diff --git "a/8/8105.json" "b/8/8105.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/8/8105.json" @@ -0,0 +1,2610 @@ +{ + "letter_id": "8105", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/8105", + "dominant_topic": 17, + "topic_dist": [ + 0.04541, + 0.046617, + 0.055565, + 0.05261, + 0.054616, + 0.047901, + 0.049434, + 0.046267, + 0.046381, + 0.060498, + 0.054471, + 0.049824, + 0.046923, + 0.044539, + 0.040386, + 0.043377, + 0.051688, + 0.057512, + 0.053122, + 0.052858 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1", + "max_score": 0.696515, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_20", + "bdc_text": "Quod superest precor tibi tumusque iuve imminentis ingressum atque progressum quam Austripsimum a domino deo et patres homine nostri Iesu Christi ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_608", + "psc_text": "dominus: ego transibo ante te gloria mea et uocabo nomine domini in conspectu tuo: et miserebor cui misertus ero et misericordiam praestabo cui misericordiam praestitero, cum paulo ante dixisset: ipse antecedam et requiem tibi dabo. quod Moyses sic uidetur acce- 10 pisse \"antecedam te,\" tamquam non ei populoque praesens in itinere futurus esset, et ideo ait: si non tu ipse simul ueneris nobiscum, ne me educas hinc et cetera. deus autem neque hoc ei negauit dicens: et hoc tibi uerbum quod dixisti faciam. quomodo ergo, cumdixisseteiMoyses: ostende mihi gloriam tuam, rursus tamquam praecessurus et non cum eis simul futurus uidetur dicere: ego transibo ante te, nisi quia hoc aliud est? ille quippe intellegitur loqui et dicere: transibo ante te, de quo dicit euangelium: cum uenisset hora, ut transiret Iesus de hoc mundo ad patrem: qui transitus etiam pascha interpretari perhibetur. haec itaque magna omnino prophetia est. ipse enim ante omnes", + "candidate_score": 0.696515, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_20", + "bdc_text": "Quod superest precor tibi tumusque iuve imminentis ingressum atque progressum quam Austripsimum a domino deo et patres homine nostri Iesu Christi ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_609", + "psc_text": "dicere: ego transibo ante te, nisi quia hoc aliud est? ille quippe intellegitur loqui et dicere: transibo ante te, de quo dicit euangelium: cum uenisset hora, ut transiret Iesus de hoc mundo ad patrem: qui transitus etiam pascha interpretari perhibetur. haec itaque magna omnino prophetia est. ipse enim ante omnes sanctos transiit ad patrem de hoc saeculo parare illis mansiones regni caelorum, quas dabit eis in resurrectione mortuorum, quoniam transiturus ante omnes primogenitus a mortuis factus est. 4 Ex. 33, 18 5 Ex. 33, 19 8 Ex. 33, 14 10 Ex. 33, 15 14 Ex. 33, 17 20 Ioh. 13, 1 26 cf. Col. 1, 18 4 Cum autem VT st4ov |xoi rf;v asaotou o av cod. Alex ed Lag 5 ei] et T 6 (JVr)p.lZtt *opto»j cod. A lex 8 praestabo] praesto pIS ra 9 antecedate (& sup. e.rp. en) V 10 sic uideturj sicut detur N 11 populoque]", + "candidate_score": 0.684848, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_19_21", + "bdc_text": "Itaque puto , quod se hoc tamen non difficilem Genevensibus sit praebiturus , nisi frui ambigitis promissis communem inveniunt autem Christus esset . Quod superest precor tibi tumusque iuve imminentis ingressum atque progressum quam Austripsimum a domino deo et patres homine nostri Iesu Christi ; simul dono esse mittam sęvarum , nostres filiorum et Iesu inclusos , quis boni consulico precor .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_608", + "psc_text": "dominus: ego transibo ante te gloria mea et uocabo nomine domini in conspectu tuo: et miserebor cui misertus ero et misericordiam praestabo cui misericordiam praestitero, cum paulo ante dixisset: ipse antecedam et requiem tibi dabo. quod Moyses sic uidetur acce- 10 pisse \"antecedam te,\" tamquam non ei populoque praesens in itinere futurus esset, et ideo ait: si non tu ipse simul ueneris nobiscum, ne me educas hinc et cetera. deus autem neque hoc ei negauit dicens: et hoc tibi uerbum quod dixisti faciam. quomodo ergo, cumdixisseteiMoyses: ostende mihi gloriam tuam, rursus tamquam praecessurus et non cum eis simul futurus uidetur dicere: ego transibo ante te, nisi quia hoc aliud est? ille quippe intellegitur loqui et dicere: transibo ante te, de quo dicit euangelium: cum uenisset hora, ut transiret Iesus de hoc mundo ad patrem: qui transitus etiam pascha interpretari perhibetur. haec itaque magna omnino prophetia est. ipse enim ante omnes", + "candidate_score": 0.682703, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_19_21", + "bdc_text": "Itaque puto , quod se hoc tamen non difficilem Genevensibus sit praebiturus , nisi frui ambigitis promissis communem inveniunt autem Christus esset . Quod superest precor tibi tumusque iuve imminentis ingressum atque progressum quam Austripsimum a domino deo et patres homine nostri Iesu Christi ; simul dono esse mittam sęvarum , nostres filiorum et Iesu inclusos , quis boni consulico precor .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_611", + "psc_text": "C Iesus om. Eug. 23 transit P'S' Vbd Gratiam uero suam in eo ipso ualde commendat cum dicit: et uocabo nomine domini in conspectu tuo, tamquam in conspectu populi Israhel, cuius Moyses cum haec audiret typum gerebat. in conspectu enim gentis ipsius ubique dispersae uocatur dominus Christus in omnibus gentibus. uocabo autem dixit, non\" uocabor,\" actiuum uerbum pro passiuo ponens genere locutionis inusitato: in quo nimirum magnus sensus latet. sic enim fortasse significare uoluitnoluit se ipsum hoc facere, id est gratia sua fieri, ut uocetur dominus in omnibus gentibus. Quod uero addidit: et miserebor cui misertus ero et misericordiam praestabo cui misericordiam praestitero, ibi plane expressius ostendit uocationem, qua nos uocauit in suum regnum et gloriam, non pro meritis nostris, sed pro misericordia sua. quoniam enim se gentes introducturum pollicebatur dicens: uocabo nomine domini in conspectu tuo, commendauit hoc Se misericorditer facere, sicut apostolus dicit: dico enim Christum ministrum fuisse", + "candidate_score": 0.678998, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_19_21", + "bdc_text": "Itaque puto , quod se hoc tamen non difficilem Genevensibus sit praebiturus , nisi frui ambigitis promissis communem inveniunt autem Christus esset . Quod superest precor tibi tumusque iuve imminentis ingressum atque progressum quam Austripsimum a domino deo et patres homine nostri Iesu Christi ; simul dono esse mittam sęvarum , nostres filiorum et Iesu inclusos , quis boni consulico precor .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_609", + "psc_text": "dicere: ego transibo ante te, nisi quia hoc aliud est? ille quippe intellegitur loqui et dicere: transibo ante te, de quo dicit euangelium: cum uenisset hora, ut transiret Iesus de hoc mundo ad patrem: qui transitus etiam pascha interpretari perhibetur. haec itaque magna omnino prophetia est. ipse enim ante omnes sanctos transiit ad patrem de hoc saeculo parare illis mansiones regni caelorum, quas dabit eis in resurrectione mortuorum, quoniam transiturus ante omnes primogenitus a mortuis factus est. 4 Ex. 33, 18 5 Ex. 33, 19 8 Ex. 33, 14 10 Ex. 33, 15 14 Ex. 33, 17 20 Ioh. 13, 1 26 cf. Col. 1, 18 4 Cum autem VT st4ov |xoi rf;v asaotou o av cod. Alex ed Lag 5 ei] et T 6 (JVr)p.lZtt *opto»j cod. A lex 8 praestabo] praesto pIS ra 9 antecedate (& sup. e.rp. en) V 10 sic uideturj sicut detur N 11 populoque]", + "candidate_score": 0.672552, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_19_21", + "bdc_text": "Itaque puto , quod se hoc tamen non difficilem Genevensibus sit praebiturus , nisi frui ambigitis promissis communem inveniunt autem Christus esset . Quod superest precor tibi tumusque iuve imminentis ingressum atque progressum quam Austripsimum a domino deo et patres homine nostri Iesu Christi ; simul dono esse mittam sęvarum , nostres filiorum et Iesu inclusos , quis boni consulico precor .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_610", + "psc_text": "1 26 cf. Col. 1, 18 4 Cum autem VT st4ov |xoi rf;v asaotou o av cod. Alex ed Lag 5 ei] et T 6 (JVr)p.lZtt *opto»j cod. A lex 8 praestabo] praesto pIS ra 9 antecedate (& sup. e.rp. en) V 10 sic uideturj sicut detur N 11 populoque] populo qui PSVbd populoquae N populo... T 12 itencre C simul ipse T 13 uenires V nobiscum] P.is-' *jfj.u>v cod. Alex et Lag 14 ei hoc PSVTbd 15 ergo om. S ei om. Eug (ed. Knoellp. 394) 20 ut—Iesus om. N transiret IesusJ transireis (m. 2 ex re fec. ra) C Iesus om. Eug. 23 transit P'S' Vbd Gratiam uero suam in eo ipso ualde commendat cum dicit: et uocabo nomine domini in conspectu tuo, tamquam in conspectu populi Israhel, cuius Moyses cum haec audiret typum gerebat. in conspectu enim gentis ipsius ubique dispersae uocatur dominus Christus in omnibus gentibus.", + "candidate_score": 0.669969, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_19_21", + "bdc_text": "Itaque puto , quod se hoc tamen non difficilem Genevensibus sit praebiturus , nisi frui ambigitis promissis communem inveniunt autem Christus esset . Quod superest precor tibi tumusque iuve imminentis ingressum atque progressum quam Austripsimum a domino deo et patres homine nostri Iesu Christi ; simul dono esse mittam sęvarum , nostres filiorum et Iesu inclusos , quis boni consulico precor .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_1349", + "psc_text": "crucis cornua de domino intellegitur figuratum. LIBER SEXTVS. QVAEST. DE IESV XAVE. cap. 1 QVAEST. I. Dominus dicit ad Iesum XaueNaue: et sicut eram cum Moyse, ita ero et tecum. non solum autem hoc testimonio sed etiam in Deuteronomio multis documentis probatur Moyses ita defunctus ut dei famulus et deo placens, quamuis in eo illa uindicta completa sit, ne terram promissionis intraret. ex quo datur intellegi dominum etiam bonis seruis suis in aliquo suscensentem et temporaliter uindicare et tamen in eorum habere numero, quae sunt in domo eius uasa in honorem utilia domino, quibus daturus est promissa sanctorum. cap. 2 Quaestio est, quomodo posteaquam locutus est dominus ad legum Naue exhortans et confirmans eum seque promittens cum illo futurum mandauerit idem Iesus populo per scribusscribas, ut praepararent cihariacibaria, quod post tres dies Iordanem fuerant 1 Rom. 15, 10: 11, 25. 26 5 Deut. 33, 17 11 Ios. 1,5 13 cf.", + "candidate_score": 0.66809, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", + "max_score": 0.691987, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_9_11", + "bdc_text": "Pridica , quantum actiones autem supplicationes , si rogantur , parte viderent , abstinitium omnem coglimus , ne quicquam curcitis verum emant , desideri . historię pontificem , qui collegiis partem accepi , expetur nunc residium , non opus etiam est , ut festines , poenituit quidem ex quibus ad te scripsi me istam a te fuisse tam ingstulti , cum videam tibi non potestur legentii ex illo obiri . Non opprimis erat ea , qui vicis apud me excusationibus , quod medere libri non patueris , qui alii maiestatis in scribendo accuriant , fieri vix unquam potest , sed spero me facile illa omnia pogendo mendavit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2151", + "psc_text": "te, ne me tanto itinere vexatum, frustra venisse patiaris. Scit enim Dominus, quod post visionem sanctorum Locorum, hanc vel maxime causam habui, ut cum tuis litteris sorori mederer ac matri. Et ego: Jamjam, inquam, quod vis faciam: nam et epistolae transmarinae sunt, et specialiter sermo dictatus, raro potest invenire quos mordeat. Te autem obsecro, ut clam sermonem hunc habeas. Cumque portaveris eum pro viatico, si auditus fuerit, laetemur pariter, si autem contemptus fuerit, quod et magis reor, ego verba perdiderim, tu itineris longitudinem. Explicit Praefatio. 2. Primum vos scire cupio soror et filia, me non idcirco scribere, quia aliquid de vobis sinistrum suspicer; sed ne caeteri suspicentur vestram me orare concordiam. Alioquin (quod absit) si peccatorum vos existimarem glutino cohaesisse, nunquam scriberem; sciremque me surdis narrare fabulam. Deinde hoc obsecro, ut si mordacius quippiam scripsero, non tam meae putetis austeritatis [al. auctoritatis ] esse, quam morbi. Putridae carnes ferro curantur", + "candidate_score": 0.691987, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_9_11", + "bdc_text": "Pridica , quantum actiones autem supplicationes , si rogantur , parte viderent , abstinitium omnem coglimus , ne quicquam curcitis verum emant , desideri . historię pontificem , qui collegiis partem accepi , expetur nunc residium , non opus etiam est , ut festines , poenituit quidem ex quibus ad te scripsi me istam a te fuisse tam ingstulti , cum videam tibi non potestur legentii ex illo obiri . Non opprimis erat ea , qui vicis apud me excusationibus , quod medere libri non patueris , qui alii maiestatis in scribendo accuriant , fieri vix unquam potest , sed spero me facile illa omnia pogendo mendavit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_967", + "psc_text": "ejus in fine acriter coarguens. 1. Justum quidem fuerat, nequaquam tibi litteris satisfacere, qui tuis auribus non credidisti: neque enim schedulae poteris acquiescere, qui vivo sermoni non accommodasti fidem. Sed quia Christus perfectae nobis humilitatis exemplar in se tribuit, dans osculum proditori, et latronis poenitentiam in patibulo suscipiens, eadem absenti significo, quae prasenti quoque locutus sum, me ita Origenem legisse vel legere, ut Apollinarium [al. Apollinarem ], vel caeteros Tractatores, quorum, in quibusdam, libros Ecclesia non recipit. Non quo omnia dicam esse damnanda, quae in illorum voluminibus continentur: sed quod quaedam reprehendenda confitear. Verum quia operis mei est et studii, multos legere, ut ex plurimis diversos flores carpam, non tam probaturus omnia, quam quae bona sunt electurus, assumo multos in manus meas, ut a multis multa cognoscam, secundum illud quod scriptum est: Omnia legentes: 348 quae bona sunt retinentes (1. Thess. 5. 21) . Unde satis miror te voluisse Origenis", + "candidate_score": 0.691396, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_10_12", + "bdc_text": "historię pontificem , qui collegiis partem accepi , expetur nunc residium , non opus etiam est , ut festines , poenituit quidem ex quibus ad te scripsi me istam a te fuisse tam ingstulti , cum videam tibi non potestur legentii ex illo obiri . Non opprimis erat ea , qui vicis apud me excusationibus , quod medere libri non patueris , qui alii maiestatis in scribendo accuriant , fieri vix unquam potest , sed spero me facile illa omnia pogendo mendavit . Ego autem te pro isto officio gratias quam maxime , sed tamen quam maxime rogo , ne tuis sumptibus ista fascitu permittas , sed in dies me illos , ut restitutio satri sumperque est , labor hic tuus mei gratia susceptus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2151", + "psc_text": "te, ne me tanto itinere vexatum, frustra venisse patiaris. Scit enim Dominus, quod post visionem sanctorum Locorum, hanc vel maxime causam habui, ut cum tuis litteris sorori mederer ac matri. Et ego: Jamjam, inquam, quod vis faciam: nam et epistolae transmarinae sunt, et specialiter sermo dictatus, raro potest invenire quos mordeat. Te autem obsecro, ut clam sermonem hunc habeas. Cumque portaveris eum pro viatico, si auditus fuerit, laetemur pariter, si autem contemptus fuerit, quod et magis reor, ego verba perdiderim, tu itineris longitudinem. Explicit Praefatio. 2. Primum vos scire cupio soror et filia, me non idcirco scribere, quia aliquid de vobis sinistrum suspicer; sed ne caeteri suspicentur vestram me orare concordiam. Alioquin (quod absit) si peccatorum vos existimarem glutino cohaesisse, nunquam scriberem; sciremque me surdis narrare fabulam. Deinde hoc obsecro, ut si mordacius quippiam scripsero, non tam meae putetis austeritatis [al. auctoritatis ] esse, quam morbi. Putridae carnes ferro curantur", + "candidate_score": 0.679501, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_10_12", + "bdc_text": "historię pontificem , qui collegiis partem accepi , expetur nunc residium , non opus etiam est , ut festines , poenituit quidem ex quibus ad te scripsi me istam a te fuisse tam ingstulti , cum videam tibi non potestur legentii ex illo obiri . Non opprimis erat ea , qui vicis apud me excusationibus , quod medere libri non patueris , qui alii maiestatis in scribendo accuriant , fieri vix unquam potest , sed spero me facile illa omnia pogendo mendavit . Ego autem te pro isto officio gratias quam maxime , sed tamen quam maxime rogo , ne tuis sumptibus ista fascitu permittas , sed in dies me illos , ut restitutio satri sumperque est , labor hic tuus mei gratia susceptus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_967", + "psc_text": "ejus in fine acriter coarguens. 1. Justum quidem fuerat, nequaquam tibi litteris satisfacere, qui tuis auribus non credidisti: neque enim schedulae poteris acquiescere, qui vivo sermoni non accommodasti fidem. Sed quia Christus perfectae nobis humilitatis exemplar in se tribuit, dans osculum proditori, et latronis poenitentiam in patibulo suscipiens, eadem absenti significo, quae prasenti quoque locutus sum, me ita Origenem legisse vel legere, ut Apollinarium [al. Apollinarem ], vel caeteros Tractatores, quorum, in quibusdam, libros Ecclesia non recipit. Non quo omnia dicam esse damnanda, quae in illorum voluminibus continentur: sed quod quaedam reprehendenda confitear. Verum quia operis mei est et studii, multos legere, ut ex plurimis diversos flores carpam, non tam probaturus omnia, quam quae bona sunt electurus, assumo multos in manus meas, ut a multis multa cognoscam, secundum illud quod scriptum est: Omnia legentes: 348 quae bona sunt retinentes (1. Thess. 5. 21) . Unde satis miror te voluisse Origenis", + "candidate_score": 0.676769, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_8_10", + "bdc_text": "Qui apud vos fieri carno , quid nos quid fiat , nescio . Pridica , quantum actiones autem supplicationes , si rogantur , parte viderent , abstinitium omnem coglimus , ne quicquam curcitis verum emant , desideri . historię pontificem , qui collegiis partem accepi , expetur nunc residium , non opus etiam est , ut festines , poenituit quidem ex quibus ad te scripsi me istam a te fuisse tam ingstulti , cum videam tibi non potestur legentii ex illo obiri .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.676201, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_10_12", + "bdc_text": "historię pontificem , qui collegiis partem accepi , expetur nunc residium , non opus etiam est , ut festines , poenituit quidem ex quibus ad te scripsi me istam a te fuisse tam ingstulti , cum videam tibi non potestur legentii ex illo obiri . Non opprimis erat ea , qui vicis apud me excusationibus , quod medere libri non patueris , qui alii maiestatis in scribendo accuriant , fieri vix unquam potest , sed spero me facile illa omnia pogendo mendavit . Ego autem te pro isto officio gratias quam maxime , sed tamen quam maxime rogo , ne tuis sumptibus ista fascitu permittas , sed in dies me illos , ut restitutio satri sumperque est , labor hic tuus mei gratia susceptus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2870", + "psc_text": "judicis perveniat, et eam quam non fecit misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. » 21. « Multa dixi quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec tamen quae approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet: nam quali eloquio explicata sint, 1025 non nimis curo. Si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro, cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere quod scio; quanto justius abs te hoc caritatis debitum flagito, cujus doctrina in nomine et adjutorio Domini tantum in Latina lingua Ecclesiasticae litterae adjutae sunt, quantum nunquam", + "candidate_score": 0.67589, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_10_12", + "bdc_text": "historię pontificem , qui collegiis partem accepi , expetur nunc residium , non opus etiam est , ut festines , poenituit quidem ex quibus ad te scripsi me istam a te fuisse tam ingstulti , cum videam tibi non potestur legentii ex illo obiri . Non opprimis erat ea , qui vicis apud me excusationibus , quod medere libri non patueris , qui alii maiestatis in scribendo accuriant , fieri vix unquam potest , sed spero me facile illa omnia pogendo mendavit . Ego autem te pro isto officio gratias quam maxime , sed tamen quam maxime rogo , ne tuis sumptibus ista fascitu permittas , sed in dies me illos , ut restitutio satri sumperque est , labor hic tuus mei gratia susceptus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_981", + "psc_text": "gratias agens interim de commonitione circa Canones Ecclesiasticos; nec probans quod ille remissius ageret in causa Origenistarum. BEATISSIMO PAPAE THEOPHILO HIERONYMUS. 1. Meminit Beatitudo tua, quod eo tempore quo nobiscum tacebas, nunquam ab officiis meus sermo cessaverit: nec consideraverim, quid tu pro dispensatione tunc faceres; sed quid me facere conveniret. Et nunc sumptis Dignationis tuae epistolis, fructum aliquem coepisse me video Evangelicae lectionis. Si enim duri judicis sententiam creba mulieris inflexit petitio (Luc. 18. 15), quanto magis paterna viscera interpellatione sedula molliuntur? 2. Quod de Canonibus Ecclesiasticis mones, gratias agimus; « Quem enim diligit Dominus, corripit; et flagellat omnem filium, quem recipit (Hebr. 12. 6). Sed tamen scito nobis nihil esse antiquius, quam Christi jura servare, nec Patrum transferre (al. transire ) terminos, semperque meminisse Romanam fidem, Apostolico ore laudatam, cujus se esse participem Alexandrina Ecclesia gloriatur. 3. Super nefaria haeresi (Origeniana), quod multam patientiam geris: et putas Ecclesiae visceribus", + "candidate_score": 0.675288, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_9_11", + "bdc_text": "Pridica , quantum actiones autem supplicationes , si rogantur , parte viderent , abstinitium omnem coglimus , ne quicquam curcitis verum emant , desideri . historię pontificem , qui collegiis partem accepi , expetur nunc residium , non opus etiam est , ut festines , poenituit quidem ex quibus ad te scripsi me istam a te fuisse tam ingstulti , cum videam tibi non potestur legentii ex illo obiri . Non opprimis erat ea , qui vicis apud me excusationibus , quod medere libri non patueris , qui alii maiestatis in scribendo accuriant , fieri vix unquam potest , sed spero me facile illa omnia pogendo mendavit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.674371, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_10_12", + "bdc_text": "historię pontificem , qui collegiis partem accepi , expetur nunc residium , non opus etiam est , ut festines , poenituit quidem ex quibus ad te scripsi me istam a te fuisse tam ingstulti , cum videam tibi non potestur legentii ex illo obiri . Non opprimis erat ea , qui vicis apud me excusationibus , quod medere libri non patueris , qui alii maiestatis in scribendo accuriant , fieri vix unquam potest , sed spero me facile illa omnia pogendo mendavit . Ego autem te pro isto officio gratias quam maxime , sed tamen quam maxime rogo , ne tuis sumptibus ista fascitu permittas , sed in dies me illos , ut restitutio satri sumperque est , labor hic tuus mei gratia susceptus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1211", + "psc_text": "prae frequentia commeantium et peregrinorum turbis relegere non potui, et ut ipsi probavere praesentes, 434 longo tentus incommodo, vix diebus Quadragesimae, quibus ipsi proficiscebantur, respirare coepi. Unde si paragrammata repereris, vel minus aliqua descripta sunt, quae sensum legentis impediant, non mihi debes imputare, sed tuis, et imperitiae notariorum librariorumque incuriae, qui scribunt non quod inveniunt, sed quod intelligunt; et dum alienos errores emendare nituntur, ostendunt suos. Porro Josephi libros, et sanctorum Papiae et Polycarpi volumina, falsus ad te rumor pertulit a me esse translata: quia nec otii mei, nec virium est, tantas res eadem in alteram linguam exprimere venustate. Origenis et Didymi pauca transtulimus, volentes nostris ex parte ostendere, quid Graeca doctrina retineret. Canonem Hebraicae Veritatis, excepto Octateucho, quem nunc in manibus habeo, pueris tuis et notariis dedi describendum. Septuaginta interpretum editionem et te habere non dubito; et ante annos plurimos diligentissime emendatam, studiosis tradidi. Novum Testamentum Graecae reddidi auctoritati.", + "candidate_score": 0.672392, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_8_10", + "bdc_text": "Qui apud vos fieri carno , quid nos quid fiat , nescio . Pridica , quantum actiones autem supplicationes , si rogantur , parte viderent , abstinitium omnem coglimus , ne quicquam curcitis verum emant , desideri . historię pontificem , qui collegiis partem accepi , expetur nunc residium , non opus etiam est , ut festines , poenituit quidem ex quibus ad te scripsi me istam a te fuisse tam ingstulti , cum videam tibi non potestur legentii ex illo obiri .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_981", + "psc_text": "gratias agens interim de commonitione circa Canones Ecclesiasticos; nec probans quod ille remissius ageret in causa Origenistarum. BEATISSIMO PAPAE THEOPHILO HIERONYMUS. 1. Meminit Beatitudo tua, quod eo tempore quo nobiscum tacebas, nunquam ab officiis meus sermo cessaverit: nec consideraverim, quid tu pro dispensatione tunc faceres; sed quid me facere conveniret. Et nunc sumptis Dignationis tuae epistolis, fructum aliquem coepisse me video Evangelicae lectionis. Si enim duri judicis sententiam creba mulieris inflexit petitio (Luc. 18. 15), quanto magis paterna viscera interpellatione sedula molliuntur? 2. Quod de Canonibus Ecclesiasticis mones, gratias agimus; « Quem enim diligit Dominus, corripit; et flagellat omnem filium, quem recipit (Hebr. 12. 6). Sed tamen scito nobis nihil esse antiquius, quam Christi jura servare, nec Patrum transferre (al. transire ) terminos, semperque meminisse Romanam fidem, Apostolico ore laudatam, cujus se esse participem Alexandrina Ecclesia gloriatur. 3. Super nefaria haeresi (Origeniana), quod multam patientiam geris: et putas Ecclesiae visceribus", + "candidate_score": 0.672127, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_22_24", + "bdc_text": "Bene valde augi 13 . decem etc. R. T . Scirdius , Georgius a statum. 1542 a erudito , dominus venerando pio atque Bullingere , ecclesię Tigurino Henrico antistiti vigilantissimo , domino et amico suo antistiti Tiguri .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2014", + "psc_text": "EPISTOLA CXI AUGUSTINI AD PRAESIDIUM. Praesidium rogat Augustinus, ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Sicut praesens rogavi sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit caritas tua, quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum et mearum ad ipsum, et ad me ipsius. Quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas [al. videbis ] et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, aut quomodo non debui, aliquid scripsi, non ad illum de me, sed ad meipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem; quo correctus petam, ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. » EPISTOLA CXII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Respondet tandem Hieronymus ad", + "candidate_score": 0.669205, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_7", + "bdc_text": "Si res prospere cadat , ille sacra contulantia perigit , nostri propetratissimi Christi habitum testatur , non animi gratitudinem aliquando , sed ipsum habeat , ut nihil excepti liberius genere intelligare possint .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1934", + "psc_text": "in bono malum (Rom. 12. 21) . Nonne Apostoli gloriabantur, quando pro Domino sunt passi contumeliam? Nonne ipse Salvator humiliavit se, formam servi accipiens, et factus est obediens Patri usque ad mortem, et mortem crucis (Phil. 2. 7), ut nos sua passione salvaret? Job nisi certasset, et vicisset in praelio, non accepisset coronam justitiae, nec audisset a Domino: Putas me aliter locutum tibi, quam ut appareres justus (Job. 4. 2. juxt. LXX) ? Beati dicuntur in Evangelio, qui persecutionem patiuntur propter justitiam (Matth. 5. 10). SECURA SCIT [fort. sit ] conscientia, quod non propter peccata patiamur; et afflictio in saeculo, materia praemiorum est. Si quando procacior fuisset inimicus, et usque ad verborum jurgia prosilisset, illud Psalterii decantabat: Cum consisteret adversum me peccator, obmutui et silui a bonis (Psal. 38. 2) . Et rursus: Ego autem quasi surdus non audiebam, et quasi mutus non aperiens os suum. Et, Factus sum sicut", + "candidate_score": 0.662926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_7", + "bdc_text": "Si res prospere cadat , ille sacra contulantia perigit , nostri propetratissimi Christi habitum testatur , non animi gratitudinem aliquando , sed ipsum habeat , ut nihil excepti liberius genere intelligare possint .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_790", + "psc_text": "amiserit, quo delectata sit. Ardentes diaboli sagittae, jejuniorum et vigiliarum rigore [al. frigore ] restinguendae sunt. Aut loquendum nobis est, ut vestiti sumus: aut vestiendum, ut loquimur. Quid aliud pollicemur, et aliud ostendimus? LINGUA personat castitatem, et totum corpus praefert impudicitiam. 8. Hoc quantum ad habitum pertinet et ornatum. Caeterum vidua quae in deliciis est (non est meum, sed Apostoli) vivens mortua est. Quid sibi vult hoc quod ait: vivens mortua est? (1. Tim. 5. 6.) Vivere quidem videtur ignorantibus, et non esse peccato mortua, sed Christo, quem secreta non fallunt, mortua est. « Anima quae peccaverit, ipsa morietur » (Ezech. 18). « Quorumdam hominum peccata manifesta sunt, praecedentia ad judicium: quosdam autem et subsequuntur. Similiter et facta bona manifesta sunt: et quae aliter se habent, abscondi non possunt » (1. Tim. 5. 24. et 25). Quod dicit istiusmodi est: Quidam tam libere et palam peccant, ut postquam eos videris,", + "candidate_score": 0.656036, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_4_6", + "bdc_text": "Qui hypocrisi et idololatoris gravitatis sua nostris in suam explorant in gratitudinem et scordiam . Illi si quid memporis momenti ingensit , ad supplicatores publicus propetratris confligent . invenia indeunt , nostrorum usse parte privaris precibus incumbunt , dissolutissime Venentos .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2960", + "psc_text": "Et: Ab occultis meis munda me Domine: et ab alienis parce servo tuo (Psal. 18. 13) . Aliena enim nobis sunt vitia, quae saepe voluntate, interdum ignorantia et errore committimus: et tamen cum non sit voluntas in crimine, error in culpa est. Miror autem cur Septuaginta voluerint pro adolescentia, negligentiis, et erroribus, sive ignorationibus, saeculum dicere: nisi forte, quod in saeculo et in vitae hujus tempore vitia committantur. Quodque intulit: in illuminatione, sive in luce vultus tui, hunc habet sensum. Nihil te nostrorum latuit peccatorum: secreta quoque nostra tuus oculus inspexit: juxta illud quod scriptum est: Tenebrae non abscondentur [al. obscurabuntur] a te (Psal. 138. 12) . Et, Scrutans corda et renes Deus (Psal. 7. 10) . Et iterum: Sicut tenebrae ejus, ita et lumen ejus (Psal. 138. 12) . Homo enim videt in facie, Deus autem in corde. 12. Omnes enim dies nostri transierunt, et in furore tuo consumpsimus", + "candidate_score": 0.655572, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_4_6", + "bdc_text": "Qui hypocrisi et idololatoris gravitatis sua nostris in suam explorant in gratitudinem et scordiam . Illi si quid memporis momenti ingensit , ad supplicatores publicus propetratris confligent . invenia indeunt , nostrorum usse parte privaris precibus incumbunt , dissolutissime Venentos .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3094", + "psc_text": "17. Adulatorum quoque assentationes, et noxia blandimenta fallaciae, velut quasdam pestes animae fuge. Nihil est quod tam facile corrumpat mentes hominum, nihil quod tam dulci et molli vulnere animum feriat. Unde et quidam sapiens ait: Verba adulatorum mollia, feriunt autem interiora ventris (Prov. 26. 22) . Et Dominus loquitur per Prophetam: Populus meus, qui beatificant vos, seducunt vos, et semitas pedum vestrorum dissipant (Isai. 3. 12. sec. LXX) . In multis, isto maxime tempore, regnat hoc vitium quodque est gravissimum, humilitatis ac benevolentiae loco ducitur. Eo fit, ut qui adulari nescit, aut invidus, aut superbus putetur. Est sane grande et subtile artificium, laudare alterum in commendationem sui, et decipiendo, animum sibi obligare decepti: quodque hoc maxime vitio agi solet, fictas laudes, certo pretio vendere. Quae haec tanta est levitas animi, quae tanta vanitas, relicta propria conscientia, alienam opinionem sequi: et quidem fictam atque simulatam? 1106 Rapi vento falsae laudationis, gaudere", + "candidate_score": 0.654402, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_11_13", + "bdc_text": "Non opprimis erat ea , qui vicis apud me excusationibus , quod medere libri non patueris , qui alii maiestatis in scribendo accuriant , fieri vix unquam potest , sed spero me facile illa omnia pogendo mendavit . Ego autem te pro isto officio gratias quam maxime , sed tamen quam maxime rogo , ne tuis sumptibus ista fascitu permittas , sed in dies me illos , ut restitutio satri sumperque est , labor hic tuus mei gratia susceptus . Hispanię Gallię iam repondi , quae alias natione reponant , seisdem est , quale etiam non iniuria Germaniam istis adscribi possit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", + "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", + "candidate_score": 0.652123, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_22_24", + "bdc_text": "Bene valde augi 13 . decem etc. R. T . Scirdius , Georgius a statum. 1542 a erudito , dominus venerando pio atque Bullingere , ecclesię Tigurino Henrico antistiti vigilantissimo , domino et amico suo antistiti Tiguri .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1730", + "psc_text": "saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici; et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, 632 et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino gloriantur. Memor nostri exaudiaris a Domino in omni sancto desiderio tuo, domine carissime, et desideratissime, et honorande in Christo frater. » EPISTOLA CII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Acceptis Augustini epistolis quae continent quaestionem de mendacio officioso, dubitans etiamnum an ejus sit, negat se responsurum, nisi sit certius de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere Sancto, ac beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Domino salutem. 1. In ipso profectionis articulo sancti filii nostri Asterii Hypodiaconi, necessarii mei, beatitudinis tuae litterae ad me pervenerunt, quibus satisfacis, te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc", + "candidate_score": 0.650186, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_10", + "bdc_text": "historię pontificem , qui collegiis partem accepi , expetur nunc residium , non opus etiam est , ut festines , poenituit quidem ex quibus ad te scripsi me istam a te fuisse tam ingstulti , cum videam tibi non potestur legentii ex illo obiri .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2151", + "psc_text": "te, ne me tanto itinere vexatum, frustra venisse patiaris. Scit enim Dominus, quod post visionem sanctorum Locorum, hanc vel maxime causam habui, ut cum tuis litteris sorori mederer ac matri. Et ego: Jamjam, inquam, quod vis faciam: nam et epistolae transmarinae sunt, et specialiter sermo dictatus, raro potest invenire quos mordeat. Te autem obsecro, ut clam sermonem hunc habeas. Cumque portaveris eum pro viatico, si auditus fuerit, laetemur pariter, si autem contemptus fuerit, quod et magis reor, ego verba perdiderim, tu itineris longitudinem. Explicit Praefatio. 2. Primum vos scire cupio soror et filia, me non idcirco scribere, quia aliquid de vobis sinistrum suspicer; sed ne caeteri suspicentur vestram me orare concordiam. Alioquin (quod absit) si peccatorum vos existimarem glutino cohaesisse, nunquam scriberem; sciremque me surdis narrare fabulam. Deinde hoc obsecro, ut si mordacius quippiam scripsero, non tam meae putetis austeritatis [al. auctoritatis ] esse, quam morbi. Putridae carnes ferro curantur", + "candidate_score": 0.646595, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_11_13", + "bdc_text": "Non opprimis erat ea , qui vicis apud me excusationibus , quod medere libri non patueris , qui alii maiestatis in scribendo accuriant , fieri vix unquam potest , sed spero me facile illa omnia pogendo mendavit . Ego autem te pro isto officio gratias quam maxime , sed tamen quam maxime rogo , ne tuis sumptibus ista fascitu permittas , sed in dies me illos , ut restitutio satri sumperque est , labor hic tuus mei gratia susceptus . Hispanię Gallię iam repondi , quae alias natione reponant , seisdem est , quale etiam non iniuria Germaniam istis adscribi possit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1211", + "psc_text": "prae frequentia commeantium et peregrinorum turbis relegere non potui, et ut ipsi probavere praesentes, 434 longo tentus incommodo, vix diebus Quadragesimae, quibus ipsi proficiscebantur, respirare coepi. Unde si paragrammata repereris, vel minus aliqua descripta sunt, quae sensum legentis impediant, non mihi debes imputare, sed tuis, et imperitiae notariorum librariorumque incuriae, qui scribunt non quod inveniunt, sed quod intelligunt; et dum alienos errores emendare nituntur, ostendunt suos. Porro Josephi libros, et sanctorum Papiae et Polycarpi volumina, falsus ad te rumor pertulit a me esse translata: quia nec otii mei, nec virium est, tantas res eadem in alteram linguam exprimere venustate. Origenis et Didymi pauca transtulimus, volentes nostris ex parte ostendere, quid Graeca doctrina retineret. Canonem Hebraicae Veritatis, excepto Octateucho, quem nunc in manibus habeo, pueris tuis et notariis dedi describendum. Septuaginta interpretum editionem et te habere non dubito; et ante annos plurimos diligentissime emendatam, studiosis tradidi. Novum Testamentum Graecae reddidi auctoritati.", + "candidate_score": 0.644465, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_22_24", + "bdc_text": "Bene valde augi 13 . decem etc. R. T . Scirdius , Georgius a statum. 1542 a erudito , dominus venerando pio atque Bullingere , ecclesię Tigurino Henrico antistiti vigilantissimo , domino et amico suo antistiti Tiguri .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2920", + "psc_text": "illustris domus conciliabulum precor, atque commoneo, ne per unum, aut ut multum, tres homunculos, suscipiant tantarum feces haereseon, aut (ut parum dicam) infamiam: ut ubi primum virtus, et sanctitas laudabatur, sordidissimae societatis turpitudo versetur. Sciantque qui hujuscemodi hominibus opes suggerunt, haereticorum multitudinem congregare, et Christi hostes facere et enutrire adversarios ejus; frustraque aliud lingua praetendere, cum manu [al. animus ] sentire aliud comprobentur [al. comprobetur. ] EPISTOLA CXXXIV AD AUGUSTINUM. Indicat se ab Orosio accepisse duos libros sibi inscriptos, sive duas superiores Augustini epistolas 131 et 132. quibus cur non responderit, excusat. Domino vere sancto et omni mihi affectione venerabili Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Christo salutem. 1. Virum honorabilem fratrem meum, filium dignationis tuae, Orosium Presbyterum, et sui merito et te jubente suscepi. Sed incidit tempus difficillimum, quando mihi tacere melius fuit quam loqui: ita ut nostra studia cessarent, et juxta Appium canina exerceretur facundia. Itaque duobus libellis tuis, quos", + "candidate_score": 0.644188, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_21", + "bdc_text": "simul dono esse mittam sęvarum , nostres filiorum et Iesu inclusos , quis boni consulico precor .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2410", + "psc_text": "cujus vult esse Filium Christum, duos introducit deos: alterum justum, et alterum bonum. Et pro justo asserit, vel nullos, vel paucos oppetisse mortem. Pro bono autem, id est Christo, innumerabiles Martyres extitisse. Porro Arius justum ad Christum refert, de quo dictum est: Deus judicium tuum regi da, et justitiam tuam filio regis (Psal. 71. 1) : Et ipse de se in Evangelio: Non enim Pater judicat quemquam; sed omne judicium dedit Filio (Joan. 5. 22) ; Et, Ego sicut audio, sic judico (Ibid. 30) . Bonum autem ad Deum Patrem, de quo ipse Filius confitetur: Quid me dicis bonum: Nemo est bonus, nisi unus Deus Pater (Luc. 18. 19) . Cumque hucusque blasphemiae suae devios calles potuerit invenire, in consequentibus impingit, et corruit. Quomodo enim pro Patre quis audet mori, et pro Filio vix moritur, cum propter nomen Christi, tantus Martyrum sanguis effusus sit? Qui igitur simpliciter hunc exponit locum,", + "candidate_score": 0.642498, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_11_13", + "bdc_text": "Non opprimis erat ea , qui vicis apud me excusationibus , quod medere libri non patueris , qui alii maiestatis in scribendo accuriant , fieri vix unquam potest , sed spero me facile illa omnia pogendo mendavit . Ego autem te pro isto officio gratias quam maxime , sed tamen quam maxime rogo , ne tuis sumptibus ista fascitu permittas , sed in dies me illos , ut restitutio satri sumperque est , labor hic tuus mei gratia susceptus . Hispanię Gallię iam repondi , quae alias natione reponant , seisdem est , quale etiam non iniuria Germaniam istis adscribi possit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2665", + "psc_text": "Et si holocausta et victimas obtulerint, non suscipiam eas. In gladio enim et fame, et pestilentia ego consumam eos (Jerem. 14. 11. 12) . Dicas, quid haec ad laudem Marcellae? Damnationis haereticorum haec fuit principium: dum adducit testes, qui prius ab eis eruditi, et postea ab haeretico fuerant errore correpti: dum ostendit multitudinem deceptorum, dum impia περὶ ἀρχῶν ingerit volumina, quae emendata manu scorpii (2) monstrabantur: dum acciti frequentibus litteris haeretici, ut se defenderent, venire non sunt ausi: tantaque vis conscientiae fuit, ut magis absentes damnari, quam praesentes coargui maluerint. Hujus tam gloriosae victoriae origo Marcella est: tuque caput horum et causa bonorum, scis me vera narrare: quae nosti, vix de multis pauca me dicere, ne legenti fastidium faciat odiosa replicatio; et videar apud malevolos sub occasione laudis alterius, stomachum meum digerere. Pergam ad reliqua. 11. De Occidentis partibus ad Orientem turbo transgressus, minitabatur plurimis magna naufragia. Tunc impletum est:", + "candidate_score": 0.639003, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_11_13", + "bdc_text": "Non opprimis erat ea , qui vicis apud me excusationibus , quod medere libri non patueris , qui alii maiestatis in scribendo accuriant , fieri vix unquam potest , sed spero me facile illa omnia pogendo mendavit . Ego autem te pro isto officio gratias quam maxime , sed tamen quam maxime rogo , ne tuis sumptibus ista fascitu permittas , sed in dies me illos , ut restitutio satri sumperque est , labor hic tuus mei gratia susceptus . Hispanię Gallię iam repondi , quae alias natione reponant , seisdem est , quale etiam non iniuria Germaniam istis adscribi possit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1488", + "psc_text": "quod Pamphilum proferunt laudatorem ejus, gratias illis ago meo nomine, quod dignum me putaverunt, quem cum martyre calumniarentur. Si enim ab inimicis Origenis libros ejus dicitis esse violatos, ut infamarentur: quare mihi non liceat dicere, ab amicis ejus et sectatoribus compositum esse sub nomine Pamphili volumen, quod illum testimonio martyris ab infamia vindicaret? Ecce vos emendatis in Origenis libris, quod ille non scripsit: et miramini, si edat aliquis librum, quem ille non edidit? Vos in edito opere potestis coargui: ille, qui nihil aliud edidit, facilius patet calumniae. Date quodlibet aliud opus Pamphili: nusquam reperietis: hoc unum est; unde igitur sciam, quod Pamphili sit? videlicet stylus et saliva docere me poterit. Nunquam credam, quod doctus vir primos ingenii sui fructus quaestionibus et infamiae dedicarit: et ipsum nomen apologetici ostendit accusationem: non enim defenditur, nisi quod in crimine est. Unum nunc proferam, cui contradicere vel stulti sit, vel impudentis. Sexti libri Eusebii", + "candidate_score": 0.638752, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_11", + "bdc_text": "Non opprimis erat ea , qui vicis apud me excusationibus , quod medere libri non patueris , qui alii maiestatis in scribendo accuriant , fieri vix unquam potest , sed spero me facile illa omnia pogendo mendavit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", + "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", + "candidate_score": 0.636742, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_15_17", + "bdc_text": "Martinus ita supervers fiunt , ut amplius reiici non possit . Nova ex Gallia , quae literis tuis Christi pergia nostri fuerunt , praecipui quam tamen pfaffas et monachos factus esse periculo per bullorum civileum filium immunes quascere . Partifices factis esse pluratorum , quod ipsi satis aliis authoris excitue .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1493", + "psc_text": "te tantum meorum dictorum, non judicem considerem. 2. Duas quaestiunculas tuae litterae praeferebant. Unam, Quare sit a Deo induratum cor Pharaonis (Exod. 4. 7. 10. 14); et Apostolus dixerit: Non volentis, neque currentis; sed miserentis est Dei (Rom. 9. 16) , et caetera, quae liberum videntur tollere arbitrium. Alteram, Quomodo sancti sint, qui de fidelibus, id est, baptizatis nascuntur: cum sine dono gratiae postea acceptae et custoditae, salvi esse non possint. 3. Libri περὶ Ἀρχῶν Latine redditi. --Primae in libris περὶ Ἀρχῶν, quos nuper, Pammachio nostro jubente, interpretatus sum, Origenes fortissime respondet: quo detentus opere, implere non potui quod promiseram tibi, et Danielem nostrum rursum comperendinavi. Et quidem quamvis mei amantissimi et egregii viri Pammachii, tamen unius voluntatem in tempus aliud distulissem, nisi omnis pene fraternitas de Urbe eadem postulasset, asserens multos periclitari, et perversis dogmatibus acquiescere. Unde necessitate compulsus sum transferre libros, in quibus mali plus, quam boni est:", + "candidate_score": 0.632318, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_2", + "bdc_text": "animad verterem , non minus necessator et confectu quam plurima apud vos debello et pretio in Gallia concesso fieri quam apud nos .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2574", + "psc_text": "aliud in contumeliam sit creatum, cur non recurramus ad animae arcanum, et intelligamus eam egisse antiquitus, propter quod in altero dilecta, in altero odio habita sit (Malach. 1. 2), antequam in Jacob corpore supplantaret, et in Esau planta teneretur a fratre (Gen. 25. 25)? » Et iterum: « Ut autem aliae animae fierent in honorem, aliae in contumeliam, materiarum causarumque merita praecesserunt. Et in eodem loco: Juxta nos autem ex praecedentibus meritis, vas quod in honorem fuerit fabricatum, si non dignum vocabulo suo opus fecerit, in alio saeculo fiet vas contumeliae, et rursum vas illud, quod ex anteriori culpa contumeliae nomen acceperat, si in praesenti vita corrigi voluerit, in nova creatione fiet vas sanctificatum, et utile Domino, et in omne opus bonum paratum. Statimque subjungit: Ego arbitror posse quosdam homines, a parvis vitiis incipientes, ad tantam nequitiam pervenire, si tamen noluerint ad meliora converti, et poenitentia emendare peccata, ut et", + "candidate_score": 0.610287, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf033", + "work_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis", + "max_score": 0.69113, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_9", + "bdc_text": "Pridica , quantum actiones autem supplicationes , si rogantur , parte viderent , abstinitium omnem coglimus , ne quicquam curcitis verum emant , desideri .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1394", + "psc_text": "velimus; per supplicationem pulsatur ut annuat quod petimus. Sed in illa quae ad Deum fit oratione narratio necessaria non est, nisi forte homo ad hoc narret ut ipse petitionem suam melius intelligat; ut et per orationem suam admonitus quid petat consideret, et per considerationem petitionis suae exercitatus devotius oret. » Sed in puritate cordis. ] Quia soli mundo corde Deum videbunt. « Ut autem eo fervore ac puritate qua debet, emitti possit oratio (ita loquitur Cassianus [Collat. 9, c. 3] ), haec sunt omnimodis observanda. Primum, sollicitudo rerum carnalium generaliter abscindenda est. Deinde nullius negotii causaeve non solum cura, sed ne memoria quidem penitus admittenda; detractiones, vaniloquia, seu multiloquia, scurrilitates quoque similiter amputandae; irae prae omnibus sive tristitiae perturbatio funditus eruenda; concupiscentiae ac philargyriae noxius fomes radicitus evellendus: Et ita his ac similibus vitiis extrusis penitus et abscissis, quae hominum quoque possunt patere conspectibus, talique, ut diximus, respurgii emendatione praemissa,", + "candidate_score": 0.69113, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_8_10", + "bdc_text": "Qui apud vos fieri carno , quid nos quid fiat , nescio . Pridica , quantum actiones autem supplicationes , si rogantur , parte viderent , abstinitium omnem coglimus , ne quicquam curcitis verum emant , desideri . historię pontificem , qui collegiis partem accepi , expetur nunc residium , non opus etiam est , ut festines , poenituit quidem ex quibus ad te scripsi me istam a te fuisse tam ingstulti , cum videam tibi non potestur legentii ex illo obiri .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2110", + "psc_text": "semper meminisse debemus quod ait Regula Cujusdam ad monachos (Cap. 11), ferias monacho non esse super terram; et Regula ms. incerti alterius auctoris (Cap. 7): Ne dicas hodie festivitas est, et bibam vinum; et cras Pentecostes, et manducabo carnes; quia non est festivitas apud monachos super terram. Quae verba desumpta sunt ex Evagrii monachi sententiis ad eos qui in coenobiis et xenodochiis habitant fratres. Tam sextae, quam nonae. ] De vespertina autem quae fit tempore Quadragesimae quid? De ea forte hic tacuit, quia postea dicturus est, hoc potissimum tempore aliquid de cibo et potu subtrahendum esse, ut notat Boherius: mensuramque ciborum istis temporibus aut in abbatis providentia reliquit, aut suos sola panis libra quam in die concedit, contentos esse voluit; nam et S. Richmiro abbati (In ejus Vit. n. 15, saec. III Benedict.) 505 cum sanctae Quadragesimae dies advenirent, erat ei aridus cibus panis tantum hordeaceus, quem etiam manu molebat.", + "candidate_score": 0.683192, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_9", + "bdc_text": "Pridica , quantum actiones autem supplicationes , si rogantur , parte viderent , abstinitium omnem coglimus , ne quicquam curcitis verum emant , desideri .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_841", + "psc_text": "prohibemur, cum dicit Scriptura nobis: Et a voluntatibus tuis avertere (Eccli. XXVIII) . Et iterum: Rogamus Deum in oratione, ut fiat illius voluntas in nobis (Matth. VI). Docemur ergo merito non facere nostram voluntatem, cum cavemus illud, quod dicit sancta Scriptura: Sunt viae quae videntur hominibus rectae; quarum finis usque ad profundum inferni demergit (Prov. XVI) . Et cum item cavemus illud, quod de negligentibus dictum est: Corrupti sunt, et abominabiles facti sunt in voluntatibus suis (Psal. LII) . In desideriis vero carnis ita nobis Deum credamus semper esse praesentem, cum dicit Propheta Domino: Ante te est omne desiderium meum (Psal. XXXVII) . Cavendum ergo ideo malum desiderium, quia mors secus introitum delectationis posita est. Unde Scriptura praecipit, dicens: Post concupiscentias tuas non eas (Eccli. XVIII) . Ergo si oculi Domini speculantur bonos et malos, et Dominus de coelo semper respicit super filios hominum (Psal. XXXIII), ut videat si est", + "candidate_score": 0.680551, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_7_9", + "bdc_text": "Si res prospere cadat , ille sacra contulantia perigit , nostri propetratissimi Christi habitum testatur , non animi gratitudinem aliquando , sed ipsum habeat , ut nihil excepti liberius genere intelligare possint . Qui apud vos fieri carno , quid nos quid fiat , nescio . Pridica , quantum actiones autem supplicationes , si rogantur , parte viderent , abstinitium omnem coglimus , ne quicquam curcitis verum emant , desideri .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_841", + "psc_text": "prohibemur, cum dicit Scriptura nobis: Et a voluntatibus tuis avertere (Eccli. XXVIII) . Et iterum: Rogamus Deum in oratione, ut fiat illius voluntas in nobis (Matth. VI). Docemur ergo merito non facere nostram voluntatem, cum cavemus illud, quod dicit sancta Scriptura: Sunt viae quae videntur hominibus rectae; quarum finis usque ad profundum inferni demergit (Prov. XVI) . Et cum item cavemus illud, quod de negligentibus dictum est: Corrupti sunt, et abominabiles facti sunt in voluntatibus suis (Psal. LII) . In desideriis vero carnis ita nobis Deum credamus semper esse praesentem, cum dicit Propheta Domino: Ante te est omne desiderium meum (Psal. XXXVII) . Cavendum ergo ideo malum desiderium, quia mors secus introitum delectationis posita est. Unde Scriptura praecipit, dicens: Post concupiscentias tuas non eas (Eccli. XVIII) . Ergo si oculi Domini speculantur bonos et malos, et Dominus de coelo semper respicit super filios hominum (Psal. XXXIII), ut videat si est", + "candidate_score": 0.676527, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_8_10", + "bdc_text": "Qui apud vos fieri carno , quid nos quid fiat , nescio . Pridica , quantum actiones autem supplicationes , si rogantur , parte viderent , abstinitium omnem coglimus , ne quicquam curcitis verum emant , desideri . historię pontificem , qui collegiis partem accepi , expetur nunc residium , non opus etiam est , ut festines , poenituit quidem ex quibus ad te scripsi me istam a te fuisse tam ingstulti , cum videam tibi non potestur legentii ex illo obiri .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1531", + "psc_text": "« transgressiones regulae aut constitutionum quoad ea quae non sunt de essentia religionis, nec ad actus pertineant virtutum, sed quae ad caeremonias pertineant, ut est fractio silentii, tarde venire in chorum et refectorium, et similia; aut sunt de numero eorum quae de suo genere sunt levia peccata, sicut est verbum otiosum, vaniloquium, risus immoderatus, et similia. » Certe de S. Benedicto Anianensi abbate referunt (Ardo in ejus Vita, n. 32, saec. IV, part. I), quod « tanta erat ejus sollicitudo, ut si vel modica grana leguminum, vel exiguae porri comae, cauliumque folia ab eo neglecta invenirentur, mox digna excommunicationis animadvertebatur sententia cujus probaretur esse delictum. » Qualis autem esset illa excommunicationis sententia pro levioribus, explicat S. Pater, scilicet a mensae participatione privetur, non autem ab oratorio; nam dum fratres in refectorio comedunt, ipse sit in ecclesia, ex statutis Lanfranci cap. 17. Ejusdem poenae meminerunt S. Basilius in serm. 1 de", + "candidate_score": 0.675805, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_9_11", + "bdc_text": "Pridica , quantum actiones autem supplicationes , si rogantur , parte viderent , abstinitium omnem coglimus , ne quicquam curcitis verum emant , desideri . historię pontificem , qui collegiis partem accepi , expetur nunc residium , non opus etiam est , ut festines , poenituit quidem ex quibus ad te scripsi me istam a te fuisse tam ingstulti , cum videam tibi non potestur legentii ex illo obiri . Non opprimis erat ea , qui vicis apud me excusationibus , quod medere libri non patueris , qui alii maiestatis in scribendo accuriant , fieri vix unquam potest , sed spero me facile illa omnia pogendo mendavit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2679", + "psc_text": "Longius hic foret, nec praesentis est otii per omnia excurrere monasteria. At praeterire non possum ardens in litteris hoc saeculo excolendis Benedictinarum virginum studium: « Quae laus, inquit iterum Mabillonius (Praef. in saec. III, num. 47), etiam Bonifacio auctori tribuenda est. Is quippe in Britannia cum degeret, non tantum viros disciplinis imbuit, verum etiam monachas, quae tantae sapientiae virum, ut scribit Willibaldus, praeceptorem expetierunt. Quo praeceptore paginarum transcurrentes seriem, coelesti instanter scrutinio inhaerebant, et sacramentorum arcana mysteriorumque abdita jugiter meditabantur. In Germaniam ipse profectus, religiosas feminas e Britannia istuc advocavit, ex quibus CUNIHILT et filia ejus BERATHGIT valde eruditae in liberali scientia in Thuringorum regione constituebantur magistrae, ex Othloni lib. I, cap. 25. Praeter eas Lioba Bischofheimensi Parthenoni a Bonifacio praefecta, lectionis studio tanta diligentia incumbebat, ut nisi orationi vacaret, nunquam divina pagina de manibus ejus abscederet. Nam cum ab ipsis infantiae rudimentis grammatica et reliquis liberalium artium studiis esset", + "candidate_score": 0.675169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_24", + "bdc_text": "Scirdius , Georgius a statum. 1542 a erudito , dominus venerando pio atque Bullingere , ecclesię Tigurino Henrico antistiti vigilantissimo , domino et amico suo antistiti Tiguri .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3438", + "psc_text": "Pater subdit. Qui abbas non conturbet gregem sibi commissum, etc.] Hic, ut scribit Bernardus Cassinensis, « triplici freno considerationem constringit abbatis. Primo quod paci subditorum intendat, gregem non conturbando. Secundo quod omnia juste disponat, potestatis libertate non abutendo. Tertio quod tam opera quam judicia Deo sunt cognita, et semper timeat discussionem extremi judicii cogitando. » Sic accedant ad pacem. ] Scilicet quae datur in missa, ut docent Bernardus Cassinensis, Nicolaus de Fractura, Richardus de S. Angelo, Boherius in secundo commentario, Theobaldus Artaldus, et Nicolaus Bravus; vel quae datur advenientibus hospitibus aut in missa, ut Menardus; vel tandem quae datur in missa, aut accedentibus hospitibus, aut professis post missam, aut in missa Evangelio dicto a textu Evangelii sine cruce in quibusdam monasteriis, ut exponit in primo commentario Boherius. De modo dandi et accipiendi in missa pacem ante communionem, de qua hunc locum interpretor, vide quae diximus in l. II de Antiq.", + "candidate_score": 0.659169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_24", + "bdc_text": "Scirdius , Georgius a statum. 1542 a erudito , dominus venerando pio atque Bullingere , ecclesię Tigurino Henrico antistiti vigilantissimo , domino et amico suo antistiti Tiguri .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2675", + "psc_text": "in Agaliensi monasterio imbibisse necessum est. Intactum etiam hoc saeculo Orientem relinquere non decet; in quo S. Theodorus Siceota defunctus est anno 613; de quo item Georgius ejus discipulus, vitam illius scribens ita loquitur (Bolland. 22 Aprilis): « Infans ipsi oblatus sum, qui et in ejus sancto monasterio enutritus a religiosissimo praefecto litteras didici. » Circa idem tempus Joannes Moschus presbyter et monachus in monasterio S. Theodosii abbatis et archimandritae, omnium quae Jerosolymis erant coenobiorum, varia peragravit loca, lustravitque monasteria; quo in itinere viros etiam doctissimos et philosophos disciplinae et studiorum gratia visitavit, uti ipse testatur in eo quod adornavit, Prato spiritali cap. 171 et 172. Et haec sufficere debent pro saeculo septimo. Saeculo VIII. S. Bonifacius in Nutscellense coenobium commigrans, sub Wimberto abbate piissimo eum in virtutibus ac litteris progressum fecit, ut docendi quoque munus paulo post ipse obierit. Postea transmittens in Germaniam, cum eum populum ad verum Christi", + "candidate_score": 0.65884, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_24", + "bdc_text": "Scirdius , Georgius a statum. 1542 a erudito , dominus venerando pio atque Bullingere , ecclesię Tigurino Henrico antistiti vigilantissimo , domino et amico suo antistiti Tiguri .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2651", + "psc_text": "eosque ad curas externas plus aequo effundere. Eodem referri debet quod de Theone abbate, qui triginta annis in domuncula seorsum inclusus silentium exercuit, tradunt Rufinus (Ruf. lib. II de Vit. Patr. cap. 6) et Palladius (Pall. Laus. cap. 50), quod scilicet « erat vir eruditus in triplici gratia sermonum, in scriptis Romanis, Graecis et Aegyptiacis. » His, praeter Basilium Magnum, Gregorium Theologum, Joannem Chrysostomum, Ephrem Diaconum, qui non minus doctrina quam vitae sanctimonia eremum illustrarunt, addere possemus etiam insignem et admirabilem Orabbatem montis Nitriae (Ibid., cap. 9), qui a fratribus visitatus « statim convertebatur ad doctrinam, erat enim valde peritus litterarum; » celebrem Evagrium Diaconum (Ibid., c. 86), qui composuit tres libros sacros monachorum; sed praesertim illustrem Silvaniam virginem, quae, ut scribit Palladius (Ibid., c. 143), « erat doctissima, doctrinam amore complexa, noctes uberi oleo a se illuminatas mutabat in dies, omnia antiquorum qui commentarios ediderunt scripta percurrens, Origenis tricies", + "candidate_score": 0.658253, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_24", + "bdc_text": "Scirdius , Georgius a statum. 1542 a erudito , dominus venerando pio atque Bullingere , ecclesię Tigurino Henrico antistiti vigilantissimo , domino et amico suo antistiti Tiguri .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2650", + "psc_text": "Eodem tempore vivebat alter Ammonius, abbatis Pambo discipulus, vir insigniter doctus (Pallad. in Laus., c. 12) , qui « Vetus et Novum Testamentum dicebat memoriter, et in doctorum virorum Origenis, et Didymi, et Pierii, et Stephani scriptis ita erat versatus, ut sexagies centena millia versuum percurrerit. » Hic magno Athanasio Romam proficiscenti datus est socius, vir, teste Socrate (Lib. IV, cap. 18), adeo « parum curiosus, ut cum Romae una cum Athanasio forte versaretur, nihil ex magnificis urbis operibus, praeter templum Petro et Paulo dicatum, videre omnino desideraret. » Adeo verum est, quod aiunt nonnulli, scientiam in monachis parere curiositatem, eosque ad curas externas plus aequo effundere. Eodem referri debet quod de Theone abbate, qui triginta annis in domuncula seorsum inclusus silentium exercuit, tradunt Rufinus (Ruf. lib. II de Vit. Patr. cap. 6) et Palladius (Pall. Laus. cap. 50), quod scilicet « erat vir eruditus in triplici gratia sermonum, in", + "candidate_score": 0.658149, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_24", + "bdc_text": "Scirdius , Georgius a statum. 1542 a erudito , dominus venerando pio atque Bullingere , ecclesię Tigurino Henrico antistiti vigilantissimo , domino et amico suo antistiti Tiguri .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3505", + "psc_text": "alia erat mens S. Gregorii papae, qui necessarias hujusmodi exemptiones propria didicerat experientia, uti ipse testatur his verbis: « Quam sit necessarium monasteriorum quieti prospicere, et de eorum perpetua securitate tractare, anteactum nos officium, quod in coenobii regimine exhibuimus, informat. Et quia in plurimis monasteriis multa a praesulibus praejudicia atque gravamina monachos pertulisse cognoscimus, oportet ut nostrae fraternitatis provisio de futura quiete eorum salubri disponat ordinatione, quatenus conversantes in illis, in Dei servitio, gratia illius suffragante, mente libera perseverent. » Eamdem necessitatem agnoverat S. Theodorus Siceota, coenobiorum in Galatia archimandrita, qui a Mauritio imperatore et Cyriaco patriarcha C. P. privilegium obtinuit, ut sua monasteria « nulli alii episcopatui subjecta essent, sed sanctissimae tantum et magnae Ecclesiae apostolicae regiae ipsius civitatis, » quemadmodum scribit Georgius illius discipulus in ejus Vita, num. 72. Et Gregorius VII (Lib. II, epist. 69): « An ignoras quod SS. Patres plerumque et religiosa monasteria de subjectione", + "candidate_score": 0.657944, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_24", + "bdc_text": "Scirdius , Georgius a statum. 1542 a erudito , dominus venerando pio atque Bullingere , ecclesię Tigurino Henrico antistiti vigilantissimo , domino et amico suo antistiti Tiguri .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_773", + "psc_text": "« Dicebant etiam Tom. I Mon. Eccl. Graec, pag. 377 de abbate Agathone per tres annos illum lapidem ore gestasse donec silere didicisset. » Sed hos omnes superavit Joannes cognomento Silentiarius, qui ex episcopo factus monachus, totos quadraginta septem annos in silentio exegit. Quid de Virgine Deipara loquar, quae, ut notat doctor mellifluus ( Serm. in Dominic. infra oct. Assumpt. ), non nisi quater in toto Evangeliorum decursu locuta legitur? Hujusmodi exempla ad imitationem proposita discipulis haud dubium voluit esse sanctus Pater, cum nullum in Regula tempus loquendi proposuit: cujus votis ut obsecundarent dilectissimi filii continuum pene in coenobiis silentium observare studuerunt. Hos inter enituere prae omnibus Cluniacenses monachi, qui sibi quasi in perpetuum ore praecluso, manus in linguas commutasse videbantur, adinventis signis quibus, dum lingua taceret, quae necessario requirenda erant invicem exprimebant. At non sine admiratione legere possumus quod de Cisterciensium silentio scribit Guillelmus abbas S. Theoderici in libro", + "candidate_score": 0.655247, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_24", + "bdc_text": "Scirdius , Georgius a statum. 1542 a erudito , dominus venerando pio atque Bullingere , ecclesię Tigurino Henrico antistiti vigilantissimo , domino et amico suo antistiti Tiguri .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3319", + "psc_text": "observatione regulae, vel de gradibus probationis. Atque ita « cum clericus aliquis ad S. Pachomium, ut monachis ascriberetur, accedebat, ordini quidem ejus deferebatur reverentia, quemadmodum divina lex praescribit nobis: quantum vero ad observationem canonis fratres obligantis, praestabat illam aeque ac caeteri, » ut habent acta S. Pachemii, n. 18. Ut sit sicut scriptum est: Amice, ad quid venisti? ] Subaudiendum est, hoc age, quibus verbis se ipse excitare solebat S. Bernardus, qui, referente Guillelmo abbate (Lib. I de ejus Vita, c. 4), « hoc semper in corde, frequenter etiam in ore habebat: Bernarde, Bernarde, ad quid venisti? » Et S. Arsenius: « Arseni, propter quid existi? » Observat autem hic Hildemarus haec Christi Domini ad proditorem discipulum verba duobus modis sumi posse; nam « alii dicunt quia dolentis vox est, quasi dolenter dixisset Dominus: Amice, ad quid venisti? id est ad quod scelus dillapsus es? Venisti discipulus tradere magistrum, servus", + "candidate_score": 0.653004, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_24", + "bdc_text": "Scirdius , Georgius a statum. 1542 a erudito , dominus venerando pio atque Bullingere , ecclesię Tigurino Henrico antistiti vigilantissimo , domino et amico suo antistiti Tiguri .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_214", + "psc_text": "constitutiones Richardi episcopi Sarum anno 1217, et Constitutiones Richardi Dunelmensis episcopi anno 1220, apud Spelmannum tom. II Conc. Angl. Sine Pastore. ] Eo utique qui dicit: Ego sum Pastor bonus, a quo se carnaliter vivendo segregant. Vel sine pastore, « id est sine abbate, qui in monasterio Christi vicem videtur agere, qui dicit: Ego sum Pastor bonus, » inquit Smaragdus, ut pote cujus imperia et auctoritatem 52 refugiunt suo arbitratu ac ditione viventes, ut loquitur S. Hieronymus Epist. 22. Non dominicis, sed suis inclusi ovilibus. ] Quem in locum Smaragdus: « Domini ovilia sanctorum monachorum sunt monasteria, qui recte a summo Pastore Christo reguntur, et in loco pascuae collocantur. » At nimis angusta sunt haec immensae sarabaitarum mentis instabilitati: ideo non dominicis se patiuntur includi ovilibus, sed, ut ait S. Hieronymus, « habitant quamplurimum in urbibus et castellis. » Nam, quod ait auctor Sermonum ad Fratres in eremo Serm. 21,", + "candidate_score": 0.651345, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_24", + "bdc_text": "Scirdius , Georgius a statum. 1542 a erudito , dominus venerando pio atque Bullingere , ecclesię Tigurino Henrico antistiti vigilantissimo , domino et amico suo antistiti Tiguri .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2841", + "psc_text": "sermones in Cassinensi bibliotheca vidit noster Mabillonius. Rodulfus abbas monasterii S. Theodorici prope Rhemos, coram Roberto Flandrensium comite, et Danorum regina Vitam S. Theoderici (Saec. I Ben) jussit legi, ut scribit Adalgisus in lib. Mirac. ejus, cap. 15. Denique Patres congregationis Anglicanae statuunt (In cap. 53), ut « ducatur ad cellam hospitum, ubi a fratre cui mandatur cura hospitum legatur lectio ex I Joan., cap. IV, Charissimi, diligamus, etc., usque ad finem; et dicatur, Tu autem, Domine, et statim prosternat se coram hospite, deosculans terram, quo Christus in eo adoretur juxta regulam. » Secundo, statim post factam in ecclesia orationem, et exhibitum pacis osculum, antequam hospes duceretur in hospitium, fiebat hujusmodi lectio, ut videre est in libro Usuum Cisterciensium (Cap. 87): « Osculentur eos, et postmodum resideant, et lecta sententia, si expositione indiget hospes, exponatur ei; deinde ducatur ad hospitium, vel praesentetur hospitali; fratres autem redeant in claustrum; » et", + "candidate_score": 0.650301, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_24", + "bdc_text": "Scirdius , Georgius a statum. 1542 a erudito , dominus venerando pio atque Bullingere , ecclesię Tigurino Henrico antistiti vigilantissimo , domino et amico suo antistiti Tiguri .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3342", + "psc_text": "litteris G. Mosomensis et A. Marchianensis abbatum ad abbates S. Theoderici (Ms. Histor. S. Theod.) et S. Crispini Suessionensis, quibus eos suae provinciae visitatores constituunt, inter alia generalis capituli statuta, quorum eis maxime commendant observationem, istud est: « Ut nullus hospes detineatur ultra annum, nisi de abbatis et conventus ad quos missus fuerit, processerit voluntate, vel visitatoribus visum fuerit ex edire. » Si qua sane rationabiliter, et cum humilitate charitatis reprehendit aut ostendit. ] Idque verbo aut exemplo, sive de servitio Dei, sive de Regulae observationibus, sive de praeceptis Domini custodiendis. Ubi notat Boherius triplicem esse reprehensionem: imperiosam, quae fit imperio potestatis, quae solum majoribus conceditur; temerariam, quae malo fit animo, et socialem, quae minoribus conceditur, quae sine acerbitate, devoto et reverenti animo fieri debet, de qua hic S. Benedictus. Tractet prudenter abbas. ] « Apud se, et cum aliis qui hospitis conversationem noverunt et verba, » inquit Bernardus Cassinensis.", + "candidate_score": 0.649498, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_24", + "bdc_text": "Scirdius , Georgius a statum. 1542 a erudito , dominus venerando pio atque Bullingere , ecclesię Tigurino Henrico antistiti vigilantissimo , domino et amico suo antistiti Tiguri .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3649", + "psc_text": "Et Alcuinus ad fratres Wiremutensis et Girwensis ecclesiae scribens (Epist. 49): « Vos vero qui estis patres et pastores sanctae congregationis, docete diligentissime fraterno amore familiam, quam accepistis regendam, omneque bonitatis exemplum in vobismetipsis ostendite; saepiusque Regula S. Benedicti in conventu fratrum propria exponatur lingua, ut intelligi possit ab omnibus. » Similiter S. Dunstanus (In Concord. cap. 1): « Residentibus legatur Regula, vel si dies festus fuerit, evangelium ipsius diei, de qua lectione a priore, prout Dominus dederit, dicatur. » Et Udalricus de capitulo feriae 5 in Coena Domini (Lib. I, c. 12): « Exposita Regulae sententia, jubente domno abbate, consurgit camerarius, etc. » Denique Joannes Trithemius (Praefat. ad lib. Region. claustr.): « Sicut moris est observationibus Bursfeldensibus, cujus unionis et observantiae secundum regulam S. Benedicti sumus, paragraphum unum de eadem Regula, quae nobis capitulariter ter in anno legi consuevit, fratribus meis 875 singulis diebus compellor declarare: super qua subit", + "candidate_score": 0.648046, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_10", + "bdc_text": "historię pontificem , qui collegiis partem accepi , expetur nunc residium , non opus etiam est , ut festines , poenituit quidem ex quibus ad te scripsi me istam a te fuisse tam ingstulti , cum videam tibi non potestur legentii ex illo obiri .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_660", + "psc_text": "Similiter Romanum sub S. Gregorio Apud Baron. ann. 601 cavet « ne in servorum Dei recessibus et eorum receptaculis illa popularis conventus praebeatur occasio, vel mulierum fiat novus introitus, quod omnino non expedit animabus eorum. » Idem jubet S. pontifex ad Castorium Ariminensem episcopum scribens Lib. IV Reg., cap. 43; et ad Valentinum abbatem Ibid. lib. III, cap. 40, qui feminas in suo admiserat monasterio: « Hujus te praecepti serie, inquit, commonemus, ut neque mulieres in monasterio tuo deinceps qualibet occasione permittas ascendere, neque monachos tuos commatres sibi facere; nam si hoc denuo ad aures nostras pervenerit, sic te severissimae noveris ultioni subdendum, ut emendationis tuae qualitate, caeteri sine dubio corrigantur. » In antiqua etiam formula condendi privilegii statuitur Exstat Saec. IV Bened., part. I, pag. 744 , ut « mulierum accessus intra portas monasterii nullatenus fiat. » His omnibus accedunt civiles imperatorum leges, Justiniani novella 133: « Non ingredientur", + "candidate_score": 0.647569, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_10", + "bdc_text": "historię pontificem , qui collegiis partem accepi , expetur nunc residium , non opus etiam est , ut festines , poenituit quidem ex quibus ad te scripsi me istam a te fuisse tam ingstulti , cum videam tibi non potestur legentii ex illo obiri .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_675", + "psc_text": "praecipiat; ex concilio Romano, in quo S. Gregorius papa prohibet, ne episcopus missas in coenobio monachorum celebret, ne forte « in servorum Dei recessibus et eorum receptaculis ulla popularis 158 praebeatur occasio conventus, vel mulierum fiat novus introitus, quod omnino nec expedit animabus eorum; » ex supra citata Justiniani novella, quae nequidem ad celebrandum tertium, nonum, quadragesimum, et annuum defunctorum diem, ad monasteria virorum feminis permittit ingressum; ex Gregorio Turonensi, referente S. Romanum abbatem Condatiscensem, ut mulieribus ad suum sepulcrum, quod Deo revelante noverat miraculis coruscaturum, pateret accessus, voluisse extra propriam ecclesiam sepultura donari, « Non potest fieri, inquiens, ut ego in monasterio sepulcrum habeam, a quo mulierum arcetur accessus. » Atque hic fuit communis ordinis Benedictini usus, generalisque pene omnium monasteriorum nostrorum consuetudo: quod ne quis a nobis gratis confictum e se existimet, quasi singularem quorumdam, et quidem paucorum coenobiorum praxim, pro generali consuetudine traducere vellemus, rem si non", + "candidate_score": 0.644065, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_5", + "bdc_text": "Illi si quid memporis momenti ingensit , ad supplicatores publicus propetratris confligent .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_626", + "psc_text": "Joan. Climac., grad. 7. » In his tamen aliqua discretione utendum est: unde suos alloquens S. Bernardus dicebat Serm. 11 in Cant. : « Suadeo vobis amicis meis reflectere interdum pedem a molesta et anxia recordatione viarum vestrarum, et evadere in itinera planiora serenioris memoriae beneficiorum Dei, ut qui in vobis confundimini, ipsius intuitu respiretis. Volo vos experiri illud quod propheta consulit dicens: Delectare in Domino, et dabit tibi petitiones cordis tui. Et quidem necessarius dolor pro peccatis; sed si non sit continuus, sane interpoletur laetiori recordatione divinae benignitatis, ne forte prae tristitia induretur cor, et desperatione pereat. Misceamus absinthio mel, ut salubris amaritudo salutem dare tunc possit, cum immixto temperata dulcore bibi poterit, » etc. Quinto, denique de ipsis malis de caetero emendare, quia « ista est vera poenitentia, quando sic convertitur quis ut non revertatur, quando sic poenitet ut non repetat, » inquit S. Aug. seu quivis alius", + "candidate_score": 0.616406, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum", + "max_score": 0.689816, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_8_10", + "bdc_text": "Qui apud vos fieri carno , quid nos quid fiat , nescio . Pridica , quantum actiones autem supplicationes , si rogantur , parte viderent , abstinitium omnem coglimus , ne quicquam curcitis verum emant , desideri . historię pontificem , qui collegiis partem accepi , expetur nunc residium , non opus etiam est , ut festines , poenituit quidem ex quibus ad te scripsi me istam a te fuisse tam ingstulti , cum videam tibi non potestur legentii ex illo obiri .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_1203", + "psc_text": "Quid vero et de illo dicemus, quod sane frustrari quis audeat aut abnegare, cum constet hoc inter omnes, et aeque per orbem terrarum quotannis omni cum studio celebretur in conventu catholico? Dico autem Quadragesimam, quam qui inter vos rite observandam putaverit, abstineat necesse est omnibus his quae capitulum hoc a Deo ad percipiendum nobis creata dicit, et daemoniorum insuper doctrinam vocat abstinentiam prae dictorum. Quid ergo et vos, charissimi? ritune tunc daemoniorum vivitis, cum haec a vobis passionis Christi celebrantur mysteria, et seductorii spiritus fraude capimini, et in hypocrisi loquimini mendacium, et cauteriatam habetis conscientiam vestram? Quod si horum nihil vos; nec nos igitur. Quid ergo sibi vult capitulum hoc, aut a quo scriptum putabimus, et contra quos, quod nec Veteris Testamenti traditiones, nec Novi confirmet scita? Siquidem hoc ab omnibus, ut ex vobis ipsis apparet; illud vero a quibusdam quamvis, abstineri tamen docet: sententia vero haec vestra cunctam penitus", + "candidate_score": 0.689816, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_18_20", + "bdc_text": "Salviundus mihi perceribus videtur et iuvenem episcopum insaniare . Itaque puto , quod se hoc tamen non difficilem Genevensibus sit praebiturus , nisi frui ambigitis promissis communem inveniunt autem Christus esset . Quod superest precor tibi tumusque iuve imminentis ingressum atque progressum quam Austripsimum a domino deo et patres homine nostri Iesu Christi ;", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_309", + "psc_text": "Liberatoris nostri Christi Jesu. Unde si mihi adhuc in paterna religione moranti, praedicator adveniens, Christum vellet ex Prophetis insinuare, hunc ego protinus dementem putarem, qui Gentili mihi, et longe alterius religionis homini, de magis dubiis dubia conaretur astruere. Quid ergo opus erat, nisi ut ante Prophetis mihi credendum esse persuaderet, et tunc per Prophetas Christo? Quod ipsum ut fieret, opus item erat aliis Prophetis, qui pro istis facerent fidem. Quapropter si tu Christum per Prophetas accipiendum putas, Prophetas per quem accipies? An dicturus eris, Per Christum, ut vicissim, id est, ut alter alterum commendet, Christus prophetas, et Prophetae Christum? Sed Paganus utriusque eorum conditione liber, nec Prophetis de Christo dicentibus crederet, nec Christo de Prophetis. Ita totum nulli alii, quam suae fidei debet, quicumque fit ex Gentibus Christianus. Atque ut exemplo fiat id quod dicimus apertius, ponamus aliquem nunc a nobis catechizari Gentilem, cui assidentes dicamus, Crede Christo, quia Deus", + "candidate_score": 0.681235, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_11", + "bdc_text": "Non opprimis erat ea , qui vicis apud me excusationibus , quod medere libri non patueris , qui alii maiestatis in scribendo accuriant , fieri vix unquam potest , sed spero me facile illa omnia pogendo mendavit .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_459", + "psc_text": "testatus sit, ita etiam illud doceas, quaenam sint ea quae scripsit. Nam ego quidem Scripturas ejus perscrutatus, ut jussum est, nullas ibidem de Christo prophetias inveni; sive quia nullae sunt, sive quia intelligere ipse non potui. Unde in ingenti positus aestu, ratione cogebar in alterum e duobus; ut aut falsum pronuntiarem capitulum hoc, aut mendacem Jesum. Sed id quidem alienum pietatis erat, Deum existimare mentitum. Rectius ergo visum est, scriptoribus ascribere falsitatem, quam veritatis auctori mendacium. Quippe cum et ipsum dicentem audirem, fures fuisse et latrones omnes qui venerunt ante se (Joan. X, 8): qua sententia primum omnium video feriri Moysen. Ad haec, et cum majestatem suam loquenti eidem, ubi se mundi lumen appellat, Judaei indignantes reclamarent, Quia tu de te testificaris, testimonium tuum non est verum: non eum video prosecutum, ubi maxime locus exigebat, ut diceret de se prophetasse Moysen; sed tanquam revera alienus et nullum habens ex eorum", + "candidate_score": 0.6358, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas", + "max_score": 0.688281, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_7_9", + "bdc_text": "Si res prospere cadat , ille sacra contulantia perigit , nostri propetratissimi Christi habitum testatur , non animi gratitudinem aliquando , sed ipsum habeat , ut nihil excepti liberius genere intelligare possint . Qui apud vos fieri carno , quid nos quid fiat , nescio . Pridica , quantum actiones autem supplicationes , si rogantur , parte viderent , abstinitium omnem coglimus , ne quicquam curcitis verum emant , desideri .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_426", + "psc_text": "Christi carnem crucifixerunt cum vitiis et concupiscentiis: ut non carnem Christi, sed suam eos crucifixisse dicamus. Pene oblitus sum interpretationis secundae. Predixeram enim omnia quae sequuntur ad Legem, et ad circumcisionem esse referenda. Sensus itaque iste est: In quibus est fructus spiritus, charitas, gaudium, et reliqua, hi corpoream Scripturae intelligentiam, quae nunc caro Christi appellatur, crucifixerunt cum 515 passionibus ejus et desideriis, quae generant parvulis atque lactentibus fomenta vitiorum. Crucifixit Christi carnem, qui non juxta carnem historiae militat, sed spiritum allegoriae sequitur praeviantem. (Vers. 25.) Si spiritu vivimus, spiritu et ambutemus. Utamur hoc testimonio adversum eos qui nolunt Scripturas spiritualiter intelligere. Quis est autem qui vivit spiritu, nisi absconditus homo noster, qui et juxta carnem interdum solet vivere? Sed cum spiritu vixerit, spiritu ambulat. Cum in carne voluerit ambulare, vivens mortuus est. Vir perfectus in Christo, semper vivit in spiritu: spiritui obedit, numquam vivit in carne. Et contra: Qui se", + "candidate_score": 0.688281, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_7_9", + "bdc_text": "Si res prospere cadat , ille sacra contulantia perigit , nostri propetratissimi Christi habitum testatur , non animi gratitudinem aliquando , sed ipsum habeat , ut nihil excepti liberius genere intelligare possint . Qui apud vos fieri carno , quid nos quid fiat , nescio . Pridica , quantum actiones autem supplicationes , si rogantur , parte viderent , abstinitium omnem coglimus , ne quicquam curcitis verum emant , desideri .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_427", + "psc_text": "intelligere. Quis est autem qui vivit spiritu, nisi absconditus homo noster, qui et juxta carnem interdum solet vivere? Sed cum spiritu vixerit, spiritu ambulat. Cum in carne voluerit ambulare, vivens mortuus est. Vir perfectus in Christo, semper vivit in spiritu: spiritui obedit, numquam vivit in carne. Et contra: Qui se totum carni dederit, et passionibus deputarit, numquam vivit in spiritu. Inter hos medii sunt, quos nec spirituales possumus appellare, nec carneos; sed qui inter virtutes et vitia fluctuantes, nunc ad meliora retrahuntur, et spiritus sunt: nunc carnis lubrico supplantantur, et caro sunt. (Vers. 26.) Non efficiamur inanis gloriae cupidi, invicem provocantes, invicem invidentes. Unum verbum apud Graecos κενόδοξοι, trium verborum circuitu interpres Latinus expressit. Quantas autem habeat definitiones, et significantias gloria, et philosophorum innumerabiles libri, et Ciceronis duo volumina, quae de gloria scripsit, inditio sunt. Verum nos quia non verborum etymologias, sed Scripturae sensum disserere conamur, ita hunc locum cum", + "candidate_score": 0.677876, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_7_9", + "bdc_text": "Si res prospere cadat , ille sacra contulantia perigit , nostri propetratissimi Christi habitum testatur , non animi gratitudinem aliquando , sed ipsum habeat , ut nihil excepti liberius genere intelligare possint . Qui apud vos fieri carno , quid nos quid fiat , nescio . Pridica , quantum actiones autem supplicationes , si rogantur , parte viderent , abstinitium omnem coglimus , ne quicquam curcitis verum emant , desideri .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_425", + "psc_text": "et concupiscentiis, et semper mortificationem Jesu circumferimus in corpore nostro, ut et vita ejus manifestetur in carne nostra. Non modici autem laboris est, sic in praesenti saeculo vivere, ut jam nunc vita Jesu manifestetur in carne nostra. Ita enim vivificabuntur et mortalia corpora nostra per inhabitantem in nobis spiritum. Ubi Latinus interpres vitia posuit, in Graeco παθήματα, id est, passiones leguntur. Et quia passio potest et dolorem, et caeteras necessitates significare corpusculi, caute Apostolus intulit desideria: ut non naturam corporis videretur in spiritualibus viris negare, sed vitia. Et hoc ita admonitum sit, si Vulgatam editionem sequimur, legentes: Qui autem sunt Christi carnem crucifixerunt cum vitiis et concupiscentiis: ut non carnem Christi, sed suam eos crucifixisse dicamus. Pene oblitus sum interpretationis secundae. Predixeram enim omnia quae sequuntur ad Legem, et ad circumcisionem esse referenda. Sensus itaque iste est: In quibus est fructus spiritus, charitas, gaudium, et reliqua, hi corpoream Scripturae intelligentiam,", + "candidate_score": 0.677655, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_6_8", + "bdc_text": "invenia indeunt , nostrorum usse parte privaris precibus incumbunt , dissolutissime Venentos . Si res prospere cadat , ille sacra contulantia perigit , nostri propetratissimi Christi habitum testatur , non animi gratitudinem aliquando , sed ipsum habeat , ut nihil excepti liberius genere intelligare possint . Qui apud vos fieri carno , quid nos quid fiat , nescio .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_427", + "psc_text": "intelligere. Quis est autem qui vivit spiritu, nisi absconditus homo noster, qui et juxta carnem interdum solet vivere? Sed cum spiritu vixerit, spiritu ambulat. Cum in carne voluerit ambulare, vivens mortuus est. Vir perfectus in Christo, semper vivit in spiritu: spiritui obedit, numquam vivit in carne. Et contra: Qui se totum carni dederit, et passionibus deputarit, numquam vivit in spiritu. Inter hos medii sunt, quos nec spirituales possumus appellare, nec carneos; sed qui inter virtutes et vitia fluctuantes, nunc ad meliora retrahuntur, et spiritus sunt: nunc carnis lubrico supplantantur, et caro sunt. (Vers. 26.) Non efficiamur inanis gloriae cupidi, invicem provocantes, invicem invidentes. Unum verbum apud Graecos κενόδοξοι, trium verborum circuitu interpres Latinus expressit. Quantas autem habeat definitiones, et significantias gloria, et philosophorum innumerabiles libri, et Ciceronis duo volumina, quae de gloria scripsit, inditio sunt. Verum nos quia non verborum etymologias, sed Scripturae sensum disserere conamur, ita hunc locum cum", + "candidate_score": 0.677278, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_6_8", + "bdc_text": "invenia indeunt , nostrorum usse parte privaris precibus incumbunt , dissolutissime Venentos . Si res prospere cadat , ille sacra contulantia perigit , nostri propetratissimi Christi habitum testatur , non animi gratitudinem aliquando , sed ipsum habeat , ut nihil excepti liberius genere intelligare possint . Qui apud vos fieri carno , quid nos quid fiat , nescio .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_425", + "psc_text": "et concupiscentiis, et semper mortificationem Jesu circumferimus in corpore nostro, ut et vita ejus manifestetur in carne nostra. Non modici autem laboris est, sic in praesenti saeculo vivere, ut jam nunc vita Jesu manifestetur in carne nostra. Ita enim vivificabuntur et mortalia corpora nostra per inhabitantem in nobis spiritum. Ubi Latinus interpres vitia posuit, in Graeco παθήματα, id est, passiones leguntur. Et quia passio potest et dolorem, et caeteras necessitates significare corpusculi, caute Apostolus intulit desideria: ut non naturam corporis videretur in spiritualibus viris negare, sed vitia. Et hoc ita admonitum sit, si Vulgatam editionem sequimur, legentes: Qui autem sunt Christi carnem crucifixerunt cum vitiis et concupiscentiis: ut non carnem Christi, sed suam eos crucifixisse dicamus. Pene oblitus sum interpretationis secundae. Predixeram enim omnia quae sequuntur ad Legem, et ad circumcisionem esse referenda. Sensus itaque iste est: In quibus est fructus spiritus, charitas, gaudium, et reliqua, hi corpoream Scripturae intelligentiam,", + "candidate_score": 0.677233, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_6_8", + "bdc_text": "invenia indeunt , nostrorum usse parte privaris precibus incumbunt , dissolutissime Venentos . Si res prospere cadat , ille sacra contulantia perigit , nostri propetratissimi Christi habitum testatur , non animi gratitudinem aliquando , sed ipsum habeat , ut nihil excepti liberius genere intelligare possint . Qui apud vos fieri carno , quid nos quid fiat , nescio .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_426", + "psc_text": "Christi carnem crucifixerunt cum vitiis et concupiscentiis: ut non carnem Christi, sed suam eos crucifixisse dicamus. Pene oblitus sum interpretationis secundae. Predixeram enim omnia quae sequuntur ad Legem, et ad circumcisionem esse referenda. Sensus itaque iste est: In quibus est fructus spiritus, charitas, gaudium, et reliqua, hi corpoream Scripturae intelligentiam, quae nunc caro Christi appellatur, crucifixerunt cum 515 passionibus ejus et desideriis, quae generant parvulis atque lactentibus fomenta vitiorum. Crucifixit Christi carnem, qui non juxta carnem historiae militat, sed spiritum allegoriae sequitur praeviantem. (Vers. 25.) Si spiritu vivimus, spiritu et ambutemus. Utamur hoc testimonio adversum eos qui nolunt Scripturas spiritualiter intelligere. Quis est autem qui vivit spiritu, nisi absconditus homo noster, qui et juxta carnem interdum solet vivere? Sed cum spiritu vixerit, spiritu ambulat. Cum in carne voluerit ambulare, vivens mortuus est. Vir perfectus in Christo, semper vivit in spiritu: spiritui obedit, numquam vivit in carne. Et contra: Qui se", + "candidate_score": 0.675993, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_17_19", + "bdc_text": "Partifices factis esse pluratorum , quod ipsi satis aliis authoris excitue . Salviundus mihi perceribus videtur et iuvenem episcopum insaniare . Itaque puto , quod se hoc tamen non difficilem Genevensibus sit praebiturus , nisi frui ambigitis promissis communem inveniunt autem Christus esset .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_157", + "psc_text": "quo Spiritus sanctus, et sensus, qui in littera latet, multis post saeculis ventura praedixerint. Porro exemplum quod de Genesi sumptum est, ita in proprio volumine continetur: Et benedicentur in semine tuo omnes gentes terrae (Gen. XXVI, 4) . Quod apostolus super Christo interpretatus, ait: Non est scriptum ex seminibus, quasi in multis; sed quasi in uno, et semine tuo, qui est Christus. Hoc autem in omnibus [ Al. novis] pene testimoniis, quae de veteribus libris in novo assumpta sunt Testamento, observare debemus, quod memoriae crediderint evangelistae vel apostoli; et tantum sensu explicato, saepe ordinem commutaverunt, nonnumquam vel detraxerint verba vel addiderint. Nulli vero dubium quod in Isaac et Jacob, sive in duodecim patriarchis, et caeteris qui de Abraham stirpe descendunt, non fuerint benedictae universae nationes; sed in Christo Jesu, per quem omnes gentes laudant Deum, et benedicitur novum nomen super terram. Potest autem intelligi apostolus et de alio Geneseos loco", + "candidate_score": 0.673511, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_17_19", + "bdc_text": "Partifices factis esse pluratorum , quod ipsi satis aliis authoris excitue . Salviundus mihi perceribus videtur et iuvenem episcopum insaniare . Itaque puto , quod se hoc tamen non difficilem Genevensibus sit praebiturus , nisi frui ambigitis promissis communem inveniunt autem Christus esset .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_305", + "psc_text": "aliud de gentibus lumbare contexuit: quae statim ut est viro juncta, concepit et peperit. Et in Isaac exclamat Dominus per prophetam: Si est gens nata simul (Isai. XLIX, 54) : quando una die in Actibus apostolorum tria millia, et quinque millia hominum crediderunt (Actor. III, seqq.) Nec puto necesse esse, ut de multitudine Christiana, et de Judaeorum paucitate dicamus, cum in toto mundo crucis vexilla resplendeant: et vix rarus atque notabilis in urbibus Judaeus appareat. (Vers. 28.) Nos autem, fratres, secundum Isaac promissionis filii sumus. Apostolum et similes ei secundum Isaac promissionis esse filios, nulla intelligentiae difficultas est. Sed quia Origenes hunc locum edisserens, ita Apostoli posuit exemplum: Vos autem, fratres, secundum Isaac promissionis filii estis, quaeritur quomodo Galatas, quos stultos appellarat, et incoepisse dixerat spiritu, carne finire, nunc secundum Isaac filios repromissionis vocet? Dicimus itaque Apostolum ideo eos appellare secundum Isaac filios repromissionis, quia non penitus eorum desperet salutem,", + "candidate_score": 0.663731, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_7", + "bdc_text": "Si res prospere cadat , ille sacra contulantia perigit , nostri propetratissimi Christi habitum testatur , non animi gratitudinem aliquando , sed ipsum habeat , ut nihil excepti liberius genere intelligare possint .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_425", + "psc_text": "et concupiscentiis, et semper mortificationem Jesu circumferimus in corpore nostro, ut et vita ejus manifestetur in carne nostra. Non modici autem laboris est, sic in praesenti saeculo vivere, ut jam nunc vita Jesu manifestetur in carne nostra. Ita enim vivificabuntur et mortalia corpora nostra per inhabitantem in nobis spiritum. Ubi Latinus interpres vitia posuit, in Graeco παθήματα, id est, passiones leguntur. Et quia passio potest et dolorem, et caeteras necessitates significare corpusculi, caute Apostolus intulit desideria: ut non naturam corporis videretur in spiritualibus viris negare, sed vitia. Et hoc ita admonitum sit, si Vulgatam editionem sequimur, legentes: Qui autem sunt Christi carnem crucifixerunt cum vitiis et concupiscentiis: ut non carnem Christi, sed suam eos crucifixisse dicamus. Pene oblitus sum interpretationis secundae. Predixeram enim omnia quae sequuntur ad Legem, et ad circumcisionem esse referenda. Sensus itaque iste est: In quibus est fructus spiritus, charitas, gaudium, et reliqua, hi corpoream Scripturae intelligentiam,", + "candidate_score": 0.658265, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_7", + "bdc_text": "Si res prospere cadat , ille sacra contulantia perigit , nostri propetratissimi Christi habitum testatur , non animi gratitudinem aliquando , sed ipsum habeat , ut nihil excepti liberius genere intelligare possint .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_426", + "psc_text": "Christi carnem crucifixerunt cum vitiis et concupiscentiis: ut non carnem Christi, sed suam eos crucifixisse dicamus. Pene oblitus sum interpretationis secundae. Predixeram enim omnia quae sequuntur ad Legem, et ad circumcisionem esse referenda. Sensus itaque iste est: In quibus est fructus spiritus, charitas, gaudium, et reliqua, hi corpoream Scripturae intelligentiam, quae nunc caro Christi appellatur, crucifixerunt cum 515 passionibus ejus et desideriis, quae generant parvulis atque lactentibus fomenta vitiorum. Crucifixit Christi carnem, qui non juxta carnem historiae militat, sed spiritum allegoriae sequitur praeviantem. (Vers. 25.) Si spiritu vivimus, spiritu et ambutemus. Utamur hoc testimonio adversum eos qui nolunt Scripturas spiritualiter intelligere. Quis est autem qui vivit spiritu, nisi absconditus homo noster, qui et juxta carnem interdum solet vivere? Sed cum spiritu vixerit, spiritu ambulat. Cum in carne voluerit ambulare, vivens mortuus est. Vir perfectus in Christo, semper vivit in spiritu: spiritui obedit, numquam vivit in carne. Et contra: Qui se", + "candidate_score": 0.657794, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_19", + "bdc_text": "Itaque puto , quod se hoc tamen non difficilem Genevensibus sit praebiturus , nisi frui ambigitis promissis communem inveniunt autem Christus esset .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_305", + "psc_text": "aliud de gentibus lumbare contexuit: quae statim ut est viro juncta, concepit et peperit. Et in Isaac exclamat Dominus per prophetam: Si est gens nata simul (Isai. XLIX, 54) : quando una die in Actibus apostolorum tria millia, et quinque millia hominum crediderunt (Actor. III, seqq.) Nec puto necesse esse, ut de multitudine Christiana, et de Judaeorum paucitate dicamus, cum in toto mundo crucis vexilla resplendeant: et vix rarus atque notabilis in urbibus Judaeus appareat. (Vers. 28.) Nos autem, fratres, secundum Isaac promissionis filii sumus. Apostolum et similes ei secundum Isaac promissionis esse filios, nulla intelligentiae difficultas est. Sed quia Origenes hunc locum edisserens, ita Apostoli posuit exemplum: Vos autem, fratres, secundum Isaac promissionis filii estis, quaeritur quomodo Galatas, quos stultos appellarat, et incoepisse dixerat spiritu, carne finire, nunc secundum Isaac filios repromissionis vocet? Dicimus itaque Apostolum ideo eos appellare secundum Isaac filios repromissionis, quia non penitus eorum desperet salutem,", + "candidate_score": 0.653063, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_8", + "bdc_text": "Qui apud vos fieri carno , quid nos quid fiat , nescio .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_427", + "psc_text": "intelligere. Quis est autem qui vivit spiritu, nisi absconditus homo noster, qui et juxta carnem interdum solet vivere? Sed cum spiritu vixerit, spiritu ambulat. Cum in carne voluerit ambulare, vivens mortuus est. Vir perfectus in Christo, semper vivit in spiritu: spiritui obedit, numquam vivit in carne. Et contra: Qui se totum carni dederit, et passionibus deputarit, numquam vivit in spiritu. Inter hos medii sunt, quos nec spirituales possumus appellare, nec carneos; sed qui inter virtutes et vitia fluctuantes, nunc ad meliora retrahuntur, et spiritus sunt: nunc carnis lubrico supplantantur, et caro sunt. (Vers. 26.) Non efficiamur inanis gloriae cupidi, invicem provocantes, invicem invidentes. Unum verbum apud Graecos κενόδοξοι, trium verborum circuitu interpres Latinus expressit. Quantas autem habeat definitiones, et significantias gloria, et philosophorum innumerabiles libri, et Ciceronis duo volumina, quae de gloria scripsit, inditio sunt. Verum nos quia non verborum etymologias, sed Scripturae sensum disserere conamur, ita hunc locum cum", + "candidate_score": 0.625556, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "075_Gregorius-I_Moralia", + "max_score": 0.68738, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_4_6", + "bdc_text": "Qui hypocrisi et idololatoris gravitatis sua nostris in suam explorant in gratitudinem et scordiam . Illi si quid memporis momenti ingensit , ad supplicatores publicus propetratris confligent . invenia indeunt , nostrorum usse parte privaris precibus incumbunt , dissolutissime Venentos .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1488", + "psc_text": "dum se humiliter agnoscit, conferenda generaliter divinae misericordiae secreta deprehendit; cumque infirmitatem suam veraciter fatetur, repente ad cognoscendam vocationem gentium sublimiter rapitur. Nam protinus subdit: CAPUT LIV [ Rec. XXX ]. VERS. 13.-- Licet haec celes in corde tuo, tamen scio quia universorum memineris. 82. Vocatio gentium in consilio Dei abscondita. --Ac si aperte dicat: Cur de me trepido, qui et universas gentes quia colligas scio? Quod tamen in corde celas, quia hoc adhuc aperto sermone non indicas. Sed qui et universorum reminisceris, me procul dubio de venia certum facis. [ Vet. XXXIX. ] Sciendum vero est quia in quibusdam factis et certi de venia reddimur, et post perpetratas culpas ad absolutionis nostrae fiduciam correctione et poenitentia subsequente roboramur; perpetratae tamen nostrae nequitiae adhuc memoria tangimur, et cogitatione illicita aversi nolentesque pulsamur. Unde et apte subjungitur: CAPUT LV [ Rec. XXXI ]. VERS. 14.-- Si peccavi, et ad horam pepercisti", + "candidate_score": 0.68738, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_7_9", + "bdc_text": "Si res prospere cadat , ille sacra contulantia perigit , nostri propetratissimi Christi habitum testatur , non animi gratitudinem aliquando , sed ipsum habeat , ut nihil excepti liberius genere intelligare possint . Qui apud vos fieri carno , quid nos quid fiat , nescio . Pridica , quantum actiones autem supplicationes , si rogantur , parte viderent , abstinitium omnem coglimus , ne quicquam curcitis verum emant , desideri .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_143", + "psc_text": "initio, in progressu, in fine. --Filii in cordibus maledicunt, cum recta nostra opera a non rectis cogitationibus prodeunt; cum bona in aperto exerunt, sed in occulto noxia moliuntur. Deo quippe maledicunt, cum mentes nostrae se de se aestimant habere quod sunt. Deo maledicunt, cum se et ab illo accepisse vires intelligunt, sed tamen de ejus muneribus propriam laudem quaerunt. [ Vet. XXXVIII. ] Sciendum vero est, quod bona nostra tribus modis antiquus hostis insequitur, ut videlicet hoc, quod rectum coram hominibus agitur, in interni judicis conspectu vitietur. Aliquando namque in bono opere intentionem polluit, ut omne, quod in actione sequitur, eo purum mundumque non exeat, quo hoc ab origine perturbat. Aliquando vero intentionem boni operis vitiare non praevalet, sed in ipsa actione se quasi in itinere opponit; ut cum per propositum mentis securior quisque egreditur, subjuncto latenter vitio, quasi ex insidiis perimatur. Aliquando vero nec intentionem vitiat, nec in itinere", + "candidate_score": 0.677348, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_7_9", + "bdc_text": "Si res prospere cadat , ille sacra contulantia perigit , nostri propetratissimi Christi habitum testatur , non animi gratitudinem aliquando , sed ipsum habeat , ut nihil excepti liberius genere intelligare possint . Qui apud vos fieri carno , quid nos quid fiat , nescio . Pridica , quantum actiones autem supplicationes , si rogantur , parte viderent , abstinitium omnem coglimus , ne quicquam curcitis verum emant , desideri .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1271", + "psc_text": "Quod enim per angariam agimus, non hoc ex studio amoris operamur. Crucem ergo Jesu in angaria portare est afflictionem abstinentiae pro alia quam necesse est intentione tolerare. An non Jesu crucem in angaria portat, qui quasi ad praeceptum Domini, carnem domat, sed tamen spiritalem patriam non amat? Unde et Simon isdem crucem portat, sed nequaquam moritur, quia omnis hypocrita corpus quidem per abstinentiam afficit, sed tamen per amorem gloriae mundo vivit. [ Vet. XXXI.] 73. Crucem carni infert, sed mundo vivit. --Quo contra per Paulum bene de electis dicitur: Qui autem sunt Christi carnem suam crucifixerunt cum vitiis et concupiscentiis. Cum vitiis quippe et concupiscentiis carnem crucifigimus, si sic gulam restringimus, ut jam de mundi gloria nihil quaeramus. Nam qui corpus macerat, sed honoribus anhelat, crucem carni intulit, sed mundo per concupiscentiam pejus vivit, quia et saepe per sanctitatis imaginem locum regiminis indignus assequitur, quem, nisi aliquid in se virtutis", + "candidate_score": 0.676648, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_6_8", + "bdc_text": "invenia indeunt , nostrorum usse parte privaris precibus incumbunt , dissolutissime Venentos . Si res prospere cadat , ille sacra contulantia perigit , nostri propetratissimi Christi habitum testatur , non animi gratitudinem aliquando , sed ipsum habeat , ut nihil excepti liberius genere intelligare possint . Qui apud vos fieri carno , quid nos quid fiat , nescio .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1651", + "psc_text": "Inde ergo a Deo disjungitur, unde in Deo laudanda videbatur. Nonnunquam vero recto operi animus constanter innititur, et tamen humanis irrisionibus urgetur: miranda agit, et opprobria recipit; et qui exire foras per laudes potuit, repulsus contumeliis, ad semetipsum redit; et eo se intus robustius in Deo solidat, quo foris non invenit quo requiescat. Tota etenim spes in auctore figitur, et inter irrisionum convicia solus interior testis imploratur; atque afflicti animus fit Deo tanto proximus, quanto 360 et a gratia humani favoris alienus: in precem protinus funditur, et pressus exterius, ad penetranda quae intus sunt mundius liquatur. Bene itaque nunc dicitur: Qui deridetur ab amico suo sicut ego, invocabit Deum, et exaudiet eum, quia bonorum menti dum pravi exprobrant, ostendunt quem suorum actuum testem quaerant. Quae dum compuncta sese in precibus accingit, inde intra se supernae exauditioni jungitur, unde extra se ab humana laude separatur. [ Vet. XXVII. ] Notandum vero", + "candidate_score": 0.676079, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_4", + "bdc_text": "Qui hypocrisi et idololatoris gravitatis sua nostris in suam explorant in gratitudinem et scordiam .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1302", + "psc_text": "exterius ignorant quod agunt; eorumque 284 opus suae elationi militat, atque hoc se impendere obsequio largitoris putant. Scirpus ergo inter lapides commoratur, quia ibi hypocrita stat, ubi mentis suae intentionem solidat. Nam cum attestationem percipere multorum ambit, quasi in lapidum collectione subsistit. Sed iste hypocrita scirpi appellatione signatus, cum corpus abstinentia domat, cum largiendo quae possidet studio pietatis exsudat, cum notitia sacrae legis eruditur, cum verbo praedicationis utitur, quis hunc tanta plenum largitate conspiciens, a gratia aestimet largitoris alienum? Et tamen superna dispensatio largitur huic dona operis, et sortem denegat haereditatis; operandi munera cumulat, et tamen vitam operantis ignorat, quia cum perceptum munus ad laudem propriam trahitur, in conspectu lucis intimae umbra elationis obscuratur. Unde et bene subditur: CAPUT XLIX. VERS. 18.-- Si absorbuerit eum de loco suo, negabit eum, et dicet: Non novi te. 85. Hypocritae reprobatio. --De loco suo hypocrita absorbetur, cum a praesentis vitae favoribus, morte interveniente,", + "candidate_score": 0.671128, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_5_7", + "bdc_text": "Illi si quid memporis momenti ingensit , ad supplicatores publicus propetratris confligent . invenia indeunt , nostrorum usse parte privaris precibus incumbunt , dissolutissime Venentos . Si res prospere cadat , ille sacra contulantia perigit , nostri propetratissimi Christi habitum testatur , non animi gratitudinem aliquando , sed ipsum habeat , ut nihil excepti liberius genere intelligare possint .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_38", + "psc_text": "In gravibus namque peccatis quis positus (Causa 3, q. 7, c. In gravibus), dum suis premitur, aliena non diluit. Mundus ergo ostenditur esse de se, qui emundationem potuit obtinere pro aliis. Si vero hoc quibusdam displicet, quod bona sua ipse narravit, sciendum est quia inter tot rerum damna, inter tot corporis vulnera, inter tot pignorum funera, amicis ad consolationem venientibus, et ad increpationem prorumpentibus, de vita sua desperare cogebatur; et quem tot detrimenta afflixerant, contumeliosa insuper increpantium verba feriebant. Hi namque, qui ad consolandum venerant, dum quasi ejus injustitiae exprobrabant, desperare eum de semetipso funditus compellebant. Quod ergo bona sua ad mentem revocat, non se per jactantiam elevat; sed quasi collapsum inter verba et vulnera ad spem animum reformat. Gravi enim desperationis telo mens percutitur, cum supernae irae tribulationibus premitur, et foris linguarum opprobriis urgetur. Beatus igitur Job tot dolorum jaculatione confossus, dum labefactari per opprobria timuit, ad statum se", + "candidate_score": 0.671035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_2_4", + "bdc_text": "animad verterem , non minus necessator et confectu quam plurima apud vos debello et pretio in Gallia concesso fieri quam apud nos . Laudanda in adversaria divantur et quam superis continuando . Qui hypocrisi et idololatoris gravitatis sua nostris in suam explorant in gratitudinem et scordiam .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1292", + "psc_text": "tanquam lapides vivi superaedificamini domus spiritales (I Petr. II, 5) . Hoc itaque loco quia lapides dicti sunt, sed tamen vivi minime dicuntur, nuda appellatione lapidum permisti possunt reprobi et electi figurari. [ Vet. XXXVI, Rec. XXX. ] Scirpus itaque iste qui inter lapides commoratur, super acervum petrarum radices densat, quia omnis hypocrita cogitationes suas in exquirenda hominum admiratione multiplicat. Per omne enim quod hypocritae faciunt, quia occultis cogitationibus laudes hominum requirunt, quasi radices scirpi in acervum petrarum mittunt. Operaturi quippe laudes suas cogitant, laudati autem has secum taciti in cogitationibus versant. 282 Gaudent se praecipuos in humana aestimatione claruisse. Cumque inflati favoribus apud semetipsos intumescunt, saepe mirantur taciti etiam ipsi quod sunt. Videri quotidie semetipsis altiores cupiunt, ac miris inventionibus in opere excrescunt, quia sicut virtutes omne vitium enervant, sic arrogantia roborat. Cogit namque mentem juvenescere, et contra vires valere, quia et quod negat vigor valetudinis, imperat amor laudis.", + "candidate_score": 0.67019, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_6_8", + "bdc_text": "invenia indeunt , nostrorum usse parte privaris precibus incumbunt , dissolutissime Venentos . Si res prospere cadat , ille sacra contulantia perigit , nostri propetratissimi Christi habitum testatur , non animi gratitudinem aliquando , sed ipsum habeat , ut nihil excepti liberius genere intelligare possint . Qui apud vos fieri carno , quid nos quid fiat , nescio .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1271", + "psc_text": "Quod enim per angariam agimus, non hoc ex studio amoris operamur. Crucem ergo Jesu in angaria portare est afflictionem abstinentiae pro alia quam necesse est intentione tolerare. An non Jesu crucem in angaria portat, qui quasi ad praeceptum Domini, carnem domat, sed tamen spiritalem patriam non amat? Unde et Simon isdem crucem portat, sed nequaquam moritur, quia omnis hypocrita corpus quidem per abstinentiam afficit, sed tamen per amorem gloriae mundo vivit. [ Vet. XXXI.] 73. Crucem carni infert, sed mundo vivit. --Quo contra per Paulum bene de electis dicitur: Qui autem sunt Christi carnem suam crucifixerunt cum vitiis et concupiscentiis. Cum vitiis quippe et concupiscentiis carnem crucifigimus, si sic gulam restringimus, ut jam de mundi gloria nihil quaeramus. Nam qui corpus macerat, sed honoribus anhelat, crucem carni intulit, sed mundo per concupiscentiam pejus vivit, quia et saepe per sanctitatis imaginem locum regiminis indignus assequitur, quem, nisi aliquid in se virtutis", + "candidate_score": 0.666226, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_3_5", + "bdc_text": "Laudanda in adversaria divantur et quam superis continuando . Qui hypocrisi et idololatoris gravitatis sua nostris in suam explorant in gratitudinem et scordiam . Illi si quid memporis momenti ingensit , ad supplicatores publicus propetratris confligent .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1258", + "psc_text": "tractus ad odium pejor fiat. 68. Hypocrita in bonis operibus non perseverat. -- Inter haec sciendum est quod justorum bona, quia ex corde incipiunt, usque ad praesentis vitae terminum crescunt; hypocritarum vero opera, quia nequaquam sunt in occulto radicata, saepe ante deficiunt quam praesens vita finiatur. Nam plerumque studio sacrae eruditionis insistunt; et quia hanc non praeparandis meritis, sed promerendis favoribus inquirunt, statim ut judicium humanae laudis arripiunt, et per hoc gratiam transitorii profectus assequuntur, tota mente saecularibus curis inserviunt, atque a sacra funditus eruditione vacuantur; et agendo post indicant quantum temporalia diligant, qui sola prius aeterna praedicabant. Plerumque autem assumptae speciem maturitatis ostendunt; quiete silentii, longanimitate patientiae, continentiae virtute decorantur; sed cum per haec quaesiti culmen honoris attigerint, cumque sibi jam reverentia a cunctis impenditur, protinus se in lasciviam voluptatis fundunt, et bona se non 275 ex corde tenuisse ipsi sibi testes sunt qui haec cito dimiserunt. Nonnunquam vero", + "candidate_score": 0.665175, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_3_5", + "bdc_text": "Laudanda in adversaria divantur et quam superis continuando . Qui hypocrisi et idololatoris gravitatis sua nostris in suam explorant in gratitudinem et scordiam . Illi si quid memporis momenti ingensit , ad supplicatores publicus propetratris confligent .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1292", + "psc_text": "tanquam lapides vivi superaedificamini domus spiritales (I Petr. II, 5) . Hoc itaque loco quia lapides dicti sunt, sed tamen vivi minime dicuntur, nuda appellatione lapidum permisti possunt reprobi et electi figurari. [ Vet. XXXVI, Rec. XXX. ] Scirpus itaque iste qui inter lapides commoratur, super acervum petrarum radices densat, quia omnis hypocrita cogitationes suas in exquirenda hominum admiratione multiplicat. Per omne enim quod hypocritae faciunt, quia occultis cogitationibus laudes hominum requirunt, quasi radices scirpi in acervum petrarum mittunt. Operaturi quippe laudes suas cogitant, laudati autem has secum taciti in cogitationibus versant. 282 Gaudent se praecipuos in humana aestimatione claruisse. Cumque inflati favoribus apud semetipsos intumescunt, saepe mirantur taciti etiam ipsi quod sunt. Videri quotidie semetipsis altiores cupiunt, ac miris inventionibus in opere excrescunt, quia sicut virtutes omne vitium enervant, sic arrogantia roborat. Cogit namque mentem juvenescere, et contra vires valere, quia et quod negat vigor valetudinis, imperat amor laudis.", + "candidate_score": 0.664132, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_5_7", + "bdc_text": "Illi si quid memporis momenti ingensit , ad supplicatores publicus propetratris confligent . invenia indeunt , nostrorum usse parte privaris precibus incumbunt , dissolutissime Venentos . Si res prospere cadat , ille sacra contulantia perigit , nostri propetratissimi Christi habitum testatur , non animi gratitudinem aliquando , sed ipsum habeat , ut nihil excepti liberius genere intelligare possint .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_370", + "psc_text": "nescimus ubi posuerunt eum (Joan. XX, 2) . Solum quippe corpus Domini quaesitura venerat, et quasi totum simul Dominum tultum deplorat. An ergo et hoc in loco totum pro parte dicatur incertum est. 23. Nec sermo sit praeceps, nec post debitum silentium indiscretus. --Sed tamen hoc, quod diu tacuerunt, et quandoque loquendo reprobati sunt, neglecte praetereundum non est. Sunt namque nonnulli qui et loqui praecipitanter incipiunt, et effrenate coepta effrenatius exsequuntur. Et sunt nonnulli qui tarde quidem loqui inchoant, sed semel inchoantes, habere modum locutionis ignorant. Amici igitur beati Job dolorem videntes, diu tacuerunt; sed tarde inchoantes, indiscrete locuti sunt, quia parcere dolenti noluerunt. Tenuerunt linguam, ne praepropere inciperet; sed incipientem semel nequaquam moderati sunt, ne se ex consolatione usque ad contumelias effrenaret. Et bona quidem intentione ad consolandum venerant; sed hoc, quod pia mens mundum Deo obtulit, locutio praecipitata vitiavit. Scriptum quippe est: Si recte offeras, non recte autem", + "candidate_score": 0.664021, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_3_5", + "bdc_text": "Laudanda in adversaria divantur et quam superis continuando . Qui hypocrisi et idololatoris gravitatis sua nostris in suam explorant in gratitudinem et scordiam . Illi si quid memporis momenti ingensit , ad supplicatores publicus propetratris confligent .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2175", + "psc_text": "Cumque ab hominibus immoderate laudantur, tales esse se quoque apud Deum existimant, quales se gaudent hominibus innotuisse. Unde fit ut etiam aeternae vitae percepturos se praemia praesumant, et qui hic de humanis favoribus exsultant, illic se habituros requiem omnino non dubitent. Sed 472 inter haec occulta vocationis hora subrepit, et cum carnis oculos claudunt, mentis aperiunt, moxque ut supplicia aeterna receperint, ibi vident quia virtutum aestimatione divites in somnis fuerunt. Bene ergo de hoc hypocrita dicitur: Transiet velut visio nocturna. Quia hoc quod se ad momentum divitem humanis aestimationibus videt, de ostensione est phantasmatis, non de soliditate virtutis. Nam cum mens ejus in morte carnis evigilat, cognoscit procul dubio quia favores circa se hominum dormiens videbat. Sequitur: CAPUT VII [ Rec. V ]. VERS. 9.-- Oculus qui eum viderat, non videbit, neque ultra intuebitur eum locus suus. 8. Linguae adulantium ei nihil prosunt in judicic. --Quis est locus hypocritae, nisi", + "candidate_score": 0.663742, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_4_6", + "bdc_text": "Qui hypocrisi et idololatoris gravitatis sua nostris in suam explorant in gratitudinem et scordiam . Illi si quid memporis momenti ingensit , ad supplicatores publicus propetratris confligent . invenia indeunt , nostrorum usse parte privaris precibus incumbunt , dissolutissime Venentos .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2175", + "psc_text": "Cumque ab hominibus immoderate laudantur, tales esse se quoque apud Deum existimant, quales se gaudent hominibus innotuisse. Unde fit ut etiam aeternae vitae percepturos se praemia praesumant, et qui hic de humanis favoribus exsultant, illic se habituros requiem omnino non dubitent. Sed 472 inter haec occulta vocationis hora subrepit, et cum carnis oculos claudunt, mentis aperiunt, moxque ut supplicia aeterna receperint, ibi vident quia virtutum aestimatione divites in somnis fuerunt. Bene ergo de hoc hypocrita dicitur: Transiet velut visio nocturna. Quia hoc quod se ad momentum divitem humanis aestimationibus videt, de ostensione est phantasmatis, non de soliditate virtutis. Nam cum mens ejus in morte carnis evigilat, cognoscit procul dubio quia favores circa se hominum dormiens videbat. Sequitur: CAPUT VII [ Rec. V ]. VERS. 9.-- Oculus qui eum viderat, non videbit, neque ultra intuebitur eum locus suus. 8. Linguae adulantium ei nihil prosunt in judicic. --Quis est locus hypocritae, nisi", + "candidate_score": 0.662538, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_4", + "bdc_text": "Qui hypocrisi et idololatoris gravitatis sua nostris in suam explorant in gratitudinem et scordiam .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1301", + "psc_text": "ab ejus conspectu jam fusa sunt, etiamsi a multis ignorentur. 84. Perfectorum est, ostenso opere, Dei gloriam quaerere. --Sed valde perfectorum est, sic ostenso opere, auctoris gloriam quaerere, ut de illata laude, privata nesciant exsultatione gaudere. Tunc solum namque innoxie hominibus laudabile opus ostenditur, cum per despectum mentis veraciter laus impensa calcatur. Quam quia infirmi quique perfecte contemnendo non superant, restat necesse est, ut bonum quod operantur abscondant. Saepe enim ab ipso ostensionis exordio propriam laudem quaerunt. Saepe vero in ostensione operis auctoris patefacere gloriam cupiunt; sed excepti favoribus, in laudis propriae cupiditatem rapiuntur; cumque semetipsos dijudicare interius negligunt, sparsi exterius ignorant quod agunt; eorumque 284 opus suae elationi militat, atque hoc se impendere obsequio largitoris putant. Scirpus ergo inter lapides commoratur, quia ibi hypocrita stat, ubi mentis suae intentionem solidat. Nam cum attestationem percipere multorum ambit, quasi in lapidum collectione subsistit. Sed iste hypocrita scirpi appellatione signatus, cum corpus", + "candidate_score": 0.662426, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_7", + "bdc_text": "Si res prospere cadat , ille sacra contulantia perigit , nostri propetratissimi Christi habitum testatur , non animi gratitudinem aliquando , sed ipsum habeat , ut nihil excepti liberius genere intelligare possint .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1271", + "psc_text": "Quod enim per angariam agimus, non hoc ex studio amoris operamur. Crucem ergo Jesu in angaria portare est afflictionem abstinentiae pro alia quam necesse est intentione tolerare. An non Jesu crucem in angaria portat, qui quasi ad praeceptum Domini, carnem domat, sed tamen spiritalem patriam non amat? Unde et Simon isdem crucem portat, sed nequaquam moritur, quia omnis hypocrita corpus quidem per abstinentiam afficit, sed tamen per amorem gloriae mundo vivit. [ Vet. XXXI.] 73. Crucem carni infert, sed mundo vivit. --Quo contra per Paulum bene de electis dicitur: Qui autem sunt Christi carnem suam crucifixerunt cum vitiis et concupiscentiis. Cum vitiis quippe et concupiscentiis carnem crucifigimus, si sic gulam restringimus, ut jam de mundi gloria nihil quaeramus. Nam qui corpus macerat, sed honoribus anhelat, crucem carni intulit, sed mundo per concupiscentiam pejus vivit, quia et saepe per sanctitatis imaginem locum regiminis indignus assequitur, quem, nisi aliquid in se virtutis", + "candidate_score": 0.661293, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_4_6", + "bdc_text": "Qui hypocrisi et idololatoris gravitatis sua nostris in suam explorant in gratitudinem et scordiam . Illi si quid memporis momenti ingensit , ad supplicatores publicus propetratris confligent . invenia indeunt , nostrorum usse parte privaris precibus incumbunt , dissolutissime Venentos .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_38", + "psc_text": "In gravibus namque peccatis quis positus (Causa 3, q. 7, c. In gravibus), dum suis premitur, aliena non diluit. Mundus ergo ostenditur esse de se, qui emundationem potuit obtinere pro aliis. Si vero hoc quibusdam displicet, quod bona sua ipse narravit, sciendum est quia inter tot rerum damna, inter tot corporis vulnera, inter tot pignorum funera, amicis ad consolationem venientibus, et ad increpationem prorumpentibus, de vita sua desperare cogebatur; et quem tot detrimenta afflixerant, contumeliosa insuper increpantium verba feriebant. Hi namque, qui ad consolandum venerant, dum quasi ejus injustitiae exprobrabant, desperare eum de semetipso funditus compellebant. Quod ergo bona sua ad mentem revocat, non se per jactantiam elevat; sed quasi collapsum inter verba et vulnera ad spem animum reformat. Gravi enim desperationis telo mens percutitur, cum supernae irae tribulationibus premitur, et foris linguarum opprobriis urgetur. Beatus igitur Job tot dolorum jaculatione confossus, dum labefactari per opprobria timuit, ad statum se", + "candidate_score": 0.660644, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_3_5", + "bdc_text": "Laudanda in adversaria divantur et quam superis continuando . Qui hypocrisi et idololatoris gravitatis sua nostris in suam explorant in gratitudinem et scordiam . Illi si quid memporis momenti ingensit , ad supplicatores publicus propetratris confligent .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1302", + "psc_text": "exterius ignorant quod agunt; eorumque 284 opus suae elationi militat, atque hoc se impendere obsequio largitoris putant. Scirpus ergo inter lapides commoratur, quia ibi hypocrita stat, ubi mentis suae intentionem solidat. Nam cum attestationem percipere multorum ambit, quasi in lapidum collectione subsistit. Sed iste hypocrita scirpi appellatione signatus, cum corpus abstinentia domat, cum largiendo quae possidet studio pietatis exsudat, cum notitia sacrae legis eruditur, cum verbo praedicationis utitur, quis hunc tanta plenum largitate conspiciens, a gratia aestimet largitoris alienum? Et tamen superna dispensatio largitur huic dona operis, et sortem denegat haereditatis; operandi munera cumulat, et tamen vitam operantis ignorat, quia cum perceptum munus ad laudem propriam trahitur, in conspectu lucis intimae umbra elationis obscuratur. Unde et bene subditur: CAPUT XLIX. VERS. 18.-- Si absorbuerit eum de loco suo, negabit eum, et dicet: Non novi te. 85. Hypocritae reprobatio. --De loco suo hypocrita absorbetur, cum a praesentis vitae favoribus, morte interveniente,", + "candidate_score": 0.659076, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_3_5", + "bdc_text": "Laudanda in adversaria divantur et quam superis continuando . Qui hypocrisi et idololatoris gravitatis sua nostris in suam explorant in gratitudinem et scordiam . Illi si quid memporis momenti ingensit , ad supplicatores publicus propetratris confligent .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_516", + "psc_text": "in factis suis laudari ab hominibus agnoscunt, eorumque celebre nomen mirantur, et quod pro bene gestis laudes suscipiant vident; sed quanto studio easdem laudes fugiant, non vident. Aperta eorum opera considerant; sed quod sola spe intima haec operentur, ignorant. Qui enim vera luce justitiae clari sunt, prius a tenebris internae intentionis immutantur, ut obscuritatem intus terrenae appetitionis plene deserant, et corda sua ad supernae lucis desideria perfecte convertant, ne cum aliis apparent lucidi, sibimetipsis sint obscuri. Arrogantes ergo quia bonorum facta considerant, et corda non pensant, imitantur unde laudari foris valeant, non unde intus ad justitiae lumen surgant: et quasi ortum surgentis aurorae videre nesciunt, quia intentionem religiosae mentis considerare contemnunt. [ Vet. XVI.] 21. Judaea Christi venientis et Ecclesiae nascentis lucem non vidit. --Potest etiam sanctus vir, gratia prophetici spiritus plenus, Judaeae perfidiam Redemptore veniente conspicere, ejusque caecitatis damna per verba haec quasi ex optantis qualitate prophetare, ut dicat:", + "candidate_score": 0.658578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_3_5", + "bdc_text": "Laudanda in adversaria divantur et quam superis continuando . Qui hypocrisi et idololatoris gravitatis sua nostris in suam explorant in gratitudinem et scordiam . Illi si quid memporis momenti ingensit , ad supplicatores publicus propetratris confligent .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1301", + "psc_text": "ab ejus conspectu jam fusa sunt, etiamsi a multis ignorentur. 84. Perfectorum est, ostenso opere, Dei gloriam quaerere. --Sed valde perfectorum est, sic ostenso opere, auctoris gloriam quaerere, ut de illata laude, privata nesciant exsultatione gaudere. Tunc solum namque innoxie hominibus laudabile opus ostenditur, cum per despectum mentis veraciter laus impensa calcatur. Quam quia infirmi quique perfecte contemnendo non superant, restat necesse est, ut bonum quod operantur abscondant. Saepe enim ab ipso ostensionis exordio propriam laudem quaerunt. Saepe vero in ostensione operis auctoris patefacere gloriam cupiunt; sed excepti favoribus, in laudis propriae cupiditatem rapiuntur; cumque semetipsos dijudicare interius negligunt, sparsi exterius ignorant quod agunt; eorumque 284 opus suae elationi militat, atque hoc se impendere obsequio largitoris putant. Scirpus ergo inter lapides commoratur, quia ibi hypocrita stat, ubi mentis suae intentionem solidat. Nam cum attestationem percipere multorum ambit, quasi in lapidum collectione subsistit. Sed iste hypocrita scirpi appellatione signatus, cum corpus", + "candidate_score": 0.65795, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_7", + "bdc_text": "Si res prospere cadat , ille sacra contulantia perigit , nostri propetratissimi Christi habitum testatur , non animi gratitudinem aliquando , sed ipsum habeat , ut nihil excepti liberius genere intelligare possint .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1506", + "psc_text": "Relinquendo me nequaquam afficis, quia insensibilem reddis; sed cum reverteris crucias, quia dum te insinuas mihi me quam sim lugendus demonstras. Unde et nequaquam se poenaliter, sed mirabiliter asserit cruciari, quia dum per fletum mens ad summa rapitur, compunctionis suae poenam gaudens miratur; et libet affici, quia afflictione sua se conspicit ad alta sublevari. [ Vet. XLIII. ] Saepe autem cum nos a sancti desiderii exercitatione torpescere superna pietas cernit, exempla se sequentium nostris obtutibus objicit, ut mens per otium remissa, quo in aliis vigilantium provectus considerat, eo in se pigritudinem torporis erubescat. Unde et recte subjungitur: CAPUT LIX [ Rec. XXXV ]. VERS. 17.-- Instauras testes tuos contra me, et multiplicas iram tuam, et poenae militant in me. 89. Exemplis bonorum Deus ad se nos revocat. --Testes enim Dei sunt, qui per exercitium sancti operis testantur quae electos secutura sint 329 praemia veritatis. Unde hos quoque quos pro veritate", + "candidate_score": 0.657134, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_4_6", + "bdc_text": "Qui hypocrisi et idololatoris gravitatis sua nostris in suam explorant in gratitudinem et scordiam . Illi si quid memporis momenti ingensit , ad supplicatores publicus propetratris confligent . invenia indeunt , nostrorum usse parte privaris precibus incumbunt , dissolutissime Venentos .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_896", + "psc_text": "Restat ergo ut in cunctis quae agimus vim supernae voluntatis inquiramus, cui videlicet cognitae debet nostra actio devote famulari, et quasi ducem sui itineris persequi, ne ei etiam nolens serviat, si hanc superbiens declinat. Vitari enim vis superni consilii nequaquam potest; sed magna sibi virtute hanc temperat, qui se sub ejus nutibus refrenat; ejusque sibi pondera levigat, qui hanc subjecto cordis humero volens portat. Sed quia persecutorum superius memoriam fecimus, qualiter etiam ea quae subjuncta sunt, eorum caecitati congruant, ostendamus. Sequitur: CAPUT XIX [ Rec. XIII ]. VERS. 14.-- Per diem incurrent tenebras, et quasi in nocte, sic palpabunt in meridie. 34. Christi persecutores in die tenebras passi sunt. Et quasi caeci palparunt in meridie. --Per diem tenebras incurrerunt, quia in ipsa veritatis praesentia perfidiae errore caecati sunt. Clare quippe per diem cernitur, per noctem vero nostra acies obscuratur. Persecutores igitur Redemptoris nostri dum divinae virtutis miracula cernerent, et tamen", + "candidate_score": 0.656356, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_2_4", + "bdc_text": "animad verterem , non minus necessator et confectu quam plurima apud vos debello et pretio in Gallia concesso fieri quam apud nos . Laudanda in adversaria divantur et quam superis continuando . Qui hypocrisi et idololatoris gravitatis sua nostris in suam explorant in gratitudinem et scordiam .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1243", + "psc_text": "ante incolumes admirando praeferebant, justumque esse judicium, quod suis moribus adversatur, negant, de divina aequitate disputant, ad resultationis verba prosiliunt, et correpti quia deliquerint, gravius delinquunt. Unde bene etiam per Psalmistam contra peccatoris confessionem dicitur: Confitebitur tibi, cum bene feceris ei (Psal. XLVIII, 19) . Despecta quippe vox confessionis est, quam format jucunditas prosperitatis. Sola autem confessio habet magni meritum ponderis, quam a veritate rectitudinis nequaquam separat vis doloris, quam usque ad judicium vocis exacuit adversitas testis cordis. Non ergo mirum quod Baldad divinam justitiam laudat, qui nihil adversi ab eadem justitia tolerat. 60. Haereticorum in Ecclesiam adversis pressam insania. --Sed quia amicos beati Job haereticorum tenere speciem diximus, libet ut paucis quomodo Baldad verba haereticorum subreptionibus congruant demonstremus. Hi quippe dum sanctam Ecclesiam temporali corripi animadversione conspiciunt in semetipsis, audacius in jactantiam perversae praedicationis intumescunt; et superni examinis rectitudinem praetendentes, prosperari se ex meritis asserunt, illam vero affligi dignis", + "candidate_score": 0.656036, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_2_4", + "bdc_text": "animad verterem , non minus necessator et confectu quam plurima apud vos debello et pretio in Gallia concesso fieri quam apud nos . Laudanda in adversaria divantur et quam superis continuando . Qui hypocrisi et idololatoris gravitatis sua nostris in suam explorant in gratitudinem et scordiam .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1268", + "psc_text": "disponunt. Aranearum tela studiose texitur, sed subito flatu dissipatur, quia quidquid hypocrita cum labore peragit aura humani favoris tollit; et dum in appetitu laudis opus deficit, quasi in ventum labor evanescit. Saepe namque et usque ad praesentis vitae terminum hypocritarum facta perdurant, sed quia per haec auctoris laudem non quaerunt, bona ante Dei oculos nunquam fuerunt. Plerumque enim, ut praediximus, sacrae legis eruditione fulciuntur, doctrinae verba proferunt, omne quod sentiunt testimoniis accingunt, nec tamen per haec vitam audientium, sed proprios favores quaerunt, quia nec proferre alia noverunt, nisi quae auditorum corda ad rependendas laudes excutiant, non autem ad lacrymas accendant. 277 [ Vet. XXX. ] Mens quippe concupiscentiis exterioribus occupata igne divini amoris non calet; et idcirco ad supernum desiderium inflammare auditores suos nequeunt verba quae frigido corde proferuntur. Neque enim res quae in se ipsa non arserit aliud accendit. Unde fit plerumque ut hypocritarum dicta et audientes non erudiant,", + "candidate_score": 0.65507, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_2_4", + "bdc_text": "animad verterem , non minus necessator et confectu quam plurima apud vos debello et pretio in Gallia concesso fieri quam apud nos . Laudanda in adversaria divantur et quam superis continuando . Qui hypocrisi et idololatoris gravitatis sua nostris in suam explorant in gratitudinem et scordiam .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_666", + "psc_text": "Saepe enim qui in potestate sunt, ea quae recte faciunt, quia elate cogitant, amittunt; dumque se ad cuncta utiles aestimant, etiam impensae utilitatis sibi meritum damnant. Ut enim cujuslibet facta digniora sint, necesse est ut ei apud se semper indigna videantur, ne eadem bona actio agentis cor sublevet, et sublevando plus auctorem de elatione dejiciat, quam ipsos quibus forte impenditur juvet. Hinc est enim quod rex Babyloniae, dum elata mente apud se tacitus volveret, dicens: Nonne haec est Babylon, quam ego aedificavi (Dan. IV, 27) ? in irrationale animal protinus versus est. Quod enim factus fuerat perdidit, quia humiliter noluit dissimulare quod fecit. Et quia elatione cogitationis se super homines extulit, ipsum, quem communem cum hominibus habuit, sensum hominis amisit. Saepe vero qui in potestate sunt, ad subjectorum passim contumelias erumpunt; et hoc quod invigilantes regimini serviunt, per linguae procacitatem perdunt, minori scilicet formidine judicis verba pensantes, quia qui sine", + "candidate_score": 0.653926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_4", + "bdc_text": "Qui hypocrisi et idololatoris gravitatis sua nostris in suam explorant in gratitudinem et scordiam .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1241", + "psc_text": "Vet. XXV. ] Spiritus multiplex sermonis oris tui. 271 Qui enim multiplicitatem sermonis ori tribuit, profecto cordis inopiam reprehendit. Ac si aperte dicat: Abundantia spiritus in sermone oris attolleris, sed sensus indigentia coangustaris. [ Vet. XXV. ] Pravi autem, cum recta reprehendunt, ne ipsi quae justa sunt nescire videantur, nota omnibus bona, quae audiendo didicerunt, quasi incognita proferunt. Unde et Baldad protinus adjungit: CAPUT XXXVI. VERS. 3.-- Nunquid Deus supplantat judicium et Omnipotens subvertit quod justum est? 59. Pravi doctrinae laudem aucupantur. Justitiam Dei laudant ubi eis bene est, ubi male damnant. Haec beatus Job nec loquens negaverat, nec reticens ignorabat. Sed procaces quique, ut diximus, etiam nota jactanter proferunt, ut loquendo docti videantur: contemnunt moderate conticescere, ne credantur ex imperitia tacuisse. Sciendum vero est quia tunc divinae justitiae rectitudinem laudant, cum se ad gaudium incolumitas sublevat, et alios flagella castigant; cum se conspiciunt rerum prosperitate perfrui, alios adversitate fatigari.", + "candidate_score": 0.6534, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_4_6", + "bdc_text": "Qui hypocrisi et idololatoris gravitatis sua nostris in suam explorant in gratitudinem et scordiam . Illi si quid memporis momenti ingensit , ad supplicatores publicus propetratris confligent . invenia indeunt , nostrorum usse parte privaris precibus incumbunt , dissolutissime Venentos .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_370", + "psc_text": "nescimus ubi posuerunt eum (Joan. XX, 2) . Solum quippe corpus Domini quaesitura venerat, et quasi totum simul Dominum tultum deplorat. An ergo et hoc in loco totum pro parte dicatur incertum est. 23. Nec sermo sit praeceps, nec post debitum silentium indiscretus. --Sed tamen hoc, quod diu tacuerunt, et quandoque loquendo reprobati sunt, neglecte praetereundum non est. Sunt namque nonnulli qui et loqui praecipitanter incipiunt, et effrenate coepta effrenatius exsequuntur. Et sunt nonnulli qui tarde quidem loqui inchoant, sed semel inchoantes, habere modum locutionis ignorant. Amici igitur beati Job dolorem videntes, diu tacuerunt; sed tarde inchoantes, indiscrete locuti sunt, quia parcere dolenti noluerunt. Tenuerunt linguam, ne praepropere inciperet; sed incipientem semel nequaquam moderati sunt, ne se ex consolatione usque ad contumelias effrenaret. Et bona quidem intentione ad consolandum venerant; sed hoc, quod pia mens mundum Deo obtulit, locutio praecipitata vitiavit. Scriptum quippe est: Si recte offeras, non recte autem", + "candidate_score": 0.652945, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_4", + "bdc_text": "Qui hypocrisi et idololatoris gravitatis sua nostris in suam explorant in gratitudinem et scordiam .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1258", + "psc_text": "tractus ad odium pejor fiat. 68. Hypocrita in bonis operibus non perseverat. -- Inter haec sciendum est quod justorum bona, quia ex corde incipiunt, usque ad praesentis vitae terminum crescunt; hypocritarum vero opera, quia nequaquam sunt in occulto radicata, saepe ante deficiunt quam praesens vita finiatur. Nam plerumque studio sacrae eruditionis insistunt; et quia hanc non praeparandis meritis, sed promerendis favoribus inquirunt, statim ut judicium humanae laudis arripiunt, et per hoc gratiam transitorii profectus assequuntur, tota mente saecularibus curis inserviunt, atque a sacra funditus eruditione vacuantur; et agendo post indicant quantum temporalia diligant, qui sola prius aeterna praedicabant. Plerumque autem assumptae speciem maturitatis ostendunt; quiete silentii, longanimitate patientiae, continentiae virtute decorantur; sed cum per haec quaesiti culmen honoris attigerint, cumque sibi jam reverentia a cunctis impenditur, protinus se in lasciviam voluptatis fundunt, et bona se non 275 ex corde tenuisse ipsi sibi testes sunt qui haec cito dimiserunt. Nonnunquam vero", + "candidate_score": 0.652618, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_4", + "bdc_text": "Qui hypocrisi et idololatoris gravitatis sua nostris in suam explorant in gratitudinem et scordiam .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1292", + "psc_text": "tanquam lapides vivi superaedificamini domus spiritales (I Petr. II, 5) . Hoc itaque loco quia lapides dicti sunt, sed tamen vivi minime dicuntur, nuda appellatione lapidum permisti possunt reprobi et electi figurari. [ Vet. XXXVI, Rec. XXX. ] Scirpus itaque iste qui inter lapides commoratur, super acervum petrarum radices densat, quia omnis hypocrita cogitationes suas in exquirenda hominum admiratione multiplicat. Per omne enim quod hypocritae faciunt, quia occultis cogitationibus laudes hominum requirunt, quasi radices scirpi in acervum petrarum mittunt. Operaturi quippe laudes suas cogitant, laudati autem has secum taciti in cogitationibus versant. 282 Gaudent se praecipuos in humana aestimatione claruisse. Cumque inflati favoribus apud semetipsos intumescunt, saepe mirantur taciti etiam ipsi quod sunt. Videri quotidie semetipsis altiores cupiunt, ac miris inventionibus in opere excrescunt, quia sicut virtutes omne vitium enervant, sic arrogantia roborat. Cogit namque mentem juvenescere, et contra vires valere, quia et quod negat vigor valetudinis, imperat amor laudis.", + "candidate_score": 0.652472, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_4", + "bdc_text": "Qui hypocrisi et idololatoris gravitatis sua nostris in suam explorant in gratitudinem et scordiam .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1256", + "psc_text": "Cum adhuc sit in flore, nec carpatur manu, ante omnes herbas arescit. Scirpus in flore est hypocrita in laude. Acutis vero angulis surgens carectum manu non carpitur, quia, exasperatis per arrogantiam sensibus, de pravitate sua hypocrita corripi dedignatur. In flore suo manum carpentis incidit, quia in laude hypocrita positus, ne hunc quisquam corripere audeat, asperitate sua protinus vitam corripientis secat. Sanctus namque non esse appetit, sed vocari; et cum fortasse corripitur, quasi in opinionis gloria detruncatur. Deprehensum se in pravitate irascitur, loqui sibi redarguentem prohibet, quia velut in occulto vulnere tactus dolet. Qualis imperitis innotuit, talis vult ab omnibus aestimari; et, paratior mori quam corripi, redargutione deterior redditur, quia quasi dirae percussionis aestimat jaculum puritatis verbum. Unde exasperatus protinus in contumelias surgit, et quae mala exaggeret contra vitam correptoris inquirit. Demonstrare longe incomparabiliter reum reprehensorem suum desiderat, ut innocentem se non suis actibus, sed alienis criminibus ostendat; ita ut saepe", + "candidate_score": 0.651833, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_2_4", + "bdc_text": "animad verterem , non minus necessator et confectu quam plurima apud vos debello et pretio in Gallia concesso fieri quam apud nos . Laudanda in adversaria divantur et quam superis continuando . Qui hypocrisi et idololatoris gravitatis sua nostris in suam explorant in gratitudinem et scordiam .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1921", + "psc_text": "David prophetae vocibus dicit: Supra dorsum meum fabricaverunt peccatores (Psal. CXXVIII, 3) , quia videlicet dum haereticos vel quoslibet reprobos, quos corrigere non valet, tolerat, facta peccantium supra dorsum portat. Beatus itaque Job videns Eliphaz amicum suum multa contra se de hypocrisi conquerentem, qui ex consolationis verbis ad amaritudinem increpationis eruperat, et simulatus consolator apparebat, per patientiam suam typum servat Ecclesiae, quae novit talia audiendo tolerare, et, cum ejus sermo admittitur, ratiocinando destruere, et dicit: CAPUT II. [ Rec II ]. CAP. XVI, VERS. 2.-- Audivi frequenter talia. 2. Job typus Ecclesiae a fictis amicis oppressae, consolatores simulantibus. A consolatoriis verbis ad increpatoria amici Job eruperant. --Electi quippe frequenter aliena mala quasi sua audiunt, et ab his eis crimen impingitur a quibus crimina impacta perpetrantur. Hac autem responsione beatus Job illud Ecclesiae tempus significat quo, oppressa ab adversariis, temporali eorum potentia quasi dejecta creditur. Unde sequitur:--IBID.-- Consolatores onerosi omnes vos", + "candidate_score": 0.651802, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_4", + "bdc_text": "Qui hypocrisi et idololatoris gravitatis sua nostris in suam explorant in gratitudinem et scordiam .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1253", + "psc_text": "13.-- Cum adhuc sit in flore, nec carpatur manu, ante omnes herbas arescit; sic viae omnium qui obliviscuntur Deum, et spes hypocritae peribit. 66. Hypocrita bonorum operum speciem, non fructum habet. Dona Dei ad incrementum damnationis habet. --Scirpi ergo vel carecti nomine hypocritae vitam signat, quae speciem quidem viriditatis habet, sed ad humanos usus fructum utilitatis non habet; quae, sterilitate operis arida permanens, solo sanctitatis colore viridescit. [ Vet. XXVII. ] Sed neque sine humore scirpus, neque sine aqua carectum proficit, quia hypocritarum vita ad bona opera infusionem quidem superni muneris percipit, sed, in cunctis quae agit exteriores laudes appetens, a fructu perceptae infusionis inanescit. Saepe namque mira signorum opera faciunt, ab obsessis corporibus spiritus pellunt, et per prophetiae donum ventura quaeque sciendo praeveniunt, sed tamen a largitore tot munerum cogitationis intentione divisi sunt, quia per ejus dona non ejus gloriam, sed proprios favores quaerunt; cumque per accepta bona in", + "candidate_score": 0.650845, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_4", + "bdc_text": "Qui hypocrisi et idololatoris gravitatis sua nostris in suam explorant in gratitudinem et scordiam .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1760", + "psc_text": "meas in conspectu ejus arguam. Quae vero utilitas de hac argutione sequatur adjungat: Et ipse erit salvator meus. Sequitur: CAPUT XXXVI [ Rec. XVIII ]. IBID.-- Non enim veniet in conspectu ejus omnis hypocrita. 49. Hypocrita Dei conspectum fugit, dum humanis oculis placere cupit. --Cum constet quod judex veniens agnos ad dexteram, haedos vero ad sinistram ponat (Matth. XXV, 33), qua nunc ratione dicitur in conspectu ejus hypocritam non esse venturum, qui scilicet si inter haedos erit, ad sinistram judicis apparebit? [ Vet. XX. ] Sed sciendum est quod duobus modis in conspectu Domini venimus. Uno quidem, quo hic, peccata nostra subtiliter perpendentes, in ejus non conspectu punimus, et flendo dijudicamus. Nam quoties conditoris nostri 384 potentiam ad sensum reducimus, toties in conspectu illius stamus. Unde recte quoque per virum Dei Eliam dicitur: Vivit Dominus Deus Israel, in cujus conspectu sto (III Reg. XVII, 1) . Alio quoque modo in", + "candidate_score": 0.64902, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_4", + "bdc_text": "Qui hypocrisi et idololatoris gravitatis sua nostris in suam explorant in gratitudinem et scordiam .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_516", + "psc_text": "in factis suis laudari ab hominibus agnoscunt, eorumque celebre nomen mirantur, et quod pro bene gestis laudes suscipiant vident; sed quanto studio easdem laudes fugiant, non vident. Aperta eorum opera considerant; sed quod sola spe intima haec operentur, ignorant. Qui enim vera luce justitiae clari sunt, prius a tenebris internae intentionis immutantur, ut obscuritatem intus terrenae appetitionis plene deserant, et corda sua ad supernae lucis desideria perfecte convertant, ne cum aliis apparent lucidi, sibimetipsis sint obscuri. Arrogantes ergo quia bonorum facta considerant, et corda non pensant, imitantur unde laudari foris valeant, non unde intus ad justitiae lumen surgant: et quasi ortum surgentis aurorae videre nesciunt, quia intentionem religiosae mentis considerare contemnunt. [ Vet. XVI.] 21. Judaea Christi venientis et Ecclesiae nascentis lucem non vidit. --Potest etiam sanctus vir, gratia prophetici spiritus plenus, Judaeae perfidiam Redemptore veniente conspicere, ejusque caecitatis damna per verba haec quasi ex optantis qualitate prophetare, ut dicat:", + "candidate_score": 0.648475, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_4", + "bdc_text": "Qui hypocrisi et idololatoris gravitatis sua nostris in suam explorant in gratitudinem et scordiam .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_515", + "psc_text": "judicis malorum suorum pondere ad tenebras pressi pertrahuntur. Unde recte per prophetam dicitur: Tollatur impius ne videat gloriam Dei (Isai. XXVI, 10, sec. LXX) . Hinc est quod de hac aurora per Psalmistam dicitur: Abscondes eos in abdito vultus tui, a conturbatione hominum (Psal. XXX, 21) . Electus enim quisque in judicio per internum visum in vultu Divinitatis absconditur, dum reproborum foris caecitas districta animadversione justitiae repulsa turbatur. 20. Hypocritae justorum opera non intentionem cernentes, lucem eorum non vident. --Quod etiam ad praesens non inconvenienter accipimus, si simulatorum corda subtilius indagamus. Arrogantes namque et hypocritae bonorum facta exterius aspiciunt, eosque in factis suis laudari ab hominibus agnoscunt, eorumque celebre nomen mirantur, et quod pro bene gestis laudes suscipiant vident; sed quanto studio easdem laudes fugiant, non vident. Aperta eorum opera considerant; sed quod sola spe intima haec operentur, ignorant. Qui enim vera luce justitiae clari sunt, prius a tenebris internae", + "candidate_score": 0.647866, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_4", + "bdc_text": "Qui hypocrisi et idololatoris gravitatis sua nostris in suam explorant in gratitudinem et scordiam .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_713", + "psc_text": "Saepe dum castitatis atque largitatis decore vestitur, velut ex zelo justitiae, crudelitatis atrocitate fuscatur. Saepe largitate, castitate, pietate ex pulchra visione induitur, sed interfusa obscuritate superbiae notatur. Sicque fit ut intermistis vitiis dum mundam in se speciem hypocrita non ostendit, quasi unum colorem tigris habere nequaquam possit. Quae videlicet tigris rapit praedam, quia humani sibi favoris usurpat gloriam. Qui enim rapta laude extollitur, quasi praeda satiatur. Bene autem hypocritarum laus praeda dicitur. Praeda quippe est, cum aliena violenter auferuntur. Omnis autem hypocrita, quia vitam justitiae simulans, justorum sibi laudem arripit, alienum profecto est quod tollit. Eliphaz itaque, quia beatum Job incolumitatis suae tempore laudanda egisse cognovit, percussione subsequente, haec illum tenuisse per hypocrisin credidit, dicens: Tigris periit, eo quod non haberet praedam. Ac si aperte dicat: Varietas tuae simulationis exstincta est, quia et adulatio laudis ablata est; et jam tua hypocrisis praedam non habet, quia percussa divinitus, humanis favoribus caret.", + "candidate_score": 0.64747, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_6", + "bdc_text": "invenia indeunt , nostrorum usse parte privaris precibus incumbunt , dissolutissime Venentos .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_592", + "psc_text": "[ Vet. XXXIV.] 58. Soli secum sunt qui vitia subegerunt. --At contra sancti viri, quia nihil hujus mundi appetunt, nullis procul dubio in corde tumultibus premuntur; omnes quippe inordinatos desideriorum motus a cubili cordis, manu sanctae considerationis ejiciunt, et quia transitoria cuncta despiciunt, ex his nascentes cogitationum insolentias non patiuntur. Solam namque aeternam patriam appetunt; et quia nulla hujus mundi diligunt, magna mentis tranquillitate perfruuntur. Unde et recte dicitur: Qui aedificant sibi solitudines. Solitudines quippe aedificare, est a secreto cordis terrenorum desideriorum tumultus expellere, 130 et una intentione aeternae patriae in amorem intimae quietis anhelare. An non cunctos a se cogitationum tumultus expulerat, qui dicebat: Unam petii a Domino, hanc requiram, ut inhabitem in domo Domini (Psal. XXVI, 4) ? A frequentia quippe terrenorum desideriorum fugerat, ad magnam videlicet solitudinem semetipsum, ubi eo tutius nihil extraneum conspiceret, quo incompetens nihil amaret. A tumultu rerum temporalium magnum quemdam secessum petierat quietam", + "candidate_score": 0.637124, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_5", + "bdc_text": "Illi si quid memporis momenti ingensit , ad supplicatores publicus propetratris confligent .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_38", + "psc_text": "In gravibus namque peccatis quis positus (Causa 3, q. 7, c. In gravibus), dum suis premitur, aliena non diluit. Mundus ergo ostenditur esse de se, qui emundationem potuit obtinere pro aliis. Si vero hoc quibusdam displicet, quod bona sua ipse narravit, sciendum est quia inter tot rerum damna, inter tot corporis vulnera, inter tot pignorum funera, amicis ad consolationem venientibus, et ad increpationem prorumpentibus, de vita sua desperare cogebatur; et quem tot detrimenta afflixerant, contumeliosa insuper increpantium verba feriebant. Hi namque, qui ad consolandum venerant, dum quasi ejus injustitiae exprobrabant, desperare eum de semetipso funditus compellebant. Quod ergo bona sua ad mentem revocat, non se per jactantiam elevat; sed quasi collapsum inter verba et vulnera ad spem animum reformat. Gravi enim desperationis telo mens percutitur, cum supernae irae tribulationibus premitur, et foris linguarum opprobriis urgetur. Beatus igitur Job tot dolorum jaculatione confossus, dum labefactari per opprobria timuit, ad statum se", + "candidate_score": 0.634253, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_6", + "bdc_text": "invenia indeunt , nostrorum usse parte privaris precibus incumbunt , dissolutissime Venentos .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_736", + "psc_text": "raptim et occulte cognoscit. Nisi enim se ab exterioribus desideriis abscondat, interna non penetrat. Et occultatur ut audiat, et audit ut occultetur; quia et subtracta a visibilibus, invisibilia conspicit, et repleta invisibilibus, visibilia perfecte contemnit. Notandum vero quod non ait: Quasi furtive suscepit auris mea susurrium ejus; sed venas susurrii ejus. Susurrium quippe occulti verbi, est haec ipsa locutio aspirationis internae. Venae autem susurrii dicuntur causarum origines, quibus haec ipsa aspiratio ad mentem ducitur. Quasi enim venas susurrii sui aperit, cum nobis Deus latenter insinuat, quibus modis ad nostrae intelligentiae aurem venit. Aliquando enim nos amore, aliquando terrore compungit; aliquando praesentia quam nulla sint ostendit, et ad aeterna diligenda desiderium erigit; aliquando prius aeterna indicat, ut post temporalia vilescant. Aliquando nostra nobis mala aperit, et ad hoc nos usque, ut alienis etiam malis doleamus, extendit. Aliquando mala aliena nostris obtutibus objicit, et compunctos mirabiliter a nostra pravitate nos corrigit. Venas", + "candidate_score": 0.632823, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_5", + "bdc_text": "Illi si quid memporis momenti ingensit , ad supplicatores publicus propetratris confligent .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_370", + "psc_text": "nescimus ubi posuerunt eum (Joan. XX, 2) . Solum quippe corpus Domini quaesitura venerat, et quasi totum simul Dominum tultum deplorat. An ergo et hoc in loco totum pro parte dicatur incertum est. 23. Nec sermo sit praeceps, nec post debitum silentium indiscretus. --Sed tamen hoc, quod diu tacuerunt, et quandoque loquendo reprobati sunt, neglecte praetereundum non est. Sunt namque nonnulli qui et loqui praecipitanter incipiunt, et effrenate coepta effrenatius exsequuntur. Et sunt nonnulli qui tarde quidem loqui inchoant, sed semel inchoantes, habere modum locutionis ignorant. Amici igitur beati Job dolorem videntes, diu tacuerunt; sed tarde inchoantes, indiscrete locuti sunt, quia parcere dolenti noluerunt. Tenuerunt linguam, ne praepropere inciperet; sed incipientem semel nequaquam moderati sunt, ne se ex consolatione usque ad contumelias effrenaret. Et bona quidem intentione ad consolandum venerant; sed hoc, quod pia mens mundum Deo obtulit, locutio praecipitata vitiavit. Scriptum quippe est: Si recte offeras, non recte autem", + "candidate_score": 0.626074, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_6", + "bdc_text": "invenia indeunt , nostrorum usse parte privaris precibus incumbunt , dissolutissime Venentos .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_735", + "psc_text": "hoc absconditum dicitur, quia illud a quibusdam procul dubio in corde percipitur, quod a maxima hominum parte nescitur. Vel certe haec ipsa afflatio sancti Spiritus absconditum verbum est, quia sentiri potest, sed strepitu locutionis exprimi non potest. Cum igitur divina aspiratio sine strepitu mentem sublevat, verbum absconditum auditur, quia sermo Spiritus in aure cordis silenter sonat. Unde et subditur: CAPUT XXIX [ Rec. XX ]. IBID.-- Et quasi furtive suscepit auris mea venas susurrii ejus. 51. Mentem quaerit a visibilibus abstractam. Quam variis modis eam alloquatur. --Venas susurrii superni auris cordis furtive suscipit, quia subtilitatem locutionis intimae afflata mens et raptim et occulte cognoscit. Nisi enim se ab exterioribus desideriis abscondat, interna non penetrat. Et occultatur ut audiat, et audit ut occultetur; quia et subtracta a visibilibus, invisibilia conspicit, et repleta invisibilibus, visibilia perfecte contemnit. Notandum vero quod non ait: Quasi furtive suscepit auris mea susurrium ejus; sed venas susurrii", + "candidate_score": 0.622615, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_6", + "bdc_text": "invenia indeunt , nostrorum usse parte privaris precibus incumbunt , dissolutissime Venentos .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_737", + "psc_text": "praesentia quam nulla sint ostendit, et ad aeterna diligenda desiderium erigit; aliquando prius aeterna indicat, ut post temporalia vilescant. Aliquando nostra nobis mala aperit, et ad hoc nos usque, ut alienis etiam malis doleamus, extendit. Aliquando mala aliena nostris obtutibus objicit, et compunctos mirabiliter a nostra pravitate nos corrigit. Venas itaque divini susurrii furtive audire, est occultos divinae aspirationis modos tenuiter et latenter agnoscere. 52. Susurrat nobis Deus, quia non se plene manifestum facit. Per creata opera velut per quasdam rimas se admirandum praebet. --Quamvis adhuc vel susurrium, vel venas susurrii intelligere aliter valemus. Qui enim susurrat, occulte loquitur, et vocem non exprimit, sed imitatur. Nos igitur quousque carnis corruptione premimur, nullo modo claritatem divinae potentiae, sicut in se incommutabilis manet, videmus: quia acies infirmitatis nostrae non sustinet hoc quod de ejus aeternitatis radio super nos intolerabiliter fulget. Cum ergo se nobis omnipotens Deus per rimas contemplationis indicat, nequaquam nobis", + "candidate_score": 0.620153, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_5", + "bdc_text": "Illi si quid memporis momenti ingensit , ad supplicatores publicus propetratris confligent .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1929", + "psc_text": "mitis et subditus. Si qua miti et subdito culpa subripuerit, hanc protinus increpando praedicator insequitur et corripit, eumque corripiendo, a culpa liberat, atque ad viam rectitudinis reformat. Quid itaque huic nisi non parcens pepercit, quia dum correptionis verbum non distulit, citius hunc a culpa liberavit? Libere enim arguens non pepercit, sed in eo quod correxit pepercit. At contra potens et protervus, cum aliquid perpetrasse cognoscitur, tempus quaeritur ut de malo quod fecit increpetur. Nisi enim praedicator sustineat quando ferre congrue correptionem possit, auget in eo malum quod insequitur. Saepe enim contingit ut talis sit qui nulla increpationis verba suspiciat. Quid itaque in hujus culpa praedicatori agendum est, nisi ut in sermone admonitionis, quem pro communi salute omnium auditorum facit, tales culpas ad medium deducat quales eum perpetrasse considerat qui et praesto est, et de se solo adhuc argui non potest, ne deterior fiat? Et cum generaliter contra culpam invectio intenditur,", + "candidate_score": 0.618383, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem", + "max_score": 0.687259, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_18_20", + "bdc_text": "Salviundus mihi perceribus videtur et iuvenem episcopum insaniare . Itaque puto , quod se hoc tamen non difficilem Genevensibus sit praebiturus , nisi frui ambigitis promissis communem inveniunt autem Christus esset . Quod superest precor tibi tumusque iuve imminentis ingressum atque progressum quam Austripsimum a domino deo et patres homine nostri Iesu Christi ;", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem_window_1260", + "psc_text": "Domino, et sua mysteria disserente, potuero ad calcem usque perducere, diu mihi erit multumque dubitandum, utrum ad spiritale templum debeam mittere manus, an aperte ignorantiam confiteri: praesertim cum et apud Judaeos, et apud nos super interpretatione ejus grande silentium sit: aliis in futuro tempore exstruendum esse censentibus: aliis bono quidem animo, sed imperito, scientibus spiritualia esse quae dicuntur, et tamen ipsa spiritualia, quomodo disseri debeant, nescientibus. Et interim, ut praesentis operis cura nos teneat, scias, o virgo Christi Eustochium, orandum tibi esse pro nobis. In prophetia difficillima illud breviter admoneo, quod vir nostrae aetatis haud ignobilis, ad Imperatorem scribens, super hac natione dixerit: Gog iste, Gothus est; cui qua ratione possint omnia quae in ea scripta sunt coaptari, non est meum, sed eorum qui hoc putant, disserere. (CAP. XXXIV) (Cap. XXXIV.) Et factum est verbum Domini ad me, dicens: Fili hominis, propheta de pastoribus (sive ad pastores) Israel, propheta, et", + "candidate_score": 0.687259, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_19_21", + "bdc_text": "Itaque puto , quod se hoc tamen non difficilem Genevensibus sit praebiturus , nisi frui ambigitis promissis communem inveniunt autem Christus esset . Quod superest precor tibi tumusque iuve imminentis ingressum atque progressum quam Austripsimum a domino deo et patres homine nostri Iesu Christi ; simul dono esse mittam sęvarum , nostres filiorum et Iesu inclusos , quis boni consulico precor .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem_window_1260", + "psc_text": "Domino, et sua mysteria disserente, potuero ad calcem usque perducere, diu mihi erit multumque dubitandum, utrum ad spiritale templum debeam mittere manus, an aperte ignorantiam confiteri: praesertim cum et apud Judaeos, et apud nos super interpretatione ejus grande silentium sit: aliis in futuro tempore exstruendum esse censentibus: aliis bono quidem animo, sed imperito, scientibus spiritualia esse quae dicuntur, et tamen ipsa spiritualia, quomodo disseri debeant, nescientibus. Et interim, ut praesentis operis cura nos teneat, scias, o virgo Christi Eustochium, orandum tibi esse pro nobis. In prophetia difficillima illud breviter admoneo, quod vir nostrae aetatis haud ignobilis, ad Imperatorem scribens, super hac natione dixerit: Gog iste, Gothus est; cui qua ratione possint omnia quae in ea scripta sunt coaptari, non est meum, sed eorum qui hoc putant, disserere. (CAP. XXXIV) (Cap. XXXIV.) Et factum est verbum Domini ad me, dicens: Fili hominis, propheta de pastoribus (sive ad pastores) Israel, propheta, et", + "candidate_score": 0.677964, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_8", + "bdc_text": "Qui apud vos fieri carno , quid nos quid fiat , nescio .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem_window_513", + "psc_text": "V) . Quamobrem et Corinthius fornicator traditur in interitum carnis, ut spiritus salvus fiat. De hac carne scriptum est: Omnis caro fenum, et omnis gloria ejus quasi flos feni. Aruit fenum, et flos ejus decidit: verbum autem Domini manet in aeternum (Isa. XL, 6, 7) . De qua et Apostolus loquebatur: Caro et sanguis regnum Dei non possidebunt (I Cor. XV, 50) . Et in Genesi loquitur Deus: Non permanebit spiritus meus in hominibus istis, quia caro sunt (Gen. VI, 3) . Et ad credentes dicitur: Qui in carne sunt, Deo placere non possunt. Vos autem non estis in carne, sed in spiritu (Rom. VIII, 8, 9) . Alia autem caro sanctorum est, de qua scriptum est: Omnis caro videbit salutare Dei (Isai. XL, 5) . (Vers. 27.) Ecce ego extendi [Vulg. extendam] manum meam super te, et auferam justificationem tuam [Vulg. jus tuum], et dabo te animis [Vulg. in", + "candidate_score": 0.622463, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_13_15", + "bdc_text": "Hispanię Gallię iam repondi , quae alias natione reponant , seisdem est , quale etiam non iniuria Germaniam istis adscribi possit . anxilen in Hagio et Tridento coguntur , quae in Hispaniam mittantur , in plusque , ut , ut etiam quam illa veniant . Martinus ita supervers fiunt , ut amplius reiici non possit .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem_window_1856", + "psc_text": "torrens iste pervenerit; ita ut piscatores stent super ripas ab Engaddi, usque ad Engallim: quorum prius fontem, sive oculum haedi: sequens fontem oculumve vitulorum sonat. Engallim enim in principio est maris Mortui, ubi Jordanis ingreditur. Engaddi vero, ubi finitur atque consumitur. Mare autem Mortuum illud puto esse, de quo Zacharias loquitur: In die illa egredietur aqua vivens de Jerusalem, et medium ejus in mare primum (Zach. XIV, 8). Daniel quoque in haec verba consentit: Videbam, et ecce quatuor venti coeli innitebantur in mari magno (Dan. VII, 2). Et David: Mirabiles elationes maris (Psal. XCII, 4). Et ex persona Salvatoris in psalmo: Veni in profundum maris et tempestas demersit me (Psal. LXVIII, 2). Rex quoque Aegypti juxta eumdem Ezechielem draco appellatur (Ezech. XXXII), qui habitat in mari, et ventilat fluminibus quasi cornibus suis. Et iterum, Hoc mare magnum et spatiosum (Psal. CIII, 25). Quod quamdiu non susceperit in se aquas fluminis,", + "candidate_score": 0.606532, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_14", + "bdc_text": "anxilen in Hagio et Tridento coguntur , quae in Hispaniam mittantur , in plusque , ut , ut etiam quam illa veniant .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem_window_1848", + "psc_text": "et descendunt ad plana deserti (sive aqua ista quae egreditur in Galilaeam, quae vergit ad Orientem, et descendit ad Arabiam), intrabunt mare, et exibunt, et sanabuntur aquae. Et omnis anima vivens (vel animalium) quae serpit (sive serpentium), quocumque venerit torrens (sive fluvius), vivet: et erunt pisces multi satis postquam venerint illuc aquae istae: et sanabuntur, et vivent omnia ad quae venerit torrens (sive fluvius). Et stabunt super illas piscatores ab Engaddi usque ad Engallim, siccatio sagenarum erit. Plurimae species erunt piscium ejus: sicut pisces maris magni, multitudinis nimiae. In his autem quae egrediuntur ripas et sunt palustria, 591 non sanabuntur, sed [Vulg. quia] in salinas dabuntur. Et super torrentem (sive fluvium) orietur in ripis ejus ex utraque parte omne lignum pomiferum (sive frugiferum), non defluet folium ex eo (sive non inveterascet ex eo): et non deficiet fructus ejus. Per singulos menses afferet primitiva (sive innovabuntur omnia); quia aquae ejus de", + "candidate_score": 0.597639, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam", + "max_score": 0.686506, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_18_20", + "bdc_text": "Salviundus mihi perceribus videtur et iuvenem episcopum insaniare . Itaque puto , quod se hoc tamen non difficilem Genevensibus sit praebiturus , nisi frui ambigitis promissis communem inveniunt autem Christus esset . Quod superest precor tibi tumusque iuve imminentis ingressum atque progressum quam Austripsimum a domino deo et patres homine nostri Iesu Christi ;", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1690", + "psc_text": "Salvator? Ergo Deus in quo est Deus, Dominus noster Jesus Christus rectius intelligitur et verius, qui in Evangelio loquitur: Ego et Pater unus sumus (Joan. X, 30) . Qui Deus appellatur absconditus propter assumpti corporis sacramentum, et Deus Israel Salvator, quod interpretatur Jesus. Hic enim juxta Angelum Gabrielem salvabit populum suum (Luc I). Confusi sunt et erubuerunt omnes simul. Scribae videlicet et Pharisaei. Et abierunt in confusione fabricatores erroris, qui in toto mundo disseminavere mendacium, ut eum dicerent ab Apostolis furto esse sublatum (Matth. XXVIII). Israel autem salvatus in Domino salute aeterna, Apostolorum intelligitur chorus, et hi qui per Apostolos crediderunt. Unde dicitur ad eos: Non confundemini neque erubescetis, non solum in praesenti saeculo, sed et in futuro. Servisse autem ei Aegyptum, et Aethiopas, et Sabaim, excelsos viros atque sublimes, nemo dubitat, cum ei mundum videat esse subjectum, et ex paucarum nomine nationum, quae habitant in extremis finibus terrae, cunctos", + "candidate_score": 0.686506, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_4", + "bdc_text": "Qui hypocrisi et idololatoris gravitatis sua nostris in suam explorant in gratitudinem et scordiam .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1029", + "psc_text": "Dominus in gloria Patris sui, cum Angelis sanctis, et eum [ Al. cum] viderint in majestate regnantem, tunc hinnient in equorum similitudinem, laetitiae magnitudine gestientes, et hinnient de mari hujus saeculi. Propterea qui nunc in Scripturis sanctis eruditi estis, et scitis vobis tantum gaudium tantaque praemia reservari, in doctrinis glorificate Dominum, audientes illud quod scriptum est: Qui gloriatur, in Domino glorietur (II Cor. X, 17) . Nequaquam in terra Judaeae, sed in insulis, id est, in Ecclesiis hujus maris et saeculi, in quibus benedicitur atque laudatur nomen Domini Dei quondam Israel, sive, hominis videntis Deum. Juxta LXX, omnia quae de sanctis intelleximus, referri possunt ad impios, quod cum fuerit finita vindemia, tunc illi clament in suppliciis constituti. Qui autem evaserint impiorum numerum laetentur in gloria Domini, et conturbentur aquae populorum hujus [ Al. ejus] saeculi. 334 (Vers. 16.) A finibus terrae laudes audivimus, gloriam Justi, et dixi: Secretum meum mihi,", + "candidate_score": 0.64909, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_21", + "bdc_text": "simul dono esse mittam sęvarum , nostres filiorum et Iesu inclusos , quis boni consulico precor .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1912", + "psc_text": "Et in hoc eodem Propheta de puero qui natus est, et de filio qui datus est nobis, cujus principatus in humero ejus, et vocabitur magni consilii Angelus, post reliqua dicitur (Supra, IX, 7): Et pacis ejus non erit terminus. Ipse est enim pax nostra, qui pacificavit omnia per sanguinem crucis suae in coelo et in terra. Qui locutus est Apostolis: Pacem meam do vobis, pacem meam relinquo vobis (Joan. XIV, 27) . Et annuntiavit nobis bona, non quae a Philosophis appellantur indifferentia; sed quae vere bona sunt, quae dat Pater petentibus se, id est, omnes gratias Spiritus sancti. Denique alter Evangelista in eodem loco scribit: Quanto magis Pater vester qui est in coelis, dabit Spiritum sanctum petentibus se (Luc. XI, 13) ? Haec bona quae credentibus Dominus pollicetur: Audite me et comedetis bona; et delectabitur in bonis anima vestra; et non solum bona, sed salutem omnibus nuntiavit, quam ipse praebuit", + "candidate_score": 0.647886, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_13", + "bdc_text": "Hispanię Gallię iam repondi , quae alias natione reponant , seisdem est , quale etiam non iniuria Germaniam istis adscribi possit .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_752", + "psc_text": "Gersam. (Exod. I) . Ergo georas est verbum Hebraicum, Graeca consuetudine declinatum: licet quidam Hebraei sermonis ignarus, Graecam in eo etymologiam exprimere conetur, ab eo quod terrenae rei curam habeat: γῆ enim, inquit, terra appellatur, et ὤρα, φροντὶς, id est, sollicitudo. Rursum pro MASAL ( ) quam Aquila et Simmachus et Theodotio parabolam transtulerunt, quos et nos secuti sumus, LXX planctum interpretati sunt. Est autem ordo: postquam Babylon deserta fuerit in aeternum, ita ut habitatio bestiarum sit, miserebitur Dominus Jacob, ejus videlicet qui vitia supplantavit; et eliget Israel, eum qui mente conspicit Deum. Et nota verborum proprietatem: Jacob, qui adhuc in lucta positus, est miserebitur: Israeli vero, qui post victoriam nomen accepit, non misericordia, sed eiectio coaptatur. Requiescere quoque eos faciet super terram suam, de qua Salvator loquitur: Beati mites, quoniam ipsi possidebunt terram (Matth. V, 4) , et Credo videre bona Domini in terra viventium (Ps. XXVI, 13) .", + "candidate_score": 0.581778, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.685556, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_10_12", + "bdc_text": "historię pontificem , qui collegiis partem accepi , expetur nunc residium , non opus etiam est , ut festines , poenituit quidem ex quibus ad te scripsi me istam a te fuisse tam ingstulti , cum videam tibi non potestur legentii ex illo obiri . Non opprimis erat ea , qui vicis apud me excusationibus , quod medere libri non patueris , qui alii maiestatis in scribendo accuriant , fieri vix unquam potest , sed spero me facile illa omnia pogendo mendavit . Ego autem te pro isto officio gratias quam maxime , sed tamen quam maxime rogo , ne tuis sumptibus ista fascitu permittas , sed in dies me illos , ut restitutio satri sumperque est , labor hic tuus mei gratia susceptus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1910", + "psc_text": "Scio enim in causa clericorum Anaunensium, qui occisi a Gentilibus, nunc martyres honorantur, Imperatorem rogatum facile concessisse ne illi qui eos occiderant et capti jam tenebantur, poena simili punirentur. 3. Libros de Baptismo parvulorum, cum jam codicem ipsum Praestantiae tuae misissem, cur abs te rursus acceperim, oblitus sum: nisi forte cum inspicerem, mendosos eos reperi, et emendare volui, quod mirabiliter impeditus, adhuc usque non feci. Epistolam quoque ad te scribendam et his adjungendam, quam cum ibi essem jam dictare coeperam, paulo addito sic esse imperfectam scias. Si autem rationem omnium dierum et lucubrationum aliis necessitatibus impensarum tibi possem reddere, graviter contristatus mirareris quanta me distendant, quae differri omnino non possunt, nec agere illa permittant in quae me, petendo et admonendo, urges volentem, et ineffabiliter (quia non possum) dolentem. Cum enim ab eorum hominum necessitatibus aliquantulum vaco, qui me sic angariant, ut eos nullo modo liceat evitare, nec contemnere oporteat; non", + "candidate_score": 0.685556, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_9_11", + "bdc_text": "Pridica , quantum actiones autem supplicationes , si rogantur , parte viderent , abstinitium omnem coglimus , ne quicquam curcitis verum emant , desideri . historię pontificem , qui collegiis partem accepi , expetur nunc residium , non opus etiam est , ut festines , poenituit quidem ex quibus ad te scripsi me istam a te fuisse tam ingstulti , cum videam tibi non potestur legentii ex illo obiri . Non opprimis erat ea , qui vicis apud me excusationibus , quod medere libri non patueris , qui alii maiestatis in scribendo accuriant , fieri vix unquam potest , sed spero me facile illa omnia pogendo mendavit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1910", + "psc_text": "Scio enim in causa clericorum Anaunensium, qui occisi a Gentilibus, nunc martyres honorantur, Imperatorem rogatum facile concessisse ne illi qui eos occiderant et capti jam tenebantur, poena simili punirentur. 3. Libros de Baptismo parvulorum, cum jam codicem ipsum Praestantiae tuae misissem, cur abs te rursus acceperim, oblitus sum: nisi forte cum inspicerem, mendosos eos reperi, et emendare volui, quod mirabiliter impeditus, adhuc usque non feci. Epistolam quoque ad te scribendam et his adjungendam, quam cum ibi essem jam dictare coeperam, paulo addito sic esse imperfectam scias. Si autem rationem omnium dierum et lucubrationum aliis necessitatibus impensarum tibi possem reddere, graviter contristatus mirareris quanta me distendant, quae differri omnino non possunt, nec agere illa permittant in quae me, petendo et admonendo, urges volentem, et ineffabiliter (quia non possum) dolentem. Cum enim ab eorum hominum necessitatibus aliquantulum vaco, qui me sic angariant, ut eos nullo modo liceat evitare, nec contemnere oporteat; non", + "candidate_score": 0.685274, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_17_19", + "bdc_text": "Partifices factis esse pluratorum , quod ipsi satis aliis authoris excitue . Salviundus mihi perceribus videtur et iuvenem episcopum insaniare . Itaque puto , quod se hoc tamen non difficilem Genevensibus sit praebiturus , nisi frui ambigitis promissis communem inveniunt autem Christus esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1726", + "psc_text": "collationis cura suscepta diligentius perscrutati sunt Scripturas sacras; et quia in eis innumerabilia testimonia repererunt, quibus promissa est Ecclesia futura in omnibus gentibus, et toto orbe terrarum, sicut eam reddi et praesentari coepisse in Evangelio et Epistolis apostolicis, et in Actibus Apostolorum videmus, ubi et ipsa loca, et civitates, et provinciae leguntur, per quas crevit, incipiens ab Jerusalem, ut inde se etiam in Africam non migrando, sed crescendo diffunderet; non autem invenerunt aliquod testimonium divinorum eloquiorum, ubi dictum est eam perituram de caeteris partibus mundi, et in sola Africa Donati parte mansuram; et viderunt quam sit absurdum, pro illa, quae fuerat peritura, tot testimonia divina recitari; pro ea vero, quae, sicut putant, fuerat Domino placitura, nullum ejus testimonium reperiri: haec forte cogitantes, ad finiendas vanas, et perniciosas, et saluti aeternae contrarias inimicitias, ad locum collationis nostrae omnes convenire voluerunt, non ut tumultus novus oriatur, sed ut vetusta discordia finiatur. 4.", + "candidate_score": 0.678634, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_9_11", + "bdc_text": "Pridica , quantum actiones autem supplicationes , si rogantur , parte viderent , abstinitium omnem coglimus , ne quicquam curcitis verum emant , desideri . historię pontificem , qui collegiis partem accepi , expetur nunc residium , non opus etiam est , ut festines , poenituit quidem ex quibus ad te scripsi me istam a te fuisse tam ingstulti , cum videam tibi non potestur legentii ex illo obiri . Non opprimis erat ea , qui vicis apud me excusationibus , quod medere libri non patueris , qui alii maiestatis in scribendo accuriant , fieri vix unquam potest , sed spero me facile illa omnia pogendo mendavit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4017", + "psc_text": "nisi et tuae Sanctitati cum meis litteris intimarem, ut a clericorum gradu congrue ecclesiastica severitate dejectus, cavendus omnibus innotescat. Petenti autem poenitentiae locum, tunc credatur, si et alios quos illic novit esse, manifestaverit vobis, non solum in Malliana, sed in ipsa tota omnino provincia. EPISTOLA CCXXXVII. Augustinus Ceretio, de Priscillianistarum fraude in Scripturis, cum sacris, tum apocryphis exponendis; deque hymno quem a Christo dictum esse fingentes praeferebant canonicis Litteris. Domino beatissimo, et merito venerabili fratri et coepiscopo CERETIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Lectis his quae misit Sanctitas tua, videtur mihi Argirius in Priscillianistas aut nesciens irruisse, ita ut omnino utrum ipsi essent Priscillianistae ignoraret, aut jam ejusdem haeresis retibus implicatus. Nam scripturas illas Priscillianistarum esse non dubito. Vix autem mihi vacare utcumque potuit, aliis atque aliis sine intermissione necessitatibus superantibus, ut unus mihi saltem totus ex duobus ipsis codicibus legeretur. Nescio quo enim modo alius aberravit, et diligentissime inter", + "candidate_score": 0.676745, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_10_12", + "bdc_text": "historię pontificem , qui collegiis partem accepi , expetur nunc residium , non opus etiam est , ut festines , poenituit quidem ex quibus ad te scripsi me istam a te fuisse tam ingstulti , cum videam tibi non potestur legentii ex illo obiri . Non opprimis erat ea , qui vicis apud me excusationibus , quod medere libri non patueris , qui alii maiestatis in scribendo accuriant , fieri vix unquam potest , sed spero me facile illa omnia pogendo mendavit . Ego autem te pro isto officio gratias quam maxime , sed tamen quam maxime rogo , ne tuis sumptibus ista fascitu permittas , sed in dies me illos , ut restitutio satri sumperque est , labor hic tuus mei gratia susceptus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_74", + "psc_text": "tibi non scribere etiam ineptissimum existimavi. Sed tabellas, si quae ibi nostrae sunt, propter hujusmodi necessitates, mittas peto. Scripsi quiddam de catholica religione, quantum Dominus dare dignatus est, quod tibi volo ante adventum meum mittere, si charta interim non desit. Tolerabis enim qualemcumque scripturam ex officina majorum. De codicibus, praeter libros de Oratore, totum mihi excidit. Sed nihil amplius rescribere potui, quam ut ipse sumeres quos liberet, et nunc in eadem maneo sententia. Absens enim quid plus faciam non invenio. 2. Gratissimum mihi est, quod in ultima epistola me participem domestici tui gaudii facere voluisti. Sed, Mene salis placidi vultum fluctusque quietos Ignorare jubes? (Virg. V Aeneid.) quanquam nec me jubeas, nec ipse ignores. Quare si ad melius cogitandum quies aliqua data est, utere divino beneficio. Nec enim debemus nobis, cum ista proveniunt, sed illis per quos proveniunt, gratulari: quoniam justa, et officiosa, et pro suo genere pacatior atque tranquillior", + "candidate_score": 0.675551, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_10_12", + "bdc_text": "historię pontificem , qui collegiis partem accepi , expetur nunc residium , non opus etiam est , ut festines , poenituit quidem ex quibus ad te scripsi me istam a te fuisse tam ingstulti , cum videam tibi non potestur legentii ex illo obiri . Non opprimis erat ea , qui vicis apud me excusationibus , quod medere libri non patueris , qui alii maiestatis in scribendo accuriant , fieri vix unquam potest , sed spero me facile illa omnia pogendo mendavit . Ego autem te pro isto officio gratias quam maxime , sed tamen quam maxime rogo , ne tuis sumptibus ista fascitu permittas , sed in dies me illos , ut restitutio satri sumperque est , labor hic tuus mei gratia susceptus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.674575, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_10_12", + "bdc_text": "historię pontificem , qui collegiis partem accepi , expetur nunc residium , non opus etiam est , ut festines , poenituit quidem ex quibus ad te scripsi me istam a te fuisse tam ingstulti , cum videam tibi non potestur legentii ex illo obiri . Non opprimis erat ea , qui vicis apud me excusationibus , quod medere libri non patueris , qui alii maiestatis in scribendo accuriant , fieri vix unquam potest , sed spero me facile illa omnia pogendo mendavit . Ego autem te pro isto officio gratias quam maxime , sed tamen quam maxime rogo , ne tuis sumptibus ista fascitu permittas , sed in dies me illos , ut restitutio satri sumperque est , labor hic tuus mei gratia susceptus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2635", + "psc_text": "mihi accidat difficillimum est; sed non opinor tibi hoc placere. Non ergo debui alia interrumpere cum tua supervenissent, sicut nec tua, si alia rursus irruerint; et tamen servare hanc justitiam non sinor. Nam ecce ut tibi haec ipsa rescriberem, quibus id admonerem, intermisi quae agebam, et animum meum ad hanc epistolam ab alia magna intentione detorsi. 2. Facile autem fuit hanc excusationem, ut arbitror, non iniquam, litteris inditam tibi remittere; respondere autem inquisitionibus tuis non ita facile est: et puto in ipsis opusculis quae me nunc intentissimum detinent, non defutura quaedam loca, ubi haec ipsa expediam quae requiris, si Dominus faverit. Jam etiam ex iis quaestionibus quas modo misisti, multa soluta sunt in eis libris quos nondum edidi, sive de Trinitate, sive de Genesi. Quanquam et illa si relegas quae tibi jamdiu nota sunt, vel, nisi fallor, fuerunt, quia ea fortasse oblitus es quae te conferente mecum ac sermocinante conscripsi,", + "candidate_score": 0.673781, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_8_10", + "bdc_text": "Qui apud vos fieri carno , quid nos quid fiat , nescio . Pridica , quantum actiones autem supplicationes , si rogantur , parte viderent , abstinitium omnem coglimus , ne quicquam curcitis verum emant , desideri . historię pontificem , qui collegiis partem accepi , expetur nunc residium , non opus etiam est , ut festines , poenituit quidem ex quibus ad te scripsi me istam a te fuisse tam ingstulti , cum videam tibi non potestur legentii ex illo obiri .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3163", + "psc_text": "caetera quae de hac miseria multa connectis ingemiscendo, exspectans redemptionem corporis tui, et nondum re, sed spe salvum te esse cognoscens (Rom. VIII, 23, 24). 41. Sed fortassis tu alium in te transfigurasti, cum haec diceres, nec aliquas de carne concupiscente adversus spiritum, quamvis ei non consentias, molestias importunas pateris et odiosas: verumtamen et tu, et quisquis haec patitur, et gratiam Christi per quam de corpore mortis hujus liberetur exspectat, nondum quidem evidenter in seipso, sed in illo homine latenter ibi erat, quando cibus vetitus tangebatur, et concipiebatur longe lateque per cunctos itura perditio. De orando autem, et gemitibus flagitando proficiendi ac recte vivendi adjutorio, quae tua non fervet epistola? quid est tui quantumcumque sermonis, ubi non sit sparsum gemebunda pietate quod in oratione dicimus, Ne nos inferas in tentationem (Matth. VI, 13). Invicem itaque nos et consolemur in his omnibus, et exhortemur, et quantum dat Dominus adjuvemus. Quae autem,", + "candidate_score": 0.670095, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_19_21", + "bdc_text": "Itaque puto , quod se hoc tamen non difficilem Genevensibus sit praebiturus , nisi frui ambigitis promissis communem inveniunt autem Christus esset . Quod superest precor tibi tumusque iuve imminentis ingressum atque progressum quam Austripsimum a domino deo et patres homine nostri Iesu Christi ; simul dono esse mittam sęvarum , nostres filiorum et Iesu inclusos , quis boni consulico precor .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2234", + "psc_text": "quippe Moyses typum populi Judaeorum, in Christum passum postea credituri; ideo dictum est illi, Cum transiero, posteriora mea videbis: et caetera quae ibi dicuntur, mirabili sacramento praenuntiant Ecclesiam post futuram, unde modo longum est disputare. Quod autem dicere institueram, desiderio ejus etiam illud quod petierat, fuisse concessum, in libro Numerorum postea demonstratum est; ubi Dominus arguit contumaciam sororis ipsius, et dicit aliis Prophetis in visione se apparere et in somno, Moysi autem per speciem, non per aenigmata: ubi etiam addidit dicens: Et gloriam Domini vidit (Num. XII, 6-8). Quid ergo est quod eum sic fecit exceptum, nisi forte quia illa contemplatione dignum etiam tunc habuit populi sui talem rectorem, et ministrum in tota domo sua fidelem, ut quemadmodum concupiverat, videret Deum sicuti est; quae contemplatio cunctis filiis in fine promittitur? CAPUT XIV. 33. Ista credo considerans vir ille sanctus cujus verba tractamus, nec Apostoli, inquit, omnes Christum videbant, quoniam forte", + "candidate_score": 0.666536, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_6_8", + "bdc_text": "invenia indeunt , nostrorum usse parte privaris precibus incumbunt , dissolutissime Venentos . Si res prospere cadat , ille sacra contulantia perigit , nostri propetratissimi Christi habitum testatur , non animi gratitudinem aliquando , sed ipsum habeat , ut nihil excepti liberius genere intelligare possint . Qui apud vos fieri carno , quid nos quid fiat , nescio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3163", + "psc_text": "caetera quae de hac miseria multa connectis ingemiscendo, exspectans redemptionem corporis tui, et nondum re, sed spe salvum te esse cognoscens (Rom. VIII, 23, 24). 41. Sed fortassis tu alium in te transfigurasti, cum haec diceres, nec aliquas de carne concupiscente adversus spiritum, quamvis ei non consentias, molestias importunas pateris et odiosas: verumtamen et tu, et quisquis haec patitur, et gratiam Christi per quam de corpore mortis hujus liberetur exspectat, nondum quidem evidenter in seipso, sed in illo homine latenter ibi erat, quando cibus vetitus tangebatur, et concipiebatur longe lateque per cunctos itura perditio. De orando autem, et gemitibus flagitando proficiendi ac recte vivendi adjutorio, quae tua non fervet epistola? quid est tui quantumcumque sermonis, ubi non sit sparsum gemebunda pietate quod in oratione dicimus, Ne nos inferas in tentationem (Matth. VI, 13). Invicem itaque nos et consolemur in his omnibus, et exhortemur, et quantum dat Dominus adjuvemus. Quae autem,", + "candidate_score": 0.666175, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_6_8", + "bdc_text": "invenia indeunt , nostrorum usse parte privaris precibus incumbunt , dissolutissime Venentos . Si res prospere cadat , ille sacra contulantia perigit , nostri propetratissimi Christi habitum testatur , non animi gratitudinem aliquando , sed ipsum habeat , ut nihil excepti liberius genere intelligare possint . Qui apud vos fieri carno , quid nos quid fiat , nescio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1209", + "psc_text": "duxisti, aut nos tuis litteris moestificari noluisti. Prodest aliquid, quantum ego arbitror, etiam ista cognoscere. Primo, quia injustum est gaudere velle cum gaudentibus, et flere non velle cum flentibus (Rom. XII, 15): deinde, quia tribulatio patientiam operatur, patientia probationem, probatio spem, spes autem non confundit, quia charitas Dei diffusa est in cordibus nostris per Spiritum sanctum, qui datus est nobis (Id. V, 3-5). 2. Absit itaque ut recusemus audire etiam quae amara et tristia sunt erga charissimos nostros. Nescio quo enim modo minus fit quod patitur unum membrum, si compatiuntur alia membra (I Cor. XII, 26). Nec ipsa mali relevatio fit per communionem cladis, sed per solatium charitatis, ut quamvis alii ferendo patiuntur, alii cognoscendo compatiuntur, communis sit tamen tribulatio, quibus probatio, spes, dilectio, spiritusque communis est. Omnes autem nos Dominus consolatur, qui et haec temporalia mala praedixit, et post haec bona aeterna promisit: nec debet cum praeliatur infringi, qui", + "candidate_score": 0.665762, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_17_19", + "bdc_text": "Partifices factis esse pluratorum , quod ipsi satis aliis authoris excitue . Salviundus mihi perceribus videtur et iuvenem episcopum insaniare . Itaque puto , quod se hoc tamen non difficilem Genevensibus sit praebiturus , nisi frui ambigitis promissis communem inveniunt autem Christus esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1082", + "psc_text": "in vobis potest esse Ecclesia, potius quam in illis qui se priores forte separaverunt? Ita fit ut cum hoc nescitis, incerti vobismetipsis sitis: quod necesse est contingat omnibus qui pro sua societate utuntur testimonio non divino, sed suo. Neque enim potestis dicere, Si hoc contigisset, nos latere non posset, cum in Africa ipsa, quot jam partes factae sint ex parte Donati, si interrogemini, non dicatis: praesertim quia tanto sibi videntur qui hoc faciunt justiores, quanto fuerint pauciores; et utique tanto sunt latentiores. Ac per hoc incerti estis, ne forte aliqui pauci justi, et ideo minime noti, alicubi longe contra Africae meridiem, antequam pars Donati justitiam suam a caeterorum hominum iniquitate secerneret, se primitus causa aequissima separaverint in latere aquilonis, et ipsa sit potius Ecclesia Dei tanquam Sion spiritualis, quae vos omnes justa separatione praevenit, multoque praesumptius oro se interpretetur, quod scriptum est, Mons Sion, latera aquilonis, civitas regis magni (Psal.", + "candidate_score": 0.66533, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_17_19", + "bdc_text": "Partifices factis esse pluratorum , quod ipsi satis aliis authoris excitue . Salviundus mihi perceribus videtur et iuvenem episcopum insaniare . Itaque puto , quod se hoc tamen non difficilem Genevensibus sit praebiturus , nisi frui ambigitis promissis communem inveniunt autem Christus esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2305", + "psc_text": "Unde autem invisibilia videntur, nisi oculis cordis? de quibus paulo ante dixi quid Hieronymus senserit ad videndum Deum. 12. Hinc est etiam quod memoratus Mediolanensis episcopus in ipsa resurrectione dixit non facile esse videre Deum, nisi iis qui mundo corde sint; et ideo scriptum esse: Beati mundo corde, quoniam ipsi Deum videbunt. Quantos beatos, inquit, jam numeraverat, et tamen eis videndi Deum non promiserat facultatem! Deinde adjungit et dicit: Si ergo ii qui mundo sunt corde, Deum videbunt, utique alii non videbunt. Et ne alios illos acciperemus, de quibus dictum est, Beati pauperes, Beati mites, continuo subjunxit: Neque enim indigni Deum videbunt. Indignos utique illos volens intelligi, qui licet resurgant, Deum videre non poterunt; quoniam ad damnationem resurgent, quia per fidem veram quae per dilectionem operatur (Galat. V, 6), cor mundare noluerunt. Et ideo sequitur et dicit: Neque is qui Deum videre noluerit, potest Deum videre. Deinde quia occurrebat etiam", + "candidate_score": 0.662965, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_1_3", + "bdc_text": "Moritas tibi ago gratias , domine calendissime , quam adeo cepiesi de vestris , Gallicis ad me scribis , remitto nunc illas , quos misisti , a d. Beza et Capitonis vestris perscriptas ; animad verterem , non minus necessator et confectu quam plurima apud vos debello et pretio in Gallia concesso fieri quam apud nos . Laudanda in adversaria divantur et quam superis continuando .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_841", + "psc_text": "PAULINO et THERASIAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Charissimus frater Celsus cum rescripta repeteret, debitum reddere festinavi; sed vere festinavi. Cum enim eum putarem adhuc aliquot dies nobiscum moraturum, repente comperta occasione navigii, mihi pridianam suam profectionem jam nocte suggessit. Quid facerem cum eum tenere non possem, et quia ad vos, cum quibus ei melius esset, properabat, nec si possem, deberem. Proinde pauca illico haec arripui dictanda atque mittenda, prolixioris epistolae me confitens debitorem, cum post reditum venerabilium fratrum nostrorum collegarum meorum Theasii et Evodii, primum vestri ex parte satiatus fuero. Uberius enim ad nos in eorum pectoribus et oribus vos esse venturos jamjamque, in Christi nomine atque adjutorio speramus. Cum haec scriberem, etiam per unanimem filium nostrum Thagastensis Ecclesiae presbyterum Fortunatianum, Romam navigaturum, aliam epistolam paucis ante diebus jam dederam. Nunc ergo quod soleo rogo, ut quod soletis faciatis. Oretis pro nobis, ut videat Deus humilitatem nostram et laborem", + "candidate_score": 0.657172, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_1_3", + "bdc_text": "Moritas tibi ago gratias , domine calendissime , quam adeo cepiesi de vestris , Gallicis ad me scribis , remitto nunc illas , quos misisti , a d. Beza et Capitonis vestris perscriptas ; animad verterem , non minus necessator et confectu quam plurima apud vos debello et pretio in Gallia concesso fieri quam apud nos . Laudanda in adversaria divantur et quam superis continuando .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.654937, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_2_4", + "bdc_text": "animad verterem , non minus necessator et confectu quam plurima apud vos debello et pretio in Gallia concesso fieri quam apud nos . Laudanda in adversaria divantur et quam superis continuando . Qui hypocrisi et idololatoris gravitatis sua nostris in suam explorant in gratitudinem et scordiam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1783", + "psc_text": "oportet, nesciens quid oraret. Denique Dei responsum cur non fieret quod vir tantus orabat, et quare fieri non expediret, audivit: Sufficit tibi gratia mea; nam virtus in infirmitate perficitur (II Cor. XII, 7-9). 26. In his ergo tribulationibus quae possunt et prodesse et nocere, quid oremus, sicut oportet, nescimus: et tamen quia dura, quia molesta, quia contra sensum nostrae infirmitatis sunt, universali humana voluntate, ut a nobis haec auferantur, oramus. Sed hoc devotionis debemus Domino Deo nostro, ut si ea non abstulerit, non ideo nos ab eo negligi existimemus, sed potius pia patientia malorum, bona speremus ampliora: sic enim virtus in infirmitate perficitur. Nonnullis quippe impatientibus Dominus Deus quod petebant concessit iratus, sicut contra Apostolo negavit propitius. Nam legimus Israelitae quid et quomodo rogaverint et acceperint; sed expleta concupiscentia, impatientia est graviter castigata (Num. XI). Dedit et regem petentibus secundum cor eorum, sicut scriptum est, non secundum cor suum (I", + "candidate_score": 0.654562, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_4_6", + "bdc_text": "Qui hypocrisi et idololatoris gravitatis sua nostris in suam explorant in gratitudinem et scordiam . Illi si quid memporis momenti ingensit , ad supplicatores publicus propetratris confligent . invenia indeunt , nostrorum usse parte privaris precibus incumbunt , dissolutissime Venentos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1443", + "psc_text": "Libris conscripta legerent vel audirent, nunc saltem credere debent cum compleri jam vident; ut de his tum magnis pressuris tanquam in torculari Domini Dei nostri, sicut amurca infidelium murmurantium et blasphemantium fluit, ita oleum quoque fidelium confitentium et orantium exprimi et liquari non cesset. Illis enim qui contra christianam fidem querelas impias jactare non quiescunt, dicentes quod antequam ista doctrina per mundum praedicaretur, tanta mala non patiebatur genus humanum, facile est ex Evangelio respondere; Dominus enim dicit: Servus nesciens voluntatem domini sui, et faciens digna plagis, vapulabit paucas; servus autem sciens voluntatem domini sui, et faciens digna plagis, vapulabit multas (Luc. XII, 47, 48). Quid ergo mirum, si christianis temporibus iste mundus, tanquam servus jam sciens voluntatem Domini sui, et faciens digna plagis, vapulat multas? Attendunt quanta celeritate Evangelium praedicatur, et non attendunt quanta perversitate contemnitur. Servi autem Dei humiles et sancti, qui dupliciter mala temporalia patiuntur, quia et ab", + "candidate_score": 0.65442, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_1_3", + "bdc_text": "Moritas tibi ago gratias , domine calendissime , quam adeo cepiesi de vestris , Gallicis ad me scribis , remitto nunc illas , quos misisti , a d. Beza et Capitonis vestris perscriptas ; animad verterem , non minus necessator et confectu quam plurima apud vos debello et pretio in Gallia concesso fieri quam apud nos . Laudanda in adversaria divantur et quam superis continuando .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1798", + "psc_text": "ne capiamur, alia sic ferimus ne frangamur, et secundum praecepta divina in omnibus gratias agimus ei, de quo dicimus: Benedicam Dominum in omni tempore; semper laus ejus in ore meo (Psal. XXXIII, 2); et, Bonum est mihi quod humiliasti me, ut discam justificationes tuas (Psal. CXVIII, 71). Neque enim revera, si fallacis prosperitatis semper hic tranquillitas arrideret, anima humana portum illum verae certaeque securitatis appeteret, domina insignis et merito illustris, et praestantissima filia. Reddens itaque debitum Praestantiae tuae salutationis obsequium, agensque gratias quod salutis nostrae religiosissimam curam geris, posco tibi a Domino futurae vitae praemia, praesentisque solaria; omniumque vestrum, in quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis", + "candidate_score": 0.652338, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_19", + "bdc_text": "Itaque puto , quod se hoc tamen non difficilem Genevensibus sit praebiturus , nisi frui ambigitis promissis communem inveniunt autem Christus esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_873", + "psc_text": "malum dicere non audeo, quod Deum praecepisse ipsa christiana fide negare non possum, qua didici non eo me justificari, sed gratia Dei per Jesum Christum Dominum nostrum? 15. Dico ergo circumcisionem praeputii et caetera hujusmodi, priori populo per Testamentum quod Vetus dicitur, divinitus data ad significationem futurorum quae per Christum oportebat impleri: quibus advenientibus, remansisse illa Christianis legenda tantum, ad intelligentiam praemissae prophetiae; non autem necessario facienda, quasi adhuc exspectandum esset, ut veniret fidei revelatio quae his significabatur esse ventura. Sed quamvis Gentibus imponenda non essent, non tamen sic debuisse auferri a consuetudine Judaeorum, tanquam detestanda atque damnanda. Sensim proinde atque paulatim fervente sana praedicatione gratiae Christi, qua sola nossent credentes se justificari, salvosque fieri, non illis umbris rerum antea futurarum, tunc jam venientium atque praesentium, ut in illorum Judaeorum vocatione, quos praesentia carnis Domini, et apostolica tempora sic invenerant, omnis illa actio consumeretur umbrarum: hoc eis suffecisse ad commendationem,", + "candidate_score": 0.652027, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_22_24", + "bdc_text": "Bene valde augi 13 . decem etc. R. T . Scirdius , Georgius a statum. 1542 a erudito , dominus venerando pio atque Bullingere , ecclesię Tigurino Henrico antistiti vigilantissimo , domino et amico suo antistiti Tiguri .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3904", + "psc_text": "ad sectionem, quod habuerit perseverantem tumorem. Gratia Dei et pax Domini nostri Jesu Christi coronet te in omni tempore, et ambulantem de virtute in virtutem glorificet in aeternum, domine papa beatissime, ineffabiliter mirabilis, incomparabiliter honorande, praestantissime patrone. EPISTOLA CCXXVI. Hilarius Augustino, de eodem argumento. Domino beatissimo ac toto affectu desiderando, et multum in Christo suscipiendo patri AUGUSTINO, HILARIUS. 1. Si cessantibus contradicentium quaestionibus gratae sunt plerumque studiosorum inquisitiones, ut etiam illa quae absque periculo ignorarentur, ediscant; arbitror gratiorem fore sedulitatem nostrae relationis, quae dum indicat secundum quorumdam prosecutiones quaedam adversantia veritati, non tam sibi quam illis qui turbantur et turbant, per consilium sanctitatis tuae satagit provideri, domine beatissime ac toto affectu desiderande, et multum in Christo suscipiende pater. 2. Haec sunt itaque quae Massiliae, vel aliis etiam locis in Gallia ventilantur. Novum et inutile esse praedicationi quod quidam secundum propositum eligendi dicantur, ut id nec arripere valeant nec tenere, nisi", + "candidate_score": 0.651755, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_22_24", + "bdc_text": "Bene valde augi 13 . decem etc. R. T . Scirdius , Georgius a statum. 1542 a erudito , dominus venerando pio atque Bullingere , ecclesię Tigurino Henrico antistiti vigilantissimo , domino et amico suo antistiti Tiguri .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.650498, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_1_3", + "bdc_text": "Moritas tibi ago gratias , domine calendissime , quam adeo cepiesi de vestris , Gallicis ad me scribis , remitto nunc illas , quos misisti , a d. Beza et Capitonis vestris perscriptas ; animad verterem , non minus necessator et confectu quam plurima apud vos debello et pretio in Gallia concesso fieri quam apud nos . Laudanda in adversaria divantur et quam superis continuando .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.64893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_22_24", + "bdc_text": "Bene valde augi 13 . decem etc. R. T . Scirdius , Georgius a statum. 1542 a erudito , dominus venerando pio atque Bullingere , ecclesię Tigurino Henrico antistiti vigilantissimo , domino et amico suo antistiti Tiguri .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3874", + "psc_text": "tuam Sanctitatem difficilis ei esset accessus: non enim parum de illo sollicitus sum; a qua me sollicitudine Dominus, ut spero, per tuae charitatis instantiam liberabit. Peto etiam mihi rescribere non graveris, quemadmodum sit in fide catholica ille Theodosius per quem Manichaei nonnulli sunt proditi; et ipsi quos ab eo proditos, putamus esse correctos. Si quid etiam de profectione sanctorum episcoporum forte audivisti, fac ut noverim. Deo vivas. EPISTOLA CCXXIII. Augustino Quodvultdeus, rursum efflagitans ut scribat opusculum de haeresibus. Domino merito venerabili, ac beatissimo sacro patri AUGUSTINO episcopo, QUOVULTDEUS diaconus. 1. Unum quidem Reverentiae tuae commonitorium, quod per ecclesiasticum dignatus es destinare, suscepi. Nam quod prius directum esse Beatitudo tua significavit, per virum honorabilem Philocalum, necdum ad me pervenit. Verum quamvis conscius propriorum semper fuerim peccatorum, nunc tamen evidenter agnovi adipiscendo illi quod exoravi muneri, meam toti Ecclesiae impedimento esse personam. Sed omnino confido quoniam qui per Unici sui gratiam, humani", + "candidate_score": 0.648515, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_22_24", + "bdc_text": "Bene valde augi 13 . decem etc. R. T . Scirdius , Georgius a statum. 1542 a erudito , dominus venerando pio atque Bullingere , ecclesię Tigurino Henrico antistiti vigilantissimo , domino et amico suo antistiti Tiguri .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4152", + "psc_text": "Domino conjunctos; atque ut hanc tanquam meam epistolam deputes, peto: etsi enim aliam propriam mittere potuissem, tamen malui huic suscribere, ut unanimitatem nostram una etiam pagina testaretur. EPISTOLA CCXLIX. Augustinus Restituto, quatenus mali tolerandi in Ecclesia. Domino desiderantissimo, et honorifica sinceritate charissimo fratri, et condiacono RESTITUTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Aestus indicantes piam flammam cordis tui, indicavit mihi fidelissimus, ut scis, particeps eorum, frater Deogratias. Lege itaque Tychonium quem bene nosti, non quidem omnia probaturus; nam quae in illo cavenda sint, bene nosti. Hanc tamen quaestionem, quomodo in Ecclesia Dei si qua forte perversa vel etiam scelerata corrigere aut exstinguere non valemus, salvo unitatis vinculo toleranda sint, strenue videtur mihi tractavisse atque solvisse. Quanquam in ejus litteris tantummodo intentione correcta, ad ipsos divinarum Scripturarum fontes recurrere nos oportet, ut ibi videamus quam pauca de hac re testimonia sententiarum, vel exempla gestorum posuit, et quam nemo possit omnia ponere, nisi qui", + "candidate_score": 0.647264, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_22_24", + "bdc_text": "Bene valde augi 13 . decem etc. R. T . Scirdius , Georgius a statum. 1542 a erudito , dominus venerando pio atque Bullingere , ecclesię Tigurino Henrico antistiti vigilantissimo , domino et amico suo antistiti Tiguri .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1648", + "psc_text": "humanus casus acciderit, gaudeat qui de loco ruinoso emigravit: si autem nihil tale fuerit subsecutum, non contristetur qui quandoque moriturus, immortali Domino, ad quem venturus est, bona propria commendavit. Itaque, fratres mei dilectissimi, ex eo quod quisque habet, secundum suas vires quas ipse novit, facite quod soletis, alacriore animo quam soletis, et inter omnes seculi hujus molestias apostolicam exhortationem corde retinete, ubi ait: Dominus in proximo est; nihil solliciti fueritis (Philipp. IV, 5, 6). Talia mihi de vobis nuntientur, quibus noverim, non propter meam praesentiam, sed propter Dei praeceptum, qui nunquam est absens, vos solere facere quod multis annis me praesente, et aliquando etiam me absente fecistis. Dominus vos in pace conservet; et, dilectissimi fratres, orate pro nobis. EPISTOLA CXXIII. Hieronymus Augustino quaedam per aenigma renuntians. Multi utroque claudicant pede, et ne fractis quidem cervicibus inclinantur, habentes affectum erroris pristini, cum praedicandi eamdem non habeant libertatem. Sancti fratres qui cum", + "candidate_score": 0.646771, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_10", + "bdc_text": "historię pontificem , qui collegiis partem accepi , expetur nunc residium , non opus etiam est , ut festines , poenituit quidem ex quibus ad te scripsi me istam a te fuisse tam ingstulti , cum videam tibi non potestur legentii ex illo obiri .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_74", + "psc_text": "tibi non scribere etiam ineptissimum existimavi. Sed tabellas, si quae ibi nostrae sunt, propter hujusmodi necessitates, mittas peto. Scripsi quiddam de catholica religione, quantum Dominus dare dignatus est, quod tibi volo ante adventum meum mittere, si charta interim non desit. Tolerabis enim qualemcumque scripturam ex officina majorum. De codicibus, praeter libros de Oratore, totum mihi excidit. Sed nihil amplius rescribere potui, quam ut ipse sumeres quos liberet, et nunc in eadem maneo sententia. Absens enim quid plus faciam non invenio. 2. Gratissimum mihi est, quod in ultima epistola me participem domestici tui gaudii facere voluisti. Sed, Mene salis placidi vultum fluctusque quietos Ignorare jubes? (Virg. V Aeneid.) quanquam nec me jubeas, nec ipse ignores. Quare si ad melius cogitandum quies aliqua data est, utere divino beneficio. Nec enim debemus nobis, cum ista proveniunt, sed illis per quos proveniunt, gratulari: quoniam justa, et officiosa, et pro suo genere pacatior atque tranquillior", + "candidate_score": 0.643223, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_21_23", + "bdc_text": "simul dono esse mittam sęvarum , nostres filiorum et Iesu inclusos , quis boni consulico precor . Bene valde augi 13 . decem etc. R. T .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3325", + "psc_text": "si recipere non quaeramus: non autem potest esse verus charitatis impensor, nisi fuerit benignus exactor. Quoniam pecunia cum recipitur, accedit cui datur, sed recedit a quo datur: charitas vero non solum apud eum crescit, qui hanc ab eo quem diligit, exigit, etiamsi non recipit; sed etiam ille a quo eam recipit, tunc incipit habere cum reddit. Proinde, domine frater, mutuam tibi charitatem libens reddo, gaudensque recipio: quam recipio, adhuc repeto: quam reddo, adhuc debeo. Unum enim magistrum, apud quem condiscipuli sumus, per ejus Apostolum dociles audire debemus praecipientem ac dicentem: Nemini quidquam debeatis, nisi ut invicem diligatis (Rom. XIII, 8). EPISTOLA CXCIII. Augustinus Mercatori, excusans cur ad ipsius priores litteras nondum responderit, ostendensque Pelagianos in quaestione de baptismo parvulorum hoc ipso esse prope convictos, quod fatentur parvulos quodammodo credere per eos a quibus baptizandi offeruntur: deinde eosdem ex Enochi et Eliae ante obitum translatione, sive ex fidelium vivorum ad Christi", + "candidate_score": 0.642562, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_1", + "bdc_text": "Moritas tibi ago gratias , domine calendissime , quam adeo cepiesi de vestris , Gallicis ad me scribis , remitto nunc illas , quos misisti , a d. Beza et Capitonis vestris perscriptas ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_841", + "psc_text": "PAULINO et THERASIAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Charissimus frater Celsus cum rescripta repeteret, debitum reddere festinavi; sed vere festinavi. Cum enim eum putarem adhuc aliquot dies nobiscum moraturum, repente comperta occasione navigii, mihi pridianam suam profectionem jam nocte suggessit. Quid facerem cum eum tenere non possem, et quia ad vos, cum quibus ei melius esset, properabat, nec si possem, deberem. Proinde pauca illico haec arripui dictanda atque mittenda, prolixioris epistolae me confitens debitorem, cum post reditum venerabilium fratrum nostrorum collegarum meorum Theasii et Evodii, primum vestri ex parte satiatus fuero. Uberius enim ad nos in eorum pectoribus et oribus vos esse venturos jamjamque, in Christi nomine atque adjutorio speramus. Cum haec scriberem, etiam per unanimem filium nostrum Thagastensis Ecclesiae presbyterum Fortunatianum, Romam navigaturum, aliam epistolam paucis ante diebus jam dederam. Nunc ergo quod soleo rogo, ut quod soletis faciatis. Oretis pro nobis, ut videat Deus humilitatem nostram et laborem", + "candidate_score": 0.642074, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_10", + "bdc_text": "historię pontificem , qui collegiis partem accepi , expetur nunc residium , non opus etiam est , ut festines , poenituit quidem ex quibus ad te scripsi me istam a te fuisse tam ingstulti , cum videam tibi non potestur legentii ex illo obiri .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4144", + "psc_text": "me videre noluisti. Deus tibi ignoscat. Quid enim aliud tibi dicam, nisi quod ipse novit quia cupio? sed scio quia nisi te correxeris, ille justus est. Cum autem tibi parcis, et mihi parcis: neque enim tam miser sum et alienus a visceribus Christi, ut non gravissimo vulnere feriatur cor meum, quando sic agunt, quos in ejus Evangelio genui. 3. Iterum dicturus es: Non eis jussi ut darent Ponticano. Respondetur tibi: Sed jussisti ut servirent Ponticano; nec possent distinguere quousque servirent, et quousque non servirent, maxime cum ea peteret quae se debere sciebant. Tuas autem litteras habere debuerunt, quas proferrent actori, si te nolente exigebat, et relegerent ei non se debere dare, nisi cum tuas litteras accepissent. Nam si verbo aliquando jussisti ne actori aliquid darent, multum est ut meminerint; multum est ut tu ipse memineris an vere jusseris, an ipsis jusseris, an aliis, an omnibus: maxime quia etiam nunc alteri", + "candidate_score": 0.641813, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_2", + "bdc_text": "animad verterem , non minus necessator et confectu quam plurima apud vos debello et pretio in Gallia concesso fieri quam apud nos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1772", + "psc_text": "Multum autem precari, est ad eum quem precamur, diuturna et pia cordis excitatione pulsare. Nam plerumque hoc negotium plus gemitibus quam sermonibus agitur, plus fletu quam affatu. Ponit autem lacrymas nostras in conspectu suo, et gemitus noster non est absconditus ab eo qui omnia per Verbum condidit, et humana verba non quaerit. CAPUT XI. 21. Nobis ergo verba necessaria sunt, quibus commoneamur et inspiciamus quid petamus, non quibus Dominum seu docendum seu flectendum esse credamus. Cum ergo dicimus, Sanctificetur nomen tuum, nos ipsos admonemus desiderare ut nomen ejus quod semper sanctum est, etiam apud homines sanctum habeatur, hoc est non contemnatur; quod non Deo, sed hominibus prodest. Et in eo quod dicimus, Adveniat regnum tuum, quod seu velimus, seu nolimus, utique veniet, desiderium nostrum ad illud regnum excitamus, ut nobis veniat, atque nos in eo regnare mereamur. Cum dicimus, Fiat voluntas tua sicut in coelo et in terra, nobis ab", + "candidate_score": 0.641458, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_11_13", + "bdc_text": "Non opprimis erat ea , qui vicis apud me excusationibus , quod medere libri non patueris , qui alii maiestatis in scribendo accuriant , fieri vix unquam potest , sed spero me facile illa omnia pogendo mendavit . Ego autem te pro isto officio gratias quam maxime , sed tamen quam maxime rogo , ne tuis sumptibus ista fascitu permittas , sed in dies me illos , ut restitutio satri sumperque est , labor hic tuus mei gratia susceptus . Hispanię Gallię iam repondi , quae alias natione reponant , seisdem est , quale etiam non iniuria Germaniam istis adscribi possit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3966", + "psc_text": "(quanquam enim a parentibus, ab avis, et postrema usque gentis prole Christi jura percepimus, tamen aliquoties sensibus nostris superfluae superstitionis superba vanitas inerrabat); peto ut etiam Confessionum libros a te perscriptos, nobis mittere ac donare digneris. Si enim alii quoque, prono animo ac benigna mente, tua nobis scripta largiti sunt, quanto magis de tuis ipse excusare non debes? 5. Fertur satrapae, seu regis potius cujusdam epistola, Deum Dominum Christum deprecantis, cum intra Judaeae regiones adhuc versaretur, et necdum in coelum suum remeaverat, quoniam is ad eum ire ac pergere per aegritudinem praepediretur, et sanari aliter se posse non crederet, ad se, si dignaretur, mundi salus ac medicina decurreret; et ne tantae majestati, quam ignarus rex provida, sed non perfecta mente, conceperat, injuria fieri videretur, laudasse insuper suam dicitur civitatem, ut pulchritudine urbis et regis hospitio Deus illectus, preces supplicis non dedignaretur. Adfuit Deus regi; sanatus est: et amplificato petitionis munere,", + "candidate_score": 0.640863, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_10", + "bdc_text": "historię pontificem , qui collegiis partem accepi , expetur nunc residium , non opus etiam est , ut festines , poenituit quidem ex quibus ad te scripsi me istam a te fuisse tam ingstulti , cum videam tibi non potestur legentii ex illo obiri .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1910", + "psc_text": "Scio enim in causa clericorum Anaunensium, qui occisi a Gentilibus, nunc martyres honorantur, Imperatorem rogatum facile concessisse ne illi qui eos occiderant et capti jam tenebantur, poena simili punirentur. 3. Libros de Baptismo parvulorum, cum jam codicem ipsum Praestantiae tuae misissem, cur abs te rursus acceperim, oblitus sum: nisi forte cum inspicerem, mendosos eos reperi, et emendare volui, quod mirabiliter impeditus, adhuc usque non feci. Epistolam quoque ad te scribendam et his adjungendam, quam cum ibi essem jam dictare coeperam, paulo addito sic esse imperfectam scias. Si autem rationem omnium dierum et lucubrationum aliis necessitatibus impensarum tibi possem reddere, graviter contristatus mirareris quanta me distendant, quae differri omnino non possunt, nec agere illa permittant in quae me, petendo et admonendo, urges volentem, et ineffabiliter (quia non possum) dolentem. Cum enim ab eorum hominum necessitatibus aliquantulum vaco, qui me sic angariant, ut eos nullo modo liceat evitare, nec contemnere oporteat; non", + "candidate_score": 0.639382, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_11_13", + "bdc_text": "Non opprimis erat ea , qui vicis apud me excusationibus , quod medere libri non patueris , qui alii maiestatis in scribendo accuriant , fieri vix unquam potest , sed spero me facile illa omnia pogendo mendavit . Ego autem te pro isto officio gratias quam maxime , sed tamen quam maxime rogo , ne tuis sumptibus ista fascitu permittas , sed in dies me illos , ut restitutio satri sumperque est , labor hic tuus mei gratia susceptus . Hispanię Gallię iam repondi , quae alias natione reponant , seisdem est , quale etiam non iniuria Germaniam istis adscribi possit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_754", + "psc_text": "contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter suos. » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere utrum ea quae scripsimus haberentur in graecis, ut, si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares; praesertim cum libere in praefatione confessus sim, Origenis commentarios me esse secutum, et vel mea vel aliena dictasse, et in fine ejusdem capituli quod reprehendis, scripserim: « Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem; debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat quod ipse commisit. » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in graecis legeram,", + "candidate_score": 0.638127, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_11_13", + "bdc_text": "Non opprimis erat ea , qui vicis apud me excusationibus , quod medere libri non patueris , qui alii maiestatis in scribendo accuriant , fieri vix unquam potest , sed spero me facile illa omnia pogendo mendavit . Ego autem te pro isto officio gratias quam maxime , sed tamen quam maxime rogo , ne tuis sumptibus ista fascitu permittas , sed in dies me illos , ut restitutio satri sumperque est , labor hic tuus mei gratia susceptus . Hispanię Gallię iam repondi , quae alias natione reponant , seisdem est , quale etiam non iniuria Germaniam istis adscribi possit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1910", + "psc_text": "Scio enim in causa clericorum Anaunensium, qui occisi a Gentilibus, nunc martyres honorantur, Imperatorem rogatum facile concessisse ne illi qui eos occiderant et capti jam tenebantur, poena simili punirentur. 3. Libros de Baptismo parvulorum, cum jam codicem ipsum Praestantiae tuae misissem, cur abs te rursus acceperim, oblitus sum: nisi forte cum inspicerem, mendosos eos reperi, et emendare volui, quod mirabiliter impeditus, adhuc usque non feci. Epistolam quoque ad te scribendam et his adjungendam, quam cum ibi essem jam dictare coeperam, paulo addito sic esse imperfectam scias. Si autem rationem omnium dierum et lucubrationum aliis necessitatibus impensarum tibi possem reddere, graviter contristatus mirareris quanta me distendant, quae differri omnino non possunt, nec agere illa permittant in quae me, petendo et admonendo, urges volentem, et ineffabiliter (quia non possum) dolentem. Cum enim ab eorum hominum necessitatibus aliquantulum vaco, qui me sic angariant, ut eos nullo modo liceat evitare, nec contemnere oporteat; non", + "candidate_score": 0.636327, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_11", + "bdc_text": "Non opprimis erat ea , qui vicis apud me excusationibus , quod medere libri non patueris , qui alii maiestatis in scribendo accuriant , fieri vix unquam potest , sed spero me facile illa omnia pogendo mendavit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_854", + "psc_text": "offendero Litteris, quod videatur contrarium veritati; nihil aliud, quam vel mendosum esse codicem, vel interpretem non assecutum esse quod dictum est, vel me minime intellexisse, non ambigam. Alios autem ita lego, ut quantalibet sanctitate doctrinaque praepolleant, non ideo verum putem, quia ipsi ita senserunt; sed quia mihi vel per illos auctores canonicos, vel probabili ratione, quod a vero non abhorreat, persuadere potuerunt. Nec te, mi frater, sentire aliud existimo: prorsus, inquam, non te arbitror sic legi tuos libros velle, tanquam Prophetarum, vel Apostolorum; de quorum scriptis, quod omni errore careant, dubitare nefarium est. Absit hoc a pia humilitate et veraci de temetipso cogitatione; qua nisi esses praeditus, non utique diceres: Utinam mereremur complexus tuos, et collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus. CAPUT II. 4. Quod si teipsum, consideratione vitae ac morum tuorum, non simulate nec fallaciter dixisse credo; quanto magis aequum est me credere; apostolum Paulum non aliud sensisse", + "candidate_score": 0.635652, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_11", + "bdc_text": "Non opprimis erat ea , qui vicis apud me excusationibus , quod medere libri non patueris , qui alii maiestatis in scribendo accuriant , fieri vix unquam potest , sed spero me facile illa omnia pogendo mendavit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.631376, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_6", + "bdc_text": "invenia indeunt , nostrorum usse parte privaris precibus incumbunt , dissolutissime Venentos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1763", + "psc_text": "nos exaudiat misericors et justus Dominus Deus sine intermissione orantes, quando illa nec ab iniquo et impio judice potuit assidua interpellatione contemni; et quam libens atque placatus bona desideria impleat eorum, a quibus aliena peccata novit ignosci, si quo cupiebat illa pervenit quae voluit vindicari (Luc. XVIII, 1-8). Ille quoque cui amicus de via venerat, nec quod ei apponeret habebat, ab amico sibi tres panes cupiens commodari, quibus fortasse ipsa Trinitas unius substantiae figurata est, jam cum suis servis dormientem petitor instantissimus et molestissimus excitavit, ut daret ei quantos volebat, magis et ipse vitando taedium quam benevolentiam cogitando: ut hinc intelligeremus, si dare cogitur qui cum dormiat, a petente excitatur invitus, quanto det benignius qui nec dormire novit, et dormientes nos excitat ut petamus. 16. Hinc est et illud: Petite et accipietis; quaerite et invenietis; pulsate et aperietur vobis. Omnis enim qui petit accipit, et quaerens invenit, et pulsanti aperietur.", + "candidate_score": 0.621754, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_2", + "bdc_text": "animad verterem , non minus necessator et confectu quam plurima apud vos debello et pretio in Gallia concesso fieri quam apud nos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1771", + "psc_text": "XXII, 43): ubi quid aliud quam nobis praebebat exemplum, in tempore precator opportunus, cum Patre exauditor aeternus? 20. Dicuntur fratres in Aegypto crebras quidem habere orationes, sed eas tamen brevissimas, et raptim quodammodo jaculatas, ne illa vigilanter erecta, quae oranti plurimum necessaria est, per productiores moras evanescat atque hebetetur intentio. Ac per hoc etiam ipsi satis ostendunt, hanc intentionem, sicut non est obtundenda, si perdurare non potest, ita si perduraverit, non cito esse rumpendam. Absit enim ab oratione multa locutio, sed non desit multa precatio, si fervens perseverat intentio. Nam multum loqui, est in orando rem necessariam superfluis agere verbis. Multum autem precari, est ad eum quem precamur, diuturna et pia cordis excitatione pulsare. Nam plerumque hoc negotium plus gemitibus quam sermonibus agitur, plus fletu quam affatu. Ponit autem lacrymas nostras in conspectu suo, et gemitus noster non est absconditus ab eo qui omnia per Verbum condidit, et humana verba", + "candidate_score": 0.612242, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_2", + "bdc_text": "animad verterem , non minus necessator et confectu quam plurima apud vos debello et pretio in Gallia concesso fieri quam apud nos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1783", + "psc_text": "oportet, nesciens quid oraret. Denique Dei responsum cur non fieret quod vir tantus orabat, et quare fieri non expediret, audivit: Sufficit tibi gratia mea; nam virtus in infirmitate perficitur (II Cor. XII, 7-9). 26. In his ergo tribulationibus quae possunt et prodesse et nocere, quid oremus, sicut oportet, nescimus: et tamen quia dura, quia molesta, quia contra sensum nostrae infirmitatis sunt, universali humana voluntate, ut a nobis haec auferantur, oramus. Sed hoc devotionis debemus Domino Deo nostro, ut si ea non abstulerit, non ideo nos ab eo negligi existimemus, sed potius pia patientia malorum, bona speremus ampliora: sic enim virtus in infirmitate perficitur. Nonnullis quippe impatientibus Dominus Deus quod petebant concessit iratus, sicut contra Apostolo negavit propitius. Nam legimus Israelitae quid et quomodo rogaverint et acceperint; sed expleta concupiscentia, impatientia est graviter castigata (Num. XI). Dedit et regem petentibus secundum cor eorum, sicut scriptum est, non secundum cor suum (I", + "candidate_score": 0.61183, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum", + "max_score": 0.684183, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_7_9", + "bdc_text": "Si res prospere cadat , ille sacra contulantia perigit , nostri propetratissimi Christi habitum testatur , non animi gratitudinem aliquando , sed ipsum habeat , ut nihil excepti liberius genere intelligare possint . Qui apud vos fieri carno , quid nos quid fiat , nescio . Pridica , quantum actiones autem supplicationes , si rogantur , parte viderent , abstinitium omnem coglimus , ne quicquam curcitis verum emant , desideri .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_383", + "psc_text": "necesse est esse in carne peccati atque in corpore mortis hujus, non perficietur quod perfici vetat Apostolus dicens, Concupiscentias carnis ne perfeceritis. Ipsa quippe sunt opera, de quibus totum mire sequitur, et dicit: Manifesta autem sunt opera carnis, quae sunt fornicationes, immunditiae, luxuriae, idolorum servitus (Galat. V, 19, 20) , et caetera. Si ergo non consentiatur concupiscentiis carnis, quamvis agantur motibus, non tamen perficientur operibus. Proinde cum caro concupiscit adversus spiritum et spiritus adversus carnem, ut non ea quae volumus faciamus; nec carnis perficiuntur concupiscentiae, quamvis fiant; nec nostra perficiuntur bona opera, quamvis fiant. Sicut enim tunc perficitur carnis concupiscentia, cum consentit ei spiritus ad opera mala, ut non concupiscat adversus illam, sed cum illa: sic et bona opera nostra tunc perficientur, quando ita spiritui caro consenserit, ut adversus eum etiam ipsa non concupiscat. Hoc enim volumus, cum perfectionem justitiae concupiscimus; hoc intentione non intermissa velle debemus: sed quia id", + "candidate_score": 0.684183, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II", + "max_score": 0.683409, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_7_9", + "bdc_text": "Si res prospere cadat , ille sacra contulantia perigit , nostri propetratissimi Christi habitum testatur , non animi gratitudinem aliquando , sed ipsum habeat , ut nihil excepti liberius genere intelligare possint . Qui apud vos fieri carno , quid nos quid fiat , nescio . Pridica , quantum actiones autem supplicationes , si rogantur , parte viderent , abstinitium omnem coglimus , ne quicquam curcitis verum emant , desideri .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_880", + "psc_text": "sanctus tot in hoc saeculo pignoribus obstrictus, inter occupationes innumeras liber ad studium praedicationis fuit. Qui fructus terrae nunquam sine pecunia comedit, quia nimirum subditis verbum bonae admonitionis reddidit, a quibus fructus corporeae servitutis accepit. Hoc namque debet omnipotenti Deo omnis qui praeest populo, hoc qui multis, hoc qui paucioribus praeest, ut sic debita ministeria a subditis exigat, quatenus ipse etiam quid semper admonitionis debeat sollicitus attendat. Omnes namque qui sub dispensatione conditoris vicario nobis ministerio jungimur sub uno ac vero Domino, quid nobis aliud 726 nisi invicem servi sumus? Cum igitur is qui subest servit ad obsequium, restat procul dubio ut is qui praeest serviat ad verbum. Cum is qui subest jussis obtemperat, oportet ut is qui praeest curam sollicitudinis ac pietatis impendat. Sicque fit ut dum studiose nunc servire nobis invicem per charitatem nitimur, quandoque cum vero Domino communi exsultatione dominemur. [Vet. XXIV.] Sed sunt nonnulli qui in", + "candidate_score": 0.683409, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_5_7", + "bdc_text": "Illi si quid memporis momenti ingensit , ad supplicatores publicus propetratris confligent . invenia indeunt , nostrorum usse parte privaris precibus incumbunt , dissolutissime Venentos . Si res prospere cadat , ille sacra contulantia perigit , nostri propetratissimi Christi habitum testatur , non animi gratitudinem aliquando , sed ipsum habeat , ut nihil excepti liberius genere intelligare possint .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1336", + "psc_text": "Nam saepe pravorum hominum dum tardantur vota, mutantur; et dum difficultatem perfectionis sentiunt, reatum malae actionis agnoscunt; et quibus prius invitis contradicitur, volentes postmodum hoc quod conceperant, adversantur. Quia igitur malos cum deserit Dominus praevalere permittit, et unde superborum nequitia perficitur, inde humilium longanimitas consummatur, dicatur recte: Ibi clamabunt, et non exaudiet propter superbiam malorum. Sequitur: CAPUT XIX [Rec. XV]. VERS. 13.---Neque enim frustra audiet Deus, et Omnipotens singulorum causas intuebitur. 34. Desideria sanctorum eo cumulatius exaudiuntur, quo tardius.---Notandum quod duo sunt dicta, quia et clamantem non frustra audit, et tamen quod patitur respicit, et exaudire voces dissimulat, et quod unusquisque tolerat non ignorat. Nemo ergo qui tardius auditur credat quod a superna cura negligatur. Saepe enim nostra desideria, quia celeriter non fiunt, exaudiuntur; et quod impleri concite petimus, et ipsa melius tarditate prosperatur. Saepe vox nostra eo perficitur quo differtur; et cum superficietenus petitio negligitur, vota nostra altius in", + "candidate_score": 0.678996, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_9", + "bdc_text": "Pridica , quantum actiones autem supplicationes , si rogantur , parte viderent , abstinitium omnem coglimus , ne quicquam curcitis verum emant , desideri .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_122", + "psc_text": "Graviter namque unusquisque confunditur quando mandata Dei vel legendo, vel audiendo respicit, quae vivendo contempsit. Hinc enim Joannis voce dicitur: Si cor nostrum non reprehenderit nos, fiduciam habemus ad Deum; et quidquid petierimus ab eo, accipiemus (Joan. III, 21) ; ac si diceret: Si id quod praecipit facimus, id quod petimus obtinebimus. 10. Oratione actio, et actione oratio fulciatur.---Valde namque apud Deum utraque haec sibi necessario congruunt, ut et oratione operatio, et operatione fulciatur oratio. Hinc enim Jeremias ait: Scrutemur vias nostras, et quaeramus, et revertamur ad Dominum. Levemus corda nostra cum manibus ad Deum in coelos (Thren. III, 40) . Vias etenim nostras scrutari est cogitationum interna discutere. Corda vero cum manibus levat, qui orationem suam operibus roborat. Nam quisquis orat, sed operari dissimulat, cor levat, et manus non levat. Quisquis vero operatur, et non orat, manus levat, et cor non levat. Juxta ergo Joannis vocem, tunc cor fiduciam", + "candidate_score": 0.673603, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_5_7", + "bdc_text": "Illi si quid memporis momenti ingensit , ad supplicatores publicus propetratris confligent . invenia indeunt , nostrorum usse parte privaris precibus incumbunt , dissolutissime Venentos . Si res prospere cadat , ille sacra contulantia perigit , nostri propetratissimi Christi habitum testatur , non animi gratitudinem aliquando , sed ipsum habeat , ut nihil excepti liberius genere intelligare possint .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_632", + "psc_text": "vocibus congruit: quae dum afflictos quosque per lamenta poenitentiae conspicit, suos ei oratione continua fletus jungit, et toties egeno 671 compatitur, quoties menti virtutibus nudatae interventionis suae precibus opitulatur. Super afflictum quippe compatientes plangimus, quando aliena damna nostra deputamus, et culpas delinquentium nostris mundare fletibus nitimur. Quod videlicet agentes, plus plerumque nobis quam his pro quibus agitur subvenimus, quia apud intimum arbitrum et gratiam charitatis aspirantem, commissa quaeque perfecte diluit propria, qui pure plangit aliena. Persecutionis igitur ultimae sancta Ecclesia tribulatione deprehensa, reducat ad memoriam pacis tempore bona quae gessit, dicens: Flebam quondam super eo qui afflictus erat, et compatiebatur anima mea pauperi. Quae internae lucis gaudia aeterna desiderans, sed tamen adhuc dilata, quia malis exterioribus premitur, sancti viri vocibus adjungat: CAPUT XXXVII [Rec. XXVII]. VERS. 26.---Exspectabam bona, et venerunt mihi mala; praestolabor lucem, et eruperunt tenebrae. 72. Electorum, Ecclesiaeque dolor, etiam tempore pacis, a suis persecutionem tolerantium.---Fidelis enim populus", + "candidate_score": 0.673225, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_3_5", + "bdc_text": "Laudanda in adversaria divantur et quam superis continuando . Qui hypocrisi et idololatoris gravitatis sua nostris in suam explorant in gratitudinem et scordiam . Illi si quid memporis momenti ingensit , ad supplicatores publicus propetratris confligent .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_133", + "psc_text": "a terrena intentione erigunt, ipsi in terrenae laudis appetitione mergantur. Quorum plerumque dicta imitantur hypocritae, sed dictorum sensum penitus ignorant, quia quod justi agunt ad utilitatem proximi, hoc ipsi faciunt ad extensionem nominis sui. Sanctus autem vir hypocritas intuens, nequaquam gloriam futuram appetere, sed cupere praesentem tenere ait: Quae enim spes est hypocritae? quia dum praesentia diligit, futura minime sperat. Scriptum namque est: Quod enim videt quis, quid sperat (Rom. VIII, 24) ? Idcirco ergo ab hypocrita ad aeterna praemia per spem minime tenditur, quia quod alio quaerendum 563 fuerat, hic se tenere gloriatur. Cujus quia culpa prolata est, etiam poena subjungitur, cum protinus subinfertur: CAPUT VIII. VERS. 9.---Nunquid clamorem ejus audiet Deus, cum venerit super illum angustia? 15. Qui Deum non audit in lege loquentem, orans in extremis a Deo non audietur.---Clamorem ejus angustiae tempore Deus non audit, quia tranquillitatis tempore in praeceptis suis ipse clamantem Dominum non audivit.", + "candidate_score": 0.672734, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_8_10", + "bdc_text": "Qui apud vos fieri carno , quid nos quid fiat , nescio . Pridica , quantum actiones autem supplicationes , si rogantur , parte viderent , abstinitium omnem coglimus , ne quicquam curcitis verum emant , desideri . historię pontificem , qui collegiis partem accepi , expetur nunc residium , non opus etiam est , ut festines , poenituit quidem ex quibus ad te scripsi me istam a te fuisse tam ingstulti , cum videam tibi non potestur legentii ex illo obiri .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_880", + "psc_text": "sanctus tot in hoc saeculo pignoribus obstrictus, inter occupationes innumeras liber ad studium praedicationis fuit. Qui fructus terrae nunquam sine pecunia comedit, quia nimirum subditis verbum bonae admonitionis reddidit, a quibus fructus corporeae servitutis accepit. Hoc namque debet omnipotenti Deo omnis qui praeest populo, hoc qui multis, hoc qui paucioribus praeest, ut sic debita ministeria a subditis exigat, quatenus ipse etiam quid semper admonitionis debeat sollicitus attendat. Omnes namque qui sub dispensatione conditoris vicario nobis ministerio jungimur sub uno ac vero Domino, quid nobis aliud 726 nisi invicem servi sumus? Cum igitur is qui subest servit ad obsequium, restat procul dubio ut is qui praeest serviat ad verbum. Cum is qui subest jussis obtemperat, oportet ut is qui praeest curam sollicitudinis ac pietatis impendat. Sicque fit ut dum studiose nunc servire nobis invicem per charitatem nitimur, quandoque cum vero Domino communi exsultatione dominemur. [Vet. XXIV.] Sed sunt nonnulli qui in", + "candidate_score": 0.67052, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_5_7", + "bdc_text": "Illi si quid memporis momenti ingensit , ad supplicatores publicus propetratris confligent . invenia indeunt , nostrorum usse parte privaris precibus incumbunt , dissolutissime Venentos . Si res prospere cadat , ille sacra contulantia perigit , nostri propetratissimi Christi habitum testatur , non animi gratitudinem aliquando , sed ipsum habeat , ut nihil excepti liberius genere intelligare possint .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_133", + "psc_text": "a terrena intentione erigunt, ipsi in terrenae laudis appetitione mergantur. Quorum plerumque dicta imitantur hypocritae, sed dictorum sensum penitus ignorant, quia quod justi agunt ad utilitatem proximi, hoc ipsi faciunt ad extensionem nominis sui. Sanctus autem vir hypocritas intuens, nequaquam gloriam futuram appetere, sed cupere praesentem tenere ait: Quae enim spes est hypocritae? quia dum praesentia diligit, futura minime sperat. Scriptum namque est: Quod enim videt quis, quid sperat (Rom. VIII, 24) ? Idcirco ergo ab hypocrita ad aeterna praemia per spem minime tenditur, quia quod alio quaerendum 563 fuerat, hic se tenere gloriatur. Cujus quia culpa prolata est, etiam poena subjungitur, cum protinus subinfertur: CAPUT VIII. VERS. 9.---Nunquid clamorem ejus audiet Deus, cum venerit super illum angustia? 15. Qui Deum non audit in lege loquentem, orans in extremis a Deo non audietur.---Clamorem ejus angustiae tempore Deus non audit, quia tranquillitatis tempore in praeceptis suis ipse clamantem Dominum non audivit.", + "candidate_score": 0.669866, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_4_6", + "bdc_text": "Qui hypocrisi et idololatoris gravitatis sua nostris in suam explorant in gratitudinem et scordiam . Illi si quid memporis momenti ingensit , ad supplicatores publicus propetratris confligent . invenia indeunt , nostrorum usse parte privaris precibus incumbunt , dissolutissime Venentos .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_681", + "psc_text": "V. VERS 4. Nonne ipse considerat vias meas, et cunctos gressus meos dinumerat? 9. Minutissimae cogitationes, et tenuissima verba quae parvi pendimus, in judicio Dei non praetermittentur. Per gradus culpae, crescit ordo sententiae condemnatoriae.---Quid viarum nomine nisi actiones denuntiat? Hinc enim per Jeremiam dicitur: Bonas facite via, vestras et studia vestra (Jerem. VII, 3) . Quid vero gressuum appellatione, nisi vel motus mentium, vel profectus accipimus meritorum? Quibus profecto gressibus ad semetipsam nos Veritas vocat, dicens: Venite ad me omnes, qui laboratis, et onerati estis (Matth. XI, 28) . Ad se quippe venire nos Dominus praecipit, nimirum non gressibus corporis, sed profectibus cordis. Ipse namque ait: Veniet hora quando neque in monte hoc, neque in Jerosolymis adorabitis Patrem (Joan. IV, 21) . Et paulo post: Veri adoratores adorabunt Patrem in spiritu et veritate, nam et Pater tales quaerit qui adorent eum (Ibid., 23) . In corde ergo esse gressus insinuat,", + "candidate_score": 0.669397, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_17_19", + "bdc_text": "Partifices factis esse pluratorum , quod ipsi satis aliis authoris excitue . Salviundus mihi perceribus videtur et iuvenem episcopum insaniare . Itaque puto , quod se hoc tamen non difficilem Genevensibus sit praebiturus , nisi frui ambigitis promissis communem inveniunt autem Christus esset .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_268", + "psc_text": "insania.---Quia enim argento saepe eloquia divina designantur possunt argenti vocabulo etiam ejusdem eloquii scriptores intelligi, quorum vita inter turbas hominum resplenduit luce virtutum. Sed quia lex peccata indicare potuit, non auferre, non quisquam veterum patrum, non legislator Moyses humani generis redemptor exstitit. Argentum ergo in commutatione hujus sapientiae non appenditur, quia quilibet sancti esse potuerunt, in comparatione unigeniti Filii Dei nullius meriti fuisse pensantur, qui nisi hujus sapientiae servos se esse cognoscerent, sancti nullatenus fuissent. Ad hoc quippe illi missi sunt, ut in cordibus hominum viam huic sapientiae praedicando praepararent, neque ut pro ea, sed per eam subjectos populos regerent. Quia enim certum erat quod per accessum temporum deficientis saeculi languores excrescerent, actum est ut aeterna Dei sapientia in fine saeculorum per semetipsam veniret ad grandem hunc et nimiae infirmitatis aegrotum, id est per totum mundum jacens languidum genus humanum, ut transmissis prius praedicatoribus, quasi quibusdam visitatoribus, tanto postmodum major", + "candidate_score": 0.66652, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_6_8", + "bdc_text": "invenia indeunt , nostrorum usse parte privaris precibus incumbunt , dissolutissime Venentos . Si res prospere cadat , ille sacra contulantia perigit , nostri propetratissimi Christi habitum testatur , non animi gratitudinem aliquando , sed ipsum habeat , ut nihil excepti liberius genere intelligare possint . Qui apud vos fieri carno , quid nos quid fiat , nescio .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_934", + "psc_text": "si ostenderet scientiam quam habebat? Quasi enim vas sine operculo, vel ligatura, polluitur, qui per studium ostentationis patens, nullo velamine taciturnitatis operitur. [Vet. X.] Praedicatores autem sancti partem suam reputant, si intus quidem ipsi de sapientia sua gaudeant, foris autem alios ab errore compescant; neque a se ipsis ita loquendo exeunt, ut gaudium mentis in ostensione ponant disertae locutionis, sed bonum scientiae in cordis secreto meditantur, et ibi gaudent ubi hoc percipiunt, non ubi inter tot tentationum laqueos innotescere compelluntur, quamvis cum bonum quod accipiunt innotescunt, media interveniente charitate, ex profectu audientium, et non ex propria ostensione gratulantur. Arrogantes enim cum scientiam accipiunt, nihil se accepisse aestimant, si hanc eos occultam habere contingat. Nusquam quippe suum gaudium, nisi in ore hominum ponunt. Unde et fatuae virgines in vasis suis oleum non sumpsisse referuntur (Matth. XXV, 3) , quia arrogantes omnes cum se ab aliquibus fortasse vitiis continent, bonum gloriae intra", + "candidate_score": 0.666245, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_9", + "bdc_text": "Pridica , quantum actiones autem supplicationes , si rogantur , parte viderent , abstinitium omnem coglimus , ne quicquam curcitis verum emant , desideri .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_848", + "psc_text": "non voce, sed miseratione, quia quod damnari in electis noluit, suscipiendo liberavit. Adjutor ergo quaeritur ut desiderium exaudiatur, quia nisi pro nobis interpellatio Mediatoris intercederet, ab aure Dei procul dubio nostrarum precum voces silerent. 43. Non verba sed desideria cordis Deus exaudit.---Notandum quoque est quod nequaquam dicitur preces, sed desiderium meum Omnipotens audiat. Vera quippe postulatio non in oris est vocibus, sed in cogitationibus cordis. Valentiores namque voces apud secretissimas aures Dei non faciunt verba nostra, sed desideria. Aeternam etenim vitam si ore petimus, nec tamen corde desideramus, clamantes tacemus. Si vero desideramus ex corde, etiam cum ore conticescimus, tacentes clamamus. Hinc est, quod in eremo populus vocibus perstrepit, et Moyses a strepitu verborum tacet; et tamen silens aure divinae pietatis auditur, cum dicitur: Quid clamas ad me (Exod. XIV, 15) ? Intus ergo in desiderio est clamor secretus, qui ad humanas aures non pervenit, et tamen auditum conditoris replet.", + "candidate_score": 0.664939, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_4_6", + "bdc_text": "Qui hypocrisi et idololatoris gravitatis sua nostris in suam explorant in gratitudinem et scordiam . Illi si quid memporis momenti ingensit , ad supplicatores publicus propetratris confligent . invenia indeunt , nostrorum usse parte privaris precibus incumbunt , dissolutissime Venentos .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2032", + "psc_text": "In hoc itaque silentio cordis, dum per contemplationem interius vigilamus, exterius quasi obdormiscimus. Quia ergo remoti viri, id est a desideriis carnalibus alieni, hoc silentium mentis inhabitant, huic onagro Dominus in solitudine domum dedit, ut turba desideriorum temporalium non prematur. [Vet. XXV.] 55. Sancti quandiu vivunt, desiderio supernae patriae aestuant.---Sequitur: Et tabernacula ejus in terra salsuginis. Salsugo accendere sitim solet. Et quia sancti viri quandiu in hujus vitae tabernaculis degunt, ad supernam patriam desiderii sui quotidianis aestibus accenduntur, in terra salsuginis tabernacula habere perhibentur. Incessanter quippe accenduntur ut sitiant, sitiunt ut satientur; sicut scriptum est: Beati qui esuriunt et sitiunt justitiam, quoniam ipsi saturabuntur (Matth. V, 6) . Sequitur: CAPUT XVII. VERS. 7.---Contemnit multitudinem civitatis. 56. Terrenorum hominum multitudinem sequi dedignantur.---Multitudinem civitatis contemnere est humanae conversationis prava studia devitare, ut jam non libeat terrenorum hominum, qui prae abundantia iniquitatis multi sunt, perditos mores imitari. Cum paucis namque ingredi angustam portam", + "candidate_score": 0.66472, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_5_7", + "bdc_text": "Illi si quid memporis momenti ingensit , ad supplicatores publicus propetratris confligent . invenia indeunt , nostrorum usse parte privaris precibus incumbunt , dissolutissime Venentos . Si res prospere cadat , ille sacra contulantia perigit , nostri propetratissimi Christi habitum testatur , non animi gratitudinem aliquando , sed ipsum habeat , ut nihil excepti liberius genere intelligare possint .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_880", + "psc_text": "sanctus tot in hoc saeculo pignoribus obstrictus, inter occupationes innumeras liber ad studium praedicationis fuit. Qui fructus terrae nunquam sine pecunia comedit, quia nimirum subditis verbum bonae admonitionis reddidit, a quibus fructus corporeae servitutis accepit. Hoc namque debet omnipotenti Deo omnis qui praeest populo, hoc qui multis, hoc qui paucioribus praeest, ut sic debita ministeria a subditis exigat, quatenus ipse etiam quid semper admonitionis debeat sollicitus attendat. Omnes namque qui sub dispensatione conditoris vicario nobis ministerio jungimur sub uno ac vero Domino, quid nobis aliud 726 nisi invicem servi sumus? Cum igitur is qui subest servit ad obsequium, restat procul dubio ut is qui praeest serviat ad verbum. Cum is qui subest jussis obtemperat, oportet ut is qui praeest curam sollicitudinis ac pietatis impendat. Sicque fit ut dum studiose nunc servire nobis invicem per charitatem nitimur, quandoque cum vero Domino communi exsultatione dominemur. [Vet. XXIV.] Sed sunt nonnulli qui in", + "candidate_score": 0.664193, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_4_6", + "bdc_text": "Qui hypocrisi et idololatoris gravitatis sua nostris in suam explorant in gratitudinem et scordiam . Illi si quid memporis momenti ingensit , ad supplicatores publicus propetratris confligent . invenia indeunt , nostrorum usse parte privaris precibus incumbunt , dissolutissime Venentos .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_133", + "psc_text": "a terrena intentione erigunt, ipsi in terrenae laudis appetitione mergantur. Quorum plerumque dicta imitantur hypocritae, sed dictorum sensum penitus ignorant, quia quod justi agunt ad utilitatem proximi, hoc ipsi faciunt ad extensionem nominis sui. Sanctus autem vir hypocritas intuens, nequaquam gloriam futuram appetere, sed cupere praesentem tenere ait: Quae enim spes est hypocritae? quia dum praesentia diligit, futura minime sperat. Scriptum namque est: Quod enim videt quis, quid sperat (Rom. VIII, 24) ? Idcirco ergo ab hypocrita ad aeterna praemia per spem minime tenditur, quia quod alio quaerendum 563 fuerat, hic se tenere gloriatur. Cujus quia culpa prolata est, etiam poena subjungitur, cum protinus subinfertur: CAPUT VIII. VERS. 9.---Nunquid clamorem ejus audiet Deus, cum venerit super illum angustia? 15. Qui Deum non audit in lege loquentem, orans in extremis a Deo non audietur.---Clamorem ejus angustiae tempore Deus non audit, quia tranquillitatis tempore in praeceptis suis ipse clamantem Dominum non audivit.", + "candidate_score": 0.663974, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_5_7", + "bdc_text": "Illi si quid memporis momenti ingensit , ad supplicatores publicus propetratris confligent . invenia indeunt , nostrorum usse parte privaris precibus incumbunt , dissolutissime Venentos . Si res prospere cadat , ille sacra contulantia perigit , nostri propetratissimi Christi habitum testatur , non animi gratitudinem aliquando , sed ipsum habeat , ut nihil excepti liberius genere intelligare possint .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_494", + "psc_text": "indesinenter quotidie contra tentationum bella praeparatur. [Vet. V.] Corda quoque moerentium sancta Ecclesia consolatur, dum praesentis peregrinationis aerumna afflictas mentes electorum pensat, et has aeternae patriae promissione laetificat. Considerat etiam quod cogitationes fidelium divino sint timore percussae; et quos de Deo conspicit districta audisse ut timeant, agit quoque quatenus et mansuetudinem pietatis ejus audiant ut praesumant. 13. Spem miscet et metum, ne incaute de misericordia confidamus, aut desperate justitiam timeamus.---Sic namque sancta Ecclesia fidelibus suis de pietate et justitia Redemptoris in praedicationis serie spem miscet et metum, quatenus nec incaute de misericordia confidant, nec desperate justitiam timeant. Nam verbis sui capitis formidantes refovet, dicens: Nolite timere, pusillus grex, quia complacuit Patri vestro dare vobis regnum (Luc. XII, 32) . Atque iterum praesumentes terret cum dicit: Vigilate et orate, ut non intretis in tentationem (Marc. XIV, 38) . Rursum formidantes refovet, dicens: Gaudete quia nomina vestra scripta sunt in coelo (Luc.", + "candidate_score": 0.663744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_4_6", + "bdc_text": "Qui hypocrisi et idololatoris gravitatis sua nostris in suam explorant in gratitudinem et scordiam . Illi si quid memporis momenti ingensit , ad supplicatores publicus propetratris confligent . invenia indeunt , nostrorum usse parte privaris precibus incumbunt , dissolutissime Venentos .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2718", + "psc_text": "in Evangelio Veritas dicit: Surgent pseudochristi et pseudoprophetae, et dabunt signa et prodigia, ita ut in errorem inducantur, si fieri potest, etiam electi (Marc. XIII, 22) . Semita igitur post Leviathan lucet, quia quorum corda penetrat, eorum opera prodigiis illustrat, ut nimirum tanto altius eorum mentes in erroris tenebris teneat, quanto per eos foris quasi potentius lucem de miraculis ostentat. Sed sunt nonnulli qui in memoria 1132 et verba prophetica, et Evangelica praecepta retinentes, sciant et falsa esse signa quae exhibet, et vera supplicia ad quae decipiens trahit. Horum corda Leviathan iste, quia sanctitatis ostentatione non intercipit, in alia se eis illusione componit. Quosdam namque haec scientes, sed tamen praesentem vitam diligentes conspicit, quorum protinus mentibus ventura supplicia levigat, finienda quandoque districtionis judicia asserit, et deceptos callide ad praesentes voluptates rapit. Unde et apte mox subditur: CAPUT XIX [Rec. XVI]. IBID.---Aestimabit abyssum quasi senescentem. 34. Poenarum aeternitatem non credunt reprobi,", + "candidate_score": 0.663381, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_3_5", + "bdc_text": "Laudanda in adversaria divantur et quam superis continuando . Qui hypocrisi et idololatoris gravitatis sua nostris in suam explorant in gratitudinem et scordiam . Illi si quid memporis momenti ingensit , ad supplicatores publicus propetratris confligent .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_140", + "psc_text": "omne quod in mundo est, concupiscentia carnis est, et concupiscentia oculorum, et superbia vitae, quae non est ex Patre, sed ex mundo est; et mundus transit, et concupiscentia ejus (Ibid. II, 16) . Delectari ergo in Deo hypocrita non valet, quia in ejus mente desideria superna non prodeunt, quam profecto spinae terreni amoris premunt. De quo apte subditur. CAPUT X. IBID.---Et invocare Deum omni tempore? 17. Hypocrita Deum non invocat, nisi in angustiis positus.---Tunc quippe hypocrita Deum invocat, cum hunc terrenarum rerum tribulatio angustat. Nam cum in hoc saeculo effectum quaesitae felicitatis invenerit, auctorem qui hanc ipsam felicitatem tribuit non requirit. Quia vero, ut praediximus, esse ars docentium debet ut in auditorum suorum mentibus prius studeant perversa destruere, et postmodum recta praedicare, ne bonum sanctae praedicationis semen plena malis corda non capiant; unde ad Jeremiam dicitur: Ecce constitui te hodie super gentes et regna, ut evellas et destruas, et disperdas", + "candidate_score": 0.661073, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_2_4", + "bdc_text": "animad verterem , non minus necessator et confectu quam plurima apud vos debello et pretio in Gallia concesso fieri quam apud nos . Laudanda in adversaria divantur et quam superis continuando . Qui hypocrisi et idololatoris gravitatis sua nostris in suam explorant in gratitudinem et scordiam .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2145", + "psc_text": "hypocritae nullo dolore sauciatur. Ire in iniquitatis voraginem commissos sibi conspicit, et haec quasi inaudita pertransit; at si quod sibi leviter inferri temporale damnum senserit, in ultionis iram repente ab intimis inardescit. Mox patientia rumpitur, mox dolor cordis in vocibus effrenatur, quia dum animarum damna aequanimiter tolerat, jacturam vero rerum temporalium repellere etiam cum spiritus commotione festinat, cunctis veraciter indicat teste mentis perturbatione quid amat. Ibi quippe est grande studium defensionis, ubi et gravior vis amoris. Nam quanto magis terrena diligit, tanto privari eis vehementius pertimescit. Qua enim mente aliquid in hoc mundo possidemus, non docemur, nisi cum amittimus. Sine dolore namque amittitur, quidquid sine amore possidetur. Quae vero ardenter diligimus habita, graviter suspiramus ablata. Quis autem nesciat quia nostris usibus res terrenas Dominus condidit, suis autem animas hominum creavit? Plus ergo Deo se amare convincitur, qui, neglectis his quae ejus sunt, propria tuetur. Perdere namque hypocritae ea quae Dei", + "candidate_score": 0.660821, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_9", + "bdc_text": "Pridica , quantum actiones autem supplicationes , si rogantur , parte viderent , abstinitium omnem coglimus , ne quicquam curcitis verum emant , desideri .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_319", + "psc_text": "utraque conveniant, dicat veritas: Quia semper vident; dicat praedicator egregius: Quia semper videre desiderant. Ne enim sit in desiderio anxietas, desiderantes satiantur; ne autem sit in satietate fastidium, satiati desiderant. Et desiderant igitur sine labore, quia desiderium satietas comitatur; et satiantur sine fastidio, quia ipsa satietas ex desiderio semper accenditur. Sic quoque et nos erimus quando ad ipsum fontem vitae venerimus. Erit nobis delectabiliter impressa sitis simul atque satietas. Sed longe abest ab ista siti necessitas, longe a satietate fastidium, quia et sitientes satiabimur, et satiati sitiemus. Videbimus igitur Deum, ipsumque erit praemium laboris nostri, ut post mortalitatis hujus tenebras, accessa ejus luce gaudeamus. 92. Quo sensu Deus lucem habitet inaccessibilem.---Sed cum ejus lucem dicimus accessam, obsistit animo quod Paulus dicit: Qui lucem habitat inaccessibilem, quem vidit nullus hominum, sed nec videre potest (I Tim. VI, 16) . Et rursum audio quod Psalmista ait: Accedite ad eum, et illuminamini (Psal.", + "candidate_score": 0.660652, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_3_5", + "bdc_text": "Laudanda in adversaria divantur et quam superis continuando . Qui hypocrisi et idololatoris gravitatis sua nostris in suam explorant in gratitudinem et scordiam . Illi si quid memporis momenti ingensit , ad supplicatores publicus propetratris confligent .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2158", + "psc_text": "arte mitigetur.---Quia enim in unoquoque lapsu a minimis semper incipitur, et succrescentibus defectibus ad graviora pervenitur, recte hypocritae hujus iniquitas per supposita detrimenta distinguitur, ut dicatur prius bonum se quod non sit ostendere, postmodum vero bonos aperte despicere, ad extremum quoque usque ad injuriam conditoris exilire. Nunquam quippe illic anima quo ceciderit jacet, quia voluntarie semel lapsa, ad pejora pondere suae iniquitatis impellitur, ut in profundum corruens, semper adhuc profundius obruatur. Eat ergo hypocrita, et nunc suas laudes appetat; postmodum vitam proximorum premat, et quandoque se in irrisione sui conditoris exerceat, ut quo elatiora semper excogitat, eo se suppliciis atrocioribus immergat. O quam multos tales nunc sancta Ecclesia tolerat, quos cum tempus eruperit, tentatio aperta manifestat. Qui voluntates suas, quia contra eam modo non exerunt, quasi complicatas interim alas cogitationum premunt. Quia enim a bonis malisque haec vita communiter ducitur, nunc Ecclesia ex utrorumque numero visibiliter congregatur, sed Deo invisibiliter", + "candidate_score": 0.659238, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_3_5", + "bdc_text": "Laudanda in adversaria divantur et quam superis continuando . Qui hypocrisi et idololatoris gravitatis sua nostris in suam explorant in gratitudinem et scordiam . Illi si quid memporis momenti ingensit , ad supplicatores publicus propetratris confligent .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2154", + "psc_text": "tamen repetiit subdendo, Non dedit, quod praemisit, Privavit. Ac si diceret: Quod dixi, Privavit, non injuste sapientiam abstulit, sed juste non dedit. Unde et Pharaonis cor Dominus obdurasse describitur, non quod ipse duritiam contulit, sed quod, exigentibus ejus meritis, nulla illud desuper infusi timoris sensibilitate mollivit. Sed nunc hypocrita (Exod. VII, 3) , quod sanctum se simulat, quod sub imagine boni operis occultat, sanctae Ecclesiae pace premitur, et idcirco ante nestros oculos religionis visione vestitur. Si qua vero tentatio fidei erumpat, statim lupi mens rabida habitu se ovinae pellis exspoliat; quantumque contra bonos saeviat, persequens demonstrat. Unde et recte subditur: CAPUT XV. VERS. 18.---Cum tempus fuerit, in altum alas erigit; deridet equitem et ascensorem ejus. 27. Hypocrita non solum sanctos deridet, sed Deum ipsum.---Quid enim alas hujus struthionis accipimus, nisi pressas hoc tempore quasi complicatas hypocritae cogitationes? Quas cum tempus fuerit, in altum elevat? quia opportunitate comperta, eas superbiendo manifestat.", + "candidate_score": 0.657305, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_2_4", + "bdc_text": "animad verterem , non minus necessator et confectu quam plurima apud vos debello et pretio in Gallia concesso fieri quam apud nos . Laudanda in adversaria divantur et quam superis continuando . Qui hypocrisi et idololatoris gravitatis sua nostris in suam explorant in gratitudinem et scordiam .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_521", + "psc_text": "hypocritae, qui decimatis mentam, et anethum, et cuminum, et reliquistis quae graviora sunt legis (Matth. XXIII, 23) . Qui arborum quoque cortices mandunt, quia sunt nonnulli qui in sacris voluminibus solam litterae superficiem venerantur, nec quidquam de spiritali intellectu custodiunt, cum nihil in verbis Dei amplius nisi hoc quod exterius audierint esse suspicantur. Quos tamen in cunctis erroribus suis inanis gloriae appetitus possidet, eosque honoris ambitus captivos tenet, et plerumque per ipsa quae loquuntur nihil aliud quam terrena lucra appetunt. De quibus per Paulum dicitur: Hujusmodi enim Christo Domino non serviunt, sed suo ventri (Rom. XVI, 18) . Unde recte quoque subjungitur: CAPUT X [Rec. XII] VERS. 4.---Et radix juniperorum erat cibus eorum. 21. Sola temporalia lucra quaerunt.---Arbor namque juniperi pro foliis punctiones habet. Sic quippe sunt hirsuta quae profert, ut spinis similia contrectantem pungere valeant. Spina vero est omne peccatum, quia dum trahit ad delectationem, quasi pungendo lacerat mentem.", + "candidate_score": 0.65678, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_19", + "bdc_text": "Itaque puto , quod se hoc tamen non difficilem Genevensibus sit praebiturus , nisi frui ambigitis promissis communem inveniunt autem Christus esset .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1889", + "psc_text": "aliis ad praedicandum temporibus apparentes, et disjuncti sunt per visionem suae imaginis, et conjuncti per intentionem mentis. Simul micant, quia unum praedicant; sed non semetipsos tangunt, quia in divisis temporibus partiuntur. 69. Omnes, etiam qui Christum praecesserunt, eum praedicant, et Trinitatis mysterium.---Quam diversis temporibus Abel, Isaias, et Joannes apparuerunt! Divisi quidem fuerunt tempore, sed non praedicatione. Nam Abel Redemptoris nostri passionem significans, agnum in sacrificio obtulit (Genes. IV, 4) , de cujus passione Isaias ait: Sicut agnus coram tondente se obmutescet, et non aperiet os suum (Isai, LIII, 7). De quo Joannes quoque ait: Ecce agnus Dei, ecce qui tollit peccata mundi (Joan. I, 29) . Ecce divisis quidem temporibus missi, et tamen concorditer de Redemptoris nostri innocentia sentientes, eumdem agnum Joannes ostendendo, Isaias praevidendo, Abel offerendo locutus est; et quem Joannes in ostensione, quem Isaias in locutione, hunc Abel significando in manibus tenuit. 70. Quia igitur quomodo Pleiades stellae", + "candidate_score": 0.65631, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_3_5", + "bdc_text": "Laudanda in adversaria divantur et quam superis continuando . Qui hypocrisi et idololatoris gravitatis sua nostris in suam explorant in gratitudinem et scordiam . Illi si quid memporis momenti ingensit , ad supplicatores publicus propetratris confligent .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1534", + "psc_text": "postquam illa peccator egit, quae ut immunda Dominus respuit, ea jam agendo proferat, quae Dei sacrificio imponat. Quia ergo post prava opera peccator convertitur, et ab actionum suarum tenebris juxta finem aliquando revocatur, recte nunc dicitur: 871 Et lumen illius super terminos terrae. Sed gravi luctu afficit eadem gratia, quae post facinora mentem replet. Nam male gesta ad memoriam reducit, sibique hominem quam sit juste damnandus ostendit. Unde fit ut peccatum omne quod se egisse reminiscitur, quotidianis fletibus insequatur; et quo magis valet jam quod justum est cernere, eo ardentius appetit injustum sese gemitibus punire. Unde apte subjungitur: CAPUT XIX (Rec XII]. VERS. 4.---Post eum rugiet sonitus. 39. Afflante et lucente gratia, poenitentiae gemitus et rugitus audiuntur.---Quem enim Dominus illustrando repleverit, ejus vitam proculdubio in lamentum vertit; atque illuminatae menti quo magis aeterna supplicia insinuat, eo hanc durius de transacta nequitia gemitibus fatigat; et dolet homo quod fuit, quia bonum", + "candidate_score": 0.656027, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_4", + "bdc_text": "Qui hypocrisi et idololatoris gravitatis sua nostris in suam explorant in gratitudinem et scordiam .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_140", + "psc_text": "omne quod in mundo est, concupiscentia carnis est, et concupiscentia oculorum, et superbia vitae, quae non est ex Patre, sed ex mundo est; et mundus transit, et concupiscentia ejus (Ibid. II, 16) . Delectari ergo in Deo hypocrita non valet, quia in ejus mente desideria superna non prodeunt, quam profecto spinae terreni amoris premunt. De quo apte subditur. CAPUT X. IBID.---Et invocare Deum omni tempore? 17. Hypocrita Deum non invocat, nisi in angustiis positus.---Tunc quippe hypocrita Deum invocat, cum hunc terrenarum rerum tribulatio angustat. Nam cum in hoc saeculo effectum quaesitae felicitatis invenerit, auctorem qui hanc ipsam felicitatem tribuit non requirit. Quia vero, ut praediximus, esse ars docentium debet ut in auditorum suorum mentibus prius studeant perversa destruere, et postmodum recta praedicare, ne bonum sanctae praedicationis semen plena malis corda non capiant; unde ad Jeremiam dicitur: Ecce constitui te hodie super gentes et regna, ut evellas et destruas, et disperdas", + "candidate_score": 0.655995, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_2_4", + "bdc_text": "animad verterem , non minus necessator et confectu quam plurima apud vos debello et pretio in Gallia concesso fieri quam apud nos . Laudanda in adversaria divantur et quam superis continuando . Qui hypocrisi et idololatoris gravitatis sua nostris in suam explorant in gratitudinem et scordiam .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_140", + "psc_text": "omne quod in mundo est, concupiscentia carnis est, et concupiscentia oculorum, et superbia vitae, quae non est ex Patre, sed ex mundo est; et mundus transit, et concupiscentia ejus (Ibid. II, 16) . Delectari ergo in Deo hypocrita non valet, quia in ejus mente desideria superna non prodeunt, quam profecto spinae terreni amoris premunt. De quo apte subditur. CAPUT X. IBID.---Et invocare Deum omni tempore? 17. Hypocrita Deum non invocat, nisi in angustiis positus.---Tunc quippe hypocrita Deum invocat, cum hunc terrenarum rerum tribulatio angustat. Nam cum in hoc saeculo effectum quaesitae felicitatis invenerit, auctorem qui hanc ipsam felicitatem tribuit non requirit. Quia vero, ut praediximus, esse ars docentium debet ut in auditorum suorum mentibus prius studeant perversa destruere, et postmodum recta praedicare, ne bonum sanctae praedicationis semen plena malis corda non capiant; unde ad Jeremiam dicitur: Ecce constitui te hodie super gentes et regna, ut evellas et destruas, et disperdas", + "candidate_score": 0.654678, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_3_5", + "bdc_text": "Laudanda in adversaria divantur et quam superis continuando . Qui hypocrisi et idololatoris gravitatis sua nostris in suam explorant in gratitudinem et scordiam . Illi si quid memporis momenti ingensit , ad supplicatores publicus propetratris confligent .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_554", + "psc_text": "namque malum quod agit menti se obicem ante oculum rationis interserit. Unde fit ut anima prius voluntariis tenebris obsessa postmodum bonum jam nec quod quaerat agnoscat. Quanto enim magis malis adhaeret, tanto minus intelligit bona quae perdit. Lux quippe veritatis quia subtiliter reproborum culpas examinat, quo habita negligitur, eo permittit districtius judicans, ut nec amissa requiratur; et cum ab actu repellitur, fugit a sensu, ut cujus quasi facies in opere contemnitur, ejus per recordationem jam nec terga videantur. Hinc itaque est quod reprobi subjecti flendis sceleribus gaudent, de quibus per Salomonem dicitur: Qui laetantur cum malefecerint, et exsultant in rebus pessimis (Prov. II, 14) . Hinc est quod lacrymarum causas tripudiantes peragunt; hinc est quod mortis suae negotium ridentes exsequuntur. Unde hic quoque apte subjungitur: CAPUT XV [Rec. XVI]. VERS. 7.---Qui inter hujuscemodi laetabantur, et esse sub sentibus delicias computabant. 38. In transitoriis laetantes, gravibus curis affliguntur.---Inter hujuscemodi laetantur, quia", + "candidate_score": 0.654645, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_2_4", + "bdc_text": "animad verterem , non minus necessator et confectu quam plurima apud vos debello et pretio in Gallia concesso fieri quam apud nos . Laudanda in adversaria divantur et quam superis continuando . Qui hypocrisi et idololatoris gravitatis sua nostris in suam explorant in gratitudinem et scordiam .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2809", + "psc_text": "VI, 28) . Hinc rursum ait: Cum stabitis ad orandum, dimittite si quid habetis adversus aliquem, ut et Pater vester qui in coelis est dimittat vobis peccata vestra (Marc. XI, 25) . Quantum vero pro se obtinuit, qui pro aliis intervenit, illico demonstratur, cum subditur: CAPUT XII [Rec. VIII]. Ibid.---Addidit Dominus omnia quaecunque fuerant Job duplicia. 22. Juxta afflictionis pondus disponitur mensura consolationis.---Cuncta quae amiserat duplicia recepit, quia per pietatem benigni judicis tentationis nostrae dispendium vincunt suffragia consolationum. Minus autem tentat probatio quam remuneratio consolatur, ut ex retributionis merito leve fuisse quod toleravit agnoscat, qui ex percussionis pondere grave se aliquid tolerare judicabat. Unde afflictae quoque Judaeae dicitur: Ad punctum in modico dereliqui te, et in miserationibus magnis congregabo te (Isai. LIV, 7) . Aliquando vero juxta afflictionis pondus disponitur mensura consolationis. Unde alias scriptum est: Secundum multitudinem dolorum meorum in corde meo consolationes tuae laetificaverunt animam meam (Psal. XCIII,", + "candidate_score": 0.654479, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_2_4", + "bdc_text": "animad verterem , non minus necessator et confectu quam plurima apud vos debello et pretio in Gallia concesso fieri quam apud nos . Laudanda in adversaria divantur et quam superis continuando . Qui hypocrisi et idololatoris gravitatis sua nostris in suam explorant in gratitudinem et scordiam .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2154", + "psc_text": "tamen repetiit subdendo, Non dedit, quod praemisit, Privavit. Ac si diceret: Quod dixi, Privavit, non injuste sapientiam abstulit, sed juste non dedit. Unde et Pharaonis cor Dominus obdurasse describitur, non quod ipse duritiam contulit, sed quod, exigentibus ejus meritis, nulla illud desuper infusi timoris sensibilitate mollivit. Sed nunc hypocrita (Exod. VII, 3) , quod sanctum se simulat, quod sub imagine boni operis occultat, sanctae Ecclesiae pace premitur, et idcirco ante nestros oculos religionis visione vestitur. Si qua vero tentatio fidei erumpat, statim lupi mens rabida habitu se ovinae pellis exspoliat; quantumque contra bonos saeviat, persequens demonstrat. Unde et recte subditur: CAPUT XV. VERS. 18.---Cum tempus fuerit, in altum alas erigit; deridet equitem et ascensorem ejus. 27. Hypocrita non solum sanctos deridet, sed Deum ipsum.---Quid enim alas hujus struthionis accipimus, nisi pressas hoc tempore quasi complicatas hypocritae cogitationes? Quas cum tempus fuerit, in altum elevat? quia opportunitate comperta, eas superbiendo manifestat.", + "candidate_score": 0.653506, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_6", + "bdc_text": "invenia indeunt , nostrorum usse parte privaris precibus incumbunt , dissolutissime Venentos .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2032", + "psc_text": "In hoc itaque silentio cordis, dum per contemplationem interius vigilamus, exterius quasi obdormiscimus. Quia ergo remoti viri, id est a desideriis carnalibus alieni, hoc silentium mentis inhabitant, huic onagro Dominus in solitudine domum dedit, ut turba desideriorum temporalium non prematur. [Vet. XXV.] 55. Sancti quandiu vivunt, desiderio supernae patriae aestuant.---Sequitur: Et tabernacula ejus in terra salsuginis. Salsugo accendere sitim solet. Et quia sancti viri quandiu in hujus vitae tabernaculis degunt, ad supernam patriam desiderii sui quotidianis aestibus accenduntur, in terra salsuginis tabernacula habere perhibentur. Incessanter quippe accenduntur ut sitiant, sitiunt ut satientur; sicut scriptum est: Beati qui esuriunt et sitiunt justitiam, quoniam ipsi saturabuntur (Matth. V, 6) . Sequitur: CAPUT XVII. VERS. 7.---Contemnit multitudinem civitatis. 56. Terrenorum hominum multitudinem sequi dedignantur.---Multitudinem civitatis contemnere est humanae conversationis prava studia devitare, ut jam non libeat terrenorum hominum, qui prae abundantia iniquitatis multi sunt, perditos mores imitari. Cum paucis namque ingredi angustam portam", + "candidate_score": 0.652502, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_4", + "bdc_text": "Qui hypocrisi et idololatoris gravitatis sua nostris in suam explorant in gratitudinem et scordiam .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_133", + "psc_text": "a terrena intentione erigunt, ipsi in terrenae laudis appetitione mergantur. Quorum plerumque dicta imitantur hypocritae, sed dictorum sensum penitus ignorant, quia quod justi agunt ad utilitatem proximi, hoc ipsi faciunt ad extensionem nominis sui. Sanctus autem vir hypocritas intuens, nequaquam gloriam futuram appetere, sed cupere praesentem tenere ait: Quae enim spes est hypocritae? quia dum praesentia diligit, futura minime sperat. Scriptum namque est: Quod enim videt quis, quid sperat (Rom. VIII, 24) ? Idcirco ergo ab hypocrita ad aeterna praemia per spem minime tenditur, quia quod alio quaerendum 563 fuerat, hic se tenere gloriatur. Cujus quia culpa prolata est, etiam poena subjungitur, cum protinus subinfertur: CAPUT VIII. VERS. 9.---Nunquid clamorem ejus audiet Deus, cum venerit super illum angustia? 15. Qui Deum non audit in lege loquentem, orans in extremis a Deo non audietur.---Clamorem ejus angustiae tempore Deus non audit, quia tranquillitatis tempore in praeceptis suis ipse clamantem Dominum non audivit.", + "candidate_score": 0.651846, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_4", + "bdc_text": "Qui hypocrisi et idololatoris gravitatis sua nostris in suam explorant in gratitudinem et scordiam .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1258", + "psc_text": "res praesidentium juxta subditorum merita disponuntur. Occulte namque et sponte perpetratae culpae exigunt ut prava et a pastoribus exempla praebeantur, quatenus justo judicio is qui de via Dei superbus exorbitat, in via qua graditur etiam per ducatum pastoris offendat. Unde per prophetam quoque praenuntiantis studio dicitur, non maledicentis voto: Obscurentur oculi eorum, ne videant, et dorsum eorum semper incurva (Psal. LXVIII, 24) . Ac si dicat: Qui humanae vitae actionibus quasi praevidendis itineribus praesunt, veritatis lucem non habeant, ut et qui sequuntur subditi, iniquitatum suarum oneribus incurvati, omnem statum rectitudinis amittant. Quod factum procul dubio in Judaea novimus, cum in ipso nostri Redemptoris adventu pharisaeorum turba atque sacerdotum a vero lumine mentis oculos clausit, et per praepositorum exempla gradiens in infidelitatis tenebris populus erravit. 41. Quo sensu Deus faciat regnare hypocritam.---Sed quaeri rationabiliter potest quomodo hoc in loco dicitur quod regnare hypocritam Dominus facit, cum de hac re specialiter per", + "candidate_score": 0.650663, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_5", + "bdc_text": "Illi si quid memporis momenti ingensit , ad supplicatores publicus propetratris confligent .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_632", + "psc_text": "vocibus congruit: quae dum afflictos quosque per lamenta poenitentiae conspicit, suos ei oratione continua fletus jungit, et toties egeno 671 compatitur, quoties menti virtutibus nudatae interventionis suae precibus opitulatur. Super afflictum quippe compatientes plangimus, quando aliena damna nostra deputamus, et culpas delinquentium nostris mundare fletibus nitimur. Quod videlicet agentes, plus plerumque nobis quam his pro quibus agitur subvenimus, quia apud intimum arbitrum et gratiam charitatis aspirantem, commissa quaeque perfecte diluit propria, qui pure plangit aliena. Persecutionis igitur ultimae sancta Ecclesia tribulatione deprehensa, reducat ad memoriam pacis tempore bona quae gessit, dicens: Flebam quondam super eo qui afflictus erat, et compatiebatur anima mea pauperi. Quae internae lucis gaudia aeterna desiderans, sed tamen adhuc dilata, quia malis exterioribus premitur, sancti viri vocibus adjungat: CAPUT XXXVII [Rec. XXVII]. VERS. 26.---Exspectabam bona, et venerunt mihi mala; praestolabor lucem, et eruperunt tenebrae. 72. Electorum, Ecclesiaeque dolor, etiam tempore pacis, a suis persecutionem tolerantium.---Fidelis enim populus", + "candidate_score": 0.637076, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_6", + "bdc_text": "invenia indeunt , nostrorum usse parte privaris precibus incumbunt , dissolutissime Venentos .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_261", + "psc_text": "Deo soli vacare cupiendum est, et curis externis ex Dei voluntate serviendum.---Sic itaque aliquando contingit ut qui solam coelestem patriam diligunt, terrenae patriae curis subjacere videantur. Quorum tamen ministerium a pravorum operibus plerumque in actu, nonnunquam vero ante supernum judicem in sola cogitatione discernitur. Pleni quippe superna sapientia discernunt qualiter debeant et ad aliud vacare intrinsecus, et ad aliud extrinsecus occupari ut si forte occulta Dei ordinatione aliquid eis non appetentibus de hujus saeculi curis imponitur, cedant Deo quem diligunt, et prae amore ejus intrinsecus solam illius desiderent visionem; prae timore vero ejus impositam sibi extrinsecus humiliter expleant actionem, ut et vacare Deo appetant ex gratia dilectionis, et rursum curas superimpositas ex conditione expleant servitutis. Cumque occupationes extrinsecus perstrepunt, intrinsecus in amore pacatissima quies tenetur; atque occupationum tumultus exterius perstrepentes dispensat interius praesidens judex ratio, et tranquillo moderamine ea quae circa se minus sunt tranquilla disponit. Sicut enim vigor mentis", + "candidate_score": 0.628577, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_2", + "bdc_text": "animad verterem , non minus necessator et confectu quam plurima apud vos debello et pretio in Gallia concesso fieri quam apud nos .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_630", + "psc_text": "ad magna largiendi studia audientium mentes accenderet, paulo post intulit, dicens: Hoc autem dico: Qui parce seminat, parce et metet (II Cor. IX, 6) . Plus autem nonnunquam esse dicimus compati ex corde, quam dare, quia quisquis perfecte indigenti compatitur, minus aestimat omne quod dat. Nisi enim dantis manum bona voluntas vinceret, idem praedicator egregius discipulis non dixisset: Qui non solum facere, sed et velle coepistis ab anno priori (II Cor. VIII, 10) . Facile quippe est in bono opere obedire etiam nolentem. Sed haec magna in discipulis virtus exstiterat, eos bonum quod illis praeceptum est et ante voluisse. 70. Exteriora largiens, aliquid de suo, compassionem impendens, aliquid dat de seipso.---Quia itaque vir sanctus apud omnipotentem Deum aliquando majus datum noverat mentis esse quam muneris, dicat: Flebam quondam super eo qui afflictus erat, et compatiebatur anima mea pauperi. Exteriora etenim largiens, rem extra semetipsum praebuit. Qui autem fletum et compassionem", + "candidate_score": 0.621477, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "stoa0104a.stoa015.opp-lat1", + "max_score": 0.683222, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_20_22", + "bdc_text": "Quod superest precor tibi tumusque iuve imminentis ingressum atque progressum quam Austripsimum a domino deo et patres homine nostri Iesu Christi ; simul dono esse mittam sęvarum , nostres filiorum et Iesu inclusos , quis boni consulico precor . Bene valde augi 13 .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa015.opp-lat1_window_30", + "psc_text": "sanctificatio ut in nobis permaneat oramus, et quia Dominus et iudex noster sanato a se et uiuificato comminatur iam non delinquere, ne quid ei deterius fiat, hanc continuis orationibus precem facimus, hoc diebus ac noctibus postulamus ut sanctificatio et uiuificatio quae de Dei gratia sumitur ipsius protectione seruetur. § 13 Sequitur in oratione: adueniat regnum tuum. regnum etiam Dei repraesentari nobis petimus, sicuti et nomen eius ut in nobis sanctificetur postulamus. nam Deus quando non regnat, aut apntaput eum quando incipit quod et semper fuit et esse non deainitdesinit ? nostrum regnum petimus aduenire a Deo nobis repromissum, Christi sanguine et passione quaesitum, ut qui in saeculo ante seruiuimus postmodum Christo dominante regnemus, sicut ipse pollicetur et dicit: uenite, benedicti patris mei, 1 Leu. 11,44 (cf. 20, 7.) 7 I Cor. 6,9 sq. 28 Matth. 25, 34. 1 queniam] quomodo codd. August. et om.v et codd. August. som om. W", + "candidate_score": 0.683222, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_9", + "bdc_text": "Pridica , quantum actiones autem supplicationes , si rogantur , parte viderent , abstinitium omnem coglimus , ne quicquam curcitis verum emant , desideri .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa015.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "delictis nostris petimus, aduocati nostri uerba promamus. nam cum dicat: quia quodcumque petierimus a patre in nomine eius dabit nobis, quanto efficacius impetramus quod petimus Christi nomine, si petamus ipsius oratione ? § 4 Sit autem orantibus sermo et precatio cum disciplina quietem continens et pudorem. cogitemus nos sub conspectu Dei stare. placendum est diuinis oculis et habitu corporis et modo uocis. nam ut inpudentis est clamoribus strepere, ita contra congruit uerecundo modestis precibus orare. denique magisterio suo Dominus secrete orare nos praecepit, in abditis et semotis locis, in cubiculis ipsis, quod magis conuenit fidei, ut sciamus Deum ubique esse praesentem, audire omnes et uidere et maiestatis suae plenitudine in abdita quoque et occulta penetrare, sicut scriptum est: ego Deus adproximans et non Deus de longinquo. si absconditus fuerit homo in absconditis, ego ergo non uidebo eum? nonne caelum et terram ego inpleo? et iterum: in omni loco oculi Dei", + "candidate_score": 0.67156, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_20_22", + "bdc_text": "Quod superest precor tibi tumusque iuve imminentis ingressum atque progressum quam Austripsimum a domino deo et patres homine nostri Iesu Christi ; simul dono esse mittam sęvarum , nostres filiorum et Iesu inclusos , quis boni consulico precor . Bene valde augi 13 .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa015.opp-lat1_window_3", + "psc_text": "Spiritus sanctus missus est, quae uera aput patrem precatio quam quae a filio qui est ueritas de eius ore prolata est? ut aliter orare quam docuit non ignorantia sola sit sed et culpa,; quando ipse posuerit et dixerit: reicitis mandatum Dei, ut traditionem uestram statuatis. § 3 Oremus itaque, fratres dilectissimi, sicut magister Deus docuit. arnicaamica et familiaris oratio est Deum de suo rogare, ad aures eius ascendere Christi orationem. agnoscat'pater filii sui uerba, cum precem facimus: qui habitat intus in pectore ipse sit et in uoce, et cum ipsum habeamus aput patrem aduocatum pro peccatis nostris, quando peccatores pro delictis nostris petimus, aduocati nostri uerba promamus. nam cum dicat: quia quodcumque petierimus a patre in nomine eius dabit nobis, quanto efficacius impetramus quod petimus Christi nomine, si petamus ipsius oratione ? § 4 Sit autem orantibus sermo et precatio cum disciplina quietem continens et pudorem. cogitemus nos sub conspectu", + "candidate_score": 0.670711, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_21_23", + "bdc_text": "simul dono esse mittam sęvarum , nostres filiorum et Iesu inclusos , quis boni consulico precor . Bene valde augi 13 . decem etc. R. T .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa015.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "et rectore Domino teneremus. § 2 Qui inter cetera salutaria sua monita et praecepta diuina quibus populo suo consulit ad salutem etiam orandi ipse formam dedit, ipse quid precaremur monuit et instruxit. qui fecit uiuere docuit et orare, benignitate ea scilicet qua et cetera dare et conferre dignabusdignatus est, ut dum prece et oratione quam filius docuit aput patrem loquimur, facilius audiamur. iam praedixerat horam uenire, quando ueri adoratores adorarent patrem in spiritu et ueritate, et inpleuit quod ante promisit, ut qui spiritum et neritatemueritatem de eius sanctificatione percepimus de traditione IsCrPIT DE DOMINICA. ORATIONE W, INCIPIT LIBER SCI CYPRIANT EPI DE ORATIONE DOMINICA G; Augustinus de dono perseu. c. 3, 4: legite.. -in beatiCypriammartyrislibro...cuius esttitulus de dominica oratione. 2 alind sunt v 5 docibiles 0, dociles Wv 6 in terris W 8.1. m. 2 7 deus W, de se G 8 sunt om. Baluzius quam dei ex quae dei", + "candidate_score": 0.642396, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_5", + "bdc_text": "Illi si quid memporis momenti ingensit , ad supplicatores publicus propetratris confligent .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa015.opp-lat1_window_10", + "psc_text": "23 adoremns G illnt S ignoremus G 24 pnplicanos W 25 inpudenter in caelum W erectis, pectus suum pulsans et peccata intus inclusa contestans diuinae misericordiae inplorabat auxilium, et cum sibi pharisaeus placeret, sanctificari bichic magis meruit qui sic rogauit, qui spem salutis non in fiducia innocentiae suae posuit, cum innocens nemo sit, sed peccata confessus humiliter orauit, et exaudiuit orantemorans qui humilibus ignoscit. quae Dominus in euangelio suo ponit et dicit: homines duo ascenderunt in templum adorare, unus pharisaeus et unus publicanus. pharisaeus cum stetisset, taliaaput se precabatur: Deus, gratias tibi ago, quia non sum sicut ceteri homines iniusti, raptores, adulteri, quomodo et publicanus iste. ieiuno bis in sabbato, decimas do omnium quaecumque possideo. publicanus autem de longinquo stabat et neque oculos suos leuabat ad caelum sed percutiebat pectus suum dicens: Deus, propitius esto mihi peccatori. dico uobis, descendit hic iustificatus in domum suam magis quam ille pharisaeus: quia", + "candidate_score": 0.624473, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_6", + "bdc_text": "invenia indeunt , nostrorum usse parte privaris precibus incumbunt , dissolutissime Venentos .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa015.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "delictis nostris petimus, aduocati nostri uerba promamus. nam cum dicat: quia quodcumque petierimus a patre in nomine eius dabit nobis, quanto efficacius impetramus quod petimus Christi nomine, si petamus ipsius oratione ? § 4 Sit autem orantibus sermo et precatio cum disciplina quietem continens et pudorem. cogitemus nos sub conspectu Dei stare. placendum est diuinis oculis et habitu corporis et modo uocis. nam ut inpudentis est clamoribus strepere, ita contra congruit uerecundo modestis precibus orare. denique magisterio suo Dominus secrete orare nos praecepit, in abditis et semotis locis, in cubiculis ipsis, quod magis conuenit fidei, ut sciamus Deum ubique esse praesentem, audire omnes et uidere et maiestatis suae plenitudine in abdita quoque et occulta penetrare, sicut scriptum est: ego Deus adproximans et non Deus de longinquo. si absconditus fuerit homo in absconditis, ego ergo non uidebo eum? nonne caelum et terram ego inpleo? et iterum: in omni loco oculi Dei", + "candidate_score": 0.623463, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Adversus-Jovinianum", + "max_score": 0.683073, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_16_18", + "bdc_text": "Nova ex Gallia , quae literis tuis Christi pergia nostri fuerunt , praecipui quam tamen pfaffas et monachos factus esse periculo per bullorum civileum filium immunes quascere . Partifices factis esse pluratorum , quod ipsi satis aliis authoris excitue . Salviundus mihi perceribus videtur et iuvenem episcopum insaniare .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Adversus-Jovinianum_window_7", + "psc_text": "Cum Apostolus non ex virgine, sed ex muliere editum Filium Dei pronuntiavit, agnovit adapertae vulvae nuptialem passionem, multis Scripturarum oraculis comprobaverat: idque fortasse in causa est, quod satis habuit lectorem ad eum librum amandare, ne eamdem hic telam retexeret. 4. Haec igitur Romanis auribus novus Ecclesiarum magister venena propinabat, quae ut latius serperent, ausus est etiam editis Commentariolis posteris commendare. Ex fragmentis autem illis sane exiguis, quae Hieronymus servat sub initium prioris libri, facile colligere est, quam abnorme esset opus illud, ineruditum, insulsum, in quo et insani hominis sententiae obscurissimis verbis involvebantur, et ipsa stomachum movebat turpissima styli barbaries. Nihilominus, ut usuvenire solet cum vitiis frena laxantur, ut Augustini verbis utar, tantum valuit in urbe Roma, ut nonnullas etiam sanctimoniales, de quorum pudicitia suspicio nulla praecesserat, dejecisse in nuptias diceretur. Et virorum etiam sanctorum sanctum coelibatum commemoratione Patrum et comparatione frangeret. Demirare autem hominis malitiam malam. Ipse, qui virginum meritum", + "candidate_score": 0.683073, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf052", + "work_id": "051_Prosper-Aquitanus_Expositio-Psalmorum-a-C-usque-ad-CL", + "max_score": 0.682802, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_20_22", + "bdc_text": "Quod superest precor tibi tumusque iuve imminentis ingressum atque progressum quam Austripsimum a domino deo et patres homine nostri Iesu Christi ; simul dono esse mittam sęvarum , nostres filiorum et Iesu inclusos , quis boni consulico precor . Bene valde augi 13 .", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Expositio-Psalmorum-a-C-usque-ad-CL_window_226", + "psc_text": "Filium non receperunt (Joan. V, 43). Benediximus vos de domo Domini. Vox ista magnorum est ad pusillos: eorum scilicet magnorum, qui Verbum Dei Deum, sicut in hac vita possunt, mente contingunt, et tamen sermonem suum propter parvulos temperant. (Vers. 27.) Deus Dominus, et illuxit nobis. Illuxit nobis Mediator Dei ille et hominum, homo Christus Jesus (I Tim. II, 5) ; qui et Deus aequalis Patri, quod fecit credi, fecit intelligi. Constituite diem festum in frequentationibus, usque ad cornu altaris. Id est, usque ad interiorem domum Dei, de qua nos benediximus; ubi sunt altaris 435 excelsa, ubi spiritale sacrificium laudis perpetuae, ubi est sacerdos aeternus, et altare sempiternum, ad quod non tepide neque segniter, sed in frequentatione currendum est: ut de Filio Deo, qui propter nos caro factus est (Joan. I, 14), non jam humiliter secundum carnem, qua conformis nobis esse dignatus est, sed sublimiter secundum divinitatem, quae Patri aequalis est", + "candidate_score": 0.682802, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_2_4", + "bdc_text": "animad verterem , non minus necessator et confectu quam plurima apud vos debello et pretio in Gallia concesso fieri quam apud nos . Laudanda in adversaria divantur et quam superis continuando . Qui hypocrisi et idololatoris gravitatis sua nostris in suam explorant in gratitudinem et scordiam .", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Expositio-Psalmorum-a-C-usque-ad-CL_window_152", + "psc_text": "Sed hoc potest bonum esse correctis. Et operiantur, sicut diploide, confusione sua. Diplois pallium duplex est, per quod inimicis Christi duplex denuntiatur confusio: hoc est, intus et foris, coram Deo scilicet, et coram hominibus. (Vers. 30.) Confitebor Domino nimis in ore meo, et in medio multorum laudabo eum. In medio multorum laudabo eum: accipi potest Christus, quia ipse in Ecclesia praesens est, usque ad consummationem saeculi (Matth. XXVIII, 20). In medio autem esse dicitur, cui praecipuus honor praebetur. Si vero cor hominis quasi medium ejus est, rectissime intelligitur, quod in multorum cordibus, id est, in multorum medio laudaturus sit Dominum. Habitat enim Christus per fidem in cordibus nostris (Ephes. III, 17). Et ideo ait, in ore meo, id est, in ore cordis mei, quod est Ecclesia. (Vers. 31.) Qui astitit a dextris pauperis, ut salvam faceret a persequentibus animam meam. 415 De Juda dictum erat, Et diabolus stet a dextris", + "candidate_score": 0.657919, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_21", + "bdc_text": "simul dono esse mittam sęvarum , nostres filiorum et Iesu inclusos , quis boni consulico precor .", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Expositio-Psalmorum-a-C-usque-ad-CL_window_226", + "psc_text": "Filium non receperunt (Joan. V, 43). Benediximus vos de domo Domini. Vox ista magnorum est ad pusillos: eorum scilicet magnorum, qui Verbum Dei Deum, sicut in hac vita possunt, mente contingunt, et tamen sermonem suum propter parvulos temperant. (Vers. 27.) Deus Dominus, et illuxit nobis. Illuxit nobis Mediator Dei ille et hominum, homo Christus Jesus (I Tim. II, 5) ; qui et Deus aequalis Patri, quod fecit credi, fecit intelligi. Constituite diem festum in frequentationibus, usque ad cornu altaris. Id est, usque ad interiorem domum Dei, de qua nos benediximus; ubi sunt altaris 435 excelsa, ubi spiritale sacrificium laudis perpetuae, ubi est sacerdos aeternus, et altare sempiternum, ad quod non tepide neque segniter, sed in frequentatione currendum est: ut de Filio Deo, qui propter nos caro factus est (Joan. I, 14), non jam humiliter secundum carnem, qua conformis nobis esse dignatus est, sed sublimiter secundum divinitatem, quae Patri aequalis est", + "candidate_score": 0.640914, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Sermones", + "max_score": 0.682282, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_7_9", + "bdc_text": "Si res prospere cadat , ille sacra contulantia perigit , nostri propetratissimi Christi habitum testatur , non animi gratitudinem aliquando , sed ipsum habeat , ut nihil excepti liberius genere intelligare possint . Qui apud vos fieri carno , quid nos quid fiat , nescio . Pridica , quantum actiones autem supplicationes , si rogantur , parte viderent , abstinitium omnem coglimus , ne quicquam curcitis verum emant , desideri .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_108", + "psc_text": "Quod placet Deo, placeat et nobis. De omni mensura munerum ejus gaudeamus. Qui bene usus est magnis, bene utatur et modicis. Tam nobis copia quam parcitate consulitur. Nec in spiritalibus lucris angustia gravabimur fructuum, si fecunditas non arescat animorum. Oriatur de cordis agro, quod terra non edidit. SEMBER ILLI, quod largiatur, occurrit, cui bene velle non deficit. Ad omnia igitur, dilectissimi, opera pietatis, omnium nobis qualitas prosit annorum, nec benevolentiam christianam difficultas temporalis impediat. Novit Dominus vasa hospitalis viduae in opus pietatis suae vacuata complere (IV Reg. IV, 5); novit aquas in vina convertere (Joan. II, 9); novit de paucissimis panibus quinque millia esurientium saturare populorum (Joan. VI, 9). Et ille qui in pauperibus suis pasoitur, quae potuit augere dando, potest multiplicare sumendo. CAP. IV. Tria vero sunt quae maxime ad religiosas pertinent actiones, oratio scilicet, jejunium, et eleemosyna, quibus exercendis omne quidem tempus acceptum, sed illud est studiosius observandum,", + "candidate_score": 0.682282, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_18_20", + "bdc_text": "Salviundus mihi perceribus videtur et iuvenem episcopum insaniare . Itaque puto , quod se hoc tamen non difficilem Genevensibus sit praebiturus , nisi frui ambigitis promissis communem inveniunt autem Christus esset . Quod superest precor tibi tumusque iuve imminentis ingressum atque progressum quam Austripsimum a domino deo et patres homine nostri Iesu Christi ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_307", + "psc_text": "Malitia parvuli estote (I Cor. XIV, 20) , quia Dominus gloriae mortalium se conformavit infantiae. Sectamini humilitatem, quam Dei Filius discipulos suos docere dignatus est (Matth. XI, 29). Induite vos virtutem patientiae, in qua animas vestras possitis acquirere: quoniam qui cunctorum est redemptio, ipse est omnium fortitudo. Quae sursum sunt sapite, non quae super terram (Coloss. III, 2) . Per viam veritatis et vitae constanter incedite; nec vos impediant terrena, quibus sunt parata coelestia; per Dominum nostrum Jesum Christum, qui cum Patre et Spiritu sancto vivit et regnat in saecula saeculorum. Amen. SERMO XXXII [ Al. XXXI]. In Epiphaniae solemnitate II. SYNOPSIS. I. Herodes Christum natum mundo nuntiat, cum e mundo tentat auferre. Christus in Aegyptum exsulans, saluti Aegyptum praeparat. --II. Quantum debeamus Deo, caecitas Judaeorum demonstrat, qui non agnoverunt, ut crucifigerent. --III. Felicior infantium ignorantia quam sacerdotum Judaeorum scientia. Christus infantiam parvulorum de sua consecrat infantia. -- 115 VI.", + "candidate_score": 0.674942, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_6_8", + "bdc_text": "invenia indeunt , nostrorum usse parte privaris precibus incumbunt , dissolutissime Venentos . Si res prospere cadat , ille sacra contulantia perigit , nostri propetratissimi Christi habitum testatur , non animi gratitudinem aliquando , sed ipsum habeat , ut nihil excepti liberius genere intelligare possint . Qui apud vos fieri carno , quid nos quid fiat , nescio .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_774", + "psc_text": "Etsi cognovimus secundum carnem Christum, sed nunc jam non novimus (II Cor. V, 16) . Resurrectio enim Domini non finis carnis, sed commutatio fuit, nec virtutis augmento consumpta substantia est. Qualitas transiit, non natura defecit; et factum est corpus impassibile, quod potuit crucifigi; factum est immortale, quod potuit occidi; factum est incorruptibile, quod potuit vulnerari. Et merito dicitur caro Christi in eo statu quo fuerat nota, nesciri: quia nihil in ea passibile, nihil remansit infirmum, ut et ipsa sit per essentiam, et non sit ipsa per gloriam. Quid autem mirum, si hoc de corpore Christi profitetur, qui de omnibus Christianis spiritalibus dicit: Itaque nos ex hoc neminem novimus secundum carnem (II Cor. V, 16) ? Ex hoc, inquit, initium nobis factum est resurrectionis in Christo, ex quo in eo qui pro omnibus mortuus est, totius spei nostrae forma praecessit. Non haesitamus diffidentia, nec incerta exspectatione suspendimur, sed accepto promissionis exordio,", + "candidate_score": 0.667261, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_19_21", + "bdc_text": "Itaque puto , quod se hoc tamen non difficilem Genevensibus sit praebiturus , nisi frui ambigitis promissis communem inveniunt autem Christus esset . Quod superest precor tibi tumusque iuve imminentis ingressum atque progressum quam Austripsimum a domino deo et patres homine nostri Iesu Christi ; simul dono esse mittam sęvarum , nostres filiorum et Iesu inclusos , quis boni consulico precor .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_524", + "psc_text": "spes sanctae Ecclesiae fundabatur, ut totum corpus Christi agnosceret quali esset commutatione donandum, et ejus sibi honoris consortium 195 membra promitterent, qui in capite praefulsisset. De quo idem Dominus dixerat, cum de adventus sui majestate loqueretur: Tunc justi fulgebunt sicut sol in regno Patris sui (Matth. XIII, 43) ; protestante hoc ipsum beato Paulo apostolo, et dicente: Existimo enim quod non sunt condignae passiones hujus temporis ad futuram gloriam, quae revelabitur in nobis (Rom. VIII, 18) ; et iterum: Mortui enim estis, et vita vestra abscondita est cum Christo in Deo. Cum enim Christus apparuerit vita vestra, tunc et vos apparebitis cum ipso in gloria (Coloss. III. 13) . CAP. IV. Confirmandis vero apostolis et ad omnem scientiam provehendis, alia quoque in illo miraculo accessit instructio. Moses enim et Elias, lex scilicet et prophetae, apparuerunt cum Domino loquentes: ut verissime in illa quinque virorum praesentia compleretur quod dictum est: In", + "candidate_score": 0.666348, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_17_19", + "bdc_text": "Partifices factis esse pluratorum , quod ipsi satis aliis authoris excitue . Salviundus mihi perceribus videtur et iuvenem episcopum insaniare . Itaque puto , quod se hoc tamen non difficilem Genevensibus sit praebiturus , nisi frui ambigitis promissis communem inveniunt autem Christus esset .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_799", + "psc_text": "mandatur. In his diebus, duobus discipulis tertius in via Dominus comes jungitur (Luc. XXIV, 15), et ad omnem nostrae ambiguitatis caliginem detergendam, paventium ac trepidantium tarditas increpatur. Flammam fidei illuminata corda concipiunt; et quae erant tepida, reserante Scripturas Domino, effi ardentia. In fractione quoque panis convescentium aperiuntur obtutus; multo felicius horum oculis patefactis, quibus naturae suae manifestata est glorificatio, quam illorum generis nostri principum, quibus praevaricationis suae est ingesta confusio. CAP. III. Inter haec autem aliaque miracula, cum discipuli trepidis cogitationibus aestuarent, et apparuisset in medio eorum Dominus dixissetque, Pax vobis (Luc. XXIV, 36; Joan. XX, 26) : ne hoc remaneret in eorum opinionibus quod volvebatur in cordibus (putabant enim se spiritum videre, non carnem), redarguit cogitationes a veritate discordes, ingerit dubitantium oculis manentia in manibus suis et pedibus crucis signa, et ut diligentius pertractetur invitat: quia ad sananda infidelium cordium vulnera, clavorum et lauceae erant servata vestigia: ut non", + "candidate_score": 0.664858, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_7", + "bdc_text": "Si res prospere cadat , ille sacra contulantia perigit , nostri propetratissimi Christi habitum testatur , non animi gratitudinem aliquando , sed ipsum habeat , ut nihil excepti liberius genere intelligare possint .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_960", + "psc_text": "mensae communicare debetis, ut nihil prorsus de veritate corporis 357 Christi et sanguinis ambigatis. Hoc enim ore sumitur quod fide creditur: et frustra ab illis AMEN respondetur, a quibus contra id quod accipitur, disputatur. Dicente autem propheta: Beatus qui intelligit super egenum et pauperem (Ps. XL, 1) , ille circa pauperes vestimentorum et ciborum laudabilis distributor est, qui se Christum in indigentibus et vestire novit et pascere: quoniam ipse ait: Quamdiu fecistis uni ex fratribus meis, mihi fecistis (Matth. XXV, 40) . Verus itaque Deus et verus homo, unus est Christus, dives in suis, pauper in nostris, dona accipiens et dona diffundens, particeps mortalium et vivificatio mortuorum: ut in nomine Jesu Christi omne genu flectatur, coelestium, terrestrium et infernorum; et omnis lingua confiteatur, quia Dominus Jesus Christus in gloria est Dei Patris (Philip. II, 10, 11) , vivens et regnans cum sancto Spiritu in saecula saeculorum. Amen. SERMO XCII [", + "candidate_score": 0.656701, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_8", + "bdc_text": "Qui apud vos fieri carno , quid nos quid fiat , nescio .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_774", + "psc_text": "Etsi cognovimus secundum carnem Christum, sed nunc jam non novimus (II Cor. V, 16) . Resurrectio enim Domini non finis carnis, sed commutatio fuit, nec virtutis augmento consumpta substantia est. Qualitas transiit, non natura defecit; et factum est corpus impassibile, quod potuit crucifigi; factum est immortale, quod potuit occidi; factum est incorruptibile, quod potuit vulnerari. Et merito dicitur caro Christi in eo statu quo fuerat nota, nesciri: quia nihil in ea passibile, nihil remansit infirmum, ut et ipsa sit per essentiam, et non sit ipsa per gloriam. Quid autem mirum, si hoc de corpore Christi profitetur, qui de omnibus Christianis spiritalibus dicit: Itaque nos ex hoc neminem novimus secundum carnem (II Cor. V, 16) ? Ex hoc, inquit, initium nobis factum est resurrectionis in Christo, ex quo in eo qui pro omnibus mortuus est, totius spei nostrae forma praecessit. Non haesitamus diffidentia, nec incerta exspectatione suspendimur, sed accepto promissionis exordio,", + "candidate_score": 0.637094, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.682115, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_8_10", + "bdc_text": "Qui apud vos fieri carno , quid nos quid fiat , nescio . Pridica , quantum actiones autem supplicationes , si rogantur , parte viderent , abstinitium omnem coglimus , ne quicquam curcitis verum emant , desideri . historię pontificem , qui collegiis partem accepi , expetur nunc residium , non opus etiam est , ut festines , poenituit quidem ex quibus ad te scripsi me istam a te fuisse tam ingstulti , cum videam tibi non potestur legentii ex illo obiri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1708", + "psc_text": "sub omni ad nos studeat festinatione transmittere, quatenus petentium desideria cum Christi auxilio, si nihil est quod eum impediat, impleantur. Cujus vita vel actus, quia melius possunt illic ubi diu est conversatus agnosci, curae tuae sit cum fratre et coepiscopo nostro Fortunato de eo diligenter inquirere. Et si nulla sunt quae ad sacrum ordinem obsistere valeant, ad nos debet omni postposita tarditate transmitti. Ne autem gloriosa filia nostra Clementina hoc moleste suscipiat, ad eam experientia tua pergat, et cum ejus voluntate hoc faciat. Sin vero reniti fortasse voluerit, huc eum, sicut diximus, sine mora experientia tua transmittat, quia ita animi filiorum nostrorum a nobis pacandi sunt, ut tamen animarum utilitas non debeat praepediri. EPISTOLA XX. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Ne acceptam ad possessiones emendas pecuniam, in alios usus expendant Surrentini monachi. Gregorius Anthemio subdiacono Campaniae. Pervenit ad nos quod monachi, quos in Surrentina civitate pro complenda, sicut nosti, Antonini quondam defensoris", + "candidate_score": 0.682115, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_9_11", + "bdc_text": "Pridica , quantum actiones autem supplicationes , si rogantur , parte viderent , abstinitium omnem coglimus , ne quicquam curcitis verum emant , desideri . historię pontificem , qui collegiis partem accepi , expetur nunc residium , non opus etiam est , ut festines , poenituit quidem ex quibus ad te scripsi me istam a te fuisse tam ingstulti , cum videam tibi non potestur legentii ex illo obiri . Non opprimis erat ea , qui vicis apud me excusationibus , quod medere libri non patueris , qui alii maiestatis in scribendo accuriant , fieri vix unquam potest , sed spero me facile illa omnia pogendo mendavit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_932", + "psc_text": "modo cognovisti, sed servare noluisti; ideoque ea quae tibi prius scripta transmisimus confirmamus, ut missarum solemnia celebrare non audeas, donec omnia quae contra te dicta sunt subtiliter inquisita fuerint ac discussa. Quod si perverso forsitan ausu celebrare praesumpseris, ab interdictae pridem communionis interminatione liberum te non esse cognoscas. Nam etiamsi alii excessus desint, pro hac solummodo culpa superbiae, dominici te corporis ac sanguinis communione privamus. Pro qua re obedientiam quam decet exhibens, ad nos summopere, sicut diximus, venire festina, ita ut triginta dierum spatium habeas, quatenus iter tuum praepares, et, omni excusatione postposita, huc adesse non differas. Si qua autem a judicibus, vel manu militari, vel a populo ad contradicendum itineri tuo occasio fuerit exorta, qua calliditate agatur agnoscimus. Ipse ergo jam videas quam vel hic hominibus, vel in futuro judicio omnipotenti Deo de tua reddas obligatione rationem, qui districtam in te ex tuo contemptu provocasti sententiam. Praeterea pervenit ad", + "candidate_score": 0.678565, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_10_12", + "bdc_text": "historię pontificem , qui collegiis partem accepi , expetur nunc residium , non opus etiam est , ut festines , poenituit quidem ex quibus ad te scripsi me istam a te fuisse tam ingstulti , cum videam tibi non potestur legentii ex illo obiri . Non opprimis erat ea , qui vicis apud me excusationibus , quod medere libri non patueris , qui alii maiestatis in scribendo accuriant , fieri vix unquam potest , sed spero me facile illa omnia pogendo mendavit . Ego autem te pro isto officio gratias quam maxime , sed tamen quam maxime rogo , ne tuis sumptibus ista fascitu permittas , sed in dies me illos , ut restitutio satri sumperque est , labor hic tuus mei gratia susceptus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2163", + "psc_text": "ut tua experientia, omni excusatione atque mora cessante, ad ejus monasterium accedat, convenire fratres faciat, et sub omni veritate quantascunque de diversis Scripturis chartulas detulit, ad medium deducant, quas tu suscipe, et mihi celerrime transmitte. De tuo autem reditu, quia molestiam te validam incurrisse cognovimus, Deo propitio, in subsequenti cogitamus. Illud autem quod ad me quorumdam relatione perlatum est, quia reverendissimus frater et coepiscopus meus Marinianus legi commenta beati Job publice ad vigilias faciat, non grate suscepi, 1196 quia non est illud opus populare, et rudibus auditoribus impedimentum magis quam provectum generat. Sed dic ei ut commenta Psalmorum legi ad vigilias faciat, quae mentes saecularium ad bonos mores praecipue informant. Neque enim volo dum in hac carne sum, si qua dixisse me contigit, ea facile hominibus innotesci. Nam quia dilectissime memoriae Anatolius diaconus quaerenti ac jubenti domno imperatori librum Regulae pastoralis dedit, aegre suscepi, quem sanctissimus frater et coepiscopus meus", + "candidate_score": 0.677249, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_8_10", + "bdc_text": "Qui apud vos fieri carno , quid nos quid fiat , nescio . Pridica , quantum actiones autem supplicationes , si rogantur , parte viderent , abstinitium omnem coglimus , ne quicquam curcitis verum emant , desideri . historię pontificem , qui collegiis partem accepi , expetur nunc residium , non opus etiam est , ut festines , poenituit quidem ex quibus ad te scripsi me istam a te fuisse tam ingstulti , cum videam tibi non potestur legentii ex illo obiri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1743", + "psc_text": "responderit biennii causatur podagram. Palaestinos monachos, qui de Agnoitarum errore interrogarent, non Romam, sed Constantinopolim adiisse. Se ad Anatolium in Agnoitas idipsum ex Latinis Patribus scripsisse, quod ex Graecis ad se Eulogius. Gregorius Eulogio patriarchae Alexandrino. Transacto anno suavissima sanctitatis vestrae scripta suscepi, quibus pro aegritudinis meae nimietate respondere nuncusque non valui. Ecce enim jam biennium pene expletur, quod lectulo teneor, tantisque podagrae doloribus affligor, ut vix in diebus festis usque ad horarum trium spatium surgere valeam missarum solemnia celebrare. Mox autem cum gravi pellor dolore decumbere, ut cruciatum meum possim interrumpente gemitu tolerare. Qui dolor interdum mihi lentus est, interdum nimius. Sed neque ita lentus ut recedat, neque ita nimius ut interficiat. Unde fit ut qui quotidie in morte sum, quotidie repellar a morte. Nec mirum, quia peccator gravis talis corruptionis carcere diu teneor inclusus. Unde compellor exclamare: Educ de carcere animam meam ad confitendum nomini tuo (Psal. CXLI,", + "candidate_score": 0.676406, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_9_11", + "bdc_text": "Pridica , quantum actiones autem supplicationes , si rogantur , parte viderent , abstinitium omnem coglimus , ne quicquam curcitis verum emant , desideri . historię pontificem , qui collegiis partem accepi , expetur nunc residium , non opus etiam est , ut festines , poenituit quidem ex quibus ad te scripsi me istam a te fuisse tam ingstulti , cum videam tibi non potestur legentii ex illo obiri . Non opprimis erat ea , qui vicis apud me excusationibus , quod medere libri non patueris , qui alii maiestatis in scribendo accuriant , fieri vix unquam potest , sed spero me facile illa omnia pogendo mendavit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_743", + "psc_text": "sub nullis anterioribus principibus evenit. Quod ego audiens, ad eumdem praevaricatorem, qui inordinate ordinatus est, protinus misi, ut omnino missarum solemnia celebrare nullo modo praesumeret, nisi prius a serenissimis dominis cognoscerem si hoc fieri ipsi jussissent quod ei sub excommunicationis interpositione mandavi. Et contempto me atque despecto, in audaciam quorumdam saecularium hominum, quibus, denudata sua Ecclesia, praemia multa praebere dicitur, nunc usque missas facere praesumit, atque ad me venire secundum jussionem dominorum noluit. Ego autem praeceptioni pietatis eorum obediens, eidem Maximo, qui me nesciente ordinatus est, hoc, quod in ordinatione sua me vel responsalem meum praetermittere praesumpsit, ita ex corde laxavi, ac si me auctore fuisset ordinatus. Alia vero perversa illius, scilicet mala corporalia, quae cognovi, vel quia cum pecuniis est electus, vel quia excommunicatus missas facere praesumpsit, propter Deum irrequisita praeterire non possum. Sed opto, et Dominum deprecor, quatenus nihil in eo de his quae dicta sunt valeat inveniri,", + "candidate_score": 0.675371, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_10_12", + "bdc_text": "historię pontificem , qui collegiis partem accepi , expetur nunc residium , non opus etiam est , ut festines , poenituit quidem ex quibus ad te scripsi me istam a te fuisse tam ingstulti , cum videam tibi non potestur legentii ex illo obiri . Non opprimis erat ea , qui vicis apud me excusationibus , quod medere libri non patueris , qui alii maiestatis in scribendo accuriant , fieri vix unquam potest , sed spero me facile illa omnia pogendo mendavit . Ego autem te pro isto officio gratias quam maxime , sed tamen quam maxime rogo , ne tuis sumptibus ista fascitu permittas , sed in dies me illos , ut restitutio satri sumperque est , labor hic tuus mei gratia susceptus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1322", + "psc_text": "ego non negligentia, sed venalitate ejus factum arbitror. Unde miror quia in eo culpam hanc minime vestra excellentia vindicavit. Sed tamen quia hoc miratus sum, memetipsum citius reprehendi. Nam ubi domnus Justinus consilium praebet, qui pacem cum catholica Ecclesia non habet, ibi non possunt haeretici addici. Praeterea sancti Petri apostolorum principis natalitium diem in Romana civitate vos facere velle perhibetis. Et oramus omnipotentem Dominum ut sua vos misericordia protegat, et vota vestra implere concedat. Sed praedictus vir eloquentissimus, peto ut simul veniat; qui si non venerit, a vestris obsequiis recedat. Vel certe si vestra excellentia fortasse emergentibus causis venire nequiverit, ipse aut sanctae Ecclesiae unitati communicet, aut peto ut vestrorum consiliorum particeps non sit. Bonum enim virum audio, si pessimi non esset erroris. De causa vero Maximi, quia importunitatem dulcedinis vestrae jam ferre non possumus, quid decrevimus, Castorio notario suggerente cognoscetis. (Cf. Joan. Diac. l. III, c. 44). EPISTOLA X.", + "candidate_score": 0.674544, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_10_12", + "bdc_text": "historię pontificem , qui collegiis partem accepi , expetur nunc residium , non opus etiam est , ut festines , poenituit quidem ex quibus ad te scripsi me istam a te fuisse tam ingstulti , cum videam tibi non potestur legentii ex illo obiri . Non opprimis erat ea , qui vicis apud me excusationibus , quod medere libri non patueris , qui alii maiestatis in scribendo accuriant , fieri vix unquam potest , sed spero me facile illa omnia pogendo mendavit . Ego autem te pro isto officio gratias quam maxime , sed tamen quam maxime rogo , ne tuis sumptibus ista fascitu permittas , sed in dies me illos , ut restitutio satri sumperque est , labor hic tuus mei gratia susceptus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_932", + "psc_text": "modo cognovisti, sed servare noluisti; ideoque ea quae tibi prius scripta transmisimus confirmamus, ut missarum solemnia celebrare non audeas, donec omnia quae contra te dicta sunt subtiliter inquisita fuerint ac discussa. Quod si perverso forsitan ausu celebrare praesumpseris, ab interdictae pridem communionis interminatione liberum te non esse cognoscas. Nam etiamsi alii excessus desint, pro hac solummodo culpa superbiae, dominici te corporis ac sanguinis communione privamus. Pro qua re obedientiam quam decet exhibens, ad nos summopere, sicut diximus, venire festina, ita ut triginta dierum spatium habeas, quatenus iter tuum praepares, et, omni excusatione postposita, huc adesse non differas. Si qua autem a judicibus, vel manu militari, vel a populo ad contradicendum itineri tuo occasio fuerit exorta, qua calliditate agatur agnoscimus. Ipse ergo jam videas quam vel hic hominibus, vel in futuro judicio omnipotenti Deo de tua reddas obligatione rationem, qui districtam in te ex tuo contemptu provocasti sententiam. Praeterea pervenit ad", + "candidate_score": 0.673815, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_12_14", + "bdc_text": "Ego autem te pro isto officio gratias quam maxime , sed tamen quam maxime rogo , ne tuis sumptibus ista fascitu permittas , sed in dies me illos , ut restitutio satri sumperque est , labor hic tuus mei gratia susceptus . Hispanię Gallię iam repondi , quae alias natione reponant , seisdem est , quale etiam non iniuria Germaniam istis adscribi possit . anxilen in Hagio et Tridento coguntur , quae in Hispaniam mittantur , in plusque , ut , ut etiam quam illa veniant .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1372", + "psc_text": "ministeria apud Anthemium absque dubitatione deponat. Gregorius Fausto. Sicut res ecclesiasticae competentibus personis sine aliqua sunt dilatione reddendae, ita restituentis attendenda cautela est, ut nulla ei possit postmodum ex ipsa nasci restitutione molestia. Et ideo, quoniam tempore quo quondam Constantius defensor, pater gloriae vestrae, commissi sibi patrimonii Campaniae curam gessit, ministeria Ecclesiae Vulturnae, quae erat pro peccatis clero et pontifice destituta, apud se propter injunctam sibi sollicitudinem tulisse dignoscitur, quae vos nunc reddere sine nostro consensu dubitare cognovimus; eapropter his vos hortamur epistolis ut ea Anthemio subdiacono sub desuscepti emissione restituere sine aliqua difficultate debeatis, quatenus et res Ecclesiae in toto apud eos quos convenit habeantur, et gloria vestra ab omni dubitatione sit libera. EPISTOLA XXXII. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. A Fausto Ecclesiae Vulturnae ministeria suscipiat, in tuto habeat, et describat. Gregorius Anthemio subdiacono. Comperimus ministeria Ecclesiae Vulturnae, quae, Constantius defensor propter injunctam sibi sollicitudinem, deficiente clero vel episcopo ejusdem Ecclesiae,", + "candidate_score": 0.671182, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_8_10", + "bdc_text": "Qui apud vos fieri carno , quid nos quid fiat , nescio . Pridica , quantum actiones autem supplicationes , si rogantur , parte viderent , abstinitium omnem coglimus , ne quicquam curcitis verum emant , desideri . historię pontificem , qui collegiis partem accepi , expetur nunc residium , non opus etiam est , ut festines , poenituit quidem ex quibus ad te scripsi me istam a te fuisse tam ingstulti , cum videam tibi non potestur legentii ex illo obiri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1594", + "psc_text": "quae ejus fuissent decreto disposita nullius deinceps illicitae usurpationis molestia quaterentur. Unde quia effectum et regia voluntas et res valde desiderata poscebat, a praedecessore nostro Vigilio, Romanae sedis antistite, ad praedecessorem vestrum Aurelium scripta transmissa sunt, ubi omnia quae amplectendae voluntatis studium deposcebat apostolicae auctoritatis libenter annisu firmata sunt, quia difficultatem pati non potuit hujusmodi res petita. Sed ut fraternitas vestra quae fuerint tempore illo decreta cognoscat, antedicti praedecessoris nostri scripta his praevidimus scriptis adjungi. Quibus lectione percursis, hortamur ut omnia sacerdotali, sicut decet, studio inviolata conserves, nihilque illic de indebitis, nihil permittas de illicitis irrogari, nec ea quadam patiaris usurpatione convelli. Nam licet ea quae semel apostolicae sedis auctoritate sancita sunt nil egeant firmitatis, ex abundantia tamen cuncta quae pro hujus rei quiete a praedecessore nostro statuta sunt nostra iterum auctoritate in omnibus roboramus. Fraternitas ergo vestra ita se in custodiendis eis exhibeat, quatenus et omnem occasionem inquietudinis excludat,", + "candidate_score": 0.670741, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_12_14", + "bdc_text": "Ego autem te pro isto officio gratias quam maxime , sed tamen quam maxime rogo , ne tuis sumptibus ista fascitu permittas , sed in dies me illos , ut restitutio satri sumperque est , labor hic tuus mei gratia susceptus . Hispanię Gallię iam repondi , quae alias natione reponant , seisdem est , quale etiam non iniuria Germaniam istis adscribi possit . anxilen in Hagio et Tridento coguntur , quae in Hispaniam mittantur , in plusque , ut , ut etiam quam illa veniant .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2208", + "psc_text": "redituum perceptione sustineat. 1210 EPISTOLA XLIV. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Accello, qui ab hostibus captivum Stephanum solidis octo redemerat, restituat pretium. Gregorius Anthemio subdiacono Campaniae. Stephanus, praesentium portitor, qui uxorem se Ecclesiae nostrae ancillam habere perhibet, octo se solidis ab Accello seniore de hostibus comparatum innotuit. Et quia ad eorum restitutionem se inopem esse commemorat, experientia tua diligenter inquirat; et si ita esse cognoverit, nec habere unde suum possit pretium reddere, cum praedicto seniore ad quantum potueris ordina, et pretium ei quod tibi statuerit restitue securus, quia tempore quo rationes tuas positurus adveneris, de captivorum redemptione quod dederis tibi restitui faciemus. EPISTOLA XLV. AD EUGENIUM DIACONUM. Servis Dei egentibus duas terrae portiones ad annos triginta sex concedit. Gregorius Eugenio diacono. Servi Dei monasterii quod in Blerana civitate est constitutum, de terris suggesserunt necessitatem se gravissimam sustinere. Et quia talibus nos personis oportet ferre consultum, experientiae tuae hac auctoritate praecipimus, quatenus appendicem", + "candidate_score": 0.668429, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_1_3", + "bdc_text": "Moritas tibi ago gratias , domine calendissime , quam adeo cepiesi de vestris , Gallicis ad me scribis , remitto nunc illas , quos misisti , a d. Beza et Capitonis vestris perscriptas ; animad verterem , non minus necessator et confectu quam plurima apud vos debello et pretio in Gallia concesso fieri quam apud nos . Laudanda in adversaria divantur et quam superis continuando .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_473", + "psc_text": "vestram charitas dilectionis astrinxerit, scriptorum vestrorum series evidenter innotuit; magnumque fomitem nobis contulere laetitiae, quod ea et benigna pietate composita et Deo placita dilectione fervere didicimus. Ut igitur breviter diximus, ita mentem vestram epistola quam direxistis exposuit, ut auctor ejus abesse minime crederetur. Nec enim absentes judicandi sunt, quorum animus ab alterutra charitate non discrepat Quamvis autem nec virtus, nec aetas vos, sicut scribitis, ad nos venire permittat, ut de fraternitatis vestrae corporali possimus gratulari praesentia, tamen, quia animus noster vobis, vesterque nobis unitus est, 660 vicissim nobis per omnia praesentes sumus, dum nos unita per amorem mente conspicimus. Salutantes praeterea fraternitatem vestram, congruo charitatis affectu hortamur, ut officium primatus, quod Deo habetis auctore, tota intentione sic studeatis sagaciter exhibere, quatenus ad hunc vos ordinem pervenisse et animae vestrae proficiat, et aliis in futuro exemplum bonae imitationis existat. Estote ergo praecipue in ordinatione solliciti (Grat. 1, q. 1, c. 119);", + "candidate_score": 0.664803, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_12_14", + "bdc_text": "Ego autem te pro isto officio gratias quam maxime , sed tamen quam maxime rogo , ne tuis sumptibus ista fascitu permittas , sed in dies me illos , ut restitutio satri sumperque est , labor hic tuus mei gratia susceptus . Hispanię Gallię iam repondi , quae alias natione reponant , seisdem est , quale etiam non iniuria Germaniam istis adscribi possit . anxilen in Hagio et Tridento coguntur , quae in Hispaniam mittantur , in plusque , ut , ut etiam quam illa veniant .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_961", + "psc_text": "Mariniani animos relevemus. EPISTOLA XXXV. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Pecuniam mittit in captivorum redemptionem, cui studiose jubet incumbere. Gregorius Anthemio subdiacono nostro Neapolitano. Quantus dolor, quantaque sit nostro cordi afflictio de his quae in partibus Campaniae contigerunt, dicere non possumus, sed ex calamitatis magnitudine potes ipse colligere. Ea de re pro remedio captivorum qui tenti sunt solidos experientiae tuae per horum portitorem Stephanum virum magnificum transmisimus, admonentes ut omnino debeas esse sollicitus, ac strenue peragas, et liberos homines quos ad redemptionem suam sufficere non posse cognoscis, tu eos festines redimere. Qui vero servi fuerint, et dominos eorum ita pauperes esse compereris, ut eos redimere non assurgant, et hos quoque comparare non desinas. Pariter etiam et servos Ecclesiae qui tua negligentia perierunt curabis redimere. Quoscunque autem redemeris, subtiliter notitiam, quae nomina eorum, vel quis ubi maneat, sive quid agat, seu unde sit, contineat, facere modis omnibus studebis, quam tecum possis afferre cum", + "candidate_score": 0.661725, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_9", + "bdc_text": "Pridica , quantum actiones autem supplicationes , si rogantur , parte viderent , abstinitium omnem coglimus , ne quicquam curcitis verum emant , desideri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2000", + "psc_text": "Sed ut ad aures Dei viam precibus faciatis, vigilantius studendum est ut voces actibus adjuventur; nam inanis fit oratio, ubi prava est actio. Quia igitur quanto immane cernitis imminere periculum, tanto simul omnes in fletu debetis et gemitu occupari, filios vestros a saeculari perversitate, sacerdotali quamprimum adhortatione compescite. Discant injusta contemnere, et quae Deo placita sunt amare, ut illos possitis habere ad impetrandam divinae misericordiae gratiam adjutores, ne si neglexeritis, actio eorum preces orationum superet, et saevientis inimici gladius, quod absit, resecet quos monentis verba non corrigunt. Deus autem noster justus et pius est, et sicut perseverantibus in pravitate districtus est, ita conversis misericors. Ad ipsum ergo 1139 tota mente contriti cordis ejulatione curramus, ab ipso ereptionis nostrae solatia postulemus. Qui quoniam benignus et mitis est, si nos a malis nostris emendatos sua viderit mandata diligere, et hic nos potens est ab hoste defendere, et in futuro aeterna nobis gaudia", + "candidate_score": 0.661087, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_22_24", + "bdc_text": "Bene valde augi 13 . decem etc. R. T . Scirdius , Georgius a statum. 1542 a erudito , dominus venerando pio atque Bullingere , ecclesię Tigurino Henrico antistiti vigilantissimo , domino et amico suo antistiti Tiguri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_989", + "psc_text": "custodiat, dilectissimi Filii. Data die decima Kalendarum Augustarum, imperante domino nostro Mauricio Tiberio piissimo Augusto, anno decimo quarto, post consulatum ejusdem domini nostri anno decimo tertio, indictione 14. EPISTOLA LII. AD PELAGIUM ET SERENUM EPISCOPOS. Commendat Augustinum in Angliam euntem cum sociis, et Candidum rectorem patrimonii. Gregorius Pelagio de Turnis, et Sereno de Massilia, episcopis Galliarum a paribus. Licet apud sacerdotes habentes Deo placitam charitatem religiosi viri nullius commendationis indigeant, quia tamen aptum se scribendi tempus ingessit, fraternitati vestrae nostra mittere scripta curavimus, insinuantes latorem praesentium, Augustinum servum Dei, de cujus certi sumus studio, cum aliis servis Dei illuc nos pro utilitate animarum, auxiliante Domino, direxisse. Quem necesse est ut sacerdotali studio sanctitas vestra adjuvare et sua ei solatia praebere festinet. Cui etiam ut promptiores ad suffragandum possitis existere, causam vobis injunximus subtiliter indicare, scientes quod ea cognita, tota vos propter Deum devotione ad solatiandum, quia res exigit, commodetis. Candidum", + "candidate_score": 0.658735, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_22_24", + "bdc_text": "Bene valde augi 13 . decem etc. R. T . Scirdius , Georgius a statum. 1542 a erudito , dominus venerando pio atque Bullingere , ecclesię Tigurino Henrico antistiti vigilantissimo , domino et amico suo antistiti Tiguri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1573", + "psc_text": "valde experta est, nos reddas de omnibus certiores. 1013 EPISTOLA CVIII. AD SYAGRIUM EPISCOPUM. Laudat eum ob operam Augustino navatam; pallii usum concedit; statuit ut Ecclesia Augustodunensis primum in ea provincia post Lugdunensem locum obtineat; de synodo iterum. Gregorius Syagrio episcopo Augustodunensi. Magistra bonorum omnium charitas, quae nil sapit extraneum, nil asperum, nil confusum, ita exercet corda et corroborat, ut nihil grave, nil difficile, sed fiat totum dulce quod agitur. Hujus igitur cum sit proprium nutrire concordia, servare composita, dissociata conjungere, prava dirigere, et virtutes caeteras perfectionis suae munimine solidare, quisquis in ejus radices se inserit, nec a viriditate deficit, nec a fructibus inanescit, quia humorem fecunditatis opus efficax non amittit. Atque ideo multum tibi, dilectissime frater, in Domino condelector atque congaudeo, quod sic eadem charitate te praeditum multorum testificatione comperio, ut et ipse quae sacerdotis sunt decenter exhibeas, et aliis te laudabiliter imitandum ostendas. Quia igitur in praedicationis opere,", + "candidate_score": 0.658013, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_12_14", + "bdc_text": "Ego autem te pro isto officio gratias quam maxime , sed tamen quam maxime rogo , ne tuis sumptibus ista fascitu permittas , sed in dies me illos , ut restitutio satri sumperque est , labor hic tuus mei gratia susceptus . Hispanię Gallię iam repondi , quae alias natione reponant , seisdem est , quale etiam non iniuria Germaniam istis adscribi possit . anxilen in Hagio et Tridento coguntur , quae in Hispaniam mittantur , in plusque , ut , ut etiam quam illa veniant .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2207", + "psc_text": "intentionem charitatis tantae, et vehementer amplector, quia sic curam Ecclesiae nostrae agitis, quae profecto vestra est, sicut et vestrae quae nostra est; tamen nec in suburbano, nec de massa Gelas, filii mei excellentissimi Italici et domus Venantii reditus quos promiserunt sunt petendi. Sed sive in Syracusana, sine in Panormitana parte dare voluerint, ad hoc solum vestra sanctitas sit intenta, ut utiles per omnia reditus accipiat, secundum promissionem pacti vel cautionis quam misimus. Ita ergo sanctitas vestra provideat, ut neque dilecti filii mei praedicti de relictis suburbanis sibi necessariis contristentur, nec nostra Romana Ecclesia damnum aliquod vel minorem utilitatem in eorum redituum perceptione sustineat. 1210 EPISTOLA XLIV. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Accello, qui ab hostibus captivum Stephanum solidis octo redemerat, restituat pretium. Gregorius Anthemio subdiacono Campaniae. Stephanus, praesentium portitor, qui uxorem se Ecclesiae nostrae ancillam habere perhibet, octo se solidis ab Accello seniore de hostibus comparatum innotuit. Et quia ad eorum restitutionem", + "candidate_score": 0.656273, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_2_4", + "bdc_text": "animad verterem , non minus necessator et confectu quam plurima apud vos debello et pretio in Gallia concesso fieri quam apud nos . Laudanda in adversaria divantur et quam superis continuando . Qui hypocrisi et idololatoris gravitatis sua nostris in suam explorant in gratitudinem et scordiam .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1838", + "psc_text": ". Mundum videlicet corda carnalia designans, quae diligunt mundum. Haec igitur cum perfecte te scire audiam, miror dilectionem tuam verbis hominum contristatam. Inter verba enim laudantium sive vituperantium ad mentem semper recurrendum est (Grat. 11, q. 3, c. 55), et si in ea non invenitur bonum quod de nobis dicitur, magna tristitia generari debet. Et rursum si in ea non invenitur malum quod de nobis homines loquuntur, in magnam debemus laetitiam prosilire. Quid enim si homines laudent, et conscientia accuset? Aut quae debet esse tristitia, si omnes accusent et sola conscientia nos liberos demonstret? Habemus Paulum dicentem: Gloria nostra haec est testimonium conscientiae nostrae (II Cor. I, 12) . Job quoque dicit: Ecce in coelo testis meus (Job XVI, 20) . Si ergo nobis est testis in coelo, testis in corde, dimitte stultos foris loqui quod volunt. Quid aliud detrahentes faciunt, nisi in pulverem sufflant, atque in oculos suos terram", + "candidate_score": 0.655612, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_16_18", + "bdc_text": "Nova ex Gallia , quae literis tuis Christi pergia nostri fuerunt , praecipui quam tamen pfaffas et monachos factus esse periculo per bullorum civileum filium immunes quascere . Partifices factis esse pluratorum , quod ipsi satis aliis authoris excitue . Salviundus mihi perceribus videtur et iuvenem episcopum insaniare .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2102", + "psc_text": "THESSALONICENSEM EPISCOPUM. Falsatam ab Andrea monacho nequissimo illius epistolam. Nonnullos Gregorio ipsi ab eodem suppositos sermones. Exigendam a Luca presbytero suspecto fidei confessionem. Gregorius Eusebio episcopo Thessalonicensi. Lator praesentium Theodorus, Ecclesiae vestrae lector, ad sanctorum apostolorum limina veniens, dum omnes, homo quippe novus, haberet 1174 incognitos, Andreae monacho, qui ad sanctum Paulum inclusus fuerat, res et chartas quas detulit, ut re vera olim noto, innocenter deposuit, credens quidem quod mens ipsius, sicut et nos ante habueramus, cum habitu concordaret. Sed tantae ille pravitatis inventus est, ut, si ejus stultitiae sub inclusionis specie paulo adhuc amplius licuisset, multorum animas malitiae suae falsitate deciperet, et quocunque potuisset non levia scandala generaret. Nam inter alia quae idem Andreas pessime cogitavit et fecit, eam quoque quam ad nos misistis, dum apud ipsum a praefato latore esset deposita, ita falsavit epistolam, ut quicunque eam legeret, vos nec catholice, nec recte sapere evidenter argueret. Ex qua", + "candidate_score": 0.65515, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_24", + "bdc_text": "Scirdius , Georgius a statum. 1542 a erudito , dominus venerando pio atque Bullingere , ecclesię Tigurino Henrico antistiti vigilantissimo , domino et amico suo antistiti Tiguri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1303", + "psc_text": "Gregorius Januario episcopo Sardiniae. Quid in Sardinia hostes nostri fuerint operati, priusquam fraternitatis vestrae epistola 928 ad nos perveniret agnovimus. Et quia hoc futurum dudum metuimus, evenisse quod praevidimus vobiscum nunc gemimus. Quod si secundum ea quae tam vobis quam excellentissimo filio nostro Gennadio hoc fore nuntiantes scripsimus sollicitudo fuisset adhibita, inimici illuc aut non accederent, aut accedentes periculum quod fecerunt incurrerent. Vel nunc ergo ea quae contigerunt vigilantiam vestram in futura exacuant. Nam et nos quidquid prodesse possumus, facere, Domino auxiliante, nequaquam omittimus. Cognoscatis autem abbatem, quem ad Agilulphum ante multum jam tempus transmisimus, pacem cum eo, Deo propitio, quantum nobis ab excellentissimo exarcho scriptum est, ordinasse. Et ideo quousque pacta de confirmatione pacis ipsius conscribantur, ne forte hostes nostri in hac dilatione ad partes illas iterum velint accedere, murorum vigilias et sollicitudinem in locis facite omnibus adhiberi. Et confidimus in Redemptoris nostri potentia quia adversariorum vobis incursus vel", + "candidate_score": 0.653665, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_24", + "bdc_text": "Scirdius , Georgius a statum. 1542 a erudito , dominus venerando pio atque Bullingere , ecclesię Tigurino Henrico antistiti vigilantissimo , domino et amico suo antistiti Tiguri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1329", + "psc_text": "AD BRUNICHILDEM REGINAM. Pallium Syagrio episcopo concedit. De sacris ordinibus praemio vel gratia non conferendis eam admonet, et ne ex laicis repente fiant episcopi. Laudat ejus erga Augustinum charitatem, hortaturque ut schismaticos ad concordiam revocare atque idololatriae reliquias, et alia in regno suo vitia coercere studeat. De codice ad eam transmisso agit. Gregorius Brunichildae reginae Francorum. Quanta in omnipotentis Dei timore excellentiae vestrae mens soliditate firmata sit, inter alia bona quae agitis etiam in sacerdotum ejus laudabiliter dilectione monstratis; et magna nobis fit de Christianitate vestra laetitia, quoniam quos venerantes ut famulos revera Christi diligitis, augere honoribus studetis. Decet enim vos, excellentissima filia, decet tales existere, ut subjectae possitis esse dominatori. In eo enim regnum potestatis vestrae et subjectis gentibus confirmatis, in quo timori omnipotentis Domini mentis colla subjicitis; et unde vosmetipsas servitio Creatoris subditis, unde vobis vestros subditos ad servitium devotius obligatis. Susceptis itaque epistolis vestris, valde nobis excellentiae", + "candidate_score": 0.652431, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_24", + "bdc_text": "Scirdius , Georgius a statum. 1542 a erudito , dominus venerando pio atque Bullingere , ecclesię Tigurino Henrico antistiti vigilantissimo , domino et amico suo antistiti Tiguri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1583", + "psc_text": "sunt pia esse viderit devotione sollicitam. Curam vero et sollicitudinem ejusdem synodi, quam fiendam decrevimus, fratri coepiscopoque nostro Syagrio, quem vestrum proprium novimus specialiter delegare curavimus; quem petimus ut et supplicantem libenter audire et ope juvare dignemini, quatenus quod ad mercedem vestram respiciat, remoto hujus mali contagio, in cunctis finibus juri vestro subjectis pia et Deo placita procedat ordinatio sacerdotum. Cui fratri nostro pro eo quod se in ea praedicatione quae Anglorum genti, auctore Domino, facta est devotum vehementer exhibuit, pallium ad missarum solemnia utendum transmisimus, ut quia adjuvare spiritalia studuit, apostolorum principis 1016 solatio in ipso quoque inveniatur spiritali ordine profecisse. Omnino praeterea admirati sumus cur et in regno vestro Judaeos Christiana mancipia possidere permittitis. Quid enim sunt Christiani omnes nisi membra Christi? Quorum videlicet membrorum caput cuncti novimus quia fideliter honoratis. Sed quam diversum sit excellentia vestra perpendat caput honorare, et membra ipsius hostibus calcanda permittere. Atque ideo", + "candidate_score": 0.652039, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_22_24", + "bdc_text": "Bene valde augi 13 . decem etc. R. T . Scirdius , Georgius a statum. 1542 a erudito , dominus venerando pio atque Bullingere , ecclesię Tigurino Henrico antistiti vigilantissimo , domino et amico suo antistiti Tiguri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1350", + "psc_text": "praecepti auctoritate suspicionem vestram praevidimus auferendam, constituentes nullam vos exinde haeredesque vestros quolibet tempore repetitionis molestiam sustinere, nec a quoquam vobis aliquam objici quaestionem, quia ratio aequitatis exposcit, 944 ut quod studio pietatis impensum est, ad redemptorum onus vel afflictionem non debeat pertinere. (Vide sup. ep. 16.) EPISTOLA XVIII. AD ROMANUM DEFENSOREM. Patrimonium Ecclesiae in Sicilia commendat Gregorius Romano defensori. Propositi nostri cura nos admonet ecclesiasticas utilitates strenuis agendas mandare personis. Et ideo, quia te Romanum defensorem fidelem sollicitumque probavimus exstitisse, patrimonium sanctae Romanae, cui Deo miserante deservimus, Ecclesiae, in partibus Syracusanis, Catinensibus, Agrigentinis, vel Milensibus constitutum, a praesenti secunda indictione gubernationi tuae praevidimus committendum. Unde necesse est te illuc indifferenter accedere, ut, divini consideratione judicii, nostrae quoque admonitionis memoria te efficaciter ac fideliter studeas exhibere, ut nullius neglectus vel fraudis, quod absit, inveniaris sustinere periculum. Magis autem id agas, quatenus de fide et industria tua divinae possis gratiae commendari.", + "candidate_score": 0.65128, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_0_2", + "bdc_text": "1542 . Moritas tibi ago gratias , domine calendissime , quam adeo cepiesi de vestris , Gallicis ad me scribis , remitto nunc illas , quos misisti , a d. Beza et Capitonis vestris perscriptas ; animad verterem , non minus necessator et confectu quam plurima apud vos debello et pretio in Gallia concesso fieri quam apud nos .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1870", + "psc_text": "filiis nostris poposcimus, ut ipsum patrimoniolum sub sua cura habere dignentur, vobis adminiculantibus impleatur, ut vestrum possit esse quod poscimus; quatenus et nos gratias referentes, pro gloriae vestrae incolumitate orare enixius valeamus, et vestrorum bonorum vicissitudinem Deus vobis omnipotens et hic et in futuro recompenset. Clavim vero a sacratissimo beati Petri corpore, in qua de catenis ejus benedictio continetur, transmisimus, quae collo vestro suspensa contra omnia adversa vos muniat. EPISTOLA XV. AD ARIGIUM EPISCOPUM VAPINCENSEN. Post amicissimam salutationem Candidum presbyterum commendat. Gregorius Arigio episcopo Galliarum. In quanta apud nos memoria fraternitatis vestrae sit charitas, cordis vestri secreta requirite, 1103 et ex eo quem circa nos habet amorem colligetis. Et quoniam sincera in dilectione, nec vires absentia, nec locum habet oblivio, ita sibi saepius imaginata vestrae fraternitatis praesentia mens nostra reficitur, ac si corporeis vos oculis nobis sisti cernamus, quia nec abesse credendus est qui per dilectionis vinculum animis inhaeret. Quia", + "candidate_score": 0.650854, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_0_2", + "bdc_text": "1542 . Moritas tibi ago gratias , domine calendissime , quam adeo cepiesi de vestris , Gallicis ad me scribis , remitto nunc illas , quos misisti , a d. Beza et Capitonis vestris perscriptas ; animad verterem , non minus necessator et confectu quam plurima apud vos debello et pretio in Gallia concesso fieri quam apud nos .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2016", + "psc_text": "bona quae in vobis recta intentione coepta sunt, juvante Deo Creatore omnium rectius impleantur. 1144 Praeterea monachis quos ad reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum Augustinum transmisimus, charitatem suam fraternitas vestra, ut consuevit, impendat; et ita eis tam per se quam per alios quos potuerit ad proficiscendum solatiari studeat, ut dum vobis providentibus nullas illic difficultates vel moras habuerint, et nos quod de vobis confidimus sentiamus, et Deus vobis omnipotens pro conversione animarum, pro quibus transmissi sunt, suam gratiam recompenset. EPISTOLA LVIII. AD DIVERSOS EPISCOPOS GALLIAE. Commendat monachos in Angliam ad Augustinum euntes. Gregorius, Mennae Telonae, Sereno Massiliae, Lupo Cabilloni, Aigulfo Mettis, Simplicio Parisiis, Melantio Rotomo, et Licinio, episcopis Francorum a paribus. Licet fraternitatem vestram suscepti officii cura commoneat, ut religiosis viris, et praecipue in causa animarum laborantibus, omni debeat adnisu concurrere, non tamen ab re est, si sollicitudinem vestram epistolarum nostrarum sermo pulsaverit, 1145 quia sicut ignis aura flante fit", + "candidate_score": 0.649795, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_22_24", + "bdc_text": "Bene valde augi 13 . decem etc. R. T . Scirdius , Georgius a statum. 1542 a erudito , dominus venerando pio atque Bullingere , ecclesię Tigurino Henrico antistiti vigilantissimo , domino et amico suo antistiti Tiguri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1597", + "psc_text": "concedimus, vetera libentissime reparamus. EPISTOLA CXIII. AD SYAGRIUM EPISCOPUM AUGUSTODUNENSEM. Ut Menatem et Theodorum Episcopos in Italiam redire compellat. Gregorius Syagrio episcopo Augustodunensi. Cum sacerdotalis dignitas aliis videatur dignitatibus eminere, ita quisquis ea ornatus est, cunctis se imitandum debet ostendere, ut exemplo suo nulli nocere, sed vitam potius valeat componere subjectorum. Nam si actus dissentiat a nomine, quanto pontificatus ipse plus erigit, tanto magis addicit. Itaque Menatem quemdam episcopum, qui illuc de dioecesi Romanae Ecclesiae nostra ordinatione profectus est, in tanta se levitate didicimus exhibere, ut et nobis de eo major sit verecundia, et illi episcopatus nomen non sit in honore, sed onere. Quod quia pudoris nobis est de eo illa cognoscere, quae in aliarum provinciarum omnino reprehendimus sacerdotibus, fraternitas vestra eum illic immorari amplius non permittat, sed ad nos quantocius reverti compellat, ac magis inventa per omnia occasione transmittat, ut, sub ea qua dignum est observantia refrenatus, saeculares mores", + "candidate_score": 0.649633, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_12_14", + "bdc_text": "Ego autem te pro isto officio gratias quam maxime , sed tamen quam maxime rogo , ne tuis sumptibus ista fascitu permittas , sed in dies me illos , ut restitutio satri sumperque est , labor hic tuus mei gratia susceptus . Hispanię Gallię iam repondi , quae alias natione reponant , seisdem est , quale etiam non iniuria Germaniam istis adscribi possit . anxilen in Hagio et Tridento coguntur , quae in Hispaniam mittantur , in plusque , ut , ut etiam quam illa veniant .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1108", + "psc_text": "negotii merito, aliter cogatur, aequitate suadente, restituere quod facere propria sponte honestatis consideratione contemnit. Latorem vero praesentium fraternitati tuae commendantes, hortamur ut eum illic moras pati hac pro causa diutius non permittas. EPISTOLA XXIV. AD CANDIDUM PRESBYTERUM. Christianos quatuor redimat, qui in Judaeorum servitio Narbonae detinebantur. Gregorius Candido presbytero nostro per Gallias. Dominicus praesentium portitor lacrymabiliter nobis innotuit quatuor fratres suos de captivitate a Judaeis redemptos esse, atque eos nunc Narbonae in eorumdem Judaeorum servitio detineri. Et quia omnino grave exsecrandumque est Christianos esse in servitio Judaeorum, dilectionem tuam scriptis praesentibus adhortamur, ut cum omni subtilitate et sollicitudine studeat perscrutari. Et si revera ita est, atque manifesta tibi veritate constiterit quia neque ipsi unde se redimant, neque suprascriptus portitor habet, eos studii tui sit redimere, sciens quia quidquid in eis dederis, tuis sine dubio rationibus imputabitur. Mense Junio, indictione 15. (Cf. Joan. Diac. l. VI, n. 44.) EPISTOLA XXV. AD", + "candidate_score": 0.649153, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_24", + "bdc_text": "Scirdius , Georgius a statum. 1542 a erudito , dominus venerando pio atque Bullingere , ecclesię Tigurino Henrico antistiti vigilantissimo , domino et amico suo antistiti Tiguri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1654", + "psc_text": "morem sequendum, cui Anatolius ab Hieronymo laudatus favit. De episcopis per simoniam ordinatis, aut post lapsum tempore diaconatus; ac de monachis monasteria sua deserentibus consulit sanctum Gregorium, quem videre summopere cupit. Laudat ejus Pastoralem librum, petitque expositiones in Ezechielem et in Cantica. Domino sancto, et in Christo Patri [ Forte mendo librario omissum papae] Romano, pulcherrimo Ecclesiae decori, totius Europae flaccentis augustissimo quasi cuidam flori, egregio speculatori, theoria utpote divina castulitatis [ Ita ms. ] potito, Ego Bargoma [ Sic ms. ] vilis columba in Christo mitto salutem. Gratia [Gratias in Ms. ] tibi et pax a Deo Patre nostro Jesu Christo. [ Magna hic labes, prout in Ms. expressa ] Libet me, o sancte papa, hyperbolicum tecum non sit interrogandum de Pascha, juxta illud Canticum: Interroga patrem tuum, et annuntiabit tibi; majores tuos, et dicent tibi (Deuteron. XXXII, 7) . Licet enim mihi, nimirum micrologo, illud cujusdam egregium Sapientis", + "candidate_score": 0.648114, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_24", + "bdc_text": "Scirdius , Georgius a statum. 1542 a erudito , dominus venerando pio atque Bullingere , ecclesię Tigurino Henrico antistiti vigilantissimo , domino et amico suo antistiti Tiguri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1350", + "psc_text": "praecepti auctoritate suspicionem vestram praevidimus auferendam, constituentes nullam vos exinde haeredesque vestros quolibet tempore repetitionis molestiam sustinere, nec a quoquam vobis aliquam objici quaestionem, quia ratio aequitatis exposcit, 944 ut quod studio pietatis impensum est, ad redemptorum onus vel afflictionem non debeat pertinere. (Vide sup. ep. 16.) EPISTOLA XVIII. AD ROMANUM DEFENSOREM. Patrimonium Ecclesiae in Sicilia commendat Gregorius Romano defensori. Propositi nostri cura nos admonet ecclesiasticas utilitates strenuis agendas mandare personis. Et ideo, quia te Romanum defensorem fidelem sollicitumque probavimus exstitisse, patrimonium sanctae Romanae, cui Deo miserante deservimus, Ecclesiae, in partibus Syracusanis, Catinensibus, Agrigentinis, vel Milensibus constitutum, a praesenti secunda indictione gubernationi tuae praevidimus committendum. Unde necesse est te illuc indifferenter accedere, ut, divini consideratione judicii, nostrae quoque admonitionis memoria te efficaciter ac fideliter studeas exhibere, ut nullius neglectus vel fraudis, quod absit, inveniaris sustinere periculum. Magis autem id agas, quatenus de fide et industria tua divinae possis gratiae commendari.", + "candidate_score": 0.647919, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_1_3", + "bdc_text": "Moritas tibi ago gratias , domine calendissime , quam adeo cepiesi de vestris , Gallicis ad me scribis , remitto nunc illas , quos misisti , a d. Beza et Capitonis vestris perscriptas ; animad verterem , non minus necessator et confectu quam plurima apud vos debello et pretio in Gallia concesso fieri quam apud nos . Laudanda in adversaria divantur et quam superis continuando .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1870", + "psc_text": "filiis nostris poposcimus, ut ipsum patrimoniolum sub sua cura habere dignentur, vobis adminiculantibus impleatur, ut vestrum possit esse quod poscimus; quatenus et nos gratias referentes, pro gloriae vestrae incolumitate orare enixius valeamus, et vestrorum bonorum vicissitudinem Deus vobis omnipotens et hic et in futuro recompenset. Clavim vero a sacratissimo beati Petri corpore, in qua de catenis ejus benedictio continetur, transmisimus, quae collo vestro suspensa contra omnia adversa vos muniat. EPISTOLA XV. AD ARIGIUM EPISCOPUM VAPINCENSEN. Post amicissimam salutationem Candidum presbyterum commendat. Gregorius Arigio episcopo Galliarum. In quanta apud nos memoria fraternitatis vestrae sit charitas, cordis vestri secreta requirite, 1103 et ex eo quem circa nos habet amorem colligetis. Et quoniam sincera in dilectione, nec vires absentia, nec locum habet oblivio, ita sibi saepius imaginata vestrae fraternitatis praesentia mens nostra reficitur, ac si corporeis vos oculis nobis sisti cernamus, quia nec abesse credendus est qui per dilectionis vinculum animis inhaeret. Quia", + "candidate_score": 0.646625, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_12_14", + "bdc_text": "Ego autem te pro isto officio gratias quam maxime , sed tamen quam maxime rogo , ne tuis sumptibus ista fascitu permittas , sed in dies me illos , ut restitutio satri sumperque est , labor hic tuus mei gratia susceptus . Hispanię Gallię iam repondi , quae alias natione reponant , seisdem est , quale etiam non iniuria Germaniam istis adscribi possit . anxilen in Hagio et Tridento coguntur , quae in Hispaniam mittantur , in plusque , ut , ut etiam quam illa veniant .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1388", + "psc_text": "Gaudioso inopi solidos sex singulis annis tribuat. Gregorius Romano defensori Siciliae. Divinorum nos admonent eloquia praeceptorum necessitatem patientibus ecclesiasticum praebere subsidium. Quia ergo dilectissimus filius noster Cyprianus diaconus, Gaudiosum defensorem sedis nostrae, qui Syracusis degere comprobatur, paupertatis asserit inopia constringi, idcirco experientiae tuae praesenti auctoritate mandamus ut a praesenti secunda indictione sex solidos annis singulis ei dare non differas, ut et ille hujus remedii solatio potiatur, et tu quod dederis tuis sine dubio noveris rationibus imputandum. (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 55.) EPISTOLA XL. AD ROMANUM DEFENSOREM. Ut, omni cunctatione et excusatione abjecta, id exsequatur quod supra epist. 26, fuerat mandatum. Gregorius Romano defensori. Mense Novembrio praesentis secundae indictionis experientiae tuae praeceptione nostra mandavimus ut Calixeno filio Stephaniae domum Catinae possessionis, quam Ammonia avia ejusdem Calixeni Ecclesiae nostrae sancta devotione contulerat, reddere ei donationem eamdem tandem debuisses. Quod hac, ut dicitur, excusatione facere distulisti, quia notitia ejusdem donationis non", + "candidate_score": 0.645337, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_10", + "bdc_text": "historię pontificem , qui collegiis partem accepi , expetur nunc residium , non opus etiam est , ut festines , poenituit quidem ex quibus ad te scripsi me istam a te fuisse tam ingstulti , cum videam tibi non potestur legentii ex illo obiri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1698", + "psc_text": "interest, dilationem non debeat sustinere, experientiae tuae sibi petit adesse solatium. Proinde hujus tibi serie praeceptionis injungimus ut ei concurrere atque in omnibus solatiari festines, quatenus massa ipsa secundum portiones competentes sine mora aliqua dividatur. Sed ne forte dicatur quia a praedicto monasterio possessiones quae hic communes sunt detinentur, esse ex hoc excusatio non debet, quia et ipsas paratus est sine difficultate dividere. Quia vero legatum quod praedictae Alexandrae a Pompeio relictum dicitur, ab eodem quippe xenodochio, quod ei in octo unciis jure perhibetur haereditario successisse, memoratus abbas suo inquit monasterio redhiberi, et hoc quoque experientia tua curet addiscere; et si ita est, agere studeat ut quod relictum est modis omnibus exsolvatur. Ita ergo sollicitudo tua in hac se re exhibeat, ut suffragante justitia, praedicti abbatis labor, quem ad nos veniendo assumpsit, vacuus esse non debeat. EPISTOLA XIV. AD FANTINUM DEFENSOREM. Fusco abbati, monasterii sui Codices et vela restitui faciat.", + "candidate_score": 0.64487, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_22_24", + "bdc_text": "Bene valde augi 13 . decem etc. R. T . Scirdius , Georgius a statum. 1542 a erudito , dominus venerando pio atque Bullingere , ecclesię Tigurino Henrico antistiti vigilantissimo , domino et amico suo antistiti Tiguri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1540", + "psc_text": "quia et exemplaria tibi privilegiorum Ecclesiae de scrinio nostro ob hoc fecimus dari; quatenus informatus ex omnibus qualiter habitatores loci illius defensare valeas non ignores. Volumus etiam ut massae ipsius Calliponitanae homines, sub sollicitudinis tuae cura, a futura tertia indictione, habere debeas, atque de eorum relevandis molestiis esse cautissimum; et adhibita sollicitudinis cura, uniuscujusque vires quid praestare de sua pensione Ecclesiae utilitatibus valeant caute cognoscere, ac secundum vires suas 1004 ad persolvendum quemque disponere. De qua ordinatione fraternitas tua, subtiliter facta notitia, quid dare ipsi homines totius Callipolitanae massae possunt indicare non differat, ut sciamus quid exinde disponere, auxiliante Domino, valeamus. Ad Sergium vero defensorem praecepta direximus, ut in hac vobis re non solum non audeat esse contrarius, sed vobis magis ubi valuerit solatia subministret. EPISTOLA CI. AD SERGIUM DEFENSOREM. Fruniscendum Ecclesiae Hydruntinae debitorem, si sponte non solvat, cogat ad judicium. Gregorius Sergio defensori. Reverendissimus frater noster Petrus, Hydruntinae civitatis", + "candidate_score": 0.644809, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_22_24", + "bdc_text": "Bene valde augi 13 . decem etc. R. T . Scirdius , Georgius a statum. 1542 a erudito , dominus venerando pio atque Bullingere , ecclesię Tigurino Henrico antistiti vigilantissimo , domino et amico suo antistiti Tiguri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1583", + "psc_text": "sunt pia esse viderit devotione sollicitam. Curam vero et sollicitudinem ejusdem synodi, quam fiendam decrevimus, fratri coepiscopoque nostro Syagrio, quem vestrum proprium novimus specialiter delegare curavimus; quem petimus ut et supplicantem libenter audire et ope juvare dignemini, quatenus quod ad mercedem vestram respiciat, remoto hujus mali contagio, in cunctis finibus juri vestro subjectis pia et Deo placita procedat ordinatio sacerdotum. Cui fratri nostro pro eo quod se in ea praedicatione quae Anglorum genti, auctore Domino, facta est devotum vehementer exhibuit, pallium ad missarum solemnia utendum transmisimus, ut quia adjuvare spiritalia studuit, apostolorum principis 1016 solatio in ipso quoque inveniatur spiritali ordine profecisse. Omnino praeterea admirati sumus cur et in regno vestro Judaeos Christiana mancipia possidere permittitis. Quid enim sunt Christiani omnes nisi membra Christi? Quorum videlicet membrorum caput cuncti novimus quia fideliter honoratis. Sed quam diversum sit excellentia vestra perpendat caput honorare, et membra ipsius hostibus calcanda permittere. Atque ideo", + "candidate_score": 0.644422, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_12_14", + "bdc_text": "Ego autem te pro isto officio gratias quam maxime , sed tamen quam maxime rogo , ne tuis sumptibus ista fascitu permittas , sed in dies me illos , ut restitutio satri sumperque est , labor hic tuus mei gratia susceptus . Hispanię Gallię iam repondi , quae alias natione reponant , seisdem est , quale etiam non iniuria Germaniam istis adscribi possit . anxilen in Hagio et Tridento coguntur , quae in Hispaniam mittantur , in plusque , ut , ut etiam quam illa veniant .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1876", + "psc_text": "sola ium ipsius te procurante non potuerit ordinari, nobis renuntiare festina, ut quid post haec facere debeas, nostra iterum praeceptione cognoscas. EPISTOLA XVIII. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Helenae homines a Romanae Ecclesiae actoribus injuste detineri non sinat. Gregorius Anthemio subdiacono. Gloriosa filia Helena per suos nobis homines indicavit quosdam de suis ab Ecclesiae nostrae actoribus irrationabiliter detineri. Et quia eos petit sibi restitui, idcirco hac tibi auctoritate praecipimus ut cum omni diligentia veritatem studeas perscrutari. Et si ita est, nec est quod in eis ad nostrae nomen Ecclesiae possit vindicari, omni mora postposita, aut ipsos restitue, aut si forte manci iis Ecclesiae nostrae conjuncti sunt, dando pro eis vicarios recompensa. Si vero aliquid nostrae dicuntur Ecclesiae competere, sit sine aliqua dilatione compendium; et quae judicata fuerint, ita experientia tua ad effectum sine aliqua difficultate perducat, ut praedictae filiae nostrae denuo non sit huc necessitas transmittendi. EPISTOLA XIX. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Donatum", + "candidate_score": 0.644269, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_12_14", + "bdc_text": "Ego autem te pro isto officio gratias quam maxime , sed tamen quam maxime rogo , ne tuis sumptibus ista fascitu permittas , sed in dies me illos , ut restitutio satri sumperque est , labor hic tuus mei gratia susceptus . Hispanię Gallię iam repondi , quae alias natione reponant , seisdem est , quale etiam non iniuria Germaniam istis adscribi possit . anxilen in Hagio et Tridento coguntur , quae in Hispaniam mittantur , in plusque , ut , ut etiam quam illa veniant .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2122", + "psc_text": "quatenus Matthaeo viro clarissimo scholastico duodecim solidos dare non differas, quos tuis scito rationibus procul dubio imputandos. Ita ergo cum gratiarum actione jussionem nostram festina implere, ut nulla accipientem possit fatigare dilatio. EPISTOLA III. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. De puero quodam e Sicilia Misenum ducto, ubi monachi habitum susceperat. Gregorius Anthemio subdiacono Campaniae. Lator praesentium Gallus, nauclerus, oblata nobis petitione, noscitur intimasse, asserens puerum se quemdam de Siciliae partibus venientem 1183 orationis gratia ad Campaniae partes perduxisse, qui in Misenati portu conjungens, illic in monasterio conversionis causa sese retinuit. Quem cum hic de conditione sua pro sui periculo diligenter inquireret, quantum astruit, jurisjurandi interveniente vinculo, liberum se, nullique conditioni obnoxium publica voce professus est. Pro quo ab actionariis publicis se remeantem queritur esse constrictum impetentibus cur servum juris publici furtim de illis partibus auferre praesumpserit. Qui, post illata sibi damna, cautione se quoque ostendit obstrictum eumdem puerum ad partes illas quibus", + "candidate_score": 0.644036, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_10", + "bdc_text": "historię pontificem , qui collegiis partem accepi , expetur nunc residium , non opus etiam est , ut festines , poenituit quidem ex quibus ad te scripsi me istam a te fuisse tam ingstulti , cum videam tibi non potestur legentii ex illo obiri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2163", + "psc_text": "ut tua experientia, omni excusatione atque mora cessante, ad ejus monasterium accedat, convenire fratres faciat, et sub omni veritate quantascunque de diversis Scripturis chartulas detulit, ad medium deducant, quas tu suscipe, et mihi celerrime transmitte. De tuo autem reditu, quia molestiam te validam incurrisse cognovimus, Deo propitio, in subsequenti cogitamus. Illud autem quod ad me quorumdam relatione perlatum est, quia reverendissimus frater et coepiscopus meus Marinianus legi commenta beati Job publice ad vigilias faciat, non grate suscepi, 1196 quia non est illud opus populare, et rudibus auditoribus impedimentum magis quam provectum generat. Sed dic ei ut commenta Psalmorum legi ad vigilias faciat, quae mentes saecularium ad bonos mores praecipue informant. Neque enim volo dum in hac carne sum, si qua dixisse me contigit, ea facile hominibus innotesci. Nam quia dilectissime memoriae Anatolius diaconus quaerenti ac jubenti domno imperatori librum Regulae pastoralis dedit, aegre suscepi, quem sanctissimus frater et coepiscopus meus", + "candidate_score": 0.643627, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_10", + "bdc_text": "historię pontificem , qui collegiis partem accepi , expetur nunc residium , non opus etiam est , ut festines , poenituit quidem ex quibus ad te scripsi me istam a te fuisse tam ingstulti , cum videam tibi non potestur legentii ex illo obiri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1196", + "psc_text": "studeat opus quod coepit, auxiliante Domino, ad perfectionem deducere. Et sive eos qui aliquando fideles fuerunt, sed ad cultum idolorum negligentia aut necessitate faciente reversi sunt, festinet cum indicta poenitentia aliquantorum dierum ad fidem reducere, ut reatum suum plangere debeant, et tanto firmius teneant hoc ad quod, Deo adjuvante, revertuntur, quanto illud perfecte defleverint unde discedunt; sive eos qui necdum baptizari sunt admonendo, rogando, de venturo judicio terrendo, rationem quoque reddendo, quia ligna et lapides colere non debent, festinet fraternitas tua omnipotenti Domino congregare; ut in adventu ejus, cum districtus dies judicii venerit, in numero sanctorum possit tua sanctitas inveniri. Quod enim opus utilius et sublimius acturus es, quam ut de animarum vivificatione et collectione cogites, et tuo Domino, qui tibi locum praedicandi dedit, immortale lucrum reportes? Transmisimus autem fraternitati tuae quinquaginta solidos ad vestimenta eorum qui baptizandi sunt comparanda; presbytero quoque Ecclesiae quae in Negeugno monte sita est possessionem", + "candidate_score": 0.643577, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_12_14", + "bdc_text": "Ego autem te pro isto officio gratias quam maxime , sed tamen quam maxime rogo , ne tuis sumptibus ista fascitu permittas , sed in dies me illos , ut restitutio satri sumperque est , labor hic tuus mei gratia susceptus . Hispanię Gallię iam repondi , quae alias natione reponant , seisdem est , quale etiam non iniuria Germaniam istis adscribi possit . anxilen in Hagio et Tridento coguntur , quae in Hispaniam mittantur , in plusque , ut , ut etiam quam illa veniant .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2287", + "psc_text": "Martio, indictione 6. EPISTOLA XXVII. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Campaniae episcopos officii sui immemores convocet, atque ut vigilantius agant moneat. Si quem postea noverit desidem, mittat illum Romam. Gregorius Anthemio subdiacono Campaniae. Quoties illa de fratribus coepiscopisque nostris audimus quae et illos reprehensibiles ostendere, et nobis tristitiam valeant generare, de eorum nos emendatione non mediocriter cogit necessitas cogitare. Quia ergo nuntiatum nobis est Campaniae episcopos ita negligentes existere (Grat., dist. 84, c. 2), ut, immemores honoris sui geniique, neque erga Ecclesias, neque erga filios suos paternae vigilantiae curam exhibeant, vel monasteriorum sollicitudinem gerant, seu in oppressorum se et pauperum tuitionem impendant, ideo hac tibi auctoritate praecipimus ut eis a te convocatis, ex nostro illos mandato districte commoneas, quatenus desides ulterius esse non debeant, sed sacerdotalem se habere zelum et sollicitudinem opere doceant, atque ita in his quae eos juste secundum Deum agere convenit, vigilantes existant, ut nullum nos de eis denuo", + "candidate_score": 0.641515, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_12_14", + "bdc_text": "Ego autem te pro isto officio gratias quam maxime , sed tamen quam maxime rogo , ne tuis sumptibus ista fascitu permittas , sed in dies me illos , ut restitutio satri sumperque est , labor hic tuus mei gratia susceptus . Hispanię Gallię iam repondi , quae alias natione reponant , seisdem est , quale etiam non iniuria Germaniam istis adscribi possit . anxilen in Hagio et Tridento coguntur , quae in Hispaniam mittantur , in plusque , ut , ut etiam quam illa veniant .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_769", + "psc_text": "sancti Martini cogat redire; faveat ejusdem monasterii procuratoribus; eidem reddat mancipia. Gregorius Cypriano diacono. Pervenit ad nos, insinuante Theodosio abbate monasterii sancti Martini, tres se illic in Sicilia monachos, quos pro utilitate monasterii sui transmiserat, retinuisse, et petiit a nobis ut cum tuo eos solatio in suum debeat monasterium revocare. Dilectio ergo tua, quae nos hujusmodi causas zelari valde ferventerque cognovit, eos sollicita faciat indagatione perquiri, et inventos ad suprascriptum abbatem, cui contumaces exstiterunt, sub competenti cautela atque districtione transmitti. Esto itaque sollicitus ne regularis districtio, vel dilatione aliqua, vel deputatorum remissione laedatur. Praesentium vero portitoribus, qui pro agendis ejusdem monasterii utilitatibus a supradicto Theodosio abbate noscuntur esse transmissi, in omnibus te instanter volumus praebere solatia, quatenus, te concurrente, rationabiliter quae sibi injuncta sunt valeant explicare. Mancipia autem ejusdem monasterii, quae praedictus abbas ab hominibus Ecclesiae nostrae indebite perhibet detineri, necesse est te modis omnibus perscrutari. Et si ita repereris,", + "candidate_score": 0.641134, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_10", + "bdc_text": "historię pontificem , qui collegiis partem accepi , expetur nunc residium , non opus etiam est , ut festines , poenituit quidem ex quibus ad te scripsi me istam a te fuisse tam ingstulti , cum videam tibi non potestur legentii ex illo obiri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_932", + "psc_text": "modo cognovisti, sed servare noluisti; ideoque ea quae tibi prius scripta transmisimus confirmamus, ut missarum solemnia celebrare non audeas, donec omnia quae contra te dicta sunt subtiliter inquisita fuerint ac discussa. Quod si perverso forsitan ausu celebrare praesumpseris, ab interdictae pridem communionis interminatione liberum te non esse cognoscas. Nam etiamsi alii excessus desint, pro hac solummodo culpa superbiae, dominici te corporis ac sanguinis communione privamus. Pro qua re obedientiam quam decet exhibens, ad nos summopere, sicut diximus, venire festina, ita ut triginta dierum spatium habeas, quatenus iter tuum praepares, et, omni excusatione postposita, huc adesse non differas. Si qua autem a judicibus, vel manu militari, vel a populo ad contradicendum itineri tuo occasio fuerit exorta, qua calliditate agatur agnoscimus. Ipse ergo jam videas quam vel hic hominibus, vel in futuro judicio omnipotenti Deo de tua reddas obligatione rationem, qui districtam in te ex tuo contemptu provocasti sententiam. Praeterea pervenit ad", + "candidate_score": 0.639793, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_10", + "bdc_text": "historię pontificem , qui collegiis partem accepi , expetur nunc residium , non opus etiam est , ut festines , poenituit quidem ex quibus ad te scripsi me istam a te fuisse tam ingstulti , cum videam tibi non potestur legentii ex illo obiri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1269", + "psc_text": "docti viri allocutio, quia aut discit audiens quod nescire se noverat, aut cognoscit, quod est amplius, id quod se et nescisse nesciebat. Qua in re ex audientium numero ego nunc factus sum, cui sanctissima vestra beatitudo scribere studuit, ut cunctorum martyrum gesta quae piae memoriae Constantini temporibus ab Eusebio Caesariensi collecta sunt transmittere debeam. Sed haec neque si collecta sint, neque si non sint, ante vestrae beatitudinis scripta cognovi. Ago ergo gratias, quia sanctissimae vestrae doctrinae scriptis eruditus coepi scire quod nesciebam. Praeter illa enim quae in ejusdem Eusebii libris de gestis sanctorum martyrum continentur, nulla in archivo hujus nostrae Ecclesiae, vel in Romanae urbis bibliothecis esse cognovi, nisi pauca quaedam in unius Codicis volumine collecta. Nos autem pene omnium martyrum distinctis per dies singulos passionibus collecta in uno Codice nomina habemus, atque quotidianis diebus in eorum veneratione missarum solemnia agimus. Non tamen in eodem volumine quis qualiter sit passus", + "candidate_score": 0.639578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_11_13", + "bdc_text": "Non opprimis erat ea , qui vicis apud me excusationibus , quod medere libri non patueris , qui alii maiestatis in scribendo accuriant , fieri vix unquam potest , sed spero me facile illa omnia pogendo mendavit . Ego autem te pro isto officio gratias quam maxime , sed tamen quam maxime rogo , ne tuis sumptibus ista fascitu permittas , sed in dies me illos , ut restitutio satri sumperque est , labor hic tuus mei gratia susceptus . Hispanię Gallię iam repondi , quae alias natione reponant , seisdem est , quale etiam non iniuria Germaniam istis adscribi possit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1795", + "psc_text": "Sed debet gloria vestra meminisse quia nunquam epistolas meas pro commendatione alicujus accepit, nisi ut protectionem vestram, favente justitia, praestaretis. Et quia de eodem Libertino tota simul provincia gratias referebat, indicavi. Nam vel quis esset, vel quales causas habuerit, neque unquam professus sum, nec hactenus subtiliter scio. Nam si in ista causa cautionis culpabilis invenitur, et de aliis causis quid pro se alleget nescio, unum hoc tamen bene atque constanter novi, quia et si quam in rebus publicis fraudem fecit, substantia ejus caedi debuit, non libertas. Nam in hoc quod liberi caeduntur, ut taceam quod omnipotens Deus offenditur, ut taceam quod vestra opinio vehementer gravatur, piissimi tamen imperatoris nostri omnino tempora fuscantur. Hoc enim inter reges gentium et imperatores Romanorum distat, quia reges gentium domini servorum sunt, imperator vero Romanorum dominus liberorum. Unde et vos quidquid agitis, prius quidem servata justitia, deinde custodita per omnia libertate agere debetis. Scriptum est:", + "candidate_score": 0.63911, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_12_14", + "bdc_text": "Ego autem te pro isto officio gratias quam maxime , sed tamen quam maxime rogo , ne tuis sumptibus ista fascitu permittas , sed in dies me illos , ut restitutio satri sumperque est , labor hic tuus mei gratia susceptus . Hispanię Gallię iam repondi , quae alias natione reponant , seisdem est , quale etiam non iniuria Germaniam istis adscribi possit . anxilen in Hagio et Tridento coguntur , quae in Hispaniam mittantur , in plusque , ut , ut etiam quam illa veniant .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2143", + "psc_text": "sollicita et subtili stude cura peragere, ut te illic posito ne dispendium in rebus ipsis eveniat, et cujuslibet fraudis sub qualibet occasione sive exquisitione locus aliquis patere non valeat. Summa vero redituum ejus quae sit nobis pariter tuis scriptis indicare festina. EPISTOLA XIV. AD AZIMARCHUM SCRIBONEM. E maris periculo ereptum hortatur ut divinae misericordiae nunquam non meminerit. Gregorius Azimarcho Scriboni. Quanto nos cognitus casus vestri naufragii contristavit, tanto subsequens epistola relevavit, quod magnitudinem vestram incolumem ad Siciliam pervenisse cognovimus. Et Creatori nostro gratias agimus, qui solita vos pietate protexit, et de maris periculo liberavit. Unde necesse est ut Dei misericordiam, quam in vobis saepe collatam inspicitis, ita semper in omni actu prae oculis habeatis, ut ejus in vobis gratia cumuletur; et sicut ab exterioribus periculis, ita quoque ab interioribus eripiat. Paterna igitur dulcedine salutantes, petimus ut de vestra nos incolumitate, quoties se occasio dederit, relevetis. EPISTOLA XV. AD ROMANUM DEFENSOREM.", + "candidate_score": 0.638793, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_12_14", + "bdc_text": "Ego autem te pro isto officio gratias quam maxime , sed tamen quam maxime rogo , ne tuis sumptibus ista fascitu permittas , sed in dies me illos , ut restitutio satri sumperque est , labor hic tuus mei gratia susceptus . Hispanię Gallię iam repondi , quae alias natione reponant , seisdem est , quale etiam non iniuria Germaniam istis adscribi possit . anxilen in Hagio et Tridento coguntur , quae in Hispaniam mittantur , in plusque , ut , ut etiam quam illa veniant .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1348", + "psc_text": "Fabio apud Serenum diaconum tuum pro temporis qualitate esse depositum. Cujus parte aliqua restituta, partem apud eum asserit rejacere, et restituere eam quadam excusatione differre. Proinde his fraternitatem tuam hortamur affatibus ut eum admonere studeat, quatenus quae accepit sine contentione restituat. Aut si forte ab ejus restitutione aliqua se excusari ratione confidit, necesse est ut inter eum et actores Firmanae Ecclesiae, una cum Armenio fratre et coepiscopo nostro cognoscere debeatis, et, subtiliter veritate discussa, ita huic causae finem imponere, ut nec ante dictus diaconus pati praejudicium, nec praefata injustedamnum videatur Ecclesia sustinere. EPISTOLA XVII. AD DEMETRIANUM ET VALERIANUM. Statuit ne impensa in illorum redemptionem Ecclesiae pecunia ab illis aliquando repetatur. Gregorius Demetriano et Valeriano clericis Firmanis. Et sacrorum canonum (Grat. 12, q. 2, c. 15) statuta et legalis permittit auctoritas, licite res ecclesiasticas in redemptionem captivorum impendi. Et ideo quia edocti a vobis sumus, ante annos fere decem et octo,", + "candidate_score": 0.637479, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_12_14", + "bdc_text": "Ego autem te pro isto officio gratias quam maxime , sed tamen quam maxime rogo , ne tuis sumptibus ista fascitu permittas , sed in dies me illos , ut restitutio satri sumperque est , labor hic tuus mei gratia susceptus . Hispanię Gallię iam repondi , quae alias natione reponant , seisdem est , quale etiam non iniuria Germaniam istis adscribi possit . anxilen in Hagio et Tridento coguntur , quae in Hispaniam mittantur , in plusque , ut , ut etiam quam illa veniant .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_778", + "psc_text": "a subsequentibus atque obviantibus hostibus tegat, ut et si qua sunt vestra praeterita peccata relaxet, et ea quae adhuc ante faciem veniunt a vobis manu suae pietatis amoveat. Ipsa te ducat, et ipsa perducat, atque in aeterno gaudio ipsa suscipiat. Det tibi ad electorum sortem pertingere, et pro me peccatore, ut absolvi merear, orare. Mense Junio, indictione 13. EPISTOLA XXXIX. AD ANASTASIUM EPISCOPUM. De ejus in Antiochenam sedem restitutione gratulatur, et suas Italiaeque calamitates strictius narrat. Gregorius Anastasio episcopo Antiocheno. Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14) ; quia magnus ille fluvius, qui quondam arentia Antiochiae sava reliquerat, tandem ad proprium alveum reversus, et subjectas juxta positas valles rigat, ut et unum tricesimum, et aliud sexagesimum, aliud vero centesimum fructum ferat. Jam nunc dubium non est multos in ejus vallibus animarum flores excrescere, eosque ad maturos usque fructus per linguae vestrae fluenta pervenire.", + "candidate_score": 0.637295, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_12_14", + "bdc_text": "Ego autem te pro isto officio gratias quam maxime , sed tamen quam maxime rogo , ne tuis sumptibus ista fascitu permittas , sed in dies me illos , ut restitutio satri sumperque est , labor hic tuus mei gratia susceptus . Hispanię Gallię iam repondi , quae alias natione reponant , seisdem est , quale etiam non iniuria Germaniam istis adscribi possit . anxilen in Hagio et Tridento coguntur , quae in Hispaniam mittantur , in plusque , ut , ut etiam quam illa veniant .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2191", + "psc_text": "laborandum est ut tecum possis et alios revocare, quatenus damna quae tuae aversionis exemplo commiseras non solum reversionis bono resarcias, sed etiam lucrum exhibeas, ut et ad promerendam praeteritorum veniam, et futurorum praemia capessenda plus Domino tuo videaris revocasse quam tuleras. Nobis ergo omnino curae erit de fraternitatis tuae quiete, ut dignum est, cogitare, quia postquam nobiscum jam Deo protegente unus es, non aliter utilitates tuas quam nostras attendimus. Aliqua vero nobis de necessitatibus vestris Joannes subdiaconus scripsit; sed credimus de Dei nostri potentia quia sanctus Petrus ad quem reversi estis vos deserere non habet. Modo autem de benedictione ejusdem sancti Petri transmisimus fraternitati vestrae paraturam unam, quam vos necesse est cum ea charitate qua a nobis est transmissa suscipere. Mense Maio, indict. 5. EPISTOLA XXXIV. AD CIRIDANUM. Cum pro sitonico id praestitum sit quod ipse jusserat, non perferendum jam ab Ecclesia illius detrimentum. Gregorius Ciridano. Gloriae vestrae dudum scripta", + "candidate_score": 0.635206, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_12_14", + "bdc_text": "Ego autem te pro isto officio gratias quam maxime , sed tamen quam maxime rogo , ne tuis sumptibus ista fascitu permittas , sed in dies me illos , ut restitutio satri sumperque est , labor hic tuus mei gratia susceptus . Hispanię Gallię iam repondi , quae alias natione reponant , seisdem est , quale etiam non iniuria Germaniam istis adscribi possit . anxilen in Hagio et Tridento coguntur , quae in Hispaniam mittantur , in plusque , ut , ut etiam quam illa veniant .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_38", + "psc_text": "tibi indagandum mandare curavimus, veteri quae jam inoleverat consuetudine postposita, ut si quae civitates in provincia Siciliae pro peccatis per sacerdotum lapsus a pastorali regimine vacare noscuntur, de clero Ecclesiarum ipsarum, vel ex monasteriis, si qui digni ad sacerdotalem locum possunt inveniri, perspicias, et ad nos inquisita primitus morum gravitate transmittas, ut grex uniuscujusque loci per pastoris lapsum inveniri non debeat longo tempore destitutus. Si vero vacantia quidem loca repereris, et nullus tali dignitate ex eadem Ecclesia congruus inveniatur, ad nos similiter inquisitione solerti renuntia, ut Deus quem dignum talibus ordinationibus judicaverit, valeat provideri. Non enim oportet ut unius excessu grex dominicus per praerupta possit sine pastore difluere. Ita enim et locorum ordinatio proveniet, et revertendi lapsis ad gradum priorem, quo melius poeniteant, suspicio non manebit. EPISTOLA XIX. AD NATALEM EPISCOPUM SALONITANUM. Honoratum archidiaconum suo gradui restituat; deinde, si manet controversia, Romae causam dicant. (Vide l. II, ep. 18.) Gregorius", + "candidate_score": 0.63392, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_12_14", + "bdc_text": "Ego autem te pro isto officio gratias quam maxime , sed tamen quam maxime rogo , ne tuis sumptibus ista fascitu permittas , sed in dies me illos , ut restitutio satri sumperque est , labor hic tuus mei gratia susceptus . Hispanię Gallię iam repondi , quae alias natione reponant , seisdem est , quale etiam non iniuria Germaniam istis adscribi possit . anxilen in Hagio et Tridento coguntur , quae in Hispaniam mittantur , in plusque , ut , ut etiam quam illa veniant .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1613", + "psc_text": "PATRICIUM. Hilarium commendat, ut ejus patrocinium suscipiat. Gregorius Asclepiadoto patricio in Galliis. Qui terrenis regibus adhaerent, quantum eis praestandi locus conceditur, tanto debent in causis mercedis proniores existere, ut fructu boni operis et hic eorum quibus serviunt gratia perfruantur, et coelestis regni aulam introire postea mereantur. Unde licet hoc diligere, et in hoc vos esse confidamus intentos; verumtamen quia paternum alloquium aliquid bonis mentibus semper addit, hortamur ut quoties congruum juvandi tempus astiterit, nequaquam quod operandum vobis est differatis. Nam qui fratrem luctu relevat, oppressum erigit, moerentem consolatur, ab illo sibi retribui, cui totum impendit, non dubitet, qui ait: Quod uni ex minimis istis fecistis, mihi fecistis (Matth. XXV, 40) . Quia igitur Hilarius praesentium portitor, pro eo quod frustra contra se quorumdam perhibet inimicitias exarsisse, vestrae se tuitioni nostra petiit epistola commendari, certus quod, patrocinantibus vobis, cujusquam contra rationem adversitas ei nocere non valeat, idcirco paterno gloriam vestram salutantes", + "candidate_score": 0.633734, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_12_14", + "bdc_text": "Ego autem te pro isto officio gratias quam maxime , sed tamen quam maxime rogo , ne tuis sumptibus ista fascitu permittas , sed in dies me illos , ut restitutio satri sumperque est , labor hic tuus mei gratia susceptus . Hispanię Gallię iam repondi , quae alias natione reponant , seisdem est , quale etiam non iniuria Germaniam istis adscribi possit . anxilen in Hagio et Tridento coguntur , quae in Hispaniam mittantur , in plusque , ut , ut etiam quam illa veniant .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2209", + "psc_text": "EPISTOLA XLV. AD EUGENIUM DIACONUM. Servis Dei egentibus duas terrae portiones ad annos triginta sex concedit. Gregorius Eugenio diacono. Servi Dei monasterii quod in Blerana civitate est constitutum, de terris suggesserunt necessitatem se gravissimam sustinere. Et quia talibus nos personis oportet ferre consultum, experientiae tuae hac auctoritate praecipimus, quatenus appendicem quae Agellus dicitur, ex corpore massae Gratilianae, cum suis finibus eis debeas contradere, quod eis salvo jure Ecclesiae nostrae in XXXVI annorum spatium concessimus habere. Sed et terrulam modiorum XXX ex praedicta massa, quam pridem a nobis sibi datam possidere noscuntur, pariter in praedicto annorum spatio eos habere concedimus, quatenus tali provisione congregatio illic consistens, hujus rei valeat habere solatium. Experientia itaque tua, hujus praecepti auctoritate suffulta, praedictas terras eis tradere non moretur, ut liberiori animo in Dei laudibus valeant permanere. EPISTOLA XLVI. AD FELICEM PORTUENSEM EPISCOPUM. Joannem famulum donat. Gregorius Felici episcopo Portuensi. Charitatis vestrae gratia provocati, ne infructuosi", + "candidate_score": 0.633243, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_2", + "bdc_text": "animad verterem , non minus necessator et confectu quam plurima apud vos debello et pretio in Gallia concesso fieri quam apud nos .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2014", + "psc_text": "LVII. AD ARIGIUM EPISCOPUM VAPINCENSEM. Damnandae in concilio simoniae operam impendat. Faveat monachis ad Augustinum euntibus. Gregorius Arigio episcopo Galliarum. Cum in fraterna dilectione unum cor, unus sit animus, sicut in alterius prosperis mens laetatur, ita in adversis affligitur, quia in utroque particeps esse lege charitatis astringitur. 1143 Atque ideo major nos de tristitia vestra moeror invaserat, ne fortasse prolixi luctus afflictio assiduo cor vestrum dolore pulsaret, et vitam gemitibus oneraret. Sed, susceptis charitatis vestrae epistolis, optato sumus gaudio consolati, atque omnipotenti Deo gratias egimus, quia et unanimitatem vestram incolumem, et animum ad consolationem rediisse cognovimus. Nec enim aliter de vobis fuerat aestimandum, nisi quia quidquid adversitatis esset sacerdotali sine dubio patientia vinceretis. Qualiter praeterea in abscindenda simoniaca haeresi fraternitatis vestrae zelus olim exarserit, bene recolimus. Unde hortamur ut, operam studiosius impendentes, districta inter alia quae scripsimus, concilii definitione damnetur; quatenus dum voluntatis nostrae intentio sollicitudinis vestrae fuerit ope completa", + "candidate_score": 0.611099, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_2", + "bdc_text": "animad verterem , non minus necessator et confectu quam plurima apud vos debello et pretio in Gallia concesso fieri quam apud nos .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2016", + "psc_text": "bona quae in vobis recta intentione coepta sunt, juvante Deo Creatore omnium rectius impleantur. 1144 Praeterea monachis quos ad reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum Augustinum transmisimus, charitatem suam fraternitas vestra, ut consuevit, impendat; et ita eis tam per se quam per alios quos potuerit ad proficiscendum solatiari studeat, ut dum vobis providentibus nullas illic difficultates vel moras habuerint, et nos quod de vobis confidimus sentiamus, et Deus vobis omnipotens pro conversione animarum, pro quibus transmissi sunt, suam gratiam recompenset. EPISTOLA LVIII. AD DIVERSOS EPISCOPOS GALLIAE. Commendat monachos in Angliam ad Augustinum euntes. Gregorius, Mennae Telonae, Sereno Massiliae, Lupo Cabilloni, Aigulfo Mettis, Simplicio Parisiis, Melantio Rotomo, et Licinio, episcopis Francorum a paribus. Licet fraternitatem vestram suscepti officii cura commoneat, ut religiosis viris, et praecipue in causa animarum laborantibus, omni debeat adnisu concurrere, non tamen ab re est, si sollicitudinem vestram epistolarum nostrarum sermo pulsaverit, 1145 quia sicut ignis aura flante fit", + "candidate_score": 0.610491, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf008", + "work_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae", + "max_score": 0.681737, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_10_12", + "bdc_text": "historię pontificem , qui collegiis partem accepi , expetur nunc residium , non opus etiam est , ut festines , poenituit quidem ex quibus ad te scripsi me istam a te fuisse tam ingstulti , cum videam tibi non potestur legentii ex illo obiri . Non opprimis erat ea , qui vicis apud me excusationibus , quod medere libri non patueris , qui alii maiestatis in scribendo accuriant , fieri vix unquam potest , sed spero me facile illa omnia pogendo mendavit . Ego autem te pro isto officio gratias quam maxime , sed tamen quam maxime rogo , ne tuis sumptibus ista fascitu permittas , sed in dies me illos , ut restitutio satri sumperque est , labor hic tuus mei gratia susceptus .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_420", + "psc_text": "quia tuorum apicum detulit munera, meorum reportat obsequia; quem saltim iuvimus voto, quia re forsitan non valemus. per quem obsecro impense, ut sitim nostram frequenter litteris litteratis, ambo germani, tu frequentius, inrigetis. sed si difficultas itineris intersiti resultat optatis, vel aliquotiens pro supplicibus supplicate. maius est autem, si nobis tribuere dignemini raris intercessionibus salutem quam si crebris affatibus dignitatem. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius domino papae Prospero salutem. Dum laudibus summis sanctum Annianum, maximum consummatissimumque pontificem, Lupo parem Germanoque non imparem, vis celebrari fideliumque desideras pectoribus infigi viri talis ac tanti mores merita virtutes, cui etiam illud non absque iustitia gloriae datur, quod te successore decessit, exegeras mihi, ut promitterem tibi Attilae bellum stilo me posteris intimaturum, quo videlicet Aurelianensis urbis obsidio oppugnatio, inruptio nec direptio et illa vulgata exauditi caelitus sacerdotis vaticinatio continebatur. coeperam scribere; sed operis arrepti fasce perspecto taeduit inchoasse; propter hoc nullis auribus credidi", + "candidate_score": 0.681737, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_10_12", + "bdc_text": "historię pontificem , qui collegiis partem accepi , expetur nunc residium , non opus etiam est , ut festines , poenituit quidem ex quibus ad te scripsi me istam a te fuisse tam ingstulti , cum videam tibi non potestur legentii ex illo obiri . Non opprimis erat ea , qui vicis apud me excusationibus , quod medere libri non patueris , qui alii maiestatis in scribendo accuriant , fieri vix unquam potest , sed spero me facile illa omnia pogendo mendavit . Ego autem te pro isto officio gratias quam maxime , sed tamen quam maxime rogo , ne tuis sumptibus ista fascitu permittas , sed in dies me illos , ut restitutio satri sumperque est , labor hic tuus mei gratia susceptus .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_294", + "psc_text": "amplectitur, sedulo petens, ut conscientiae tuae beatitudo mittat orationum suarum suffragia quibus exempla transmisit. et quia tibi soli concessa est, post avorum memoriam vel confessorem Ambrosium duorum martyrum repertorem, in partibus orbis occidui martyris Ferreoli solida translatio adiecto nostri capite Iuliam, quod istinc turbulento quondam persecutori manus rettulit cruenta carnificis, non iniurium est, quod pro compensatione deposcimus, ut nobis inde veniat pars patrocinii, quia vobis hinc rediit pars patroni, memor nostri esse dignare, domine papa, Sidonius Domino Papae Graeco salutem Oneras, consummatissime pontificum, verecundiam meam, multifaria laude cumulando si quid stilo rusticante peraravero. atque utinam reatu careat, quod apicum primore congressu quamquam circumscriptus veritati resultantia tamen et diversa conexui; ignorantiae siquidem meae callidus viator imposuit, nam dum solum mercatoris praetendit officium, litteras meas ad formatae vicem, scilicet ut lector, elicuit, sed quas aliquam gratiarum actionem continere decuisset. namque, ut post comperi, plus Massiliensium benignitate provectus est, 1 quam status sui", + "candidate_score": 0.681051, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_10_12", + "bdc_text": "historię pontificem , qui collegiis partem accepi , expetur nunc residium , non opus etiam est , ut festines , poenituit quidem ex quibus ad te scripsi me istam a te fuisse tam ingstulti , cum videam tibi non potestur legentii ex illo obiri . Non opprimis erat ea , qui vicis apud me excusationibus , quod medere libri non patueris , qui alii maiestatis in scribendo accuriant , fieri vix unquam potest , sed spero me facile illa omnia pogendo mendavit . Ego autem te pro isto officio gratias quam maxime , sed tamen quam maxime rogo , ne tuis sumptibus ista fascitu permittas , sed in dies me illos , ut restitutio satri sumperque est , labor hic tuus mei gratia susceptus .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_459", + "psc_text": "tu, qui te quereris omissum, tribus loquacissimis paginis fatigatus potius in nausiam concitaris, dum frequenter insulsae lectionis verbis inanibus immoraris. adde, quia etiam in hoc, quod forsitan non notasti, reverentiae tuae meritorumque ratio servata est, quod sicut tu antistitum ceterorum cathedris, prior est tuus in libro titulus. illius nomen vix semel tantum et sibi adscripta pagina sonat; tuo praeter tibi deputatas frequenter illustrantur alienae. illud his iunge, quod, si quid ibi vel causaliter placet, tu per consilium meum lectitas, ille quandoque per beneficium tuum, qui munusculi mei incassum pressus invidia necdum ad facultatem legendi, ut suspicor, venit, cum iamdiu ipse perveneris ad copiam transferendi. aio, tamquam non sit autholographas membranas arbitraturus, si tamen, quod ante percurras, vel exemplar acceperit; neque enim in his, quae tractaveris, ulla culpabitur aut distinctionum raritas aut frequentia barbarismorum. nempe ad extremum palam videtur etiam tibi transmissa proprietas, cui usus absque temporis fixi praescriptione transmissus est", + "candidate_score": 0.679418, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_9_11", + "bdc_text": "Pridica , quantum actiones autem supplicationes , si rogantur , parte viderent , abstinitium omnem coglimus , ne quicquam curcitis verum emant , desideri . historię pontificem , qui collegiis partem accepi , expetur nunc residium , non opus etiam est , ut festines , poenituit quidem ex quibus ad te scripsi me istam a te fuisse tam ingstulti , cum videam tibi non potestur legentii ex illo obiri . Non opprimis erat ea , qui vicis apud me excusationibus , quod medere libri non patueris , qui alii maiestatis in scribendo accuriant , fieri vix unquam potest , sed spero me facile illa omnia pogendo mendavit .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_330", + "psc_text": "sed totos episcopos esse non posse; et, cum singuli diversorum charismatum proprietate potiantur, sufficere omnes sibi, omnibus neminem. si militarem dixero forte personam, protinus in haec verba consurgitur: Sidonius ad clericatum quia de saeculari professione translatus est, ideo sibi assumere metropolitanum de religiosa congregatione dissimulat; natalibus turget, dignitatum fastigaturinsignibus, contemnit pauperes Christi. quapropter in praesentiarum solvam quam non tam bonorum caritati quam maledicorum suspicioni debeo fidem (vivit 1 Spiritus Sanctus, omnipotens Deus noster, qui Petri voce damnavit in Simone mago cur opinaretur gratiam benedictionis pretio sese posse mercari) me in eo, quem vobis opportunum censui, nec pecuniae favere nec gratiae, sed statu satis superque trutinato personae temporis, provinciae civitatis, virum, cuius in consequentibus raptim vita replicabitur, competentissimum credidisse. benedictus Simplicius, hactenus vestri iamque abhinc nostri, modo per vos deus annuat, habendus ordinis comes, ita utrique parti vel actu vel professione respondet, ut et respublica in eo quod admiretur et ecclesia", + "candidate_score": 0.67782, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_9_11", + "bdc_text": "Pridica , quantum actiones autem supplicationes , si rogantur , parte viderent , abstinitium omnem coglimus , ne quicquam curcitis verum emant , desideri . historię pontificem , qui collegiis partem accepi , expetur nunc residium , non opus etiam est , ut festines , poenituit quidem ex quibus ad te scripsi me istam a te fuisse tam ingstulti , cum videam tibi non potestur legentii ex illo obiri . Non opprimis erat ea , qui vicis apud me excusationibus , quod medere libri non patueris , qui alii maiestatis in scribendo accuriant , fieri vix unquam potest , sed spero me facile illa omnia pogendo mendavit .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_420", + "psc_text": "quia tuorum apicum detulit munera, meorum reportat obsequia; quem saltim iuvimus voto, quia re forsitan non valemus. per quem obsecro impense, ut sitim nostram frequenter litteris litteratis, ambo germani, tu frequentius, inrigetis. sed si difficultas itineris intersiti resultat optatis, vel aliquotiens pro supplicibus supplicate. maius est autem, si nobis tribuere dignemini raris intercessionibus salutem quam si crebris affatibus dignitatem. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius domino papae Prospero salutem. Dum laudibus summis sanctum Annianum, maximum consummatissimumque pontificem, Lupo parem Germanoque non imparem, vis celebrari fideliumque desideras pectoribus infigi viri talis ac tanti mores merita virtutes, cui etiam illud non absque iustitia gloriae datur, quod te successore decessit, exegeras mihi, ut promitterem tibi Attilae bellum stilo me posteris intimaturum, quo videlicet Aurelianensis urbis obsidio oppugnatio, inruptio nec direptio et illa vulgata exauditi caelitus sacerdotis vaticinatio continebatur. coeperam scribere; sed operis arrepti fasce perspecto taeduit inchoasse; propter hoc nullis auribus credidi", + "candidate_score": 0.676703, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_9_11", + "bdc_text": "Pridica , quantum actiones autem supplicationes , si rogantur , parte viderent , abstinitium omnem coglimus , ne quicquam curcitis verum emant , desideri . historię pontificem , qui collegiis partem accepi , expetur nunc residium , non opus etiam est , ut festines , poenituit quidem ex quibus ad te scripsi me istam a te fuisse tam ingstulti , cum videam tibi non potestur legentii ex illo obiri . Non opprimis erat ea , qui vicis apud me excusationibus , quod medere libri non patueris , qui alii maiestatis in scribendo accuriant , fieri vix unquam potest , sed spero me facile illa omnia pogendo mendavit .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_206", + "psc_text": "constat gentium motus legationum varietates, facta ducum pacta regnantum, tota denique publicarum rerum secreta didicisse, quique praestanti positus in culmine non necesse habet vel supprimere verum vel concinnare mendacium? at nostra longe condicio dispar, quibus dolori peregrinatio nova nec usui lectio vetus, tum 1 religio professioni est, humilitas appetitui, rnediocritas obscuritati, nec in praesentibus rei tantum, quantum in futuris spei locatum, postremo languor impedimento iamque vel sero propter hunc ipsum desidia cordi; aequaeva certe iam super studiis nulla laus curae, sed ne postuma quidem. praecipue gloriam nobis parvam ab historia petere 2 fixum, quia per homines clericalis officii temerarie nostra iactanter aliena, praeterita infructuose praesentia semiplene, turpiter falsa periculose vera dicuntur, est enim huiusmodi thema [vel opus], 3 in quo bonorum si facias mentionem, modica gratia paratur, si notabilium, maxuma offensa, sic se illi 4 protinus dictioni color odorque satiricus admiscet. ilicet: scriptio historica videtur ordine a nostro multum abhorrere,", + "candidate_score": 0.674207, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_8_10", + "bdc_text": "Qui apud vos fieri carno , quid nos quid fiat , nescio . Pridica , quantum actiones autem supplicationes , si rogantur , parte viderent , abstinitium omnem coglimus , ne quicquam curcitis verum emant , desideri . historię pontificem , qui collegiis partem accepi , expetur nunc residium , non opus etiam est , ut festines , poenituit quidem ex quibus ad te scripsi me istam a te fuisse tam ingstulti , cum videam tibi non potestur legentii ex illo obiri .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_302", + "psc_text": "5 malleo Polyclitum muneraremur. 6 dabis ergo veniam praesurnptioni, papa sancte facunde venerabilis, quae doctissimo examini tuo naturali garrulitate deblaterat. habet consuetudo nostra pro ritu, ut etsi pauca edit, multa conscribat, veluti est canibus innatum, ut, etsi non latrant, tamen hirriant. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Domino Papae Fonteio salutem Insinuare quoscumque iam paveo, quia commendatis nos damus verba, vos munera; tamquam non principalitas sit censenda beneficii, quod a me peccatore digressis sanctae communionis portio patet, testis horum est Vindicius noster, qui segnius domum pro munificentiae vestrae fasce remeavit, quoquo loco est, constanter affirmans, cum sitis opinione magni, gradu maximi, non tamen esse vos amplius dignitate quam dignatione laudandos. praedicat melleas sanctas et floridas, quae procedunt de temperata communione, blanditias; nec tamen ex hoc quicquam pontificali deperire personae, quod sacerdotii fastigium non frangitis comitate, sed flectitis. quibus agnitis sic inardesco, ut tum me sim felicissimum iudicaturus, cum mihi", + "candidate_score": 0.673551, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_11_13", + "bdc_text": "Non opprimis erat ea , qui vicis apud me excusationibus , quod medere libri non patueris , qui alii maiestatis in scribendo accuriant , fieri vix unquam potest , sed spero me facile illa omnia pogendo mendavit . Ego autem te pro isto officio gratias quam maxime , sed tamen quam maxime rogo , ne tuis sumptibus ista fascitu permittas , sed in dies me illos , ut restitutio satri sumperque est , labor hic tuus mei gratia susceptus . Hispanię Gallię iam repondi , quae alias natione reponant , seisdem est , quale etiam non iniuria Germaniam istis adscribi possit .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_420", + "psc_text": "quia tuorum apicum detulit munera, meorum reportat obsequia; quem saltim iuvimus voto, quia re forsitan non valemus. per quem obsecro impense, ut sitim nostram frequenter litteris litteratis, ambo germani, tu frequentius, inrigetis. sed si difficultas itineris intersiti resultat optatis, vel aliquotiens pro supplicibus supplicate. maius est autem, si nobis tribuere dignemini raris intercessionibus salutem quam si crebris affatibus dignitatem. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius domino papae Prospero salutem. Dum laudibus summis sanctum Annianum, maximum consummatissimumque pontificem, Lupo parem Germanoque non imparem, vis celebrari fideliumque desideras pectoribus infigi viri talis ac tanti mores merita virtutes, cui etiam illud non absque iustitia gloriae datur, quod te successore decessit, exegeras mihi, ut promitterem tibi Attilae bellum stilo me posteris intimaturum, quo videlicet Aurelianensis urbis obsidio oppugnatio, inruptio nec direptio et illa vulgata exauditi caelitus sacerdotis vaticinatio continebatur. coeperam scribere; sed operis arrepti fasce perspecto taeduit inchoasse; propter hoc nullis auribus credidi", + "candidate_score": 0.641607, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_11_13", + "bdc_text": "Non opprimis erat ea , qui vicis apud me excusationibus , quod medere libri non patueris , qui alii maiestatis in scribendo accuriant , fieri vix unquam potest , sed spero me facile illa omnia pogendo mendavit . Ego autem te pro isto officio gratias quam maxime , sed tamen quam maxime rogo , ne tuis sumptibus ista fascitu permittas , sed in dies me illos , ut restitutio satri sumperque est , labor hic tuus mei gratia susceptus . Hispanię Gallię iam repondi , quae alias natione reponant , seisdem est , quale etiam non iniuria Germaniam istis adscribi possit .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_294", + "psc_text": "amplectitur, sedulo petens, ut conscientiae tuae beatitudo mittat orationum suarum suffragia quibus exempla transmisit. et quia tibi soli concessa est, post avorum memoriam vel confessorem Ambrosium duorum martyrum repertorem, in partibus orbis occidui martyris Ferreoli solida translatio adiecto nostri capite Iuliam, quod istinc turbulento quondam persecutori manus rettulit cruenta carnificis, non iniurium est, quod pro compensatione deposcimus, ut nobis inde veniat pars patrocinii, quia vobis hinc rediit pars patroni, memor nostri esse dignare, domine papa, Sidonius Domino Papae Graeco salutem Oneras, consummatissime pontificum, verecundiam meam, multifaria laude cumulando si quid stilo rusticante peraravero. atque utinam reatu careat, quod apicum primore congressu quamquam circumscriptus veritati resultantia tamen et diversa conexui; ignorantiae siquidem meae callidus viator imposuit, nam dum solum mercatoris praetendit officium, litteras meas ad formatae vicem, scilicet ut lector, elicuit, sed quas aliquam gratiarum actionem continere decuisset. namque, ut post comperi, plus Massiliensium benignitate provectus est, 1 quam status sui", + "candidate_score": 0.638427, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_2", + "bdc_text": "animad verterem , non minus necessator et confectu quam plurima apud vos debello et pretio in Gallia concesso fieri quam apud nos .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_457", + "psc_text": "operisque reseratu illam mihi fuisse plus oneri quam praetenditis caritatem. nec citra iustum ista conicio, quandoquidem mortalium mentibus vis haec naturalitus inest, ut, si quid perperam fiat, minus indulgeant plus amici. scripseram librum, sicut pronuntiatis, plenum onustumque vario causarum temporum personarumque congestu: facturus rem videbar impudentissimam, si tantum mihi cuncta placuissent, ut nulla tibi displicitura confiderem; huc item, quisquis iudicii eventus foret, vidi partibus meis nequaquam pietatis ex solido constare rationem, si non saltim vobis esset anterius allatum volumen, etsi non videretur oblatum; sub hoc scilicet temperamento, ut, si forte placuissem, non vos arrogantia praeterisse, si secus, non vos improbitas expetisse iudicaretur. nec sane multo labore me credidi deprecaturum vitatas causas erubescendi. pariter illud nosse vos noveram, quod auctores in operibus edendis pudor potius quam constantia decet quodque tetricis puncta censoribus tardius procacitas recitatoris quam trepidatio excudit. alioquin, si quis est ille qui cum fiduciae praerogativa thematis ante inauditi operam", + "candidate_score": 0.615789, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_2", + "bdc_text": "animad verterem , non minus necessator et confectu quam plurima apud vos debello et pretio in Gallia concesso fieri quam apud nos .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_315", + "psc_text": "plura garrirem, si pariter unus idemque valeret animus exercere laeta et tristia sustinere, siquidem nostri hic nunc est infelicis anguli status, cuius, ut fama confirmat misera minus 2 fuit sub bello quam sub pace condicio. facta est servitus nostra pretium securitatis alienae. Arvernorum, pro dolor, servitus, qui, si prisca replicarentur, audebant se quondam fratres Latio dicere et sanguine ab Iliaco populos computare. si recentia memorabuntur, hi sunt, qui viribus propriis hostium publicorum arma remorati sunt; cui saepe populo Gothus non fuit clauso intra moenia formidini, cum vicissim ipse fieret oppugnatoribus positis intra castra terrori. hi sunt, qui sibi adversus vicinorum aciem tam duces fuere quam milites; de quorum tamen sorte certaminum si quid prosperum cessit, vos secunda solata sunt, si quid contrarium, illos adversa fregerunt, illi amore rei publicae Seronatum barbaris provincias propinantem non timuerunt legibus tradere, quem convictum deinceps res publica vix praesumpsit occidere. hoccine meruerunt inopia flamma, ferrum", + "candidate_score": 0.61021, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1", + "max_score": 0.681583, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_18_20", + "bdc_text": "Salviundus mihi perceribus videtur et iuvenem episcopum insaniare . Itaque puto , quod se hoc tamen non difficilem Genevensibus sit praebiturus , nisi frui ambigitis promissis communem inveniunt autem Christus esset . Quod superest precor tibi tumusque iuve imminentis ingressum atque progressum quam Austripsimum a domino deo et patres homine nostri Iesu Christi ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1367", + "psc_text": "a domino dictum sit, prophetice dictum accipiendum est. Galilaea namque interpretatur uel 'transmigratio' uel 'reuelatio.' prius itaque secundum transmigrationis significationem quid aliud occurrit intellegendum praecedit uos in Galilaeam, ibi eum uidebitis, nisi quia Christi gratia de populo Israhel transmigratura erat ad gentes? quibus apostoli praedicantes euangelium nullo modo crederentur, nisi eis ipse dominus uiam in cordibus hominum praepararet; et hoc intellegitur: praecedit uos in Galilaeam. quod autem gaudentes mirarentur disruptis et euictis difficultatibus aperiri sibi ostium in domino per inluminationem fidelium, hoc intellegitur: ibi eum uidebitis, id est cibiibi membra eius inuenietis, ibi uiuum corpus eius in his qui uos susceperint agnoscetis'. secundum illud autem quod Galilaea interpretatur :'reuelatio' non iam in forma serui intellegendum est, sed in illa in qua aequalis est patri, quam promisit aput Iohannem dilectoribus suis, cum diceret: et ego diligam eum et ostendam me ipsum illi. non utique secundum id quod iam uidebant et quod", + "candidate_score": 0.681583, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_19_21", + "bdc_text": "Itaque puto , quod se hoc tamen non difficilem Genevensibus sit praebiturus , nisi frui ambigitis promissis communem inveniunt autem Christus esset . Quod superest precor tibi tumusque iuve imminentis ingressum atque progressum quam Austripsimum a domino deo et patres homine nostri Iesu Christi ; simul dono esse mittam sęvarum , nostres filiorum et Iesu inclusos , quis boni consulico precor .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1367", + "psc_text": "a domino dictum sit, prophetice dictum accipiendum est. Galilaea namque interpretatur uel 'transmigratio' uel 'reuelatio.' prius itaque secundum transmigrationis significationem quid aliud occurrit intellegendum praecedit uos in Galilaeam, ibi eum uidebitis, nisi quia Christi gratia de populo Israhel transmigratura erat ad gentes? quibus apostoli praedicantes euangelium nullo modo crederentur, nisi eis ipse dominus uiam in cordibus hominum praepararet; et hoc intellegitur: praecedit uos in Galilaeam. quod autem gaudentes mirarentur disruptis et euictis difficultatibus aperiri sibi ostium in domino per inluminationem fidelium, hoc intellegitur: ibi eum uidebitis, id est cibiibi membra eius inuenietis, ibi uiuum corpus eius in his qui uos susceperint agnoscetis'. secundum illud autem quod Galilaea interpretatur :'reuelatio' non iam in forma serui intellegendum est, sed in illa in qua aequalis est patri, quam promisit aput Iohannem dilectoribus suis, cum diceret: et ego diligam eum et ostendam me ipsum illi. non utique secundum id quod iam uidebant et quod", + "candidate_score": 0.670686, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_14_16", + "bdc_text": "anxilen in Hagio et Tridento coguntur , quae in Hispaniam mittantur , in plusque , ut , ut etiam quam illa veniant . Martinus ita supervers fiunt , ut amplius reiici non possit . Nova ex Gallia , quae literis tuis Christi pergia nostri fuerunt , praecipui quam tamen pfaffas et monachos factus esse periculo per bullorum civileum filium immunes quascere .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1332", + "psc_text": "TohannesIohannes euangelium suum terminauit.- § 79 Iam nunc quaerendum est, quando primum uisus sit a discipulis in Galilaea, quia et hoc quod tertio narrat Iohannes in Galilaea factum est ad mare Tiberiadis, quod facile uidet qui recolit illud miraculum de panibus quinque, quod ita narrare incipit idem Iohannes: Ipostpost haec abiit Iesus trans mare Galilaeae Tiberiadis. ubi autem putari potest primum a discipulis post resurrectionem uideri debuisse nisi in Galilaea. si recolantur uerba illius angeli, qui secundum Mattheum uenientibus ad monumentum mulieribus ita loquitur: nolite timere uos; scio enim, quod Iesum, qui crucifixus est, quaeritis; enonnon est hic, surrexit enim, sicut dixit; uenite, uidete locum, ubi positus erat dominus. 'et cito euntes dicite discipulis eius, quia surrexit; et ecce praecedit uos in Galilaeam; ibi eum uidebitis. ecce dixi uobis, item secundum Marcum: siue ipse sit angelus siue alius: nolite, inquit, expauescere. Iesum quaeritis Nazarenum crucifixum; surrexit, non est hic: eccelocus,", + "candidate_score": 0.640688, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_11", + "bdc_text": "Non opprimis erat ea , qui vicis apud me excusationibus , quod medere libri non patueris , qui alii maiestatis in scribendo accuriant , fieri vix unquam potest , sed spero me facile illa omnia pogendo mendavit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_275", + "psc_text": "§ 1 Quoniam sermone non breui et admodum necessario, quem libro uno conplexi sumus, refutauimus eorum uanitatem qui discipulos Christi euangelium conscribentes ideo contemnendos putant, quia ipsius Christi, quem licet non ut deum, tamen ut hominem sapientia longe prae ceteris excellentem honorandum esse non dubitant, nulla scripta proferuntur a nobis, et eum talia scripsisse uideri uoluntnolunt, qualia peruersi diligunt, non qualibus lectis et creditis a peruersitate corrigi possunt, nunc iam uideamus ea quae quattuor euangelistae de Christo scripserunt quemadmodum sibi adque inter se congruant, ne quid ei hoc in fide christiana offendiculi patiantur qui curiosiores quam capaciores sunt, quod non utcumque perlectis, sed quasi diligentius perscrutatis euangelicis libris inconuenientia quaedam et repugnantia se deprehendisse existimantes magis ea contentiose obiectanda quam prudenter consideranda esse arbitrantur. 2 brebi 2?1 3 i*libro (eras. 1) BIt in libro B* re*futauimus (eras. s) B 4 conscribente* (eras. r) JB1, conscribentis C'P 5 putant C'1 ipius.", + "candidate_score": 0.637741, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_16", + "bdc_text": "Nova ex Gallia , quae literis tuis Christi pergia nostri fuerunt , praecipui quam tamen pfaffas et monachos factus esse periculo per bullorum civileum filium immunes quascere .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_401", + "psc_text": "caifa BT, chaifa AEL, caipha cet. 7 domini] dei Q EL iohanne. (eras. n) C zacchariae P, zaccariae B, zacar. R (ef. 114, 16) 9 signassep 10 diebus illis graelm 11 spatium CP N2 accipe ClP diebus illis l m 12 regressum] reuersum CPVF edd. 13 eius ona. Hl est] eius Bl 15 in ierusalem g 18 iohannis 01 H 19 insinuans s. o. dies om. B a RT eius om. RT tempus, quo praedicare et baptizare coepit Iohannes, quo iam tempore Christi aetas iuuenilis inuenitur, quia coaeui erant ipse et Iohannes et triginta ferme annorum narratur fuisse, cum ab illo baptizatus esset. § 20 Sed plane de Herode solet mouere nonnullos, quod Lucas narrauit in diebus baptismi Iohannis Herodem fuisse tetrarchen Galilaeae, quando etiam dominus iuuenis baptizatus est, Mattheus autem mortuo Herode dicit puerum legum ab Aegypto remeasse, quod utrumque uerum esse non potest, nisi duo fuisse intellegantur Herodes.", + "candidate_score": 0.637015, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_14_16", + "bdc_text": "anxilen in Hagio et Tridento coguntur , quae in Hispaniam mittantur , in plusque , ut , ut etiam quam illa veniant . Martinus ita supervers fiunt , ut amplius reiici non possit . Nova ex Gallia , quae literis tuis Christi pergia nostri fuerunt , praecipui quam tamen pfaffas et monachos factus esse periculo per bullorum civileum filium immunes quascere .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_495", + "psc_text": "cet.. edd., v (δπέστϱεψεν) 17 exiuit RT 18 iohannis AlEaL 19 ptermissum r 21 illis CP aqua B 22 eum] cum BTD HAL, hunc r Galilaeam conexuisse narrationibus suis, qui post Iohannem traditum factus est. de quo eius reditu in Galilaeam etiam ipse Iohannes euangelista sic loquitur: ut ergo cognouit Iesus, quia audierunt Pharisaei, quia Iesus plures discipulos facit et baptizat quam Iohannes, quamquam Iesus non baptizaret, sed discipuli eius, reliquit Iudaeam et abiit iterum in Galilaeam. tunc ergo inteilegimusintellegimus iam fuisse traditum Iohannem, Iudaeos uero audisse, quod plures discipulos faceret et baptizaret, quam fecerat et baptizauerat Iohannes. § 43 Iam nunc de illo sermone prolixo, quem secundum Mattheum in monte habuit dominus, uideamus, utrum ei ceteri euangelistae nibil aduersari uideantur. Marcus quippe non eum commemorauit omnino nec aliquid eius simile dixit nisi quasdamquasi sententias non contextim, sed sparsim, quas dominus locis aliis repetiuit. reliquit tamen locum in textu narrationis", + "candidate_score": 0.636162, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_16", + "bdc_text": "Nova ex Gallia , quae literis tuis Christi pergia nostri fuerunt , praecipui quam tamen pfaffas et monachos factus esse periculo per bullorum civileum filium immunes quascere .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_406", + "psc_text": "ut in ipsa Iudaea non iam rex esset Archelaus. sed Pontius Pilatus non rex Iudaeorum, sed praeses erat, cuius temporibus agentes sub Tiberio Caesare filii maioris Herodis non regnum habebant, sed tetrarchiam. quod utique nondum factum erat, quando Ioseph timens Archelaum in Iudaea regnantem se in Galilaeam cum puero contulit, ubi et ciuitas eius erat Nazareth. § 22 VIIII. An forte et hoc mouet, quomodo dicat Mattheus propterea cum puero Iesu parentes eius isse in Galilaeam, quia metu Archelai ire in Iudaeam noluerunt, cum propterea magis 3 cf. Matth. 2, 22; Lnc. 3, 1 16 cf. Matth. 2, 22 1 eius om. W tetrarca HAE, te thar archa W grecum BRTD2V N AEL, gregum D1 CP 2 a] ut R indictam CPl resonat] sonat Q, finit fragm. alt. W 4 redientem BBT, rediente H.A.E'LSU, redeuntem V ONM E* ax, redeunte D CPF ϒχψωedd. 5 iudaeura Bl, iudeam B CPF herode", + "candidate_score": 0.635893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_14_16", + "bdc_text": "anxilen in Hagio et Tridento coguntur , quae in Hispaniam mittantur , in plusque , ut , ut etiam quam illa veniant . Martinus ita supervers fiunt , ut amplius reiici non possit . Nova ex Gallia , quae literis tuis Christi pergia nostri fuerunt , praecipui quam tamen pfaffas et monachos factus esse periculo per bullorum civileum filium immunes quascere .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1335", + "psc_text": "eiusj add. et petro cL r 18 praecedet RD CsP NA- x'f edd. praeter m 19 dixit B, aicut dixit p. praedixi V HAEL y gael 21 nazareum pg 22 ite] add. et FONQ‹p eius et Petro, quia praecedit uos in Galilaeam; ibi eum uidebitis, sicut dixit uobis? haec uerba ita uidentur sonare, quod Iesus non erat se demonstraturus post resun-ectionem discipulis nisi in Galilaea. quam demonstrationem nec ipse Marcus commemorauit, qui eum dixit mane prima sabbati apparuisse primo ManaeMariae Magdalenae et illam nuntiasse discipulis his qui cum eo fuerant lugentibus et flentibus, illos autem non credidisse, post haec deinde duobus ex his apparuisse euntibus in uillam et illos ceteris nuntiasse, quod factum est, sicut Lucas et Iohannes coattestantur, in Hierusalem eodem ipso die resurrectionis iam noctis initio: deinde uenit ad illam eius manifestationem, quam nouissimam dicit, recumbentibus illis undecim; post hanc dicit eum adsumtum in caelum. quod factum scimus", + "candidate_score": 0.635064, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_14_16", + "bdc_text": "anxilen in Hagio et Tridento coguntur , quae in Hispaniam mittantur , in plusque , ut , ut etiam quam illa veniant . Martinus ita supervers fiunt , ut amplius reiici non possit . Nova ex Gallia , quae literis tuis Christi pergia nostri fuerunt , praecipui quam tamen pfaffas et monachos factus esse periculo per bullorum civileum filium immunes quascere .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_237", + "psc_text": "MatthensMattheus Laeasque conseBtiantconsentiant. Ubi ei dictum est quod in Belxebal eicit demonia. quidquid ex ipsa occasione locutus est de blasphemia aduersu3 spiritum sanctum, et de duabus arboribus, utrum in nullo MatthensMattheus a daobusduobus aliis, maxime a Luca, dissentiat. Quod respondit petentibus signum de Iona propheta et de Nineuitis et de regina Austri et de spiritu inmundo, qui cum exierit ab homine redit et inuenit domum mundatam. quemadmodum Mattheus Lucae congrualcongruat Ubi ei nuntiata est mater et fratres eius, utrum a Marco et LocaLuca ordo ipse non discrepet. Quod ex nauicula turbis locutus est de illo cuius in seminando aliud cecidit in uia et cetera et de illo cui superseminata sunt zizania et de grano sinapis et de fermento, et quod in domo locutus ,1 XXXVI om. CP, itaque numeros deinceps uno ntinores exhtbent cai a aridam PF 2 digrediantur Q hi om. T1, hii BFH euangeliste tres r 4 XXXVI", + "candidate_score": 0.634227, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_14_16", + "bdc_text": "anxilen in Hagio et Tridento coguntur , quae in Hispaniam mittantur , in plusque , ut , ut etiam quam illa veniant . Martinus ita supervers fiunt , ut amplius reiici non possit . Nova ex Gallia , quae literis tuis Christi pergia nostri fuerunt , praecipui quam tamen pfaffas et monachos factus esse periculo per bullorum civileum filium immunes quascere .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_773", + "psc_text": "Clp, de iohanne Q 13 benorit B1 15 prouolutns OW E2 '( prv 16 miserire C1 filii om. B. fili R1T L me E2L 18 gens AxElL icitur B 20 quaestionem B OJII 22 autem om. AEL y eis] illis AEL Y galileam BBT M (ueron.) tradendus est in manibus hominum. et occident eum. et tertio die resurget. et contristati sunt uehementer. hoc eodem ordine Marcus Lucasque commemorant. Sequitur Mattheus: et cum uenissent Capharnaum. § 118 accesserunt qui didragma accipiebant ad Petrum et dixerunt ei: magister uester non soluet didragmaVdidragma ait: etiam, et cetera usque ad illud ubi ait: inuenies staterem, illum sumens da eis pro me et te. hoc solus iste commemorat, quo interposito eundem ordinem sequitur, in quo cum eo etiam Marcus et Lucas pariter ambulant. § 119 Sequitur ergo idem Mattheus et dicit: in illa hora accesserunt discipuli ad legum dicentes: quis putas maior est in regno", + "candidate_score": 0.634176, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_14_16", + "bdc_text": "anxilen in Hagio et Tridento coguntur , quae in Hispaniam mittantur , in plusque , ut , ut etiam quam illa veniant . Martinus ita supervers fiunt , ut amplius reiici non possit . Nova ex Gallia , quae literis tuis Christi pergia nostri fuerunt , praecipui quam tamen pfaffas et monachos factus esse periculo per bullorum civileum filium immunes quascere .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1343", + "psc_text": "nec expressum est, quando id futurum esset, utrum quam primum, antequam alibi ab eis uisus esset, an, posteaquam eum alicubi etiam praeter Galilaeam uidissent, idque ipsum, quod discipulos Mattheus dicit isse in Galilaeam in montem, non exprimit diem nec narrandi ordinem ita contexit, ut necessitatem ingerat nihil aliud intellegendi quam hoc primitus factum, non aduersatur quidem narrationibus ceterorum et dat eis intellegendis adque accipiendis locum. uerum tamen quod dominus non ubi 1 Matth. 28, 7; Marc. 16, 7 6 *Luc. 13, 32 8 cf. supra lib. 2, cap. 75, n. 145 1 praecidit Cl, praedicit B, praecedet C-NA2 edd. praeter l m galilea ElL 2 ipae] prae Bl 4 praedicatione DFON1 HAJElL f p 6 hocdic B1 7 sanitatis 01 facio HAetL tertio HAWL, tertiam Ql 8 die BRD E2 i (ueron. brix. al. Big. Dbl. Eg. Rw. al.), om. cet., edd. (ὴμέρᾳ Vat.) consummor E2 f edd. praeter pg", + "candidate_score": 0.63335, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_14_16", + "bdc_text": "anxilen in Hagio et Tridento coguntur , quae in Hispaniam mittantur , in plusque , ut , ut etiam quam illa veniant . Martinus ita supervers fiunt , ut amplius reiici non possit . Nova ex Gallia , quae literis tuis Christi pergia nostri fuerunt , praecipui quam tamen pfaffas et monachos factus esse periculo per bullorum civileum filium immunes quascere .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_677", + "psc_text": "Hx cafarnauin CP 0 18 ipsius BRTD, eiusdem ipsius cett., edd. 19 cafarn. CP 0, in c. N1 20 et pr. om. RTD est alt. om. BRTD inferimus 9, inseruimus rael 21 quodmodo Bl 22 indicat p 23 omnem B diabulus T XXXXIII AUIr. Beet. III pars 4. 13 ab eo usque ad tempus. uet regressus est Iesus in uirtute spiritus in Galilaeam, et fama exiit per uniuersam regionem de illo. et ipse docebat in synagogis eorum et magnificabatur ab omnibus. et uenit Nazareth, ubi erat nutritus, et intrauit secundum consuetudinem suam die sabbati in synagogam et surrexit legere. et traditus est illi liber prophetae Esaiae. et ut reuoluit librum, inuenit locum, ubi scriptum erat: spiritus domini super me, propter quod unxit me, euangelizare pauperibus misit me, praedicare captiuis remissionem et caecis uisum, dimittere confractos in remissionem, praedicare annum domini acceptum et diem retributionis. et cum plicasset librum, reddidit ministro", + "candidate_score": 0.633027, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_5", + "bdc_text": "Illi si quid memporis momenti ingensit , ad supplicatores publicus propetratris confligent .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_570", + "psc_text": "cum plena sit sententia insinuans pariter conuiuantes? Lucas autem aliquanto differentius hoc uidetur commemorasse. et murmurabant, inquit, Pharisaei et scribae eorum dicentes ad discipulos eius: quare cum publicanis et peccatoribus manducatis et bibitis? non utique magistrum eorum nolens illic intellegi, sed simul omnibus, et ipsi et discipulis eius, hoc obiectum insinuans, non tamen ei dictum, sed illis, quod et de ipso et de illis acciperetur. nam utique et ipse Lucas ita dicit dominum respondisse: non ueni uocare iustos, sed peccatores in paenitentiam. quod non eis respondisset, nisi quod dixerant manducatis et bibitis ad ipsum maxime pertineret. propterea etiam Mattheus et Marcus de illo discipulis eius hoc obiectum esse narrarunt, quia, cum et de discipulis 6 Matth. 9, 11 9 Marc. 2, 16 14 Luc. 5, 30 21 ib. 32 1 multa turba RT 2 illis] ipsis Es 4 dom.] a domino el dicta] add. sunt p 5 illo] ipso V", + "candidate_score": 0.620754, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_5", + "bdc_text": "Illi si quid memporis momenti ingensit , ad supplicatores publicus propetratris confligent .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_567", + "psc_text": "multi publicani et peccatores simul discumbebant cum Iesu. cum ergo dicit in domo illius, exprimit utique illum, de quo superius loquebatur, id est Leui. sic et Lucas cum dixisset: ait illi: sequere me, et relictis omnibus surgens secutus est eum, continuo subiecit: et fecit ei Leui conuiuium magnum in 3 cf. Luc. 6, 13 6 Matth. 9, 10; cf. 10-17 9 Matth. 9, 17 14 cf. Marc. 2, 15—22; cf. Luc. 5, 27-39 18 Marc. 2, 15 22 Luc. 5, 28 et 29 1 recordanda RT 2 habitatum B montem RTD (PP1 Q creden. dam BRTD 0N1M, credo est eet., edd. 4 pluribus p Z 6 itaque om. B 8 et] set B cum iesum B 9 discipuli B ClP (Dbl. Lehf. Mw. Ldf.) 11 conserbantur B hoc r 12 possit 02 g 13 ex om. BRT 14 recondatus B, recordatum C2 15 hoc pro om. r omnino] add. de", + "candidate_score": 0.6159, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_17", + "bdc_text": "Partifices factis esse pluratorum , quod ipsi satis aliis authoris excitue .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1413", + "psc_text": "quae iudicauit apta et congrua sufficere officio dispensationis suae. et quod dicit multos conatos ordinare narrationem, quae in nobis conpletae sunt. rerum. uidetur significare nonnullos, qui non potuerunt hoc susceptum munus implere; ideo autem dicit sibi uisum esse ex ordine diligenter scribere, quoniam multi conati sunt; sed eos debemus accipere, quorum in ecclesia nulla extat auctoritas, quia id quod conati sunt implere minime potuerunt iste autem non solum usque ad resurrectionem adsumtionemque domini perduxit narrationem suam, ut in quattuor auctoribus euangelicae scripturae dignum suo labore haberet locum, uerum etiam deinceps quae per apostolos gesta sunt, quae sufficere credidit ad aedificandam fidem legentium uel audientium, ita scripsit, ut solus eius liber fide dignus haberetur in ecclesia de apostolorum actibus narrantis reprobatis omnibus qui non ea fide, qua oportuit, facta dictaque apostolorum ausi sunt scribere. eo quippe tempore scripserunt Marcus et Lucas, quo non solum ab ecclesia Christi, uerum etiam ab ipsis", + "candidate_score": 0.598206, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1", + "max_score": 0.681222, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_10_12", + "bdc_text": "historię pontificem , qui collegiis partem accepi , expetur nunc residium , non opus etiam est , ut festines , poenituit quidem ex quibus ad te scripsi me istam a te fuisse tam ingstulti , cum videam tibi non potestur legentii ex illo obiri . Non opprimis erat ea , qui vicis apud me excusationibus , quod medere libri non patueris , qui alii maiestatis in scribendo accuriant , fieri vix unquam potest , sed spero me facile illa omnia pogendo mendavit . Ego autem te pro isto officio gratias quam maxime , sed tamen quam maxime rogo , ne tuis sumptibus ista fascitu permittas , sed in dies me illos , ut restitutio satri sumperque est , labor hic tuus mei gratia susceptus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146", + "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus", + "candidate_score": 0.681222, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_7_9", + "bdc_text": "Si res prospere cadat , ille sacra contulantia perigit , nostri propetratissimi Christi habitum testatur , non animi gratitudinem aliquando , sed ipsum habeat , ut nihil excepti liberius genere intelligare possint . Qui apud vos fieri carno , quid nos quid fiat , nescio . Pridica , quantum actiones autem supplicationes , si rogantur , parte viderent , abstinitium omnem coglimus , ne quicquam curcitis verum emant , desideri .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_119", + "psc_text": "quod scriptum est: post concupiscentias tuas non eas, sed non perficit, quia non inplet quod scriptum est: non concupiseasconcupiscas. ad hoc ergo dixit lex: non concupisces, ut nos in hoc morbo inuenientes iacere medicinam gratiae quaereremus et in eo praecepto sciremus, et quaquo debeamus in hac mortalitate proficiendo conari et quo possit a nobis in illa inmortalitate beatissima perueniri; nisi enim quandoque perficiendum esset, nunquam iubendum esset. § 33 Deinde repetens apostolus, ut amplius commendet sententiam superiorem, non enim quod uolo, inquit, facio bonum, sed quod nolo malum, hoc ago. si autem quod nolo ego hoc facio, iam non ego operor illud, sed quod habitat in me peccatum, et sequitur: inuenio ergo legem mihi uolenti facere bonum, quoniam mihi 10 Eccli. 18, 30 12 Ex. 20,17 19 Rom. 7,15.16.17 22 Rom. 7, 21 1 non hoc BMSW Ap. 3 desideriis malis A quando—oboeditur om. N sunt] sunt desideria subaudi C", + "candidate_score": 0.677341, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_9", + "bdc_text": "Pridica , quantum actiones autem supplicationes , si rogantur , parte viderent , abstinitium omnem coglimus , ne quicquam curcitis verum emant , desideri .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_111", + "psc_text": "Aug. Sect. VIII pars II. 16 scriptura: fili, peccasti, non adicias iterum; non autem sufficit, sed addidit: et de pristinis deprecare, ut tibi remittantur. manent ergo, nisi remittantur. sed quomodo manent, si praeterita sunt, nisi quia praeterierunt actu, manent reatu? sic itaque fieri e contrario potest, ut etiam illud maneat actu, praetereat reatu. § 30 Agit enim aliquid concupiscentia carnis et quando ei non exhibetur uel cordis adsensus, ubi regnet, uel membra uelut arma quibus inpleatur quod iubet. agit autem quid nisi ipsa desideria mala et turpia? non enim si bona et licita essent, eis oboedire prohiberet apostolus dicens: non regnet peccatum in uestro mortali corpore ad oboediendum desideriis eius; non enim ait: ad habenda desideria eius, sed: ad oboediendum desideriis eius, ut, quoniam sunt in aliis maiora, in aliis minora, prout quisque in hominis interioris nouitate profecerit, in hoc agonem iustitiae pudicitiaeque seruemus, ne illis oboediamus. ut tamen nec", + "candidate_score": 0.671292, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_1_3", + "bdc_text": "Moritas tibi ago gratias , domine calendissime , quam adeo cepiesi de vestris , Gallicis ad me scribis , remitto nunc illas , quos misisti , a d. Beza et Capitonis vestris perscriptas ; animad verterem , non minus necessator et confectu quam plurima apud vos debello et pretio in Gallia concesso fieri quam apud nos . Laudanda in adversaria divantur et quam superis continuando .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.652297, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_1_3", + "bdc_text": "Moritas tibi ago gratias , domine calendissime , quam adeo cepiesi de vestris , Gallicis ad me scribis , remitto nunc illas , quos misisti , a d. Beza et Capitonis vestris perscriptas ; animad verterem , non minus necessator et confectu quam plurima apud vos debello et pretio in Gallia concesso fieri quam apud nos . Laudanda in adversaria divantur et quam superis continuando .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.64758, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_0_2", + "bdc_text": "1542 . Moritas tibi ago gratias , domine calendissime , quam adeo cepiesi de vestris , Gallicis ad me scribis , remitto nunc illas , quos misisti , a d. Beza et Capitonis vestris perscriptas ; animad verterem , non minus necessator et confectu quam plurima apud vos debello et pretio in Gallia concesso fieri quam apud nos .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.645016, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_10", + "bdc_text": "historię pontificem , qui collegiis partem accepi , expetur nunc residium , non opus etiam est , ut festines , poenituit quidem ex quibus ad te scripsi me istam a te fuisse tam ingstulti , cum videam tibi non potestur legentii ex illo obiri .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.640721, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_1", + "bdc_text": "Moritas tibi ago gratias , domine calendissime , quam adeo cepiesi de vestris , Gallicis ad me scribis , remitto nunc illas , quos misisti , a d. Beza et Capitonis vestris perscriptas ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.612141, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1", + "max_score": 0.680387, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_9_11", + "bdc_text": "Pridica , quantum actiones autem supplicationes , si rogantur , parte viderent , abstinitium omnem coglimus , ne quicquam curcitis verum emant , desideri . historię pontificem , qui collegiis partem accepi , expetur nunc residium , non opus etiam est , ut festines , poenituit quidem ex quibus ad te scripsi me istam a te fuisse tam ingstulti , cum videam tibi non potestur legentii ex illo obiri . Non opprimis erat ea , qui vicis apud me excusationibus , quod medere libri non patueris , qui alii maiestatis in scribendo accuriant , fieri vix unquam potest , sed spero me facile illa omnia pogendo mendavit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_423", + "psc_text": "audere haec potuerunt susp. Cou; cl. Hilar. c. Constantium 2: audire haec noluerunt haec noluerunt. § 2 quin etiam Fortunatianus episcopus epistulam candem rursum diuersis episcopis mittens nihil profecit. ut autcmautem in negata Athanasio communione sibi potius esset onerosus remque omnem sibi periculi faceret, dummodo nihil Sardicensi synodo, quod Athanasius absolutus et Arriani damnati fuerant, decerperet, litterae ex Aegypto omni atque Alexandria missae admonebant, quoniam, quales ad Iulium pridem (de) reddenda exulanti Athanasio communione erant scriptae, tales nunc, ut de subiectis intellegetur, ad Liberium datae sunt de tuenda. EXPLICIT. IV. ITEM EXEMPLUM EPISTULAE LIBERI EPISCOPI URBIS ROMAE Epistulae duae de episcopis lapsis. Cou XII. Epist. Liberii ad episcopos Italiae (362-3). FACTAE AD CATOLICOS EPISCOPOS ITALIAE. Liberius episcopis catholicis per Italiam consistentibus in domino aeternam salutem. § 1 Imperitiae culpam oblitterat resipiscens. hoc autem et de scripturis sanctis aduertere est: pietatem ad omnia utilem esse legimus, cui cedit corporalis exercitatio, quamuis", + "candidate_score": 0.680387, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_10_12", + "bdc_text": "historię pontificem , qui collegiis partem accepi , expetur nunc residium , non opus etiam est , ut festines , poenituit quidem ex quibus ad te scripsi me istam a te fuisse tam ingstulti , cum videam tibi non potestur legentii ex illo obiri . Non opprimis erat ea , qui vicis apud me excusationibus , quod medere libri non patueris , qui alii maiestatis in scribendo accuriant , fieri vix unquam potest , sed spero me facile illa omnia pogendo mendavit . Ego autem te pro isto officio gratias quam maxime , sed tamen quam maxime rogo , ne tuis sumptibus ista fascitu permittas , sed in dies me illos , ut restitutio satri sumperque est , labor hic tuus mei gratia susceptus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_11", + "psc_text": "II. Domino sanctissimo fratri Gregorio episcopo EuscbiusEusebius in domino salutem. Epistula Eusebii ep. Ueroellensis (c. 360). Cou XI 5 cap. 1 § 1 (5). Litteras sinceritatis tuae accepi, quibus, ut decet episcopum et dei sacerdotem, transgressori te Ossio didici restitisse et cadentibus plurimis Arimino in communicatione l alentis, Ursacii et ceterorum, quos ipsi agnito blasphemiae crimine ante damnauerunt, tuum adsensum denegasse, fidem scilicet seruans, quam patres Nicheani scripserunt. gratulamur. tibi in hoc, gratulamur et nobis, quia hoc uiuis proposito et hac fide pollens nostri dignatus es meminisse. § 2 permanenti autem tibi in eadem confessione et nullam cum ypocritis retinenti socictatemsocietatem nostram tibi communicationem promitte. quibus potes tractatibus, quanto labore praeuales, transgressores obiurga, infideles increpa nihil metuens de regno saecuJarisaeculari, ut fecisti, quia potior est, qui in nobis est, quam qui in hoc mundo. 2 sqq. cf. Sulpic. Seuer. chron. 1145 14 cf. Libell. precum 34 (CSEL LIII 15) 1", + "candidate_score": 0.67323, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_11_13", + "bdc_text": "Non opprimis erat ea , qui vicis apud me excusationibus , quod medere libri non patueris , qui alii maiestatis in scribendo accuriant , fieri vix unquam potest , sed spero me facile illa omnia pogendo mendavit . Ego autem te pro isto officio gratias quam maxime , sed tamen quam maxime rogo , ne tuis sumptibus ista fascitu permittas , sed in dies me illos , ut restitutio satri sumperque est , labor hic tuus mei gratia susceptus . Hispanię Gallię iam repondi , quae alias natione reponant , seisdem est , quale etiam non iniuria Germaniam istis adscribi possit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_11", + "psc_text": "II. Domino sanctissimo fratri Gregorio episcopo EuscbiusEusebius in domino salutem. Epistula Eusebii ep. Ueroellensis (c. 360). Cou XI 5 cap. 1 § 1 (5). Litteras sinceritatis tuae accepi, quibus, ut decet episcopum et dei sacerdotem, transgressori te Ossio didici restitisse et cadentibus plurimis Arimino in communicatione l alentis, Ursacii et ceterorum, quos ipsi agnito blasphemiae crimine ante damnauerunt, tuum adsensum denegasse, fidem scilicet seruans, quam patres Nicheani scripserunt. gratulamur. tibi in hoc, gratulamur et nobis, quia hoc uiuis proposito et hac fide pollens nostri dignatus es meminisse. § 2 permanenti autem tibi in eadem confessione et nullam cum ypocritis retinenti socictatemsocietatem nostram tibi communicationem promitte. quibus potes tractatibus, quanto labore praeuales, transgressores obiurga, infideles increpa nihil metuens de regno saecuJarisaeculari, ut fecisti, quia potior est, qui in nobis est, quam qui in hoc mundo. 2 sqq. cf. Sulpic. Seuer. chron. 1145 14 cf. Libell. precum 34 (CSEL LIII 15) 1", + "candidate_score": 0.637648, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8105_sent_16", + "bdc_text": "Nova ex Gallia , quae literis tuis Christi pergia nostri fuerunt , praecipui quam tamen pfaffas et monachos factus esse periculo per bullorum civileum filium immunes quascere .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_401", + "psc_text": "propter nos homines et propter nostram salutem descendit, incar- § 3 natus est, homo factus est, passus est et resurrexit tertia die, ascendit in caelos, uenturus iudicare uiuos et mortuos. et in spiritum sanctum. eos autem, qui dicunt: 'erat, quando non erat' et 'priusquam nasceretur, non erat' et quia 'ex nullis extantibus factus est', quod Graeci 'ex uc onton' dicunt, uel alia substantia dicentes 'mutabilem et conuertibilem filium dri', hos anathematizat catholica et apostolica ecclesia. 4 Textus noster symboli praecipue conferendus esl cum textibus, qui inueniuntur apud Hilar. de syn. 84, Gregor. Eliber. de jide orthodoxa (XX 31 M), Lucif. Calarit. de non parcendo 18. u. praeterea Studien 195 sq. 5 CONSCRIPTAM A 6 ΟΜ̄S NES A 7 unum om. Greg uisibilium] praem. omni- um y Hil Greg 8 in om. Greg dominum] add. nostrum Hil Greg !) dei] add. unigenitum Cm2y pr. de] ex llil patre] add. unicum Greg", + "candidate_score": 0.62653, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file