidem, nec baptisma possit praestari infantibus. Hujus igitur tam piae rei tamque necessariae mole permoti, jubemus dilectioni tuae, ut, hujus praeceptionis auctoritate commonitus, memoratae Ecclesiae visitator accedas, ut unum cardinalem illic presbyterum, et duos debeas diacones ordinare. In parochiis vero praefatae Ecclesiae tres similiter presbyteros, quos tamen dignos ad tale officium veneratione vitae et morum gravitate praevideris, et quibus in nullo obvient constituta canonicae disciplinae, ut sanctae cum digna cautela provideatur Ecclesiae. EPISTOLA XVI. AD SEVERUM EPISCOPUM AQUILEIENSEM. Praecipit ut Romam veniat cum sequacibus suis in synodo judicandus. Gregorius Severo episcopo Aquileiensi. Sicut gradientem per avia, carpentem denuo rectum tramitem tota Dominus aviditate complectitur, ita demum de deserente cognitam veritatis viam majore moerore quam gaudio quondam de", + "candidate_score": 0.655961, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_7_9", + "bdc_text": "seine Nichte , Katharina von Medici , mit Heinrich , dem Sohn des Königs von Frankreich , getraut . Über das «Hochzeitsgeschenk» des Papstes ist lediglich bekannt , daß Franz I. vorgeschlagen hatte , dem jungen Paar Urbino , Mailand , Parma und Piacenza - Gebiete , die zum Teil zum Kirchenstaat gehörten - zu übergeben . Siehe Müller 251 ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_768", + "psc_text": "qui pro suis excessibus a dilectissimo filio nostro diacono 761 Petro, tunc autem subdiacono et rectore patrimonii nostri, est in poenitentia deputatus, juris Ecclesiae suae famulum esse perhibet, eumque sibi cum rebus suis postulat debere restitui. Necesse est ergo ut dilectio tua studiose perquirat. Et si ita verum esse constiterit, suprascriptum Ciceronem cum rebus suis, quae apud Fantinum defensorem dicuntur esse depositae, dominio Misenatis Ecclesiae sine aliqua dilatione restitue, ut postquam a monachica conversatione culpae lapsu se abripuit, jugum dominii, quod evadere in conversatione permanens poterat, recognoscat. Mense Maio, indictione 13. EPISTOLA XXXV. AD CYPRIANUM DIACONUM. Monachos tres ad monasterium sancti Martini cogat redire; faveat ejusdem monasterii procuratoribus; eidem reddat mancipia. Gregorius Cypriano diacono. Pervenit ad nos, insinuante Theodosio abbate monasterii sancti Martini, tres se illic in Sicilia monachos, quos pro utilitate monasterii sui transmiserat, retinuisse, et petiit a nobis ut cum tuo eos solatio in suum debeat monasterium revocare.", + "candidate_score": 0.655134, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_6_8", + "bdc_text": "Oktober 1533 hatte Papst Clemens VII . seine Nichte , Katharina von Medici , mit Heinrich , dem Sohn des Königs von Frankreich , getraut . Über das «Hochzeitsgeschenk» des Papstes ist lediglich bekannt , daß Franz I. vorgeschlagen hatte , dem jungen Paar Urbino , Mailand , Parma und Piacenza - Gebiete , die zum Teil zum Kirchenstaat gehörten - zu übergeben .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2232", + "psc_text": "faciat, atque haec vigilanti providentia disponat, ut nec Dei Ecclesia neglectum ulterius habeat, et consacerdotes suos non solum verbo, sed etiam exemplo locorum venerabilium curam laudabiliter habere commoneat. EPISTOLA VI. AD BRUNICHILDAM FRANCORUM REGINAM. De privilegiis monasterio et xenodochio concessis, legatis ejus auditis, Menna episcopo absoluto. De episcopo qui capitis infirmitate laborabat. De digamo non ordinando. Missurum se in Gallias qui synodo intersit. Privilegia quae mittit actis publicis inserenda. Gregorius Brunichildae reginae Francorum. Inter alia bona hoc apud vos prae caeteris tenet principatum, quod in mediis hujus mundi fluctibus, qui regentis animos turbulenta solent vexatione 1219 confundere, ita cor ad divini cultus amorem et venerabilium locorum disponendam quietem reducitis, ac si nulla vos alia cura sollicitet. Unde quia hujusmodi praepositorum actio subjectorum magna solet esse munitio, prae aliis gentibus gentem Francorum asserimus felicem, quae sic bonis omnibus praeditam meruit habere reginam. Epistolis autem vestris indicantibus agnoscentes ecclesiam vos sancti Martini", + "candidate_score": 0.654138, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_6_8", + "bdc_text": "Oktober 1533 hatte Papst Clemens VII . seine Nichte , Katharina von Medici , mit Heinrich , dem Sohn des Königs von Frankreich , getraut . Über das «Hochzeitsgeschenk» des Papstes ist lediglich bekannt , daß Franz I. vorgeschlagen hatte , dem jungen Paar Urbino , Mailand , Parma und Piacenza - Gebiete , die zum Teil zum Kirchenstaat gehörten - zu übergeben .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2395", + "psc_text": "excellentissimo filio nostro regi conjugi vestro pro nobis de facta pace 1271 gratias referatis atque ejus animum, sicut consuevistis, ad pacem de futuro per omnia provocetis, quatenus mercedem populi innocentis, qui in scandalo perire poterat, ante conspectum Dei, inter multa bona quae agitis, invenire possitis. EPISTOLA XIII. AD ALCYSONEM CORCYRAEUM EPISCOPUM. Beati Donati corpus in Cassiopi castro recondi sinat, salva Ecclesiae suae jurisdictione. Gregorius Alcysoni episcopo Corcyrae. Resipiscentibus fratribus et ad salubre se consilium convertentibus non est neganda benignitas, ne plus in episcoporum mentibus culpa videatur posse quam charitas. Venientem igitur ad nos Petrum, Ecclesiae Euriae lectorem, cum scriptis fratris et coepiscopi nostri Joannis, coram responsalibus dilectionis tuae suscepimus, atque eum post relecta scripta, quae detulerat, curae nobis fuit requirere si quid contra allegationem eorumdem responsalium tuorum haberet quod diceret. Qui dum nihil sibi aliud injunctum vel responsurum se penitus perhiberet, extra hoc quod episcopi ipsius epistola continebat, ea quae", + "candidate_score": 0.653841, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_32_34", + "bdc_text": "Siehe ebd. 262 h. und grossam gelt , die eidgnossan zuͦ bezalan und darnach von inan vordaran 20 tusant man in das Meilandt ( das vermögendt die lenderdie V Orte. nit ; tu , quid sub herba latetVgl. Otto 373 , Nr. 1905. , coniice ) . So hat er mir gseit , des kungs schwesterMargareta d'Angoulême , Königin von Navarra .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_114", + "psc_text": "Domnis Pateriae, Palatinae et Vivianae largum et liberale subsidium offerri jubet. Gregorius Anthemio subdiacono. Discedenti tibi mandavimus, et postmodum praeceptis discurrentibus injunxisse me memini, ut curam pauperum gereres. Et si quos illic egere cognosceres, scriptis recurrentibus indicares, et vix de paucis haec facere curasti. Volo autem ut domnae Pateriae thiae meae, mox ut praesentem jussionem susceperis, offeras ad calciarium puerorum solidos quadraginta, et tritici modios quadringentos. Domnae Palatinae relictae Urbici, solidos viginti, et tritici modios trecentos. Domnae Vivianae relictae Felicis, solidos viginti, et tritici modios trecentos. Qui omnes simul octoginta solidi in tuis rationibus imputentur. Summam vero pensionis sub festinatione adducito, et ad paschalem diem, Domino auxiliante, occurrito. (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 55.) EPISTOLA XL. AD FELICEM EPISCOPUM MESSANENSEM. Ut Paulinus peregrinus episcopus sancti Theodori monasterium regat. Gregorius Felici episcopo Messanensi. Et tibi gratum confidimus, si fratris tui viri venerabilis episcopi Paulini peregrinationis onera releventur, ut ejus regimine", + "candidate_score": 0.652913, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_45", + "bdc_text": "Auch in dieser Funktion blieb er der reformierten Sache zugetan , wie dies Charles du Moulin 1553 bezeugte , als er über den Nachfolger Sébastien de l'Aubespine , abbé de Bassefontaine sagte , dieser sei «minus candidus minusque rehgioni favens quam decessor Moreletus » ( du Moulin an Bullinger , 3. , 17 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_33", + "psc_text": "AD BALBINUM EPISCOPUM ROSELLANUM. Ut Populonensem Ecclesiam visitet, ac presbyteros diaconosque ordinet, praecipit. Gregorius Balbino episcopo Rosellano. Pervenit ad nos quod Populonensis Ecclesia ita sit sacerdotis officio destituta, ut 501 nec poenitentia decedentibus ibidem, nec baptisma possit praestari infantibus. Hujus igitur tam piae rei tamque necessariae mole permoti, jubemus dilectioni tuae, ut, hujus praeceptionis auctoritate commonitus, memoratae Ecclesiae visitator accedas, ut unum cardinalem illic presbyterum, et duos debeas diacones ordinare. In parochiis vero praefatae Ecclesiae tres similiter presbyteros, quos tamen dignos ad tale officium veneratione vitae et morum gravitate praevideris, et quibus in nullo obvient constituta canonicae disciplinae, ut sanctae cum digna cautela provideatur Ecclesiae. EPISTOLA XVI. AD SEVERUM EPISCOPUM AQUILEIENSEM. Praecipit ut Romam veniat cum sequacibus suis in synodo judicandus. Gregorius Severo episcopo Aquileiensi. Sicut gradientem per avia, carpentem denuo rectum tramitem tota Dominus aviditate complectitur, ita demum de deserente cognitam veritatis viam majore moerore quam gaudio quondam de", + "candidate_score": 0.652105, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_7_9", + "bdc_text": "seine Nichte , Katharina von Medici , mit Heinrich , dem Sohn des Königs von Frankreich , getraut . Über das «Hochzeitsgeschenk» des Papstes ist lediglich bekannt , daß Franz I. vorgeschlagen hatte , dem jungen Paar Urbino , Mailand , Parma und Piacenza - Gebiete , die zum Teil zum Kirchenstaat gehörten - zu übergeben . Siehe Müller 251 ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2232", + "psc_text": "faciat, atque haec vigilanti providentia disponat, ut nec Dei Ecclesia neglectum ulterius habeat, et consacerdotes suos non solum verbo, sed etiam exemplo locorum venerabilium curam laudabiliter habere commoneat. EPISTOLA VI. AD BRUNICHILDAM FRANCORUM REGINAM. De privilegiis monasterio et xenodochio concessis, legatis ejus auditis, Menna episcopo absoluto. De episcopo qui capitis infirmitate laborabat. De digamo non ordinando. Missurum se in Gallias qui synodo intersit. Privilegia quae mittit actis publicis inserenda. Gregorius Brunichildae reginae Francorum. Inter alia bona hoc apud vos prae caeteris tenet principatum, quod in mediis hujus mundi fluctibus, qui regentis animos turbulenta solent vexatione 1219 confundere, ita cor ad divini cultus amorem et venerabilium locorum disponendam quietem reducitis, ac si nulla vos alia cura sollicitet. Unde quia hujusmodi praepositorum actio subjectorum magna solet esse munitio, prae aliis gentibus gentem Francorum asserimus felicem, quae sic bonis omnibus praeditam meruit habere reginam. Epistolis autem vestris indicantibus agnoscentes ecclesiam vos sancti Martini", + "candidate_score": 0.650836, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_7_9", + "bdc_text": "seine Nichte , Katharina von Medici , mit Heinrich , dem Sohn des Königs von Frankreich , getraut . Über das «Hochzeitsgeschenk» des Papstes ist lediglich bekannt , daß Franz I. vorgeschlagen hatte , dem jungen Paar Urbino , Mailand , Parma und Piacenza - Gebiete , die zum Teil zum Kirchenstaat gehörten - zu übergeben . Siehe Müller 251 ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_898", + "psc_text": "liberos ex hac die civesque Romanos efficimus, omneque vestrum vobis relaxamus peculium. Et quia tu, Montana, animum te ad conversionem fateris appulisse monachicam, idcirco duas uncias, quas tibi quondam Gaudiosus presbyter per supremae suae voluntatis arbitrium institutionis modo noscitur reliquisse, hac die tibi donamus, atque concedimus, omnia scilicet monasterio sancti Laurentii, cui Constantina abbatissa praeest, in quo converti Deo miserante festinas, 801 modis omnibus profutura. Si quid vero de rebus suprascripti Gaudiosi te aliquo modo celasse constiterit, id totum Ecclesiae nostrae juri sine dubio mancipetur. Tibi autem suprascripto Thomae, quem pro libertatis tuae cumulo etiam inter notarios volumus militare, quinque uncias, quas praefatus Gaudiosus presbyter per ultimam voluntatem haereditario tibi nomine dereliquit, simul et sponsalia quae matri tuae conscripserat, similiter hac die per hujus manumissionis paginam donamus, atque concedimus; ea sane lege, atque conditione subnexa, ut si sine filiis legitimis, hoc est de legitimo susceptis conjugio, te obire contigerit, omnia", + "candidate_score": 0.649547, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_7_9", + "bdc_text": "seine Nichte , Katharina von Medici , mit Heinrich , dem Sohn des Königs von Frankreich , getraut . Über das «Hochzeitsgeschenk» des Papstes ist lediglich bekannt , daß Franz I. vorgeschlagen hatte , dem jungen Paar Urbino , Mailand , Parma und Piacenza - Gebiete , die zum Teil zum Kirchenstaat gehörten - zu übergeben . Siehe Müller 251 ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_191", + "psc_text": "vero huc veniunt, qui terras aliquas, vel insulas in jure Ecclesiae nostrae, in emphyteosim sibi postulant dari, et aliquibus quidem negamus, 558 aliquibus vero jam concessimus. Sed tua experientia sanctae Ecclesiae utilitatem conspiciat, memor quod ante sacratissimum beati Petri apostoli corpus potestatem patrimonii ejus acceperit. Et licet hinc scripta decurrant, quod utilitatem patrimonii impedit, fieri nullo modo permittat, quia nec nos sine ratione aliquid dedisse reminiscimur, vel dare disponimus. (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 60.) EPISTOLA LXXIII. AD PETRUM SUBDIACONUM. De restituendis Taurominitanae Ecclesiae possessionibus atque pecuniis. Gregorius Petro subdiacono. Quanto apostolicae sedi ab Ecclesiis reverentia caeteris exhibetur, tanto eam in earum decet esse tuitione sollicitam. Et quia domus vel fines atque possessiones Taurominitanae juri Ecclesiae pertinentes ab actionariis dicuntur nostrae Ecclesiae contra rationis ordinem occupatae, experientiae tuae praesentis hujus praecepti pagina deputamus, quatenus, cognita veritate, si ita est, cuncta quae occupata didiceris in ante fatae Ecclesiae pristina jura", + "candidate_score": 0.648246, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_8_10", + "bdc_text": "Über das «Hochzeitsgeschenk» des Papstes ist lediglich bekannt , daß Franz I. vorgeschlagen hatte , dem jungen Paar Urbino , Mailand , Parma und Piacenza - Gebiete , die zum Teil zum Kirchenstaat gehörten - zu übergeben . Siehe Müller 251 ; vgl . auch HBBW III 234. .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_899", + "psc_text": "uncias, quas praefatus Gaudiosus presbyter per ultimam voluntatem haereditario tibi nomine dereliquit, simul et sponsalia quae matri tuae conscripserat, similiter hac die per hujus manumissionis paginam donamus, atque concedimus; ea sane lege, atque conditione subnexa, ut si sine filiis legitimis, hoc est de legitimo susceptis conjugio, te obire contigerit, omnia quae tibi concessimus ad jus sanctae Romanae Ecclesiae sine diminutione aliqua revertantur. Si autem filios de conjuge, sicut diximus, cognitos lege susceperis, eosque superstites reliqueris, earumdem te rerum dominum sine quadam statuimus conditione persistere, et testamentum de his faciendi liberam tibi tribuimus facultatem. Haec igitur, quae per hujus manumissionis chartulam statuimus atque concessimus, nos successoresque nostros, sine aliqua scitote refragatione servare. Nam justitiae ac rationis ordo suadet ut qui sua a successoribus desiderat mandata servari decessoris sui procul dubio voluntatem et statuta custodiat (Grat. 25, q. 1, c. 15). Hanc autem manumissionis paginam Paterio notario scribendam dictavimus, et propria manu", + "candidate_score": 0.648185, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_11_13", + "bdc_text": "So köm Hans JunckarHans Junker , Goldschmied , von Rapperswil , gest. 1538 , stand ab spätestens 1521 bis zu seinem Tode als Söldnerführer und Werber im Dienste des französischen Königs ( im Jahre 1526 diente er vorübergehend Venedig und dem Papst ) . Am 18 . Januar 1530 schrieb er mit Hauptmann Hans Kaltschmid im Auftrag des Gesandten Louis Daugerant de Boisrigaut an Zwingli , um sich über die Bereitschaft Zürichs zu einem französischen Bündnis zu unterrichten ( s. Z X 404-407 , Nr. 961 ) .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1303", + "psc_text": "Gregorius Januario episcopo Sardiniae. Quid in Sardinia hostes nostri fuerint operati, priusquam fraternitatis vestrae epistola 928 ad nos perveniret agnovimus. Et quia hoc futurum dudum metuimus, evenisse quod praevidimus vobiscum nunc gemimus. Quod si secundum ea quae tam vobis quam excellentissimo filio nostro Gennadio hoc fore nuntiantes scripsimus sollicitudo fuisset adhibita, inimici illuc aut non accederent, aut accedentes periculum quod fecerunt incurrerent. Vel nunc ergo ea quae contigerunt vigilantiam vestram in futura exacuant. Nam et nos quidquid prodesse possumus, facere, Domino auxiliante, nequaquam omittimus. Cognoscatis autem abbatem, quem ad Agilulphum ante multum jam tempus transmisimus, pacem cum eo, Deo propitio, quantum nobis ab excellentissimo exarcho scriptum est, ordinasse. Et ideo quousque pacta de confirmatione pacis ipsius conscribantur, ne forte hostes nostri in hac dilatione ad partes illas iterum velint accedere, murorum vigilias et sollicitudinem in locis facite omnibus adhiberi. Et confidimus in Redemptoris nostri potentia quia adversariorum vobis incursus vel", + "candidate_score": 0.646494, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_45_47", + "bdc_text": "Auch in dieser Funktion blieb er der reformierten Sache zugetan , wie dies Charles du Moulin 1553 bezeugte , als er über den Nachfolger Sébastien de l'Aubespine , abbé de Bassefontaine sagte , dieser sei «minus candidus minusque rehgioni favens quam decessor Moreletus » ( du Moulin an Bullinger , 3. , 17 . und 18 . September 1553 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_996", + "psc_text": "forte aliquo se modo, quod non credimus, excusare voluerit, vos qui veritatem ipsam subtilius nostis, revera qui in Ecclesia ipsa tunc temporis curam vicedomini gerebatis, qualiter se habeat causa disserite, et ne res sancti Petri et 833 pauperum ejus apud se retinere debeat imminere. Sed etsi fortasse hominibus nostris necessarium fuerit, vestrum in causa testimonium non negate; ut tam pro veritate quam pro voluntatis vestrae devotione beatus Petrus apostolus, cujus amore haec facitis, sua vobis et hic et in futura vita intercessione respondeat. Candidum presbyterum communem filium, cui patrimoniolum ipsum commisimus, sanctitati vestrae magnopere commendamus. (Vide sup. ep. 33.) EPISTOLA LVI. AD STEPHANUM ABBATEM. Laudat de ordine congregationis, quem ut servet sollicite, hortatur. Gratias agit de cochlearibus ac circulis. Gregorius Stephano abbati. Laetos nos relatio Augustini servi Dei praesentium portitoris effecit, quod dilectionem tuam ut oportet vigilantem esse narravit; denique et presbyteros et diaconos, cunctamque congregationem unanimes vivere ac concordes", + "candidate_score": 0.646398, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_29_31", + "bdc_text": "Januar 1534 an die sieben katholischen Orte , die in Luzern tagten , Antoine de Lamet werde im Auftrag des Königs mit einer «guten Summe Geldes » bald nach Lichtmeß in der Eidgenossenschaft eintreffen . Siehe EA IV/IC 238 zu n und 262 m . Die Pensionen- Nachzahlungen des französischen Königs wurden in jener Zeit jeweils auf November und auf Lichtmeß entrichtet .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_30", + "psc_text": "de iis quae dicta sunt praedictus vir venerabilis Agapitus deponere compellatur. EPISTOLA XIII. AD DOMINICUM EPISCOPUM CENTUMCELLENSEM. Commendat Luminosam viduam Zemarchi ut ei comitiva servetur. Gregorius Dominico episcopo Centumcellensi. Officii quidem sacerdotalis est ut viduis ac maritali regimine desolatis impertiri solatia debeatis, ut unde in hoc mundo humana conditione privantur, sacerdotali tuitione possint remedia reperire. Quoniam ergo Luminosa, herilis femina relicta clarissimi Zemarchi tribuni, nostrae se post Deum tuitioni commisit, huic vos solatiari in quo sibi necesse fuerit admonemus, nullusque sit ei de quolibet molestus articulo. Sed quia comitivam illam, quam vir ejus agendam susceperat, nunc Theodoro palatino concedente, ipsi est mulieri, ut peragere debeat, attributum, vel quem ipsi placuerit, donec praesentis indictio is celebretur impletio, nullum eamdem quousque expleat inquietare permittas. Ita ergo facite, ut et Deum vobis faciatis pro rebus talibus debitorem, et noster hujuscemodi de impensis a vobis solatiis propensius animus gratuletur. 500 EPISTOLA XIV. AD DEMETRIUM", + "candidate_score": 0.645215, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_8_10", + "bdc_text": "Über das «Hochzeitsgeschenk» des Papstes ist lediglich bekannt , daß Franz I. vorgeschlagen hatte , dem jungen Paar Urbino , Mailand , Parma und Piacenza - Gebiete , die zum Teil zum Kirchenstaat gehörten - zu übergeben . Siehe Müller 251 ; vgl . auch HBBW III 234. .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_506", + "psc_text": "et post hanc devotionem ac satisfactionem sanctae Ravennati Ecclesiae, quae peculiariter vestra est, non solum vetera privilegia conservetis, sed et majora vestris temporibus conferatis. Nam quod de mappulis a presbyteris et diaconibus meis praesumptum apostolatus vester scribit, vere fateor, taedet me aliquid exinde commemorare, cum per se veritas, quae apud dominum meum sola praevalet, ipsa sufficiat. Nam cum hoc minoribus circa urbem constitutis Ecclesiis licitum sit, poterit etiam apostolatus domini mei, si venerabilem clerum primae apostolicae sedis suae requirere dignatur, modis omnibus invenire, quia quoties ad ordinationem episcopatus seu responsi sacerdotes vel levitae Ravennatis Ecclesiae Romam venerunt, omnes in oculis sanctissimorum decessorum vestrorum cum mappulis sine reprehensione aliqua procedebant. Quare etiam eo tempore quo istic a praedecessore vestro peccator ordinatus sum, cuncti presbyteri et diaconi mei in obsequium 670 domni papae mecum procedentes usi sunt. Et quia praevidens Deus noster omnia in manu vestra et in conscientia purissima collocavit, adjuro", + "candidate_score": 0.644851, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_29_31", + "bdc_text": "Januar 1534 an die sieben katholischen Orte , die in Luzern tagten , Antoine de Lamet werde im Auftrag des Königs mit einer «guten Summe Geldes » bald nach Lichtmeß in der Eidgenossenschaft eintreffen . Siehe EA IV/IC 238 zu n und 262 m . Die Pensionen- Nachzahlungen des französischen Königs wurden in jener Zeit jeweils auf November und auf Lichtmeß entrichtet .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_213", + "psc_text": "volueris, nisi pontificis sui cessionem solemni more meruerit, abstinendum ab omni incardinatione memineris, quoniam aequitati convenire non ambigis ut aliis servare non differas quod ipse quoque tibi servari desideras. EPISTOLA LXXXIV. AD HILARUM MONACHUM AFRICAE. Ut, coacto quamprimum concilio, in Argentium Lamigensem episcopum inquiratur. Gregorius Hilaro monacho Africae. Felicissimus atque Vincentius diacones Ecclesiae Lamigensis, oblata petitione, quae 567 tenetur in subditis, suggesserunt, ab Argentio ejusdem civitatis episcopo gravem se injustitiam pertulisse, et accepto praemio Donatistas in Ecclesiis fuisse praepositos, eumque inter alia non leve aliud facinus, quod dici nefas est, commisisse commemorant. Propterea experientiae tuae praesentis praecepti pagina duximus injungendum, quatenus praefatum episcopum idoneae satisfactioni committere non omittas, tuaque instanlia in locis illis fiat ex more concilium, et omnia secundum oblatae petitionis textum canonice coram positis partibus subtili indagatione perquirantur. Et quaecunque eorum judicio fuerint terminata, te exsequente modis omnibus compleantur. Ita ergo cum omni te vivacitate huic causae volumus", + "candidate_score": 0.644422, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_13_15", + "bdc_text": "Januar 1530 schrieb er mit Hauptmann Hans Kaltschmid im Auftrag des Gesandten Louis Daugerant de Boisrigaut an Zwingli , um sich über die Bereitschaft Zürichs zu einem französischen Bündnis zu unterrichten ( s. Z X 404-407 , Nr. 961 ) . In Frankreich zum Gardeleutnant und Königlichen Rat avanciert , war Junker mehrmals in finanziellen Missionen ( Pensionengelder ) in die Eidgenossenschaft unterwegs ( s. Rott , Représentation Diplomatique I Reg. ) . Im Oktober 1533 war er Augenzeuge des Aufstandes der Reformierten in Solothurn ( s .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1329", + "psc_text": "AD BRUNICHILDEM REGINAM. Pallium Syagrio episcopo concedit. De sacris ordinibus praemio vel gratia non conferendis eam admonet, et ne ex laicis repente fiant episcopi. Laudat ejus erga Augustinum charitatem, hortaturque ut schismaticos ad concordiam revocare atque idololatriae reliquias, et alia in regno suo vitia coercere studeat. De codice ad eam transmisso agit. Gregorius Brunichildae reginae Francorum. Quanta in omnipotentis Dei timore excellentiae vestrae mens soliditate firmata sit, inter alia bona quae agitis etiam in sacerdotum ejus laudabiliter dilectione monstratis; et magna nobis fit de Christianitate vestra laetitia, quoniam quos venerantes ut famulos revera Christi diligitis, augere honoribus studetis. Decet enim vos, excellentissima filia, decet tales existere, ut subjectae possitis esse dominatori. In eo enim regnum potestatis vestrae et subjectis gentibus confirmatis, in quo timori omnipotentis Domini mentis colla subjicitis; et unde vosmetipsas servitio Creatoris subditis, unde vobis vestros subditos ad servitium devotius obligatis. Susceptis itaque epistolis vestris, valde nobis excellentiae", + "candidate_score": 0.644392, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_8_10", + "bdc_text": "Über das «Hochzeitsgeschenk» des Papstes ist lediglich bekannt , daß Franz I. vorgeschlagen hatte , dem jungen Paar Urbino , Mailand , Parma und Piacenza - Gebiete , die zum Teil zum Kirchenstaat gehörten - zu übergeben . Siehe Müller 251 ; vgl . auch HBBW III 234. .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1206", + "psc_text": "mihi vir Dei pauper spiritu transmisisti, de quibus dicitis: Quid enim det pauper nisi ea quae paupera sunt? Sed nisi vos per humilitatis spiritum pauperes essetis, benedictiones vestrae locupletes non fuissent. Omnipotens Deus sua vos a malis omnibus protectione custodiat; et quoniam vita vestra bonis omnibus valde est necessaria, post longa adhuc tempora vos ad coelestis patriae gaudia perducat. (Cf. Joan. Diac., l. III, n. 49; l. IV, n. 67.) EPISTOLA III. AD DONUM EPISCOPUM MESSANENSEM. Nusquam vendendum humandi corporis locum. Restituenda quaedam mancipia. Gregorius Dono episcopo Messanae. Filius noster Faustinus, vir eloquentissimus, ad nos veniens questus nobis est, quod pater ejus quondam Peltrasius aliqua vestrae Ecclesiae sepulturae suae gratia juris alieni reliquerit. Et quidem quid de hac re saeculi leges habeant et ipse novit, et nos audivimus, quia haeres ad solvendum cogitur, si auctor ejus aliena legaverit ( Vide Leg. CUM ALIENAM, de Legatis. ) Sed quia fraternitatem vestram", + "candidate_score": 0.64419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_27_29", + "bdc_text": "uff liechmisLichtmeß : 2 . Februar. mit einem gwaltigan herranLouis Daugerant de Boisrigaut schrieb am 3 . Januar 1534 an die sieben katholischen Orte , die in Luzern tagten , Antoine de Lamet werde im Auftrag des Königs mit einer «guten Summe Geldes »", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1739", + "psc_text": "vestrae subtiliter scripta nos instruant, ut quid fiendum sit nostris iterum discurrentibus epistolis agnoscatis. EPISTOLA XXXIII. AD SECUNDINUM EPISCOPUM. Si revera Dulcinus episcopus substantiae suae sex uncias Ecclesiae Locrensi et sex monasterio sancti Christophori reliquerit, nullam jam dicto monasterio molestiam irrogari patiatur. Gregorius Secundino episcopo Taurominitano. Scripta fraternitatis vestrae suscepimus, in quibus indicastis reverendissimum fratrem nostrum Marcianum, Locrensis civitatis episcopum, aliter nobis de causa Ecclesiae contra monasterium sancti Christophori, quod in vestra dioecesi est constitutum, intimasse, non quidem fallendi voluntate, sed quia a clericis suis non fuerat de veritatis natura diligenter instructus. Et quoniam scribitis Dulcinum decessorem ipsius nihil de rebus Ecclesiae suae fuisse testatum, sed de propriis ac magis quae in praedicto monasterio fidelium oblatione collata sunt elogium condidisse, atque sex uncias Ecclesiae et sex eidem monasterio jure haereditario reliquisse, necesse est ut si ita etiam non ex opinione, sed absolute in veritate esse recolitis, nullam praedicto monasterio sinatis", + "candidate_score": 0.642883, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_27_29", + "bdc_text": "uff liechmisLichtmeß : 2 . Februar. mit einem gwaltigan herranLouis Daugerant de Boisrigaut schrieb am 3 . Januar 1534 an die sieben katholischen Orte , die in Luzern tagten , Antoine de Lamet werde im Auftrag des Königs mit einer «guten Summe Geldes »", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1210", + "psc_text": "nec hic praejudicium, nec ille videatur invidiam sustinere. EPISTOLA IV. AD VENANTIUM EPISCOPUM. Ut monasterium consecret concedit. Gregorius Venantio episcopo Lunensi. Fraternitatis vestrae insinuatione didicimus, quae habetur in subditis, intra civitatem Lunensem in domo te propria monasterium ancillarum Dei pro vestra devotione fundasse, quod in honore beati Petri apostolorum principis, et sanctorum martyrum Joannis et Pauli, atque Hermae et Sebastiani, desideras consecrari. Et ideo, frater charissime, si nullum corpus ibidem constat humatum, data primitus a fraternitate tua donatione legitima, id est calicem argenteum unum habentem uncias sex, patenam argenteam habentem libras duas, syndones duas, coopertorium 898 super altare unum, lecta strata numero decem, in aeramentis capita viginti, in ferramentis capita triginta, in caespite fundum Faborianum, et Lumbricata in integro constitutum in territorio Lunensi milliario ab urbe eadem plus minus secundo, juxta fluvium Macram, cum servis duobus, id est Mauro et Joanne, et boum paria duo tantum, gestisque municipalibus alligatis, praedicti", + "candidate_score": 0.642642, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_8_10", + "bdc_text": "Über das «Hochzeitsgeschenk» des Papstes ist lediglich bekannt , daß Franz I. vorgeschlagen hatte , dem jungen Paar Urbino , Mailand , Parma und Piacenza - Gebiete , die zum Teil zum Kirchenstaat gehörten - zu übergeben . Siehe Müller 251 ; vgl . auch HBBW III 234. .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_220", + "psc_text": "monasteriis provida consideratione ferre consultum, ne hi qui in servitio Dei deputati esse noscuntur, necessitatem aliquam, quod avertat Dominus, possint sustinere. Ideoque experientiae tuae hac auctoritate praecipimus, ut hortum quondam Feliciani presbyteri positum in regione prima, ante gradus sanctae Sabinae, excusatione postposita, monasterio Euprepiae, in quo ancillarum Dei congregatio esse dignoscitur, jure proprietario possidendum tradere sine ambiguitate festinet, quatenus nostrae beneficio largitatis in Dei servitio, ipso quoque suffragante, securis mentibus perseverent. EPISTOLA V. AD FELICEM EPISCOPUM MESSANENSEM. Basilicam, percepta prius legitima et secura dote, consecrandam. Gregorius Felici episcopo Messanensi. Januarius subdiaconus Ecclesiae Messanensis petitoria nobis insinuatione suggessit, quae habetur in subditis, in civitate Messanensi basilicam se pro sua devotione fundasse, quam in honorem sancti Stephani et Pancratii, atque Eupli desiderat consecrari. Et ideo, frater charissime, si in tuae dioecesis civitatis jure consistit, et nullum corpus ibidem constat humatum, percepta primitus donatione legitima, id est a praesentis anni tributis liberos fiscalibus", + "candidate_score": 0.641952, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_45", + "bdc_text": "Auch in dieser Funktion blieb er der reformierten Sache zugetan , wie dies Charles du Moulin 1553 bezeugte , als er über den Nachfolger Sébastien de l'Aubespine , abbé de Bassefontaine sagte , dieser sei «minus candidus minusque rehgioni favens quam decessor Moreletus » ( du Moulin an Bullinger , 3. , 17 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_996", + "psc_text": "forte aliquo se modo, quod non credimus, excusare voluerit, vos qui veritatem ipsam subtilius nostis, revera qui in Ecclesia ipsa tunc temporis curam vicedomini gerebatis, qualiter se habeat causa disserite, et ne res sancti Petri et 833 pauperum ejus apud se retinere debeat imminere. Sed etsi fortasse hominibus nostris necessarium fuerit, vestrum in causa testimonium non negate; ut tam pro veritate quam pro voluntatis vestrae devotione beatus Petrus apostolus, cujus amore haec facitis, sua vobis et hic et in futura vita intercessione respondeat. Candidum presbyterum communem filium, cui patrimoniolum ipsum commisimus, sanctitati vestrae magnopere commendamus. (Vide sup. ep. 33.) EPISTOLA LVI. AD STEPHANUM ABBATEM. Laudat de ordine congregationis, quem ut servet sollicite, hortatur. Gratias agit de cochlearibus ac circulis. Gregorius Stephano abbati. Laetos nos relatio Augustini servi Dei praesentium portitoris effecit, quod dilectionem tuam ut oportet vigilantem esse narravit; denique et presbyteros et diaconos, cunctamque congregationem unanimes vivere ac concordes", + "candidate_score": 0.641896, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_45", + "bdc_text": "Auch in dieser Funktion blieb er der reformierten Sache zugetan , wie dies Charles du Moulin 1553 bezeugte , als er über den Nachfolger Sébastien de l'Aubespine , abbé de Bassefontaine sagte , dieser sei «minus candidus minusque rehgioni favens quam decessor Moreletus » ( du Moulin an Bullinger , 3. , 17 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2101", + "psc_text": "positam in loco qui Ad sedem dicitur minorem quam oportet diligentiam habere cognovimus, utile esse prospeximus, quoniam monasterium tuum eidem ecclesiae noscitur esse conjunctum, ejus tibi curam committere, hortantes ut et sollicitudinem illic congruam studeas adhibere, et psalmodiae officium solemniter exhibere facias. Et quia ecclesiam ipsam reparatione certum est indigere, volumus ut quidquid illuc accedere potuerit, ipse accipere atque in ejus reparationem, ut praevideris, debeas erogare. Hanc vero sollicitudinis curam, quam tibi hujus pagina praecepti mandavimus, tam te quam etiam successores tuos, qui monasterii regimen, Deo auctore, susceperint, exhibere, et quae constituimus per omnia volumus observare. EPISTOLA LXXIV. AN EUSEBIUM THESSALONICENSEM EPISCOPUM. Falsatam ab Andrea monacho nequissimo illius epistolam. Nonnullos Gregorio ipsi ab eodem suppositos sermones. Exigendam a Luca presbytero suspecto fidei confessionem. Gregorius Eusebio episcopo Thessalonicensi. Lator praesentium Theodorus, Ecclesiae vestrae lector, ad sanctorum apostolorum limina veniens, dum omnes, homo quippe novus, haberet 1174 incognitos, Andreae monacho, qui ad", + "candidate_score": 0.640951, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_8_10", + "bdc_text": "Über das «Hochzeitsgeschenk» des Papstes ist lediglich bekannt , daß Franz I. vorgeschlagen hatte , dem jungen Paar Urbino , Mailand , Parma und Piacenza - Gebiete , die zum Teil zum Kirchenstaat gehörten - zu übergeben . Siehe Müller 251 ; vgl . auch HBBW III 234. .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_898", + "psc_text": "liberos ex hac die civesque Romanos efficimus, omneque vestrum vobis relaxamus peculium. Et quia tu, Montana, animum te ad conversionem fateris appulisse monachicam, idcirco duas uncias, quas tibi quondam Gaudiosus presbyter per supremae suae voluntatis arbitrium institutionis modo noscitur reliquisse, hac die tibi donamus, atque concedimus, omnia scilicet monasterio sancti Laurentii, cui Constantina abbatissa praeest, in quo converti Deo miserante festinas, 801 modis omnibus profutura. Si quid vero de rebus suprascripti Gaudiosi te aliquo modo celasse constiterit, id totum Ecclesiae nostrae juri sine dubio mancipetur. Tibi autem suprascripto Thomae, quem pro libertatis tuae cumulo etiam inter notarios volumus militare, quinque uncias, quas praefatus Gaudiosus presbyter per ultimam voluntatem haereditario tibi nomine dereliquit, simul et sponsalia quae matri tuae conscripserat, similiter hac die per hujus manumissionis paginam donamus, atque concedimus; ea sane lege, atque conditione subnexa, ut si sine filiis legitimis, hoc est de legitimo susceptis conjugio, te obire contigerit, omnia", + "candidate_score": 0.639899, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_8_10", + "bdc_text": "Über das «Hochzeitsgeschenk» des Papstes ist lediglich bekannt , daß Franz I. vorgeschlagen hatte , dem jungen Paar Urbino , Mailand , Parma und Piacenza - Gebiete , die zum Teil zum Kirchenstaat gehörten - zu übergeben . Siehe Müller 251 ; vgl . auch HBBW III 234. .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1740", + "psc_text": "rebus Ecclesiae suae fuisse testatum, sed de propriis ac magis quae in praedicto monasterio fidelium oblatione collata sunt elogium condidisse, atque sex uncias Ecclesiae et sex eidem monasterio jure haereditario reliquisse, necesse est ut si ita etiam non ex opinione, sed absolute in veritate esse recolitis, nullam praedicto monasterio sinatis molestiam irrogari, praecipue dum eamdem causam jam temporibus reverendae memoriae Maximiani episcopi vos atque fratrem et coepiscopum nostrum Ruffinum ex ejus deputatione ac cessione audisse ac decidisse testemini, adeo ut inter partes ea quae inveniri poterant partirentur, et quod Ecclesiae fuit intrinsecus redderetur. Volumus ergo ut pars utraque conticeat, et ea quae a fraternitate tua una cum praedicto Ruffino quondam episcopo statuta sunt inconvulsa consistant, quatenus nec pars Ecclesiae denuo injuste quaestionem inferre, nec monasterium irrationabiliter videatur post vestram maxime definitionem controversiam sustinere. EPISTOLA XXXIV. AD ECCLESIUM CLUSINUM EPISCOPUM. De Joanne Diacono a Balneoregiensibus in episcopum electo sollicite inquirat. Gregorius", + "candidate_score": 0.638106, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_12_14", + "bdc_text": "Am 18 . Januar 1530 schrieb er mit Hauptmann Hans Kaltschmid im Auftrag des Gesandten Louis Daugerant de Boisrigaut an Zwingli , um sich über die Bereitschaft Zürichs zu einem französischen Bündnis zu unterrichten ( s. Z X 404-407 , Nr. 961 ) . In Frankreich zum Gardeleutnant und Königlichen Rat avanciert , war Junker mehrmals in finanziellen Missionen ( Pensionengelder ) in die Eidgenossenschaft unterwegs ( s. Rott , Représentation Diplomatique I Reg. ) .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1329", + "psc_text": "AD BRUNICHILDEM REGINAM. Pallium Syagrio episcopo concedit. De sacris ordinibus praemio vel gratia non conferendis eam admonet, et ne ex laicis repente fiant episcopi. Laudat ejus erga Augustinum charitatem, hortaturque ut schismaticos ad concordiam revocare atque idololatriae reliquias, et alia in regno suo vitia coercere studeat. De codice ad eam transmisso agit. Gregorius Brunichildae reginae Francorum. Quanta in omnipotentis Dei timore excellentiae vestrae mens soliditate firmata sit, inter alia bona quae agitis etiam in sacerdotum ejus laudabiliter dilectione monstratis; et magna nobis fit de Christianitate vestra laetitia, quoniam quos venerantes ut famulos revera Christi diligitis, augere honoribus studetis. Decet enim vos, excellentissima filia, decet tales existere, ut subjectae possitis esse dominatori. In eo enim regnum potestatis vestrae et subjectis gentibus confirmatis, in quo timori omnipotentis Domini mentis colla subjicitis; et unde vosmetipsas servitio Creatoris subditis, unde vobis vestros subditos ad servitium devotius obligatis. Susceptis itaque epistolis vestris, valde nobis excellentiae", + "candidate_score": 0.637474, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_17", + "bdc_text": "Schimpfreden , die Junker in Frankreich gegen Bern ausgesto ßen hatte , führten im Sommer 1534 zu seiner Festnahme in Aarau .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1604", + "psc_text": "ratione servabitur, si nihil potestati, sed totum aequitati tribuitur. Perlatum siquidem ad nos est dilectissimum fratrem nostrum Ursicinum, Taurinae civitatis episcopum, post captivitatem et depraedationem quam pertulit grave in parochiis suis, quae in Francorum sitae terminis perhibentur, praejudicium pertulisse; denique ut alter illic contra ecclesiastica statuta, nullo ejus crimine deposcente, constitueretur antistes. Et ne leve forsitan videretur hujus rei praejudiciale commissum, etiam aliquid doloris est additum, ut res ei Ecclesiae suae quas habere potuit tollerentur. Quod si haec veritate subsistunt, 1023 quia crudele nimis est et aperte sacris canonibus inimicum ut ab altari proprio insontem ambitio removeat sacerdotem, qui non meretur ex crimine successorem, suam in hujus praejudicio cuncti causam attendant, et quod nolunt perpeti, ne aliis imponatur studeant. Nam si pravae rei aditus, antequam diu patescat, non clauditur, usu fit latior; et erit consuetudine licitum, quod ratione constat esse prohibitum. Sed prae caeteris fraternitatis vestrae sollicitudo, pro nostra commendatione", + "candidate_score": 0.633264, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_13_15", + "bdc_text": "Januar 1530 schrieb er mit Hauptmann Hans Kaltschmid im Auftrag des Gesandten Louis Daugerant de Boisrigaut an Zwingli , um sich über die Bereitschaft Zürichs zu einem französischen Bündnis zu unterrichten ( s. Z X 404-407 , Nr. 961 ) . In Frankreich zum Gardeleutnant und Königlichen Rat avanciert , war Junker mehrmals in finanziellen Missionen ( Pensionengelder ) in die Eidgenossenschaft unterwegs ( s. Rott , Représentation Diplomatique I Reg. ) . Im Oktober 1533 war er Augenzeuge des Aufstandes der Reformierten in Solothurn ( s .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2152", + "psc_text": "vestrae, aut si quis alter habuerit, eas nobis mittere procuret. Ita ergo gloria vestra faciat, ut haec quae scripsimus sollicitudinis vestrae debeant modis omnibus instantia procurari. EPISTOLA XX. AD MAURENTIUM MAGISTRUM MILITUM. Ad Arogem mittat epistolam suam de juvando in vehendis ad mare trabibus Savino subdiacono. Gregorius Maurentio magistro militum. Propterea quod in Ecclesiis beatorum Petri et Pauli trabes sunt necessariae, omnino Sabino subdiacono injunximus ut aliquantas de partibus Brutiorum incidere et ad locum unde huc per mare duci possint trahere debeat. Sed quoniam solus hoc facere non assurgit, Arogi scripsimus ut homines qui sub eo sunt, cum bobus suis, in ejus deputet ite solatiis, promittentes quia dum res perfecta fuerit, dignum ei xenium transmittemus. Gloria ergo vestra epistolam nostram ad eum sub urbana persona studeat sub celeritate transmittere, quae ei hoc quod scripsimus deferat, ut antedictus subdiaconus voluntatem ipsius possit agnoscere. Si vero navigii prosperitate inventa discesserit, cuncta ei", + "candidate_score": 0.632215, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_13_15", + "bdc_text": "Januar 1530 schrieb er mit Hauptmann Hans Kaltschmid im Auftrag des Gesandten Louis Daugerant de Boisrigaut an Zwingli , um sich über die Bereitschaft Zürichs zu einem französischen Bündnis zu unterrichten ( s. Z X 404-407 , Nr. 961 ) . In Frankreich zum Gardeleutnant und Königlichen Rat avanciert , war Junker mehrmals in finanziellen Missionen ( Pensionengelder ) in die Eidgenossenschaft unterwegs ( s. Rott , Représentation Diplomatique I Reg. ) . Im Oktober 1533 war er Augenzeuge des Aufstandes der Reformierten in Solothurn ( s .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1246", + "psc_text": "auxiliante Domino civitatis valeat custodia procurari. EPISTOLA XIX. AD MAURENTIUM MAGISTRUM MILITUM. Comitiolo de Romana Ecclesia bene merito pristinam impendat favorem. Gregorius Maurentio magistro militum. Veniens dilectissimus filius noster Cyprianus diaconus laudabile Comitioli studium, et quam nobis utilitatem Urminati castro fecerit, indicavit. Sed et multa de eo bona diversis testificationibus olim cognovimus. Et quia eum apud vos, sicut ante fuit, modo non esse audivimus, gloriam vestram petimus ut si quid est unde juste vestros animos fortassis offendit, nobis, quidquid illud est, remittatis, eique plenam gratiam reddere, atque illum in ea qua apud vos dudum fuit familiaritate recipere debeatis, et vestrum illi favorem, sicut revera proprio, salva ratione quocunque usus exegerit, impendatis. Ita ergo facite ut de integro ei gratia restituta, aut ipso renuntiante, aut aliis referentibus possimus agnoscere. EPISTOLA XX. AD MARINIANUM EPISCOPUM RAVENNAE. Commendat uxorem Joannis, quae in controversiam suae conditionis vocabatur. Gregorius Mariniano episcopo Ravennae. Joannes praesentium portitor", + "candidate_score": 0.632154, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_0", + "bdc_text": "Fausta primordia huius anni tibi precor etc. Lieber bruͤder , es ist am samstag znacht zuͦ Ottenbach ein franczsosUnbekannt. , acht vast gwaltigwie mir scheint , ein recht mächtiger .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2217", + "psc_text": "veniens, diem Sabbatum atque Dominicum ab omni faciet opere custodiri. Quia enim mori se et resurgere simulat, haberi in veneratione vult diem Dominicum; et quia judaizare populum compellit ut exteriorem ritum legis revocet, et sibi Judaeorum perfidiam subdat, coli vult Sabbatum. Hoc enim quod per prophetam dicitur: Ne inferatis onera per portas vestras die Sabbati (Jerem. XVII, 24) , tandiu teneri potuit, quamdiu legem licuit juxta litteram custodiri. At postquam gratia omnipotentis Dei Domini nostri Jesu Christi apparuit, praecepta legis quae per figuram dicta sunt juxta litteram servari non possunt. Nam si quis dicit hoc de Sabbato esse servandum, dicat necesse est etiam carnalia sacrificia persolvenda, dicat praeceptum quoque de circumcisione corporis adhuc usque retinendum. Sed contra se Paulum apostolum audiat dicentem: Si circumcidamini, Christus vobis nihil prodest (Galat. V, 2) . Nos itaque hoc quod de Sabbato scriptum est, 1214 spiritaliter accipimus, spiritaliter tenemus. Sabbatum enim requies dicitur. Verum", + "candidate_score": 0.631292, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_13_15", + "bdc_text": "Januar 1530 schrieb er mit Hauptmann Hans Kaltschmid im Auftrag des Gesandten Louis Daugerant de Boisrigaut an Zwingli , um sich über die Bereitschaft Zürichs zu einem französischen Bündnis zu unterrichten ( s. Z X 404-407 , Nr. 961 ) . In Frankreich zum Gardeleutnant und Königlichen Rat avanciert , war Junker mehrmals in finanziellen Missionen ( Pensionengelder ) in die Eidgenossenschaft unterwegs ( s. Rott , Représentation Diplomatique I Reg. ) . Im Oktober 1533 war er Augenzeuge des Aufstandes der Reformierten in Solothurn ( s .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_970", + "psc_text": "ubi causa poposcerit, ope tuae sollicitudinis potiatur, ut nullus se in afflictione oppressioneque ipsius te illic coram posito tentet aliquatenus occupare. EPISTOLA XXXIX. AD CYPRIANUM DIACONUM. Reversum a schismate Joannem commendat, cui det annuos octo solidos. Gregorius Cypriano diacono. Joannem religiosum praesentium latorem, qui ex Histricorum schismate ad sinum sanctae Ecclesiae, Deo revelante, accepta ratione reversus est, dilectionem tuam, aequitate servata, habere necesse est in omnibus commendatum, atque ei in quibus causa poposcerit ecclesiasticam tuitionem impendere. Cui etiam pro stipendiorum suorum subsidio, ab hac quarta decima indictione, annis singulis tot solidos dare te volumus, quos tuis per omnia noveris rationibus imputandos. EPISTOLA XL. AD DONUM EPISCOPUM. Georgii, si rectius ille vixerit, sustentationi subveniat. Gregorius Dono episcopo Messanensi. Georgius praesentium portitor degere, ut ait, in civitate vestra desiderans, apud fraternitatem vestram nostra se petiit epistola commendari. Cui quoniam a prava se promisit actione compescere, quod petebat praevidimus non negandum. Et ideo", + "candidate_score": 0.63117, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_12_14", + "bdc_text": "Am 18 . Januar 1530 schrieb er mit Hauptmann Hans Kaltschmid im Auftrag des Gesandten Louis Daugerant de Boisrigaut an Zwingli , um sich über die Bereitschaft Zürichs zu einem französischen Bündnis zu unterrichten ( s. Z X 404-407 , Nr. 961 ) . In Frankreich zum Gardeleutnant und Königlichen Rat avanciert , war Junker mehrmals in finanziellen Missionen ( Pensionengelder ) in die Eidgenossenschaft unterwegs ( s. Rott , Représentation Diplomatique I Reg. ) .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2151", + "psc_text": "illi se adjutos vestra ope congaudeant, et magnitudo vestra poscentibus impendisse quod justum piumque est videatur. EPISTOLA XIX. AD MAURENTIUM MAGISTRUM MILITUM. Plectiles sellas viginti quatuor petit. Gregorius Maurentio magistro militum. Cognoscat gloria vestra mandasse nos Anthemio subdiacono ut aliquantas sellas plectiles nobis dirigere studeat. Aut si factas non invenerit, ipsum apud se artificem tollat, ut in domo ipsius debeat laborare, et vel viginti quatuor sellas omnino bonas faciat. Et ideo quia omnino nobis sunt necessariae, gloria vestra ut hoc fieri possit provideat. Et si forte vos jam aliquas conquisistis, nobis eas transmittite. Sed et Juliano viro clarissimo majori excellentiae vestrae, aut si quis alter habuerit, eas nobis mittere procuret. Ita ergo gloria vestra faciat, ut haec quae scripsimus sollicitudinis vestrae debeant modis omnibus instantia procurari. EPISTOLA XX. AD MAURENTIUM MAGISTRUM MILITUM. Ad Arogem mittat epistolam suam de juvando in vehendis ad mare trabibus Savino subdiacono. Gregorius Maurentio magistro militum.", + "candidate_score": 0.630596, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_12_14", + "bdc_text": "Am 18 . Januar 1530 schrieb er mit Hauptmann Hans Kaltschmid im Auftrag des Gesandten Louis Daugerant de Boisrigaut an Zwingli , um sich über die Bereitschaft Zürichs zu einem französischen Bündnis zu unterrichten ( s. Z X 404-407 , Nr. 961 ) . In Frankreich zum Gardeleutnant und Königlichen Rat avanciert , war Junker mehrmals in finanziellen Missionen ( Pensionengelder ) in die Eidgenossenschaft unterwegs ( s. Rott , Représentation Diplomatique I Reg. ) .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1303", + "psc_text": "Gregorius Januario episcopo Sardiniae. Quid in Sardinia hostes nostri fuerint operati, priusquam fraternitatis vestrae epistola 928 ad nos perveniret agnovimus. Et quia hoc futurum dudum metuimus, evenisse quod praevidimus vobiscum nunc gemimus. Quod si secundum ea quae tam vobis quam excellentissimo filio nostro Gennadio hoc fore nuntiantes scripsimus sollicitudo fuisset adhibita, inimici illuc aut non accederent, aut accedentes periculum quod fecerunt incurrerent. Vel nunc ergo ea quae contigerunt vigilantiam vestram in futura exacuant. Nam et nos quidquid prodesse possumus, facere, Domino auxiliante, nequaquam omittimus. Cognoscatis autem abbatem, quem ad Agilulphum ante multum jam tempus transmisimus, pacem cum eo, Deo propitio, quantum nobis ab excellentissimo exarcho scriptum est, ordinasse. Et ideo quousque pacta de confirmatione pacis ipsius conscribantur, ne forte hostes nostri in hac dilatione ad partes illas iterum velint accedere, murorum vigilias et sollicitudinem in locis facite omnibus adhiberi. Et confidimus in Redemptoris nostri potentia quia adversariorum vobis incursus vel", + "candidate_score": 0.630368, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_29", + "bdc_text": "Januar 1534 an die sieben katholischen Orte , die in Luzern tagten , Antoine de Lamet werde im Auftrag des Königs mit einer «guten Summe Geldes »", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_517", + "psc_text": "in regione Herculensi, in vico qui appellatur Lampadi, monasterium construi voluerit ancillarum Dei, in quo praefatam Gratiosam abbatissam praeesse disposuit; simulque et oratorium exstruxisse dignoscitur, cui et pro voto suo quatuor uncias totius substantiae suae dimisisse suggessit, quodque in honorem beatae Mariae semper virginis, genitricisque Dei et Domini nostri Jesu Christi desideravit consecrari. Et ideo, frater charissime, praesenti praeceptione dilectionem tuam duximus adhortandam, ut inspecto primitus testamento, si jure subsistat, et easdem quatuor uncias verissime eidem monasterio collatas esse compereris, ad praedictum locum cum postulaverint, ingravanter accedas, venerandae solemnia dedicationis impendens, ut quoties necesse fuerit, a presbyteris Ecclesiae in suprascripto loco deservientibus 674 celebrentur sacrificia veneranda missarum; ita ut in eodem monasterio neque fraternitas tua, neque presbyteri praeter diligentiam disciplinae aliquid molestiarum inferat; aut si quid pro diversorum devotione commoditatis accesserit, sibi aestimet vindicandum. Sive aurum, sive argentum, sive praedium, sive vestimentum, omnibus modis constructio praefata possideat, cum ancillis Dei", + "candidate_score": 0.629091, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_12_14", + "bdc_text": "Am 18 . Januar 1530 schrieb er mit Hauptmann Hans Kaltschmid im Auftrag des Gesandten Louis Daugerant de Boisrigaut an Zwingli , um sich über die Bereitschaft Zürichs zu einem französischen Bündnis zu unterrichten ( s. Z X 404-407 , Nr. 961 ) . In Frankreich zum Gardeleutnant und Königlichen Rat avanciert , war Junker mehrmals in finanziellen Missionen ( Pensionengelder ) in die Eidgenossenschaft unterwegs ( s. Rott , Représentation Diplomatique I Reg. ) .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2152", + "psc_text": "vestrae, aut si quis alter habuerit, eas nobis mittere procuret. Ita ergo gloria vestra faciat, ut haec quae scripsimus sollicitudinis vestrae debeant modis omnibus instantia procurari. EPISTOLA XX. AD MAURENTIUM MAGISTRUM MILITUM. Ad Arogem mittat epistolam suam de juvando in vehendis ad mare trabibus Savino subdiacono. Gregorius Maurentio magistro militum. Propterea quod in Ecclesiis beatorum Petri et Pauli trabes sunt necessariae, omnino Sabino subdiacono injunximus ut aliquantas de partibus Brutiorum incidere et ad locum unde huc per mare duci possint trahere debeat. Sed quoniam solus hoc facere non assurgit, Arogi scripsimus ut homines qui sub eo sunt, cum bobus suis, in ejus deputet ite solatiis, promittentes quia dum res perfecta fuerit, dignum ei xenium transmittemus. Gloria ergo vestra epistolam nostram ad eum sub urbana persona studeat sub celeritate transmittere, quae ei hoc quod scripsimus deferat, ut antedictus subdiaconus voluntatem ipsius possit agnoscere. Si vero navigii prosperitate inventa discesserit, cuncta ei", + "candidate_score": 0.628523, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_29", + "bdc_text": "Januar 1534 an die sieben katholischen Orte , die in Luzern tagten , Antoine de Lamet werde im Auftrag des Königs mit einer «guten Summe Geldes »", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2016", + "psc_text": "bona quae in vobis recta intentione coepta sunt, juvante Deo Creatore omnium rectius impleantur. 1144 Praeterea monachis quos ad reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum Augustinum transmisimus, charitatem suam fraternitas vestra, ut consuevit, impendat; et ita eis tam per se quam per alios quos potuerit ad proficiscendum solatiari studeat, ut dum vobis providentibus nullas illic difficultates vel moras habuerint, et nos quod de vobis confidimus sentiamus, et Deus vobis omnipotens pro conversione animarum, pro quibus transmissi sunt, suam gratiam recompenset. EPISTOLA LVIII. AD DIVERSOS EPISCOPOS GALLIAE. Commendat monachos in Angliam ad Augustinum euntes. Gregorius, Mennae Telonae, Sereno Massiliae, Lupo Cabilloni, Aigulfo Mettis, Simplicio Parisiis, Melantio Rotomo, et Licinio, episcopis Francorum a paribus. Licet fraternitatem vestram suscepti officii cura commoneat, ut religiosis viris, et praecipue in causa animarum laborantibus, omni debeat adnisu concurrere, non tamen ab re est, si sollicitudinem vestram epistolarum nostrarum sermo pulsaverit, 1145 quia sicut ignis aura flante fit", + "candidate_score": 0.627282, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_29", + "bdc_text": "Januar 1534 an die sieben katholischen Orte , die in Luzern tagten , Antoine de Lamet werde im Auftrag des Königs mit einer «guten Summe Geldes »", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2018", + "psc_text": "cum dilectissimis et communibus filiis Laurentio presbytero, et Mellito abbate praevidimus transmittendos. Et ideo fraternitas vestra eis charitatem quam decet exhibeat, atque ita illis ubicunque necesse fuerit auxiliari festinet, quatenus dum vobis opitulantibus nullas illic remorandi causas habuerint, et ipsi vestra se relevatos consolatione congaudeant, et vos solatiorum exhibitione in causa pro qua directi sunt possitis participes inveniri. EPISTOLA LIX. AD THEODERICUM FRANCORUM REGEM. Hortatur ad synodum convocandam, et monachos eosdem commendat. Gregorius Theoderico regi Francorum. Excellentiae vestrae index cordis epistola, quanta in vobis fulgeat cum regia potestate prudentia, ita luculenti copia sermonis edocuit, ut dubium esse non valeat quidquid laudabile de vobis fama narraverit. Et quoniam adhortationem nostram adeo regiis animis per laudis praedicamenta placuisse signastis, ut quidquid ad Dei nostri cultum, quidquid ad Ecclesiarum reverentiam, quidquid ad honorem pertinere cognoscitis sacerdotum, et studiose statui, et velitis in omnibus custodiri, iterata vos pro vestra magis mercede adhortatione pulsamus, ut", + "candidate_score": 0.626467, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_12_14", + "bdc_text": "Am 18 . Januar 1530 schrieb er mit Hauptmann Hans Kaltschmid im Auftrag des Gesandten Louis Daugerant de Boisrigaut an Zwingli , um sich über die Bereitschaft Zürichs zu einem französischen Bündnis zu unterrichten ( s. Z X 404-407 , Nr. 961 ) . In Frankreich zum Gardeleutnant und Königlichen Rat avanciert , war Junker mehrmals in finanziellen Missionen ( Pensionengelder ) in die Eidgenossenschaft unterwegs ( s. Rott , Représentation Diplomatique I Reg. ) .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1638", + "psc_text": "memoriae Justiniani principis tempore, ita subripiente subito flamma incensum est, ut omnino ex ejus temporibus pene nulla charta remaneret. Alia autem, quia, quod nulli dicendum est, ea quae contra te sunt apud temetipsum debes documenta requirere, atque haec pro me in medium proferre. Ex qua re hortor ut vestra excellentia suis moribus congrua disponat, et quaeque ad pacem pertinent studiose peragat, ut regni vestri tempora per longa sint annorum curricula in magna laude memoranda. Praeterea transmisimus clavem aliam a sacratissimo beati Petri apostoli corpore, quae, cum digno honore reposita, quaeque apud vos invenerit benedicendo multiplicet. EPISTOLA CXXIII. AD VENANTIUM ET ITALICAM. Morbis afflictum ex suis ipsius molestiis atque ex generali totius orbis percussione, quae mundi finem proximum indicat, consolatur. Gregorius Domno Venantio patricio et Italicae jugalibus. Quosdam de Sicilia venientes, affectu quo debui, de sospitate vestrae excellentiae requirere 1032 curavi. Sed de assiduitate aegritudinum mihi tristia responderunt. Haec autem dicens,", + "candidate_score": 0.626213, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_12_14", + "bdc_text": "Am 18 . Januar 1530 schrieb er mit Hauptmann Hans Kaltschmid im Auftrag des Gesandten Louis Daugerant de Boisrigaut an Zwingli , um sich über die Bereitschaft Zürichs zu einem französischen Bündnis zu unterrichten ( s. Z X 404-407 , Nr. 961 ) . In Frankreich zum Gardeleutnant und Königlichen Rat avanciert , war Junker mehrmals in finanziellen Missionen ( Pensionengelder ) in die Eidgenossenschaft unterwegs ( s. Rott , Représentation Diplomatique I Reg. ) .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1246", + "psc_text": "auxiliante Domino civitatis valeat custodia procurari. EPISTOLA XIX. AD MAURENTIUM MAGISTRUM MILITUM. Comitiolo de Romana Ecclesia bene merito pristinam impendat favorem. Gregorius Maurentio magistro militum. Veniens dilectissimus filius noster Cyprianus diaconus laudabile Comitioli studium, et quam nobis utilitatem Urminati castro fecerit, indicavit. Sed et multa de eo bona diversis testificationibus olim cognovimus. Et quia eum apud vos, sicut ante fuit, modo non esse audivimus, gloriam vestram petimus ut si quid est unde juste vestros animos fortassis offendit, nobis, quidquid illud est, remittatis, eique plenam gratiam reddere, atque illum in ea qua apud vos dudum fuit familiaritate recipere debeatis, et vestrum illi favorem, sicut revera proprio, salva ratione quocunque usus exegerit, impendatis. Ita ergo facite ut de integro ei gratia restituta, aut ipso renuntiante, aut aliis referentibus possimus agnoscere. EPISTOLA XX. AD MARINIANUM EPISCOPUM RAVENNAE. Commendat uxorem Joannis, quae in controversiam suae conditionis vocabatur. Gregorius Mariniano episcopo Ravennae. Joannes praesentium portitor", + "candidate_score": 0.625733, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_29", + "bdc_text": "Januar 1534 an die sieben katholischen Orte , die in Luzern tagten , Antoine de Lamet werde im Auftrag des Königs mit einer «guten Summe Geldes »", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_831", + "psc_text": "ardore charitatis invito, ut ad me veniendi debeatis laborem assumere, quatenus pariter conferentes, quae vera et Redemptori nostro sunt placita, et communiter loquamur, et modis omnibus teneamus. 779 Ego vero, divinae protectionis gratia suffragante, satisfacere vobis de quibus dubitatis paratus sum; et confido de omnipotentis Dei clementia quod ita vobis satisfactio mea interius inhaerebit, ut nihil charitati vestrae de caetero possit ambignum remanere. Nam illa quae sanctissimae quatuor synodi sapuerunt atque definierunt, sicuti praedecessor noster sanctissimus Leo papa, ita et nos sapimus, sequimur, ac tenemus, nec ab earum fide aliquo modo dissentimus. Sed quia plus persona praesens quam epistola satisfacit, hortor, dilectissimi fratres, ut ad me venire, sicut praefatus sum, debeatis, dummodo ratione percepta a concordia sanctae universalis Ecclesiae dissensio vos nulla dissociet. Hoc tamen certa sit vestra charitas, quia vos et cum affectu quo decet suscipio, et cum gratia relaxabo. Nec aliquam vos vel quoscunque alios, qui pro hac", + "candidate_score": 0.625272, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_12_14", + "bdc_text": "Am 18 . Januar 1530 schrieb er mit Hauptmann Hans Kaltschmid im Auftrag des Gesandten Louis Daugerant de Boisrigaut an Zwingli , um sich über die Bereitschaft Zürichs zu einem französischen Bündnis zu unterrichten ( s. Z X 404-407 , Nr. 961 ) . In Frankreich zum Gardeleutnant und Königlichen Rat avanciert , war Junker mehrmals in finanziellen Missionen ( Pensionengelder ) in die Eidgenossenschaft unterwegs ( s. Rott , Représentation Diplomatique I Reg. ) .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1450", + "psc_text": "valde necessarium fuerat si huc pro plenissima instructione nostra Magnitudo tua, nostris interrogationibus responsura, tempore quo in Sicilia dilala est, perrexisset. Sed tamen postquam fratrem et coepiscopum nostrum Joannem vidistis, in eo et nos vidisse vos credimus. Et ideo quia de eisdem nobis et ipse causis scribere studuit, ei quae nobis sunt visa rescripsimus. Qui quoniam maturi providique consilii sacerdos est, si cum ipso causas pro quibus missus est, tractare volueris, certi sumus quia in eo et quod utile et quod rationem habet invenies. (Vide lib XII, ep. 32). EPISTOLA LIX. AD JOANNEM EPISCOPUM SYRACUSANUM. Indicat quid Bizacenus primas egerit, ne a Romano episcopo judicaretur. De illius causa, quod placuerit, loquatur cum Martino Scholastico. Gregorius Joanni episcopo Syracusano. Fraternitatis vestrae scripta suscepi, in quibus indicastis Martinum virum eloquentissimum 976 de Africana provincia Syracusas venisse, vobisque aliquid secretum locutum fuisse. Et quidem fraternitas vestra, quoties occasionem reperit, amorem suum erga beatum", + "candidate_score": 0.625238, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_12_14", + "bdc_text": "Am 18 . Januar 1530 schrieb er mit Hauptmann Hans Kaltschmid im Auftrag des Gesandten Louis Daugerant de Boisrigaut an Zwingli , um sich über die Bereitschaft Zürichs zu einem französischen Bündnis zu unterrichten ( s. Z X 404-407 , Nr. 961 ) . In Frankreich zum Gardeleutnant und Königlichen Rat avanciert , war Junker mehrmals in finanziellen Missionen ( Pensionengelder ) in die Eidgenossenschaft unterwegs ( s. Rott , Représentation Diplomatique I Reg. ) .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_994", + "psc_text": "sit, subtiliter agnoscens, fraternitas vestra ei modis omnibus in quibus causa poposcerit impendat solatia, ut boni operis adjutores, sicut decet et convenit, possitis existere. Ita ergo fraternitas vestra in hac re se devotam studeat demonstrare, ut bona quae de vobis opinione narrante didicimus, vera esse opere comprobemus. Dilectissimum vero communem filium Candidum presbyterum, cui patrimoniolum Ecclesiae nostrae commisimus in illis partibus constitutum, vobis per omnia commendamus. EPISTOLA LV. AD PROTASIUM EPISCOPUM. Ut Virgilium Arelatensem de pensionibus Romam mittendis urgeat, et Candidum habeat commendatum. Gregorius Protasio episcopo de Aquis Galliae. Quantus in vobis beati Petri apostolorum principis amor excellat, non solum officii vestri praerogativa, sed etiam devotio, quam circa utilitates Ecclesiae ipsius geritis, patefecit. Quae quia Augustino servo Dei praesentium latore cognovimus referente, de affectu et veritatis studio quod in vobis est valde gaudemus, et gratias agimus, quia etsi corpore absentes, mente tamen et animo nobiscum vos esse monstratis; quippe erga", + "candidate_score": 0.624694, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_17_19", + "bdc_text": "Schimpfreden , die Junker in Frankreich gegen Bern ausgesto ßen hatte , führten im Sommer 1534 zu seiner Festnahme in Aarau . Dies hatte et welche Kompetenzstreitigkeiten auf der Tagsatzung zur Folge . Junker gelang es allerdings zu flüchten. ( Siehe unten S. 240 , 10-22 und EA IV/IC Reg. )", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_390", + "psc_text": "damnandoque judicio alias sumus juvante Domino, tractaturi. Adrianum vero episcopum reperimus, et tuo contra sacerdotales mores odio laborasse, et nullo jure pecuniariis in causis eum fraternitatis tuae condemnatum fuisse sententia. Quia igitur et ab ante fato Joanne primae Justinianae episcopo contra jus canonesque depositus, honoris sui gradu carere non potuit, in sua eum reformari Ecclesia, atque in propriae dignitatis ordinem decrevimus revocari. Et cum oportuisset te ex eo Dominici corporis communione privari, quod, admonitione sanctae memoriae decessoris mei contempta, per quam eum Ecclesiamque ejus de tuae jurisdictione potestatis exemit, rursus in eis aliquid tibi jurisdictionis servare praesumpseris, tamen nos humanius decernentes, communionisque tibi sacramentum interim conservantes, decernimus ut fraternitas tua ab eo Ecclesiaque ejus omnem ante habitae suae potestatem jurisdictionis abstineat, sed secundum scripta decessoris nostri, si qua causa vel fidei vel criminis, vel pecuniaria adversus praefatum Adrianum consacerdotem nostrum potuerit evenire, vel per eos qui nostri sunt vel fuerint", + "candidate_score": 0.621747, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_14", + "bdc_text": "In Frankreich zum Gardeleutnant und Königlichen Rat avanciert , war Junker mehrmals in finanziellen Missionen ( Pensionengelder ) in die Eidgenossenschaft unterwegs ( s. Rott , Représentation Diplomatique I Reg. ) .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_144", + "psc_text": "Pensiones Xenodochii de via nova, quantas mihi indicasti, quia apud te habes, nobis dirige. Actionario autem, quem in eodem patrimonio deputasti, prout tibi videtur, ei aliquid largire. De ancilla Dei quae cum Theodosio fuit, Extranea nomine, videtur mihi ut ei continentiam facias, si utile conspicis, aut certe donationem, quam fecit reddas. Domum monasterii, quam Antoninus datis triginta solidis a monasterio tulerat, receptis solidis omni postposita tarditate restitue. Amulas onychinas, requisita subtiliter veritate, restitue, quas per portitorem praesentium retransmisi. Saturninum, si vacat, et occupatus apud te non est, ad nos dirige. Felix conductor Domnae Campanae, quem liberum reliquerat, atque esse indiscussum jusserat, dixit sibi a Maximo subdiacono septuaginta duos solidos ablatos, pro quibus dandis asseruit quia omnes res suas quas in Sicilia habuit, vel venundedit, vel apposuit. Sed scholastici dixerunt quod de fraudibus indiscussus esse non potest. Dum tamen ad nos de Campania reverteretur, facta tempestate mortuus est: cujus te volumus", + "candidate_score": 0.620139, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_44", + "bdc_text": "in diplomatischer Mission bei den protestantischen Ständen im deutschen Reich. Von 1543 an war er als vorerst außerordentlicher , dann als ordentlicher Gesandter Frankreichs in der Eidgenossenschaft tätig .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1842", + "psc_text": "vos in eremo protegat, quia antiquus hostis terrarum locis a tentatione non excluditur; quia si in paradiso hominem stravit, quis locus extra paradisum esse potest, in quo 1094 mentes hominum penetrare non valeat? In sola ergo Creatoris nostri protectione fidendum est, cui ex intimo corde clamemus: Esto mihi in Deum protectorem, et in locum munitum, ut salvum me facias (Psal. LXX, 3) . Transmisimus vobis de benedictione sancti Petri apostoli cucullam et tunicam, quae ea petimus charitate suscipi, qua a nobis transmissa sunt. EPISTOLA III. AD PANTALEONEM NOTARIUM. Deusdedit diaconum in Mediolanensem episcopum faciat ordinari, atque illic Romanae Ecclesiae utilitates sollicite disponat. Gregorius Pantaleoni notario. Experientia tua, praesenti auctoritate suffulta, ad Genuensem urbem, auxiliante Domino, proficiscens, Deusdedit diaconum Ecclesiae Mediolanensis, si tamen a cunctis electus est, et nihil est quod ei ex anteacta vita per sacros possit canones obviare, episcopum solemniter faciat ordinari. Praeterea, quia multae illic Ecclesiae nostrae utilitates", + "candidate_score": 0.619416, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_13", + "bdc_text": "Januar 1530 schrieb er mit Hauptmann Hans Kaltschmid im Auftrag des Gesandten Louis Daugerant de Boisrigaut an Zwingli , um sich über die Bereitschaft Zürichs zu einem französischen Bündnis zu unterrichten ( s. Z X 404-407 , Nr. 961 ) .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1269", + "psc_text": "docti viri allocutio, quia aut discit audiens quod nescire se noverat, aut cognoscit, quod est amplius, id quod se et nescisse nesciebat. Qua in re ex audientium numero ego nunc factus sum, cui sanctissima vestra beatitudo scribere studuit, ut cunctorum martyrum gesta quae piae memoriae Constantini temporibus ab Eusebio Caesariensi collecta sunt transmittere debeam. Sed haec neque si collecta sint, neque si non sint, ante vestrae beatitudinis scripta cognovi. Ago ergo gratias, quia sanctissimae vestrae doctrinae scriptis eruditus coepi scire quod nesciebam. Praeter illa enim quae in ejusdem Eusebii libris de gestis sanctorum martyrum continentur, nulla in archivo hujus nostrae Ecclesiae, vel in Romanae urbis bibliothecis esse cognovi, nisi pauca quaedam in unius Codicis volumine collecta. Nos autem pene omnium martyrum distinctis per dies singulos passionibus collecta in uno Codice nomina habemus, atque quotidianis diebus in eorum veneratione missarum solemnia agimus. Non tamen in eodem volumine quis qualiter sit passus", + "candidate_score": 0.618711, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_17", + "bdc_text": "Schimpfreden , die Junker in Frankreich gegen Bern ausgesto ßen hatte , führten im Sommer 1534 zu seiner Festnahme in Aarau .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_390", + "psc_text": "damnandoque judicio alias sumus juvante Domino, tractaturi. Adrianum vero episcopum reperimus, et tuo contra sacerdotales mores odio laborasse, et nullo jure pecuniariis in causis eum fraternitatis tuae condemnatum fuisse sententia. Quia igitur et ab ante fato Joanne primae Justinianae episcopo contra jus canonesque depositus, honoris sui gradu carere non potuit, in sua eum reformari Ecclesia, atque in propriae dignitatis ordinem decrevimus revocari. Et cum oportuisset te ex eo Dominici corporis communione privari, quod, admonitione sanctae memoriae decessoris mei contempta, per quam eum Ecclesiamque ejus de tuae jurisdictione potestatis exemit, rursus in eis aliquid tibi jurisdictionis servare praesumpseris, tamen nos humanius decernentes, communionisque tibi sacramentum interim conservantes, decernimus ut fraternitas tua ab eo Ecclesiaque ejus omnem ante habitae suae potestatem jurisdictionis abstineat, sed secundum scripta decessoris nostri, si qua causa vel fidei vel criminis, vel pecuniaria adversus praefatum Adrianum consacerdotem nostrum potuerit evenire, vel per eos qui nostri sunt vel fuerint", + "candidate_score": 0.617238, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_14", + "bdc_text": "In Frankreich zum Gardeleutnant und Königlichen Rat avanciert , war Junker mehrmals in finanziellen Missionen ( Pensionengelder ) in die Eidgenossenschaft unterwegs ( s. Rott , Représentation Diplomatique I Reg. ) .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1888", + "psc_text": "constructione mercedem. Ipsum vero monasterium licet fraternitati vestrae sit supervacuum commendari, hortamur tamen ex abundanti ut id salva justitia, sicut vos decet, habeatis commendatum. EPISTOLA XXVI. AD JOANNEM SUBDIACONUM. Apud praefectum agat pro Joanne argentario. Gregorius Joanni subdiacono Ravennae. Qualiter Joannes argentarius indigentibus fidejussione fuit saepe remedium, experientia tua bene novit. Unde contigit ut nunc importuno quondam palatino fidejussor accedens, necessitatem non modicam patiatur, adeo ut in Ecclesia diu jam residens vehementius affligatur. Sed quia quibusdam erat suspicio quod praedicto Importuno non simpliciter, sed compendit causa fidejussor accesserit, ad sacratissimum corpus beati Petri apostolorum principis districta omnino sacramenta, quantum nobis renuntiatum est, praebuit, non solum nullum se ab eo commodum ex toto recepisse, verum etiam nec aliquid promissum habuisse, sed ei ut caeteris simpliciter accessisse. Et quia tam longo tempore innocentis hominis simplicitas non debet affligi, apud eminentissimum filium nostrum praefectum modis quibus valueris age, ut una ipsa statio, quae", + "candidate_score": 0.615399, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_44", + "bdc_text": "in diplomatischer Mission bei den protestantischen Ständen im deutschen Reich. Von 1543 an war er als vorerst außerordentlicher , dann als ordentlicher Gesandter Frankreichs in der Eidgenossenschaft tätig .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2029", + "psc_text": "exhibetis. 1149 EPISTOLA LXIII. AD BRUNICHILDEM FRANCORUM REGINAM. Ut ad evellendam simoniam synodum congregari praecipiat. Gregorius Brunichildae reginae Francorum. Quanta in vobis bona divino munere sint collata, quantaque vos supernae gratiae pietas impleverit, inter caetera vestrorum testimonia meritorum, illud etiam cunctis patenter insinuat, quia et effera corda gentilium providi gubernatis arte consilii, et regiam, quod majoris adhuc laudis est, ornatis sapientia potestatem. Et quoniam sicut multis in utroque gentibus eminetis, ita quoque eas fidei sinceritate praecellitis, magnam de vobis in emendandis illicitis fiduciam capimus. Nam qualiter adhortationem nostram excellentia vestra amplexa sit, quantaque eamdem devotione gestiat adimplere, scriptorum vestrorum emissa dudum pagina testis est. Sed quia ipse bonarum mentium esse consuevit adjutor, qui etiam earum largitor est, confidimus quod tanto propitius causas vestras sua pietate disponat, quanto ipse de sua vos videt esse causa sollicitas. Facite quod Dei est, et Deus faciet quod vestrum est. Itaque synodum congregari praecipite, et", + "candidate_score": 0.614229, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_44", + "bdc_text": "in diplomatischer Mission bei den protestantischen Ständen im deutschen Reich. Von 1543 an war er als vorerst außerordentlicher , dann als ordentlicher Gesandter Frankreichs in der Eidgenossenschaft tätig .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1329", + "psc_text": "AD BRUNICHILDEM REGINAM. Pallium Syagrio episcopo concedit. De sacris ordinibus praemio vel gratia non conferendis eam admonet, et ne ex laicis repente fiant episcopi. Laudat ejus erga Augustinum charitatem, hortaturque ut schismaticos ad concordiam revocare atque idololatriae reliquias, et alia in regno suo vitia coercere studeat. De codice ad eam transmisso agit. Gregorius Brunichildae reginae Francorum. Quanta in omnipotentis Dei timore excellentiae vestrae mens soliditate firmata sit, inter alia bona quae agitis etiam in sacerdotum ejus laudabiliter dilectione monstratis; et magna nobis fit de Christianitate vestra laetitia, quoniam quos venerantes ut famulos revera Christi diligitis, augere honoribus studetis. Decet enim vos, excellentissima filia, decet tales existere, ut subjectae possitis esse dominatori. In eo enim regnum potestatis vestrae et subjectis gentibus confirmatis, in quo timori omnipotentis Domini mentis colla subjicitis; et unde vosmetipsas servitio Creatoris subditis, unde vobis vestros subditos ad servitium devotius obligatis. Susceptis itaque epistolis vestris, valde nobis excellentiae", + "candidate_score": 0.613843, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_14", + "bdc_text": "In Frankreich zum Gardeleutnant und Königlichen Rat avanciert , war Junker mehrmals in finanziellen Missionen ( Pensionengelder ) in die Eidgenossenschaft unterwegs ( s. Rott , Représentation Diplomatique I Reg. ) .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_181", + "psc_text": "dispendium, digno fecimus pretio venundari, et id fraternitati tuae transmisimus singillatim. Sed quia charitatem tuam ad nos venire velle cognovimus, scriptis praesentibus admonemus ut ad veniendum non debeas laborem assumere; sed ora pro nobis, ut quanto nos itineris intervalla dissociant, tanto animis nostris adinvicem Christo adjuvante simus in charitate conjuncti, quatenus nos alterna obsecratione juvantes, susceptum officium venturo integrum judici resignemus. (Cf. Joan. Diac. l. III, c. 24.) EPISTOLA LXVII AD PETRUM SUBDIACONUM. Ut Pastori oculis infirmo annuum praestet alimentum. Gregorius Petro subdiacono. Si proximorum necessitatibus habita compassione benigna mente concurrimus, nostris procul dubio petitionibus Dominum clementem reperimus. Pastorem siquidem, qui nimia visus imbecillitate laborat, habentem conjugem, duoque mancipia, qui et cum Jonatha quondam gloriosa fuerat, plurimis cognovimus necessitatibus subjacere. Propterea experientiam tuam per praesentis praecepti paginam admonemus, uti pro sustentatione ejus annuos tritici modios trecentos, necnon et fabae modios totidem dare non differas, quae postmodum possint tuis rationibus imputari.", + "candidate_score": 0.61335, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_44", + "bdc_text": "in diplomatischer Mission bei den protestantischen Ständen im deutschen Reich. Von 1543 an war er als vorerst außerordentlicher , dann als ordentlicher Gesandter Frankreichs in der Eidgenossenschaft tätig .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_878", + "psc_text": "nullam moram aut excusationem adducas, quatenus, dum tempus sinit, et hic cum Dei adjutorio sine periculo ad propria remeare, et citius valeat necessitatem patientibus subvenire. (Joan. Diac., l. II, c. 15.) EPISTOLA V. AD BRUNICHILDEM REGINAM. Laudat illam a recta filii educatione. Candidum presbyterum patrimonii quod erat in Gallia rectorem designatum commendat. Gregorius Brunichildae reginae Francorum. Excellentiae vestrae praedicandam ac Deo placitam bonitatem, et gubernacula regni testantur, et educatio filii manifestat. Cui non solum incolumem rerum temporalium gloriam provida sollicitudine conservastis, verum etiam aeternae vitae praemia providistis, dum mentem ipsius in radice verae fidei materna, ut decuit, et laudabili institutione plantastis. Unde non immerito contigit ut cuncta gentium regna praecelleret, quippe qui earumdem gentium creatorem et pure colit, et veraciter confitetur. Sed ut laudabilius in eo fides cum operibus enitescat, adhortationis vestrae eum verba succendant, quatenus sicut sublimem illum inter homines potentia regalis ostendit, ita ante Deum magnum faciat bonitas", + "candidate_score": 0.612468, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_44", + "bdc_text": "in diplomatischer Mission bei den protestantischen Ständen im deutschen Reich. Von 1543 an war er als vorerst außerordentlicher , dann als ordentlicher Gesandter Frankreichs in der Eidgenossenschaft tätig .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1015", + "psc_text": "ideo, frater charissime, quia ejusdem beatissimi martyris corpus in Brundusii Ecclesia, cui visitationis impendis officium, esse dignoscitur, praefati viri desideriis ex nostra te praeceptione convenit obedire, ut in devotione quam postulat sortiatur effectum. EPISTOLA LXIII. AD GENNADIUM PATRICIUM. Queritur impeditum Paulum episcopum ne Romam veniret. Se, ubi primum ex morbo convaluerit, in causae illius cognitione versaturum. Gregorius Gennadio patricio Africae. Excellentiam vestram non ambigimus reminisci, quia ante biennium pro Paulo fratre et coepiscopo nostro scripsimus, ut ei ad nos venire 839 desideranti dignitatis vestrae suffragia praeberetis, ob hoc quod a Donatistis insecutionis dicebatur molestiam sustinere, quatenus postquam illic eum contra eos nuntiatum est habere subsidium non posse, cognita veritate, fraterna ei compassione potuissemus ferre consultum et salubri dispositione quid contra pestiferae praesumptionis insaniam debuisset fieri tractaremus. Et quantum nobis praedictus frater innotuit, non solum nullum meruit cujusquam habere solatium, sed ne immune ad Romanam potuisset urbem accedere, diverso est impedimento", + "candidate_score": 0.612325, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_14", + "bdc_text": "In Frankreich zum Gardeleutnant und Königlichen Rat avanciert , war Junker mehrmals in finanziellen Missionen ( Pensionengelder ) in die Eidgenossenschaft unterwegs ( s. Rott , Représentation Diplomatique I Reg. ) .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1246", + "psc_text": "auxiliante Domino civitatis valeat custodia procurari. EPISTOLA XIX. AD MAURENTIUM MAGISTRUM MILITUM. Comitiolo de Romana Ecclesia bene merito pristinam impendat favorem. Gregorius Maurentio magistro militum. Veniens dilectissimus filius noster Cyprianus diaconus laudabile Comitioli studium, et quam nobis utilitatem Urminati castro fecerit, indicavit. Sed et multa de eo bona diversis testificationibus olim cognovimus. Et quia eum apud vos, sicut ante fuit, modo non esse audivimus, gloriam vestram petimus ut si quid est unde juste vestros animos fortassis offendit, nobis, quidquid illud est, remittatis, eique plenam gratiam reddere, atque illum in ea qua apud vos dudum fuit familiaritate recipere debeatis, et vestrum illi favorem, sicut revera proprio, salva ratione quocunque usus exegerit, impendatis. Ita ergo facite ut de integro ei gratia restituta, aut ipso renuntiante, aut aliis referentibus possimus agnoscere. EPISTOLA XX. AD MARINIANUM EPISCOPUM RAVENNAE. Commendat uxorem Joannis, quae in controversiam suae conditionis vocabatur. Gregorius Mariniano episcopo Ravennae. Joannes praesentium portitor", + "candidate_score": 0.609479, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_14", + "bdc_text": "In Frankreich zum Gardeleutnant und Königlichen Rat avanciert , war Junker mehrmals in finanziellen Missionen ( Pensionengelder ) in die Eidgenossenschaft unterwegs ( s. Rott , Représentation Diplomatique I Reg. ) .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_994", + "psc_text": "sit, subtiliter agnoscens, fraternitas vestra ei modis omnibus in quibus causa poposcerit impendat solatia, ut boni operis adjutores, sicut decet et convenit, possitis existere. Ita ergo fraternitas vestra in hac re se devotam studeat demonstrare, ut bona quae de vobis opinione narrante didicimus, vera esse opere comprobemus. Dilectissimum vero communem filium Candidum presbyterum, cui patrimoniolum Ecclesiae nostrae commisimus in illis partibus constitutum, vobis per omnia commendamus. EPISTOLA LV. AD PROTASIUM EPISCOPUM. Ut Virgilium Arelatensem de pensionibus Romam mittendis urgeat, et Candidum habeat commendatum. Gregorius Protasio episcopo de Aquis Galliae. Quantus in vobis beati Petri apostolorum principis amor excellat, non solum officii vestri praerogativa, sed etiam devotio, quam circa utilitates Ecclesiae ipsius geritis, patefecit. Quae quia Augustino servo Dei praesentium latore cognovimus referente, de affectu et veritatis studio quod in vobis est valde gaudemus, et gratias agimus, quia etsi corpore absentes, mente tamen et animo nobiscum vos esse monstratis; quippe erga", + "candidate_score": 0.607267, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_14", + "bdc_text": "In Frankreich zum Gardeleutnant und Königlichen Rat avanciert , war Junker mehrmals in finanziellen Missionen ( Pensionengelder ) in die Eidgenossenschaft unterwegs ( s. Rott , Représentation Diplomatique I Reg. ) .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_205", + "psc_text": "usque ad secundam nostram epistolam. 563 Ita ergo in omnibus his diligens esto ac sollicitus, ut tua dispositione utilitates ecclesiasticae salubriter modis omnibus Deo valeant auctore disponi. EPISTOLA LXXIX. AD MARTINUM EPISCOPUM IN CORSICA. A Tainatensi Ecclesia ad Saonensem transire concedit. Gregorius Martino episcopo in Corsica. Justa poscentibus aurem nos oportet benevolam commodare quatenus et petentes remedia sperata reperiant, et Ecclesiae non desit sollicitudo pastoris. Et quoniam Ecclesia Tanatem, in qua dudum fuerat honore sacerdotali tua fraternitas decorata, ita est delictis facientibus hostili feritate occupata atque diruta, ut illuc ulterius spes remeandi nulla remanserit, in Ecclesia Saonensi, quae jam diu pontificis auxilio destituta est, cardinalem te, secundum petitionis tuae modum, hac auctoritate constituimus sine dubio sacerdotem. Ita ergo studio vigilanti cum Dei amore secundum canonum praecepta, cuncta dispone vel ordina, ut et fraternitas tua suis desideriis se gaudeat fuisse potitam, et Ecclesia Dei alterno gaudio repleatur cardinalem te suscepisse pontificem.", + "candidate_score": 0.606638, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_14", + "bdc_text": "In Frankreich zum Gardeleutnant und Königlichen Rat avanciert , war Junker mehrmals in finanziellen Missionen ( Pensionengelder ) in die Eidgenossenschaft unterwegs ( s. Rott , Représentation Diplomatique I Reg. ) .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_439", + "psc_text": "autem cum talibus res agitur, in quos ecclesiasticae vigor non possit jurisdictionis extendi, de singulis quibusque capitulis probationes inter publica gesta depositas ad nos absque ulla dilatione transmittat, ut instructi subtiliter sciamus quid de his debeamus, Christo auxiliante, disponere. (Vide l. I, ep. 19 et 20, l. II, ep. 17 et 52. Cf. Joan. Diac. l. III, c. 9.) EPISTOLA XXXIII. AD DYNAMIUM PATRICIUM. Quadringentos solidos de reditibus Ecclesiae Romanae se accepisse significat. Mittit crucem sacris reliquiis refertam. Gregorius Dynamio patricio Galliarum, etc. Monstrat quam bene dispenset propria, qui fideliter administrat aliena. Quod vestra 648 nobis gloria ostendit, quae perenni muneri intenta, beato Petro apostolorum principi suorum redituum fructus intulit. Cui dum sua fideliter impenditis, haec apud eum vestra munera fecistis. Sic quippe agere hujus terrae gloriosos de aeterna gloria cogitantes decet, ut in eo quod temporaliter praevalent, mercedem sibi non temporalem parent. Proinde debitum salutationis alloquium persolventes, omnipotentem Dominum", + "candidate_score": 0.605905, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_14", + "bdc_text": "In Frankreich zum Gardeleutnant und Königlichen Rat avanciert , war Junker mehrmals in finanziellen Missionen ( Pensionengelder ) in die Eidgenossenschaft unterwegs ( s. Rott , Représentation Diplomatique I Reg. ) .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2144", + "psc_text": "quam in vobis saepe collatam inspicitis, ita semper in omni actu prae oculis habeatis, ut ejus in vobis gratia cumuletur; et sicut ab exterioribus periculis, ita quoque ab interioribus eripiat. Paterna igitur dulcedine salutantes, petimus ut de vestra nos incolumitate, quoties se occasio dederit, relevetis. EPISTOLA XV. AD ROMANUM DEFENSOREM. Laurentium juvet in finiendis Bonifacii numerarii rationibus. Gregorius Romano defensori. Experientiam tuam non latet in rationibus Bonifacii numerarii nostrum secundum aliquid 1190 interesse, propter quod partem aliquam substantiae suae xenodochio quod ad beatum Petrum apostolorum principem constitutum est dereliquit, et suam nobis conjugem commendavit. Et ideo quia Laurentius, vir clarissimus, praesentium portitor, pro rationibus ipsis, id est nonae ac decimae indictionis faciendis transmissus est, hujus tibi praeceptionis serie injungimus ut ei hac in causa, quocunque necesse fuerit praebere solatia, atque eum aequitate servata juvare festines, quatenus dum te sollicito rationes ipsae salubriter fuerint terminatae, et pauperum fiat utilitas, et mulieris", + "candidate_score": 0.604981, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_14", + "bdc_text": "In Frankreich zum Gardeleutnant und Königlichen Rat avanciert , war Junker mehrmals in finanziellen Missionen ( Pensionengelder ) in die Eidgenossenschaft unterwegs ( s. Rott , Représentation Diplomatique I Reg. ) .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_767", + "psc_text": "aliquod stipendiorum habentes solatium, ministerium officiumque suum circa eamdem Ecclesiam devotiori mente provocentur impendere. Praeterea decem solidos, quos Rustico archidiacono suo Fuscus quondam episcopus suprascriptae Ecclesiae abstulit, fraternitas tua omni cessante ambiguitate restituat, quia in tantam dicitur eum pauperiem pervenisse, ut conferendum illi potius esset quam aliquid ab eo auferendum. Durum enim est et procul a sacerdotis officio et personam positam sub necessitate negligere, et studio congregandi indecenter inhiare pecuniis. (Vide l. II, ep. 32.) EPISTOLA XXXIV. AD CYPRIANUM DIACONUM. Ciceronem monachum lapsum Misenati Ecclesiae, cujus fuerat famulus, restituat. Gregorius Cypriano diacono. Benenatus frater et coepiscopus noster Ciceronem quemdam monachum, qui pro suis excessibus a dilectissimo filio nostro diacono 761 Petro, tunc autem subdiacono et rectore patrimonii nostri, est in poenitentia deputatus, juris Ecclesiae suae famulum esse perhibet, eumque sibi cum rebus suis postulat debere restitui. Necesse est ergo ut dilectio tua studiose perquirat. Et si ita verum esse constiterit,", + "candidate_score": 0.60438, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf040", + "work_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Historia-ecclesiastica", + "max_score": 0.676856, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_6_8", + "bdc_text": "Oktober 1533 hatte Papst Clemens VII . seine Nichte , Katharina von Medici , mit Heinrich , dem Sohn des Königs von Frankreich , getraut . Über das «Hochzeitsgeschenk» des Papstes ist lediglich bekannt , daß Franz I. vorgeschlagen hatte , dem jungen Paar Urbino , Mailand , Parma und Piacenza - Gebiete , die zum Teil zum Kirchenstaat gehörten - zu übergeben .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Historia-ecclesiastica_window_31", + "psc_text": "his, prout divinarum legum reverentia poposcerat, decrevissent, sed et de observatione Paschae antiquum canonem, per quem nulla de reliquo varietas oriretur, Ecclesiis tradidissent, omnibus rite dispositis, Ecclesiarum pax et fides in Orientis atque Occidentis partibus una atque eadem servabatur. CAPUT VII. De Helena Constantini matre. Per idem tempus Helena Constantini mater, foemina incomparabilis [Ms. incomparabili] fide et religione animi, ac magnificentia singulari, cujus jure Constantinus et esset filius et crederetur, divinis admonita visionibus, Jerosolymam petit, atque ibi locum in quo sacrosanctum corpus Christi patibulo affixum pependerat, ab incolis perquirit. Qui idcirco ad inveniendum difficilis erat, quod ab antiquis persecutoribus simulacrum in eo Veneris fuerat defixum [Al. adfixum], ut si quis Christianorum in loco illo 228 Christum adorare voluisset, Venerem videretur adorare. Et ob hoc infrequens et pene oblivioni datus fuerat locus. Sed cum (ut supra diximus) religiosa foemina properasset ad locum caelesti sibi indicio designatum, cuncta ex eo prophana et", + "candidate_score": 0.676856, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_44_46", + "bdc_text": "in diplomatischer Mission bei den protestantischen Ständen im deutschen Reich. Von 1543 an war er als vorerst außerordentlicher , dann als ordentlicher Gesandter Frankreichs in der Eidgenossenschaft tätig . Auch in dieser Funktion blieb er der reformierten Sache zugetan , wie dies Charles du Moulin 1553 bezeugte , als er über den Nachfolger Sébastien de l'Aubespine , abbé de Bassefontaine sagte , dieser sei «minus candidus minusque rehgioni favens quam decessor Moreletus » ( du Moulin an Bullinger , 3. , 17 . und 18 .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Historia-ecclesiastica_window_96", + "psc_text": "legati sui vinculo, qui in concilio ipsius auctoritate subscripserat. Abjicere namque eum non poterat, qui auctoritatem ejus tenebat. Si vero recepisset, omne suum frustrandum videbat inceptum. Diu ergo de hoc multumque deliberans, cum ex utraque parte concluderetur, elegit, ut legato suo recepto, erga caeteros sententiam disparem, sed sibi placitam custodiret. Ita regressus ad Sardiniae partes, sive quia cita morte praeventus, tempus sententiae mutandae non habuit (etenim temere coepta corrigi spacio solent) sive hoc animo immobiliter 258 sederat, parum firmaverim. Ex ipso interim Luciferianorum schisma, quod licet per paucos adhuc volvitur, sumsit exordium. Eusebius vero circumiens Orientem atque Italiam, medici pariter et sacerdotis fungebatur officio. Singulas quasque ecclesias, abjurata infidelitate, ad sanitatem rectae fidei revocabat, maxime quod Hilarium, quem dudum cum caeteris Episcopis in exilium trusum esse memoravimus, regressum jam, et in Italia positum, haec eadem erga instaurandas Ecclesias, fidemque patrum reparandam reperit molientem. CAPUT XXXI. De scriptis Hilarii. Nisi quod", + "candidate_score": 0.66474, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_7_9", + "bdc_text": "seine Nichte , Katharina von Medici , mit Heinrich , dem Sohn des Königs von Frankreich , getraut . Über das «Hochzeitsgeschenk» des Papstes ist lediglich bekannt , daß Franz I. vorgeschlagen hatte , dem jungen Paar Urbino , Mailand , Parma und Piacenza - Gebiete , die zum Teil zum Kirchenstaat gehörten - zu übergeben . Siehe Müller 251 ;", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Historia-ecclesiastica_window_31", + "psc_text": "his, prout divinarum legum reverentia poposcerat, decrevissent, sed et de observatione Paschae antiquum canonem, per quem nulla de reliquo varietas oriretur, Ecclesiis tradidissent, omnibus rite dispositis, Ecclesiarum pax et fides in Orientis atque Occidentis partibus una atque eadem servabatur. CAPUT VII. De Helena Constantini matre. Per idem tempus Helena Constantini mater, foemina incomparabilis [Ms. incomparabili] fide et religione animi, ac magnificentia singulari, cujus jure Constantinus et esset filius et crederetur, divinis admonita visionibus, Jerosolymam petit, atque ibi locum in quo sacrosanctum corpus Christi patibulo affixum pependerat, ab incolis perquirit. Qui idcirco ad inveniendum difficilis erat, quod ab antiquis persecutoribus simulacrum in eo Veneris fuerat defixum [Al. adfixum], ut si quis Christianorum in loco illo 228 Christum adorare voluisset, Venerem videretur adorare. Et ob hoc infrequens et pene oblivioni datus fuerat locus. Sed cum (ut supra diximus) religiosa foemina properasset ad locum caelesti sibi indicio designatum, cuncta ex eo prophana et", + "candidate_score": 0.662897, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_6_8", + "bdc_text": "Oktober 1533 hatte Papst Clemens VII . seine Nichte , Katharina von Medici , mit Heinrich , dem Sohn des Königs von Frankreich , getraut . Über das «Hochzeitsgeschenk» des Papstes ist lediglich bekannt , daß Franz I. vorgeschlagen hatte , dem jungen Paar Urbino , Mailand , Parma und Piacenza - Gebiete , die zum Teil zum Kirchenstaat gehörten - zu übergeben .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Historia-ecclesiastica_window_30", + "psc_text": "pertinet. XIX. Et ne quis clericus aut usuras accipiat, aut frumenti vel vini ampliationem, quod solet in novo datum, vel sexcuplum, vel etiam duplum 227 recipi: quod si faciat, tanquam turbis lucri reum abjiciendum. XX. Et ne Diaconi Presbyteris praeferantur, neve sedeant in consessu Presbyterorum, aut illis praesentibus, Eucharistiam dividant, sed illis agentibus solum ministrent. Si vero Presbyter nullus sit in praesenti, tunc demum etiam ipsis licere dividere: aliter vero agentes, abjici jubent. XXI. Et ut Paulianistae, qui sunt Photiniani, rebaptizentur. XXII. Sed et Diaconissas, quoniam quidem manus Impositionem non accipiunt, etiam ipsas inter laicos esse debere. Igitur cum de his, prout divinarum legum reverentia poposcerat, decrevissent, sed et de observatione Paschae antiquum canonem, per quem nulla de reliquo varietas oriretur, Ecclesiis tradidissent, omnibus rite dispositis, Ecclesiarum pax et fides in Orientis atque Occidentis partibus una atque eadem servabatur. CAPUT VII. De Helena Constantini matre. Per idem tempus Helena Constantini", + "candidate_score": 0.653169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_43_45", + "bdc_text": "Morelet war daraufhin u. a . in diplomatischer Mission bei den protestantischen Ständen im deutschen Reich. Von 1543 an war er als vorerst außerordentlicher , dann als ordentlicher Gesandter Frankreichs in der Eidgenossenschaft tätig . Auch in dieser Funktion blieb er der reformierten Sache zugetan , wie dies Charles du Moulin 1553 bezeugte , als er über den Nachfolger Sébastien de l'Aubespine , abbé de Bassefontaine sagte , dieser sei «minus candidus minusque rehgioni favens quam decessor Moreletus » ( du Moulin an Bullinger , 3. , 17 .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Historia-ecclesiastica_window_96", + "psc_text": "legati sui vinculo, qui in concilio ipsius auctoritate subscripserat. Abjicere namque eum non poterat, qui auctoritatem ejus tenebat. Si vero recepisset, omne suum frustrandum videbat inceptum. Diu ergo de hoc multumque deliberans, cum ex utraque parte concluderetur, elegit, ut legato suo recepto, erga caeteros sententiam disparem, sed sibi placitam custodiret. Ita regressus ad Sardiniae partes, sive quia cita morte praeventus, tempus sententiae mutandae non habuit (etenim temere coepta corrigi spacio solent) sive hoc animo immobiliter 258 sederat, parum firmaverim. Ex ipso interim Luciferianorum schisma, quod licet per paucos adhuc volvitur, sumsit exordium. Eusebius vero circumiens Orientem atque Italiam, medici pariter et sacerdotis fungebatur officio. Singulas quasque ecclesias, abjurata infidelitate, ad sanitatem rectae fidei revocabat, maxime quod Hilarium, quem dudum cum caeteris Episcopis in exilium trusum esse memoravimus, regressum jam, et in Italia positum, haec eadem erga instaurandas Ecclesias, fidemque patrum reparandam reperit molientem. CAPUT XXXI. De scriptis Hilarii. Nisi quod", + "candidate_score": 0.650477, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_43_45", + "bdc_text": "Morelet war daraufhin u. a . in diplomatischer Mission bei den protestantischen Ständen im deutschen Reich. Von 1543 an war er als vorerst außerordentlicher , dann als ordentlicher Gesandter Frankreichs in der Eidgenossenschaft tätig . Auch in dieser Funktion blieb er der reformierten Sache zugetan , wie dies Charles du Moulin 1553 bezeugte , als er über den Nachfolger Sébastien de l'Aubespine , abbé de Bassefontaine sagte , dieser sei «minus candidus minusque rehgioni favens quam decessor Moreletus » ( du Moulin an Bullinger , 3. , 17 .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Historia-ecclesiastica_window_42", + "psc_text": "expletis omnibus et ex fide traditis, multum licet detinentibus et rogantibus, ut manerent, regina vel filio, ad orbem tamen nostrum revertuntur. Et Edesio festinante Tyrum, parentes propinquosque revisere, Frumentius Alexandriam pergit, dicens, aequum non esse [Al. est] opus occultare Dominicum. Igitur rem omnem, ut gesta est exponit Episcopo, ac monet, ut provideat virum aliquem dignum, quem, congregatis jam plurimis Christianis, et Ecclesiis constructis in Barbarico solo, Episcopum mittat. Tum vero Athanasius ( nam is nuper sacerdotium susceperat) attentius et propensius Frumentii dicta gestaque considerans, in concilio sacerdotum ait: Et quem alium inveniemus virum talem, in quo sit spiritus Dei in ipso sicut in te, qui haec ita possit implere? Et tradito ei sacerdotio, redire eum cum Domini gratia, unde venerat, jubet. Quique cum Episcopus perrexisset ad Indiam, tanta ei data esse a Deo virtutum gratia dicitur, ut signa per eum Apostolica fierent, et infinitus numerus Barbarorum converteretur ad fidem. Ex", + "candidate_score": 0.643215, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_16_18", + "bdc_text": "Amiet /Sigrist , 39f und Anm. 38 ) . Schimpfreden , die Junker in Frankreich gegen Bern ausgesto ßen hatte , führten im Sommer 1534 zu seiner Festnahme in Aarau . Dies hatte et welche Kompetenzstreitigkeiten auf der Tagsatzung zur Folge .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Historia-ecclesiastica_window_162", + "psc_text": "urbe Roma post Damasum Siricius Ecclesiae suscepit sacerdotium. Apud Alexandriam vero defuncto Petro, Timotheus, et post hunc Theophilus: in Jerosolymis autem post Cyrillum Joannes, Apostolicas reparant sedes. Apud Antiochiam vero defuncto Meletio substituitur Flavianus. Sed quod Paulinus adhuc supererat, qui in catholicorum semper societate permanserat, multa ibi jurgia et multae controversiae saepe commotae, nec tamen summa vi nitentibus aliis, aliis obnitentibus [ Al. obtinentibus], ipsisque in hoc elementis terrae marisque fatigatis, potuit aliquando pacis ullus obtineri modus, cum utique fidei jam nulla videretur subesse discordia. Hoc idem apud Tyrum fuit: Ubi cum Diodorus, unus sane ex antiquis catholicis vir, et tentationum documentis probatus, Athanasii testimonio esset a confessoribus Episcopus factus, modestia ejus contemta, alius a Meletii partibus ordinatur. Sed et in multis aliis urbibus Orientis, hujusmodi confusiones contentio genuit sacerdotum. Apud Constantinopolim vero Nectarius ex Praetore Urbano catechumenus et nuper baptisma consecutus, sacerdotium suscepit. CAPUT XXII. De seditione Paganorum contra", + "candidate_score": 0.636354, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_15_17", + "bdc_text": "Im Oktober 1533 war er Augenzeuge des Aufstandes der Reformierten in Solothurn ( s . Amiet /Sigrist , 39f und Anm. 38 ) . Schimpfreden , die Junker in Frankreich gegen Bern ausgesto ßen hatte , führten im Sommer 1534 zu seiner Festnahme in Aarau .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Historia-ecclesiastica_window_162", + "psc_text": "urbe Roma post Damasum Siricius Ecclesiae suscepit sacerdotium. Apud Alexandriam vero defuncto Petro, Timotheus, et post hunc Theophilus: in Jerosolymis autem post Cyrillum Joannes, Apostolicas reparant sedes. Apud Antiochiam vero defuncto Meletio substituitur Flavianus. Sed quod Paulinus adhuc supererat, qui in catholicorum semper societate permanserat, multa ibi jurgia et multae controversiae saepe commotae, nec tamen summa vi nitentibus aliis, aliis obnitentibus [ Al. obtinentibus], ipsisque in hoc elementis terrae marisque fatigatis, potuit aliquando pacis ullus obtineri modus, cum utique fidei jam nulla videretur subesse discordia. Hoc idem apud Tyrum fuit: Ubi cum Diodorus, unus sane ex antiquis catholicis vir, et tentationum documentis probatus, Athanasii testimonio esset a confessoribus Episcopus factus, modestia ejus contemta, alius a Meletii partibus ordinatur. Sed et in multis aliis urbibus Orientis, hujusmodi confusiones contentio genuit sacerdotum. Apud Constantinopolim vero Nectarius ex Praetore Urbano catechumenus et nuper baptisma consecutus, sacerdotium suscepit. CAPUT XXII. De seditione Paganorum contra", + "candidate_score": 0.633393, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_53_55", + "bdc_text": "The Basle Humanists and Printers in Their Contacts with Francophone Culture , Genève 1971 . - Travaux d'humanisme et renaissance CXII ; Bouvier , 203-209 ;", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Historia-ecclesiastica_window_3", + "psc_text": "tractatibus, nihil ad scientiam rerum conferentibus occupatus, omissis quae videbantur superflua, historiae si quid habuit, nono conjunximus libro, et in ipso Eusebii narrationi [Al. narrationis] dedimus finem. Decimum vero et undecimum librum nos conscripsimus partim ex majorum traditionibus, partim ex his quae nostra jam memoria comprehenderat; et eos velut duos pisciculos supra scriptis panibus addidimus. Quos si tu probaveris, vel benedixeris, pro certo confidam quod sufficient turbis. Continet autem idem omne opus res in Ecclesia gestas a Salvatoris Ascensione, et deinceps. Nostri vero duo libelli a temporibus Constantini post persecutionem, usque ad obitum Theodosii Augusti. EJUSDEM IN SUBSEQUENTES DUOS HISTORIAE SUAE LIBROS Praefatio. RUFINUS LECTORI. 213-214 Hucusque nobis Eusebius rerum in Ecclesia gestarum memoriam tradidit. Caetera vero, quae usque ad praesens tempus per ordinem subsecuta sunt, quae vel in majorum litteris reperimus, vel nostra memoria attigit, Patris (Chromatii) religiosi praeceptis et in hoc parentes, quam poterimus, breviter addemus. RUFINI AQUILEIENSIS", + "candidate_score": 0.596672, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Evangelium-secundum-Joannem", + "max_score": 0.674822, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_34_36", + "bdc_text": "So hat er mir gseit , des kungs schwesterMargareta d'Angoulême , Königin von Navarra . leb noch vastfest , stark ( SI I 1111f ) . am evangelio , sig aber nie gfangen gsyn ;", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Evangelium-secundum-Joannem_window_76", + "psc_text": "autem facio, et si mihi non vultis credere, operibus credite, ut cognoscatis, et credatis quia Pater in me est, et ego in Patre. [XCIII, 4.] Quaerebant ergo eum apprehendere: et exivit de manibus eorum. Et abiit iterum trans Jordanem, in eum locum, ubi erat Joannes baptizans primum: et mansit illic. [XCIV, 10.] Et multi venerunt ad eum, et dicebant: Quia Joannes quidem signum fecit nullum. Omnia autem quaecumque dixit Joannes de hoc, vera erant. Et multi crediderunt in eum. [ Cap. XI.] Erat autem quidam languens Lazarus a Bethania, de castello Mariae, et Marthae sororis ejus. (Maria autem erat, quae unxit Dominum unguento, et extersit pedes ejus capillis suis: cujus frater Lazarus infirmabatur.) Miserunt ergo sorores ejus ad eum dicentes: Domine, ecce quem amas, infirmatur. Audiens autem Jesus dixit eis: Infirmitas haec non est ad mortem, sed pro gloria Dei, ut glorificetur Filius Dei per eam. Diligebat autem Jesus Martham,", + "candidate_score": 0.674822, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_23", + "bdc_text": "Th [eodor ] von Liebenau , Hans Junker von Rapperswyl , in :", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Evangelium-secundum-Joannem_window_0", + "psc_text": "Evangelium secundum Joannem [ Cap. I. I, 3.] In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum. Hoc erat in principio apud Deum. Omnia per ipsum facta sunt: et sine ipso factum est nihil, quod factum est: in ipso vita erat, et vita erat lux hominum: et lux in tenebris lucet, et tenebrae eam non comprehenderunt. [II, 3.] Fuit homo missus a Deo, cui nomen erat Joannes. Hic venit in testimonium, ut testimonium perhiberet de lumine, ut omnes crederent per illum. Non erat ille lux, sed ut testimonium perhiberet de lumeni. [III, 3.] Erat lux vera, quae illuminat omnem hominem venientem in hunc mundum. In mundo erat, et mundus per ipsum factus est, et mundus eum non cognovit. [IV, 10.] In propria venit, et sui eum non receperunt. Quotquot autem receperunt eum, dedit eis potestatem filios Dei fieri, his, qui credunt in nomine ejus: qui non", + "candidate_score": 0.590038, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf018", + "work_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1", + "max_score": 0.673568, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_31_33", + "bdc_text": "Siehe EA IV/IC 238 zu n und 262 m . Die Pensionen- Nachzahlungen des französischen Königs wurden in jener Zeit jeweils auf November und auf Lichtmeß entrichtet . Siehe ebd. 262 h. und grossam gelt , die eidgnossan zuͦ bezalan und darnach von inan vordaran 20 tusant man in das Meilandt ( das vermögendt die lenderdie V Orte. nit ; tu , quid sub herba latetVgl. Otto 373 , Nr. 1905. , coniice ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1422", + "psc_text": "διὰ τὸ τὸν ἄνω M 7 ἀποκτεῖναι am Rande nachgetragen V corr < M 16 ὀνομασίας] ἀνομίας Μ | τῷ] τῶν 20 <κατὰ> * την Κολόρβασον, μᾶλλον δὲ πενθήσατε τοὺς ἀπατηθέντας καὶ ἑαυτοὺς καὶ πολλοὺς ἀπολέσαντας. αὐτοὶ δὲ θεῷ εὐχαριστήσωμεν, ὡς διὰ μικρῶν καὶ ἁπλῶν λόγων ἡ ἀλήθεια τοὺς αὐτῆς υἱοὺς εἰς ὁδον εὐθεῖαν ὁδηγεῖν εἴωθεν καὶ τὰ σχέτλια καὶ πολύκομπα, διὰ πολλῆς μηχανῆς καλλωπισθέντα, διασκεδάννυσιν ἀνατρέπει τε καὶ ἀφανίζει, ἡσυχῆ βαίνουσα, ὡς σαφῶς ἔστιν ἐδεῖν ἀπὸ τοῦ προφητικοῦ λόγου. ἐγκαλῶν γὰρ ὁ προφήτης τοῖς τὰ δεινὰ περιεργαζομένοις καὶ πολύφημα ἐπινοοῦσιν εἰς ἑαυτῶν ἀπάτην ἔλεγεν »διὰ τὸ μὴ θέλειν ὑμᾶς τὸ ὕδωρ τοῦ Σιλωὰμ τὸ πορευόμενον ἡσυχῆ, ἀνάγει ἐφ᾿ ὑμᾶς κύριος τὸ ὕδωρ τοῦ ποταμοῦ, τὸν βασιλέα τῶν Ἀσσυρίων((. ὕδωρ γὰρ Σιλωὰμ ἐστὶν διδασκαλία τοῦ ἀπεσταλμένου. τίς δ᾿ ἂν εἴη οὑτος ἀλλ ἢ ὁ κύριος Ἰησοῦς, Ἰησοῦς, ὁ ἀπὸ τοῦ θεοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἀπεσταλμένος; ἡσυχῃ δὲ διὰ τὸ μηδὲν κενόφωνον", + "candidate_score": 0.673568, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_31_33", + "bdc_text": "Siehe EA IV/IC 238 zu n und 262 m . Die Pensionen- Nachzahlungen des französischen Königs wurden in jener Zeit jeweils auf November und auf Lichtmeß entrichtet . Siehe ebd. 262 h. und grossam gelt , die eidgnossan zuͦ bezalan und darnach von inan vordaran 20 tusant man in das Meilandt ( das vermögendt die lenderdie V Orte. nit ; tu , quid sub herba latetVgl. Otto 373 , Nr. 1905. , coniice ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2174", + "psc_text": "| ἰδοὺ] εἰ U 17 * ergänze etwa <τὰ αὐτὰ λέγει τοῖς τῆς παλαιᾶς διαθήκης προφήταις τοῖς λέγουσιν> *, vgl. S. 223, 16ff | nach ἣν εἷδεν noch einmal geschriebcn καὶ τὸ τάδε λέγει κύριος Μ 19 κατὰ τὰς θείας γραφὰς U 21 φησὶν hinter ὁ δίκαιος u 22 ὑμῖν] ἡμῖν ? * σελήνην«. ὁ δὲ κύριος ἐλέγχει τὸν τοιοῦτον, ὁ ἔχων τὴν ἐξουσίαν χαρίσασθαι τὸ λάμπειν τὰ πρόσωπα τῶν ἁγίων καὶ φαιδρύνας τὸ πρόσωπον τοῦ Μωυσέως καὶ μεταβάλλων τοὺς ἁγίους αὐτοῦ ἐν τῇ μελλούσῃ ἀναστάσει τῶν σωμάτων, τοὺς σπειρομένους ἐν ἀτιμάᾳ καὶ ἐγειρομένους ἐν δόξῃ, οὐκ ἄλλα σώματα παρὰ τὰ ὄντα, ἀλλὰ αὐτὰ τὰ ὄντα ἐγειρόμενα ὅλα, λαμβάνοντα δὲ δόξαν παρ᾿ αὐτοῦ μετὰ <τὴν> ἀνάστασιν παρὰ τοῦ τὴν δόξαν ἀφθόνως παρέχοντος τοῖς ἑαυτοῦ ἁγίοις, ἐπειδὴ ἔχει τὴν ἐξουσίαν δοῦναι καὶ χαρίσασθαι ὡς θεὸς καὶ κύριος. ἔχων δὲ τοῦ χαρίσασθαι <ἐξουσίαν> οὐκ ἐπηγγείλατο κατὰ τὸν Μοντανόν, ἀλλά φησι »λάμψει ὑμῶν", + "candidate_score": 0.66742, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_31_33", + "bdc_text": "Siehe EA IV/IC 238 zu n und 262 m . Die Pensionen- Nachzahlungen des französischen Königs wurden in jener Zeit jeweils auf November und auf Lichtmeß entrichtet . Siehe ebd. 262 h. und grossam gelt , die eidgnossan zuͦ bezalan und darnach von inan vordaran 20 tusant man in das Meilandt ( das vermögendt die lenderdie V Orte. nit ; tu , quid sub herba latetVgl. Otto 373 , Nr. 1905. , coniice ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1225", + "psc_text": "Grabe] οὗτος VM 26 τε hineingeflickt Vcorr ῥαπίσῃ, στρέψον αὐτῷ καὶ τὴν ἄλλην σιαγόνα«. διαιρεῖται δὲ καὶ εἰς τὸ μετατεθὲν καὶ ἐναλλαγὲν ἀπὸ τοῦ σωματικοῦ ἐπὶ τὸ πνευματικόν, τὸ συμβολικὸν τοῦτο <τὸ> κατ᾿ εἰκόνα τῶν διαφερόντων νενομοθετημένον. αἱ γὰρ εἰκόνες καὶ τὰ σύμβολα παραστατικὰ ὄντα ἑτέρων πραγμάτων καλῶς D 205 ἐγίνοντο μέχρι μὴ παρῆν ἡ ἀλήθει��· παρούσης δὲ τῆς ἀληθείας τὰ τῆς ἀληθείας δεῖ ποιεῖν, οὐ τὰ τῆς εἰκόνος. ταῦτα δὲ καὶ οἰ μαθηταὶ αὐτοῦ καὶ ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἔδειξε, τὸ μὲν τῶν εἰκόνων, ὡς ἤδη εἴπομεν, διὰ τοῦ πάσχα καὶ τῶν ἀζύμων δείξας δι᾿ ἡμᾶς, τὸ δὲ τοῦ συμπεπλεγμένου νόμου τῇ ἀδικίᾳ, ἐπών »τὸν νόμον τῶν ἐντολῶν ἐν δόγμασι κατηργῆσθαι«, τὸ δὲ τοῦ ἀσυμπλόκου τῷ χείρονι, »ὁ μὲν νόμος« εἰπών »ἅγιος, καὶ ἡ ἀντολὴ ἁγία καὶ δικάία καὶ ἀγαθή«. 7. Ὡς μὲν οὖν συντόμως ἔστιν εἰπεῖν, αὐτάρκως οἶμαί σοι δεδεῖχθαι καὶ τὴν ἐξ ἀνθρώπων παρεισδύσασαν νομοθεσίαν καὶ αὐτὸν τὸν", + "candidate_score": 0.665128, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_47_49", + "bdc_text": "September 1553 . Zürich ZB , Ms F 62 , 368 ) . Morelet hatte in seinen beiden letzten Lebens jahren mit Bullinger mehrmals Briefe gewechselt , von denen diejenigen Bullingers verloren sind .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2621", + "psc_text": "Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch Porphyrius de abstin. IV 17; 256, 11 Nauck und de styge (bei Stobäus ecl. phys. I 3, 56; 37, 25 Meinecke) über das Zusammentreffen des Bardesanes mit der indischen Gesandtschaft an Elagabal – 3 Ἀβειδάν] vgl. den Awida im Buch der Gesetze der Lander S. 1 ff Epiph meint daher sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz),", + "candidate_score": 0.662688, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_47_49", + "bdc_text": "September 1553 . Zürich ZB , Ms F 62 , 368 ) . Morelet hatte in seinen beiden letzten Lebens jahren mit Bullinger mehrmals Briefe gewechselt , von denen diejenigen Bullingers verloren sind .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2620", + "psc_text": "ἀλλὰ τοῦ Οὐήρου). ὃς πολλὰ <πρὸς> Ἀβειδὰν τὸν ἀστρονόμον κατὰ εἱμαρμένης λέγων συνελογίσατο, καὶ ἄλλα δὲ κατὰ τὴν εὐσεβῆ πίστιν ἐμφέρεται αὐτοῦ συντάγματα. Ἀπολλωνίῳ δὲ τῷ τοῦ Ἀντωνίνου ἑταίρῳ ἀντῆρε, παραιτούμενος 1 f Ἀντωνῖνος ὁ Οὐῆρος ist nach stehendem Sprachgebrauch des Epiphanius (vgl. Ancoratus c. 60, 4; I 72, 1 de mens. ac pond. 18, 3; S. 171, 74 Lagarde) Mark Aurel. Da jedoch Mark Aurel zu den andern Angaben—Bardesanes hätte den Abgar überebt und dann noch bis in die Zeit des Antoninus hineingereicht— schlechterdings nicht paßt, so muß eine (vielleicht durch Eusebius IV 30, 1; 392, 14 Schwartz veranlaßte) Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch", + "candidate_score": 0.660799, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_10_12", + "bdc_text": "vgl . auch HBBW III 234. . So köm Hans JunckarHans Junker , Goldschmied , von Rapperswil , gest. 1538 , stand ab spätestens 1521 bis zu seinem Tode als Söldnerführer und Werber im Dienste des französischen Königs ( im Jahre 1526 diente er vorübergehend Venedig und dem Papst ) . Am 18 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2387", + "psc_text": "— 15 Matth. 4, 12f — 21 die zwei Passah: Joh 2, 13ff u. 11, 55ff — 23ff Es ist beachtenswert, daß Epiph. in der Berechnung der Lehrtätigkeit Jesu (3 Passah = 2 ¼ Jahre) mit Africanus (vgl. Ed. Schwartz Abh. G��tt. Ges. 1895 S. 28ff) gegen Eusebius (3 ½ Jahre dem. ev. VIII 2, 108; S. 387, 17ff Heikel) zusammengeht, während er mit Eusebius gegen Aficanus den Tod Christi ins 18. Jahr des Tiberius setzt, vgl. unten S. 292, 15 u. Eusebius-Hieronymus Christi S. 174, 14ff Helm M U (von κατηγοροῦσι Z. 20 an) 1 προβατικῆς am Rand nachgetragen M 9 [φασίν] * 13 <ἐγγὺς> * 21 αὐτοῦ τοῦ] τοῦ αὐτοῦ U | περὶ δύο πάσχων U 22 πεποιηκότα U | ἐν περιόδῳ — δύο < U 23 πάσχα ἑνὸς U | διηγοῦνται < U | οἴδασιν U 24f ὡς πανταχόθεν ἐδείξαμεν < U σωτὴρ ἄλλο Πάσχα, ὡς εἶναι", + "candidate_score": 0.658411, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_31_33", + "bdc_text": "Siehe EA IV/IC 238 zu n und 262 m . Die Pensionen- Nachzahlungen des französischen Königs wurden in jener Zeit jeweils auf November und auf Lichtmeß entrichtet . Siehe ebd. 262 h. und grossam gelt , die eidgnossan zuͦ bezalan und darnach von inan vordaran 20 tusant man in das Meilandt ( das vermögendt die lenderdie V Orte. nit ; tu , quid sub herba latetVgl. Otto 373 , Nr. 1905. , coniice ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_383", + "psc_text": "247, 20 V Μ 1 εἴτε] ἤτοι V 3 vor τοιούτων + τούτων τῶν M 5 τὰς] τὰ Μ 6 Unterschrift κατὰ Σατορνίλου V κατὰ Σατορνίλου αݲ Μ 7 κατὰ Βασιλείδου ἡ καὶ εἰκοστὴ τετάρτη V κατὰ βασιλείδου δ εἰ καὶ κδ M 8 ἐν < M 10 λ auf Rasur V corr 11 καὶ Ἀλεξάνδρειαν] * 11 f ἀλεξανδρειοπολίχωρον M 13 φιλόσοφε Μ 13 f καὶ τοῦτο hinter ἂν (Z. 13) Μ 14 εἰς αὐτοῦ V 16 ἀπορίας Y 17 πόλεως V 20 ἦν γοῦν] ἤγουν M 21 f ἢ καὶ u. vor αἵρεσις (Z. 22) + ἡ Μ 23 σχολαστὴν V 24 καταληφθέντα V διηγούμενος δόξῃ φαντασιάζειν πλέον τοὺς ἀκούοντας, ἀρέσκεσθαί τε καὶ συναγείρειν πλῆθος ὑπὲρ τὸν ἑταῖρον αὐτοῦ Σατορνῖλον. καί τινας λοιπὸν φαντασιώδεις μυθοποιίας ὑποβαλλόμενος ἄρχεται μὲν οὕτως τὰ ἀληθῆ δὲ <εἰπεῖν> οὐκ ἀπὸ τῆς ἑαυτοῦ ἐννοίας ἐναρξάμενος ἡμῖν τὰ δεινά τε καὶ ὀλετήρια, ἀλλὰ προφάσεις λαβὼν", + "candidate_score": 0.658146, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_5_7", + "bdc_text": "die stet zuͦ besetzen , vom bapst sinem sun ingenin Besitz gegeben ( SI II 82 ) . - Am 28 . Oktober 1533 hatte Papst Clemens VII . seine Nichte , Katharina von Medici , mit Heinrich , dem Sohn des Königs von Frankreich , getraut .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2698", + "psc_text": "ἐσμεν κατὰ τὴν οὐσίαν, ἤ τῇ δυνάμει καὶ τῇ διαθέσει τῆς ὁμοφρονίας ἕν γινόμεθα; τὸν αὐτὸν δὴ τρόπον ὁ παῖς ὁ πεμφθεὶς καὶ ὑπ᾿ αὐτῶν μὴ γινωσκόμενος ὄντων ἐν κόσμῳ, ὡμολόγησεν εἶναι ἐν τῷ πατρὶ δυνάμει <καὶ> διαθἐσει. εἷς γὰρ νοῦς πατρός, ὁ παῖς — 9 Joh. 10, 30 — 11 vgl. Joh. 17, 21 f M U 1 ἴδιον] ἀΐδιον Μ | * <φαίνεται καὶ> * 2 ἀπήει U 4 ἤ < U | πάλιν γὰρ U | λέγειν Μ 6 συνάγει] συλλέγει Μ 8 τὸν υἱὸν τοῦ πατρὸς U | ὁ < U 10 τὸν 1 < U; dafür εἶναι + τὸν U 12 κἀγὼ] ἐγὼ U 14f συναλοιφὴν *] συναλειφὴν Μ συναλιφὴν U τῆς ἀληθείας ἐπανισταμένην *· * Φίλιππος [δὲ] ὁ ἅγιος ἀπόστολος φάσκων ὅτι »δεῖξον ἡμῖν τὸν πατέρα σου«. ὁ δὲ εἶπεν »ὁ ἑωρακὼς ἐμὲ ἑώρακε τὸν πατέρα«, καὶ οὐκ εἶπεν »ἐγώ εἰμι ὁ πατήρ«, ἀλλὰ", + "candidate_score": 0.653198, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_5_7", + "bdc_text": "die stet zuͦ besetzen , vom bapst sinem sun ingenin Besitz gegeben ( SI II 82 ) . - Am 28 . Oktober 1533 hatte Papst Clemens VII . seine Nichte , Katharina von Medici , mit Heinrich , dem Sohn des Königs von Frankreich , getraut .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_292", + "psc_text": "ἀνελήφθη εἰς οὐρανὸν ἐν αὐτῷ τῷ σώματι καὶ τῇ ψυχῇ καὶ τῷ νῷ, συνενώσας εἰς μίαν ἑνότητα καὶ μίαν πνευματικὴν ὑπόστασιν καὶ ἔνθεον ἀποτελέσας, ἐκάθισεν ἐν δεξιᾷ τοῦ πατρός, πέμψας κήρυκας εἰς ὅλην τὴν οἰκουμένην , Σίμωνα Πέτρον, Ἀνδρέαν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, Ἰάκωβον καὶ Ἰωάννην τοὺς υἱοὺς Ζεβεδαίου οὓς πάλαι ἐξελεξατο, Φίλιππον καὶ Βαρθολομαίον, Ματθαῖον Θωμᾶν τε 1 vgl. Joh. 20, 19 — 2 f vgl. Job. 20, 20 — 4 vgl. Luk. 24, 39 — 8 Matth. 28, 19 — 10 jMattti. 28, 19 — 21— S. 232, 1 vgl. dazu das Apostelverzeichnis Panarion haer. 79, 3, 3. Die beiden Listen decken sich nicht vollständig; der in der unsrigen stehende Matthäus ist dort durch Jacobus Alphaei ersetzt G U (von Ζ. 8 <μαθητεύ>σατε an V) Μ anaceph. 1 vor θυρῶν + τῶν Μ 2 τὸ 1 < G 4 τἄλλα U Ι τὰ ὁρώμενα U 5 f τελείως U", + "candidate_score": 0.651297, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_10_12", + "bdc_text": "vgl . auch HBBW III 234. . So köm Hans JunckarHans Junker , Goldschmied , von Rapperswil , gest. 1538 , stand ab spätestens 1521 bis zu seinem Tode als Söldnerführer und Werber im Dienste des französischen Königs ( im Jahre 1526 diente er vorübergehend Venedig und dem Papst ) . Am 18 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2305", + "psc_text": "irgendwie mit den acta Johannis zusammen (gegen Zah, Forsch. VI 199f) M U 1 <καὶ τὸ ψεῦδος ἀγαπῶντες> * |ὑπὲρ]ἥπερ Μ 2 hinter Δουκᾶν vielleicht nach S. 256,18ff zu ergänzen <καὶ οὑδὲν ἐν αὐτῷ περὶ τῆς ἄνωθεν γεννήσεως>* 4 ἐπὶ τοῦ σωτῆρος, <τῷ λόγῳ Μ 5 ἐπανακάμωψαντι*]ἐπανακάμψαντος Μ U | ἐπτραπέντι*]ἐπιτραπέντος Μ U 6 τε*]δὲ M U 7 vor Ἰταλίᾳ +τῆ Μ 8 τινων +<ἄλλων>*?9 ὁ <Μ|Κρίσκης U 11f τῶ Λουκᾶ U 14 ἀποστρέψηται Μ 18 ἐαυτοῦ U | μετὰ τὴν + αὐτοῦ U ἱκανὰ ἔτη τοῦ διατρῖψαι αὐτὸν ἐπὶ τῆς Ἀσίας, [ἀναγκάζεται] ἐκθέσθαι τὸ εὐαγγέλιον. καὶ οὐκ ἦν αὐτῷ χρεία περὶ τῆς ἐνσάρκου παρουσίας λεπτολογεῖν· ἤδη γὰρ ἠσφάλιστο. ἀλλὰ ὡς κατόπιν τινῶν βαίνων καὶ ὁρῶν αὐτοὺς ἐπὶ τὰ ἔμπροσθεν ὄντας καὶ ἐπὶ τὰ τὰ τραχύτατα ἑαυτοὺς ἐκδεδωκότας καὶ πλάνα καὶ ἀκανθώδη, ἀνακαλέσασθαι αὐτοὺς εἰς εὐθεῖαν ὁδὸν προενοεῖτο καὶ ἀσφαλιζόμενος ἐπικηρυκεύσασθαι αὐτοῖς καὶ εἰπεῖν· τί πλανάσθε; ποῖ τρέπεσθε; ποῖ πλανᾶσθε,", + "candidate_score": 0.651124, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_58_60", + "bdc_text": "Rott , Représentation Diplomatique I 564. 565 ; Contemporaries II 460 f. jeczt lang gfangen gsin und noch um des evangeliums willan etc . Wittar so ist der von WattenwilHans Jakob von Wattenwyl. , [ schul]thes [ zuͦ ] Bern [ schul]thes [ zuͦ ] Bern am Rande nachgetragen ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_337", + "psc_text": "nachgetragen Vcorr < M 22 ἑ///αυτῶ aus έν αὐτῶ V corr | ἐνδυασμὸς V 23 ἐνδυσάμενος M | ὡς ἡ] ὡσεὶ M 29 Unterschrift κατὰ Σίμωνος V Κατὰ Μενάνδρου, β ἀπὸ τῆς τοῦ Χριστοῦ παρουσίας, τῆς δὲ ἀκολουθίας κݲβݲ. Ταῦτα καθεξῆς συνέπεται Μένανδρός τις, ὃς ἀπὸ Σαμαρειτῶν ὁρμώμενος ἐγένετο μαθητεύων τούτῳ τῷ Σίμωνι ἐν χρόνῳ τινί. ὁμοίως δὲ ἔλεγεν καὶ αὐτὸς τὸν κόσμον γεγονέναι ὑπὸ ἀγγέλων, ἑαυτὸν δὲ ἔλεγεν ἄνωθεν δύναμιν θεοῦ καταπεπέμφθαι. μείζονα δὲ κυβείαν οὗτος ὑπὲρ τὸν πρότερον ἐργασάμενος πρὸς ἀπάτην τῶν ἀνθρώπων ἔλεγεν ἑαυτὸν πεπέμφθαι εἰς σωτηρίαν, δῆθεν εἰς τὸ συναγαγεῖν τινὰς εἰς τὸ ἑαυτοῦ μυστήριον διὰ τὸ μὴ ὑπὸ τῶν τὸν κόσμον πεποιηκότων ἀγγέλων καὶ άρχῶν καὶ ἐξουσ��ῶν κατακυριευθῆναι. ὅμοια δὲ τῷ ἑαυτοῦ διδασκάλῳ τὰ πάντα συνυφαίνων καὶ γοητείαις καὶ ταῖς ἄλλαις μαγγανείαις * οὖ διέλειπεν, οὐδὲν δὲ διήλλαττε τῇ δικασκαλίᾳ ἀλλ' ἢ μόνον ὅτι ἑαυτὸν ἔλεγε μείζονα μᾶλλον ἢ τὸν πρὸ αὐτοῦ ὄντα αὐτοῦ διδάσκαλον.", + "candidate_score": 0.649991, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_64_66", + "bdc_text": "Dezember 1533 abgeschlossen war , s. HBBW III 271 , 19-22 mit Anm. 10 und unten S. 70 f, 6-14. . DerGemeint ist wohl der oben genannte Franzose , der in Ottenbach übernachtet hatte . ist ouch inetvor nicht mehr als.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2427", + "psc_text": "τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8 ff wo? (einzige vergleichbare Stelle Sach. 7, 3) —18 ff vgl. Oben c. 16, 1 ff; S. 270, 14 ff u. c. 30, 10; S. 303, 4 M U 1 Ἰαννουαρίων Μ |πέμπτη ist nicht mit Kubistchek zu beanstanden; der Gesamtausdruck πέμπτη—ἐπιφώσκουσα bezeichnet ganz richtig die Mitternacht zwischen 5. u. 6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294,", + "candidate_score": 0.64904, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_32", + "bdc_text": "Siehe ebd. 262 h. und grossam gelt , die eidgnossan zuͦ bezalan und darnach von inan vordaran 20 tusant man in das Meilandt ( das vermögendt die lenderdie V Orte. nit ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_759", + "psc_text": "ἀνακράξας μέγα καὶ χαμαὶ πεσών, ἀφρίσας πολλὰ καὶ σπαραχθεὶς ἔμεινεν πολλὴν ὥραν ἀκίνητος, Ἰώσηπος δὲ ὑπενόησε τὸν ἄνθρωπον τεθνάναι. ὁ δὲ μετὰ ὤραν διατριψάμενος τὸ μέτωπον ἀνέστη καὶ ἀναστὰς καὶ θεασάμενος τὴν ἰδίαν γύμνωσιν ἑαυτὸν ἔκρυπτεν καὶ τὰς χεῖρας ἐπὶ τῇ αἰσχύνῃ ἐπετίθει, μηκέτι φέρων ἰδεῖν τὴν ἰδίαν γύμνωσιν. ἱμάτιον δὲ παρ᾿ αὐτοῦ τοῦ Ἰωσήπου ἐξ ὡν εἶχεν ἐνδυθείς, εἰς κατάστασιν συνέσεως καὶ σωφρονισμοῦ ἐλθὼν τῷ τε ἀνδρὶ πολλὰ εὐχαριστήσας καὶ θεῷ, γνοὺς ὅτι δι᾿ αὐτοῦ ἔτυχε τῆς σωτηρίας, ἐν τῇ πόλει διεφήμιζε τὸν ἄνδρα, καὶ γνωστὸν ἐγένετο τοῖς ἐκεῖσε Ἰουδαίοις τοῦτο τὸ σημεῖον. θρύλλος δὲ πολὺς ἠκολούθησεν ἐν τῇ πόλει λεγόντων Ἰώσηπος Ἰώσηπος τὰ γαζοφυλάκια ἀνοίξας καὶ εὑρὼν γεγραμμένον τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ καὶ ἀναγνούς, σημεῖα μεγάλα ἐργάζεται. ἦν δὲ ἀληθὲς τὸ ὑπ᾿ αὐτῶν λεγόμενον, οὐχ ὡς δὲ αὐτοὶ ὑπενόουν. ἔτι δὲ 20 vgl. Act. 3, 6 — 21ff vgl. Mark. 9, 20. 26 — 32f vgl. üller, Im", + "candidate_score": 0.648939, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_58_60", + "bdc_text": "Rott , Représentation Diplomatique I 564. 565 ; Contemporaries II 460 f. jeczt lang gfangen gsin und noch um des evangeliums willan etc . Wittar so ist der von WattenwilHans Jakob von Wattenwyl. , [ schul]thes [ zuͦ ] Bern [ schul]thes [ zuͦ ] Bern am Rande nachgetragen ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_846", + "psc_text": "vgl. Matth. 16, 18 V Μ 1 αὐτὸς am Rande nachgetragen Vcorr < Μ 4 ὁ κύριος am Rande Vcorr < M 5 ποιεῖτε V 7 αὐτὸς + ὁ M 10 ἔργον < M ἔχων] παρέχων M 14 τὰ oben hineingeflickt Vcorr | ἑπομένων M 15 γενόμενος aus γεγονὼς Vcorr 17 <ὁ> * | ἐπὶ τῷ U] ἐπὶ τὸ V ἐπὶ τῶν 18 γὰρ oben hineingeflickt Vcorr 24f κατισχύσαι Μ 25 ἐπ’ αὐτῆς V 27 παρατάσεως Μ 28f κατορύξῃ ἡμᾶς getilgt, ür am Rande ἀπολ(όμεθα V ἀσέβειαν«. καὶ μηδεὶς θαυμαζέτω ἐπὶ τῷ ἀκοῦσαι Ἐβίωνα Ἰωάννῃ συντετυχηκέναι. πολυχρόνιος γὰρ καταμείνας τῷ βίῳ ὁ μακάριος Ἰωάννης διήρκεσεν ἄχρι τῆς τοῦ Τραϊανοῦ βασιλείας. πάντες δὲ οἱ ἀπόστολοι ὅτι ἀπαλλοτριοῦσι τὴν τοῦ Ἐβίωνος πίστιν καὶ ἀλλοτρίν Ö282 ἡγήσαντο τοῦ αὐτῶν κηρύγματὸς τοῦ χαρακτῆρος, παντί τῳ δῆλον. 25. Περὶ δὲ τοῦ ἁγίου Παύλου ὡς βλασφημοῦντες αὐτὸν λέγουσι πόσα ἔχω λέγειν; πρῶτον μὲν γὰρ λέγουσιν αὐτὸν", + "candidate_score": 0.648764, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_10_12", + "bdc_text": "vgl . auch HBBW III 234. . So köm Hans JunckarHans Junker , Goldschmied , von Rapperswil , gest. 1538 , stand ab spätestens 1521 bis zu seinem Tode als Söldnerführer und Werber im Dienste des französischen Königs ( im Jahre 1526 diente er vorübergehend Venedig und dem Papst ) . Am 18 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_666", + "psc_text": "13 vgl. Hieronymus Chronik S. 160, 16 Helm nam usque ad Herodem christi, id est sacerdotes, erant reges Judaeorum — 15 vgl. Eusebius Chronik aus dem Armenischen S. 61, 12 ff Karst Hieronymus Chronik S. 148, 6 ff Helm — 16 vgl. Eusebius Chronik aus dem Armenischen S. 61, 17 Karst Hieronymus Chronik S. 152, 11ff Helm — 18 anders gewendet bei Eusebius, vgl. Hieronymus Chronik S. 148, 11ff Helm lannaeus cognomento Alexander, qui pontificatum quoque adminisirans crudelissime civibus praefuit V Μ 11 003E; * 13 αὐτοῦ + τοῦ Χριστοῦ Vcorr Ι * etwa > χριστοὶ > *, vgl. Ζ. 19 u. die oben ührte Stelle aus Eusebius-Hieronymus Ι δὲ] γὰρ V 14 <μετ> *, vgl. S. 225, 15 15 ἀρχιερατικοῦ M 16 Σααλίνας V 18 αὐτῶ M 19 οἷτος < M 21 vor βασιλεῖς hineingeflickt οὕτω Vcorr Ι ἱερεῖς + ὁμοῦ οἱ ἄρχοντες> ?* 21 f ἐγίνοντο statt καθίστων", + "candidate_score": 0.646061, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_46_48", + "bdc_text": "und 18 . September 1553 . Zürich ZB , Ms F 62 , 368 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2550", + "psc_text": "Ἀλλά φησιν, »εἶπαν οἱ ἀπόστολοι ἄνδρα ἀποδεδειγμένον εἰς ὑμᾶς σημείοις καὶ τέρασι, καὶ οὐκ εἶπαν· θεὸν ἀποδεδειγμένον«. ἐλέγχῃ δὲ πάλιν, Θεόδοτε, ὅτι πάλιν οἱ αὐτοὶ ἀπόστολοι ἐν ταῖς αὐταῖς Πρά- 2 Jes. 53, 3 — 5 Jes. 53, 7. 8a — Jes. 53, 8b — 13 Hebr. 4, 12 — 17 Joh. 8, 56 (eingemischt Matth. 13, 17) — 19 Joh. 8, 57 — 21 Joh. 8, 58 — 25 Jes. 53, 8b — 27 Act. 2, 22 M U 1 πάλιν φησὶ U | φασὶ Μ 2 φησὶν Μ | ὄτι * | ἐστιν < U 11 τε < U | ἀφ᾿] ἐφ᾿ U 12 * <ζῇ δὲ ὡς θεός> * 13 γὰρ ὁ <Μ 15 * etwa <ἀδύνατον πληροῦσθαι εἰς ἄνθρωπον>* 16 <καὶ> *", + "candidate_score": 0.645752, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_47_49", + "bdc_text": "September 1553 . Zürich ZB , Ms F 62 , 368 ) . Morelet hatte in seinen beiden letzten Lebens jahren mit Bullinger mehrmals Briefe gewechselt , von denen diejenigen Bullingers verloren sind .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3317", + "psc_text": "einem (verlorenen) Brief bestritten vgl. Hieronymus c. Ruf. II, 22 Migne 23, 446 B hahemns epistidam supradicti pontiflcis, in qua huic calumniae tuae, dum adhue esses in Oriente, respondet et apertissimum mendacium libera veritatis fronte confutat. Hieronymus bezweifelt aber auch die Zahl an sich, vgl. c. Ruf. II 22; Migne 23, 446 A quod vero ille non seripsit, quomodo iste legere potuit? numera indices lihrorum eius, qui in tertio volumine Eusehii, in quo seripsit vitam, Paynphili continentur : et non dico sex milia, sed tertiam partem non reperies ep. 82, 7, 2; S. 114, 11 Hilberg; beachte auch ep. 84, 2; S. 130, 24 Hilberg mille et eo amplius tractatus, qiios in ecclesia locutus est edidit) innumcrahiles praeterea commentarios. — Aufgenommen wurde die Zahl bei Cedrenus und Suidas II 1, 1279 Bernhardy; im Abendland ist sie seit Beda zumeist in 5000 entstellt. Zur Sache vgl. Redepenning, Niedners Zeitschr. f. bist.", + "candidate_score": 0.645525, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_48_50", + "bdc_text": "Zürich ZB , Ms F 62 , 368 ) . Morelet hatte in seinen beiden letzten Lebens jahren mit Bullinger mehrmals Briefe gewechselt , von denen diejenigen Bullingers verloren sind . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2620", + "psc_text": "ἀλλὰ τοῦ Οὐήρου). ὃς πολλὰ <πρὸς> Ἀβειδὰν τὸν ἀστρονόμον κατὰ εἱμαρμένης λέγων συνελογίσατο, καὶ ἄλλα δὲ κατὰ τὴν εὐσεβῆ πίστιν ἐμφέρεται αὐτοῦ συντάγματα. Ἀπολλωνίῳ δὲ τῷ τοῦ Ἀντωνίνου ἑταίρῳ ἀντῆρε, παραιτούμενος 1 f Ἀντωνῖνος ὁ Οὐῆρος ist nach stehendem Sprachgebrauch des Epiphanius (vgl. Ancoratus c. 60, 4; I 72, 1 de mens. ac pond. 18, 3; S. 171, 74 Lagarde) Mark Aurel. Da jedoch Mark Aurel zu den andern Angaben—Bardesanes hätte den Abgar überebt und dann noch bis in die Zeit des Antoninus hineingereicht— schlechterdings nicht paßt, so muß eine (vielleicht durch Eusebius IV 30, 1; 392, 14 Schwartz veranlaßte) Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch", + "candidate_score": 0.645183, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_48_50", + "bdc_text": "Zürich ZB , Ms F 62 , 368 ) . Morelet hatte in seinen beiden letzten Lebens jahren mit Bullinger mehrmals Briefe gewechselt , von denen diejenigen Bullingers verloren sind . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2621", + "psc_text": "Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch Porphyrius de abstin. IV 17; 256, 11 Nauck und de styge (bei Stobäus ecl. phys. I 3, 56; 37, 25 Meinecke) über das Zusammentreffen des Bardesanes mit der indischen Gesandtschaft an Elagabal – 3 Ἀβειδάν] vgl. den Awida im Buch der Gesetze der Lander S. 1 ff Epiph meint daher sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz),", + "candidate_score": 0.645142, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_64_66", + "bdc_text": "Dezember 1533 abgeschlossen war , s. HBBW III 271 , 19-22 mit Anm. 10 und unten S. 70 f, 6-14. . DerGemeint ist wohl der oben genannte Franzose , der in Ottenbach übernachtet hatte . ist ouch inetvor nicht mehr als.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2428", + "psc_text": "6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294, 4f | Τηβὴθ *) Τηβὶθ Μ τιβιὴθ U 7—17 ἔδει γὰρ—τάττουσιν < U 13 ἐπιτελοῦσι *) ἐπιτελοῦντες Μ 14 πεμπτέτην Μ |[τὴν] * 17 διῆλθεν * (sc. ὁ Ἰησοῦς), vgl. S. 294, 19] παρῆλθεν ΜU | οὖν < U | πλήρης (indecl.) *)] πλήρεις MU 18 λέγω]φημὶ U | * < τὴν τοῦ Σιλανοῦ καὶ Νερούα > *| < ἑν >δέκατον * 19 f τοῦ τριακοστοῦ ἔτους U 20 αὐτοὐ < U 21 τουτέστι vor κατὰ Αἰγυπτίους *] hinter δωδεκάτῃ ΜU Δίου ὀγδόῃ, κατὰ Σαλαμινίους τοὺς καὶ Κωνσταντιέας τρίτου Χοιὰκ ἕκτῃ, κατὰ Παφίους Ἀπογ��νικοῦ ἑκκαιδεκάτῃ, κατὰ Ἄραβας Ἀγγαθαλβαεὶθ δευτέρᾳ καὶ", + "candidate_score": 0.644448, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_58_60", + "bdc_text": "Rott , Représentation Diplomatique I 564. 565 ; Contemporaries II 460 f. jeczt lang gfangen gsin und noch um des evangeliums willan etc . Wittar so ist der von WattenwilHans Jakob von Wattenwyl. , [ schul]thes [ zuͦ ] Bern [ schul]thes [ zuͦ ] Bern am Rande nachgetragen ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_693", + "psc_text": "61; II 65, 7 ötschau V M 3 αὐτοὺς M 4 ὀνόμασαν M 5 Ναζαρὲθ V 7 διαθήκῃ getilgt V corr 8 γραφία Μ Ι παρ’ Y 9 ὥστερ] καίπερ M Ι οὐδὲ] οὐδὲν M 10 οἱ < Μ 14 ἑβραϊκὴν . . . διάλεκτον aus ἑβραϊκῆ διαλέκτω Vcorr 15 γραφία M 16 στιχήρη V Ι παραλειπόμεναι VM 17 τὰ ἄλλα M 20 vor πεπιστευκέναι ein μὴ getilgt V στοῦ δὲ οὐκ οἶδ' εἰπεῖν, εἰ καὶ αὐτοὶ τῇ τῶν προειρημένων περὶ Κήρινθον καὶ Μήρινθον μοχθηρίᾳ ἀχθέντες ψιλὸν ἄνθρωπον νομίζουσιν ἤ καθὼς ἡ ἀλήθεια ἔχει διὰ πνεύματος ἀγίου γεγεννῆσθαι ἐκ Μαρίας διαβεβαιοῦνται. ἔστιν δὲ αὕτη ἡ αἱρεσις ἡ Ναζωραίων ἐν τῇ Βεροιαίων περὶ τὴν Κοίλην Συρίαν καὶ ἐν τῇ Δεκαπόλει περὶ τὰ τῆς Πέλλης μέρη καὶ ἐν τῇ Βασανίτιδι ἐν τῇ λεγομένῃ Κωκάβῃ, Χωχάβῃ δὲ Ἑβραϊστὶ λεγομένῃ. ἐκεῖθεν γὰρ ἡ ἀρχὴ γέγονε, μετὰ τὴν ἀπὸ τῶν Ἱεροσολύμων μετάστασιν πάντων τῶν μαθητῶν", + "candidate_score": 0.643266, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_64", + "bdc_text": "Dezember 1533 abgeschlossen war , s. HBBW III 271 , 19-22 mit Anm. 10 und unten S. 70 f, 6-14. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2904", + "psc_text": "ἕκτη . . . Ὠριγένης πυθόμενος τὴν τῶν ἑβδομήκοντα δύο ἔκδοσιν ἀκρβῆ εὢαι μέσην ταύτην συνέθηκεν, ὅπως τὰς ἐντεῦθεν καὶ ἐντεῦθεν ἑρμηνείας διελέγχῃ; beachte auch Panarin haer. 65, 4, 5ff zu Psal. 109,3 ὡς οἱ ἑβδομήκοντα ἡραμήνευσαν· ὡς δὲ οἱ ἄλλοι ἐκδόται, Ἀκύλας μὲν. . . Σύμμαχος δέ. . . Θεοδοτίων δὲ . . . Πέμπτη δὲ ἔκδοσις . . . ἡ δὲ ἕκτη ἔκδοσις . . .ἐν δὲ τῷ Ἐβραϊκ«ῷ .. .(doch beweist diese Stelle nicht sicher, daß epiph. die Haxapla gesehen hat; Epiph. kann die Angaben auch aus dem Psalmenkommentar geschöpft haben). — Damit in der hauptsafche übereinstinmend Eusebius h. e. IV 16,4; M U Georg. mon. 1 καὶ τοῦ] τοῦ δὲ Georg. 2 ἀγρυπνίας + καὶ πολιτείᾳ ὑπερβαλλούσῃ Georg. | ἐν2 < Georg. | κάματον hinter διανύοντος Georg. 3 ἐπιμελὲς Μ 3f φιλοτιμησαμένου *] ἐφιλοτιμήσατο M U σαμένου συναγαγεὶν τῶν ἕξ ἑρμηνειῶν, Ἀκύλα Συμμάχου τῶν τε ἑβδομήκοντα", + "candidate_score": 0.642914, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_64_66", + "bdc_text": "Dezember 1533 abgeschlossen war , s. HBBW III 271 , 19-22 mit Anm. 10 und unten S. 70 f, 6-14. . DerGemeint ist wohl der oben genannte Franzose , der in Ottenbach übernachtet hatte . ist ouch inetvor nicht mehr als.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2621", + "psc_text": "Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch Porphyrius de abstin. IV 17; 256, 11 Nauck und de styge (bei Stobäus ecl. phys. I 3, 56; 37, 25 Meinecke) über das Zusammentreffen des Bardesanes mit der indischen Gesandtschaft an Elagabal – 3 Ἀβειδάν] vgl. den Awida im Buch der Gesetze der Lander S. 1 ff Epiph meint daher sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφ��ῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz),", + "candidate_score": 0.641307, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_64", + "bdc_text": "Dezember 1533 abgeschlossen war , s. HBBW III 271 , 19-22 mit Anm. 10 und unten S. 70 f, 6-14. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2427", + "psc_text": "τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8 ff wo? (einzige vergleichbare Stelle Sach. 7, 3) —18 ff vgl. Oben c. 16, 1 ff; S. 270, 14 ff u. c. 30, 10; S. 303, 4 M U 1 Ἰαννουαρίων Μ |πέμπτη ist nicht mit Kubistchek zu beanstanden; der Gesamtausdruck πέμπτη—ἐπιφώσκουσα bezeichnet ganz richtig die Mitternacht zwischen 5. u. 6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294,", + "candidate_score": 0.640608, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_64_66", + "bdc_text": "Dezember 1533 abgeschlossen war , s. HBBW III 271 , 19-22 mit Anm. 10 und unten S. 70 f, 6-14. . DerGemeint ist wohl der oben genannte Franzose , der in Ottenbach übernachtet hatte . ist ouch inetvor nicht mehr als.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2117", + "psc_text": "33, 928f Hieronymus ep. 41; weiteres bei Labriolle, les sources de l’histoire du Montanisme 1913 — 8 anders (c. 2,7; S. 222, 8 u.) hear. 51,33, 4 f; S. 307, 6 ff. Zur Verteidigung der an unserer Stelle vorliegenden Angabe vgl. Zahn Forsch. V 29 ff Harnack Lit.-Gesch. II 1, 363 ff; in Betracht kommt auch das leider nicht unzweideutige Zeugnis der ep. apost. c. 17; S. 58, 1 u. 59, 1 Schmidt (die Weissagung, daß Christus 120 (150) Jahre nach seiner Himmelfahrt wiederkommen werde, könnte einer der Anlässe für das Auftreten des Montanus gewesen sein) — 10 ff zur Zeitangabe für Marcion vgl. Clemens Al. strom. VII 106, 4 f; III 75, 13 ff Stählin 13 ff vgl. Hippolyt refut. VIII 19, 1 ff; S. 238, 4 ff Wendland ἕτεροι δὲ . . . Φρύγες τὸ γένος προληφθέντες ὑπὸ γυναίων ἠπάτηνται, Πρισκίλλης τινὸς καὶ Μαξιμίλλης καλουμένων, ἃς προφήτιδας νομίζουσιν,", + "candidate_score": 0.639959, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_62_64", + "bdc_text": "Mag nieman wussen , waß . Doch im groß eer anthan , und kung und eerer . vast wol eißeinig ( SI I 270 f). , und jeczt uff dem weg heimZur Reise der Berner Gesandtschaft an den französischen Hof , welche vor dem 23 . Dezember 1533 abgeschlossen war , s. HBBW III 271 , 19-22 mit Anm. 10 und unten S. 70 f, 6-14. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2359", + "psc_text": "ἀπὸ τεσςάρων εὐαγγελιστῶν τὴν πᾶσαν γνῶσιν κατά τε τὴν σάρκα καὶ κατὰ τὴν θεότητα ἀκριβῶς κατάσχωμεν. 20. Τελειωθέντων γὰρ πάντων τῶν κατὰ τὸ βάπτισμα καὶ κατὰ τὸν πειρασμόν, ἐλθόντος τοῦ Ἰησοῦ λοιπον καὶ ὀλίγων ἡμερῶν <χρόνον>, καθὼς πολλάκις εἶπον, διατρίψαντος ἔν τε τῇ Ναζαρὲτ καὶ ἐν τοῖς ὁρίοις αὐτῆς καὶ περὶ τὴν Καφαρναούμ, μετά <τε> τὸ συναντῆσαι τῷ Ἰωάννῃ ἐπὶ τοῦ Ἰορδάνου * καὶ τῇ ἐπαύριον τινὰς τῶν μαθητῶν συμπαρειληφότος, πρῶτον τοῦτο σημεῖον ἐν Κανᾷ πεποίηκε τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀπὸ Ἰωάννου, εἰκοστῇ δὲ τῆς ἀπὸ τοῦ πειρασμοῦ ἐπανόδου, καὶ <ἄρχεται> τοῦ κηρύγματος. οὔτε γὰρ πρὸ τοῦ πειρασμοῦ ἐν γάμῳ φάσκει τὸν Χριστὸν ἡκέναι οὔθ᾿ ὅλως τι τῶν 2 vgl. Clemens Al. bei Eusebius h. e. VI 14, 7; S. 550, 25 Schwartz τὸν μέντοι Ἰωάννην ἔσχατον, συνιδόντα ὅτι τὰ σωματικὰ ἐν τοῖς εὐαγγελίοις δεδήλωται, προτραπέντα ὑπὸ τῶν γνωρίμων, πνεύματι θεοφορηθέντα πνευματικὸν ποιῆσαι εὐαγγέλιον — 12ff vgl. S. 271, 4ff M", + "candidate_score": 0.639931, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_48", + "bdc_text": "Zürich ZB , Ms F 62 , 368 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_165", + "psc_text": "6 — 8 ἀπὸ πάλαι Ancor. c.97,5; S.118, 12 genauer: vor 126Jahren — 14 f zu σὺν ἱματίοις vgl. Hippolyt refut. IX 15, 3; S. 253, 26 Wendland u. Panarion h. 30, 2, 4 — zu der Reinigung nach der Berührung mit Fremden Montgomerv, the S. 319 — 20 Tgl. Hebr. 6. 1 — 23 f vgl. Num. 1, 46 — 24 f vgl. Exod. 13, 19 Jos. 24, 32 GU M 2 δὲ] δὴ M | τοῦ < < M 4 σώματα ἡμῶν GU | καὶ < + δὲ U 5 ἡ τοῦ Μωυσέως ῥάβδος U 6 ἐψυχουμένη G ἐψυχοῦτο U 7 Ῥουβὴμ1 U 8 * <σημαίνων> * 10 ἑαυτῶ G 11 τῇ (vor κρίσει) < 12 ὀλίγα + <ταῦτα> ? * 13 ἔμπλεα] ἔθη παλαιὰ U 14 > * | U 16 ἤτοι] ἢ τοῦ M | θίγειν GUM 18 δὲ < GM | 19 ἴση Μ |", + "candidate_score": 0.639636, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_48", + "bdc_text": "Zürich ZB , Ms F 62 , 368 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_430", + "psc_text": "ff vgl. Act. 6, 5 — 16 f vgl. Act. 6, 5 — 23— S. 23—S. 268, 17 vgl. Clemens AI. strom. III 25, 6; II ählin = Eusebius h. e. III 29, 2; S. 260, 13 ff Schwartz ὡραίαν, φασί, γυναῖκα ἔχων οὗτος μετὰ τὴν ἀνάληψιν τὴν τοῦ σωτῆρος πρὸς τῶν ἀποστόλων ὀνειδισθεὶς ζηλοτυπίαν, εἰς μέσον ἀγαγὼν τὴν γυναῖκα γῆμαι τῷ βουλομένῳ ἐπέτρεψεν. ἀκό- V Μ 3 καὶ 2 U] τῆς VM Ι μυθώδους aus μύθου τούτου hergestellt Vcorr 6 προABBREVκύπτουσα, σ ausradiert Vcorr ποῦ κρύπτουσα 7 αὐτὴν V 11 ἡ 1 ausradiert V corr Ι καὶ ἡ 2 θ. 2 < V 12 προσκύνησις] κράτος V 12 Unterschrift Βασιλείδου V 13 τῆς δὲ ἀκολουθίας] ἡ καὶ V 16 τῆς] τῶν V 18 vor κηρυγματος + τοῦ V 19 προκρίτABBREVοις, ε ausradiert V corr Ι <ἦν> καὶ ἀπὸ τοῦ γυναίου ἐγκρατευσάμενος ὡς κατὰ μίμησιν ὼν ἑώρα θεῷ προσανεχόντων, μέχρι", + "candidate_score": 0.639528, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_26_28", + "bdc_text": "HBLS IV 424 . uff liechmisLichtmeß : 2 . Februar. mit einem gwaltigan herranLouis Daugerant de Boisrigaut schrieb am 3 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2224", + "psc_text": "βούλονται ἄγειν τὸ Πάσχα ὁποίᾳ δἂν ἐμπέσῃ ἡ τεσσαρεσκαιδεκάτη τῆς σελήνης· οἱ δὲ ἐν τῇ Καππαδοκίᾳ τὴν αὐτὴν μίαν ἡμέραν τὴν πρὸ 4 vgl. Lev. 23,5 Num. 9,4f u. Deut. 27,26; dazu Hippolyt refut. VIII 18, 1; S. 237, 18f Wendland — 7 vgl. Lipsius, Die Pilatusakten2 1886 S. 26f. Der 25. März, die julianische Nachtgleiche, als Todestag Christi schon bei Hippolyt, Ostertafel u. in Dan. IV 23; S. 242,6; Bonwetsch Tertullian adv. Jud. 8 — 9 vgl. Polykrates bei Eusebius h e. V 24,6; S. 492,6ff Schwartz οὗτοι πάντες ἐτήρησαν τὴν ἡμέραν τῆς τεσσαρεσκαιδεκάτης τοῦ πάσχα κατὰ τὸ εὐαγγέλιον . . ., ὅταν ὁ λαὸς ἤρνυεν τὴν ζύμην Hippolyt refut. VIII 18, 1; S. 237, 16ff Wendland συνιστάνουσι δεῖν τὸ πάσχα τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τοῦ πρώτου μηνὸς φυλάσσειν κατὰ τὴν τοῦ νόμου διαταγήν, ἐν ᾗ ἂν ἡμέρᾳ ἐμπέσῃ Ps. Tertullian adv. omn. haer. 8 pascha enim dicit (Blastus) non aliter", + "candidate_score": 0.639401, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_48", + "bdc_text": "Zürich ZB , Ms F 62 , 368 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3310", + "psc_text": "M | σαφηνείας | M σαφηνίσας ἔφην] haben wir gezeigt S | δὲ τῶν ὑπὸ τοῦ μακαρίτου Μεθοδίου, τοῦ καὶ Εύβουλίου, περὶ τοῦ προειρημένου Ωριγένους καὶ τῆς αὐτοῦ διὰ σοφιστικῆς πλάνης κακοπιστίας ἐν τῷ αὐτῷ περὶ ἀναστάσεως λόγῳ *, ἃ ἐνταῦθα παραθέμενοι ἱκανῶς ἔχειν ἐνομίσαμεν πρὸς τὰς ἐκείνου φλυαρίας καὶ τὴν αὐτοῦ ἀνατροπὴν τῆς τῶν ἀνθρώπων ζωῆς δι᾿ ἐπιπλάστου ἐξ Ἑλληνικῆς δεισιδαιμονίας κακοηθείας. πολλὰ γὰρ καὶ ἕτερα ἐν τῇ περὶ τῆς ὑποθέσεως άκολουθίᾳ τῷ προειρημένῳ Μεθοδίῳ, ἀνδρὶ", + "candidate_score": 0.6394, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_64_66", + "bdc_text": "Dezember 1533 abgeschlossen war , s. HBBW III 271 , 19-22 mit Anm. 10 und unten S. 70 f, 6-14. . DerGemeint ist wohl der oben genannte Franzose , der in Ottenbach übernachtet hatte . ist ouch inetvor nicht mehr als.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2436", + "psc_text": "Abschnitt, an dem bereits Scaliger, Kepler, Petavius, van der Hagen ihre Kräfter versucht haben — Ideler Handb. Der Chronol. I 571 II 243 A. 21 und Duchesne Ren. Quest. Hist. 28 S. 36 A. 1 verzichten auf eine Lösung —, enthätl ungewöhnliche schwierigkeiten. Klar ist (vgl. insbe. S. 298, 5ff), daӃ Epiph. Den Juden zweierlei vorwirft 1) daӃ sie das Passah in der Karwoche willkürlich um 2 Tage vorgerückt hätten 2) daӃ sie infolge ihrer M U 1 μεσούσης U |ἐνέβη U 2 ἐν < U 5 αὐτοῦ 1] < U 6 τὸν οὐρανὸν] τὸ ἱερὸν U 8 τῆς < U | τὸ < U 12 καὶ ἀπὸ Ἰανοναρίου μηνὸς < U | Ἰαννουαρίου Μ | [τῶν]* 16 Ἰαωωουάριον Μ 17 θεὸς < U 18 μένων Dind.] μὲν ὢν M μένει U 20 ἐν τῇ < Μ 20 * ergänze nach Z. 22f u. S. 298, 5f etwa <ἐπιτελούντων τῶν", + "candidate_score": 0.639268, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_33_35", + "bdc_text": "tu , quid sub herba latetVgl. Otto 373 , Nr. 1905. , coniice ) . So hat er mir gseit , des kungs schwesterMargareta d'Angoulême , Königin von Navarra . leb noch vastfest , stark ( SI I 1111f ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1951", + "psc_text": "μελλόντων ἀφ᾿ ἑαυτῶν λαλεῖν ἃ μὴ γέγραπται· οἱ μὲν γὰρ Ἰουδαῖοι ἀφ᾿ ἑαυτῶν λέγουσι μὴ ἐγηγέρθαι, Μαρκίων δὲ καὶ οἱ ἄλλοι λέγουσιν ἀφ᾿ ἑαυτῶν δοκήσει πεπονθέναι καὶ τετάφθαι, ἐγὼ δὲ κατὰ τὰς γραφὰς ἀσφαλίζομαι ὑμᾶς. εὐθὺς γὰρ e ἐπιφέρει λέγων »οὕτως κηρύσσομεν καὶ οὕτως ἐπιστεύσατε, ὅτι Χριστὸς ἀπέθανεν καὶ ἐτάφη καὶ ἐγήγερται τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ« καὶ εὐθύς »εἰ νεκροὶ οὐκ ἐγείρονται, οὐδὲ Χριστὸς ἐγήγερται καὶ εἰ Χριστὸς οὐκ ἐγήγερται, μήταιον τὸ κήρυγμα ἡμῶν«. καὶ μετὰ ταῦτ πάντα f »δεῖ γὰρ τὸ θνητὸν τοῦτο ἐνδύσασθαι ἀθαναςίαν, καὶ τὸ φθαρτὸν τοῦτο ἐνδύσασθαι ἀφθαρςίαν«. καὶ οὐκ εἶπεν τὸ θνητὸν τοῦτο χωρῆσαι τὴν ἀθαναςίαν ἢ τὸ φθαρτὸν τοῦτο χωρῆσαι τὴν ἀφθαρςίαν, ἀλλὰ τὸ θνητὸν καὶ φθαρτὸν ἐνδύσασθαι ἀθαναςίαν καὶ ἀφθαρςίαν. ποῖον δέ ἐστι θνητὸν ἀλλὰ τὸ σῶμα τὸ οὐ χωρῆσαν ἐν αὐτῷ μόνον g ἀθαναςίαν, ἀλλὰ καὶ οἰκειῶσαν καὶ μέλλον ἐνδύσασθαι τὴν ἀθανασίαν, οὐ τοῦ σώματος ἀποβαλλομένου καὶ τῆς ψυχῆς τῆς μὴ ἀποθηῃσκούσης ἐνδυομένης", + "candidate_score": 0.639258, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_26_28", + "bdc_text": "HBLS IV 424 . uff liechmisLichtmeß : 2 . Februar. mit einem gwaltigan herranLouis Daugerant de Boisrigaut schrieb am 3 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2471", + "psc_text": "U; lies wohl γάμου * 17 τῶ ἁγίω αὐτοῦ πνεύματι U 18 <τε> U * | εἰς2] καὶ U 19 διηγησόμεθα U 20 διέδραμα M 24 ὁ περὶ τούτων πεπλανημένος λόγος U ἐχόντων καὶ μηδ᾿ ὁποτέρου τῶν εὐαγγελιστῶν ἀντίθετα πρὸς τὸν ἕτερον ἔχοντος. 31. Ἐλεύσομαι δὲ πάλιν εἰς τὸ προκείμενον. φάσκει πάλιν ὁ Λουκᾶς, μαρτυρῶν μου τοῖς πολυμερῶς καὶ πολυτρόπως εἰρημένοις, ὅτι »ἐγένετο ἐν σαββάτῳ δευτεροπρώτῳ«, ἵνα δείξῃ σάββατον πρῶτον εἶναι τὸ ἀπ᾿ ἀρχῆς ὁρισθὲν καὶ ῥηθὲν ὑπὸ τοῦ κυρίου ἐν τῇ κοσμοποιίᾳ, κατὰ περίοδον ἀπὸ τότε ἄχρι τοῦ δεῦρο κατὰ ἑπτὰ ἡμέρας ἀνακυκλούμενον, [τοῦτο εἶναι πρῶτον]· δεύτερον δὲ σάββατον τὸ ἀπὸ νόμου ὡρισμένον. φάσκει γὰρ ὅτι »λήψῃ σαυτῷ πρόβατον ἐνιαύσιον ἄμωμον ἄρσεν (ὅπερ ἦν ἀντίτυπον τοῦ σωτῆρος) ἀπὸ δεκάτης τοῦ μηνὸς καὶ ἔσται διατερτηρμένον ἅχρι τῆς τεσσαρεσκαιδεκάτης καὶ θύσετε αὐτὸ ἑσπέρας τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ· καὶ ἔσται σοι σάββατον, ἡμέρα ἁγία, καῖ ἔδεσθε ἄζυμα ἑπτὰ ἡμέραςα καὶ ἑβδόμην ἡμέραν ποιήσεις", + "candidate_score": 0.639053, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_33_35", + "bdc_text": "tu , quid sub herba latetVgl. Otto 373 , Nr. 1905. , coniice ) . So hat er mir gseit , des kungs schwesterMargareta d'Angoulême , Königin von Navarra . leb noch vastfest , stark ( SI I 1111f ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3361", + "psc_text": "vor πλεῖστα + τὰ U 5 εἶχεν] * 6 ματαίαν U 8 εἰς τῆν γῆν Μ 9 πέσῃ καὶ] πεσὼν U 15 ὁμολογήσης M 17 ὅλος οὖν — ἀνέστη Μ 19 * ἀλλ᾿ ὅτι τὸ σῶμα> * 25 <φησίν> * 26 ἐγκαταλειφθῆ M 27 ἀλλὰ Μ 28 <ἀνέστη> * 30 <τε>* ἔδειξεν ὁ ἃγιος ἀπόστολος τὴν ἡμῶν ἐλπίδα, φήσας ὅτι πῶς λέγουσί τινες ἐν ὑμῖν ὅτι ἀνάστασις νεκρῶν οὐκ οὐκ εἰ δὲ ἀνάστασις νεκρῶν οὐχ ἕστι, οὐδὲ Χρστὸς ἐγήγερται. εὶ δὲ Χριστὸς οὐκ ἐγήγερται, κενὸν ἄρα καὶ τὸ κήρυγμα ἡμῶν, ματαία καὶ ἡ πίστις εὑρισκόμεθα δὲ καὶ ψευδομάρτυρες τοῦ θεοῦ, ὃτι εἴπαμεν ὅτι ἤγειρε τὸν Χριστὸν ὃν οὐκ ἤγειρε« καὶ τὰ ἑξῆς. καὶ ὓστερον ἐπιφέρει λεγων »δεῖ τὸ φθαρτὸν τοῦτο ἐνδύσασθαι ἀφθαρσίαν καὶ τὸ θνητὸν τοῦτο ἐνδύσασαθαι ἀθανασίαν«· καὶ οὐκ εἶπε τὸ θνητὸν μόνον οὐδὲ τὸ φθαρτὸν μόνον οὐδὲ τὴν ἀθάνατον ψυχήν, ἀλλὰ τὸ φθαρτὸν τοῦτο μετὰ προσθήκης τοῦ τοῦτο", + "candidate_score": 0.638697, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_48", + "bdc_text": "Zürich ZB , Ms F 62 , 368 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3399", + "psc_text": "24h; II 173, 4ff haer. 46, 5, 10; II 209, 26 ff — 20 vgl. Matth. 27, 52f M U (bis ἃμα σώματι Ζ. 12; 13 — S. 522, 5 τῆ ὑμῶν πλάνῃ ausgelassen) 1 γὰρ < M 2 τὸ φαινόμενον — δυνήσεται < M 3 λέγων Μ U 4 ἀπεκινήθη U 5 ἀντιλέγων M 6 ἀντιλέγων Μ 7 διὰ πολλὰ πολλὰ U 10 ἀπὸ *] ὑπὸ MU | ἀνταπόδωσιν M 13 εἰς *] εἰ M 14 * etwa αὐτὸς ὁ λόγος ἐφάνη ἐν > * 16 * etwa βουλόμενός τε κυρῶσαι> * 19 ἐναργῶς *] ἐνεργῶς 22 εἶπεν *] εἶπαν Μ 21 ἐκεῖνο *] ἐκεῖ ὃ M | * etwa <κυρῶσαι> * 25 εἶπον M 26 μόνον + <εἶπεν>? * 26f <ἑαυτοὺς> * μεως τό ἐξάγων πεπεδημένους ἐν ἀνδρείᾳ‘, ἓνα εἴπηῃ τὰς ψυχὰς τῶν ἐγηγερμένων σωμάτων. οὑτοι γὰρ ἠσαν οἱ δέδμιοι τῆς οἱ ἐν Ἅιδῃ πεπεδημένοι· καί φησιν ὁμοίως", + "candidate_score": 0.638621, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_33_35", + "bdc_text": "tu , quid sub herba latetVgl. Otto 373 , Nr. 1905. , coniice ) . So hat er mir gseit , des kungs schwesterMargareta d'Angoulême , Königin von Navarra . leb noch vastfest , stark ( SI I 1111f ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3178", + "psc_text": "εἰ γὰρ — τὸ ἀναβιώ σεσθαι < S 3 ἀνωκοδομηθῆναι U 4 θανέντος U Ι ἀναβιώσεσθαι Dindorf ἀναβιώσασθαι M ἀναστήσεσθαι U 5 καὶ γὰρ ἡμεῖς] wir aber nun S Ι τεθνεότων M 6 συμβαίνειν < S Ι τοῦτο < S 7 σκόπει < klar erkannt wird S Ι κατάμαθε U 9 φησίν < M 10 πάλιν + als solche S 11 ἐκ τῶν σπερμάτων] von ihnen S 12 εἰς τὸ τεθνάναι < S 14 παρήσωμεν MU Ι καὶ οἱ — λόγων < S 15 τοῦ δέοντος] der Wahrheit 15 — 17 αὐτῷ . . . . ἐκτιθεμένῳ] veisiehen sie S 16 πάλιν αὐτὰς] πάντας M #x003C; S 16f ἐν τῇ — προφητείᾳ] im 65. Psalm S 16 πέμπτον] καὶ πέμπτον hinter προ- φητείᾳ U 17 καὶ ἀνοικείως < S Ι <εἰς> * nach S 18 ὑφέξουσαν ἡμαρτημένων + ihre S Ι ἐνβιβάζει M Ι ἀτοπίας < U 19 ἐστιν] voll", + "candidate_score": 0.63847, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_64", + "bdc_text": "Dezember 1533 abgeschlossen war , s. HBBW III 271 , 19-22 mit Anm. 10 und unten S. 70 f, 6-14. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_890", + "psc_text": "γε- 7 Jes. 8, 1 — 12 die Zalil ruht auf der Chronik des Eusebius: 2015 (= die Jahre zwischen Abraham u. Christus, vgl. Eusebius-Hieronymus Chronik S. 169, 14f Helm) weniger 753 ergibt als Rest 1262 = Ol. 6, 3 (6, 2 Hieron.) = 3. Jahr des Ahas. Dazu stimmen die 11 Jahre in Ζ. 26, wenn Hiskia bei der Thronbesteigung 25 ährig war — 18 Luk. 1, 35 — 21 I Tim. 2, 5 — 23ff vgl. haer. 78, 16, 4 — 24 Jes. 8, 3 — 25 vgl. Eusebius ecl. proph. IV 4; Migne 22, 1204C τινὸς τῶν ἐκ περιτομῆς εἰρηκότος ἀκούσας μέμνημαι, ταῦτα τῷ Ἄχαζ προφητεύεσθαι περὶ Ἐζεκίου (ebenso Hieronymus zu Jes. 7, 14; Migne 24, 109 B) V M 1 〈μεγάλου〉 * 4 vor γῆ ein ἡ getilgt Vcorr | οὐκ ἠδύναντο V 8 καὶ hineingeflickt Vcorr | γράψει ἐν] γράψειεν Μ | τις < M", + "candidate_score": 0.638332, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_46_48", + "bdc_text": "und 18 . September 1553 . Zürich ZB , Ms F 62 , 368 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2422", + "psc_text": "χειρόγραφονλύςῃ. μετ᾿ ἐκείνην γὰρ τὴν ὑπατείαν τὴν ἐντῷ τριακοστω ἔτει αὐτοῦ σημαινομένην ἄλλη ὑπατεία γέγονεν, Λεγομένη τῶν δύο Γεμινῶν· εἶτα ἄλλη ὑπατεία Ῥούφου καὶ Ῥουβελλίωνος, Καὶ οὕτως ἐνεστώσης τῆς ὑπατείας τῆς μετὰ τὴν ὑπατείαν < Ρούφου καὶ > Ῥουβελλίωνος, ἥτις ὕστερον ἦλθεν Οὐιννικίου καλεῖσθαι Καὶ Λογγίνου Κασσίου, < ἐν τῷ τριακοστῷ τρίτῳ αὐτοῦ ἔτει ὅπερ ἦν > ὀκτωκαιδέκατον Τιβερίου Καίσαρος, πάσχει ὁ σωτὴρ [ἐν] τῇ πρὸ δεκατριῶν καλανδῶν Ἀπριλλίων. Καὶ ἐλήλεγκται τούτων ἁπάντων ἡ πλάνη, εὑρισκομένης σαφῶς τῆς κατὰ τὴν ἀλήθειαν διδασκαλίας, ὡς οὐ μόνον δύο χρόνων περίοδοι ἑορτῆς Πάσχων ἐν τοῖς εὐαγγελίοις ἐμφέρονται, ἀλλὰ καὶ τριῶν. 24. Γεννηθέντος γὰρ αὐτοῦ ἐν τῷ Ἰανουαρίῳ μηνὶ τουτέστιν 1 f vgl. Panarion haer. 31. 14, 3; I 406. 17 — 8 f vgl. Kol. 2, 14 — 11 wie S. 291, 2f das der Sexti, so ist hier wieder das Konsulat der beiden Gemini, Rufus (= Fufius) und Rubellio, in zwei zerlegt;", + "candidate_score": 0.638186, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_35_37", + "bdc_text": "leb noch vastfest , stark ( SI I 1111f ) . am evangelio , sig aber nie gfangen gsyn ; wol sig des Morletten bruͦderDer einzige bekannte Morelet , der aufgrund seiner religi ösen Gesinnung verfolgt wurde , war Antoine Morelet du Museau ( Maurus Musaeus ) , Seigneur de la Marche-Ferrière ( um 1500-1552 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2194", + "psc_text": "Jül. | καὶ2 * 14 * etwa <παρθενίαν μὲν αὐχούσας> * 19 πλασθέντα hergestellt V corr πλασθέντα M ὀλέθρια ὑποβάλλοντές τινα ἐκεῖσε λέγουσιν. ἐκ τούτου γάρ φησι τὸν Ζαχαρίαν ἀπεκτάνθαι ἐν τῷ ναῷ, ἐπειδή φησίν, ἀπτασίαν ἑώρακε, καὶ ἀπὸ τοῦ φόβου θέλων εἰπεῖν τὴν ὀπτασίαν ἀπεφράγη τὸ στόμα. εἶδε γάρ, φησίν, ἐν τῇ ὤρᾳ τοῦ θυμιάματός τινα, ὡς ἐθυμία, ἄνθρωπον ἑστῶτα, φησίν, ὄνου μορφὴν ἔχοντα. καὶ ἐξελθόντος, φημί, καὶ θέλοντος εἰπεῖν· οὐαὶ ὑμῖν, τίνι προσκυνεῖτε; ἀπέφραξεν αὐτοῦ τὸ στόμα ὁ ὀφθεὶς αὐτῷ ἔνδον ἐν τῷ ναῷ, ἵνα μὴ δύνηται λαλῆσαι. ὅτε δὲ ἡνοίγη τὸ στόμα αὐτοῦ ἴνα λαλήσῃ, τότε ἀπεκάλυψεν αὐτοῖο καὶ ἀπέκτειναν αὐτόν. καὶ οὕτως, φησίν, ἀπέθανε Ζαχαρίας. διὰ τοῦτο γὰρ ὁ ἱερεὺς προσετάγη ὑπ' αὐτοῦ τοῦ νομοθετήσαντος, Ι φησίν, ἔχειν κώδωνας, ἱν ὅταν εἰσέρχηται ἱερατεῦσαι, τὸν κτύπον ἀκούων κρύπτηται ὁ προσκυνούμενος, ἵνα μὴ φωραθῇ τὸ ἰνδαλτικὸν αὐτοῦ τῆς μορφῆς πρόσωπον. ἔστι δὲ τὸ πᾶν τῆς εὐηθείας αὐτῶν", + "candidate_score": 0.637552, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_46_48", + "bdc_text": "und 18 . September 1553 . Zürich ZB , Ms F 62 , 368 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2559", + "psc_text": "33ff 1 überschrift: κατὰ Μελχισεδεκινανῶν λݲεݲ ἢ καὶ νݲεݲ Μ, in U fehlt eine Überschrilft, erst eine spätere hand setzt die Beschreibungder Anakephalaiosis II 212, 25ff (μελχισεδεκιανοὶ οἹ τὸν μελχισεδὲκ γεραίροντες—καὶ λέγειν τετολμηκότες) ind die Lücke 4 δύναμιν + <αὐτὸν>? * 5 ἀκατωνομάστοις Μ | <ἀληθ>ῶς *] ὡς ΜU 7 δὲ ἡγοῦνται] διηγοῦνται Μ | ἐληλυθῶτα Μ 9 εἶ <Μ 10 φησὶν αὐτὸν U 11 ἀγωγῆ U 12 ἀπάτορ, ἀμήτορ Μ 13 <ἐγένετο> * | ἁγίου ? 15 ἐπιπλάστως Μ Ἐξ αὐτῶν δὲ τῶν ῥητῶν ἡ αὐτῶν ἀνατροπὴ γίνεται. ὡς γὰρ λέγει περὶ τοῦ κυρίου ὁ Δαυὶδ προφητεύων, κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδὲκ ἱερέα αὐτὸν καθίστασθαικ, ἐν ταὐτῷ ἔσεσθαι τὸν Χριστὸν ἱερέα διηγεῖται ἡ θεία γραφή. εὑρίσκεται δὲ εὑθὺς λέγων * »ἀφομοιούμενος τῷ υἱῷ τοῦ θεοῦ μένει ἱερεὺς εἰς τὸ διηνεκές«. εἰ δὲ ἀφομοιοῦται τῷ υἱῷ τοῦ θεοῦ, οὐκ ἴσος τυγχάνει τῷ υἱῷ τοῦ θεοῦ. πῶς γὰρ", + "candidate_score": 0.637484, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_64_66", + "bdc_text": "Dezember 1533 abgeschlossen war , s. HBBW III 271 , 19-22 mit Anm. 10 und unten S. 70 f, 6-14. . DerGemeint ist wohl der oben genannte Franzose , der in Ottenbach übernachtet hatte . ist ouch inetvor nicht mehr als.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2485", + "psc_text": "Zahl 112 soll die Zeit angeben, die seit der (teilweisen! vgl. <εἰ> καὶ ἄλλοι τινὲς — d. h. Ketzer — ἐκεῖσε τυγχάνουσιν) Wiedergewinnung von Thyatira für den katholischen Glauben verflossen ist, nicht die seit dem Auftreten der Montanisten oder der Aloger verstrichene (so Zahn, Forsch. z. Gesch. d. Kan. V 40f). Damit entfällt auch die Annahme, deß Epiph. hier „gedankenlos“ Hippolyt ausschreibe (so Salmon, Hermathena VIII 189). Aus welcher Quelle freilich Epiph. die Nachricht bezog, daß seit dem Jahr 263/264 der katholischen Glaube in Thyatira wieder vordrang, läßt sich nicht einmal vermuten — 12 nach ἀνάληηψιν muß eine Zahl ausgefallen sein. Es ist grammatisch unmöglich, wie z. B. Zahn Forsch. V 36 will, das ἐπὶ ἐνενήκοντα τρισὶν ἔτεσιν zu ὃς ἦν χρόνος zu ziehen und zu übersetzen welches war ein Zeitraum von nahezu 93 Jahren. Vielmehr kann die Bestimmung ἐπὶ ἐνενήκοντα ἔτεσιν nur von einem Zeitwort, dem ἤμελλε πλανᾶσθαι in", + "candidate_score": 0.637348, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_58_60", + "bdc_text": "Rott , Représentation Diplomatique I 564. 565 ; Contemporaries II 460 f. jeczt lang gfangen gsin und noch um des evangeliums willan etc . Wittar so ist der von WattenwilHans Jakob von Wattenwyl. , [ schul]thes [ zuͦ ] Bern [ schul]thes [ zuͦ ] Bern am Rande nachgetragen ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2194", + "psc_text": "Jül. | καὶ2 * |τῇ].ἔτι M 5 † ἐν τῇ γῇ] lies wohl ἐν τῶ ἅιδῃ *; gemeint sind die „drei Tage und drei Nächte“ von der Kreuzigung bis zur Auferstehung, vgl. die Berechnung in der Didaskalie V 14,9ff; S. 274,7ff Funk", + "candidate_score": 0.635895, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_64_66", + "bdc_text": "Dezember 1533 abgeschlossen war , s. HBBW III 271 , 19-22 mit Anm. 10 und unten S. 70 f, 6-14. . DerGemeint ist wohl der oben genannte Franzose , der in Ottenbach übernachtet hatte . ist ouch inetvor nicht mehr als.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2359", + "psc_text": "ἀπὸ τεσςάρων εὐαγγελιστῶν τὴν πᾶσαν γνῶσιν κατά τε τὴν σάρκα καὶ κατὰ τὴν θεότητα ἀκριβῶς κατάσχωμεν. 20. Τελειωθέντων γὰρ πάντων τῶν κατὰ τὸ βάπτισμα καὶ κατὰ τὸν πειρασμόν, ἐλθόντος τοῦ Ἰησοῦ λοιπον καὶ ὀλίγων ἡμερῶν <χρόνον>, καθὼς πολλάκις εἶπον, διατρίψαντος ἔν τε τῇ Ναζαρὲτ καὶ ἐν τοῖς ὁρίοις αὐτῆς καὶ περὶ τὴν Καφαρναούμ, μετά <τε> τὸ συναντῆσαι τῷ Ἰωάννῃ ἐπὶ τοῦ Ἰορδάνου * καὶ τῇ ἐπαύριον τινὰς τῶν μαθητῶν συμπαρειληφότος, πρῶτον τοῦτο σημεῖον ἐν Κανᾷ πεποίηκε τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀπὸ Ἰωάννου, εἰκοστῇ δὲ τῆς ἀπὸ τοῦ πειρασμοῦ ἐπανόδου, καὶ <ἄρχεται> τοῦ κηρύγματος. οὔτε γὰρ πρὸ τοῦ πειρασμοῦ ἐν γάμῳ φάσκει τὸν Χριστὸν ἡκέναι οὔθ᾿ ὅλως τι τῶν 2 vgl. Clemens Al. bei Eusebius h. e. VI 14, 7; S. 550, 25 Schwartz τὸν μέντοι Ἰωάννην ἔσχατον, συνιδόντα ὅτι τὰ σωματικὰ ἐν τοῖς εὐαγγελίοις δεδήλωται, προτραπέντα ὑπὸ τῶν γνωρίμων, πνεύματι θεοφορηθέντα πνευματικὸν ποιῆσαι εὐαγγέλιον — 12ff vgl. S. 271, 4ff M", + "candidate_score": 0.635798, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_64", + "bdc_text": "Dezember 1533 abgeschlossen war , s. HBBW III 271 , 19-22 mit Anm. 10 und unten S. 70 f, 6-14. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2621", + "psc_text": "Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch Porphyrius de abstin. IV 17; 256, 11 Nauck und de styge (bei Stobäus ecl. phys. I 3, 56; 37, 25 Meinecke) über das Zusammentreffen des Bardesanes mit der indischen Gesandtschaft an Elagabal – 3 Ἀβειδάν] vgl. den Awida im Buch der Gesetze der Lander S. 1 ff Epiph meint daher sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz),", + "candidate_score": 0.635748, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_33_35", + "bdc_text": "tu , quid sub herba latetVgl. Otto 373 , Nr. 1905. , coniice ) . So hat er mir gseit , des kungs schwesterMargareta d'Angoulême , Königin von Navarra . leb noch vastfest , stark ( SI I 1111f ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3175", + "psc_text": "— < S 20 τὸ ἐγρηγορέναι] dem Schlafenden S Ι καὶ] aber S 21 < S Ι καθεύδων ἀεὶ] καθεύδων ἐν τῷ ἀεὶ M ἀεὶ καθεύδων U < S Ι 21 f ἀλλ’ αὖθις ἀνίσταται] ωιε der Wachende S πάντως ὁ ἀποθανών, ἐπειδὰν ἀποθάνοι, ἐν τῷ αὐτῷ μένει. εἰ γὰρ ἐκ τοῦ κοιμᾶσθαι τό ἐγρηγορέναι καὶ ἐκ τοῦ πεσεῖν τὸ ἀνεγερθῆναι καὶ ἐκ τοῦ καταβληθῆναι τὸ ἀνοικοδομηθῆναι, τίς μηχανὴ καὶ ἐκ τοῦ κγιθέντος μὴ οὐχὶ προσδοκᾶν τὸ ἀναστήσεσθαι καὶ ἐκ τοῦ θανόντος τὸ ἀναβιώσεσθαι ; καὶ γὰρ ἡμεῖς ταῦτα οὐκ ἐξαπατώμενοι ὁμολογοῦμεν ἐκ τῶν τεθνεώτων σωμάτων τὸ ἀναβιώσκεσθαι συμβαίνειν. καὶ μὴ μόνον τοῦτο, εἰ βούλει, ἀπὸ τοῦ καθεύδειν σκόπει καὶ ἀνίστασθαι, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τῶν σπερμάτων καὶ φυτῶν ὡς ἐν πᾶσιν αὐτοῖς ἡ ἁνάστασις καταγγέλλεται. καταμάθετε γὰρ τὰ σπέρματα, πῶς »γυμνά«, φησίν, καὶ ἄσαρκα βάλλεται εἰς τὴν γῆν καὶ τελεσφορούμενα πάλιν ἀποδίδοται. ἐπεὶ εἰ θνῄσκοι μὴν καὶ σήποιτο τὰ σπέρματα,", + "candidate_score": 0.635612, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_58_60", + "bdc_text": "Rott , Représentation Diplomatique I 564. 565 ; Contemporaries II 460 f. jeczt lang gfangen gsin und noch um des evangeliums willan etc . Wittar so ist der von WattenwilHans Jakob von Wattenwyl. , [ schul]thes [ zuͦ ] Bern [ schul]thes [ zuͦ ] Bern am Rande nachgetragen ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1387", + "psc_text": "getilgt V corr 3 <μὴ> Ausgg.] non lat. | vor δεδειχέναι + non lat. 4 vor τῶν λόγων + ex lat. 5 εἶναι zu δεῖν verändert V corr δεῖν Μ | »ἕνα«*] ἑνὸς VM unum lat. 8 <ἀπὸ> Ausgg.] α lat. | διὰ τοῦ ἐκρύβη ῥήματος] per eum sermonem qui est absconditus lat. 10 καὶ < lat. 11 φησί aus φασί V corr φησί Μ 12 <ἀπόδειξιν> Ausgg.] ostensionem lat. 13 φέρουσιν] afferunt lat. | ἐξομολογοῦμαι *] ἐξομολογήσομαι VM confiteor lat. | πݲεݲρݲ ε auf Rasur V corr 13f τῶν οὐρανῶν καὶ τῆς γῆς] terrae et coelorum lat. 14 τῆς < Μ 15 [μοι] Ausgg.] < lat. 16 μου < lat. 17 ἀποκαλύψει, h h V corr ἀποκαλύψει M 18 <γὰρ> Dind.] enim lat. 18f τὸν ὑπ᾿ αὐτῶν παρεξευρημένον < lat. 19 μηδενὸς V | πώποτε < lat. 20 vor ἐγνωκότος + manifeste lat. 21 καὶ] et lat.; (entweder zu", + "candidate_score": 0.635567, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_58_60", + "bdc_text": "Rott , Représentation Diplomatique I 564. 565 ; Contemporaries II 460 f. jeczt lang gfangen gsin und noch um des evangeliums willan etc . Wittar so ist der von WattenwilHans Jakob von Wattenwyl. , [ schul]thes [ zuͦ ] Bern [ schul]thes [ zuͦ ] Bern am Rande nachgetragen ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_786", + "psc_text": "nach haer. 28, 1, 5 <ἐκ τοῦ ἄνω θεοῦ, τὸν δὲ Ἰησοῦν> 25 τὴν χεῖρα hinter τοὺς μαθητὰς V 26 ἀδελφαὶ] ἀδελφοὶ V τεῦθεν, ὡς ἔφην, τῆς πάσης κυβείας μεμεστωμένος ὁ Ἐβίων διὰ πολλῶν μορφῶν ὑποφαίνει ἑαυτόν, ὡς εἶναι τεράστιον κατὰ τὰ ἄνω μοι προδεδηλωμένα. 15. Χρῶνται δὲ καὶ ἄλλαις τισὶ βίβλοις, δῆθεν ταῖς Περιόδοις καλουμέναις Πέτρου ταῖ�� διὰ Κλήμεντος γραφείσαις, νοθεύσαντες μὲν τὰ ἐν αὐταῖς, ὀλίγα δὲ ἀληθινὰ ἐάσαντες, ὡς αὐτὸς Κλήμης αὐτοὺς κατὰ πάντα ἐλέγχει ἀφ’ ὧν ἔγραψεν ἐπιστολῶν ἐγκυκλίων τῶν ἐν ταῖς ὰγίαις ἐκκλησίαις ἀναγινωσκομένων, ὅτι ἄλλον ἔχει χαρακτῆρα ἡ αὐτοῦ πίστις καὶ ὁ λόγος παρὰ τὰ ὑπὸ τούτων εἰς ὄνομα αὐτοῦ ἐν ταῖς περιόδοις νενοθευμένα. αὐτὸς γὰρ παρθενίαν διδάσκει καὶ αὐτοὶ οὐ δέχονται· αὐτὸς ἐγκωμιάζει Ἠλίαν καὶ Δαυιδ καὶ Σαμψὼν καὶ πάντας προφήτας, οὓς οὐτοι βδελύττονται. ἐν ταῖς οὐν Περιόδοις τὸ πᾶν εἰς ἑαυτοὺς μετήνεγκαν, καταψευσάμενοι Πέτρου κατὰ πολλοὺς τρόπους, ὡς αὐτοῦ καθ’ ἡμέραν βαπτιζομένου ἁγνισμοῦ", + "candidate_score": 0.635109, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_64", + "bdc_text": "Dezember 1533 abgeschlossen war , s. HBBW III 271 , 19-22 mit Anm. 10 und unten S. 70 f, 6-14. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2411", + "psc_text": "13 ff u. haer. 29, 3, 2f; I 323, 9 ff; dazu Eusebius-Hieronymus Chronik S. 160 1 ff Helm —6 vgl. Panarion haer. 29, 3f; I 323, 14 ff u. Eusebius-Hieronymus Chronik S. 148, 12 ff Helm u. S. 152, 11 ff — 8 Gen. 49, 10 M U 1 * ergänze nach Z. 16f etwa < καὶ πάλιν μέρη φόρων διδόμενα > * | ἐπὶ] ἔτει Μ | vor ἐλάσσω + ἢ U 2 ὅτου] τοῦ Μ | ὑπὸ φόρον U |αὐτοῖς < U | γεγένηται + τελειότατα U 4 γεννηθέντος Χριστοῦ Μ 4 f ἐμβηθλεὲμ U 5 τε < Μ 5 f τῶν ἀπὸ Ἰούδα καὶ Ἀαρὼν] καὶ U 6 χριστῶν *] χρηστῶν Μ U 7 χρηστοῦ Μ < U | Σαλλίνας Μ Σααλίνας U 7—10 ἐφ᾿ οἷς—κύριος < U 10 vor ταῦτα + ἅτινα U 10 f ἐτελεῖτο U 11 ἐμβηθλεὲμ U | ἣ ἐγένετο < U", + "candidate_score": 0.635004, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_46_48", + "bdc_text": "und 18 . September 1553 . Zürich ZB , Ms F 62 , 368 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2427", + "psc_text": "τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8 ff wo? (einzige vergleichbare Stelle Sach. 7, 3) —18 ff vgl. Oben c. 16, 1 ff; S. 270, 14 ff u. c. 30, 10; S. 303, 4 M U 1 Ἰαννουαρίων Μ |πέμπτη ist nicht mit Kubistchek zu beanstanden; der Gesamtausdruck πέμπτη—ἐπιφώσκουσα bezeichnet ganz richtig die Mitternacht zwischen 5. u. 6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294,", + "candidate_score": 0.63471, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_47_49", + "bdc_text": "September 1553 . Zürich ZB , Ms F 62 , 368 ) . Morelet hatte in seinen beiden letzten Lebens jahren mit Bullinger mehrmals Briefe gewechselt , von denen diejenigen Bullingers verloren sind .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2622", + "psc_text": "sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz), so ist das πρὸς Ἀντωνῖνον entweder ein Versehen für πρὸς Ἀβειδὰν (vgl. die Titelform in der praep. ev. VI 9; Migne 21, 464 A Βαρδηςίανης . . . ὅς ἐν τοῖς πρὸς τοὺς ἑταίρους διαλόγοις τάδε πη μνημονεύεται φάναι) oder hat Eusebius die Schrnt über den Schicksalsglauben mit dem an Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher", + "candidate_score": 0.634421, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_48", + "bdc_text": "Zürich ZB , Ms F 62 , 368 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2973", + "psc_text": "σῶμα Μ 18 τοὺς τύπους] αὐτὸς τύπους Μ | τοὺς τὴν] εἰς τὴν u 20 <ὡς>* |φάσκοι Μ 21 εἴ τι<Μ 21f ὁ Παῦλος καὶ ὁ Πέτρος Μ 22 [ὅ] Μendelssohn | πάλιν Rufin φους μέχρτ τοῦ πρεσβυτέρου, κἂν οἱ χαρακτῆρες δοκῶσι πολλὴν ἔχειν παραλλαγήν, οὕτως νοητέον καὶ τὸ ἐπὶ τοῦ παρόντος εἶδος ταὐτὸν εἶναι τῷ μέλλοντι, πλείστης ὅσης ἐσομένης τῆς ἐπὶ κάλλιον μεταβολῆς. ἀναγκαῖον γὰρ τὴν ψυχὴν ἐν τόποις σωματικοῖς ὑπάρχουσαν κεχρῆσθαι σώμασι καταλλήλοις τοῖς τόποις. καὶ ὥσπερ ἐν θαλάσσῃ ζῆν ἡμᾶς ἐνύδρους γενομένους εἰ ἐχρῆν, πάντως ἂν ἡμᾶς ἔδει βράγχια ἔχειν καὶ τὴν ἄλλην ἰχθύων κατάστασιν, οὕτως μέλλοντας κληρονομεῖν βασιλείαν οὐρανῶν καὶ ἐν τόποις διαφέρουσιν ἔσεσθαι ἀναγκαῖον χρῆσθαι σώμασι πνευματικοῖς· οὐχὶ τοῦ εἴδους τοῦ προτέρου ἀφανιζομένου, κἂν ἐπὶ τὸ ἐνδοξότερον", + "candidate_score": 0.633797, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_55_57", + "bdc_text": "Bouvier , 203-209 ; Amerbach , Korr. VI 288 , Anm. 10 ; Gast , Tagebuch 231-233 , Anm. 21 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2917", + "psc_text": "συνηρίθμησε τοῖς ἄλλοις κτίσμασιν M U 5–S. 411, 2 Georg. mon. Chron. 456, 20—457, 6 de Boor 1 vor κατὰ + καὶ Μ 2 δὲ ] τε U | ἡ καὶ] εἰ καὶ Μ 3 τε < U 4 παρασκευάζει U | δεινοτέραν] δι᾿ U 5 † δεινὴν] lies wohl κακὴν * | ἐη αὐτοῦ Georg. 6 vor Ἄρειος + ὁ U | προφάσεις] ἀφορμὰς Georg. |ἑξῆς Μ 6 f ἀνόμοιοί τε + ἀνόσιοι Goerg. 7 οἱ < U οἱ λοιποὶ πάντες Georg. 8 δῆθεν < Georg. | περὶ τῶν ἀρχῶν *] κατὰ τὴν ἀρχὴν MU Georg. |λέγειν * |τῇ].ἔτι M 5 † ἐν τῇ γῇ] lies wohl ἐν τῶ ἅιδῃ *; gemeint sind die „drei Tage und drei Nächte“ von der Kreuzigung bis zur Auferstehung, vgl. die Berechnung in der Didaskalie V 14,9ff; S. 274,7ff Funk 7 ἢ < U 9 οὗτος ὡς ἀληθῶς U 11 γεγονὼς M 12 καὶ < M; lies καὶ ἐκλήθη <Ἰησοῦς εἰς τὸν γάμον· ἐκλήθη δὲ>?* |τῷ < M 13 ἐκβαχευομένων] ἀναστρεφομένων M | <διὰ> * 14 ἐπιδιορθώσεται U | <διὰ> 15 ἀποφράζη M φράξη U 16 † κυρίου] νόμου κυρίου U; lies wohl γάμου * 17 τῶ ἁγίω αὐτοῦ πνεύματι U 18 <τε> U * | εἰς2] καὶ U 19 διηγησόμεθα U 20 διέδραμα M 24 ὁ περὶ τούτων πεπλανημένος λόγος U ἐχόντων καὶ μηδ᾿ ὁποτέρου τῶν εὐαγγελιστῶν ἀντίθετα πρὸς τὸν ἕτερον ἔχοντος. 31. Ἐλεύσομαι δὲ πάλιν εἰς τὸ προκείμενον.", + "candidate_score": 0.633417, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_64", + "bdc_text": "Dezember 1533 abgeschlossen war , s. HBBW III 271 , 19-22 mit Anm. 10 und unten S. 70 f, 6-14. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2330", + "psc_text": "περὶ Πέτρον καὶ Ἰωάννην λοιπὸν συναγθέτων καὶ ἀκολουθούντων, ἐγένετο διδάσκων ἐν πάσῃ τῇ Γαλιλαίᾳ καὶ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ, καὶ λοιπὸν πλατυνομένου τοῦ κηρύγματος τὰ ἑξῆς τῶν θεοσημείων ἐπετέλει. ὥστε εἶναι ἐξ ἅπαντος τὴν ἀκολουθίαν ὧδε· 16. πρῶτον μὲν βαπτισθέντος αὐτοῦ κατ᾿ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, † ὡς ἔφημεν, πρὸ ἕξ εἰδῶν Νοεμβρίων — τουτέστιν πρὸ ἐξήκοντα ἡμερῶν πλήρης τῆς ἡμέρας τῶν Ἐπιφανείων, ἥ ἐστιν ἡμέρα τῆς αὐτοῦ κατὰ σάρκα γεννήσεως, ὡς ἔχει ἡ μαρτυρία τοῦ κατὰ Λουκᾶν εὐαγγελίου, ὅτι »ἦν Ἰησοῦς ἀρχόμενος εἶναι ὡς ἐτῶν τριά- 4 vgl. Luk. 5,11 — 14f der 8. November als Tauftag Christi ist nur hier bezeugt. Es entspricht diesem Ansatz, daß Epiph. (vgl. Z. 16) den 6. Januar nur noch als Geburtstag Christi kennt. (Daß er nicht selbst erst die Verlegung bewirkt hat, vgl. zu S. 271, 6). Die Zurückschiebung der Taufe auf den 8. Nov. galt wohl in erster Linie der Entlastung des 6.", + "candidate_score": 0.63319, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_46_48", + "bdc_text": "und 18 . September 1553 . Zürich ZB , Ms F 62 , 368 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3377", + "psc_text": "Gen. 18, 20f — 7f Jes. 59, 20 - 8 I Kor. 15, 52 — 9. 14 I Thess. 4, 17 — 16. 18 I Thess. 4, 15 — 23 Jes. 26, 19 — 24ff vgl. über das Apokryplion Ezechiel Fabricius cod. pseudepigr. V. T.2 I 1117ff Zahn, Forsch. z. Gesch. d. neutest. Kan. VI 310 f, auch Resch, Agrapha 2 S. 330f. 381f dazu Holl, das Apokryphon Ezechiel (Festschrift ür A. Schlatter 1922, S. 87 ff; dort auch die indischen, rabbinischen und anderen Parallelen zu unserem Stück) M U (bis Ζ. 22 ἀποδείξῃ; – S. 516, 12 εἴτε φαύλων ausgelassen) 6 ἡ τῆς πολλῆς σου] ἣτις σου πολλῆς Μ 10 <ἡμῶν πρεσβύτης καὶ> S. 510, 2f | Μεθόδιος εἶπε M 11 <ἐπ> οικοδομοῦντες * 15 <ἀνιστάμενον> 16 δὲ] δὴ M 17 f εὐπόριστον] ποριστὸν M 18 δυνατὸν] δυνάμενον Μ | μὴ < M 18f φθάνωμεν M 20 ζῶντας +", + "candidate_score": 0.632554, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_46_48", + "bdc_text": "und 18 . September 1553 . Zürich ZB , Ms F 62 , 368 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2103", + "psc_text": "haer. 61, 1. 5 haer. 63, 2. 1 u. Eusebius h. e. III 25, 6; S. 252, 17 Schwartz Filastrius haer. 88, 6; S. 48, 19 Marx Augustin de serm. dom. in monte I 20, 65; Migne 34, 1263 c. Adimant. 17; CSEL 25 S. 166, 4 ff c. Faust. Manich. XXII 79; CSEL 25 S. 681, 11 ff XXX 4; ebda S. 751 c. adversar. leg. et prophet. I 20, 39; Migne 42, 626 Innocentius I ep. ad Exsup.; Zahn Gesch. neatest. Kan. II 1, 245 Turibius von Astorga ep. ad Idac. et Cepon. 5; Migne 54, 694 C decret. Gelas. V 2; S. 49, 265 ff Dobschütz Photius cod. 114; dazu C. Schmidt, Die alten Petrusakten (TU N.F. IX 1) S. 26 ff u. Ficker Amphilochiana S. 35, 14 — 7 vgl. Irenaeus adv. haer. I 28, 1; I 220 Harvey ἀγαμίαν ἐκήρυξαν Hippolyt refut. VIII 20, 1;", + "candidate_score": 0.632392, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_48", + "bdc_text": "Zürich ZB , Ms F 62 , 368 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_127", + "psc_text": "vgl. Jes. 9, 6 — 6 vgl. Hebr. 2,11 — 9 ff vgl. Zahn, Gesch. d. neutest. Kanons II 1, 220f G. Mercati, studi e testi 5 (1901) S. 17ff 243ff V (bis Ζ. 12 Ἀριθμούς, dann wieder G U) Μ —S. 192, 9 Doctrina patr. c. 32 S. 237, 7 ff Diekamp (= do.); vgl. de mens, ac pond. c. 4, 1ff u. 23, 1ff S. 156, 13ff u. 178, 87 ff Lagarde Joh. Damasc. de fide orth. IV 17 ff; Migne 94, 1178 B ff. Doctr. patr. S. 293, 24 ff Diekamp 1 τῆς σκηνῆς τ���ς ἁγίας *] τῆς σκηνοπηγίας VM 2f κατασκευασθείση Μ 6 αὐτοῦ *] αὐτῶν aus αὐτὸν V corr αὐτῶν Μ | ἐγκεταλέγουσιν M 8 > * 9 οἱ < < M | τῆς2 < < M 11 ff anstatt 11 μὲν < do. 12 ἕκτην βίβλον u. so durchweg im Folgenden bis S. 192", + "candidate_score": 0.632253, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_26_28", + "bdc_text": "HBLS IV 424 . uff liechmisLichtmeß : 2 . Februar. mit einem gwaltigan herranLouis Daugerant de Boisrigaut schrieb am 3 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2439", + "psc_text": "S. 297, 2ff manches dunkel. Leidlich verständlich sind die mittler Glieder. τετρὰς ἐπιφώσκουσα δωδεκάτη νυκτερινὴ πρὸ δεκαπέντε καλανδῶν Ἀπριλλίων muß wohl heißen: die Nacht vom Dienstag auf den Mittwoch ist die Nachthälfte der δωδεκάτη des Mondes, der Tag ist = XV kal. Apr. Das stimmt zur gewohnten Rechnung des Epiph. Ebenso erledigen sich die nächsten Angaben: die πέμπτη, der Donnerstag, ist die Taghälfte der ιγݲ, die Nacht des Donnerstags gehört zur ιδݲ, der Tag ist = XIV kal. Apr. Vor ein Rätsel stellt jedoch der Anfang und der Schluß. Wenn Epiph. mit den Vor Worten beginnt: αυλλαμβάνεται δὲ τῇ αὐτῇ αὐτῇ τρίτῃ ὀψέ, ἥτις ἦν ἑνδεκάτη τῆς σελήνης νυκτερινὴ πρὸ δεκαὲξ καλανδῶν Ἀπριλλίων, so ist die hier gegebene Bestimmung des Mondalters mit der sonstigen Rechnung des Epiph. schlechthin unverträglich. Denn die Τρίτη ὀψέ d. h. die Nacht vom Dienstag auf den Mittwoch ist nicht die Nachthälfte von ιαݲ, sondern von", + "candidate_score": 0.632181, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_63_65", + "bdc_text": "vast wol eißeinig ( SI I 270 f). , und jeczt uff dem weg heimZur Reise der Berner Gesandtschaft an den französischen Hof , welche vor dem 23 . Dezember 1533 abgeschlossen war , s. HBBW III 271 , 19-22 mit Anm. 10 und unten S. 70 f, 6-14. . DerGemeint ist wohl der oben genannte Franzose , der in Ottenbach übernachtet hatte .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2359", + "psc_text": "ἀπὸ τεσςάρων εὐαγγελιστῶν τὴν πᾶσαν γνῶσιν κατά τε τὴν σάρκα καὶ κατὰ τὴν θεότητα ἀκριβῶς κατάσχωμεν. 20. Τελειωθέντων γὰρ πάντων τῶν κατὰ τὸ βάπτισμα καὶ κατὰ τὸν πειρασμόν, ἐλθόντος τοῦ Ἰησοῦ λοιπον καὶ ὀλίγων ἡμερῶν <χρόνον>, καθὼς πολλάκις εἶπον, διατρίψαντος ἔν τε τῇ Ναζαρὲτ καὶ ἐν τοῖς ὁρίοις αὐτῆς καὶ περὶ τὴν Καφαρναούμ, μετά <τε> τὸ συναντῆσαι τῷ Ἰωάννῃ ἐπὶ τοῦ Ἰορδάνου * καὶ τῇ ἐπαύριον τινὰς τῶν μαθητῶν συμπαρειληφότος, πρῶτον τοῦτο σημεῖον ἐν Κανᾷ πεποίηκε τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀπὸ Ἰωάννου, εἰκοστῇ δὲ τῆς ἀπὸ τοῦ πειρασμοῦ ἐπανόδου, καὶ <ἄρχεται> τοῦ κηρύγματος. οὔτε γὰρ πρὸ τοῦ πειρασμοῦ ἐν γάμῳ φάσκει τὸν Χριστὸν ἡκέναι οὔθ᾿ ὅλως τι τῶν 2 vgl. Clemens Al. bei Eusebius h. e. VI 14, 7; S. 550, 25 Schwartz τὸν μέντοι Ἰωάννην ἔσχατον, συνιδόντα ὅτι τὰ σωματικὰ ἐν τοῖς εὐαγγελίοις δεδήλωται, προτραπέντα ὑπὸ τῶν γνωρίμων, πνεύματι θεοφορηθέντα πνευματικὸν ποιῆσαι εὐαγγέλιον — 12ff vgl. S. 271, 4ff M", + "candidate_score": 0.632103, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_64", + "bdc_text": "Dezember 1533 abgeschlossen war , s. HBBW III 271 , 19-22 mit Anm. 10 und unten S. 70 f, 6-14. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2399", + "psc_text": "Ges. 1875 S. 99 ff Wellhausen, Skizzen und Vorarb. 3, 45 ff Dalman, Petra I 49 ff Cumont, Comptes rend. De l᾿acad. Des inscr. Et b. l. 1911. S. 292 ff R. Eisler, Philologus 1909 S. 18 ff u. Arch. f. Rel. W. 1912 S. 628 (doch ist zu betonen, daß Epiphanius — ob mit Recht oder Unrecht — hier nicht den 25. Dez., sondern den 6. Januar meint). — 7 ff vgl. Auch Panarion haer. 55, 1, 9 (Verhrung des Moses in Petra) — 10 f Χααμοῦ ist richtig Und nicht in Χααβοῦ zu ändern; B. Moritz (der Sinaikult in heidnischer Zeit Abh. Gött. Ges. 1916 s. 18) hat (??) als (allerdings männlichen!) Personennamen auf zahlreichen Inschriften nachgewiesen; zur Sache vgl. Joh. Damasc. De haeres. c. 101; Migne 94, 764 A/B oὗτοι μὲν οὗν (sc. οἱ Σαρακηνοὶ) εἰδωλολατρήσαντες καὶπροσκυνήσαντες τῷ ἑωσφόρῳ ἄστρῳ καὶ τῇ Ἀφροδίτῃ δὴ καὶ Χαβὰρ τῇ", + "candidate_score": 0.631715, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_26_28", + "bdc_text": "HBLS IV 424 . uff liechmisLichtmeß : 2 . Februar. mit einem gwaltigan herranLouis Daugerant de Boisrigaut schrieb am 3 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2230", + "psc_text": "Ostergrenze; es ist der julianische Tag des Eintritts der Sonne in den Widder, vgl. Ideler, Handbuch II 218 E. Schwartz, Ostertafeln S. 30 — 5 vgl. unten haer. 51, 23, 5 u. 26, 1; der dann für die Auferstehung sich ergebende 22. März ist der Tag der Frühlingstag. u. -nachtgleiche nach Anatolius (u. Ptolemäus), vgl. E. Schwartz, Ostertafeln. S. 15f — 7 23. März vgl. Consularia Constant. MG auct. antiqu. IX 220 Chron. pasch. p. 218 Lactantius div. inst. IV 10,8; I 304, 9 Brandt — 10ff vgl. Hippolyt refut. VIII 18, 2; S. 237,22ff Wendland οἳ μιᾷ ταύτῃ προσέχοντες ἐντολῇ οὐκ ἀφορῶσιν εἰς τὸ εἰρημένον ὑπὸ τοῦ ἀποστόλου, ὅτι διαμαρτύρομαι παντὶ περιτεμνομένῳ, ὅτι ὀφειλέτης ἐστὶ τοῦ πάντα τὸν νόμον ποιῆσαι — 11 vgl. Deut. 27, 14ff Μ U 3 δὲ1 u. 2 < M | εὕρομεν Μ 4 Ἄκτων] ἐκ τῶν U 11 πρόσταγμα] πρᾶγμα U 11f Δευτερονομίου(!) τουτέστιν", + "candidate_score": 0.631646, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_64", + "bdc_text": "Dezember 1533 abgeschlossen war , s. HBBW III 271 , 19-22 mit Anm. 10 und unten S. 70 f, 6-14. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2117", + "psc_text": "33, 928f Hieronymus ep. 41; weiteres bei Labriolle, les sources de l’histoire du Montanisme 1913 — 8 anders (c. 2,7; S. 222, 8 u.) hear. 51,33, 4 f; S. 307, 6 ff. Zur Verteidigung der an unserer Stelle vorliegenden Angabe vgl. Zahn Forsch. V 29 ff Harnack Lit.-Gesch. II 1, 363 ff; in Betracht kommt auch das leider nicht unzweideutige Zeugnis der ep. apost. c. 17; S. 58, 1 u. 59, 1 Schmidt (die Weissagung, daß Christus 120 (150) Jahre nach seiner Himmelfahrt wiederkommen werde, könnte einer der Anlässe für das Auftreten des Montanus gewesen sein) — 10 ff zur Zeitangabe für Marcion vgl. Clemens Al. strom. VII 106, 4 f; III 75, 13 ff Stählin 13 ff vgl. Hippolyt refut. VIII 19, 1 ff; S. 238, 4 ff Wendland ἕτεροι δὲ . . . Φρύγες τὸ γένος προληφθέντες ὑπὸ γυναίων ἠπάτηνται, Πρισκίλλης τινὸς καὶ Μαξιμίλλης καλουμένων, ἃς προφήτιδας νομίζουσιν,", + "candidate_score": 0.63161, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_62_64", + "bdc_text": "Mag nieman wussen , waß . Doch im groß eer anthan , und kung und eerer . vast wol eißeinig ( SI I 270 f). , und jeczt uff dem weg heimZur Reise der Berner Gesandtschaft an den französischen Hof , welche vor dem 23 . Dezember 1533 abgeschlossen war , s. HBBW III 271 , 19-22 mit Anm. 10 und unten S. 70 f, 6-14. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2319", + "psc_text": "μὲν παρ᾿ Ἰωάννου, ἔτι δὲ ἐν τῇ Γαλλιλαίᾳ παραμενόντων καὶ <κατὰ> καιροὺς τῷ Ἰωάννῃ σχολαζόντων. καὶ εὐθὺς μείναντος Ἀνδρέου ἐκείνην τὴν ἡμέραν (ὥρα ἦν ὡς δεκάτη), συμβέβνκεν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ ἀπαντῆσαι αὐτὸν τῷ ἰδίῳ ἀδελφῷ Σίμωνι καὶ εἰπεῖν τὰ προειρημένα, ὅτι εὑρήκαμεν Μεσσίαν, καὶ ἀγαγεῖν αὐτὸν πρὸς τὸν κύριον καὶ τὰ ἑξῆς, [καὶ] ὡς ἔχει ἡ ἀκολουθία, ὅτι εἶπεν αὐτῷ· σὺ κληθήσῃ Κηφᾶς. »καὶ τῇ ἐπαύριον ἠθέλησεν, φησίν, ἐξελθεῖν εἰς τὴν Γαλιλαίαν καὶ εὑρίσκει Φίλιππον καὶ λέγει αὐτῷ ὁ Ἰνσοῦς· ἀκολούθει μοι. ἦν δὲ Φίλιππος ἀπὸ Βηθσαϊδά, ἐκ τῆς πόλεως Ἀνδρέου καὶ Πέτρου«. καὶ ὁρᾷς ὅτι τοῦτο διανοηθῆναι ἡμῖν δίδωσιν ὅτι τῶν δύο τῶν ἀκολουθησάντων, μαθητευομένων μὲν τῷ ��ωάννῃ, μόνον ἑνὸς τὸ ὄνομα εἴρηκεν ὅτι Ἀνδρέας ἦν, τοῦ δὲ ἄλλου οὐκ εἴρηκεν· ὡς διανοεῖσθαι ἡμᾶς τοῦτον [εἶναι] οὗ τὸ ὄνομα οὐκ εἴρηκε, διὰ τὸ ὁμόχωρον διὰ τὸ σύσκηνον διὰ τὸ ὁμότεχνον διὰ τὸ ὁμοεργὲς ἢ τὸν Ἰωάννην εἶναι ἢ τὸν", + "candidate_score": 0.631011, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_26_28", + "bdc_text": "HBLS IV 424 . uff liechmisLichtmeß : 2 . Februar. mit einem gwaltigan herranLouis Daugerant de Boisrigaut schrieb am 3 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2228", + "psc_text": "oben angeführte Stelle aus Ps. Tertullian adv. omn. haer. 8 (eine Ergänzung ist auch dort überflüssing) 7 αὐχῶσι Μ 9f βούλονται + <οἱ μὲν>?* 10 τῆ τεσσαρεσκαιδεκάτη Μ 11 τὴν2] τῆ Μ ὀκτὼ καλανδῶν Ἀπριλλίων ἄγουσι. καὶ ἐν αὐτοῖς δὲ στάσις οὐχ ἡ τυχοῦσα, τῶν μὲν λεγόντων τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τῆς σελήνης, τῶν δὲ πρὸ ὀκτὼ καλανδῶν Ἀπριλλίων. ἔτι δὲ εὕραμεν ἀντίγραφα Ἄκτων Πιλάτου, ἐν οἷς σημαίνει πρὸ δεκαπέντε καλανδῶν Ἀπριλλίων τὸ πάθος γεγενῆσθαι· τἀληθῆ δέ, ὡς ἐκ πολλῆς ἀκριβείας ἔγνωμεν, ἐν τῇ πρὸ δεκατριῶν καλανδῶν Ἀπριλλίων τὸν σωτῆρα πεπονθέναι κατειλήφαμεν· τινὲς δὲ τῇ πρὸ δέκα καλανδῶν Ἀπριλλίων λέγουσιν. ἐξέπεσον δὲ καὶ οὗτοι τοῦ προκειμένου. δέδια δὲ καὶ περὶ τούτων ἐπὶ πλεῖστον μηκῦναι τὸ λόγον· πολλὰ γὰρ ἔχομεν λέγειν. 2. Πληρώσας γὰρ ὁ νομοθέτης τὸν πάντα νόμον | Μωυσῆς, ἐκ θεοῦ λαβὼν τὸ πρόσταγμα ἐν τῇ ἐσχάτῃ βίβλῳ τουτέστιν Δευτερονομίῳ D448 τίθησι πάσας τὶς κατέρας, ὀὐ μόνον περὶ Πάσχων ἀλλὰ καὶ", + "candidate_score": 0.630975, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_46_48", + "bdc_text": "und 18 . September 1553 . Zürich ZB , Ms F 62 , 368 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_896", + "psc_text": "V M —S. 3 7 8, 23 in lat. Übersetzung bei Corderius Catenain Lucamp.175 (=cat.) 1 τρίτῳ ül.] ἐνάτω V ἐννάτω M 2 προφητεύετο, ε obenhinein Veorr ἐπροφητεύετο M 3 βασιλεύσαντα + * 4 〈πέντε〉 ül. 9 < M 10 τῶ ῥήματι M | ἐπὶ < Μ | Ἀχαὰζ, α getilgt Vcorr | vor τοῦ Ἐζεκίου + τῆς 11 Ἀχ///ὰζ, α getilgt Vcorr 12 τῳ] τὸ M | ἡ < M | καὶ προφητεύουσα < 14 εἰσελεύσεται, εἰς getilgt Vcorr 22 κράβατον V 26 ψώχουσιν, ω aus υ Vcorr γὰρ διάφορα ὥριζεν ὁ νόμος, τὸ μὲν κατὰ ἑβδομάδα ἀνακυκλούμενον φύσει σάββατον, τὸ δὲ διὸ τὰς ὑποπιπτούσας τῆς κατὰ σελήνην νεομηνίας καὶ τὰς καθεξῆς ἑορτάς, οἷον ἠμέρας σκηνοπηγίας καὶ ἡμέρας Πάσχων, ὅτε τὸ πρόβατον θύουσι καὶ ἄζυμα λοιπὸν ἐσθίουσιν· ἔτι δὲ ὅτε τὴν μίαν νηστείαν νηστεύουσι τοῦ ἔτους, τὴν λεγομένην μεγάλην, καὶ τὴν ἄλλην, ἣν λέγουσι μικράν. ὅτε γὰρ ὑποπίπτουσιν αὑται", + "candidate_score": 0.630894, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_26_28", + "bdc_text": "HBLS IV 424 . uff liechmisLichtmeß : 2 . Februar. mit einem gwaltigan herranLouis Daugerant de Boisrigaut schrieb am 3 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2473", + "psc_text": "περιόδου χρόνου ἐνιαυτῶν δύο καὶ τριῶν ἑορτῶν τοῦ Πάσχα ἐσήμανεν, ἀλλὰ καὶ ὁ Λουκᾶς καὶ οἰ ἄλλοι. οὕτως γὰρ φάσκει ὁ νόμος »ἀριθμήσεις σεαυτῷ ἑπτὰ ἑβδομάδας ἀπ᾿ ἀρχῆς δράγματος τοῦ βαλεῖν δρέπανον ἐπ᾿ ἀμητῷ καὶ ποιήσεις ἑβδόμην ἑβδομάδα ἡμέραν ἁγία�� κυρίου«, σημαίνων περὶ Πεντηκοστῆς. μετὰ γὰρ τὸ θῦσαι τὸ Πάσχα εἴσω τριῶν ἡμερῶν τουτέστιν μετὰ τρεῖς ἡμέρας τοῦ προβάτου προσέταττε τὸ δράγμα εἰσφέρεσθαι, ἵνα σημάνῃ τὸ εὐλογημένον δράγμα ἐγειρόμενον ἐκ τῶν νεκρῶν μετὰ τρίτην ἡμέραν, τῆς γῆς αὐτὸ προφερούσης καὶ αὐτοῦ αὐτὸ πάλιν κομιζομένου ἀπ᾿ 4 vgl. Hebr. 1,1 — 5 Luk. 6,1; zu der Auseinandersetzung über σάββατον πρῶτον und δεύτρον vgl. haer. 30,32,4ff; I 377, 27ff — 9ff Ex. 12,5.6. 14. 15. 16 — 21 Deut. 16,9 Lev. 23,15f M U 1 ἀντίθετον U 2 ἐχόντων U 3 ὁ < Μ 4 μου *]μοι ΜU 6 τοῦ < U 7 κοσμοποιίαν Μ 8 [τοῦτο εἶναι πρῶτον] * 9 ὡρισάμενον", + "candidate_score": 0.630848, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_46_48", + "bdc_text": "und 18 . September 1553 . Zürich ZB , Ms F 62 , 368 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_46", + "psc_text": "ff — 14 Gen. 5, 5 — 15 Gen. 5, 6. 9. 12. 15 — ff vgl. liber Jub. 4, 15 u. 22 Littmann GY M 6 — iiaer. 34 ausgezogen im Crypto-Ferratensis Ba (= f ) ; noch kürzer u. zugleich freier sind die Auszüge bei Nicetas Choniates, Thesaurus orthod. fidei 16 —20 Chron. pasch. 23 B; S. 40 Dindorf 2 * <σῴζεσθαι> * 3 δήγματα G | διδάγματα + τὰ M 5 Ε; * ; die Überschriften der 4 ersten Ηäresen sind in den Handschriften Daß Epiphanius tatsächlich auch hier Zahlen beweisen die Spuren bei S. 173,22 (Apparat) 176, 18 177, 12 179,18 u. 20 8 vor τῇ ἕκτῃ + ἐν GUM < f | ἐτελειώθη f] ἐπλάσθη GUM | τοῦτο λεγόντων 11 <ἀλλ’> 12 γυνὴ hinter αὐτῷ αὐτῷ GUM 13 <διὰ> * 15 16 ὡς δὲ ἡ] ἡ δὲ Chron. pasch. 17 Ε;έχει *] ἔχει f <", + "candidate_score": 0.630587, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_47_49", + "bdc_text": "September 1553 . Zürich ZB , Ms F 62 , 368 ) . Morelet hatte in seinen beiden letzten Lebens jahren mit Bullinger mehrmals Briefe gewechselt , von denen diejenigen Bullingers verloren sind .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3348", + "psc_text": "Gen. 3, 19 — 5 Gen. 3, 21. 23 — ff vgl. Ancoiatus c. 62, ff; I 74, 15ff — 18 vgl. Exod. S, 17 — 19 Exod. 4, 3 — 20 Exod. 1, 6 — 25 vgl. zu Ζ. 11 M U (von Ζ. 5 Μ’ ἕτερα an) 4 * *] der Zusammenhang ist hier undeutlich; das folgende μεθ᾿ ἕτερα stammt wohl vom Abschreiber her, der einige Sätze übersprungen hat. Jedenfalls zur Begründung des μὴ παραδεδωκὼς θανάτῳ zunächst noch Gen. 3 6 εκ] ἀπὸ Μ 7 παρὰ σοὶ M | Ὠρίγενες * 25f ἔφην M 27 * <αἱρεῖσθαι>* δὲ μὴ θέλουσι", + "candidate_score": 0.629982, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_56_58", + "bdc_text": "Amerbach , Korr. VI 288 , Anm. 10 ; Gast , Tagebuch 231-233 , Anm. 21 ; Rott , Représentation Diplomatique I 564. 565 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2103", + "psc_text": "haer. 61, 1. 5 haer. 63, 2. 1 u. Eusebius h. e. III 25, 6; S. 252, 17 Schwartz Filastrius haer. 88, 6; S. 48, 19 Marx Augustin de serm. dom. in monte I 20, 65; Migne 34, 1263 c. Adimant. 17; CSEL 25 S. 166, 4 ff c. Faust. Manich. XXII 79; CSEL 25 S. 681, 11 ff XXX 4; ebda S. 751 c. adversar. leg. et prophet. I 20, 39; Migne 42, 626 Innocentius I ep. ad Exsup.; Zahn Gesch. neatest. Kan. II 1, 245 Turibius von Astorga ep. ad Idac. et Cepon. 5; Migne 54, 694 C decret. Gelas. V 2; S. 49, 265 ff Dobschütz Photius cod. 114; dazu C. Schmidt, Die alten Petrusakten (TU N.F. IX 1) S. 26 ff u. Ficker Amphilochiana S. 35, 14 — 7 vgl. Irenaeus adv. haer. I 28, 1; I 220 Harvey ἀγαμίαν ἐκήρυξαν Hippolyt refut. VIII 20, 1;", + "candidate_score": 0.629949, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_67_69", + "bdc_text": "8 tagen bym kung gsyn. Rit ernstlichschnell , eilig ( SI I 466 ) . in die pündtdas Bündnerland. . Vale . Ioannes tuus .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_781", + "psc_text": "88 (u. anderen Zeugen s. Resch, Agrapha2 S. 222f) — 17f Justin dial. c. 88 κατελθόντος τοῦ Ἰησοῦ ἐπ�� τῷ Ἰορδάνῃ καὶ πῦρα ἀνήφθη ἐν τῷ Ἰορδάνῃ Tatian nach Ephrem Synis praedic. Pauli nach Ps. Cypr. de rebapt. 17; ΙΙΙ 90, 24 Hartel cum baptizaretur, ignem super aquam esse visum cod. Sangerm. u. Verc. et cum baptizaretur, lumen magnum fulgebat (ingens circumfuUit Verc.) de aqua ita ut tinierent omiies qui ndvenerant V M 1 μοι] μου M 3 ὁ < M 5 ἡ2] ἦν V 6f τῆς ἀληθείας τὸν λόγον 9 vor βασιλέως + τοῦ M | <ἐπὶ ἀρχιερέως Καϊάφα> nach S. 351,15 9f <τις> <ὀνόματι> nach S. 351, 15f 16 εἶ ὁ υἱός μου Μ | | 2 αὐτῷ· σὺ τίς εἶ, κύριε; καὶ πάλιν φωνὴ ἐξ οὐρανοῦ πρὸς αὐτός· οὗτός ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐφ᾿ ὃν ηὐδόκησα. καὶ τότε, φησίν, ὁ Ἰωάννης προσπεσὼν αὐτῷ ἔλεγεν· δέομαί", + "candidate_score": 0.629726, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_46_48", + "bdc_text": "und 18 . September 1553 . Zürich ZB , Ms F 62 , 368 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2261", + "psc_text": "U 18 καὶ Ἰσαὰκ] Ἰσαὰκ δὲ U 19 τάττοι Μ 23 εὑρέθη U 26 γεννηθὲν < U | ἁγίου ἐστιν Μ 27 οὕτως U 28 τῶν < U ἵνα πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν ὑπὸ κυρίου διὰ τοῦ προφήτου λέγοντος· ἰδοὺ ἡ παρθένος ἐν γαστρὶ ἴξει, καὶ τὰ ἑξῆς. καὶ ἐγερθείς, φησίν, ἀπὸ τοῦ ὕπνου ἐποίησεν οὕτως ὁ Ἰωσὴφ καὶ παρέλαβε τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἐγίνωσκεν αὐτήν, ἔως οὗ ἔτεκε τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν πρωτότοκον, καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν. τοῦ δὲ Ἰησοῦ γεννηθέντος, φησίν, ἐν Βηθλεὲμ τῆς Ἰουδαίας ἐν ἡμέραις Ἡρῴδου τοῦ βασιλέως, ἰδοὺ μάγοι ἀπὸ ἀνατολῶν παρεγένοντο εἰς Ἱερουσαλὴμ λέγοντες, ποῦ ἐστιν ὁ τεχθεὶς βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων; εἴδομεν γὰρ τὸν ἀστέρα αὐτοῦ ἐν τῇ ἀνατολῇ καὶ ἤλθομεν προσκυνῆσαι αὐτῷ«. ποῦ οὖν ἡ πραγματεία τοῦ Ζαχαρίου, ποῦ τὰ τῷ Λουκᾷ πεπραγματευμένα; ποῦ ἡ ὀπτασία τοῦ ἀγγέλου; ποῦ ἡ προφητεία Ἰωάννου τοῦ βαπτιστοῦ; ποῦ ἡ τοῦ Ζαχαρίου ἐπιτίμησις, τοῦ μὴ", + "candidate_score": 0.62968, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_46_48", + "bdc_text": "und 18 . September 1553 . Zürich ZB , Ms F 62 , 368 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1681", + "psc_text": "die Angaben S. 123, 18ff. Tertullians (adv. Marc. V 2ff) stimmt mit der des Epiph. überein, nur daß Tertullian den Epheser- als Laodicenerbrief gibt u. den Philemon- hinter den Philipperbrief stellt V M 1 <μᾶλλον> * 2 περιέκκοψε, erstes κ durchgestrichen V corr 3 ει aus η, nach dem Wort Rasur von 2—3 Buchstaben V corr | δὲ 2 < Μ 6 περιτέμνων, ων auf Rasur V corr 8 ὑπ᾿] ἀπ᾿ V 12 Κολοσσαεῖς, ο aus α V corr Κολοσσαεῖς Μ 13 ἐννάτη Μ 14 Λαοδικείας V M 16 αὐτὸν, α u. v auf Rasur V corr σὺν *] ἐν V M 18 αὐτῷ Dind.] αὐτοῦ aus αὐτῶν Vcorr αὐτῶν Μ 19 ἐπιστολῶν Corn.] ἀποστόλων V M 21 οὖν] lies δὲ? * καὶ ὅτι ἀνάστασιν σαρκὸς ὁ ἀπόστολος κηρύττει καὶ δικαίους τοὺς προφήτας ὀνομάζει καὶ ἐν σῳζομένοις ὑπάρχοντας τοὺς περὶ Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακὼβ καὶ πάντα ὅσα ἐστὶ τῆς", + "candidate_score": 0.629568, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_64", + "bdc_text": "Dezember 1533 abgeschlossen war , s. HBBW III 271 , 19-22 mit Anm. 10 und unten S. 70 f, 6-14. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2387", + "psc_text": "— 15 Matth. 4, 12f — 21 die zwei Passah: Joh 2, 13ff u. 11, 55ff — 23ff Es ist beachtenswert, daß Epiph. in der Berechnung der Lehrtätigkeit Jesu (3 Passah = 2 ¼ Jahre) mit Africanus (vgl. Ed. Schwartz Abh. Gött. Ges. 1895 S. 28ff) gegen Eusebius (3 ½ Jahre dem. ev. VIII 2, 108; S. 387, 17ff Heikel) zusammengeht, während er mit Eusebius gegen Aficanus den Tod Christi ins 18. Jahr des Tiberius setzt, vgl. unten S. 292, 15 u. Eusebius-Hieronymus Christi S. 174, 14ff Helm M U (von κατηγοροῦσι Z. 20 an) 1 προβατικῆς am Rand nachgetragen M 9 [φασίν] * 13 <ἐγγὺς> * 21 αὐτοῦ τοῦ] τοῦ αὐτοῦ U | περὶ δύο πάσχων U 22 πεποιηκότα U | ἐν περιόδῳ — δύο < U 23 πάσχα ἑνὸς U | διηγοῦνται < U | οἴδασιν U 24f ὡς πανταχόθεν ἐδείξαμεν < U σωτὴρ ἄλλο Πάσχα, ὡς εἶναι", + "candidate_score": 0.629495, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_48_50", + "bdc_text": "Zürich ZB , Ms F 62 , 368 ) . Morelet hatte in seinen beiden letzten Lebens jahren mit Bullinger mehrmals Briefe gewechselt , von denen diejenigen Bullingers verloren sind . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3317", + "psc_text": "einem (verlorenen) Brief bestritten vgl. Hieronymus c. Ruf. II, 22 Migne 23, 446 B hahemns epistidam supradicti pontiflcis, in qua huic calumniae tuae, dum adhue esses in Oriente, respondet et apertissimum mendacium libera veritatis fronte confutat. Hieronymus bezweifelt aber auch die Zahl an sich, vgl. c. Ruf. II 22; Migne 23, 446 A quod vero ille non seripsit, quomodo iste legere potuit? numera indices lihrorum eius, qui in tertio volumine Eusehii, in quo seripsit vitam, Paynphili continentur : et non dico sex milia, sed tertiam partem non reperies ep. 82, 7, 2; S. 114, 11 Hilberg; beachte auch ep. 84, 2; S. 130, 24 Hilberg mille et eo amplius tractatus, qiios in ecclesia locutus est edidit) innumcrahiles praeterea commentarios. — Aufgenommen wurde die Zahl bei Cedrenus und Suidas II 1, 1279 Bernhardy; im Abendland ist sie seit Beda zumeist in 5000 entstellt. Zur Sache vgl. Redepenning, Niedners Zeitschr. f. bist.", + "candidate_score": 0.629393, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_63_65", + "bdc_text": "vast wol eißeinig ( SI I 270 f). , und jeczt uff dem weg heimZur Reise der Berner Gesandtschaft an den französischen Hof , welche vor dem 23 . Dezember 1533 abgeschlossen war , s. HBBW III 271 , 19-22 mit Anm. 10 und unten S. 70 f, 6-14. . DerGemeint ist wohl der oben genannte Franzose , der in Ottenbach übernachtet hatte .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2621", + "psc_text": "Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch Porphyrius de abstin. IV 17; 256, 11 Nauck und de styge (bei Stobäus ecl. phys. I 3, 56; 37, 25 Meinecke) über das Zusammentreffen des Bardesanes mit der indischen Gesandtschaft an Elagabal – 3 Ἀβειδάν] vgl. den Awida im Buch der Gesetze der Lander S. 1 ff Epiph meint daher sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz),", + "candidate_score": 0.629297, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_48_50", + "bdc_text": "Zürich ZB , Ms F 62 , 368 ) . Morelet hatte in seinen beiden letzten Lebens jahren mit Bullinger mehrmals Briefe gewechselt , von denen diejenigen Bullingers verloren sind . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2622", + "psc_text": "sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz), so ist das πρὸς Ἀντωνῖνον entweder ein Versehen für πρὸς Ἀβειδὰν (vgl. die Titelform in der praep. ev. VI 9; Migne 21, 464 A Βαρδηςίανης . . . ὅς ἐν τοῖς πρὸς τοὺς ἑταίρους διαλόγοις τάδε πη μνημονεύεται φάναι) oder hat Eusebius die Schrnt über den Schicksalsglauben mit dem an Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher", + "candidate_score": 0.628962, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_61", + "bdc_text": "Text wegen engem Einband teilweise nicht zugänglich. , bym küng selbs gsyn , lang mit im ghanlatverhandelt ( SI II 1402 ) . .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2935", + "psc_text": "γοῦν πεποίηκε σύνταξιν εἰς ἑκάστην γραφήν, καὶ ὅσα κτἑ. Georg. | 3 ἐστι + τῶν αὐτοῦ <συγγραμμάτων>? vgl. Z. 19 * 4* etwa <ἀδύνταον ἅπαντα εἰς μέσον φέρειν· ἀεὶ δὲ ἐξηγούμενος τὴν γραφὴν> * 5 ἃ αὐτῷ] οὕτως Μ | ἐν < Μ 6 τῶν < Georg. | τῶν προοιμίων][τῶν] παροιμιῶν? * 6f τῶν ἄλλων] ἀλόγων Georg. 7 παρ᾿ αὐτοῦ < U | χαριέστατα Μ 7f διηγήματα Georg. 8 εἰς δόγματα] περὶ πίστεως Georg. 8f καὶ περὶ — θεωρίας < Georg. 9 ἀτοπώτατα U ἀτοπώτερος Georg. | τῶν πρὸ — θεωρίας < Georg. 10 πλὴν—αἰσχρουργιῶν < Georg. 10f γὰρ αὐτὸς] δὲ αὐτῷ Georg. 11 αὐτὸς < U | ἀσκητῶν U 11f ὡς καὶ—διὸ καὶ] τοιοῦτον ὡς καὶ Georg. 12f ἀπὸ ὑπερβολῆς—πεπτωκέναι] δἰ ὑπερβολῆν ἀστίας τε καὶ σκληραγωγίας ἀνατραπῆναι Georg. 13 ἀσιτίας < Μ 14 <μετὰ> * 15 [καὶ] * 18 ἀλλὰ ὡς πολλάκις εἶπον *] ὡς πολλάκις εἶπον ἀλλὰ MU", + "candidate_score": 0.628707, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_28", + "bdc_text": "2 . Februar. mit einem gwaltigan herranLouis Daugerant de Boisrigaut schrieb am 3 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2620", + "psc_text": "ἀλλὰ τοῦ Οὐήρου). ὃς πολλὰ <πρὸς> Ἀβειδὰν τὸν ἀστρονόμον κατὰ εἱμαρμένης λέγων συνελογίσατο, καὶ ἄλλα δὲ κατὰ τὴν εὐσεβῆ πίστιν ἐμφέρεται αὐτοῦ συντάγματα. Ἀπολλωνίῳ δὲ τῷ τοῦ Ἀντωνίνου ἑταίρῳ ἀντῆρε, παραιτούμενος 1 f Ἀντωνῖνος ὁ Οὐῆρος ist nach stehendem Sprachgebrauch des Epiphanius (vgl. Ancoratus c. 60, 4; I 72, 1 de mens. ac pond. 18, 3; S. 171, 74 Lagarde) Mark Aurel. Da jedoch Mark Aurel zu den andern Angaben—Bardesanes hätte den Abgar überebt und dann noch bis in die Zeit des Antoninus hineingereicht— schlechterdings nicht paßt, so muß eine (vielleicht durch Eusebius IV 30, 1; 392, 14 Schwartz veranlaßte) Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch", + "candidate_score": 0.628581, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_62_64", + "bdc_text": "Mag nieman wussen , waß . Doch im groß eer anthan , und kung und eerer . vast wol eißeinig ( SI I 270 f). , und jeczt uff dem weg heimZur Reise der Berner Gesandtschaft an den französischen Hof , welche vor dem 23 . Dezember 1533 abgeschlossen war , s. HBBW III 271 , 19-22 mit Anm. 10 und unten S. 70 f, 6-14. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2337", + "psc_text": "zu: ἀπεντεῦθεν αἱ τεσσαράκυντα τοῦ πειρασμοῦ καὶ δύο ἑβδομάδες, μκρῶ πλεῖον αἰ ἐν ναζαρὲτ ἀπὸ τῶν ἡμερῶν τοῦ πειρασμοῦ καὶ πρώτη ἡμέρα πρὸς ἰωάννην καὶ Δευτέρα. καὶ πάλιν ἀπὸ Ἰωάννου πρώτη καὶ δευτέρα ὅτε ἠκολούθησαν αὐτῶ οἱ περὶ ἀνδρέαν. ἔπειτα Σίμων Πέτρος καὶ τῆ ἄλλη ἡμέρα, ὡς ἔφημεν καὶ ἔχει ἡ ἀκολουθία τοῦ εὐαγγελίου, φιλίππου κλῆσις καὶ τοῦ ναθαναήλ 7f Ναζαρὲθ M 10 <ὅτε> * 21 ὡς *] καὶ M | * etwa <περιέχουσα>* 22—S. 273, 15 verkürzt in U: καὶ λοιπὸν τῆ Τρίτη ἡμέρα γάμος ἐγένετο ἐν κανᾶ τῆς γαλιλαίας μετὰ τὰς δύο τὰς προειρημένας. ὅτερ πρῶτον σημεῖον καὶ πλήρωμα τριάκοντ�� ἐτῶν ἀπὸ γεννήσεως τῆς ἐνσάρκου αὐτοῦ παρουσίας. νετο ἐν Κανᾷ τῆς Γαλιλαίας, μετὰ τὰς δύο τὰς προειρημένας ἀπὸ Ἰωάννου ἡμέρας. προστιθεμένων τοίνυν τῶν εἴκοσι ἡμερῶν ταῖς τεσσαράκοντα τοῦ πειρασμοῦ δύο μῆνες τελοῦνται, οἵτινες τοῖς δέκα μησὶ συναπτόμενοι ἐνιαυτὸν τελοῦσιν, ὅ ἐστι πλήρωμα τριάκοντα ἐτῶν ἀπὸ τῆς γεννήσεως τοῦ", + "candidate_score": 0.628562, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_28", + "bdc_text": "2 . Februar. mit einem gwaltigan herranLouis Daugerant de Boisrigaut schrieb am 3 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2621", + "psc_text": "Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch Porphyrius de abstin. IV 17; 256, 11 Nauck und de styge (bei Stobäus ecl. phys. I 3, 56; 37, 25 Meinecke) über das Zusammentreffen des Bardesanes mit der indischen Gesandtschaft an Elagabal – 3 Ἀβειδάν] vgl. den Awida im Buch der Gesetze der Lander S. 1 ff Epiph meint daher sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz),", + "candidate_score": 0.628201, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_69_71", + "bdc_text": "Vale . Ioannes tuus . [ Adresse auf der Rückseite: ] An M. Heinrichen Bullinger , minen bruͦder , zuͦ Zurich.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2349", + "psc_text": "hinter μεινάντων *] hinter αὐτῶν MU 2 δευτέρᾳ + <τε>?* 3 [καὶ] * 2 οὔτε alle drei Mal M 4f ἀλλὰ τῶν—συνιέναι < U 6 λοιπὸν < U 7 Ναζαρὲθ Μ 8 σημείων + τοῦ τὴν ζηρὰν χεῖρα ἔχοντος καὶ τῆς πενθερᾶς Πέτρου τὴν ἴασιν U | ἀναγνῶναι U 9—12 τοῦ προφήτου—τὸν Ἰωάννην < U 9 ὅπου *] ὅθεν Μ 12 κατελθεῖν U 13 λοιπὸν κατῴκησεν < U | ὅτε + τότε U 14f ἐλθόντος—Γεννησαρὲθ < U 15 γενησαρὲθ Μ 16 τῶν εὐαγγελίων < U 16f πραγματείας] ἀληθείας U 18—22 τίοὖν— δύναμιν τῶν εὐαγγελίων < U 18 <τοπῖς> * 22 πῶς] γὰρ οὕτως U ὁ Ἰησοῦς εἰς Αἴγυπτον καὶ μετὰ τὴν φυγὴν ἐλθὼν κατέμεινεν εἰς Ναζαρέτ, εἶτα λαβὼν τὸ βάπτισμα ἀπῆλθεν εἰς τὴν ἔρημον καὶ μετὰ τοῦτα ἀνέκαμψε καὶ μετὰ τὸ ἀνακάμψαι ἤρξατο κηρύττειν. 18. τὸ δὲ εὐαγγέλιον τὸ εἰς ὄνομα Ἰωάννου, φαςί, ψεύδεται· μετὰ γὰρ τὸ εἰπεῖν ὅτι ὁ", + "candidate_score": 0.628189, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_63_65", + "bdc_text": "vast wol eißeinig ( SI I 270 f). , und jeczt uff dem weg heimZur Reise der Berner Gesandtschaft an den französischen Hof , welche vor dem 23 . Dezember 1533 abgeschlossen war , s. HBBW III 271 , 19-22 mit Anm. 10 und unten S. 70 f, 6-14. . DerGemeint ist wohl der oben genannte Franzose , der in Ottenbach übernachtet hatte .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2428", + "psc_text": "6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294, 4f | Τηβὴθ *) Τηβὶθ Μ τιβιὴθ U 7—17 ἔδει γὰρ—τάττουσιν < U 13 ἐπιτελοῦσι *) ἐπιτελοῦντες Μ 14 πεμπτέτην Μ |[τὴν] * 17 διῆλθεν * (sc. ὁ Ἰησοῦς), vgl. S. 294, 19] παρῆλθεν ΜU | οὖν < U | πλήρης (indecl.) *)] πλήρεις MU 18 λέγω]φημὶ U | * < τὴν τοῦ Σιλανοῦ καὶ Νερούα > *| < ἑν >δέκατον * 19 f τοῦ τριακοστοῦ ἔτους U 20 αὐτοὐ < U 21 τουτέστι vor κατὰ Αἰγυπτίους *] hinter δωδεκάτῃ ΜU Δίου ὀγδόῃ, κατὰ Σαλαμινίους τοὺς καὶ Κωνσταντιέας τρίτου Χοιὰκ ἕκτῃ, κατὰ Παφίους Ἀπογονικοῦ ἑκκαιδεκάτῃ, κατὰ Ἄραβας Ἀγγαθαλβαεὶθ δευτέρᾳ καὶ", + "candidate_score": 0.627969, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_28", + "bdc_text": "2 . Februar. mit einem gwaltigan herranLouis Daugerant de Boisrigaut schrieb am 3 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2467", + "psc_text": "ἃς ἐλθὼν ἔμεινεν, <λέγον> »τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ γάμος ἐγένετο ἐν Κανᾷ τῆς Γαλιλαίας«, ὅπερ σύμβολον ἦν τῆς ἐκκλησίας· ἐν γὰρ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ τῆς ἐν τῇ καρδίᾳ τῆς γῆς αὐτοῦ πραγματείας, ἧς † ἐν τῇ γῇ ἐποίησε μετὰ τὸ πάθος, ἀναστὰς γάμον συνῆπτε τῇ Κανᾷ· Κανᾶ γὰρ ἑρμηνός· ἡ κτησαμένη. τίς δέ ἐστιν ἡ κτησαμένη ἀλλ᾿ ἢ ἡ κληρονόμος περὶ ἧς ὁ ψαλμῳδὸς ἐν τῷ πέμπτῳ ψαλμῷ ἔλεγεν »ὑπὲρ τῆς κληρονομούσης« καὶ τὰ ἑξῆς; γάμος γὰρ ὡς ἀληθῶς οῠτος εὐλογημένος, ἀπὸ τοῦ τύπου ἐκείνου λαβὼν τὴν πρόφασιν. ἐκεῖ μὲν γὰρ γάμος ἦν αἰσθητὸς ἐν Κανᾷ τῆς Γαλιλαίας καὶ ὕδωρ ἀληθῶς οἶνος γεγονός· καὶ ἐκλήθη κατὰ δύο τρόπους, ἵνα τὸ ὑδαρὲς τῶν ἐν τῷ κόσμῳ ἐκβαχευομένων ἐπιστύψῃ <διὰ> τοῦ γάμου εἰς σωφροσύνην καὶ εἰς σεμνότητα, καὶ ἵνα τὸ λεῖπον ἐπιδιορθώσηται εἰ εὐφρασίαν <διὰ> τοῦ λυσιπόνου οἴνου καὶ τῆς χάριτος, ἵνα κατὰ πάντα τρόπον ἀποφράξῃ τὰ στόματα τῶν κατὰ τοῦ † κυρίου", + "candidate_score": 0.627751, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_47_49", + "bdc_text": "September 1553 . Zürich ZB , Ms F 62 , 368 ) . Morelet hatte in seinen beiden letzten Lebens jahren mit Bullinger mehrmals Briefe gewechselt , von denen diejenigen Bullingers verloren sind .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2387", + "psc_text": "— 15 Matth. 4, 12f — 21 die zwei Passah: Joh 2, 13ff u. 11, 55ff — 23ff Es ist beachtenswert, daß Epiph. in der Berechnung der Lehrtätigkeit Jesu (3 Passah = 2 ¼ Jahre) mit Africanus (vgl. Ed. Schwartz Abh. Gött. Ges. 1895 S. 28ff) gegen Eusebius (3 ½ Jahre dem. ev. VIII 2, 108; S. 387, 17ff Heikel) zusammengeht, während er mit Eusebius gegen Aficanus den Tod Christi ins 18. Jahr des Tiberius setzt, vgl. unten S. 292, 15 u. Eusebius-Hieronymus Christi S. 174, 14ff Helm M U (von κατηγοροῦσι Z. 20 an) 1 προβατικῆς am Rand nachgetragen M 9 [φασίν] * 13 <ἐγγὺς> * 21 αὐτοῦ τοῦ] τοῦ αὐτοῦ U | περὶ δύο πάσχων U 22 πεποιηκότα U | ἐν περιόδῳ — δύο < U 23 πάσχα ἑνὸς U | διηγοῦνται < U | οἴδασιν U 24f ὡς πανταχόθεν ἐδείξαμεν < U σωτὴρ ἄλλο Πάσχα, ὡς εἶναι", + "candidate_score": 0.62727, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_63_65", + "bdc_text": "vast wol eißeinig ( SI I 270 f). , und jeczt uff dem weg heimZur Reise der Berner Gesandtschaft an den französischen Hof , welche vor dem 23 . Dezember 1533 abgeschlossen war , s. HBBW III 271 , 19-22 mit Anm. 10 und unten S. 70 f, 6-14. . DerGemeint ist wohl der oben genannte Franzose , der in Ottenbach übernachtet hatte .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2333", + "psc_text": "φησιν] ὡς ἦν? * | ἀφέντες + τὰ πλοῖα M 6 αὐτῷ < U 7 u. 8 οὔτε U 8 vor εὐαγγελισταῖς + ἁγίοις U 13 ἐπιτελεῖ M | τὴν ἀκολουθίαν < U | ὤδε] οὕτως U 14 ἀθυρὶ M 15 † ὡς ἔφημεν] hinter Αἰγυπτίους gestellt U; lies wohl ὅ ἐστιν κατὰ Ῥωμαίους* | εἰδῶν] ἰνδῶν U 16 πλήρης] hier u. S. 271, 3 indeklinable wie z. B. Joh. 1,14 | Ἐπιφανίων MU 17 γεννήσεως κατὰ σάρκα U 18 zu εἶναι vgl. S. 261,30 κοντα, ὢν υἱὸς ὡς ἐνομίζετο τοῦ Ἰωσήφ«. ην γὰρ τῷ μὲν ὄντι εικοσι ἐννέα ἐτῶν καὶ μηνῶν δέκα, ὅτε ἐπὶ τὸ βάπτισμα ἧκε, τριάκοντα μὲν ἐτῶν, ἀλλ᾿ οὐ πλήρης· διὸ λέγει »ἀρχόμενος εἶναι ὡς ἐτῶν τριάκοντα« — λοιπὸν ἐξεβλήθη εἰς τὴν ἔρημον. ἀπ᾿ ἐντεῦθεν οὖν αἱ τεσσαράκοντα ἡμέραι τοῦ πειρασμοῦ ἀκολούθως φαίνονται καὶ αἱ δύο τοῦ πειρασμοῦ ἐπὶ τὴν Γαλιλαίαν, τουτέστιν εἰς τὴν Ναζαρὲτ καὶ", + "candidate_score": 0.626908, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_63_65", + "bdc_text": "vast wol eißeinig ( SI I 270 f). , und jeczt uff dem weg heimZur Reise der Berner Gesandtschaft an den französischen Hof , welche vor dem 23 . Dezember 1533 abgeschlossen war , s. HBBW III 271 , 19-22 mit Anm. 10 und unten S. 70 f, 6-14. . DerGemeint ist wohl der oben genannte Franzose , der in Ottenbach übernachtet hatte .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2072", + "psc_text": "ὑμέτερα c. 1; S. 2, 9, dazu Eusebius h. e. IV 16, 7; S. 358, 2ff Schwartz Τατιανός, ἀνὴρ τὸν πρῶτον αὐτοῦ βίον σοφιστεύσας ἐν τοῖς Ἐλλήνων μαθήμασιν καὶ δόξαν οὐ σμικρὰν ἐν αὐτοῖς ἀπενηνεγμένος — 3 vgl. Irenaeus adv. haer. I 28, 1; I 220 Harvey Ἰουστίνου ἀκροατὴς γεγονώς Hippolyt refut. VIII 16; S. 236, 6 Wendland γενόμενος μαθητὴς Ἰουστίνου τοῦ μάρτυρος Ps. Tertullian adv. omn. haer. 7 hic Iustini martyris discipulusfuit Theodoret haeret. fab. I 20 τατιανὸς δὲ ὁ Σύρος σοφιστὴς ἐγεγόνει τὸ πρῶτον, ἔπειτα δὲ καὶ τοῦ θεσπεσίου Ἰουστίνου τοῦ μέρτυρος ἐγένετο φοιτητής — 5 zu Σαμαρείτης vgl. Justin dial. c. 120 — 8f Rusticus, bestätigt durch die Märtyrerakten, vgl. dazu Zahn Forsch. VI 14A. — ἐπὶ Ἀδριανοῦ βασιλέως und τριάκοντα ἐτῶν ὑπάρχων ist beides unmöglich: Harnachk, altchr. Lit.-Gesch. II 1,283 möchte die 30 Jahre als Mibverständnis einer Quellenangabe über das christliche Lebensalter Justins, d. h. über", + "candidate_score": 0.626023, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_28", + "bdc_text": "2 . Februar. mit einem gwaltigan herranLouis Daugerant de Boisrigaut schrieb am 3 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2230", + "psc_text": "Ostergrenze; es ist der julianische Tag des Eintritts der Sonne in den Widder, vgl. Ideler, Handbuch II 218 E. Schwartz, Ostertafeln S. 30 — 5 vgl. unten haer. 51, 23, 5 u. 26, 1; der dann für die Auferstehung sich ergebende 22. März ist der Tag der Frühlingstag. u. -nachtgleiche nach Anatolius (u. Ptolemäus), vgl. E. Schwartz, Ostertafeln. S. 15f — 7 23. März vgl. Consularia Constant. MG auct. antiqu. IX 220 Chron. pasch. p. 218 Lactantius div. inst. IV 10,8; I 304, 9 Brandt — 10ff vgl. Hippolyt refut. VIII 18, 2; S. 237,22ff Wendland οἳ μιᾷ ταύτῃ προσέχοντες ἐντολῇ οὐκ ἀφορῶσιν εἰς τὸ εἰρημένον ὑπὸ τοῦ ἀποστόλου, ὅτι διαμαρτύρομαι παντὶ περιτεμνομένῳ, ὅτι ὀφειλέτης ἐστὶ τοῦ πάντα τὸν νόμον ποιῆσαι — 11 vgl. Deut. 27, 14ff Μ U 3 δὲ1 u. 2 < M | εὕρομεν Μ 4 Ἄκτων] ἐκ τῶν U 11 πρόσταγμα] πρᾶγμα U 11f Δευτερονομίου(!) τουτέστιν", + "candidate_score": 0.625893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_47_49", + "bdc_text": "September 1553 . Zürich ZB , Ms F 62 , 368 ) . Morelet hatte in seinen beiden letzten Lebens jahren mit Bullinger mehrmals Briefe gewechselt , von denen diejenigen Bullingers verloren sind .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2423", + "psc_text": "αὐτοῦ ἐν τῷ Ἰανουαρίῳ μηνὶ τουτέστιν 1 f vgl. Panarion haer. 31. 14, 3; I 406. 17 — 8 f vgl. Kol. 2, 14 — 11 wie S. 291, 2f das der Sexti, so ist hier wieder das Konsulat der beiden Gemini, Rufus (= Fufius) und Rubellio, in zwei zerlegt; auch darin stimmt Epiph. Mit Den beiden Nebenzeugen Cons. Const. Und Chron. Pasch. Zusammen, vgl. MG Auct. Antiqu. IX 220 Μ U 2 περὶ Οὐαλεντῖνον—ἄλλους < U | αἱ 2 < Μ 3 μυθώδους Μ | ἀναγραψαμένους Μ | τριάκοντα] τέσσαρας Μμ 3 f οὓς—ἔτεσιν] καὶ τὰ ἀπὸ τῶν τριάκοντα ἐτῶν τοῦ σωτῆρος παρ᾿ αὐτῶν ἀλληγορηθέντα U 4 δυνηθῶσι U 5 ἀναγράφειν] lies wohl παραστῆσαι * 6 ἐνσαρκώσεως (neben παρουσίας) U 8 < προσλαβὼν καὶ > * | παθεῖν + κατεδέξατο U 8 f τοῦ θανάτου τὸ U 9 γὰρ] δὲ U 10 αὐτοῦ, sc. Christi] Αὐγούστου Μ 11 vor", + "candidate_score": 0.625586, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_61", + "bdc_text": "Text wegen engem Einband teilweise nicht zugänglich. , bym küng selbs gsyn , lang mit im ghanlatverhandelt ( SI II 1402 ) . .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2941", + "psc_text": "οῦ δύναμαι ἀναγνῶναι, ἐσφράγισται γάρ. καὶ δοθήσεται τὸ βιβλίον τοῦτο εἰς χεῖρας ἀνθρώπου μὴ ἐπισταμένου γράμματα, καὶ ἐρεῖ αὐτῷ· ἀνάγωνθι τοῦτο. καὶ ἐρεῖ· οὐκ ἐπίσταμαι γράμματα«. ταῦτα γὰρ οὐ μόνον περὶ τῆς Ἀποκαλύψεως Ἰωάννου καὶ τοῦ Ἠσαΐου νομιστέον λέγεσθαι, ἀλλὰ καὶ περὶ πάσης θείας γραφῆς, ὁμολογομένως κἂν παρὰ τοῖς μετρίως ἐπαΐειν λόγων θείων δυναμένοις πεπληρωμένης αἰνιγμάτων καὶ παραβολῶν, σκοτεινῶν τε λόγων καὶ ἄλλων ποικίλων εἰδῶν ἀσαφείας, δυσλήπτων τῇ ἀνθρωπίνῃ φύσει. ὅπερ διδάξαι βουλόμενος καὶ ὀ σωτήρ φρσιν, ὠς τῆς κλειδὸς οὕσης παρὰ τοῖς γραμματεῦσι καὶ Φαριςαίοις οὐκ ἀγωνιζομένοις τὴν ὀδὸν εὑρεῖν τοῦ ἀνοῖξαι, τό »οὐαὶ ὑιμῖν τοῖς νομικοῖς, ὅτι ἤρατε τὴν κλεῖδα τῆς γνώσεως· αὐτοὶ οὐκ εἰσήλθετε, καὶ τοὺς εἰσερχομένους οὐκ ἀφίετε εἰσελθεῖν«. 7. Ταῦτα δὲ ἠμῖν ἐν προοιμίῶ λέλεκται, εἰς μέγιστον ἀγῶνα καὶ ὁμολογουμένως ὑπὲρ ἠμᾶς καὶ τὴν ἔξιν ἠμῶν ἀναγκαζομένοις ὑπὸ τῆς πολλῆς σου φιλομαθείας καὶ δυσωπουμένοις ὑπὸ τῆς χρηστότητός σου καὶ τῆς μετριότητος, ἱερὶ Ἀμβρόσιε, κατελθεῖν. καὶ", + "candidate_score": 0.625026, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_28", + "bdc_text": "2 . Februar. mit einem gwaltigan herranLouis Daugerant de Boisrigaut schrieb am 3 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2940", + "psc_text": "U | κτίσματος + αὐτὸ Μ 8 ἀρχὴ U 9 θείας Μ 11 κυρίου Μ 12 ἀπὸ *] ὑπὸ Μ U philoc. 14 γράφων U 16 θύραν hinter ἐνώπιον σον Philoc. 19 ὄπισθεν] ἔξωθεν Philoc. | ἄλλον M U 20 ἐν U 21 ἐδύνταο M 23 καὶ ἔκλαιον — βλέπειν αὐτό Μ 24 ἐκ Philoc. |ὁ2 Philoc. 25 vor Δαυίδ + τοῦ Μ γῖδας αὐτοῦς«. περὶ δὲ τοῦ ἐσφραγίσθαι μόνον ὁ Ἠσαΐας οὕτως »καὶ ἔσται ὑμῖν τὰ ῥήματα πάντα ταῦτα ὡς οἱ λόγοι τοῦ βιβλίου τούτου τοῦ ἐσφραγισμένου, ὅ ἐὰν δῶσιν αὐτὸ ἀνθρώπῳ ἐπισταμένῳ ργάμματα, λέγοντες· ἀνάγνωθε ταῦτα, καὶ ἐρεῖ· οῦ δύναμαι ἀναγνῶναι, ἐσφράγισται γάρ. καὶ δοθήσεται τὸ βιβλίον τοῦτο εἰς χεῖρας ἀνθρώπου μὴ ἐπισταμένου γράμματα, καὶ ἐρεῖ αὐτῷ· ἀνάγωνθι τοῦτο. καὶ ἐρεῖ· οὐκ ἐπίσταμαι γράμματα«. ταῦτα γὰρ οὐ μόνον περὶ τῆς Ἀποκαλύψεως Ἰωάννου καὶ τοῦ Ἠσαΐου νομιστέον λέγεσθαι, ἀλλὰ καὶ περὶ πάσης θείας γραφῆς, ὁμολογομένως κἂν παρὰ τοῖς μετρίως", + "candidate_score": 0.624366, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_63_65", + "bdc_text": "vast wol eißeinig ( SI I 270 f). , und jeczt uff dem weg heimZur Reise der Berner Gesandtschaft an den französischen Hof , welche vor dem 23 . Dezember 1533 abgeschlossen war , s. HBBW III 271 , 19-22 mit Anm. 10 und unten S. 70 f, 6-14. . DerGemeint ist wohl der oben genannte Franzose , der in Ottenbach übernachtet hatte .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2071", + "psc_text": "ἐπὶ τῆς Ῥωμαίων ἐπὶ Ῥουστικοῦ ἡγεμόνος καὶ Ἀδριανοῦ βασιλέως, ἐτῶν τριάκοντα ὑπάρχων ἐν καθεστώςῃ Ἡλικίᾳ. τούτῳ ὁ προειρημένος Τατιανὸς συνακμάσας τὰ πρῶτα καλῶς φερόμενος καὶ τῇ πίστει ἐρρωμένος ἐτύγχανεν, ὅσον ἦν σὺν τῷ ἁγίῳ Ἰουστίνῳ τῷ μάρτυρι. ὅτε δὲ ἐτελεύτα Ἰουστίνος ὁ ἅγιος, ὥσπερ τυφλὸς χειραγνγούμενος Stählin Eusebius—Hieronymus Chronik z. Jahr 172; S. 206, 13 Helm h. e. IV 29, 1ff; S. 390, 1ff Schwartz Theodoret haeret. fab. I 20 1f vgl. Tatian or. c. 42; S. 43, 10 Schwartz ταῦθ’ ὑμῖν, ἄνδρες Ἕλληνες, . . . Τατιανὸς συνέταξα . . . , παιδευθεὶς . . . πρῶτον μὲν τὰ ὑμέτερα c. 1; S. 2, 9, dazu Eusebius h. e. IV 16, 7; S. 358, 2ff Schwartz Τατιανός, ἀνὴρ τὸν πρῶτον αὐτοῦ βίον σοφιστεύσας ἐν τοῖς Ἐλλήνων μαθήμασιν καὶ δόξαν οὐ σμικρὰν ἐν αὐτοῖς ἀπενηνεγμένος — 3 vgl. Irenaeus adv. haer. I 28, 1; I 220 Harvey Ἰουστίνου ἀκροατὴς γεγονώς", + "candidate_score": 0.624109, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_28", + "bdc_text": "2 . Februar. mit einem gwaltigan herranLouis Daugerant de Boisrigaut schrieb am 3 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2440", + "psc_text": "αὐτῇ τρίτῃ ὀψέ, ἥτις ἦν ἑνδεκάτη τῆς σελήνης νυκτερινὴ πρὸ δεκαὲξ καλανδῶν Ἀπριλλίων, so ist die hier gegebene Bestimmung des Mondalters mit der sonstigen Rechnung des Epiph. schlechthin unverträglich. Denn die Τρίτη ὀψέ d. h. die Nacht vom Dienstag auf den Mittwoch ist nicht die Nachthälfte von ιαݲ, sondern von ιβݲ; während XVI kal. Apr. für den Dienstag allerdings zutrifft. Man kann nur so helfen, daß man den Satz ἥτις ἦν — καλανδῶν Ἀπριλλίων bloß auf τρίτῃ ( nicht auf τρίτῃ ὀψὲ) bezieht und νυκτερινὴ einklammert. Das shcint um so berechtigter.weil Epiph. doch fortfährt mit τετρὰς ἐπιφώσκουσα κ. τ. λ. Τετρὰς ἐπιφώσκουσα ist aber ja sachlich dasselbe, wie Τρίτη ὀψέ Hätte Epiph. also in dem mit ἥτις ἦν zu beginnen Satz eine Angabe über Dienstag Nacht machen wollen, so müßte er sich grundlos wiederholt und dazu noch widersprochen haben. Auch die letzten Worte S. 297,9 ἐπιφώσκουσα κυριακὴ πεωτεκαιδεκάτη νυκτερινή bedürfen", + "candidate_score": 0.623622, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_55_57", + "bdc_text": "Bouvier , 203-209 ; Amerbach , Korr. VI 288 , Anm. 10 ; Gast , Tagebuch 231-233 , Anm. 21 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2336", + "psc_text": "Ναθαναήλ. καὶ λοιπὸν τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ, λέγει, γάμος ἐγέ- 6 für diese 2 Wochen und 2 Tage (c.30, 4; S. 302, 3 heißt es ὡσεὶ ἑβδομάδας δύο καὶ ἡμέρας τρεῖς) gibt Epiph. nirgends einen Beleg; ein sicherer Beweis, daß er den Ansatz der Taufe auf den 8. November nicht selbst durch Rechnung gefunden, sondern aus der Überlieferung überkommen hat — 9 Joh. 1, 29 10 Joh. 1,35 — 15 Joh. 1,37.39.41 — 18 Joh. 1,43 — 22 vgl. Joh. 2, 1 M U 1 μὲν < M 4 λοιπὸν—ἔρημον < U | ἐξεβλήθη *] ἐλήφθη MU 4—22 in U gekürzt zu: ἀπεντεῦθεν αἱ τεσσαράκυντα τοῦ πειρασμοῦ καὶ δύο ἑβδομάδες, μκρῶ πλεῖον αἰ ἐν ναζαρὲτ ἀπὸ τῶν ἡμερῶν τοῦ πειρασμοῦ καὶ πρώτη ἡμέρα πρὸς ἰωάννην καὶ Δευτέρα. καὶ πάλιν ἀπὸ Ἰωάννου πρώτη καὶ δευτέρα ὅτε ἠκολούθησαν αὐτῶ οἱ περὶ ἀνδρέαν. ἔπειτα Σίμων Πέτρος καὶ τῆ ἄλλη ἡμέρα, ὡς ἔφημεν καὶ ἔχει", + "candidate_score": 0.622151, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_28", + "bdc_text": "2 . Februar. mit einem gwaltigan herranLouis Daugerant de Boisrigaut schrieb am 3 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_144", + "psc_text": "τῶν θηρῶν ἁρπαγήν, τοσαύτης θηριοβολίας καὶ λύμης κατὰ τὴν γῆν ἑκείνην ὑπαρχούσης. οἱ δὲ τὴν τοῦ θεοῦ νομοθεσίαν αὐτῷ ἐδείκνουν καὶ μετὰ συνέσεως αὐτῷ ἀπεκάλυπτον τῆς εὐλόγου γνώμης 7—S. 196, 15 z. T. örtlich wiederholt de duod. gemmis 92ff; CSEL 35 II S. 769, 27ff ünther (Anastasius Sin. quaestio 45; Migne 89, 596 D ff) — 11 ff vgl. II Kön. 17, 24 ff — 12 f vgl. auch die sog. Kirchengeschichte des RhetorlS; S. * 11, 27 Ahrens-Krüger (Zacharias öpft jedoch nicht aus Panarion, sondern aus de duod. gemm.) GU (bis Z. 3 ὄνομα; von da an V) M 7 — S. 196, 10 ürzt u. frei wiedergegeben bei Nicetas Chon. thes. orth. lib. I c. 23 1 ἐκέκλητο M 3 — 5 ἐλλιπῆ ἐποιήσαντο — τῆς ὑποθέσεως . . . τὴν ὑπόσχεσιν] ἐλλιπὲς ἐποίησαν τὸ τῆς ὑποθέσεως <καὶ> . . . τὴν ὑπόσχεσιν Dind. 6 οὖν Μ |", + "candidate_score": 0.622119, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_55_57", + "bdc_text": "Bouvier , 203-209 ; Amerbach , Korr. VI 288 , Anm. 10 ; Gast , Tagebuch 231-233 , Anm. 21 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_187", + "psc_text": "die Überschrift erst zwischen πράττουσι u. μόνοι Z. 6 5 Γορθηνοὶ U | τε < U | δὲ < U 6 Δωσίθεοι 9 πάσχα G 10 ἡμέραν μίαν *] ἡμέρας μιᾶς GUM 13 κατὰ Δοσιθέων ἀπὸ Σαμαρειτῶν τετάρτης (τετάρτη V), τῆς δὲ ἀκολουθίας ιݲγݲ η M) V G Μ κατὰ τετάρτη αἵρεσις ἀπὸ Σαμαρειτῶν, τρισκαιδεκάτη δὲ τῆ ἀκολουθία U 14 Δωσίθεοι VGM | πολλοὺς + τοὺς U 15 πολιτείαις M ἀπέχονται, ἀλλὰ καί τινες αὐτῶν ἐγκρατεύονται ἀπὸ γάμου μετὰ τὸ † βιῶσαι, ἄλλοι δὲ καὶ παρθενεύουσιν· ὡσαύτως τε περιτομὴν καὶ σάββατον καὶ τὸ μὴ θιγγάνειν τινὸς διὰ τὸ βδελύττεσθαι πάντα ἄνθρωπον ὁμοίως ἔχουσι. νηστείας δὲ τοὺς αὐτοὺς φυλάττειν καὶ ἐξασκεῖσθαι εἰσάγει ὁ λόγος. ἡ δὲ πρόφασις τοῦ τὸν δοσίθεον φρονῆσαι ταῦτα αὕτη· οὗτος συνεμίγη ἀπὸ Ἰουδαίων ὁρμώμενος εἰς τὰ τῶν Σαμαρειτῶν ἔθνη, ἐν παιδεύσει δὲ <τῇ> κατὰ τὸν προήκων δευτερώσεσί τε ταῖς παρ’ αὐτοῖς, θηρώμενος δὲ τὰ πρωτεῖα καὶ ἀποτυχὼν", + "candidate_score": 0.621891, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_48_50", + "bdc_text": "Zürich ZB , Ms F 62 , 368 ) . Morelet hatte in seinen beiden letzten Lebens jahren mit Bullinger mehrmals Briefe gewechselt , von denen diejenigen Bullingers verloren sind . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_693", + "psc_text": "61; II 65, 7 ötschau V M 3 αὐτοὺς M 4 ὀνόμασαν M 5 Ναζαρὲθ V 7 διαθήκῃ getilgt V corr 8 γραφία Μ Ι παρ’ Y 9 ὥστερ] καίπερ M Ι οὐδὲ] οὐδὲν M 10 οἱ < Μ 14 ἑβραϊκὴν . . . διάλεκτον aus ἑβραϊκῆ διαλέκτω Vcorr 15 γραφία M 16 στιχήρη V Ι παραλειπόμεναι VM 17 τὰ ἄλλα M 20 vor πεπιστευκέναι ein μὴ getilgt V στοῦ δὲ οὐκ οἶδ' εἰπεῖν, εἰ καὶ αὐτοὶ τῇ τῶν προειρημένων περὶ Κήρινθον καὶ Μήρινθον μοχθηρίᾳ ἀχθέντες ψιλὸν ἄνθρωπον νομίζουσιν ἤ καθὼς ἡ ἀλήθεια ἔχει διὰ πνεύματος ἀγίου γεγεννῆσθαι ἐκ Μαρίας διαβεβαιοῦνται. ἔστιν δὲ αὕτη ἡ αἱρεσις ἡ Ναζωραίων ἐν τῇ Βεροιαίων περὶ τὴν Κοίλην Συρίαν καὶ ἐν τῇ Δεκαπόλει περὶ τὰ τῆς Πέλλης μέρη καὶ ἐν τῇ Βασανίτιδι ἐν τῇ λεγομένῃ Κωκάβῃ, Χωχάβῃ δὲ Ἑβραϊστὶ λεγομένῃ. ἐκεῖθεν γὰρ ἡ ἀρχὴ γέγονε, μετὰ τὴν ἀπὸ τῶν Ἱεροσολύμων μετάστασιν πάντων τῶν μαθητῶν", + "candidate_score": 0.621683, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_55_57", + "bdc_text": "Bouvier , 203-209 ; Amerbach , Korr. VI 288 , Anm. 10 ; Gast , Tagebuch 231-233 , Anm. 21 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_610", + "psc_text": "καὶ ἔνθεν γέγονεν ἀρχὴ Γνωστικῶν τῶν καλουμένων. ἔχουσι δὲ εἰκόνας ἐνζωγράφους διὰ χρωμάτων, ἀλλὰ καὶ οἱ μὲν ἐκ χρυσοῦ καὶ ἀργύρου καὶ λοιπῆς ὕλης, 1 vgl. dement. Hom. ep. ad Jac. 3; S. 7, 1 Lagarde προσπεσὼν ἐδεόμην αὐτοῦ παραιτούμενος τὴν τῆς καθέδρας τιμήν τε καὶ ἐξουσίαν — 3 πρὸς δεκαδύο ἴτη ἕκαστον vgl. Eusebius h, e. ΙΙΙ 13 u. 15; S. 228, 14 u. 21 Schwartz — 4 ἐπὶ τῷ δωδεκάτω ἔτει Νέρωνος wohl entnommen aus Eusebius h. e. 11 26, 1; S. 178, 21 ἔτους δωδεκάτου τῆς Νέρωνος ἡγεμονίας — 5 — 8 vgl. Irenaeus adv. haer. III 3, 3 U Οf Harvey = Eusebius h. e. V 6, 1ff; S. 438, 7 ff Schwartz (dazu Einleitungsband S. 6f) — 8f ἄνω ἐν τῷ καταλόγῳ kann sich nur auf S. 308,7 beziehen — 10 — 14 vgl. die zu S. 308, —8 ührte Stelle aus Irenaeus; dazu deren", + "candidate_score": 0.621102, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_55_57", + "bdc_text": "Bouvier , 203-209 ; Amerbach , Korr. VI 288 , Anm. 10 ; Gast , Tagebuch 231-233 , Anm. 21 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_82", + "psc_text": "bist, comp. p. 43; vgl. de mens, ac pond. SO, 8; S. 207, 63ff Lagarde GU M 1 τῆς αὐτοῦ *] τῆς αὐτῆς M τῆς ἀρετῆς καὶ G οἱ τῆς αὐτῆς u. hinter τοὔνομα + ἔχοντες U | τὸ ὄνομα G 1 f Ἀβραμιαῖοι U 2 τοίνυν οἱ < U vor Ἀβραὰμ + τοῖ U | ἐκαλοῦντο < G Μ | τούτω ὑπῆρξαν G U 3 ὁ < | ἦν < G 4 vor πατρὸς + τοῦ U 5 ὑπὸ U 7 εὐδαίμονα + τὴν G λεγομένην] καλουμένην U 8 Ἐμμαδὲμ U | Μαδὲμ G | ὡς ἔφην hinter ὄνομα Ζ. 9 G 9 τοῦτο | * <τὴν ἔρημον> * | Φαρὲς U 11 τῶν1 < Μ 12 1 <δ G M 13 Ἀβραμιαῖοι TJ 14 Ἰσαάκιοι U 15 κειμένην χώραν καὶ *] κειμένης χώρας καὶ ἀνατολικῆς GUM 16 πόλιν] πάλιν GM | τὴν] * 16f τὴν Ῥοκὸμ καὶ Πέτρα", + "candidate_score": 0.620577, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_7", + "bdc_text": "seine Nichte , Katharina von Medici , mit Heinrich , dem Sohn des Königs von Frankreich , getraut .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2870", + "psc_text": "γὰρ ἐκεῖνος τῷ σώματι μὲν τῇ Θάμαρ συνήπτετο καὶ τὴν ἐπιθυμίαν ἐξετέλει, εἰς καταβολὴν δὲ σπέρματος κατὰ τὴν ὑπὸ θεοῦ δοθεῖσαν παιδοπούαν οὐκ ἐτελεσιούργει, ἀλλὰ ἑαυτὸν ἠδίκει, ᾧ τρόπῳ <αὐτὸς> τὸ πονηρὸν εἰργάζετο, οὕτω καὶ οὗτοι κέχρηνται μὲν ταῖς νομιζομέναις *, τελοῦντες ταύτην τὴν ἀθέμιτον ἐργαςίαν. πεφιλοτίμηται γὰρ παῤ αὐτοῖς οὐχ ἡ ἁγνεία, ἀλλ᾿ ὑποκριτικὴ μὲν ἁγνεία τῷ ὀνόματι καλουμένη, φιλοτίμησις δὲ ἕως τοῦ μὴ ἐγκυμονῆσαι τὴν ὑπὸ τοῦ δοκοῦντος * ἐφθαρμένην γυναῖκα, ἢ κατὰ τὸ μὴ παραστῆσαι τεκνογονίαν ἐν τῷ κόσμῳ ἢ ἵνα μὴ φωραθῶσιν ὑπὸ ἀνθρώπων, βουλόμενοι ἐν τιμῇ εἶναι διὰ τὴν νομιζομένην παῤ αὐτοῖς τῆς ἁγνείας ἄσκησιν· ὅμως τοῦτο αὐτῶν ἐστι τὸ ἔργον, ἕτεροι δὲ αὐτὸ τοῦτο φιλοτιμοῦνται τὸ μυσαρὸν ἐπιτελεῖν οὐχὶ διὰ γυναικῶν, ἀλλὰ καὶ ἑτέροις τρόποις, ἰδίαις χερςὶ μολυνόμενοι. καὶ ὡσαύτως μιμοῦνται τὸν προειρημένον υἱὸν τοῦ Ἰούδα, τὴν γῆν ταῖς ἀθεμίτοις αὐτῶν ἐργαςίαις καὶ μυσαραῖς σταγόσιν ἐπιμολύνοντες καὶ ποσὶν ἑαυτῶν τὰς ῥύσεις ἑαυτῶν ἀνατρίβοντες ἐν", + "candidate_score": 0.620499, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_61", + "bdc_text": "Text wegen engem Einband teilweise nicht zugänglich. , bym küng selbs gsyn , lang mit im ghanlatverhandelt ( SI II 1402 ) . .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3213", + "psc_text": "ἄν, θέμενος εἶναι τὴν ἐντολήν (δεδόσθω γὰρ πρῶτον τατα τὴν ὑμετέραν ὑπόθεσιν τὴν ἐντολὴν νόμον εἰρηκέναι). οὐ παρὰ τοῦτο καὶ ἀσωμάτως πρὸ τὴς ἐντολῆς τοὺς πρωτοπλάστους ὐπέθετο βεβιωκέναι, ἀλλὰ χωρὶς ἁμαρτάς. καὶ γὰρ ὀλίγος ὁ ἀπὸ τῆς κτίσεως αὐτῶν ἄγρι τῆς ἐντολῆς χρόνος, ἐν ᾧ διέζησαν χωρὶς ἁμαρτίας, οὐκ ἐκτὸς σώματος, ἀλλὰ μετὰ σώματος. εὐθέως γοῦν μετὰ τὴν ἐντολὴν ἐξεβλήθησαν βραχύτατον ἐννεάσαντες ἐν τῷ παραδείσῳ χρόνον. ἐὰν δέ τις λαβόμενος τῆς ῥήσεως τῆς »ὅτε γὰρ ἦμεν ἐν σαρκί, τὰ παθήματα τῶν ἁμαρτιῶν τὰ διὰ τοῦ νόμου« λεγούσης »ἐνηργεῖτο ἐν τοῖς 6 öm. 7, 9 — 23 öm. 7, 5 M U (bis Ζ. 21; das ück σώματος ἀλλὰ — S. 480, 9 ἡδονὰς ὁρμὴν durch Βλατταθσφαλλ verloren) S 1 ἥρκει — ἀποδείξαντα] da vorliegt aus der Schrift das Wort S Ι 003E; * nach S 2 ἐκ ψυχῆς — ὄντα] im Fleisch die Seele icar S 2 f κατάπαυσιν M", + "candidate_score": 0.619749, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_61", + "bdc_text": "Text wegen engem Einband teilweise nicht zugänglich. , bym küng selbs gsyn , lang mit im ghanlatverhandelt ( SI II 1402 ) . .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2780", + "psc_text": "Sin. | ἐνθένδε Anast. Sin. 6 θεραπεία] θέα Μ 7 * <τῶν δεύτερον μετανοούντων>* | <καὶ> 8 ἐξωκείλασα ΜU 10 τὰ <Μ |<περὶ> * 11 ἔπος * 13[ὡς]?* 14 κλυὸν χρύσεον U 15 γεγεννημένα Μ 16 δὲ * 20 στριφνότητος ΜU 21 ἀπανθρωπίαν + <τρέψαντες>? * συνῆψαν U 21f ὡς ἐὰν εἴ τις] ὡσεὶ ἥτις Μ 22 ἀπὸ 1 * ἔνσαρκος] ἐν σαρκὶ U 7 τουτὶ] τοῦτο M | διὰ < U 7f τότε τὸ γενόμενον U 11 διάκονοι] μαθηταὶ M | ἀρχιτρικλίνῳ + <εἰς οἶνον μεταβάλλεται> ?* 12f ὡσαύτως. αὐτοὶ <γὰρ> *] ὡς αὐτοὶ M ὡσαύτως U 13 Κιβυρ<ικ>ῆς * | ἡμέτεροι δὲ] καὶ ἡμέτεροι M 14 vor πολλοὶ + καὶ U 15 τοῦτο] ταῦτὸ?* | τοῦ2 < U οὕτως γὰρ εὑρίσκεται μετὰ τὴν δωδεκάτην Ἀθύρ, ἀπελθόντος καὶ πειρασθέντος τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ ἐλθόντος εἰς Ναζαρὲτ καὶ μείναντος ὡσεὶ ἑβδομάδας δύο καὶ ἡμέρας τρεῖς, κατελθεῖν ἐπὶ τὸν Ἰορδάνην πρὸς τὸν Ἰωάννην διατελέσαι τε πρώτην καὶ", + "candidate_score": 0.618327, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_28", + "bdc_text": "2 . Februar. mit einem gwaltigan herranLouis Daugerant de Boisrigaut schrieb am 3 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2299", + "psc_text": "τὴν] τὴν δὲ U 8 ὑπῆρχεν U 10 τὸν < M 11 ἦ U | τε2 < M 12 ὠνομασμένου] ὀνόματος μόνου U 14 <ἐστιν>* 15 ἐκπλήττον M 16 ἁγίου < M 16f λεῖα πᾶσα τε U 17 <φησί>* |ἦν + οὖν U 19 ὁ < M 20 φθάννει M | ἀπὸ πρώτης ist nicht zu beanstanden vgl. S. 281, 8 23 ποτε + <ὑπ᾿ αὐτοῦ> u. ἀπ᾿ statt des folgenden ὑπ᾿ ?* 24 τὸν] τοῦ M 25 φανερώτατον *] φανέρωσις MU 25f διὰ δὲ + καὶ U 27 πάλιν < M λόγῳ, ἑαυτοὺς πλανῶντες<καὶ τὸ ψεῦδος ἀγαπῶντες> ὑπὲρ τὴν ἀλήθειαν. ἔφασκον δὲ ὅτι ἱδοὺ ἰδοὺ τρίτον εὐαγγέλιον τὸ κατὰ Δουκᾶν.τοῦτο γὰρ ἐπετράπη τῷ Δουκᾷ, ὄντι καὶ αὐτῷ ἀπὸ τῶν ἐβδομήκοντα δύο τῶν διασκορπιδθέντων ἐπὶ τῷ τοῦ σωτῆρος λόγῳ, διὰ δὲ Παύλου τοῦ ἁγίου πάλιν ἐπανακάμψαντι πρὸς τὸν κύριονν ἐπιτραπένται τε αὐτοῦ κηρῦξαι τὸ εὐαγγέλιον. καὶ κηρύττει πρῶτον ἐν Δαλματίᾳ", + "candidate_score": 0.618288, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_55_57", + "bdc_text": "Bouvier , 203-209 ; Amerbach , Korr. VI 288 , Anm. 10 ; Gast , Tagebuch 231-233 , Anm. 21 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2422", + "psc_text": "χειρόγραφονλύςῃ. μετ᾿ ἐκείνην γὰρ τὴν ὑπατείαν τὴν ἐντῷ τριακοστω ἔτει αὐτοῦ σημαινομένην ἄλλη ὑπατεία γέγονεν, Λεγομένη τῶν δύο Γεμινῶν· εἶτα ἄλλη ὑπατεία Ῥούφου καὶ Ῥουβελλίωνος, Καὶ οὕτως ἐνεστώσης τῆς ὑπατείας τῆς μετὰ τὴν ὑπατείαν < Ρούφου καὶ > Ῥουβελλίωνος, ἥτις ὕστερον ἦλθεν Οὐιννικίου καλεῖσθαι Καὶ Λογγίνου Κασσίου, < ἐν τῷ τριακοστῷ τρίτῳ αὐτοῦ ἔτει ὅπερ ἦν > ὀκτωκαιδέκατον Τιβερίου Καίσαρος, πάσχει ὁ σωτὴρ [ἐν] τῇ πρὸ δεκατριῶν καλανδῶν Ἀπριλλίων. Καὶ ἐλήλεγκται τούτων ἁπάντων ἡ πλάνη, εὑρισκομένης σαφῶς τῆς κατὰ τὴν ἀλήθειαν διδασκαλίας, ὡς οὐ μόνον δύο χρόνων περίοδοι ἑορτῆς Πάσχων ἐν τοῖς εὐαγγελίοις ἐμφέρονται, ἀλλὰ καὶ τριῶν. 24. Γεννηθέντος γὰρ αὐτοῦ ἐν τῷ Ἰανουαρίῳ μηνὶ τουτέστιν 1 f vgl. Panarion haer. 31. 14, 3; I 406. 17 — 8 f vgl. Kol. 2, 14 — 11 wie S. 291, 2f das der Sexti, so ist hier wieder das Konsulat der beiden Gemini, Rufus (= Fufius) und Rubellio, in zwei zerlegt;", + "candidate_score": 0.618211, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_55_57", + "bdc_text": "Bouvier , 203-209 ; Amerbach , Korr. VI 288 , Anm. 10 ; Gast , Tagebuch 231-233 , Anm. 21 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2103", + "psc_text": "haer. 61, 1. 5 haer. 63, 2. 1 u. Eusebius h. e. III 25, 6; S. 252, 17 Schwartz Filastrius haer. 88, 6; S. 48, 19 Marx Augustin de serm. dom. in monte I 20, 65; Migne 34, 1263 c. Adimant. 17; CSEL 25 S. 166, 4 ff c. Faust. Manich. XXII 79; CSEL 25 S. 681, 11 ff XXX 4; ebda S. 751 c. adversar. leg. et prophet. I 20, 39; Migne 42, 626 Innocentius I ep. ad Exsup.; Zahn Gesch. neatest. Kan. II 1, 245 Turibius von Astorga ep. ad Idac. et Cepon. 5; Migne 54, 694 C decret. Gelas. V 2; S. 49, 265 ff Dobschütz Photius cod. 114; dazu C. Schmidt, Die alten Petrusakten (TU N.F. IX 1) S. 26 ff u. Ficker Amphilochiana S. 35, 14 — 7 vgl. Irenaeus adv. haer. I 28, 1; I 220 Harvey ἀγαμίαν ἐκήρυξαν Hippolyt refut. VIII 20, 1;", + "candidate_score": 0.617853, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_69_71", + "bdc_text": "Vale . Ioannes tuus . [ Adresse auf der Rückseite: ] An M. Heinrichen Bullinger , minen bruͦder , zuͦ Zurich.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2162", + "psc_text": "9 τοῦ < Μ 10 * etwa <καὶ ἐφοβήθη, ὡς> * | ἄλλοι] ἀλλότριοι Μ 11 ὁ < Μ 12 τοῦ < Μ | γὰρ < U | <φησι> * 14 ἰδεῖν hinter ἀληθείᾳ U 15 vor σώφρονι + ἐν U 17 θελήσωσι Μ | <ὅτι> * οἱ ἰδόντες τοὺς δύο τοὺς ἐν ἐσθήσεσι λευκαῖς οὐκ ἐν παραπληθίᾳ ὁρῶσιν, ἀλλὰ ἤκουον ἐρρωμένῃ τῇ διανοίᾳ ὅτι »ἄνδρες Γαλιλαῖοι, τί ἑστήκατε εἰς τὸν οὐρανὸν ἀτενίζοντες; οὗτος ὁ Ἰησοῦς ὁ ἀφ᾿ ὑμῶν εἰς τὸν οὐρανὸν ἀναληφθεὶς οὕτως ἐλεύσεται« καὶ τὰ ἑξῆς. εἶτα δὲ καὶ Πέτρος, ὡς ἔφην, ὁρῶν καὶ ἀκούων καὶ ἀποκρινόμενος καὶ λέγων »μηδαμῶς, κύριε«, εὐσταθῶν ἦν τῇ διανοίᾳ. Ἄγαβος γὰρ προφητεύων ἔλεγεν καὶ μετὰ σχήματος θαυμαστοῦ αἰνιττόμενος, λαβὼν τὴν ζώνην τοῦ Παύλου καὶ δήσας τοῖς ἰδίοις ποσὶν φησίν »οὗτος οὗ ἐστιν ἡ ζώνη αὕτη, δήσουσιν αὐτὸν καὶ ἀποίσουσιν εἰς Ἱερουσαλήμ«. ἀλλὰ καὶ πάλιν ἐν Ἀντιοχείᾳ κατῆλθον προφῆται καὶ κατήγγελλον λιμὸν ἔσεσθαι", + "candidate_score": 0.617589, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_48_50", + "bdc_text": "Zürich ZB , Ms F 62 , 368 ) . Morelet hatte in seinen beiden letzten Lebens jahren mit Bullinger mehrmals Briefe gewechselt , von denen diejenigen Bullingers verloren sind . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3348", + "psc_text": "Gen. 3, 19 — 5 Gen. 3, 21. 23 — ff vgl. Ancoiatus c. 62, ff; I 74, 15ff — 18 vgl. Exod. S, 17 — 19 Exod. 4, 3 — 20 Exod. 1, 6 — 25 vgl. zu Ζ. 11 M U (von Ζ. 5 Μ’ ἕτερα an) 4 * *] der Zusammenhang ist hier undeutlich; das folgende μεθ᾿ ἕτερα stammt wohl vom Abschreiber her, der einige Sätze übersprungen hat. Jedenfalls zur Begründung des μὴ παραδεδωκὼς θανάτῳ zunächst noch Gen. 3 6 εκ] ἀπὸ Μ 7 παρὰ σοὶ M | Ὠρίγενες * 25f ἔφην M 27 * <αἱρεῖσθαι>* δὲ μὴ θέλουσι", + "candidate_score": 0.617355, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_23_25", + "bdc_text": "Th [eodor ] von Liebenau , Hans Junker von Rapperswyl , in : Anzeiger für Schweizerische Geschichte , NF VI /4-5 , 1890 , S. 78-81 ; Z X 404 , Anm. 2 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_46", + "psc_text": "ff — 14 Gen. 5, 5 — 15 Gen. 5, 6. 9. 12. 15 — ff vgl. liber Jub. 4, 15 u. 22 Littmann GY M 6 — iiaer. 34 ausgezogen im Crypto-Ferratensis Ba (= f ) ; noch kürzer u. zugleich freier sind die Auszüge bei Nicetas Choniates, Thesaurus orthod. fidei 16 —20 Chron. pasch. 23 B; S. 40 Dindorf 2 * <σῴζεσθαι> * 3 δήγματα G | διδάγματα + τὰ M 5 Ε; * ; die Überschriften der 4 ersten Ηäresen sind in den Handschriften Daß Epiphanius tatsächlich auch hier Zahlen beweisen die Spuren bei S. 173,22 (Apparat) 176, 18 177, 12 179,18 u. 20 8 vor τῇ ἕκτῃ + ἐν GUM < f | ἐτελειώθη f] ἐπλάσθη GUM | τοῦτο λεγόντων 11 <ἀλλ’> 12 γυνὴ hinter αὐτῷ αὐτῷ GUM 13 <διὰ> * 15 16 ὡς δὲ ἡ] ἡ δὲ Chron. pasch. 17 Ε;έχει *] ἔχει f <", + "candidate_score": 0.61733, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_23_25", + "bdc_text": "Th [eodor ] von Liebenau , Hans Junker von Rapperswyl , in : Anzeiger für Schweizerische Geschichte , NF VI /4-5 , 1890 , S. 78-81 ; Z X 404 , Anm. 2 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_731", + "psc_text": "δέ τις ἐξ αὐτῶν Ἰώσηπος, οὐχ ὁ συγγραφεὺ�� καὶ ἱστοριογράφος καὶ παλαιὸς ἐκεῖνος, ἀλλ’ ὁ ἀπὸ Τιβεριάδος ὁ ἐν χρόνοις τοῦ P128 μακαρίτου Κωνσταντίνου τοῦ βασιλέως τοῦ γέροντος >, ὃς καὶ παρ’ αὐτοῦ τοῦ βασιλέως ἀξιώματος κομήτων ἔτυχε καὶ ἐξουσίαν εἴληφεν ἐν αὐτῇ τῇ Τιβεριάδι ἐκκλησίαν Χριστῷ ἱδρῦσαι καὶ ἐν Διοκαισαρείᾳ καὶ ἐν Καπερναοὺμ καὶ ἐν ταῖς ἄλλαις, ὃς καὶ πολλὰ πέπονθεν ὑπ᾿ αὐτῶν τῶν Ἰουδαίων πρὶν ἢ τῷ βασιλεῖ ἐμφανισθῆναι. οὗτος γὰρ ὁ Ἰώσηπος τῶν παρ᾿ αὐτοῖς ἀξιωματικῶν ἀνδρῶν ἐναρίθμιος ἠν. εἰσὶ δὲ οὗτοι <οἱ> μετὰ τὸν πατριάρχην, καλούμενοι. προσεδρεύουσι δὲ τῷ πατριάρχῃ καὶ σὺν αὐτῷ πολλάκις καὶ ἐν νυκτὶ καὶ ἐν ἡμέρᾳ συνεχῶς διάγουσι, διὰ τὸ συμβουλεύειν καὶ ἀναφέρειν αὐτῷ τὰ κατὰ τὸν νόμον. ὁ δὲ πατριάρχης κατ᾿ ἐκεῖνο καιροῦ Ἐλλὴλ τοὔνομα ἦν νομίζω γὰρ ὅτι οὕτως τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰώσηπος ἔλεγεν, εἰ μὴ ἀπὸ τοῦ χρόνου σφάλλομαι), ἐκ γένους δὲ τοῦ 1 vgl. zu haer. 29, 9,", + "candidate_score": 0.617233, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_22_24", + "bdc_text": "- Lit. : Th [eodor ] von Liebenau , Hans Junker von Rapperswyl , in : Anzeiger für Schweizerische Geschichte , NF VI /4-5 , 1890 , S. 78-81 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_731", + "psc_text": "δέ τις ἐξ αὐτῶν Ἰώσηπος, οὐχ ὁ συγγραφεὺς καὶ ἱστοριογράφος καὶ παλαιὸς ἐκεῖνος, ἀλλ’ ὁ ἀπὸ Τιβεριάδος ὁ ἐν χρόνοις τοῦ P128 μακαρίτου Κωνσταντίνου τοῦ βασιλέως τοῦ γέροντος >, ὃς καὶ παρ’ αὐτοῦ τοῦ βασιλέως ἀξιώματος κομήτων ἔτυχε καὶ ἐξουσίαν εἴληφεν ἐν αὐτῇ τῇ Τιβεριάδι ἐκκλησίαν Χριστῷ ἱδρῦσαι καὶ ἐν Διοκαισαρείᾳ καὶ ἐν Καπερναοὺμ καὶ ἐν ταῖς ἄλλαις, ὃς καὶ πολλὰ πέπονθεν ὑπ᾿ αὐτῶν τῶν Ἰουδαίων πρὶν ἢ τῷ βασιλεῖ ἐμφανισθῆναι. οὗτος γὰρ ὁ Ἰώσηπος τῶν παρ᾿ αὐτοῖς ἀξιωματικῶν ἀνδρῶν ἐναρίθμιος ἠν. εἰσὶ δὲ οὗτοι <οἱ> μετὰ τὸν πατριάρχην, καλούμενοι. προσεδρεύουσι δὲ τῷ πατριάρχῃ καὶ σὺν αὐτῷ πολλάκις καὶ ἐν νυκτὶ καὶ ἐν ἡμέρᾳ συνεχῶς διάγουσι, διὰ τὸ συμβουλεύειν καὶ ἀναφέρειν αὐτῷ τὰ κατὰ τὸν νόμον. ὁ δὲ πατριάρχης κατ᾿ ἐκεῖνο καιροῦ Ἐλλὴλ τοὔνομα ἦν νομίζω γὰρ ὅτι οὕτως τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰώσηπος ἔλεγεν, εἰ μὴ ἀπὸ τοῦ χρόνου σφάλλομαι), ἐκ γένους δὲ τοῦ 1 vgl. zu haer. 29, 9,", + "candidate_score": 0.617169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_28", + "bdc_text": "2 . Februar. mit einem gwaltigan herranLouis Daugerant de Boisrigaut schrieb am 3 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_187", + "psc_text": "die Überschrift erst zwischen πράττουσι u. μόνοι Z. 6 5 Γορθηνοὶ U | τε < U | δὲ < U 6 Δωσίθεοι 9 πάσχα G 10 ἡμέραν μίαν *] ἡμέρας μιᾶς GUM 13 κατὰ Δοσιθέων ἀπὸ Σαμαρειτῶν τετάρτης (τετάρτη V), τῆς δὲ ἀκολουθίας ιݲγݲ η M) V G Μ κατὰ τετάρτη αἵρεσις ἀπὸ Σαμαρειτῶν, τρισκαιδεκάτη δὲ τῆ ἀκολουθία U 14 Δωσίθεοι VGM | πολλοὺς + τοὺς U 15 πολιτείαις M ἀπέχονται, ἀλλὰ καί τινες αὐτῶν ἐγκρατεύονται ἀπὸ γάμου μετὰ τὸ † βιῶσαι, ἄλλοι δὲ καὶ παρθενεύουσιν· ὡσαύτως τε περιτομὴν καὶ σάββατον καὶ τὸ μὴ θιγγάνειν τινὸς διὰ τὸ βδελύττεσθαι πάντα ἄνθ��ωπον ὁμοίως ἔχουσι. νηστείας δὲ τοὺς αὐτοὺς φυλάττειν καὶ ἐξασκεῖσθαι εἰσάγει ὁ λόγος. ἡ δὲ πρόφασις τοῦ τὸν δοσίθεον φρονῆσαι ταῦτα αὕτη· οὗτος συνεμίγη ἀπὸ Ἰουδαίων ὁρμώμενος εἰς τὰ τῶν Σαμαρειτῶν ἔθνη, ἐν παιδεύσει δὲ <τῇ> κατὰ τὸν προήκων δευτερώσεσί τε ταῖς παρ’ αὐτοῖς, θηρώμενος δὲ τὰ πρωτεῖα καὶ ἀποτυχὼν", + "candidate_score": 0.616489, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_34", + "bdc_text": "So hat er mir gseit , des kungs schwesterMargareta d'Angoulême , Königin von Navarra .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2518", + "psc_text": "καὶ Ναβατίτιδι, ὡς καὶ ἤδη μοι πολλάκις περὶ τούτων δεδήλωται. οὗτοι γὰρ αὐχοῦσι τὸν Ἠλξαῖον αὐτῶν εἶναι διδάσκαλον, ἔτι δὲ καὶ εἰς δεῦρο τοῦ γένους αὐτοῦ ὑπαρχούσας δύο γυναῖκας, προσκυνουμένας ὡς θεὰς δῆθεν διὰ τὸ εἶναι αὐτὰς ἐκ σπέρματος εὐλογημένου. κέχρηνται δὲ τῇ βίβλῳ ταύτῃ καὶ Ὀσσαῖοι καὶ Ἐβιωναῖοι καὶ Ναζωραῖοι, ὡς καὶ ἤδη πολλάκις εἶπον. φύσει δὲ οὗτοι οἱ Σαμψαῖοι ἐξ αὐτῆς ὁρμῶνται, οὔτε Χριστιανοὶ ὑπάρχοντες οὔτε Ἰουδαῖοι οὔτε Ἕλληνες, ἀλλὰ μέσον ὁπλῶς ὑπάρχοντες οὐδέν εἰσι. φασὶ δὲ καὶ ἄλλο βιβίον ἔχειν Ἰεξαὶ λεγόμενον ἀδελφοῦ τοῦ Ἠλξαΐ. θεὸν δὲ ἕνα λέγουσι καὶ δὴθεν αὐτὸν σέβουσι βαπτισμοῖς τισι χρώμενοι· πρόσκεινται δὲ Ἰουδαίοις οὐκ ἐν ἅπασιν. ἀπέχονται δὲ καὶ ἐμψύχων τινὲς ἐξ αὐτῶν. ὑπεραποθνῄσκουσι δὲ τῶν ἐκ γένους τοῦ Ἠλξαΐ. καὶ ἐν μὲν τῷ χρόνῳ τούτῳ ἠκηκόειν ὅτι τέθνηκεν ἡ μία γυνὴ ἡ Μαρθοῦς καλουμένη, ἔμεινε δὲ καὶ ἔτι νῦν Μαρθάνα, εἰ μὴ καὶ αὐτὴ τέθνηκεν. εἴποτε δὲ ἔξοδον εἶχον αἱ", + "candidate_score": 0.616153, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_68_70", + "bdc_text": "in die pündtdas Bündnerland. . Vale . Ioannes tuus . [ Adresse auf der Rückseite:", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_846", + "psc_text": "vgl. Matth. 16, 18 V Μ 1 αὐτὸς am Rande nachgetragen Vcorr < Μ 4 ὁ κύριος am Rande Vcorr < M 5 ποιεῖτε V 7 αὐτὸς + ὁ M 10 ἔργον < M ἔχων] παρέχων M 14 τὰ oben hineingeflickt Vcorr | ἑπομένων M 15 γενόμενος aus γεγονὼς Vcorr 17 <ὁ> * | ἐπὶ τῷ U] ἐπὶ τὸ V ἐπὶ τῶν 18 γὰρ oben hineingeflickt Vcorr 24f κατισχύσαι Μ 25 ἐπ’ αὐτῆς V 27 παρατάσεως Μ 28f κατορύξῃ ἡμᾶς getilgt, ür am Rande ἀπολ(όμεθα V ἀσέβειαν«. καὶ μηδεὶς θαυμαζέτω ἐπὶ τῷ ἀκοῦσαι Ἐβίωνα Ἰωάννῃ συντετυχηκέναι. πολυχρόνιος γὰρ καταμείνας τῷ βίῳ ὁ μακάριος Ἰωάννης διήρκεσεν ἄχρι τῆς τοῦ Τραϊανοῦ βασιλείας. πάντες δὲ οἱ ἀπόστολοι ὅτι ἀπαλλοτριοῦσι τὴν τοῦ Ἐβίωνος πίστιν καὶ ἀλλοτρίν Ö282 ἡγήσαντο τοῦ αὐτῶν κηρύγματὸς τοῦ χαρακτῆρος, παντί τῳ δῆλον. 25. Περὶ δὲ τοῦ ἁγίου Παύλου ὡς βλασφημοῦντες αὐτὸν λέγουσι πόσα ἔχω λέγειν; πρῶτον μὲν γὰρ λέγουσιν αὐτὸν", + "candidate_score": 0.616066, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_18", + "bdc_text": "Dies hatte et welche Kompetenzstreitigkeiten auf der Tagsatzung zur Folge .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1214", + "psc_text": "ἐν τῷ νόμῳ, δηλοῖ καὶ τοῦτο ὁ σωτήρ. »ὁ γὰρ δέός« φησίν »εἶπεν, τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου, ἵνα εὖ σοι γένηται. ὑμεῖς δέ, φησίν, εἰρήκατε, τοῖς πρεσβυτέροις λέγων· δῶρον τῷ θεῷ ὃ ἐὰν ὠφεληθῇς ἐξ ἐμοῦ, καὶ ἠκυρώσατε τὸν νόμον τοῦ δεοῦ, διὰ τὴν πσράδοσιν ὑμῶν τῶι πρεσβυτέρων. τοῦτο Τε Ἠσαΐας ἐξεφώνησεν εἰπών· ὁ λαὸς οὖτος τοῖς χείλεσί με τιμᾷ, ἡ δὲ καρδία αὐτῶν πόρρω ἀπέχει ἀΠ’ ἐμοῦ. μάτη δὲ σέβονταί με, διδάσκοντες διδασκαλίας, ἐντάλματα ἀνθρώπων«. σαφῶς οὖν ἐκ τοὐτων εἰς τρία διιρούμενος ὁ σύμπας ἐκεῖνος δείκνυται νόμος· Μωσέως τε γὰρ αὐτοῦ καὶ τῶν πρεσβυτέρων καὶ αὐτοῦ τοῦ δεοῦ εὕρομεν νομοθεσίαν ἐν αὐτῷ. αὕτη μὲν οὖν ἡ διαίρεσις τοῦ σύμπαντος ἐκείνου νόμου ὦδε ἡμῖν διαιρεθεῖσα τὸ ἐν αὐτῷ ἀληθὲς ἀναπέφαγκεν. 5. Πάλιν δὲ δὴ τὸ ἔν μέρος, ὁ αὐτοῦ τοῦ δεοῦ νόμος, διαιρεῖται εἰς τρία τινά· εἴς τε τὴν καθαρὰν νομοθσίαν τὴν ἀσύμπλοκον τῷ κακῷ, ὅς", + "candidate_score": 0.615891, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_28", + "bdc_text": "2 . Februar. mit einem gwaltigan herranLouis Daugerant de Boisrigaut schrieb am 3 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2473", + "psc_text": "περιόδου χρόνου ἐνιαυτῶν δύο καὶ τριῶν ἑορτῶν τοῦ Πάσχα ἐσήμανεν, ἀλλὰ καὶ ὁ Λουκᾶς καὶ οἰ ἄλλοι. οὕτως γὰρ φάσκει ὁ νόμος »ἀριθμήσεις σεαυτῷ ἑπτὰ ἑβδομάδας ἀπ᾿ ἀρχῆς δράγματος τοῦ βαλεῖν δρέπανον ἐπ᾿ ἀμητῷ καὶ ποιήσεις ἑβδόμην ἑβδομάδα ἡμέραν ἁγίαν κυρίου«, σημαίνων περὶ Πεντηκοστῆς. μετὰ γὰρ τὸ θῦσαι τὸ Πάσχα εἴσω τριῶν ἡμερῶν τουτέστιν μετὰ τρεῖς ἡμέρας τοῦ προβάτου προσέταττε τὸ δράγμα εἰσφέρεσθαι, ἵνα σημάνῃ τὸ εὐλογημένον δράγμα ἐγειρόμενον ἐκ τῶν νεκρῶν μετὰ τρίτην ἡμέραν, τῆς γῆς αὐτὸ προφερούσης καὶ αὐτοῦ αὐτὸ πάλιν κομιζομένου ἀπ᾿ 4 vgl. Hebr. 1,1 — 5 Luk. 6,1; zu der Auseinandersetzung über σάββατον πρῶτον und δεύτρον vgl. haer. 30,32,4ff; I 377, 27ff — 9ff Ex. 12,5.6. 14. 15. 16 — 21 Deut. 16,9 Lev. 23,15f M U 1 ἀντίθετον U 2 ἐχόντων U 3 ὁ < Μ 4 μου *]μοι ΜU 6 τοῦ < U 7 κοσμοποιίαν Μ 8 [τοῦτο εἶναι πρῶτον] * 9 ὡρισάμενον", + "candidate_score": 0.615447, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_18", + "bdc_text": "Dies hatte et welche Kompetenzstreitigkeiten auf der Tagsatzung zur Folge .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1253", + "psc_text": "οὐκοῦν καὶ κατὰ τοῦ σωτῆρος ἐξοπλίζῃ συκοφαντῶν πάλιν ῥήματα καὶ εἴποις ἂν τοῦτον μὴ εἶναι ἀγαθόν καίτοι γε ἐκ πατρὸς ἀγαθοῦ γεγεννημένον καὶ ἀγαθὸν ὄντα), ἀλλὰ δίκαιον καὶ οὐθ᾿] ἕτερον παρὰ τὸν πατέρα. δύνασαι ἄρα καὶ αὐτὸν ἀπαλλοτριοῦν τῆς τοῦ πατρὸς οὐσίας, ὠ οὺτος, ὁ προελθὼν ἡμῖν πάλιν διαιρέτης καὶ γεωμέτρης τῶν νόμων, τριχῶς τὰ πάντα διαιρῶν. καὶ τῷ μὲν εἰπεῖν ὅτι εἰς τύπους συμβολικῶς τινα ἐν τῷ νόμῳ γέγραπται, ὀλίγα παρήψω τῆς ἀληθείας, ἴνα διὰ τῶν ὀλίγων δυνηθῇς καὶ εἰς τὰ ἄλλα ἀπατῆσαι. καὶ γὰρ τῷ ὄντι »ἐκείνοις τυπικῶς συνέβαινεν, ἐγράφη δὲ ἡμῖν εἰς νουθεσίαν, εἰς οὕς τὰ τέλη τῶν αἰώνων κατήντησεν«, > φησιν ὁ ἁγιώτατος ἀπόστολος, περί τε περιτομῆς λέγων καὶ σαββάτου καὶ τῶν ἄλλων. εἴθε δὲ τὰ πάντα ἠλήθευες καὶ οὐκέτι τρίτον μέσον θεὸν τὸν μὴ ὄντα ἔφερες ὴμῖν, μᾶλλον δὲ σαυτῷ καὶ τοῖς ὑπὸ σοῦ ήπατημένοις. 12. Νομίζω δὲ καὶ ἐν τῷ παρόντι ἱκανῶς πρὸς τάς", + "candidate_score": 0.614297, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_18", + "bdc_text": "Dies hatte et welche Kompetenzstreitigkeiten auf der Tagsatzung zur Folge .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1229", + "psc_text": ">? * + <τὸ> ül. | ποτέ ἐστιν nachgetragen Vcorr | ο aus ω Vcorr 20 > * 25 φύσεως] δυνάμεως, aber am Rande ür φύσεως Vcorr 26 δὲ] δὴ Hilgenfeld 27 γε *] τε VM γάρ ἐστιν ἀγέννητος ὁ πατήρ, ἐξ οὖ τὰ πάντα, ἱδίως τῶν πάντων ἠρτη- μένων απ᾿ αὐτοῦ), μείζων δὲ καὶ κυριώτερος τοῦ ἀντικειμένου γενήσεται καὶ ἑτέρας οὐσίας τε καὶ φύσεως πεφυκὼς παρὰ τὴν ἑκατέρων τούτων οὐσίαν. τοῦ μὲν γὰρ ἀντικειμένου ἐστὶν ἡ οὐσία φθορά τε καὶ σκότος ὑλικὸς γὰρ οὖτος καὶ πολυσχικής), τοῦ δὲ πατρὸς τῶν ὅλων τοῦ ἀγεννήτου ἡ οἠσία ἐστὶν ἀφθαρσία τε καὶ φῶς αὐτοόν, ἁπλοῦν τε καὶ μονοειδές· ἡ δὲ τούτου οὐσία διττὴν μέν τινα δύναμιν προήγαγεν, αὐτὸς δὲ τοῦ κρείττονός ἐστιν εἰκών. μηδέ σε τανῦν τοῦτο θορυβείτω, δέλουσαν μαθεῖν πῶς ἀπὸ μιᾶς ἀρχῆς τῶν ὅλων, <ἁπλῆς> οὔσης τε καὶ μένης ἡμῖν καὶ πεπιστευμένης, τῆς ἀγεννήτου καὶ αφθάρτου καὶ ἀγαθῆς, συνέστησαν καὶ", + "candidate_score": 0.614205, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_28", + "bdc_text": "2 . Februar. mit einem gwaltigan herranLouis Daugerant de Boisrigaut schrieb am 3 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2622", + "psc_text": "sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz), so ist das πρὸς Ἀντωνῖνον entweder ein Versehen für πρὸς Ἀβειδὰν (vgl. die Titelform in der praep. ev. VI 9; Migne 21, 464 A Βαρδηςίανης . . . ὅς ἐν τοῖς πρὸς τοὺς ἑταίρους διαλόγοις τάδε πη μνημονεύεται φάναι) oder hat Eusebius die Schrnt über den Schicksalsglauben mit dem an Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher", + "candidate_score": 0.613609, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_18", + "bdc_text": "Dies hatte et welche Kompetenzstreitigkeiten auf der Tagsatzung zur Folge .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1608", + "psc_text": "ἁρπαγῆς καὶ πλεονεξίας νομοθετήσας; θεὸν γὰρ αὐτὸν τῶν Ἰουδαίων καὶ αὐτοὶ λέγουσι· τοῖς Ἰουδαίοις δὲ τὸν νόμον ἔδωκεν, ἐν ᾠ πάντα ταῦτα ἀπηγόρευσεν ὡν εὑρετὴν αὐτὸν λέγουσιν εἶναι. πῶς δὲ πατὴρ τοῦ Σατανᾶ κληθείη ὁ κατ᾿ αὐτοῦ τὰ τοσαῦτα ὑποδείξας; καὶ εἰ ἀλλότριός ἐστι τοῦ ἄνω παρ᾿ αὐτοῖς λεγομένου θεοῦ καὶ οὐκ αὐτός ἐστιν ὁ θεὸς ὁ παντοκράτωρ, ὁ βασιλεὺς καὶ κύριος ἡμῶν, ὁ ἐν νόμῳ καὶ ἐν προφήταις καὶ ἐν εὐαγγελίοις καὶ ἀποστόλοις > αὐτὸς θεὸς κύριος, πατὴρ δὲ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, πῶς αὐτὸς σαφῶς ἡμᾶς διδάσκει ὁ κύριος ἐν 11f vgl. haer. 26, 8, 1; I 284, 12 f u. haer. 39, 5, 1; II 75, 10 — 13f zu Μαρσιανὸς Tgl. den Marsajies in Unbek. altgnost. Werk c. 7; S. 341,36 Schmidt (dazu C. Schmidt, Gnostische Schriften in kopt. Sprache. Leipzig 1892. S. 602) — 20 Tgl. haer. 28, 2, 1ff; I 314, 14ff V", + "candidate_score": 0.613329, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_48_50", + "bdc_text": "Zürich ZB , Ms F 62 , 368 ) . Morelet hatte in seinen beiden letzten Lebens jahren mit Bullinger mehrmals Briefe gewechselt , von denen diejenigen Bullingers verloren sind . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2575", + "psc_text": "Ἐλεαζάρου υἱόν, ὁμολογουμένως παρατείνατα τὴν ζωὴν ἕως πολλῶν κριτῶν, ὡς ἐν τοῖς Κριταῖς ἀνέγνωμεν, αὐτὸν εἶναι Ἠλίαν καὶ τὸ ἀθάνατον ἐν τοῖς Ἀριθμοῖ α᾿αὐτῷ διὰ τῆς ὀνομαζομένης εἰρήνης ἐπηλγέλθαι, vgl. die rabbinischen Stellen bei Ginzberg, Die Haggada bei den Kirchenvätern S. 76ff – 6 zu Ἰωδὲ vgl. II Κön. 11, 4 – 7ff vgl. I Chron. 6, 3ff – 14 gemeint ist I Chron. 6, 3ff M U 1 ἢ αἱ] τε καὶ U | vor μὴ + καὶ Μ | διὰ] κατὰ U 3 γὰρ + <που>? * 4 εὕρομεν U 5 καὶ * 6 * etwa <με ἔχειν, οὐ γὰρ ἔχω ἀκριβῶς λέγειν,> * 7 φιλαδελφινῆς Μ φιλαδελφικῆς U 8 εἶναι Μ 10 περὶ αὐτῶν τοῦτον ἔχει] περιέχει τοῦτον U 13 πλὴν ὀλίγων < U | δὲ 2 < Μ 14 * etwa <μετὰ τῶν Ἀρχοντικῶν καὶ Σηθιανῶν>* 15 οὔπω] οὕτω Μ 23 ὀπίσω ἐπὶ *] ὀπίσω Μ ἐπὶ U 25 γνῶντες Μ 26 πολὺν Μ 2. Πολλὴ δὲ φρενοβλάβεια τῶν τοιούτων. εἰ μὲν γὰρ τὸ ἐν τῷ εὐαγγελίῳ βούλονται πληροῦν τό »ἐὰν σκανδαλίζῃ σε ἓν τῶν μελῶν σου, ἀπόκοψον ἀπὸ σοῦ, συμφέρει γάρ σοι εἰσελθεῖν εἰς βασιλείαν οὐρανῶν ἢ χωλὸν ἢ τυφλὸν ἢ κυλλόν«, πῶς δύναται ἐν βασιλείᾳ τινὰ εἶναι ἠκρωτηριασμένον; εἰ γὰρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν τὰ πάντα ἐστὶ τελειοῦσα, οὐδὲν ἀτελὲς ἔχει ἐν", + "candidate_score": 0.611847, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_69_71", + "bdc_text": "Vale . Ioannes tuus . [ Adresse auf der Rückseite: ] An M. Heinrichen Bullinger , minen bruͦder , zuͦ Zurich.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3246", + "psc_text": "aber S 4 ἤκωμεν MU ξειν *] ὀνομάξεσθαι ἐπίσταται MU nennt er S Ι βλέπομεν nach S Bonwetsch] λέγομεν Μ U | τὰ ίμάτια] seine Kleider S | λέγων — καθαρισμοῖς < S 6 αὐτοῦ + αὐτοῦ U 7 τί δὲ < S 8 ἐπίσταται . . . er S Ι καὶ αὐτὸς < S ] καλεῖν] ὄ καλεῖ M 9 Σαλομὼν M 10 αώματι U | καταχρίω < S 11 ἐν τῷ — μαρτύρων] damit S 12f — ἐφλογίσθη] die Flamme S 13 διὰ τοῦτο — ὑμῖν < S 14 τί φάγητε ἢ < 14f οὐχὶ — ἐνδύματος < S 15 καὶ . . δὲ < S 16 16f λέγων λέγων 17f εἰ δὲ τὸ — οἰκεῖ ἐν ὐμῖν < S 18 ἐκ νεκρῶν < S 19 — 22 — νενεκρωμένον < S 21 καὶ < U | οὐ < U 22 πάντας U | δεὶ <Μ ἔμπροσθεν τοῦ", + "candidate_score": 0.609374, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_50_52", + "bdc_text": "- Lit. : Corr. des réformateurs VII Reg. ; Peter G. Bietenholz , Basle and France in the Sixteenth Century .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2908", + "psc_text": "Graeeis literis traite expressa vicino. Aquila etiam et Symmachus, LXX quoque et Theodotio suum ordinem tenet nonulli vero libri et maxime hi, qui apud Hebraeos versu compositi sunt, tres alias editions additas habent, quam quintam et sextam et septimam translationem vocant; dazu Nestle, ZwTheol. 1895 s. 231 ff Mercati in Studi e Testi 5 (1901) S. 47 ff u. Serruys mél. d’archéol. et d’hist. t. 22 (1902) M U 2 καὶ (vor Θεοδοτίωνος) < Μ | καὶ ἕκτης < Μ 3 <τὰς βίβλους ἐξέδωκεν>* 4 <Ἑβραϊκῶν>* 5f Ἐβρϊκῆς μὲν τῆς λέξεως, δἰ Ἑλληνικῶν δὲ [τῶν] γραμμάτων *] Ἑβραϊκῇ (Ἐβραϊκὴν U) μὲν τῇ λέξει, Ἑλληνικῷ δὲ τῷ γράμματι MU 6f σύνθεσιν] lies wohl παράθεσιν* 7 καὶ < Μ | <δε>* 8 <γενέσθαι>* | vor Ἑβραϊκῆς +τῆς U 9 δἰ 1] μετὰ Μ | <Ἐβραϊκῶν>* | δἰ <Ἑβραϊκῶν> —Ἑλλνηικῶν στοιχείων] δἰ Ἑβραϊκῶν καὶ Ἑλληνικῶν στοιχείων U Ταύτην ὁμοῦ πᾶσαν τὴν πραγματείαν ὁ", + "candidate_score": 0.608949, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_52", + "bdc_text": "Peter G. Bietenholz , Basle and France in the Sixteenth Century .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2077", + "psc_text": "5—6 ἐν τῇ Μέσῃ τῶν ποταμῶν nur durch Epiph. überliefert — 6 περὶ τὸ δωδέκατον ἔτος Ἀντωνίνου τοῦ εὐσεβοῦς Καίσαρος ἐπικληθέντος von Zahn (Forsch. I 282) mit der angabe des Eusebius zun 12. Jahr des Mark Aurel (Chronik S. 206, 13 Helm Tatianus haereticus ajnoscitur) zusammengestellt und dadurch Antoninus Pius als Irrtum statt Mark Aurel erwiesen — 9ff vgl. Irenaeus adv. haer. I 28, 1; I 220 Harvey αἰῶνάς τινας ἀοράτους ὁμοίως τοῖς ἀπὸ Οὐαλετίνου μυθολογήσας, wörtlich ebenso Hippolyt refut. VIII 16; S. 236, 8f Wendland Ps. Tertullian adv. omn. haer. 7 totus enim secundum Valentinum sapit; vgl. Clemens Al. strom. III 92, 1; II 238, 22 von Tatian ὁ δ᾿ ἐκ τῆς Οὐαλεντίνου ἐξεφοίτησε σχολῆς— 11ff vgl. haer. 47, 1, 3; S. 215, 10, dazu Macarius Magnes III 43; S. 151 Blondel τοιαύτας αἱρέσεις ἡ τῶν Πισιδίων ἔχει καὶ τῶν Ἰσαύρων χώρα, Κιλικία τε καὶ Λυκαονία καὶ Γαλατία, ὦν", + "candidate_score": 0.60882, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_21_23", + "bdc_text": "Von einem Briefwechsel Junkers mit Bullinger ist nichts bekannt . - Lit. : Th [eodor ] von Liebenau , Hans Junker von Rapperswyl , in :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2623", + "psc_text": "Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher an einen Kaiser zu denken, vgl. auch S. 340, 4, und dann gewiß an denselben wie Z. 1. Ist dies Caracalla, so könnte man die Auseinandersetzung mit Apollonius in die Zeit der Eroberung Edessas durch Caracalla verlegen und Eusebius h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 Schwartz ὅσα τε ἄλλα φαςὶν προφάσει τοῦ τότε δι��γμοῦ συγγράψαι auf eine damals in Edessa veranstaltete Christenverfolgung beziehen. Sollte es Elagabal sein, so müßte man den Zusammenstoß mit der indischen Gesandtschaft oder mit dem Brief an Elagabal in Verbindung bringen. —Die Gleichsetzung des Apollonius mit dem Stoiker unter Antoninus Pius (Eusebius-Hieronymus z. J.", + "candidate_score": 0.608677, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_21_23", + "bdc_text": "Von einem Briefwechsel Junkers mit Bullinger ist nichts bekannt . - Lit. : Th [eodor ] von Liebenau , Hans Junker von Rapperswyl , in :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2621", + "psc_text": "Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch Porphyrius de abstin. IV 17; 256, 11 Nauck und de styge (bei Stobäus ecl. phys. I 3, 56; 37, 25 Meinecke) über das Zusammentreffen des Bardesanes mit der indischen Gesandtschaft an Elagabal – 3 Ἀβειδάν] vgl. den Awida im Buch der Gesetze der Lander S. 1 ff Epiph meint daher sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz),", + "candidate_score": 0.607945, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_69_71", + "bdc_text": "Vale . Ioannes tuus . [ Adresse auf der Rückseite: ] An M. Heinrichen Bullinger , minen bruͦder , zuͦ Zurich.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2976", + "psc_text": "παρατέθενται οἱ ἀδελφο ἡμῶν, ταῦτα ἔστιν εἰπεῖν, καὶ πρῶτόν γε <πρὸς> τὰ ἐν τῷ Ἰεζεκιήλ, 10f vgl. Matth. 17,2. 3 — 16 I Kor. 15, 44 — 18 I Kor. 15, 50 M U S 2 καὶ <Μ | τὸ *, wieder S 18 ἡμᾶς vor διδάσχων (Ζ.17) U | κατὰ τὴν ἀνάστασιν] der Auferstehung S 18f τοῦτο δέ φημι, αδελροί] zu diesem", + "candidate_score": 0.607681, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_21_23", + "bdc_text": "Von einem Briefwechsel Junkers mit Bullinger ist nichts bekannt . - Lit. : Th [eodor ] von Liebenau , Hans Junker von Rapperswyl , in :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2622", + "psc_text": "sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz), so ist das πρὸς Ἀντωνῖνον entweder ein Versehen für πρὸς Ἀβειδὰν (vgl. die Titelform in der praep. ev. VI 9; Migne 21, 464 A Βαρδηςίανης . . . ὅς ἐν τοῖς πρὸς τοὺς ἑταίρους διαλόγοις τάδε πη μνημονεύεται φάναι) oder hat Eusebius die Schrnt über den Schicksalsglauben mit dem an Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher", + "candidate_score": 0.606819, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_69_71", + "bdc_text": "Vale . Ioannes tuus . [ Adresse auf der Rückseite: ] An M. Heinrichen Bullinger , minen bruͦder , zuͦ Zurich.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2374", + "psc_text": "M U 2 Ναζαρὲθ M 3 Ναζαρὲθ M 4 Ναζαρὲθ M 5 διελθεῖν διὰ τοῦ Ἰορδάνου] naheliegend wäre ἀπελθεῖν ἀπὸ τοῦ Ιωάννου; vgl. jedoch c. 25, 3; S. 294, 22 u. c. 30, 7; S. 302, 15 | πάλιν < U 6 ἐσχηκότος M | οἰκεῑα + ἀπελθὼν U, vielleicht hinter Ναζαρέτ (Z. 7) einzusetzen | ἀνετράφη U 7 Ναζαρέθ M | ἐκεῖ τε] καὶ U | ἡμερῶν U 7f ὅτε καὶ — ἔμειναν < U 8 λοιπὸν— σωτηρίας] λοιπὸν ἐπειγομένου εἰς τὴν σωτηρίαν U 9 ἕνεκεν < U | ἄρξασθαι + ἐπιμελεῖσθαι U 10 ἡκέναι] αὐτὸν ἐλθεῖν M | ἔχοντα M | ἤδη < M 11 καὶ < U | δύο τοὺς < M 11f ἐξελθεῖν u. hinter Γαλιλαίαν U 12 διὰ2 < U 14 <ἡμᾶς> * | lies ὁ <θεῖος> λόγος? * | vor Ιωάννης + ὁ M 14f παροχηκότος U 15 ἔργος] λόγου U 16 καταβαῖνον] ἐρχόμενον", + "candidate_score": 0.606622, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_71", + "bdc_text": "] An M. Heinrichen Bullinger , minen bruͦder , zuͦ Zurich.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2705", + "psc_text": "εἰς τὸ ἐποτρύνεσθαι διὰ τῶν ἐδεσμάτων εἰς ἡδονὴν ἥκειν ἐπιθυμίας. οὐ μόνον δὲ τοὺς ἰδίους τοῦτον ἀπαρτίζουσι τὸν τρόπον, ἀλλὰ πολλάκις καὶ ξέιους παρερχομένους καὶ παρ᾿ αὐτοῖς ἐπιξενωθέντα ταύτῃ διέθεντο τῇ ἀγωγῇ. ὡς πολὺς περὶ τούτου θρυλεῖται λόγος. ἀρπάζουσι γὰρ τοὺς τοιούτους ἔνδον καὶ ὀπίσω ἐπὶ συμψελίοις δήσαντες μετὰ ἀνάγκης τὸ χειρότευκτον ἐργάζονται τῆς τῶν μελῶν ἀφαιρέσεως. καὶ ταῦτά ἐστιν ἅ περὶ τούτων εἰς ἡμᾶς ἧκεν. οὕσπερ γνόντες ἐν ποίῳ τόπῳ τὴν καταμονὴν ἔχουσι καὶ ὡς τὸ ὄνομα τοῦτο πολὺ τυγχάνει ἐν τοῖς μέρεσιν ἐκείνοις. καὶ ὡς τῆς αἱρέσεως ἕτερον ὄνομα οὐ κατειλήφαμεν, ἐιομίσαμεν ταύτην εἶναι. 1 ff die Valesier nur von Epiph. erwähnt M U 1 Überschrift κατὰ Οὐαλησίων λݲηݲ ἤ καὶ νݲηݲ MU 2 ἀκηκόαμεν *] ἀκούομεν MU | γε < U 4 <ὑπῆρχεν> * 6 * etwa <με ἔχειν, οὐ γὰρ ἔχω ἀκριβῶς λέγειν,> * 7 φιλαδελφινῆς Μ φιλαδελφικῆς U 8 εἶναι Μ 10 περὶ αὐτῶν τοῦτον", + "candidate_score": 0.606263, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_52", + "bdc_text": "Peter G. Bietenholz , Basle and France in the Sixteenth Century .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_60", + "psc_text": "Dindorf 19 — S. 176, 7 Chron. pasch. 26 B ; S. 45, 14 — 46, 1 Dindorf 4 <ἦν> * 6 ἀλλ’ ὅτι] ἀλλὰ GU 7 ἐδείκνυτο < U 10 τε < Μ 13 ἕως + τούτου GU 14 κατακλυσμὸν + τουτέστιν ἀπὸ Αρφαξὰδ ἕως τοῦ Φαλέγ Chron. pasch. 15 παῖδες < Chron. pasch. 16 τούτων παῖδες < U 18 ἀπὸ < Chron. pasch. | Λοῦβερ M 19 | * <οἰκεῖν> * 20 Σενναὰρ GU | ἐν χώρᾳ τῇ Περσίδι] ἐν τῇ Περσῶν Chron. pasch. | ἦν δὲ + τοῦτο GUM < Chron. pasch. 21 καὶ ποιησάμενοι Chron. pasch. Εὐρώπην εἰς Ἀσίαν κεκλικότες ἐπωνομάσθησαν χάντες κατὰ τὴν τοῦ χρόνου ἐπίκλησιν Σκύθαι. κτίζουσι δὲ τὴν πυργοποιίαν καὶ οἰκοδομοῦσι τὴν Βαβυλῶνα. καὶ οὐκ ηὐδόκησεν ὁ θεὸς ἐπὶ τῷ ἔργῳ τῆς αὐτῶν ἀνοίας· διεσκέδασε γὰρ αὐτῶν τὰς γλώττας καὶ ἀπὸ μιᾶς εἰς ἑβδομήκοντα δύο διένειμεν κατὰ τὸν τῶν τότε ἀνδρῶν ἀριθμὸν εὑρεθέντων,", + "candidate_score": 0.605833, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_71", + "bdc_text": "] An M. Heinrichen Bullinger , minen bruͦder , zuͦ Zurich.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2917", + "psc_text": "συνηρίθμησε τοῖς ἄλλοις κτίσμασιν M U 5��S. 411, 2 Georg. mon. Chron. 456, 20—457, 6 de Boor 1 vor κατὰ + καὶ Μ 2 δὲ ] τε U | ἡ καὶ] εἰ καὶ Μ 3 τε < U 4 παρασκευάζει U | δεινοτέραν] δι᾿ U 5 † δεινὴν] lies wohl κακὴν * | ἐη αὐτοῦ Georg. 6 vor Ἄρειος + ὁ U | προφάσεις] ἀφορμὰς Georg. |ἑξῆς Μ 6 f ἀνόμοιοί τε + ἀνόσιοι Goerg. 7 οἱ < U οἱ λοιποὶ πάντες Georg. 8 δῆθεν < Georg. | περὶ τῶν ἀρχῶν *] κατὰ τὴν ἀρχὴν MU Georg. |λέγειν * 4 <Ἑβραϊκῶν>* 5f Ἐβρϊκῆς μὲν τῆς λέξεως, δἰ Ἑλληνικῶν δὲ [τῶν] γραμμάτων *] Ἑβραϊκῇ (Ἐβραϊκὴν U) μὲν τῇ λέξει, Ἑλληνικῷ δὲ τῷ γράμματι MU 6f σύνθεσιν] lies wohl παράθεσιν* 7 καὶ < Μ | <δε>* 8 <γενέσθαι>* | vor Ἑβραϊκῆς +τῆς U 9 δἰ 1] μετὰ Μ | <Ἐβραϊκῶν>* | δἰ <Ἑβραϊκῶν> —Ἑλλνηικῶν στοιχείων] δἰ Ἑβραϊκῶν καὶ Ἑλληνικῶν στοιχείων U Ταύτην ὁμοῦ πᾶσαν τὴν πραγματείαν ὁ", + "candidate_score": 0.604697, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_24", + "bdc_text": "Anzeiger für Schweizerische Geschichte , NF VI /4-5 , 1890 , S. 78-81 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_46", + "psc_text": "ff — 14 Gen. 5, 5 — 15 Gen. 5, 6. 9. 12. 15 — ff vgl. liber Jub. 4, 15 u. 22 Littmann GY M 6 — iiaer. 34 ausgezogen im Crypto-Ferratensis Ba (= f ) ; noch kürzer u. zugleich freier sind die Auszüge bei Nicetas Choniates, Thesaurus orthod. fidei 16 —20 Chron. pasch. 23 B; S. 40 Dindorf 2 * <σῴζεσθαι> * 3 δήγματα G | διδάγματα + τὰ M 5 Ε; * ; die Überschriften der 4 ersten Ηäresen sind in den Handschriften Daß Epiphanius tatsächlich auch hier Zahlen beweisen die Spuren bei S. 173,22 (Apparat) 176, 18 177, 12 179,18 u. 20 8 vor τῇ ἕκτῃ + ἐν GUM < f | ἐτελειώθη f] ἐπλάσθη GUM | τοῦτο λεγόντων 11 <ἀλλ’> 12 γυνὴ hinter αὐτῷ αὐτῷ GUM 13 <διὰ> * 15 16 ὡς δὲ ἡ] ἡ δὲ Chron. pasch. 17 Ε;έχει *] ἔχει f <", + "candidate_score": 0.603438, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_20", + "bdc_text": "Er hielt sich darauf wieder in Frankreich auf , machte 1536 als Hauptmann den Feldzug nach Avignon und 1537 /1538 als Oberst den Zug ins Piemont mit .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_754", + "psc_text": "ὁ δὲ οὐδ᾿ οὕτως πεισθεὶς ὑπέπεσεν νόσῳ μεγάλῃ καὶ ἀπηγορεύθη. ὁ δὲ κύριος πάλιν ὀπτάνεται αὐτῷ, φήσας αὐτῷ πιστεύειν καὶ ἰαθήσεσθαι ὁ δὲ ἐπαγγειλάμενος ἀνέσφηλεν καὶ πάλιν ἐνέμενεν τῇ σκληραυχενίᾳ. εἰς δευτέραν δὲ πάλιν ὑποπίπτει νόσον καὶ ὡσαύτως ἀπηγορεύθη. ὑποληφθεὶς δὲ τελευτᾶν ὑπὸ τῶν συγγενῶν τούτων Ἰουδαίων τὸ παρ᾿ αὐτοῖς ἀεὶ μυστηριωδῶς γινόμενον παρὰ τούτων ἤκουσε. τῶν γὰρ νομομαθῶν ἀνήρ τις πρεσβύτης ἐλθ���ν εἰς τὸ οὖς αὐτοῦ ἀπήγγειλε λέγων ὅτι »πίστευε <εἰς> Ἰησοῦν, τὸν ἐσταυρωμἐνον ἐπὶ Ποντίου Πιλάτου ἡγεμόνος, υἱὸν θεοῦ προόντα καὶ ἐκ Μαρίας ὕστερον γεγεννημένον, Χριστὸν δὲ ὄντα θεοῦ καὶ ἐκ νεκρῶν ἀναστάντα, καὶ ὅτι αὐτὸς ἔρχεται κρῖναι ςῶντας καὶ νεκρούς«. ταῦτα ὁ αὐτὸς Ἰώσηπος ἐν τῇ ὑφηγήσει σαφῶς μοι ἀνήγγειλεν, ὡς φιλαλήθως ἔστιν εἰπεῖν. ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἄλλου τινὸς τὸ τοιοῦτον ἤκουσα, ἔτι ὄντος Ἰουδαίου διὰ τὸν τῶν Ἰουόαίων φόβον άνὰ μέσον δὲ Χριἔτι στιανῶν πολλόκις διατρίβοντος καὶ Χριστιανοὺς τιμῶντός τε καὶ ἀγαπῶντος, συνοδεύσαντός μοι ἐν τῇ", + "candidate_score": 0.602842, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_21_23", + "bdc_text": "Von einem Briefwechsel Junkers mit Bullinger ist nichts bekannt . - Lit. : Th [eodor ] von Liebenau , Hans Junker von Rapperswyl , in :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3412", + "psc_text": "ßlich, wieder unter einer Leiste ἐγράφη χειρὶ ἰωάννου πρεσβυτέρου ἐν ἔτει ςݲφݲξݲεݲΔ/ιν ϊ: πάντες δὲ οἱ ἀναγινώσκοντες εὔχεσθε ὑπὲρ ἐμοῦ διὰ τὸν κύριον. Das Mehr in M gegenüber U ist, wie schon der unepiphanische διαλαλιὰ u. παρεξηγεῖσθαι sind dem Epiphanius unbekannt) zeigt, der aus S. 410, 8 ff geschöpfte Zusatz eines Lesers, dem die letzte Auseinandersetzung mit Origenes noch nicht ganz genügte. Man beachte auch, wie sich in Wendung: dann würde Johannes der Täufer — das Urbild des Mönchs! dem Satan zusammen im Himmel sein, die eigentümlich mönchische Auffassung verrät.", + "candidate_score": 0.602097, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_52", + "bdc_text": "Peter G. Bietenholz , Basle and France in the Sixteenth Century .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_460", + "psc_text": "16 <τούτοις> * Ι <Γνωστικοί> οῦ aus ῶν V Ι Νικολάου < V 18 <μὲν> * 19 πράγμασι] προστάγμασιν M 22 ἐλθόντος V 23 δοθέντι, ι auf Rasur V corr δοθέντος M 24 ünterscbrüt κατὰ Νικολαϊτῶν V Κατὰ Γνωστικῶν τῶν καὶ Βορβοριτῶν ݲ, τῆς δὲ ἐκολουθίας κݲςݲ. Πάλιν οὗτοι οἱ Γνωστικοὶ διαφόρως ἀπὸ τούτου φυόμενοι ἠπατημένοι ἄνθρωποι, ὥσπερ ἀπὸ κοπρίας καρποί, ὡς παντί τῳ δῆλόν ἐστι καὶ φωρατὸν πρὸς δοκιμὴν ἀληθείας οὐ μόνον εἴποιμι πιστοῖς ἀλλὰ τάχα καὶ ἀπίστοις, ἐν τῷ κόσμῳ ἐβλάστησαν· τὸ γὰρ Μήτραν καὶ αἰσχρότητα λέγειν καὶ τὰ ἄλλα πῶς οὐχὶ καταγέλαστα φανείη πᾶσιν ἀνθρώποις, » Ἕλλησί τε καὶ βαρβάροις, σοφοῖς τε καὶ ἀνοήτοις«; πολλὴ δὲ συμφορὰ καὶ μεγίστη ὡς εἰπεῖν ταλαιπωρία, τοὺς ἐν καταγνώσει καὶ ἐν πλάνῃ ἐπισείεσθαι ὴμῖν τῶν αἱρέσεων ἀρχηγοὺς καὶ ἐπανίστσθαι ὥσπερ κνωδάλων πλῆθος, ὀχλήσεις τε καὶ δυσοδμίας κνισμούς τε καὶ ἐπεντριβὰς ἡμῖν ἐμποιοῦντας διὰ τῆς τοῦ] μυθοποιοῦ πλάνης. οὑτοι δὲ οἱ τούτῳ", + "candidate_score": 0.601797, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_71", + "bdc_text": "] An M. Heinrichen Bullinger , minen bruͦder , zuͦ Zurich.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_952", + "psc_text": "adv. haer. I 1, 1; I 8f Harvey συνυπάρχειν δ’ αὐτῷ καὶ Ἔννοιαν, ἣν δὴ καὶ Χάριν καὶ Σιγὴν ὀνομάζουσιν u. dazu 113,2; 1 116 u. I 13, 3; 1 118 μεταδοῦναί σοι θέλω τῆς ἐμῆς Χάριτος . . . . ὁ δὲ τόπος τοῦ Μεγέθους ἐν ἡμῖν ἐστι . . . ἰδοὺ ἡ Χάρις κατῆλθεν ἐπί σε — 3 zu ἐνθύμησις vgl. Exe. ex Theod. 7, Iff; III 108, Iff Stählin ἄγνωστος οὖν ὁ πατὴρ ὢν γνωσθῆναι τοῖς αἰῶσισ καὶ διὰ τῆς ἐνθυμήσεως τῆς ἑαυτοῦ, ὡς ἂν ἑαυτὸν ἐγνωκώς, πνεῦμα γνώσεως οὔσης προέβαλε τὸν Μονογενῆ· γέγονεν οὖν καὶ ὁ ἀπὸ γνώσεως, τουτέστι τῆς πατρικῆς ἐνθυμήσεως, προελθ(ὸν γνῶσις — 6f Πατὴρ u. Ἀλήθεια als Namen des zweiten Paars bei Valentin (Irenaeus I 11, 1; T 100 Harvey) u. Marcus (I 15, 1; I 145); zu Ἄνθρωπος vgl. Irenaeus adv. haer. I 12, 4; I 113 Harvey ἄλλοι δὲ . .", + "candidate_score": 0.601484, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_24", + "bdc_text": "Anzeiger für Schweizerische Geschichte , NF VI /4-5 , 1890 , S. 78-81 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2414", + "psc_text": "Λαμίου καὶ Σερουιλίου Νοννίου. ς. ݲ Μάγνου Πομπηίου καὶ Οὐαλερίου. ς ݲ. Λεπίδου καὶ Ἀρουγκίου. η ݲ. Καίσαρος καὶ Καπίτωνος. θ ݲ. Κρητικοῦ καὶ Νερούα. ι ݲ. Καμίλλου καὶ Κυϊντιλλιανοῦ. ια ݲ. Καμήρου καὶ Σαβίνου. ιβ ݲ. Δολαβέλλα καὶ Σιλανοῦ. ιγ ݲ. Λεπίδου καὶ Ταύρου. 5—S. 291, 18 vgl. Zu S. 2S4, 7; Epiph. Benützt eine Konsulsliste, die sich mit Der in den sog. Consularia Const. und im Chronicon pasch. Überlieferten (MG. auct. Antiqu. IX 218FF, vgl. XI 197 ff) aufs engste berührt. Die gemeinsamen Fehler der drei Zeugen dürfen selbstverständlich nicht verbessert werden. Die Liste geht von 2 v. Chr. Bis 28 n. Chr. — 11 hinter Λαμίου καὶ Σερουιλίου Νοννίου sind in allen 3 Zeugen die Konsuln des Jahres 4 n. Chr. Ausgefallen; der Mangel wird wieder eingebracht durch die Spaltung bei ι ݲ ε ݲ ι ݲ ς ݲ — 14 η ݲ Καίσαρος καἲ Καπίτωνος] Germanicus", + "candidate_score": 0.599689, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_71", + "bdc_text": "] An M. Heinrichen Bullinger , minen bruͦder , zuͦ Zurich.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_73", + "psc_text": "Clemens AI. Protr. 13,3; 1 12,9 Stählin — 18 zu Θρᾷκες u. Hippolyt Chronik § 63; S. 52 Bauer; vgl. Panarion h. 39, 8, 3 G U M 1 — 10 Georgius monach. Chron. 93, 3 — 16 de Boor 1 δὲ] μέντοι Georg. | αἰὼν] ἀγὼν U 2 f προτέρων] προγενεστέρων Georg. 3 πρὸ πατρὸς υἱὸς ἐτελεύτα] φαίνεται υἱὸς πρὸ πατρὸς τελευτήσας Georg. 4 τε· λευτῶντες < Georg. | διαδόχους + τῶν πραγμάτων αὐτῶν Georg. | Georg. 5 ἐδίῳ θανάτῳ Georg. | τέθνηκεν + ἀλλὰ βιαίῳ Georg. | ἐξότου, ου aus ε von erster Hand M | δὲ < U 6 ἰδίας] οἰκείας Georg. πλαστουργίας Georg. 7 τεχνησάμενος + εἴδωλα Georg. | ἀπὸ] ἐκ Georg. 8 διὰ] ἀπὸ Georg. | ὅθεν] διὸ καὶ Georg. 10 αὐτοῦ < U 11 Σκυθία M | — ἐπίκλησις] ἡ τῆς διαδοχῆς ἐπίκλησις M | δὲ ἦν < G M 12 <πρώτη> Sal. 14,", + "candidate_score": 0.598077, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_71", + "bdc_text": "] An M. Heinrichen Bullinger , minen bruͦder , zuͦ Zurich.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2976", + "psc_text": "παρατέθενται οἱ ἀδελφο ἡμῶν, ταῦτα ἔστιν εἰπεῖν, καὶ πρῶτόν γε <πρὸς> τὰ ἐν τῷ Ἰεζεκιήλ, 10f vgl. Matth. 17,2. 3 — 16 I Kor. 15, 44 — 18 I Kor. 15, 50 M U S 2 καὶ <Μ | τὸ *, wieder S 18 ἡμᾶς vor διδάσχων (Ζ.17) U | κατὰ τὴν ἀνάστασιν] der Auferstehung S 18f τοῦτο δέ φημι, αδελροί] zu diesem", + "candidate_score": 0.598071, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_52", + "bdc_text": "Peter G. Bietenholz , Basle and France in the Sixteenth Century .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_61", + "psc_text": "Εὐρώπην εἰς Ἀσίαν κεκλικότες ἐπωνομάσθησαν χάντες κατὰ τὴν τοῦ χρόνου ἐπίκλησιν Σκύθαι. κτίζουσι δὲ τὴν πυργοποιίαν καὶ οἰκοδομοῦσι τὴν Βαβυλῶνα. καὶ οὐκ ηὐδόκησεν ὁ θεὸς ἐπὶ τῷ ἔργῳ τῆς αὐτῶν ἀνοίας· διεσκέδασε γὰρ αὐτῶν τὰς γλώττας καὶ ἀπὸ μιᾶς εἰς ἑβδομήκοντα δύο διένειμεν κατὰ τὸν τῶν τότε ἀνδρῶν ἀριθμὸν εὑρεθέντων, ὅθεν καὶ Μέρο πες οὗτοι κέκληνται διὰ τὴν μεμερισμένην φωνήν, καὶ τὸν πύργον ἀνέμων βολὴ κατέστρεψεν. ἐμερίσθησαν γοῦν ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν δεξιά τε καὶ εὐώνυμα, οἱ μὲν παλίνορσοι ὅθεν ἐκβεβήκασιν. ἄλλοι δὲ ἐπὶ τὰ πρόσω τῆς ἀνατολῆς κεχωρηκότες, ἕτεροι δὲ τὴν Λιβύην κατειλήφασιν· ὡς καὶ περὶ τούτων τὴν ἀκρίβειαν εἴ τις ἐθέλοι καταλαβέσθαι, εὕροι ἄν ἕκαστον τῶν προκεχωρηκότων καθ᾿ ἑκάστην τινὰ πατρίδα πῶς εἴληχε τὸν κλῆρον, ὡς ὁ Μιστρὲμ μὲν διαδέχεται τὸν τῆς Αἰγύπτου κλῆρον , Χοὺς δὲ τὴν Αἰθιοπίδα , Ψοῦς τὰ Ἀξωμιτικὰ μέρη, Ῥέγμα καὶ Σαβακαθὰ καὶ † Θωϋὰν καὶ † Λοὺδ τὰ πρὸς τῇ Γαραμῶν χώρᾳ.", + "candidate_score": 0.597924, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_52", + "bdc_text": "Peter G. Bietenholz , Basle and France in the Sixteenth Century .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_69", + "psc_text": "15 —17 Dindorf 1 Νεβρὼθ U | Ἀσσοὺρ U 3 Χαλλάνη M | Θήρας G M | Λοβὸν M 4 Ἑλλήνων παῖδες G 5 τὰ < G Μ 7 ἐγένετο Chron. pasch. | διαδοχῆς G διακονίας Chron. pasch. 9 vor πολὺ + οὐ G U 10 ἀλλήλων] Ἑλλήνων M 11 Ῥαγὰβ U 12 ἀφ’ οὗ] καὶ U M | ἡ < U | am Rande ΓΜ 13 ὁ < 14 <ἐκ> *; + ἐξ vor ἄλλης (Z. 15) U 15 πεποιημέναις *] πεποιημένων G U M 16 vor ἑαυτῇ + ἐφ’ GU | ἐφηύρετο G ηὕρισκε V 18 ἐφηύρετο G ἠφηύρατο U 20 ἐκ] διὰ U τέχνης. περιέστη δὲ ὁ αἰὼν εἰς εἰκοστὴν γενεὰν ἕως τούτου, ἐτῶν τρισχιλίων τριακοσίων τριάκοντα δύο. καὶ οὐδεὶς πώποτε τῶν προτέρων πρὸ πατρὸς υἱὸς ἐτελεύτα, ἀλλὰ πατέρες πρὸ παίδων τελευτῶντες τοὺς υἱοὺς διαδόχους κατελίμπανον καὶ μή τις λεγέτω περὶ τοῦ Ἄβελ· οὐ γὰρ θανάτῳ ἰδίῳ", + "candidate_score": 0.596913, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_52", + "bdc_text": "Peter G. Bietenholz , Basle and France in the Sixteenth Century .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1565", + "psc_text": "M 16 συστάσεως M; vgl. S. 73, 22 20 διασεσῶσθαι aus διασέσωσται V corr ἅμα αὐτῷ *] αὐτῶ ἅμα VM | δὲ Corn.] τε V M | σύ///ζυγον, ν ausradiert V corr 22 ὁμοίως τρεῖς am Rande nachgetragen V corr 24 * τῶν <τῶν καιρῶν> * λαιωταί, τοῦ μὲν Χὰμ γένους τριάκοντα δύο καὶ τοῦ Ἰάφεθ δεκαπέντε, τοῦ δὲ Σὴμ εἰκοσιπέντε. καὶ οὕτως ὁ πύργος καὶ ἡ Βαβυλὼν ἐγένετο. ἐκ τούτου διεσπάρησαν ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν φυλαί τε καὶ γλῶσσαι. καὶ ἐπείπερ οἱ ἑβδομήκοντα δύο <οἰ> τότε τὸν οἰκοδομοῦντες ταῖς γλώσσαις διεσκεδάσθησαν, συγχυθέντες καὶ ἀπὸ μιᾶς ἡς ᾔδεισαν *, ἐμπνευσθέντες ἐκ θεοῦ βουλήσεως ἄλλος ἄλλην ἐσχήκασιν. ἐξ ὧνπερ καὶ μέχρι δεῦρο ἡ σύστασις τῶν λαλιῶν ἐνέστηκεν, ὥστε <τῷ> βουλομένῳ ἔνεστιν εὑρεῖν ἕκαστον ἀρχηγὸν ἑκάστης γλώσσης, ὡς Ἰωυ[ν]ὰν μὲν τὴν Ἑλληνίδα ἴσχεν, ἐξ οὗπερ καὶ Ἴωνες κέκληνται, οἱ τὴν παλαιὰν γλῶσσαν τῶν Ἑλλήνων ἔχοντες, Θήρας δὲ <τῶν> τῶν Θρᾳκῶν, Μοσὸχ τὴν", + "candidate_score": 0.596264, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_52_54", + "bdc_text": "Peter G. Bietenholz , Basle and France in the Sixteenth Century . The Basle Humanists and Printers in Their Contacts with Francophone Culture , Genève 1971 . - Travaux d'humanisme et renaissance CXII ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1934", + "psc_text": "τὰς πτύρ- σεις καὶ στάσεις ἐργασαμένων, οἷς ἡ ἐπιστολὴ ἐπεστέλλετο. καὶ ὡμο- λόγησε μὲν χάρισμα εἶναι πνευματικὸν τὸ ταῖς Ἑβραϊκαῖς λέξεσι κεχρῆσθαί τε καὶ τὸν νόμον διδάσκειν, οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τὰ ἄλλα κομπώδη καθελὼν τὴς τῶν Ἑλλήνων γλώσσης ἔφησεν μᾶλλον γλώσσαις αὐτὸν αὐτῶν λαλοῦντα διὰ τὸ εἶναι αὐτὸν Ἑβραῖον ἐξ Ἑβραίων, παρὰ τοῦς πόδας Γαμαλιὴλ ἀνατεθραμμένον, ὧν Ἑβραίων τὰ γράμματα ἐν ἐπαίνοις τίθησι καὶ τῆς τοῦ πνεύματος δωρεᾶς ὄντα χαρίσματα *· διὸ καὶ περὶ τῶν αὐτῶν [καὶ] Τιμοθέῳ γράφων ἔλεγεν »ὅτι ἀπὸ νεότητος ἱερὰ γράμματα ἔμαθες«. ἐτι δὲ προστιθὶς <πρὸς> e 1 Ι Κοr. 12, 24 — 8 I Kor. 14, 19 — 12 zum Sinn vgl. haer. 69, 68, 4 ὅπως καθέλοι <τὸν τῦφον) τῶν αύχούτων τὴν Ἑβραίδα καὶ καταξιώσῃ καὶ ἑτέρας γλώσ- σας εἰς πλήρωσιν τῶν περὶ αὐτοῦ ἑητῶν — 21f vgl. Phil. 3, 5 Act. 22, 3 — 25 II Tim. 3, 15 V M 1", + "candidate_score": 0.596064, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_24", + "bdc_text": "Anzeiger für Schweizerische Geschichte , NF VI /4-5 , 1890 , S. 78-81 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2427", + "psc_text": "τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8 ff wo? (einzige vergleichbare Stelle Sach. 7, 3) —18 ff vgl. Oben c. 16, 1 ff; S. 270, 14 ff u. c. 30, 10; S. 303, 4 M U 1 Ἰαννουαρίων Μ |πέμπτη ist nicht mit Kubistchek zu beanstanden; der Gesamtausdruck πέμπτη—ἐπιφώσκουσα bezeichnet ganz richtig die Mitternacht zwischen 5. u. 6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294,", + "candidate_score": 0.595804, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_24", + "bdc_text": "Anzeiger für Schweizerische Geschichte , NF VI /4-5 , 1890 , S. 78-81 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1487", + "psc_text": "V corr 14 Προύνεικος, ει aus ι V corr 16 ἀνθρώπω zu ἄνω ändert V corr ἄνω M | γεγονὸς 19 ἤτουν VM 20 ὑπ᾿ αὐτῶν *] ὑπ᾿ αὐτοῦ VM 26 > * | τὴν2 nachgetragen Vcorr δὲ εἰ τὴν γνῶσιν δίδωσιν, ἐν ἀπάτῃ καταγγέλλεται ἠπατηκέναι τὴν Εὔαν; ὁ δὲ δί ἀπάτης γνῶσιν ἐντιθεὶς οὐκέτι γνῶσιν δίδωσιν, ἀλλὰ ἀντὶ γνώσεως ἀγνωσίαν, ὡς καὶ ἀληθῶς ἔστιν ἰδεῖν ὅτι τοῦτο ἐν αὐτοῖς τελειοῦται. ἀγνωσίαν γὰρ ἔχοντες γνῶσιν ταύτην νομίζουσιν, ἐν τούτῳ ἀληθεύοντες ἐν τῷ τὴν ἑαυτῶν γνῶσιν ἀπάτην καὶ ἀγνωσίαν λέγειν. 7. Φέρουσι δὲ καὶ ἄλλας μαρτυρίας λέγοντες ὅτι καὶ Μωυσῆς έν τῇ ἐρήμῳ τὸν ὄφιν τὸν χαλκοῦν ὕψωσε προστησάμενος, ἴνα ἴαμα τοῖς ὑπὸ ὄφεως δακνομένοις γένηται. εἶναι γὰρ τοῦτο τὸ εἶδος ἰατικὸν τοῦ δήγματος λέγουσι. πάλιν δὲ καθ’ ἑαυτῶν ταῦτα ὁρίζονται. εἰ γὰρ ὄφεων ἠν τὰ δήγματα, βλαβερὰ δὲ ταῦτα, ἄρα ὁ ὄφις οὐκ ἀγαθός. τὸ δε ὑψωθὲν ὑπὸ Μωυσέως τότε", + "candidate_score": 0.594999, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_71", + "bdc_text": "] An M. Heinrichen Bullinger , minen bruͦder , zuͦ Zurich.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_175", + "psc_text": "bei Mich. Glykas ann. II; Migne 158, 305 A G U (von ἐκοινώθησαν Ζ. 22 an Y) Μ 1 ἄνδρες ἀδελφοί < U 3 ἄνδρες ἀδελφοί < U 4 ὑμῶν G U Μ λόγος G | ἀλλὰ περὶ *] ἀλλ’ οὐχ G ἄλλου UM 7 <περὶ γὰρ οὐχ * 9 ἀκοῆς < G 11 vor στόμα + τὸ U 12 vor οὐς + τὸ 13 vor ψυχὴ + ἡ GU | vor σῶμα + τὸ U | ἔλεγεν U | ἀνέβη] ἐὰν ἀναβῇ U 14 περὶ] διὰ GU 15 ἢ] εἰ M | θύρα; M 16 Τε < πατὴρ λέγει »ποιήσωμεν", + "candidate_score": 0.594717, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_71", + "bdc_text": "] An M. Heinrichen Bullinger , minen bruͦder , zuͦ Zurich.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3246", + "psc_text": "aber S 4 ἤκωμεν MU ξειν *] ὀνομάξεσθαι ἐπίσταται MU nennt er S Ι βλέπομεν nach S Bonwetsch] λέγομεν Μ U | τὰ ίμάτια] seine Kleider S | λέγων — καθαρισμοῖς < S 6 αὐτοῦ + αὐτοῦ U 7 τί δὲ < S 8 ἐπίσταται . . . er S Ι καὶ αὐτὸς < S ] καλεῖν] ὄ καλεῖ M 9 Σαλομὼν M 10 αώματι U | καταχρίω < S 11 ἐν τῷ — μαρτύρων] damit S 12f — ἐφλογίσθη] die Flamme S 13 διὰ τοῦτο — ὑμῖν < S 14 τί φάγητε ἢ < 14f οὐχὶ — ἐνδύματος < S 15 καὶ . . δὲ < S 16 16f λέγων λέγων 17f εἰ δὲ τὸ — οἰκεῖ ἐν ὐμῖν < S 18 ἐκ νεκρῶν < S 19 — 22 — νενεκρωμένον < S 21 καὶ < U | οὐ < U 22 πάντας U | δεὶ <Μ ἔμπροσθεν τοῦ", + "candidate_score": 0.59464, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_24", + "bdc_text": "Anzeiger für Schweizerische Geschichte , NF VI /4-5 , 1890 , S. 78-81 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_182", + "psc_text": "vgl. Deut. 16, 16 — 10ff vgl. Esra 4, If Neb. 5, 63ff — 14ff die äer sind Epiphanius ümlich; über den Namen = äufer vgl. Brandt, äisches Religionssystem S. 180 Bousset, Hauptprobleme der Gnosis S. 283 — 18 ff über die (unter dem Einfluß des seleucidiscben Reichs erfolgte) Verlegung des in Samarien vgl. Ideler, Handbuch der Chronologie I 397 ff Lagarde, Mitteilungen IV 134 V (bis Νεεμία Ζ. 13; das ßende Blatt D u. das folgende E fast unleserlich; an deren Stelle GU) Μ 1 Σεβουαίων aus Σεβουέων V corr 4 <καὶ> *, aber viell. ist πολλάκις οὖν verderbt u. ür zu lesen ἔμπροσθεν κυρίου * 5 τὸν < M 6 Ἰουδαῖοι + οἱ M | Ἰουδαίας] Γαλιλαίας? * 8 τὴν < M 13 ὑπ’ auf Rasur V corr 14 αἱρέσεως < GM κατὰ σεβουαίων, δευτέρα ἀπὸ Σαμαρειτῶν, ἑνδεκάτη δὲ τῆ ἀκολουθία U 15 vor τότε + καὶ U", + "candidate_score": 0.593076, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_24", + "bdc_text": "Anzeiger für Schweizerische Geschichte , NF VI /4-5 , 1890 , S. 78-81 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2399", + "psc_text": "Ges. 1875 S. 99 ff Wellhausen, Skizzen und Vorarb. 3, 45 ff Dalman, Petra I 49 ff Cumont, Comptes rend. De l᾿acad. Des inscr. Et b. l. 1911. S. 292 ff R. Eisler, Philologus 1909 S. 18 ff u. Arch. f. Rel. W. 1912 S. 628 (doch ist zu betonen, daß Epiphanius — ob mit Recht oder Unrecht — hier nicht den 25. Dez., sondern den 6. Januar meint). — 7 ff vgl. Auch Panarion haer. 55, 1, 9 (Verhrung des Moses in Petra) — 10 f Χααμοῦ ist richtig Und nicht in Χααβοῦ zu ändern; B. Moritz (der Sinaikult in heidnischer Zeit Abh. Gött. Ges. 1916 s. 18) hat (??) als (allerdings männlichen!) Personennamen auf zahlreichen Inschriften nachgewiesen; zur Sache vgl. Joh. Damasc. De haeres. c. 101; Migne 94, 764 A/B oὗτοι μὲν οὗν (sc. οἱ Σαρακηνοὶ) εἰδωλολατρήσαντες καὶπροσκυνήσαντες τῷ ἑωσφόρῳ ἄστρῳ καὶ τῇ Ἀφροδίτῃ δὴ καὶ Χαβὰρ τῇ", + "candidate_score": 0.592735, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_71", + "bdc_text": "] An M. Heinrichen Bullinger , minen bruͦder , zuͦ Zurich.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_82", + "psc_text": "bist, comp. p. 43; vgl. de mens, ac pond. SO, 8; S. 207, 63ff Lagarde GU M 1 τῆς αὐτοῦ *] τῆς αὐτῆς M τῆς ἀρετῆς καὶ G οἱ τῆς αὐτῆς u. hinter τοὔνομα + ἔχοντες U | τὸ ὄνομα G 1 f Ἀβραμιαῖοι U 2 τοίνυν οἱ < U vor Ἀβραὰμ + τοῖ U | ἐκαλοῦντο < G Μ | τούτω ὑπῆρξαν G U 3 ὁ < | ἦν < G 4 vor πατρὸς + τοῦ U 5 ὑπὸ U 7 εὐδαίμονα + τὴν G λεγομένην] καλουμένην U 8 Ἐμμαδὲμ U | Μαδὲμ G | ὡς ἔφην hinter ὄνομα Ζ. 9 G 9 τοῦτο | * <τὴν ἔρημον> * | Φαρὲς U 11 τῶν1 < Μ 12 1 <δ G M 13 Ἀβραμιαῖοι TJ 14 Ἰσαάκιοι U 15 κειμένην χώραν καὶ *] κειμένης χώρας καὶ ἀνατολικῆς GUM 16 πόλιν] πάλιν GM | τὴν] * 16f τὴν Ῥοκὸμ καὶ Πέτρα", + "candidate_score": 0.590943, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_38", + "bdc_text": "Er war ein Sohn des Generals Jean Morelet du Museau , des französischen Gesandten bei den Eidgenossen ( gest. 1529 in Freiburg i. Üe. ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1852", + "psc_text": "τοὺς προφήτας, ἀκουσάτωσαν αὐτῶν«. ἃ ἔλεγον γὰρ οἱ προφῆται καὶ Μωυσῆς, ἐκ θεοῦ πατρὸς ἦν καὶ ἐξ αὐτοῦ τοῦ κυρίου υἱοῦ κυρίου υἰοῦ τοῦ θεοῦ καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος, ἃ ἔδει γεγραμμένα ὄντα πληροῦσθαι. Σχόλιον ξݲ. »Συνελάλησε τοῖς στρατηγοῖς τὸ πῶς αὐτὸν παραδῷ αὐτοῖς«. Ἔλεγχος ξݲ Ὦ φρενοβλάβεια τοῦ Μαρκίωνος. »συνελάλησεν«, τίς a ἀλλ᾿ἢ Ἰούδας;τὸ τί ποιῆσαι ἀλλ᾿ἢ παραδοῦναι τὸν σωτῆρα; παραδιδομένου δὲ τοῦ σωτῆρος οὐκέτι δόκησις ὁ παραδιδόμενος, ἀλλὰ ἀλήθεια. εἰ γὰρ πνεῦμα ἦν μόνον, σαρκικοῖς ἀνθρώποις οὐ παρεδίδοτο. ἀλλὰ ἄνθρωπος ὣν ὑπὸ ἀφὴν γέγονεν, σάρκα<τε> ἐνδυσάμενος εἰς χεῖρας ἀνθρωπίνης φύσεως ἑαυτὸν ἑκὼν παρεδίδου. τἀναντία δὲ b ἐαυτοῖς ὑπὸ ἀνοίας φθέγγονται. καὶ γὰρ καί ποτε διαλεγόμενός τιαι τῶν αὐτοῦ μαθητῶν Μαρκιωνιστῇ τινι καὶ λέγων ὡς ἐν τῷ εὐαγ- 1 Luk. 21, 18 - 5 Luk. 21, 21f - 15 Luk. 16,29 - 19 Luk. 22, 4 V Μ 1f vgl. S. 115,14f 5-7 vgl. S. 115,16–18 19f vgl. S.", + "candidate_score": 0.59045, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_71", + "bdc_text": "] An M. Heinrichen Bullinger , minen bruͦder , zuͦ Zurich.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2537", + "psc_text": "ὡς ἐμέ· αὐτοῦ ἀκούσατε. Μωυσῆς δὲ ἄνθρωπος ἦν· ὁ οὖν ἐκ θεοῦ ἐγειρόμενος Χριστὸς 7ff Matth. 12, 31f — 16ff Math. 12, 32 — 21 Luk. 12, 9 — 23 Math. 10, 33 — Math. 10, 32 — 25 Deut. 18, 15 — 27 zu Χριστὸς vgl. Hippolyt refut. VII 35, 2; S. 222, 8ff Wendland ὔστερον ἐπὶ τοῦ βαπτίσματος ἐπὶ τῷ Ἰορδάνῃ κεχωρηκέναι τὸν Χριστὸν ἄνωθεν κατεληθότα ἐν εἴδει περιστερᾶς, ὄθεν οὐ πρότερον ὄ εἶναι τὸν Χριστὸν προσαγορεύει. θεὸν δὲ οὐδέποτε τοῦτον γεγονέναι αὐτὸν θέλουσιν ἐπὶ τῇ καθόδῳ τοῦ πνεύματος Χ 23, 2;S. 282, 6ff M U 1 τὸν < U 4 ἄνθρωπον—γενόμενον <Μ | ἐν σαρκὶ < U 5 εν taelm. unum] add. et HAEL v § 128 Iohannes quoque, cum taceat, quemadmodum dominus discipulos suos ad haec animalia sibi adducenda miserit, interponit tamen breuiter hoc de pullo cum testimonio etiam prophetae, quod Mattheus adhibet. in quo etiam testimonio prophetico aliquantum diuersa euangelistarum locutio ab ea quidem sententia non recedit; sed potest mouere, quod hoc Mattheus sic adhibet, ut asinam dicat commemorasse prophetam. non autem ita se habet uel quod Iohannes interponit uel codices ecclesiastici interpretationis usitatae. cuius rei causa illa mihi uidetur, quod Mattheus Hebraea lingua perhibetur euangelium conscripsisse. manifestum est autem interpretationem illam, quae dicitur Septuaginta, in nonnullis se aliter habere, quam inueniunt in Hebraeo", + "candidate_score": 0.638866, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_61_63", + "bdc_text": "Text wegen engem Einband teilweise nicht zugänglich. , bym küng selbs gsyn , lang mit im ghanlatverhandelt ( SI II 1402 ) . . Mag nieman wussen , waß . Doch im groß eer anthan , und kung und eerer . vast wol eißeinig ( SI I 270 f). , und jeczt uff dem weg heimZur Reise der Berner Gesandtschaft an den französischen Hof , welche vor dem 23 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_864", + "psc_text": "B Mattheus narrat, sic accipiatur, non tamquam ad illos, sed tamquam de illis ad eos potius dictum sit, quos uolebat instruere. § 144 Sequitur Mattheus ita narrationis ordinem tenens: uncHunc Iesus Jocutuslocutus est ad turbas et discipulos suos Edicensdicens: super cathedram Moysi sederunt scribae et Pharisaei; mniaomnia. ergo quaecumque dixerint uobis seruate et facite; secundum opera uero eorum nolite facere. dicunt enim et non faciunt, et cetera usque ad illud ubi ait: non me uidebitis amodo, donec dicatis: benedictus qui uenit in nomine domini. similem sermonem habuisse dominum aduersus Pharisaeos et scribusscribas legisque doctores Lucas quoque commemorat, sed in domo cuiusdam Pharisaei, qui eum uocauerat ad conuiuium. quod ut narraret, digressus erat a Mattheo circa illum locum, ubi ambo commemorauerant quod dictum est a domino de signo Ionae trium dierum et noctium et de regina Austri et de Nineuitis et de spiritu inmundo, qui redit et inuenit mundatam domum. post", + "candidate_score": 0.637846, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_40", + "bdc_text": "Wegen seiner Neigung zur reformierten Lehre mußte er - gerade in jener Zeit , in die dieser Brief fällt -Paris verlassen .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_677", + "psc_text": "Hx cafarnauin CP 0 18 ipsius BRTD, eiusdem ipsius cett., edd. 19 cafarn. CP 0, in c. N1 20 et pr. om. RTD est alt. om. BRTD inferimus 9, inseruimus rael 21 quodmodo Bl 22 indicat p 23 omnem B diabulus T XXXXIII AUIr. Beet. III pars 4. 13 ab eo usque ad tempus. uet regressus est Iesus in uirtute spiritus in Galilaeam, et fama exiit per uniuersam regionem de illo. et ipse docebat in synagogis eorum et magnificabatur ab omnibus. et uenit Nazareth, ubi erat nutritus, et intrauit secundum consuetudinem suam die sabbati in synagogam et surrexit legere. et traditus est illi liber prophetae Esaiae. et ut reuoluit librum, inuenit locum, ubi scriptum erat: spiritus domini super me, propter quod unxit me, euangelizare pauperibus misit me, praedicare captiuis remissionem et caecis uisum, dimittere confractos in remissionem, praedicare annum domini acceptum et diem retributionis. et cum plicasset librum, reddidit ministro", + "candidate_score": 0.63776, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_64_66", + "bdc_text": "Dezember 1533 abgeschlossen war , s. HBBW III 271 , 19-22 mit Anm. 10 und unten S. 70 f, 6-14. . DerGemeint ist wohl der oben genannte Franzose , der in Ottenbach übernachtet hatte . ist ouch inetvor nicht mehr als.", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_865", + "psc_text": "cuiusdam Pharisaei, qui eum uocauerat ad conuiuium. quod ut narraret, digressus erat a Mattheo circa illum locum, ubi ambo commemorauerant quod dictum est a domino de signo Ionae trium dierum et noctium et de regina Austri et de Nineuitis et de spiritu inmundo, qui redit et inuenit mundatam domum. post quem sermonem dicit Mattheus: adhuc eo loquente ad turbas ecce mater eius et fratres stabant foris quaerentes loqui ei. Lucas autem in eo sermone domini commemoratis etiam quibusdam quae Mattheus dixisse dominum praetermisit ab ordine, quem cum Mattheo tenuerat, ita digreditur: cum loqueretur, inquit, rogauit illum 4 Matth. 23. 1-3 10 ib. 39 11 cf. Luc. 11, 37-52 15 cf. Luc. 11, 29-36; cf. Matth. 12, 39—45 19 Matth. 12, 46 24 Lac. 11, 37-39 1 ab illoa 12, ad alios Q, ab illo r sedamquam B 2 eos] istos r 4 texens pra 5 iesus om. tu r et]", + "candidate_score": 0.637448, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_42", + "bdc_text": "In Basel scheint er auch Calvin kennengelernt zu haben. 1536 hielt er sich kurze Zeit in Genf auf. Im Jahre 1537 wurde er vom französischen König amnestiert und zur ückberufen .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1357", + "psc_text": "quo ascendit in caelum, ita narrans: eduxit autem illos foras in Bethaniam et eleuatis manibus suis benedixit eis. et factum est, cum benediceret eis, recessit ab eis et ferebatur in caelum. uiderunt ergo eum praeter quod in terra uiderant, etiam cum ferretur in caelum. totiens ergo in euangelicis libris commemoratus est ab hominibus uisus, antequam ascendisset in caelum: in terra scilicet nouiens et in aere semel ascendens. § 84 Sed non omnia scripta sunt, sicut Iohannes fatetur. crebra enim erat eius cum illis conuersatio per dies quadraginta, 1 cf. loh. 20, 26-29 cf. Ioh. 21, 1—24 2 cf. Matth. 28, 16 et 17 3 cf. Marc. 16, 14-18 5 cf. Marc. 16, 19; cf. Luc. 24, 50 et 51; cf. Act. 1, 4 8 *Marc. 16, 19 14 *Luc. 24, 50 et 51 22 cf. Ioh. 20, 30; cf. Ioh. 21, 25 1 septimo] VII' B 2 -VIII- octauo et", + "candidate_score": 0.637373, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_9_11", + "bdc_text": "Siehe Müller 251 ; vgl . auch HBBW III 234. . So köm Hans JunckarHans Junker , Goldschmied , von Rapperswil , gest. 1538 , stand ab spätestens 1521 bis zu seinem Tode als Söldnerführer und Werber im Dienste des französischen Königs ( im Jahre 1526 diente er vorübergehend Venedig und dem Papst ) .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_864", + "psc_text": "B Mattheus narrat, sic accipiatur, non tamquam ad illos, sed tamquam de illis ad eos potius dictum sit, quos uolebat instruere. § 144 Sequitur Mattheus ita narrationis ordinem tenens: uncHunc Iesus Jocutuslocutus est ad turbas et discipulos suos Edicensdicens: super cathedram Moysi sederunt scribae et Pharisaei; mniaomnia. ergo quaecumque dixerint uobis seruate et facite; secundum opera uero eorum nolite facere. dicunt enim et non faciunt, et cetera usque ad illud ubi ait: non me uidebitis amodo, donec dicatis: benedictus qui uenit in nomine domini. similem sermonem habuisse dominum aduersus Pharisaeos et scribusscribas legisque doctores Lucas quoque commemorat, sed in domo cuiusdam Pharisaei, qui eum uocauerat ad conuiuium. quod ut narraret, digressus erat a Mattheo circa illum locum, ubi ambo commemorauerant quod dictum est a domino de signo Ionae trium dierum et noctium et de regina Austri et de Nineuitis et de spiritu inmundo, qui redit et inuenit mundatam domum. post", + "candidate_score": 0.637265, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_31", + "bdc_text": "Siehe EA IV/IC 238 zu n und 262 m . Die Pensionen- Nachzahlungen des französischen Königs wurden in jener Zeit jeweils auf November und auf Lichtmeß entrichtet .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1250", + "psc_text": "om. r, diei E2 y paraacebes B 24 CTUcifixus] add. est HAL 25 qui) quia B que iam peracta r sed integre totum, tertium rursus a parte sua prima, id est a nocte totum cum suo diurno tempore, ac sic erit triduum, quemadmodum illi octo dies, post quos ascendit in montem. quorum medios integros attendentes Mattheus et Marcus dixerunt post sex dies, quod Lucas dixit post octo dies. § 67 Nunc iam cetera uideamus, quemadmodum Mattheo congruant. Lucas enim apertissime duos angelos dicit uisos fuisse a mulieribus, quae uenerunt ad monumentum, quorum singulos intellexeramus commemoratos a duobus, unum a Mattheo, id est illum qui extra monumentum sedebat in lapide, alterum a Marco, id est illum qui intra monumentum sedebat a dextris. sed Lucas ita narrat: et dies erat parasceues et sabbatum inlucescebat. subsecutae autem mulieres, quae cum ipso uenerant de Galilaea, uiderunt monumentum et quemadmodum positum erat corpus eius. et", + "candidate_score": 0.636824, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_0", + "bdc_text": "Fausta primordia huius anni tibi precor etc. Lieber bruͤder , es ist am samstag znacht zuͦ Ottenbach ein franczsosUnbekannt. , acht vast gwaltigwie mir scheint , ein recht mächtiger .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_641", + "psc_text": "(uer-c. Kfron. colb. corb. cant.), iv τω̩̃ πνεύματιSin. Cant. 18 in om. AlJSL 20 non abs. dict. V uideretur r 22 per sata sabbato v 23 coeperont ont. L 24 illum obi B enim est T v hominis etiam sabbati. hoc quoque sine ulla repugnantiae quaestione commemoratur et a Marco et a Luca, sed illi non dicunt in illo tempore. unde fortassis magis Mattheus rei gestae hic ordinem tenuit, illi autem recordationis suae, nisi latius accipitur quod dictum est illo tempore, id est quo haec multa et diuersa gerebantur. § 82 XXXV. Sequitur ergo Mattbeus ita narrans: et cum inde transisset, uenit in synagogam eorum. et ecce homo manum habens aridam, et cetera usque ad illud ubi ait: isetet restituta est sanitati sicut altera. de isto sanato, qui manum habebat aridam, etiam Marcus et Lucas non tacent. posset autem putari eo die factum et de spicis et de isto sanato,", + "candidate_score": 0.636604, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_60_62", + "bdc_text": "Wittar so ist der von WattenwilHans Jakob von Wattenwyl. , [ schul]thes [ zuͦ ] Bern [ schul]thes [ zuͦ ] Bern am Rande nachgetragen ; Text wegen engem Einband teilweise nicht zugänglich. , bym küng selbs gsyn , lang mit im ghanlatverhandelt ( SI II 1402 ) . . Mag nieman wussen , waß . Doch im groß eer anthan , und kung und eerer .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_806", + "psc_text": "adhibet, ut asinam dicat commemorasse prophetam. non autem ita se habet uel quod Iohannes interponit uel codices ecclesiastici interpretationis usitatae. cuius rei causa illa mihi uidetur, quod Mattheus Hebraea lingua perhibetur euangelium conscripsisse. manifestum est autem interpretationem illam, quae dicitur Septuaginta, in nonnullis se aliter habere, quam inueniunt in Hebraeo qui eam linguam nouerunt et qui interpretati sunt singuli eosdem libros Hebraeos. huius item distantiae causa si quaeratur, cur tanta auctoritas interpretationis Septuaginta multis in locis distet ab ea ueritate quae in Hebraeis codicibus inuenitur, nihil occurrere probabilius existimo quam illos Septuaginta eo spiritu interpretatos, quo et illa quae interpretabantur dicta fuerant, quod ex ipsa eorum mirabili quae praedicatur consensione firmatum est. ergo et ipsi nonnulla in eloquio uariando et ab eadem uoluntate dei, cuius illa dicta erant et cui uerba seruire debebant, non recedendo nihil aliud demonstrare uoluerunt quam hoc ipsum quod nunc in euangelistarum quattuor concordi quadam diuersitate", + "candidate_score": 0.636225, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_67_69", + "bdc_text": "8 tagen bym kung gsyn. Rit ernstlichschnell , eilig ( SI I 466 ) . in die pündtdas Bündnerland. . Vale . Ioannes tuus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_903", + "psc_text": "biduum futurum pascha. recapitulando ergo ad illum diem redeunt in Bethania, qui erat ante sex dies paschae, et narrant quod Iohannes de cena et unguento, unde uenturus erat Hierosolymam et peractis illic quae narrata sunt peruenturus ad diem, qui erat ante biduum paschae. unde isti digressi sunt, ut recapitulando commemorarent quod ante in Bethania de unguento gestum est, cuius rei peracta narratione illuc iterum redeunt, unde digressi fuerant, id est ut iam sermo domini narretur, quem habuit ante biduum paschae. nam si tollamus de medio quod gestum in Bethania digredientes ab ordine recolendo et recapitulando narrarunt et ipsum ordinem contexamus, ita sermo dirigitur secundum Mattheum dicente domino: scitis, quia post biduum pascha fiet et filius hominis tradetur, ut crucifigatur. 2 Luc. 22, 1 5 loh. 11, 55 9 Ioli. 12, 1 et 2 25 *Matth. 26, 2-5 2 ait om. C1PF1 adpropinquabat] add. autem XW edd. 4 accipere] intelligere r", + "candidate_score": 0.63596, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_61_63", + "bdc_text": "Text wegen engem Einband teilweise nicht zugänglich. , bym küng selbs gsyn , lang mit im ghanlatverhandelt ( SI II 1402 ) . . Mag nieman wussen , waß . Doch im groß eer anthan , und kung und eerer . vast wol eißeinig ( SI I 270 f). , und jeczt uff dem weg heimZur Reise der Berner Gesandtschaft an den französischen Hof , welche vor dem 23 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_867", + "psc_text": "B2 21 loqui om. Bl, add. post ei B2 23 praetermisitJ ipsaetermisit Bl, ipsae intermisit B2 mattheum B 24 disgr. p cum BRTD, et cum cet., edd. illumj eum M quidam Pharisaeus, ut pranderet aput se, et ingressus recubuit. Pharisaeus autem coepit intra se reputans dicere, quare non baptizatus esset ante prandium. et ait dominus ad illum: nunc uos Pharisaei quod de foris est caJiciscalicis et catini mundatis. adque hinc iam cetera in eosdem Pharisaeos et scribusscribas et legis doctores talia dicit qualia Mattheus hoc loco, quem nunc considerandum suscepimus. quamquam ergo ita ista Mattheus commemoret, ut, quamuis domum illius Pharisaei non nominet, non tamen locum exprimat, ubi dicta sint, quo repugnet aliquid illi domui, tamen quia iam uenerat dominus in Hierusalem a Galilaea et post eius aduentum ita superiora usque ad hunc sermonem contexuntur. ut probabiliter accipiantur in Hierusalem gesta, Lucas autem illud narrat, cum adhuc dominus iter ageret", + "candidate_score": 0.632598, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_18_20", + "bdc_text": "Dies hatte et welche Kompetenzstreitigkeiten auf der Tagsatzung zur Folge . Junker gelang es allerdings zu flüchten. ( Siehe unten S. 240 , 10-22 und EA IV/IC Reg. ) Er hielt sich darauf wieder in Frankreich auf , machte 1536 als Hauptmann den Feldzug nach Avignon und 1537 /1538 als Oberst den Zug ins Piemont mit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_695", + "psc_text": "23 occass. AXE § 93 Sequitur ergo Mattheus, cum dixisset nuntiatum esse Christo, quod Iohannes occisus est, et ita narrationem contexit: quod cum audisset, inquit, Iesus, secessit inde in nauicula in locum desertum seorsum. et cum audissent turbae, secutae sunt eum pedestres de ciuitatibus. uetet exiens uidit turbam multam et misertus est eius et curauit languidos eorum. hoc continuo post Iohannis passionem factum esse commemorat. unde post haec facta sunt illa quae primo narrata sunt, quibus motus Herodes dixit: Iohannem ego decollaui. illa enim posteriora debent intellegi, quae ad Herodem pertulit fama, ut moueretur et haesitaret, quisnam iste esse posset, de quo audiret talia, cum Iohannem ipse occidisset. Marcus autem, posteaquam passionem Iohannis narrauit, commemorat discipulos missos redisse ad legum et renuntiasse illi omnia quae egerant et docuerant et dominum eis — quod ipse solus commemorat — dixisse, ut requiescerent pusillum in deserto, et ascendisse cum eis in nauem et", + "candidate_score": 0.631731, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_67_69", + "bdc_text": "8 tagen bym kung gsyn. Rit ernstlichschnell , eilig ( SI I 466 ) . in die pündtdas Bündnerland. . Vale . Ioannes tuus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_900", + "psc_text": "Bethania, ut diceret 'post haec cum esset Bethaniae', sed Mattheus quidem: cum autem esset, inquit, Iesus in Bethania, Marcus autem: cum esset Bethaniae. quod utique intellegitur et antequam illa dicerentur quae ante biduum paschae dicta sunt. sicut ergo ex Iohannis narratione colligitur, ante sex dies paschae uenit in Bethaniam, ibi factum est illud conuiuium, ubi de unguento pretioso fit commemoratio, inde uenit Hierosolymam sedens super asellum. deinde postea geruntur ea quae narrant post hunc aduentum eius Hierosolymis gesta. ex illo ergo die, quo uenit in Bethaniam adque illud de unguento factum est, usque ad diem, quo ista omnia gesta adque dicta sunt, iutellegimusintellegimus etiam euangelistis non commemorantibus consumtum fuisse quadriduum, ut 2 cf. Matth. 26, 6; cf. Marc. 14, 3 5 cf. Ioh. 12, 1 1 uidere ClP 2 dixerant F1 8 idj hic HAelL, hoc E1 9 tunc] cum e I autem om. RT 11 quod] quando R uethania", + "candidate_score": 0.631296, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_41", + "bdc_text": "Er ließ sich in Basel nieder und erhielt dort 1535 das Bürgerrecht .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_698", + "psc_text": "audierat V 14 inissos] suos CP p g redisse om. BRD 15 retuntiaase B 17 requiscerent AelL post illum Q in om. CPV pg 18 isse] add. in desertum seorsum g et alto om. HAelL oc B praenisse B 01 20 duabus B 22 etiam] autem R 23 passionem IIEl, om. L haesitationem de domino quisnam esset, hoc continuo subiungit quod Marcus, id est redisse ad illum apostolos et narrasse illi quaecumque illi fecerant et adsumtis eis recessisse in locum desertum, adque eo secutas turbas et locutum esse de regno dei et eos qui cura indigebant sanasse. adque inde etiam ipse die declinante commemorat miraculum de quinque panibus factum. § 94 At uero Iohannes, qui multum ab eis tribus euangelistis eo distat, quia magis in sermonibus, quos dominus habuit, inmoratur quam in factis, quae mirabiliter fecit. posteaquam commemorauit eum relicta Iudaea abisse iterum in Galilaeam. quod tunc intellegitur factum, cum", + "candidate_score": 0.630688, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_18_20", + "bdc_text": "Dies hatte et welche Kompetenzstreitigkeiten auf der Tagsatzung zur Folge . Junker gelang es allerdings zu flüchten. ( Siehe unten S. 240 , 10-22 und EA IV/IC Reg. ) Er hielt sich darauf wieder in Frankreich auf , machte 1536 als Hauptmann den Feldzug nach Avignon und 1537 /1538 als Oberst den Zug ins Piemont mit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_885", + "psc_text": "intellegat. in qua mutatione uerbi exposuit eandem sententiam; ideo quippe ubi non debet, quia in loco sancto non debet. Lucas autem non ait: cum uideritis abominationem desolationis stantem in loco sancto, aut: ubi non debet, sed ait: cum autem uideritis circumdari ab exercitu Hierusalem, tunc scitote, quia adpropinquauit desolatio eius. tunc ergo erit abominatio desolationis in loco sancto. § 150 Quod autem ait Mattheus: tunc qui in Iudaea sunt fugiant in montes, et qui in tecto, non descendat tollere aliquid de domo sua, et qui in agro, non reuertatur tollere tunicam suam, totidem paene uerbis hoc etiam Marcus commemorat. Lucas autem: tunc qui in Iudaea sunt, inquit, fugiant in montes. hoc sicut illi duo, cetera uero aliter. sequitur enim et dicit: qui in medio eius, discedant, et qui in regionibus, non intrent in eam, quia dies ultionis hi sunt, ut impleantur omnia quae 4 Matth. 24, 15 7 Marc. 13,", + "candidate_score": 0.628327, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_38_40", + "bdc_text": "Er war ein Sohn des Generals Jean Morelet du Museau , des französischen Gesandten bei den Eidgenossen ( gest. 1529 in Freiburg i. Üe. ) . Er war Schüler des Humanisten Nicolas Bérauld . Wegen seiner Neigung zur reformierten Lehre mußte er - gerade in jener Zeit , in die dieser Brief fällt -Paris verlassen .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_416", + "psc_text": "Hierusalem, post etiam profectionem eorum in Aegyptum in mentem illi uenerit quaerere animam pueri et necare tot paruulos, si hoc ergo mouet, omitto dicere, quot et quantis occupationibus regia cura distendi potuerit et per plurimos dies ab illa intentione uel auerti omnino uel inpediri. neque enim enumerari possunt causae, quibus hoc potuerit accidere, quas tamen multas et magnas esse potuisse nemo ita rerum humanarum inexpertus est, ut aut neget aut dubitet. cuius enim cogitationi non occUlTatoccurrat, quam multa alia terribiliora regi nuntiari potuerint seu uera seu falsa, ut qui regem infantem post aliquot annos sibi uel filiis suis aduersaturum timuerat aliquorum magis propinquantium periculorum terroribus agitatus ab illa cura mentem abreptam in aliis proxime cauendis potius occuparet? ut ergo haec omittam, illud dico, posteaquam nihil Herodi magi renuntiauerunt, eum credere potuisse illos fallacis stellae uisione deceptos, posteaquam non inuenerunt quem natum putauerant, erubuisse ad se redire adque ita eum timore", + "candidate_score": 0.627916, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_67_69", + "bdc_text": "8 tagen bym kung gsyn. Rit ernstlichschnell , eilig ( SI I 466 ) . in die pündtdas Bündnerland. . Vale . Ioannes tuus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1357", + "psc_text": "quo ascendit in caelum, ita narrans: eduxit autem illos foras in Bethaniam et eleuatis manibus suis benedixit eis. et factum est, cum benediceret eis, recessit ab eis et ferebatur in caelum. uiderunt ergo eum praeter quod in terra uiderant, etiam cum ferretur in caelum. totiens ergo in euangelicis libris commemoratus est ab hominibus uisus, antequam ascendisset in caelum: in terra scilicet nouiens et in aere semel ascendens. § 84 Sed non omnia scripta sunt, sicut Iohannes fatetur. crebra enim erat eius cum illis conuersatio per dies quadraginta, 1 cf. loh. 20, 26-29 cf. Ioh. 21, 1—24 2 cf. Matth. 28, 16 et 17 3 cf. Marc. 16, 14-18 5 cf. Marc. 16, 19; cf. Luc. 24, 50 et 51; cf. Act. 1, 4 8 *Marc. 16, 19 14 *Luc. 24, 50 et 51 22 cf. Ioh. 20, 30; cf. Ioh. 21, 25 1 septimo] VII' B 2 -VIII- octauo et", + "candidate_score": 0.627622, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_18_20", + "bdc_text": "Dies hatte et welche Kompetenzstreitigkeiten auf der Tagsatzung zur Folge . Junker gelang es allerdings zu flüchten. ( Siehe unten S. 240 , 10-22 und EA IV/IC Reg. ) Er hielt sich darauf wieder in Frankreich auf , machte 1536 als Hauptmann den Feldzug nach Avignon und 1537 /1538 als Oberst den Zug ins Piemont mit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_698", + "psc_text": "audierat V 14 inissos] suos CP p g redisse om. BRD 15 retuntiaase B 17 requiscerent AelL post illum Q in om. CPV pg 18 isse] add. in desertum seorsum g et alto om. HAelL oc B praenisse B 01 20 duabus B 22 etiam] autem R 23 passionem IIEl, om. L haesitationem de domino quisnam esset, hoc continuo subiungit quod Marcus, id est redisse ad illum apostolos et narrasse illi quaecumque illi fecerant et adsumtis eis recessisse in locum desertum, adque eo secutas turbas et locutum esse de regno dei et eos qui cura indigebant sanasse. adque inde etiam ipse die declinante commemorat miraculum de quinque panibus factum. § 94 At uero Iohannes, qui multum ab eis tribus euangelistis eo distat, quia magis in sermonibus, quos dominus habuit, inmoratur quam in factis, quae mirabiliter fecit. posteaquam commemorauit eum relicta Iudaea abisse iterum in Galilaeam. quod tunc intellegitur factum, cum", + "candidate_score": 0.627538, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_63_65", + "bdc_text": "vast wol eißeinig ( SI I 270 f). , und jeczt uff dem weg heimZur Reise der Berner Gesandtschaft an den französischen Hof , welche vor dem 23 . Dezember 1533 abgeschlossen war , s. HBBW III 271 , 19-22 mit Anm. 10 und unten S. 70 f, 6-14. . DerGemeint ist wohl der oben genannte Franzose , der in Ottenbach übernachtet hatte .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_867", + "psc_text": "B2 21 loqui om. Bl, add. post ei B2 23 praetermisitJ ipsaetermisit Bl, ipsae intermisit B2 mattheum B 24 disgr. p cum BRTD, et cum cet., edd. illumj eum M quidam Pharisaeus, ut pranderet aput se, et ingressus recubuit. Pharisaeus autem coepit intra se reputans dicere, quare non baptizatus esset ante prandium. et ait dominus ad illum: nunc uos Pharisaei quod de foris est caJiciscalicis et catini mundatis. adque hinc iam cetera in eosdem Pharisaeos et scribusscribas et legis doctores talia dicit qualia Mattheus hoc loco, quem nunc considerandum suscepimus. quamquam ergo ita ista Mattheus commemoret, ut, quamuis domum illius Pharisaei non nominet, non tamen locum exprimat, ubi dicta sint, quo repugnet aliquid illi domui, tamen quia iam uenerat dominus in Hierusalem a Galilaea et post eius aduentum ita superiora usque ad hunc sermonem contexuntur. ut probabiliter accipiantur in Hierusalem gesta, Lucas autem illud narrat, cum adhuc dominus iter ageret", + "candidate_score": 0.626721, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_14_16", + "bdc_text": "In Frankreich zum Gardeleutnant und Königlichen Rat avanciert , war Junker mehrmals in finanziellen Missionen ( Pensionengelder ) in die Eidgenossenschaft unterwegs ( s. Rott , Représentation Diplomatique I Reg. ) . Im Oktober 1533 war er Augenzeuge des Aufstandes der Reformierten in Solothurn ( s . Amiet /Sigrist , 39f und Anm. 38 ) .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_864", + "psc_text": "B Mattheus narrat, sic accipiatur, non tamquam ad illos, sed tamquam de illis ad eos potius dictum sit, quos uolebat instruere. § 144 Sequitur Mattheus ita narrationis ordinem tenens: uncHunc Iesus Jocutuslocutus est ad turbas et discipulos suos Edicensdicens: super cathedram Moysi sederunt scribae et Pharisaei; mniaomnia. ergo quaecumque dixerint uobis seruate et facite; secundum opera uero eorum nolite facere. dicunt enim et non faciunt, et cetera usque ad illud ubi ait: non me uidebitis amodo, donec dicatis: benedictus qui uenit in nomine domini. similem sermonem habuisse dominum aduersus Pharisaeos et scribusscribas legisque doctores Lucas quoque commemorat, sed in domo cuiusdam Pharisaei, qui eum uocauerat ad conuiuium. quod ut narraret, digressus erat a Mattheo circa illum locum, ubi ambo commemorauerant quod dictum est a domino de signo Ionae trium dierum et noctium et de regina Austri et de Nineuitis et de spiritu inmundo, qui redit et inuenit mundatam domum. post", + "candidate_score": 0.626361, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_62_64", + "bdc_text": "Mag nieman wussen , waß . Doch im groß eer anthan , und kung und eerer . vast wol eißeinig ( SI I 270 f). , und jeczt uff dem weg heimZur Reise der Berner Gesandtschaft an den französischen Hof , welche vor dem 23 . Dezember 1533 abgeschlossen war , s. HBBW III 271 , 19-22 mit Anm. 10 und unten S. 70 f, 6-14. .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_335", + "psc_text": "2, 13) dominum PVF 4> gr 19 nuntiauerat B2 C2 YF edd. - praeter g accepit r 20 et] ut B XXXXIII AUIr. Sect III par* 4. 7 narrat, quod attulerit eum ad Hierusalem, et de Symeone uel AunaAnna, quae dixerint de illo in templo, posteaquam cognouerunt eum impleti spiritu sancto. omnia haec tacet Mattheus. § 16 Unde merito quaeritur, quando facta sint siue quae Mattheus praetermittit et Lucas dicit siue quae Lucas praetermittit et Mattheus dicit. quando quidem Mattheus regressis in regionem suam magis, qui uenerant ab oriente, sequitur et narrat Ioseph ab angelo admonitum, ut cum infante in Aegyptum fugeret, ne ab Herode necaretur, deinde Herodem illo non inuento a bimatu et infra pueros occidisse, defuncto autem Herode redisse ab Aegypto et audito quod Archelaus in Iudaea regnaret pro Herode patre suo habitasse cum puero in regione Galilaeae ciuitate Nazareth, quae omnia Lucas tacet. nec ideo contrarium uideri", + "candidate_score": 0.626275, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_19_21", + "bdc_text": "Junker gelang es allerdings zu flüchten. ( Siehe unten S. 240 , 10-22 und EA IV/IC Reg. ) Er hielt sich darauf wieder in Frankreich auf , machte 1536 als Hauptmann den Feldzug nach Avignon und 1537 /1538 als Oberst den Zug ins Piemont mit . Von einem Briefwechsel Junkers mit Bullinger ist nichts bekannt .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_695", + "psc_text": "23 occass. AXE § 93 Sequitur ergo Mattheus, cum dixisset nuntiatum esse Christo, quod Iohannes occisus est, et ita narrationem contexit: quod cum audisset, inquit, Iesus, secessit inde in nauicula in locum desertum seorsum. et cum audissent turbae, secutae sunt eum pedestres de ciuitatibus. uetet exiens uidit turbam multam et misertus est eius et curauit languidos eorum. hoc continuo post Iohannis passionem factum esse commemorat. unde post haec facta sunt illa quae primo narrata sunt, quibus motus Herodes dixit: Iohannem ego decollaui. illa enim posteriora debent intellegi, quae ad Herodem pertulit fama, ut moueretur et haesitaret, quisnam iste esse posset, de quo audiret talia, cum Iohannem ipse occidisset. Marcus autem, posteaquam passionem Iohannis narrauit, commemorat discipulos missos redisse ad legum et renuntiasse illi omnia quae egerant et docuerant et dominum eis — quod ipse solus commemorat — dixisse, ut requiescerent pusillum in deserto, et ascendisse cum eis in nauem et", + "candidate_score": 0.625736, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_19_21", + "bdc_text": "Junker gelang es allerdings zu flüchten. ( Siehe unten S. 240 , 10-22 und EA IV/IC Reg. ) Er hielt sich darauf wieder in Frankreich auf , machte 1536 als Hauptmann den Feldzug nach Avignon und 1537 /1538 als Oberst den Zug ins Piemont mit . Von einem Briefwechsel Junkers mit Bullinger ist nichts bekannt .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_698", + "psc_text": "audierat V 14 inissos] suos CP p g redisse om. BRD 15 retuntiaase B 17 requiscerent AelL post illum Q in om. CPV pg 18 isse] add. in desertum seorsum g et alto om. HAelL oc B praenisse B 01 20 duabus B 22 etiam] autem R 23 passionem IIEl, om. L haesitationem de domino quisnam esset, hoc continuo subiungit quod Marcus, id est redisse ad illum apostolos et narrasse illi quaecumque illi fecerant et adsumtis eis recessisse in locum desertum, adque eo secutas turbas et locutum esse de regno dei et eos qui cura indigebant sanasse. adque inde etiam ipse die declinante commemorat miraculum de quinque panibus factum. § 94 At uero Iohannes, qui multum ab eis tribus euangelistis eo distat, quia magis in sermonibus, quos dominus habuit, inmoratur quam in factis, quae mirabiliter fecit. posteaquam commemorauit eum relicta Iudaea abisse iterum in Galilaeam. quod tunc intellegitur factum, cum", + "candidate_score": 0.625465, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_18_20", + "bdc_text": "Dies hatte et welche Kompetenzstreitigkeiten auf der Tagsatzung zur Folge . Junker gelang es allerdings zu flüchten. ( Siehe unten S. 240 , 10-22 und EA IV/IC Reg. ) Er hielt sich darauf wieder in Frankreich auf , machte 1536 als Hauptmann den Feldzug nach Avignon und 1537 /1538 als Oberst den Zug ins Piemont mit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_419", + "psc_text": "V 18 fallacis BRT MElLI, fallaci cet., tdd. stellae om. r, tellae ElLl 19 inbenernnt Bx putauerunt M 20 timere CP 22 eius] sue p, add. quae CP, add. quia p e ) uenissent (e ad initium lineae praem. m. 2) N et ea gesta essent om. P1 templo quae a Luca narrantur, quia uerba Symeonis et Annae de illo prophetantium, cum coepissent ab eis qui audierant praedicari, ad pristinam intentionem reuocatura erant animum regis, admonitus per somnium Ioseph cum infante et matre eius fugit in Aegyptum. deinde diuulgatis rebus, quae in templo factae dictaeque fuerant, Herodes se a magis sensit inlusum ac deinde ad Christi mortem cupiens peruenire multos infantes, sicut Mattheus narrat, occidit. § 25 XII. Mattheus ergo de Iohanne ita contexit: in diebus autem illis uenit Iohannes baptista praedicans in deserto Iudaeae et dicens: paenitentiam agite, adpropinquauit enim regnum caelorum. hic est enim qui dictus est per", + "candidate_score": 0.625305, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_65_67", + "bdc_text": "DerGemeint ist wohl der oben genannte Franzose , der in Ottenbach übernachtet hatte . ist ouch inetvor nicht mehr als. 8 tagen bym kung gsyn. Rit ernstlichschnell , eilig ( SI I 466 ) .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1163", + "psc_text": "eis: quid enim mali fecit? quia, si diceret 'dixit', quasi semel dictum intellegeremus; quia uero ait: dicebat, satis intimauit intellegentibus multis modis et saepe dictum esse, quo usque inciperet hora sexta. cogitemus ergo, quam breuiter hoc dixerit Marcus in conparatione Matthei, quam breuiter Mattheus in conparatione Lucae, quam breuiter Lucas in conparatione Iohannis, cum tamen alia adque alia quisque commemoraret, et quam denique breuiter ipse lohannes in conparatione rerum, quae gestae sunt, et morarum, cum illa gererentur: et sine insania resistendi credamus duas horas et quiddam illo interuallo transire potuisse. § 48 Quisquis autem dixerit potuisse Marcum, si ita esset, eo tempore dicere fuisse horam tertiam, quo erat hora tertia, cum uox Iudaeorum de crucifigendo domino sonuisset, dicere etiam, quod eum tunc ipsi crucifixerint, nimis superbe leges narratoribus ueritatis inponit. sic enim potest dicere, si haec ipse narraret, eo modo eodemque ordine ab omnibus debuisse narrari, quo ipse narrauit. dignetur", + "candidate_score": 0.623888, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_19", + "bdc_text": "Junker gelang es allerdings zu flüchten. ( Siehe unten S. 240 , 10-22 und EA IV/IC Reg. )", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_886", + "psc_text": "autem: tunc qui in Iudaea sunt, inquit, fugiant in montes. hoc sicut illi duo, cetera uero aliter. sequitur enim et dicit: qui in medio eius, discedant, et qui in regionibus, non intrent in eam, quia dies ultionis hi sunt, ut impleantur omnia quae 4 Matth. 24, 15 7 Marc. 13, 14 13 Luc. 21, 20 17 *Matth. 24, 16-18 21 cf. Marc. 13, 14-16 *Luc. 21, 21 a 23 Luc. 21,21 b et 22 1 in omnes gentes oportet BRTD, oportet (add. et Q) in omn. gent. cet., edd. praedicare CtPFI 5 danihel D, -ihelo F NQ, -ielo 0 HAelL, -iele E2 edd. 7 dicit ita X r aelm autemj ergo Q 11 cum) cum autem jta r a elm 14 adpropinquabit (appr. CzY edd.) D CPVF HAEL edd.' praeter m 15 erit ergo D CPF ONMQ raelm 18 in montes BRTD (Fuld. Lchf. Rw. al.), ad m. cet., edd.,", + "candidate_score": 0.623785, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_66_68", + "bdc_text": "ist ouch inetvor nicht mehr als. 8 tagen bym kung gsyn. Rit ernstlichschnell , eilig ( SI I 466 ) . in die pündtdas Bündnerland. .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_371", + "psc_text": "posteaquam consummati sunt dies octo, ut circumcideretur, uocatum est nomen eius Iesus, quod uocatum est ab angelo, priusquam in utero conciperetur. ecce magi ab oriente uenerunt Hierosolymam dicentes: ubi est qui natus est rex Iudaeorum? uidimus enim stellam eius in oriente et uenimus adorare eum. audiens autem Herodes rex turbatus est et omnis Hierosolyma cum illo. et congregans omnes principes sacerdotum et scribusscribas populi, sciscitabatur ab eis, ubi Christus nasceretur. at illi dixerunt ei: in Bethleem Iudae; sic 1 (Luc. 2, 16-21) 13 *Matth. 2, 1 b-13 a 3 et om. Bl praesepio T C2 02N2 edd. v 4 dictum] factum p 5 hoc om. HAEL 7 (et om.) depg 7 conserbabat B uerba om. R conferens] conseruans ea p 8 et laudantes om. B 9 deum] dominum HAELSU YH audierant et om. B 10 posteaquam BRT, postquam cet., edd., v 11 circurncideretur] add. puer CP H2 W2 ϒϑϰπσedd., v", + "candidate_score": 0.623635, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_66_68", + "bdc_text": "ist ouch inetvor nicht mehr als. 8 tagen bym kung gsyn. Rit ernstlichschnell , eilig ( SI I 466 ) . in die pündtdas Bündnerland. .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_903", + "psc_text": "biduum futurum pascha. recapitulando ergo ad illum diem redeunt in Bethania, qui erat ante sex dies paschae, et narrant quod Iohannes de cena et unguento, unde uenturus erat Hierosolymam et peractis illic quae narrata sunt peruenturus ad diem, qui erat ante biduum paschae. unde isti digressi sunt, ut recapitulando commemorarent quod ante in Bethania de unguento gestum est, cuius rei peracta narratione illuc iterum redeunt, unde digressi fuerant, id est ut iam sermo domini narretur, quem habuit ante biduum paschae. nam si tollamus de medio quod gestum in Bethania digredientes ab ordine recolendo et recapitulando narrarunt et ipsum ordinem contexamus, ita sermo dirigitur secundum Mattheum dicente domino: scitis, quia post biduum pascha fiet et filius hominis tradetur, ut crucifigatur. 2 Luc. 22, 1 5 loh. 11, 55 9 Ioli. 12, 1 et 2 25 *Matth. 26, 2-5 2 ait om. C1PF1 adpropinquabat] add. autem XW edd. 4 accipere] intelligere r", + "candidate_score": 0.623153, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_19_21", + "bdc_text": "Junker gelang es allerdings zu flüchten. ( Siehe unten S. 240 , 10-22 und EA IV/IC Reg. ) Er hielt sich darauf wieder in Frankreich auf , machte 1536 als Hauptmann den Feldzug nach Avignon und 1537 /1538 als Oberst den Zug ins Piemont mit . Von einem Briefwechsel Junkers mit Bullinger ist nichts bekannt .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_699", + "psc_text": "ipse die declinante commemorat miraculum de quinque panibus factum. § 94 At uero Iohannes, qui multum ab eis tribus euangelistis eo distat, quia magis in sermonibus, quos dominus habuit, inmoratur quam in factis, quae mirabiliter fecit. posteaquam commemorauit eum relicta Iudaea abisse iterum in Galilaeam. quod tunc intellegitur factum, cum et alii euangelistae dicunt eum Iohanne tradito isse in Galilaeam, posteaquam ergo id commemorauit Iohannes, in transitu eius per Samariam multa quae locutus est ex occasione illius Samaritanae, quam inuenit ad puteum, contexit narrationi suae, et post duos dies dicit eum inde exisse in Galilaeam, deinde uenisse in Canan Galilaeae, ubi fecerat de aqua uinum, et sanasse filium reguli cuiusdam. alia uero quae illum in Galilaea fecisse adque dixisse alii dixerunt Iohannes tacet; sed sane, quod illi 2 cf. Luc. 9, 10-17 8 cf. Ioh. 4, 3 12 cf. Matth. 4, 12; cf. Marc. 1, 14 15 cf. Ioh. 4,", + "candidate_score": 0.62285, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_38_40", + "bdc_text": "Er war ein Sohn des Generals Jean Morelet du Museau , des französischen Gesandten bei den Eidgenossen ( gest. 1529 in Freiburg i. Üe. ) . Er war Schüler des Humanisten Nicolas Bérauld . Wegen seiner Neigung zur reformierten Lehre mußte er - gerade in jener Zeit , in die dieser Brief fällt -Paris verlassen .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_413", + "psc_text": "si Archelai regnum aliquanto diuturnius ulla praeter euangelium prodit historia, cui fides habenda uideatur, illud quod superius dixi suffecerit, quod ita timebant parentes pueri habitationem in Hierusalem, ut tamen propter dei timorem festiuitatem sollemnem non praetermitterent, in qua latere facillime possent. neque enim incredibile est captatis temporibus oportunis uel dierum uel horarum accedere homines ad ea loca, in quibus esse formidant. § 24 XI. Hinc etiam illa soluitur quaestio, si aliquem monet, cum iam sollicitus esset ille maior Herodes perculsus magorum nuntio, quod rex Iudaeorum natus fuisset, quomodo potuerint conpletis diebus purgationis matris eius tuto cum illo ascendere in templum, ut fierent circa eum secundum legem domini quae Lucas commemorat. quis enim non uideat etiam illum unum diem regem multis occupatum latere potuisse? si autem illud ueri simile non uidetur, quod Herodes, qui ualde sollicitus expectabat, quid sibi magi de puero renuntiarent, post 8 cf. Enaeb. Chron. ad a. 2029", + "candidate_score": 0.622137, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_38_40", + "bdc_text": "Er war ein Sohn des Generals Jean Morelet du Museau , des französischen Gesandten bei den Eidgenossen ( gest. 1529 in Freiburg i. Üe. ) . Er war Schüler des Humanisten Nicolas Bérauld . Wegen seiner Neigung zur reformierten Lehre mußte er - gerade in jener Zeit , in die dieser Brief fällt -Paris verlassen .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_698", + "psc_text": "audierat V 14 inissos] suos CP p g redisse om. BRD 15 retuntiaase B 17 requiscerent AelL post illum Q in om. CPV pg 18 isse] add. in desertum seorsum g et alto om. HAelL oc B praenisse B 01 20 duabus B 22 etiam] autem R 23 passionem IIEl, om. L haesitationem de domino quisnam esset, hoc continuo subiungit quod Marcus, id est redisse ad illum apostolos et narrasse illi quaecumque illi fecerant et adsumtis eis recessisse in locum desertum, adque eo secutas turbas et locutum esse de regno dei et eos qui cura indigebant sanasse. adque inde etiam ipse die declinante commemorat miraculum de quinque panibus factum. § 94 At uero Iohannes, qui multum ab eis tribus euangelistis eo distat, quia magis in sermonibus, quos dominus habuit, inmoratur quam in factis, quae mirabiliter fecit. posteaquam commemorauit eum relicta Iudaea abisse iterum in Galilaeam. quod tunc intellegitur factum, cum", + "candidate_score": 0.62206, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_18_20", + "bdc_text": "Dies hatte et welche Kompetenzstreitigkeiten auf der Tagsatzung zur Folge . Junker gelang es allerdings zu flüchten. ( Siehe unten S. 240 , 10-22 und EA IV/IC Reg. ) Er hielt sich darauf wieder in Frankreich auf , machte 1536 als Hauptmann den Feldzug nach Avignon und 1537 /1538 als Oberst den Zug ins Piemont mit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_728", + "psc_text": "autem: cum cognouisset. inquit, quia uenturi essent, ut facerent eum regem, fugit iterum in montem ipse solus. neque enim causae orandi contraria est causa fugiendi, quando quidem et hinc dominus transfigurans in se corpus humilitatis nostrae, ut conforme faceret corpori gloriae suae, id quoque doceat hanc esse nobis magnam causam orandi, quando est causa fugiendi. nec illud aduersum est, quod Mattheus prius eum dixit iussisse discipulos ascendere in nauiculam et praecedere eum trans fretum, donec dimitteret turbas, ac deinde dimissis turbis 9 Ioh. 6, 15 17 cf. Phil. 3, 21 19 cf. Matth. 14, 22 1 turbis] add. teneretur cendisse (asc. corr.) B eum dicit-miracnlum fugisse om. B 2 autem om. TD montem RT MQ x rael fuiaae] fugisse M2 xxcG rael cum easdem (eadem A1E1L, p.a.dem JV1) turbas RT V ONMQ HAELS αϒπωg ael. cum easdem turbae quas Dt ClPF ty, cum easdem turbas dimisisset quas X *» cum", + "candidate_score": 0.622004, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_67", + "bdc_text": "8 tagen bym kung gsyn. Rit ernstlichschnell , eilig ( SI I 466 ) .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_307", + "psc_text": "comminuntur H iidem edd. praeter g 19 una. (eras. m) P, unam Q, unam fidem lW a. eademj eademque <{‹p § 9 Quia ergo numerus iste laboriosi huius temporis sacramentum est, quo sub disciplina regis Christi aduersus diabolum dimicamus, etiam illud declarat, quod quadraginta dierum ieiunium, hoc est humilationem animae, consecrauit et lex et prophetae per Moysen et Helian, qui quadragenis diebus ieiunauerunt, et euangelium per ipsius domini ieiunium, quibus diebus quadraginta etiam temptabatur a diabolo, quid aliud quam per omne huius saeculi tempus temptationem in carne sua, quam de nostra mortalitate adsumere dignatus est, praefigurans? post resurrectionem quoque non amplius quam dies quadraginta cum discipulis in hac terra esse uoluit huic eorum uitae adhuc humana conuersatione commixtus et cum illis alimenta mortalium, quamuis iam non moriturus, accipiens, ut per ipsos quadraginta dies significaret se occulta praesentia, quod promiserat, impleturum, quando ait: ecce ego uobiscum sum usque in consummationem saeculi.", + "candidate_score": 0.621719, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_18_20", + "bdc_text": "Dies hatte et welche Kompetenzstreitigkeiten auf der Tagsatzung zur Folge . Junker gelang es allerdings zu flüchten. ( Siehe unten S. 240 , 10-22 und EA IV/IC Reg. ) Er hielt sich darauf wieder in Frankreich auf , machte 1536 als Hauptmann den Feldzug nach Avignon und 1537 /1538 als Oberst den Zug ins Piemont mit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_731", + "psc_text": "recapitulando Iohannem postea dixisse factum a discipulis quod iam Iesus iusserat, antequam fugisset in montem, sicut solet in sermone ad aliquid praetermissum rediri quodammodo? sed quia ipse reditus maxime in breuitate ac puncto temporis factus non commemoratur, putant plerumque qui audiunt hoc etiam postea factum esse quod postea dicitur. sic etiam quos dixerat ascendisse nauem et uenisse trans mare in Capharnaum dicit ad eos in mari laborantes uenisse dominum ambulantem super aquas, quod utique prius in ipsa nauigatione factum est, qua ueniebant Capharnaum. § 101 Lucas autem post narratum de quinque panibus miraculum pergit in aliud et ab ordine isto digreditur. neque enim aliquid de nauicula illa commemorat et de uia domini super aquas. sed cum dixisset: et manducauerunt omnes et saturati sunt et sublatum est quod superfuit illis fragmentorum cophini duodecim, deinde subiunxit: et factum est, cum solus esset orans, erant cum illo et discipuli et interrogauit eos dicens:", + "candidate_score": 0.62156, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_1_3", + "bdc_text": "ubernächt gsin , nach mir gschickt ( ut interpres essem ) . Hat gseit , der kungFranz I. , König von Frankreich. zuich mit einem reisyganmit kriegsbereitem Heer ( Grimm XVI 387 ; vgl. SI VI 1325 ) .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1159", + "psc_text": "iam om. B, tam Q 22 conuictus p uxor eius ad eum miserat sedentem pro tribunali, quod praeoccupauit Mattheus, qui hoc solum commemorauit, antequam ad eum locum narrationis ueniret, ut ibi hoc poneret, ubi oportunum iudicauit. temtans itaque adhuc Pilatus, ne quid proficeret, dixit eis: regem uestrum crucifigam? responderunt pontifices: non habemus regem nisi Caesarem. tunc ergo tradidit illis eum, ut crucifigeretur. et dum pergit et dum crucifigitur cum duobus latronibus, dum uestes eius diuiduntur et in sortem illa tunica mittitur adque inter haec uariis conuiciis inluditur — simul enim, cum illa gererentur, etiam conuicia iaciebantur —, conpleta est et hora sexta et factae sunt tenebrae, quas Mattheus et Marcus et Lucas commemorant. § 47 Iam itaque conruat impia pertinacia et credat dominum Iegum Christum et tertia hora crucifixum lingua Iudaeorum et sexta manibus militum, quia in tumultu Iudaeorum et Pilati aestibus duae adque amplius horae praeterierunt a uoce, qua", + "candidate_score": 0.620882, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_61", + "bdc_text": "Text wegen engem Einband teilweise nicht zugänglich. , bym küng selbs gsyn , lang mit im ghanlatverhandelt ( SI II 1402 ) . .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_275", + "psc_text": "§ 1 Quoniam sermone non breui et admodum necessario, quem libro uno conplexi sumus, refutauimus eorum uanitatem qui discipulos Christi euangelium conscribentes ideo contemnendos putant, quia ipsius Christi, quem licet non ut deum, tamen ut hominem sapientia longe prae ceteris excellentem honorandum esse non dubitant, nulla scripta proferuntur a nobis, et eum talia scripsisse uideri uoluntnolunt, qualia peruersi diligunt, non qualibus lectis et creditis a peruersitate corrigi possunt, nunc iam uideamus ea quae quattuor euangelistae de Christo scripserunt quemadmodum sibi adque inter se congruant, ne quid ei hoc in fide christiana offendiculi patiantur qui curiosiores quam capaciores sunt, quod non utcumque perlectis, sed quasi diligentius perscrutatis euangelicis libris inconuenientia quaedam et repugnantia se deprehendisse existimantes magis ea contentiose obiectanda quam prudenter consideranda esse arbitrantur. 2 brebi 2?1 3 i*libro (eras. 1) BIt in libro B* re*futauimus (eras. s) B 4 conscribente* (eras. r) JB1, conscribentis C'P 5 putant C'1 ipius.", + "candidate_score": 0.618346, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_65_67", + "bdc_text": "DerGemeint ist wohl der oben genannte Franzose , der in Ottenbach übernachtet hatte . ist ouch inetvor nicht mehr als. 8 tagen bym kung gsyn. Rit ernstlichschnell , eilig ( SI I 466 ) .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_900", + "psc_text": "Bethania, ut diceret 'post haec cum esset Bethaniae', sed Mattheus quidem: cum autem esset, inquit, Iesus in Bethania, Marcus autem: cum esset Bethaniae. quod utique intellegitur et antequam illa dicerentur quae ante biduum paschae dicta sunt. sicut ergo ex Iohannis narratione colligitur, ante sex dies paschae uenit in Bethaniam, ibi factum est illud conuiuium, ubi de unguento pretioso fit commemoratio, inde uenit Hierosolymam sedens super asellum. deinde postea geruntur ea quae narrant post hunc aduentum eius Hierosolymis gesta. ex illo ergo die, quo uenit in Bethaniam adque illud de unguento factum est, usque ad diem, quo ista omnia gesta adque dicta sunt, iutellegimusintellegimus etiam euangelistis non commemorantibus consumtum fuisse quadriduum, ut 2 cf. Matth. 26, 6; cf. Marc. 14, 3 5 cf. Ioh. 12, 1 1 uidere ClP 2 dixerant F1 8 idj hic HAelL, hoc E1 9 tunc] cum e I autem om. RT 11 quod] quando R uethania", + "candidate_score": 0.618128, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_14_16", + "bdc_text": "In Frankreich zum Gardeleutnant und Königlichen Rat avanciert , war Junker mehrmals in finanziellen Missionen ( Pensionengelder ) in die Eidgenossenschaft unterwegs ( s. Rott , Représentation Diplomatique I Reg. ) . Im Oktober 1533 war er Augenzeuge des Aufstandes der Reformierten in Solothurn ( s . Amiet /Sigrist , 39f und Anm. 38 ) .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_681", + "psc_text": "Q quid ergo euidentius quam hoc eum scientem praeoccupasse narrandum, cum utique iam magna ab illo in Capharnaum facta fuisse et ipse nouerit et ipse commemoret quae se nondum narrasse utique scit? neque enim tantum ab eius baptismo progressus est, ut oblitus putetur nondum se aliquid commemorasse de his quae in Capharnaum gesta fuerant; modo enim coepit post baptismum aliquid narrare de domino. § 91 Sequitur Mattheus: in illo tempore audiuit Herodes tetrarcha famam Iesu et ait pueris suis: hic est Iohannes baptista; ipse surrexit a mortuis et ideo uirtutes inoperantur in eo. Marcus hoc idem et eodem modo dicit, sed non eodem ordine. nam posteaquam dicipulos misit dominus dicens eis, ne quid in uia ferrent nisi uirgam tantum, terminato eo sermone, quantum ab illo commemoratum est, etiam hoc subiecit, nulla tamen facta necessitate, qua hoc etiam consequenter gestum esse intellegere cogeremur. sicut nec Mattheus. in illo enim tempore dixit,", + "candidate_score": 0.617907, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_65_67", + "bdc_text": "DerGemeint ist wohl der oben genannte Franzose , der in Ottenbach übernachtet hatte . ist ouch inetvor nicht mehr als. 8 tagen bym kung gsyn. Rit ernstlichschnell , eilig ( SI I 466 ) .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_865", + "psc_text": "cuiusdam Pharisaei, qui eum uocauerat ad conuiuium. quod ut narraret, digressus erat a Mattheo circa illum locum, ubi ambo commemorauerant quod dictum est a domino de signo Ionae trium dierum et noctium et de regina Austri et de Nineuitis et de spiritu inmundo, qui redit et inuenit mundatam domum. post quem sermonem dicit Mattheus: adhuc eo loquente ad turbas ecce mater eius et fratres stabant foris quaerentes loqui ei. Lucas autem in eo sermone domini commemoratis etiam quibusdam quae Mattheus dixisse dominum praetermisit ab ordine, quem cum Mattheo tenuerat, ita digreditur: cum loqueretur, inquit, rogauit illum 4 Matth. 23. 1-3 10 ib. 39 11 cf. Luc. 11, 37-52 15 cf. Luc. 11, 29-36; cf. Matth. 12, 39—45 19 Matth. 12, 46 24 Lac. 11, 37-39 1 ab illoa 12, ad alios Q, ab illo r sedamquam B 2 eos] istos r 4 texens pra 5 iesus om. tu r et]", + "candidate_score": 0.617479, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_14_16", + "bdc_text": "In Frankreich zum Gardeleutnant und Königlichen Rat avanciert , war Junker mehrmals in finanziellen Missionen ( Pensionengelder ) in die Eidgenossenschaft unterwegs ( s. Rott , Représentation Diplomatique I Reg. ) . Im Oktober 1533 war er Augenzeuge des Aufstandes der Reformierten in Solothurn ( s . Amiet /Sigrist , 39f und Anm. 38 ) .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_695", + "psc_text": "23 occass. AXE § 93 Sequitur ergo Mattheus, cum dixisset nuntiatum esse Christo, quod Iohannes occisus est, et ita narrationem contexit: quod cum audisset, inquit, Iesus, secessit inde in nauicula in locum desertum seorsum. et cum audissent turbae, secutae sunt eum pedestres de ciuitatibus. uetet exiens uidit turbam multam et misertus est eius et curauit languidos eorum. hoc continuo post Iohannis passionem factum esse commemorat. unde post haec facta sunt illa quae primo narrata sunt, quibus motus Herodes dixit: Iohannem ego decollaui. illa enim posteriora debent intellegi, quae ad Herodem pertulit fama, ut moueretur et haesitaret, quisnam iste esse posset, de quo audiret talia, cum Iohannem ipse occidisset. Marcus autem, posteaquam passionem Iohannis narrauit, commemorat discipulos missos redisse ad legum et renuntiasse illi omnia quae egerant et docuerant et dominum eis — quod ipse solus commemorat — dixisse, ut requiescerent pusillum in deserto, et ascendisse cum eis in nauem et", + "candidate_score": 0.617464, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_66_68", + "bdc_text": "ist ouch inetvor nicht mehr als. 8 tagen bym kung gsyn. Rit ernstlichschnell , eilig ( SI I 466 ) . in die pündtdas Bündnerland. .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_370", + "psc_text": "angeli ab eis CPV 21 usque ad B, usque in P n bethlem B CPF hoc u. q. fecit et ostendit p quod factum est, quod dominus ostendit nobis. et uenerunt festinantes et inuenerunt Mariam et Ioseph et infantem positum in praesepi. uidentes autem cognouerunt de uerbo quod dictum erat illis de puero hoc. et omnes qui audierunt mirati sunt et de his quae dicta erant a pastoribus ad ipsos. Maria autem conseruabat omnia Herbauerba haec -conferens in corde suo. et reuersi sunt pastores glorificantes et laudantes deum in omnibus quae audierant et uiderant, sicut dictum est ad illos. et posteaquam consummati sunt dies octo, ut circumcideretur, uocatum est nomen eius Iesus, quod uocatum est ab angelo, priusquam in utero conciperetur. ecce magi ab oriente uenerunt Hierosolymam dicentes: ubi est qui natus est rex Iudaeorum? uidimus enim stellam eius in oriente et uenimus adorare eum. audiens autem Herodes rex turbatus", + "candidate_score": 0.617191, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_66_68", + "bdc_text": "ist ouch inetvor nicht mehr als. 8 tagen bym kung gsyn. Rit ernstlichschnell , eilig ( SI I 466 ) . in die pündtdas Bündnerland. .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_899", + "psc_text": "ante sex dies paschae dicit Iesum uenisse in Bethaniam de unguento eadem narraturus. quomodo ergo secundum illos duos post biduum futurum erat pascha, cum posteaquam id dixerunt inueniantur cum Iohanne in Bethania illud de unguento quod ipse narrantes, tunc autem ipse dicat post sex dies futurum pascha? sed qui ita mouentur non intellegunt Mattheum et Marcum illud quod in Bethania de unguento factum erat recapitulando posuisse non post illam de biduo praedicationem suam, sed ante iam factum, cum adhuc sex dies essent ad pascha. non enim quisquam eorum, cum dixisset post biduum futurum pascha. sic adiunxit de illo facto in Bethania, ut diceret 'post haec cum esset Bethaniae', sed Mattheus quidem: cum autem esset, inquit, Iesus in Bethania, Marcus autem: cum esset Bethaniae. quod utique intellegitur et antequam illa dicerentur quae ante biduum paschae dicta sunt. sicut ergo ex Iohannis narratione colligitur, ante sex dies paschae uenit in Bethaniam, ibi", + "candidate_score": 0.616275, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_14_16", + "bdc_text": "In Frankreich zum Gardeleutnant und Königlichen Rat avanciert , war Junker mehrmals in finanziellen Missionen ( Pensionengelder ) in die Eidgenossenschaft unterwegs ( s. Rott , Représentation Diplomatique I Reg. ) . Im Oktober 1533 war er Augenzeuge des Aufstandes der Reformierten in Solothurn ( s . Amiet /Sigrist , 39f und Anm. 38 ) .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1316", + "psc_text": "adhuc Iohannes tertiam sit eius narraturus demonstrationem ad mare Tiberiadis; deinde, quod dicit idem Marcus, exprobrans illis incredulitatem illorum et duritiam cordis, quia his qui uiderant' eum resurrexisse non crediderant, illis uidelicet duobus, quibus in uillam euntibus apparuit, posteaquam resurrexit, et Petro, cui primitus eum apparuisse aput Lucam inuestigatum est, fortasse et Mariae Magdalenae et aliis mulieribus, quae cum illa erant, quando eis et ad monumentum apparuit et' inde redeuntibus in itinere occurrit. nam ita contexitnarrationem idem Marcus, cum commemorasset breuiter de duobus illis, quibus apparuit in uillam euntibus, quod nuntiassent ceteris nec illis creditum esset: nouissime, inquit, recumbentibus illis undecim apparuit et exprobrauit 8 Marc. 16. 14 10 cf. Ioh. 21, 1 14 *Marc. 16, 14 18 cf. Lac. 24, 35 24 *Marc. 16, 14 1 meum om. Bl nolij non B 2 dicit] dixit l 4 uidiBti BR (uerc. uind. al. JRtv.), nidisti me cet., edd., v, add.", + "candidate_score": 0.616155, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_65_67", + "bdc_text": "DerGemeint ist wohl der oben genannte Franzose , der in Ottenbach übernachtet hatte . ist ouch inetvor nicht mehr als. 8 tagen bym kung gsyn. Rit ernstlichschnell , eilig ( SI I 466 ) .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1357", + "psc_text": "quo ascendit in caelum, ita narrans: eduxit autem illos foras in Bethaniam et eleuatis manibus suis benedixit eis. et factum est, cum benediceret eis, recessit ab eis et ferebatur in caelum. uiderunt ergo eum praeter quod in terra uiderant, etiam cum ferretur in caelum. totiens ergo in euangelicis libris commemoratus est ab hominibus uisus, antequam ascendisset in caelum: in terra scilicet nouiens et in aere semel ascendens. § 84 Sed non omnia scripta sunt, sicut Iohannes fatetur. crebra enim erat eius cum illis conuersatio per dies quadraginta, 1 cf. loh. 20, 26-29 cf. Ioh. 21, 1—24 2 cf. Matth. 28, 16 et 17 3 cf. Marc. 16, 14-18 5 cf. Marc. 16, 19; cf. Luc. 24, 50 et 51; cf. Act. 1, 4 8 *Marc. 16, 19 14 *Luc. 24, 50 et 51 22 cf. Ioh. 20, 30; cf. Ioh. 21, 25 1 septimo] VII' B 2 -VIII- octauo et", + "candidate_score": 0.61542, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_65_67", + "bdc_text": "DerGemeint ist wohl der oben genannte Franzose , der in Ottenbach übernachtet hatte . ist ouch inetvor nicht mehr als. 8 tagen bym kung gsyn. Rit ernstlichschnell , eilig ( SI I 466 ) .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_864", + "psc_text": "B Mattheus narrat, sic accipiatur, non tamquam ad illos, sed tamquam de illis ad eos potius dictum sit, quos uolebat instruere. § 144 Sequitur Mattheus ita narrationis ordinem tenens: uncHunc Iesus Jocutuslocutus est ad turbas et discipulos suos Edicensdicens: super cathedram Moysi sederunt scribae et Pharisaei; mniaomnia. ergo quaecumque dixerint uobis seruate et facite; secundum opera uero eorum nolite facere. dicunt enim et non faciunt, et cetera usque ad illud ubi ait: non me uidebitis amodo, donec dicatis: benedictus qui uenit in nomine domini. similem sermonem habuisse dominum aduersus Pharisaeos et scribusscribas legisque doctores Lucas quoque commemorat, sed in domo cuiusdam Pharisaei, qui eum uocauerat ad conuiuium. quod ut narraret, digressus erat a Mattheo circa illum locum, ubi ambo commemorauerant quod dictum est a domino de signo Ionae trium dierum et noctium et de regina Austri et de Nineuitis et de spiritu inmundo, qui redit et inuenit mundatam domum. post", + "candidate_score": 0.614308, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_66_68", + "bdc_text": "ist ouch inetvor nicht mehr als. 8 tagen bym kung gsyn. Rit ernstlichschnell , eilig ( SI I 466 ) . in die pündtdas Bündnerland. .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_900", + "psc_text": "Bethania, ut diceret 'post haec cum esset Bethaniae', sed Mattheus quidem: cum autem esset, inquit, Iesus in Bethania, Marcus autem: cum esset Bethaniae. quod utique intellegitur et antequam illa dicerentur quae ante biduum paschae dicta sunt. sicut ergo ex Iohannis narratione colligitur, ante sex dies paschae uenit in Bethaniam, ibi factum est illud conuiuium, ubi de unguento pretioso fit commemoratio, inde uenit Hierosolymam sedens super asellum. deinde postea geruntur ea quae narrant post hunc aduentum eius Hierosolymis gesta. ex illo ergo die, quo uenit in Bethaniam adque illud de unguento factum est, usque ad diem, quo ista omnia gesta adque dicta sunt, iutellegimusintellegimus etiam euangelistis non commemorantibus consumtum fuisse quadriduum, ut 2 cf. Matth. 26, 6; cf. Marc. 14, 3 5 cf. Ioh. 12, 1 1 uidere ClP 2 dixerant F1 8 idj hic HAelL, hoc E1 9 tunc] cum e I autem om. RT 11 quod] quando R uethania", + "candidate_score": 0.61259, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_60", + "bdc_text": "Wittar so ist der von WattenwilHans Jakob von Wattenwyl. , [ schul]thes [ zuͦ ] Bern [ schul]thes [ zuͦ ] Bern am Rande nachgetragen ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_805", + "psc_text": "B 17 ut] cum HAEL y 18 dixerit E2 T 19 oporteret Q ita om. p, itaqae r 22 alius (om. aliud et aliud alius) B commemorit Cl, .raret F M HAEL prael, -rat g 23 ut] cum C2, et g, ubi yl> taelm. unum] add. et HAEL v § 128 Iohannes quoque, cum taceat, quemadmodum dominus discipulos suos ad haec animalia sibi adducenda miserit, interponit tamen breuiter hoc de pullo cum testimonio etiam prophetae, quod Mattheus adhibet. in quo etiam testimonio prophetico aliquantum diuersa euangelistarum locutio ab ea quidem sententia non recedit; sed potest mouere, quod hoc Mattheus sic adhibet, ut asinam dicat commemorasse prophetam. non autem ita se habet uel quod Iohannes interponit uel codices ecclesiastici interpretationis usitatae. cuius rei causa illa mihi uidetur, quod Mattheus Hebraea lingua perhibetur euangelium conscripsisse. manifestum est autem interpretationem illam, quae dicitur Septuaginta, in nonnullis se aliter habere, quam inueniunt in Hebraeo", + "candidate_score": 0.612136, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_65", + "bdc_text": "DerGemeint ist wohl der oben genannte Franzose , der in Ottenbach übernachtet hatte .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_671", + "psc_text": "docebat eos in synagogis eorum, et cetera usque ad illud ubi ait: et non fecit ibi uirtutes multas propter incredulitatem illorum. a superiore sermone parabolarum sic transit, ut non ostendat consequentis ordinis necessitatem, praesertim quia Marcus ab istis parabolis, non in quod iste, sed in aliud tendens, in quod et Lucas ita conexuit narrationem, ut credibilius ostendatur hoc esse potius consequenter gestum, quod ipsi duo continuanter adiungunt, de naui scilicet, in qua dormiebat Iesus, et de illo miraculo expulsorum demoniorum aput Gerasenos. quae duo Mattheus iam superius recolens interposuit. nunc ergo quae in patria sua dominus dixerit uel ei dicta sint uideamus utrum cum aliis duobus Marco et Luca concordent. nam lohannesIohannes longe in diuersis et dissimilibus narrationis suae locis uel dicta esse domino talia uel eum dixisse commemorat, qualia hoc- loco tres ceteri meminerunt. § 90 Et Marcus quidem eadem prope commemorat hic omnia quae Mattheus, nisi quod dominum", + "candidate_score": 0.611987, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_66_68", + "bdc_text": "ist ouch inetvor nicht mehr als. 8 tagen bym kung gsyn. Rit ernstlichschnell , eilig ( SI I 466 ) . in die pündtdas Bündnerland. .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1357", + "psc_text": "quo ascendit in caelum, ita narrans: eduxit autem illos foras in Bethaniam et eleuatis manibus suis benedixit eis. et factum est, cum benediceret eis, recessit ab eis et ferebatur in caelum. uiderunt ergo eum praeter quod in terra uiderant, etiam cum ferretur in caelum. totiens ergo in euangelicis libris commemoratus est ab hominibus uisus, antequam ascendisset in caelum: in terra scilicet nouiens et in aere semel ascendens. § 84 Sed non omnia scripta sunt, sicut Iohannes fatetur. crebra enim erat eius cum illis conuersatio per dies quadraginta, 1 cf. loh. 20, 26-29 cf. Ioh. 21, 1—24 2 cf. Matth. 28, 16 et 17 3 cf. Marc. 16, 14-18 5 cf. Marc. 16, 19; cf. Luc. 24, 50 et 51; cf. Act. 1, 4 8 *Marc. 16, 19 14 *Luc. 24, 50 et 51 22 cf. Ioh. 20, 30; cf. Ioh. 21, 25 1 septimo] VII' B 2 -VIII- octauo et", + "candidate_score": 0.611717, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_66_68", + "bdc_text": "ist ouch inetvor nicht mehr als. 8 tagen bym kung gsyn. Rit ernstlichschnell , eilig ( SI I 466 ) . in die pündtdas Bündnerland. .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_374", + "psc_text": "te enim exiet dux, qui reget populum meum Israhel. tunc Herodes clam uocatis magis diligenter inquisiuit ab eis tempus stellae, quae apparuit eis. et mittens illos in Bethleem dixit: ite et interrogate diligenter de puero, et cum inueneritis, renuntiate mihi, ut et ego ueniens adorem eum. qui cum audissent regem, abierunt. et ecce stella, quam uiderant in oriente, antecedebat eos, usque dum ueniens staret supra ubi erat puer. uidentes autem stellam gauisi sunt gaudio magno ualde. et in trantes domum inuenerunt puerum cum Maria matre eius et procidentes adorauerunt eum et apertis thensauris suis optulerunt ei munera, aurum, thus et murram. et responso accepto in somnis, ne redirent ad Herodem, per aliam uiam regressi sunt in regionem suam. qui cum recessissent, posteaquam impleti sunt dies purgationis eius, secundum legem Moysi tulerunt illum in Hierusalem, ut sisterent eum domino, 1 (Matth. 2, 6-13 a) Mich. 5, 2; cf. Ioh. 7, 42", + "candidate_score": 0.611511, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_65", + "bdc_text": "DerGemeint ist wohl der oben genannte Franzose , der in Ottenbach übernachtet hatte .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_865", + "psc_text": "cuiusdam Pharisaei, qui eum uocauerat ad conuiuium. quod ut narraret, digressus erat a Mattheo circa illum locum, ubi ambo commemorauerant quod dictum est a domino de signo Ionae trium dierum et noctium et de regina Austri et de Nineuitis et de spiritu inmundo, qui redit et inuenit mundatam domum. post quem sermonem dicit Mattheus: adhuc eo loquente ad turbas ecce mater eius et fratres stabant foris quaerentes loqui ei. Lucas autem in eo sermone domini commemoratis etiam quibusdam quae Mattheus dixisse dominum praetermisit ab ordine, quem cum Mattheo tenuerat, ita digreditur: cum loqueretur, inquit, rogauit illum 4 Matth. 23. 1-3 10 ib. 39 11 cf. Luc. 11, 37-52 15 cf. Luc. 11, 29-36; cf. Matth. 12, 39—45 19 Matth. 12, 46 24 Lac. 11, 37-39 1 ab illoa 12, ad alios Q, ab illo r sedamquam B 2 eos] istos r 4 texens pra 5 iesus om. tu r et]", + "candidate_score": 0.610341, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_19", + "bdc_text": "Junker gelang es allerdings zu flüchten. ( Siehe unten S. 240 , 10-22 und EA IV/IC Reg. )", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_729", + "psc_text": "(asc. corr.) B eum dicit-miracnlum fugisse om. B 2 autem om. TD montem RT MQ x rael fuiaae] fugisse M2 xxcG rael cum easdem (eadem A1E1L, p.a.dem JV1) turbas RT V ONMQ HAELS αϒπωg ael. cum easdem turbae quas Dt ClPF ty, cum easdem turbas dimisisset quas X *» cum eisdem turbis quas D* C* pm 3 panit] add. dimisisset ^ 4 dicit g fagisse] add. iterum r 5 uolebat ClP 6 planiciora g descenderat RT IPA1 p, discenderant EXL 7 illis g ministratae Bl 9 dix.] dicit edd. praeter g, add. et atl 10 autem om. AE1 L 11 quod matth. diiit om. CP 12 monte CXP 13 ut] et ON1 H 16 transfigurams B. -rat M 17 corpore B, corporali g id] per id ral doceat BRT VI ONM HAEL y pg, docet at D, docebat cet. 18 est] et AIEtL causam RT 19 eum om. r dixerit", + "candidate_score": 0.606346, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_19", + "bdc_text": "Junker gelang es allerdings zu flüchten. ( Siehe unten S. 240 , 10-22 und EA IV/IC Reg. )", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_695", + "psc_text": "23 occass. AXE § 93 Sequitur ergo Mattheus, cum dixisset nuntiatum esse Christo, quod Iohannes occisus est, et ita narrationem contexit: quod cum audisset, inquit, Iesus, secessit inde in nauicula in locum desertum seorsum. et cum audissent turbae, secutae sunt eum pedestres de ciuitatibus. uetet exiens uidit turbam multam et misertus est eius et curauit languidos eorum. hoc continuo post Iohannis passionem factum esse commemorat. unde post haec facta sunt illa quae primo narrata sunt, quibus motus Herodes dixit: Iohannem ego decollaui. illa enim posteriora debent intellegi, quae ad Herodem pertulit fama, ut moueretur et haesitaret, quisnam iste esse posset, de quo audiret talia, cum Iohannem ipse occidisset. Marcus autem, posteaquam passionem Iohannis narrauit, commemorat discipulos missos redisse ad legum et renuntiasse illi omnia quae egerant et docuerant et dominum eis — quod ipse solus commemorat — dixisse, ut requiescerent pusillum in deserto, et ascendisse cum eis in nauem et", + "candidate_score": 0.606003, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_65", + "bdc_text": "DerGemeint ist wohl der oben genannte Franzose , der in Ottenbach übernachtet hatte .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_900", + "psc_text": "Bethania, ut diceret 'post haec cum esset Bethaniae', sed Mattheus quidem: cum autem esset, inquit, Iesus in Bethania, Marcus autem: cum esset Bethaniae. quod utique intellegitur et antequam illa dicerentur quae ante biduum paschae dicta sunt. sicut ergo ex Iohannis narratione colligitur, ante sex dies paschae uenit in Bethaniam, ibi factum est illud conuiuium, ubi de unguento pretioso fit commemoratio, inde uenit Hierosolymam sedens super asellum. deinde postea geruntur ea quae narrant post hunc aduentum eius Hierosolymis gesta. ex illo ergo die, quo uenit in Bethaniam adque illud de unguento factum est, usque ad diem, quo ista omnia gesta adque dicta sunt, iutellegimusintellegimus etiam euangelistis non commemorantibus consumtum fuisse quadriduum, ut 2 cf. Matth. 26, 6; cf. Marc. 14, 3 5 cf. Ioh. 12, 1 1 uidere ClP 2 dixerant F1 8 idj hic HAelL, hoc E1 9 tunc] cum e I autem om. RT 11 quod] quando R uethania", + "candidate_score": 0.605293, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_63", + "bdc_text": "vast wol eißeinig ( SI I 270 f). , und jeczt uff dem weg heimZur Reise der Berner Gesandtschaft an den französischen Hof , welche vor dem 23 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_695", + "psc_text": "23 occass. AXE § 93 Sequitur ergo Mattheus, cum dixisset nuntiatum esse Christo, quod Iohannes occisus est, et ita narrationem contexit: quod cum audisset, inquit, Iesus, secessit inde in nauicula in locum desertum seorsum. et cum audissent turbae, secutae sunt eum pedestres de ciuitatibus. uetet exiens uidit turbam multam et misertus est eius et curauit languidos eorum. hoc continuo post Iohannis passionem factum esse commemorat. unde post haec facta sunt illa quae primo narrata sunt, quibus motus Herodes dixit: Iohannem ego decollaui. illa enim posteriora debent intellegi, quae ad Herodem pertulit fama, ut moueretur et haesitaret, quisnam iste esse posset, de quo audiret talia, cum Iohannem ipse occidisset. Marcus autem, posteaquam passionem Iohannis narrauit, commemorat discipulos missos redisse ad legum et renuntiasse illi omnia quae egerant et docuerant et dominum eis — quod ipse solus commemorat — dixisse, ut requiescerent pusillum in deserto, et ascendisse cum eis in nauem et", + "candidate_score": 0.604964, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_65", + "bdc_text": "DerGemeint ist wohl der oben genannte Franzose , der in Ottenbach übernachtet hatte .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_228", + "psc_text": "prolixo, quem secundum Mattheum habuit in monte. Quomodo dicat Mattheus centurionem ad eum aocessisseaccessisse pro puero suo, cum Lucas dicat quod amicos ad eum miserit. De socru Petri, quo ordine narratum sit. De ordine rerum, quas post hoc narrant, utrum nihil inter se dissentiant Mattheus, Marcus et Lucas. De illo qui ait domino: sequar te quocumque ieris, et aliis quae iuxta sunt, quo ordine narrentur a Mattheo et Luca. De transfretatione eius, ubi dormiuit in nauicula, et de expulsis demonibus, quos permisit in porcos, 4 *Ioh. 1, 33 18 Matth. 8, 19: Luc. 9, 57 1 quae facta est] factae m (p in tnitio capttis) baptizato B CPV, cbriatum baptixatum r a3 baptizatum cet. 3 quomodo] quod Y 4 iohannis CP non noueram] οὺϰ η̄δειν, nesciebam v 5 eum] esse B 6 temptatione H 7 discipulorum] apoatolorum m 8 eius om. CPV gallikam C 9 quem] quae B, quam R1", + "candidate_score": 0.603908, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_65", + "bdc_text": "DerGemeint ist wohl der oben genannte Franzose , der in Ottenbach übernachtet hatte .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_864", + "psc_text": "B Mattheus narrat, sic accipiatur, non tamquam ad illos, sed tamquam de illis ad eos potius dictum sit, quos uolebat instruere. § 144 Sequitur Mattheus ita narrationis ordinem tenens: uncHunc Iesus Jocutuslocutus est ad turbas et discipulos suos Edicensdicens: super cathedram Moysi sederunt scribae et Pharisaei; mniaomnia. ergo quaecumque dixerint uobis seruate et facite; secundum opera uero eorum nolite facere. dicunt enim et non faciunt, et cetera usque ad illud ubi ait: non me uidebitis amodo, donec dicatis: benedictus qui uenit in nomine domini. similem sermonem habuisse dominum aduersus Pharisaeos et scribusscribas legisque doctores Lucas quoque commemorat, sed in domo cuiusdam Pharisaei, qui eum uocauerat ad conuiuium. quod ut narraret, digressus erat a Mattheo circa illum locum, ubi ambo commemorauerant quod dictum est a domino de signo Ionae trium dierum et noctium et de regina Austri et de Nineuitis et de spiritu inmundo, qui redit et inuenit mundatam domum. post", + "candidate_score": 0.602825, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_65", + "bdc_text": "DerGemeint ist wohl der oben genannte Franzose , der in Ottenbach übernachtet hatte .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_720", + "psc_text": "altero, alterum ab altero esse commemoratum: et tamen adtentius consideratum inueniri debuisse quis non fateatur? hoc ideo dixi, quia existunt saepe aliqua eiusmodi, quae parum intendentibus et temere iudicantibus contraria uideantur et non sint. § 99 XLVII. Sequitur Mattheus et dicit: et dimissa turba ascendit in montem solus orare. uespere autem facto solus erat ibi. nauicula autem in medio mari iactabatur fluctibus. erat enim contrarius uentus. quarta autem uigilia noctis uenit ad eos ambulans supra mare. et uidentes eum supra mare ambulantem turbati sunt dicentes: quia phantasma est, et cetera usque ad illud ubi ait: uenerunt et adorauerunt eum dicentes: uere filius dei es. Marcus quoque hoc idem post narratum de panibus quinque miraculum ita sequitur: et cum sero esset, erat nauis in medio mari et ipse solus in terra. et uidens eos laborantes in remigando, erat enim uentus contrarius eis, et cetera. similiter, nisi quod de Petro ambulante super", + "candidate_score": 0.60242, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_23", + "bdc_text": "Th [eodor ] von Liebenau , Hans Junker von Rapperswyl , in :", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_2", + "psc_text": "T 6 sacris V tenentur R, contenentur C 8 futurum] add. esse VI redditum] reuelatum E* arsp 10 et ipsum N* XXXXIir AUI. Sect. III pan 4. 1 legum Christum etiam praesentem in carne uiderunt, cuius non solum ea, quae ex ore eius audita uel ab illo sub oculis suis operata dicta et facta meminerant, uerum etiam quae, priusquam illi per discipulatum adhaeserant, in eius natiuitate uel infantia uel pueritia diuinitus gesta et digna memoria siue ab ipso siue a parentibus eius sinesiue quibuslibet aliis certissimis indiciis et fidelissimis testimoniis requirere et cognoscere potuerunt, inposito sibi euangelizandi munere generi humano adnuntiare curarunt. quorum quidam, hoc est Mattheus et lohannesIohannes, etiam scripta de illo, quae scribenda uisa sunt, libris singulis ediderunt. § 2 Ac ne putaretur, quod adtinet ad percipiendum et praedicandum euangelium, interesse aliquid, utrum illi adnuntient, qui eundem dominum hic in carne apparentem discipulatu famulante secuti sunt, an hi,", + "candidate_score": 0.600025, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_63", + "bdc_text": "vast wol eißeinig ( SI I 270 f). , und jeczt uff dem weg heimZur Reise der Berner Gesandtschaft an den französischen Hof , welche vor dem 23 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_589", + "psc_text": "V l, de domo sua X 3 archisynagogia B 4 ipse pr. om. Hl ipse enim p g r Magne 5 narrarim quod et sequenter B 6 quae om. E* 7 de om. ONM D T illo om. H', eo x 8 ac] hac B 9 illo om. Hl, ipso p loquen::tem B 10 dictornmque factorumque CPV pg 11 potuerint BD CP OM HAL pgael, potuere r, potuerunt cet. 12 gerass. B O2N2Q HA, gerasin. Cl 13 transsiit B, transiit CP NQ HAL p gr ael, transsit 0, transiuit D 14 tranaiit HAL pael remittatur B, renitaretur HL, reniteretur A at 15 similitudiniB ClP dicens F1 p 16 gerasB. F O2N2 A, gerasinos C1 17 factum] factum esae E* r transit BBTD CPV g, transiit* eet. 18 cum] qua B 19 turba illum g 20 iahirua B (brix.), iairus cet. (sic infra 170, 2; 171, 7) 21 et om. HAL", + "candidate_score": 0.59858, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_60", + "bdc_text": "Wittar so ist der von WattenwilHans Jakob von Wattenwyl. , [ schul]thes [ zuͦ ] Bern [ schul]thes [ zuͦ ] Bern am Rande nachgetragen ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_257", + "psc_text": "Iohannes et quomodo Lucae non aduersonturaduersentur tale aliquid alio tempore commemoranti. Ubi mittit discipulos, ut praeparent ei manducare 1 Marc. 12, 35; Luc. 20, 41 18 loh. 12, 1 2 esse filium V p 4 phariseis B supra p catedram B, cathetram C mosi Q 8 hoc] in hoc B similem] simile YH r R 9 praenuntiaret H quomodo] add. mattheus a 11 sermonem quam F montem F oliuitae C, oliuete P, olibeti R1 13 congraat B Q 14 quomodo H commemorat Q 15 uiduum B futura F, futuri V xt0 pra, futurum H post V dicunt] add. et B 16 repugnent H 15 bethanea C, baethaniae (et om.) B pascae Bl 19 caena BFK bethanea C, in bethania facta r a unguento RT ON M 20 congruat Q 21 math ct RT (et om.) iohannes H iohannis CP 22 commemorant Q 24 LXXVII CP di ciputos] add. suos RB", + "candidate_score": 0.598257, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_60", + "bdc_text": "Wittar so ist der von WattenwilHans Jakob von Wattenwyl. , [ schul]thes [ zuͦ ] Bern [ schul]thes [ zuͦ ] Bern am Rande nachgetragen ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_495", + "psc_text": "cet.. edd., v (δπέστϱεψεν) 17 exiuit RT 18 iohannis AlEaL 19 ptermissum r 21 illis CP aqua B 22 eum] cum BTD HAL, hunc r Galilaeam conexuisse narrationibus suis, qui post Iohannem traditum factus est. de quo eius reditu in Galilaeam etiam ipse Iohannes euangelista sic loquitur: ut ergo cognouit Iesus, quia audierunt Pharisaei, quia Iesus plures discipulos facit et baptizat quam Iohannes, quamquam Iesus non baptizaret, sed discipuli eius, reliquit Iudaeam et abiit iterum in Galilaeam. tunc ergo inteilegimusintellegimus iam fuisse traditum Iohannem, Iudaeos uero audisse, quod plures discipulos faceret et baptizaret, quam fecerat et baptizauerat Iohannes. § 43 Iam nunc de illo sermone prolixo, quem secundum Mattheum in monte habuit dominus, uideamus, utrum ei ceteri euangelistae nibil aduersari uideantur. Marcus quippe non eum commemorauit omnino nec aliquid eius simile dixit nisi quasdamquasi sententias non contextim, sed sparsim, quas dominus locis aliis repetiuit. reliquit tamen locum in textu narrationis", + "candidate_score": 0.59766, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_60", + "bdc_text": "Wittar so ist der von WattenwilHans Jakob von Wattenwyl. , [ schul]thes [ zuͦ ] Bern [ schul]thes [ zuͦ ] Bern am Rande nachgetragen ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_467", + "psc_text": "uinum conuersione miraculum. quae omnia ceteri euangelistae praetermiserunt id contexentes narrationibus suis, quod Iesus reuersus sitinsit Galilaeam. unde intellegitur fuisse interpositos aliquot dies, quibus illa de discipulis gesta sunt, quae interponuntur a Iohanne. non est autem contrarium ei loco, nbiMattheusubiMattheus narrat dominum dixissePetro: tu es Petrus et super hanc petram aedificabo ecclesiam meam. neque enim hoc nomen tunc accepisse intellegendus est, sed tunc potius, quando ei Iohannes dictum esse commemorat: tu uocaberis Cephas, quod interpretatur Petrus, ut eum hoc nomine appellaret postea dominus dicens tu es Petrus. non enim ait 'tu uocaberis Petrus), sed tu es Petrus, quod ei iam dictum erat antea tu uocaberis. § 35 Deinde contexit narrationem Mattheus et dicit: et relicta ciutate Nazareth uenit et habitauit in 11 Matth. 16, 18; cf. infra cap. 53 et lib. 4, cap. 3 15 Ioh. 1, 42 19 *Matth. 4, 13 2 symon TD OPVF N H sequente (-tem", + "candidate_score": 0.597632, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_23", + "bdc_text": "Th [eodor ] von Liebenau , Hans Junker von Rapperswyl , in :", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_391", + "psc_text": "iohannes ElL praedicationem H XXXXIII Ang. Sect. III pars 4. 8 sic enim exorsus est: initium euangelii Iesu Christi filii dei, sicut scriptum est in Esaia propheta: ecce mitto angelum meum ante faciem tuam, qui praeparabit uiam tuam. suoxuox clamantis in deserto: parate uiam domini, rectas facite semitas eius. fuit Iohannes in deserto baptizans et praedicans baptismum paenitentiae in remissionem peccatorum, et cetera. et Lucas post uerba, ubi ait: et Iesus proficiebat sapientia, aetate et gratia apud deum et homines, de lohannisIohannis praedicatione iam sequitur dicens: anno autem quinto decimo imperii Tiberii Caesaris procurante Pontio Pilato Iudaeam, tetrarcha autem Galilaeae Herode, Philippo autem fratre eius tetrarcha Itureae et Traconitidis regionis et Lysania Abillianae tetrarcha, sub principibus sacerdotum Anna et Caifa factum est uerbum domini super Iohannem filium Zachariae in deserto, et cetera. Iohannes quoque apostolus in euangelistis 1 *Marc. 1, 1-4 2 cf. Mal. 8, 1 4 cf. Esai. 40,", + "candidate_score": 0.596136, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_63", + "bdc_text": "vast wol eißeinig ( SI I 270 f). , und jeczt uff dem weg heimZur Reise der Berner Gesandtschaft an den französischen Hof , welche vor dem 23 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_425", + "psc_text": "25 22 *Luc. 24, 46 1 iudae B, iudeae RTD P adpropinquabit (appr. V, apr. p) R2Dt CSF ElL pgr a 4 qui dictus est] qui dictus B (& ρηϑεις) eseiam B (ueron.) prophetam isaiam r a elm 5 clamantes C HI 6 anbiguae B, ambiguae R 7 sua] esaiae B2 8 commemorat A1, -ret g, -rauit r sequBtus Bl P 0, sequuturus B2 9 adiunxit p r 10 adpropinquabit D CPV AE1L rael 11 est pr. om. E1 enim om. CPVF 'f p esaeiam B prophetam] add. dicentem V 12 mobere Bl enim sum r 13 eseiam B eat enim om. p 14 esse om. Q, esset Hl tales C'P', aliis H.AIE'L, quasi de aliis ael talis esse locutio y, talis locntio esse X r et om. R X r ^ iohannes AE1L nam in ras. N 16 teloneo] caeloneo JB1, theloneo AlU r, teloginio (gi in ras.) H,", + "candidate_score": 0.594139, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_63", + "bdc_text": "vast wol eißeinig ( SI I 270 f). , und jeczt uff dem weg heimZur Reise der Berner Gesandtschaft an den französischen Hof , welche vor dem 23 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_865", + "psc_text": "cuiusdam Pharisaei, qui eum uocauerat ad conuiuium. quod ut narraret, digressus erat a Mattheo circa illum locum, ubi ambo commemorauerant quod dictum est a domino de signo Ionae trium dierum et noctium et de regina Austri et de Nineuitis et de spiritu inmundo, qui redit et inuenit mundatam domum. post quem sermonem dicit Mattheus: adhuc eo loquente ad turbas ecce mater eius et fratres stabant foris quaerentes loqui ei. Lucas autem in eo sermone domini commemoratis etiam quibusdam quae Mattheus dixisse dominum praetermisit ab ordine, quem cum Mattheo tenuerat, ita digreditur: cum loqueretur, inquit, rogauit illum 4 Matth. 23. 1-3 10 ib. 39 11 cf. Luc. 11, 37-52 15 cf. Luc. 11, 29-36; cf. Matth. 12, 39—45 19 Matth. 12, 46 24 Lac. 11, 37-39 1 ab illoa 12, ad alios Q, ab illo r sedamquam B 2 eos] istos r 4 texens pra 5 iesus om. tu r et]", + "candidate_score": 0.593932, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_23", + "bdc_text": "Th [eodor ] von Liebenau , Hans Junker von Rapperswyl , in :", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_6", + "psc_text": "librorum eorum scripta reciperet, nec solum quia illi non tales erant, quibus narrantibiisnarrantibus credi oporteret, sed etiam quia scriptis suis quaedam fallaciter indiderunt, quae catholica adque apostolica regula fidei et sana doctrina condemnat. § 3 Isti igitur quattuor euangelistae uniuerso terrarum orbe notissimi, et ob hoc fortasse quattuor, quoniam quattuor sunt partes orbis terrae, per cuius uniuersitatem Christi ecclesiam dilatari ipso sui numeri sacramento quodammodo declararunt, hoc ordine scripsisse perhibentur: primus Mattheus, deinde Marcus, tertio Lucas, ultimo Iohannes. unde alius eis fuit ordo cognoscendi adque praedicandi, alius autem scribendi. ad cognoscendum quippe adque praedicandum primi utique fuerunt qui secuti dominum in carne praesentem dicentem audierunt facientemque uiderunt adque ex eius ore ad euangelizandum missi sunt. sed in conscribendo euangelio, quod diuinitus ordinatum esse credendum est, ex numero eorum, quos ante passionem dominus elegit, primum adque ultimum locum duo tenuerunt, primum Mattheus, ultimum Iohannes, ut reliqui duo, qui ex illo numero", + "candidate_score": 0.590148, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_23", + "bdc_text": "Th [eodor ] von Liebenau , Hans Junker von Rapperswyl , in :", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_3", + "psc_text": "adnuntiare curarunt. quorum quidam, hoc est Mattheus et lohannesIohannes, etiam scripta de illo, quae scribenda uisa sunt, libris singulis ediderunt. § 2 Ac ne putaretur, quod adtinet ad percipiendum et praedicandum euangelium, interesse aliquid, utrum illi adnuntient, qui eundem dominum hic in carne apparentem discipulatu famulante secuti sunt, an hi, qui ex illis fideliter conperta crediderunt, diuina prouidentia procuratum est per spiritum sanctum, ut quibusdam etiam ex illis, qui primos apostolos sequebantur, non solum adnuntiandi, uerum etiam scribendi euangelium tribueretur auctoritas. hi sunt Marcus et Lucas. ceteri autem homines, qui de domini uel de apostolorum actibus aliqua scribere conati uel ausi sunt, non tales suis temporibus extiterunt, ut eis fidem haberet ecclesia adque in 20 cf. c. FanBt. 11, 2. 22, 79; c. Adim. 17. 2. 5; c. adu. leg. et pr. 1, 20 1 etiam] audierunt et SUg cuiua] qui V μσl m, et ξπψ p2 eius ore B", + "candidate_score": 0.589836, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII", + "max_score": 0.671209, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_5", + "bdc_text": "die stet zuͦ besetzen , vom bapst sinem sun ingenin Besitz gegeben ( SI II 82 ) . - Am 28 .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_654", + "psc_text": "Sed sunt quibus semper dies est, illis utique quibus Christus adest, qui dicit: Ambulate, dum lucem habetis (Joan. XII, 35) . Hic est dies quem vidit Abraham, dies remissionis peccatorum (Joan. VIII, 56), de quo legis: Hic est dies quem fecit Dominus, exsultemus et laetemur in eo (Psal. CXVII, 24) . Sunt ergo sancti, quibus sol numquam occidit: quia Dominus lux eorum est, sicut scriptum est: Et erit illis Dominus lumen aeternum (Esai. LX, 19) . 27. Et expressit causam permanentis diei, atque subtexuit: Dispositione tua permanet dies; quoniam universa serviunt tibi. Videtur itaque significare futurum illud, quando Nox non erit amplius, et non indigebitur lucernae, vel solis lumine; quoniam Dominus illuminabit eos (Apoc. XXII, 5) . Qui sint illi supra ait, dicens: Et servi ejus servient ei (Ibid., 3) , hoc est, Domini facient voluntatem. Nunc enim non omnes servimus: Cum autem tradiderit regnum Deo et Patri . .", + "candidate_score": 0.671209, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_25_27", + "bdc_text": "Z X 404 , Anm. 2 ; HBLS IV 424 . uff liechmisLichtmeß :", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_738", + "psc_text": "Lucet in limo, fulget in vase fictili thesaurus ille, quem habemus in vasis fictilibus. Mitte oleum, ne deficiat tibi; quia lumen lucernae est oleum, non oleum terrestre, sed illud oleum misericordiae coelestis et gratiae, quo ungebantur prophetae. Oleum tuum humilitas est, quo cervicis nostrae dura mollescunt: oleum tuum misericordia tua est, quo etiam collisa scopulis peccatorum foventur corpora. Hoc oleum vulnerato illi a latronibus, descendenti ex Hierusalem Evangelicus ille Samaritanus infudit, qui videns eum, misericordia motus est, et alligavit vulnera ejus, infundens oleum et vinum. (Luc. X, 33 et 34). Hoc oleum sanat aegrotos; misericordia enim a peccato liberat. Hoc oleum lucet in tenebris, si opera nostra luceant coram hominibus. Hoc oleum lucet in Ecclesiae solemnitatibus. Denique quibus oleum non defuit, nec lumen fidei defecit; sed cum lampadibus in locum nuptiarum introire meruerunt: quae autem in vasis suis oleum non 1142 tulerunt, hoc est, non habuerunt fidem, non prudentiam, non", + "candidate_score": 0.624677, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_25_27", + "bdc_text": "Z X 404 , Anm. 2 ; HBLS IV 424 . uff liechmisLichtmeß :", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_776", + "psc_text": "Deus (Psal. LXXXIV, 9) . Aperiam in parabolis os meum, loquar propositiones ab initio saeculi (Psal. LXXVII, 2) . Paravi lucernam Christo meo (Psal. CXXXI, 17) . Corpus suum quod erat ante limosum, et coeno haereditariae colluvionis obstructum, ut oleum spiritale recipere non posset, Christo paravit, ut luceat. Christo lucet, cujus opera in Christi lucent lumine. Christo lucebat Petrus, cum diceret: In nomine Jesu Christi Nazareni surge, et ambula (Act. III, 6) . Christo lucebat ille qui dicebat: Sanet te Dominus Jesus (Act. IX, 34) . Christo lucebat martyrum lucerna, qui pro Christo subiere martyrium. Christo lucebat David, qui poterat dicere: Cor meum et caro mea exsultaverunt in Deum vivum (Ps. LXXXIII, 3) . Christo paraverat mentem cum de eo, a quo frequenter ad mortem fuerat appetitus, diceret: Non mihi contingat a Domino, si fecero hoc verbum, Domino meo, Christo Domini injicere manum meam (I Reg. XXIV, 7) . Cum", + "candidate_score": 0.624299, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_37", + "bdc_text": "wol sig des Morletten bruͦderDer einzige bekannte Morelet , der aufgrund seiner religi ösen Gesinnung verfolgt wurde , war Antoine Morelet du Museau ( Maurus Musaeus ) , Seigneur de la Marche-Ferrière ( um 1500-1552 ) .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_979", + "psc_text": "Actibus apostolorum fraudati pretii quod de agri sui venditione perceperat, crimen admisit (Act. V, 1 et seq.): qui potuerat nihil offerre, et crimen evadere. Verum ne quis impune circumscribendos apostolos arbitraretur, aut misericordiae suae munus fraude contaminaret perfidiae, morti addictus aeternae, universos ad fidei studium justo terrore composuit. Pharao cum populo suo fluctibus mersus, mundanae conversationis exemplum est; ne quis Dei populum persequatur. Denique potuit eum Deus voluntati suae facere obedientem: sed ejus poena omnes voluit emendari. Ideoque dicit ad eum Dominus: Quia ad hoc ipsum te suscitavi: ut ostendam in te virtutem meam: et annuntietur nomen meum in universa terra (Exod. IX, 16) . Non utique Dominus suae laudis, sed nostrae correctionis incrementa quaerebat. 8. Omnes ergo sapientes dicunt: Justus es, Domine, et rectum judicium tuum; neque enim tradimur adversariis sine judicio ipsius, neque sine ipsius judicio in tribulationes venimus. Haec justorum est consolatio: hoc est Domini judicium. Denique", + "candidate_score": 0.621762, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_61", + "bdc_text": "Text wegen engem Einband teilweise nicht zugänglich. , bym küng selbs gsyn , lang mit im ghanlatverhandelt ( SI II 1402 ) . .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_461", + "psc_text": "tui, et coelestis gratiae recipias claritatem. Quando dubitas, diligenter inquiras; qui enim quaerit, invenit, et ei qui pulsat, aperitur. Multa obscuritas est in scripturis propheticis: sed si manu quadam mentis tuae Scripturarum januam pulses, et ea quae sunt occulta, diligenter examines, paulatim incipies rationem colligere dictorum; et aperietur tibi non ab alio, sed a Dei Verbo, de quo legisti in Apocalypsi (Apoc. V, 5), quod Agnus librum signatum aperuit, quem nullus ante aperire poterat; quia solus Dominus Jesus in Evangelio suo prophetarum aenigmata, et Legis mysteria revelavit: solus scientiae clavim detulit, et dedit aperire nobis. 60. Dicunt se Judaei habere clavim scientiae, sed non habent; nam si haberent, ipsi ingrederentur, ipsi agnoscerent penetralia Scripturarum. Nunc autem: Vae vobis scribae et pharisaei, qui abstulistis clavim scientiae, et ipsi non introistis, et introeuntes prohibuistis (Luc. XI, 52) . Qomodo enim clavim potestis habere scientiae, qui scientiae negastis auctorem? Et ideo ad ipsum", + "candidate_score": 0.621654, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_1_3", + "bdc_text": "ubernächt gsin , nach mir gschickt ( ut interpres essem ) . Hat gseit , der kungFranz I. , König von Frankreich. zuich mit einem reisyganmit kriegsbereitem Heer ( Grimm XVI 387 ; vgl. SI VI 1325 ) .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_765", + "psc_text": "(I Reg. XVIII, 7) : commotum est fel regis, et quaerebat eum occidere: et humiliavit se David ante Jonathan filium regis, et convertit ejus affectum; ut quem successorem patrii regni potuerat habere suspectum, eumdem adversum studia paterna servaret, dicens patri: Quid peccas in sanguinem innocentis (I Reg. XIX, 5) ? et id vocem extorqueret invito, quod non mereretur occidi David. Recte ergo ait: Humiliatus sum, et salvum me fecit (Psal. CXIV, 7) . Et iterum cum ad eum propheta venisset, et indignationem Domini in causa Bethsabee mulieris denuntiasset, humiliavit se, et ait: Peccavi Domino. Et dixit Nathan ad eum: Quoniam poenituit te, abstulit Dominus peccatum tuum; 1148 non morte morieris (II Reg. XII, 13) . Bona igitur humilitas. Denique humiliatus est, et salvus factus est. Et alio loco, cum propter numeratum populum Dominus esset offensus, et misisset prophetam Gad, qui regi David diceret. Elige tibi quid velis fieri, triennio famem", + "candidate_score": 0.615253, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_23", + "bdc_text": "Th [eodor ] von Liebenau , Hans Junker von Rapperswyl , in :", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_619", + "psc_text": "Nolite thesaurizare vobis in terra, ubi aerugo et tinea exterminant . . . . sed thesaurizate vobis in coelo (Matth. VI, 19 et 20) . 3. Thesaurus tuus est fides, pietas, misericordia: thesaurus tuus Christus est. Noli eum aestimare de terris, hoc est, de creaturis; quia Dominus totius creaturae est. Maledictus, inquit, homo qui spem habet in homine (Jerem. XVII, 5) : sed mihi salus per hominem venit. Vide tamen quid Scriptura vetus dixerit: Et homo est, et quis cognoscet eum (Ibid., 9) ? Ille igitur homo non humana mihi, sed divina potestate 1115 omnia peccata donavit, Deus in corpore Dominus Jesus, mundum reconcilians sibi, quem redimebat a culpa. 4. Thesaurus noster pretiosus intellectus est. Si terrenus intellectus fuerit, si fragilis, haeretica eum tinea, et impietatis aerugo consumet. Levemus ergo et erigamus sensus nostros, nec impossibile judicemus, ut haec humani corporis infirmitas ad cognitionem mysteriorum coelestium provehatur; cum jam ad", + "candidate_score": 0.594341, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf014", + "work_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1", + "max_score": 0.668884, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_31_33", + "bdc_text": "Siehe EA IV/IC 238 zu n und 262 m . Die Pensionen- Nachzahlungen des französischen Königs wurden in jener Zeit jeweils auf November und auf Lichtmeß entrichtet . Siehe ebd. 262 h. und grossam gelt , die eidgnossan zuͦ bezalan und darnach von inan vordaran 20 tusant man in das Meilandt ( das vermögendt die lenderdie V Orte. nit ; tu , quid sub herba latetVgl. Otto 373 , Nr. 1905. , coniice ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_165", + "psc_text": "γὰρ ἔμαθε χρημάτων ὑπερορᾷν· ἀλλʼ ὅτι μικρὰ παντελῶς δεξάμενοι τῶν ἐκείνου, διὰ τὸ ἐπὶ οἰκέταις αὐτοῦ γενέσθαι τὸν βίον καὶ ἀνθρώποις οὐδὲν οἰκετῶν αἱρετωτέροις τὸν τρόπον, οἱ κατὰ πολλὴν ἄδειαν τὰ πλείστου ἄξια διανειμάμενοι ἐλάχιστα παντελῶς ἀπέσωσαν τούτοις· ἃ νομίζοντες μηδενὶ ὑποκεῖσθαι, εὐθὺς ἀνάλωσαν εἰς τοὺς δεομένους, καὶ διὰ τὴν ἑαυτῶν προαίρεσιν καὶ διὰ τὴν φωνὴν τοῦ κατοιχομένου. λέγεται γὰρ τοῦτο εἰπεῖν ἀποθνήσκων, ὅτι τὰ ἐμὰ πάντα βούλομαι γενέσθαι τῶν πτωχῶν. ὡς οὖν διάκονοι τῆς ἐντολῆς τοῦ Καισαρίου,Κυρίου A, B, C, D, E; χριστοῦ F. εὐθὺς αὐτὰ ᾠκονόμησαν συμφερόντως. καὶ νῦν περιέστηκε πενία μὲν Χριστιανοῦ, πολυπραγμοσύνη δὲ τῶν ἀγοραίων ἑνός. διὸ ἐπῆλθε τῇ πάντα ἐπαινετῇ σου καλοκἀγαθίᾳ δηλῶσαι, ἵνα καὶ τὸν ἄνδρα τιμῶν, ὃν ἐκ παλαιοῦ γνωρίζεις, καὶ τὸν κύριον δοξάζων τὸν εἰς ἑαυτὸν ἀναδεχόμενον τὰ τοῖς δούλοις αὐτοῦ γινόμενα, καὶ ἡμᾶς τιμῶν τοὺς ἐξαιρέτους σεαυτοῦ,ἑαυτοῦ E. καὶ διαλεχθῇς τῷ Κόμητι τῶν θησαυρῶν περὶ αὐτοῦ τὰ εἰκότα, καὶ τρόπον ἐπινοήσῃς,ἐπινοήσας", + "candidate_score": 0.668884, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_31_33", + "bdc_text": "Siehe EA IV/IC 238 zu n und 262 m . Die Pensionen- Nachzahlungen des französischen Königs wurden in jener Zeit jeweils auf November und auf Lichtmeß entrichtet . Siehe ebd. 262 h. und grossam gelt , die eidgnossan zuͦ bezalan und darnach von inan vordaran 20 tusant man in das Meilandt ( das vermögendt die lenderdie V Orte. nit ; tu , quid sub herba latetVgl. Otto 373 , Nr. 1905. , coniice ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1343", + "psc_text": "παρὰ τοῦ Κυρίου μισθαποδοσίαν, προΐστασθαι αὐτῶν, ὡς πενήτων καὶ καταπονουμένων ἐν ἅπασι· καὶ νῦν πάλιν διὰ τοῦ γράμματος τὴν αὐτὴν ἀνανεοῦμαι παράκλησιν, εὐχόμενος τῷ ἁγίῳ Θεῷ καὶ τὴν ὑπάρχουσάν σοι περιφάνειαν καὶ λαμπρότητα τοῦ βίου συντηρηθῆναι καὶ ἐπὶ μείζονα ἐλθεῖν, ἵνα ἀπὸ μείζονος δυνάμεως πολυτελέστερα ἡμᾶς ἔχῃς εὐεργετεῖν. ὅτι γὰρ μία ἡμῖνἡμῶν Coisl. sec., Regius sec. εὐχὴ ἡ παντὸς τοῦ οἴκου ὑμῶν σωτηρία, ἡγοῦμαι πεπεῖσθαί σε. Ἀνεπίγραφος, ἐπὶ ἐνδεεῖ Πάνυ κατέγνων τοῦ ἀδελφοῦ τοῦδε φροντίζοντος ἐπὶ τῇ ἀπογραφῇ τοῦ οἴκου, ὅςὅ E. γε προλαβὼν τὴν ἀναγκαίαν ἀτέλειαν ἔχει ἀπὸ τῆς πενίας. ἀπὸ γὰρ βίου εὐπόρου, οὕτω τοῦ Κυρίου ἐπὶ συμφέροντι τῆς ψυχῆς αὐτοῦ οἰκονομήσαντος, νῦν εἰς τὴν ἐσχάτην πενίαν περιετράπη, ὡς μόλις μὲν καὶ τῆς ἐφʼ ἡμέρανἐφʼ ἡμέραν ἐφημέρου Regius sec. et Coisl. sec. τροφῆς εὐπορεῖν, ἀνδραπόδου δὲ μηδὲ ἑνὸς κατάρχειν ἀπὸ πολλῶν ὧν πρότερον εἶχεν ἐν τῇ ἑαυτοῦ δεσποτείᾳ. τούτῳ τὸ σῶμα περιλέλειπται μόνον, καὶ τοῦτο ἀσθενὲς καὶ γηραιόν,", + "candidate_score": 0.665096, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_31_33", + "bdc_text": "Siehe EA IV/IC 238 zu n und 262 m . Die Pensionen- Nachzahlungen des französischen Königs wurden in jener Zeit jeweils auf November und auf Lichtmeß entrichtet . Siehe ebd. 262 h. und grossam gelt , die eidgnossan zuͦ bezalan und darnach von inan vordaran 20 tusant man in das Meilandt ( das vermögendt die lenderdie V Orte. nit ; tu , quid sub herba latetVgl. Otto 373 , Nr. 1905. , coniice ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_510", + "psc_text": "ὑπὲρ τοῦ πράγματος ἐπʼ ἐλπίδι τῆς παρʼ αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν μισθαποδοσίας. οἶμαι γὰρ καὶ τὴν ἡμερότητα τοῦ θαυμασιωτάτου ἐπάρχουὑπάρχου conj. ed. Ben. μαθοῦσαν ὅτι τὸ κεφάλαιον ἐκτέτισται, συμπαθήσειν τῷ ἐλεεινῷ λοιπὸν καὶ ἀθλίῳ οἴκῳ εἰς γόνυ κλιθέντι καὶ οὐκέτι ἀρκοῦντι ταῖς ἔξωθεν αὐτῷ ἐπαγομέναις ἐπηρείαις. παρακαλῶ οὖν, καὶ τῇ ἀνάγκῃ σύγγνωθι δι’ ἣν ὤχλησάἠνόχλησα conj. ed. Ben. σοι, καὶ τῷ πράγματι σύμπραξον κατὰ τὴν δύναμιν, ἣν ἔδωκέ σοι ὁ Χριστὸς χρηστῷ καὶ ἀγαθῷ τὸν τρόπον ὄντι, καὶ εἰς ἀγαθὸν οἷς ἔλαβες κεχρημένῳ. Μοδέστῳ ὑπάρχῳ Ὅσης ἡμῖν τιμῆς καὶ παρρησίας μεταδίδως, τῇ ἡμερότητι τοῦ τρόπου καταβαίνειν πρὸς ἡμᾶς ἀνεχόμενος, τοσαύτην σοι καὶ ἔτι πλείω ἐν παντὶ τῷ βίῳ παρὰ τοῦ ἀγαθοῦ ἡμῶν Δεσπότου τὴν αὔξησιν γενέσθαιγεγενέσθαι E. τῆς περιφανείας εὐχόμεθα. ἐμὲ δὲ καὶ πάλαι ἐπιθυμοῦντα γράφειν καὶ ἀπολαύειν τῆς παρὰ σοῦ τιμῆς, κατεῖχεν ἡ πρὸς τὸ ὑπερέχον αἰδώς, εὐλαβούμενον μήποτε νομισθῶ ἀμέτρως ἐμφορεῖσθαι τῆς παρρησίας. Νῦν δὲ ὁμοῦ μὲν καὶ", + "candidate_score": 0.65983, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_32", + "bdc_text": "Siehe ebd. 262 h. und grossam gelt , die eidgnossan zuͦ bezalan und darnach von inan vordaran 20 tusant man in das Meilandt ( das vermögendt die lenderdie V Orte. nit ;", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_165", + "psc_text": "γὰρ ἔμαθε χρημάτων ὑπερορᾷν· ἀλλʼ ὅτι μικρὰ παντελῶς δεξάμενοι τῶν ἐκείνου, διὰ τὸ ἐπὶ οἰκέταις αὐτοῦ γενέσθαι τὸν βίον καὶ ἀνθρώποις οὐδὲν οἰκετῶν αἱρετωτέροις τὸν τρόπον, οἱ κατὰ πολλὴν ἄδειαν τὰ πλείστου ἄξια διανειμάμενοι ἐλάχιστα παντελῶς ἀπέσωσαν τούτοις· ἃ νομίζοντες μηδενὶ ὑποκεῖσθαι, εὐθὺς ἀνάλωσαν εἰς τοὺς δεομένους, καὶ διὰ τὴν ἑαυτῶν προαίρεσιν καὶ διὰ τὴν φωνὴν τοῦ κατοιχομένου. λέγεται γὰρ τοῦτο εἰπεῖν ἀποθνήσκων, ὅτι τὰ ἐμὰ πάντα βούλομαι γενέσθαι τῶν πτωχῶν. ὡς οὖν διάκονοι τῆς ἐντολῆς τοῦ Καισαρίου,Κυρίου A, B, C, D, E; χριστοῦ F. εὐθὺς αὐτὰ ᾠκονόμησαν συμφερόντως. καὶ νῦν περιέστηκε πενία μὲν Χριστιανοῦ, πολυπραγμοσύνη δὲ τῶν ἀγοραίων ἑνός. διὸ ἐπῆλθε τῇ πάντα ἐπαινετῇ σου καλοκἀγαθίᾳ δηλῶσαι, ἵνα καὶ τὸν ἄνδρα τιμῶν, ὃν ἐκ παλαιοῦ γνωρίζεις, καὶ τὸν κύριον δοξάζων τὸν εἰς ἑαυτὸν ἀναδεχόμενον τὰ τοῖς δούλοις αὐτοῦ γινόμενα, καὶ ἡμᾶς τιμῶν τοὺς ἐξαιρέτους σεαυτοῦ,ἑαυτοῦ E. καὶ διαλεχθῇς τῷ Κόμητι τῶν θησαυρῶν περὶ αὐτοῦ τὰ εἰκότα, καὶ τρόπον ἐπινοήσῃς,ἐπινοήσας", + "candidate_score": 0.645643, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_62_64", + "bdc_text": "Mag nieman wussen , waß . Doch im groß eer anthan , und kung und eerer . vast wol eißeinig ( SI I 270 f). , und jeczt uff dem weg heimZur Reise der Berner Gesandtschaft an den französischen Hof , welche vor dem 23 . Dezember 1533 abgeschlossen war , s. HBBW III 271 , 19-22 mit Anm. 10 und unten S. 70 f, 6-14. .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_867", + "psc_text": "διὰ τῆς ἡλικίας συμπληρωθέντος, πολλὴν ἐπελθόντες γῆν τε καὶ θάλασσαν, εἴ τινας εὕρομεν τῷ παραδοθέντι κανόνι τῆς εὐσεβείας στοιχοῦντας, τούτους καὶ πατέρας ἐπεγραψάμεθα καὶ ὁδηγοὺς τῶν ψυχῶν ἡμῶν εἰς τὴν πρὸς Θεὸν πορείαν ἐποιησάμεθα. καὶ μέχρι γε τῆς ὥρας ταύτης, χάριτι τοῦ καλέσαντος ἡμᾶς κλήσει ἁγίᾳ εἰς τὴν ἑαυτοῦ ἐπίγνωσιν, οὐδένα οἴδαμεν λόγον ἐχθρὸν τῆς ὑγιαινούσης διδασκαλίας ταῖς καρδίαις παραδεξάμενοι, οὐδὲ μολυνθέντες ποτὲ τὰς ψυχὰς τῇ δυσωνύμῳ τῶν Ἀρειανῶν βλασφημίᾳ. ἀλλʼ εἴ τινάς ποτε ὡρμημένους ἐξ ἐκείνου τοῦ διδασκάλου εἰς κοινωνίαν προσελαβόμεθα, ἐπικρυπτομένους τὴν ἐν τῷ βάθει νόσον, καὶ ῥήματα λαλοῦντας εὐσεβῆ, ἢ τοῖς γε παρʼ ἡμῶν λεγομένοις μὴ ἀντιτείνοντας, οὕτω προσηκάμεθα, οὔτε πᾶσαν ἑαυτοῖς τὴν κατʼ αὐτοὺς κρίσιν ἐπιτρέψαντες, ἀλλὰ ταῖς προεξενεχθείσαις περὶ αὐτῶν ψήφοις παρὰ τῶν πατέρων ἡμῶν ἀκολουθήσαντες. ἐγὼ γὰρ δεξάμενος γράμματα τοῦ μακαριωτάτου πατρὸς Ἀθανασίου τοῦ τῆς Ἀλεξανδρείας ἐπισκόπου, ἃ καὶ ἔχω ἐν ταῖς χερσὶ καὶ προβάλλομαι τοῖς ἐπιζητοῦσιν, ἐν οἷς φανερῶς διηγόρευσεν, εἴ τις ἐκ", + "candidate_score": 0.626694, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_63_65", + "bdc_text": "vast wol eißeinig ( SI I 270 f). , und jeczt uff dem weg heimZur Reise der Berner Gesandtschaft an den französischen Hof , welche vor dem 23 . Dezember 1533 abgeschlossen war , s. HBBW III 271 , 19-22 mit Anm. 10 und unten S. 70 f, 6-14. . DerGemeint ist wohl der oben genannte Franzose , der in Ottenbach übernachtet hatte .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_593", + "psc_text": "antiqi. ἐὰν δὲ ἀόριστον ᾖ τὸ διαλεγόμενον, αἱ πρὸς τὰ πρόσωπα διαστάσειςδιατάσεις editi antiqi. τὴν μὲν συνάφειαν διακόπτουσι, πρὸς οὐδὲν δὲ πέρας χρήσιμον ἀπαντῶσι.τοῦ λόγου add. editi antiqi. Ταῦτα εἶπον ἵνα δειχθῇ, ὅτι οὐκ εἰς κόλακος χεῖρας ἀπέστειλάς σου τοὺς πόνους, ἀλλὰ ἀδελφῷ τῷ γνησιωτάτῳ ἐκοινώνησας τῶν καμάτων. εἶπον δὲ οὐ πρὸς ἐπανόρθωσιν τῶν γεγραμμένων, ἀλλὰ πρὸς φυλακὴν τῶν μελλόντων. πάντως γὰρ ὁ τοσαύτῃ περὶ τὸ γράφειν ἕξει καὶ σπουδῇ κεχρημένος οὐκ ἀποκνήσει γράφων· ἐπειδὴ οὐδὲ οἱ τὰς ὑποθέσεις παρέχοντες ἀπολήγουσιν. ἡμῖν δὲ ἀρκέσει μὲν ἀναγινώσκειν τὰ ὑμέτερα· τοῦ δὲ δύνασθαι γράφειν τι τοσοῦτον ἀποδέομεν, ὅσον μικροῦ δέω λέγειν, καὶ τοῦ ὑγιαίνειν, ἢ καὶ τοῦ μετρίαν σχολὴν ἄγειν ἀπὸ τῶν πραγμάτων. Ἀπέστειλα δὲ νῦν διὰ τοῦ ἀναγνώστου τὸ μεῖζον καὶ πρότερον, ἐπελθὼν αὐτὸ ὡς ἐμοὶ δυνατόν. τὸ δὲ δεύτερονκαὶ μικρότερον add. Editi Paris. παρακατέσχον, βουλόμενος αὐτὸ μεταγράψαι, καὶ μὴ εὐπορῶν τέωςτέος E. τινὸς τῶν εἰς τάχος γραφόντων. μέχρι γὰρ τοσαύτης", + "candidate_score": 0.626083, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_63_65", + "bdc_text": "vast wol eißeinig ( SI I 270 f). , und jeczt uff dem weg heimZur Reise der Berner Gesandtschaft an den französischen Hof , welche vor dem 23 . Dezember 1533 abgeschlossen war , s. HBBW III 271 , 19-22 mit Anm. 10 und unten S. 70 f, 6-14. . DerGemeint ist wohl der oben genannte Franzose , der in Ottenbach übernachtet hatte .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_594", + "psc_text": "τοῦ ὑγιαίνειν, ἢ καὶ τοῦ μετρίαν σχολὴν ἄγειν ἀπὸ τῶν πραγμάτων. Ἀπέστειλα δὲ νῦν διὰ τοῦ ἀναγνώστου τὸ μεῖζον καὶ πρότερον, ἐπελθὼν αὐτὸ ὡς ἐμοὶ δυνατόν. τὸ δὲ δεύτερονκαὶ μικρότερον add. Editi Paris. παρακατέσχον, βουλόμενος αὐτὸ μεταγράψαι, καὶ μὴ εὐπορῶν τέωςτέος E. τινὸς τῶν εἰς τάχος γραφόντων. μέχρι γὰρ τοσαύτης ἦλθε πενίας τὰ ἐπίφθονα Καππαδοκῶν. Εὐσεβίῳ, ἐπισκόπῳ Σαμοσάτων Ἐν οἵοις ἡμᾶς ὄντας κατέλαβεν ὁ χρηστὸς ἸσαάκηςἸσαάκιος editi antiqi. αὐτός σοι ἄμεινον διηγήσεται, εἰ καὶ μὴ ἀρκοῦσαν ἔχει τὴν γλῶσσαν, ὥστε τραγικῶς ἐξαγγεῖλαι τὸ ὑπεραῖρον τῶν παθῶν, τοσοῦτον ἦν τῆς ἀρρωστίας τὸ μέγεθος. καὶ τὸ εἰκὸς δὲ παντὶ γνώριμον τῷ ἐμὲ καὶ κατὰ βραχὺ ἐπισταμένῳ. εἰ γὰρ ἐν τῇ δοκούσῃ εὐεξίᾳ τῶν ἀπεγνωσμένων πρὸς τὸ ζῇν ἀσθενέστερον διεκείμην, γινώσκειν ἔξεστι τίς ἂν ἤμην ἐπὶ τῆς ἀρρωστίας. καίτοιγε ἐχρῆν (δὸς γὰρ τῷ πυρετῷ συγγνώμην ἐρεσχελοῦντι), ἐπειδή μοι κατὰ φύσιν ἦν τὸ νοσεῖν, ἐν τῇ μεταβολῇ ταύτῃταύτης quattuor MSS. τῆς ἕξεως ὑγείαςὑγιείας E.", + "candidate_score": 0.62528, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_7", + "bdc_text": "seine Nichte , Katharina von Medici , mit Heinrich , dem Sohn des Königs von Frankreich , getraut .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_756", + "psc_text": "φάρμακα φονεύτριαί εἰσι καὶ αὐταί, καὶ αἱ δεχόμεναι τὰ ἐμβρυοκτόνα δηλητήρια. ταῦτα μὲν εἰς τοσοῦτον. Ἡ δὲ τοῦ Κυρίου ἀπόφασις, κατὰ μὲν τὴν τῆς ἐννοίας ἀκολουθίαν ἐξ ἴσου καὶ ἀνδράσι καὶ γυναιξὶ�� ἁρμόζει, περὶ τοῦ μὴ ἐξεῖναι γάμου ἐξίστασθαι, παρεκτὸς λόγου πορνείας. ἡ δὲ συνήθεια οὐχ οὕτως ἔχει, ἀλλʼ ἐπὶ μὲν τῶν γυναικῶν πολλὴν εὑρίσκομεν ἀκριβολογίαν, τοῦ μὲν ἀποστόλου λέγοντος· Ὅτι ὁ κολλώμενος τῇ πόρνῃ ἓν σῶμά ἐστι· τοῦ δὲ Ἱερεμίου· Ὅτι, ἐὰν γένηται γυνὴ ἀνδρὶ ἑτέρῳ, οὐκ ἐπιστρέψει πρὸς τὸν ἄνδρα αὐτῆς, ἀλλὰ μιαινομένη μιανθήσεται· καὶ πάλιν· Ὁ ἔχων μοιχαλίδα ἄφρων καὶ ἀσεβής. ἡ δὲ συνήθεια καὶ μοιχεύοντας ἄνδρας καὶ ἐν πορνείαις ὄντας κατέχεσθαι ὑπὸ γυναικῶν προστάσσει. ὥστε ἡ τῷ ἀφειμένῳ ἀνδρὶ συνοικοῦσα οὐκ οἶδα εἰ δύναται μοιχαλις χρηματίζειν· τὸ γὰρ ἔγκλημα ἐνταῦθα τῆς ἀπολυσάσης τὸν ἄνδρα ἅπτεται, κατὰ ποίαν αἰτίαν ἀπέστη τοῦ γάμου. εἶτε καὶ τυπτομένη, μὴ φέρουσα τὰς πληγάς, ὑπομένειν ἐχρῆν μᾶλλον ἢ διαζευχθῆναι τοῦ συνοικοῦντος· εἴτε", + "candidate_score": 0.623009, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_34", + "bdc_text": "So hat er mir gseit , des kungs schwesterMargareta d'Angoulême , Königin von Navarra .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1026", + "psc_text": "τὸν ἑαυτοῦ δεσπότην ἐπειγόμενος, τοῦ ἀποδύσασθαι τὰς διαβολὰς τὰς ψευδῶς αὐτῷ παρά τινων ἐχθρῶν κατασκευασθείσας, ᾔτησεν ἡμᾶς τὴν ἐπιστολήν. δι’ οὗ καὶ προσφθεγγόμεθά σου τὴν εὐλάβειαν, καὶ συνιστῶμέν σοι τὸν ἄνδρα διά τε τὸ δίκαιον ἄξιον ὄντα τῆς παρὰ σοῦ προστασίας καὶ δι’ ἡμᾶς· οἳ εἰ καὶ μηδὲν ἄλλο ἔχομεν αὐτῷ μαρτυρεῖν, ἀλλʼ ὅτι περὶ πολλοῦ ἐποιήσατο γραμμάτων ἡμετέρων γενέσθαι διάκονος, τοῦτόν τε ἔχε ἐν τοῖς οἰκείοις, καὶ ἡμῶν μέμνησο, καὶ ὑπὲρ τῆς ἐκκλησίας εὔχου. Γίνωσκε δέ, ὅτι ὁ μὲν θεοφιλέστατος ἀδελφὸς ἡμῶν ὑπερόριός ἐστι, τὰς ὀχλήσεις μὴ φέρων τῶν ἀναισχύντων. Δόαρα δὲ χειμάζεται, τοῦ κήτους τοῦ πολυσάρκου τὰ ἐκεῖ συνταράσσοντος. ἡμῖν δὲ οἱ ἐχθροὶ τὰς ἐπιβουλὰς ἐπὶ τοῦ στρατοπέδου τυρεύουσιν, ὡς ὁ τῶν εἰδότων λόγος· ἡ δὲ χεὶρ τοῦ Κυρίου τέως ἐστὶ μεθʼ ἡμῶν. μόνον εὔχου μὴ ἐγκαταλειφθῆναι ἡμᾶς εἰς τέλος. καὶ γὰρ καὶ ὁ ἀδελφὸς διάγει ἄνετος· καὶ Δόαρα τὸν παλαιὸν ἀπέλαβε μουλίωνα· πλέον δὲ ἔχει οὐδέν· καὶ", + "candidate_score": 0.620921, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_7", + "bdc_text": "seine Nichte , Katharina von Medici , mit Heinrich , dem Sohn des Königs von Frankreich , getraut .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_831", + "psc_text": "μόνον ἐν Κυρίῳ. Οἱ ἄνευ τῶν κρατούντων γάμοι πορνεῖαί εἰσιν. οὔτε οὖν πατρὸς ζῶντος, οὔτε δεσπότου, οἱ συνιόντες ἀνεύθυνοί εἰσιν. ὡς ἐὰν ἐπινεύσωσιν οἱ κύριοι τὴν συνοίκησιν, τότε λαμβάνει τὸ τοῦ γάμου βέβαιον. Ὃς θανάτου πληγὴν τῷ πλησίον ἔδωκε φονεύς ἐστιν, εἴτε ἦρξε τῆς πληγῆς εἴτε ἠμύνατο. Ἡ διάκονος ἡ τῷ Ἕλληνι συμπορνεύσασα δεκτή ἐστιν εἰς μετάνοιαν, εἰς δὲ τὴν προσφορὰν δεχθήσεται τῷ ἑβδόμῳ ἔτει, δηλονότι, ἐν ἁγνείᾳ ζῶσα. ὁ δὲ μετὰ τὴν πίστιν Ἕλλην πάλιν τῇ ἱεροσυλίᾳ προσιών, ἐπὶ τὸν ἔμετον ὑποστρέφει. ἡμεῖς δὲ τῆς διακόνου τὸ σῶμα, ὡς καθιερωμένον, οὐκέτι ἐπιτρέπομεν ἐν χρήσει εἶναι σαρκικῇ. Ἐάν τις τὸ ὄνομα λαβὼν τοῦ Χριστιανισμοῦ, ἐνυβρίζῃ τὸν Χριστόν, οὐδὲν ὄφελος αὐτῷ ἀπὸ τῆς προσηγορίας. Ἡ δὲ τῷ καταλειφθέντι πρὸς καιρὸν παρὰ τῆς γυναικὸς κατὰ ἄγνοιαν γημαμένη, εἶτα ἀφεθεῖσα διὰ τὸ ἐπανελθεῖν πρὸς αὐτὸν τὴν προτέραν, ἐπόρνευσε μέν, ἐν ἀγνοίᾳ δέ. γάμου οὖν οὐκ εἰρχθήσεται. κάλλιον δέ, ἐὰν μείνῃ οὕτως. Ἐγκρατῖται καὶ", + "candidate_score": 0.619916, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_18", + "bdc_text": "Dies hatte et welche Kompetenzstreitigkeiten auf der Tagsatzung zur Folge .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_774", + "psc_text": "ἔχειν. οὐ γὰρ ἐν τινὶ συντεταγμένον, ἐν ἑτέροις ἀποσχοινίζεται. ἀλλʼ ἐν τῇ ζωοποιῷ δυνάμει, καθʼ ἣν ἐκ τοῦ φθαρτοῦ βίου εἰς ἀθανασίαν ἡ φύσις ἡμῶν μετασκευάζεται, συμπαραληφθεῖσα ἡ τοῦ Πνεύματος δύναμις Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ ἐν πολλοῖς ἑτέροις, οἷον ἐν τῇ κατὰ τὸ ἀγαθὸν ἐννοίᾳ, καὶ τὸ ἅγιόν τε καὶ ἀΐδιον, σοφόν, εὐθές, ἡγεμονικόν, δυνατόν, καὶ πανταχοῦ δηλονότι, τὸ ἀχώριστον ἔχει ἐν πᾶσι τοῖς πρὸς τὸ κρεῖττον ὑπειλημμένοις ὀνόμασιν. οὐκοῦν ἡγούμεθα καλῶς ἔχειν τὸ ἐν τοσαύταις ἐννοίαις ὑψηλαῖς τε καὶ θεοπρεπέσι συναπτόμενον Πατρὶ καὶ Υἱῷ ἐν οὐδενὶ διακεκρίσθαι νομίζειν. οὐδὲ γὰρ οἴδαμέν τινα τῶν περὶ τὴν θείαν φύσιν ἐπινοουμένων ὀνομάτων τὴν κατὰ τὸ κρεῖττον καὶ τὸ χεῖρον διαφοράν, ὡς εὐαγὲς εἶναι οἴεσθαι τὴν ἐν τοῖς καταδεεστέροις τῶν ὀνομάτων κοινωνίαν συγχωροῦντας τῷ Πνεύματι, τῶν ὑπεραιρόντων κρίνειν ἀνάξιον. πάντα γὰρ τὰ θεοπρεπῆ νοήματά τε καὶ ὀνόματα ὁμοτίμως ἔχει πρὸς ἄλληλα, τῷ μηδὲν περὶ τὴν τοῦ ὑποκειμένου διαφωνεῖν σημασίαν. οὐ γὰρ ἐπʼ ἄλλο", + "candidate_score": 0.616494, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_18", + "bdc_text": "Dies hatte et welche Kompetenzstreitigkeiten auf der Tagsatzung zur Folge .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_775", + "psc_text": "τὴν κατὰ τὸ κρεῖττον καὶ τὸ χεῖρον διαφοράν, ὡς εὐαγὲς εἶναι οἴεσθαι τὴν ἐν τοῖς καταδεεστέροις τῶν ὀνομάτων κοινωνίαν συγχωροῦντας τῷ Πνεύματι, τῶν ὑπεραιρόντων κρίνειν ἀνάξιον. πάντα γὰρ τὰ θεοπρεπῆ νοήματά τε καὶ ὀνόματα ὁμοτίμως ἔχει πρὸς ἄλληλα, τῷ μηδὲν περὶ τὴν τοῦ ὑποκειμένου διαφωνεῖν σημασίαν. οὐ γὰρ ἐπʼ ἄλλο τι ὑποκείμενον χειραγωγεῖ τὴν διάνοιαν τοῦ ἀγαθοῦ ἡ προσηγορία, ἐφʼ ἕτερον δὲ ἡ τοῦ σοφοῦ καὶ τοῦ δυνατοῦ καὶ τοῦ δικαίου, ἀλλʼ ὅσαπερ ἂν εἴπῃς ὀνόματα, ἓν διὰ πάντων ἐστὶ τὸ σημαινόμενον. κἂν Θεὸν εἴπῃς, τὸν αὐτὸν ἐνεδείξω ὃν διὰ τῶν λοιπῶν ὀνομάτων ἐνόησας. εἰ δὲ πάντα τὰ ὀνόματα τῇ θείᾳ φύσει ἐπιλεγόμενα ἰσοδυναμεῖ ἀλλήλοις κατὰ τὴν τοῦ ὑποκειμένου ἔνδειξιν, ἄλλα κατὰ ἄλλην ἔμφασιν ἐπὶ τὸ αὐτὸ τὴν διάνοιαν ἡμῶν ὁδηγοῦντα, τίς ὁ λόγος τὴν ἐν τοῖς ἄλλοις ὀνόμασι κοινωνίαν, πρὸς Πατέρα τε καὶ Υἱὸν συγχωροῦντα τῷ Πνεύματι, μόνης ἀποσχοινίζειν αὐτὸ τῆς θεότητος; ἀνάγκη γὰρ πᾶσα ἢ καὶ ἐν τούτῳ", + "candidate_score": 0.615821, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_18", + "bdc_text": "Dies hatte et welche Kompetenzstreitigkeiten auf der Tagsatzung zur Folge .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_786", + "psc_text": "εἶναι διαφορὰν ἐκ τῆς τῶν ὀνομάτων κοινωνίας εὑρίσκομεν· τῆς δὲ κατὰ τὴν φύσιν παραλλαγῆς οὐδεμίαν καταλαμβάνομεν ἐναργῆ τὴν ἀπόδειξιν· καθὼς εἴρηται, τῆς τῶν ἐνεργειῶν ταὐτότητος τὸ κοινὸν τῆς φύσεως ὑποσημαινούσης. εἴτε οὖν ἐνεργείας ὄνομα ἡ θεότης, ὡς μίαν ἐνέργειαν Πατρὸς καὶ Υἱοῦ καὶ ἁγίου Πνεύματος, οὕτω μίαν φαμὲν εἶναι τὴν θεότητα· εἴτε κατὰ τὰς τῶν πολλῶν δόξας, φύσεως ἐνδεικτικόν ἐστι τὸ τῆς θεότητος ὄνομα, διὰ τὸ μηδεμίαν εὑρίσκειν ἐν τῇ φύσει παραλλαγήν, οὐκ ἀπεικότως μιᾶς θεότητος τὴν ἁγίαν Τριάδα διοριζόμεθα. Ἀμφιλοχίῳ ἐπισκόπῳ Ἰκονίου. Ἀξίως τῆς σεαυτοῦ ἐμμελείας καὶ σπουδῆς, ἧς ἀεὶ ἐπαινέτης εἰμὶ ἐγώ, ἐμερίμνησας τὰ περὶ τῆς ἐκκλησίας Ἰσαύρων. ὅτι μὲν οὖν τῷ παντὶ λυσιτελέστερον ἦν εἰς πλείονας ἐπισκόπους καταδιαιρεθῆναι τὴν μέριμναν, αὐτόθεν εἶναι δῆλον καὶ τῷ τυχόντι νομίζω· οὐδὲ γὰρ τὴν σὴν σύνεσιν τοῦτο ἔλαθεν, ἀλλʼ ὡς ἔχει καὶ ἐπεσημήνω καλῶς καὶ ἐγνώρισας ἡμῖν. ἐπεὶ δὲ οὐκ εὔκολον εὑρεῖν ἄνδρας ἀξίους, μήπου ἕως βουλόμεθα τὸ ἐκ τοῦ πλήθους", + "candidate_score": 0.613165, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_20", + "bdc_text": "Er hielt sich darauf wieder in Frankreich auf , machte 1536 als Hauptmann den Feldzug nach Avignon und 1537 /1538 als Oberst den Zug ins Piemont mit .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1401", + "psc_text": "σου τὴν ἐν τοῖς λόγοις ἀρετήν. ἔλεγον γὰρ ἐπίδειξίν τινα γεγενῆσθαι λαμπρὰν ἄγαν, καὶ ἀγὼν ἦν, ὡς ἔφασκον, μέγιστος, ὡς πάντας μὲν συνδραμεῖν καὶ μηδένα ἕτερον ἐν τῇ πόλει φανῆναι ἢ μόνον Λιβάνιον ἀγωνιζόμενον, καὶ πᾶσαν ἡλικίαν ἀκροωμένην. οὐ γὰρ ἠξίου τις ἔξω τῶν ἀγώνων γενέσθαι, οὐκ ἀξιώματος ὄγκῳ συνών, οὐ στρατιωτικοῖς καταλόγοις ἐμπρέπων, οὐ βαναύσοις τέχναις σχολάζων. ἤδη δὲ καὶ γυναῖκες παρεῖναι κατηπείγοντο τοῖς ἀγῶσι. τίς δὲ ὁ ἀγών; τίς δὲ ὁ λόγος ὁ τὴν πάνδημον συναγείρας πανήγυριν; καὶ δή μοι ἤγγειλαν δυσκόλου τρόπον ἀνδρὸς τὸν λόγον ἐνστήσασθαι. ὃν οὕτω θαυμασθέντα μὴ κατόκνει μοι πέμψαι, ἵνα κἀγὼ τῶν λόγων ἐπαινέτης εἴην τῶν σῶν. ὁ γὰρ Λιβάνιον ἐπαινῶν καὶ τῶν ἔργων ἐκτός, τίς ἂν γένωμαι νῦν ὑπόθεσιν ἐπαίνων εὑράμενος.εὑρόμενος editi antiqui. Λιβάνιος Βασιλείῳ Ἰδοὺ πέπομφα τὸν λόγον, ἱδρῶτι περιρρεόμενος. πῶς γὰρ οὐκ ἔμελλον, ἀνδρὶ τοιούτῳτοσούτῳ Harl. πέμπων τὸν λόγον, ὃς ἱκανός ἐστι τὴν Πλάτωνος σοφίαν καὶ Δημοσθένους δεινότητα τῇ περὶ", + "candidate_score": 0.601794, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_60", + "bdc_text": "Wittar so ist der von WattenwilHans Jakob von Wattenwyl. , [ schul]thes [ zuͦ ] Bern [ schul]thes [ zuͦ ] Bern am Rande nachgetragen ;", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1058", + "psc_text": "ἔγνω, εἰ μὴ ὁ Πατήρ· ἐκ γὰρ τοῦ Πατρὸς αὐτῷ ὑπῆρχε δεδομένη ἡ γνῶσις. τοῦτο δὲ εὐφημότατόν ἐστι καὶ θεοπρεπὲς περὶ το��� Υἱοῦ λέγειν, ὅτι οὗπέρ ἐστιν ὁμοούσιος, ἐξ αὐτοῦ καὶ τὸ γινώσκειν ἔχει καὶ τὸ ἐν πάσῃ σοφίᾳ καὶ δόξῃ τῇ πρεπούσῃ αὐτοῦ τῇ θεότητι θεωρεῖσθαι. Περὶ δὲ τοῦ Ἰεχονίου, ὃν ἐκκήρυκτον ἀπὸ τῆς Ἰουδαίας γῆς γεγενῆσθαί φησιν ὁ προφήτης Ἱερεμίας εἰπών· Ἠτιμώθη Ἰεχονίας ὡς σκεῦος, οὗ οὐκ ἔστιν αὐτοῦ χρεία· καὶ ὅτι ἀπερρίφη αὐτὸς καὶ τὸ σπέρμα αὐτοῦ, καὶ οὐ μὴ ἀναστῇ ἐκ τοῦ σπέρματος αὐτοῦ καθήμενος ἐπὶ τοῦ θρόνου Δαβίδ, ἄρχων ἐν τῷ Ἰούδᾳ· ἁπλοῦς καὶ σαφής ἐστιν ὁ λόγος. καθαιρεθείσης γὰρ τῆς Ἱερουσαλὴμ ὑπὸ Ναβουχοδονόσορ, λέλυτο μὲν τὰ βασίλεια, οὐκέτι δὲ πατρικαὶ διαδοχαὶ τῶν ἡγεμονιῶν ἦσαν, ὥσπερ καὶ πρότερον· ἀλλὰ τότε μὲν ἐξ ἀρχῆς ἐπὶ τῆς αἰχμαλωσίας διῆγον οἱ ἀπόγονοι τοῦ Δαβίδ. ἐπανελθόντες δὲ οἱ περὶ τὸν Σαλαθιὴλ καὶ Ζοροβάβελ, δημοτικώτερον καθηγοῦντο τοῦ λαοῦ, τῆς ἀρχῆς", + "candidate_score": 0.599309, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_53", + "bdc_text": "The Basle Humanists and Printers in Their Contacts with Francophone Culture , Genève 1971 .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_803", + "psc_text": "δωρεῶν ἐστι τοῖς εὐαισθήτως δεχομένοις τὰς χάριτας καὶ ἡ παροῦσα αὕτη, ὅτι πλεῖστον ἡμᾶς τῇ θέσει τοῦ τόπου διῃρημένους ἔδωκεν ἀλλήλοις συνάπτεσθαι διὰ τῆς ἐν τοῖς γράμμασι προσφωνήσεως. καὶ γνώσεως τρόπον διττὸν ἡμῖν ἐχαρίσατο· ἕνα μὲν διὰ τῆς συντυχίας, ἕτερον δὲ τὸν διὰ τὴς τοῦ γράμματος ὁμιλίας. ἐπεὶ οὖν ἐγνωρίσαμέν σε δι’ ὧν ἐφθέγξω, καὶ ἐγνωρίσαμεν, οὐ τὸν σωματικὸν χαρακτῆρα ταῖς μνήμαις ἡμῶν ἐντυπωσάμενοι, ἀλλὰ τοῦ ἔσω ἀνθρώπου τὸ κάλλος τῇ ποικιλίᾳ τῶν λόγων καταμαθόντες, ὅτι ἕκαστος ἡμῶν ἐκ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας λαλεῖ, ἐδοξάσαμεν τὸν Θεὸν ἡμῶν, τὸν καθʼ ἑκάστην γενεὰν ἐκλεγόμενον τοὺς αὐτῷ εὐαρεστοῦντας· ὃς πρότερον μὲν ἐκ τῶν ποιμνίων τῶν προβάτων ἤγειρεν ἄρχοντα τῷ λαῷ αὐτοῦ· καὶ τὸν Ἀμῶς ἐκ τοῦ αἰπολίου ἐνδυναμώσας διὰ τοῦ Πνεύματος ὕψωσεν εἰς προφήτην· νῦν δὲ ἄνδρα ἐκ τῆς βασιλευούσης πόλεως, ἀρχὴν ὅλου ἔθνους πεπιστευμένον, ὑψηλὸν τῷ φρονήματι, γένους λαμπρότητι, περιφανείᾳ βίου, λόγων δυνάμει, πᾶσι τοῖς κατὰ τὸν βίον περίβλεπτον, εἵλκυσεν εἰς", + "candidate_score": 0.595655, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_38", + "bdc_text": "Er war ein Sohn des Generals Jean Morelet du Museau , des französischen Gesandten bei den Eidgenossen ( gest. 1529 in Freiburg i. Üe. ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1379", + "psc_text": "Φιρμῖνος ἐτύγχανεν ὤν, τί ἂν ἔδρων οἱ βουλεύοντες παρʼ ὑμῖν; ἢ τὴν Σαλαμινίαν ἔπεμπον ἂν ἐπʼ αὐτόν; ὁρᾷς, ὅτι καὶ μόνον ὑπὸ τῶν σῶν ὑβρίζομαι πολιτῶν. οὐ μὴν ἔγωγε τοῦ φιλεῖν καὶ ἐπαινεῖν Καππαδόκας παύσομαι· ἀλλʼ εὔχομαι μὲν αὐτοὺς ἀμείνους γενέσθαι περὶ ἐμέ, μένοντας δὲ ἐπὶ τῶν αὐτῶν οἴσω. Φιρμῖνος δὲ μῆνας ἡμῖν συνεγένετο τέτταρας, ἡμέραν δὲ ἤργησεν οὐδεμίαν. τὸ δὲ συνειλεγμένον ὅσον ἐστίν, αὐτὸς εἴσῃ, καὶ ἴσως οὐ μέμψῃ. πρὸς δὲ τὸ πάλιν αὐτὸν δεῦρο δυν��θῆναι ἐλθεῖν, τίνα χρὴ προσπαρακαλεῖν σύμμαχον; εἴπερ γὰρ εὖ φρονοῦσιν οἱ βουλεύοντες, πρέποι δʼ ἂν ἀνθρώποις πεπαιδευμένοις, τιμήσουσισε add. E et alii MSS.; με add. Regius sec. et Coisl. sec. τοῖς δευτέροις, ἐπειδὴ τοῖς πρώτοις ἐλύπησαν. Βασίλειος Λιβανίῳ Ἰδού σοι καὶ ἕτερος ἥκει Καππαδόκης, υἱὸς ἐμὸς καὶ αὐτός·οὗτος E. πάντας γὰρ ἡμῖνἡμᾶς E et Med. εἰσποιεῖ τὸ σχῆμα τοῦτο, ἐν ᾧ νῦν ἐσμεν. ὥστε κατά γε τοῦτο ἀδελφὸς ἂν εἴη τοῦ προλαβόντος, καὶ τῆς", + "candidate_score": 0.592534, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf026", + "work_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-fide-Catholica", + "max_score": 0.668394, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_5", + "bdc_text": "die stet zuͦ besetzen , vom bapst sinem sun ingenin Besitz gegeben ( SI II 82 ) . - Am 28 .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-fide-Catholica_window_134", + "psc_text": "CII, 19) . CAPUT LVIII. Regnum Christi perpetuum erit. 1. Quia regnum ejus in coelo, et in terra aeternum, ac perpetuum permanebit, Daniel dicit: « Videbam in visione noctis, et ecce 61 in nubibus coeli, quasi filius hominis veniebat, et usque ad Vetustum dierum pervenit, et in conspectu ejus perlatus est, et ipsi datus est principatus, et honor, et regnum, et omnis populus, tribus et linguae ipsi servient, potestas ejus potestas aeterna, quae non auferetur, et regnum ejus, quod non corrumpetur » (Dan. VII, 13). 2. Quo testimonio ostenditur ita accepisse Christum ab omnipotente Deo dominationem et regnum, ut potestas ejus aeterna sit, et regnum ejus sine ullo corruptionis fine permaneat. Et iterum idem Daniel: « In diebus illis suscitabit Dominus coeli regem, qui in aeternum non commovebitur, et regnum ejus populo alteri non tradetur. Percutiet et conteret universa regna, et ipsum stabit in aeternum (Dan. II, 44). 3. Et", + "candidate_score": 0.668394, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_10_12", + "bdc_text": "vgl . auch HBBW III 234. . So köm Hans JunckarHans Junker , Goldschmied , von Rapperswil , gest. 1538 , stand ab spätestens 1521 bis zu seinem Tode als Söldnerführer und Werber im Dienste des französischen Königs ( im Jahre 1526 diente er vorübergehend Venedig und dem Papst ) . Am 18 .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-fide-Catholica_window_84", + "psc_text": "Testis falsus non erit impunitus, pro eo quod vendidit argento Justum (Prov. XIX, 5; Amos. II. 6) . 3. Quam pecuniam bene Dominus mercedem suam dixit; multa enim opera apud eos fecerat, reddens vitam mortuis, lucem caecis, surdis auditum, gressum claudis; pro quibus omnibus Judaei nefanda aestimatione mortem triginta argentorum mercedem illi restituerunt. CAPUT XXI. Quia a discipulo suo traditus est. 1. Nam et quia Dominus traditorem suum per panem porrectum ostendit apostolis, etiam in Psalmis commemoravit in se impletum dicens: Qui edebat panes meos, ampliavit adversum me supplantationem. Et iterum: Tu vero homo unanimis, dux meus, et notus meus, qui simul mecum dulces capiebas cibos (Psal. XL, 10; LIV, 14) . 2. De ipso autem Juda proditore Jeremias praescius ita ante praedixit: Peccatum Juda scriptum est stylo ferreo in ungue adamantino (Jerem. XVII, 1) , quod sive ad Judam, sive ad Judaeos non incongrue convenit, qui sic peccaverunt in", + "candidate_score": 0.6415, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_9_11", + "bdc_text": "Siehe Müller 251 ; vgl . auch HBBW III 234. . So köm Hans JunckarHans Junker , Goldschmied , von Rapperswil , gest. 1538 , stand ab spätestens 1521 bis zu seinem Tode als Söldnerführer und Werber im Dienste des französischen Königs ( im Jahre 1526 diente er vorübergehend Venedig und dem Papst ) .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-fide-Catholica_window_84", + "psc_text": "Testis falsus non erit impunitus, pro eo quod vendidit argento Justum (Prov. XIX, 5; Amos. II. 6) . 3. Quam pecuniam bene Dominus mercedem suam dixit; multa enim opera apud eos fecerat, reddens vitam mortuis, lucem caecis, surdis auditum, gressum claudis; pro quibus omnibus Judaei nefanda aestimatione mortem triginta argentorum mercedem illi restituerunt. CAPUT XXI. Quia a discipulo suo traditus est. 1. Nam et quia Dominus traditorem suum per panem porrectum ostendit apostolis, etiam in Psalmis commemoravit in se impletum dicens: Qui edebat panes meos, ampliavit adversum me supplantationem. Et iterum: Tu vero homo unanimis, dux meus, et notus meus, qui simul mecum dulces capiebas cibos (Psal. XL, 10; LIV, 14) . 2. De ipso autem Juda proditore Jeremias praescius ita ante praedixit: Peccatum Juda scriptum est stylo ferreo in ungue adamantino (Jerem. XVII, 1) , quod sive ad Judam, sive ad Judaeos non incongrue convenit, qui sic peccaverunt in", + "candidate_score": 0.641422, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_3_5", + "bdc_text": "vgl. SI VI 1325 ) . zug gegam MontanißDer Alpenpaß Mont-Cenis , von Frankreich her einer der Hauptübergänge nach Oberitalien . die stet zuͦ besetzen , vom bapst sinem sun ingenin Besitz gegeben ( SI II 82 ) . - Am 28 .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-fide-Catholica_window_129", + "psc_text": "Hujus ascensionem in coelis rursus Psalmista sic indicat: Ipse tanquam sponsus procedens de thalamo suo; exsultavit, ut gigas, ad currendam viam, a summo coelo egressio ejus, et occursus ejus usque ad summum ejus (Psal. XVIII, 6) . Veniens enim de coelo, usque ad inferos descendit; regressusque, repetiit mansionem suam, ascendens et sedens ad dexteram Patris, de quo antea solus exivit. 3. Cujus ascensus in coelum, vel introitus, quibus gaudiis declaretur, Psalmographus indicat. Videntes enim potestates aethereae carnem Christi ascendentem in nubibus, et portas coeli ingredientem, dixerunt: Tollite portas, principes, vestras, et elevamini, portae aeternales, et introibit Rex gloriae. Quis est iste Rex gloriae? Dominus fortis et potens, Dominus potens in praelio (Psal. XXIII, 7) . 4. Hunc ascensum ejus et alibi commemorans David dicit: Ascendit super cherubim, et volavit, volavit super pennas ventorum (Psal. XVII, 11) . Et iterum: Ascendit in altum, captivam duxit captivitatem, dedit dona hominibus (Psal. LXVII,", + "candidate_score": 0.635229, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_11", + "bdc_text": "So köm Hans JunckarHans Junker , Goldschmied , von Rapperswil , gest. 1538 , stand ab spätestens 1521 bis zu seinem Tode als Söldnerführer und Werber im Dienste des französischen Königs ( im Jahre 1526 diente er vorübergehend Venedig und dem Papst ) .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-fide-Catholica_window_84", + "psc_text": "Testis falsus non erit impunitus, pro eo quod vendidit argento Justum (Prov. XIX, 5; Amos. II. 6) . 3. Quam pecuniam bene Dominus mercedem suam dixit; multa enim opera apud eos fecerat, reddens vitam mortuis, lucem caecis, surdis auditum, gressum claudis; pro quibus omnibus Judaei nefanda aestimatione mortem triginta argentorum mercedem illi restituerunt. CAPUT XXI. Quia a discipulo suo traditus est. 1. Nam et quia Dominus traditorem suum per panem porrectum ostendit apostolis, etiam in Psalmis commemoravit in se impletum dicens: Qui edebat panes meos, ampliavit adversum me supplantationem. Et iterum: Tu vero homo unanimis, dux meus, et notus meus, qui simul mecum dulces capiebas cibos (Psal. XL, 10; LIV, 14) . 2. De ipso autem Juda proditore Jeremias praescius ita ante praedixit: Peccatum Juda scriptum est stylo ferreo in ungue adamantino (Jerem. XVII, 1) , quod sive ad Judam, sive ad Judaeos non incongrue convenit, qui sic peccaverunt in", + "candidate_score": 0.634588, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_15_17", + "bdc_text": "Im Oktober 1533 war er Augenzeuge des Aufstandes der Reformierten in Solothurn ( s . Amiet /Sigrist , 39f und Anm. 38 ) . Schimpfreden , die Junker in Frankreich gegen Bern ausgesto ßen hatte , führten im Sommer 1534 zu seiner Festnahme in Aarau .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-fide-Catholica_window_83", + "psc_text": "a furibus ad Dominum retorserunt. Unde et alius propheta de his ita dicit: Facti sunt mihi in sagittam reciprocam. CAPUT XX. Venundatus est. 1. Quia triginta argentis appretiatus, et venundatus est, per Zachariam ita ipse praenuntiavit: Si bonum est, inquit, in conspectu vestro, date mercedem meam, et appenderunt mercedem meam triginta argenteos. Et dixit Dominus ad me: Projice illud ad statuarium, decorum pretium, quod appretiatus sum ab eis. 37 2. Haec enim nota omnibus causa est. Judas enim, poenitentia motus, pecuniam reportavit, et projecit in templum, et abiit, et laqueo se suspendit (Matth. XXVII, 4). Ut impleretur, quod dixerat Isaias: Testis falsus non erit impunitus, pro eo quod vendidit argento Justum (Prov. XIX, 5; Amos. II. 6) . 3. Quam pecuniam bene Dominus mercedem suam dixit; multa enim opera apud eos fecerat, reddens vitam mortuis, lucem caecis, surdis auditum, gressum claudis; pro quibus omnibus Judaei nefanda aestimatione mortem triginta argentorum", + "candidate_score": 0.628627, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_67", + "bdc_text": "8 tagen bym kung gsyn. Rit ernstlichschnell , eilig ( SI I 466 ) .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-fide-Catholica_window_32", + "psc_text": "tempus adventus ejus certissime ostenditur, et anni numerantur, et manifesta signa ejus pronuntiantur, et post adventum ejus et mortem futura Judaeorum excidia ibi certissime manifestantur. 6. Sic enim ait ad eum angelus: Daniel, adverte sermonem, et intellige visionem. Septuaginta hebdomadae abbreviatae sunt super populum tuum, et super urbem sanctam tuam, ut consummetur praevaricatio, et finem accipiat peccatum, et deleatur iniquitas, et adducatur justitia sempiterna, et impleatur visio, et prophetia, 16 et ungatur sanctus sanctorum (Dan. IX, 23) . Quae scilicet septuaginta hebdomadae si a tempore Danielis enumerentur, procul dubio Sanctus sanctorum Dominus Jesus Christus olim venisse cognoscitur. 7. Hebdomada namque in sacris eloquiis septem annis terminatur, dicente Domino ad Moysen: Numerabis tibi septem hebdomadas annorum (Levit. XXV, 8) , id est septies septem, qui simul faciunt annos quadraginta novem. Similiter septies septuaginta fiunt quadriginti nonaginta. Ideo tot annos fuisse credendum est a Daniele usque ad Christum. A tempore itaque Danielis", + "candidate_score": 0.627544, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_17_19", + "bdc_text": "Schimpfreden , die Junker in Frankreich gegen Bern ausgesto ßen hatte , führten im Sommer 1534 zu seiner Festnahme in Aarau . Dies hatte et welche Kompetenzstreitigkeiten auf der Tagsatzung zur Folge . Junker gelang es allerdings zu flüchten. ( Siehe unten S. 240 , 10-22 und EA IV/IC Reg. )", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-fide-Catholica_window_93", + "psc_text": "vestros occisioni in iniquitate patrum suorum (Isai. XIV, 20) . Venientibus enim in Judaeam gentibus, pro scelere patrum etiam filii trucidati sunt. 2. Sub quorum persona et Jeremias interitum eorum ita deplorat, dicens: Patres nostri peccaverunt, et non sunt, nos autem iniquitates eorum exsolvimus (Thren. V, 7) . Item Jeremias: Sacerdotes non dixerunt, Ubi est Dominus? et tenentes legem, nescierunt me, et pastores praevaricati sunt in me. Propterea adhuc judicio contendam vobiscum, ait Dominus, et cum filiis vestris disceptabo. 3. Item ipse: Quare ergo est factus in praedam? super eum rugierunt leones, et dederunt vocem suam, posuerunt terram ejus in solitudinem, et civitates ejus exustae sunt, et non est qui habitet in eis (Jerem. II, 8, 14) . CAPUT XXIX. Flagellatus, et palmis caesus est. 1. Quia flagellatus est, et palmarum sustinuit ictus, Job de eo sic dicit: Exprobrantes, et conspuentes, percusserunt maxillam meam, satiati sunt poenis meis (Job. XVI,", + "candidate_score": 0.621752, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_66_68", + "bdc_text": "ist ouch inetvor nicht mehr als. 8 tagen bym kung gsyn. Rit ernstlichschnell , eilig ( SI I 466 ) . in die pündtdas Bündnerland. .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-fide-Catholica_window_32", + "psc_text": "tempus adventus ejus certissime ostenditur, et anni numerantur, et manifesta signa ejus pronuntiantur, et post adventum ejus et mortem futura Judaeorum excidia ibi certissime manifestantur. 6. Sic enim ait ad eum angelus: Daniel, adverte sermonem, et intellige visionem. Septuaginta hebdomadae abbreviatae sunt super populum tuum, et super urbem sanctam tuam, ut consummetur praevaricatio, et finem accipiat peccatum, et deleatur iniquitas, et adducatur justitia sempiterna, et impleatur visio, et prophetia, 16 et ungatur sanctus sanctorum (Dan. IX, 23) . Quae scilicet septuaginta hebdomadae si a tempore Danielis enumerentur, procul dubio Sanctus sanctorum Dominus Jesus Christus olim venisse cognoscitur. 7. Hebdomada namque in sacris eloquiis septem annis terminatur, dicente Domino ad Moysen: Numerabis tibi septem hebdomadas annorum (Levit. XXV, 8) , id est septies septem, qui simul faciunt annos quadraginta novem. Similiter septies septuaginta fiunt quadriginti nonaginta. Ideo tot annos fuisse credendum est a Daniele usque ad Christum. A tempore itaque Danielis", + "candidate_score": 0.620392, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_61", + "bdc_text": "Text wegen engem Einband teilweise nicht zugänglich. , bym küng selbs gsyn , lang mit im ghanlatverhandelt ( SI II 1402 ) . .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-fide-Catholica_window_252", + "psc_text": "18) . » Patefacta sunt enim legis mysteria. 3. Judaeis vero clausa sunt, sicut et Daniel dicit: Clausa sunt, signatique sermones usque ad tempus consummationis, quousque addiscant 104 multi, et impleatur visio, et cognoscant omnia haec (Dan. XII. 9) . Nam quod et Moysi facies velamine tegebatur, dum descenderet de monte cum tabulis, id significabat, quia prae caecitatis caligine Judaicus populus legem ipsam non posset agnoscere, dum enim legitur Moyses, velamen est positum super cor eorum. CAPUT XXII. Quod Judaei, nisi credant in Christum, non intelligent Scripturas. 1. Neque enim possunt legem et prophetas intelligere, nisi ante in Christum crediderint, loquente Isaia: Si non credideritis, non intelligetis; justus enim ex fide mea vivet, ait Dominus per prophetam (Habac. II, 4). Unde et Abraham pater gentium factus est, quia credidit Deo, et reputatum est ei ad justitiam (Gen. XV, 6) . Isti autem quamvis legem et prophetas teneant, tamen non est", + "candidate_score": 0.620294, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf033", + "work_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis", + "max_score": 0.667937, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_6_8", + "bdc_text": "Oktober 1533 hatte Papst Clemens VII . seine Nichte , Katharina von Medici , mit Heinrich , dem Sohn des Königs von Frankreich , getraut . Über das «Hochzeitsgeschenk» des Papstes ist lediglich bekannt , daß Franz I. vorgeschlagen hatte , dem jungen Paar Urbino , Mailand , Parma und Piacenza - Gebiete , die zum Teil zum Kirchenstaat gehörten - zu übergeben .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_698", + "psc_text": "Antiq. Fuld., c. 8 hoc caput a majoribus tam sancte cultum fuisse, « ut privilegiis a Marino papa saeculo IX abbati Hadamaro, et a Silvestro saeculi X aetate Erkembaldo, et a Joanne Richardo subinde, aliisque ab aliis pontificibus postea concessis, et nominatim insertum sit, et religiose a posteris observatum. » Id quod probat tum de Lotharii regis uxore, cui die S. Pentecostes sacris interesse in primario monasterii templo non licuit; tum etiam de conjuge Frederici imperatoris, « cui, quia regina in comitatu ejus erat, urbem Fuldam intrare non licuit. » Addit Brouverus emollita semel illa disciplina per Bonifacium papam IX, rogatu Joannis Merlavii abbatis, « anno 1398 templum Fuldense fulmine de coelo tactum, 7 die Junii conflagrasse, id quod in poenam violatae disciplinae accidisse posteri crediderunt. » Haec tamen summi pontificis concessio non nisi festum S. Bonifacii aliosque dies festos nonnullos respiciebat, alioqui etiam Trithemii tempore necdum feminis patebat in", + "candidate_score": 0.667937, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_7_9", + "bdc_text": "seine Nichte , Katharina von Medici , mit Heinrich , dem Sohn des Königs von Frankreich , getraut . Über das «Hochzeitsgeschenk» des Papstes ist lediglich bekannt , daß Franz I. vorgeschlagen hatte , dem jungen Paar Urbino , Mailand , Parma und Piacenza - Gebiete , die zum Teil zum Kirchenstaat gehörten - zu übergeben . Siehe Müller 251 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_698", + "psc_text": "Antiq. Fuld., c. 8 hoc caput a majoribus tam sancte cultum fuisse, « ut privilegiis a Marino papa saeculo IX abbati Hadamaro, et a Silvestro saeculi X aetate Erkembaldo, et a Joanne Richardo subinde, aliisque ab aliis pontificibus postea concessis, et nominatim insertum sit, et religiose a posteris observatum. » Id quod probat tum de Lotharii regis uxore, cui die S. Pentecostes sacris interesse in primario monasterii templo non licuit; tum etiam de conjuge Frederici imperatoris, « cui, quia regina in comitatu ejus erat, urbem Fuldam intrare non licuit. » Addit Brouverus emollita semel illa disciplina per Bonifacium papam IX, rogatu Joannis Merlavii abbatis, « anno 1398 templum Fuldense fulmine de coelo tactum, 7 die Junii conflagrasse, id quod in poenam violatae disciplinae accidisse posteri crediderunt. » Haec tamen summi pontificis concessio non nisi festum S. Bonifacii aliosque dies festos nonnullos respiciebat, alioqui etiam Trithemii tempore necdum feminis patebat in", + "candidate_score": 0.663181, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_44_46", + "bdc_text": "in diplomatischer Mission bei den protestantischen Ständen im deutschen Reich. Von 1543 an war er als vorerst außerordentlicher , dann als ordentlicher Gesandter Frankreichs in der Eidgenossenschaft tätig . Auch in dieser Funktion blieb er der reformierten Sache zugetan , wie dies Charles du Moulin 1553 bezeugte , als er über den Nachfolger Sébastien de l'Aubespine , abbé de Bassefontaine sagte , dieser sei «minus candidus minusque rehgioni favens quam decessor Moreletus » ( du Moulin an Bullinger , 3. , 17 . und 18 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1422", + "psc_text": "Statutis Lanfranci, aut Cluniacensis monasterii Consuetudinibus, quae agunt tantum de abbate, priore majore, decanis villarum provisoribus, priore claustrali, circatoribus, et puerorum magistris. In ordine etiam Cisterciensi decani nomen inauditum fuit, inquit Joannes Craesbeeck; officium tamen quod in priore conventuali residere videtur non inusitatum. Apud Cassinenses olim unus duntaxat post abbatem erat decanus: et post hunc vicedecanus, ut scribit Nicolaus de Fractura; sed cum Coelestinus papa V suos in Cassinensi monasterio introduxisset, « mutavit nomen decani, qui post ipsorum adventum vocatus est prior, » inquit Richardus a Paulo Augustino a Janua citatus ad Regulae c. 55. Et certe in Fossatensi S. Mauri monasterio priores etiam appellabantur decani, ut patet ex lib. Mirac. S. Baboleni abbatis c. 5 (Saec. II Bened., p. 595), ubi Robertus ejusdem monasterii modo prior, modo decanus appellatur. Sed hi proprie non erant decani prout a S. P. Benedicto ordinati sunt, quos tandem restituerunt Cassinenses edito hoc 339", + "candidate_score": 0.65896, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_45_47", + "bdc_text": "Auch in dieser Funktion blieb er der reformierten Sache zugetan , wie dies Charles du Moulin 1553 bezeugte , als er über den Nachfolger Sébastien de l'Aubespine , abbé de Bassefontaine sagte , dieser sei «minus candidus minusque rehgioni favens quam decessor Moreletus » ( du Moulin an Bullinger , 3. , 17 . und 18 . September 1553 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3572", + "psc_text": "dabit: infirmum non unget, mortuum non sepeliet; nullum promovebit, vel degradabit, nec ordinare faciet; nullum in gravi culpa mittet, aut inde absolvet; monachum de monasterio non ejiciet, nec novitium recipiet nisi jusserit, nec confessionem de criminabilibus nisi in extremis positi recipiet. Non ei committetur cura operum, vel gregum, aut grangiarum; sufficit enim ei officium suum. » Nihil contra abbatis voluntatem aut ordinationem faciens. ] S. Fulgentius (Bolland., I Januar.) « illos veros esse monachos dicebat qui mortificatis voluntatibus suis parati essent nihil velle, nihil nolle, sed abbatis tantummodo consilia vel praecepta servare. Propterea sine consilio suo, nec eum fratrem qui praepositi gerebat officium sinebat aliquid agere, » ut scribit auctor Vitae illius. Porro circa S. Benedicti textum duo notant Regulae commentatores, Bernardus Cassinensis, Boherius et Turrecremata. Primum est ut nihil praesumat praepositus contra abbatis ordinationem verbo vel scripto significatam. Secundum quia omnia verbo aut scripto definiri, et ad certam regulam", + "candidate_score": 0.658469, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_44_46", + "bdc_text": "in diplomatischer Mission bei den protestantischen Ständen im deutschen Reich. Von 1543 an war er als vorerst außerordentlicher , dann als ordentlicher Gesandter Frankreichs in der Eidgenossenschaft tätig . Auch in dieser Funktion blieb er der reformierten Sache zugetan , wie dies Charles du Moulin 1553 bezeugte , als er über den Nachfolger Sébastien de l'Aubespine , abbé de Bassefontaine sagte , dieser sei «minus candidus minusque rehgioni favens quam decessor Moreletus » ( du Moulin an Bullinger , 3. , 17 . und 18 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3123", + "psc_text": "4): « Qui renuntians saeculo ad monasterium venerit, non statim in coetum delegandus est monachorum; vitam enim uniuscujusque in hospitalis servitio tribus mensibus considerari oportet. » Regula S. Fructuosi (Cap. 21): « Hospitibus sive peregrinis stramina comportabit, aquam calefaciens pedibus, et omnia humiliter ministeria exercebit; fascemque lignorum suo quotidie 746 dorso ferens hebdomadariis tribuit. » Regula Magistri (Cap. 87): « In quibus duobus mensibus sub cura illorum fratrum qui peregrinos custodiunt, et ipsi similiter ex improviso custodiantur; et in cella peregrinorum dormiant, ut ingressus illorum vel exitus in monasterio custodum praesentia videatur. » Eodem forte etiam respexerit S. Basilius (Apud Ruff. cap. 6) cum scripsit: « Priusquam corpori fraternitatis inseratur, oportet ei injungi quaedam laboriosa opera, et quae videantur opprobrio haberi a saecularibus; et observare oportet si libenter haec et libere ac fideliter expleat, nec confusionem eorum graviter ferat, vel etiamsi in labore impiger inveniatur, et promptus. » Denique Hildemarus:", + "candidate_score": 0.657036, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_44_46", + "bdc_text": "in diplomatischer Mission bei den protestantischen Ständen im deutschen Reich. Von 1543 an war er als vorerst außerordentlicher , dann als ordentlicher Gesandter Frankreichs in der Eidgenossenschaft tätig . Auch in dieser Funktion blieb er der reformierten Sache zugetan , wie dies Charles du Moulin 1553 bezeugte , als er über den Nachfolger Sébastien de l'Aubespine , abbé de Bassefontaine sagte , dieser sei «minus candidus minusque rehgioni favens quam decessor Moreletus » ( du Moulin an Bullinger , 3. , 17 . und 18 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3171", + "psc_text": "Benedicti coram Deo et sanctis ejus, in hoc monasterio, quod est constructum in honore BB. apostolorum Petri et Pauli, in praesentia domni N. abbatis. Ex ms. codice S. Dionysii in Francia. Ego frater N. humilis monachus monasterii S. Dionysii in Francia, Parisiensis dioecesis, voveo et promitto Deo, B. Mariae, B. Dionysio, B. Benedicto, et omnibus sanctis, et tibi, Pater, obedientiam, castitatem, paupertatem. Insuper promitto loci stabilitatem, morum conversionem, secundum hujus loci constitutionem, et Patrum traditionem testibus praesentibus. Ex primo commentario Boherii. Ego frater P. B. promitto stabilitatem meam, conversionem morum meorum, et obedientiam secundum Regulam S. Benedicti coram Deo et sanctis ejus, in hoc monasterio S. Aniani, ad cujus honorem est constructum. Eadem est formula Bursfeldensium; Cassinensium vero, Vallisoletanorum, sanctimonialiumque in Belgio habes apud Haeftenum lib. IV, tract. 5, disq. 4. Formula Cisterciensium. Ego frater N. promitto stabilitatem meam, et conversionem morum meorum, et obedientiam secundum Regulam S. Benedicti abbatis", + "candidate_score": 0.656948, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_44_46", + "bdc_text": "in diplomatischer Mission bei den protestantischen Ständen im deutschen Reich. Von 1543 an war er als vorerst außerordentlicher , dann als ordentlicher Gesandter Frankreichs in der Eidgenossenschaft tätig . Auch in dieser Funktion blieb er der reformierten Sache zugetan , wie dies Charles du Moulin 1553 bezeugte , als er über den Nachfolger Sébastien de l'Aubespine , abbé de Bassefontaine sagte , dieser sei «minus candidus minusque rehgioni favens quam decessor Moreletus » ( du Moulin an Bullinger , 3. , 17 . und 18 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3341", + "psc_text": "sua propria monasteria relinquerent, vel monachos probatissimos ad eum dirigerent, ut cum eo longo tempore demorantes, discerent ejus vitam, vel conversationem, ut in suis propriis recte prodesse deberent. » Cassinenses quoque monachi in epist. ad Alemannos haec testantur (Analect. tom. IV): « Plerique nostrae consuetudinis nostraeque conversationis cupidi, de suis, quem cognoscunt ingenii, unum huc transmittunt, quo non solum auditu, verum etiam ipso visu, pro quibus mittitur, perspiciat; eoque modo quasi unus ex nobis hic quidam per integrum annum, quidam etiam diutius manent. Tandem omnibus perspectis ad sua certus cum gaudio redit. » Ne tamen inde monasteria gravarentur nimis, in litteris G. Mosomensis et A. Marchianensis abbatum ad abbates S. Theoderici (Ms. Histor. S. Theod.) et S. Crispini Suessionensis, quibus eos suae provinciae visitatores constituunt, inter alia generalis capituli statuta, quorum eis maxime commendant observationem, istud est: « Ut nullus hospes detineatur ultra annum, nisi de abbatis et conventus ad", + "candidate_score": 0.656777, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_45", + "bdc_text": "Auch in dieser Funktion blieb er der reformierten Sache zugetan , wie dies Charles du Moulin 1553 bezeugte , als er über den Nachfolger Sébastien de l'Aubespine , abbé de Bassefontaine sagte , dieser sei «minus candidus minusque rehgioni favens quam decessor Moreletus » ( du Moulin an Bullinger , 3. , 17 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3572", + "psc_text": "dabit: infirmum non unget, mortuum non sepeliet; nullum promovebit, vel degradabit, nec ordinare faciet; nullum in gravi culpa mittet, aut inde absolvet; monachum de monasterio non ejiciet, nec novitium recipiet nisi jusserit, nec confessionem de criminabilibus nisi in extremis positi recipiet. Non ei committetur cura operum, vel gregum, aut grangiarum; sufficit enim ei officium suum. » Nihil contra abbatis voluntatem aut ordinationem faciens. ] S. Fulgentius (Bolland., I Januar.) « illos veros esse monachos dicebat qui mortificatis voluntatibus suis parati essent nihil velle, nihil nolle, sed abbatis tantummodo consilia vel praecepta servare. Propterea sine consilio suo, nec eum fratrem qui praepositi gerebat officium sinebat aliquid agere, » ut scribit auctor Vitae illius. Porro circa S. Benedicti textum duo notant Regulae commentatores, Bernardus Cassinensis, Boherius et Turrecremata. Primum est ut nihil praesumat praepositus contra abbatis ordinationem verbo vel scripto significatam. Secundum quia omnia verbo aut scripto definiri, et ad certam regulam", + "candidate_score": 0.65621, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_9_11", + "bdc_text": "Siehe Müller 251 ; vgl . auch HBBW III 234. . So köm Hans JunckarHans Junker , Goldschmied , von Rapperswil , gest. 1538 , stand ab spätestens 1521 bis zu seinem Tode als Söldnerführer und Werber im Dienste des französischen Königs ( im Jahre 1526 diente er vorübergehend Venedig und dem Papst ) .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_959", + "psc_text": "momenti, et spiritale, coeloque dignum, et coelestem nobis mercedem afferre, quidquid propter Deum geritur. Proinde etiamsi sequenda sint jumenta oneraria, communi necessitati servientia, contradicere non debet, si cogitet quam alacriter Domino obedierint apostoli pullum adducere jubenti; ac reputet fratres esse Domini, quorum gratia nos curam jumentorum suscipimus . . . tantum hujusmodi ministerium negligentiae causam non faciat; sed in omni diligentia seipsum custodiat, ut et sibi ipsi et iis cum quibus agit, prosit. Ubi vero aliquid viliorum operum obeundum est, scire oportet, et Servatorem ministrasse discipulis, nec humilia opera dedignatum esse. Denique magni esse momenti, si homo fiat imitator Dei, et per humilia illa ad sublimitatem humiliationis hujus ascendat: quis autem dixerit etiam humile esse, cujus operationem Deus ipse usurpavit. » Ita plane sentiebat S. Radegundis, quae ex potentissima Franciae regina monasticen 226 in Pictaviensi virginum coenobio professa (Venant. Fortunat. in ejus Vita, n. 23. Saec. I Bened.) , «", + "candidate_score": 0.655878, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_45_47", + "bdc_text": "Auch in dieser Funktion blieb er der reformierten Sache zugetan , wie dies Charles du Moulin 1553 bezeugte , als er über den Nachfolger Sébastien de l'Aubespine , abbé de Bassefontaine sagte , dieser sei «minus candidus minusque rehgioni favens quam decessor Moreletus » ( du Moulin an Bullinger , 3. , 17 . und 18 . September 1553 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1422", + "psc_text": "Statutis Lanfranci, aut Cluniacensis monasterii Consuetudinibus, quae agunt tantum de abbate, priore majore, decanis villarum provisoribus, priore claustrali, circatoribus, et puerorum magistris. In ordine etiam Cisterciensi decani nomen inauditum fuit, inquit Joannes Craesbeeck; officium tamen quod in priore conventuali residere videtur non inusitatum. Apud Cassinenses olim unus duntaxat post abbatem erat decanus: et post hunc vicedecanus, ut scribit Nicolaus de Fractura; sed cum Coelestinus papa V suos in Cassinensi monasterio introduxisset, « mutavit nomen decani, qui post ipsorum adventum vocatus est prior, » inquit Richardus a Paulo Augustino a Janua citatus ad Regulae c. 55. Et certe in Fossatensi S. Mauri monasterio priores etiam appellabantur decani, ut patet ex lib. Mirac. S. Baboleni abbatis c. 5 (Saec. II Bened., p. 595), ubi Robertus ejusdem monasterii modo prior, modo decanus appellatur. Sed hi proprie non erant decani prout a S. P. Benedicto ordinati sunt, quos tandem restituerunt Cassinenses edito hoc 339", + "candidate_score": 0.655831, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_45_47", + "bdc_text": "Auch in dieser Funktion blieb er der reformierten Sache zugetan , wie dies Charles du Moulin 1553 bezeugte , als er über den Nachfolger Sébastien de l'Aubespine , abbé de Bassefontaine sagte , dieser sei «minus candidus minusque rehgioni favens quam decessor Moreletus » ( du Moulin an Bullinger , 3. , 17 . und 18 . September 1553 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3045", + "psc_text": "Donati ad virgines (Cap. 59): « Abbatissa, nisi inaequalitate aliqua, aut infirmitate, vel occupatione compellente, extra congregationem suam penitus non reficiat. » Quod desumpsit ex Regula sancti Caesarii ad virgines, cap. 38. Denique Regula Magistri passim indicat abbatem in refectorio debere reficere. Idem confirmat praxis. De S. Eugendo abbate ita Vitae scriptor: « Abbas iste mensulam suam (ut facere quosdam nuper audivi) nec victum unquam exceptavit a fratribus. » S. Eastervinus, teste 727 Beda in lib. I de Vita S. Benedicti Biscopi, « eodem quo fratres caeteri cibo, semper eadem vescebatur in domo. » S. Hermelandus Agatheo comiti in Antrensi monasterio « humanitatis gratiam exhibens, in refectorium eum secum duxit, calicemque meri ei dari jussit, » ut scribit anonymus in ejus Vita cap. 13; et infra, cap. 15, inter corruptos mores Adalfredi abbatis, Hermelandi successoris, illud recenset, quod « coepit aulam sibi aedificare. » Imo auctor est Caramuel omnes fere", + "candidate_score": 0.654847, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_45", + "bdc_text": "Auch in dieser Funktion blieb er der reformierten Sache zugetan , wie dies Charles du Moulin 1553 bezeugte , als er über den Nachfolger Sébastien de l'Aubespine , abbé de Bassefontaine sagte , dieser sei «minus candidus minusque rehgioni favens quam decessor Moreletus » ( du Moulin an Bullinger , 3. , 17 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3045", + "psc_text": "Donati ad virgines (Cap. 59): « Abbatissa, nisi inaequalitate aliqua, aut infirmitate, vel occupatione compellente, extra congregationem suam penitus non reficiat. » Quod desumpsit ex Regula sancti Caesarii ad virgines, cap. 38. Denique Regula Magistri passim indicat abbatem in refectorio debere reficere. Idem confirmat praxis. De S. Eugendo abbate ita Vitae scriptor: « Abbas iste mensulam suam (ut facere quosdam nuper audivi) nec victum unquam exceptavit a fratribus. » S. Eastervinus, teste 727 Beda in lib. I de Vita S. Benedicti Biscopi, « eodem quo fratres caeteri cibo, semper eadem vescebatur in domo. » S. Hermelandus Agatheo comiti in Antrensi monasterio « humanitatis gratiam exhibens, in refectorium eum secum duxit, calicemque meri ei dari jussit, » ut scribit anonymus in ejus Vita cap. 13; et infra, cap. 15, inter corruptos mores Adalfredi abbatis, Hermelandi successoris, illud recenset, quod « coepit aulam sibi aedificare. » Imo auctor est Caramuel omnes fere", + "candidate_score": 0.653616, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_31", + "bdc_text": "Siehe EA IV/IC 238 zu n und 262 m . Die Pensionen- Nachzahlungen des französischen Königs wurden in jener Zeit jeweils auf November und auf Lichtmeß entrichtet .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1169", + "psc_text": "nonagesimo quarto psalmo. COMMENTARIUS. 275 A Pascha autem usque ad calendas Novembris, etc.] A Pascha, inquit, scilicet Resurrectionis, ad differentiam aliarum solemnitatum Domini nostri Jesu Christi, inquit Boherius, quas etiam quaedam provinciae Paschata vocant. Ita in antiquis Germaniae Consuetudinibus mss., feria V in Coena Domini Pascha appellatur. Pro ipsis tribus lectionibus una de Veteri Testamento memoriter dicatur. ] Huc spectare videtur illud Guigonis Carthusiae prioris statutum (Cap. 5): « A Pentecoste usque ad Novembris calendas, una, nisi festum intersit, lectione sicut caeteri monachi contenti sumus. » Quod dicit a Pentecoste, ostendit toto tempore Paschali plures recitatas fuisse lectiones, et revera tres olim in omnibus passim monasteriis legebantur, uti observavimus in lib III de Antiquis monachorum Ritibus, cap. 18, quod etiam exemplo Romanae Ecclesiae tota aestate praestitisse Cassinenses constat ex Theodemari abbatis epistola ad Carolum Magnum. Scribit etiam Amalarius in Supplem. quod « in quibusdam monasteriis monachorum propter consuetudinem Romanam, ne", + "candidate_score": 0.65356, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_44_46", + "bdc_text": "in diplomatischer Mission bei den protestantischen Ständen im deutschen Reich. Von 1543 an war er als vorerst außerordentlicher , dann als ordentlicher Gesandter Frankreichs in der Eidgenossenschaft tätig . Auch in dieser Funktion blieb er der reformierten Sache zugetan , wie dies Charles du Moulin 1553 bezeugte , als er über den Nachfolger Sébastien de l'Aubespine , abbé de Bassefontaine sagte , dieser sei «minus candidus minusque rehgioni favens quam decessor Moreletus » ( du Moulin an Bullinger , 3. , 17 . und 18 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3408", + "psc_text": "Angilberto abbate, qui anno 814 vivere desiit, ex trecentis monachis triginta duo, ut minimum, erant presbyteri, sicuti constat ex ejusdem scripto ab Hariulfo in Chronico Centulensi relato (Spicil. tom. IV), quo mandat « ut nulla dies praetereat absque sacrarum missarum decantatione: videlicet ut, si non plus, vel triginta a fratribus diversorum chororum per diversa altaria missae quotidie agantur, exceptis illis duabus de conventu, quae mane et meridie solemnissime celebrantur. » Non multo post sub Salomone abbate S. Galli: « Fuerunt simul in nostro monasterio presbyteri 42, diaconi 24, subdiaconi 15, pueri 20, » inquit Ekkehardus Junior in libro de Casibus S. Galli, cap. 1 (Spicil. tom. IV). In litteris monachorum S. Remigii Rhemensis, quibus circa annum 838 societatem ineunt cum Dionysianis, exstat fratrum monasterii S. Dionysii in Francia catalogus in quo ex monachis centum viginti tribus recensetur unus episcopus, presbyteri triginta tres, diaconi septemdecim, subdiaconi viginti quatuor, acolyti septem. Ex", + "candidate_score": 0.653161, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_44_46", + "bdc_text": "in diplomatischer Mission bei den protestantischen Ständen im deutschen Reich. Von 1543 an war er als vorerst außerordentlicher , dann als ordentlicher Gesandter Frankreichs in der Eidgenossenschaft tätig . Auch in dieser Funktion blieb er der reformierten Sache zugetan , wie dies Charles du Moulin 1553 bezeugte , als er über den Nachfolger Sébastien de l'Aubespine , abbé de Bassefontaine sagte , dieser sei «minus candidus minusque rehgioni favens quam decessor Moreletus » ( du Moulin an Bullinger , 3. , 17 . und 18 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3313", + "psc_text": "presbyteris textum hunc intelligendum esse docet ac probat antiqua monasteriorum nostrorum praxis; nam, ut scribit Petrus Venerabilis (Lib. II, epist. 11), « solebant clerici diversorum ordinum, canonici diversarum professionum, et ipsa Ecclesiae cacumina, episcopi dico, pontificalem dignitatem pro abjecta monachorum vilitate commutare, et de summis ecclesiasticorum honorum gradibus, ad humilem se hujus propositi ordinem inclinare. » Cui exemplo esse possunt S. Arnulfus Metensis, S. Claudius Bisuntinus, SS. Wulframnus et Amatus Senonenses, S. Hidulfus Trevirensis, Leydradus Lugdunensis, Adalbertus Bohemorum apostolus, Leo Ravennensis, Petrus Damiani Ostiensis, Brunus Signiensis, et alii quamplurimi, qui dimissis pontificalibus insignibus, humilem in claustro monachorum habitum gestare non dubitarunt. In monasterio se suscipi rogaverit. ] Acute observat Haeftenus S. P. Benedictum non, ut superius, dixisse converti voluerit, sed se suspici rogaverit; quia censentur clerici jam a saeculo conversi, cum clericalem statum arripiunt: quod probat ex concilio Cabillonensi, c. 5, quo prohibetur, « ne saeculares, qui nondum sunt ad", + "candidate_score": 0.653046, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_44_46", + "bdc_text": "in diplomatischer Mission bei den protestantischen Ständen im deutschen Reich. Von 1543 an war er als vorerst außerordentlicher , dann als ordentlicher Gesandter Frankreichs in der Eidgenossenschaft tätig . Auch in dieser Funktion blieb er der reformierten Sache zugetan , wie dies Charles du Moulin 1553 bezeugte , als er über den Nachfolger Sébastien de l'Aubespine , abbé de Bassefontaine sagte , dieser sei «minus candidus minusque rehgioni favens quam decessor Moreletus » ( du Moulin an Bullinger , 3. , 17 . und 18 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1924", + "psc_text": "22): « Si quis coeperit aegrotare, transfertur ad exedram latiorem; et tanto senum ministerio confovetur, ut nec delicias urbium, nec matris quaerat affectum. » Et Tabennenses, de quibus idem Hieronymus ( Praefat. in Regulam S. Pachom. ): « Aegrotantes miris sustentantur obsequiis, et ad omnem copiam praeparatis cibis. » Sed et ipsi infirmi considerent in honorem Dei sibi serviri. ) Talesque se exhibeant, quales esse decet eos qui Christi vices gerunt et in quibus Christo ministratur. Et non superfluitate sua contristent fratres suos servientes sibi. ] Ut S. P. Benedicti mentem plenius attingamus, observandum variis ac diversis modis multifariaque, ut ita loquar, superfluitate infirmos contristare posse servientes sibi fratres. Primo superfluitate moestitiae, cum infirmitatis pondere gravati, nimium se morosos exhibent, ac de infirmitate plus aequo tristantur, longe ab illo venerabili sene dissiti, qui « cum frequenter infirmaretur corpore, et langueret, contigit ut uno anno nulla eum valetudo contingeret, et propterea", + "candidate_score": 0.652979, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_45", + "bdc_text": "Auch in dieser Funktion blieb er der reformierten Sache zugetan , wie dies Charles du Moulin 1553 bezeugte , als er über den Nachfolger Sébastien de l'Aubespine , abbé de Bassefontaine sagte , dieser sei «minus candidus minusque rehgioni favens quam decessor Moreletus » ( du Moulin an Bullinger , 3. , 17 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1422", + "psc_text": "Statutis Lanfranci, aut Cluniacensis monasterii Consuetudinibus, quae agunt tantum de abbate, priore majore, decanis villarum provisoribus, priore claustrali, circatoribus, et puerorum magistris. In ordine etiam Cisterciensi decani nomen inauditum fuit, inquit Joannes Craesbeeck; officium tamen quod in priore conventuali residere videtur non inusitatum. Apud Cassinenses olim unus duntaxat post abbatem erat decanus: et post hunc vicedecanus, ut scribit Nicolaus de Fractura; sed cum Coelestinus papa V suos in Cassinensi monasterio introduxisset, « mutavit nomen decani, qui post ipsorum adventum vocatus est prior, » inquit Richardus a Paulo Augustino a Janua citatus ad Regulae c. 55. Et certe in Fossatensi S. Mauri monasterio priores etiam appellabantur decani, ut patet ex lib. Mirac. S. Baboleni abbatis c. 5 (Saec. II Bened., p. 595), ubi Robertus ejusdem monasterii modo prior, modo decanus appellatur. Sed hi proprie non erant decani prout a S. P. Benedicto ordinati sunt, quos tandem restituerunt Cassinenses edito hoc 339", + "candidate_score": 0.652416, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_29_31", + "bdc_text": "Januar 1534 an die sieben katholischen Orte , die in Luzern tagten , Antoine de Lamet werde im Auftrag des Königs mit einer «guten Summe Geldes » bald nach Lichtmeß in der Eidgenossenschaft eintreffen . Siehe EA IV/IC 238 zu n und 262 m . Die Pensionen- Nachzahlungen des französischen Königs wurden in jener Zeit jeweils auf November und auf Lichtmeß entrichtet .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3231", + "psc_text": "p. 343): « Qui pro vestra pietate precantur, hujusmodi reditu non egent; pars enim eorum ac reditus Dominus est; » ut S. Paemen (Ibid., tom. I, pag. 593), qui « nolebat quidquam a quoquam accipere, ad vitandam nimirum turbae vexationem; » ut S. Lupicinius abbas (Lib. de Vitis Patr., cap. 1), qui, teste Gregorio Turonensi, ad Chilpericum Burgundiae regem profectus, aliquod ab eo pro victu vestituque fratrum, quibus prae multitudine non pauca deerant, petiturus subsidium; agros et vineas quibus necessitates suas explerent offerenti regi respondit: « Agros et vineas non accipiemus, sed si placet potestati vestrae, aliquid de fructibus delegate; quia non decet monachos facultatibus mundanis extolli, sed in humilitate cordis Dei regnum justitiamque ejus exquirere. » His accedit S. Isaac, qui, ut scribit alter Gregorius papa (Lib. III Dial., cap. 14), « cum ei crebro discipuli humiliter imminerent, ut pro usu monasterii possessiones quae offerebantur acciperet, ille sollicitus suae", + "candidate_score": 0.65075, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_60_62", + "bdc_text": "Wittar so ist der von WattenwilHans Jakob von Wattenwyl. , [ schul]thes [ zuͦ ] Bern [ schul]thes [ zuͦ ] Bern am Rande nachgetragen ; Text wegen engem Einband teilweise nicht zugänglich. , bym küng selbs gsyn , lang mit im ghanlatverhandelt ( SI II 1402 ) . . Mag nieman wussen , waß . Doch im groß eer anthan , und kung und eerer .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2650", + "psc_text": "Eodem tempore vivebat alter Ammonius, abbatis Pambo discipulus, vir insigniter doctus (Pallad. in Laus., c. 12) , qui « Vetus et Novum Testamentum dicebat memoriter, et in doctorum virorum Origenis, et Didymi, et Pierii, et Stephani scriptis ita erat versatus, ut sexagies centena millia versuum percurrerit. » Hic magno Athanasio Romam proficiscenti datus est socius, vir, teste Socrate (Lib. IV, cap. 18), adeo « parum curiosus, ut cum Romae una cum Athanasio forte versaretur, nihil ex magnificis urbis operibus, praeter templum Petro et Paulo dicatum, videre omnino desideraret. » Adeo verum est, quod aiunt nonnulli, scientiam in monachis parere curiositatem, eosque ad curas externas plus aequo effundere. Eodem referri debet quod de Theone abbate, qui triginta annis in domuncula seorsum inclusus silentium exercuit, tradunt Rufinus (Ruf. lib. II de Vit. Patr. cap. 6) et Palladius (Pall. Laus. cap. 50), quod scilicet « erat vir eruditus in triplici gratia sermonum, in", + "candidate_score": 0.649769, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_29_31", + "bdc_text": "Januar 1534 an die sieben katholischen Orte , die in Luzern tagten , Antoine de Lamet werde im Auftrag des Königs mit einer «guten Summe Geldes » bald nach Lichtmeß in der Eidgenossenschaft eintreffen . Siehe EA IV/IC 238 zu n und 262 m . Die Pensionen- Nachzahlungen des französischen Königs wurden in jener Zeit jeweils auf November und auf Lichtmeß entrichtet .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_511", + "psc_text": "alias easque largiores in gratiam pauperum eleemosynas in dies distribuisse facile cognoscet qui vel antiqua S. Adalardi abbatis Corbeiensis statuta, et collectas ab Udalrico Cluniacensis monasterii consuetudines, aliasque permultas levi saltem oculo contueri voluerit. Scribit etiam Antonius Yepezius in aliquibus ordinis nostri monasteriis Hispaniae, non solum decimam bonorum partem in usus pauperum cedere, sed etiam quintam; laudatque inter alia Gallaeciae et Asturiae monasteria, 122 quae in fame et lue grassante sunt vera et certa egenorum horrea. Certe in praecitatis S. Adalardi statutis, praeter multa alia, haec lego Lib. I, c. 6: « Insuper disposuimus dare ipsi supra memorato hospitalario de omni argento quidquid ad portam venerit quintam partem per manus portarii senioris. » Ampliora etiam misericordiae viscera erga pauperes ostendit S. Isidorus, cum tertiam bonorum monasterii partem ad usus egenorum assignat Reg. c. 18: « Omne, inquit, quod in monasterium in nummo ingredietur, sub testimonio seniorum accipiendum. Eadem pecunia in", + "candidate_score": 0.649717, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_29_31", + "bdc_text": "Januar 1534 an die sieben katholischen Orte , die in Luzern tagten , Antoine de Lamet werde im Auftrag des Königs mit einer «guten Summe Geldes » bald nach Lichtmeß in der Eidgenossenschaft eintreffen . Siehe EA IV/IC 238 zu n und 262 m . Die Pensionen- Nachzahlungen des französischen Königs wurden in jener Zeit jeweils auf November und auf Lichtmeß entrichtet .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_366", + "psc_text": "aliorum in manu vestra recipiatis. Quid plura? vobis praesentibus vel absentibus placita, vel hujusmodi conflictus saeculares nullatenus agantur in locis vestris. » S. Patris praecepto pro votis paruere non diu post ejus mortem sanctissimi illius discipuli, cum « locum de Mureto, in quo Deo fideles serviebant, diuque cum sanctissimo Patre suo servierant, monachi vici de Ambasiaco abbatiae S. Augustini de Lemovicis calumniari coeperunt; sed qui potius auferenti tunicam pallium volebant dimittere, quam inde ad placita et litigandi consuetudinem traherentur, habere locum alium vigilanter perquirere curaverunt, ubi caput religionis suae convenienter constituerent. » Denique Carthusienses monachi in tertia statutorum compilatione inter ea quae reprehensione digna existimant, istud recensent Cap. 3, n. 6: « Quia nonnulli sunt in acquirendo nimis avidi, alii in alienando improvidi, alii vero ad litigia proni in 88 suum et domorum suarum non modicum detrimentum. » Quapropter non multo infra hoc edunt statutum Num. 14: « Quantum poterimus", + "candidate_score": 0.648974, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_60_62", + "bdc_text": "Wittar so ist der von WattenwilHans Jakob von Wattenwyl. , [ schul]thes [ zuͦ ] Bern [ schul]thes [ zuͦ ] Bern am Rande nachgetragen ; Text wegen engem Einband teilweise nicht zugänglich. , bym küng selbs gsyn , lang mit im ghanlatverhandelt ( SI II 1402 ) . . Mag nieman wussen , waß . Doch im groß eer anthan , und kung und eerer .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3648", + "psc_text": "Instit., dist. 6, cap. 1. Ne quis fratrum de ignorantia se excuset. ] Ex his postremis hujus capituli verbis recte omnino Bernardus Cassinensis infert, non modo legendam, sed insuper exponendam esse Regulam; alioquin de ejus ignorantia posset se aliquis excusare. Et certe nonnulla occurrunt in textu Regulae loca quae varios possunt sortiri sensus, nec facile, ni exponantur, intelligi queunt. Bernardo lucem praetulerat Hildemarus, « quia, inquit, nihil valet illa lectio, nisi fuerit ejus traditio adhibita. » Hinc congregata Aquisgrani synodus decernit (Can. 70). « ut ad capitulum lectio tradatur (id est exponatur). Similiter ad collationem, si tempus fuerit opportunum. » Et Alcuinus ad fratres Wiremutensis et Girwensis ecclesiae scribens (Epist. 49): « Vos vero qui estis patres et pastores sanctae congregationis, docete diligentissime fraterno amore familiam, quam accepistis regendam, omneque bonitatis exemplum in vobismetipsis ostendite; saepiusque Regula S. Benedicti in conventu fratrum propria exponatur lingua, ut intelligi possit ab omnibus.", + "candidate_score": 0.64841, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_29_31", + "bdc_text": "Januar 1534 an die sieben katholischen Orte , die in Luzern tagten , Antoine de Lamet werde im Auftrag des Königs mit einer «guten Summe Geldes » bald nach Lichtmeß in der Eidgenossenschaft eintreffen . Siehe EA IV/IC 238 zu n und 262 m . Die Pensionen- Nachzahlungen des französischen Königs wurden in jener Zeit jeweils auf November und auf Lichtmeß entrichtet .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1535", + "psc_text": "Cluniacensis monasterii apud Udalricum l. II, c. 18, et ms. S. Benigni Divionensis c. 32, solum habent: « Non offert, non osculatur textum evangelii, non accedit ad pacem. » Sed ab hac poenitentia abstinebant in festis duodecim lectionum, ex praedictis Lanfranci statutis, Cons. Cluniac. et S. Benigni, donec privati dies redirent; in quibus privatis diebus etiam privatim missas celebrare poterant, ut habet Caerem. Bursfeldensium, et docet Petrus Boherius in primo commentario. Usque ad satisfactionem. ] Id est donec ab excommunicatione solvatur; quomodo autem solveretur dicemus postea ad cap. 44. Refectionem autem cibi post fratrum refectionem solus accipiat. ] Id est, sine servitore sibi ministrante, sine consortio fratris secum comedentis, in aliquo diversorio a communi fratrum refectorio separato, vel in communi refectorio post fratrum refectionem, uti exponit Bernardus Cassinensis. Ex antiquis etiam definitionibus Cisterc. (Dist. 7, c. 5): « Extra refectorium ubi abbati visum fuerit secundum regulam comedant. Nec post refectionem", + "candidate_score": 0.647131, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_45_47", + "bdc_text": "Auch in dieser Funktion blieb er der reformierten Sache zugetan , wie dies Charles du Moulin 1553 bezeugte , als er über den Nachfolger Sébastien de l'Aubespine , abbé de Bassefontaine sagte , dieser sei «minus candidus minusque rehgioni favens quam decessor Moreletus » ( du Moulin an Bullinger , 3. , 17 . und 18 . September 1553 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3123", + "psc_text": "4): « Qui renuntians saeculo ad monasterium venerit, non statim in coetum delegandus est monachorum; vitam enim uniuscujusque in hospitalis servitio tribus mensibus considerari oportet. » Regula S. Fructuosi (Cap. 21): « Hospitibus sive peregrinis stramina comportabit, aquam calefaciens pedibus, et omnia humiliter ministeria exercebit; fascemque lignorum suo quotidie 746 dorso ferens hebdomadariis tribuit. » Regula Magistri (Cap. 87): « In quibus duobus mensibus sub cura illorum fratrum qui peregrinos custodiunt, et ipsi similiter ex improviso custodiantur; et in cella peregrinorum dormiant, ut ingressus illorum vel exitus in monasterio custodum praesentia videatur. » Eodem forte etiam respexerit S. Basilius (Apud Ruff. cap. 6) cum scripsit: « Priusquam corpori fraternitatis inseratur, oportet ei injungi quaedam laboriosa opera, et quae videantur opprobrio haberi a saecularibus; et observare oportet si libenter haec et libere ac fideliter expleat, nec confusionem eorum graviter ferat, vel etiamsi in labore impiger inveniatur, et promptus. » Denique Hildemarus:", + "candidate_score": 0.646945, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_43_45", + "bdc_text": "Morelet war daraufhin u. a . in diplomatischer Mission bei den protestantischen Ständen im deutschen Reich. Von 1543 an war er als vorerst außerordentlicher , dann als ordentlicher Gesandter Frankreichs in der Eidgenossenschaft tätig . Auch in dieser Funktion blieb er der reformierten Sache zugetan , wie dies Charles du Moulin 1553 bezeugte , als er über den Nachfolger Sébastien de l'Aubespine , abbé de Bassefontaine sagte , dieser sei «minus candidus minusque rehgioni favens quam decessor Moreletus » ( du Moulin an Bullinger , 3. , 17 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3553", + "psc_text": "ad eum respiciunt omnes; et si tale quid praecipuum acturi sunt, nequaquam agunt absque consilio ejus et nutu. In choro sinistro stat supremus, et in refectorio ad supremam mensam, quae est ad dextram D. abbatis, et si ille non aderit, sedet in ejus sede, etc. » : quae fere iisdem verbis exstant in mss. S. Benigni Divionensis Consuetudinibus, c. 2. Vide, si lube, Lanfranci Statuta, cap. 3; lib. Usuum Cisterc., cap. 111, et Caeremoniale Bursfeldensium, dist. 2, c. 2, ubi prioris officium fuse describitur. Hic tantum adnotare sufficiat, praecipuum praepositi officium fuisse exteriora monasterii negotia procurare, ut patet tum ex citatis Regulis S. Isidori et S. Fructuosi, atque ex Udalrico, tum ex Fausto in Vita S. Mauri (Saec. I Ben.), in cujus n. 15 ita habet: « B. Maurus, qui, imperio Patris nostri, in monasterio tunc praepositi, ac totius coenobii procuratoris, post ipsum fungebatur officio; » tum denique ex his", + "candidate_score": 0.645598, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_27_29", + "bdc_text": "uff liechmisLichtmeß : 2 . Februar. mit einem gwaltigan herranLouis Daugerant de Boisrigaut schrieb am 3 . Januar 1534 an die sieben katholischen Orte , die in Luzern tagten , Antoine de Lamet werde im Auftrag des Königs mit einer «guten Summe Geldes »", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3649", + "psc_text": "Et Alcuinus ad fratres Wiremutensis et Girwensis ecclesiae scribens (Epist. 49): « Vos vero qui estis patres et pastores sanctae congregationis, docete diligentissime fraterno amore familiam, quam accepistis regendam, omneque bonitatis exemplum in vobismetipsis ostendite; saepiusque Regula S. Benedicti in conventu fratrum propria exponatur lingua, ut intelligi possit ab omnibus. » Similiter S. Dunstanus (In Concord. cap. 1): « Residentibus legatur Regula, vel si dies festus fuerit, evangelium ipsius diei, de qua lectione a priore, prout Dominus dederit, dicatur. » Et Udalricus de capitulo feriae 5 in Coena Domini (Lib. I, c. 12): « Exposita Regulae sententia, jubente domno abbate, consurgit camerarius, etc. » Denique Joannes Trithemius (Praefat. ad lib. Region. claustr.): « Sicut moris est observationibus Bursfeldensibus, cujus unionis et observantiae secundum regulam S. Benedicti sumus, paragraphum unum de eadem Regula, quae nobis capitulariter ter in anno legi consuevit, fratribus meis 875 singulis diebus compellor declarare: super qua subit", + "candidate_score": 0.645304, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_45_47", + "bdc_text": "Auch in dieser Funktion blieb er der reformierten Sache zugetan , wie dies Charles du Moulin 1553 bezeugte , als er über den Nachfolger Sébastien de l'Aubespine , abbé de Bassefontaine sagte , dieser sei «minus candidus minusque rehgioni favens quam decessor Moreletus » ( du Moulin an Bullinger , 3. , 17 . und 18 . September 1553 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1745", + "psc_text": "n. 5 (Spicil. tom. VI); ex Fulcuino de gestis abbatum Laubiensium cap. 19, ubi obedientiarum commutationem annuam aliquid regulare esse asserit; ex Ekkehardo in lib. de Casibus sancti Galli cap. 15, ubi haec scribit: « Quot annis more Romano officia apud nos mutari solent. » Denique ex Hildemaro, qui fratres in inferioribus ministeriis sibi per vices succedere debere asserit. Poterant tamen, si ita probasset abbas, plures per annos in eodem officio continuari, praesertim cellerarii, decani, et praepositi, ut docet idem Hildemarus, decerniturque in Statutis reformatoriis monachorum Benedictinorum provinciae Narbonensis a Gregorio IX approbatis, cap. 1, his verbis (Spicil. t. VI): « Et renuntient absolute, omni excusatione, dilatione ac contradictione remotis, etiam non requisiti (scilicet singulis annis post redditam suae administrationis rationem) in manu abbatis administrationibus suis, nihil penes se vel alium penitus retinentes. Abbates tamen eos restituant, quos invenerint fideliter ministrasse, ut sic servetur et devota humilitas in subjectis, et", + "candidate_score": 0.645013, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_31", + "bdc_text": "Siehe EA IV/IC 238 zu n und 262 m . Die Pensionen- Nachzahlungen des französischen Königs wurden in jener Zeit jeweils auf November und auf Lichtmeß entrichtet .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1039", + "psc_text": "peccatis, igne nimirum charitatis, ad cujus culmen pervenit; Spiritu sancto praeveniente et adjuvante; dignabitur demonstrare, et postmodum aeternam gloriam retribuere. Faxit Deus. CAPUT VIII. De Officiis divinis in noctibus. Hiemis tempore, id est a calendis Novembris usque ad Pascha, juxta considerationem rationis, octava hora noctis surgendum est; ut modice amplius de media nocte pausetur, et jam digesti surgant. Quod vero restat post vigilias a fratribus, qui psalterii vel lectionum aliquid indigent, meditationi inserviatur. A Pascha autem usque ad supradictas calendas Novembris, sic temperetur hora vigiliarum agenda; parvissimo intervallo, quo fratres ad necessaria naturae exeant, custodito, mox matutini, qui incipiente luce agendi sunt, subsequantur. COMMENTARIUS Hiemis tempore, etc.] Licet annum quatuor in partes aequales sive tempestates dividere soleant, hiemem scilicet, quae juxta S. Isidorum VIII calendas Decembris incipit; juxta Graecos et Romanos, « quorum, inquit Hildemarus, in hujusmodi disciplinis potius 245 quam Hispanorum auctoritas sequi consuevit, » VII idus Novembris; ver,", + "candidate_score": 0.644977, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_60_62", + "bdc_text": "Wittar so ist der von WattenwilHans Jakob von Wattenwyl. , [ schul]thes [ zuͦ ] Bern [ schul]thes [ zuͦ ] Bern am Rande nachgetragen ; Text wegen engem Einband teilweise nicht zugänglich. , bym küng selbs gsyn , lang mit im ghanlatverhandelt ( SI II 1402 ) . . Mag nieman wussen , waß . Doch im groß eer anthan , und kung und eerer .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1885", + "psc_text": "Regulae accipiant supra statutam annonam mixtum, ut non sit eis grave jejunium, dum ministrant, sustinere. Lector vero post sextam, antequam accedat ad legendum. » Ubi distinguitur hora qua hebdomadarii servitores sumerent mixtum, ab ea qua lector mensae. Accipiant super statutam annonam. ] Haec verba duobus modis intelligi possunt; vel ita ut panis et vinum de statuta libra panis et hemina vini sumantur, vel ita ut ad statutam panis ac vini annonam aliquid superaddatur; ut idem sit super, ac praeter, insuper. Priorem sensum sequuntur Menardus, Carolus Cointius, dissertator Gallicus de hemina vini et libra panis Benedictina, cum quibusdam Regulae versionibus Gallicis. At sententiam in altera dissertationis editione retractavit dissertator, num. 32, ubi contendit super a Graeco ὑπὲρ formatum, unde etiam insuper proprie significare id quod superabundat. Idem sentit Matthias Lambert, et monachus Cisterciensis in Gallica expositione Regulae S. Benedicti, quorum primus Regulae textum ita Gallice reddidit, outre la portion ordonnée, alter", + "candidate_score": 0.644737, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_43_45", + "bdc_text": "Morelet war daraufhin u. a . in diplomatischer Mission bei den protestantischen Ständen im deutschen Reich. Von 1543 an war er als vorerst außerordentlicher , dann als ordentlicher Gesandter Frankreichs in der Eidgenossenschaft tätig . Auch in dieser Funktion blieb er der reformierten Sache zugetan , wie dies Charles du Moulin 1553 bezeugte , als er über den Nachfolger Sébastien de l'Aubespine , abbé de Bassefontaine sagte , dieser sei «minus candidus minusque rehgioni favens quam decessor Moreletus » ( du Moulin an Bullinger , 3. , 17 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3341", + "psc_text": "sua propria monasteria relinquerent, vel monachos probatissimos ad eum dirigerent, ut cum eo longo tempore demorantes, discerent ejus vitam, vel conversationem, ut in suis propriis recte prodesse deberent. » Cassinenses quoque monachi in epist. ad Alemannos haec testantur (Analect. tom. IV): « Plerique nostrae consuetudinis nostraeque conversationis cupidi, de suis, quem cognoscunt ingenii, unum huc transmittunt, quo non solum auditu, verum etiam ipso visu, pro quibus mittitur, perspiciat; eoque modo quasi unus ex nobis hic quidam per integrum annum, quidam etiam diutius manent. Tandem omnibus perspectis ad sua certus cum gaudio redit. » Ne tamen inde monasteria gravarentur nimis, in litteris G. Mosomensis et A. Marchianensis abbatum ad abbates S. Theoderici (Ms. Histor. S. Theod.) et S. Crispini Suessionensis, quibus eos suae provinciae visitatores constituunt, inter alia generalis capituli statuta, quorum eis maxime commendant observationem, istud est: « Ut nullus hospes detineatur ultra annum, nisi de abbatis et conventus ad", + "candidate_score": 0.644544, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_45_47", + "bdc_text": "Auch in dieser Funktion blieb er der reformierten Sache zugetan , wie dies Charles du Moulin 1553 bezeugte , als er über den Nachfolger Sébastien de l'Aubespine , abbé de Bassefontaine sagte , dieser sei «minus candidus minusque rehgioni favens quam decessor Moreletus » ( du Moulin an Bullinger , 3. , 17 . und 18 . September 1553 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1924", + "psc_text": "22): « Si quis coeperit aegrotare, transfertur ad exedram latiorem; et tanto senum ministerio confovetur, ut nec delicias urbium, nec matris quaerat affectum. » Et Tabennenses, de quibus idem Hieronymus ( Praefat. in Regulam S. Pachom. ): « Aegrotantes miris sustentantur obsequiis, et ad omnem copiam praeparatis cibis. » Sed et ipsi infirmi considerent in honorem Dei sibi serviri. ) Talesque se exhibeant, quales esse decet eos qui Christi vices gerunt et in quibus Christo ministratur. Et non superfluitate sua contristent fratres suos servientes sibi. ] Ut S. P. Benedicti mentem plenius attingamus, observandum variis ac diversis modis multifariaque, ut ita loquar, superfluitate infirmos contristare posse servientes sibi fratres. Primo superfluitate moestitiae, cum infirmitatis pondere gravati, nimium se morosos exhibent, ac de infirmitate plus aequo tristantur, longe ab illo venerabili sene dissiti, qui « cum frequenter infirmaretur corpore, et langueret, contigit ut uno anno nulla eum valetudo contingeret, et propterea", + "candidate_score": 0.644532, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_43_45", + "bdc_text": "Morelet war daraufhin u. a . in diplomatischer Mission bei den protestantischen Ständen im deutschen Reich. Von 1543 an war er als vorerst außerordentlicher , dann als ordentlicher Gesandter Frankreichs in der Eidgenossenschaft tätig . Auch in dieser Funktion blieb er der reformierten Sache zugetan , wie dies Charles du Moulin 1553 bezeugte , als er über den Nachfolger Sébastien de l'Aubespine , abbé de Bassefontaine sagte , dieser sei «minus candidus minusque rehgioni favens quam decessor Moreletus » ( du Moulin an Bullinger , 3. , 17 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3171", + "psc_text": "Benedicti coram Deo et sanctis ejus, in hoc monasterio, quod est constructum in honore BB. apostolorum Petri et Pauli, in praesentia domni N. abbatis. Ex ms. codice S. Dionysii in Francia. Ego frater N. humilis monachus monasterii S. Dionysii in Francia, Parisiensis dioecesis, voveo et promitto Deo, B. Mariae, B. Dionysio, B. Benedicto, et omnibus sanctis, et tibi, Pater, obedientiam, castitatem, paupertatem. Insuper promitto loci stabilitatem, morum conversionem, secundum hujus loci constitutionem, et Patrum traditionem testibus praesentibus. Ex primo commentario Boherii. Ego frater P. B. promitto stabilitatem meam, conversionem morum meorum, et obedientiam secundum Regulam S. Benedicti coram Deo et sanctis ejus, in hoc monasterio S. Aniani, ad cujus honorem est constructum. Eadem est formula Bursfeldensium; Cassinensium vero, Vallisoletanorum, sanctimonialiumque in Belgio habes apud Haeftenum lib. IV, tract. 5, disq. 4. Formula Cisterciensium. Ego frater N. promitto stabilitatem meam, et conversionem morum meorum, et obedientiam secundum Regulam S. Benedicti abbatis", + "candidate_score": 0.644333, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_9_11", + "bdc_text": "Siehe Müller 251 ; vgl . auch HBBW III 234. . So köm Hans JunckarHans Junker , Goldschmied , von Rapperswil , gest. 1538 , stand ab spätestens 1521 bis zu seinem Tode als Söldnerführer und Werber im Dienste des französischen Königs ( im Jahre 1526 diente er vorübergehend Venedig und dem Papst ) .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2203", + "psc_text": "21 (Saec. II Ben.), in quo praepositus monasterii triginta fratribus vineae custodibus anatem divisisse legitur; in Vita S. Judoci (Saec. II Ben.), qui, ut scribit anonymus in ejus Vita num. 10, gallinas SIBI nutrire consueverat; in Vita S. Cuthberti (Saec. II Ben.) auctore Beda cap. 36, qui aliquando hospitibus monachis aucam exhibuisse dicitur; apud Arnulfum S. Emerammi Ratisponensis monachum de primis Ratisponensibus scribentem, quod communiter pauperem annonam habebant, volatilia manducabant (Lib. II Dialog) . Et hanc fuisse non singularem quorumdam monasteriorum 526 praxim, sed communem omnium fere consuetudinem, probant ex Regula Magistri, quae non diu post S. Mauri obitum scripta fuit, hoc est saeculo VII, et magna ex parte constat ex Benedictina; nam loquens de gyrovagis monachis, et rationem reddens quare omni vitae suae tempore ternis quaternisve diebus per diversorum cellas et monasteria hospitantur, dicit (Cap. 1) quod « pro hospitum adventu a diversis volunt quotidie noviter suscipi; et pro", + "candidate_score": 0.643932, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_11_13", + "bdc_text": "So köm Hans JunckarHans Junker , Goldschmied , von Rapperswil , gest. 1538 , stand ab spätestens 1521 bis zu seinem Tode als Söldnerführer und Werber im Dienste des französischen Königs ( im Jahre 1526 diente er vorübergehend Venedig und dem Papst ) . Am 18 . Januar 1530 schrieb er mit Hauptmann Hans Kaltschmid im Auftrag des Gesandten Louis Daugerant de Boisrigaut an Zwingli , um sich über die Bereitschaft Zürichs zu einem französischen Bündnis zu unterrichten ( s. Z X 404-407 , Nr. 961 ) .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2925", + "psc_text": "ne hac vel illac ad saeculum prospiciat, cum illud super caput suum habet. » Ab hujusmodi cuculla haud multum discrepat ea quam gestabant olim monachi Fuldenses, cujus figuram ex tabella Fuldensi, qua legatio ad Ludovicum imperatorem impetrando novo abbati destinata ob oculos ponitur, exhibet noster Mabillonius in praefatione ad saeculum V Benedictinum. Horum siquidem cernitur « cuculla non adeo ampla, manicis satistrictis, capitio in acumen desinente, et ad pectus magis aperto, caetera totum corpus ambiens ad talos usque. » Hanc cucullae descriptionem confirmat antiqua imago « Desiderii abbatis cucullati, talari scilicet vestimento undique clauso, nec admodum sinuoso, manicis non amplis, » quam in archivo Cassinensi asservari asserit Angelus de Nuce in notis ad epist. Theodemari ad Carolum Magnum. Sed et Bernardus Cassinensis hunc in locum ita scribit: « Cucullam dicit Petrus Diaconus esse cappam, propter diminutionem a casula; cujus est diminutivum cuculla. Paulus vero Diaconus quod cuculla tunica est de", + "candidate_score": 0.643929, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_11_13", + "bdc_text": "So köm Hans JunckarHans Junker , Goldschmied , von Rapperswil , gest. 1538 , stand ab spätestens 1521 bis zu seinem Tode als Söldnerführer und Werber im Dienste des französischen Königs ( im Jahre 1526 diente er vorübergehend Venedig und dem Papst ) . Am 18 . Januar 1530 schrieb er mit Hauptmann Hans Kaltschmid im Auftrag des Gesandten Louis Daugerant de Boisrigaut an Zwingli , um sich über die Bereitschaft Zürichs zu einem französischen Bündnis zu unterrichten ( s. Z X 404-407 , Nr. 961 ) .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2972", + "psc_text": "Rabani aliorumque iconibus observavimus, atque etiam in Rituali Anianensi. Et ratio sane id postulabat, quandoquidem tunicam, quae cuti adhaerebat (nam laneae interulae praeter Regulae auctoritatem postea concessae sunt), cum saepius lavari ad munditiam exigeret, potius ex lana candida quam ex nigra fieri congruum 710 erat. Scapulare ita dictum, quod scapulas praecipue tegat et caput, ad laborem qui corpore exercetur, a sanctissimo legislatore concessum est. Cuculla summa vestis est, cum operimento capitis, undique corpus et brachia obvolvit. Utraque nigri semper coloris fuit; unde Monachi Nigri appellati; Cistercienses vero Albi, quod cucullam candidi coloris nigrae pertulerint. » Verum etiam cucullam albi fuisse coloris probat id quod de S. Juniano, qui eodem cum S. Mauro vivebat tempore, scribit Wlfinus Boetius in ejus Vita, n. 7 (Saec. I Ben.): « Vestis ejus cilicina de caprarum pilis, quae in modum caracallae, quam nunc cappam vocamus, perseverat usque hodie apud nos, quae ita illaesa perseverat, ut", + "candidate_score": 0.643079, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_45_47", + "bdc_text": "Auch in dieser Funktion blieb er der reformierten Sache zugetan , wie dies Charles du Moulin 1553 bezeugte , als er über den Nachfolger Sébastien de l'Aubespine , abbé de Bassefontaine sagte , dieser sei «minus candidus minusque rehgioni favens quam decessor Moreletus » ( du Moulin an Bullinger , 3. , 17 . und 18 . September 1553 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1744", + "psc_text": "Joannis Gorziensis (Num. 73, saec. V Bened.), quem Einoldus abbas diversis exercere mutationibus non destitit; cujus etiam diversa officia describit Joannes abbas Mettensis his verbis: « Jussus praepositus, paret (continuo.) Praepositura deposita, decanus esto; jugum quietus admittit. Eo abiens cellarium cura, manum illico profert. Alio ibi succedente, vestes fratrum serva; nihilo plus reluctatur. Sic hospitibus, sic, si ita contigit, infirmis, sic quibusque aliis imperatis summa cum alacritate morae nescius ministravit; » ex Vita sancti Guidonis abbatis Pomposiani (Boll. 31 Mart.), quem Guillelmus abbas « per omnia officia monasterii, per series temporum constituit, » uti scribit anonymus in secunda illius Vita n. 5 (Spicil. tom. VI); ex Fulcuino de gestis abbatum Laubiensium cap. 19, ubi obedientiarum commutationem annuam aliquid regulare esse asserit; ex Ekkehardo in lib. de Casibus sancti Galli cap. 15, ubi haec scribit: « Quot annis more Romano officia apud nos mutari solent. » Denique ex Hildemaro, qui fratres", + "candidate_score": 0.642833, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_45", + "bdc_text": "Auch in dieser Funktion blieb er der reformierten Sache zugetan , wie dies Charles du Moulin 1553 bezeugte , als er über den Nachfolger Sébastien de l'Aubespine , abbé de Bassefontaine sagte , dieser sei «minus candidus minusque rehgioni favens quam decessor Moreletus » ( du Moulin an Bullinger , 3. , 17 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3123", + "psc_text": "4): « Qui renuntians saeculo ad monasterium venerit, non statim in coetum delegandus est monachorum; vitam enim uniuscujusque in hospitalis servitio tribus mensibus considerari oportet. » Regula S. Fructuosi (Cap. 21): « Hospitibus sive peregrinis stramina comportabit, aquam calefaciens pedibus, et omnia humiliter ministeria exercebit; fascemque lignorum suo quotidie 746 dorso ferens hebdomadariis tribuit. » Regula Magistri (Cap. 87): « In quibus duobus mensibus sub cura illorum fratrum qui peregrinos custodiunt, et ipsi similiter ex improviso custodiantur; et in cella peregrinorum dormiant, ut ingressus illorum vel exitus in monasterio custodum praesentia videatur. » Eodem forte etiam respexerit S. Basilius (Apud Ruff. cap. 6) cum scripsit: « Priusquam corpori fraternitatis inseratur, oportet ei injungi quaedam laboriosa opera, et quae videantur opprobrio haberi a saecularibus; et observare oportet si libenter haec et libere ac fideliter expleat, nec confusionem eorum graviter ferat, vel etiamsi in labore impiger inveniatur, et promptus. » Denique Hildemarus:", + "candidate_score": 0.642596, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_43_45", + "bdc_text": "Morelet war daraufhin u. a . in diplomatischer Mission bei den protestantischen Ständen im deutschen Reich. Von 1543 an war er als vorerst außerordentlicher , dann als ordentlicher Gesandter Frankreichs in der Eidgenossenschaft tätig . Auch in dieser Funktion blieb er der reformierten Sache zugetan , wie dies Charles du Moulin 1553 bezeugte , als er über den Nachfolger Sébastien de l'Aubespine , abbé de Bassefontaine sagte , dieser sei «minus candidus minusque rehgioni favens quam decessor Moreletus » ( du Moulin an Bullinger , 3. , 17 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1744", + "psc_text": "Joannis Gorziensis (Num. 73, saec. V Bened.), quem Einoldus abbas diversis exercere mutationibus non destitit; cujus etiam diversa officia describit Joannes abbas Mettensis his verbis: « Jussus praepositus, paret (continuo.) Praepositura deposita, decanus esto; jugum quietus admittit. Eo abiens cellarium cura, manum illico profert. Alio ibi succedente, vestes fratrum serva; nihilo plus reluctatur. Sic hospitibus, sic, si ita contigit, infirmis, sic quibusque aliis imperatis summa cum alacritate morae nescius ministravit; » ex Vita sancti Guidonis abbatis Pomposiani (Boll. 31 Mart.), quem Guillelmus abbas « per omnia officia monasterii, per series temporum constituit, » uti scribit anonymus in secunda illius Vita n. 5 (Spicil. tom. VI); ex Fulcuino de gestis abbatum Laubiensium cap. 19, ubi obedientiarum commutationem annuam aliquid regulare esse asserit; ex Ekkehardo in lib. de Casibus sancti Galli cap. 15, ubi haec scribit: « Quot annis more Romano officia apud nos mutari solent. » Denique ex Hildemaro, qui fratres", + "candidate_score": 0.642523, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_45", + "bdc_text": "Auch in dieser Funktion blieb er der reformierten Sache zugetan , wie dies Charles du Moulin 1553 bezeugte , als er über den Nachfolger Sébastien de l'Aubespine , abbé de Bassefontaine sagte , dieser sei «minus candidus minusque rehgioni favens quam decessor Moreletus » ( du Moulin an Bullinger , 3. , 17 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1745", + "psc_text": "n. 5 (Spicil. tom. VI); ex Fulcuino de gestis abbatum Laubiensium cap. 19, ubi obedientiarum commutationem annuam aliquid regulare esse asserit; ex Ekkehardo in lib. de Casibus sancti Galli cap. 15, ubi haec scribit: « Quot annis more Romano officia apud nos mutari solent. » Denique ex Hildemaro, qui fratres in inferioribus ministeriis sibi per vices succedere debere asserit. Poterant tamen, si ita probasset abbas, plures per annos in eodem officio continuari, praesertim cellerarii, decani, et praepositi, ut docet idem Hildemarus, decerniturque in Statutis reformatoriis monachorum Benedictinorum provinciae Narbonensis a Gregorio IX approbatis, cap. 1, his verbis (Spicil. t. VI): « Et renuntient absolute, omni excusatione, dilatione ac contradictione remotis, etiam non requisiti (scilicet singulis annis post redditam suae administrationis rationem) in manu abbatis administrationibus suis, nihil penes se vel alium penitus retinentes. Abbates tamen eos restituant, quos invenerint fideliter ministrasse, ut sic servetur et devota humilitas in subjectis, et", + "candidate_score": 0.642255, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_45_47", + "bdc_text": "Auch in dieser Funktion blieb er der reformierten Sache zugetan , wie dies Charles du Moulin 1553 bezeugte , als er über den Nachfolger Sébastien de l'Aubespine , abbé de Bassefontaine sagte , dieser sei «minus candidus minusque rehgioni favens quam decessor Moreletus » ( du Moulin an Bullinger , 3. , 17 . und 18 . September 1553 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_180", + "psc_text": "fuerant, abbati subjecti remanebant, ut inter alia colligitur ex Vita S. Ayberti monachi Crispiniensis n. 1 Boll. 7 April., qui, accepta a Lamberto abbate licentia, « reclusionem ingressus est, in qua, quandiu vixit, sub imperio Crispiniensis abbatis Domino militavit. » Qui autem perpetuae reclusioni haud erant addicti, hi certis temporibus ad suum monasterium accedere solebant, cujus rei luculentum habemus exemplum Adhegrini Cluniacensis monachi apud Joannem monachum in Vita S. Odonis Lib. I, n. 22, saec. V Bened., qui ex licentia abbatis per triginta et amplius annos in eremo degens, « dominicis tantum diebus, aut praecipuis festivitatibus ad monasterium S. Petri, quod Cluniacum dicitur, quia duobus fere millibus prope est, descendere consueverat. » Denique perpetuo reclusis solitariorum regulam scripsit Grimlaicus, in cujus cap. 15 agit de modo et ordine recludendi solitarii. Horum qui non conversionis fervore novitio. ] Quod « est dicere, inquit Hildemarus, non tantum vadunt ad eremum quando incidit", + "candidate_score": 0.641922, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_43_45", + "bdc_text": "Morelet war daraufhin u. a . in diplomatischer Mission bei den protestantischen Ständen im deutschen Reich. Von 1543 an war er als vorerst außerordentlicher , dann als ordentlicher Gesandter Frankreichs in der Eidgenossenschaft tätig . Auch in dieser Funktion blieb er der reformierten Sache zugetan , wie dies Charles du Moulin 1553 bezeugte , als er über den Nachfolger Sébastien de l'Aubespine , abbé de Bassefontaine sagte , dieser sei «minus candidus minusque rehgioni favens quam decessor Moreletus » ( du Moulin an Bullinger , 3. , 17 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2675", + "psc_text": "in Agaliensi monasterio imbibisse necessum est. Intactum etiam hoc saeculo Orientem relinquere non decet; in quo S. Theodorus Siceota defunctus est anno 613; de quo item Georgius ejus discipulus, vitam illius scribens ita loquitur (Bolland. 22 Aprilis): « Infans ipsi oblatus sum, qui et in ejus sancto monasterio enutritus a religiosissimo praefecto litteras didici. » Circa idem tempus Joannes Moschus presbyter et monachus in monasterio S. Theodosii abbatis et archimandritae, omnium quae Jerosolymis erant coenobiorum, varia peragravit loca, lustravitque monasteria; quo in itinere viros etiam doctissimos et philosophos disciplinae et studiorum gratia visitavit, uti ipse testatur in eo quod adornavit, Prato spiritali cap. 171 et 172. Et haec sufficere debent pro saeculo septimo. Saeculo VIII. S. Bonifacius in Nutscellense coenobium commigrans, sub Wimberto abbate piissimo eum in virtutibus ac litteris progressum fecit, ut docendi quoque munus paulo post ipse obierit. Postea transmittens in Germaniam, cum eum populum ad verum Christi", + "candidate_score": 0.641914, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_43_45", + "bdc_text": "Morelet war daraufhin u. a . in diplomatischer Mission bei den protestantischen Ständen im deutschen Reich. Von 1543 an war er als vorerst außerordentlicher , dann als ordentlicher Gesandter Frankreichs in der Eidgenossenschaft tätig . Auch in dieser Funktion blieb er der reformierten Sache zugetan , wie dies Charles du Moulin 1553 bezeugte , als er über den Nachfolger Sébastien de l'Aubespine , abbé de Bassefontaine sagte , dieser sei «minus candidus minusque rehgioni favens quam decessor Moreletus » ( du Moulin an Bullinger , 3. , 17 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2705", + "psc_text": "Absit ergo, absit ut scientiis coenobiorum inordinationes imputemus; absit ut propensionem ad sacras litteras, quas summi pontifices et concilia monachis commendant, relictam in monasteriis esse a daemone dicamus ad regularis observantiae subversionem. Longe aliter sentiebat videratque Adalbero, Augustensis Ecclesiae episcopus, qui rediens e monasterio S. Galli, ubi omnes tunc scientiae vigebant, et quod devotionis gratia visitarat, « interrogatus inter caetera aliquando a suis, inquit Ekkehardus Sanctigallensis monachus (In Vit. Notkeri Balbul., apud Boll. 6 April.), essetne nobiscum, ut fama vulgavit, religio cum doctrina, severitas cum disciplina? Caeteri, inquit, quid sentiant nescio, quod mihi animo est pronuntio: Unum ego sanctum, et hunc defunctum quaesivi; vivos autem, ut vere fratres fatear, sanctissimos inveni. Doctrinam vero illorum et disciplinam in virtutum eorum operibus videre est. Delectat me talium memorari, quos quidem ut iterum videam vix exspecto, etc. » Igitur si qui aliquando monachi scientiis dediti prolapsi sunt, id non scientiis, quibus a crimine", + "candidate_score": 0.641829, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_8_10", + "bdc_text": "Über das «Hochzeitsgeschenk» des Papstes ist lediglich bekannt , daß Franz I. vorgeschlagen hatte , dem jungen Paar Urbino , Mailand , Parma und Piacenza - Gebiete , die zum Teil zum Kirchenstaat gehörten - zu übergeben . Siehe Müller 251 ; vgl . auch HBBW III 234. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3229", + "psc_text": "epistolam cum Mabillonii notis in Veterum Analectorum tom. II. Ex hoc etiam Regulae loco Petrus Venerabilis recte infert licitum esse monachis terras habere et possessiones. Cum enim Cistercienses objecissent Cluniacensibus quod in nullo discreparent a saecularibus, ut pote qui « castra, villas, et rusticos, servos, et ancillas, et, quod deterius est, thelonearia lucra, et fere cuncta hujusmodi emolumenta indifferenter » susciperent, inter alia haec reposuit: « Regulam imprimis obtendimus; tractans quippe de novitiis suscipiendis ait: Res si quas habet, aut eroget prius pauperibus, aut facta solemniter donatione conferat monasterio. Dicendo ergo: Res si quas habet, nullam rem excepit; quod si nullam rem excepit, nec fundum aliquem, nec villam, nec rusticos, nec servos, nec ancilias, nec aliquid hujusmodi excepit. Sed constat nihil exceptum esse. Patet igitur haec quae posuimus excepta non esse. » Et infra idem probat auctoritate et exemplo S. Gregorii, S. Mauri, et S. Columbani. Verum etsi liceat monachis", + "candidate_score": 0.64175, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_45_47", + "bdc_text": "Auch in dieser Funktion blieb er der reformierten Sache zugetan , wie dies Charles du Moulin 1553 bezeugte , als er über den Nachfolger Sébastien de l'Aubespine , abbé de Bassefontaine sagte , dieser sei «minus candidus minusque rehgioni favens quam decessor Moreletus » ( du Moulin an Bullinger , 3. , 17 . und 18 . September 1553 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1549", + "psc_text": "traditos praedicat, excommunicatos a se esse demonstrat. » Quinto, cum excommunicato communicantem similem cum eo excommunicationis vindictam sortiri voluit, quod tantum cavendum constat cum majori excommunicatione devincto. Sexto, accedit communis commentatorum aliorumque sententia, qui S. Benedictum hoc praesertim capite de ecclesiastica excommunicatione locutum censent. Ita Hildemarus, Bernardus Cassin., Boherius in utroque comm., Turrecremata, Guido Juvenalis, Matthias Lambertus in cap. 25, Joannes Craesbeeck in cap. 23, Alardus Gazaeus in comment. ad Cassiani lib. II, c. 16; Antonius Perezius, in cap. 25; Theophilus Raynaudus, lib. de Monitoriis eccles. p. II, c. 1, n. 6; Hugo Menardus ad Concord. Regul. c. 30, § 1, et c. 32, § 1, et c. 34, § 1; Benedictus Haeftenus lib. VIII, tract. 4, disq. 1, quibus addere potuissemus S. Bernardum, serm. 44 in Cant., in quorum omnium referendis testimoniis nimius essem: unus omnium ad instar sufficiet Hildemarus, ut pote antiquissimus; nec infimus inter Regulae commentatores. Itaque", + "candidate_score": 0.641707, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_60_62", + "bdc_text": "Wittar so ist der von WattenwilHans Jakob von Wattenwyl. , [ schul]thes [ zuͦ ] Bern [ schul]thes [ zuͦ ] Bern am Rande nachgetragen ; Text wegen engem Einband teilweise nicht zugänglich. , bym küng selbs gsyn , lang mit im ghanlatverhandelt ( SI II 1402 ) . . Mag nieman wussen , waß . Doch im groß eer anthan , und kung und eerer .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2202", + "psc_text": "Eccles. Graec., pag. 428), ad quem aliquando in prandio S. Epiphanius avem apposuit; quam ille recusavit dicens: Ignosce mihi, pater, quia ex qua accepi istum habitum, non manducavi quidquam necisum: non dixit quia hoc monachis vetitum est. Et certe S. Epiphanium non latebant monachorum vivendi leges, ut eas a viro sanctissimo violari vellet. Jam vero post S. Benedictum innumera proferunt monasteriorum bene ordinatorum exempla, in quibus volatilium esus erat in usu: unde si praxis optima sit legum interpres, concludunt permissas a S. Benedicto volatilium carnes. Hujuscemodi exempla habemus in Vita S. Bertulfi abbatis Bobiensis auctore Jona monacho ejus discipulo, num. 21 (Saec. II Ben.), in quo praepositus monasterii triginta fratribus vineae custodibus anatem divisisse legitur; in Vita S. Judoci (Saec. II Ben.), qui, ut scribit anonymus in ejus Vita num. 10, gallinas SIBI nutrire consueverat; in Vita S. Cuthberti (Saec. II Ben.) auctore Beda cap. 36, qui aliquando hospitibus monachis", + "candidate_score": 0.641353, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_45_47", + "bdc_text": "Auch in dieser Funktion blieb er der reformierten Sache zugetan , wie dies Charles du Moulin 1553 bezeugte , als er über den Nachfolger Sébastien de l'Aubespine , abbé de Bassefontaine sagte , dieser sei «minus candidus minusque rehgioni favens quam decessor Moreletus » ( du Moulin an Bullinger , 3. , 17 . und 18 . September 1553 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_235", + "psc_text": "qui pro nobis factus est obediens usque ad mortem, humiliter abbati subjectus in omnibus obtemperat: at vero eremita cum supra se neminem habeat cui subjiciatur, neminem imperantem cui obsequatur, obedientiae merito privatur. Quas quidem duas rationes tanti faciebat abbas Joannes, ut eas omnibus deserti utilitatibus anteferret, uti ipse testatur apud Cassianum Collat. 19, cap. 6 sic loquens: « Si mihi in coenobio constituto ab illa puritate cordis aliquid fuerit imminutum, 57 ero solius evangelici praecepti compensatione contentus, quod certum est omnibus illis eremi fructibus non posse postponi, ut scilicet de crastino nihil cogitem, et usque ad finem subjectus abbati illum atiquatenus videar aemulari de quo dicitur: Humiliavit semetipsum factus obediens usque ad mortem, merearque illius verbum humiliter dicere, quia non veni facere voluntatem meam, sed voluntatem ejus qui misit me Patris. » Et S. Cuthbertus et ipse anachoreticam vitam ducens, teste Venerabili Beda in ejus Vita Saec. II Bened., c.", + "candidate_score": 0.640935, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_29", + "bdc_text": "Januar 1534 an die sieben katholischen Orte , die in Luzern tagten , Antoine de Lamet werde im Auftrag des Königs mit einer «guten Summe Geldes »", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_511", + "psc_text": "alias easque largiores in gratiam pauperum eleemosynas in dies distribuisse facile cognoscet qui vel antiqua S. Adalardi abbatis Corbeiensis statuta, et collectas ab Udalrico Cluniacensis monasterii consuetudines, aliasque permultas levi saltem oculo contueri voluerit. Scribit etiam Antonius Yepezius in aliquibus ordinis nostri monasteriis Hispaniae, non solum decimam bonorum partem in usus pauperum cedere, sed etiam quintam; laudatque inter alia Gallaeciae et Asturiae monasteria, 122 quae in fame et lue grassante sunt vera et certa egenorum horrea. Certe in praecitatis S. Adalardi statutis, praeter multa alia, haec lego Lib. I, c. 6: « Insuper disposuimus dare ipsi supra memorato hospitalario de omni argento quidquid ad portam venerit quintam partem per manus portarii senioris. » Ampliora etiam misericordiae viscera erga pauperes ostendit S. Isidorus, cum tertiam bonorum monasterii partem ad usus egenorum assignat Reg. c. 18: « Omne, inquit, quod in monasterium in nummo ingredietur, sub testimonio seniorum accipiendum. Eadem pecunia in", + "candidate_score": 0.640483, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_45_47", + "bdc_text": "Auch in dieser Funktion blieb er der reformierten Sache zugetan , wie dies Charles du Moulin 1553 bezeugte , als er über den Nachfolger Sébastien de l'Aubespine , abbé de Bassefontaine sagte , dieser sei «minus candidus minusque rehgioni favens quam decessor Moreletus » ( du Moulin an Bullinger , 3. , 17 . und 18 . September 1553 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1843", + "psc_text": "dubitabit aliquis: at mihi nullus videtur dubii locus, si vel minimum ad S. Benedicti mentem attendatur: quis enim in monasterio gravioribus causis occupetur illo, qui rerum omnium curam suscepit? Et certe si cellerarius solis temporalibus curis detentus excusetur, quidni excusabitur et abbas, ad quem et temporalium et spiritalium sollicitudo respicit? Sed quod subticuit S. P. Benedictus, illud claris enucleatisque verbis expressit S. Caesarius in Regula ad virgines, in qua sic loquitur (Cap. 12): « In omni ministerio corporali, tam in coquina, vel quidquid quotidianus exigit usus, vicibus sibi, excepta matre, vel praeposita, succedere debent. » Caesarium in sua item ad virgines Regula exscribit S. Donatus cap. 67. Similiter S. Aurelianus in Regula ad monachos (Cap. 22): « In omni, inquit, ministerio, sive in ordine psallendi, aut legendi, vel operandi, vicibus sibi succedant, absque S. abbate, et nimis senibus, et perparvulis infantibus, et certe ita infirmis ut surgere omnino non possint:", + "candidate_score": 0.640295, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_45_47", + "bdc_text": "Auch in dieser Funktion blieb er der reformierten Sache zugetan , wie dies Charles du Moulin 1553 bezeugte , als er über den Nachfolger Sébastien de l'Aubespine , abbé de Bassefontaine sagte , dieser sei «minus candidus minusque rehgioni favens quam decessor Moreletus » ( du Moulin an Bullinger , 3. , 17 . und 18 . September 1553 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1923", + "psc_text": "de caetero, nec dicamus ei: ubi jaces, ubi cubas in meridie? quia jam novimus locum; scimus enim eum in infirmaria jacere, non autem restat nisi praestare obsequium. » Quia ipse dixit: Infirmus fui et visitastis me, et quod fecistis uni de his minimis meis, mihi fecistis. ] Ad quam Salvatoris sententiam attendens S. Basilius (Apud Ruff. cap. 30), interrogatusque « quali affectu debemus infirmis fratribus ministrare, » respondet: « Sicut ipsi Domino offerentes obsequium, qui dixit quia quaecunque feceritis uni ex his minimis fratribus meis, mihi fecistis. » Eo 461 haud dubium respiciebant Aegyptii monachi, de quibus S. Hieronymus (Epist. 22): « Si quis coeperit aegrotare, transfertur ad exedram latiorem; et tanto senum ministerio confovetur, ut nec delicias urbium, nec matris quaerat affectum. » Et Tabennenses, de quibus idem Hieronymus ( Praefat. in Regulam S. Pachom. ): « Aegrotantes miris sustentantur obsequiis, et ad omnem copiam praeparatis cibis. » Sed", + "candidate_score": 0.640285, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_45_47", + "bdc_text": "Auch in dieser Funktion blieb er der reformierten Sache zugetan , wie dies Charles du Moulin 1553 bezeugte , als er über den Nachfolger Sébastien de l'Aubespine , abbé de Bassefontaine sagte , dieser sei «minus candidus minusque rehgioni favens quam decessor Moreletus » ( du Moulin an Bullinger , 3. , 17 . und 18 . September 1553 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1590", + "psc_text": "sic: Frater, ego multum compatior tibi, et multum desiderarem salutem animae tuae, et diligo te in Christo Jesu; et ideo compatiendo tibi ego obtinui a domno abbate quod liceat me loqui tibi. Haec autem quae dicturus sum dico ex me, et rogo te quod si tu aliquando loquaris abbati reconciliatus, sibi non dicas quod tibi dixerim verba ista; et tunc incipiat suas consolationes et alia verba ad animam lucrandam apta. » Hanc autem sollicitudinem cellerario, si prudens sit, committi posse asserit Hildemarus, in cujus monasterio illius erat excommunicatis cibum ministrare. Et consolentur eum, ne forte abundantiori tristitia absorbeatur. ] Ne sic desperans in aeternum pereat. Sed, sicut ait Apostolus, confirmetur in eo charitas. ] Quod Bernardus Cassinensis exponit eum charitate firmare. Similiter Haeftenus (Lib. VIII, tract. 4, disq. 5): « Ita, inquit, in charitate confirmetur, ut non vacillet circa statum suum immutandum, aut a bono proposito deficiat, et praefracte rebellis", + "candidate_score": 0.639923, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_45", + "bdc_text": "Auch in dieser Funktion blieb er der reformierten Sache zugetan , wie dies Charles du Moulin 1553 bezeugte , als er über den Nachfolger Sébastien de l'Aubespine , abbé de Bassefontaine sagte , dieser sei «minus candidus minusque rehgioni favens quam decessor Moreletus » ( du Moulin an Bullinger , 3. , 17 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1843", + "psc_text": "dubitabit aliquis: at mihi nullus videtur dubii locus, si vel minimum ad S. Benedicti mentem attendatur: quis enim in monasterio gravioribus causis occupetur illo, qui rerum omnium curam suscepit? Et certe si cellerarius solis temporalibus curis detentus excusetur, quidni excusabitur et abbas, ad quem et temporalium et spiritalium sollicitudo respicit? Sed quod subticuit S. P. Benedictus, illud claris enucleatisque verbis expressit S. Caesarius in Regula ad virgines, in qua sic loquitur (Cap. 12): « In omni ministerio corporali, tam in coquina, vel quidquid quotidianus exigit usus, vicibus sibi, excepta matre, vel praeposita, succedere debent. » Caesarium in sua item ad virgines Regula exscribit S. Donatus cap. 67. Similiter S. Aurelianus in Regula ad monachos (Cap. 22): « In omni, inquit, ministerio, sive in ordine psallendi, aut legendi, vel operandi, vicibus sibi succedant, absque S. abbate, et nimis senibus, et perparvulis infantibus, et certe ita infirmis ut surgere omnino non possint:", + "candidate_score": 0.639874, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_9_11", + "bdc_text": "Siehe Müller 251 ; vgl . auch HBBW III 234. . So köm Hans JunckarHans Junker , Goldschmied , von Rapperswil , gest. 1538 , stand ab spätestens 1521 bis zu seinem Tode als Söldnerführer und Werber im Dienste des französischen Königs ( im Jahre 1526 diente er vorübergehend Venedig und dem Papst ) .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2917", + "psc_text": "nostre Europe environ jusqu' à deux cents ans d' icy. Non seulement les clercs et les gens de lettres, mais les nobles mesmes, et les courtisans portoient des capuces, et des chapperons de diverses sortes. A monachis tamen non tam commodi atque utilitatis gratia gestabatur, quam ad innocentiae et simplicitatis signum, ut patet tum ex citato Cassiano, tum ex his Evagrii verbis (Tom. III Mon. Eccles. Graecae, p. 68): « Cucullus equidem signum est gratiae Dei 698 Servatoris nostri, quae caput eorum partem principalem tegit, et in Christo infantiam confovet; » tum ex Sozomeno de monachis sic loquente (Lib. III Hist., c. 13): « Caput integumento, quod cucullum appellare solent, operiebant, quo ostenderent se vitam perinde simplicem et sinceram agere, atque pueros lacte nutritos, quorum caput ejusmodi tiaris involvunt, ut tegatur simul et foveatur; » tum denique ex S. Dorotheo, doctrina I. Hujusmodi cucullas gestabant etiam sanctimoniales, ut patet ex", + "candidate_score": 0.63973, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_13_15", + "bdc_text": "Januar 1530 schrieb er mit Hauptmann Hans Kaltschmid im Auftrag des Gesandten Louis Daugerant de Boisrigaut an Zwingli , um sich über die Bereitschaft Zürichs zu einem französischen Bündnis zu unterrichten ( s. Z X 404-407 , Nr. 961 ) . In Frankreich zum Gardeleutnant und Königlichen Rat avanciert , war Junker mehrmals in finanziellen Missionen ( Pensionengelder ) in die Eidgenossenschaft unterwegs ( s. Rott , Représentation Diplomatique I Reg. ) . Im Oktober 1533 war er Augenzeuge des Aufstandes der Reformierten in Solothurn ( s .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3409", + "psc_text": "S. Galli, cap. 1 (Spicil. tom. IV). In litteris monachorum S. Remigii Rhemensis, quibus circa annum 838 societatem ineunt cum Dionysianis, exstat fratrum monasterii S. Dionysii in Francia catalogus in quo ex monachis centum viginti tribus recensetur unus episcopus, presbyteri triginta tres, diaconi septemdecim, subdiaconi viginti quatuor, acolyti septem. Ex triginta monachis monasterii Croylandensis quos anno 870 817. Normannorum rabiem fugisse scribit Ingulfus (Hist. Croyl.), decem erant sacerdotes. In Chronico Piscariensi anno 1047 electioni abbatis Dominici ex triginta duobus undeviginti sacerdotes, unus diaconus, reliqui monachi subscribunt (Spicil. tom. V). Denique in subscriptionibus venditionis cujusdam terrae a monachis Laudunensibus S. Joannis monasterio S. Theoderici factae anno 1184 (Histor. ms. S. Theod.) ex quatuordecim monachis octo presbyteri, tres diaconi et tres subdiaconi recitantur. Tandem Clemens V in concilio Viennensi ad ampliationem cultus divini statuit « quod monachi quilibet ad monitionem sui abbatis se faciant ad omnes ordines sacros, excusatione cessante legitima, promoveri.", + "candidate_score": 0.639674, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_45", + "bdc_text": "Auch in dieser Funktion blieb er der reformierten Sache zugetan , wie dies Charles du Moulin 1553 bezeugte , als er über den Nachfolger Sébastien de l'Aubespine , abbé de Bassefontaine sagte , dieser sei «minus candidus minusque rehgioni favens quam decessor Moreletus » ( du Moulin an Bullinger , 3. , 17 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_235", + "psc_text": "qui pro nobis factus est obediens usque ad mortem, humiliter abbati subjectus in omnibus obtemperat: at vero eremita cum supra se neminem habeat cui subjiciatur, neminem imperantem cui obsequatur, obedientiae merito privatur. Quas quidem duas rationes tanti faciebat abbas Joannes, ut eas omnibus deserti utilitatibus anteferret, uti ipse testatur apud Cassianum Collat. 19, cap. 6 sic loquens: « Si mihi in coenobio constituto ab illa puritate cordis aliquid fuerit imminutum, 57 ero solius evangelici praecepti compensatione contentus, quod certum est omnibus illis eremi fructibus non posse postponi, ut scilicet de crastino nihil cogitem, et usque ad finem subjectus abbati illum atiquatenus videar aemulari de quo dicitur: Humiliavit semetipsum factus obediens usque ad mortem, merearque illius verbum humiliter dicere, quia non veni facere voluntatem meam, sed voluntatem ejus qui misit me Patris. » Et S. Cuthbertus et ipse anachoreticam vitam ducens, teste Venerabili Beda in ejus Vita Saec. II Bened., c.", + "candidate_score": 0.639672, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_60_62", + "bdc_text": "Wittar so ist der von WattenwilHans Jakob von Wattenwyl. , [ schul]thes [ zuͦ ] Bern [ schul]thes [ zuͦ ] Bern am Rande nachgetragen ; Text wegen engem Einband teilweise nicht zugänglich. , bym küng selbs gsyn , lang mit im ghanlatverhandelt ( SI II 1402 ) . . Mag nieman wussen , waß . Doch im groß eer anthan , und kung und eerer .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1767", + "psc_text": "amandanda proprietate leges aut sanxerunt, aut servaverunt. Praeclarum hanc in rem exemplum habemus in discipulis sancti Gerasimi abbatis, qui, ut scribit Cyrillus in Vita sancti Euthymii, « nihil 424 possidere tantae eis erat curae, quantae nihil aliud . . . . . erantque adeo remoti ab omni sollicitudine, et a negotiis humanis ita disjuncti, ut nihil haberent praeter ea quibus induebantur, adeo ut non esset secundus amictus . . . . . Haec autem lex est optime tradita a Gerasimo (Tom. II Monum. eccles. Graec.), ut exeuntes cellas dimitterent apertas, ut liceret ei qui vellet ingredi, et quod vellet accipere ex illis vilibus, et ad usum necessariis, nomine prohibente. » Et in discipulis sancti Martini, de quibus Severus Sulpicius (In ejus Vit. c. 7): « Nemo, inquit, ibi quidquam proprium habebat, omnia in medium conferebantur, non emere, aut vendere, ut plerisque monachis moris est, cuiquam licebat. » Denique in Tabennensibus", + "candidate_score": 0.639559, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_8_10", + "bdc_text": "Über das «Hochzeitsgeschenk» des Papstes ist lediglich bekannt , daß Franz I. vorgeschlagen hatte , dem jungen Paar Urbino , Mailand , Parma und Piacenza - Gebiete , die zum Teil zum Kirchenstaat gehörten - zu übergeben . Siehe Müller 251 ; vgl . auch HBBW III 234. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3287", + "psc_text": "privilegio, quo monachis potestas facta fuerit parentum haereditatis participes fore: cujusmodi legimus olim concessum ab Innocentio IV monasterio S. Theoderici prope Remos in Hist. ms. ejusdem monasterii ad annum 1247, et ab eodem, et a Nicolao monachis S. Germani a Pratis in hunc modum: « Auctoritate vobis praesentium indulgemus ut pos essiones et alia bona mobilia et immobilia, quae personas fratrum qui, e saeculo fugientes, in monasterio vestro habitum religionis assumunt, ibique se vinculo professionis adstringunt, contigi sent ratione successionis, vel alio justo titulo in eodem saeculo permanendo, percipere, petere ac retinere libere, exceptis rebus feudalibus, valeatis. » Vel certe si hoc facere noluerint, etc.] « Hoc est, inquit Hildemarus, si eum exhaeredare de rebus suis noluerint, sed voluerint ejus portionem offerre in monasterium, tunc offerant ejus portionem cum ipso infantulo. Debet enim isto modo fieri, id est si voluerint offerre ejus portionem in monasterium, tunc debet etiam dicere, quando", + "candidate_score": 0.639477, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_45", + "bdc_text": "Auch in dieser Funktion blieb er der reformierten Sache zugetan , wie dies Charles du Moulin 1553 bezeugte , als er über den Nachfolger Sébastien de l'Aubespine , abbé de Bassefontaine sagte , dieser sei «minus candidus minusque rehgioni favens quam decessor Moreletus » ( du Moulin an Bullinger , 3. , 17 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1744", + "psc_text": "Joannis Gorziensis (Num. 73, saec. V Bened.), quem Einoldus abbas diversis exercere mutationibus non destitit; cujus etiam diversa officia describit Joannes abbas Mettensis his verbis: « Jussus praepositus, paret (continuo.) Praepositura deposita, decanus esto; jugum quietus admittit. Eo abiens cellarium cura, manum illico profert. Alio ibi succedente, vestes fratrum serva; nihilo plus reluctatur. Sic hospitibus, sic, si ita contigit, infirmis, sic quibusque aliis imperatis summa cum alacritate morae nescius ministravit; » ex Vita sancti Guidonis abbatis Pomposiani (Boll. 31 Mart.), quem Guillelmus abbas « per omnia officia monasterii, per series temporum constituit, » uti scribit anonymus in secunda illius Vita n. 5 (Spicil. tom. VI); ex Fulcuino de gestis abbatum Laubiensium cap. 19, ubi obedientiarum commutationem annuam aliquid regulare esse asserit; ex Ekkehardo in lib. de Casibus sancti Galli cap. 15, ubi haec scribit: « Quot annis more Romano officia apud nos mutari solent. » Denique ex Hildemaro, qui fratres", + "candidate_score": 0.639428, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_29", + "bdc_text": "Januar 1534 an die sieben katholischen Orte , die in Luzern tagten , Antoine de Lamet werde im Auftrag des Königs mit einer «guten Summe Geldes »", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3231", + "psc_text": "p. 343): « Qui pro vestra pietate precantur, hujusmodi reditu non egent; pars enim eorum ac reditus Dominus est; » ut S. Paemen (Ibid., tom. I, pag. 593), qui « nolebat quidquam a quoquam accipere, ad vitandam nimirum turbae vexationem; » ut S. Lupicinius abbas (Lib. de Vitis Patr., cap. 1), qui, teste Gregorio Turonensi, ad Chilpericum Burgundiae regem profectus, aliquod ab eo pro victu vestituque fratrum, quibus prae multitudine non pauca deerant, petiturus subsidium; agros et vineas quibus necessitates suas explerent offerenti regi respondit: « Agros et vineas non accipiemus, sed si placet potestati vestrae, aliquid de fructibus delegate; quia non decet monachos facultatibus mundanis extolli, sed in humilitate cordis Dei regnum justitiamque ejus exquirere. » His accedit S. Isaac, qui, ut scribit alter Gregorius papa (Lib. III Dial., cap. 14), « cum ei crebro discipuli humiliter imminerent, ut pro usu monasterii possessiones quae offerebantur acciperet, ille sollicitus suae", + "candidate_score": 0.639211, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_9_11", + "bdc_text": "Siehe Müller 251 ; vgl . auch HBBW III 234. . So köm Hans JunckarHans Junker , Goldschmied , von Rapperswil , gest. 1538 , stand ab spätestens 1521 bis zu seinem Tode als Söldnerführer und Werber im Dienste des französischen Königs ( im Jahre 1526 diente er vorübergehend Venedig und dem Papst ) .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1421", + "psc_text": "Ecclesia dicebantur qui sepeliebant defunctorum corpora, ut probat idem Menardus ex Justiniani novell. 43 et 59. Inter canonicorum dignitates etiam celebre est nomen decani, qui totius est capituli caput. Apud Cluniacenses etiam decani dicebantur majoris prioris suffraganei in temporalibus, qui erant villarum provisores, de quibus Udalricus l. III, c. 5. An vero decanorum officium prout hic a S. P. Benedicto instituitur, viguitque apud antiquos, diu remanserit in nostro ordine, omnino nos latet. De illis quidem est articulus 11 libelli supplicis monachorum Fuldensium ad Carolum imperatorem, item concilii Aquisgr. can. 55 et 56, at vero nulla eorum mentio in Concordia Dunstani, Statutis Lanfranci, aut Cluniacensis monasterii Consuetudinibus, quae agunt tantum de abbate, priore majore, decanis villarum provisoribus, priore claustrali, circatoribus, et puerorum magistris. In ordine etiam Cisterciensi decani nomen inauditum fuit, inquit Joannes Craesbeeck; officium tamen quod in priore conventuali residere videtur non inusitatum. Apud Cassinenses olim unus duntaxat post abbatem", + "candidate_score": 0.638957, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_60_62", + "bdc_text": "Wittar so ist der von WattenwilHans Jakob von Wattenwyl. , [ schul]thes [ zuͦ ] Bern [ schul]thes [ zuͦ ] Bern am Rande nachgetragen ; Text wegen engem Einband teilweise nicht zugänglich. , bym küng selbs gsyn , lang mit im ghanlatverhandelt ( SI II 1402 ) . . Mag nieman wussen , waß . Doch im groß eer anthan , und kung und eerer .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3649", + "psc_text": "Et Alcuinus ad fratres Wiremutensis et Girwensis ecclesiae scribens (Epist. 49): « Vos vero qui estis patres et pastores sanctae congregationis, docete diligentissime fraterno amore familiam, quam accepistis regendam, omneque bonitatis exemplum in vobismetipsis ostendite; saepiusque Regula S. Benedicti in conventu fratrum propria exponatur lingua, ut intelligi possit ab omnibus. » Similiter S. Dunstanus (In Concord. cap. 1): « Residentibus legatur Regula, vel si dies festus fuerit, evangelium ipsius diei, de qua lectione a priore, prout Dominus dederit, dicatur. » Et Udalricus de capitulo feriae 5 in Coena Domini (Lib. I, c. 12): « Exposita Regulae sententia, jubente domno abbate, consurgit camerarius, etc. » Denique Joannes Trithemius (Praefat. ad lib. Region. claustr.): « Sicut moris est observationibus Bursfeldensibus, cujus unionis et observantiae secundum regulam S. Benedicti sumus, paragraphum unum de eadem Regula, quae nobis capitulariter ter in anno legi consuevit, fratribus meis 875 singulis diebus compellor declarare: super qua subit", + "candidate_score": 0.638774, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_45", + "bdc_text": "Auch in dieser Funktion blieb er der reformierten Sache zugetan , wie dies Charles du Moulin 1553 bezeugte , als er über den Nachfolger Sébastien de l'Aubespine , abbé de Bassefontaine sagte , dieser sei «minus candidus minusque rehgioni favens quam decessor Moreletus » ( du Moulin an Bullinger , 3. , 17 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1549", + "psc_text": "traditos praedicat, excommunicatos a se esse demonstrat. » Quinto, cum excommunicato communicantem similem cum eo excommunicationis vindictam sortiri voluit, quod tantum cavendum constat cum majori excommunicatione devincto. Sexto, accedit communis commentatorum aliorumque sententia, qui S. Benedictum hoc praesertim capite de ecclesiastica excommunicatione locutum censent. Ita Hildemarus, Bernardus Cassin., Boherius in utroque comm., Turrecremata, Guido Juvenalis, Matthias Lambertus in cap. 25, Joannes Craesbeeck in cap. 23, Alardus Gazaeus in comment. ad Cassiani lib. II, c. 16; Antonius Perezius, in cap. 25; Theophilus Raynaudus, lib. de Monitoriis eccles. p. II, c. 1, n. 6; Hugo Menardus ad Concord. Regul. c. 30, § 1, et c. 32, § 1, et c. 34, § 1; Benedictus Haeftenus lib. VIII, tract. 4, disq. 1, quibus addere potuissemus S. Bernardum, serm. 44 in Cant., in quorum omnium referendis testimoniis nimius essem: unus omnium ad instar sufficiet Hildemarus, ut pote antiquissimus; nec infimus inter Regulae commentatores. Itaque", + "candidate_score": 0.638675, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_45", + "bdc_text": "Auch in dieser Funktion blieb er der reformierten Sache zugetan , wie dies Charles du Moulin 1553 bezeugte , als er über den Nachfolger Sébastien de l'Aubespine , abbé de Bassefontaine sagte , dieser sei «minus candidus minusque rehgioni favens quam decessor Moreletus » ( du Moulin an Bullinger , 3. , 17 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_180", + "psc_text": "fuerant, abbati subjecti remanebant, ut inter alia colligitur ex Vita S. Ayberti monachi Crispiniensis n. 1 Boll. 7 April., qui, accepta a Lamberto abbate licentia, « reclusionem ingressus est, in qua, quandiu vixit, sub imperio Crispiniensis abbatis Domino militavit. » Qui autem perpetuae reclusioni haud erant addicti, hi certis temporibus ad suum monasterium accedere solebant, cujus rei luculentum habemus exemplum Adhegrini Cluniacensis monachi apud Joannem monachum in Vita S. Odonis Lib. I, n. 22, saec. V Bened., qui ex licentia abbatis per triginta et amplius annos in eremo degens, « dominicis tantum diebus, aut praecipuis festivitatibus ad monasterium S. Petri, quod Cluniacum dicitur, quia duobus fere millibus prope est, descendere consueverat. » Denique perpetuo reclusis solitariorum regulam scripsit Grimlaicus, in cujus cap. 15 agit de modo et ordine recludendi solitarii. Horum qui non conversionis fervore novitio. ] Quod « est dicere, inquit Hildemarus, non tantum vadunt ad eremum quando incidit", + "candidate_score": 0.638644, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_45", + "bdc_text": "Auch in dieser Funktion blieb er der reformierten Sache zugetan , wie dies Charles du Moulin 1553 bezeugte , als er über den Nachfolger Sébastien de l'Aubespine , abbé de Bassefontaine sagte , dieser sei «minus candidus minusque rehgioni favens quam decessor Moreletus » ( du Moulin an Bullinger , 3. , 17 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1590", + "psc_text": "sic: Frater, ego multum compatior tibi, et multum desiderarem salutem animae tuae, et diligo te in Christo Jesu; et ideo compatiendo tibi ego obtinui a domno abbate quod liceat me loqui tibi. Haec autem quae dicturus sum dico ex me, et rogo te quod si tu aliquando loquaris abbati reconciliatus, sibi non dicas quod tibi dixerim verba ista; et tunc incipiat suas consolationes et alia verba ad animam lucrandam apta. » Hanc autem sollicitudinem cellerario, si prudens sit, committi posse asserit Hildemarus, in cujus monasterio illius erat excommunicatis cibum ministrare. Et consolentur eum, ne forte abundantiori tristitia absorbeatur. ] Ne sic desperans in aeternum pereat. Sed, sicut ait Apostolus, confirmetur in eo charitas. ] Quod Bernardus Cassinensis exponit eum charitate firmare. Similiter Haeftenus (Lib. VIII, tract. 4, disq. 5): « Ita, inquit, in charitate confirmetur, ut non vacillet circa statum suum immutandum, aut a bono proposito deficiat, et praefracte rebellis", + "candidate_score": 0.638469, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_45_47", + "bdc_text": "Auch in dieser Funktion blieb er der reformierten Sache zugetan , wie dies Charles du Moulin 1553 bezeugte , als er über den Nachfolger Sébastien de l'Aubespine , abbé de Bassefontaine sagte , dieser sei «minus candidus minusque rehgioni favens quam decessor Moreletus » ( du Moulin an Bullinger , 3. , 17 . und 18 . September 1553 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3565", + "psc_text": "legimus in Vita S. Roberti abbatis Molismensis, num. 3 (Ibidem); denique in Crispiniensi S. Aybertus (Bolland., 7 Aprilis): « Praepositus, et communi 855 fratrum electione cellerarius » factus dicitur in ejus Vita, num. 9. Nisi forte quis dicat hic electionem et consensum late sumi pro consilio, sicut S. Aventinus Fidolum cernens ad virtutem alta conscendentem, « unanimi fratrum consilio praepositurae ei locum delegavit, » ut habent Acta S. Fidoli, num. 8 (Saec. I Ben.). In libro Institutionum Cisterciensium etiam haec lego (Dist. 7, cap. 23): « Priores nullatenus eligantur, sed abbates ipsos instituant cum consilio fratrum timentium Deum, quos et quomodo voluerint ad hoc convocare. » Rectius, ut videtur, ad mentem S. Benedicti. Porro quod de abbate supra diximus, idem de praeposito asserendum est, eum scilicet de gremio monasterii esse creandum, Aquisgranensi synodo statuente (Can. 32), « ut monachis nonnisi monachus constituatur praepositus, » et capitulari Caroli Magni ad Theodonis", + "candidate_score": 0.638336, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_9_11", + "bdc_text": "Siehe Müller 251 ; vgl . auch HBBW III 234. . So köm Hans JunckarHans Junker , Goldschmied , von Rapperswil , gest. 1538 , stand ab spätestens 1521 bis zu seinem Tode als Söldnerführer und Werber im Dienste des französischen Königs ( im Jahre 1526 diente er vorübergehend Venedig und dem Papst ) .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2972", + "psc_text": "Rabani aliorumque iconibus observavimus, atque etiam in Rituali Anianensi. Et ratio sane id postulabat, quandoquidem tunicam, quae cuti adhaerebat (nam laneae interulae praeter Regulae auctoritatem postea concessae sunt), cum saepius lavari ad munditiam exigeret, potius ex lana candida quam ex nigra fieri congruum 710 erat. Scapulare ita dictum, quod scapulas praecipue tegat et caput, ad laborem qui corpore exercetur, a sanctissimo legislatore concessum est. Cuculla summa vestis est, cum operimento capitis, undique corpus et brachia obvolvit. Utraque nigri semper coloris fuit; unde Monachi Nigri appellati; Cistercienses vero Albi, quod cucullam candidi coloris nigrae pertulerint. » Verum etiam cucullam albi fuisse coloris probat id quod de S. Juniano, qui eodem cum S. Mauro vivebat tempore, scribit Wlfinus Boetius in ejus Vita, n. 7 (Saec. I Ben.): « Vestis ejus cilicina de caprarum pilis, quae in modum caracallae, quam nunc cappam vocamus, perseverat usque hodie apud nos, quae ita illaesa perseverat, ut", + "candidate_score": 0.638128, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_60_62", + "bdc_text": "Wittar so ist der von WattenwilHans Jakob von Wattenwyl. , [ schul]thes [ zuͦ ] Bern [ schul]thes [ zuͦ ] Bern am Rande nachgetragen ; Text wegen engem Einband teilweise nicht zugänglich. , bym küng selbs gsyn , lang mit im ghanlatverhandelt ( SI II 1402 ) . . Mag nieman wussen , waß . Doch im groß eer anthan , und kung und eerer .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1191", + "psc_text": "Quo perdicto, legat abbas lectionem de evangelio. ] 281 Idque cum planeta, orario, duobus candelabris, et thuribulo, ex Hildemaro, et Ruperto l. II in Regulam S. Benedicti, cap. 7, quem ritum retulimus in l. II de Antiquis monach. Rit., c. 1. Lectionem etiam S. Evangelii abbati, aut eo absente praepositis per vices committit Magister in Regulae cap. 46, qua de observatione laudatur Gervinus, abbas Centulensis, ab Hariulfo in Chron. l. IV, c. 26. Multis tamen jam abhinc saeculis usus invaluerat, ut non abbas, sed sacerdos hebdomadarius Evangelium legeret: cujus consuetudinis rationem reddit Smaragdus his verbis: « Dicit enim: Incipiat abbas hymnum, lectionemque Evangelii legat. Tamen non haec omnes debent valentque facere abbates: sunt enim qui aut impediente culpa non debent, aut impossibilitate nocente non valent. Igitur sunt abbates qui nec sacerdotis nec levitae funguntur ministerio, et ideo nec sacrosanctum legere possunt Evangelium; cantoris non gestant officium, et ideo non possunt", + "candidate_score": 0.637981, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_45", + "bdc_text": "Auch in dieser Funktion blieb er der reformierten Sache zugetan , wie dies Charles du Moulin 1553 bezeugte , als er über den Nachfolger Sébastien de l'Aubespine , abbé de Bassefontaine sagte , dieser sei «minus candidus minusque rehgioni favens quam decessor Moreletus » ( du Moulin an Bullinger , 3. , 17 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3492", + "psc_text": "mihi multo est, totum hunc locum in quo monasterium feci (si Dominus judicaverit) in solitudinem sempiternam redigi, quam ut frater meus carnalis, quem novimus viam veritatis non ingredi, in eo regendo, post me abbatis nomine succedat, etc. » 2º Ut etiam ultimus professione, si tantae sit maturitatis et prudentiae, defuncto abbati succedat: neque enim aetas in his praejudicare debet, aut gradus, ut docet Justinianus imperator in novellis 5 et 123; unde etiam Ingelardum Corbeiensem monachum, cum adhuc esset in scholis, et solum subdiaconus, Centulensi monasterio praefectum legimus circa medium saeculum X in Chronico Centulensi, lib. III, cap. 23; Wlfetrudem Nivialensi, Austrudem Laudunensi annos duntaxat viginti natas, in utriusque Vita; Rusticulam, sive Marciam anno aetatis suae duodevigesimo Arelatensi. Quid quod Gertrudi abbatissae Hamaticensi mortuae suffecta est Eusebia duodennis, ut habetur in Vita S. Rictrudis, cap. 16? Haec tamen exempla quae proferimus, caute accipi volumus: neque enim in electionibus exhonorandum est omnino", + "candidate_score": 0.637665, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_60_62", + "bdc_text": "Wittar so ist der von WattenwilHans Jakob von Wattenwyl. , [ schul]thes [ zuͦ ] Bern [ schul]thes [ zuͦ ] Bern am Rande nachgetragen ; Text wegen engem Einband teilweise nicht zugänglich. , bym küng selbs gsyn , lang mit im ghanlatverhandelt ( SI II 1402 ) . . Mag nieman wussen , waß . Doch im groß eer anthan , und kung und eerer .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1211", + "psc_text": "» inquiunt mss. Consuet. Germaniae. Et lib. Usuum Cisterc. (Cap. 11): « Prima dominica Septuagesimae . . . incipiatur lectio Genesis, vel aliorum librorum, ut diximus, ibi ubi cantor lectiones vigiliarum usque ad quadragesimam debere finire praeviderit. » Et infra (Cap. 16): « Librum Jeremiae prophetae his diebus tam in ecclesia quam in refectorio dividat cantor. » Vide Udal. l. I, c. 1. Finem vero lectionum aut cera apposita, aut ungue codici impresso notabant: « Nullus ad terminum vel ceram apposuit, vel saltem unguibus quantulumcunque signum impressit; sed cuncti omnia quae legenda erant ita sibi nota facere curaverunt, ut quando inopinato legere juberentur, irreprehensibiles apud eum invenirentur, » inquit praefatus lib. de Cura eccles. Caroli Magni: quae verba indicant contrariam apud alios consuetudinem. Redeo ad S. Benedicti textum, qui non modo lectiones, sed etiam responsoria breviari imperata: quod qui fieri possit, non facile est disserere. Existimat Bernardus Cassinensis breviari posse", + "candidate_score": 0.636709, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_29", + "bdc_text": "Januar 1534 an die sieben katholischen Orte , die in Luzern tagten , Antoine de Lamet werde im Auftrag des Königs mit einer «guten Summe Geldes »", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_366", + "psc_text": "aliorum in manu vestra recipiatis. Quid plura? vobis praesentibus vel absentibus placita, vel hujusmodi conflictus saeculares nullatenus agantur in locis vestris. » S. Patris praecepto pro votis paruere non diu post ejus mortem sanctissimi illius discipuli, cum « locum de Mureto, in quo Deo fideles serviebant, diuque cum sanctissimo Patre suo servierant, monachi vici de Ambasiaco abbatiae S. Augustini de Lemovicis calumniari coeperunt; sed qui potius auferenti tunicam pallium volebant dimittere, quam inde ad placita et litigandi consuetudinem traherentur, habere locum alium vigilanter perquirere curaverunt, ubi caput religionis suae convenienter constituerent. » Denique Carthusienses monachi in tertia statutorum compilatione inter ea quae reprehensione digna existimant, istud recensent Cap. 3, n. 6: « Quia nonnulli sunt in acquirendo nimis avidi, alii in alienando improvidi, alii vero ad litigia proni in 88 suum et domorum suarum non modicum detrimentum. » Quapropter non multo infra hoc edunt statutum Num. 14: « Quantum poterimus", + "candidate_score": 0.636604, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_60_62", + "bdc_text": "Wittar so ist der von WattenwilHans Jakob von Wattenwyl. , [ schul]thes [ zuͦ ] Bern [ schul]thes [ zuͦ ] Bern am Rande nachgetragen ; Text wegen engem Einband teilweise nicht zugänglich. , bym küng selbs gsyn , lang mit im ghanlatverhandelt ( SI II 1402 ) . . Mag nieman wussen , waß . Doch im groß eer anthan , und kung und eerer .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1062", + "psc_text": "vero restat post vigilias a fratribus, qui Psalterii et lectionum, seu cantus aliquid indigent, meditationi inserviatur, sicut praecipit Regula, usquequo aliquod indicium lucis appareat; » ex Statutis Lanfranci, quae decernunt (Cap. 1), ut post nocturnos « infantes cum luminaribus in capitulo diligenter a magistris custodiantur, canentes quod necessarium erit; » ex Consuetudinibus Cluniacensis monasterii, in quibus Udalricus exprimens quid per intervallum ageretur, « pueri, inquit, sedent in capitulo, et per aliquem praecinentem cantum addiscunt; » denique ex Vita S. Gildasii abbatis Ruyensis n. 42 (Saec. I Bened., pag. 150): « Nocte quadam dum pueriles monachi ad mensam sederent, et psalmos firmarent, adversarius adfuit. » Tandem Guido Juvenalis in Gallica versione sanctum Benedictum ita intelligit, ut qui legere, praevidere et quaerere aliquid opus habent id exsequantur: alii vero contemplationi seu rerum divinarum meditationi vacent, Regulae textum contra fidem omnium mss. ita corrumpens: Quod vero restat post vigilias, a fratribus (nisi qui", + "candidate_score": 0.636455, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_38_40", + "bdc_text": "Er war ein Sohn des Generals Jean Morelet du Museau , des französischen Gesandten bei den Eidgenossen ( gest. 1529 in Freiburg i. Üe. ) . Er war Schüler des Humanisten Nicolas Bérauld . Wegen seiner Neigung zur reformierten Lehre mußte er - gerade in jener Zeit , in die dieser Brief fällt -Paris verlassen .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2675", + "psc_text": "in Agaliensi monasterio imbibisse necessum est. Intactum etiam hoc saeculo Orientem relinquere non decet; in quo S. Theodorus Siceota defunctus est anno 613; de quo item Georgius ejus discipulus, vitam illius scribens ita loquitur (Bolland. 22 Aprilis): « Infans ipsi oblatus sum, qui et in ejus sancto monasterio enutritus a religiosissimo praefecto litteras didici. » Circa idem tempus Joannes Moschus presbyter et monachus in monasterio S. Theodosii abbatis et archimandritae, omnium quae Jerosolymis erant coenobiorum, varia peragravit loca, lustravitque monasteria; quo in itinere viros etiam doctissimos et philosophos disciplinae et studiorum gratia visitavit, uti ipse testatur in eo quod adornavit, Prato spiritali cap. 171 et 172. Et haec sufficere debent pro saeculo septimo. Saeculo VIII. S. Bonifacius in Nutscellense coenobium commigrans, sub Wimberto abbate piissimo eum in virtutibus ac litteris progressum fecit, ut docendi quoque munus paulo post ipse obierit. Postea transmittens in Germaniam, cum eum populum ad verum Christi", + "candidate_score": 0.636261, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_45", + "bdc_text": "Auch in dieser Funktion blieb er der reformierten Sache zugetan , wie dies Charles du Moulin 1553 bezeugte , als er über den Nachfolger Sébastien de l'Aubespine , abbé de Bassefontaine sagte , dieser sei «minus candidus minusque rehgioni favens quam decessor Moreletus » ( du Moulin an Bullinger , 3. , 17 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2705", + "psc_text": "Absit ergo, absit ut scientiis coenobiorum inordinationes imputemus; absit ut propensionem ad sacras litteras, quas summi pontifices et concilia monachis commendant, relictam in monasteriis esse a daemone dicamus ad regularis observantiae subversionem. Longe aliter sentiebat videratque Adalbero, Augustensis Ecclesiae episcopus, qui rediens e monasterio S. Galli, ubi omnes tunc scientiae vigebant, et quod devotionis gratia visitarat, « interrogatus inter caetera aliquando a suis, inquit Ekkehardus Sanctigallensis monachus (In Vit. Notkeri Balbul., apud Boll. 6 April.), essetne nobiscum, ut fama vulgavit, religio cum doctrina, severitas cum disciplina? Caeteri, inquit, quid sentiant nescio, quod mihi animo est pronuntio: Unum ego sanctum, et hunc defunctum quaesivi; vivos autem, ut vere fratres fatear, sanctissimos inveni. Doctrinam vero illorum et disciplinam in virtutum eorum operibus videre est. Delectat me talium memorari, quos quidem ut iterum videam vix exspecto, etc. » Igitur si qui aliquando monachi scientiis dediti prolapsi sunt, id non scientiis, quibus a crimine", + "candidate_score": 0.635178, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_60_62", + "bdc_text": "Wittar so ist der von WattenwilHans Jakob von Wattenwyl. , [ schul]thes [ zuͦ ] Bern [ schul]thes [ zuͦ ] Bern am Rande nachgetragen ; Text wegen engem Einband teilweise nicht zugänglich. , bym küng selbs gsyn , lang mit im ghanlatverhandelt ( SI II 1402 ) . . Mag nieman wussen , waß . Doch im groß eer anthan , und kung und eerer .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2077", + "psc_text": "in secunda libri sui editione, non de communione eucharistica S. Benedictum intelligit, sed de communione precum et charitatis; cujus a lectore signum aliquod S. Pater omnibus dari voluerit, priusquam incipiat legere. Egregium sane charitatis indicium frustulum panis privatim edere ante lectionem! Et hanc interpretationem ab eruditissimo et in traditione versatissimo viro accepisse se fatetur dissertator; cui non deferre haudquaquam potuerit. Ita praevaluerunt in gratiam viri doctissimi, doctioris fortasse semel praeconcepta praejudicia. Adeo ineptam contra germanum S. Benedicti sensum opinionem singulari tractatu refutavit noster Mabillonius, quem habet sub prelo. Ejus rationes quilibet videre poterit; nos sola traditione, de qua dissertator gloriatur, licet nullum inde protulerit argumentum aliqua auctoritate firmatum, contenti erimus. Itaque sancti Benedicti textum de communione eucharistica intelligendum esse constans est omnium qui a tempore sancti Benedicti scripserunt hanc in rem, auctorum sententia. In primis Magister, qui ante mille annos suam scripsit Regulam, ex Benedictina magna ex parte desumptam, sancti", + "candidate_score": 0.634945, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_39_41", + "bdc_text": "Er war Schüler des Humanisten Nicolas Bérauld . Wegen seiner Neigung zur reformierten Lehre mußte er - gerade in jener Zeit , in die dieser Brief fällt -Paris verlassen . Er ließ sich in Basel nieder und erhielt dort 1535 das Bürgerrecht .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_810", + "psc_text": "instructio discipuli, et doctrina aedificatio ejus. » Tacere et audire discipulo convenit. ] Hinc Scriptura: Audi, inquit, tacens, et pro reverentia accedet tibi bona gratia (Eccli. XXXII) . Plane primus philosophiae nuncupator et creditor Pythagoras accedentes discipulos nihil ante docuit quam tacere; primaque apud eum meditatio futuro sapienti erat linguam omnem coercere: unde et quinquennii silentium discipulis imponebat; quod illi, ut profanam discerent philosophiam, muti cum gaudio persolvebant. Multo nos potiori jure, ut pote coelestis philosophiae discipulos, tacere condecet; nisi forte monachi mores et professionem exuere animus sit: « Vita enim monachi, inquit Joannes Monachus (Lib. II Vitae S. Odonis, n. 11, saec. V), usque adeo est aliquid donec sub silentio esse studuerit: eo vero remoto, quidquid bene et honeste se agere putaverit, secundum institutionem Patrum nihil erit. » Et ideo si qua requirenda sunt. ] Corporalis spiritalisve necessitatis. A priore.] Id est superiore, infit Nicolaus de Fractura, sive abbate,", + "candidate_score": 0.633268, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_31", + "bdc_text": "Siehe EA IV/IC 238 zu n und 262 m . Die Pensionen- Nachzahlungen des französischen Königs wurden in jener Zeit jeweils auf November und auf Lichtmeß entrichtet .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2332", + "psc_text": "cum statione lucis refectionis impleatur hora. » In Regula etiam sancti Stephani ordinis Grandimontensis institutoris haec lego (Cap. 57): « A sancto Pascha usque ad Exaltationem sanctae Crucis bis in die, primo videlicet post sextam, et secundo post vesperas refectionem vobis sumere disponimus, exceptis jejuniis in hujus temporis spatio constitutis. Verum ab Exaltatione sanctae Crucis usque ad Pascha vobis jejunare praecipimus, exceptis diebus dominicis, et die natali Domini. Rursus autem a praedicto festo verae Crucis usque ad initium Quadragesimae post 9, et exinde usque ad Resurrectionem dominicam post vesperas cibum sumere vobis statuimus. Item a festivitate Omnium Sanctorum usque ad Nativitatem dominicam, et a Septuagesima usque ad Pascha, cibo quadragesimali tantum vobis uti praecipimus; caeteris vero temporibus ovis et caseis quandoque vesci vobis permittimus. » 557 Denique Statuta Guigonis haec decernunt (Cap. 33): « Secunda, quarta, sextaque feria pane et aqua, et sale, si cui placet, contenti sumus. Tertia, quinta,", + "candidate_score": 0.632935, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_65_67", + "bdc_text": "DerGemeint ist wohl der oben genannte Franzose , der in Ottenbach übernachtet hatte . ist ouch inetvor nicht mehr als. 8 tagen bym kung gsyn. Rit ernstlichschnell , eilig ( SI I 466 ) .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3125", + "psc_text": "per duos menses, tunc debet illi legi Regula. » Tandem concilium Aquisgranense (Can. 34): « Novitio non facilis in monasterium tribuatur ingressus, et ut in cella hospitum probationis causa hospitibus serviat paucis diebus. » Sed haec jam dudum abiere in dissuetudinem; nam Cluniacenses novitios in hospitio nisi unum diem non retinebant ex Udalrico lib. II, cap. 1; Cistercienses tres duntaxat ex lib. Usuum, cap. 102; Camaldulenses tres vel quatuor ex eorum Constitutionibus, cap. 58; Vallisoletani tandiu quoad Regulam a capite ad calcem perlegerint, et generali peccatorum confessioni praeparandae dies aliquot insumpserint ex Constitutionibus eorum, cap. 58. Postea autem sit in cella novitiorum. ] Haec cella a communi fratrum habitaculo erat separata, velut alterum monasterium, suum habens claustrum, refectorium, coquinam, dormitorium, infirmitorium, lavatorium, ut patet ex antiqua delineatione monasterii S. Galli; idque omnino ad mentem priscorum monachorum, qui novitios corpori congregationis misceri haud patiebantur, ut videre est apud Cassianum, lib. IV,", + "candidate_score": 0.628818, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_0", + "bdc_text": "Fausta primordia huius anni tibi precor etc. Lieber bruͤder , es ist am samstag znacht zuͦ Ottenbach ein franczsosUnbekannt. , acht vast gwaltigwie mir scheint , ein recht mächtiger .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2518", + "psc_text": "in Meldensi S. Faronis monasterio monachus (Saec. II Ben.), « quotidie 692 intentus in renovandis confessionum poenitentiis » dicitur in Vita sancti Faronis cap. 119; verum Crodegangus in Regula canonicorum cap. 32, solum praescribit, ut « Monachi in unoquoque sabbato confessionem faciant cum bona voluntate, episcopo aut priori suo. » Crodegango concinit sanctus Dunstanus decernens, ut « Dominicis diebus fratrum unusquisque suae conscientiae reatum Patri spirituali, vel ejus, si absens fuerit, vicario per humilem revelet confessionem. Si autem tanta fuerit multitudo, ut ea die omnes ad confessionem venire nequeant, sequenti die, secunda videlicet feria, hoc idem impleant. Schola vero nullo modo hoc, quanquam puerilis, intermittat, sed ut senes, licet nondum tentationibus impugnata, consuete peragat. Qui autem aliis indiguerit diebus, tentatione aliqua animi vel corporis stimulatus, ad confessionis salubre remedium devotus non eo minus venire differat. » Idem ab ipso ordinis sui exordio a Carthusianis observatum fuit, testante Guigone (Stat. c.", + "candidate_score": 0.627961, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_0", + "bdc_text": "Fausta primordia huius anni tibi precor etc. Lieber bruͤder , es ist am samstag znacht zuͦ Ottenbach ein franczsosUnbekannt. , acht vast gwaltigwie mir scheint , ein recht mächtiger .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1459", + "psc_text": "Fausto, n. 8; S. Placidi auctore Gordiano, n. 5; S. Marculfi, n. 13; S. Paterni, S. Samsonis, S. Radegundis auctore Fortunato, n. 22; S. Severi, n. 13; et S. Fidoli, n. 10, saec. 1 Bened.; S. Bavonis, n. 11; S. Vandregesili, n. 8; S. Tillonis, n. 8, saec. II, et aliorum prope infinitorum. Atque ita suadet Syntagma doctrinae S. Athanasii ad monachos et clericos: « Te monachum, te sacerdotem adhortor humi ut dormias, si vales. » Vide infra, c. 55. Si potest fieri omnes in uno loco dormiant. ] Juxta veterum monachorum morem, quem in omnibus pene eorum regulis advertere licet. Ita Regula S. Posthumio ab angelo tradita, quae refertur in ejus Vita, c. 8 (Lib. I de Vit. Pat.): « Procul ab invicem contextas vites sternite, cum ad dormiendum seceditis: interstitium unius habeatur cubitus, nedum ad invicem proximant corpora, nutriantur libidinis incentiva. » S. Caesarius Arelatensis episcopus (Regul. ad", + "candidate_score": 0.627817, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_12_14", + "bdc_text": "Am 18 . Januar 1530 schrieb er mit Hauptmann Hans Kaltschmid im Auftrag des Gesandten Louis Daugerant de Boisrigaut an Zwingli , um sich über die Bereitschaft Zürichs zu einem französischen Bündnis zu unterrichten ( s. Z X 404-407 , Nr. 961 ) . In Frankreich zum Gardeleutnant und Königlichen Rat avanciert , war Junker mehrmals in finanziellen Missionen ( Pensionengelder ) in die Eidgenossenschaft unterwegs ( s. Rott , Représentation Diplomatique I Reg. ) .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3367", + "psc_text": "ipsum non pro sua nequitia expulsum fuisse de monasterio nostro, sed quia affectabat non modicum in vestro monasterio Domino famulari, unde ad futuram rei memoriam, etc. Litterae generales ex Hildemaro. Omnibus episcopis, seu cunctis ordinibus sanctae Ecclesiae, nec non cuncto populo fideli. Notum sit vobis quia ego dedi licentiam isti fratri nostro nomine Joanni, vel Paulo, ut ubi invenerit sibi commodum habitare regularem ordinem ducendo, habeat licentiam habitandi, ad utilitatem suam et monasterii. Ex Bernardo Cassinensi. Cum talis frater desideret in alio monasterio morari, ubi, secundum quod sibi videtur, animam suam salvare possit, et Domino famulari; noveritis nos sibi licentiam dedisse per has dimissorias litteras ad aliud monasterium transeundi. Praeter has generales specialesque litterarum formulas quibus monachis indultum erat ad aliud transire monasterium, erant et aliae pro abbatibus seu monachis ad fundandum novum monasterium missis, a quibus absoluti ab obedientia sui abbatis futuro monasterii, ad quod mittebantur, abbatii subjiciebantur, ut", + "candidate_score": 0.6261, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_29", + "bdc_text": "Januar 1534 an die sieben katholischen Orte , die in Luzern tagten , Antoine de Lamet werde im Auftrag des Königs mit einer «guten Summe Geldes »", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_20", + "psc_text": "faciendum didiceris; non enim auditores legis justi erunt, sed factores legis justificabuntur; » et S. Benedictus: efficaciter comple. At forte movebit aliquem quod omnes hic S. P. Benedictus alloquens, qui exstiterunt Regulae sanctae profitentes, quasi tamen ad unum duntaxat sermonem dirigeret, dicit: Ausculta, o fili, praecepta magistri, etc. Sed individuam hac loquendi ratione sanctos inter monachos commendat unitatem, quorum cor unum et anima una, quorum, inquam, etsi multa sint corpora, non tamen multa sunt corda; et de quibus, ut dicit S. Augustinus In Psal. CXXXII, egregie Psaltes regius cecinit: Ecce quam bonum et quam jucundum habitare fratres in unum! et S. Basilius Const. monast. cap. 19 : « Homines ex variis generibus et locis moti ad tantam similitudinis perfectionem conglutinati sunt, ut anima una in multis corporibus consideretur, et multa corpora unius animi organa spectanda exhibeantur. » Atque hanc nobis expositionem subministrat S. Odo Cluniacensis abbas, cujus haec verba (", + "candidate_score": 0.625807, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_29", + "bdc_text": "Januar 1534 an die sieben katholischen Orte , die in Luzern tagten , Antoine de Lamet werde im Auftrag des Königs mit einer «guten Summe Geldes »", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3562", + "psc_text": "12): « Deinde decre imus, sicut sancta Regula dicit, ut monasterium, ubi fieri potest, per decanos ordinetur, quia illi praepositi saepe in elationem incidunt. » Ut dum pluribus committitur, unus non superbiat. ] Huc forte respexerat Albricus episcopus et abbas, Trajectensis monasterii, de quo Alfricus in Vita S. Liudgeri episcopi, lib. I, n. 15 (Saec. IV, Ben, part. I): « Divisit idem Albricus annum in distributiones quatuor, ita ut in Trajecto monasterio prae caeteris praepositis ipse in tempore vernali, in doctrinae studio et sanctae conversationis praeesset fratribus menses tres. Deinde post eum in aestate Adalger presbyter in vice sua menses tres. Post hunc Liudgerus presbyter menses tres. Deinde in hieme Thiadbraht presbyter menses tres. » Quod si aut locus expetit, etc.] Ubi Bernardus Cassinensis, et post eum Boherius: « In ordinatione, inquiunt, praepositi quatuor concurrere debent: utilitas monasterii, congregationis petitio humilis, causa rationalis, et judicium seu voluntas abbatis. » Simili", + "candidate_score": 0.625269, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_65_67", + "bdc_text": "DerGemeint ist wohl der oben genannte Franzose , der in Ottenbach übernachtet hatte . ist ouch inetvor nicht mehr als. 8 tagen bym kung gsyn. Rit ernstlichschnell , eilig ( SI I 466 ) .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3123", + "psc_text": "4): « Qui renuntians saeculo ad monasterium venerit, non statim in coetum delegandus est monachorum; vitam enim uniuscujusque in hospitalis servitio tribus mensibus considerari oportet. » Regula S. Fructuosi (Cap. 21): « Hospitibus sive peregrinis stramina comportabit, aquam calefaciens pedibus, et omnia humiliter ministeria exercebit; fascemque lignorum suo quotidie 746 dorso ferens hebdomadariis tribuit. » Regula Magistri (Cap. 87): « In quibus duobus mensibus sub cura illorum fratrum qui peregrinos custodiunt, et ipsi similiter ex improviso custodiantur; et in cella peregrinorum dormiant, ut ingressus illorum vel exitus in monasterio custodum praesentia videatur. » Eodem forte etiam respexerit S. Basilius (Apud Ruff. cap. 6) cum scripsit: « Priusquam corpori fraternitatis inseratur, oportet ei injungi quaedam laboriosa opera, et quae videantur opprobrio haberi a saecularibus; et observare oportet si libenter haec et libere ac fideliter expleat, nec confusionem eorum graviter ferat, vel etiamsi in labore impiger inveniatur, et promptus. » Denique Hildemarus:", + "candidate_score": 0.62471, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_53_55", + "bdc_text": "The Basle Humanists and Printers in Their Contacts with Francophone Culture , Genève 1971 . - Travaux d'humanisme et renaissance CXII ; Bouvier , 203-209 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2703", + "psc_text": "non pro litterario exercitio sumitur, sed pro corrupta animi propensione in malum. Atque eo sensu Vernensis concilii canonem Gallice reddidit qui nuper dissertationem de hemina vini Benedictina vulgavit, vir doctissimus, ubi sic loquitur (In resp. ad object., n. 6): Le concile de Vernon tenu sous Charles le Chauve témoigne qu' encore de son temps quantité de moines extoient sortis de leur voye, les uns par un dessein formé, les autres par pure négligence, et la pluspart fante d' avoir seulement de quoy vivre et se vêtir. Nec magis audiendi videntur cum eorum monachorum lapsum qui Origenis errores secuti, Eutychetis haereses amplexi, Adelfi et Euchitarum falsas novitates tuiti sunt, Nestorii, ac Severi impia dogmata propugnarunt, aut Anthropomorphitis adhaeserunt, studiis litterarum attribuunt. Nam qui id ita asserunt, ipsi sibi manifeste contradicunt, cum ignota antiquis monachis studia fuisse doceant. Melius sane et veritati magis consentanee dixissent, si monachorum illorum qui tot in Oriente", + "candidate_score": 0.623079, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_37", + "bdc_text": "wol sig des Morletten bruͦderDer einzige bekannte Morelet , der aufgrund seiner religi ösen Gesinnung verfolgt wurde , war Antoine Morelet du Museau ( Maurus Musaeus ) , Seigneur de la Marche-Ferrière ( um 1500-1552 ) .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_938", + "psc_text": "eadem videre licet in Regula Magistri, in qua praescribitur (Cap. 15), ut « cum de aliquo fratre nuntiatum fuerit a praepositis abbati, convocet mox universam congregationem, et dicat omnibus abbas: Venite, fratres, subveniamus per dilectionem invicem nobis apud Dominum . . . . . Ergo unanimes pro hoc fratre nostro oremus ad Dominum, ut dignetur in eo signaculo crucis suae, vel jussione potentiae suae diaboli tentationes compescere. » Ecce abbatis totiusque congregationis pro fratre tentato orationem, cujus praxeos egregium habemus exemplum in Vita S. Anastasii Persae monachi, qui aliquando recordatione artis magicae, quam in saeculo exercuerat, tentatus, cum rem abbati manifestasset, ille « admonebat eum, et confortabat in Domino, secundum quae data illi fuerat in Domino gratiam; et faciens orationem pro eo coram omnibus fratribus in ecclesia, effugavit ab eo pugnam diabolicam (Apud Boll., 22 jan.) » Addit Magister: « Cum ergo oratum pro eo ab omnibus diutissime fuerit, surgens", + "candidate_score": 0.620709, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_65", + "bdc_text": "DerGemeint ist wohl der oben genannte Franzose , der in Ottenbach übernachtet hatte .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2838", + "psc_text": "S. Benedictus Anianensis, teste Ardone in ejus Vita, num. 52 (Saec. IV Ben.). Volebat ut nocte « ecclesiae ostiis patefactis hospitibus pateret ingressus: » hinc et in antiqua monasterii S. Galli delineatione contra basilicam describitur susceptio supervenientium fratrum, cum eorum dormitorio. Ita denique Ingelramnus abbas Centulensis (Saec. II Ben.), in Corbeiensi monasterio hospes, interfuisse matutinis legitur in lib. I Mir. S. Adalardi, cap. 2, et Urbanus papa II ad Cavense coenobium accedens (Ms. Chron. Cavens. monast., apud Bolland., 4 Martii): « Aedes ingressus pontifex sacratissimae eucharistiae primum reddito cultu, ad specum se contulit . . . . et nocte ipsa cum eisdem fratribus matutinam laudem solemniter persolventibus devotus interfuit. » Haec obiter dicta sint, non quasi absolute velim hunc esse S. Benedicti sensum, sed ad demonstrandum antiquam consuetudinem, qua ipsi etiam hospites nocte divinis intererant officiis. Et postea sedeat cum eis prior, aut cui jusserit ipse. ] Quia prior, id", + "candidate_score": 0.615588, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_65_67", + "bdc_text": "DerGemeint ist wohl der oben genannte Franzose , der in Ottenbach übernachtet hatte . ist ouch inetvor nicht mehr als. 8 tagen bym kung gsyn. Rit ernstlichschnell , eilig ( SI I 466 ) .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3124", + "psc_text": "Ruff. cap. 6) cum scripsit: « Priusquam corpori fraternitatis inseratur, oportet ei injungi quaedam laboriosa opera, et quae videantur opprobrio haberi a saecularibus; et observare oportet si libenter haec et libere ac fideliter expleat, nec confusionem eorum graviter ferat, vel etiamsi in labore impiger inveniatur, et promptus. » Denique Hildemarus: « Deinde suscipiatur in cella hospitum adhuc laicus; debet enim illum suscipere qui hospitalem tenet, et debet illi imperare, ut discalciet hospites; et faciat focum, et serviat quae necessaria sunt hospitibus: et debet ille frater hospitalis illum admonere qualiter obediens et mortificatus esse studeat: si autem illum cognoverit frater hospitalis per duos menses, tunc debet illi legi Regula. » Tandem concilium Aquisgranense (Can. 34): « Novitio non facilis in monasterium tribuatur ingressus, et ut in cella hospitum probationis causa hospitibus serviat paucis diebus. » Sed haec jam dudum abiere in dissuetudinem; nam Cluniacenses novitios in hospitio nisi unum diem non", + "candidate_score": 0.614581, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_44", + "bdc_text": "in diplomatischer Mission bei den protestantischen Ständen im deutschen Reich. Von 1543 an war er als vorerst außerordentlicher , dann als ordentlicher Gesandter Frankreichs in der Eidgenossenschaft tätig .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2666", + "psc_text": "tantum virum, qui monachorum leges apprime noverat, imo qui monasticam vitam et ipse professus creditur, eos ad aliena suae religioni studia impulisse. Exemplo esse potest Dionysius monachus, cognomento Exiguus, sed eruditione plane maximus, cujus elogium idem Cassiodorus contexuit. Et certe si in Romano S. Andreae monasterio non floruissent hoc saeculo litterarum studia, qua ratione Gregorius Magnus tot verbi divini praecones in Britanniam mittendos exinde extrahere potuisset? Nam et remanere debebant aliqui in commune monasterii, ipsiusque Ecclesiae catholicae, cui potissimum illis temporibus inserviebant monachi, commodum. Quam in Italia ebiberant Benedictini monachi doctrinam eamdem in Britanniam profecti eructarunt: quamvis in Hibernia jam viguisse litterarum studia modo probaverimus ex Vitis SS. Gildae, Samsonis et Maglorii, qui ab Eltuto abbate liberales artes didicerunt; et ex Vita S. Maclovii, qui in Brendani abbatis monasterio iisdem in studiis profecit. Idem demonstrari amplius posset tam ex Vita S. Constantini, num. 1, qui ex rege monachus factus, saeculo", + "candidate_score": 0.614436, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_44", + "bdc_text": "in diplomatischer Mission bei den protestantischen Ständen im deutschen Reich. Von 1543 an war er als vorerst außerordentlicher , dann als ordentlicher Gesandter Frankreichs in der Eidgenossenschaft tätig .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2677", + "psc_text": "direxit, et in Fritislariensi primum asceterio, postea in Fuldensi, tum Trajecti ad Rhenum, aliisque in locis publicas aperuit scholas. Atque ne id genus exercitii eo mortuo insuper haberetur, scripsit epistolam ad Fulradum, magnae tunc in regno Francorum auctoritatis, in haec verba: Deprecor celsitudinem regis nostri pro nomine Christi Filii Dei, ut mihi nunc viventi indicare et mandare dignetur circa discipulos meos, qualem mercedem postea de illis facere voluerit. Sunt enim pene omnes peregrini, quidam presbyteri, per multa loca ad ministerium Ecclesiae et populorum constituti. Quidam sunt monachi per cellulas nostras et infantes ad legentes ( Forte infantibus ad legendas) litteras ordinati sunt; et aliqui seniores, qui longo tempore mecum viventes laboraverunt, et me adjuvabant. De his omnibus sollicitus sum, ut post obitum meum non disperdantur. Hinc mortuo Wigberto Fritislariensis monasterii abbate, praecipit ut Wigbertus presbyter et Megingodus diaconus Regulam insinuent, et magistri sint infantium, et praedicent verbum Dei fratribus. Floruere", + "candidate_score": 0.613943, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_44", + "bdc_text": "in diplomatischer Mission bei den protestantischen Ständen im deutschen Reich. Von 1543 an war er als vorerst außerordentlicher , dann als ordentlicher Gesandter Frankreichs in der Eidgenossenschaft tätig .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2676", + "psc_text": "Prato spiritali cap. 171 et 172. Et haec sufficere debent pro saeculo septimo. Saeculo VIII. S. Bonifacius in Nutscellense coenobium commigrans, sub Wimberto abbate piissimo eum in virtutibus ac litteris progressum fecit, ut docendi quoque munus paulo post ipse obierit. Postea transmittens in Germaniam, cum eum populum ad verum Christi cultum adduxisset, proximas adhibuit curas ut publicas scholas constitueret, « in quibus, ut loquitur Mabillonius noster (Praef. ad saec. III Bened., n. 38), inculta et efferata gens paulatim duros mores deponeret, et mansuetioribus sanctioribusque exculta disciplinis, humanius saperet. Non ignorabat S. Bonifacius quantum id novitiae fidei interesset: eo curas suas direxit, et in Fritislariensi primum asceterio, postea in Fuldensi, tum Trajecti ad Rhenum, aliisque in locis publicas aperuit scholas. Atque ne id genus exercitii eo mortuo insuper haberetur, scripsit epistolam ad Fulradum, magnae tunc in regno Francorum auctoritatis, in haec verba: Deprecor celsitudinem regis nostri pro nomine Christi Filii Dei,", + "candidate_score": 0.612871, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_65", + "bdc_text": "DerGemeint ist wohl der oben genannte Franzose , der in Ottenbach übernachtet hatte .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3343", + "psc_text": "imperio potestatis, quae solum majoribus conceditur; temerariam, quae malo fit animo, et socialem, quae minoribus conceditur, quae sine acerbitate, devoto et reverenti animo fieri debet, de qua hic S. Benedictus. Tractet prudenter abbas. ] « Apud se, et cum aliis qui hospitis conversationem noverunt et verba, » inquit Bernardus Cassinensis. Ne forte cum propter hoc ipsum Dominus direxerit. ] Ad hujus Regulae praxim referri debent ea quae scribit Hildemarus in cap. 63, sub finem: « De hospitibus monachis ita in Francia agitur. Si est familiaris monachus, in dormitorio monachorum dormit, et in claustra cum aliis monachis legit, et in refectorio manducat, et mane et ad seram ad capitulum venit fratrum. Si iste talis videt negligentiam, debet admonere ut emendetur. Si vero novus hospes fuerit, tantum ad capitulum venit fratrum, causa aedificationis ex lectionis traditione, et ducitur in refectorium fratrum ad manducandum: dormire vero foris debet in dormitorio hospitum monachorum. Nam", + "candidate_score": 0.612402, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_14", + "bdc_text": "In Frankreich zum Gardeleutnant und Königlichen Rat avanciert , war Junker mehrmals in finanziellen Missionen ( Pensionengelder ) in die Eidgenossenschaft unterwegs ( s. Rott , Représentation Diplomatique I Reg. ) .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1744", + "psc_text": "Joannis Gorziensis (Num. 73, saec. V Bened.), quem Einoldus abbas diversis exercere mutationibus non destitit; cujus etiam diversa officia describit Joannes abbas Mettensis his verbis: « Jussus praepositus, paret (continuo.) Praepositura deposita, decanus esto; jugum quietus admittit. Eo abiens cellarium cura, manum illico profert. Alio ibi succedente, vestes fratrum serva; nihilo plus reluctatur. Sic hospitibus, sic, si ita contigit, infirmis, sic quibusque aliis imperatis summa cum alacritate morae nescius ministravit; » ex Vita sancti Guidonis abbatis Pomposiani (Boll. 31 Mart.), quem Guillelmus abbas « per omnia officia monasterii, per series temporum constituit, » uti scribit anonymus in secunda illius Vita n. 5 (Spicil. tom. VI); ex Fulcuino de gestis abbatum Laubiensium cap. 19, ubi obedientiarum commutationem annuam aliquid regulare esse asserit; ex Ekkehardo in lib. de Casibus sancti Galli cap. 15, ubi haec scribit: « Quot annis more Romano officia apud nos mutari solent. » Denique ex Hildemaro, qui fratres", + "candidate_score": 0.610641, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_21", + "bdc_text": "Von einem Briefwechsel Junkers mit Bullinger ist nichts bekannt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2898", + "psc_text": "me ulterius ad illa quae fugi revocare tentetis. » Egregium plane facinus, ac vero monacho dignum! Eadem prorsus mente Gerardus pius Belga monachus (Bucelinus in addit. ad Comment. Gerardi, cap. 54) « litteras sibi missas, nisi argentissimae causae essent, et respondere illico cogeretur, nunquam nisi pomeridiano tempore legebat, ne quid potissimae, ut dicebat, diei parti et Deo sacratiori lectione profana detraheret, et distractioni alicui januam aperiret. Solitus etiam, si ad eas nonnihil affici videretur, multo saepe tempore, priusquam legeret, seponere: litteras autem ad suos missas sollicite perlegens, si quid rumoris e saeculo afferrent, ejusmodi delere, sive praescindere solebat; si quid vero perturbationis, sive inanis gloriae allaturae viderentur, omnino cremabat, quae autem ex iis conducere viderentur, ipse significabat. » Secundo, vetat S. Benedictus dare aut accipere eulogias sine praecepto abbatis. Quid autem sint eulogiae hic inquirendum est. Eulogiae non ab εὖ Graeco, quod est bonum, et lego Latinum, quod est eligo,", + "candidate_score": 0.610347, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_14", + "bdc_text": "In Frankreich zum Gardeleutnant und Königlichen Rat avanciert , war Junker mehrmals in finanziellen Missionen ( Pensionengelder ) in die Eidgenossenschaft unterwegs ( s. Rott , Représentation Diplomatique I Reg. ) .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3170", + "psc_text": "Ex chartulario Bellilocensi. Ego frater Geraldus promitto stabilitatem meam loci istius secundum Regulam S. Benedicti et SS. apostolorum Petri et Pauli, in praesentia Domini Geraldi abbatis, et caeterorum fratrum: et cedo aliquid de rebus meis ad istud monasterium quod est constructum in honorem S. Petri, ubi vir venerabilis Geraldus abbas praeesse videtur. Ex Smaragdo. Ego ille in hoc monasterio sancti illius promitto stabilitatem meam, et conversionem morum meorum, et obedientiam secundum Regulam S. Benedicti coram Deo et sanctis ejus. Ex Udalrico, lib. II, cap. 27. 757 Ego frater promitto stabilitatem monachi, et conversionem morum meorum, et obedientiam secundum Regulam S. Benedicti coram Deo et sanctis ejus, in hoc monasterio, quod est constructum in honore BB. apostolorum Petri et Pauli, in praesentia domni N. abbatis. Ex ms. codice S. Dionysii in Francia. Ego frater N. humilis monachus monasterii S. Dionysii in Francia, Parisiensis dioecesis, voveo et promitto Deo, B. Mariae, B.", + "candidate_score": 0.610118, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_14", + "bdc_text": "In Frankreich zum Gardeleutnant und Königlichen Rat avanciert , war Junker mehrmals in finanziellen Missionen ( Pensionengelder ) in die Eidgenossenschaft unterwegs ( s. Rott , Représentation Diplomatique I Reg. ) .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3122", + "psc_text": "diximus, comprobatus, ac depositis propriis vestimentis, habitu monasteriali fuerit accinctus, non statim congregationi fratrum commisceri permittitur, sed deputatur seniori, qui seorsum haud longe a vestibulo monasterii commanens habet curam peregrinorum et advenientium deputatam; eisque omnem diligentiam susceptionis et humanitatis impendit; cumque ibidem integro anno deserviens absque ulla querela suum circa peregrinos exhibuerit famulatum, imbutus per hoc prima institutione humilitatis ac patientiae, atque in ea longa exercitatione praecognitus, admiscendus ex hoc congregationi fratrum. » Simili modo Regula Tarnatensis (Cap. 1): « Uni de senioribus deputatus tandiu jubeatur advenientibus deservire, quousque ejus devotio fuerit patientia teste demonstrata. » Regula S. Isidori (Cap. 4): « Qui renuntians saeculo ad monasterium venerit, non statim in coetum delegandus est monachorum; vitam enim uniuscujusque in hospitalis servitio tribus mensibus considerari oportet. » Regula S. Fructuosi (Cap. 21): « Hospitibus sive peregrinis stramina comportabit, aquam calefaciens pedibus, et omnia humiliter ministeria exercebit; fascemque lignorum suo quotidie 746", + "candidate_score": 0.604064, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_24_26", + "bdc_text": "Anzeiger für Schweizerische Geschichte , NF VI /4-5 , 1890 , S. 78-81 ; Z X 404 , Anm. 2 ; HBLS IV 424 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3646", + "psc_text": "in capitulo 874 pronuntietur, ut videre est in concilio Aquisgranensi, canone 69, in libello Supplici monachorum Fuldensium, num. 1, in Vita S. Benedicti Animensis, in Vita S. Odonis, in mss. Germaniae Consuetudinibus, in Historia Relationis S. Walarici, et apud Bernardum Cassinensem, in hunc locum sic scribentem: « Hoc in consuetudinem est conversum apud nos, quod quolibet die unum Regulae capitulum legatur. Imo debet diligenter exponi ad ignorantiam crassam tollendam omnino. Novitii vero totiens debent ruminare legendo, ut totam ex integro sicut psalterium mente perfecte sciant. » Sed et Boherius: « Apud nos, inquit, in capitulo consuevit legi quotidie, et qualibet die infra capitulum istius Regulae, exceptis diebus XII lectionum, et vigiliis festivitatum, quibus pronuntiatur evangelium homiliae, ut in vigilia Paschae, Pentecostes, et similibus. Dividuntur tamen ad instar psalmorum prolixiorum, prooemium hujus Regulae, cap. 2, 43, 48, 63, 64, 65. Constitutiones vero papales bis in anno legi debent, et semel in", + "candidate_score": 0.603613, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_14", + "bdc_text": "In Frankreich zum Gardeleutnant und Königlichen Rat avanciert , war Junker mehrmals in finanziellen Missionen ( Pensionengelder ) in die Eidgenossenschaft unterwegs ( s. Rott , Représentation Diplomatique I Reg. ) .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1743", + "psc_text": "quasi ad vitam officia monachis essent commissa, cum potius singulis annis renovata fuisse constans sit traditio, quam colligere licet ex sancto Hieronymo de Tabennensibus referente (Praef. in Reg. sancti Pach., n. 8), quod singulis annis mense cui vocabulum est mesore, id est Augusto, « disponuntur monasteriorum capita, dispensatores, praepositi, ministri, prout necessitas postulaverit; » ex Leone Ostiensi docente morem fuisse apud Cassinenses (Chron. Cass. l. I, c. 31) ut pridie calendas Septembris omnium in circuitu monachorum conventus fieret, in quo « sequenti die ordinabantur et describebantur, atque destinabantur in obedientias per singulas prout opportunum erat provincias; » ex Vita sancti Joannis Gorziensis (Num. 73, saec. V Bened.), quem Einoldus abbas diversis exercere mutationibus non destitit; cujus etiam diversa officia describit Joannes abbas Mettensis his verbis: « Jussus praepositus, paret (continuo.) Praepositura deposita, decanus esto; jugum quietus admittit. Eo abiens cellarium cura, manum illico profert. Alio ibi succedente, vestes fratrum serva;", + "candidate_score": 0.603418, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_65", + "bdc_text": "DerGemeint ist wohl der oben genannte Franzose , der in Ottenbach übernachtet hatte .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3022", + "psc_text": "dormias. » Ejus usum apud veteres monachos quadruplicem distinguit Haeftenus (Lib. XII, tract. 1): 1º super mattam dormiebant, imo aliquando super unam illius partem jacentes, altera corpus contegebant; 2º mattae assidebant, ea pro sede utentes; 3º in matta seu psiathio oraturi genuflectebant; 4º mattam jamjam morituris sternebant. Aliter tamen mattam explicat Bernardus Cassinensis hunc in locum sic scribens: « Matta vel est filtrum secundum Cluniacenses, vel quod loco culcitrae habetur; unde usque hodie illud quod ponitur super paleas vulgo dicitur mattaratium, non tamen intelligo quod debeat esse mollitie delicatum; nam ipse magis debet dormire labore ac vigilia fatigatus, quam strati mollitie invitatus. » Similiter Nicolaus de Fractura: « Matta, id est pannus, vel filtrum quod habetur loco culcitrae. Vel secundum nos dicas, matta, id est mattaratium, non multum molle, sed tale quod quasi carnem mactet et maceret, vel mactando fatiget. In Papia vero macta dicitur cella; inde mactilla pro culcitra.", + "candidate_score": 0.601883, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_24", + "bdc_text": "Anzeiger für Schweizerische Geschichte , NF VI /4-5 , 1890 , S. 78-81 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3646", + "psc_text": "in capitulo 874 pronuntietur, ut videre est in concilio Aquisgranensi, canone 69, in libello Supplici monachorum Fuldensium, num. 1, in Vita S. Benedicti Animensis, in Vita S. Odonis, in mss. Germaniae Consuetudinibus, in Historia Relationis S. Walarici, et apud Bernardum Cassinensem, in hunc locum sic scribentem: « Hoc in consuetudinem est conversum apud nos, quod quolibet die unum Regulae capitulum legatur. Imo debet diligenter exponi ad ignorantiam crassam tollendam omnino. Novitii vero totiens debent ruminare legendo, ut totam ex integro sicut psalterium mente perfecte sciant. » Sed et Boherius: « Apud nos, inquit, in capitulo consuevit legi quotidie, et qualibet die infra capitulum istius Regulae, exceptis diebus XII lectionum, et vigiliis festivitatum, quibus pronuntiatur evangelium homiliae, ut in vigilia Paschae, Pentecostes, et similibus. Dividuntur tamen ad instar psalmorum prolixiorum, prooemium hujus Regulae, cap. 2, 43, 48, 63, 64, 65. Constitutiones vero papales bis in anno legi debent, et semel in", + "candidate_score": 0.597798, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_49_51", + "bdc_text": "Morelet hatte in seinen beiden letzten Lebens jahren mit Bullinger mehrmals Briefe gewechselt , von denen diejenigen Bullingers verloren sind . - Lit. : Corr. des réformateurs VII Reg. ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2897", + "psc_text": "status, si semel animus litterarum permotus affectu, eorumque recensendo sermones ac vultus quos tanto tempore dereliquit, iterum eos revisere, ipsisque cohabitare, et animo ac mente coeperit interesse? quos profecto corporaliter deseruisse nihil proderit, si corde eos incipiat intueri, ac memoriam quam saeculo huic renuntians quisque velut mortuus abdicavit, reviviscens eamdem rursus admiserit. Haec volvens in corde suo non solum nullam resolvere epistolam definivit, sed ne ipsum quidem fasciculum resignare, ne scilicet eorum qui scripserant, vel nomina recensendo, vel vultus recordando, a spiritus sui intentione cessaret. Itaque, ut eum constrictum susceperat, igni tradidit concremandum: Ite, inquiens, cogitationes patriae, pariter concremamini, nec me ulterius ad illa quae fugi revocare tentetis. » Egregium plane facinus, ac vero monacho dignum! Eadem prorsus mente Gerardus pius Belga monachus (Bucelinus in addit. ad Comment. Gerardi, cap. 54) « litteras sibi missas, nisi argentissimae causae essent, et respondere illico cogeretur, nunquam nisi pomeridiano tempore legebat, ne quid", + "candidate_score": 0.597328, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_49", + "bdc_text": "Morelet hatte in seinen beiden letzten Lebens jahren mit Bullinger mehrmals Briefe gewechselt , von denen diejenigen Bullingers verloren sind .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2897", + "psc_text": "status, si semel animus litterarum permotus affectu, eorumque recensendo sermones ac vultus quos tanto tempore dereliquit, iterum eos revisere, ipsisque cohabitare, et animo ac mente coeperit interesse? quos profecto corporaliter deseruisse nihil proderit, si corde eos incipiat intueri, ac memoriam quam saeculo huic renuntians quisque velut mortuus abdicavit, reviviscens eamdem rursus admiserit. Haec volvens in corde suo non solum nullam resolvere epistolam definivit, sed ne ipsum quidem fasciculum resignare, ne scilicet eorum qui scripserant, vel nomina recensendo, vel vultus recordando, a spiritus sui intentione cessaret. Itaque, ut eum constrictum susceperat, igni tradidit concremandum: Ite, inquiens, cogitationes patriae, pariter concremamini, nec me ulterius ad illa quae fugi revocare tentetis. » Egregium plane facinus, ac vero monacho dignum! Eadem prorsus mente Gerardus pius Belga monachus (Bucelinus in addit. ad Comment. Gerardi, cap. 54) « litteras sibi missas, nisi argentissimae causae essent, et respondere illico cogeretur, nunquam nisi pomeridiano tempore legebat, ne quid", + "candidate_score": 0.592376, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_49", + "bdc_text": "Morelet hatte in seinen beiden letzten Lebens jahren mit Bullinger mehrmals Briefe gewechselt , von denen diejenigen Bullingers verloren sind .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2896", + "psc_text": "observantur! » Quantis animum pulsat motibus praeteritorum recordatio, charorum, propinquorum, et relictae patriae suavis memoria! Haec cum serio perpenderet quidam monachus (Casian. lib. V, cap. 32), et « ei post annos quindecim patris et matris, amicorumque multorum de provincia Ponti complures epistolae delatae fuissent, accipiens grandem fasciculum litterarum, diuque apud semetipsum volvens: Quantarum, inquit, cogitationum causa erit mihi haec lectio, quae me vel ad inane gaudium, vel ad tristitias infructuosas impellent! Quot diebus horum recordatione, qui scripserunt, intentionem pectoris mei a proposita contemplatione revocabunt! Post quantum temporis digerenda est haec mentis concepta confusio, quantoque labore rursus iste tranquillitatis reparandus est status, si semel animus litterarum permotus affectu, eorumque recensendo sermones ac vultus quos tanto tempore dereliquit, iterum eos revisere, ipsisque cohabitare, et animo ac mente coeperit interesse? quos profecto corporaliter deseruisse nihil proderit, si corde eos incipiat intueri, ac memoriam quam saeculo huic renuntians quisque velut mortuus abdicavit, reviviscens eamdem", + "candidate_score": 0.589757, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1", + "max_score": 0.666594, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_32_34", + "bdc_text": "Siehe ebd. 262 h. und grossam gelt , die eidgnossan zuͦ bezalan und darnach von inan vordaran 20 tusant man in das Meilandt ( das vermögendt die lenderdie V Orte. nit ; tu , quid sub herba latetVgl. Otto 373 , Nr. 1905. , coniice ) . So hat er mir gseit , des kungs schwesterMargareta d'Angoulême , Königin von Navarra .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_298", + "psc_text": "uiui.ficando S 4 in om. N 8 propositum C1 eis om. r 9 inuentum om. C 12 diuina om. b 18 quaestiones N 20 mosi P moysi SVTbd defensandos (fen s. l. m. 1) S defendendo N 21 suosI cos N 23 quam P 24 ubertas b terra PSV in herbarum N 27 legitimam ante potestatem leg. in PSNVTbd acceptum C accepta N humana societate ordinatam. tamen, sicut Stephanus dicit in Actibus apostolorum, putabat intellegere fratres suos, quod per eum deus daret illis salutem, ut per hoc testimonium uideatur Moyses iam diuinitus admonitus — quod scriptura eo loco tacet — hoc audere potuisse. cap. 3 CIamauit illum dominus de rubo. dominus in angelo? an dominus angelus ille qui dictus est\" magni consilii angelus\" et intellegitur Christus? supra enim dixit: adparuit illi augelusangelus domini in flamma ignis de rubo. cap. 4 Educere illos de terra illa in terram bonam et multam,", + "candidate_score": 0.666594, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_31_33", + "bdc_text": "Siehe EA IV/IC 238 zu n und 262 m . Die Pensionen- Nachzahlungen des französischen Königs wurden in jener Zeit jeweils auf November und auf Lichtmeß entrichtet . Siehe ebd. 262 h. und grossam gelt , die eidgnossan zuͦ bezalan und darnach von inan vordaran 20 tusant man in das Meilandt ( das vermögendt die lenderdie V Orte. nit ; tu , quid sub herba latetVgl. Otto 373 , Nr. 1905. , coniice ) .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_1283", + "psc_text": "sacerdotes Leuitae. hic adparet omnem sacerdotem Leuitam fuisse, quamuis non omnis Leuites sacerdos fuerit. cap. 41 Si debitum fuerit in proximo tuo, debitum quodcumque, non intrabis in domum eius pignerare pignus: foris stabis, et homo apud quem debitum tuum est proferet tibi pignus foras. si autem homo eget, non dormies in pignore eius: redditione reddes ei uestimentum suum circa occasum solis et dormiet in uestimento suo et benedicet te et tibi erit misericordia coram domino deo tuo. non inmerito uidetur ad opus misericordiae pertinere, ut non intret pignerator in domum, ne fiat perturbatio debitori; sed ex hoc etiam ipsum 12 Ephes. 4, 22. 28 15 Deut. 24, 10 (8) 18 Deut. 24, 12—15 (to-13) 1 autem] etiam S 2 TO poneron PSNVUT sed-malignum om. PVT 4 quia S 5 ait P 6 et om. PVT 7 utj et S 9 nonmalignum om. N 11 interlegi N 15 iuiauerint non conuenit", + "candidate_score": 0.661735, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_33", + "bdc_text": "tu , quid sub herba latetVgl. Otto 373 , Nr. 1905. , coniice ) .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_1443", + "psc_text": "lapis. ideo autem subter. quia non fuisset in cruce exaltatus nisi humilitate subiectus, uel quod illo tempore, quo id faciebat Iesus Naue, adhuc obumbrandum mysterium fuit. terebinthi etiam lignum medicinalem lacrimam exsudat, quae arbor a septuaginta interpretibus hoc loco posita est quamuis secundum alios interpretes quercus legatur. Mirum est sane, quod saltem in nouissimis suis uerbis, quibus populum adlocutus est Iesus homo dei, nihil eos obiurgauit ex eo quod his gentibus pepercerunt, quas dominus usque ad internecionem cum anathemate perdendas esse praecepit. sic enim scriptum est: et factum est postquam inualuerunt filii Israhel, et fecerunt Chananaeos oboedientes, exterminio autem eos non exterminauerunt. nam primo eos id non potuisse scriptura testata est; sed nunc posteaquam praeualuerunt, ita ut facerent obaudientes, quod non etiam exterminauerunt, utique contra praeceptum domini factum est: quod non est cuiquam factum, cum Iesus exercitum duceret. cur ergo non eos ohiurgauitobiurgauit ndlocutioneadlocutione nouissima, quod in hoc domini praecepta", + "candidate_score": 0.660742, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_32_34", + "bdc_text": "Siehe ebd. 262 h. und grossam gelt , die eidgnossan zuͦ bezalan und darnach von inan vordaran 20 tusant man in das Meilandt ( das vermögendt die lenderdie V Orte. nit ; tu , quid sub herba latetVgl. Otto 373 , Nr. 1905. , coniice ) . So hat er mir gseit , des kungs schwesterMargareta d'Angoulême , Königin von Navarra .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_396", + "psc_text": "amram Sb :!fi autem om. S 27 geneas CPSNVT appellantur nec numerantur nisi per successiones hominum. non per numerum annorum. cap. 51 Dixit autem Moyses: confidite et state et uidete salutem quae est a domino, quam faciet uobis hodie. sicut enim uidistis Aegyptios hodie, non adponetis amplius uidere eos in aeternum tempus. quomodo accipienda sunt haec uerba. cum uiderint postea Israhelitae Aegyptios? an quia isti qui tunc uidebant non eos ulterius uiderunt, quia et illi sunt mortui qui consequebantur et isti omnes quisquis die mortis suae? nam posteri eorum uiderunt posteros illorum, an \"non eos uidebitis sicut hodie\" intellegendum est non sicut hodie persequentes et inimicos et tanto post uos agmine uenientes, ut omnino nulla sit quaestio nec de aeterno tempore quod hic posuit, quia etsi uidebunt se utrique tempore resurrectionis, non sic utique uidebunt ut hodie? cap. 52 Quid est quod dixit dominus ad Moysen: quid tu clamas ad", + "candidate_score": 0.655147, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_57_59", + "bdc_text": "Gast , Tagebuch 231-233 , Anm. 21 ; Rott , Représentation Diplomatique I 564. 565 ; Contemporaries II 460 f. jeczt lang gfangen gsin und noch um des evangeliums willan etc .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_1531", + "psc_text": "quadraginta annos, cum hoc scriptura soleat ostendere, cum a domino deo populus fornicaretur, tunc potius pacem illos perdere, non adquirere, et hostibus subiugari, non ab 5 cf. Hieron. t. XXVIII p. 520 C. XXXI 20 cf. Iud. 9, 5 22 cf. Iud. 8, 28 2 inde in efud PS Ó Gtdeon ex eo S 7 ephud N 10 samuhele SNV 13 appellabatur T efudbat JPSV ephudbad N effudbat T 23 annis N 26 tantum om. P' 27 requieuitque PSlTl hostium infestatione muniri? sed intellegendum est, sicut solet scriptura, per prolepsin, id est per praeoccupationem dixisse, quod fecerit ephud contra dei legem Gedeon ex illo auro, quod fuerat hostibus deuictis atque prostratis ablatum, quia uno loco dicere uoluit et unde erat aurum et quid de illo factum sit. sed postea factum est in fine dierum Gedeon hoc peccatum, quando consecuta sunt etiam mala, quae deinde scriptura contexuit, posteaquam commemorauit, quot annis", + "candidate_score": 0.64711, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_42", + "bdc_text": "In Basel scheint er auch Calvin kennengelernt zu haben. 1536 hielt er sich kurze Zeit in Genf auf. Im Jahre 1537 wurde er vom französischen König amnestiert und zur ückberufen .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_1600", + "psc_text": "delere uel emendare non ausus est — ideo credendum est esse dictum: ero uobis in principem. illi autem dixerant: eris nobis in caput, quoniam caput uiri Christus et ipse est caput corporis ecclesiae. denique posteaquam eos liberauit Iephte ab omnibus inimicis, non eis factus est rex, ut intellegeremus illud quod dictum est ad prophetiam potius pertinuisse de Christo quam ad ipsum proprie Iephte, de quo scriptura narrationem ita concludit: et iudicauit Iephte Israhel sex annis; et mortuus est lephteIephte GalaaditeRGalaadites et sepultus est in ciuitate sua Galaad. iudicauit ergo Israhel sicut ceteri iudices; non ibi regnauit ut princeps, sicut hi qui Regnorum uoluminibus continentur. Iam uero quod posteaquam eis idem Iephte dux constitutus est misit nuntios ad hostes prius pacis uerba portantes, illud ostenditur quod ait apostolus. in quo ChnstusChristus loquebatur: si fieri potest, quod ex uobis est, cum omnibus hominibus pacem habentes. uerba porro ipsa quae mandauit Iephte omnia", + "candidate_score": 0.645194, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_25_27", + "bdc_text": "Z X 404 , Anm. 2 ; HBLS IV 424 . uff liechmisLichtmeß :", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_1537", + "psc_text": "est \"em is it\", graecus habet eSaTretaeIXev: quod est etiam in Psalmis, ubi legitur: emitte lucem tuam. quamquam in quibusdam locis interpretes nostri et ubi est in graeco ἐξαπέστειλεν \"misit\" interpretati sunt, non \"misit\". potest ergo et sic intellegi, ut 1 cf. Iud. 9, 14 3 Iud. 9, 15 21 Iud. 9, 23 26 Ps. 42. 3 1 ramnus (semper h littera om) PSNVT 3 ad eam T ea: ai] eas PSV unguitis Vxbd 8 subdibguendum N 9 )pd$ inferendum V 10 et pr. om. V 14 qui T exiuit N manducat T manducauid N 18 in-saeuiat om. N 19 quod PS1 qua. V 21 Et om. S misit P V T 22 abimelec S scycimorum N siehimorum Tbd 25 exapestilen PVT exapestilem SN etiam est bd 27 (et p. 478, 5) exapestilen PNVT exapestilem S 28 post N et om. N spiritum malignum deus tamquam ire inter eos uolentem", + "candidate_score": 0.6362, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_31", + "bdc_text": "Siehe EA IV/IC 238 zu n und 262 m . Die Pensionen- Nachzahlungen des französischen Königs wurden in jener Zeit jeweils auf November und auf Lichtmeß entrichtet .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_433", + "psc_text": "Ti 16 doctiores b 19 quod post siguificatur legitur in bd 20 aljquando 1'8 23 posset b 26 et-Siua OIH. C rafidim S rafindin N rafadim r Tl Sina, et adplicuit ibi Israhel contra montem. et Moyses ascendit in montem dei. et uocauit eum dominus de monte dicens: haec dices domui lacobIacob et nuntiabis filiis Israhel et cetera. deinde paulo post: descende et testare populo et purifica illos hodie et cras, et lauent uestimenta et sint parati in diem tertium. tertia enim die descendet dominus in montem Sina coram omni populo. hoc die reperitur data lex, quae in tabulis lapideis scripta est digito dei, sicut consequentia docent. dies autem iste tertius adparet tertii mensis ab exitu Israhel ex Aegypto. ex die ergo quo pascha fecerunt, id est agnum immolauerunt et ederunt, qui fuit quartus decimus primi mensis, usque ad istum, quo lex datur, dies quinquaginta numerantur: decem et septem scilicet", + "candidate_score": 0.633494, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_37_39", + "bdc_text": "wol sig des Morletten bruͦderDer einzige bekannte Morelet , der aufgrund seiner religi ösen Gesinnung verfolgt wurde , war Antoine Morelet du Museau ( Maurus Musaeus ) , Seigneur de la Marche-Ferrière ( um 1500-1552 ) . Er war ein Sohn des Generals Jean Morelet du Museau , des französischen Gesandten bei den Eidgenossen ( gest. 1529 in Freiburg i. Üe. ) . Er war Schüler des Humanisten Nicolas Bérauld .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_1162", + "psc_text": "enim etiam praecepta, quae obseruare hodieque iubemur christiani. sacerdotium uero illud et sacrificia nullam partem tenent hodie fidei christianaeChristianae, nisi quod in umbris futurorum acta atque transacta sunt. eum uero ambobus fratribus, id est Aaron et Moysi, dicitur, ut adponantur ad populum suum, manifestum est non esse in illos iram dei, quae separat a pace sanctae societatis aeternae. unde manifestatur non solum officia, sed etiam mortes eorum signa fuisse futurorum, non supplicia indignationis dei. cap. 54 Et locutus est dominus ad Moysen dieensdicens: accipe ad te ipsum Iesum filium Naue, hominem qui habet spiritum in se ipso, et inpone manus tuas super eum; et statues eum in conspectu Eleazar sacerdotis et mandabis ei in conspectu omnis synagogae et cetera. notandum est, quod cum iam haberet spiritum in se ipso Iesu Naue, sicut scriptura testatur — ubi quid aliud quam spiritum sanctum debemus accipere? non enim de spiritu hominis hoc diceret,", + "candidate_score": 0.633313, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_31", + "bdc_text": "Siehe EA IV/IC 238 zu n und 262 m . Die Pensionen- Nachzahlungen des französischen Königs wurden in jener Zeit jeweils auf November und auf Lichtmeß entrichtet .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_634", + "psc_text": "ecce dixit iterum quod quemadmodum intellegi possit ignoro. magna tamen est de Christo prophetia, etiam si fieri ad litteram possit, quanto magis si non potest! in sermonibus enim dei non sunt ad proprietatem operum omnia reuocanda, sicut nec illud de petra et cauerna eius et manus superpositione. sed plane de fide narratoris hoc exigendum est, ut quae dicit facta esse uere facta sint et quae dicit dicta esse uere dicta sint. quod exigitur etiam a narratoribus euangelii; cum enim Christum narrent quaedam dixisse quae in parabolis dixit, tamen haec eum dixisse non parabola, sed historica narratio est. cap. 165 Et erat ibi Moyses in conspectu domini quadraginta diebus et quadraginta noctibus; panem non manducauit et aquam non bibit. quod et ante dixerat, quando tabulas accepit, quas fregit, hoc etiam modo repetit, non recapitulando quod factum est, sed iterum factum esse commendans. repetitio quippe legis iam quid significet diximus. quod autem", + "candidate_score": 0.632315, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_37", + "bdc_text": "wol sig des Morletten bruͦderDer einzige bekannte Morelet , der aufgrund seiner religi ösen Gesinnung verfolgt wurde , war Antoine Morelet du Museau ( Maurus Musaeus ) , Seigneur de la Marche-Ferrière ( um 1500-1552 ) .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_1162", + "psc_text": "enim etiam praecepta, quae obseruare hodieque iubemur christiani. sacerdotium uero illud et sacrificia nullam partem tenent hodie fidei christianaeChristianae, nisi quod in umbris futurorum acta atque transacta sunt. eum uero ambobus fratribus, id est Aaron et Moysi, dicitur, ut adponantur ad populum suum, manifestum est non esse in illos iram dei, quae separat a pace sanctae societatis aeternae. unde manifestatur non solum officia, sed etiam mortes eorum signa fuisse futurorum, non supplicia indignationis dei. cap. 54 Et locutus est dominus ad Moysen dieensdicens: accipe ad te ipsum Iesum filium Naue, hominem qui habet spiritum in se ipso, et inpone manus tuas super eum; et statues eum in conspectu Eleazar sacerdotis et mandabis ei in conspectu omnis synagogae et cetera. notandum est, quod cum iam haberet spiritum in se ipso Iesu Naue, sicut scriptura testatur — ubi quid aliud quam spiritum sanctum debemus accipere? non enim de spiritu hominis hoc diceret,", + "candidate_score": 0.619294, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_1_3", + "bdc_text": "ubernächt gsin , nach mir gschickt ( ut interpres essem ) . Hat gseit , der kungFranz I. , König von Frankreich. zuich mit einem reisyganmit kriegsbereitem Heer ( Grimm XVI 387 ; vgl. SI VI 1325 ) .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_1363", + "psc_text": "Quando Iesus uidit uirum contra se stantem euaginato gladio et eo respondente dicit, quod esset princeps militiae uirtutis domini, et prostratus in terram dixit: quid praecipis tuo famulo? quaeri potest, utrum angelo se prostrauerit eumque dixerit dominum an potius intellegens a quo missus fuerit ipsum dominum dixerit eique se prostrauerit. erat autem, sicut legitur, Iesus in Iericho, non utique in ipsa ciuitate, cuius muri nondum ceciderant, quod mox 23 cf. Ios. 5. 13. 14 26 Ios. 5, 15 1 exierunt SNTbd 5 lac] fac N 7 fuisset Pl 12 ii bd 14 putant N nullum PSl 16 adhunc P1 21 satis etiam bd hinc N 22 hominis N 23 Quando] quomodo S 24 didicit NT 26 tua Pl 27 prostauerit N dm 81 28 fuerat Tbcl- futurum erat, ut in eam possent intrare, sed in agro ad eam pertinente; nam interpretatio, quae est ex hebraeo, sic habet. cap. 8 In", + "candidate_score": 0.615521, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_63", + "bdc_text": "vast wol eißeinig ( SI I 270 f). , und jeczt uff dem weg heimZur Reise der Berner Gesandtschaft an den französischen Hof , welche vor dem 23 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_1182", + "psc_text": "quod ab illo loco, ubi sacrificia faciebat, in eum locum reuersus est, unde illuc exierat, id est ubi tamquam peregrinus habebat hospitium. non enim dictum est \"in domum suam\" aut \"in patriam suam\", sed: in locum suum. habet autem et quisque peregrinus locum suum, ubi ad tempus habitet. de ipso autem Balac qui eum 8 Num 31, 6 14 cf, Num. 81, 8 18 Num. 24, 25 1 jnuicem P 4 si autem inprobatur] si abanimi probatur in ras. C 5 decreuit V decreu?rit T 6 sit om. N etiam] autem PT1 om. V 9 uirtutem illorum C 18 concluserit PSNVUTbd balam C 19 reuertens PSNVUT et om. PlSVU 21 mesopotaniiam CUX 23 in] ad N 24 illo] ipso PYNTbd loco om. U 29 habitat PSNVUTbd conduxerat non dictum est \"ad locum suum\", sed: ad semet ipsum, id est ubi dominans habitabat. posset ergo dici: ad locum suum et dominans", + "candidate_score": 0.592752, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_63", + "bdc_text": "vast wol eißeinig ( SI I 270 f). , und jeczt uff dem weg heimZur Reise der Berner Gesandtschaft an den französischen Hof , welche vor dem 23 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_1564", + "psc_text": "PSV non] eum non Tbd 21 proficiendo V orbitare d 23 linscemodi P1 24 ut] ne T 27 eandem N ista sententia duo nos praecipue diuinarum scripturarum testimonia retardarent, ut hanc rem gestam et in libris tantae auctoritatis memoriae commendatam diligentius, quantum dominus adiuuat, et cautius perscrutemur, ne in ullam partem iudicium temerarium proferamus. unum, quod in epistula ad Hebraeos iste Iephte inter tales commemoratur, ut eum culpare uereamur, ubi sic scriptum est: et quid adhuc dicam? deficit enim me tempus enarrandi de Gedeon. Barac, Samson et Iephte et Dauid et Samuel et prophetis, qui per fidem uicerunt regna operantes iustitiam consecuti sunt promissones; alterum, quod ubi de illo ista narrantur, quod tale uouerit et inpleuerit notumuotum, praemisit scriptura dicens: et factus est super lephteIephte spiritus domini; et perrexit Galaad et Manasse ettransiit speculam Galaad et de specula Galaad ad trans filios Ammon. et uouit Iephte uotum domino et cetera", + "candidate_score": 0.592109, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_23", + "bdc_text": "Th [eodor ] von Liebenau , Hans Junker von Rapperswyl , in :", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_906", + "psc_text": "stuppeo? nam stuppeum est utique lineum. an illic uestimenta intellegi uolnituoluit, hic autem quodlibet laneum et quodlibet lineum? non enim uestimenta sunt stramina iumentorum, cum sint lanea, aut uestimenta sunt retlaretia, cum sint linea. prius ergo specialiter de uestimentisuestimenti, deinde generaliter de omnibus rebus laneis et lineis dicere uoluit. cap. 50 Quaeritur quid dixerit: in omni operaria pelle, quod nonnulli interpretati sunt: in omni confecta pelle. sed non ait graecus έργαμέψ δέρματι, ait autem έργασίμψ, quod uerbum etiam in Regnorum libro positum est, ubi Ionathan loquitur ad Dauid: esto in agro in die operaria, id est in die qua fit opus. ac per hoc etiam hic pellem operariam in qua fit opus debemus accipere, id est alicui operi 3 cf. Leu. 13, 30 11 Leu. 13, 47. 48 21 Leu. 13, 48 25 I Reg. 20, 19 2 fuerit om. 8 7 appellare-uelut om. N 8 uelud hoc inmunditia hoc", + "candidate_score": 0.591987, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa044.opp-lat1", + "max_score": 0.665511, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10343_sent_31_33", + "bdc_text": "Siehe EA IV/IC 238 zu n und 262 m . Die Pensionen- Nachzahlungen des französischen Königs wurden in jener Zeit jeweils auf November und auf Lichtmeß entrichtet . Siehe ebd. 262 h. und grossam gelt , die eidgnossan zuͦ bezalan und darnach von inan vordaran 20 tusant man in das Meilandt ( das vermögendt die lenderdie V Orte. nit ; tu , quid sub herba latetVgl. Otto 373 , Nr. 1905. , coniice ) .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa044.opp-lat1_window_131", + "psc_text": "dominabitur. constituat te dominus deus tuus in caput E et non in caudam, et eris tunc supra et non subter, si exaudieritis uocem domini dei uestri. et sequitur: si autem non audieritis, maledictus tu in ciuitate et maledictus tu in agro. et infra: maledicta progenies uentris tui. non pecunia utique benedictum facit, sed cognitio dei, praedicatio uerbi, si gratiam domini faeneremus, si indigentibus eloquia domini conferamus, si obseruemus mandata caelestia. et contra maledictum non facit, si desit pecunia quae faeneretur; sed si desit studium, si desit obseruatio F caelestium statutorum, maledictus eris. § 63 Denique mysterium ecclesiae euidenter exprimitur. primum 613 AB enim dixit ad discipulum legis: