diff --git "a/8/8539.json" "b/8/8539.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/8/8539.json" @@ -0,0 +1,2402 @@ +{ + "letter_id": "8539", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/8539", + "dominant_topic": 2, + "topic_dist": [ + 0.051714, + 0.047926, + 0.062177, + 0.055107, + 0.057522, + 0.041665, + 0.050626, + 0.043334, + 0.045053, + 0.057953, + 0.053061, + 0.050493, + 0.042149, + 0.046524, + 0.040617, + 0.041505, + 0.052994, + 0.052824, + 0.05487, + 0.051886 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Epistolae", + "max_score": 0.699103, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_17_19", + "bdc_text": "aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura . Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen . Vale , charissime pater. 16 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_890", + "psc_text": "dilectio tua litteris, quas per nostros accipiet, plenius instruetur. Data idibus Aprilis, Adelfio viro clarissimo consule. 1042 EPISTOLA LXXXI. AD JULIANUM EPISCOPUM. SYNOPSIS. Julianum diu per Dioscori improbitatem vexatum monet lapsos in communionem recipi non debere, nisi perfidia cum auctoribus damnata. LEO episcopus JULIANO episcopo. Litteras fraternitatis tuae per filios nostros Constantinopolitanos clericos, nuntias tuae salutis accepi; quibus te magnis tribulationibus gravatum fuisse significas: cum utique non defuerit materia sollicitudinis et laboris, quae inter procaces catholicae fidei adversarios inhaerentem veritati animum fatigarent; isque, ut scribis, fuerit animus ut per occasionem necessitatis et nobis te et patriae praesentares. Quod vere futurum speraveram, ut apertius omnium haereticorum ambages tuo ore recognoscerem. Sed gratias Deo, quod ita et incolumitas tua, et Ecclesiae causa profecit, ut liberum tibi fuerit apud eos interim degere, quorum nobis probabilis consensus innotuit, sicut et fratris Anatolii scripta profitentur, et gesta quae apud ipsum coram nostris sunt confecta demonstrant,", + "candidate_score": 0.699103, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_16_18", + "bdc_text": "Hic etiam homo , qui , quantus quantus nihil nisi sapientia est 14 . aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura . Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_890", + "psc_text": "dilectio tua litteris, quas per nostros accipiet, plenius instruetur. Data idibus Aprilis, Adelfio viro clarissimo consule. 1042 EPISTOLA LXXXI. AD JULIANUM EPISCOPUM. SYNOPSIS. Julianum diu per Dioscori improbitatem vexatum monet lapsos in communionem recipi non debere, nisi perfidia cum auctoribus damnata. LEO episcopus JULIANO episcopo. Litteras fraternitatis tuae per filios nostros Constantinopolitanos clericos, nuntias tuae salutis accepi; quibus te magnis tribulationibus gravatum fuisse significas: cum utique non defuerit materia sollicitudinis et laboris, quae inter procaces catholicae fidei adversarios inhaerentem veritati animum fatigarent; isque, ut scribis, fuerit animus ut per occasionem necessitatis et nobis te et patriae praesentares. Quod vere futurum speraveram, ut apertius omnium haereticorum ambages tuo ore recognoscerem. Sed gratias Deo, quod ita et incolumitas tua, et Ecclesiae causa profecit, ut liberum tibi fuerit apud eos interim degere, quorum nobis probabilis consensus innotuit, sicut et fratris Anatolii scripta profitentur, et gesta quae apud ipsum coram nostris sunt confecta demonstrant,", + "candidate_score": 0.686317, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_17_19", + "bdc_text": "aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura . Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen . Vale , charissime pater. 16 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1266", + "psc_text": "discussum, gratulamur, cognitione habita, in omnibus fuisse purgatum. Epistolam quoque ad Christianissimum principem noveris me misisse, in qua illi gratias egi, quia curam mihi suam, tam pro fidei causa quam pro securitate reipublicae dignatus est indicare. Aliam quoque ad nos epistolam dedit, interveniens pro Anatolio episcopo, ut nostri illi animi gratia praebeatur, quoniam correctionem ejus promittit, et in omnibus se satisfacturum esse quae ad fidei observantiam pertinent pollicetur. Data quinto idus Januarii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus. EPISTOLA CXXVIII. AD MARCIANUM AUGUSTUM. SYNOPSIS. Laudata principis fide ac religione testatur se libenter Anatolium in gratiam suam recepturum, modo satisfaciat canonibus, et sacerdotum jura non convellat. LEO MARCIANO Augusto. Si quantum vestra clementia pro evangelicae fidei integritate sollicita est, tantum Constantinopolitanae urbis episcopus in custodiendis ecclesiasticis regulis vellet esse devotus, omnia compressis dissensionum scandalis ad statum proprium jam rediissent, nec quidquam sibi, vobis in imperio constitutis, qui omnia justa defenditis, et", + "candidate_score": 0.681752, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_17_19", + "bdc_text": "aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura . Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen . Vale , charissime pater. 16 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1293", + "psc_text": "ineunte mea aetate dilexerim, sed Constantinopolitanae Ecclesiae reverentissimus clerus est, qui hoc habuit studium, et istarum partium religiosissimi sacerdotes qui in hoc fuere concordes et sibi pariter adjutores; cum et sic gestorum vis omnis et confirmatio auctoritati vestrae beatitudinis fuerit reservata. Hoc igitur bene compertum sanctitas vestra cognoscat, nihil ex me istius causa factum esse negotii, qui semper omnem jactantiae levitatem et aliena appetendi cupiditatem mihi vitandam crediderim. Omnem fraternitatem in Christo quae cum vestra est sanctitate, tam ego ipse 1264 quam mei plurimum salutamus. Et subscriptio litteris Graecis. EPISTOLA CXXXIII SANCTI PROTERII ALEXANDRINI EPISCOPI AD BEATISSIMUM PAPAM LEONEM ROMAE URBIS EPISCOPUM. De Ratione Paschalis. Domino meo dilectissimo fratri et consacerdoti LEONI PROTERIUS in Domino salutem. CAP. I. Piissimus et fidelissimus imperator noster Marcianus litteris ad nos nuper venerabilibus usus est, quibus asseruit aestimare quosdam non diligenter ascriptam diem festi paschalis, quae per octavam Indictionem futuram, Deo praestante, celebranda est.", + "candidate_score": 0.681179, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_16_18", + "bdc_text": "Hic etiam homo , qui , quantus quantus nihil nisi sapientia est 14 . aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura . Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_620", + "psc_text": "sufficiant, quique praesentiae meae impleant vicem: quia non talis quaestio orta est de qua aut possit, aut debeat dubitari. Data duodecimo kalendas Julii, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. EPISTOLA XXXVIII. AD FLAVIANUM EPISCOPUM CP. SYNOPSIS. Eum de receptis litteris monet; de fide defensa laudat; ad misericordiam, si haereticus resipiscit, hortatur. LEO FLAVIANO episcopo Constantinopolitano. Profectis jam nostris, quos ad vos in fidei causa direximus, per filium nostrum Basileum diaconum scripta tuae dilectionis accepimus, quibus merito parum de negotio communis sollicitudinis indidisti, quoniam et gesta ante delata, de omnibus nos sufficienter instruxerant, et ad familiarem interrogationem idoneus, erat sermo praedicti, per quem nunc alloquia reddentes, dilectionem tuam per Dei nostri gratiam, in qua fidimus, cohortamur, utentes verbis apostolicis, atque dicentes: 888 In nullo terreamini ab adversariis, quae est illis causa perditionis, vobis autem salutis (Philip. I, 28) . Quid enim tam exitiabile, quam negata veritate incarnationis Christi, omnem spem salutis", + "candidate_score": 0.666073, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_18", + "bdc_text": "Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1014", + "psc_text": "Quod nos ante oculos semper habentes, non desinemus Domino ac Deo nostro gratias agere et pariter supplicare, gratulantes quod tantae sanctitatis, tantae fidei, tantaeque doctrinae apostolicae sedi, unde religionis nostrae, propitio Christo, fons et origo manavit, antistitem dederit; petentes etiam ut datum concessumque munus pontificii vestri, longissima ad aedificationem Ecclesiarum suarum aetate custodiat. Nos autem etsi impares meritis, pari tamen fide, si quid (quod absit) contra Ecclesiam catholicam profana infestatione tentetur, parati sumus, confortante Domino, cum beatitudine vestra pro veritate fidei 1110 animas nostras ponere, et vitam hanc auctori salutis nostrae et largitori aeternitatis impendere. Et alia manu: Ora pro me, domine merito beatissime, et apostolico honore venerande papa. RUSTICUS episcopus apostolatum vestrum in Domino venerans saluto, et ut digneris pro me orare, supplex rogo. VENERIUS te dominum in Christo meum, reverendissime, saluto; et ut digneris pro me orare, supplex rogo. CONSTANTIANUS episcopus beatitudinem vestram saluto. MAXIMUS episcopus beatitudinem vestram", + "candidate_score": 0.663693, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_15", + "bdc_text": "die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_923", + "psc_text": "dilectionem tuam scripta transmisi, quae nostri quoque apud Constantinopolim cum mea epistola allegarunt. Et totam Constantinopolitanam Ecclesiam cum monasteriis omnibus et multis episcopis noveris praebuisse consensum, et subscriptionibus suis Nestorium atque Eutychen cum suis anathematizasse dogmatibus. Noveris etiam proxime me epistolam Constantinopolitani episcopi accepisse, quae refert Antiochenum episcopum missis per provincias suas tractoriis universos episcopos et epistolae meae praebuisse consensum, et Nestorium et Eutychen pari subscriptione damnasse. CAP. IV. Illud quoque curae tuae credimus injungendum, ut quia ratio paschalis festi experientiam tuam non latet, de eo quod in Theophili annotatione invenimus, quodque nos permovet, diligentius inquiras illic, atque pertractes cum his qui possunt supputationis et regulae istius habere peritiam: qualiter quarti anni futuri Dominicae resurrectionis dies sit tenendus. Nam cum venturum Pascha propitio Deo, decimo kalendarum aprilium die sit tenendum, 1060 sequenti autem pridie idus April. Tertio pridie nonas Aprilis; quarto sanctae memoriae Theophilus kalendas Maii constituit observandum: quod regula", + "candidate_score": 0.65526, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_15", + "bdc_text": "die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_924", + "psc_text": "his qui possunt supputationis et regulae istius habere peritiam: qualiter quarti anni futuri Dominicae resurrectionis dies sit tenendus. Nam cum venturum Pascha propitio Deo, decimo kalendarum aprilium die sit tenendum, 1060 sequenti autem pridie idus April. Tertio pridie nonas Aprilis; quarto sanctae memoriae Theophilus kalendas Maii constituit observandum: quod regula ecclesiastica penitus invenimus alienum; in nostris autem paschalibus cyclis, quod bene nosse dignaris, decimo quinto kalend. Maii ejusdem anni Pascha celebrandum esse sit scriptum. Et ideo, ut nobis omnibus ambiguitas auferatur, cum peritis quibusque diligentius hoc tua sollicitudo pertractet, ut in futurum hujusmodi caveamus errorem. Data octavo kalend. Julii, Adelfio viro clarissimo consule. EPISTOLA LXXXIX. AD MARCIANUM AUGUSTUM. SYNOPSIS De legatis ad concilium generale missis vice ejus acturis; ubi omnia ad fidei et pacis unitatem revocanda. LEO episcopus MARCIANO semper Augusto. Credebamus clementiam vestram id desiderio nostro posse praestare, ut praesenti necessitate respecta, differri ad opportunius tempus sacerdotalem synodum juberetis:", + "candidate_score": 0.653325, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_3_5", + "bdc_text": "Nunc autem , cum me tandem diuturni silentii suppuderet ac praesertim , cum mihi iam ad remotiores terras , Wittenbergam scilicet aut Lipsiam regrediendum sit , constitui eiusmodi suspicionis maculam delere teque aliquid et de rebus publicis et de privato mearum rerum statu facere certiorem . Vixi autem hactenus Tubingae apud d. Martinum Crisium Graecae linguae professorem , qui ita est eiusdem lingua ut etiam conciones in templo Graece scribat , si non ipse , tamen nomen ipsius tibi notum esse puto . Quas lectiones omnes hic audiverim , breviter accipe .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_596", + "psc_text": "nec puncta in illis esse, neque luxationem ullam, sed omnia distincte uno contextu describi; nec tamen quae in editionibus Graecis desunt, suppleri. Hinc antiquum Graecum interpretem ea quae desiderantur in Graeca versione consulto omisisse non improbabiliter conjicimus. Forte Julianus, qui Leonis epist. 93 ad synodum Nicaenam Graece interpretatus videtur, uti animadvertemus in actionem ineditam concilii Chalcedonensis, quam in appendice publicabimus, hanc quoque ad se missam statim Graece reddidit; et cum magnae turbae tunc effervescerent, quae in Graeco desunt, consulto praetermittenda putavit. Libertatem quidem dissimulaudi apud Graecos nonnulla alterius epistolae Leonis ad synodum Chalcedonensem idem Julianus Leoni indicaverat, uti colligitur ex ep. 127, c. 3. Ut autem indicentur quae in Graeca versione omissa fuerunt, ea in Latino textu uncis clausa exhibebimus. EPISTOLA XXXV. AD JULIANUM EPISCOPUM COENSEM. SYNOPSIS. I. Eutychen spem Christianam omniumque mysteriorum veritatem perimere. --II. Utriusque naturae proprietates in Christo servari. --III. Animam Christi non praeexstitisse corpori, nec corpus", + "candidate_score": 0.64999, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_17", + "bdc_text": "aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_827", + "psc_text": "pro modestiae suae temperantia, ita futurum credimus studiosum charitatis et pacis, ut nequaquam sibi credat ablatum, quod fratri videat esse concessum. Data III non. Maii, Valentiniano Aug. 7 et Avieno v. c. conss. 1000 In fine hujus epistolae, haec quae sequuntur verba habentur in codd. Arelatensi et Vallicellano: Hoc praeceptum domini Leonis confirmatum est a sede apostolica, praesidente Symmacho papa, Probo v. c., consule. EPISTOLA LXVII. AD RAVENNIUM ARELATENSEM EPISCOPUM. SYNOPSIS. Mittit Ravennio celebrem suam ad Flavianum epistolam de incarnatione Verbi Dei adversus Eutychen, ut pro defensione fidei, per eum haec, vel Cyrilli Alexandrini epistola cunctis Galliae episcopis fideliter innotescat. Secreta etiam mandata legatis commissa indicat. Dilectissimo fratri RAVENNIO, LEO papa. Diu filios nostros Petronium presbyterum et Regulum diaconum in Urbe tenuimus: quoniam et de nostra hoc gratia merebantur, et fidei quae nunc quorumdam errore incessitur, ratio postulabat. Voluimus enim eos nostro interesse tractatui, et universa cognoscere quae per te", + "candidate_score": 0.646381, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_17", + "bdc_text": "aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_573", + "psc_text": "sententia, in litteris, quas ad fratrem meum Flavianum episcopum misi, nunc sufficienter, quantum arbitror, explicatum est; ut per insinuationem praesulis vestri, quid secundum Evangelium Domini nostri Jesu Christi in omnium fidelium cordibus fixum esse cupiamus, noscatis. Datum idibus Junii, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. 860 Ἀγαπητοῖς τέκνοις, Φαύστῳ καὶ Μαρτίνῳ καὶ λοιποῖς ἀρχιμανδρίταις, Λέων ἐπίσκοπος. Ἐπειδὴ διὰ τὴν αἰτίαν τῆς πίστεως, ἣν Εὐτυχὴς διαθορυβῆσαι ἐπεχείρησεν, ἐντεῦθεν ἐπέμπομεν τοὺς συστησομένους τῇ ἀληθείᾳ ἀκόλουθον ἐνόμισα καὶ πρὸς τὴν ὑμετέραν ἀγάπην γράμματα διαπέμψασθαι· οὒς οἶδα σαφῶς οὕτω σπουδάζειν τῇ εὐσεβείᾳ, ὥστε τὰς βλασφήμους καὶ ἀσεβεῖς φωνὰς μηδ' ὅσον ταῖς ἀκοαῖς προσδέχεσθαι δύνασθαι, μενούσης ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν τῆς ἀποστολικῆς παραδόσεως, ἐν ᾗ λέγεται· Εἴ τις ὑμᾶς εὐαγγελίζεται παρ' ὃ παρελάβετε, ἀνάθεμα ἔστω. Τὴν δὲ γνώμην τοῦ προλεχθέντος, ὅς τις, ὡς ἐκ τῆς ἀναγνώσεως τῶν ὑπομνημάτων ἔγνωμεν, ἀξίως ἀπεχειροτονήθη, καὶ ἡμεῖς ἐκβλητέον ἐκρίναμεν. Καὶ ἐὰν μὲν ὁ ἄφρων συνήγορος τῆ ἰδίᾳ σκαιότητι ἐπιμεῖναι", + "candidate_score": 0.646375, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_19_21", + "bdc_text": "Vale , charissime pater. 16 . aprilis anno 1570 . Tubingae .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_953", + "psc_text": "paschali nulla sit toto orbe diversitas. Et quia hoc divina institutio et paterna traditio ad nostram sollicitudinem voluit pertinere, fraternitatem tuam solemniter admonemus ut Pascha Domini celebrandum nobis die decima kalendarum Aprilium recognoscas; quod manifesta ratio patefecit sacrae observantiae hunc diem esse legitimum: cujus notitiam per dilectionem quoque tuam, frater charissime, omnibus voluimus 1080 declarari; ut quorum in fide est una confessio, sit etiam in hac festivitate una devotio. EPISTOLA XCVII. SYNODICA EUSEBII MEDIOLANENSIS EPISCOPI AD S. LEONEM PAPAM. SYNOPSIS. I. Gaudet de reditu fratrum suorum ex Oriente. --II. Epistolam ad Flavianum in synodo Mediolanensi lectam esse et approbatam. --III. Se cum suis Eutychianorum damnationi subscribere profitetur. Domino sancto et beatissimo Patri LEONI EUSEBIUS Mediolanensis episcopus. CAP. I. Reversis, Domino annuente, fratribus nostris, quos ad Orientem fidei causa sollicite provida beatitudo vestra direxerat, decursisque litteris quas per eos tua sanctitas destinavit, omni exsultatione in Christo relevatus sum, quod effectum commissae", + "candidate_score": 0.629143, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_19_21", + "bdc_text": "Vale , charissime pater. 16 . aprilis anno 1570 . Tubingae .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_924", + "psc_text": "his qui possunt supputationis et regulae istius habere peritiam: qualiter quarti anni futuri Dominicae resurrectionis dies sit tenendus. Nam cum venturum Pascha propitio Deo, decimo kalendarum aprilium die sit tenendum, 1060 sequenti autem pridie idus April. Tertio pridie nonas Aprilis; quarto sanctae memoriae Theophilus kalendas Maii constituit observandum: quod regula ecclesiastica penitus invenimus alienum; in nostris autem paschalibus cyclis, quod bene nosse dignaris, decimo quinto kalend. Maii ejusdem anni Pascha celebrandum esse sit scriptum. Et ideo, ut nobis omnibus ambiguitas auferatur, cum peritis quibusque diligentius hoc tua sollicitudo pertractet, ut in futurum hujusmodi caveamus errorem. Data octavo kalend. Julii, Adelfio viro clarissimo consule. EPISTOLA LXXXIX. AD MARCIANUM AUGUSTUM. SYNOPSIS De legatis ad concilium generale missis vice ejus acturis; ubi omnia ad fidei et pacis unitatem revocanda. LEO episcopus MARCIANO semper Augusto. Credebamus clementiam vestram id desiderio nostro posse praestare, ut praesenti necessitate respecta, differri ad opportunius tempus sacerdotalem synodum juberetis:", + "candidate_score": 0.615838, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2", + "max_score": 0.695027, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_17_19", + "bdc_text": "aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura . Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen . Vale , charissime pater. 16 .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_465", + "psc_text": "Vos autem, fratres charissimi, pro disciplina quam de mandatis Dominicis a me semper accepistis, et secundum quod me tractante saepissime didicistis, quietem et tranquillitatem tenete, nec quisquam vestrum aliquem tumultum fratribus moveat, aut ultro se gentilibus offerat. Apprehensus enim et traditus loqui debet; siquidem in nobis Dominus positus illa hora loquatur, qui nos confiteri magis voluit quam profiteri. Quid autem de caetero nos observare conveniat antequam in me super confessione nominis Dei proconsul sententiam ferat, instruente Domino in commune disponemus. Incolumes vos, fratres charissimi, Dominus noster in Ecclesia sua permanere faciat et conservare dignetur. Ita fiat per suam misericordiam. 167 Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto", + "candidate_score": 0.695027, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_18_20", + "bdc_text": "Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen . Vale , charissime pater. 16 . aprilis anno 1570 .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_465", + "psc_text": "Vos autem, fratres charissimi, pro disciplina quam de mandatis Dominicis a me semper accepistis, et secundum quod me tractante saepissime didicistis, quietem et tranquillitatem tenete, nec quisquam vestrum aliquem tumultum fratribus moveat, aut ultro se gentilibus offerat. Apprehensus enim et traditus loqui debet; siquidem in nobis Dominus positus illa hora loquatur, qui nos confiteri magis voluit quam profiteri. Quid autem de caetero nos observare conveniat antequam in me super confessione nominis Dei proconsul sententiam ferat, instruente Domino in commune disponemus. Incolumes vos, fratres charissimi, Dominus noster in Ecclesia sua permanere faciat et conservare dignetur. Ita fiat per suam misericordiam. 167 Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto", + "candidate_score": 0.68645, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_17_19", + "bdc_text": "aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura . Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen . Vale , charissime pater. 16 .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_466", + "psc_text": "Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto velociter tollas ac praedamnes. Quod prius quidem te facere oportebat quam in mundo lethale virus aspersum simplicium et innocentium interficeret mentes. Non ergo dignum est rebaptizare. Ergo eradica et extrica, ut diximus, florulentis sermonibus atque dignis per posteriorem epistolam priora scripta, quae contra catholicam fidem servare censuerunt genimina viperarum. Non enim decet tantae urbis antistitem excellentissimumque doctorem ut, dum putas haeresis baptisma praedamnandum, verum Baptisma sermonibus maculare audias quae doles contra Apostolum scilicet repugnare dicentem: Unus Deus, una fides, unum Baptisma. AD PLEBEM CARTHAGINIS. Cyprianus plebi Carthagini consistenti aeternam in Domino salutem. Gratias quidem agimus Deo Patri et Domino Jesu", + "candidate_score": 0.682789, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_18", + "bdc_text": "Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_465", + "psc_text": "Vos autem, fratres charissimi, pro disciplina quam de mandatis Dominicis a me semper accepistis, et secundum quod me tractante saepissime didicistis, quietem et tranquillitatem tenete, nec quisquam vestrum aliquem tumultum fratribus moveat, aut ultro se gentilibus offerat. Apprehensus enim et traditus loqui debet; siquidem in nobis Dominus positus illa hora loquatur, qui nos confiteri magis voluit quam profiteri. Quid autem de caetero nos observare conveniat antequam in me super confessione nominis Dei proconsul sententiam ferat, instruente Domino in commune disponemus. Incolumes vos, fratres charissimi, Dominus noster in Ecclesia sua permanere faciat et conservare dignetur. Ita fiat per suam misericordiam. 167 Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto", + "candidate_score": 0.680289, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_18", + "bdc_text": "Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA PRIMA. AD DONATUM.(Erasm., Pamel., ep. II. Rigal., ep. I. Oxon., Lips., liber de Gratia Dei.) ARGUMENTUM.-- Promiserat Donato Cyprianus sermonem se cum illo habiturum de rebus divinis; jam promissis admonitus satisfacit, ac multis gratiam Dei per Baptismum collatam commendans, quantum sit mutatus ab illo significat, et ad oculum demonstratis mundi erroribus, ad contemptum ejus, ad assiduam denique lectionem et orationem adhortatur. I. CAECILIUS Cyprianus Donato salutem. Bene admones, Donate charissime. Nam et promisisse me memini, et reddendi tempestivum prorsus hoc tempus est, cum, indulgente vindemia, solutus animus in quietem solemnes ac statas anni fatiscentis inducias sortitur. Locus etiam cum die convenit et mulcendis sensibus ac fovendis ad lenes auras blandientis autumni hortorum facies amoena consentit. Hic jucundum sermonibus diem ducere et studentibus fabulis in divina praecepta conscientiam pectoris erudire. Ac ne colloquium nostrum arbiter profanus impediat, aut clamor intemperans familiae strepentis obtundat, petamus hanc sedem. Dant secessum vicina secreta;", + "candidate_score": 0.669535, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_18_20", + "bdc_text": "Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen . Vale , charissime pater. 16 . aprilis anno 1570 .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA PRIMA. AD DONATUM.(Erasm., Pamel., ep. II. Rigal., ep. I. Oxon., Lips., liber de Gratia Dei.) ARGUMENTUM.-- Promiserat Donato Cyprianus sermonem se cum illo habiturum de rebus divinis; jam promissis admonitus satisfacit, ac multis gratiam Dei per Baptismum collatam commendans, quantum sit mutatus ab illo significat, et ad oculum demonstratis mundi erroribus, ad contemptum ejus, ad assiduam denique lectionem et orationem adhortatur. I. CAECILIUS Cyprianus Donato salutem. Bene admones, Donate charissime. Nam et promisisse me memini, et reddendi tempestivum prorsus hoc tempus est, cum, indulgente vindemia, solutus animus in quietem solemnes ac statas anni fatiscentis inducias sortitur. Locus etiam cum die convenit et mulcendis sensibus ac fovendis ad lenes auras blandientis autumni hortorum facies amoena consentit. Hic jucundum sermonibus diem ducere et studentibus fabulis in divina praecepta conscientiam pectoris erudire. Ac ne colloquium nostrum arbiter profanus impediat, aut clamor intemperans familiae strepentis obtundat, petamus hanc sedem. Dant secessum vicina secreta;", + "candidate_score": 0.666511, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_16_18", + "bdc_text": "Hic etiam homo , qui , quantus quantus nihil nisi sapientia est 14 . aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura . Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_466", + "psc_text": "Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto velociter tollas ac praedamnes. Quod prius quidem te facere oportebat quam in mundo lethale virus aspersum simplicium et innocentium interficeret mentes. Non ergo dignum est rebaptizare. Ergo eradica et extrica, ut diximus, florulentis sermonibus atque dignis per posteriorem epistolam priora scripta, quae contra catholicam fidem servare censuerunt genimina viperarum. Non enim decet tantae urbis antistitem excellentissimumque doctorem ut, dum putas haeresis baptisma praedamnandum, verum Baptisma sermonibus maculare audias quae doles contra Apostolum scilicet repugnare dicentem: Unus Deus, una fides, unum Baptisma. AD PLEBEM CARTHAGINIS. Cyprianus plebi Carthagini consistenti aeternam in Domino salutem. Gratias quidem agimus Deo Patri et Domino Jesu", + "candidate_score": 0.666349, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_3", + "bdc_text": "Nunc autem , cum me tandem diuturni silentii suppuderet ac praesertim , cum mihi iam ad remotiores terras , Wittenbergam scilicet aut Lipsiam regrediendum sit , constitui eiusmodi suspicionis maculam delere teque aliquid et de rebus publicis et de privato mearum rerum statu facere certiorem .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_86", + "psc_text": "ad periculum et plebis pariter et nostrum taciturnitas nimia procedat. Quod enim non periculum metuere debemus de offensa Domini quando aliqui de presbyteris, nec Evangelii nec loci sui memores, sed neque futurum Domini judicium neque nunc sibi praepositum episcopum cogitantes, quod numquam omnino sub antecessoribus factum est, cum contumelia et contemptu praepositi totum sibi vindicent? II. Atque utinam non prostrata fratrum nostrorum salute sibi omnia vindicarent! Contumeliam episcopatus nostri dissimulare et ferre possem, sicut dissimulavi semper et pertuli. Sed dissimulandi nunc locus non est quando decipitur fraternitas nostra a quibusdam vestrum, qui, dum sine ratione restituendae salutis plausibiles esse cupiunt, magis lapsis obsunt. Summum enim delictum esse quod persecutio committi coegit, sciunt ipsi etiam qui commiserunt, cum dixerit Dominus et judex noster: Qui me confessus fuerit coram hominibus, et ego illum confitebor coram Patre meo qui in coelis est. Qui autem me negaverit, et ego illum negabo (Matth. X, 32,", + "candidate_score": 0.597121, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_3", + "bdc_text": "Nunc autem , cum me tandem diuturni silentii suppuderet ac praesertim , cum mihi iam ad remotiores terras , Wittenbergam scilicet aut Lipsiam regrediendum sit , constitui eiusmodi suspicionis maculam delere teque aliquid et de rebus publicis et de privato mearum rerum statu facere certiorem .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_42", + "psc_text": "ut ipse ad vos properare et venire deberem, primo cupiditate et desiderio vestri, quae res in votis meis summa est, tum deinde ut ea quae circa ecclesiae gubernacula utilitas communis exposcit tractare simul et plurimorum 10 consilio examinata delimare possemus, tamen potius visum est adhuc interim latebram et quietem tenere respectu utilitatum aliarum quae ad pacem omnium nostrum pertinent et salutem, quarum vobis a Tertullo fratre nostro carissimo ratio reddetur: qui pro caetera sua cura quam impense divinis operibus impertit, etiam hujus consilii auctor fuit ut cautus et moderatus existerem, nec me in conspectum publicum, et maxime ejus loci ubi toties flagitatus et quaesitus fuissem, temere committerem. II. Fretus ergo et dilectione et religione vestra, quam satis novi, his litteris et hortor et mando ut vos, quorum minime illic invidiosa et non adeo periculosa praesentia est, vice mea fungamini circa gerenda ea quae administratio religiosa deposcit. Habeatur interim quantum potest", + "candidate_score": 0.595901, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1", + "max_score": 0.694149, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_18", + "bdc_text": "Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.694149, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_18_20", + "bdc_text": "Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen . Vale , charissime pater. 16 . aprilis anno 1570 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.691, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_17_19", + "bdc_text": "aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura . Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen . Vale , charissime pater. 16 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.686668, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_2_4", + "bdc_text": "Merito sane ac iure a te nomine negligentiae , pigritiae vel oblivionis suspectus haberi possem , charissime pater , quod ad te Anteonis , abs te abfui quicquam literarum dederim , non vere negligentia , non pigritia non oblivione tui , sed pudere quodam id factum est , potius , quod veritus sum , ne tuis maximis occupationibus molestus , inani sermone literarum intervenirem . Nunc autem , cum me tandem diuturni silentii suppuderet ac praesertim , cum mihi iam ad remotiores terras , Wittenbergam scilicet aut Lipsiam regrediendum sit , constitui eiusmodi suspicionis maculam delere teque aliquid et de rebus publicis et de privato mearum rerum statu facere certiorem . Vixi autem hactenus Tubingae apud d. Martinum Crisium Graecae linguae professorem , qui ita est eiusdem lingua ut etiam conciones in templo Graece scribat , si non ipse , tamen nomen ipsius tibi notum esse puto .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146", + "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus", + "candidate_score": 0.667412, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_16_18", + "bdc_text": "Hic etiam homo , qui , quantus quantus nihil nisi sapientia est 14 . aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura . Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.667313, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_2", + "bdc_text": "Merito sane ac iure a te nomine negligentiae , pigritiae vel oblivionis suspectus haberi possem , charissime pater , quod ad te Anteonis , abs te abfui quicquam literarum dederim , non vere negligentia , non pigritia non oblivione tui , sed pudere quodam id factum est , potius , quod veritus sum , ne tuis maximis occupationibus molestus , inani sermone literarum intervenirem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146", + "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus", + "candidate_score": 0.655804, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_0_2", + "bdc_text": "3 . S. H . Merito sane ac iure a te nomine negligentiae , pigritiae vel oblivionis suspectus haberi possem , charissime pater , quod ad te Anteonis , abs te abfui quicquam literarum dederim , non vere negligentia , non pigritia non oblivione tui , sed pudere quodam id factum est , potius , quod veritus sum , ne tuis maximis occupationibus molestus , inani sermone literarum intervenirem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146", + "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus", + "candidate_score": 0.639642, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf041", + "work_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita", + "max_score": 0.688841, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_17_19", + "bdc_text": "aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura . Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen . Vale , charissime pater. 16 .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_478", + "psc_text": "18 et 19, p. 97. CAPUT XXI. Epistola concilii Ariminensis orthodoxorum episcoporum ad imperatorem Constantium. Divina jussione et praecepto pietatis tuae, olim dogmatizata confidimus. In Ariminum namque ex universis Occidentalibus civitatibus omnes convenimus simul episcopi, ut et fides catholicae cognosceretur Ecclesiae, et qui contraria sapiunt panderentur. Multum namque disceptantibus nobis invenimus optimum esse statutam fidem antiquitus permanere, quam etiam prophetae, evangelistae, nec non apostoli per Jesum Christum Dominum nostrum praedicasse noscuntur (qui et tui regni protector, tuaeque salutis auxiliator est), quatenus hanc tenentes custodiamus, et custodientes ad finem usque servemus. Incongruum enim nefariumque videtur ex his quae recte justeque definita sunt aliquid permutare, id est horum quae Nicaeae communiter cum gloriosissimo Constantino tuo patre et imperatore deliberata atque defixa sunt. Quorum doctrina atque sensus discurrit, et praedicatus est in omnium hominum auditus et mentes. Haec fides sola Arianam haeresim expugnavit et perdidit; per quam non illa sola, sed etiam reliquae", + "candidate_score": 0.688841, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_17_19", + "bdc_text": "aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura . Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen . Vale , charissime pater. 16 .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_487", + "psc_text": "suscipientes episcopi, talia rescripserunt. SOCRATES, lib. II, cap. 29; edit. Christ. Vales. cap. 37, p. 139. CAPUT XXIII. Epistola Ariminensis concilii ad imperatorem Constantium destinata. Litteras clementiae tuae suscepimus, domine Deo amabilis imperator: quibus continetur, quia propter necessitatem publicam interim non potuisti nostros videre legatos, nosque jubetis ut eorum sustineamus adventum, donec ea quae a nobis decreta sunt et nostris progenitoribus consonare noscuntur, ab eis pietas vestra cognoscat. Quamobrem et nunc per has litteras profitemur atque firmamus nequaquam nos a proposito nostro recedere. Hoc etiam nostris legatis injunximus. Supplicamus igitur ut animo tranquillo et praesentes nostrae mediocritatis litteras relegi jubeas, et illa quae per legatos nostros mandavimus, libenter accipias. Illud itaque nobiscum considerare tua mansuetudo debet, quanta sit modo tristitia quantusque moeror, ut beatissimis temporibus tuis, tantae Ecclesiae privatae videantur episcopis. Et propterea rursus tuam clementiam deprecamur, domine Deo amabilis imperator, ut ante asperitatem hiemis (si tamen vestrae placet pietati)", + "candidate_score": 0.688049, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_17_19", + "bdc_text": "aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura . Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen . Vale , charissime pater. 16 .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_399", + "psc_text": "Deo amabilem virum omni reverentia et honore colite; et orationes una cum eo pro vobisipsis et nostrae vitae favore [ Ms. Theod., fautori] omnium Salvatori Deo laetanter offerte. SOCRATES, lib. II, cap. 18. Edit. Christ. Vales. cap. 23, p. 113. CAPUT XXXIII. Epistola Constantii pro Athanasio, ut aboleretur quidquid contra eum gestum est. Victor Constantius Augustus Nestorio salutem. Eadem vero forma praesidibus Augustorum Nicaeae, Thebaidis et Libyae scriptum est. Quidcunque dudum ad laesionem et injuriam Athanasio episcopo communicantium reperitur actum, hoc nunc aboleri praecipimus. Nam et ministerium quo privati fuerant ejus clerici, eosdem rursus volumus obtinere. Hanc itaque praeceptionem nostram servari censemus; quatenus Athanasio episcopo suae Ecclesiae restituto, communicatores ejus habeant ministerium quod semper habuerunt, quod etiam reliqui clerici habere noscuntur, ut et ipsi gaudio potiantur. SOCRATES, lib. II, cap. 18. Edit. Christ. Vales. cap. 23, p. 114. CAPUT XXXIV. Quomodo Athanasius Alexandriam sit reversus. Tantis et talibus epistolis munitus", + "candidate_score": 0.681623, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_2_4", + "bdc_text": "Merito sane ac iure a te nomine negligentiae , pigritiae vel oblivionis suspectus haberi possem , charissime pater , quod ad te Anteonis , abs te abfui quicquam literarum dederim , non vere negligentia , non pigritia non oblivione tui , sed pudere quodam id factum est , potius , quod veritus sum , ne tuis maximis occupationibus molestus , inani sermone literarum intervenirem . Nunc autem , cum me tandem diuturni silentii suppuderet ac praesertim , cum mihi iam ad remotiores terras , Wittenbergam scilicet aut Lipsiam regrediendum sit , constitui eiusmodi suspicionis maculam delere teque aliquid et de rebus publicis et de privato mearum rerum statu facere certiorem . Vixi autem hactenus Tubingae apud d. Martinum Crisium Graecae linguae professorem , qui ita est eiusdem lingua ut etiam conciones in templo Graece scribat , si non ipse , tamen nomen ipsius tibi notum esse puto .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_221", + "psc_text": "pulcherrimum, sicut designatur ex ejus epistola ad Macarium ipsius civitatis episcopum destinata. THEODORETUS, lib. I, cap. 16, p. 45. CAPUT XVII. Libellus poenitentiae ab Eusebio et Theogonio datus. Eusebius igitur et Theogonius poenitentiae libellum summis episcopis dirigentes, ab exsilio revocati sunt imperiali praecepto, et suas Ecclesias receperunt, expellentes eos qui in ipsorum locis fuerant ordinati, id est Eusebius Amphionem, Chrestum vero Theogonius. Cujus libelli exemplar hoc est. Dudum quidem ante judicium condemnati a reverentia vestra, patienter ferre quae decreta sunt a sancto concilio vestro debuimus. Sed quia nimis absurdum est contra nosmetipsos dare calumniatoribus de taciturnitate probationem, propterea referimus quoniam nos et in fide una cucurrimus, et sensum examinantes de consubstantialitatis sermone cuncti pacificati sumus: nequaquam sequentes haeresim, sed commemorantes [ ms. Lyr., commorantes] ad cautelam Ecclesiarum quae nostrae subveniebant menti. Et satisfacientes eis a quibus per nos suaderi debuerat, in fide subscripsimus. Anathematismo autem non subnotavimus, non tanquam fidem", + "candidate_score": 0.664427, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_3_5", + "bdc_text": "Nunc autem , cum me tandem diuturni silentii suppuderet ac praesertim , cum mihi iam ad remotiores terras , Wittenbergam scilicet aut Lipsiam regrediendum sit , constitui eiusmodi suspicionis maculam delere teque aliquid et de rebus publicis et de privato mearum rerum statu facere certiorem . Vixi autem hactenus Tubingae apud d. Martinum Crisium Graecae linguae professorem , qui ita est eiusdem lingua ut etiam conciones in templo Graece scribat , si non ipse , tamen nomen ipsius tibi notum esse puto . Quas lectiones omnes hic audiverim , breviter accipe .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1120", + "psc_text": "ministravit. Ego autem etiam litteras ejus legi ad Leontium Ancyrae praesulem, quibus indicavit Scythas fuisse conversos in nostra provincia. Et cognoscens in quibusdam vicis Marcionis crevisse languorem, scripsit ejus loci pastoribus ut eos pellerent. Insuper etiam principis pro hac causa proferri petiit sanctionem. [ Haec desunt in mss. codicibus et in ed. V. ] Quod igitur ecclesiarum curam in animo habuerit secundum divinum Apostolum, satis haec docuerint. [ Haec autem desunt in edit. Valesii ] Licet autem etiam aliunde illius libertatem intelligere. THEODORETUS, lib. V, cap. 30, p. 236. CAPUT VI. De Gaina magistro militum ejusque rebellione. Gainas quidam genere Celticus, consilio barbarus, studio tyrannico vehementer elatus, eo tempore cum esset magister militum, multos suae gentis, multos etiam Romanorum sub suo magisterio habens, terrorem plurimis, etiam ipsi principi, meditatione tyrannidis inferebat; eratque Arianus. Is ergo rogavit imperatorem ut intra civitatem ei unam daret ecclesiam. At ille eum se placare promisit.", + "candidate_score": 0.657926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_17", + "bdc_text": "aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1092", + "psc_text": "quemadmodum fuerit superatus. Res itaque publica hoc tempore pro hujusmodi causa turbabatur in Occidentis partibus. Grammaticus quidam nomine Eugenius, litterarum Latinarum doctor, relinquens scholas suas, in palatio militabat. Eratque imperatoris antigraphus, et propter eloquentiam a multis honorabatur. Tunc ergo, ut fertur, non mediocriter cogitans, cooperatorem assumpsit Arbogasten, de minoribus Gallis ortum, militaris ordinis ducem, virum saevum et necibus praeparatum. Quo facto declinavit ad tyrannidem. Igitur uterque contra imperatorem Valentinianum necem machinabantur, cubicularios corrumpentes cunuchos. At illi dormientem principem suffocarunt. Hoc Eugenius repente cognoscens, imperio potitur Hesperiae, agebatque quod tyranno poterat convenire. Haec audiens Theodosius imperator, rursus sollicitudinibus obstrictus, secunda certamina post Maximum praeparabat. Congregansque militarem virtutem, et Honorium filium designans imperatorem consulatu suo et Habundantii ( An. Dom. 393), decimo die Januarii 351 mensis, denuo ad partes Hesperias magno studio festinabat. SOCRATES, lib. V, cap. 24. Edit. Christ. Vales. cap. 25, p. 293. Interea eventum belli considerans, misit ad Thebaidam", + "candidate_score": 0.650782, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_17", + "bdc_text": "aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1002", + "psc_text": "susciperent magistros Ecclesiae qui ante tempora divisionis extitissent. Illis vero non abnegantibus, sed tanquam praeceptores honorantibus, rursum imperator interrogavit si eis horum testimonia Christiani dogmatis complacerent. Haec audientes praesules haeresum atque disputatores eorum (erant enim plurimi ad disputationis certamina praeparati), in responso vehementer haeserunt. Irruit enim in omnes magna discordia; aliis dicentibus bonum imperatoris esse propositum; aliis vere cogitantibus quia non eorum expediret intentioni, dum alii aliter de libris veterum sentire viderentur. Et nequaquam inter se conspirabant; sed erant divisi, non solum adversus alias haereses, sed etiam inter semetipsos, qui dudum unius haeresis esse videbantur. Quamobrem consors malitia sicut linguae gigantum veterum est divisa, et turris eorum funditus est subversa. Cognoscens igitur imperator eorum confusionem, et quia in disputatione solummodo, et non in antiquis expositionibus confidebant, alio properavit itinere, eisque mandavit ut ex scripto unaquaeque religio terminum suae fidei declararet. Tunc callidi viri singularum haeresum subtiliter sua verba tractantes, dogma", + "candidate_score": 0.648772, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_17", + "bdc_text": "aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_203", + "psc_text": "sit similis, et non sit ex alia qualibet substantia vel essentia, sed ex Patris. Quod etiam ipsum hoc modo interpretatum bene se habere visum est ad consentiendum: quoniam et priscorum episcopos aliquos, et conscriptores eloquentes et nobiles agnovimus in Patris et Filii theologia, id est divina ratiocinatione, nomine consubstantialitatis esse usos. Haec itaque de exposita fide sint dicta, in qua universi consensimus, non sine animadversione, sed secundum sensus expositos coram ipso Deo amabili examinante imperatore, et praedictis rationibus concordantes, anathematismum post fidem in eis prolatum sine tristitia esse credidimus, eo quod non scriptis uti vocibus prohiberent. Unde pene omnis facta est confusio et indisciplinatio cunctis Ecclesiis. Nulla siquidem scriptura divinitus inspirata dicente, ex non exstantibus; aut, fuit aliquando quando non fuit, et reliquis quae proferebant, irrationabile nobis visum est haec dicere vel docere: quoniam neque priori tempore hujusmodi consuevimus uti sermonibus. Haec vobis necessario scripsimus, dilectissimi, judicium nostrae examinationis et", + "candidate_score": 0.648443, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_17", + "bdc_text": "aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_301", + "psc_text": "quidam cum effusione corripuit, et una cum stercoribus meatus quoque prolapsus est. Tunc ergo concidit, et sanguinis multitudo cum subtilibus intestinis subsequenter effluxit; decurrebantque pariter cum splene etiam interna jecoris. Et ita factum est, ut repente sequeretur et mors. Secessus vero ubi talia gesta sunt, in Constantinopolitana urbe monstrabatur, sicuti dixi, post Constantini forum atque macellum in porticu constitutum: omnesque transeuntes digito notabant locum, detestabilem Arii recordantes interitum. SOCRATES, lib. I, cap. 25. Edit. Christ. Vales, cap. 38. p. 73. Post aliquod tempus quidam fautorum Arianae vesaniae dives ac potens studium habuit ut eumdem locum a publico compararet. Et destruens quod erat primitus, domum ibi constituit, quatenus oblivio facti procederet, et per successionem hujusmodi memoria deperiret. Fama tamen per cunctam cucurrit civitatem, et orbi terrarum mortem Arii declaravit. SOZOMEN., lib. II, cap. 28. Edit. Christ. CAPUT XI. Quod prius Ariani cum orthodoxis conveniebant atque communicabant, et de lege Constantini qua", + "candidate_score": 0.648185, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_17", + "bdc_text": "aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_763", + "psc_text": "persecutionem non fieri, neque fluctuationes inferri, nec invidere laborantibus in agro dominico, neque dispensatores magni Regis expellere; ut non ad praesens et sub imperio nostro crescere videamini, et postea testamentum 306 Domini subdere passioni, sicut in sanguine Zachariae. Sed illi post adventum superni Regis, Domini nostri Jesu Christi disrupti sunt, contraditi morti cum adjutore suo daemone corruptore. Hoc praecepimus in Megetio, et Ciceronio, et Damasco, et Lampone, et Brintisio, qui auditores fuerunt. Sed etiam ipsa vobis gesta direximus, quatenus cognoscatis ea quae in eximio sunt concilio celebrata. His ergo litteris subdidit etiam dogmata concilii, haec summatim habentia: Profitemur, sequentes magnum orthodoxumque concilium, consubstantialem Patri esse Filium; et non sic intelligimus consubstantialem, sicuti dudum quidam exposuerunt, non vere subscribentes, et nunc alii illos vocantes Patres, virtutem sermonis respuunt, et sequuntur eos, qui per consubstantialitatem similitudinem significatam esse scripserunt; eo quod nulli reliquarum creaturarum per eum factarum similis sit Filius, nisi tantummodo", + "candidate_score": 0.646136, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_17", + "bdc_text": "aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_536", + "psc_text": "de consubstantialitate decretum est, sine dubitatione tacebitur: quod plurimi Occidentalium sacerdotum pro reverentia Nicaeni concilii nimis amplectebantur. Hanc autem etiam imperator flexus est laudare conscriptionem: considerans multitudinem Arimino congregatam, et quia non peccaret qui similem Patri Filium diceret: idem esse virtute credens, consubstantialem et similis substantiae professionem; nihilque intellectu differre, nisi nominibus quae Scriptura divina nesciret. Hanc ergo sententiam habens, episcopos concordare praecepit in Ariminensis fide concilii. Cumque se altera die pararet ad consulatum (quod prima die mensis Januarii Romanorum more celebratur), totam diem et maximam noctis partem expendit, inter episcopos certamen habens, donec scripturae ex Arimino delatae subscriberent episcopi a Seleucia venientes. SOZOMEN., lib. IV, cap. 21 et 22. Edit. Christ. Vales., cap. 32 et 33, p. 577. 275 CAPUT XXXVI. Quomodo affirmaverint fidem Ariminensis concilii, et Aetium deposuerint simul et alios. Acacius autem et qui cum eo erant aliquantum tempus Constantinopolim commorantes, evocaverunt episcopos ex Bithynia, inter quos", + "candidate_score": 0.644791, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_1_3", + "bdc_text": "S. H . Merito sane ac iure a te nomine negligentiae , pigritiae vel oblivionis suspectus haberi possem , charissime pater , quod ad te Anteonis , abs te abfui quicquam literarum dederim , non vere negligentia , non pigritia non oblivione tui , sed pudere quodam id factum est , potius , quod veritus sum , ne tuis maximis occupationibus molestus , inani sermone literarum intervenirem . Nunc autem , cum me tandem diuturni silentii suppuderet ac praesertim , cum mihi iam ad remotiores terras , Wittenbergam scilicet aut Lipsiam regrediendum sit , constitui eiusmodi suspicionis maculam delere teque aliquid et de rebus publicis et de privato mearum rerum statu facere certiorem .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_221", + "psc_text": "pulcherrimum, sicut designatur ex ejus epistola ad Macarium ipsius civitatis episcopum destinata. THEODORETUS, lib. I, cap. 16, p. 45. CAPUT XVII. Libellus poenitentiae ab Eusebio et Theogonio datus. Eusebius igitur et Theogonius poenitentiae libellum summis episcopis dirigentes, ab exsilio revocati sunt imperiali praecepto, et suas Ecclesias receperunt, expellentes eos qui in ipsorum locis fuerant ordinati, id est Eusebius Amphionem, Chrestum vero Theogonius. Cujus libelli exemplar hoc est. Dudum quidem ante judicium condemnati a reverentia vestra, patienter ferre quae decreta sunt a sancto concilio vestro debuimus. Sed quia nimis absurdum est contra nosmetipsos dare calumniatoribus de taciturnitate probationem, propterea referimus quoniam nos et in fide una cucurrimus, et sensum examinantes de consubstantialitatis sermone cuncti pacificati sumus: nequaquam sequentes haeresim, sed commemorantes [ ms. Lyr., commorantes] ad cautelam Ecclesiarum quae nostrae subveniebant menti. Et satisfacientes eis a quibus per nos suaderi debuerat, in fide subscripsimus. Anathematismo autem non subnotavimus, non tanquam fidem", + "candidate_score": 0.641666, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1", + "max_score": 0.688637, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_17_19", + "bdc_text": "aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura . Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen . Vale , charissime pater. 16 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_469", + "psc_text": "F 15 imperatorcm F impcratorem] add. nostrum H2m2H3H4 16 amoto (pr. o in ras. m1) H2 amato Fm1H1 ubominato Fm2 amodo H3H4 a om. Ht, (et s.l.m2) F 16-169,1 a communione—a me] super quo statuta omnium uestrum a me cum sede apostolica (in ras. m1) H2, H3 H4 Bar ommiumnostrum, cuiusnec epistulia a me suscipienda sunt, dico me pacem cum omnibus uobis et cum uniuersis episcopis Orientalibus seu per uniuersas prouincias pacem et unanimitatem habere. § 2 Nam ut uerius sciatis me ueram fidem per hanc epistulam meam proloqui, dominus et frater InCUS communis Demofilus quia dignatus est pro sua beniuolentia fidem uestram et catholicam exponere, quae Syrmio a pluribus fratribus et coepiscopis nostris traetatatractata, exposita et suscepta est [t haec est perfidia Arriana, hoc egonotaui, non apostata, Liberius sequentia] ab omnibus, qui in praesenti fuerunt, hanc ego lihentilibenti animo suscepi [f sanctus Hir larius illi anathema dicit: t anathema", + "candidate_score": 0.688637, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_17", + "bdc_text": "aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_448", + "psc_text": "per filium facta sunt, filius autem non ex nihilo, sed ex deo patre est genitus. cap. 3 § 1 Miror autem praedictum Ualentem aut oblitum esse aut certe subdole dissimulare, quid in praeteritum gestum definitumque sit. nam sub bonae memoriae Constantio imperatore, quando inter quosdam coeperat esse de fide dissensio, in conspectu eiusdem impcratoris, pracscntibus Georgio episcopo Alexandrinorum ecclesiae, 〈Pancratio episcopo) Pelusinorum, Basilio episcopo tunc Anquiritano, praesente etiam ipso Ualente et Ursatio et mea paruitate, post habitam usque in noctem de fide disputationem et ad certam regulam pcrductamperductam Marcum ab omnibus nobis electum fidem dictasse, in qua fide sic conscriptum est: 'filium similem patri pcr omnia, ut sanctae dicunt et docent scripturae', cuius integrae professioni omnes consensimus et manu nostra suscripsiiuus. § 2 si autem nunc aliquid illis spiritus huius mundi suggerit, ex aperto adhuc scire non possumus. nam ut nos professi sumus de scripturis 'per omnia similem filium patri", + "candidate_score": 0.646147, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_3", + "bdc_text": "Nunc autem , cum me tandem diuturni silentii suppuderet ac praesertim , cum mihi iam ad remotiores terras , Wittenbergam scilicet aut Lipsiam regrediendum sit , constitui eiusmodi suspicionis maculam delere teque aliquid et de rebus publicis et de privato mearum rerum statu facere certiorem .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_208", + "psc_text": "mea ACml esset y esse A 17 difficultatē ACml 18 in add. Cou simplicitate Cou simplicitate ATC 21 cum de domino Cou cum dno de A de om. C 23 cum del. Cy 28 persequentur C persecuntui A copiosa est in caelo, non potui praeferre ambitiosam in reatus silentio conscientiam iniuriosae pro dei confessione tolerantiae. cap. 4 § 1 Proferre igitur in conscientiam publicampublicani opus temtn graue et multiplex, diabolica fraude perplexum, hereticorum parte subtile, dissimulatione multorum ac metu praeiudicatum, locorum, in quibus gesta res est nosque agimus, disparatione peregrinum, tempore antiquum, silentio nonum, pridem simulata rerum pace praeteritum, proxime impia fallacissimorum hominum calliditate renouatum hocque, quo etiam in Romani imperii negotiis quies carpitur, rex angitur, palatium feruet, episcopi circumcursant, officiales magistri uolitant, aduersus apostolicos uiros officiorum omnium festinatione turbatur. ita ubique agitur, trepidatur, instatur, ut plane iniquitatem huius adsertionis optinendi labor et cura prodiderit. § 2 enimuero uersari in", + "candidate_score": 0.596063, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.688617, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_17_19", + "bdc_text": "aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura . Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen . Vale , charissime pater. 16 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.688617, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_17_19", + "bdc_text": "aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura . Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen . Vale , charissime pater. 16 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_691", + "psc_text": "ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino gaudent. Memor nostri exaudiaris a Domino in omni sancto desiderio tuo, domine charissime et desideratissime, et honorande in Christo frater. EPISTOLA LXVIII. Hieronymus Augustino, jam accepta epistola quae continet quaestionem de mendacio officioso, sed dubitans etiamnum an sit Augustini, negat se responsurum nisi sit certus de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere sancto, ac beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Christo salutem. 1. In ipso profectionis articulo, sancti filii nostri Asterii hypodiaconi, necessarii mei, Beatitudinis tuae litterae supervenerunt, quibus satisfacis te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram; sed epistolae cujusdam, quasi ad me", + "candidate_score": 0.688547, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_17_19", + "bdc_text": "aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura . Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen . Vale , charissime pater. 16 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_744", + "psc_text": "inimicitias pervenisse; laetum erit, et multo majus ex inimicitiis talibus ad pristinam concordiam revertisse. EPISTOLA LXXIV. Augustinus Praesidium rogat ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Sicut praesens rogavi Sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit Charitas tua quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum, et mearum ad ipsum, et ad me ipsius, quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, vel quomodo non debui, aliquid scripsi; non ad illum de me, sed ad me ipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem, quo correctus petam ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. EPISTOLA LXXV.", + "candidate_score": 0.685496, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_17_19", + "bdc_text": "aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura . Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen . Vale , charissime pater. 16 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3237", + "psc_text": "charissimus amicus ignosce; eadem scilicet sinceritate dilectionis mihi optans medicinam, qua concedis et veniam. EPISTOLA CLXXXVIII. Augustinus et Alypius Julianae viduae matri Demetriadis virginis, ne ipsa familiave ipsius imbibat virus propinatum in libro ad Demetriadem scripto, cujus libri auctorem rescire cupiunt. Dominae debitis in Christo officiis honorandae, et merito illustri filiae JULIANAE, ALYPIUS et AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAP. PRIMUM. 1. Grate admodum nobis jucundeque accidit ut simul nos constitutos apud Hipponem tuae Reverentiae litterae reperirent, quibus haec rescripta pariter redderemus, cognita vestra incolumitate gaudentes, vicissimque nostram, quam vobis charam esse confidimus, mutua dilectione nuntiantes, domina debitis in Christo officiis honoranda, et merito illustris filia. Scire autem vos optime scimus quantum vobis debeamus religionis affectum, quantaque nobis et apud Deum et inter homines sit cura de vobis. Licet enim vos per litteras primum, deinde etiam praesentia corporali, pia et catholica, hoc est vera membra Christi exiguitas nostra cognoverit; tamen etiam", + "candidate_score": 0.681551, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_17_19", + "bdc_text": "aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura . Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen . Vale , charissime pater. 16 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.680491, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_17_19", + "bdc_text": "aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura . Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen . Vale , charissime pater. 16 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4099", + "psc_text": "Abstineamus nos a conviciis, ne tempus inaniter impendamus; et ad id quod agitur inter nos potius advertamus. EPISTOLA CCXLII. Augustinus Elpidio ariano, probans Filium Dei esse Deo aequalem, genitumque ex ipso, non factum; spondens etiam se ariani cujusdam libello plenius responsurum, si otium et facultas detur. Domino eximio meritoque honorabili et desiderabili ELPIDIO, AUGUSTINUS. 1. Quis nostrum erret in fide vel in cognitione Trinitatis, alia quaestio est. Gratum sane habeo quod me, quamvis incognitum facie, tamen quia errare credidisti, revocare ab errore conatus es. Hujus tibi benevolentiae mercedem retribuat Deus, et nosse te faciat quod nosse te putas: res enim ardua est, ut existimo. Et quaeso te ne in ullam contumeliae partem acceperis, quod tibi tantae cognitionis munus optavi. Vereor enim ne opinatae scientiae praejudicium, si non praecepta vera, quae nequaquam ad te mihi arrogaverim, at certe bona vota nostra, quae mihi etiam indocto habere de te licet (non enim", + "candidate_score": 0.680383, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_16_18", + "bdc_text": "Hic etiam homo , qui , quantus quantus nihil nisi sapientia est 14 . aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura . Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_691", + "psc_text": "ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino gaudent. Memor nostri exaudiaris a Domino in omni sancto desiderio tuo, domine charissime et desideratissime, et honorande in Christo frater. EPISTOLA LXVIII. Hieronymus Augustino, jam accepta epistola quae continet quaestionem de mendacio officioso, sed dubitans etiamnum an sit Augustini, negat se responsurum nisi sit certus de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere sancto, ac beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Christo salutem. 1. In ipso profectionis articulo, sancti filii nostri Asterii hypodiaconi, necessarii mei, Beatitudinis tuae litterae supervenerunt, quibus satisfacis te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram; sed epistolae cujusdam, quasi ad me", + "candidate_score": 0.679835, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_18", + "bdc_text": "Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.677663, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_18_20", + "bdc_text": "Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen . Vale , charissime pater. 16 . aprilis anno 1570 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.67316, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_18", + "bdc_text": "Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.67174, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_16_18", + "bdc_text": "Hic etiam homo , qui , quantus quantus nihil nisi sapientia est 14 . aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura . Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_257", + "psc_text": "Licenti, ad Christum posse incitari, jam a pueris ad studia veritatis et sapientiae, quod utrumque vere est Christus, et omnis boni summum bonum venerabilis Augustini spiritu et ore flammatum. Qui si parum apud te pro te valuit, quid ego tanto intervallo posterior, et omnium illius opum pauper, efficiam? Sed quia et illius facultatis potentia, et tui ingenii humanitate confisus, pleniora atque majora in te spero elaborata quam elaboranda, ausus sum hiscere duplici gratia, ut et illi viro debita charitate compararer in sollicitudine tui, et inter eos qui salutem tuam diligunt, vel contestato numerarer affectu. Nam effectus in tui perfectione palmam Augustino potissimum destinatam scio. Vereor, fili, ne aures tuas asperitate temerarii sermonis offenderim, et per aures animo etiam tuo taedii mei vulnus intulerim. Sed in mentem venit epistola tua, qua te musicis familiarem modis intellexi: a quo studio ego aevi quondam tui non abhorrui. Itaque mihi ad tuam mentem, si", + "candidate_score": 0.669851, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_16_18", + "bdc_text": "Hic etiam homo , qui , quantus quantus nihil nisi sapientia est 14 . aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura . Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4099", + "psc_text": "Abstineamus nos a conviciis, ne tempus inaniter impendamus; et ad id quod agitur inter nos potius advertamus. EPISTOLA CCXLII. Augustinus Elpidio ariano, probans Filium Dei esse Deo aequalem, genitumque ex ipso, non factum; spondens etiam se ariani cujusdam libello plenius responsurum, si otium et facultas detur. Domino eximio meritoque honorabili et desiderabili ELPIDIO, AUGUSTINUS. 1. Quis nostrum erret in fide vel in cognitione Trinitatis, alia quaestio est. Gratum sane habeo quod me, quamvis incognitum facie, tamen quia errare credidisti, revocare ab errore conatus es. Hujus tibi benevolentiae mercedem retribuat Deus, et nosse te faciat quod nosse te putas: res enim ardua est, ut existimo. Et quaeso te ne in ullam contumeliae partem acceperis, quod tibi tantae cognitionis munus optavi. Vereor enim ne opinatae scientiae praejudicium, si non praecepta vera, quae nequaquam ad te mihi arrogaverim, at certe bona vota nostra, quae mihi etiam indocto habere de te licet (non enim", + "candidate_score": 0.668647, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_18_20", + "bdc_text": "Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen . Vale , charissime pater. 16 . aprilis anno 1570 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1798", + "psc_text": "ne capiamur, alia sic ferimus ne frangamur, et secundum praecepta divina in omnibus gratias agimus ei, de quo dicimus: Benedicam Dominum in omni tempore; semper laus ejus in ore meo (Psal. XXXIII, 2); et, Bonum est mihi quod humiliasti me, ut discam justificationes tuas (Psal. CXVIII, 71). Neque enim revera, si fallacis prosperitatis semper hic tranquillitas arrideret, anima humana portum illum verae certaeque securitatis appeteret, domina insignis et merito illustris, et praestantissima filia. Reddens itaque debitum Praestantiae tuae salutationis obsequium, agensque gratias quod salutis nostrae religiosissimam curam geris, posco tibi a Domino futurae vitae praemia, praesentisque solaria; omniumque vestrum, in quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis", + "candidate_score": 0.668645, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_2_4", + "bdc_text": "Merito sane ac iure a te nomine negligentiae , pigritiae vel oblivionis suspectus haberi possem , charissime pater , quod ad te Anteonis , abs te abfui quicquam literarum dederim , non vere negligentia , non pigritia non oblivione tui , sed pudere quodam id factum est , potius , quod veritus sum , ne tuis maximis occupationibus molestus , inani sermone literarum intervenirem . Nunc autem , cum me tandem diuturni silentii suppuderet ac praesertim , cum mihi iam ad remotiores terras , Wittenbergam scilicet aut Lipsiam regrediendum sit , constitui eiusmodi suspicionis maculam delere teque aliquid et de rebus publicis et de privato mearum rerum statu facere certiorem . Vixi autem hactenus Tubingae apud d. Martinum Crisium Graecae linguae professorem , qui ita est eiusdem lingua ut etiam conciones in templo Graece scribat , si non ipse , tamen nomen ipsius tibi notum esse puto .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_754", + "psc_text": "contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter suos. » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere utrum ea quae scripsimus haberentur in graecis, ut, si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares; praesertim cum libere in praefatione confessus sim, Origenis commentarios me esse secutum, et vel mea vel aliena dictasse, et in fine ejusdem capituli quod reprehendis, scripserim: « Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem; debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat quod ipse commisit. » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in graecis legeram,", + "candidate_score": 0.668348, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_16_18", + "bdc_text": "Hic etiam homo , qui , quantus quantus nihil nisi sapientia est 14 . aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura . Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_744", + "psc_text": "inimicitias pervenisse; laetum erit, et multo majus ex inimicitiis talibus ad pristinam concordiam revertisse. EPISTOLA LXXIV. Augustinus Praesidium rogat ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Sicut praesens rogavi Sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit Charitas tua quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum, et mearum ad ipsum, et ad me ipsius, quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, vel quomodo non debui, aliquid scripsi; non ad illum de me, sed ad me ipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem, quo correctus petam ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. EPISTOLA LXXV.", + "candidate_score": 0.668061, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_16_18", + "bdc_text": "Hic etiam homo , qui , quantus quantus nihil nisi sapientia est 14 . aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura . Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.667807, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_18_20", + "bdc_text": "Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen . Vale , charissime pater. 16 . aprilis anno 1570 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.667309, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_18", + "bdc_text": "Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.667294, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_18_20", + "bdc_text": "Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen . Vale , charissime pater. 16 . aprilis anno 1570 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.664827, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_16_18", + "bdc_text": "Hic etiam homo , qui , quantus quantus nihil nisi sapientia est 14 . aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura . Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2409", + "psc_text": "Excellentiam tuam. .. . EPISTOLA CLII. Macedonius Augustino, quaerens num ex religione sit quod episcopi apud judices intercedant pro reis. Domino merito venerabili, et unice colendo patri AUGUSTINO, MACEDONIUS. 1. Optatas admodum Sanctitatis tuae litteras accepi per Bonifacium venerandae legis antistitem; quem eo magis receptum dilexi quod a me desiderata pertulerat, sermonem Sanctitatis tuae et incolumitatem, domine merito venerabilis, et unice colende pater. Itaque sine mora quod petebat obtinuit. Verum quoniam existit occasio, hoc ipsum quantulumcumque est quod admonitus indulsi, nolo sine mercede remanere. Cupio enim accipere eam quae mihi commodet sine pendentis incommodo, imo quae mihi commodet cum gloria dependentis. 2. Officium sacerdotii vestri esse dicitis intervenire pro reis, et nisi obtineatis, offendi, quasi quod erat officii vestri minime reportetis. Hic ego vehementer ambigo utrum istud ex religione descendat. Nam si a Domino peccata adeo prohibentur, ut ne poenitendi quidem copia post primam tribuatur; quemadmodum nos possumus ex religione", + "candidate_score": 0.663995, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_2", + "bdc_text": "Merito sane ac iure a te nomine negligentiae , pigritiae vel oblivionis suspectus haberi possem , charissime pater , quod ad te Anteonis , abs te abfui quicquam literarum dederim , non vere negligentia , non pigritia non oblivione tui , sed pudere quodam id factum est , potius , quod veritus sum , ne tuis maximis occupationibus molestus , inani sermone literarum intervenirem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.663267, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_16_18", + "bdc_text": "Hic etiam homo , qui , quantus quantus nihil nisi sapientia est 14 . aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura . Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1475", + "psc_text": "filio GENEROSO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Laus et praedicatio administrationis tuae et fama praeclara cum me pro dilectione quam tuis meritis benevolentiaeque debemus, plurimum delectaret, nunquam adhuc in aliquo beneficio postulando Eximietati tuae mea intercessio extitit onerosa, domine dilectissime et venerabilis fili. Sed nunc quid in civitate in qua Ecclesiae Dei servio, factum sit, cum ex litteris quas ad venerabilem fratrem et coepiscopum meum Fortunatum dedi, cognoverit Praestantia tua qua fuerim necessitate compulsus ut petitionem meam ingererem occupationibus tuis, tua benignitas pervidebit. Et profecto facies quod non solum integrum, verum etiam christianum judicem decet, eo circa nos animo, de quo in nomine Christi utique fuerat praesumendum. EPISTOLA CXVII. Dioscorus ad Augustinum mittit multas quaestiones ex libris Ciceronis, rogans ut mature ad eas respondeat. Prooemiari apud te non solum superfluum est, sed etiam molestum, qui rem, non verba desideras. Ideoque simpliciter audi. Senex Alypius rogatus a me, saepius pollicitus erat, tecum", + "candidate_score": 0.662893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_16_18", + "bdc_text": "Hic etiam homo , qui , quantus quantus nihil nisi sapientia est 14 . aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura . Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.662077, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_17", + "bdc_text": "aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_691", + "psc_text": "ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino gaudent. Memor nostri exaudiaris a Domino in omni sancto desiderio tuo, domine charissime et desideratissime, et honorande in Christo frater. EPISTOLA LXVIII. Hieronymus Augustino, jam accepta epistola quae continet quaestionem de mendacio officioso, sed dubitans etiamnum an sit Augustini, negat se responsurum nisi sit certus de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere sancto, ac beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Christo salutem. 1. In ipso profectionis articulo, sancti filii nostri Asterii hypodiaconi, necessarii mei, Beatitudinis tuae litterae supervenerunt, quibus satisfacis te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram; sed epistolae cujusdam, quasi ad me", + "candidate_score": 0.659303, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_3_5", + "bdc_text": "Nunc autem , cum me tandem diuturni silentii suppuderet ac praesertim , cum mihi iam ad remotiores terras , Wittenbergam scilicet aut Lipsiam regrediendum sit , constitui eiusmodi suspicionis maculam delere teque aliquid et de rebus publicis et de privato mearum rerum statu facere certiorem . Vixi autem hactenus Tubingae apud d. Martinum Crisium Graecae linguae professorem , qui ita est eiusdem lingua ut etiam conciones in templo Graece scribat , si non ipse , tamen nomen ipsius tibi notum esse puto . Quas lectiones omnes hic audiverim , breviter accipe .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_754", + "psc_text": "contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter suos. » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere utrum ea quae scripsimus haberentur in graecis, ut, si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares; praesertim cum libere in praefatione confessus sim, Origenis commentarios me esse secutum, et vel mea vel aliena dictasse, et in fine ejusdem capituli quod reprehendis, scripserim: « Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem; debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat quod ipse commisit. » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in graecis legeram,", + "candidate_score": 0.658606, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_3_5", + "bdc_text": "Nunc autem , cum me tandem diuturni silentii suppuderet ac praesertim , cum mihi iam ad remotiores terras , Wittenbergam scilicet aut Lipsiam regrediendum sit , constitui eiusmodi suspicionis maculam delere teque aliquid et de rebus publicis et de privato mearum rerum statu facere certiorem . Vixi autem hactenus Tubingae apud d. Martinum Crisium Graecae linguae professorem , qui ita est eiusdem lingua ut etiam conciones in templo Graece scribat , si non ipse , tamen nomen ipsius tibi notum esse puto . Quas lectiones omnes hic audiverim , breviter accipe .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1497", + "psc_text": "magnum haec discere curarunt, usque ad canos episcopales, et usque ad cathedras ecclesiasticas, ea sibi in memoria durare paterentur; aut si ipsi vellent, non illa, etiam de invitorum cordibus, curae majores gravioresque secluderent; aut si aliqua ex eis in animis eorum nimia consuetudine remanerent, non etiam ipsa oblivione sepeliri mallent recordata, quam ad inepta respondere quaesita, cum in ipsa etiam scholari levitate et rhetoricis cathedris, ita obmutuisse atque obtorpuisse videantur, ut a Carthagine Hipponem, quo exponi possint, mittenda existimentur; ubi tam insolita atque omnino peregrina sunt, ut si vellem respondendi cura inspicere aliquid, volens videre quomodo ad sententiam quae mihi exponenda esset, desuper veniatur, aut ab ea deinceps quae contexeretur oratio, codicem prorsus invenire non possem. Illi autem Carthaginenses rhetores, si huic tuo studio defuerunt, non modo a me non reprehenduntur, sed etiam approbantur, si forte jam recolunt, non Romanorum fororum, sed Graecorum gymnasiorum ista solere esse certamina. Tu vero", + "candidate_score": 0.655037, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_0_2", + "bdc_text": "3 . S. H . Merito sane ac iure a te nomine negligentiae , pigritiae vel oblivionis suspectus haberi possem , charissime pater , quod ad te Anteonis , abs te abfui quicquam literarum dederim , non vere negligentia , non pigritia non oblivione tui , sed pudere quodam id factum est , potius , quod veritus sum , ne tuis maximis occupationibus molestus , inani sermone literarum intervenirem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.653615, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_2", + "bdc_text": "Merito sane ac iure a te nomine negligentiae , pigritiae vel oblivionis suspectus haberi possem , charissime pater , quod ad te Anteonis , abs te abfui quicquam literarum dederim , non vere negligentia , non pigritia non oblivione tui , sed pudere quodam id factum est , potius , quod veritus sum , ne tuis maximis occupationibus molestus , inani sermone literarum intervenirem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_382", + "psc_text": "nosti, quando ne ipsos quidem praetermittere volueris, subjungeres etiam in quibus cavendi essent: quanquam nonnullos etiam praeterieris; quod scire cuperem quo consilio factum sit. Aut si illud volumen forte onerare noluisti, ut commemoratis haereticis, non adderes in quibus eos catholica damnarit auctoritas; peto ne grave sit litterario labori tuo, quo non mediocriter per Domini Dei nostri gratiam, in latina lingua sanctorum studia et accendisti et adjuvisti, id quod tibi per humilitatem meam fraterna charitas indicit, ut si occupationes tuae sinunt, omnium haereticorum perversa dogmata, qui rectitudinem fidei christianae usque ad hoc tempus vel impudentia vel imperitia vel pervicacia depravare conati sunt, uno libello breviter digesta edas, in notitiam eorum quibus aut non vacat propter alia negotia, aut non valent propter alienam linguam tam multa legere atque cognoscere. Diu te rogarem, nisi hoc soleret esse indicium minus praesumentis de charitate. Hunc interea fratrem nostrum Paulum in Christo multum commendo benignitati tuae,", + "candidate_score": 0.653423, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_0_2", + "bdc_text": "3 . S. H . Merito sane ac iure a te nomine negligentiae , pigritiae vel oblivionis suspectus haberi possem , charissime pater , quod ad te Anteonis , abs te abfui quicquam literarum dederim , non vere negligentia , non pigritia non oblivione tui , sed pudere quodam id factum est , potius , quod veritus sum , ne tuis maximis occupationibus molestus , inani sermone literarum intervenirem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_382", + "psc_text": "nosti, quando ne ipsos quidem praetermittere volueris, subjungeres etiam in quibus cavendi essent: quanquam nonnullos etiam praeterieris; quod scire cuperem quo consilio factum sit. Aut si illud volumen forte onerare noluisti, ut commemoratis haereticis, non adderes in quibus eos catholica damnarit auctoritas; peto ne grave sit litterario labori tuo, quo non mediocriter per Domini Dei nostri gratiam, in latina lingua sanctorum studia et accendisti et adjuvisti, id quod tibi per humilitatem meam fraterna charitas indicit, ut si occupationes tuae sinunt, omnium haereticorum perversa dogmata, qui rectitudinem fidei christianae usque ad hoc tempus vel impudentia vel imperitia vel pervicacia depravare conati sunt, uno libello breviter digesta edas, in notitiam eorum quibus aut non vacat propter alia negotia, aut non valent propter alienam linguam tam multa legere atque cognoscere. Diu te rogarem, nisi hoc soleret esse indicium minus praesumentis de charitate. Hunc interea fratrem nostrum Paulum in Christo multum commendo benignitati tuae,", + "candidate_score": 0.653204, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_2", + "bdc_text": "Merito sane ac iure a te nomine negligentiae , pigritiae vel oblivionis suspectus haberi possem , charissime pater , quod ad te Anteonis , abs te abfui quicquam literarum dederim , non vere negligentia , non pigritia non oblivione tui , sed pudere quodam id factum est , potius , quod veritus sum , ne tuis maximis occupationibus molestus , inani sermone literarum intervenirem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_693", + "psc_text": "temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte, me respondente laesus, juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assidemus, pene epistolae tuae, vel ejus qui sub tuo nomine scripserat, obliti sumus, memores illius versiculi: « Musica in luctu, importuna narratio » (Eccli. XXII, 6). Itaque, si tua est epistola, aperte scribe, vel mitte exemplaria veriora; ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione versemur, et vel nostrum emendemus errorem, vel alium frustra reprehendisse doceamus. 2. Absit autem a me, ut quidquam de libris Beatitudinis tuae attingere audeam. Sufficit enim mihi probare mea, et aliena non carpere. Caeterum optime novit prudentia tua, unumquemque in suo sensu abundare, et puerilis esse jactantiae, quod olim adolescentuli facere consueverant, accusando illustres viros, suo nomini famam quaerere. Nec tam stultus sum, ut diversitate explanationum tuarum me laedi", + "candidate_score": 0.652582, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_3_5", + "bdc_text": "Nunc autem , cum me tandem diuturni silentii suppuderet ac praesertim , cum mihi iam ad remotiores terras , Wittenbergam scilicet aut Lipsiam regrediendum sit , constitui eiusmodi suspicionis maculam delere teque aliquid et de rebus publicis et de privato mearum rerum statu facere certiorem . Vixi autem hactenus Tubingae apud d. Martinum Crisium Graecae linguae professorem , qui ita est eiusdem lingua ut etiam conciones in templo Graece scribat , si non ipse , tamen nomen ipsius tibi notum esse puto . Quas lectiones omnes hic audiverim , breviter accipe .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1498", + "psc_text": "exponenda esset, desuper veniatur, aut ab ea deinceps quae contexeretur oratio, codicem prorsus invenire non possem. Illi autem Carthaginenses rhetores, si huic tuo studio defuerunt, non modo a me non reprehenduntur, sed etiam approbantur, si forte jam recolunt, non Romanorum fororum, sed Graecorum gymnasiorum ista solere esse certamina. Tu vero cum et in gymnasia cogitationem injecisti, et ea quoque ipsa invenisti talibus rebus nuda atque frigida, ubi has curas tuas deponeres, christianorum tibi basilica Hipponensis occurrit, quia in ea nunc sedet episcopus qui aliquando ista pueris vendidit. Sed nec te volo esse adhuc puerum; et me jam esse puerilium rerum, sicut non venditorem, ita nec largitorem decet. Quae cum ita sint, id est, cum duae tantae urbes, latinarum litterarum artifices, Roma atque Carthago, nec taedio tibi sint, ut a te ista perquirant, nec taedia tua curent, ut te ista perquirentem exaudiant; miror tantum quantum dici non potest, vereri te, tam", + "candidate_score": 0.651958, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_3_5", + "bdc_text": "Nunc autem , cum me tandem diuturni silentii suppuderet ac praesertim , cum mihi iam ad remotiores terras , Wittenbergam scilicet aut Lipsiam regrediendum sit , constitui eiusmodi suspicionis maculam delere teque aliquid et de rebus publicis et de privato mearum rerum statu facere certiorem . Vixi autem hactenus Tubingae apud d. Martinum Crisium Graecae linguae professorem , qui ita est eiusdem lingua ut etiam conciones in templo Graece scribat , si non ipse , tamen nomen ipsius tibi notum esse puto . Quas lectiones omnes hic audiverim , breviter accipe .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_281", + "psc_text": "et eum, quibus modis novit, a tam scelerata dispositione deterreat; verumtamen ego tanto animi dolore percussus, quid facerem nisi saltem loquerer? An vero ista illi faciunt, et mihi dicitur, Tace? Avertat a me Dominus hanc amentiam, ut cum ipse mihi imperet per Apostolum suum, et dicat ab episcopo refelli oportere docentes quae non oportet (Tit. I, 9), ego illorum indignationibus territus taceam? Quod enim publicis Gestis haerere volui tam sacrilegum nefas, ad hoc utique volui, ne me quisquam, maxime in aliis civitatibus ubi opportunum fuerit, ista deplorantem fingere aliquid arbitretur, quando etiam apud ipsam Hipponem jam dicitur, non hoc Proculeianum mandasse quod publicum renuntiavit officium. 5. Quid autem modestius agere possumus, quam ut tam gravem causam, per te tamen agam, virum et clarissima dignitate praeditum, et considerantissima voluntate tranquillum? Peto igitur, sicut jam petivi per fratres nostros bonos atque honestos viros, quos ad tuam Eximietatem misi, ut quaerere digneris utrum", + "candidate_score": 0.648074, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_0_2", + "bdc_text": "3 . S. H . Merito sane ac iure a te nomine negligentiae , pigritiae vel oblivionis suspectus haberi possem , charissime pater , quod ad te Anteonis , abs te abfui quicquam literarum dederim , non vere negligentia , non pigritia non oblivione tui , sed pudere quodam id factum est , potius , quod veritus sum , ne tuis maximis occupationibus molestus , inani sermone literarum intervenirem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_692", + "psc_text": "ficto nomine. Domino vere sancto, ac beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Christo salutem. 1. In ipso profectionis articulo, sancti filii nostri Asterii hypodiaconi, necessarii mei, Beatitudinis tuae litterae supervenerunt, quibus satisfacis te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram; sed epistolae cujusdam, quasi ad me scriptae, per fratrem nostrum Sysinnium diaconum huc exemplaria pervenerunt. In qua hortaris me, ut παλινῳδίαν super quodam Apostoli capitulo canam, et imiter Stesichorum, inter vituperationes et laudes Helenae fluctuantem; ut qui detrahendo oculos perdiderat, laudando receperit. Ego simpliciter fateor Dignationi tuae, licet stilus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur, tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte, me respondente laesus, juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assidemus, pene epistolae tuae, vel ejus qui sub tuo nomine scripserat, obliti sumus, memores", + "candidate_score": 0.646444, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_1_3", + "bdc_text": "S. H . Merito sane ac iure a te nomine negligentiae , pigritiae vel oblivionis suspectus haberi possem , charissime pater , quod ad te Anteonis , abs te abfui quicquam literarum dederim , non vere negligentia , non pigritia non oblivione tui , sed pudere quodam id factum est , potius , quod veritus sum , ne tuis maximis occupationibus molestus , inani sermone literarum intervenirem . Nunc autem , cum me tandem diuturni silentii suppuderet ac praesertim , cum mihi iam ad remotiores terras , Wittenbergam scilicet aut Lipsiam regrediendum sit , constitui eiusmodi suspicionis maculam delere teque aliquid et de rebus publicis et de privato mearum rerum statu facere certiorem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.646289, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_1_3", + "bdc_text": "S. H . Merito sane ac iure a te nomine negligentiae , pigritiae vel oblivionis suspectus haberi possem , charissime pater , quod ad te Anteonis , abs te abfui quicquam literarum dederim , non vere negligentia , non pigritia non oblivione tui , sed pudere quodam id factum est , potius , quod veritus sum , ne tuis maximis occupationibus molestus , inani sermone literarum intervenirem . Nunc autem , cum me tandem diuturni silentii suppuderet ac praesertim , cum mihi iam ad remotiores terras , Wittenbergam scilicet aut Lipsiam regrediendum sit , constitui eiusmodi suspicionis maculam delere teque aliquid et de rebus publicis et de privato mearum rerum statu facere certiorem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.644493, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_0_2", + "bdc_text": "3 . S. H . Merito sane ac iure a te nomine negligentiae , pigritiae vel oblivionis suspectus haberi possem , charissime pater , quod ad te Anteonis , abs te abfui quicquam literarum dederim , non vere negligentia , non pigritia non oblivione tui , sed pudere quodam id factum est , potius , quod veritus sum , ne tuis maximis occupationibus molestus , inani sermone literarum intervenirem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2695", + "psc_text": "ex anima, et sinuli cum brutis ammantibus conditione subsistat. Super quo quid mihi videretur, in opusculis contra Ruffinum scripsisse me novi, adversus eum libellum quem sanctae memoriae Anastasio, episcopo Romanae Ecclesiae, dedit; in quo lubrica et subdola, imo stulta confessione, dum auditorum simplicitati illudere nititur, suae fidei, imo perfidiae illusit: quos libros reor sanctum parentem vestrum habere Oceanum; olim enim editi sunt, multis Ruffini libris adversus calumnias respondentes. Certe habes ibi virum sanctum et eruditum Augustinum episcopum, qui viva, ut aiunt, voce docere te poterit, et suam, imo per se nostram explicare sententiam. CAP. II. 2. Ezechielis volumen olim aggredi volui, et sponsionem creberrimam studiosis lectoribus reddere; sed in ipso dictandi exordio ita animus meus occidentalium provinciarum, et maxime urbis Romae vastatione confusus est, ut juxta vulgare proverbium, proprium quoque ignorarem vocabulum: diuque tacui, sciens tempus esse lacrymarum. Hoc autem anno cum tres explicassem libros, subitus impetus barbarorum, de quibus", + "candidate_score": 0.64447, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_5_7", + "bdc_text": "Quas lectiones omnes hic audiverim , breviter accipe . Audivi primo quotidie ante merito D. Iacobum Scheggium , explicantem organum articulis , 2 . d. Hylerum Rhetoricum , 3 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4251", + "psc_text": "Scriptura nos admonet, dicens: Sit omnis homo velox ad audiendum, tardus autem ad loquendum (Jacobi I, 19): et ille in Psalmo ait, Auditui meo dabis exsultationem et laetitiam; continuoque subjecit, Et exsultabunt ossa humiliata (Psal. L, 10). Vidit enim in audiendo facillime servari humilitatem, quae difficilis est in docendo; quoniam necesse est ut doctor habeat superiorem locum, ubi laboriosum est obtinere ne subrepat elatio. 3. Videsne quemadmodum periclitemur a quibus hoc exspectatur, ut non solum doctores simus, verum etiam cum simus homines, divina doceamus? Sed laborum periculorumque nostrorum singulare est solatium, cum ita proficitis, ut illo perveniatis ubi nullius hominis doctoris egeatis. Isto autem periculo non tantum nos; nam ad illum de quo dicturus sum, quid sumus nos? non ergo nos tantum periculo isto, sed etiam ille Doctor Gentium periclitatum se esse testatur, cum dicit: Ne magnitudine revelationum mearum extollar, datus est mihi stimulus carnis (II Cor. XII, 7) etc.", + "candidate_score": 0.644092, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_16", + "bdc_text": "Hic etiam homo , qui , quantus quantus nihil nisi sapientia est 14 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2781", + "psc_text": "illud autem quod adhuc obscurum est, sit ex tenebris unde egreditur. Itaque et non justificabitur in conspectu Dei omnis vivens (Psal. CXLII, 2); et tamen justus ex fide vivit (Habac. II, 4). Et induti sunt sancti justitia (Job. XXIX, 14), alius magis, alius minus: et nemo hic vivit sine peccato, et hoc alius magis, alius minus; optimus autem est, qui minimum. CAPUT IV. 14. Sed quid ego, tanquam oblitus cui loquor, doctori similis factus sum, cum proposuerim quid abs te discere velim? Sed quia de peccatorum parilitate, unde in id quod agebam incidit quaestio, examinandam tibi sententiam meam promere statueram, jam eam tandem aliquando concludam. Quia etsi verum est, eum qui habet unam, omnes habere virtutes; eum qui unam non habet, nullam habere: nec sic peccata sunt paria. Quia ubi virtus nulla est, nihil quidem rectum est; nec tamen ideo non pravo pravius est, distortoque distortius. Si autem, quod puto", + "candidate_score": 0.643198, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_1_3", + "bdc_text": "S. H . Merito sane ac iure a te nomine negligentiae , pigritiae vel oblivionis suspectus haberi possem , charissime pater , quod ad te Anteonis , abs te abfui quicquam literarum dederim , non vere negligentia , non pigritia non oblivione tui , sed pudere quodam id factum est , potius , quod veritus sum , ne tuis maximis occupationibus molestus , inani sermone literarum intervenirem . Nunc autem , cum me tandem diuturni silentii suppuderet ac praesertim , cum mihi iam ad remotiores terras , Wittenbergam scilicet aut Lipsiam regrediendum sit , constitui eiusmodi suspicionis maculam delere teque aliquid et de rebus publicis et de privato mearum rerum statu facere certiorem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2695", + "psc_text": "ex anima, et sinuli cum brutis ammantibus conditione subsistat. Super quo quid mihi videretur, in opusculis contra Ruffinum scripsisse me novi, adversus eum libellum quem sanctae memoriae Anastasio, episcopo Romanae Ecclesiae, dedit; in quo lubrica et subdola, imo stulta confessione, dum auditorum simplicitati illudere nititur, suae fidei, imo perfidiae illusit: quos libros reor sanctum parentem vestrum habere Oceanum; olim enim editi sunt, multis Ruffini libris adversus calumnias respondentes. Certe habes ibi virum sanctum et eruditum Augustinum episcopum, qui viva, ut aiunt, voce docere te poterit, et suam, imo per se nostram explicare sententiam. CAP. II. 2. Ezechielis volumen olim aggredi volui, et sponsionem creberrimam studiosis lectoribus reddere; sed in ipso dictandi exordio ita animus meus occidentalium provinciarum, et maxime urbis Romae vastatione confusus est, ut juxta vulgare proverbium, proprium quoque ignorarem vocabulum: diuque tacui, sciens tempus esse lacrymarum. Hoc autem anno cum tres explicassem libros, subitus impetus barbarorum, de quibus", + "candidate_score": 0.641912, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_12_14", + "bdc_text": "maximum enim apud nos extitit incendium . Ad secundum statim accessit et tertium malum , ut illi putant ; mortuus est enim d. Guilhelmus Bidenbach , ecclesiae Stutgardianae antistes , qui proficiscens ad fratrem suum abbatem Bebenhusanum , 6 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2857", + "psc_text": "ab eis tanta mala perpessi sint, qui eos ad aeternum interitum, non ad vitam aeternam, quo tu compelleris, adigebant. Audivi quod dixeris apostolum Paulum significasse hoc fieri debere, ubi ait, Etsi tradidero corpus meum ut ardeam (I Cor. XIII, 3); quia videlicet omnia bona dicebat, quae sine charitate nihil prosunt, sicut sunt linguae hominum et Angelorum, et omnia sacramenta, et omnis scientia, et omnis prophetia, et omnis fides ita ut montes transferantur, et rerum suarum distributio pauperibus; ideo videtur tibi etiam hoc inter bona numerasse, ut sibi quisque inferat mortem. Sed attende diligenter et agnosce quemadmodum dicat Scriptura, quod tradat quisque suum corpus ut ardeat. Non utique ut ipse se in ignem mittat, quando persequentem patitur inimicum; sed quando ei proponitur ut aut mali aliquid faciat, aut mali aliquid patiatur, eligat non facere mala quam non pati mala: atque ita corpus suum tradat in potestatem interfectoris, sicut tres illi viri", + "candidate_score": 0.636327, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_9", + "bdc_text": "S. D. M . Georgium , Lieberum , physicum , explicantem , textum Actus , et die Veneris semper docentem in suo compendio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4000", + "psc_text": "prophetica jam praecesserat, praecipiens homini breviter et simul, non tantum ut se nihil malit esse quam bonum, verum etiam unde fiat bonus: Diliges, inquit, Dominum Deum tuum ex toto cordo tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua (Deut. VI, 5); et, Diliges proximum tuum tanquam teipsum (Lev. XIX, 18). Hoc cui persuasum esset, non ei reliquam facilem, sed eam totam esse doctrinam duntaxat utilem ac salubrem. Multae enim doctrinae sunt, si tamen doctrinae dicendae sunt, vel superfluae, vel noxiae. Veterum Libris Christus attestans: In his, inquit, duobus praeceptis tota lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 40). Proinde, quia mihi videor inspexisse tanquam in speculo sermocinationis mecum tuae, nihil te esse malle quam virum bonum; Deum, quo nihil est melius, et unde humanus animus haurit ut bonus sit, quonam modo colendum credas, audeo percontari: nam quod eum colendum credas, jam teneo. Quaero etiam quid de Christo sentias.", + "candidate_score": 0.614728, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_3", + "bdc_text": "Nunc autem , cum me tandem diuturni silentii suppuderet ac praesertim , cum mihi iam ad remotiores terras , Wittenbergam scilicet aut Lipsiam regrediendum sit , constitui eiusmodi suspicionis maculam delere teque aliquid et de rebus publicis et de privato mearum rerum statu facere certiorem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2390", + "psc_text": "ventitabas, quanto saepius cum solo colloquebaris, tanto magis curaret existimationem tuam; ne his qui tui dicebantur inimici talem exitum daret, ut nihil cum illo aliud egisse putareris. Quod quidem nec ego credo, nec fratres mei qui te in loquelis audierunt, et auditu atque omni nutu viderunt signa benigni pectoris tui. Sed, obsecro te, ignosce credentibus: homines enim sunt, et in animis hominum tantae latebrae sunt, et tanti recessus, ut omnes suspiciosi cum merito culpentur, etiam laudari arbitrentur se debere, quod cauti sint. Causae stabant; ab uno eorum quos teneri ille repente praeceperat, gravissimam te passum fuisse injuriam noveramus. Frater quoque ejus, in quo Ecclesiam maxime persecutus est, nescio quid duriter quasi praeferens tibi respondisse dicebatur. Putabantur tibi ambo esse suspecti. Postulati cum abiissent, te illic remanente, et cum illo secretius, ut ferebatur, loquente, subito jussi sunt detineri. Amicitiam vestram non recentem, sed veterem, homines loquebantur. Famam confirmabat tanta conjunctio, et", + "candidate_score": 0.596257, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana", + "max_score": 0.687832, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_17_19", + "bdc_text": "aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura . Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen . Vale , charissime pater. 16 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_605", + "psc_text": "proprio charactere signata gratulatus est, ait se ad Orientem remittere tres legatos Constantinopolitanae Ecclesiae clericos, qui laudata scripta detulerant, atque eorumdem legatorum nominibus et gradibus explicatis: Ut ergo invicem dilectionis tuae animus nostris confirmaretur alloquiis filios nostros Casterium (sive Castorium) presbyterum, Patricium et Asclepiadem diaconos, qui ad nos tua scripta detulerunt post venerabilem diem festi paschalis remisimus. Anatolio deinde tamquam Constantinopolitanae Ecclesiae praesuli cavere mandat ne in divinis rebus agendis quispiam ex presbyteris vel episcopis audeat recitare ad sacrum altare nomina Dioscori, Juvenalis et Eustathii, quod nostri (intellige legati) ibidem constituti faciendum esse dixerint. Porro si Quesnellus ad haec verba attendisset, haud scio an affirmare potuisset synodum illam, seu episcoporum consessum, fuisse ab Anatolio, non a pontificiis legatis, coactum, de qua re videsis quae ipsi in superiori capite jam 444 annotavimus. Caetera tandem quae tertio illius epistolae cap. scribit prorsus respondent iis quae ex epistola ad Pulcheriam jam recensuimus. 3.", + "candidate_score": 0.687832, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_17_19", + "bdc_text": "aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura . Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen . Vale , charissime pater. 16 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_293", + "psc_text": "Nam cum ab eo novas litteras per Basilium diaconum accepisset, duodecimo kalendas Augusti ad eum rescripsit, suisque in litteris, ut strenue contra inimicos nativitatis et crucis Christi dimicaret, quin ab adversariorum potestatibus et insidiis territaretur adhortatur. Ut hanc animi firmitatem ei suaderet Pauli apostoli verbis usus est: In nullo terreamini ab adversariis, quae est illis causa perditionis, vobis autem salutis. Sed sancto pontifici aliquo modo innotuisse tum Dioscori, Chrysaphii, caeterorumque Eutychianorum machinationes argumentari licet. Quia Basilius litterarum Flaviani perlator recenter e Constantinopoli abscesserat, et multa Leoni narrasse quae in Flaviani epistola non continebantur, indicant S. P. verba illa: Et ad familiarem interrogationem idoneus erat sermo praedicti, per quem nunc alloquia reddentes, dilectionem tuam per Dei nostri gratiam, in quo fidimus, cohortamur, utentes verbis apostolicis, etc. Non obstante tamen tantarum perturbationum conflictu, imperitorum insaniam curare cupiens, mandat Flaviano patientiae medicinam adhibere. Ad curandam (ait) imperitorum insaniam, etiam patientiae vos adhibere volumus", + "candidate_score": 0.68325, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_2_4", + "bdc_text": "Merito sane ac iure a te nomine negligentiae , pigritiae vel oblivionis suspectus haberi possem , charissime pater , quod ad te Anteonis , abs te abfui quicquam literarum dederim , non vere negligentia , non pigritia non oblivione tui , sed pudere quodam id factum est , potius , quod veritus sum , ne tuis maximis occupationibus molestus , inani sermone literarum intervenirem . Nunc autem , cum me tandem diuturni silentii suppuderet ac praesertim , cum mihi iam ad remotiores terras , Wittenbergam scilicet aut Lipsiam regrediendum sit , constitui eiusmodi suspicionis maculam delere teque aliquid et de rebus publicis et de privato mearum rerum statu facere certiorem . Vixi autem hactenus Tubingae apud d. Martinum Crisium Graecae linguae professorem , qui ita est eiusdem lingua ut etiam conciones in templo Graece scribat , si non ipse , tamen nomen ipsius tibi notum esse puto .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_861", + "psc_text": "difficultatem fatetur Baluzius, sed nullo modo Quesnelli opinionem juvare affirmat. Nam Evagrii verba confirmata videntur ex auctore qui Euthymii vitam descripsit, dicendo Euthymium ei praenuntiasse infelicem vitam in episcopatu, et depositionem deinde malorum hominum et praestigiatorum studio artibusque subeundam, ita ut poenitentia ductus, quod salutaribus abbatis monitis non obtemperasset, ad eumdem Euthymium in Palaestinam rediisset. Hinc ergo (ait Baluzius) factum est ut qui vitam procul Antiochia et in silentio transivit, in oblivionem venerit Antiochensium, adeo ut verum sit Domnum post depositionem suam secessisse in eremum, et ut Theophanes quoque chronographus et qui ab eo accepit Anastasius Bibliothecarius istud mandaverint memoriae litterarum, quamvis diversam secessus ejus causam afferant ab ea quam profert auctor Vitae S. Euthymii. 14. Quod si contenderet quis majorem fidem esse adhibendam Evagrio, qui exeunte saeculo sexto suam scribebat historiam, quam Theophani et Anastasio, qui multum remoti fuerunt a tempore quo ista contigisse narrantur, ego non repugnabo. Sed", + "candidate_score": 0.672955, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_16_18", + "bdc_text": "Hic etiam homo , qui , quantus quantus nihil nisi sapientia est 14 . aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura . Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_293", + "psc_text": "Nam cum ab eo novas litteras per Basilium diaconum accepisset, duodecimo kalendas Augusti ad eum rescripsit, suisque in litteris, ut strenue contra inimicos nativitatis et crucis Christi dimicaret, quin ab adversariorum potestatibus et insidiis territaretur adhortatur. Ut hanc animi firmitatem ei suaderet Pauli apostoli verbis usus est: In nullo terreamini ab adversariis, quae est illis causa perditionis, vobis autem salutis. Sed sancto pontifici aliquo modo innotuisse tum Dioscori, Chrysaphii, caeterorumque Eutychianorum machinationes argumentari licet. Quia Basilius litterarum Flaviani perlator recenter e Constantinopoli abscesserat, et multa Leoni narrasse quae in Flaviani epistola non continebantur, indicant S. P. verba illa: Et ad familiarem interrogationem idoneus erat sermo praedicti, per quem nunc alloquia reddentes, dilectionem tuam per Dei nostri gratiam, in quo fidimus, cohortamur, utentes verbis apostolicis, etc. Non obstante tamen tantarum perturbationum conflictu, imperitorum insaniam curare cupiens, mandat Flaviano patientiae medicinam adhibere. Ad curandam (ait) imperitorum insaniam, etiam patientiae vos adhibere volumus", + "candidate_score": 0.672452, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_17", + "bdc_text": "aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_605", + "psc_text": "proprio charactere signata gratulatus est, ait se ad Orientem remittere tres legatos Constantinopolitanae Ecclesiae clericos, qui laudata scripta detulerant, atque eorumdem legatorum nominibus et gradibus explicatis: Ut ergo invicem dilectionis tuae animus nostris confirmaretur alloquiis filios nostros Casterium (sive Castorium) presbyterum, Patricium et Asclepiadem diaconos, qui ad nos tua scripta detulerunt post venerabilem diem festi paschalis remisimus. Anatolio deinde tamquam Constantinopolitanae Ecclesiae praesuli cavere mandat ne in divinis rebus agendis quispiam ex presbyteris vel episcopis audeat recitare ad sacrum altare nomina Dioscori, Juvenalis et Eustathii, quod nostri (intellige legati) ibidem constituti faciendum esse dixerint. Porro si Quesnellus ad haec verba attendisset, haud scio an affirmare potuisset synodum illam, seu episcoporum consessum, fuisse ab Anatolio, non a pontificiis legatis, coactum, de qua re videsis quae ipsi in superiori capite jam 444 annotavimus. Caetera tandem quae tertio illius epistolae cap. scribit prorsus respondent iis quae ex epistola ad Pulcheriam jam recensuimus. 3.", + "candidate_score": 0.650699, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_1_3", + "bdc_text": "S. H . Merito sane ac iure a te nomine negligentiae , pigritiae vel oblivionis suspectus haberi possem , charissime pater , quod ad te Anteonis , abs te abfui quicquam literarum dederim , non vere negligentia , non pigritia non oblivione tui , sed pudere quodam id factum est , potius , quod veritus sum , ne tuis maximis occupationibus molestus , inani sermone literarum intervenirem . Nunc autem , cum me tandem diuturni silentii suppuderet ac praesertim , cum mihi iam ad remotiores terras , Wittenbergam scilicet aut Lipsiam regrediendum sit , constitui eiusmodi suspicionis maculam delere teque aliquid et de rebus publicis et de privato mearum rerum statu facere certiorem .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_861", + "psc_text": "difficultatem fatetur Baluzius, sed nullo modo Quesnelli opinionem juvare affirmat. Nam Evagrii verba confirmata videntur ex auctore qui Euthymii vitam descripsit, dicendo Euthymium ei praenuntiasse infelicem vitam in episcopatu, et depositionem deinde malorum hominum et praestigiatorum studio artibusque subeundam, ita ut poenitentia ductus, quod salutaribus abbatis monitis non obtemperasset, ad eumdem Euthymium in Palaestinam rediisset. Hinc ergo (ait Baluzius) factum est ut qui vitam procul Antiochia et in silentio transivit, in oblivionem venerit Antiochensium, adeo ut verum sit Domnum post depositionem suam secessisse in eremum, et ut Theophanes quoque chronographus et qui ab eo accepit Anastasius Bibliothecarius istud mandaverint memoriae litterarum, quamvis diversam secessus ejus causam afferant ab ea quam profert auctor Vitae S. Euthymii. 14. Quod si contenderet quis majorem fidem esse adhibendam Evagrio, qui exeunte saeculo sexto suam scribebat historiam, quam Theophani et Anastasio, qui multum remoti fuerunt a tempore quo ista contigisse narrantur, ego non repugnabo. Sed", + "candidate_score": 0.646127, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.68729, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_18_20", + "bdc_text": "Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen . Vale , charissime pater. 16 . aprilis anno 1570 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2203", + "psc_text": "quia dum expositionem sacrorum verborum cupitis, quam stricte ipsum auctorem eorumdem verborum quaeritis demonstratis. Si igitur vires salutis recepero, auctore omnipotente Domino vestris desideriis parebo. Oro autem ut in cunctis actibus vestris gratia vos superna custodiat, quatenus in bono opere et aspirando vos repleat, et adjuvando confortet. EPISTOLA XLI. AD PANTALEONEM NOTARIUM. De Ecclesiarum quarumdam superstitibus tum pecuniis, tum clericis, tum rebus aliis. Gregorius Pantaleoni notario. Exspectabamus ut nos experientia tua de argento Ecclesiarum, vel aliis quas invenit rebus, omnino subtiliter redderet certiores, ut ex ejus renuntiatione quod fieri debuisset deliberare minutius potuissemus. Sed non nos ita renuntiatio tua ut oportebat instruxit. Curae ergo tuae sit ut argentum Ecclesiarum, quod clerus et populus habet, apud quos praevideris, in cimiliarchio ecclesiae sub omni sollicitudine atque cautela deponas, atque de eodem deposito inde susceptum accipias. Argentum vero Ecclesiarum, quod pro peccatis a clero et populo destitutum est, tecum huc defer. Si forte", + "candidate_score": 0.68729, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_18_20", + "bdc_text": "Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen . Vale , charissime pater. 16 . aprilis anno 1570 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_90", + "psc_text": "verbum ex verbo, sed sensum ex sensu transferte, quia plerumque dum proprietas verborum attenditur, sensuum virtus amittitur. EPISTOLA XXX. AD ANDREAM ILLUSTREM. De sua ad episcopatum assumptione dolet; clavem a corpore sancti Petri transmittit. Gregorius Andreae illustri. Omnipotens Deus dulcissimo cordi vestro indicet quia et absens corpore, a charitate vestra animo non recessi. Bona enim vestra, etiam si volo, oblivisci non valeo. Hoc autem quod me ad episcopatus ordinem cognoscitis pervenisse, si me diligitis, plangite, quia hic hujus mundi tantae occupationes sunt, ut per episcopatus ordinem pene ab amore Dei me videam esse separatum. Quod incessanter defleo, atque ut pro me Dominum exoretis rogo. Praeterea sacratissimam clavem a sancti Petri apostoli corpore vobis 520 transmisi, quae super aegros multis solet miraculis coruscare; nam etiam de ejus catenis interius habetur. Eaedem igitur catenae, quae illa sancta colla tenuerunt, suspensae colla vestra sanctificent. (Cf. Joan. Diac. l. I, c. 50.) EPISTOLA XXXI.", + "candidate_score": 0.686632, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_4_6", + "bdc_text": "Vixi autem hactenus Tubingae apud d. Martinum Crisium Graecae linguae professorem , qui ita est eiusdem lingua ut etiam conciones in templo Graece scribat , si non ipse , tamen nomen ipsius tibi notum esse puto . Quas lectiones omnes hic audiverim , breviter accipe . Audivi primo quotidie ante merito D.", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1341", + "psc_text": "hoc a matre sua Romana Ecclesia perceperunt? Kyrie eleison autem nos neque diximus, neque dicimus sicut a Graecis dicitur, quia in Graecis simul omnes dicunt, apud nos autem a clericis dicitur, et a populo respondetur, et totidem vicibus etiam Christe eleison dicitur, quod apud Graecos nullo modo dicitur. In quotidianis autem missis aliqua quae dici solent tacemus, tantummodo Kyrie eleison et Christe eleison dicimus, ut in his deprecationis vocibus paulo diutius occupemur. Orationem vero Dominicam idcirco mox post precem dicimus, quia mos apostolorum fuit ut ad ipsam solummodo orationem oblationis hostiam consecrarent. Et valde mihi inconveniens visum est ut precem quam scholasticus composuerat super oblationem diceremus, et ipsam traditionem quam Redemptor noster composuit 941 super ejus corpus et sanguinem non diceremus. Sed et Dominica oratio apud Graecos ab omni populo dicitur, apud nos vero a solo sacerdote. In quo ergo Graecorum consuetudines secuti sumus, qui aut veteres nostras reparavimus, aut", + "candidate_score": 0.685306, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_17_19", + "bdc_text": "aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura . Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen . Vale , charissime pater. 16 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1131", + "psc_text": "(Luc. XIV, 18, 11) . Haec occupatus in multis ad epistolarum vestrarum dicta in brevitate respondi; nam quae modo loqui per scripta non debeo, in animo signata manent. Peto ut me beatitudo vestra in suis sanctis orationibus semper ad memoriam reducat, quatenus a malis me temporalibus et aeternis vestrae intercessiones eripiant. Pro serenissimo autem domino imperatore studiose et ferventer orate, quia valde est ejus vita mundo necessaria. Cesso autem amplius dicere, quia et vos non dubito scire. EPISTOLA XXVIII. AD THEODORUM MEDICUM. Missas in captivos et pauperes eleemosynas laudat. Clavem a corpore sancti Petri vicissim mittit. Gregorius Theodoro medico Constantinopolitano. Dilectissimus filius meus Sabinianus diaconus ad me reversus nulla mihi gloriae vestrae scripta detulit, sed ea quae transmissa sunt captivis et pauperibus deportavit, unde et intellexi causam. Ideo enim homini loqui per epistolas noluistis, quia omnipotenti Deo verbum in bona operatione feceratis. Habet enim haec eadem vestra operatio vocem propriam,", + "candidate_score": 0.684122, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_17_19", + "bdc_text": "aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura . Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen . Vale , charissime pater. 16 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_88", + "psc_text": "suscipere, tamen ego etiam obliviscentem me non obliviscor, negligentem pulso, torpentem amoris stimulis inquieto, ut qui ex semetipso non vult impendere, vel pulsatus sciat reddere quod debet. Praeterea indico suggestionem me apud piissimos dominos summis precibus plenam fecisse, ut virum beatissimum domnum Anastasium patriarcham, concesso usu pallii, ad beati Petri apostolorum principis limina mecum celebraturum solemnia missarum transmittere debuissent; quatenus si ei ad sedem suam minime reverti liceret, saltem mecum in honore suo viveret. 519 Sed quae causa contigerit, ut eadem scripta retinerem, praesentium lator vobis innotescet. Ejusdem tamen domni Anastasii animum cognoscite, et quidquid ei de hac re placuerit, vestris mihi epistolis indicate. EPISTOLA XXIX. AD ARISTOBOLUM EXPRAEFECTUM ET ANTIGRAPHUM. Illum consolatur, et rogat ut in epistolis suis e Latino in Graecum convertendis, non verba, sed sensum reddat. Gregorius Aristobolo, expraefecto et antigrapho. Ad explendum affectum meum, fateor, lingua non sufficit; sed quidquid de vobis sentio, vester vobis melius", + "candidate_score": 0.681745, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_18", + "bdc_text": "Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_90", + "psc_text": "verbum ex verbo, sed sensum ex sensu transferte, quia plerumque dum proprietas verborum attenditur, sensuum virtus amittitur. EPISTOLA XXX. AD ANDREAM ILLUSTREM. De sua ad episcopatum assumptione dolet; clavem a corpore sancti Petri transmittit. Gregorius Andreae illustri. Omnipotens Deus dulcissimo cordi vestro indicet quia et absens corpore, a charitate vestra animo non recessi. Bona enim vestra, etiam si volo, oblivisci non valeo. Hoc autem quod me ad episcopatus ordinem cognoscitis pervenisse, si me diligitis, plangite, quia hic hujus mundi tantae occupationes sunt, ut per episcopatus ordinem pene ab amore Dei me videam esse separatum. Quod incessanter defleo, atque ut pro me Dominum exoretis rogo. Praeterea sacratissimam clavem a sancti Petri apostoli corpore vobis 520 transmisi, quae super aegros multis solet miraculis coruscare; nam etiam de ejus catenis interius habetur. Eaedem igitur catenae, quae illa sancta colla tenuerunt, suspensae colla vestra sanctificent. (Cf. Joan. Diac. l. I, c. 50.) EPISTOLA XXXI.", + "candidate_score": 0.681268, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_4_6", + "bdc_text": "Vixi autem hactenus Tubingae apud d. Martinum Crisium Graecae linguae professorem , qui ita est eiusdem lingua ut etiam conciones in templo Graece scribat , si non ipse , tamen nomen ipsius tibi notum esse puto . Quas lectiones omnes hic audiverim , breviter accipe . Audivi primo quotidie ante merito D.", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1269", + "psc_text": "docti viri allocutio, quia aut discit audiens quod nescire se noverat, aut cognoscit, quod est amplius, id quod se et nescisse nesciebat. Qua in re ex audientium numero ego nunc factus sum, cui sanctissima vestra beatitudo scribere studuit, ut cunctorum martyrum gesta quae piae memoriae Constantini temporibus ab Eusebio Caesariensi collecta sunt transmittere debeam. Sed haec neque si collecta sint, neque si non sint, ante vestrae beatitudinis scripta cognovi. Ago ergo gratias, quia sanctissimae vestrae doctrinae scriptis eruditus coepi scire quod nesciebam. Praeter illa enim quae in ejusdem Eusebii libris de gestis sanctorum martyrum continentur, nulla in archivo hujus nostrae Ecclesiae, vel in Romanae urbis bibliothecis esse cognovi, nisi pauca quaedam in unius Codicis volumine collecta. Nos autem pene omnium martyrum distinctis per dies singulos passionibus collecta in uno Codice nomina habemus, atque quotidianis diebus in eorum veneratione missarum solemnia agimus. Non tamen in eodem volumine quis qualiter sit passus", + "candidate_score": 0.680392, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_18_20", + "bdc_text": "Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen . Vale , charissime pater. 16 . aprilis anno 1570 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1147", + "psc_text": "I, ep. 6.) EPISTOLA XXXI. AD CYRIACUM EPISCOPUM. De submovendo profano vocabulo, ut pax Ecclesiae conservetur, et scandala multorum auferantur. Gregorius Cyriaco episcopo Constantinopolitano. Scripta beatitudinis vestrae suscepimus, quae nobis non linguae, sed animae verba loquebantur. Aperiebant etenim mentem, quae tamen mihi clausa non erat, quia per memetipsum suavitatis ipsius experimentum tenebam. Unde omnipotenti Deo incessanter gratias refero, quia si erga nos in corde vestro virtutum mater charitas permanet, bonorum operum ramos nunquam amittitis, qui ipsam bonitatis radicem tenetis. Oportet ergo ut mihi atque omnibus fratribus vestris ejusdem charitatis pulchritudinem in hoc primum opere monstretis, ut verbum superbiae, per quod grave scandalum in Ecclesiis generatur, auferre festinetis, hoc modis omnibus implentes quod scriptum est: Solliciti servare unitatem spiritus in vinculo pacis (Ephes. IV, 3) . Et rursus: Nullam occasionem dare adversario maledicti gratia (I Tim. V, 14) . Tunc enim ostensa charitas vera est, si per typum superbiae inter nos", + "candidate_score": 0.672893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_18", + "bdc_text": "Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_88", + "psc_text": "suscipere, tamen ego etiam obliviscentem me non obliviscor, negligentem pulso, torpentem amoris stimulis inquieto, ut qui ex semetipso non vult impendere, vel pulsatus sciat reddere quod debet. Praeterea indico suggestionem me apud piissimos dominos summis precibus plenam fecisse, ut virum beatissimum domnum Anastasium patriarcham, concesso usu pallii, ad beati Petri apostolorum principis limina mecum celebraturum solemnia missarum transmittere debuissent; quatenus si ei ad sedem suam minime reverti liceret, saltem mecum in honore suo viveret. 519 Sed quae causa contigerit, ut eadem scripta retinerem, praesentium lator vobis innotescet. Ejusdem tamen domni Anastasii animum cognoscite, et quidquid ei de hac re placuerit, vestris mihi epistolis indicate. EPISTOLA XXIX. AD ARISTOBOLUM EXPRAEFECTUM ET ANTIGRAPHUM. Illum consolatur, et rogat ut in epistolis suis e Latino in Graecum convertendis, non verba, sed sensum reddat. Gregorius Aristobolo, expraefecto et antigrapho. Ad explendum affectum meum, fateor, lingua non sufficit; sed quidquid de vobis sentio, vester vobis melius", + "candidate_score": 0.672611, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_18_20", + "bdc_text": "Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen . Vale , charissime pater. 16 . aprilis anno 1570 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_88", + "psc_text": "suscipere, tamen ego etiam obliviscentem me non obliviscor, negligentem pulso, torpentem amoris stimulis inquieto, ut qui ex semetipso non vult impendere, vel pulsatus sciat reddere quod debet. Praeterea indico suggestionem me apud piissimos dominos summis precibus plenam fecisse, ut virum beatissimum domnum Anastasium patriarcham, concesso usu pallii, ad beati Petri apostolorum principis limina mecum celebraturum solemnia missarum transmittere debuissent; quatenus si ei ad sedem suam minime reverti liceret, saltem mecum in honore suo viveret. 519 Sed quae causa contigerit, ut eadem scripta retinerem, praesentium lator vobis innotescet. Ejusdem tamen domni Anastasii animum cognoscite, et quidquid ei de hac re placuerit, vestris mihi epistolis indicate. EPISTOLA XXIX. AD ARISTOBOLUM EXPRAEFECTUM ET ANTIGRAPHUM. Illum consolatur, et rogat ut in epistolis suis e Latino in Graecum convertendis, non verba, sed sensum reddat. Gregorius Aristobolo, expraefecto et antigrapho. Ad explendum affectum meum, fateor, lingua non sufficit; sed quidquid de vobis sentio, vester vobis melius", + "candidate_score": 0.672568, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_18", + "bdc_text": "Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1147", + "psc_text": "I, ep. 6.) EPISTOLA XXXI. AD CYRIACUM EPISCOPUM. De submovendo profano vocabulo, ut pax Ecclesiae conservetur, et scandala multorum auferantur. Gregorius Cyriaco episcopo Constantinopolitano. Scripta beatitudinis vestrae suscepimus, quae nobis non linguae, sed animae verba loquebantur. Aperiebant etenim mentem, quae tamen mihi clausa non erat, quia per memetipsum suavitatis ipsius experimentum tenebam. Unde omnipotenti Deo incessanter gratias refero, quia si erga nos in corde vestro virtutum mater charitas permanet, bonorum operum ramos nunquam amittitis, qui ipsam bonitatis radicem tenetis. Oportet ergo ut mihi atque omnibus fratribus vestris ejusdem charitatis pulchritudinem in hoc primum opere monstretis, ut verbum superbiae, per quod grave scandalum in Ecclesiis generatur, auferre festinetis, hoc modis omnibus implentes quod scriptum est: Solliciti servare unitatem spiritus in vinculo pacis (Ephes. IV, 3) . Et rursus: Nullam occasionem dare adversario maledicti gratia (I Tim. V, 14) . Tunc enim ostensa charitas vera est, si per typum superbiae inter nos", + "candidate_score": 0.672345, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_2_4", + "bdc_text": "Merito sane ac iure a te nomine negligentiae , pigritiae vel oblivionis suspectus haberi possem , charissime pater , quod ad te Anteonis , abs te abfui quicquam literarum dederim , non vere negligentia , non pigritia non oblivione tui , sed pudere quodam id factum est , potius , quod veritus sum , ne tuis maximis occupationibus molestus , inani sermone literarum intervenirem . Nunc autem , cum me tandem diuturni silentii suppuderet ac praesertim , cum mihi iam ad remotiores terras , Wittenbergam scilicet aut Lipsiam regrediendum sit , constitui eiusmodi suspicionis maculam delere teque aliquid et de rebus publicis et de privato mearum rerum statu facere certiorem . Vixi autem hactenus Tubingae apud d. Martinum Crisium Graecae linguae professorem , qui ita est eiusdem lingua ut etiam conciones in templo Graece scribat , si non ipse , tamen nomen ipsius tibi notum esse puto .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2103", + "psc_text": "falsitate deciperet, et quocunque potuisset non levia scandala generaret. Nam inter alia quae idem Andreas pessime cogitavit et fecit, eam quoque quam ad nos misistis, dum apud ipsum a praefato latore esset deposita, ita falsavit epistolam, ut quicunque eam legeret, vos nec catholice, nec recte sapere evidenter argueret. Ex qua re contigit ut dum veritatem studiose quaerimus, ejus quae latebat iniquitas vulgaretur, et tanta in eo reperta sunt quanta nec de scelerato quocunque laico crederentur. Et quia inter diversa mala aliquos etiam sermones scripsit, atque eos ex nostro nomine titulavit, et suspecti sumus ne eos alicubi transmiserit, fraternitas vestra sollicitudinem gerat; et si quid tale repererit, eos et rescindi et omnino faciat aboleri, ut quod imperitus litterarum et Scripturae divinae nescius, nostro, sicut diximus, nomine praenotavit, quorumdam animos non possit inficere. Nam nos nec Graece novimus, nec aliquod opus aliquando Graece conscripsimus. Alia vero mala ipsius, vel quid de eo", + "candidate_score": 0.668015, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_18_20", + "bdc_text": "Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen . Vale , charissime pater. 16 . aprilis anno 1570 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_917", + "psc_text": "gaudiorum, nostri simus invicem adjutores, et auxilium nobis orationis mutuae porrigamus; quatenus divina misericordia clementiae suae nobis dono concedat, et praedicare quod diligit, et sequi hoc quod per nos praedicari concessit. Sicque officii nostri ministerium pietatis suae protectione disponat, ut fructum de creditis 807 eidem venienti Domino reportemus, et ad futura aequitatis praemia cum aliorum lucro, ejus adjuvante gratia, perducamur. Quia vero scriptum est: Orate pro invicem, ut salvemini (Jac. V, 16) , ut ad haec pervenire mereamur, et me pro vobis apud sacratissimum beati Petri apostolorum principis corpus, et vos pro me apud sanctum Cyprianum martyrem, orationibus decet incumbere. Preces etenim nostrae tanto celerius in dominicae pietatis aurem sublevantur, quanto eas vicissim pro vobis fusas charitatis ardor exacuit. Sed quia sanctitas vestra nudis me verbis alloqui recusat epistolis quoque xenia conjunxit. Quae nos cum gratiarum actione suscepimus; sed tamen plus mentis vestrae affectu quam rerum copia delectamur. EPISTOLA XX.", + "candidate_score": 0.664441, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_0_2", + "bdc_text": "3 . S. H . Merito sane ac iure a te nomine negligentiae , pigritiae vel oblivionis suspectus haberi possem , charissime pater , quod ad te Anteonis , abs te abfui quicquam literarum dederim , non vere negligentia , non pigritia non oblivione tui , sed pudere quodam id factum est , potius , quod veritus sum , ne tuis maximis occupationibus molestus , inani sermone literarum intervenirem .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_342", + "psc_text": "vestris ablata dubietate possit satisfactio abundanter 616 infundi, librum quem ex hac re sanctae memoriae decessor meus Pelagius papa scripserat, vobis utile judicavi transmittere. Quem si, deposito voluntariae defensionis studio, puro vigilantique corde saepius volueritis relegere, eum vos per omnia secuturos et ad unitatem nostram nihilominus reversuros esse confido. Porro autem si post hujus libri lectionem in ea qua estis volueritis deliberatione persistere, sine dubio non rationi operam, sed obstinationi vos dare monstratis. Unde iterum habita compassione charitatem vestram admoneo, ut quoniam Deo suffragante fidei nostrae integritas in causa trium capitulorum inviolata permansit, mentis tumore deposito, tanto citius ad matrem vestram, quae filios suos exspectat et invitat, Ecclesiam redeatis, quanto vos ab ea quotidie pro vobis exspectari cognoscitis. EPISTOLA LII. AD NATALEM EPISCOPUM. Profana quibus indulgebat convivia, et sacrae lectionis negligentiam non bene ab ipso excusari. De exhortationis studio gratulatur. Se laudatum dolet. Non modo ad Ecclesiam haereticos, sed et", + "candidate_score": 0.656021, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_3", + "bdc_text": "Nunc autem , cum me tandem diuturni silentii suppuderet ac praesertim , cum mihi iam ad remotiores terras , Wittenbergam scilicet aut Lipsiam regrediendum sit , constitui eiusmodi suspicionis maculam delere teque aliquid et de rebus publicis et de privato mearum rerum statu facere certiorem .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_47", + "psc_text": "at toto animo renitens, pastoralis curae pondera portare compulsus sum, caligo moeroris occurrit, et triste cor nihil aliud nisi eas quae videri nil sinunt tenebras videt. Nam quid antistes a Domino, nisi pro delictis populi intercessor eligitur? Qua itaque fiducia ad eum pro peccatis alienis intercessor venio, apud quem de propriis securus non sum? Si fortasse quispiam apud potentem virum, qui et sibi iratus, et mihi esset incognitus, intercessorem suum me fieri quaereret, protinus responderem: Ad intercedendum venire nequeo, quia ejus notitiam ex sedula familiaritate non habeo. Si igitur recte homo apud hominem, de quo minime praesumpsissem, fieri intercessor erubescerem, quantae hoc audaciae est, quod apud Deum pro populo locum intercessoris obtineo, cui familiarem me esse per vitae meritum non agnosco? Qua in re est mihi adhuc aliud gravius formidandum, quia sicut cuncti liquido novimus, cum is qui displicet, ad intercedendum mittitur, irati ad deteriora animus provocatur. Et valde pertimesco", + "candidate_score": 0.598271, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf033", + "work_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis", + "max_score": 0.686729, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_8_10", + "bdc_text": "post meridiem , d. Philippum Apianum , mathematicum , alternatim explicantem , sphaeram Ioannem de sacramento et Theoricas Planetarum Parbachii , 4. d. m. martinum crusium quoque alternatim Homerum et Thucidydem explicantem . S. D. M . Georgium , Lieberum , physicum , explicantem , textum Actus , et die Veneris semper docentem in suo compendio . Licet autem multi doctissimi viri hic sint , nec non etiam maxima studiosorum multitudo , tamen tanta hic est annonae caritas ( cogitur enim pro mensa tantum solvere 48 fl. pro habitatione musaeo , et lecto 14 fl. , quod fere plerique cogantur abire hanc etiam causam esse , quod et nobis abeundum sit , arbitror .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2662", + "psc_text": "Cosmographiae quoque notitiam vobis percurrendam esse non immerito suademus, ut loca singula, quae in libris sanctis legitis, in qua parte mundi sint posita, evidenter agnoscere debeatis. » Inter alios vero Julii oratoris libellum de Cosmographia, Marcellini Constantinopolitanam Hierosolymitanamque descriptionem, et Ptolomei Cosmographiam laudat: alteroque post capite (Cap. 27): « Illud quoque, infit, commonendum esse credidimus, quoniam tam in sacris litteris quam in expositoribus doctissimis multa per schemati, multa per definitiones, multa per artem grammaticam, multa per artem rhetoricam, multa, per dialecticam, multa per disciplinam arithmeticam, multa per musicam, multa per disciplinam geometricam, multa per astronomicam intelligere possumus. » Postea consolatus quorumdam simplicitatem fratrum, qui ad arduum adeo studium haud possunt assurgere, subdit (Cap. 28): « Verumtamen nec illud Patres sanctissimi decreverunt, ut saecularium litterarum studia respuantur, quia exinde non minimum ad sacras Scripturas intelligendas sensus noster instruitur: si tamen divina gratia suffragante, notitia ipsarum rerum sobrie ac rationabiliter inquiratur, non", + "candidate_score": 0.686729, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_9_11", + "bdc_text": "S. D. M . Georgium , Lieberum , physicum , explicantem , textum Actus , et die Veneris semper docentem in suo compendio . Licet autem multi doctissimi viri hic sint , nec non etiam maxima studiosorum multitudo , tamen tanta hic est annonae caritas ( cogitur enim pro mensa tantum solvere 48 fl. pro habitatione musaeo , et lecto 14 fl. , quod fere plerique cogantur abire hanc etiam causam esse , quod et nobis abeundum sit , arbitror . Ad hoc malum , accessit nuper secundum ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2650", + "psc_text": "Eodem tempore vivebat alter Ammonius, abbatis Pambo discipulus, vir insigniter doctus (Pallad. in Laus., c. 12) , qui « Vetus et Novum Testamentum dicebat memoriter, et in doctorum virorum Origenis, et Didymi, et Pierii, et Stephani scriptis ita erat versatus, ut sexagies centena millia versuum percurrerit. » Hic magno Athanasio Romam proficiscenti datus est socius, vir, teste Socrate (Lib. IV, cap. 18), adeo « parum curiosus, ut cum Romae una cum Athanasio forte versaretur, nihil ex magnificis urbis operibus, praeter templum Petro et Paulo dicatum, videre omnino desideraret. » Adeo verum est, quod aiunt nonnulli, scientiam in monachis parere curiositatem, eosque ad curas externas plus aequo effundere. Eodem referri debet quod de Theone abbate, qui triginta annis in domuncula seorsum inclusus silentium exercuit, tradunt Rufinus (Ruf. lib. II de Vit. Patr. cap. 6) et Palladius (Pall. Laus. cap. 50), quod scilicet « erat vir eruditus in triplici gratia sermonum, in", + "candidate_score": 0.686544, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_8_10", + "bdc_text": "post meridiem , d. Philippum Apianum , mathematicum , alternatim explicantem , sphaeram Ioannem de sacramento et Theoricas Planetarum Parbachii , 4. d. m. martinum crusium quoque alternatim Homerum et Thucidydem explicantem . S. D. M . Georgium , Lieberum , physicum , explicantem , textum Actus , et die Veneris semper docentem in suo compendio . Licet autem multi doctissimi viri hic sint , nec non etiam maxima studiosorum multitudo , tamen tanta hic est annonae caritas ( cogitur enim pro mensa tantum solvere 48 fl. pro habitatione musaeo , et lecto 14 fl. , quod fere plerique cogantur abire hanc etiam causam esse , quod et nobis abeundum sit , arbitror .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1886", + "psc_text": "At sententiam in altera dissertationis editione retractavit dissertator, num. 32, ubi contendit super a Graeco ὑπὲρ formatum, unde etiam insuper proprie significare id quod superabundat. Idem sentit Matthias Lambert, et monachus Cisterciensis in Gallica expositione Regulae S. Benedicti, quorum primus Regulae textum ita Gallice reddidit, outre la portion ordonnée, alter vero, pardessus la portion qui leur est dessignée. Eodem modo etiam S. Benedictum explicat Theobaldus Artaldus Coelestinus; confirmaturque ex praxi, quam videre est 452 apud Hildemarum, et maxime apud Udalricum: « Ad mixtum, inquit, non accipiunt nisi quod S. Benedictus praecipit, quartam partem panis absque libra sua; et devino similiter: » et ex Regula S. Caesarii ad virgines, quae jubet ut « quae coquunt, singulis illis meri pro labore addantur; » et certe S. Benedictus biberes et panem non indulget nisi propter graviorem laborem; cum vero propter laborem aliquid concedit, illud solet consuetae annonae superadditum esse, ut cap. 39, 40", + "candidate_score": 0.684283, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_8_10", + "bdc_text": "post meridiem , d. Philippum Apianum , mathematicum , alternatim explicantem , sphaeram Ioannem de sacramento et Theoricas Planetarum Parbachii , 4. d. m. martinum crusium quoque alternatim Homerum et Thucidydem explicantem . S. D. M . Georgium , Lieberum , physicum , explicantem , textum Actus , et die Veneris semper docentem in suo compendio . Licet autem multi doctissimi viri hic sint , nec non etiam maxima studiosorum multitudo , tamen tanta hic est annonae caritas ( cogitur enim pro mensa tantum solvere 48 fl. pro habitatione musaeo , et lecto 14 fl. , quod fere plerique cogantur abire hanc etiam causam esse , quod et nobis abeundum sit , arbitror .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2316", + "psc_text": "praxis, ex eorum regulis aliisque scriptis, priusquam ejus textum attingamus, ante referre duximus alicujus operae pretium. 553 Imprimis Regula sancti Antonii haec habet (Num. 2): « Jejuna usque ad nonam singulis diebus, excepto sabbato et dominico die. Adveniente vero nona, ne adeas cellam cujusquam fratrum, et cum sederis ad comedendum, ora prius, tum comede. » Regula sanctorum Patrum Serapionis, Macarii, Paphnutii, et alterius Macarii (Cap. 9): « Debet ergo iste ordo teneri, fratres, ut nullo die nisi hora nona reficiant fratres in monasterio, excepta dominica die et quinquagesima die Pentecostes. » Paulo severior erat monachorum sub sancto Eusebio abbate montis Coryphes in Syria saeculo IV, viventium continentia: hic enim, ut legimus in ejus Vita, num. 7 (Bolland., 23 Januar.), « cibum capiebat tertio et quarto quoque die. Iis autem qui secum habitabant, jubebat vesci alternis diebus. » Austerior adhuc monachorum in monte Sina de quibus S. Nilus (Histor. caedis SS.", + "candidate_score": 0.683605, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_8_10", + "bdc_text": "post meridiem , d. Philippum Apianum , mathematicum , alternatim explicantem , sphaeram Ioannem de sacramento et Theoricas Planetarum Parbachii , 4. d. m. martinum crusium quoque alternatim Homerum et Thucidydem explicantem . S. D. M . Georgium , Lieberum , physicum , explicantem , textum Actus , et die Veneris semper docentem in suo compendio . Licet autem multi doctissimi viri hic sint , nec non etiam maxima studiosorum multitudo , tamen tanta hic est annonae caritas ( cogitur enim pro mensa tantum solvere 48 fl. pro habitatione musaeo , et lecto 14 fl. , quod fere plerique cogantur abire hanc etiam causam esse , quod et nobis abeundum sit , arbitror .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1885", + "psc_text": "Regulae accipiant supra statutam annonam mixtum, ut non sit eis grave jejunium, dum ministrant, sustinere. Lector vero post sextam, antequam accedat ad legendum. » Ubi distinguitur hora qua hebdomadarii servitores sumerent mixtum, ab ea qua lector mensae. Accipiant super statutam annonam. ] Haec verba duobus modis intelligi possunt; vel ita ut panis et vinum de statuta libra panis et hemina vini sumantur, vel ita ut ad statutam panis ac vini annonam aliquid superaddatur; ut idem sit super, ac praeter, insuper. Priorem sensum sequuntur Menardus, Carolus Cointius, dissertator Gallicus de hemina vini et libra panis Benedictina, cum quibusdam Regulae versionibus Gallicis. At sententiam in altera dissertationis editione retractavit dissertator, num. 32, ubi contendit super a Graeco ὑπὲρ formatum, unde etiam insuper proprie significare id quod superabundat. Idem sentit Matthias Lambert, et monachus Cisterciensis in Gallica expositione Regulae S. Benedicti, quorum primus Regulae textum ita Gallice reddidit, outre la portion ordonnée, alter", + "candidate_score": 0.683455, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_9_11", + "bdc_text": "S. D. M . Georgium , Lieberum , physicum , explicantem , textum Actus , et die Veneris semper docentem in suo compendio . Licet autem multi doctissimi viri hic sint , nec non etiam maxima studiosorum multitudo , tamen tanta hic est annonae caritas ( cogitur enim pro mensa tantum solvere 48 fl. pro habitatione musaeo , et lecto 14 fl. , quod fere plerique cogantur abire hanc etiam causam esse , quod et nobis abeundum sit , arbitror . Ad hoc malum , accessit nuper secundum ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2844", + "psc_text": "Tertio, haec olim lectio fiebat in auditorio, ut patet ex Vita sancti Guillelmi ducis et monachi Gellonensis (Saec. IV Ben.), ubi narratur quomodo suo susceptus fuerit in monasterio. Ac primo quidem num. 21, longe occurritur ei a fratribus, ducitur ad orationem, ecclesiaeque dona confert. Et postea, num. 22: « Completa oratione, factaque cunctis altaribus 680 sua cuique digna veneratione . . . . itur in auditorium, et osculatis fratribus, lectaque ex more lectione, factoque pro tempore brevi sermone de animae aedificatione, mox vir Dei subinfert, et indicat manifeste cur ipse venerit. » Idem videre est apud Ekkehardum in lib. de Casibus S. Galli cap. 11, ubi referens qua ratione episcopi et abbates ad visitandum S. Galli asceterium missi ab Ottone imperatore recepti fuerint: « Adveniunt omnes, inquit, festive receptis Cives apostolorum responsorium canitur. Abbas in auditorio debilis residens, introductis quidem eis assurgit. Legitur considentibus lectio de charitate et de pedisequa", + "candidate_score": 0.680826, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_14_16", + "bdc_text": "mortuus est enim d. Guilhelmus Bidenbach , ecclesiae Stutgardianae antistes , qui proficiscens ad fratrem suum abbatem Bebenhusanum , 6 . die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit . Hic etiam homo , qui , quantus quantus nihil nisi sapientia est 14 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3652", + "psc_text": "Dirigendi fratres in viam, omnium fratrum, vel abbatis orationi se commendent: et semper ad orationem ultimam operis Dei, commemoratio omnium absentium fiat. Revertentes autem de via fratres in ipso die quo redeunt, per omnes canonicas horas, dum expletur opus Dei, prostrati solo oratorii ab omnibus petant orationem, propter excessus: ne quid forte subripuerit in via visus, aut auditus malae rei, aut otiosi sermonis. Nec praesumat quisquam alio referre quaecunque foris monasterium viderit aut audierit: quia plurima destructio est. Quod si quis praesumpserit, vindictae regulari subjaceat. Similiter et qui praesumpserit claustra monasterii egredi, vel quocunque ire, vel quidpiam quamvis parvum sine abbatis jussione facere COMMENTARIUS. 876 Dirigendi fratres in via. ] Acute Petrus Boherius in utroque commentario hunc locum exponens, et post eum Haeftenus observant, non sine causa pluralem hic a S. Benedicto usurpatum esse numerum, quo tacite saltem innueret solos extra coenobium monachos sine socio fratre progredi non debere. Et", + "candidate_score": 0.678448, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_8_10", + "bdc_text": "post meridiem , d. Philippum Apianum , mathematicum , alternatim explicantem , sphaeram Ioannem de sacramento et Theoricas Planetarum Parbachii , 4. d. m. martinum crusium quoque alternatim Homerum et Thucidydem explicantem . S. D. M . Georgium , Lieberum , physicum , explicantem , textum Actus , et die Veneris semper docentem in suo compendio . Licet autem multi doctissimi viri hic sint , nec non etiam maxima studiosorum multitudo , tamen tanta hic est annonae caritas ( cogitur enim pro mensa tantum solvere 48 fl. pro habitatione musaeo , et lecto 14 fl. , quod fere plerique cogantur abire hanc etiam causam esse , quod et nobis abeundum sit , arbitror .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2650", + "psc_text": "Eodem tempore vivebat alter Ammonius, abbatis Pambo discipulus, vir insigniter doctus (Pallad. in Laus., c. 12) , qui « Vetus et Novum Testamentum dicebat memoriter, et in doctorum virorum Origenis, et Didymi, et Pierii, et Stephani scriptis ita erat versatus, ut sexagies centena millia versuum percurrerit. » Hic magno Athanasio Romam proficiscenti datus est socius, vir, teste Socrate (Lib. IV, cap. 18), adeo « parum curiosus, ut cum Romae una cum Athanasio forte versaretur, nihil ex magnificis urbis operibus, praeter templum Petro et Paulo dicatum, videre omnino desideraret. » Adeo verum est, quod aiunt nonnulli, scientiam in monachis parere curiositatem, eosque ad curas externas plus aequo effundere. Eodem referri debet quod de Theone abbate, qui triginta annis in domuncula seorsum inclusus silentium exercuit, tradunt Rufinus (Ruf. lib. II de Vit. Patr. cap. 6) et Palladius (Pall. Laus. cap. 50), quod scilicet « erat vir eruditus in triplici gratia sermonum, in", + "candidate_score": 0.677369, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_15_17", + "bdc_text": "die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit . Hic etiam homo , qui , quantus quantus nihil nisi sapientia est 14 . aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1262", + "psc_text": "] Hoc est in fine psalmorum, inquit Boherius. Quam in responsoriis. ] Atque etiam in antiphonis et versibus, nam eadem est ratio, quam confirmat praxis, ubi quod antiphonas spectat, aliquando in fine, aliquando initio ponebatur alleluia, verbi gratia: Alleluia. Sancti tui, Domine, etc. Alleluia. In velamento, etc. Solemne autem fuit toto hoc temporis interstitio ob Christi resurrectionem per universam Ecclesiam alleluia cantare, ut patet ex his S. Augustini verbis (Epist. 55): Ut autem alleluia per hos solos dies quinquaginta cantetur non usquequaque observatur; nam aliis diebus varie cantatur alibi atque alibi; ipsis tamen diebus ubique. » A Pentecoste autem usque ad caput Quadragesimae. ] Hoc est ad dominicam primam Quadragesimae, qua incipiebat quadragesimalis observatio, saltem in Occidente; necdum enim quatuor illis praecedentibus diebus servabant jejunium, quod ex S. Gregorii papae institutione originem ducere creditur. Omnibus noctibus cum sex posterioribus psalmis tantum ad nocturnas dicatur. ] Scilicet privatis diebus, sicuti praescribitur", + "candidate_score": 0.675856, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_5_7", + "bdc_text": "Quas lectiones omnes hic audiverim , breviter accipe . Audivi primo quotidie ante merito D. Iacobum Scheggium , explicantem organum articulis , 2 . d. Hylerum Rhetoricum , 3 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2844", + "psc_text": "Tertio, haec olim lectio fiebat in auditorio, ut patet ex Vita sancti Guillelmi ducis et monachi Gellonensis (Saec. IV Ben.), ubi narratur quomodo suo susceptus fuerit in monasterio. Ac primo quidem num. 21, longe occurritur ei a fratribus, ducitur ad orationem, ecclesiaeque dona confert. Et postea, num. 22: « Completa oratione, factaque cunctis altaribus 680 sua cuique digna veneratione . . . . itur in auditorium, et osculatis fratribus, lectaque ex more lectione, factoque pro tempore brevi sermone de animae aedificatione, mox vir Dei subinfert, et indicat manifeste cur ipse venerit. » Idem videre est apud Ekkehardum in lib. de Casibus S. Galli cap. 11, ubi referens qua ratione episcopi et abbates ad visitandum S. Galli asceterium missi ab Ottone imperatore recepti fuerint: « Adveniunt omnes, inquit, festive receptis Cives apostolorum responsorium canitur. Abbas in auditorio debilis residens, introductis quidem eis assurgit. Legitur considentibus lectio de charitate et de pedisequa", + "candidate_score": 0.674384, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_9_11", + "bdc_text": "S. D. M . Georgium , Lieberum , physicum , explicantem , textum Actus , et die Veneris semper docentem in suo compendio . Licet autem multi doctissimi viri hic sint , nec non etiam maxima studiosorum multitudo , tamen tanta hic est annonae caritas ( cogitur enim pro mensa tantum solvere 48 fl. pro habitatione musaeo , et lecto 14 fl. , quod fere plerique cogantur abire hanc etiam causam esse , quod et nobis abeundum sit , arbitror . Ad hoc malum , accessit nuper secundum ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1886", + "psc_text": "At sententiam in altera dissertationis editione retractavit dissertator, num. 32, ubi contendit super a Graeco ὑπὲρ formatum, unde etiam insuper proprie significare id quod superabundat. Idem sentit Matthias Lambert, et monachus Cisterciensis in Gallica expositione Regulae S. Benedicti, quorum primus Regulae textum ita Gallice reddidit, outre la portion ordonnée, alter vero, pardessus la portion qui leur est dessignée. Eodem modo etiam S. Benedictum explicat Theobaldus Artaldus Coelestinus; confirmaturque ex praxi, quam videre est 452 apud Hildemarum, et maxime apud Udalricum: « Ad mixtum, inquit, non accipiunt nisi quod S. Benedictus praecipit, quartam partem panis absque libra sua; et devino similiter: » et ex Regula S. Caesarii ad virgines, quae jubet ut « quae coquunt, singulis illis meri pro labore addantur; » et certe S. Benedictus biberes et panem non indulget nisi propter graviorem laborem; cum vero propter laborem aliquid concedit, illud solet consuetae annonae superadditum esse, ut cap. 39, 40", + "candidate_score": 0.673841, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_14_16", + "bdc_text": "mortuus est enim d. Guilhelmus Bidenbach , ecclesiae Stutgardianae antistes , qui proficiscens ad fratrem suum abbatem Bebenhusanum , 6 . die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit . Hic etiam homo , qui , quantus quantus nihil nisi sapientia est 14 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2743", + "psc_text": "in Vita S. Kentigerni, cap. 3 (Saec. II Ben., Bolland. 13 Januar.), idque de S. Aethelvoldo narrat Willelmus Malmesburiensis lib. IV de Pontif. Angl., in fine. Ergo his diebus augeamus nobis aliquid ad solitum pensum servitutis nostrae. ] Quod ait ad solitum pensum duobus modis intelligi potest. 1º Ad solitam aliorum temporum vivendi rationem; « superius enim definierat, inquit Hildemarus, quantum panem, quanta pulmenta, vel quantum dormire. Nunc vero, ut augeamus ad istum pensum, hoc est mensuram aliquid suadet. » Quam explicationem confirmare possunt praecedentia verba, quibus hortatur aliorum temporum negligentias his sanctis diebus diluere. 2º Ad solitum pensum, id est, ad praescriptam etiam in Quadragesima a regula mensuram; qui sensus connaturalior videtur: nam quae quadragesimali tempore facienda regula praescribit, omnes aequaliter servare tenentur: quae autem hic addenda suadet, non ita, sed pro cujusque voluntate, et abbatis benedictione: quae vero illa sint docent subsequentia. Orationes peculiares. ] Orationes peculiares Hildemaro", + "candidate_score": 0.673367, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_15_17", + "bdc_text": "die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit . Hic etiam homo , qui , quantus quantus nihil nisi sapientia est 14 . aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2037", + "psc_text": "Ergo aliis diebus, dum officium foris non celebrabatur, in secretario residebat. Sed lecturus tota hebdomada dominica ingrediatur. ] Ad legendum scilicet. Qui ingrediens post missas et communionem. ] Communionem dicit non illam quam facit sacerdos celebrans, sed illam « quam faciunt, seu facere consueverunt fratres diebus dominicis ante altare majus confestim post missam, » ut loquitur Boherius. Et recte omnino post communionem sacram ingreditur, ut ante divino verbo impleatur, quod mox lecturus aliis eructare debet. Petat ab omnibus pro se orari. ] « Quod quidem verbo non petitur, sed provolutione corporali, quae fit iterum in multis coenobiis finita ipsa benedictione, id est oratione, » inquit iterum Boherius. Ut avertat ab eo Deus spiritum elationis. ] Apposite ad hunc locum Petrus Damiani (Opuscul. II, cap. 18): « Lectoribus vitium arrogantiae familiare est, praesertim si cui lepor eloquentiae suppetit, dum patentes Scripturae campos effraenis lingua percurrit, populari favori cor deditum spiritus elationis", + "candidate_score": 0.673111, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_9_11", + "bdc_text": "S. D. M . Georgium , Lieberum , physicum , explicantem , textum Actus , et die Veneris semper docentem in suo compendio . Licet autem multi doctissimi viri hic sint , nec non etiam maxima studiosorum multitudo , tamen tanta hic est annonae caritas ( cogitur enim pro mensa tantum solvere 48 fl. pro habitatione musaeo , et lecto 14 fl. , quod fere plerique cogantur abire hanc etiam causam esse , quod et nobis abeundum sit , arbitror . Ad hoc malum , accessit nuper secundum ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2074", + "psc_text": "quantitate non sumatur. Priusquam incipiat legere. ] Id est paulo antequam legat, non vero cum servitoribus, qui una hora ante refectionem fratrum mixtum debent accipere. Propter communionem sanctam, et ne forte grave sit ei jejunium sustinere. ] Reddit rationem quare mixtum sumere lectori permittat, scilicet: 1º propter communionem sanctam, 2º propter jejunii laborem. Sed quod ait propter communionem sanctam varie intelligunt recentiores Regulae commentatores. Richardus de S. Angelo, praepositus Vallis Lucis, qui saeculo XIV ineunte scribebat, duplicem hujus loci adducit expositionem: « Communionem sanctam, inquit, id est sanctam congregationem; quasi dicat, ne deficiat sanctae congregationi in legendo; quia communio derivari potest a communi, et ubi communitas, ibi congregatio, quae derivatur a coeundo, quasi conveniendo in unum, ut 15 dist. canones generalium 496 in fine. Ergo recte taliter potest exponi; et illud ne, quod sequitur, expone pro non, et supple quasi diceret, ne deficiat congregationi, ut dictum est, et non sit", + "candidate_score": 0.671292, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_15_17", + "bdc_text": "die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit . Hic etiam homo , qui , quantus quantus nihil nisi sapientia est 14 . aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1016", + "psc_text": "S. Bernardi auctoritas (Serm. 64, in Cant.): « Publice praedicare nec monacho convenit, nec novitio expedit, nec non misso licet. » Gilberti de Hoillandia (Serm. 18 in Cant.): « Nemo praedicationis officium assumat, nemo sibi sumat honorem nisi vocatus a Deo. » Et certe recte argumentatur auctor Sermonum ad Fratres in eremo, cum dicit (Serm. 23): « Officium vestrum est non solum carnem jejuniis, abstinentia escae et potus affligere, quantum valetudo naturae permittit; sed etiam mundum contemnere, et non doctoris 239 appetere cathedram, sed in cilicio et cinere perseverare in eremo debemus. » Vide Petri Blesensis epist. 13. Caeterum quam hic tradit hujus loci Regulae explanationem Petrus Boherius, eamdem sequitur Julianus Warnier in eo quem conscripsit libro de Antiqua et vera Regulae S. Benedicti praxi, cap. 35. Monstrante Scriptura quia in multiloquio non effugitur peccatum. ] Hanc sententiam supra exposuimus. Et quia vir linguosus. ] Vir linguosus ex S. Augustino", + "candidate_score": 0.671275, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_14_16", + "bdc_text": "mortuus est enim d. Guilhelmus Bidenbach , ecclesiae Stutgardianae antistes , qui proficiscens ad fratrem suum abbatem Bebenhusanum , 6 . die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit . Hic etiam homo , qui , quantus quantus nihil nisi sapientia est 14 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2744", + "psc_text": "est, ad praescriptam etiam in Quadragesima a regula mensuram; qui sensus connaturalior videtur: nam quae quadragesimali tempore facienda regula praescribit, omnes aequaliter servare tenentur: quae autem hic addenda suadet, non ita, sed pro cujusque voluntate, et abbatis benedictione: quae vero illa sint docent subsequentia. Orationes peculiares. ] Orationes peculiares Hildemaro et Bernardo Cassinensi sunt orationes privatae, « ad differentiam communium et regularium, quae in conventu se habent ab omnibus statutis temporibus, » inquit Bernardus Cassinensis. Additque: « Et possunt etiam dici peculiares quae adduntur et fiunt ultra illas quae praeter Quadragesimam fecit vel facere neglexit. » Istud porro sanctae Regulae statutum quo liberius adimpleret alter Bernardus, abbas Clarevallensis, etiam a scribendis libris abstinebat; unde provocanti amico Guillelmo abbati, ut Petro Abaelardo sese opponens, illius refutaret errores, hunc in modum rescripsit (Epist. 392): « Operae pretium puto, praesertim considerata 656 opportunitate, me atque eos pariter alicubi convenire et conferre de omnibus;", + "candidate_score": 0.670561, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_14_16", + "bdc_text": "mortuus est enim d. Guilhelmus Bidenbach , ecclesiae Stutgardianae antistes , qui proficiscens ad fratrem suum abbatem Bebenhusanum , 6 . die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit . Hic etiam homo , qui , quantus quantus nihil nisi sapientia est 14 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2705", + "psc_text": "Absit ergo, absit ut scientiis coenobiorum inordinationes imputemus; absit ut propensionem ad sacras litteras, quas summi pontifices et concilia monachis commendant, relictam in monasteriis esse a daemone dicamus ad regularis observantiae subversionem. Longe aliter sentiebat videratque Adalbero, Augustensis Ecclesiae episcopus, qui rediens e monasterio S. Galli, ubi omnes tunc scientiae vigebant, et quod devotionis gratia visitarat, « interrogatus inter caetera aliquando a suis, inquit Ekkehardus Sanctigallensis monachus (In Vit. Notkeri Balbul., apud Boll. 6 April.), essetne nobiscum, ut fama vulgavit, religio cum doctrina, severitas cum disciplina? Caeteri, inquit, quid sentiant nescio, quod mihi animo est pronuntio: Unum ego sanctum, et hunc defunctum quaesivi; vivos autem, ut vere fratres fatear, sanctissimos inveni. Doctrinam vero illorum et disciplinam in virtutum eorum operibus videre est. Delectat me talium memorari, quos quidem ut iterum videam vix exspecto, etc. » Igitur si qui aliquando monachi scientiis dediti prolapsi sunt, id non scientiis, quibus a crimine", + "candidate_score": 0.670094, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_15_17", + "bdc_text": "die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit . Hic etiam homo , qui , quantus quantus nihil nisi sapientia est 14 . aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1236", + "psc_text": "quotidie psallit, ita et nos, sive eadem, sive alia. Lectio Apostoli memoriter recitanda. ] Quanti sit meriti huic Regulae statuto obtemperare, disces ex lib. III Revelat. S. Gertrudis, c. 82. Plane agenda matutina vel vespertina, etc.] Quid sit agenda docet Boherius his verbis: « Agenda nomen est substantivum; sic enim appellantur horae canonicae in quibusdam regionibus. » Et Menardus: « Agenda est officium alicujus horae, officium divinum, cursus divini officii, anniversaria celebritas, opus Dei, ut infra hoc capite: caeteris agendis; S. Gregorii Antiphonarius: In agenda mortuorum antiphona: Requiem aeternam; Anastasius Bibliothecarius in Leone secundo: Sed et ne Mauri episcopi anniversitas seu agenda celebraretur. » Non transeat aliquando, nisi in ultimo per ordinem oratio dominica omnibus audientibus dicatur, etc.] Plurima hic et notatu dignissima praescribit S. P. Benedictus. Primo, ut ad omnes canonicas horas sub finem officii dicatur oratio dominica, idque propter excellentiam haud dubium hujus orationis, quam tribus potissimum momentis", + "candidate_score": 0.670074, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_4_6", + "bdc_text": "Vixi autem hactenus Tubingae apud d. Martinum Crisium Graecae linguae professorem , qui ita est eiusdem lingua ut etiam conciones in templo Graece scribat , si non ipse , tamen nomen ipsius tibi notum esse puto . Quas lectiones omnes hic audiverim , breviter accipe . Audivi primo quotidie ante merito D.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2844", + "psc_text": "Tertio, haec olim lectio fiebat in auditorio, ut patet ex Vita sancti Guillelmi ducis et monachi Gellonensis (Saec. IV Ben.), ubi narratur quomodo suo susceptus fuerit in monasterio. Ac primo quidem num. 21, longe occurritur ei a fratribus, ducitur ad orationem, ecclesiaeque dona confert. Et postea, num. 22: « Completa oratione, factaque cunctis altaribus 680 sua cuique digna veneratione . . . . itur in auditorium, et osculatis fratribus, lectaque ex more lectione, factoque pro tempore brevi sermone de animae aedificatione, mox vir Dei subinfert, et indicat manifeste cur ipse venerit. » Idem videre est apud Ekkehardum in lib. de Casibus S. Galli cap. 11, ubi referens qua ratione episcopi et abbates ad visitandum S. Galli asceterium missi ab Ottone imperatore recepti fuerint: « Adveniunt omnes, inquit, festive receptis Cives apostolorum responsorium canitur. Abbas in auditorio debilis residens, introductis quidem eis assurgit. Legitur considentibus lectio de charitate et de pedisequa", + "candidate_score": 0.670007, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_15_17", + "bdc_text": "die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit . Hic etiam homo , qui , quantus quantus nihil nisi sapientia est 14 . aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1258", + "psc_text": "apud nostros incoeperint festa trium lectionum nos latet. CAPUT XV. Alleluia quibus temporibus dicatur. A sancto Pascha usque ad Pentecosten, sine intermissione dicatur alleluia, tam in psalmis quam in responsoriis. A Pentecoste autem usque ad caput Quadragesimae omnibus noctibus cum sex posterioribus psalmis tantum ad nocturnas dicatur. Omni vero dominica extra 298 Quinquagesimam cantica, matutini, prima, tertia, sexta, nonaque, cum alleluia, dicantur; vespera vero cum antiphona; responsoria vero nunquam dicantur cum alleluia, nisi a Pascha usque ad Pentecosten. COMMENTARIUS. Speciale S. Benedictus caput instituit de alleluia, tanquam de voce divina vereque angelica, nec nisi ab angelis, aut certe ab hominibus vitae puritate angelicos spiritus imitantibus decantanda. Hac nimirum voce coelestes illi spiritus Deum in coelis perpetuo collaudant, sicuti qui audivit eos, testatur Joannes evangelista (Apocal. XIX). Hanc inter homines primus decantasse perhibetur Aggaeus propheta, qui, ut scribit Epiphanius ( De Vit et mort. proph. ), alleluia cantavit anno ante Christum", + "candidate_score": 0.66959, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_4_6", + "bdc_text": "Vixi autem hactenus Tubingae apud d. Martinum Crisium Graecae linguae professorem , qui ita est eiusdem lingua ut etiam conciones in templo Graece scribat , si non ipse , tamen nomen ipsius tibi notum esse puto . Quas lectiones omnes hic audiverim , breviter accipe . Audivi primo quotidie ante merito D.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2846", + "psc_text": "» Est autem auditorium locus capitulo proximus: locutorium appellare solent. Auditorii tamen nomine hic capitulum intelligit noster Mabillonius. Quarto, exponebatur hospiti recitata lectio, ut docet Hildemarus: « Si autem talis fuerit hospes, debet etiam exponi lectio; » patetque ex supra citato libro Usuum Cisterciensium, cap. 87, et ex Adalgiso monacho in lib. Mir. S. Theoderici cap. 15, ubi refert Rodulfum abbatem suo in monasterio excepisse Robertum Flandrensem comitem, et reginam, eisque ad mensam adhibuisse lectionem ex Vita S. Theoderici: « Beatissimi Theoderici Vitam virtutibus illustrem coram eis a fratribus lectam et expositam, quasi saluberrimum animae ferculum illis apposuit, quod prae caeteris sumptibus et impensis uterque magni fecit. » Quinto, ubi ignotus advenisset monachus, lectioni tota simul congregatio aderat, ut manifestum est ex Capitulis monachorum ad Augiam directorum (Cap. 12): « Omnes hospites supervenientes cum lectione divina suscipiunt; incognitis tamen monachis ad lectionem omnis pariter concurrit congregatio, ut Christus in eis", + "candidate_score": 0.669194, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_8_10", + "bdc_text": "post meridiem , d. Philippum Apianum , mathematicum , alternatim explicantem , sphaeram Ioannem de sacramento et Theoricas Planetarum Parbachii , 4. d. m. martinum crusium quoque alternatim Homerum et Thucidydem explicantem . S. D. M . Georgium , Lieberum , physicum , explicantem , textum Actus , et die Veneris semper docentem in suo compendio . Licet autem multi doctissimi viri hic sint , nec non etiam maxima studiosorum multitudo , tamen tanta hic est annonae caritas ( cogitur enim pro mensa tantum solvere 48 fl. pro habitatione musaeo , et lecto 14 fl. , quod fere plerique cogantur abire hanc etiam causam esse , quod et nobis abeundum sit , arbitror .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3633", + "psc_text": "Ut pauca referantur e multis, monachus in itinere positus tenere jejunium nequit, quia hospitalis ei humanitas noh permittit; non sapienter psallit, quia obambulantis comitatus eum loquacitas impedit; nocturnis non insistit excubiis, quia secretum deest singularibus; flectendis genibus non insudat, quia sanctae devotionis studio labor itineris non concordat; nequaquam sub silentii censura constringitur, quia frequenter emergentibus causis, invitus etiam per multiloquia defrenatur, etc. » Vide ejusdem opusculi cap. 12, 13 et 14, et opusculi 27 cap. 3 et 5. Praeclare etiam idem argumentum prosequitur Petrus Blesensis epistola 134. Nota est omnibus sententia, quam sancto Antonio tribuunt sanctus Athanasius in ejus Vita, cap. 53, et Sozomenus libro I Histor. cap. 13, abbati Moysi Rufinus libro III de Vitis Patrum num. 109, quod piscibus aqua, hoc monachis claustrum: quemadmodum ergo piscis extra aquam cito exstinguitur, sic monachus extra monasterium facillime perit: adeo ut non mirum sit quosdam Patres etiam consolandorum parentum causa egressum", + "candidate_score": 0.668933, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_15_17", + "bdc_text": "die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit . Hic etiam homo , qui , quantus quantus nihil nisi sapientia est 14 . aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1264", + "psc_text": "cantica in matutino; quia cantica pro psalmis esse dicta intelligunt et dicunt. Illa vero cantica quae ad vigilias jussit dici in dominica nihil impediunt, eo quod jam dixerat superius; sed melius est ut cantica sit nominativus; similiter sit nominativus etiam matutini. » Notandum vero est quod ait S. Benedictus, extra Quadragesimam; quia mos semper obtinuit ut in Quadragesima non caneretur alleluia, « quod universalis Ecclesiae consensio in cunctis terrarum partibus roboravit, » inquit conc. Tolet. IV, can. 10. Extra Quadragesimam vero variae fuerunt Ecclesiarum consuetudines; nam in Africa, teste S. Isidoro (Lib. I de Divin. Offic., c. 13), solis dominicis ac quinquaginta post Resurrectionem diebos alleluia cantabatur pro significatione futurae resurrectionis et laetitiae. Additque: « Verum apud nos, secundum antiquam Hispaniarum traditionem, praeter dies jejuniorum et Quadragesimam, omni tempore canitur alleluia. » S. Benedictus autem nequidem jejuniorum dies excipit. Nunc vero generalis Ecclesiae consuetudo est ut in Septuagesima dimittatur alleluia;", + "candidate_score": 0.668873, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_4_6", + "bdc_text": "Vixi autem hactenus Tubingae apud d. Martinum Crisium Graecae linguae professorem , qui ita est eiusdem lingua ut etiam conciones in templo Graece scribat , si non ipse , tamen nomen ipsius tibi notum esse puto . Quas lectiones omnes hic audiverim , breviter accipe . Audivi primo quotidie ante merito D.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1162", + "psc_text": "minus tamen 273 idonee lectiones. » Antequam vero praedictum lectionarium Paulus concinnaret, auctorum eorum quorum homiliae recitabantur in divinis officiis, nomina haud praecinebantur, uti Carolus in praefata epistola est auctor. De passionibus SS. martyrum ne quidem mentionem facit S. Benedictus. Usus tamen in nonnullis Ecclesiis jam invaluerat ante ejus tempora eas in Ecclesia publice legendi; cujus rei praeclarum habemus S. Augustini testimonium in serm. 2 de S. Stephano, ubi sic loquitur (Serm. 315): « Cum aliorum martyrum vix gesta inveniamus, quae in solemnitatibus eorum recitare possimus, hujus passio in canonico libro est. » Et certe in concilio Carthaginensi III, sub finem saeculi IV celebrato, permissum fuerat legi passiones martyrum, cum anniversarii dies eorum celebrantur. In Regula etiam S. Caesarii ad virgines apud Boll. n. 69 (Jan. 12), decernitur, ut « quando festivitates martyrum celebrantur, prima missa de Evangeliis legatur, reliquae de Passionibus martyrum. » Idem habetur in Regula S. Aureliani", + "candidate_score": 0.668372, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_8_10", + "bdc_text": "post meridiem , d. Philippum Apianum , mathematicum , alternatim explicantem , sphaeram Ioannem de sacramento et Theoricas Planetarum Parbachii , 4. d. m. martinum crusium quoque alternatim Homerum et Thucidydem explicantem . S. D. M . Georgium , Lieberum , physicum , explicantem , textum Actus , et die Veneris semper docentem in suo compendio . Licet autem multi doctissimi viri hic sint , nec non etiam maxima studiosorum multitudo , tamen tanta hic est annonae caritas ( cogitur enim pro mensa tantum solvere 48 fl. pro habitatione musaeo , et lecto 14 fl. , quod fere plerique cogantur abire hanc etiam causam esse , quod et nobis abeundum sit , arbitror .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2349", + "psc_text": "« Jejunium quartae videlicet diei et Parasceves, Pentecoste solum et Epiphaniis exceptis, nisi graviter decumbas, diligenter serva. » Istius observantiae causam docet Ruffinus, cum agens de S. Apollonio, haec profert (Lib. II de Vita Patr. cap. 7): « Jejunia sane legitima, id est quarta et sexta feria, monebat non esse solvenda, nisi grandis aliqua necessitas fieret; quia quarta feria Judas de traditione Domini cogitabat, et sexta feria crucifixus sit Salvator. Videbitur ergo qui his diebus sine aliqua necessitate solvit statuta jejunia, vel cum tradente tradere Salvatorem, vel cum crucifigentibus crucifigere. » Eadem ratione sanctus Maglorius (In ejus Vita, saec. I Bened.) « in quarta feria et sexta ab omnium ciborum pabulo exstitit alienus, quam observationem jejunii in quarta feria explevit, eo quod in ea sacrilegi et rei facti Judaei sanguineum, ut auctorem suum Dominum morti traderent, pactum statuerunt: sexta autem feria, quia id quod de corde conceperant, ipsum cruci affigentes,", + "candidate_score": 0.668132, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_4_6", + "bdc_text": "Vixi autem hactenus Tubingae apud d. Martinum Crisium Graecae linguae professorem , qui ita est eiusdem lingua ut etiam conciones in templo Graece scribat , si non ipse , tamen nomen ipsius tibi notum esse puto . Quas lectiones omnes hic audiverim , breviter accipe . Audivi primo quotidie ante merito D.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2847", + "psc_text": "caeteris sumptibus et impensis uterque magni fecit. » Quinto, ubi ignotus advenisset monachus, lectioni tota simul congregatio aderat, ut manifestum est ex Capitulis monachorum ad Augiam directorum (Cap. 12): « Omnes hospites supervenientes cum lectione divina suscipiunt; incognitis tamen monachis ad lectionem omnis pariter concurrit congregatio, ut Christus in eis adoretur, qui et suscipitur. » Sexto, Hildemarus: « Sciendum est, inquit, quia sunt multi qui postquam prima vice legunt lectionem hospiti, jam postea nunquam legunt eidem hospiti, etiamsi post unum, vel duos, vel decem annos venerit. Isti tales non regulariter faciunt, eo quod regula dicit hospiti legi lectionem. Jam si humanitas illi exhibenda est, cur non et lectio ei legenda est, quod melius est? Unde ista potest esse discretio? si enim frequenter venerit ipse hospes ad monasterium, ita ut post quindecim aut viginti dies venerit, quoties venerit, toties ei lectio legenda sit, et omnis humanitas praebenda. » Denique singulare haudquaquam", + "candidate_score": 0.667007, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_9_11", + "bdc_text": "S. D. M . Georgium , Lieberum , physicum , explicantem , textum Actus , et die Veneris semper docentem in suo compendio . Licet autem multi doctissimi viri hic sint , nec non etiam maxima studiosorum multitudo , tamen tanta hic est annonae caritas ( cogitur enim pro mensa tantum solvere 48 fl. pro habitatione musaeo , et lecto 14 fl. , quod fere plerique cogantur abire hanc etiam causam esse , quod et nobis abeundum sit , arbitror . Ad hoc malum , accessit nuper secundum ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1885", + "psc_text": "Regulae accipiant supra statutam annonam mixtum, ut non sit eis grave jejunium, dum ministrant, sustinere. Lector vero post sextam, antequam accedat ad legendum. » Ubi distinguitur hora qua hebdomadarii servitores sumerent mixtum, ab ea qua lector mensae. Accipiant super statutam annonam. ] Haec verba duobus modis intelligi possunt; vel ita ut panis et vinum de statuta libra panis et hemina vini sumantur, vel ita ut ad statutam panis ac vini annonam aliquid superaddatur; ut idem sit super, ac praeter, insuper. Priorem sensum sequuntur Menardus, Carolus Cointius, dissertator Gallicus de hemina vini et libra panis Benedictina, cum quibusdam Regulae versionibus Gallicis. At sententiam in altera dissertationis editione retractavit dissertator, num. 32, ubi contendit super a Graeco ὑπὲρ formatum, unde etiam insuper proprie significare id quod superabundat. Idem sentit Matthias Lambert, et monachus Cisterciensis in Gallica expositione Regulae S. Benedicti, quorum primus Regulae textum ita Gallice reddidit, outre la portion ordonnée, alter", + "candidate_score": 0.666666, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_14_16", + "bdc_text": "mortuus est enim d. Guilhelmus Bidenbach , ecclesiae Stutgardianae antistes , qui proficiscens ad fratrem suum abbatem Bebenhusanum , 6 . die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit . Hic etiam homo , qui , quantus quantus nihil nisi sapientia est 14 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2837", + "psc_text": "illud Regulae S. Pachomii (Art. 28): « Quod si voluerint (hospites) orationis tempore atque collectae venire ad conventum fratrum, et ejusdem fidei fuerint; janitor, vel minister xenodochii nuntiabit Patri monasterii, et sic deducentur ad orandum. » Et revera solebant olim hospites monachi una cum fratribus tam die quam nocte divinis interesse laudibus; unde et S. Hidulfus « ordinans interius claustri cuncta religiose, decrevit domum hospitum, ne fratres a supervenientibus molestarentur, ad portam monasterii aedificare; et juxta illam, capellam in qua hospites ad divina audienda convenirent, » ut scribit Richerus in ejus Vita, cap. 19 (Append. ad saec. III Ben.). Hinc S. Benedictus Anianensis, teste Ardone in ejus Vita, num. 52 (Saec. IV Ben.). Volebat ut nocte « ecclesiae ostiis patefactis hospitibus pateret ingressus: » hinc et in antiqua monasterii S. Galli delineatione contra basilicam describitur susceptio supervenientium fratrum, cum eorum dormitorio. Ita denique Ingelramnus abbas Centulensis (Saec. II Ben.), in", + "candidate_score": 0.665417, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_9_11", + "bdc_text": "S. D. M . Georgium , Lieberum , physicum , explicantem , textum Actus , et die Veneris semper docentem in suo compendio . Licet autem multi doctissimi viri hic sint , nec non etiam maxima studiosorum multitudo , tamen tanta hic est annonae caritas ( cogitur enim pro mensa tantum solvere 48 fl. pro habitatione musaeo , et lecto 14 fl. , quod fere plerique cogantur abire hanc etiam causam esse , quod et nobis abeundum sit , arbitror . Ad hoc malum , accessit nuper secundum ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2396", + "psc_text": "Nicolaus de Fractura: « De homiliis sanctorum Patrum, et aliis moralibus, et de lib. Dialog. B. Gregorii, de vitis Patrum, et aliis similibus. » Ita sanctus Benedictus abbas Anianensis unum « ex sanctorum doctorum homiliis, quae in exhortationem monachorum sunt prolatae conjunxit librum; eumque omni tempore in vespertinis collectis legere jussit. » In codice vero Conchensis monasterii ad calcem ms. Regulae sancti Benedicti haec leguntur: « li sunt qui leguntur ad collationem: Ephrem, Pastoralis, liber de Aedificatione claustri, Vita Patrum, Dialogus Gregorii, Diadema Monachorum. » Non autem Eptaticum aut Regum. ] « Heptateucus, inquit sanctus Augustinus (Lib. II de Doct. Christ. cap. 8), continet quinque libros Mosis, librum Josue, et Judicum: nam quod spectat ad librum Ruth, magis ad Regnorum principia videtur pertinere. » Per hoc autem quod dicit Eptaticum aut Regum, infit Hildemarus, 572 significat illos libros qui similes sunt illis, id est qui sub allegoricis figuris conscripti sunt.", + "candidate_score": 0.664826, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_9_11", + "bdc_text": "S. D. M . Georgium , Lieberum , physicum , explicantem , textum Actus , et die Veneris semper docentem in suo compendio . Licet autem multi doctissimi viri hic sint , nec non etiam maxima studiosorum multitudo , tamen tanta hic est annonae caritas ( cogitur enim pro mensa tantum solvere 48 fl. pro habitatione musaeo , et lecto 14 fl. , quod fere plerique cogantur abire hanc etiam causam esse , quod et nobis abeundum sit , arbitror . Ad hoc malum , accessit nuper secundum ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3047", + "psc_text": "Ipse tamen ea cibi potusque mensura contentus sit, quam reliqui fratres accipiunt. Si vero propter hospitem voluerit ad solitam mensuram fratribus sibique augere aliquid, in sua maneat potestate. » Quod statutum confirmat Caroli Calvi praeceptum pro partitione praediorum S. Germani a Pratis, in quo assignat vineas in fratrum et hospitum usus in refectorio edentium. Deinde S. Benedictus, Regulae cap. 38 agens de lectore mensae, statuit ut non praesumat ibi quisquam de ipsa lectione aut aliunde quidquam requirere, ne detur occasio maligno, nisi forte prior voluerit pro aedificatione aliquid breviter dicere; ubi prior pro abbate usurpatur. Verum si abbas nunquam reficiat in conventu fratrum (debet enim reficere cum hospitibus, qui nunquam desunt monasterio, et si defuerint in ejus manet potestate quos vult de fratribus vocare, qui cum ipso reficiant), frustra permittitur ei in refectorio de lectione aliquid dicere, ut pote qui nunquam ibi cum fratribus manducaturus sit. Ut vim hujus argumenti", + "candidate_score": 0.664767, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_9_11", + "bdc_text": "S. D. M . Georgium , Lieberum , physicum , explicantem , textum Actus , et die Veneris semper docentem in suo compendio . Licet autem multi doctissimi viri hic sint , nec non etiam maxima studiosorum multitudo , tamen tanta hic est annonae caritas ( cogitur enim pro mensa tantum solvere 48 fl. pro habitatione musaeo , et lecto 14 fl. , quod fere plerique cogantur abire hanc etiam causam esse , quod et nobis abeundum sit , arbitror . Ad hoc malum , accessit nuper secundum ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2032", + "psc_text": "in refectorio semper usque ad finem mensae, sed ante debet finiri lectio. Si vero fratres in labore sunt, et ibi manent, debet pleniter sicut in refectorio illis legi lectio. Si autem non fuerit generalitas, et non manserint, debet parum legi. Similiter si tantum manserint . . . parum legendum est. Similiter si hospes ante horam in refectorio manducaverit: si autem tales et tanti hospites fuerint, id est duo vel tres, parum legendum est, id est leviter; si autem plures, tantum usque prior innuat lectori finem facere. » Hujus rei aliqua ex parte praxim videre est apud Hariulfum in Chron. Centul. lib. IV, cap. 26, ubi de Gervino abbate piissimo scribit, quod in itinere constitutus (Spicil. tom. IV), « coena apparata, si accubuisset pransurus, lectionis auditione vel divinae legis meditatione implicari studebat. » His accedit quod de decanis villarum provisoribus extra monasterium suis in decaniis comedentibus habet Udalricus (Lib. III, c.", + "candidate_score": 0.664282, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_8_10", + "bdc_text": "post meridiem , d. Philippum Apianum , mathematicum , alternatim explicantem , sphaeram Ioannem de sacramento et Theoricas Planetarum Parbachii , 4. d. m. martinum crusium quoque alternatim Homerum et Thucidydem explicantem . S. D. M . Georgium , Lieberum , physicum , explicantem , textum Actus , et die Veneris semper docentem in suo compendio . Licet autem multi doctissimi viri hic sint , nec non etiam maxima studiosorum multitudo , tamen tanta hic est annonae caritas ( cogitur enim pro mensa tantum solvere 48 fl. pro habitatione musaeo , et lecto 14 fl. , quod fere plerique cogantur abire hanc etiam causam esse , quod et nobis abeundum sit , arbitror .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2074", + "psc_text": "quantitate non sumatur. Priusquam incipiat legere. ] Id est paulo antequam legat, non vero cum servitoribus, qui una hora ante refectionem fratrum mixtum debent accipere. Propter communionem sanctam, et ne forte grave sit ei jejunium sustinere. ] Reddit rationem quare mixtum sumere lectori permittat, scilicet: 1º propter communionem sanctam, 2º propter jejunii laborem. Sed quod ait propter communionem sanctam varie intelligunt recentiores Regulae commentatores. Richardus de S. Angelo, praepositus Vallis Lucis, qui saeculo XIV ineunte scribebat, duplicem hujus loci adducit expositionem: « Communionem sanctam, inquit, id est sanctam congregationem; quasi dicat, ne deficiat sanctae congregationi in legendo; quia communio derivari potest a communi, et ubi communitas, ibi congregatio, quae derivatur a coeundo, quasi conveniendo in unum, ut 15 dist. canones generalium 496 in fine. Ergo recte taliter potest exponi; et illud ne, quod sequitur, expone pro non, et supple quasi diceret, ne deficiat congregationi, ut dictum est, et non sit", + "candidate_score": 0.663999, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_14_16", + "bdc_text": "mortuus est enim d. Guilhelmus Bidenbach , ecclesiae Stutgardianae antistes , qui proficiscens ad fratrem suum abbatem Bebenhusanum , 6 . die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit . Hic etiam homo , qui , quantus quantus nihil nisi sapientia est 14 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2696", + "psc_text": "piosque animi motus excitari: at vero exercitationem corporalem ad modicum valere, sed pietatem ad omnia utilem esse. Nota est omnibus celebris illa abbatis Guillelmi sententia (Ad frat. de Monte Dei, cap. 22): Subdivalia exercitia et opera sicut sensus distrahunt, sic saepe etiam spiritum exhauriunt. Cujus rei periculum fecerat Rupertus abbas Tuitiensis, uti ipse testatur his verbis (Lib. III in Regul. S. B., cap. 12): « In coenobiis bene ordinatis vix sufficiunt ad cursum ordinis complendum dies aestivi, maxime si congregatio major vel numerosior fuerit; et si aliquando moliuntur aliquid de opere manuum, communiter exeuntes ad operandum, quod propter brevitatem impensae horae non tam opus dixerim quam operis simulacrum; totum fere quotidianum spiritualis operis exercitium redditur insipidum, impeditum, et nonnulla suimet particula mutilatum, etc. » Hinc vulgata illa abbatis Irenaei narratio de quodam sene commorante in Scete (Joan. Mosch. in Prat. spir., cap. 55), quod scilicet « diabolum viderit noctu sarculos,", + "candidate_score": 0.663051, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_9_11", + "bdc_text": "S. D. M . Georgium , Lieberum , physicum , explicantem , textum Actus , et die Veneris semper docentem in suo compendio . Licet autem multi doctissimi viri hic sint , nec non etiam maxima studiosorum multitudo , tamen tanta hic est annonae caritas ( cogitur enim pro mensa tantum solvere 48 fl. pro habitatione musaeo , et lecto 14 fl. , quod fere plerique cogantur abire hanc etiam causam esse , quod et nobis abeundum sit , arbitror . Ad hoc malum , accessit nuper secundum ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2112", + "psc_text": "qui panem cum sale et aqua percipiunt, ubi autem praeter haec aliud aliquid additur, perfectum jejunium non vocatur. » Omnibus mensis. ] Hanc lectionem, quam vulgatae retinent editiones, et in quibusdam codicibus reperiri docent Hildemarus, Bernardus Cassinensis et Boherius, reprobat idem Hildemarus, et cum eo praefati commentatores, cujus loco substituunt omnibus mensibus, sicuti exstat in Regula Magistri cap. 26. Quam lectionem sequuntur antiquae versiones Gallicae, inter alias vetus ex ms. Conch., quae hunc locum ita reddit: en tous les moys de l' an; versio Joannis de Précis cum alia antiqua monasterii S. Remigii Rhemensis: en tout temps; Guidonis Juvenalis: en tout le temps de l' an; Matthiae Lamberti: tous les mois de l' an; altera recentioris auctoris: en tous les mois de l' année. Quam lectionem praefert Menardus, aitque S. Benedictum hic occurrere pravae quorumdam consuetudini, qui ob calores plura fercula in aestate quam in hieme quotidie apponi volebant; quod", + "candidate_score": 0.662765, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_14_16", + "bdc_text": "mortuus est enim d. Guilhelmus Bidenbach , ecclesiae Stutgardianae antistes , qui proficiscens ad fratrem suum abbatem Bebenhusanum , 6 . die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit . Hic etiam homo , qui , quantus quantus nihil nisi sapientia est 14 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1378", + "psc_text": "] Quod ait maxime non sic capiendum est, quasi Deus magis uno esset in loco, quam alio; sed ad nos referri debet, non ad Deum ipsum, ut post Hildemarum docet Bernardus Cassin. Et certe, « licet semper videamur, sed tunc etiam praesentamus et ostendimus nos quasi facie ad faciem cum Deo loquentes, » inquit alter Bernardus abbas Clarevallensis. Cum ad opus divinum assistimus. ] Ad opus divinum, ait, « quo quidem nomine, ut loquitur iterum S. Bernardus (Serm. 47, in Cant.), laudum solemnia, quae Deo in oratorio quotidie persolvuntur, P. Benedictus ideo voluit appellare, ut ex hoc clarius aperiret quam nos operi illi velit esse intentos. » Ideo semper memores simus quod ait Propheta: Servite Domino in timore; et iterum: Psallite sapienter. ] Quid sit psallere sapienter varie a variis exponitur. Primo enim S. Basilius (In Regul., apud Rufin., cap. 57): « Si quis, inquit, ita animam suam intendat ad", + "candidate_score": 0.662658, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_14_16", + "bdc_text": "mortuus est enim d. Guilhelmus Bidenbach , ecclesiae Stutgardianae antistes , qui proficiscens ad fratrem suum abbatem Bebenhusanum , 6 . die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit . Hic etiam homo , qui , quantus quantus nihil nisi sapientia est 14 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2745", + "psc_text": "statutum quo liberius adimpleret alter Bernardus, abbas Clarevallensis, etiam a scribendis libris abstinebat; unde provocanti amico Guillelmo abbati, ut Petro Abaelardo sese opponens, illius refutaret errores, hunc in modum rescripsit (Epist. 392): « Operae pretium puto, praesertim considerata 656 opportunitate, me atque eos pariter alicubi convenire et conferre de omnibus; idipsum tamen ante Pascha fieri posse non arbitror, ne quod praesens tempus indicit studium orationis impediatur, » Vide lib. III de Antiquis monach. Ritibus, cap. 10. Ciborum et potus abstinentiam. ] Et hanc maxime, ut pote quam ter hoc capitulo commendat sanctus legislator, uti observarunt Hildemarus, Bernardus Cassinensis, et Boherius. Primo enim dixit, abstinentiae operam demus; deinde, ciborum et potus abstinentiam, ac tandem, subtrahat corpori suo de cibo, de potu, idque super mensuram sibi indictam. Indicta autem mensura in Quadragesima alia non videtur fuisse, quam panis, et forte aqua sola: nam solum panem concessisse innuunt ea quae supra diximus ad", + "candidate_score": 0.662419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_8_10", + "bdc_text": "post meridiem , d. Philippum Apianum , mathematicum , alternatim explicantem , sphaeram Ioannem de sacramento et Theoricas Planetarum Parbachii , 4. d. m. martinum crusium quoque alternatim Homerum et Thucidydem explicantem . S. D. M . Georgium , Lieberum , physicum , explicantem , textum Actus , et die Veneris semper docentem in suo compendio . Licet autem multi doctissimi viri hic sint , nec non etiam maxima studiosorum multitudo , tamen tanta hic est annonae caritas ( cogitur enim pro mensa tantum solvere 48 fl. pro habitatione musaeo , et lecto 14 fl. , quod fere plerique cogantur abire hanc etiam causam esse , quod et nobis abeundum sit , arbitror .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2651", + "psc_text": "eosque ad curas externas plus aequo effundere. Eodem referri debet quod de Theone abbate, qui triginta annis in domuncula seorsum inclusus silentium exercuit, tradunt Rufinus (Ruf. lib. II de Vit. Patr. cap. 6) et Palladius (Pall. Laus. cap. 50), quod scilicet « erat vir eruditus in triplici gratia sermonum, in scriptis Romanis, Graecis et Aegyptiacis. » His, praeter Basilium Magnum, Gregorium Theologum, Joannem Chrysostomum, Ephrem Diaconum, qui non minus doctrina quam vitae sanctimonia eremum illustrarunt, addere possemus etiam insignem et admirabilem Orabbatem montis Nitriae (Ibid., cap. 9), qui a fratribus visitatus « statim convertebatur ad doctrinam, erat enim valde peritus litterarum; » celebrem Evagrium Diaconum (Ibid., c. 86), qui composuit tres libros sacros monachorum; sed praesertim illustrem Silvaniam virginem, quae, ut scribit Palladius (Ibid., c. 143), « erat doctissima, doctrinam amore complexa, noctes uberi oleo a se illuminatas mutabat in dies, omnia antiquorum qui commentarios ediderunt scripta percurrens, Origenis tricies", + "candidate_score": 0.661708, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_15", + "bdc_text": "die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2744", + "psc_text": "est, ad praescriptam etiam in Quadragesima a regula mensuram; qui sensus connaturalior videtur: nam quae quadragesimali tempore facienda regula praescribit, omnes aequaliter servare tenentur: quae autem hic addenda suadet, non ita, sed pro cujusque voluntate, et abbatis benedictione: quae vero illa sint docent subsequentia. Orationes peculiares. ] Orationes peculiares Hildemaro et Bernardo Cassinensi sunt orationes privatae, « ad differentiam communium et regularium, quae in conventu se habent ab omnibus statutis temporibus, » inquit Bernardus Cassinensis. Additque: « Et possunt etiam dici peculiares quae adduntur et fiunt ultra illas quae praeter Quadragesimam fecit vel facere neglexit. » Istud porro sanctae Regulae statutum quo liberius adimpleret alter Bernardus, abbas Clarevallensis, etiam a scribendis libris abstinebat; unde provocanti amico Guillelmo abbati, ut Petro Abaelardo sese opponens, illius refutaret errores, hunc in modum rescripsit (Epist. 392): « Operae pretium puto, praesertim considerata 656 opportunitate, me atque eos pariter alicubi convenire et conferre de omnibus;", + "candidate_score": 0.661348, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_8_10", + "bdc_text": "post meridiem , d. Philippum Apianum , mathematicum , alternatim explicantem , sphaeram Ioannem de sacramento et Theoricas Planetarum Parbachii , 4. d. m. martinum crusium quoque alternatim Homerum et Thucidydem explicantem . S. D. M . Georgium , Lieberum , physicum , explicantem , textum Actus , et die Veneris semper docentem in suo compendio . Licet autem multi doctissimi viri hic sint , nec non etiam maxima studiosorum multitudo , tamen tanta hic est annonae caritas ( cogitur enim pro mensa tantum solvere 48 fl. pro habitatione musaeo , et lecto 14 fl. , quod fere plerique cogantur abire hanc etiam causam esse , quod et nobis abeundum sit , arbitror .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2396", + "psc_text": "Nicolaus de Fractura: « De homiliis sanctorum Patrum, et aliis moralibus, et de lib. Dialog. B. Gregorii, de vitis Patrum, et aliis similibus. » Ita sanctus Benedictus abbas Anianensis unum « ex sanctorum doctorum homiliis, quae in exhortationem monachorum sunt prolatae conjunxit librum; eumque omni tempore in vespertinis collectis legere jussit. » In codice vero Conchensis monasterii ad calcem ms. Regulae sancti Benedicti haec leguntur: « li sunt qui leguntur ad collationem: Ephrem, Pastoralis, liber de Aedificatione claustri, Vita Patrum, Dialogus Gregorii, Diadema Monachorum. » Non autem Eptaticum aut Regum. ] « Heptateucus, inquit sanctus Augustinus (Lib. II de Doct. Christ. cap. 8), continet quinque libros Mosis, librum Josue, et Judicum: nam quod spectat ad librum Ruth, magis ad Regnorum principia videtur pertinere. » Per hoc autem quod dicit Eptaticum aut Regum, infit Hildemarus, 572 significat illos libros qui similes sunt illis, id est qui sub allegoricis figuris conscripti sunt.", + "candidate_score": 0.661157, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_15", + "bdc_text": "die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1236", + "psc_text": "quotidie psallit, ita et nos, sive eadem, sive alia. Lectio Apostoli memoriter recitanda. ] Quanti sit meriti huic Regulae statuto obtemperare, disces ex lib. III Revelat. S. Gertrudis, c. 82. Plane agenda matutina vel vespertina, etc.] Quid sit agenda docet Boherius his verbis: « Agenda nomen est substantivum; sic enim appellantur horae canonicae in quibusdam regionibus. » Et Menardus: « Agenda est officium alicujus horae, officium divinum, cursus divini officii, anniversaria celebritas, opus Dei, ut infra hoc capite: caeteris agendis; S. Gregorii Antiphonarius: In agenda mortuorum antiphona: Requiem aeternam; Anastasius Bibliothecarius in Leone secundo: Sed et ne Mauri episcopi anniversitas seu agenda celebraretur. » Non transeat aliquando, nisi in ultimo per ordinem oratio dominica omnibus audientibus dicatur, etc.] Plurima hic et notatu dignissima praescribit S. P. Benedictus. Primo, ut ad omnes canonicas horas sub finem officii dicatur oratio dominica, idque propter excellentiam haud dubium hujus orationis, quam tribus potissimum momentis", + "candidate_score": 0.660768, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_8_10", + "bdc_text": "post meridiem , d. Philippum Apianum , mathematicum , alternatim explicantem , sphaeram Ioannem de sacramento et Theoricas Planetarum Parbachii , 4. d. m. martinum crusium quoque alternatim Homerum et Thucidydem explicantem . S. D. M . Georgium , Lieberum , physicum , explicantem , textum Actus , et die Veneris semper docentem in suo compendio . Licet autem multi doctissimi viri hic sint , nec non etiam maxima studiosorum multitudo , tamen tanta hic est annonae caritas ( cogitur enim pro mensa tantum solvere 48 fl. pro habitatione musaeo , et lecto 14 fl. , quod fere plerique cogantur abire hanc etiam causam esse , quod et nobis abeundum sit , arbitror .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2371", + "psc_text": "ut Quadragesima hoc loco sumatur pro jejunio quadragesimali. » Ad nonam semper reficiant fratres. ] Hac nimirum hora qua veteres Romani ad cibum capiendum vocabantur, uti discimus ex Regula Magistri, quae propterea ait (Cap. 28): « Erubescamus nos, qui sumus spiritales, fugere hora nona jejunium, cum vetusta consuetudo antiquitus cognoscitur prandia ignorasse, sed semper vesperam, hoc est coenam suis refectionibus ordinavit. In tantum et annona quae erogabatur aut laborantibus, aut militibus, ideo annona usque hodie dicitur, quia ad horam nonam diei erogabatur, quando et sumebatur, et ideo usque hodie annona nomen remansit. » Consentit sanctus Isidorus docens (Lib. XX Orig., c. 2) annonae vocabulum tractum esse a tempore quo Romani veteres ad cibos vocabantur. Nullum ab idibus Septembris ad Pascha diem a jejunio eximit S. P. Benedictus. Ex communi tamen Ecclesiae consuetudine ac lege, cui, repugnantibus licet summis abstinentiae votis, ultro parebant etiam monachi, dominica propter reverentiam Resurrectionis Domini solvendum", + "candidate_score": 0.660654, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_14_16", + "bdc_text": "mortuus est enim d. Guilhelmus Bidenbach , ecclesiae Stutgardianae antistes , qui proficiscens ad fratrem suum abbatem Bebenhusanum , 6 . die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit . Hic etiam homo , qui , quantus quantus nihil nisi sapientia est 14 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1016", + "psc_text": "S. Bernardi auctoritas (Serm. 64, in Cant.): « Publice praedicare nec monacho convenit, nec novitio expedit, nec non misso licet. » Gilberti de Hoillandia (Serm. 18 in Cant.): « Nemo praedicationis officium assumat, nemo sibi sumat honorem nisi vocatus a Deo. » Et certe recte argumentatur auctor Sermonum ad Fratres in eremo, cum dicit (Serm. 23): « Officium vestrum est non solum carnem jejuniis, abstinentia escae et potus affligere, quantum valetudo naturae permittit; sed etiam mundum contemnere, et non doctoris 239 appetere cathedram, sed in cilicio et cinere perseverare in eremo debemus. » Vide Petri Blesensis epist. 13. Caeterum quam hic tradit hujus loci Regulae explanationem Petrus Boherius, eamdem sequitur Julianus Warnier in eo quem conscripsit libro de Antiqua et vera Regulae S. Benedicti praxi, cap. 35. Monstrante Scriptura quia in multiloquio non effugitur peccatum. ] Hanc sententiam supra exposuimus. Et quia vir linguosus. ] Vir linguosus ex S. Augustino", + "candidate_score": 0.660261, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_14_16", + "bdc_text": "mortuus est enim d. Guilhelmus Bidenbach , ecclesiae Stutgardianae antistes , qui proficiscens ad fratrem suum abbatem Bebenhusanum , 6 . die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit . Hic etiam homo , qui , quantus quantus nihil nisi sapientia est 14 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2313", + "psc_text": "ejus paupertas, ut commode emi non possit. Ita fere Boherius. Aut multo minus, aut ex toto nihil. ] Si tantilla erat hemina vini, ut vult dissertator, quomodo multo minus reperiri posset? Benedicant Deum qui ibi habitant, et non murmurent. ] « Si quis enim murmuraverit ob cibum, inquit S. Basilius, obnoxius est judicio eorum, qui murmuraverunt in deserto. » Ex hoc porro loco non male infertur S. P. Benedictum non uni Cassinensi coenobio Regulam scripsisse, sed toti mundo promulgandam spiritu prophetico praeviderat. Vide Haeften., lib. II, tract. 6, disq. 3. CAPUT XLI. Quibus horis oporteat reficere fratres. 552 A sancto Pascha usque ad Pentecosten, ad sextam reficiant fratres, et ad seram coenent. A Pentecoste autem tota aestate (si labores agrorum non habent monachi, aut nimietas aestatis non perturbat) quarta et sexta feria jejunent usque ad nonam: reliquis vero diebus ad sextam praudeant. Quae prandii sexta, si opera in agris habuerint,", + "candidate_score": 0.660189, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_6_8", + "bdc_text": "Audivi primo quotidie ante merito D. Iacobum Scheggium , explicantem organum articulis , 2 . d. Hylerum Rhetoricum , 3 . post meridiem , d. Philippum Apianum , mathematicum , alternatim explicantem , sphaeram Ioannem de sacramento et Theoricas Planetarum Parbachii , 4. d. m. martinum crusium quoque alternatim Homerum et Thucidydem explicantem .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2605", + "psc_text": "intervalla orationes inserens; dictaque post hoc vespera, corpus reficiet; et sic tempus completorii psallens exspectet. » Denique Statuta Guigonis prioris Carthusiae (Cap. 29): « Spatium a tertia usque ad sextam hieme, et a prima usque ad tertiam aestate manuum operibus deputatur, quae tamen opera brevibus volumus orationibus interrumpi . . . . et quod nonam vesperasque disterminat, manualibus occupatur operibus. » Idem habent antiqua Carthusiensium statuta; in quibus tamen additur (Part. I, cap. 41, n. 20): « Porro a spatiis operibus manuum deputatis 623 utilitatem non intendimus excludere lectionis. » Tandem de S. Stephano abbate Obazinensi primisque ejus discipulis in ejus Vita lib. I, num. 15 ( Tom IV Miscel. Bal. ), legitur: « Labor manuum tam illi quam fratribus assiduus erat et solito gravior, quibus nec totius diei spatium ad hoc sufficiebat, propter quod ipsam plerumque refectionem usque in vesperam differebant, ne ejus intuitu ex diurnis operibus aliquid minueretur.", + "candidate_score": 0.66017, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_15", + "bdc_text": "die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1282", + "psc_text": "jugem psalmodiam instituit; quam etiam in pluribus ordinis nostri monasteriis viguisse probat noster Mabillonius (Praefat. ad saec. IV, part. II). Ex dictis hactenus satis refutata manet Neocaesariensis Ecclesiae clericorum temeritas, qui Basilio Magno aliquando vitio vertere ausi sunt quod statis certisque horis Deo laudes persolveret, dicentes moris id non fuisse magno Gregorio Thaumaturgo appellato; quos ille epist. 63 confutat. Sed et impietas Lampetii haeretici, ex coeno Massalianorum exorti, eos qui definitis horis divina celebrarent officia adhuc legi servire asserentis, uti videre est in Bibliotheca Photii, n. 52, de Synodo Sidetana. Sed ad Regulae textum veniamus. Ut ait Propheta: Septies in die laudem dixi tibi. ] Quasi semetipsum aut alium quemlibet interrogando S. P. Benedictus in hujus capitis titulo dixerat: Qualiter, id est quoties, divina opera per diem agantur? Postea quasi respondendo, inquit Hildemarus, et post eum Bernardus Cassinensis, reponit: Ut ait propheta: Septies in die laudem dixi tibi, prophetica verba,", + "candidate_score": 0.659923, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_15", + "bdc_text": "die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1262", + "psc_text": "] Hoc est in fine psalmorum, inquit Boherius. Quam in responsoriis. ] Atque etiam in antiphonis et versibus, nam eadem est ratio, quam confirmat praxis, ubi quod antiphonas spectat, aliquando in fine, aliquando initio ponebatur alleluia, verbi gratia: Alleluia. Sancti tui, Domine, etc. Alleluia. In velamento, etc. Solemne autem fuit toto hoc temporis interstitio ob Christi resurrectionem per universam Ecclesiam alleluia cantare, ut patet ex his S. Augustini verbis (Epist. 55): Ut autem alleluia per hos solos dies quinquaginta cantetur non usquequaque observatur; nam aliis diebus varie cantatur alibi atque alibi; ipsis tamen diebus ubique. » A Pentecoste autem usque ad caput Quadragesimae. ] Hoc est ad dominicam primam Quadragesimae, qua incipiebat quadragesimalis observatio, saltem in Occidente; necdum enim quatuor illis praecedentibus diebus servabant jejunium, quod ex S. Gregorii papae institutione originem ducere creditur. Omnibus noctibus cum sex posterioribus psalmis tantum ad nocturnas dicatur. ] Scilicet privatis diebus, sicuti praescribitur", + "candidate_score": 0.659343, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_15", + "bdc_text": "die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1334", + "psc_text": "mater est, quae et idipsum lumen portat in mente, quod illa dudum gestavit in ventre, advesperascente jam die digna Deum laude magnificat, et de collatis beneficiis gratias agens, spiritus ejus in Deo salutari suo gratulabunda exsultat. » Completorium autem. ] Ita ultimam diei horam canonicam S. Benedictus appellat, qua cuncta diei complemus officia. Ita etiam S. Isidorus in Regul. c. 7. Sed in lib. I de offic. eccles., cap. 21, completas vocat, nonnulli Patres completam. S. Columbanus Regul. c. 7, initium noctis; Fructuosus Bracar. episc., primam noctis horam, forte quia dicebatur in crepusculo vespertino, ut videre est apud Eddium (Saec. IV, part. 1) in Vita S. Wilfridi, c. 64, sive instante noctis articulo, ut in Hist. translat. S. Genulfi (Saec. IV, part. 2), n. 25. Et haec forsitan erit hora quam S. Basilius petitionem appellat. Trium psalmorum dictione terminetur. ] Apposite ad hunc locum S. Ambrosius (Lib. V in Hexam.,", + "candidate_score": 0.659164, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_15", + "bdc_text": "die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1264", + "psc_text": "cantica in matutino; quia cantica pro psalmis esse dicta intelligunt et dicunt. Illa vero cantica quae ad vigilias jussit dici in dominica nihil impediunt, eo quod jam dixerat superius; sed melius est ut cantica sit nominativus; similiter sit nominativus etiam matutini. » Notandum vero est quod ait S. Benedictus, extra Quadragesimam; quia mos semper obtinuit ut in Quadragesima non caneretur alleluia, « quod universalis Ecclesiae consensio in cunctis terrarum partibus roboravit, » inquit conc. Tolet. IV, can. 10. Extra Quadragesimam vero variae fuerunt Ecclesiarum consuetudines; nam in Africa, teste S. Isidoro (Lib. I de Divin. Offic., c. 13), solis dominicis ac quinquaginta post Resurrectionem diebos alleluia cantabatur pro significatione futurae resurrectionis et laetitiae. Additque: « Verum apud nos, secundum antiquam Hispaniarum traditionem, praeter dies jejuniorum et Quadragesimam, omni tempore canitur alleluia. » S. Benedictus autem nequidem jejuniorum dies excipit. Nunc vero generalis Ecclesiae consuetudo est ut in Septuagesima dimittatur alleluia;", + "candidate_score": 0.658852, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_14_16", + "bdc_text": "mortuus est enim d. Guilhelmus Bidenbach , ecclesiae Stutgardianae antistes , qui proficiscens ad fratrem suum abbatem Bebenhusanum , 6 . die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit . Hic etiam homo , qui , quantus quantus nihil nisi sapientia est 14 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2844", + "psc_text": "Tertio, haec olim lectio fiebat in auditorio, ut patet ex Vita sancti Guillelmi ducis et monachi Gellonensis (Saec. IV Ben.), ubi narratur quomodo suo susceptus fuerit in monasterio. Ac primo quidem num. 21, longe occurritur ei a fratribus, ducitur ad orationem, ecclesiaeque dona confert. Et postea, num. 22: « Completa oratione, factaque cunctis altaribus 680 sua cuique digna veneratione . . . . itur in auditorium, et osculatis fratribus, lectaque ex more lectione, factoque pro tempore brevi sermone de animae aedificatione, mox vir Dei subinfert, et indicat manifeste cur ipse venerit. » Idem videre est apud Ekkehardum in lib. de Casibus S. Galli cap. 11, ubi referens qua ratione episcopi et abbates ad visitandum S. Galli asceterium missi ab Ottone imperatore recepti fuerint: « Adveniunt omnes, inquit, festive receptis Cives apostolorum responsorium canitur. Abbas in auditorio debilis residens, introductis quidem eis assurgit. Legitur considentibus lectio de charitate et de pedisequa", + "candidate_score": 0.658772, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_14_16", + "bdc_text": "mortuus est enim d. Guilhelmus Bidenbach , ecclesiae Stutgardianae antistes , qui proficiscens ad fratrem suum abbatem Bebenhusanum , 6 . die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit . Hic etiam homo , qui , quantus quantus nihil nisi sapientia est 14 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1063", + "psc_text": "firmarent, adversarius adfuit. » Tandem Guido Juvenalis in Gallica versione sanctum Benedictum ita intelligit, ut qui legere, praevidere et quaerere aliquid opus habent id exsequantur: alii vero contemplationi seu rerum divinarum meditationi vacent, Regulae textum contra fidem omnium mss. ita corrumpens: Quod vero restat post vigilias, a fratribus (nisi qui Psalterii, vel lectione aliquid indigent) meditationi inserviatur. Ut autem in tanta opinionum varietate etiam quid sentiam aperiam: Primo, existimo S. Benedictum eam non praescripsisse meditationem quae in rerum divinarum contemplatione consistit, quam vulgo orationis mentalis nomine intelligimus; tum quia non videtur credibile eum tanto temporis intervallo mentes discipulorum applicasse, qui in conventu omnino breviari orationem jubet; tum quia si ita esset, his qui psalterio et lectione indigent, aliud tempus ad meditationem assignandum fuisset, quod tamen haud facit; tum denique quia in antiquis monachorum regulis nullam orationi mentali horam indictam fuisse legimus, cum in omni loco et tempore coelestia jugiter meditarentur.", + "candidate_score": 0.658668, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_14_16", + "bdc_text": "mortuus est enim d. Guilhelmus Bidenbach , ecclesiae Stutgardianae antistes , qui proficiscens ad fratrem suum abbatem Bebenhusanum , 6 . die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit . Hic etiam homo , qui , quantus quantus nihil nisi sapientia est 14 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1236", + "psc_text": "quotidie psallit, ita et nos, sive eadem, sive alia. Lectio Apostoli memoriter recitanda. ] Quanti sit meriti huic Regulae statuto obtemperare, disces ex lib. III Revelat. S. Gertrudis, c. 82. Plane agenda matutina vel vespertina, etc.] Quid sit agenda docet Boherius his verbis: « Agenda nomen est substantivum; sic enim appellantur horae canonicae in quibusdam regionibus. » Et Menardus: « Agenda est officium alicujus horae, officium divinum, cursus divini officii, anniversaria celebritas, opus Dei, ut infra hoc capite: caeteris agendis; S. Gregorii Antiphonarius: In agenda mortuorum antiphona: Requiem aeternam; Anastasius Bibliothecarius in Leone secundo: Sed et ne Mauri episcopi anniversitas seu agenda celebraretur. » Non transeat aliquando, nisi in ultimo per ordinem oratio dominica omnibus audientibus dicatur, etc.] Plurima hic et notatu dignissima praescribit S. P. Benedictus. Primo, ut ad omnes canonicas horas sub finem officii dicatur oratio dominica, idque propter excellentiam haud dubium hujus orationis, quam tribus potissimum momentis", + "candidate_score": 0.658561, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_14_16", + "bdc_text": "mortuus est enim d. Guilhelmus Bidenbach , ecclesiae Stutgardianae antistes , qui proficiscens ad fratrem suum abbatem Bebenhusanum , 6 . die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit . Hic etiam homo , qui , quantus quantus nihil nisi sapientia est 14 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2351", + "psc_text": "fuit, sicut Pharisaeus dicit: Jejuno bis in sabbato. » 561 Istud jejunium sub finem saeculi septimi, saltem a nonnullis, adhuc observabatur, ut patet ex Beda in Vita sancti Cuthberti, cap. 5 (Saec. II Ben.): « Erat namque sexta sabbati, inquit, qua plerique fidelium ob reverentiam dominicae passionis usque ad horam nonam solent protelare jejunium. » Sed et idem Beda id laudis tribuit sancto Aidano (Lib. III Hist. cap. 5), quod « ejus exemplis infirmati tempore illo religiosi quique viri ac feminae, consuetudinem fecerunt per totum annum, excepta remissione quinquagesimae Paschalis, quarta et sexta feria jejunium ad nonam usque horam protelare. » Et tamen adeo religiosum antiquis jejunium propter labores graviores agrorum, nimiosque aestatis calores sanctus Benedictus relaxari permittit. Ex qua indulgentia nata est apud nostros postmodum integra ejus exstinctio: « Hoc tamen, inquit Bernardus Cassinensis, in dissuetudinem abiit apud multos, quanquam a sanctis Patribus noscatur haec abstinentia habuisse originem. »", + "candidate_score": 0.658507, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_8_10", + "bdc_text": "post meridiem , d. Philippum Apianum , mathematicum , alternatim explicantem , sphaeram Ioannem de sacramento et Theoricas Planetarum Parbachii , 4. d. m. martinum crusium quoque alternatim Homerum et Thucidydem explicantem . S. D. M . Georgium , Lieberum , physicum , explicantem , textum Actus , et die Veneris semper docentem in suo compendio . Licet autem multi doctissimi viri hic sint , nec non etiam maxima studiosorum multitudo , tamen tanta hic est annonae caritas ( cogitur enim pro mensa tantum solvere 48 fl. pro habitatione musaeo , et lecto 14 fl. , quod fere plerique cogantur abire hanc etiam causam esse , quod et nobis abeundum sit , arbitror .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2605", + "psc_text": "intervalla orationes inserens; dictaque post hoc vespera, corpus reficiet; et sic tempus completorii psallens exspectet. » Denique Statuta Guigonis prioris Carthusiae (Cap. 29): « Spatium a tertia usque ad sextam hieme, et a prima usque ad tertiam aestate manuum operibus deputatur, quae tamen opera brevibus volumus orationibus interrumpi . . . . et quod nonam vesperasque disterminat, manualibus occupatur operibus. » Idem habent antiqua Carthusiensium statuta; in quibus tamen additur (Part. I, cap. 41, n. 20): « Porro a spatiis operibus manuum deputatis 623 utilitatem non intendimus excludere lectionis. » Tandem de S. Stephano abbate Obazinensi primisque ejus discipulis in ejus Vita lib. I, num. 15 ( Tom IV Miscel. Bal. ), legitur: « Labor manuum tam illi quam fratribus assiduus erat et solito gravior, quibus nec totius diei spatium ad hoc sufficiebat, propter quod ipsam plerumque refectionem usque in vesperam differebant, ne ejus intuitu ex diurnis operibus aliquid minueretur.", + "candidate_score": 0.658473, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_5_7", + "bdc_text": "Quas lectiones omnes hic audiverim , breviter accipe . Audivi primo quotidie ante merito D. Iacobum Scheggium , explicantem organum articulis , 2 . d. Hylerum Rhetoricum , 3 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2846", + "psc_text": "» Est autem auditorium locus capitulo proximus: locutorium appellare solent. Auditorii tamen nomine hic capitulum intelligit noster Mabillonius. Quarto, exponebatur hospiti recitata lectio, ut docet Hildemarus: « Si autem talis fuerit hospes, debet etiam exponi lectio; » patetque ex supra citato libro Usuum Cisterciensium, cap. 87, et ex Adalgiso monacho in lib. Mir. S. Theoderici cap. 15, ubi refert Rodulfum abbatem suo in monasterio excepisse Robertum Flandrensem comitem, et reginam, eisque ad mensam adhibuisse lectionem ex Vita S. Theoderici: « Beatissimi Theoderici Vitam virtutibus illustrem coram eis a fratribus lectam et expositam, quasi saluberrimum animae ferculum illis apposuit, quod prae caeteris sumptibus et impensis uterque magni fecit. » Quinto, ubi ignotus advenisset monachus, lectioni tota simul congregatio aderat, ut manifestum est ex Capitulis monachorum ad Augiam directorum (Cap. 12): « Omnes hospites supervenientes cum lectione divina suscipiunt; incognitis tamen monachis ad lectionem omnis pariter concurrit congregatio, ut Christus in eis", + "candidate_score": 0.657947, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_13_15", + "bdc_text": "Ad secundum statim accessit et tertium malum , ut illi putant ; mortuus est enim d. Guilhelmus Bidenbach , ecclesiae Stutgardianae antistes , qui proficiscens ad fratrem suum abbatem Bebenhusanum , 6 . die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2837", + "psc_text": "illud Regulae S. Pachomii (Art. 28): « Quod si voluerint (hospites) orationis tempore atque collectae venire ad conventum fratrum, et ejusdem fidei fuerint; janitor, vel minister xenodochii nuntiabit Patri monasterii, et sic deducentur ad orandum. » Et revera solebant olim hospites monachi una cum fratribus tam die quam nocte divinis interesse laudibus; unde et S. Hidulfus « ordinans interius claustri cuncta religiose, decrevit domum hospitum, ne fratres a supervenientibus molestarentur, ad portam monasterii aedificare; et juxta illam, capellam in qua hospites ad divina audienda convenirent, » ut scribit Richerus in ejus Vita, cap. 19 (Append. ad saec. III Ben.). Hinc S. Benedictus Anianensis, teste Ardone in ejus Vita, num. 52 (Saec. IV Ben.). Volebat ut nocte « ecclesiae ostiis patefactis hospitibus pateret ingressus: » hinc et in antiqua monasterii S. Galli delineatione contra basilicam describitur susceptio supervenientium fratrum, cum eorum dormitorio. Ita denique Ingelramnus abbas Centulensis (Saec. II Ben.), in", + "candidate_score": 0.657677, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_14_16", + "bdc_text": "mortuus est enim d. Guilhelmus Bidenbach , ecclesiae Stutgardianae antistes , qui proficiscens ad fratrem suum abbatem Bebenhusanum , 6 . die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit . Hic etiam homo , qui , quantus quantus nihil nisi sapientia est 14 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_26", + "psc_text": "per inobedientiae desidiam recesseras. ] A Deo recessimus cum per divini mandati praevaricationem in Adam omnes peccavimus, vel cum propriis nos reatibus et inobedientiis principi tenebrarum mancipavimus. Signanter vero dicit inobedientiae desidiam; quibus verbis docet eos vere desides censendos esse et pigros qui, transgredientes mandata Dei, nec Deo nec propriae laborant saluti; licet enim multi multa operentur, haec nisi ad Deum puro ac sincero mentis affectu referant, non opera, sed operum destructiones rectius existimaveris. Praeclare omnino Guillelmus abbas monasterii S. Theodorici ad Carthusienses monachos scribens De Vit. solit. ad fratres de Monte Dei, cap. 8 : « Otiosum non est vacare Deo, imo negotium negotiorum omnium hoc est; quod quicunque in cella non agit fideliter et ferventer, quodcunque agit, quod propter hoc non agit, scilicet ut Deo serviatur, in eo quod agit, otiatur. » Ad te ergo nunc meus sermo dirigitur, quisquis abrenuntians propriis voluntatibus. Sicut nullus in Ecclesia fidelis", + "candidate_score": 0.657552, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_14_16", + "bdc_text": "mortuus est enim d. Guilhelmus Bidenbach , ecclesiae Stutgardianae antistes , qui proficiscens ad fratrem suum abbatem Bebenhusanum , 6 . die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit . Hic etiam homo , qui , quantus quantus nihil nisi sapientia est 14 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3649", + "psc_text": "Et Alcuinus ad fratres Wiremutensis et Girwensis ecclesiae scribens (Epist. 49): « Vos vero qui estis patres et pastores sanctae congregationis, docete diligentissime fraterno amore familiam, quam accepistis regendam, omneque bonitatis exemplum in vobismetipsis ostendite; saepiusque Regula S. Benedicti in conventu fratrum propria exponatur lingua, ut intelligi possit ab omnibus. » Similiter S. Dunstanus (In Concord. cap. 1): « Residentibus legatur Regula, vel si dies festus fuerit, evangelium ipsius diei, de qua lectione a priore, prout Dominus dederit, dicatur. » Et Udalricus de capitulo feriae 5 in Coena Domini (Lib. I, c. 12): « Exposita Regulae sententia, jubente domno abbate, consurgit camerarius, etc. » Denique Joannes Trithemius (Praefat. ad lib. Region. claustr.): « Sicut moris est observationibus Bursfeldensibus, cujus unionis et observantiae secundum regulam S. Benedicti sumus, paragraphum unum de eadem Regula, quae nobis capitulariter ter in anno legi consuevit, fratribus meis 875 singulis diebus compellor declarare: super qua subit", + "candidate_score": 0.657383, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_13_15", + "bdc_text": "Ad secundum statim accessit et tertium malum , ut illi putant ; mortuus est enim d. Guilhelmus Bidenbach , ecclesiae Stutgardianae antistes , qui proficiscens ad fratrem suum abbatem Bebenhusanum , 6 . die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2696", + "psc_text": "piosque animi motus excitari: at vero exercitationem corporalem ad modicum valere, sed pietatem ad omnia utilem esse. Nota est omnibus celebris illa abbatis Guillelmi sententia (Ad frat. de Monte Dei, cap. 22): Subdivalia exercitia et opera sicut sensus distrahunt, sic saepe etiam spiritum exhauriunt. Cujus rei periculum fecerat Rupertus abbas Tuitiensis, uti ipse testatur his verbis (Lib. III in Regul. S. B., cap. 12): « In coenobiis bene ordinatis vix sufficiunt ad cursum ordinis complendum dies aestivi, maxime si congregatio major vel numerosior fuerit; et si aliquando moliuntur aliquid de opere manuum, communiter exeuntes ad operandum, quod propter brevitatem impensae horae non tam opus dixerim quam operis simulacrum; totum fere quotidianum spiritualis operis exercitium redditur insipidum, impeditum, et nonnulla suimet particula mutilatum, etc. » Hinc vulgata illa abbatis Irenaei narratio de quodam sene commorante in Scete (Joan. Mosch. in Prat. spir., cap. 55), quod scilicet « diabolum viderit noctu sarculos,", + "candidate_score": 0.656513, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_14_16", + "bdc_text": "mortuus est enim d. Guilhelmus Bidenbach , ecclesiae Stutgardianae antistes , qui proficiscens ad fratrem suum abbatem Bebenhusanum , 6 . die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit . Hic etiam homo , qui , quantus quantus nihil nisi sapientia est 14 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1311", + "psc_text": "in omnibus officiis tam clerici quam monachi persolutis, orationem Domino recte offerunt ultimam, quae per Dominum nostrum Jesum Christum Deo Patri commendatur. » Cujus rei praxim videre est apud nostros Aeduenses, quibus Regulae Benedictinae observantiam tanto studio commendarat S. Leodegarius, in concilio Augustodunensi; scilicet in Vita S. Mederici abbatis, qui saeculo septimo florebat, in cujus num. 7 anonymus agit de quodam monacho qui « statim ut synaxis oratione consueta finienda esset, et antequam genua flecteret ab ecclesia exiret. » Et certe credibile non est S. Benedictum a communi veterum monachorum consuetudine recessisse, qui omnes ad officium divinum orationes adhibebant, ut de Aegyptiis constat ex Cassiano l. II, c. 7; de Pachomianis ex Palladio Lausi. c. 38 (Vide vitam S. Pach. c. 22, et Reg. cap. 121 et 126), quibus angelus « constituit ut per totum diem facerent duodecim orationes, et cum ad vespertinum lumen venirent, et in nocturnis vigiliis duodecim,", + "candidate_score": 0.656456, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_13_15", + "bdc_text": "Ad secundum statim accessit et tertium malum , ut illi putant ; mortuus est enim d. Guilhelmus Bidenbach , ecclesiae Stutgardianae antistes , qui proficiscens ad fratrem suum abbatem Bebenhusanum , 6 . die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1058", + "psc_text": "laeti et alacres surgant. Quod vero restat post vigilias, a fratribus qui psalterii vel lectionum aliquid indigent, meditationi inserviatur. ] Hic locus sua difficultate non caret; unde et varie a variis intelligitur; nam quod ait: meditationi inserviatur, Bernardus Cassinensis tribus modis exponit: « 1º pro studio et Scripturarum pertractatione; 2º pro psalmorum silenti sibimet decantatione; 3º si Deus dederit, pro attenta contemplatione gehennae ad timendum, gloriae ad desiderandum, Dei ad amandum, sanctorum ad imitandum, peccatorum ad fugiendum. » Ex tribus hisce expositionibus primam et tertiam admisisse videtur S. Hildegardis, hunc in locum sic scribens: « Post noctis vigilias, id est psalmis nocturnis finitis, intervallum habere per meditationem orationum aut lectionum designavit. » Aliter Joannes Craesbeeck hunc locum explicat, scilicet, « ut quem forte imprudentem et negligentem aliquid de psalmis vel alia divini officii pars in communi synaxi praeteriit, id privatim suppleat. » Nova quidem explicatio, et sua novitate merito rejicienda.", + "candidate_score": 0.656085, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_13_15", + "bdc_text": "Ad secundum statim accessit et tertium malum , ut illi putant ; mortuus est enim d. Guilhelmus Bidenbach , ecclesiae Stutgardianae antistes , qui proficiscens ad fratrem suum abbatem Bebenhusanum , 6 . die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2351", + "psc_text": "fuit, sicut Pharisaeus dicit: Jejuno bis in sabbato. » 561 Istud jejunium sub finem saeculi septimi, saltem a nonnullis, adhuc observabatur, ut patet ex Beda in Vita sancti Cuthberti, cap. 5 (Saec. II Ben.): « Erat namque sexta sabbati, inquit, qua plerique fidelium ob reverentiam dominicae passionis usque ad horam nonam solent protelare jejunium. » Sed et idem Beda id laudis tribuit sancto Aidano (Lib. III Hist. cap. 5), quod « ejus exemplis infirmati tempore illo religiosi quique viri ac feminae, consuetudinem fecerunt per totum annum, excepta remissione quinquagesimae Paschalis, quarta et sexta feria jejunium ad nonam usque horam protelare. » Et tamen adeo religiosum antiquis jejunium propter labores graviores agrorum, nimiosque aestatis calores sanctus Benedictus relaxari permittit. Ex qua indulgentia nata est apud nostros postmodum integra ejus exstinctio: « Hoc tamen, inquit Bernardus Cassinensis, in dissuetudinem abiit apud multos, quanquam a sanctis Patribus noscatur haec abstinentia habuisse originem. »", + "candidate_score": 0.655793, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_14_16", + "bdc_text": "mortuus est enim d. Guilhelmus Bidenbach , ecclesiae Stutgardianae antistes , qui proficiscens ad fratrem suum abbatem Bebenhusanum , 6 . die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit . Hic etiam homo , qui , quantus quantus nihil nisi sapientia est 14 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2697", + "psc_text": "horae non tam opus dixerim quam operis simulacrum; totum fere quotidianum spiritualis operis exercitium redditur insipidum, impeditum, et nonnulla suimet particula mutilatum, etc. » Hinc vulgata illa abbatis Irenaei narratio de quodam sene commorante in Scete (Joan. Mosch. in Prat. spir., cap. 55), quod scilicet « diabolum viderit noctu sarculos, rastra et cophinos praebentem fratribus: » qui a sene interrogatus, quid haec essent, respondit: « Distractionem praeparo fratribus, ut his occupati fiant negligentiores ad orandum et glorificandum Deum. » Octavo. Cum humilitas sit virtus qua homo propria sui ipsius cognitione sibi ipsi vilescit; nec aliunde cognitionem illam nisi studiorum beneficio, aut singulari Dei dono perfecte possit acquirere, longe majorem, aiunt, scientias parere humilitatem, quam ignorantia queat adipisci. Et certe, quos in monasteriis humiliores reperi, hos omnium doctissimos, aut studiis scientiisque faventes deprehendi: ut merito de his dici posset, quod in Dionysio Exiguo suo tempore doctissimo laudavit Cassiodorus (De Institut. divin.", + "candidate_score": 0.655753, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_14_16", + "bdc_text": "mortuus est enim d. Guilhelmus Bidenbach , ecclesiae Stutgardianae antistes , qui proficiscens ad fratrem suum abbatem Bebenhusanum , 6 . die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit . Hic etiam homo , qui , quantus quantus nihil nisi sapientia est 14 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2578", + "psc_text": "est ad necessarias. » Et tamen Cluniacenses in claustro cantare aut legere poterant, ut docet Udalricus lib. II, cap. 24. Sed et sanctus Anselmus prior Beccensis meridiano tempore emendandis libris in claustro intendisse legitur (In ejus Vita num. 21, Bolland. 21 April.). Id quod non permittunt antiqua Carthusiensium Statuta, in quibus legitur (Part. II, c. 18): « In aestate cum aliqui operantur, vel emendant libros, non debent sine speciali licentia tempore dormitionis operari. » Et agatur nona temperius mediante octava hora. ] Id est media post elapsam septimam, et ante incoeptam nonam, uti exponunt Hildemarus, Bernardus Cassinensis, Nicolaus de Fractura, Petrus Boherius, et Joannes de Turrecremata. Et sic horam integram cum dimidia, hoc est septimam totam et mediam octavam somno impendebant. Regulae Tarnatensis, S. Isidori et S. Fructuosi tres quieti meridianae horas concedunt. Cassinenses a Pascha (Declarat. Cassin., cap. 48), sive a festo S. Benedicti ad medium Aprilem una hora,", + "candidate_score": 0.655613, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_13_15", + "bdc_text": "Ad secundum statim accessit et tertium malum , ut illi putant ; mortuus est enim d. Guilhelmus Bidenbach , ecclesiae Stutgardianae antistes , qui proficiscens ad fratrem suum abbatem Bebenhusanum , 6 . die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1216", + "psc_text": "fratris negligentis; 2º ut satisfactio fiat in oratorio, « ut quia in omnibus fratribus negligenter agens deliquit, infit Smaragdus, ab omnibus satisfaciens videatur, et pro ejus delicto omnibus Cunctipotentis imploretur misericordia. » CAPUT XII. Quomodo matutinorum solemnitas agatur. In matutinis dominico die in primis dicatur sexagesimus sextus psalmus sine antiphona in directum. Post quem dicatur quinquagesimus cum Alleluia. Post quem dicatur centesimus septimus decimus et sexagesimus secundus. Inde benedictiones et laudes, lectio una de Apocalypsi ex corde, et responsorium, et Ambrosianum, versus, canticum de Evangelio, litania: et completum est. COMMENTARIUS. 287 In matutinis. ] Id est laudibus, quas matutinorum nomine appellabant veteres, a voce matuta, hoc est aurora, eo quod ea oriente inciperentur. Nunc vero matutinorum nomine intelligimus vigilias nocturnas, quas etiam ita appellatas olim fuisse probat Menardus noster ex conc. Turon. II, can. 18, et Mabillonius in lib. II de Antiqua Liturgia Gallicana. Atque ita Beda in Vita S.", + "candidate_score": 0.655593, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_14_16", + "bdc_text": "mortuus est enim d. Guilhelmus Bidenbach , ecclesiae Stutgardianae antistes , qui proficiscens ad fratrem suum abbatem Bebenhusanum , 6 . die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit . Hic etiam homo , qui , quantus quantus nihil nisi sapientia est 14 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1096", + "psc_text": "Deus meus, ad te de luce vigilo, » etc., qui psalmus ad solas dominici diei laudes, aut in festis 12 lectionum dicitur. At nihil luculentius hanc in rem proferri potest, quam locus ex Vita S. Adonis ex abbate episcopi Viennensis, quam ex antiquo breviario Viennensi edidit noster Mabillonius, cujus in n. 8 haec leguntur (Saec. IV Bened., part. II): « Temporius fratres ad vigilias nocturnas surgere compellebat, ubi et ipse solito praesens lectiones et responsoria protrahendo decantari faciebat, quousque diei luce appropinquante matutinae laudes agerentur. » Eodem modo Venerabilis Benedictus abbas Clusensis monasterii, ut scribit Vuillelmus, ejus discipulus, in ejus Vita, cap. 5, « observabat lectiones terminando, processionesque protrahendo, ut ad diem usque divinum opus procederet, ne quid post matutinas ad lectum revertentibus invida hostis fraus subriperet, quod castitatis flosculos suaveolentes adureret, et ita solemne gaudium foedando a sacra communione absterreret. » His omnibus accedit 258 Joannis monachi egregium testimonium", + "candidate_score": 0.655529, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_13_15", + "bdc_text": "Ad secundum statim accessit et tertium malum , ut illi putant ; mortuus est enim d. Guilhelmus Bidenbach , ecclesiae Stutgardianae antistes , qui proficiscens ad fratrem suum abbatem Bebenhusanum , 6 . die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2744", + "psc_text": "est, ad praescriptam etiam in Quadragesima a regula mensuram; qui sensus connaturalior videtur: nam quae quadragesimali tempore facienda regula praescribit, omnes aequaliter servare tenentur: quae autem hic addenda suadet, non ita, sed pro cujusque voluntate, et abbatis benedictione: quae vero illa sint docent subsequentia. Orationes peculiares. ] Orationes peculiares Hildemaro et Bernardo Cassinensi sunt orationes privatae, « ad differentiam communium et regularium, quae in conventu se habent ab omnibus statutis temporibus, » inquit Bernardus Cassinensis. Additque: « Et possunt etiam dici peculiares quae adduntur et fiunt ultra illas quae praeter Quadragesimam fecit vel facere neglexit. » Istud porro sanctae Regulae statutum quo liberius adimpleret alter Bernardus, abbas Clarevallensis, etiam a scribendis libris abstinebat; unde provocanti amico Guillelmo abbati, ut Petro Abaelardo sese opponens, illius refutaret errores, hunc in modum rescripsit (Epist. 392): « Operae pretium puto, praesertim considerata 656 opportunitate, me atque eos pariter alicubi convenire et conferre de omnibus;", + "candidate_score": 0.655251, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_15", + "bdc_text": "die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1129", + "psc_text": "in ecclesia S. Sophiae in principio missae celebrari. Solet Ecclesia Romana invitatorium omittere in solo officio Epiphaniae; qui ritus antiquissimus est, teste Alcuino et Hugone; tum quia totum officium est de vocatione gentium, ut docet Bonaventura, et ea verba frequentius iterantur: Venite odoremus eum; tum quia idem psalmus in tertio nocturno cantatur; inconveniens autem esset bis in eodem officio eumdem psalmum recitari. Nos vero, qui ex praescripto regulae nostrae in tertio nocturno tria cantica e Veteri Testamento psallimus, ipsa etiam Apparitionis die invitatorium more solito decantamus. » Hactenus cardinalis Bona. Constat tamen ex Amalarii Supplemento (Analect. tom. II) omissum fuisse olim etiam apud Benedictinos in 266 Epiphania hunc psalmum, et in secundo nocturno decantatum. Cum antiphona. ] Antiphonam hic vocat invitatorium huic psalmo praemitti solitum, verbi gratia, Regem confessorum Dominum venite adoremus, quod Amalarius (De Ord. Ant. cap. 69 et 70) vocat invitatoriam antiphonam: id quod confirmat Ordo Rom., in", + "candidate_score": 0.654744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_15", + "bdc_text": "die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1100", + "psc_text": "surgendum, attinet proprie ad tempus aestivum, in quo si ita tarde surgeretur, sicut quando grandes sunt noctes, esset negligentia magna, nec inciperentur matutinae laudes incipiente luce, quia in lectionibus secundae vigiliae appareret aurora: tempore vero hiemali satis sufficit octava surgere hora, quia tunc 12 lectiones, cum 12 responsoriis, cum psalmodia 12 psalmorum, et tribus canticis, cum hymno Te Deum laudamus, et Evangelio cum debita modulatione dicto, matutinae laudes incipiente luce poterunt inchoari. » Deinde etiamsi media hora citius solito surgeretur, cum diebus solemnibus majori cum gravitate et modulatione divinum celebretur officium, facili negotio totum illud intervallum, licet hieme prolixum, poterant implere; maxime si consideremus, quantae prolixitatis apud majores nostros lectiones cantarentur: nam, v. g., S. Caesarius in Regula ad monachos, cap. 20 ad singulas lectiones tria folia legi praecipit. Similiter S. Aurelianus in ordine psallendi « unus frater legat paginas aut tres, aut quatuor, inquit, quomodo mensura fuerit libri; si", + "candidate_score": 0.654415, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_15", + "bdc_text": "die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1258", + "psc_text": "apud nostros incoeperint festa trium lectionum nos latet. CAPUT XV. Alleluia quibus temporibus dicatur. A sancto Pascha usque ad Pentecosten, sine intermissione dicatur alleluia, tam in psalmis quam in responsoriis. A Pentecoste autem usque ad caput Quadragesimae omnibus noctibus cum sex posterioribus psalmis tantum ad nocturnas dicatur. Omni vero dominica extra 298 Quinquagesimam cantica, matutini, prima, tertia, sexta, nonaque, cum alleluia, dicantur; vespera vero cum antiphona; responsoria vero nunquam dicantur cum alleluia, nisi a Pascha usque ad Pentecosten. COMMENTARIUS. Speciale S. Benedictus caput instituit de alleluia, tanquam de voce divina vereque angelica, nec nisi ab angelis, aut certe ab hominibus vitae puritate angelicos spiritus imitantibus decantanda. Hac nimirum voce coelestes illi spiritus Deum in coelis perpetuo collaudant, sicuti qui audivit eos, testatur Joannes evangelista (Apocal. XIX). Hanc inter homines primus decantasse perhibetur Aggaeus propheta, qui, ut scribit Epiphanius ( De Vit et mort. proph. ), alleluia cantavit anno ante Christum", + "candidate_score": 0.654399, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_13_15", + "bdc_text": "Ad secundum statim accessit et tertium malum , ut illi putant ; mortuus est enim d. Guilhelmus Bidenbach , ecclesiae Stutgardianae antistes , qui proficiscens ad fratrem suum abbatem Bebenhusanum , 6 . die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2838", + "psc_text": "S. Benedictus Anianensis, teste Ardone in ejus Vita, num. 52 (Saec. IV Ben.). Volebat ut nocte « ecclesiae ostiis patefactis hospitibus pateret ingressus: » hinc et in antiqua monasterii S. Galli delineatione contra basilicam describitur susceptio supervenientium fratrum, cum eorum dormitorio. Ita denique Ingelramnus abbas Centulensis (Saec. II Ben.), in Corbeiensi monasterio hospes, interfuisse matutinis legitur in lib. I Mir. S. Adalardi, cap. 2, et Urbanus papa II ad Cavense coenobium accedens (Ms. Chron. Cavens. monast., apud Bolland., 4 Martii): « Aedes ingressus pontifex sacratissimae eucharistiae primum reddito cultu, ad specum se contulit . . . . et nocte ipsa cum eisdem fratribus matutinam laudem solemniter persolventibus devotus interfuit. » Haec obiter dicta sint, non quasi absolute velim hunc esse S. Benedicti sensum, sed ad demonstrandum antiquam consuetudinem, qua ipsi etiam hospites nocte divinis intererant officiis. Et postea sedeat cum eis prior, aut cui jusserit ipse. ] Quia prior, id", + "candidate_score": 0.654349, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_10", + "bdc_text": "Licet autem multi doctissimi viri hic sint , nec non etiam maxima studiosorum multitudo , tamen tanta hic est annonae caritas ( cogitur enim pro mensa tantum solvere 48 fl. pro habitatione musaeo , et lecto 14 fl. , quod fere plerique cogantur abire hanc etiam causam esse , quod et nobis abeundum sit , arbitror .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2032", + "psc_text": "in refectorio semper usque ad finem mensae, sed ante debet finiri lectio. Si vero fratres in labore sunt, et ibi manent, debet pleniter sicut in refectorio illis legi lectio. Si autem non fuerit generalitas, et non manserint, debet parum legi. Similiter si tantum manserint . . . parum legendum est. Similiter si hospes ante horam in refectorio manducaverit: si autem tales et tanti hospites fuerint, id est duo vel tres, parum legendum est, id est leviter; si autem plures, tantum usque prior innuat lectori finem facere. » Hujus rei aliqua ex parte praxim videre est apud Hariulfum in Chron. Centul. lib. IV, cap. 26, ubi de Gervino abbate piissimo scribit, quod in itinere constitutus (Spicil. tom. IV), « coena apparata, si accubuisset pransurus, lectionis auditione vel divinae legis meditatione implicari studebat. » His accedit quod de decanis villarum provisoribus extra monasterium suis in decaniis comedentibus habet Udalricus (Lib. III, c.", + "candidate_score": 0.654214, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_15", + "bdc_text": "die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1405", + "psc_text": "illa oratione sanctae Regulae textum illi capiebant. Eo etiam sensu Bernardus Cass. et Richardus de S. Angelo intellexisse videntur, uti et S. Hildegardis, quae hunc in locum sic scribit: « Quoniam ante singulas horas canonicas orationem dici admonebat, quia cum in sequentibus jubeat quod hospiti pacis osculum non prius offeratur nisi oratione praemissa; multo magis cum omnipotens Deus salutandus est oratio praemittenda est, et brevis, ne forte psalmodiae minus intendant, cum per praemissam et prolixam orationem fuerint fatigati. » His accedit Theobaldus Artaldus Coelestinus, in sua expositione Gallica Regulam sic reddens: L' Oraison qui est faite au convent, c' est à dire depuis que après le son de la cloche les frères sont assemblés en l' église pour accomplir le divin service, soit du tout abregiè, sans avoir regard à l' affection dévote d' aucuns particuliers, qui se doit rendre commune en la présence de la religieuse communauté. Priorem tamen", + "candidate_score": 0.654153, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_15", + "bdc_text": "die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2037", + "psc_text": "Ergo aliis diebus, dum officium foris non celebrabatur, in secretario residebat. Sed lecturus tota hebdomada dominica ingrediatur. ] Ad legendum scilicet. Qui ingrediens post missas et communionem. ] Communionem dicit non illam quam facit sacerdos celebrans, sed illam « quam faciunt, seu facere consueverunt fratres diebus dominicis ante altare majus confestim post missam, » ut loquitur Boherius. Et recte omnino post communionem sacram ingreditur, ut ante divino verbo impleatur, quod mox lecturus aliis eructare debet. Petat ab omnibus pro se orari. ] « Quod quidem verbo non petitur, sed provolutione corporali, quae fit iterum in multis coenobiis finita ipsa benedictione, id est oratione, » inquit iterum Boherius. Ut avertat ab eo Deus spiritum elationis. ] Apposite ad hunc locum Petrus Damiani (Opuscul. II, cap. 18): « Lectoribus vitium arrogantiae familiare est, praesertim si cui lepor eloquentiae suppetit, dum patentes Scripturae campos effraenis lingua percurrit, populari favori cor deditum spiritus elationis", + "candidate_score": 0.653458, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_13_15", + "bdc_text": "Ad secundum statim accessit et tertium malum , ut illi putant ; mortuus est enim d. Guilhelmus Bidenbach , ecclesiae Stutgardianae antistes , qui proficiscens ad fratrem suum abbatem Bebenhusanum , 6 . die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2081", + "psc_text": "quis communicat hora tertia, non statim indifferenter terrenum praesumat cibum ob reverentiam mensae coelestis, sed exspectare debeat horam sextam; qui circa vero sextam, sustinere curet nonam, ne gustus coelestis ob terrenum vilescat. Sanctus vero Benedictus lectorem jubet cibari ante moram lectionis recitandae, propter, inquit, communionem sanctam; quod apostolicis decretis contrarium non est, etc. » Supervacaneum est iterum referre Joannis Belethi doctoris Parisiensis, qui annis abhinc circiter quingentis scribebat, testimonium; quod superius relatum lector videre potest. Denique his omnibus superaddi queunt vetustissimae Versiones Gallicae. Antiqua ex ms. Conchensi propter communionem ita reddit: Pour la sainte communion, c' est-à dire pour le corps de nostre Seigneur, que l' en seult recevoir à la messe. Expositio Theobaldi Artaldi Coelestini: Pour la sainte communion, que le liseur a reçuê nagueres en la messe, etc. Versio Guidonis Juvenalis: Pour la sainte communion, qu' il a reçû, afin qu' il ne demeure rien entre les dents", + "candidate_score": 0.65331, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_10", + "bdc_text": "Licet autem multi doctissimi viri hic sint , nec non etiam maxima studiosorum multitudo , tamen tanta hic est annonae caritas ( cogitur enim pro mensa tantum solvere 48 fl. pro habitatione musaeo , et lecto 14 fl. , quod fere plerique cogantur abire hanc etiam causam esse , quod et nobis abeundum sit , arbitror .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2028", + "psc_text": "Hanc porro lectionem ad mensam adeo necessariam existimavit S. P. Benedictus, ut ad omnes omnino mensas eam frequentari voluerit; ut indicat absoluta et indeterminata ejus locutio mensis edentium fratrum lectio deesse non debet. Hinc synodus Aquisgranensis (Can. 28): « Servitores non ad unam mensam, sed in propriis locis post refectionem fratrum reficiantur, quibus eadem lectio quae fratribus recitata est, recitetur. » Cujus statuti praxim videre est apud Cluniacenses, quibus « tempore refectionis nunquam deerat lectio utrisque mensis, » ut loquitur Joannes Monachus in Vita S. Odonis, lib. I, num. 30: unde et Udalricus agens de lectore hebdomadario (Lib. II, cap. 34), « librum, inquit, in quo legendum est, in refectorium portat et reportat qui legit ad servitores. » Idem habent Divionenses S. Benigni Consuetudines mss., cap. 37. Idem etiam ex recentioribus Congregationibus institutum amplexi sunt Cassinenses, ubi major est congregatio, Coelestini, Olivetani, et Fulienses, ut in eorum Declarationibus sive Constitutionibus", + "candidate_score": 0.652421, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_13_15", + "bdc_text": "Ad secundum statim accessit et tertium malum , ut illi putant ; mortuus est enim d. Guilhelmus Bidenbach , ecclesiae Stutgardianae antistes , qui proficiscens ad fratrem suum abbatem Bebenhusanum , 6 . die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2431", + "psc_text": "perseverent, quousque praesidenti visum fuerit, eos pro modo culpae satisfecisse. » Ut videatur ab ipso vel ab omnibus. ] Particula vel hic loci sumitur copulative pro et. Atque in hoc discrepat S. P. Benedictus ab antiquis monachis, qui tarde venientes ad opus Dei non admittebant in oratorium, ut patet ex his Cassiani verbis (Lib. III, c. 7): « Is vero qui in tertia, sexta vel nona priusquam psalmus coeptus finiatur, ad orationem non occurrerit, ulterius oratorium introire non audet, nec semetipsum admiscere psallentibus; sed congregationis missam stans pro foribus praestolatur, donec egredientibus cunctis, submissa in terram poenitentia, negligentiae suae vel tarditatis impetret veniam, sciens nequaquam se posse desidiae suae noxam aliter expiare; sed ne in ea quidem, quae post tres horas erit secutura solemnitas admittendum, nisi pro negligentia praesenti confestim vera humilitate subnixius satisfacere festinaverit. In nocturnis vero conventiculis usque ad secundum psalmum praebetur tardanti dilatio, ita duntaxat ut antequam", + "candidate_score": 0.652142, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_6_8", + "bdc_text": "Audivi primo quotidie ante merito D. Iacobum Scheggium , explicantem organum articulis , 2 . d. Hylerum Rhetoricum , 3 . post meridiem , d. Philippum Apianum , mathematicum , alternatim explicantem , sphaeram Ioannem de sacramento et Theoricas Planetarum Parbachii , 4. d. m. martinum crusium quoque alternatim Homerum et Thucidydem explicantem .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1236", + "psc_text": "quotidie psallit, ita et nos, sive eadem, sive alia. Lectio Apostoli memoriter recitanda. ] Quanti sit meriti huic Regulae statuto obtemperare, disces ex lib. III Revelat. S. Gertrudis, c. 82. Plane agenda matutina vel vespertina, etc.] Quid sit agenda docet Boherius his verbis: « Agenda nomen est substantivum; sic enim appellantur horae canonicae in quibusdam regionibus. » Et Menardus: « Agenda est officium alicujus horae, officium divinum, cursus divini officii, anniversaria celebritas, opus Dei, ut infra hoc capite: caeteris agendis; S. Gregorii Antiphonarius: In agenda mortuorum antiphona: Requiem aeternam; Anastasius Bibliothecarius in Leone secundo: Sed et ne Mauri episcopi anniversitas seu agenda celebraretur. » Non transeat aliquando, nisi in ultimo per ordinem oratio dominica omnibus audientibus dicatur, etc.] Plurima hic et notatu dignissima praescribit S. P. Benedictus. Primo, ut ad omnes canonicas horas sub finem officii dicatur oratio dominica, idque propter excellentiam haud dubium hujus orationis, quam tribus potissimum momentis", + "candidate_score": 0.652009, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_10", + "bdc_text": "Licet autem multi doctissimi viri hic sint , nec non etiam maxima studiosorum multitudo , tamen tanta hic est annonae caritas ( cogitur enim pro mensa tantum solvere 48 fl. pro habitatione musaeo , et lecto 14 fl. , quod fere plerique cogantur abire hanc etiam causam esse , quod et nobis abeundum sit , arbitror .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2577", + "psc_text": "inveniatur, ne forte, quod absit, aliquis fabulis vacet vel otio. » Divionenses S. Benigni ne quidem brevem in ecclesia consessum indulgent; sed « nemo, inquiunt (Cap. 43), unquam de dormitorio, postquam ad meridianam vel ad completorium introierit, debet exire, nisi forte hi qui necessarii sunt propter hospites foris, sicut est hospitarius, eleemosynarius, granetarius, et hujusmodi, si cellerarius vocaverit eos. Quod si factum fuerit, mirabiliter emendari debet, nisi forte alicui multum cognito et maturae personae contingat quod sanguinet nasus ejus, vel brachium cum multa affluentia; hic poterit ad meridianam exire ad lavatorium. Nam nocte obseratum ostium dormitorii est, et eundum 617 est ad necessarias. » Et tamen Cluniacenses in claustro cantare aut legere poterant, ut docet Udalricus lib. II, cap. 24. Sed et sanctus Anselmus prior Beccensis meridiano tempore emendandis libris in claustro intendisse legitur (In ejus Vita num. 21, Bolland. 21 April.). Id quod non permittunt antiqua Carthusiensium Statuta, in", + "candidate_score": 0.651345, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_10", + "bdc_text": "Licet autem multi doctissimi viri hic sint , nec non etiam maxima studiosorum multitudo , tamen tanta hic est annonae caritas ( cogitur enim pro mensa tantum solvere 48 fl. pro habitatione musaeo , et lecto 14 fl. , quod fere plerique cogantur abire hanc etiam causam esse , quod et nobis abeundum sit , arbitror .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2879", + "psc_text": "Istud Francorum magnum concilium haud erat aliud ab Aquisgranensi, in quo statutum est (Can. 27), « ut abbas, vel quispiam fratrum ad portam monasterii non reficiatur. In refectorio autem omnem eis humanitatem manducandi ac bibendi exhibeat. Ipse tamen ea cibi potusque mensura contentus sit, quam reliqui fratres accipiunt. Si vero propter hospitem voluerit ad solitam mensuram fratribus sibique augere aliquid, in sua maneat potestate. » Sed plura de his inferius ad caput 56; sufficiat hic interim notare ex Hildemaro coquinam hospitum ita collocandam esse 688 juxta coquinam monachorum, ut inter utramque parva sit fenestra, per quam ex una parte fratribus, ex alia hospitibus in refectorio comedentibus ministretur. In quam coquinam ad annum ingrediantur duo fratres, qui ipsum officium bene impleant. ] Nam « tales sunt eis ministri delegandi, qui et pulmenta strenue praeparent, et devoto eis ministerio obsecundent, et de his quae illis residua sunt, neque fraudem faciant, neque occulte", + "candidate_score": 0.65117, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_13_15", + "bdc_text": "Ad secundum statim accessit et tertium malum , ut illi putant ; mortuus est enim d. Guilhelmus Bidenbach , ecclesiae Stutgardianae antistes , qui proficiscens ad fratrem suum abbatem Bebenhusanum , 6 . die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2518", + "psc_text": "in Meldensi S. Faronis monasterio monachus (Saec. II Ben.), « quotidie 692 intentus in renovandis confessionum poenitentiis » dicitur in Vita sancti Faronis cap. 119; verum Crodegangus in Regula canonicorum cap. 32, solum praescribit, ut « Monachi in unoquoque sabbato confessionem faciant cum bona voluntate, episcopo aut priori suo. » Crodegango concinit sanctus Dunstanus decernens, ut « Dominicis diebus fratrum unusquisque suae conscientiae reatum Patri spirituali, vel ejus, si absens fuerit, vicario per humilem revelet confessionem. Si autem tanta fuerit multitudo, ut ea die omnes ad confessionem venire nequeant, sequenti die, secunda videlicet feria, hoc idem impleant. Schola vero nullo modo hoc, quanquam puerilis, intermittat, sed ut senes, licet nondum tentationibus impugnata, consuete peragat. Qui autem aliis indiguerit diebus, tentatione aliqua animi vel corporis stimulatus, ad confessionis salubre remedium devotus non eo minus venire differat. » Idem ab ipso ordinis sui exordio a Carthusianis observatum fuit, testante Guigone (Stat. c.", + "candidate_score": 0.650703, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_6_8", + "bdc_text": "Audivi primo quotidie ante merito D. Iacobum Scheggium , explicantem organum articulis , 2 . d. Hylerum Rhetoricum , 3 . post meridiem , d. Philippum Apianum , mathematicum , alternatim explicantem , sphaeram Ioannem de sacramento et Theoricas Planetarum Parbachii , 4. d. m. martinum crusium quoque alternatim Homerum et Thucidydem explicantem .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1342", + "psc_text": "hoc versiculo omnes, sive diurnas, sive nocturnas horas S. P. Benedictus incipit; cum tamen clerici, uti observat Boherius, tribus modis horas suas soleant incipere; idque ut triplici quod vulgo committitur occurratur peccato; nempe vigilias nocturnas a versu Domine, labia mea aperies contra peccata oris; completorium a versu Converte nos contra peccata cordis; reliquas horas a versu Deus, in adjutorium contra peccata operis. Prima hora dominica dicenda quatuor capitula psalmi centesimi octavi decimi. ] Octonarios psalmi CXVIII S. Benedictus capitula appellat; Cassianus, l. II, c. 11, intercisiones; Amalarius, l. IV de Eccl. Off., c. 2, repetitiones; Petrus Damiani, opusc. 1, cap. 3, incisiones. Huic psalmo dominica ad primam Symbolum S. Athanasii vulgo appellatum, quod Eusebio Vercellensi nonnulli ascribunt, adjicimus; illudque quotidie recitant monachi Carthusienses ex nova collectione Statutor., part. I, cap. 13, n. 12; olimque in aliquibus ecclesiis singulis diebus cantabatur, ex Honorio Augustod., l. II de Gemma animae, cap. 59.", + "candidate_score": 0.650631, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_13_15", + "bdc_text": "Ad secundum statim accessit et tertium malum , ut illi putant ; mortuus est enim d. Guilhelmus Bidenbach , ecclesiae Stutgardianae antistes , qui proficiscens ad fratrem suum abbatem Bebenhusanum , 6 . die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3649", + "psc_text": "Et Alcuinus ad fratres Wiremutensis et Girwensis ecclesiae scribens (Epist. 49): « Vos vero qui estis patres et pastores sanctae congregationis, docete diligentissime fraterno amore familiam, quam accepistis regendam, omneque bonitatis exemplum in vobismetipsis ostendite; saepiusque Regula S. Benedicti in conventu fratrum propria exponatur lingua, ut intelligi possit ab omnibus. » Similiter S. Dunstanus (In Concord. cap. 1): « Residentibus legatur Regula, vel si dies festus fuerit, evangelium ipsius diei, de qua lectione a priore, prout Dominus dederit, dicatur. » Et Udalricus de capitulo feriae 5 in Coena Domini (Lib. I, c. 12): « Exposita Regulae sententia, jubente domno abbate, consurgit camerarius, etc. » Denique Joannes Trithemius (Praefat. ad lib. Region. claustr.): « Sicut moris est observationibus Bursfeldensibus, cujus unionis et observantiae secundum regulam S. Benedicti sumus, paragraphum unum de eadem Regula, quae nobis capitulariter ter in anno legi consuevit, fratribus meis 875 singulis diebus compellor declarare: super qua subit", + "candidate_score": 0.650617, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_13_15", + "bdc_text": "Ad secundum statim accessit et tertium malum , ut illi putant ; mortuus est enim d. Guilhelmus Bidenbach , ecclesiae Stutgardianae antistes , qui proficiscens ad fratrem suum abbatem Bebenhusanum , 6 . die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2745", + "psc_text": "statutum quo liberius adimpleret alter Bernardus, abbas Clarevallensis, etiam a scribendis libris abstinebat; unde provocanti amico Guillelmo abbati, ut Petro Abaelardo sese opponens, illius refutaret errores, hunc in modum rescripsit (Epist. 392): « Operae pretium puto, praesertim considerata 656 opportunitate, me atque eos pariter alicubi convenire et conferre de omnibus; idipsum tamen ante Pascha fieri posse non arbitror, ne quod praesens tempus indicit studium orationis impediatur, » Vide lib. III de Antiquis monach. Ritibus, cap. 10. Ciborum et potus abstinentiam. ] Et hanc maxime, ut pote quam ter hoc capitulo commendat sanctus legislator, uti observarunt Hildemarus, Bernardus Cassinensis, et Boherius. Primo enim dixit, abstinentiae operam demus; deinde, ciborum et potus abstinentiam, ac tandem, subtrahat corpori suo de cibo, de potu, idque super mensuram sibi indictam. Indicta autem mensura in Quadragesima alia non videtur fuisse, quam panis, et forte aqua sola: nam solum panem concessisse innuunt ea quae supra diximus ad", + "candidate_score": 0.65034, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_13_15", + "bdc_text": "Ad secundum statim accessit et tertium malum , ut illi putant ; mortuus est enim d. Guilhelmus Bidenbach , ecclesiae Stutgardianae antistes , qui proficiscens ad fratrem suum abbatem Bebenhusanum , 6 . die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2578", + "psc_text": "est ad necessarias. » Et tamen Cluniacenses in claustro cantare aut legere poterant, ut docet Udalricus lib. II, cap. 24. Sed et sanctus Anselmus prior Beccensis meridiano tempore emendandis libris in claustro intendisse legitur (In ejus Vita num. 21, Bolland. 21 April.). Id quod non permittunt antiqua Carthusiensium Statuta, in quibus legitur (Part. II, c. 18): « In aestate cum aliqui operantur, vel emendant libros, non debent sine speciali licentia tempore dormitionis operari. » Et agatur nona temperius mediante octava hora. ] Id est media post elapsam septimam, et ante incoeptam nonam, uti exponunt Hildemarus, Bernardus Cassinensis, Nicolaus de Fractura, Petrus Boherius, et Joannes de Turrecremata. Et sic horam integram cum dimidia, hoc est septimam totam et mediam octavam somno impendebant. Regulae Tarnatensis, S. Isidori et S. Fructuosi tres quieti meridianae horas concedunt. Cassinenses a Pascha (Declarat. Cassin., cap. 48), sive a festo S. Benedicti ad medium Aprilem una hora,", + "candidate_score": 0.650235, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_5_7", + "bdc_text": "Quas lectiones omnes hic audiverim , breviter accipe . Audivi primo quotidie ante merito D. Iacobum Scheggium , explicantem organum articulis , 2 . d. Hylerum Rhetoricum , 3 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2061", + "psc_text": "prior. ] Prioris nomine Boherius intelligit eum qui mensis fratrum praeest, aut cui commiserit abbas; Menardus vero abbatem. Voluerit pro aedificatione aliquid breviter dicere. ] 1º Aut interrogando aliquem de ipsa lectione, sicuti praescribit Regula Magistri his verbis (Cap. 24): « Tempore ipso refectionis cum legitur Regula, ut solliciti universorum fratrum excitentur auditus; de singulis mensis quos voluerit fratres quid lectum est abbas interroget; ut cum unusquisque frater recitaverit quod audivit, agnoscatur plus lectioni illa hora intendisse quam ventri. » 2º Aut difficilem aliquem lectionis locum exponendo, uti habet eadem Regula: « Legat disposite 493 non urgendo, ut apertius occupati ea auditores agnoscant, quae vos factis oportet adimplere; et ut si qua sunt ambigua aut obscura, et apertius ea non intelligant fratres, aut interrogatus a fratribus, aut ultro aliqua abbas exponat. » Id quod in nonnullis Franciae monasteriis suo tempore observatum fuisse testatur Boherius his verbis: « Ubi vero sunt", + "candidate_score": 0.647451, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_5_7", + "bdc_text": "Quas lectiones omnes hic audiverim , breviter accipe . Audivi primo quotidie ante merito D. Iacobum Scheggium , explicantem organum articulis , 2 . d. Hylerum Rhetoricum , 3 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1236", + "psc_text": "quotidie psallit, ita et nos, sive eadem, sive alia. Lectio Apostoli memoriter recitanda. ] Quanti sit meriti huic Regulae statuto obtemperare, disces ex lib. III Revelat. S. Gertrudis, c. 82. Plane agenda matutina vel vespertina, etc.] Quid sit agenda docet Boherius his verbis: « Agenda nomen est substantivum; sic enim appellantur horae canonicae in quibusdam regionibus. » Et Menardus: « Agenda est officium alicujus horae, officium divinum, cursus divini officii, anniversaria celebritas, opus Dei, ut infra hoc capite: caeteris agendis; S. Gregorii Antiphonarius: In agenda mortuorum antiphona: Requiem aeternam; Anastasius Bibliothecarius in Leone secundo: Sed et ne Mauri episcopi anniversitas seu agenda celebraretur. » Non transeat aliquando, nisi in ultimo per ordinem oratio dominica omnibus audientibus dicatur, etc.] Plurima hic et notatu dignissima praescribit S. P. Benedictus. Primo, ut ad omnes canonicas horas sub finem officii dicatur oratio dominica, idque propter excellentiam haud dubium hujus orationis, quam tribus potissimum momentis", + "candidate_score": 0.646589, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_5_7", + "bdc_text": "Quas lectiones omnes hic audiverim , breviter accipe . Audivi primo quotidie ante merito D. Iacobum Scheggium , explicantem organum articulis , 2 . d. Hylerum Rhetoricum , 3 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1408", + "psc_text": "Nicolaus, de Fractura dictus, mentem suam non satis explicat, cum ait Regulam non esse intelligendam de psalmodia, aut de aliis quae ad divina officia sunt ordinata, « sed de oratione, qua orat unusquisque in conventu. » Petrus Boherius in primo comment. diversorum relatis sententiis, in eam propendet quae S. Benedictum intelligit de brevi et secreta oratione, quae praemitti solebat horis canonicis: at vero in secundo commentario mentem suam clarius exprimens ita discurrit: « Intelligo siquidem hunc textum de communi oratione, quae inter psalmos intercidit more Patrum Aegypti, Thebaidis, et Palaestinae provinciarum. Has, inquit, orationes hoc modo incipiunt, atque consummant, ut finito psalmo non statim ad curvationem genuum corruant, sed antequam flectant genua paulisper orant, et stantes in supplicatione majorem temporis partem expendunt; itaque post hoc puncto brevissimo projicientes se humi, velut adorantes tantum divinam clementiam, summa velocitate consurgunt, ac rursus erecti expansis manibus, eodem modo quo prius stantes oraverant, suis", + "candidate_score": 0.646092, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_5_7", + "bdc_text": "Quas lectiones omnes hic audiverim , breviter accipe . Audivi primo quotidie ante merito D. Iacobum Scheggium , explicantem organum articulis , 2 . d. Hylerum Rhetoricum , 3 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2113", + "psc_text": "tout le temps de l' an; Matthiae Lamberti: tous les mois de l' an; altera recentioris auctoris: en tous les mois de l' année. Quam lectionem praefert Menardus, aitque S. Benedictum hic occurrere pravae quorumdam consuetudini, qui ob calores plura fercula in aestate quam in hieme quotidie apponi volebant; quod etiam cavit S. Isidorus hoc statuto (Cap. 10): « In utrisque temporibus refectio mensae tribus erit pulmentis. » Vulgaris tamen lectio non videtur omnino spernenda; nam si legamus omnibus mensis, manifestum est S. legislatorem non minus pravae occurrisse quorumdam consuetudini, qui plura aut meliora abbatis aliorumque in dignitate positorum mensis apponi volunt fercula, quam fratrum; id quod expressis verbis prohibet idem S. Isidorus (Cap. 10): « Abbas citra languoris necessitatem cibos in conspectu pariter cum fratribus sumat; nec aliud quam caeteri, nec cultius quam quae in commune consistunt, praeparari sibi quidquam expetat . . . Aequalia quippe erunt mensarum omnium", + "candidate_score": 0.643759, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_5_7", + "bdc_text": "Quas lectiones omnes hic audiverim , breviter accipe . Audivi primo quotidie ante merito D. Iacobum Scheggium , explicantem organum articulis , 2 . d. Hylerum Rhetoricum , 3 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2845", + "psc_text": "Casibus S. Galli cap. 11, ubi referens qua ratione episcopi et abbates ad visitandum S. Galli asceterium missi ab Ottone imperatore recepti fuerint: « Adveniunt omnes, inquit, festive receptis Cives apostolorum responsorium canitur. Abbas in auditorio debilis residens, introductis quidem eis assurgit. Legitur considentibus lectio de charitate et de pedisequa ejus discretione. Qua finita assurgunt omnes in abbatis et fratrum oscula. Deinde abbas: Benedicti vos a Domino. Et fratres: Qui fecit coelum et terram. » Et ita forte capiendus est locus ex Vita S. Alcadri abbatis Gemmeticensis, num. 11 (Saec. II Ben.). « Susceptis monachis ad domum auditorii eos perduxit. » Est autem auditorium locus capitulo proximus: locutorium appellare solent. Auditorii tamen nomine hic capitulum intelligit noster Mabillonius. Quarto, exponebatur hospiti recitata lectio, ut docet Hildemarus: « Si autem talis fuerit hospes, debet etiam exponi lectio; » patetque ex supra citato libro Usuum Cisterciensium, cap. 87, et ex Adalgiso monacho", + "candidate_score": 0.643299, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_5_7", + "bdc_text": "Quas lectiones omnes hic audiverim , breviter accipe . Audivi primo quotidie ante merito D. Iacobum Scheggium , explicantem organum articulis , 2 . d. Hylerum Rhetoricum , 3 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1171", + "psc_text": "toto aestatis tempore nullum omnino trium lectionum festum habeant, ut scribit cardinalis Bona (De Divina Psalm. cap. 18, § 4). Haec lectio, quam pueri apud Cluniacenses legebant ex Udalrico l. III, c. 8, apud Carthusienses cantor hebdomadarius ex Nova Collect. Statut., part. I, c. 16, ex Regulae praescripto memoriter, hoc est ex corde, sine libro recitanda est; adeoque brevis esse debet, brevior tamen aut prolixior pro brevitate aut prolixitate noctium. « Si quem autem movet, inquit Theodemarus (Epist. ad Carolum Magn.), quare B. Benedictus in aestatis tempore quotidianis diebus ad nocturnale officium unam tantum de Veteri Testamento lectionem legi praeceperit, cognoscat necdum eo tempore in Romana Ecclesia, sicut nunc leguntur, sacras Scripturas legi morem fuisse; sed post aliquod tempus hoc institutum esse sive a papa Gregorio, sive, ut ab aliis affirmatur, ab Honorio. » Unicam hic quaestionem movet Hildemarus, et post eum Bernardus Cass., Boherius, et Turrecremata, cur nimirum S.", + "candidate_score": 0.64321, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_5_7", + "bdc_text": "Quas lectiones omnes hic audiverim , breviter accipe . Audivi primo quotidie ante merito D. Iacobum Scheggium , explicantem organum articulis , 2 . d. Hylerum Rhetoricum , 3 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3144", + "psc_text": "« novitiis dura praedicentur et aspera; et eisdem admissis legatur, et exponatur regula ter in anno, probationis terminis a B. Benedicto constitutis. » Hanc lectionem fieri per ordinem S. Pater instituit, quod Bernardus Cassinensis exponit, ut non sit « superficialis, sed diligens, et expositiva, et intelligibilis. Et hoc est, inquit, legere per ordinem. » Hinc et Hildemarus: « Bene dixit, legatur ei regula per ordinem, ut sciat quid observare debeat, et manifestare illi debet totum sensum regulae. » Locus autem huic lectioni deputatus erat capitulum seu auditorium, ut patet ex Smaragdo et Bernardo Cassinensi; quorum primus exponens illud Regulae: Ducatur in supradictam cellam novitiorum. « Intelligitur, inquit, exisse eum ab ipsa cella novitiorum, et venisse ad auditorium, sive ad eum quem abbas elegit locum, et ibi audire Regulae praeceptum; et tunc iterum reverti in cellam novitiorum. » Alter vero in eumdem locum: « Quia de illa exierat, ut admonitionem abbatis", + "candidate_score": 0.642771, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_5_7", + "bdc_text": "Quas lectiones omnes hic audiverim , breviter accipe . Audivi primo quotidie ante merito D. Iacobum Scheggium , explicantem organum articulis , 2 . d. Hylerum Rhetoricum , 3 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1110", + "psc_text": "analogium tres lectiones, inter quas et tria responsoria cantantur. Duo responsoria sine Gloria dicantur: post tertiam vero lectionem, qui cantat dicat Gloria. Quam dum incipit cantor dicere, mox omnes de sedilibus suis surgant ob honorem et reverentiam sanctae Trinitatis. Codices autem legantur in vigiliis tam Veteris Testamenti quam Novi divinae auctoritatis, sed et ex ositiones earum quae a nominatissimis doctoribus orthodoxis et catholicis Patribus factae sunt. Post has vero tres lectiones cum responsoriis suis, sequantur reliqui sex psalmi cum alleluia canendi. Post hos lectio apostoli sequatur ex corde recitanda, et versus, et supplicatio litaniae, id est, Kyrie eleison: et sic finiantur vigiliae nocturnae. COMMENTARIUS. Hiemis tempore praemisso in primis versu Deus, in adjutorium, etc.] Hic est versiculus ille a priscis monachis adeo celebratus, quem ad universa quae aggrediebantur opera usurpabant, cujus vim et efficaciam describit Cassianus collat. 10, cap. 10. Hunc S. P. Benedictus ad omnia divini cursus officia praemitti", + "candidate_score": 0.642501, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_6_8", + "bdc_text": "Audivi primo quotidie ante merito D. Iacobum Scheggium , explicantem organum articulis , 2 . d. Hylerum Rhetoricum , 3 . post meridiem , d. Philippum Apianum , mathematicum , alternatim explicantem , sphaeram Ioannem de sacramento et Theoricas Planetarum Parbachii , 4. d. m. martinum crusium quoque alternatim Homerum et Thucidydem explicantem .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2563", + "psc_text": "sexta varie intelligitur. Abbates enim spirituales custodiunt pene quarta, id est antequam quarta inchoetur, sicut te docet punctus qui in tertio campo, hoc est, spatio horologii est: ita dum tertia cantatur, quarta inchoetur. Deinde quasi sexta: Quasi sexta autem, id est antequam sexta incipiat, sicut punctus qui in quinto spatio horologii edocet, ut sexta cantata, tunc incipiat sexta hora. Item abbates saeculares, qui volunt laborare custodiunt ita, ut pene quarta intelligant, quasi aliquid de quarta est transactum, sicut punctus qui in quarto spatio horologii, demonstrat. Ita etiam quasi sexta intelligunt; hoc est quasi aliquid de sexta transactum sit, sicut punctus qui in sexto spatio est demonstrat. 614 Sed melior est sensus superior, sicut abbates spirituales intelligunt. De octava hora non est dubium, quia quando exeunt de refectorio est plena sexta, deinde dormiunt septima hora, et media octava; deinde media octava surgendum est: vespera vero debet cantari inchoante undecima, sicut crux", + "candidate_score": 0.640703, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_5_7", + "bdc_text": "Quas lectiones omnes hic audiverim , breviter accipe . Audivi primo quotidie ante merito D. Iacobum Scheggium , explicantem organum articulis , 2 . d. Hylerum Rhetoricum , 3 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1250", + "psc_text": "S. Mariae in medio Augusti, S. Martini, S. Caeciliae, S. Agathae et S. Agnetis, et S. Benedicti in Quadragesimae diebus; et in calendis Novembris celebratur festivitas omnium SS. Istae omnes, quia per totum mundum celebrantur, ideo sunt praecipuae. Deinde praecipuae sunt omnium SS. qui in illa civitate requiescunt, ubi eorum corpora humata sunt. » Hactenus Hildemarus. Aliter Bernardus festivitates a solemnitatibus ita videtur distinguere, ut solemnitates ad Christi sive sanctorum festa praecipua; festivitates vero ad alia minus praecipua, de quibus officium 12 lectionum celebratur, pertinere videtur. Sed Hildemari sententiam, quam sequuntur Boherius et Menardus, quam etiam indicat Amalarius in Supplemento, praeferrem. 296 Sicut diximus dominico die agendum, ita agatur. Quem in locum Boherius: « Hoc, inquit, adverbium sicut notat identitatem in principiis et finibus vigiliarum; in mediis vero similitudinem ut sequitur, quia ad numerum et dicendi modum refertur. » Quasi diceret, hoc idem sit principium vigiliarum quod in dominica; nempe", + "candidate_score": 0.640064, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_6_8", + "bdc_text": "Audivi primo quotidie ante merito D. Iacobum Scheggium , explicantem organum articulis , 2 . d. Hylerum Rhetoricum , 3 . post meridiem , d. Philippum Apianum , mathematicum , alternatim explicantem , sphaeram Ioannem de sacramento et Theoricas Planetarum Parbachii , 4. d. m. martinum crusium quoque alternatim Homerum et Thucidydem explicantem .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3136", + "psc_text": "festinatione occurrat, an de nocte festinet alios praevenire ad opus Dei, num frequenter tarde occurrat, et qua ex causa, an officium praevideat, et sedulus sit in addiscendis iis quae illud concernunt, » ut loquitur Haeftenus (Lib. IV, tract. 3, disq. 5). Sed Smaragdus paulo latius hic opus Dei intelligit et extendit, nimirum « ad ea quae proprie ad Deum pertinent, videlicet ad orationem, ad lectionem divinam, ad vigilias nocturnas, cursusque diurnos, ad jejunium, et ad omne divinum 749 officium. » Similiter Nicolaus de Fractura « ad ea per quae itur ad Deum, ut sunt horae canonicae, oratio Dominica, lectio, psalmodia, et his similia. » Ad obedientiam. ] Ut pote quae proprius sit vitae coenobiticae scopus, in qua exercendus ante omnia novitius, a qua si vel minimum abhorruerit, a congregatione procul pellendus; nam, ut recte dicebat Guillelmus abbas S. Theoderici ( De vit. solit, ad fratres de Monte Dei ); «", + "candidate_score": 0.639393, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_6_8", + "bdc_text": "Audivi primo quotidie ante merito D. Iacobum Scheggium , explicantem organum articulis , 2 . d. Hylerum Rhetoricum , 3 . post meridiem , d. Philippum Apianum , mathematicum , alternatim explicantem , sphaeram Ioannem de sacramento et Theoricas Planetarum Parbachii , 4. d. m. martinum crusium quoque alternatim Homerum et Thucidydem explicantem .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1882", + "psc_text": "tribus ictibus ante sextam: si autem jejunii, totidem post sextam: » per horam sextam horam canonicam, quae canitur in templo ante refectionem intelligens, non horam diurnam; et ex 451 Caeremoniali Bursfeld., in quo haec leguntur (Dist. 3, c. 17): « Omni tempore decantata in ecclesia hora illa, post quam immediate reficere debent fratres, sive sexta fuerit, sive nona: si dies talis fuerit, quo mixtum praesumere solent, lector mensae et servitor in sumptione illius festinent praevenire refectionem fratrum, ne illa forte propter eos retardetur. » His omnibus addere potuisset Hildemarum, qui S. Benedictum ita explicat: « Cum dicit ante unam horam, non dicit propter terminum horae, sed propter congruum intervallum, ut possint rationabiliter accipere hoc quod jussum est; quia sic alibi dicit de lectore: Accipiat mixtum priusquam incipiat legere, verbi gratia, si tempus est quando ad nonam reficiunt fratres, cum canitur missa ad octavam; et post missam vadunt omnes qui debent", + "candidate_score": 0.638924, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_5_7", + "bdc_text": "Quas lectiones omnes hic audiverim , breviter accipe . Audivi primo quotidie ante merito D. Iacobum Scheggium , explicantem organum articulis , 2 . d. Hylerum Rhetoricum , 3 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1212", + "psc_text": "inopinato legere juberentur, irreprehensibiles apud eum invenirentur, » inquit praefatus lib. de Cura eccles. Caroli Magni: quae verba indicant contrariam apud alios consuetudinem. Redeo ad S. Benedicti textum, qui non modo lectiones, sed etiam responsoria breviari imperata: quod qui fieri possit, non facile est disserere. Existimat Bernardus Cassinensis breviari posse minus protrahendo, et cum minori nota, aut etiam in directum sine cantu recitando, addens tamen: Qui melius videt, melius dicat. Eadem est sententia Nicolai de Fractura. Censet nihilominus Boherius futurum nihil incommodi, si his in casibus lectionum aut responsoriorum minuatur numerus. Sed refragatur Hildemarus his verbis: « Non attinet ad numerum lectionum brevietur, sed ad quantitatem lectionum, ut quamvis duodecim sint, tamen breviores sint quam debet. » Duodecimum ergo sacrarum numerum lectionum retinere voluit S. P. Benedictus, quem etiam olim observabant Ecclesiae Gallicanae ut patet ex liturgia Gallic., l. II, p. 106. Quod si contigerit, digne inde satisfaciat Deo in", + "candidate_score": 0.638779, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_6_8", + "bdc_text": "Audivi primo quotidie ante merito D. Iacobum Scheggium , explicantem organum articulis , 2 . d. Hylerum Rhetoricum , 3 . post meridiem , d. Philippum Apianum , mathematicum , alternatim explicantem , sphaeram Ioannem de sacramento et Theoricas Planetarum Parbachii , 4. d. m. martinum crusium quoque alternatim Homerum et Thucidydem explicantem .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2316", + "psc_text": "praxis, ex eorum regulis aliisque scriptis, priusquam ejus textum attingamus, ante referre duximus alicujus operae pretium. 553 Imprimis Regula sancti Antonii haec habet (Num. 2): « Jejuna usque ad nonam singulis diebus, excepto sabbato et dominico die. Adveniente vero nona, ne adeas cellam cujusquam fratrum, et cum sederis ad comedendum, ora prius, tum comede. » Regula sanctorum Patrum Serapionis, Macarii, Paphnutii, et alterius Macarii (Cap. 9): « Debet ergo iste ordo teneri, fratres, ut nullo die nisi hora nona reficiant fratres in monasterio, excepta dominica die et quinquagesima die Pentecostes. » Paulo severior erat monachorum sub sancto Eusebio abbate montis Coryphes in Syria saeculo IV, viventium continentia: hic enim, ut legimus in ejus Vita, num. 7 (Bolland., 23 Januar.), « cibum capiebat tertio et quarto quoque die. Iis autem qui secum habitabant, jubebat vesci alternis diebus. » Austerior adhuc monachorum in monte Sina de quibus S. Nilus (Histor. caedis SS.", + "candidate_score": 0.638472, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_6_8", + "bdc_text": "Audivi primo quotidie ante merito D. Iacobum Scheggium , explicantem organum articulis , 2 . d. Hylerum Rhetoricum , 3 . post meridiem , d. Philippum Apianum , mathematicum , alternatim explicantem , sphaeram Ioannem de sacramento et Theoricas Planetarum Parbachii , 4. d. m. martinum crusium quoque alternatim Homerum et Thucidydem explicantem .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2604", + "psc_text": "alternatione lectionum, orationum et psalmorum, tertiam exspectari: « Qua dicta, inquit, in opere manuum usque ad horam nonam occupentur. » A Pascha autem ad praedictas calendas (Cap. 15), « dicta prima, sacrificium diurni operis inchoet usque ad horam tertiam. In lectione et oratione usque ad sextam spiritum occupet. Post sextam, sumpto cibo, pauset in lectulo suo usque ad nonam; et sic usque ad vesperam manibus operetur. » In Quadragesima vero (Cap. 18), « dicta post matutinas prima, usque ad plenam tertiam psalmis ac lectionibus vacet. Tertiae vero horae laude completa, operi manuum usque ad horam nonam devota insistat, breves per intervalla orationes inserens; dictaque post hoc vespera, corpus reficiet; et sic tempus completorii psallens exspectet. » Denique Statuta Guigonis prioris Carthusiae (Cap. 29): « Spatium a tertia usque ad sextam hieme, et a prima usque ad tertiam aestate manuum operibus deputatur, quae tamen opera brevibus volumus orationibus interrumpi . .", + "candidate_score": 0.636955, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_6_8", + "bdc_text": "Audivi primo quotidie ante merito D. Iacobum Scheggium , explicantem organum articulis , 2 . d. Hylerum Rhetoricum , 3 . post meridiem , d. Philippum Apianum , mathematicum , alternatim explicantem , sphaeram Ioannem de sacramento et Theoricas Planetarum Parbachii , 4. d. m. martinum crusium quoque alternatim Homerum et Thucidydem explicantem .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2592", + "psc_text": "abbatis Isaiae num. 7 et 11. Regula SS. Serapionis, Macarii, Paphnutii et alterius Macarii haec habet (Cap. 10): « Debent fratres istum ordinem tenere: a prima hora usque ad horam tertiam Deo vacent fratres. A tertia vero usque ad nonam quidquid injunctum fuerit a Patre, sine aliqua murmuratione faciant. » Regula secunda SS. Patrum (Cap. 5): « Ita meditationem habeant fratres, ut usque ad horam secundam legant, si tamen nulla causa exstiterit, qua necesse sit etiam praetermissa meditatione aliquid fieri in commune. Post horam vero secundam unusquisque ad horam nonam quidquid injunctum fuerit sine murmuratione vel haesitatione perficiat. » Idem habent Regula tertia SS. Patrum c. 5, et Regula S. Macarii c. 10 et 11. Regula incerti auctoris (Cap. 2): « Operentur a mane usque ad sextam, et a sexta usque ad nonam vacent lectioni, et ad nonam reddent codices; et postquam refecerint, sive in horto, sive ubicunque necesse fuerit,", + "candidate_score": 0.636497, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_20_22", + "bdc_text": "aprilis anno 1570 . Tubingae . iam dum non in suis non S.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2110", + "psc_text": "semper meminisse debemus quod ait Regula Cujusdam ad monachos (Cap. 11), ferias monacho non esse super terram; et Regula ms. incerti alterius auctoris (Cap. 7): Ne dicas hodie festivitas est, et bibam vinum; et cras Pentecostes, et manducabo carnes; quia non est festivitas apud monachos super terram. Quae verba desumpta sunt ex Evagrii monachi sententiis ad eos qui in coenobiis et xenodochiis habitant fratres. Tam sextae, quam nonae. ] De vespertina autem quae fit tempore Quadragesimae quid? De ea forte hic tacuit, quia postea dicturus est, hoc potissimum tempore aliquid de cibo et potu subtrahendum esse, ut notat Boherius: mensuramque ciborum istis temporibus aut in abbatis providentia reliquit, aut suos sola panis libra quam in die concedit, contentos esse voluit; nam et S. Richmiro abbati (In ejus Vit. n. 15, saec. III Benedict.) 505 cum sanctae Quadragesimae dies advenirent, erat ei aridus cibus panis tantum hordeaceus, quem etiam manu molebat.", + "candidate_score": 0.614636, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1", + "max_score": 0.686271, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_18", + "bdc_text": "Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183", + "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9", + "candidate_score": 0.686271, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_18_20", + "bdc_text": "Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen . Vale , charissime pater. 16 . aprilis anno 1570 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_187", + "psc_text": "desiderantissimo fratri Pelagio Augustinus in domino salutem. Gratias ago plllrimumplurimum. quod me litteris tuis exhilarare dignatus es et certum facere de salute uestra. retribuat tibi dominus bona, quibus semper sis bonus, et cum illo aeterno uiuas in aeternum, domine dilectissime et desiderantissime frater. ego autem, etsi in me non agnosco praeconia de me tua, quae tuae benignitatis epistola continet, beneuolo tamen animo erga exiguitatem meam ingratus esse non possum, simul admonens, ut potius ores pro me, quo talis a domino fiam, qualem me iam esse 13 Eom. 9. 16 17 Ep. 146 (cf. XXXIII 596 M.) 2 esilarasset LUFF1 faciendum F 3 sic V correptos m. 1 F nolumus Ll salute ag ?gorurp F 4 uellej esse LULl]?' ei) enim FlV2 et S 6 uel corr. m. 2 ex cum F 7 simul-aeternam om. S 9 laudarat F et Ll 11 sic om. F 12 quod] quem S 14 breui", + "candidate_score": 0.684857, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_18_20", + "bdc_text": "Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen . Vale , charissime pater. 16 . aprilis anno 1570 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183", + "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9", + "candidate_score": 0.683207, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_18", + "bdc_text": "Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_187", + "psc_text": "desiderantissimo fratri Pelagio Augustinus in domino salutem. Gratias ago plllrimumplurimum. quod me litteris tuis exhilarare dignatus es et certum facere de salute uestra. retribuat tibi dominus bona, quibus semper sis bonus, et cum illo aeterno uiuas in aeternum, domine dilectissime et desiderantissime frater. ego autem, etsi in me non agnosco praeconia de me tua, quae tuae benignitatis epistola continet, beneuolo tamen animo erga exiguitatem meam ingratus esse non possum, simul admonens, ut potius ores pro me, quo talis a domino fiam, qualem me iam esse 13 Eom. 9. 16 17 Ep. 146 (cf. XXXIII 596 M.) 2 esilarasset LUFF1 faciendum F 3 sic V correptos m. 1 F nolumus Ll salute ag ?gorurp F 4 uellej esse LULl]?' ei) enim FlV2 et S 6 uel corr. m. 2 ex cum F 7 simul-aeternam om. S 9 laudarat F et Ll 11 sic om. F 12 quod] quem S 14 breui", + "candidate_score": 0.679493, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_9_11", + "bdc_text": "S. D. M . Georgium , Lieberum , physicum , explicantem , textum Actus , et die Veneris semper docentem in suo compendio . Licet autem multi doctissimi viri hic sint , nec non etiam maxima studiosorum multitudo , tamen tanta hic est annonae caritas ( cogitur enim pro mensa tantum solvere 48 fl. pro habitatione musaeo , et lecto 14 fl. , quod fere plerique cogantur abire hanc etiam causam esse , quod et nobis abeundum sit , arbitror . Ad hoc malum , accessit nuper secundum ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_10", + "psc_text": "sit legis scientia, id est quomodo adiuuet ad non peccandum. si eo modo, ut sine illa hoc non possit impleri, non solum Pelagius uerum respondit in iudicio, sed etiam uerum scripsit in libro; si uero eo modo, ut adiuuet quidem, si affuerit, possit tamen illud ad quod adiuuat alio modo fieri, etiamsi ista defuerit, uerum quidem respondit in iudicio, quod merito episcopis placuit, adiunariadiuuari hominem ad non peccandum legis scientia, sed non uerum scripsit in libro 'non esse hominem sine peccato, nisi qui scientiam legis habuerit', quod indiscussum iudices reliquerunt latini sermonis ignari et eius qui causam dicebat confessione contenti, praesertim ubi ex aduerso nullus astabat, qui uerba libri eius exponendo aperire interpretem cogeret atque unde fratres non frustra mouerentur ostenderet. paucissimi quippe sunt legis periti; multitudinem autem membrorum Christi usquequaque diffusam et legis tam profundae ac multiplicis imperitam simplicis fidei pietas et spes firmissima in deo et cantascaritas sincera", + "candidate_score": 0.667261, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf008", + "work_id": "Sidonius-Apollinaris_Carmina", + "max_score": 0.684408, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_9_11", + "bdc_text": "S. D. M . Georgium , Lieberum , physicum , explicantem , textum Actus , et die Veneris semper docentem in suo compendio . Licet autem multi doctissimi viri hic sint , nec non etiam maxima studiosorum multitudo , tamen tanta hic est annonae caritas ( cogitur enim pro mensa tantum solvere 48 fl. pro habitatione musaeo , et lecto 14 fl. , quod fere plerique cogantur abire hanc etiam causam esse , quod et nobis abeundum sit , arbitror . Ad hoc malum , accessit nuper secundum ;", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Carmina_window_217", + "psc_text": "O dulcis domus, o pii penates, quos (res difficilis sibique discors) libertas simul excolit pudorque! o convivia, fabulae, libelli, risus, serietas, dicacitates, occursus, comitatus unus idem, seu delubra dei colenda nobis tecta inlustria seu videnda Livi, sive ad pontificem gradus ferendi, sive ad culmina Martii Myronis, sive ad doctiloqui Leonis aedes (quo bis sex tabulas docente iuris ultro Claudius Appius lateret claro obscurior in decemviratu; at si dicat epos metrumque rhythmis flectat commaticis tonante plectro, mordacem faciat silere Flaccum, quamvis post satiras lyramque tendat ille ad Pindaricum volare cygnum); seu nos, Magne, tuus favor tenebat, multis praedite dotibus virorum, forma, nobilitate, mente, censu ( cuius si varios eam per actus, centum et ferrea lasset ora laude, constans, ingeniosus efficaxque, prudens arbiter, optimus propinquus, nil fraudans genii sibi vel ulli personas, loca, tempus intuendo); seu nos atria vestra continebant, Marcelline meus, perite legum (qui, verax nimis et nimis severus, asper credens", + "candidate_score": 0.684408, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum", + "max_score": 0.684167, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_15_17", + "bdc_text": "die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit . Hic etiam homo , qui , quantus quantus nihil nisi sapientia est 14 . aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_632", + "psc_text": "dum per sacri eloquii litteram ad allegoricam et spiritualem intelligentiam sublevamur. Intus quoque rex cernitur: quia promissus Redemptor humani generis in spirituali sacrae Scripturae intelligentia invenitur. Heli ergo juxta ostium mortuus cecidit: quia profecto Synagogae magisterium idcirco interiit, quia per spiritalem Scripturam eum qui in spiritu promissus fuerat Redemptorem humani generis, non spiritaliter, sed carnaliter, quaesivit. Juxta ostium namque mortuus est: quia de eo interiit, quod spiritalem Redemptoris promissionem, non secundum intelligentiam spiritalem, sed secundum simplicem locutionem historiae intellexit. Et quia per doctrinae suae studium multo tempore, Judaeae, non amore bona operanti, sed timore a malo declinanti, praefuit, sequitur: (Vers. 18.) Senex enim erat, et grandaevus: et ipse judicavit Israel quadraginta annis. 25. Senex etenim fuit, et grandaevus diuturnitate temporum. Quadraginta vero annis praefuit, per timorem legalium mandatorum. Quadragenarius quippe numerus ad peccatores pertinet. Unde et Quadragesimae tempus in sancta Ecclesia eodem dierum numero consecratum est, ut videlicet ea quae", + "candidate_score": 0.684167, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_15_17", + "bdc_text": "die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit . Hic etiam homo , qui , quantus quantus nihil nisi sapientia est 14 . aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1065", + "psc_text": "quietae menti veritatis splendor se aperit. Humana etenim mens per ignorantiam tenebrosa, et per illustrationem veritatis lucida fit. Ignorans ergo, in nocte est; cum illustratur, in die. Mane autem surgit qui dormit nocte: quando ad agenda se erigit ea, quae per considerationem ordinavit. Et quia ordinandi regis negotium tractabatur, ambo surrexisse perhibentur. Surgit quidem summus praedicator, ut auditorem suum ad ministerium ejusdem praedicationis ordinet. Surgit qui ordinandus est, ut tam sublimem ordinem imo cordis affectu recipiendum esse non speret. Pariter quidem surgunt, quia sublime officium datur, sublime recipitur. Quo in loco est aliud notandum: quia ambo prius surrexerunt, deinde Samuel Saul vocavit, dicens: Surge, et dimittam te. Sed ad historiam si ambo surrexerunt, a somno Saul, quia consurgere praecipitur, ad opus praeparari admonetur. Quia vero tam summi sacerdotes, quam ille, qui ad ordinem praedicationis assumitur, tanti ministerii onus attente considerant, quasi pariter dormiunt, pariter surgunt. Sed qui noviter ordinandus est,", + "candidate_score": 0.680246, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_15_17", + "bdc_text": "die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit . Hic etiam homo , qui , quantus quantus nihil nisi sapientia est 14 . aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_569", + "psc_text": "praedicatoris Samuel iterum dormire perhibetur. Dormire quippe ei tunc est dicendi modum tranquilla mente disponere. Et evigilare ei est a quiete meditationis ad loquendum exire. Et quia rationabiliter non evigilat antequam dicenda disponat, sequitur: Usque mane. Mane enim perfecta pronuntiandi verbi cognitio in mente doctoris est. Unde et praecipites doctores Propheta arguit, dicens: Vanum est vobis ante lucem surgere (Psal. CXXVI, 2) . Ante lucem quippe surgunt qui usque mane non dormiunt, sed in vanum evigilant, quia inutiliter verbum proferunt, quod qualiter proferri debeat meditatione nulla didicere. Unde et consilium eis ostendit, dicens: Surgite postquam sederitis, ut videlicet per quietem meditando 122 verbum colligant, quod per laborem locutionis non in vanum, sed in audientium lucrum spargant. Sequitur: (Vers. 15.) Et timuit indicare visionem Heli. 23. Quidnam est quod timebat, nisi quia hoc dormiendo didicerat? Nam qui meditando verbum ordinat, ratione statuit quando etiam verbum dicat. Visionem quippe Samuel vidit, et", + "candidate_score": 0.676878, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_15_17", + "bdc_text": "die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit . Hic etiam homo , qui , quantus quantus nihil nisi sapientia est 14 . aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1069", + "psc_text": "mane est. Sed quia eorum futura scire non possunt, mane est, sed antequam dilucescat. Quod bene in ejus ordinatione dicitur, qui omnipotenti Deo postea displicuisse memoratur. Quasi enim mane, antequam dilucesceret, propheta vidit hunc, qui ei in luce bonae conversationis apparuit. Sed plena diei claritas nondum erat, quia in eo futuras tenebras per praesentem cognitionis lucem videre non poterat. Quod nimirum toties sanctae Ecclesiae agitur, quoties boni sunt, qui eliguntur in praesenti, sed in eodem bono perseveraturi non sunt. Quasi enim mane, et ante lucem egreditur, qui lucem boni operis praesentem monstrat, caliginem vitae futuram celat. Sed quid inde actum sit, sequitur: (Vers. 27, seq.) Cumque descenderent in extrema parte civitatis, Samuel dixit ad Saul: Dic puero ut antecedat nos, et transeat: tu autem subsiste paulisper, ut indicem tibi verbum Domini. Tulit autem Samuel lenticulam olei, et effudit super caput ejus, et osculatus est eum. 63. Quid est enim, quod", + "candidate_score": 0.676443, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_15_17", + "bdc_text": "die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit . Hic etiam homo , qui , quantus quantus nihil nisi sapientia est 14 . aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_616", + "psc_text": "sella sedere; sed de ea quam audivit annuntiatione Redemptoris multitudo Synagogae non gaudium, sed moerorem habuit. Unde et postquam vir de praelio venit, et captionem arcae annuntiavit, ululasse omnis civitas dicitur. Quae nimirum tristitia, quia usque ad doctores pervenit, sequitur: (Vers. 14.) Et audivit Heli sonitum clamoris, dixitque: Quis est hic sonitus tumultus hujus? 132 16. Tumultus est vociferatio populi, sed confusa, cum videlicet sine disciplina audiendi, multis simul loquentibus, magnitudo fit murmuris sine ostensione rationis. Heli ergo cum ululatum civitatis audivit, dixit: Quis est sonitus tumultus hujus? Quia videlicet magisterium Synagogae, subjectis sibi perfidis, de praedicatione Jesu Christi dolentibus, dum causam doloris audire voluit, non percepit responsionem rationabilem, sed confusionem querelae. Ut autem excusationem ignorantiae habere non posset, qui de circumcisione ad ministerium ecclesiasticae praedicationis accesserat, ei rei veritatem aperuit. Unde et subditur: (Vers. 14.) At ille festinavit, et venit, et nuntiavit Heli. Sed quia idem Heli statim mortuus", + "candidate_score": 0.673613, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_15_17", + "bdc_text": "die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit . Hic etiam homo , qui , quantus quantus nihil nisi sapientia est 14 . aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_456", + "psc_text": "Sed notandum quia id quadam die factum ostenditur, qua videlicet Heli et in loco suo jacere, et videre non posse perhibetur. In die namque vocatur, qui pro sua et aliorum salute ad supernae sapientiae scienda secreta sustollitur. Quo contra et Salomon sapientiam in nocte percepit, ut caligo temporis indicaret quia eamdem sapientiam non perseveratus acciperet (III Reg. III, 5, 12). Quod intelligi et aliter potest, quia videlicet Heli caligo memoratur. Positione itaque diei, ejus ostenditur magnitudo caecitatis, quia profecto magnas tenebras habuit, qui in die non vidit. Nunc quoque si ad Ecclesiae statum respicimus, generalis gratia luminis est. Venit namque qui verae claritatis radios spargens, diceret: Ego sum lux mundi, qui sequitur me non ambulat in tenebris (Joan. VIII, 12) . Et 98 quia interni splendoris ejus gloria ineffabilis est, non dicitur de die isto, vel illo, sed die quadam: cujus profecto diei claritas non est; claritatis vero [ Nonne", + "candidate_score": 0.671121, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_9", + "bdc_text": "S. D. M . Georgium , Lieberum , physicum , explicantem , textum Actus , et die Veneris semper docentem in suo compendio .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_0", + "psc_text": "Prooemium. 1 Post Moysi et Jesu Nave libros, et Judicum, octavus sive nonus in canone sanctarum Scripturarum primus liber Regum ostenditur. Qui profecto liber, sicut et pleraque volumina sacri eloquii, quod a sanctae Ecclesiae doctoribus nondum sit expositus, nonnulli simpliciores hunc non esse mysticum arbitrantur, et eo sublimiora per spiritum nulla dicere, quo planiora per litteram videtur enarrare. Sed si ea, quae in aliis explanationum libris doctores sancti locuti sunt legerent, hujus quoque historiae quam sit immensa profunditas invenirent. Nam plerumque in illorum expositionibus quod hic planum per litteram dicitur valde esse arduum per spiritalem intelligentiam declaratur, et aperte insinuant quia longe sublimius de sacra historia intelligunt quam in ejus superficie foris legunt. Planum namque est quod Elcana vir Ephrataeus uxores duas habuisse describitur (I Reg. I, 1, 2); quod Heli sacerdos, dum a censura correptionis filiorum affectione dissolvitur, de sella cadit, et fracta cervice interit (Ibid., IV, 18); quod", + "candidate_score": 0.614862, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Sermo-ad-plebem-ecclesiae-Caesareensis", + "max_score": 0.683267, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_18", + "bdc_text": "Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Sermo-ad-plebem-ecclesiae-Caesareensis_window_0", + "psc_text": "1. Alacritatem vestrae Charitatis quanto gaudio suscipiamus, agnoscitis. Exsultamus enim in Domino Deo nostro, de quo Apostolus ait: Ipse est enim pax nostra, qui fecit utraque unum (Ephes. II, 14) . Agimus ergo eidem Domino et Salvatori nostro Jesu Christo gratias. Hic praestitit nobis, ut antequam habeamus fratris nostri Emeriti voluntatem, jam cognoverimus quantum diligit unitatem. Quae tamen principia Deus voluerit ut de ore ipsius audiremus, accipite. Mox ut ingressus est istam ecclesiam, illo loco stans ubi primum coepimus cum eo colloquium, inspirante Domino, qui et cor instruit, et linguam regit, ait nobis: Non possum nolle quod vultis, sed possum velle quod volo. Videte quid promiserit, qui se dixit non posse nolle quod volumus. Si enim non potest nolle quod volumus, scit quid velimus. Hoc enim volumus quod et vos vultis. Hoc omnes volumus quod vult Dominus. Quid autem velit Dominus, occultum non est. Legitur enim Testamentum ejus, qui nos", + "candidate_score": 0.683267, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_18_20", + "bdc_text": "Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen . Vale , charissime pater. 16 . aprilis anno 1570 .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Sermo-ad-plebem-ecclesiae-Caesareensis_window_0", + "psc_text": "1. Alacritatem vestrae Charitatis quanto gaudio suscipiamus, agnoscitis. Exsultamus enim in Domino Deo nostro, de quo Apostolus ait: Ipse est enim pax nostra, qui fecit utraque unum (Ephes. II, 14) . Agimus ergo eidem Domino et Salvatori nostro Jesu Christo gratias. Hic praestitit nobis, ut antequam habeamus fratris nostri Emeriti voluntatem, jam cognoverimus quantum diligit unitatem. Quae tamen principia Deus voluerit ut de ore ipsius audiremus, accipite. Mox ut ingressus est istam ecclesiam, illo loco stans ubi primum coepimus cum eo colloquium, inspirante Domino, qui et cor instruit, et linguam regit, ait nobis: Non possum nolle quod vultis, sed possum velle quod volo. Videte quid promiserit, qui se dixit non posse nolle quod volumus. Si enim non potest nolle quod volumus, scit quid velimus. Hoc enim volumus quod et vos vultis. Hoc omnes volumus quod vult Dominus. Quid autem velit Dominus, occultum non est. Legitur enim Testamentum ejus, qui nos", + "candidate_score": 0.677485, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1", + "max_score": 0.682687, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_18", + "bdc_text": "Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "CVPRIANVS QVIRINO FILIO SALVTEM. Obtemperandum fuit, fili carissime, desiderio tuo spiritali inpensissima petitione diuina magisteria poscenti, quibus nos Dominus per scripturas sanctas erudire et instruere dignatus est, ut a tenebris erroris abducti et luce eius pura et candida luminati uiam uitae per salutaria sacramenta teneamus. et quidem sicut petisti, ita a nobis sermo conpositus et libellus conpendio breniantebreuiante digestus est, ut quae scribebantur non copia latiore EXPLICIT TESTIMONIORVM (add. m. 2: Liber beati augusti contra donatistas et ydola. Item liber cypriani epi ac martyris de sacramentis XPI) ENCIPIT AD QTTRINTM A, INCIPIT AD QVTEINTM LIBER (LIBER cm. M) PRijrvs LM, Incipit epistula ad Qnirinum B; Augustin. contra duas epist. Pelag. 1. IV, c. 21. p. 480 d: Cyprianum etiam ipse haeresiarches istorum Pelagius cum debito honore commemorat, ubi testimoniorum libram scribens, eum se asserit imitari, 'hoc se' dicens' facere ad Romanos, quod ille fecerit ad Quirinum', et eiusdem libri c.27:", + "candidate_score": 0.682687, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_18_20", + "bdc_text": "Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen . Vale , charissime pater. 16 . aprilis anno 1570 .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "CVPRIANVS QVIRINO FILIO SALVTEM. Obtemperandum fuit, fili carissime, desiderio tuo spiritali inpensissima petitione diuina magisteria poscenti, quibus nos Dominus per scripturas sanctas erudire et instruere dignatus est, ut a tenebris erroris abducti et luce eius pura et candida luminati uiam uitae per salutaria sacramenta teneamus. et quidem sicut petisti, ita a nobis sermo conpositus et libellus conpendio breniantebreuiante digestus est, ut quae scribebantur non copia latiore EXPLICIT TESTIMONIORVM (add. m. 2: Liber beati augusti contra donatistas et ydola. Item liber cypriani epi ac martyris de sacramentis XPI) ENCIPIT AD QTTRINTM A, INCIPIT AD QVTEINTM LIBER (LIBER cm. M) PRijrvs LM, Incipit epistula ad Qnirinum B; Augustin. contra duas epist. Pelag. 1. IV, c. 21. p. 480 d: Cyprianum etiam ipse haeresiarches istorum Pelagius cum debito honore commemorat, ubi testimoniorum libram scribens, eum se asserit imitari, 'hoc se' dicens' facere ad Romanos, quod ille fecerit ad Quirinum', et eiusdem libri c.27:", + "candidate_score": 0.681779, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_16_18", + "bdc_text": "Hic etiam homo , qui , quantus quantus nihil nisi sapientia est 14 . aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura . Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "CVPRIANVS QVIRINO FILIO SALVTEM. Obtemperandum fuit, fili carissime, desiderio tuo spiritali inpensissima petitione diuina magisteria poscenti, quibus nos Dominus per scripturas sanctas erudire et instruere dignatus est, ut a tenebris erroris abducti et luce eius pura et candida luminati uiam uitae per salutaria sacramenta teneamus. et quidem sicut petisti, ita a nobis sermo conpositus et libellus conpendio breniantebreuiante digestus est, ut quae scribebantur non copia latiore EXPLICIT TESTIMONIORVM (add. m. 2: Liber beati augusti contra donatistas et ydola. Item liber cypriani epi ac martyris de sacramentis XPI) ENCIPIT AD QTTRINTM A, INCIPIT AD QVTEINTM LIBER (LIBER cm. M) PRijrvs LM, Incipit epistula ad Qnirinum B; Augustin. contra duas epist. Pelag. 1. IV, c. 21. p. 480 d: Cyprianum etiam ipse haeresiarches istorum Pelagius cum debito honore commemorat, ubi testimoniorum libram scribens, eum se asserit imitari, 'hoc se' dicens' facere ad Romanos, quod ille fecerit ad Quirinum', et eiusdem libri c.27:", + "candidate_score": 0.670411, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_16", + "bdc_text": "Hic etiam homo , qui , quantus quantus nihil nisi sapientia est 14 .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1_window_504", + "psc_text": "om. B XLVHI B 14 uideras L simul om. L concurrebus (currebus W) cum eo (cum illo B, ei L) WLMB cum] inter L, om. A adult. port.] moechos particulam L 16 in (ante eloq.) om. M et in Mv 18 paulus apostolus A, om. B, in epistula (epistulis L) pauli WLMv prima] . II. M 19 sapientiae A, sapientiam B inane B 20 his] eis B, iis v 21 his] iis 11 et scriptum M 22 inprudentiam L1 23 sapies Wl, sapientes A huius saeculi WBv nonne stultam fecit Deus sapientiam huius mundi ? quoniam quidem in sapientia Dei non cognouit mundus per sapientiam Deum, conplacuit Deo per stultitiam praedicationis saluare credentes: quoniam Iudaei signa desiderant et Graeci prudentiam quaerunt. nos autem praedicamus Christum erueifixumcrucifixum, Iudaeis quidem scandalum, gentibus autem stultitiam, ipsis autem uocatis Iudaeis et Graecis Christum Dei uirtutem et Dei sapientiam. Item illic: Nemo se decipiat. si", + "candidate_score": 0.626533, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_16", + "bdc_text": "Hic etiam homo , qui , quantus quantus nihil nisi sapientia est 14 .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1_window_369", + "psc_text": "W qui] quod MLB 14 discendi AL 18 coctidiana 41 tna sicnt e 19 in enangelio secnndum A, cata WLMBv 20 dicit mihi M regnoJS1 2lia]hiaAWlB etipseZ introiuit A 22 item OM. LM 23 cognuscit A, cognosoet B 24 napnlanit A nraltis v item om. WMBv Iohannis: Qui autem fecerit noluntatemuoluntatem Dei manet in aeternum, quomodo et ipse manet in aeternum. FVNDAMENTVM ET FIKMAMENTVM SPEI ET FIDEI ESSE TIMOREM. In psalmo CX: Initium sapientiae timor Domini. Item in Sapientia Salomonis: Initium sapientiae metuere Deum. Item in Prouerbiis: Beatus homo qui metuit omnia per timorem. Item apudEsaiam: Et super quem alium respiciam, nisi super humilem et quietum et trementem uerba mea? Item in Genesi: Et uocauit eum angelus Domini de caelo et dixit illi: Abraham Abraham. ille autem dixit: ecce ego. et dixit : noli inponere manum tuam super puerum neque feceris illi quicquam. nunc enim cognoui quoniam times Deum tuum", + "candidate_score": 0.622827, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1", + "max_score": 0.681763, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_18_20", + "bdc_text": "Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen . Vale , charissime pater. 16 . aprilis anno 1570 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "[Augustinus episcopus dilectissimis fratribus] Augustinus episcopus dilectissimis fratribus ad nostrae dispensationis curam pertinentibus: salus quae in ChnstoChristo est et pax unitatis et caritatis eius sit uobiscum et integer spirituaspiritus uester et anima et corpus in diem domini nostri TesnIesu Christi seruetur. § 1 Meministis, fratres, Petiliani Donatistarum Constantinieosis episcopi perparuam epistulae partem in manus nostras aliquando uenisse eique particulae quod responderim scripsisse me ad dilectionem uestram. sed cum postea tota et plena nobis a fratribus qui ibi sunt mitteretur, placuit ei ab exordio respondere, tamquam praesentes ageremus, quemadmodum semper scitis nos cum eis agere uoluisse, ut sine studio contentionis, quid uel ab ipsis uel a nobis dicatur, collata disputatione omnibus appareret. in multorum enim manibus illam epistulam esse didicimus, qui etiam multa ex illa memoriter tenent, aliquid uerum aduersus nos eum dixisse arbitrantes. sed nunc si legere uoluerint quae respondimus, profecto intellegent quid sibi abiciendum et quid tenendum sit. neque", + "candidate_score": 0.681763, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_18", + "bdc_text": "Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "[Augustinus episcopus dilectissimis fratribus] Augustinus episcopus dilectissimis fratribus ad nostrae dispensationis curam pertinentibus: salus quae in ChnstoChristo est et pax unitatis et caritatis eius sit uobiscum et integer spirituaspiritus uester et anima et corpus in diem domini nostri TesnIesu Christi seruetur. § 1 Meministis, fratres, Petiliani Donatistarum Constantinieosis episcopi perparuam epistulae partem in manus nostras aliquando uenisse eique particulae quod responderim scripsisse me ad dilectionem uestram. sed cum postea tota et plena nobis a fratribus qui ibi sunt mitteretur, placuit ei ab exordio respondere, tamquam praesentes ageremus, quemadmodum semper scitis nos cum eis agere uoluisse, ut sine studio contentionis, quid uel ab ipsis uel a nobis dicatur, collata disputatione omnibus appareret. in multorum enim manibus illam epistulam esse didicimus, qui etiam multa ex illa memoriter tenent, aliquid uerum aduersus nos eum dixisse arbitrantes. sed nunc si legere uoluerint quae respondimus, profecto intellegent quid sibi abiciendum et quid tenendum sit. neque", + "candidate_score": 0.679357, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_8", + "bdc_text": "post meridiem , d. Philippum Apianum , mathematicum , alternatim explicantem , sphaeram Ioannem de sacramento et Theoricas Planetarum Parbachii , 4. d. m. martinum crusium quoque alternatim Homerum et Thucidydem explicantem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_215", + "psc_text": "cf. p. 300, 7 et Creac. III 64, 71 pascis, ubi cubuscubas in meridie, quemadmodum excussis omnibus eiusdem loci uerbis longe aliud indicat quam uos putatis, et si hoc sonaret quod uultis, Maximianistae uos in eo uincerent. magis enim meridies prouincia Byzacium Tripolis, nbiubi illi sunt quicumque sunt, quam Numidia, ubi uos praepolletis. ita ergo ipsi germanius et distinctius possunt de meridie gloriari, ut eos excludere ab hac sententia non possitis, nisi in illis uerbis uerum sęnsumsensum et catholicum teneatis, ostendentes eis' secundum quattuor angulos orbis terrarum ab austro magis quam ab africo esse meridiem, secundum figuratas autem scripturarum locutiones perfectam mentis illuminationem feruoremque maximum caritatis uocari meridiem, unde scriptum est: et tenebrae tuae tamquam meridies erunt. aliquid ergo proferte quod non contra uos uerius interpretetur, sed quod interprete omnino non egeat, sicut non eget interprete: in semine tuo benedicentur omnes gentes, quia semen Abrahae Christum non ego sed apostolus", + "candidate_score": 0.62819, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_8", + "bdc_text": "post meridiem , d. Philippum Apianum , mathematicum , alternatim explicantem , sphaeram Ioannem de sacramento et Theoricas Planetarum Parbachii , 4. d. m. martinum crusium quoque alternatim Homerum et Thucidydem explicantem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_171", + "psc_text": "offwidereoffendere in montem quam in eum ascendere, qui cum esset lapis praecisus de monte sine manibus, creuit et factus est mons ingens et impleuit uniuersam terram. § 41 Potest et alio modo intellegi: ubi pascis, ubi cubus in meridie. ipsius enim uox est in psalmis ex persona Moysi famuli dei: dexteram tuam notam fac mihi et eruditos corde in sapientiam; in illis enim meridies dicitur propter ingentem sapientiae lucem et ingentem caritatis ardorem. unde quendam cum exhortaretur spiritus dei ad bona opera per prophetam, hoc illi etiam promittit: et tenebrae tuae sicut meridies erunt. sed si aliquis mundi locus intellegendus esset quod dictum est in meridie, tamen ipsa uerba, sicut dixi, quae omnia unam faciunt interrogationem, nullo 8 Matth. 12, 30 9 Ioh. 21, 17 10 cf. Matth. 5, 15 11 Matth. 5, 14 14 cf. Petil. II 38, 91 pag. 75, 15 15 cf. Dan. 2, 34—35 20 Ps.", + "candidate_score": 0.628113, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_8", + "bdc_text": "post meridiem , d. Philippum Apianum , mathematicum , alternatim explicantem , sphaeram Ioannem de sacramento et Theoricas Planetarum Parbachii , 4. d. m. martinum crusium quoque alternatim Homerum et Thucidydem explicantem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_172", + "psc_text": "esset quod dictum est in meridie, tamen ipsa uerba, sicut dixi, quae omnia unam faciunt interrogationem, nullo 8 Matth. 12, 30 9 Ioh. 21, 17 10 cf. Matth. 5, 15 11 Matth. 5, 14 14 cf. Petil. II 38, 91 pag. 75, 15 15 cf. Dan. 2, 34—35 20 Ps. 89, 12 24 Esai. 58. 10 2 operta in ras. longiore IIm2 (fuit et incognita) 3 grege Oml ne forte om. 77 latens in ras. Jlm2 et incognita s. I. Jlm2 4 non] no Oml 9 alt. oues om. JI opera Oml 13 qui] quia 77 14 orbe«*****esse 77 17 ingens in ras. 77 21 sapientia 0m2v 26 tamen] add. in 0 modo permitterent quemquam ad suum sensum istam detorquere sententiam; et si tamquam quaerenti, ubi pasceret et ubi cubaret, de terreno loco responderetur in meridie, non continuo Africam accipere deberemus. Africa enim in parte quidem meridiana mundi est, sed", + "candidate_score": 0.628041, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", + "max_score": 0.681122, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_2_4", + "bdc_text": "Merito sane ac iure a te nomine negligentiae , pigritiae vel oblivionis suspectus haberi possem , charissime pater , quod ad te Anteonis , abs te abfui quicquam literarum dederim , non vere negligentia , non pigritia non oblivione tui , sed pudere quodam id factum est , potius , quod veritus sum , ne tuis maximis occupationibus molestus , inani sermone literarum intervenirem . Nunc autem , cum me tandem diuturni silentii suppuderet ac praesertim , cum mihi iam ad remotiores terras , Wittenbergam scilicet aut Lipsiam regrediendum sit , constitui eiusmodi suspicionis maculam delere teque aliquid et de rebus publicis et de privato mearum rerum statu facere certiorem . Vixi autem hactenus Tubingae apud d. Martinum Crisium Graecae linguae professorem , qui ita est eiusdem lingua ut etiam conciones in templo Graece scribat , si non ipse , tamen nomen ipsius tibi notum esse puto .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", + "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", + "candidate_score": 0.681122, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_2_4", + "bdc_text": "Merito sane ac iure a te nomine negligentiae , pigritiae vel oblivionis suspectus haberi possem , charissime pater , quod ad te Anteonis , abs te abfui quicquam literarum dederim , non vere negligentia , non pigritia non oblivione tui , sed pudere quodam id factum est , potius , quod veritus sum , ne tuis maximis occupationibus molestus , inani sermone literarum intervenirem . Nunc autem , cum me tandem diuturni silentii suppuderet ac praesertim , cum mihi iam ad remotiores terras , Wittenbergam scilicet aut Lipsiam regrediendum sit , constitui eiusmodi suspicionis maculam delere teque aliquid et de rebus publicis et de privato mearum rerum statu facere certiorem . Vixi autem hactenus Tubingae apud d. Martinum Crisium Graecae linguae professorem , qui ita est eiusdem lingua ut etiam conciones in templo Graece scribat , si non ipse , tamen nomen ipsius tibi notum esse puto .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_573", + "psc_text": "autem operiens praesentiam tuam, aut totum tibi dabo cum affueris, aut si hoc aliquae impedierint difficultates, quaecumque praeceperis, libens mittam. Scripsi librum de Illustribus Viris, ab Apostolis usque ad nostram aetatem, imitatus Tranquillum, Graecumque Apollonium: et post catalogum plurimorum, me quoque in calce voluminis quasi abortivum et minimum omnium Christianorum posui; ubi mihi necesse fuit usque ad decimum quartum annum Theodosii Principis [al. Imperatoris et Principis ] quae scripserim breviter annotare: quem librum cum a supradictis sumpseris, quidquid de indice minus habueris, paulatim scribi faciam, si volueris. EPISTOLA XLVIII, SEU LIBER APOLOGETICUS, AD PAMMACHIUM, PRO LIBRIS CONTRA JOVINIANUM. Defendit suos contra Jovinianum libros, quos acceperat a Pammachio, eo nomine invidiose traduci ab obtrectatoribus suis, quod nimius in laudem virginitatis videretur, atque e contra iniquior in matrimonium. 1. Quod ad te hucusque non scripsi, causa fuit silentium tuum. Verebar enim, ne si tacenti scriberem, molestum 212 me magis quam officiosum putares.", + "candidate_score": 0.680466, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_3_5", + "bdc_text": "Nunc autem , cum me tandem diuturni silentii suppuderet ac praesertim , cum mihi iam ad remotiores terras , Wittenbergam scilicet aut Lipsiam regrediendum sit , constitui eiusmodi suspicionis maculam delere teque aliquid et de rebus publicis et de privato mearum rerum statu facere certiorem . Vixi autem hactenus Tubingae apud d. Martinum Crisium Graecae linguae professorem , qui ita est eiusdem lingua ut etiam conciones in templo Graece scribat , si non ipse , tamen nomen ipsius tibi notum esse puto . Quas lectiones omnes hic audiverim , breviter accipe .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1842", + "psc_text": "In eodem, Cogitavi vias meas (Ibid. 59) . In Graeco, vias tuas, legisse vos dicitis; sed hoc superfluum est, et rectius, vias meas, legitur. In eodem: Et averti pedes meos in testimonia tua (Ibidem). In Graeco legisse vos dicitis, et avertisti. Sed et hoc superfluum est. In eodem: Ego autem in toto corde scrutabor mandata tua (Ibid. 69) . In Graeco, in toto corde meo, legisse vos dicitis: sed hic, meo, superfluum est. In eodem: Anima mea in manibus meis semper; et legem tuam non sum oblitus (Ibid. 109) . Pro quo in Graeco legisse vos dicitis, Anima mea in manibus tuis semper. Sed sciendum, et apud Hebraeos, et apud Septuaginta, et omnes alios Interpretes 674 scriptum esse in manibus meis, et non, in manibus tuis. Quod Hebraice dicitur BACHAFFI; et omnes apud Graecos Ecclesiastici Interpretes istum locum sic edisserunt: et est breviter hic sensus: Quotidie periclitor, et quasi in", + "candidate_score": 0.669719, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_2_4", + "bdc_text": "Merito sane ac iure a te nomine negligentiae , pigritiae vel oblivionis suspectus haberi possem , charissime pater , quod ad te Anteonis , abs te abfui quicquam literarum dederim , non vere negligentia , non pigritia non oblivione tui , sed pudere quodam id factum est , potius , quod veritus sum , ne tuis maximis occupationibus molestus , inani sermone literarum intervenirem . Nunc autem , cum me tandem diuturni silentii suppuderet ac praesertim , cum mihi iam ad remotiores terras , Wittenbergam scilicet aut Lipsiam regrediendum sit , constitui eiusmodi suspicionis maculam delere teque aliquid et de rebus publicis et de privato mearum rerum statu facere certiorem . Vixi autem hactenus Tubingae apud d. Martinum Crisium Graecae linguae professorem , qui ita est eiusdem lingua ut etiam conciones in templo Graece scribat , si non ipse , tamen nomen ipsius tibi notum esse puto .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1732", + "psc_text": "tuae, licet stylus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur: tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte me respondente, laesus juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assideremus [al. assidemus ], pene epistolae tuae, vel ejus qui sub tuo nomine scripserat, obliti sumus, memores illius versiculi: Musica in luctu importuna narratio (Eccli. 22. 6) . Itaque si tua est epistola, aperte scribe, vel mitte exemplaria veriora: ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione 633 versemur: et vel nostrum emendemus errorem, vel alium frustra reprehendisse doceamus. 2. Absit autem a me, ut quidquam de libris tuae beatitutidinis attingere audeam. Sufficit enim mihi probare mea, et aliena non carpere. Caeterum optime novit prudentia tua, unumquemque in suo sensu abundare, et puerilis esse jactantiae, quod olim adolescentuli facere consueverant, accusando illustres viros, suo", + "candidate_score": 0.667252, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_3_5", + "bdc_text": "Nunc autem , cum me tandem diuturni silentii suppuderet ac praesertim , cum mihi iam ad remotiores terras , Wittenbergam scilicet aut Lipsiam regrediendum sit , constitui eiusmodi suspicionis maculam delere teque aliquid et de rebus publicis et de privato mearum rerum statu facere certiorem . Vixi autem hactenus Tubingae apud d. Martinum Crisium Graecae linguae professorem , qui ita est eiusdem lingua ut etiam conciones in templo Graece scribat , si non ipse , tamen nomen ipsius tibi notum esse puto . Quas lectiones omnes hic audiverim , breviter accipe .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", + "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", + "candidate_score": 0.66674, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_2", + "bdc_text": "Merito sane ac iure a te nomine negligentiae , pigritiae vel oblivionis suspectus haberi possem , charissime pater , quod ad te Anteonis , abs te abfui quicquam literarum dederim , non vere negligentia , non pigritia non oblivione tui , sed pudere quodam id factum est , potius , quod veritus sum , ne tuis maximis occupationibus molestus , inani sermone literarum intervenirem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1732", + "psc_text": "tuae, licet stylus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur: tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte me respondente, laesus juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assideremus [al. assidemus ], pene epistolae tuae, vel ejus qui sub tuo nomine scripserat, obliti sumus, memores illius versiculi: Musica in luctu importuna narratio (Eccli. 22. 6) . Itaque si tua est epistola, aperte scribe, vel mitte exemplaria veriora: ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione 633 versemur: et vel nostrum emendemus errorem, vel alium frustra reprehendisse doceamus. 2. Absit autem a me, ut quidquam de libris tuae beatitutidinis attingere audeam. Sufficit enim mihi probare mea, et aliena non carpere. Caeterum optime novit prudentia tua, unumquemque in suo sensu abundare, et puerilis esse jactantiae, quod olim adolescentuli facere consueverant, accusando illustres viros, suo", + "candidate_score": 0.666232, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_2_4", + "bdc_text": "Merito sane ac iure a te nomine negligentiae , pigritiae vel oblivionis suspectus haberi possem , charissime pater , quod ad te Anteonis , abs te abfui quicquam literarum dederim , non vere negligentia , non pigritia non oblivione tui , sed pudere quodam id factum est , potius , quod veritus sum , ne tuis maximis occupationibus molestus , inani sermone literarum intervenirem . Nunc autem , cum me tandem diuturni silentii suppuderet ac praesertim , cum mihi iam ad remotiores terras , Wittenbergam scilicet aut Lipsiam regrediendum sit , constitui eiusmodi suspicionis maculam delere teque aliquid et de rebus publicis et de privato mearum rerum statu facere certiorem . Vixi autem hactenus Tubingae apud d. Martinum Crisium Graecae linguae professorem , qui ita est eiusdem lingua ut etiam conciones in templo Graece scribat , si non ipse , tamen nomen ipsius tibi notum esse puto .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_847", + "psc_text": "Unde et ego beatum me in hoc duntaxat negotio judico, quod apud eruditas aures imperitae linguae responsurus sum: quae objicit mihi vel ignorantiam, vel mendacium; si aut nescivi alienas litteras vere interpretari, aut nolui: quorum alterum error, alterum crimen est. Ac ne forsitan accusator meus facilitate, qua cuncta loquitur, et impunitate, qua sibi licere omnia putat, me quoque apud vos argueret, ut Papam Epiphanium criminatus est, hanc epistolam misi, quae te, et per te alios, qui nos amare dignantur, rei ordinem doceat. 2. Epiphanii litterae ad Joannem Episcopum. Eusebius Cremonensis Graeci sermonis ignarus. Pseudomonachus quid egerit. --Ante hoc ferme biennium miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora", + "candidate_score": 0.665929, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_16_18", + "bdc_text": "Hic etiam homo , qui , quantus quantus nihil nisi sapientia est 14 . aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura . Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2014", + "psc_text": "EPISTOLA CXI AUGUSTINI AD PRAESIDIUM. Praesidium rogat Augustinus, ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Sicut praesens rogavi sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit caritas tua, quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum et mearum ad ipsum, et ad me ipsius. Quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas [al. videbis ] et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, aut quomodo non debui, aliquid scripsi, non ad illum de me, sed ad meipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem; quo correctus petam, ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. » EPISTOLA CXII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Respondet tandem Hieronymus ad", + "candidate_score": 0.662955, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_16_18", + "bdc_text": "Hic etiam homo , qui , quantus quantus nihil nisi sapientia est 14 . aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura . Ostendit mihi Henricus Wolphius eas literas , quas tu ad illum quam paterne scripseras , in quibus mei quoque mentio erat honorifica , summam itaque ex illis ipsis literis tuis cepi voluptatem , quod me abs te intellexi , dimari a teque peto , ut eadem et amoris constantia erga me maneas et voluntatem Iam te totum deo optimo maximo commendo , quem ut te diu ad ecclesiae suae utilitatem incolumem conservet , obnixe oro rogoque Amen .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2920", + "psc_text": "illustris domus conciliabulum precor, atque commoneo, ne per unum, aut ut multum, tres homunculos, suscipiant tantarum feces haereseon, aut (ut parum dicam) infamiam: ut ubi primum virtus, et sanctitas laudabatur, sordidissimae societatis turpitudo versetur. Sciantque qui hujuscemodi hominibus opes suggerunt, haereticorum multitudinem congregare, et Christi hostes facere et enutrire adversarios ejus; frustraque aliud lingua praetendere, cum manu [al. animus ] sentire aliud comprobentur [al. comprobetur. ] EPISTOLA CXXXIV AD AUGUSTINUM. Indicat se ab Orosio accepisse duos libros sibi inscriptos, sive duas superiores Augustini epistolas 131 et 132. quibus cur non responderit, excusat. Domino vere sancto et omni mihi affectione venerabili Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Christo salutem. 1. Virum honorabilem fratrem meum, filium dignationis tuae, Orosium Presbyterum, et sui merito et te jubente suscepi. Sed incidit tempus difficillimum, quando mihi tacere melius fuit quam loqui: ita ut nostra studia cessarent, et juxta Appium canina exerceretur facundia. Itaque duobus libellis tuis, quos", + "candidate_score": 0.662211, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_3_5", + "bdc_text": "Nunc autem , cum me tandem diuturni silentii suppuderet ac praesertim , cum mihi iam ad remotiores terras , Wittenbergam scilicet aut Lipsiam regrediendum sit , constitui eiusmodi suspicionis maculam delere teque aliquid et de rebus publicis et de privato mearum rerum statu facere certiorem . Vixi autem hactenus Tubingae apud d. Martinum Crisium Graecae linguae professorem , qui ita est eiusdem lingua ut etiam conciones in templo Graece scribat , si non ipse , tamen nomen ipsius tibi notum esse puto . Quas lectiones omnes hic audiverim , breviter accipe .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1841", + "psc_text": "(Ibid. 9) . Pro quo in Graeco legisse vos dicitis: Placebo in conspectu Domini. Sed hoc superfluum est. 74. Centesimo decimo septimo: Et in nomine Domini, quia ultus sum in eos (Psal. 117. 10) . Dicitis, quia, in Graecis codicibus non inveniri: sed in Latinis sub asterisco legendum est. 75. Centesimo decimo octavo: Et meditabar in mandatis tuis, quae dilexi (Psal. 118. 47) . In Graeco, vehementer, additum legisse vos dicitis: sed hoc superfluum est. In eodem: Levavi manus meas ad mandata, quae dilexi (Ibid. 48) . In Graeco legisse vos dicitis: ad mandata tua: sed et hoc superfluum est. In eodem, Cogitavi vias meas (Ibid. 59) . In Graeco, vias tuas, legisse vos dicitis; sed hoc superfluum est, et rectius, vias meas, legitur. In eodem: Et averti pedes meos in testimonia tua (Ibidem). In Graeco legisse vos dicitis, et avertisti. Sed et hoc superfluum est. In eodem: Ego autem", + "candidate_score": 0.657631, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_1_3", + "bdc_text": "S. H . Merito sane ac iure a te nomine negligentiae , pigritiae vel oblivionis suspectus haberi possem , charissime pater , quod ad te Anteonis , abs te abfui quicquam literarum dederim , non vere negligentia , non pigritia non oblivione tui , sed pudere quodam id factum est , potius , quod veritus sum , ne tuis maximis occupationibus molestus , inani sermone literarum intervenirem . Nunc autem , cum me tandem diuturni silentii suppuderet ac praesertim , cum mihi iam ad remotiores terras , Wittenbergam scilicet aut Lipsiam regrediendum sit , constitui eiusmodi suspicionis maculam delere teque aliquid et de rebus publicis et de privato mearum rerum statu facere certiorem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2142", + "psc_text": "abs te corrigendum fecisse me noveram. Exceptis autem familiaribus tuis, teipsum obsecro per gratiam, qua redempti sumus, ut quaecumque tua bona, quae Domini bonitate tibi concessa sunt, in litteris meis posui, non me existimes insidioso blandiloquio posuisse. Si quid autem in te peccavi, dimittas mihi. Nec illud, quod de nescio cujus Poetae facto ineptius fortasse, quam litteratius a me commemoratum est, amplius quam dixi, ad te trahas: cum continuo subjecerim, non hoc ideo me dixisse, ut oculos cordis reciperes, quos absit unquam ut amiseris; sed ut adverteres, quos sanos ac vigiles haberes. Propter solam ergo παλινῳδίαν si scripserimus aliquid, quod scripto posteriore destruere debeamus, imitandam, non propter Stesichori caecitatem, quam cordi tuo nec tribui, nec timui, attengendum illud existimavi: atque identidem rogo, ut me fidenter corrigas, ubi mihi hoc opus esse perspexeris. Quanquam enim secundum honorum vocabula, quae jam Ecclesiae usus obtinuit: Episcopatus Presbyterio major sit: tamen in multis rebus", + "candidate_score": 0.657155, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_8_10", + "bdc_text": "post meridiem , d. Philippum Apianum , mathematicum , alternatim explicantem , sphaeram Ioannem de sacramento et Theoricas Planetarum Parbachii , 4. d. m. martinum crusium quoque alternatim Homerum et Thucidydem explicantem . S. D. M . Georgium , Lieberum , physicum , explicantem , textum Actus , et die Veneris semper docentem in suo compendio . Licet autem multi doctissimi viri hic sint , nec non etiam maxima studiosorum multitudo , tamen tanta hic est annonae caritas ( cogitur enim pro mensa tantum solvere 48 fl. pro habitatione musaeo , et lecto 14 fl. , quod fere plerique cogantur abire hanc etiam causam esse , quod et nobis abeundum sit , arbitror .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1482", + "psc_text": "Ipse, si adhuc viveret. Origenes irasceretur vobis fautoribus suis, et cum Jacob diceret, Odiosum me fecistis in mundo (Gen. 34) . 8. Vult aliquis laudare Origenem? laudet, ut laudo: magnus vir ab infantia, et vere martyris [Leonidis Martyris] filius: Alexandriae ecclesiasticam scholam tenuit, succedens eruditissimo viro Clementi presbytero: voluptates in tantum fugit, ut zelo Dei, sed tamen non secundum scientiam ferro truncaret genitalia: calcavit avaritiam: Scripturas memoriter tenuit, et in studio explanationis earum, diebus desudavit ac noctibus. Mille et co amplius tractatus in Ecclesia locutus est: edidit innumerabiles praeterea commentarios, quos ipse appellat τόμους, et quos nunc praetereo, ne videar operum ejus indicem texere. Quis nostrum tanta potest legere, quanta ille conscripsit? quis ardentem in Scripturis animum non miretur? Quod si quis Judas zelotes opposuerit nobis errores ejus, audiat libere: Interdum magnus dormitat Homerus. Verum opere in longo fas est obrepere somnum. (HORAT. Art. Poet.) Non imitemur ejus vitia, cujus", + "candidate_score": 0.657099, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_0_2", + "bdc_text": "3 . S. H . Merito sane ac iure a te nomine negligentiae , pigritiae vel oblivionis suspectus haberi possem , charissime pater , quod ad te Anteonis , abs te abfui quicquam literarum dederim , non vere negligentia , non pigritia non oblivione tui , sed pudere quodam id factum est , potius , quod veritus sum , ne tuis maximis occupationibus molestus , inani sermone literarum intervenirem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1732", + "psc_text": "tuae, licet stylus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur: tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte me respondente, laesus juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assideremus [al. assidemus ], pene epistolae tuae, vel ejus qui sub tuo nomine scripserat, obliti sumus, memores illius versiculi: Musica in luctu importuna narratio (Eccli. 22. 6) . Itaque si tua est epistola, aperte scribe, vel mitte exemplaria veriora: ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione 633 versemur: et vel nostrum emendemus errorem, vel alium frustra reprehendisse doceamus. 2. Absit autem a me, ut quidquam de libris tuae beatitutidinis attingere audeam. Sufficit enim mihi probare mea, et aliena non carpere. Caeterum optime novit prudentia tua, unumquemque in suo sensu abundare, et puerilis esse jactantiae, quod olim adolescentuli facere consueverant, accusando illustres viros, suo", + "candidate_score": 0.655488, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_10", + "bdc_text": "Licet autem multi doctissimi viri hic sint , nec non etiam maxima studiosorum multitudo , tamen tanta hic est annonae caritas ( cogitur enim pro mensa tantum solvere 48 fl. pro habitatione musaeo , et lecto 14 fl. , quod fere plerique cogantur abire hanc etiam causam esse , quod et nobis abeundum sit , arbitror .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_260", + "psc_text": "cocis, lautioris enim mensae consuetudinem non habebat, sed farina desuper jacta, amaritudinem dulcoravit: eadem spiritus virtute, qua Moyses mutaverat Maram in dulcedinem. Necnon et illos qui ad eum comprehendendum venerant, oculis pariter ac mente caecatos, cum in Samariam nescios induxisset, qualibus eos epulis refici imperaverit, ausculta, « Pone eis, inquit, panem et aquam; manducent, et bibant, et remittantur ad Dominum suum » (4. Reg. 6. 22). Potuit et Danieli de regiis ferculis opulentior mensa transferri; sed Abacuc ei messorum prandium portat, arbitror rusticanum. Ideoque et desideriorum vir appellatus est, quia panem desiderii non manducavit, et vinum concupiscentiae non bibit. 10. Innumerabilia sunt de Scripturis divina responsa, quae gulam damnent, et simplices cibos probent [al. praebeant ]. Verum quia nunc non est propositum de jejuniis disputare, et universa exequi, sui et tituli sit et voluminis, haec sufficiant pauca de plurimis. Alioquin ad exemplum horum, poteris tibi ipsa colligere, quomodo primus de", + "candidate_score": 0.654621, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_0_2", + "bdc_text": "3 . S. H . Merito sane ac iure a te nomine negligentiae , pigritiae vel oblivionis suspectus haberi possem , charissime pater , quod ad te Anteonis , abs te abfui quicquam literarum dederim , non vere negligentia , non pigritia non oblivione tui , sed pudere quodam id factum est , potius , quod veritus sum , ne tuis maximis occupationibus molestus , inani sermone literarum intervenirem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1139", + "psc_text": "fieret, si nominatis eis quos haeresiarchas [al. haeresiotas ] esse nosti (quando ne ipsos quidem praetermittere volueris, subjungeres etiam in quibus cavendi essent: quanquam nonnullos etiam praetermiseris, quod scire cuperem, quo consilio factum sit. Aut si illud volumen forte onerare noluisti, ut commemoratis haereticis, non adderes, in quibus eos Catholica damnarit auctoritas, quaeso ne grave sit litterario labori tuo, quo non mediocriter per Domini Dei nostri gratiam in latina lingua sanctorum studia et accendisti et adjuvisti, id quod tibi per humilitatem meam fraterna caritas indicit, ut si occupationes tuae sinunt, omnium haereticorum perversa dogmata, qui rectitudinem fidei christianae usque ad hoc tempus, vel imprudentia, vel imperitia, vel pervicacia depravare conati sunt, uno libello breviter digesta edas, in notitiam eorum, quibus aut non vacat propter alia negotia, aut non valent propter alienam linguam tam multa legere atque cognoscere. Diu te rogarem, nisi hoc soleret esse indicium minus de caritate praesumentis. Hunc", + "candidate_score": 0.653599, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_2", + "bdc_text": "Merito sane ac iure a te nomine negligentiae , pigritiae vel oblivionis suspectus haberi possem , charissime pater , quod ad te Anteonis , abs te abfui quicquam literarum dederim , non vere negligentia , non pigritia non oblivione tui , sed pudere quodam id factum est , potius , quod veritus sum , ne tuis maximis occupationibus molestus , inani sermone literarum intervenirem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_847", + "psc_text": "Unde et ego beatum me in hoc duntaxat negotio judico, quod apud eruditas aures imperitae linguae responsurus sum: quae objicit mihi vel ignorantiam, vel mendacium; si aut nescivi alienas litteras vere interpretari, aut nolui: quorum alterum error, alterum crimen est. Ac ne forsitan accusator meus facilitate, qua cuncta loquitur, et impunitate, qua sibi licere omnia putat, me quoque apud vos argueret, ut Papam Epiphanium criminatus est, hanc epistolam misi, quae te, et per te alios, qui nos amare dignantur, rei ordinem doceat. 2. Epiphanii litterae ad Joannem Episcopum. Eusebius Cremonensis Graeci sermonis ignarus. Pseudomonachus quid egerit. --Ante hoc ferme biennium miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora", + "candidate_score": 0.651702, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_7_9", + "bdc_text": "Iacobum Scheggium , explicantem organum articulis , 2 . d. Hylerum Rhetoricum , 3 . post meridiem , d. Philippum Apianum , mathematicum , alternatim explicantem , sphaeram Ioannem de sacramento et Theoricas Planetarum Parbachii , 4. d. m. martinum crusium quoque alternatim Homerum et Thucidydem explicantem . S. D. M . Georgium , Lieberum , physicum , explicantem , textum Actus , et die Veneris semper docentem in suo compendio .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1016", + "psc_text": "divini sensus providentia universa penetret. Superhumerale et duos lapides, vel smaragdinos, vel onychinos, qui desuper sunt, et utrumque humerum tegunt, duo hemisphaeria interpretantur: quorum aliud super terram, aliud sub terra sit; sive solem et lunam, quae desuper rutilant. Zonam illam, qua sacerdotis pectus arctatur, et linea tunica, id est terra, constringitur: interpretantur oceanum. Rationale in medio positum terram edisserunt: quae instar puncti, licet omnia in se habeat, tamen a cunctis vallatur elementis. Duodecim lapides, vel zodiacum interpretantur circulum, vel duodecim menses, et singulis versiculis singula assignant tempora, et his ternos deputant menses. Nec alicui gentilis videatur expositio. NON ENIM SI COELESTIA et Dei dispositionem, idolorum nominibus infamarunt, idcirco Dei est neganda providentia, quae certa lege currit et fertur, et regit omnia. Nam et in Job, Arcturum et Orionem, et MAZUROTH, hoc est, zodiacum circulum et caetera astrorum nomina legimus (Job. 9. et 39). Non quod eadem apud Hebraeos vocabula sint,", + "candidate_score": 0.650544, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_3_5", + "bdc_text": "Nunc autem , cum me tandem diuturni silentii suppuderet ac praesertim , cum mihi iam ad remotiores terras , Wittenbergam scilicet aut Lipsiam regrediendum sit , constitui eiusmodi suspicionis maculam delere teque aliquid et de rebus publicis et de privato mearum rerum statu facere certiorem . Vixi autem hactenus Tubingae apud d. Martinum Crisium Graecae linguae professorem , qui ita est eiusdem lingua ut etiam conciones in templo Graece scribat , si non ipse , tamen nomen ipsius tibi notum esse puto . Quas lectiones omnes hic audiverim , breviter accipe .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1766", + "psc_text": "Custodi animam meam, quoniam sanctus sum (Psal. 85. 2) . Jacob quoque loquatur in Genesi: Exaudiet me cras justitia mea (Gen. 30. 33) . 7. De octavo Psalmo: Quoniam videbo coelos tuos (Psal. 8. 4) . Et dicitis quod, tuos, in Graeco non habeat. Verum est, sed in Hebraeo legitur SAMACHA, quod interpretatur, coelos tuos, et de editione Theodotionis in Septuaginta interpretibus additum est sub asterisco: cujus rei vobis sensum breviter aperiam. Ubi quid minus habetur in Graeco ab Hebraica Veritate, Origenes de translatione Theodotionis addidit, et signum posuit asterisci, id est, stellam, quae quod prius absconditum videbatur, illuminet, et in medium proferat: ubi autem quod in Hebraeo non est, in Graecis codicibus invenitur, obelon, id est, jacentem praeposuit virgulam, quam nos Latine, veru, possumus dicere; quo ostenditur jugulandum esse et confodiendum, quod in Authenticis libris non invenitur. Quae signa et in Graecorum, Latmorumque poematibus inveniuntur. 8. Decimo sexto: Oculi", + "candidate_score": 0.6493, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_3_5", + "bdc_text": "Nunc autem , cum me tandem diuturni silentii suppuderet ac praesertim , cum mihi iam ad remotiores terras , Wittenbergam scilicet aut Lipsiam regrediendum sit , constitui eiusmodi suspicionis maculam delere teque aliquid et de rebus publicis et de privato mearum rerum statu facere certiorem . Vixi autem hactenus Tubingae apud d. Martinum Crisium Graecae linguae professorem , qui ita est eiusdem lingua ut etiam conciones in templo Graece scribat , si non ipse , tamen nomen ipsius tibi notum esse puto . Quas lectiones omnes hic audiverim , breviter accipe .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_643", + "psc_text": "In nostro arbitrio est, vel Lazarum sequi, vel divitem. EPISTOLA XLIX AD PAMMACHIUM. Apologeticam superiorem Epistolam Pammachio mittit, eidemque gratulatur quod ab omnibus dignus haberetur Sacerdotio; tandem eum invitat ad lectionem translationum suarum ex Hebraeo, et aliorum opusculorum. 1. Christiani interdum pudoris est, etiam apud amicos tacere, et humilitatem suam magis silentio consolari, quam retractando veteres amicitas, ambitionis crimen incurrere. Quamdiu tacuisti, tacui, nec expostulare unquam super hac re volui: ne non amicum quaerere, sed potentiorem viderer expetere. Nunc autem provocatus officio litterarum, primas semper partes habere tentabo: et non tam rescribere, quam scribere; ut et verecunde hucusque tacuisse, et verecundius loqui coepisse cognoscar. 2. De opusculis meis contra Jovinianum, quod et prudenter et amanter feceris, exemplaria subtrahendo, optime novi. Sed nihil profuit ista diligentia, cum aliquanti ex Urbe venientes, mihi eadem lectitarent, quae se Romae excepisse referebant. In hac quoque provincia jam libri fuerant divulgati: et ut ipse legisti,", + "candidate_score": 0.648458, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_3_5", + "bdc_text": "Nunc autem , cum me tandem diuturni silentii suppuderet ac praesertim , cum mihi iam ad remotiores terras , Wittenbergam scilicet aut Lipsiam regrediendum sit , constitui eiusmodi suspicionis maculam delere teque aliquid et de rebus publicis et de privato mearum rerum statu facere certiorem . Vixi autem hactenus Tubingae apud d. Martinum Crisium Graecae linguae professorem , qui ita est eiusdem lingua ut etiam conciones in templo Graece scribat , si non ipse , tamen nomen ipsius tibi notum esse puto . Quas lectiones omnes hic audiverim , breviter accipe .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1826", + "psc_text": ". Pro quo in Graeco invenisse vos dicitis: Misericordiae suae Jacob; sed hic, Jacob, nomen superfluum est. 62. Centesimo: Oculi mei ad fideles terrae, ut sedeant mecum (Psal. 100. 6) . Pro quo in Graeco invenisse vos dicitis, τοῦ συγκαθῆσθαι αὺτοὺς μετ' εμοῦ. Quis non talem fugiat interpretationem, ut verbum ad verbum exprimens, dicat: Ut consederent ipsi mecum? 63. Centesimo primo: Vigilavi et factus sum sicut passer solitarius in tecto (Ps. 101. 8) . Et dicitis vos in Graeco invenisse έπὶ δώματι; quod antiqui codices Latinorum interpretati sunt, in aedificio. Δῶμα in orientalibus provinciis idipsum dicitur, quod 667 apud nos tectum; in Palaestina enim, et Aegypto, ubi vel scripti sunt divini Libri, vel interpretati, non habent in tectis culmina, sed Δώματα, quae Romae vel solaria, vel Meniana vocant; id est, plana tecta, quae transversis trabibus sustentatur. Denique et Petrus in Actibus Apostolorum (Cap. 10. 9), quando ascendit in doma, in", + "candidate_score": 0.648234, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_0_2", + "bdc_text": "3 . S. H . Merito sane ac iure a te nomine negligentiae , pigritiae vel oblivionis suspectus haberi possem , charissime pater , quod ad te Anteonis , abs te abfui quicquam literarum dederim , non vere negligentia , non pigritia non oblivione tui , sed pudere quodam id factum est , potius , quod veritus sum , ne tuis maximis occupationibus molestus , inani sermone literarum intervenirem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_847", + "psc_text": "Unde et ego beatum me in hoc duntaxat negotio judico, quod apud eruditas aures imperitae linguae responsurus sum: quae objicit mihi vel ignorantiam, vel mendacium; si aut nescivi alienas litteras vere interpretari, aut nolui: quorum alterum error, alterum crimen est. Ac ne forsitan accusator meus facilitate, qua cuncta loquitur, et impunitate, qua sibi licere omnia putat, me quoque apud vos argueret, ut Papam Epiphanium criminatus est, hanc epistolam misi, quae te, et per te alios, qui nos amare dignantur, rei ordinem doceat. 2. Epiphanii litterae ad Joannem Episcopum. Eusebius Cremonensis Graeci sermonis ignarus. Pseudomonachus quid egerit. --Ante hoc ferme biennium miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora", + "candidate_score": 0.644783, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_2", + "bdc_text": "Merito sane ac iure a te nomine negligentiae , pigritiae vel oblivionis suspectus haberi possem , charissime pater , quod ad te Anteonis , abs te abfui quicquam literarum dederim , non vere negligentia , non pigritia non oblivione tui , sed pudere quodam id factum est , potius , quod veritus sum , ne tuis maximis occupationibus molestus , inani sermone literarum intervenirem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_573", + "psc_text": "autem operiens praesentiam tuam, aut totum tibi dabo cum affueris, aut si hoc aliquae impedierint difficultates, quaecumque praeceperis, libens mittam. Scripsi librum de Illustribus Viris, ab Apostolis usque ad nostram aetatem, imitatus Tranquillum, Graecumque Apollonium: et post catalogum plurimorum, me quoque in calce voluminis quasi abortivum et minimum omnium Christianorum posui; ubi mihi necesse fuit usque ad decimum quartum annum Theodosii Principis [al. Imperatoris et Principis ] quae scripserim breviter annotare: quem librum cum a supradictis sumpseris, quidquid de indice minus habueris, paulatim scribi faciam, si volueris. EPISTOLA XLVIII, SEU LIBER APOLOGETICUS, AD PAMMACHIUM, PRO LIBRIS CONTRA JOVINIANUM. Defendit suos contra Jovinianum libros, quos acceperat a Pammachio, eo nomine invidiose traduci ab obtrectatoribus suis, quod nimius in laudem virginitatis videretur, atque e contra iniquior in matrimonium. 1. Quod ad te hucusque non scripsi, causa fuit silentium tuum. Verebar enim, ne si tacenti scriberem, molestum 212 me magis quam officiosum putares.", + "candidate_score": 0.643959, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_0_2", + "bdc_text": "3 . S. H . Merito sane ac iure a te nomine negligentiae , pigritiae vel oblivionis suspectus haberi possem , charissime pater , quod ad te Anteonis , abs te abfui quicquam literarum dederim , non vere negligentia , non pigritia non oblivione tui , sed pudere quodam id factum est , potius , quod veritus sum , ne tuis maximis occupationibus molestus , inani sermone literarum intervenirem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1460", + "psc_text": "ad excusationem Auctoris, multa de libris ejus esse subtracta, quae apertam impietatem ejusdem monstrare potuissent, quaesumus 522 Praestantiam tuam, ut in hoc specialiter, non tam nobis, quam universis qui in Urbe habitant, profuturum opus digneris impendere, ut supra dictum librum Origenis ad fidem, quemadmodum ab ipso Auctore editus est, tuo sermone manifestes; et quae a defensore ejus interpolata sunt, prodas. Et quae etiam in his schedulis, quas ad Sanctitatem tuam direximus, vel contra catholicam regulam vel imperite edita sunt, redarguas atque convincas. Sane subtiliter in Praefatione operis sui mentionem, tacito nomine tuae Sanctitatis, expressit, quod a te promissum opus ipse compleverit: illud oblique agens, etiam te simili ratione sentire. Purga ergo suspiciones hominum, et convince criminantem, ne si dissimulaveris, consentire videaris. EPISTOLA LXXXIV. Respondens superiori Epistolae, exponit, quo animo legerit, laudaritque Origenem, quem ab omnibus legi cupiat, si fieri possit absque periculo pietatis: et aemulorum calumnias refellit, ac suspiciones hominum", + "candidate_score": 0.641131, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_0_2", + "bdc_text": "3 . S. H . Merito sane ac iure a te nomine negligentiae , pigritiae vel oblivionis suspectus haberi possem , charissime pater , quod ad te Anteonis , abs te abfui quicquam literarum dederim , non vere negligentia , non pigritia non oblivione tui , sed pudere quodam id factum est , potius , quod veritus sum , ne tuis maximis occupationibus molestus , inani sermone literarum intervenirem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1731", + "psc_text": "nisi sit certius de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere Sancto, ac beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Domino salutem. 1. In ipso profectionis articulo sancti filii nostri Asterii Hypodiaconi, necessarii mei, beatitudinis tuae litterae ad me pervenerunt, quibus satisfacis, te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram, sed epistolae cujusdam quasi ad me scriptae per fratrem nostrum Sysinnium Diaconum huc exemplaria pervenerunt: in qua hortaris me, ut παλινῳδιαν super quodam Apostoli capitulo canam, et imiter Stesichorum inter vituperationem et laudes Helenae fluctuantem, ut qui detrahendo oculos perdiderat, laudando receperit. Ego simpliciter fateor dignationi tuae, licet stylus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur: tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte me respondente, laesus juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assideremus [al. assidemus ],", + "candidate_score": 0.639867, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_12_14", + "bdc_text": "maximum enim apud nos extitit incendium . Ad secundum statim accessit et tertium malum , ut illi putant ; mortuus est enim d. Guilhelmus Bidenbach , ecclesiae Stutgardianae antistes , qui proficiscens ad fratrem suum abbatem Bebenhusanum , 6 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_133", + "psc_text": "fumo. » Deus, ut supra diximus, ignis est: hic cum in Sina monte descendisset ad Moysen, ad 53 adventum ejus videbantur lampades discurrentes, et plenus omnis mons fumo. Unde in Psalmis dicitur: « Qui tangit montes, et fumigant » (Ps. 103. 32). Ex igne ergo, quoniam totam substantiam capere non possumus, laevior quaedam in universum mundum, et (ut ita dicam) rarior fumi natura dispergitur, quam nos capientes, dicamus: « Ex parte cognoscimus, et ex parte prophetamus » (1. Cor. 13. 9). Et: « Nunc videmus per speculum in aenigmate » (Ibid. 12). 9. Et, Seraphim stabant in circuitu ejus: sex alae uni, et sex alae alteri. Quidam Graecorum in Scripturis apprime eruditus, Seraphim virtutes quasdam in coelis esse exposuit, quae ante tribunal Dei assistentes laudent eum, et in diversa ministeria mittantur, maximeque ad eos qui purgatione indigent, et ob pristina peccata, aliqua ex parte suppliciis purgari merentur. Quod autem sublatum", + "candidate_score": 0.632381, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_9", + "bdc_text": "S. D. M . Georgium , Lieberum , physicum , explicantem , textum Actus , et die Veneris semper docentem in suo compendio .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_906", + "psc_text": "Si contingeret docere quae didici: et quasi per manus mysteria tradere Prophetarum [al. Scripturarum ], nasceretur nobis aliquid quod docta Graecia non haberet. 9. Audi ergo, mi conserve, amice, germane: ausculta paulisper, quo in Scripturis sanctis calle gradiaris. TOTUM quod legimus in divinis Libris, nitet quidem, et fulget etiam in cortice, sed dulcius in medulla est. Qui edere vult nucleum, frangat nucem ( Ex Plauto ). « Revela, » inquit David, « oculos meos, et considerabo mirabilia de lege tua » (Ps. 118. 18). Si tantus Propheta tenebras ignorantiae confitetur, qua nos putas parvulos, et pene lactentes inscitiae nocte circumdari? Hoc autem velamen non solum in facie Moysi, sed et in Evangelistis et in Apostolis positum est. Turbis Salvator in parabolis loquebatur, et contestans mysticum esse quod dicebatur, aiebat: Qui habet aures audiendi audiat (Luc. 8. 8) . Nisi aperta fuerint universa quae scripta sunt ab eo, 326 qui habet", + "candidate_score": 0.613676, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_20_22", + "bdc_text": "aprilis anno 1570 . Tubingae . iam dum non in suis non S.", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3136", + "psc_text": "De Scenophegia et in fine anni solaris apud Hebraeos idem VII. mense, quando congregantur fructus in horrea, sive in cellaria, tunc solemnia celebrare lege praeceptum est, id est primo die tubarum X. die expletionum celebrare debere Sabbata, et XV. die per dies VII. usquedum finiantur, VIII. tabernaculorum feriae esse praecipiuntur. His autem fortasse significare potest, ut quia nos in fine saeculi trinae invocationis Sacramento simus consecrati tuba, praedicationis Evangelii fidem et aspersionem Sanguinis Jesu Christi, in quo vera propitiatio est finito legis tempore dicere non cessamus, et congregatis bonorum operum fructibus ab omni opere malo quiete per septiformis spiritus gratiam persecutione substenta in octavae beatitudinis numerum pervenire mereamur. Quod tamen per jejunii et orationis laborem fieri non est dubium, quia et affligi animas lege praecipitur. 6. De Neomeniis: in Neomenia buccinare tuba praecipitur, id est nova luna, quia qui in lumine scientiae illuminatus est praedicare aliis, cessare non debet, quod", + "candidate_score": 0.612674, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_3", + "bdc_text": "Nunc autem , cum me tandem diuturni silentii suppuderet ac praesertim , cum mihi iam ad remotiores terras , Wittenbergam scilicet aut Lipsiam regrediendum sit , constitui eiusmodi suspicionis maculam delere teque aliquid et de rebus publicis et de privato mearum rerum statu facere certiorem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2199", + "psc_text": "loquor. Multas sanctorum fratrum, ac sororum de vestra provincia ad me detulit quaestiones, ad quas usque ad diem Epiphaniorum, largissimo spatio me responsurum putabam. Cumque furtivis noctium lucubratiunculis ad plerasque dictarem; et expletis aliis, me ad vestram quasi ad difficillimam reservarem, subito supervenit, asserens se illico profecturum. Cumque eum rogarem ut differret iter, Libyae mihi coepit famem obtendere, monasteriorum Aegypti necessitates, Nili non plenas aquas, multorum inediam, 800 ut prope offensa esset in Dominum, illum ultra velle retinere. Itaque sub tegmen et stamina, liciaque, et telas, quae mihi ad vestram tunicam paraveram, vobis inconfecta transmisi, ut quidquid mihi deest, vestro texatur eloquio. Prudentes estis, et eruditi, et de canina, ut ait Appius, facundia, ad Christi disertitudinem trasmigrastis. Nec magno mihi apud vos labore opus est; quod Philosophum quemdam in suadendo rustico esse perpessum narrant fabulae. Vix dum dimidium, inquit, dixeram, jam intellexerat. Itaque et ego tempore coarctatus, singulorum vobis, qui", + "candidate_score": 0.595448, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem", + "max_score": 0.679289, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_10_12", + "bdc_text": "Licet autem multi doctissimi viri hic sint , nec non etiam maxima studiosorum multitudo , tamen tanta hic est annonae caritas ( cogitur enim pro mensa tantum solvere 48 fl. pro habitatione musaeo , et lecto 14 fl. , quod fere plerique cogantur abire hanc etiam causam esse , quod et nobis abeundum sit , arbitror . Ad hoc malum , accessit nuper secundum ; maximum enim apud nos extitit incendium .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_1022", + "psc_text": "et fideles quosque in bonos mores per doctores erudiri cognoscimus. Apostoli vero et prophetae ab hoc tempore praesenti sublati sunt, atque ideo dicimus quia mensae hae portae nostrae, id est sanctae Ecclesiae quasi in alio latere fuerunt. 7. Habet et porta quae pergit ad Aquilonem duas mensas hinc, et duas inde, eosdem quos diximus principes sacerdotum et seniores populi in majori auctoritate regiminis, Scribas quoque et Pharisaeos, qui rudi illi populo minori loco praefuerunt. Sed hae mensae juxta portam sunt quae ad Aquilonem pergit, quia cum quatuor isti ordines populo praeessent, Synagoga in persecutione Redemptoris nostri saeviens, ad torporem perfidiae prorupit. Quae tamen mensae habuerunt sacrificium, quod juxta solam litteram tenuerunt; unde et ad torporem frigoris lapsi sunt, quia flamma spiritus succensi non sunt. Interiores autem mensae holocaustum habent, quia sive in cordibus apostolorum atque prophetarum, seu in mente evangelistarum atque doctorum, ignis spiritus et arsit et ardet. Qui pro", + "candidate_score": 0.679289, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_10_12", + "bdc_text": "Licet autem multi doctissimi viri hic sint , nec non etiam maxima studiosorum multitudo , tamen tanta hic est annonae caritas ( cogitur enim pro mensa tantum solvere 48 fl. pro habitatione musaeo , et lecto 14 fl. , quod fere plerique cogantur abire hanc etiam causam esse , quod et nobis abeundum sit , arbitror . Ad hoc malum , accessit nuper secundum ; maximum enim apud nos extitit incendium .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_1019", + "psc_text": "per timorem serviens quam per amorem sequens, vitam patrum noluit imitari quam vidit, atque ideo porta exterior quae ad Aquilonem pergit, mensas non habet ad holocaustum. Sed quia haec moraliter diximus, restat adhuc ut easdem mensas per intelligentiam typicam perscrutemur. 6. Porta etenim nostra in interiori vestibulo quatuor mensas habet, quia sancta Ecclesia [ quatuor evangelistarum praedicatione erudita est, per quorum doctrinam didicit cor in amorem Dei omnipotentis ascendere, et suas ei in sacrificio cogitationes immolare. Quarum duae hinc, et duae inde esse referuntur, quia duo evangelistae et quae de Domino viderunt attestati sunt, et duo illa narraverunt quae praecedentium auditu didicerunt. 1407 Vel certe quatuor mensae sunt interioris vestibuli, hoc quod patenter aspicimus, quia sancta Ecclesia] ad eruditionem fidelium populorum quatuor regentium ordines accipit, quos Paulus ex dono omnipotentis Dei enumerat, dicens: Ipse dedit quosdam quidem apostolos, quosdam autem prophetas, alios vero evangelistas, alios autem pastores et doctores (I", + "candidate_score": 0.673566, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_10_12", + "bdc_text": "Licet autem multi doctissimi viri hic sint , nec non etiam maxima studiosorum multitudo , tamen tanta hic est annonae caritas ( cogitur enim pro mensa tantum solvere 48 fl. pro habitatione musaeo , et lecto 14 fl. , quod fere plerique cogantur abire hanc etiam causam esse , quod et nobis abeundum sit , arbitror . Ad hoc malum , accessit nuper secundum ; maximum enim apud nos extitit incendium .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_1018", + "psc_text": "benedicimus, persecutionem patimur, et sustinemus; blasphemamur, et obsecramus (I Cor. IV, 11-13) . Vultis benignitatem cognoscere? Ego autem libentissime impendam, et superimpendar ipse pro animabus vestris (II Cor. XII, 15) . Ac ne forsitan credamus quia eorum amori pro quibus impendi desiderat debitor fuerit, mox ad eosdem discipulos subjungit, dicens: Licet plus vos diligens, minus diligar (Ibid.) . Cum ergo a populo fideli ad imitandas virtutes sanctorum praedicatorum vita cognoscitur, profecto in vestibulo de quadris lapidibus mensae construuntur. Habuit vero et Synagoga spiritales patres in doctrina atque prophetia, ex quibus exemplum vitae in virtutibus traheret. Sed rudis ejus populus, magis per timorem serviens quam per amorem sequens, vitam patrum noluit imitari quam vidit, atque ideo porta exterior quae ad Aquilonem pergit, mensas non habet ad holocaustum. Sed quia haec moraliter diximus, restat adhuc ut easdem mensas per intelligentiam typicam perscrutemur. 6. Porta etenim nostra in interiori vestibulo quatuor mensas habet,", + "candidate_score": 0.66852, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_10_12", + "bdc_text": "Licet autem multi doctissimi viri hic sint , nec non etiam maxima studiosorum multitudo , tamen tanta hic est annonae caritas ( cogitur enim pro mensa tantum solvere 48 fl. pro habitatione musaeo , et lecto 14 fl. , quod fere plerique cogantur abire hanc etiam causam esse , quod et nobis abeundum sit , arbitror . Ad hoc malum , accessit nuper secundum ; maximum enim apud nos extitit incendium .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_1009", + "psc_text": "operis ostendit, quidquid patientia humiliter tolerat, quidquid benignitas largiter ministrat, quidquid doctrina salubriter docet, quidquid prophetia in posterum praemonet, quidquid circumcisio ad mandatum exterius ligavit, quidquid sacrificium ex devotione offerentis egit, in omnipotentis Dei oculis hoc esse victimam ostendit. In lege enim etiam per carnale sacrificium quid aliud populus nisi devotionem sui cordis immolabat? Notandum vero quod quatuor mensae solummodo ad holocaustum fuisse memorantur, quas videlicet vestibuli portae interioris accipimus, ut de reliquis quatuor sentiamus quia ad sacrificium constructae fuerunt, non ad holocaustum. Holocaustum enim, sicut praecedenti jam locutione professus sum ( Homil. super. ), totum incensum dicitur. Et lex quidem Deum ac proximum diligi, divina mandata custodiri praecipit, ab alienarum rerum concupiscentia compescit; non tamen omnia dimitti jubet. In Testamento autem Novo nos Veritas contestatur, dicens: Nisi quis renuntiaverit omnibus quae possidet, non potest esse meus discipulus (Luc. XIV, 33) . Atque iterum dicit: Qui vult post me venire,", + "candidate_score": 0.666885, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_12_14", + "bdc_text": "maximum enim apud nos extitit incendium . Ad secundum statim accessit et tertium malum , ut illi putant ; mortuus est enim d. Guilhelmus Bidenbach , ecclesiae Stutgardianae antistes , qui proficiscens ad fratrem suum abbatem Bebenhusanum , 6 .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_319", + "psc_text": "Domine, misericordiam tuam, et salutare tuum da nobis (Psal. LXXXIV, 8) . Ardebat ignis cum Simeon, de corruptione vitae praesentis exire desiderans, audivit non prius visurum se mortem, nisi videret Christum Domini (Luc. II, 26). Sed ecce jam ignis iste quasi sub lumbis exterius resplendet, quia universa gentilitas incarnati Dei est amore succensa. 28. Quod tamen intelligi et aliter potest, quia Redemptor noster Deus Dominus Jesus Christus per humanitatem suam hominibus innotuit, qui per divinitatem notus angelis et ante incarnationem fuit. Nobis ergo a lumbis inferius resplendet in circuitu, cujus ignis intrinsecus a lumbis superius ardet in coelo, quia illi coelestes spiritus 1247 eum in divinitate sua conspiciunt, et amoris ejus ignibus accenduntur. Nos vero, qui hunc ex assumpta humanitate diligimus, adhuc in hac corruptibili vita positi, splendorem ignis illius foris habemus. Unus itaque super thronum est, qui et super lumbos ignem intrinsecus habet in angelis, et sub lumbis ignem", + "candidate_score": 0.635363, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2", + "max_score": 0.67724, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_15_17", + "bdc_text": "die , aprilis mane circiter horam ex insania vel , ut ipsi dicunt , melancholia , se per praecipitavit et hora 4 eiusdem diei magno luctu et praecipitabit , et in horam et eiusdem dei magno hostia et per d. nuperrime orationem funebrem in obitum cuiusdam theologi , qui vocatur ( si recte memini ) auluerus , quem vehementer , quod dogma Zvingliani constanter refutarit , laudavit , deinde aliam orationem officio principum nescio quo in loco , dum abfuerit , habitam publice aedidit . Hic etiam homo , qui , quantus quantus nihil nisi sapientia est 14 . aprilis mane finita Heerbrandi concione , doctoribus et aliis magistris recitavit epistolam ad se a consule Augustano scriptura in qua erat ( sic nobis m. Martino Crasio in mensa referente ) , quod rex Moscovitarum una cum filio a populo suo concurrente sit interfectus , et nescio quae alia plura .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_381", + "psc_text": "occultis vocando, et suscitando, et trahendo, a tenebris eduxisset, et ad lumen fidei perduxisset. Ideo sequitur: «Et mane oratio mea praeveniet te.» Jam mane, posteaquam nox infidelitatis et tenebrae transierunt. Quod mane ut mihi esset, misericordia quidem tua praevenit me: sed quia restat illa clarificatio, ubi illuminabuntur occulta tenebrarum, et manifestabuntur cogitationes cordis, et laus erit unicuique a te (I Cor. IV, 5) ; nunc in ista vita, in ista peregrinatione, in hac luce fidei, quae in comparatione tenebrarum infidelium jam dies est, sed in comparatione diei ubi videbimus facie ad faciem, adhuc nox est, adhuc «oratio mea praeveniet te.» 14. [«vers.» 15.] Ut autem ista fervescat et exerceatur oratio, quod nobis quantum expediat, nullis, ut opinor, verbis explicari potest; differtur bonum quod in aeternum dabitur, et mala transitura crebrescunt. Ideo sequitur: «Utquid, Domine, repulisti orationem meam?» Hoc et in illis verbis dictum est, «Deus, Deus meus, respice in me;", + "candidate_score": 0.67724, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_12_14", + "bdc_text": "maximum enim apud nos extitit incendium . Ad secundum statim accessit et tertium malum , ut illi putant ; mortuus est enim d. Guilhelmus Bidenbach , ecclesiae Stutgardianae antistes , qui proficiscens ad fratrem suum abbatem Bebenhusanum , 6 .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_926", + "psc_text": "ad lignum humidum et viride, et non illud incendit, ipsa tamen ardet; sic et inimicus tuus. Si quis forte existit injustus qui tibi moliatur insidias, vel praeparet aliquam molestiam, injustus est: tu si viride lignum fueris, id est, si succo spirituali vigens et virens, flammis inimicitiarum restiteris, orando pro illo qui te persequitur; ille ardet, tu manes integer; et injustitia illius illi nocet, tibi nihil nocet. Nisi forte putas quia nocet tibi, si corpori tuo aliquid fecerit, et anima patiens et incorrupta ad Deum coronanda pervenerit, sequens exemplum Domini sui, qui pati maluit a Judaeis, et qui poterat non mori, mortuus est, quia et qui poterat non nasci, natus est. Tu enim conditione natus es, ille voluntate; tu conditione moreris, ille misericordia. Quomodo ergo illi nihil nocuerunt Judaei; sic nec tibi quisquam persecutor inimicus, si tu elegeris esse membrum capitis illius. 7. Ecce intelleximus ignem ante eum praeeuntem, id est,", + "candidate_score": 0.633273, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_9", + "bdc_text": "S. D. M . Georgium , Lieberum , physicum , explicantem , textum Actus , et die Veneris semper docentem in suo compendio .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2122", + "psc_text": "Jeremias propheta fateatur et dicat, «Scio, Domine, quoniam non est hominis via ejus, neque vir ibit et corriget viam suam» (Jerem. X, 23) . A Domino quippe hoc etiam iste superius optavit, ubi ait, «Utinam dirigantur viae meae:» et hic ubi addidit, «In corde meo abscondi eloquia tua, ut non peccem tibi;» continuo divinum quaesivit auxilium, ne in corde ejus Dei eloquia sine fructu absconderentur, nisi opera justitiae sequerentur. Cum enim hoc dixisset, adjunxit, «Benedictus es, Domine; doce me justificationes tuas. Doce» dixit, quomodo eas discunt qui faciunt; non quomodo hi qui ut habeant quod loquantur, tantummodo meminerunt. Nam utique jam dixerat, «In corde meo abscondi eloquia tua, ut non peccem tibi:» Quid ergo adhuc ea quaerit discere, quae abscondita jam custodit in corde? quod utique non fecisset, nisi ea didicisset. Utquid ergo addit et dicit, «Doce me justificationes tuas,» nisi quia eas vult faciendo discere, non loquendo vel memoria", + "candidate_score": 0.622646, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_9", + "bdc_text": "S. D. M . Georgium , Lieberum , physicum , explicantem , textum Actus , et die Veneris semper docentem in suo compendio .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2349", + "psc_text": "Ita vero nullum erit, sed in tabulis visibilibus librisque conscriptum: in tabulis vero cordis, dilectio Dei et proximi manebit in aeternum; in quo mandato geminato tota Lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 37-40) : eritque praemium custoditi mandati hujus ipse mandator, et praemium dilectionis ipse dilectus, quando erit Deus omnia in omnibus (I Cor. XV, 28) . 3. [«vers.» 99.] Sed quid est hoc quod sequitur, «Super omnes docentes me intellexi?» Quis est iste qui super omnes docentes se intellexit? quis est, inquam, qui super omnes Prophetas, qui non solum loquendo eos qui secum vixerunt, verum etiam scribendo posteros tam excellenti auctoritate docuerunt, audet se intelligendo praeponere? Salomoni quidem tanta est donata sapienta, ut etiam his omnibus qui fuerunt ante illum, videatur esse praelatus (III Reg. III, 12) : sed non est credendum ipsum hic a patre suo David potuisse prophetari; maxime quia dici non posset ex persona Salomonis quod", + "candidate_score": 0.615126, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_20_22", + "bdc_text": "aprilis anno 1570 . Tubingae . iam dum non in suis non S.", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_6", + "psc_text": "Sabbatum enim septimus dies est quo requievit Deus ab omnibus operibus suis (Gen. II, 2) , magnum intimans mysterium quietis nostrae futurae ab omnibus operibus nostris. Prima sabbati dicitur primus dies, quem dominicum etiam nominamus: secunda sabbati, secundus dies; tertia sabbati, tertius dies; quarta sabbati, quartus; «quinta» ergo «sabbati,» quintus a dominico die: post quem sexta sabbati, sextus dies; et ipsum sabbatum, septimus dies. Videte itaque quibus loquatur hic psalmus: videtur enim mihi quoniam baptizatis loquitur. Quinto enim die Deus ex aquis creavit animalia; quinto die, id est, «quinta sabbati» dixit Deus: «Producant aquae reptilia animarum vivarum» (Gen. I, 20) . Videte ergo vos, in quibus jam produxerunt aquae reptilia animarum vivarum. Vos enim ad torcularia pertinetis; et in vobis quos produxerunt aquae, aliud eliquatur, aliud projicitur. Sunt enim multi non digne viventes Baptismo quod perceperunt: quam multi enim baptizati hodie circum implere, quam istam basilicam maluerunt! quam multi baptizati,", + "candidate_score": 0.613589, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas", + "max_score": 0.67661, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_2_4", + "bdc_text": "Merito sane ac iure a te nomine negligentiae , pigritiae vel oblivionis suspectus haberi possem , charissime pater , quod ad te Anteonis , abs te abfui quicquam literarum dederim , non vere negligentia , non pigritia non oblivione tui , sed pudere quodam id factum est , potius , quod veritus sum , ne tuis maximis occupationibus molestus , inani sermone literarum intervenirem . Nunc autem , cum me tandem diuturni silentii suppuderet ac praesertim , cum mihi iam ad remotiores terras , Wittenbergam scilicet aut Lipsiam regrediendum sit , constitui eiusmodi suspicionis maculam delere teque aliquid et de rebus publicis et de privato mearum rerum statu facere certiorem . Vixi autem hactenus Tubingae apud d. Martinum Crisium Graecae linguae professorem , qui ita est eiusdem lingua ut etiam conciones in templo Graece scribat , si non ipse , tamen nomen ipsius tibi notum esse puto .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_112", + "psc_text": "Nec mirum esse si Lucas hanc rem tacuerit, cum et alia multa quae 410 Paulus sustinuisse se replicat, historiographi licentia praetermiserit: et non statim esse contrarium, si quod alius ob causam dignum putavit relatu, alius inter caetera dereliquit. Denique primum episcopum Antiochenae Ecclesiae Petrum fuisse accepimus, et Romam exinde translatum, quod Lucas penitus omisit. Ad extremum si propter Porphyrii blasphemiam, alius nobis fingendus est Cephas, ne Petrus putetur errasse, infinita de Scripturis erunt radenda divinis, quae ille, quia non intelligit, criminatur. Sed et adversum Porphyrium, in alio, si Christus jusserit, opere pugnabimus: nunc reliqua prosequamur. (Vers. 14.) Sed cum vidissem quod non recto pede incedunt ad veritatem Evangelii, dixi Petro coram omnibus. Sicut hi qui sanis gressibus claudicare se simulant, non vitium habent in pedibus, sed est aliqua causa cur claudicent, ita et Petrus sciens circumcisionem et praeputium nihil esse, sed observationem mandatorum Dei, edebat quidem ante cum gentibus, sed", + "candidate_score": 0.67661, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_9_11", + "bdc_text": "S. D. M . Georgium , Lieberum , physicum , explicantem , textum Actus , et die Veneris semper docentem in suo compendio . Licet autem multi doctissimi viri hic sint , nec non etiam maxima studiosorum multitudo , tamen tanta hic est annonae caritas ( cogitur enim pro mensa tantum solvere 48 fl. pro habitatione musaeo , et lecto 14 fl. , quod fere plerique cogantur abire hanc etiam causam esse , quod et nobis abeundum sit , arbitror . Ad hoc malum , accessit nuper secundum ;", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_69", + "psc_text": "Nam et quod visus [ Al. jussus] sit ire Jerosolymam, ad hoc isse ut videret apostolum, non discendi studio, quia et ipse eumdem praedicationis haberet auctorem; sed honoris priori apostolo deferendi. Et mansi apud eum diebus quindecim. Non grandi indiguit magisterio qui tanto se ad videndum Petrum tempore praeparavit. Et licet quibusdam superfluum videatur, numeros quoque qui in Scripturis sunt observare: tamen non abs re arbitror quindecim dies, quibus apud Petrum Paulus habitavit, plenam significare scientiam, consummatamque doctrinam. Siquidem quindecim sunt carmina in Psalterio, et quindecim gradus per quos ad canendum ascendunt Deo, et in atriis ejus consistendum justus ascendit. Ezechias quoque quindecim annorum spatio sibi ad vitam dato, signum accipere meretur in gradibus (Isa. XXXVIII): et solemnitates Dei a quinto decimo die incipiunt (Exod. XII). Necnon (quia duplicem intelligentiam sequamur) propterea quindecim ponit dies, ut ostendat non fuisse grande tempus, quo potuerit aliquid a Petro discere; ut ad illum", + "candidate_score": 0.667525, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "009_Hilarius-Pictaviensis_Commentarius-in-Matthaeum", + "max_score": 0.675956, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8539_sent_9_11", + "bdc_text": "S. D. M . Georgium , Lieberum , physicum , explicantem , textum Actus , et die Veneris semper docentem in suo compendio . Licet autem multi doctissimi viri hic sint , nec non etiam maxima studiosorum multitudo , tamen tanta hic est annonae caritas ( cogitur enim pro mensa tantum solvere 48 fl. pro habitatione musaeo , et lecto 14 fl. , quod fere plerique cogantur abire hanc etiam causam esse , quod et nobis abeundum sit , arbitror . Ad hoc malum , accessit nuper secundum ;", + "psc_chunk_id": "009_Hilarius-Pictaviensis_Commentarius-in-Matthaeum_window_383", + "psc_text": "Legis doctrina commendatur. Pharisaeorum iniquitas, ignorantia, ac superbia. -- Tunc Jesus locutus est turbis et discipulis suis, dicens: Super cathedram Moysi sederunt Scribae et Pharisaei, et reliqua (Matth. XXIII, 1 et 2). Legis de se testantis gloriam praetulit, quae imaginem in se futurae veritatis expresserat. In omnibus enim Christi meditabatur adventum. Quidquid enim in ea continebatur, in profectum manifestandae ejus cognitionis assumptum est. Jubet igitur praeceptis Pharisaeorum obtemperari, quia in Moysi cathedra sederint: jubet legis mandatis omnibus obediri, sed a factis eorum atque operibus abstineri; ut mores hominum atque infidelitas, non legis doctrina vitetur. Ipsi enim subdito sibi populo gravissima legis onera imponunt, ne digitum quidem suum contingendis ipsis admoventes (Ibid. 4). Quin etiam praecipiunt Dominum ex toto corde diligi, et proximum tamquam se amari, ipsi adversum legis sibi latae testimonium, Deum in Christo passionibus persequentes. Verborum quoque suorum gloriam tamquam philacteria 784 dilatantes (v. 5), quibus vitae aeternae auctor", + "candidate_score": 0.675956, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file