diff --git "a/8/8851.json" "b/8/8851.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/8/8851.json" @@ -0,0 +1,3858 @@ +{ + "letter_id": "8851", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/8851", + "dominant_topic": 18, + "topic_dist": [ + 0.049052, + 0.048875, + 0.048076, + 0.057474, + 0.054696, + 0.046349, + 0.053945, + 0.042847, + 0.044651, + 0.050361, + 0.051579, + 0.054854, + 0.039893, + 0.046884, + 0.043709, + 0.045291, + 0.056633, + 0.05098, + 0.060888, + 0.052962 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei", + "max_score": 0.735761, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_65_67", + "bdc_text": "Dominus noster Iesus Christus , unicum ecclesiae suae communicae caput et fidelissimi gregis sui pastor , servet nostras ecclesias et nos ipsarum ministros in sarta doctrina vita pura et concordia syncera atque per perpetua . Ille benedicat vobis et servet vos ab omni malo . Diligite nos et orate pro nobis ;", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_221", + "psc_text": "ipse est qui et orat pro nobis, et oratur a nobis. Orat namque pro nobis secundum quod est Sacerdos noster, et caput corporis Ecclesiae, unus mediator Dei et hominum, homo Christus Jesus: oratur autem a nobis secundum quod cum Patre naturaliter unus est Deus. Spiritus autem sanctus, neque apud Patrem, neque apud Filium, pro nobis ullum postulationis officium gerit; sed cum Patre et Filio, unum postulationibus nostris auditum benignitatis impendit, unam misericordiam tribuit, unum confert auxilium, unam remissionem condonat peccatorum. Simul enim a nobis, dum Patrem poscimus, tota Trinitas poscitur, quia quidquid salubre nobis est, tota Trinitas inseparabili virtute ac bonitate largitur. EX LIBRO IX. DE INVOCATIONE TRINITATIS. 629 FRAGMENTUM XXXI. Non Pater tantum invocatur, sed etiam Filius. In una persona invocatur tota Trinitas. Quod una persona poscitur, tota Trinitas facit. Dicis quod sive oratio Dominica, sive omnes orationes communes et preces, non nisi ad solius Dei Patris personam rite", + "candidate_score": 0.735761, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_64_66", + "bdc_text": "sua quisquam spectetis , sed unus quisque , quae sunt aliorum etc. Dominus noster Iesus Christus , unicum ecclesiae suae communicae caput et fidelissimi gregis sui pastor , servet nostras ecclesias et nos ipsarum ministros in sarta doctrina vita pura et concordia syncera atque per perpetua . Ille benedicat vobis et servet vos ab omni malo .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_221", + "psc_text": "ipse est qui et orat pro nobis, et oratur a nobis. Orat namque pro nobis secundum quod est Sacerdos noster, et caput corporis Ecclesiae, unus mediator Dei et hominum, homo Christus Jesus: oratur autem a nobis secundum quod cum Patre naturaliter unus est Deus. Spiritus autem sanctus, neque apud Patrem, neque apud Filium, pro nobis ullum postulationis officium gerit; sed cum Patre et Filio, unum postulationibus nostris auditum benignitatis impendit, unam misericordiam tribuit, unum confert auxilium, unam remissionem condonat peccatorum. Simul enim a nobis, dum Patrem poscimus, tota Trinitas poscitur, quia quidquid salubre nobis est, tota Trinitas inseparabili virtute ac bonitate largitur. EX LIBRO IX. DE INVOCATIONE TRINITATIS. 629 FRAGMENTUM XXXI. Non Pater tantum invocatur, sed etiam Filius. In una persona invocatur tota Trinitas. Quod una persona poscitur, tota Trinitas facit. Dicis quod sive oratio Dominica, sive omnes orationes communes et preces, non nisi ad solius Dei Patris personam rite", + "candidate_score": 0.71501, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_65", + "bdc_text": "Dominus noster Iesus Christus , unicum ecclesiae suae communicae caput et fidelissimi gregis sui pastor , servet nostras ecclesias et nos ipsarum ministros in sarta doctrina vita pura et concordia syncera atque per perpetua .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_221", + "psc_text": "ipse est qui et orat pro nobis, et oratur a nobis. Orat namque pro nobis secundum quod est Sacerdos noster, et caput corporis Ecclesiae, unus mediator Dei et hominum, homo Christus Jesus: oratur autem a nobis secundum quod cum Patre naturaliter unus est Deus. Spiritus autem sanctus, neque apud Patrem, neque apud Filium, pro nobis ullum postulationis officium gerit; sed cum Patre et Filio, unum postulationibus nostris auditum benignitatis impendit, unam misericordiam tribuit, unum confert auxilium, unam remissionem condonat peccatorum. Simul enim a nobis, dum Patrem poscimus, tota Trinitas poscitur, quia quidquid salubre nobis est, tota Trinitas inseparabili virtute ac bonitate largitur. EX LIBRO IX. DE INVOCATIONE TRINITATIS. 629 FRAGMENTUM XXXI. Non Pater tantum invocatur, sed etiam Filius. In una persona invocatur tota Trinitas. Quod una persona poscitur, tota Trinitas facit. Dicis quod sive oratio Dominica, sive omnes orationes communes et preces, non nisi ad solius Dei Patris personam rite", + "candidate_score": 0.695054, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_3_5", + "bdc_text": "plurimum gratulamur vobis , ac imprimis quo Quo deo nostro gratias , uti par est agimus pro immensa illa sua bonitate , qua nos post afflictiones et tentationes animas , quam amplissime consolatur ; nam ut vestra afflicturus nos exercuit vehementer , ita consolationis quoque consortes facti sumus . Oramus autem dominum , ut gratia illa sua solita et paterna nos semper consolari sua sancta voluntate perargat et in conservare dignetur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_9", + "psc_text": "παρακαλῶν ἡμᾶς ἐπὶ πάσῃ τῇ θλίψει ἡμῶν (in Bibl. ὑμῶν). Ubi consolationi Patris consolationem quoque Filii conjungens, post paululum dicit: Quoniam sicut abundant passiones Christi in nobis, ita et per Christum abundat consolatio nostra (Ibid., 5) . Ne vero Patris et Filii consolationem diversam in nobis vel divisam existimes, audi quid ipse beatus Apostolus Thessalonicensibus scribat. Dicit enim: Ipse autem Dominus noster Jesus Christus, et Deus et Pater noster, qui dilexit nos, et dedit consolationem aeternam, et spem bonam in gratia, consoletur corda vestra, et confirmet in omni opere et sermone bono (II Thess. II, 16) . Quod autem hic posui, consoletur, nonnulli codices Latini exhortetur habent; sed sive hoc sit, sive illud, quia et consolatio et exhortatio apud Graecos παράκλησις dicitur, ideo nos hoc posuimus ut unam consolationem sive exhortationem Patris Filiique monstremus. Nam et apud Latinos uterque sermo in sono quidem distat, sed in sensu concordat. Quippe omnis", + "candidate_score": 0.692407, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_4_6", + "bdc_text": "nam ut vestra afflicturus nos exercuit vehementer , ita consolationis quoque consortes facti sumus . Oramus autem dominum , ut gratia illa sua solita et paterna nos semper consolari sua sancta voluntate perargat et in conservare dignetur . Gratias insuper et vobis , domini monorandi et fratres charissimi agimus , pro vestra eximia illa sunt nos benevolentia denunciationeque ac contestatione nobis longe gratissima , qua et vos et vestra omnia nobis defertis officia .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_9", + "psc_text": "παρακαλῶν ἡμᾶς ἐπὶ πάσῃ τῇ θλίψει ἡμῶν (in Bibl. ὑμῶν). Ubi consolationi Patris consolationem quoque Filii conjungens, post paululum dicit: Quoniam sicut abundant passiones Christi in nobis, ita et per Christum abundat consolatio nostra (Ibid., 5) . Ne vero Patris et Filii consolationem diversam in nobis vel divisam existimes, audi quid ipse beatus Apostolus Thessalonicensibus scribat. Dicit enim: Ipse autem Dominus noster Jesus Christus, et Deus et Pater noster, qui dilexit nos, et dedit consolationem aeternam, et spem bonam in gratia, consoletur corda vestra, et confirmet in omni opere et sermone bono (II Thess. II, 16) . Quod autem hic posui, consoletur, nonnulli codices Latini exhortetur habent; sed sive hoc sit, sive illud, quia et consolatio et exhortatio apud Graecos παράκλησις dicitur, ideo nos hoc posuimus ut unam consolationem sive exhortationem Patris Filiique monstremus. Nam et apud Latinos uterque sermo in sono quidem distat, sed in sensu concordat. Quippe omnis", + "candidate_score": 0.69134, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_3_5", + "bdc_text": "plurimum gratulamur vobis , ac imprimis quo Quo deo nostro gratias , uti par est agimus pro immensa illa sua bonitate , qua nos post afflictiones et tentationes animas , quam amplissime consolatur ; nam ut vestra afflicturus nos exercuit vehementer , ita consolationis quoque consortes facti sumus . Oramus autem dominum , ut gratia illa sua solita et paterna nos semper consolari sua sancta voluntate perargat et in conservare dignetur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_8", + "psc_text": "in Patre opus hujus nominis invenerimus, necesse non erit ut de nomine demonstrando aliquid disputemus. Paracletus in Latina lingua, non solum Advocatus, verum etiam Consolator dicitur. Audi ergo quid Apostolus de Deo Patre dicat, et ex vero consolationis opere veritatem Dei consolatoris agnosce. Apostolus nempe scribens ad Corinthios ita dicit: Benedictus Deus et Pater Domini nostri Jesu Christi, Pater misericordiarum, et Deus totius consolationis, qui consolatur nos in omni tribulatione nostra (II Cor. I, 3) . Quod in Graeco sic habetur: Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ Πατὴρ τῶν οἶκτιρμῶν καὶ Θεὸς πάσης παρακλήσεως, ὁ παρακαλῶν ἡμᾶς ἐπὶ πάσῃ τῇ θλίψει ἡμῶν (in Bibl. ὑμῶν). Ubi consolationi Patris consolationem quoque Filii conjungens, post paululum dicit: Quoniam sicut abundant passiones Christi in nobis, ita et per Christum abundat consolatio nostra (Ibid., 5) . Ne vero Patris et Filii consolationem diversam in nobis vel divisam existimes, audi", + "candidate_score": 0.684945, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_4_6", + "bdc_text": "nam ut vestra afflicturus nos exercuit vehementer , ita consolationis quoque consortes facti sumus . Oramus autem dominum , ut gratia illa sua solita et paterna nos semper consolari sua sancta voluntate perargat et in conservare dignetur . Gratias insuper et vobis , domini monorandi et fratres charissimi agimus , pro vestra eximia illa sunt nos benevolentia denunciationeque ac contestatione nobis longe gratissima , qua et vos et vestra omnia nobis defertis officia .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_8", + "psc_text": "in Patre opus hujus nominis invenerimus, necesse non erit ut de nomine demonstrando aliquid disputemus. Paracletus in Latina lingua, non solum Advocatus, verum etiam Consolator dicitur. Audi ergo quid Apostolus de Deo Patre dicat, et ex vero consolationis opere veritatem Dei consolatoris agnosce. Apostolus nempe scribens ad Corinthios ita dicit: Benedictus Deus et Pater Domini nostri Jesu Christi, Pater misericordiarum, et Deus totius consolationis, qui consolatur nos in omni tribulatione nostra (II Cor. I, 3) . Quod in Graeco sic habetur: Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ Πατὴρ τῶν οἶκτιρμῶν καὶ Θεὸς πάσης παρακλήσεως, ὁ παρακαλῶν ἡμᾶς ἐπὶ πάσῃ τῇ θλίψει ἡμῶν (in Bibl. ὑμῶν). Ubi consolationi Patris consolationem quoque Filii conjungens, post paululum dicit: Quoniam sicut abundant passiones Christi in nobis, ita et per Christum abundat consolatio nostra (Ibid., 5) . Ne vero Patris et Filii consolationem diversam in nobis vel divisam existimes, audi", + "candidate_score": 0.683188, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_3_5", + "bdc_text": "plurimum gratulamur vobis , ac imprimis quo Quo deo nostro gratias , uti par est agimus pro immensa illa sua bonitate , qua nos post afflictiones et tentationes animas , quam amplissime consolatur ; nam ut vestra afflicturus nos exercuit vehementer , ita consolationis quoque consortes facti sumus . Oramus autem dominum , ut gratia illa sua solita et paterna nos semper consolari sua sancta voluntate perargat et in conservare dignetur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_284", + "psc_text": "Patri Deo manet naturaliter coaeternus. Gratias agimus Patri per Filium, quia opus nostrae redemptionis implevit; gratias agimus Patri et Filio, quia munus nobis futurae beatitudinis repromisit. Redemit enim nos humilitate carnis, beatos nos faciet celsitudine deitatis. Utrumque igitur ideo facimus, quia utrumque faciendum in sanctis eloquiis invenimus. Nam quia oportet nos gratias agere Patri per Filium, apostolico sermone cognoscimus; et quia oportet nos gratias agere Patri et Filio, non solum in apostolicis dictis, verum etiam in angelicis laudibus invenimus. Quas tamen nobis apostolicus sermo prodidit, quia hoc Deus ipse apostolis suis ad utilitatem nostrae instructionis ostendit. Scimus enim dixisse beatum Paulum, cum Romanis scriberet: Primum quidem gratias ago Deo meo per Jesum Christum pro omnibus vobis (Rom. I, 8) . Qui etiam Colossensibus ait: Omne quodcunque facitis in verbo aut in opere, omnia in nomine Domini Jesu, gratias agentes Deo et Patri per ipsum (Coloss. III, 17) ; et si", + "candidate_score": 0.67874, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_3_5", + "bdc_text": "plurimum gratulamur vobis , ac imprimis quo Quo deo nostro gratias , uti par est agimus pro immensa illa sua bonitate , qua nos post afflictiones et tentationes animas , quam amplissime consolatur ; nam ut vestra afflicturus nos exercuit vehementer , ita consolationis quoque consortes facti sumus . Oramus autem dominum , ut gratia illa sua solita et paterna nos semper consolari sua sancta voluntate perargat et in conservare dignetur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_288", + "psc_text": "Dominum nostrum, ex ista regula veritatis agimus gratias Patri per Filium: quia vero accepimus gratiam et pacem a Deo Patre et Christo Jesu Domino nostro, ex ista rursus regula veritatis, agimus gratias Patri simul et Filio. Sicut enim non solum a Patre per Filium, verum etiam a Patre et Filio gratiam accepimus, ita non solum Patri per Filium, verum etiam Patri et Filio gratiarum actionem debitae necesse est servitutis humilitate solvamus. Hoc enim quod agimus gratias Patri per Filium, ad incarnationis pertinet sacramentum; in eo autem quod agimus gratias Patri et Filio, unius claret divinitatis agnitio. Sicut enim Filius ita nostram suscepit carnem, ut paternae unitatis naturalem non amitteret veritatem, sic nobis utrumque donavit, ut et per Filium gratias agamus Patri, et gratias Filio simul agamus et Patri. Gratiam enim quam nobis donavit Pater per Filium, simul nobis donante Patre donavit et Filius. Necesse est igitur ut sicut per ipsum", + "candidate_score": 0.678376, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_5", + "bdc_text": "Oramus autem dominum , ut gratia illa sua solita et paterna nos semper consolari sua sancta voluntate perargat et in conservare dignetur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_9", + "psc_text": "παρακαλῶν ἡμᾶς ἐπὶ πάσῃ τῇ θλίψει ἡμῶν (in Bibl. ὑμῶν). Ubi consolationi Patris consolationem quoque Filii conjungens, post paululum dicit: Quoniam sicut abundant passiones Christi in nobis, ita et per Christum abundat consolatio nostra (Ibid., 5) . Ne vero Patris et Filii consolationem diversam in nobis vel divisam existimes, audi quid ipse beatus Apostolus Thessalonicensibus scribat. Dicit enim: Ipse autem Dominus noster Jesus Christus, et Deus et Pater noster, qui dilexit nos, et dedit consolationem aeternam, et spem bonam in gratia, consoletur corda vestra, et confirmet in omni opere et sermone bono (II Thess. II, 16) . Quod autem hic posui, consoletur, nonnulli codices Latini exhortetur habent; sed sive hoc sit, sive illud, quia et consolatio et exhortatio apud Graecos παράκλησις dicitur, ideo nos hoc posuimus ut unam consolationem sive exhortationem Patris Filiique monstremus. Nam et apud Latinos uterque sermo in sono quidem distat, sed in sensu concordat. Quippe omnis", + "candidate_score": 0.675959, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_2_4", + "bdc_text": "concordia plena ad ecclesias nostras incolumes redieritis . plurimum gratulamur vobis , ac imprimis quo Quo deo nostro gratias , uti par est agimus pro immensa illa sua bonitate , qua nos post afflictiones et tentationes animas , quam amplissime consolatur ; nam ut vestra afflicturus nos exercuit vehementer , ita consolationis quoque consortes facti sumus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_9", + "psc_text": "παρακαλῶν ἡμᾶς ἐπὶ πάσῃ τῇ θλίψει ἡμῶν (in Bibl. ὑμῶν). Ubi consolationi Patris consolationem quoque Filii conjungens, post paululum dicit: Quoniam sicut abundant passiones Christi in nobis, ita et per Christum abundat consolatio nostra (Ibid., 5) . Ne vero Patris et Filii consolationem diversam in nobis vel divisam existimes, audi quid ipse beatus Apostolus Thessalonicensibus scribat. Dicit enim: Ipse autem Dominus noster Jesus Christus, et Deus et Pater noster, qui dilexit nos, et dedit consolationem aeternam, et spem bonam in gratia, consoletur corda vestra, et confirmet in omni opere et sermone bono (II Thess. II, 16) . Quod autem hic posui, consoletur, nonnulli codices Latini exhortetur habent; sed sive hoc sit, sive illud, quia et consolatio et exhortatio apud Graecos παράκλησις dicitur, ideo nos hoc posuimus ut unam consolationem sive exhortationem Patris Filiique monstremus. Nam et apud Latinos uterque sermo in sono quidem distat, sed in sensu concordat. Quippe omnis", + "candidate_score": 0.671156, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_5", + "bdc_text": "Oramus autem dominum , ut gratia illa sua solita et paterna nos semper consolari sua sancta voluntate perargat et in conservare dignetur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_221", + "psc_text": "ipse est qui et orat pro nobis, et oratur a nobis. Orat namque pro nobis secundum quod est Sacerdos noster, et caput corporis Ecclesiae, unus mediator Dei et hominum, homo Christus Jesus: oratur autem a nobis secundum quod cum Patre naturaliter unus est Deus. Spiritus autem sanctus, neque apud Patrem, neque apud Filium, pro nobis ullum postulationis officium gerit; sed cum Patre et Filio, unum postulationibus nostris auditum benignitatis impendit, unam misericordiam tribuit, unum confert auxilium, unam remissionem condonat peccatorum. Simul enim a nobis, dum Patrem poscimus, tota Trinitas poscitur, quia quidquid salubre nobis est, tota Trinitas inseparabili virtute ac bonitate largitur. EX LIBRO IX. DE INVOCATIONE TRINITATIS. 629 FRAGMENTUM XXXI. Non Pater tantum invocatur, sed etiam Filius. In una persona invocatur tota Trinitas. Quod una persona poscitur, tota Trinitas facit. Dicis quod sive oratio Dominica, sive omnes orationes communes et preces, non nisi ad solius Dei Patris personam rite", + "candidate_score": 0.666843, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_2_4", + "bdc_text": "concordia plena ad ecclesias nostras incolumes redieritis . plurimum gratulamur vobis , ac imprimis quo Quo deo nostro gratias , uti par est agimus pro immensa illa sua bonitate , qua nos post afflictiones et tentationes animas , quam amplissime consolatur ; nam ut vestra afflicturus nos exercuit vehementer , ita consolationis quoque consortes facti sumus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_8", + "psc_text": "in Patre opus hujus nominis invenerimus, necesse non erit ut de nomine demonstrando aliquid disputemus. Paracletus in Latina lingua, non solum Advocatus, verum etiam Consolator dicitur. Audi ergo quid Apostolus de Deo Patre dicat, et ex vero consolationis opere veritatem Dei consolatoris agnosce. Apostolus nempe scribens ad Corinthios ita dicit: Benedictus Deus et Pater Domini nostri Jesu Christi, Pater misericordiarum, et Deus totius consolationis, qui consolatur nos in omni tribulatione nostra (II Cor. I, 3) . Quod in Graeco sic habetur: Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ Πατὴρ τῶν οἶκτιρμῶν καὶ Θεὸς πάσης παρακλήσεως, ὁ παρακαλῶν ἡμᾶς ἐπὶ πάσῃ τῇ θλίψει ἡμῶν (in Bibl. ὑμῶν). Ubi consolationi Patris consolationem quoque Filii conjungens, post paululum dicit: Quoniam sicut abundant passiones Christi in nobis, ita et per Christum abundat consolatio nostra (Ibid., 5) . Ne vero Patris et Filii consolationem diversam in nobis vel divisam existimes, audi", + "candidate_score": 0.664123, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_17", + "bdc_text": "Qui et christianum dominum , in quo est plenitudo ecclesiae vera et vitae fide possident , destituuntur Christo , nec vere possunt , possident .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_355", + "psc_text": "Christus sine Domino Patre unus est Dominus. Quia Deus Pater et Dominus Jesus Christus naturaliter unus est Dominus Deus: plenitudinem deitatis naturaliter habens in plenitudine dominationis, et plenitudinem dominationis habens in plenitudine deitatis. Inde est quod beatus David dicit: Quis Deus praeter Dominum, aut quis Deus praeter Deum nostrum (Psal. XVII, 32) ? Tenor igitur Symboli in Patre et Filio unitatem deitatis ac dominationis ostendit, quando et Patrem, quem Deum dixit, non aliud quam Dominum; et Christum, quem Dominum dixit, non aliud quam Deum recte credentibus intimavit. De uno enim Deo 658 Patre natus unus Deus Jesus Christus, non aliud potuit nasci quam Deus: qui tamen unus Dominus naturaliter non esset, si natus de Domino non fuisset. Pater itaque Deus, qui Dominum genuit, verus cognoscitur Dominus; et Christus Dominus de Deo genitus, verus cognoscitur Deus; et Spiritus sanctus, unus idemque Patris et Filii Spiritus, quia unius naturae est cum Patre", + "candidate_score": 0.662106, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_3", + "bdc_text": "plurimum gratulamur vobis , ac imprimis quo Quo deo nostro gratias , uti par est agimus pro immensa illa sua bonitate , qua nos post afflictiones et tentationes animas , quam amplissime consolatur ;", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_9", + "psc_text": "παρακαλῶν ἡμᾶς ἐπὶ πάσῃ τῇ θλίψει ἡμῶν (in Bibl. ὑμῶν). Ubi consolationi Patris consolationem quoque Filii conjungens, post paululum dicit: Quoniam sicut abundant passiones Christi in nobis, ita et per Christum abundat consolatio nostra (Ibid., 5) . Ne vero Patris et Filii consolationem diversam in nobis vel divisam existimes, audi quid ipse beatus Apostolus Thessalonicensibus scribat. Dicit enim: Ipse autem Dominus noster Jesus Christus, et Deus et Pater noster, qui dilexit nos, et dedit consolationem aeternam, et spem bonam in gratia, consoletur corda vestra, et confirmet in omni opere et sermone bono (II Thess. II, 16) . Quod autem hic posui, consoletur, nonnulli codices Latini exhortetur habent; sed sive hoc sit, sive illud, quia et consolatio et exhortatio apud Graecos παράκλησις dicitur, ideo nos hoc posuimus ut unam consolationem sive exhortationem Patris Filiique monstremus. Nam et apud Latinos uterque sermo in sono quidem distat, sed in sensu concordat. Quippe omnis", + "candidate_score": 0.654603, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_68", + "bdc_text": "nam vere diligimus et vos et vestras ecclesias intercedimusque pro vestra apud dominum salute indesinentur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_304", + "psc_text": "Deus meus. Beati omnes qui habitant in domo tua, in saecula saeculorum laudabunt te (Psal. LXXXIII, 4, 5) . Cum enim aequales angelis Dei erunt (Luc. XX, 36), certum est eos hoc esse dicturos in saecula saeculorum, quod in laudem Dei semper sancti angeli dicunt. Ne quis autem putet, aliam laudem Patris esse, aliam Filii, idem beatus Joannes de his qui in illa coelesti Hierusalem superna, quae domus Dei est, habitant, et insaecula saeculorum laudabunt Deum, in libro memorato sic dicit: Post haec vidi turbam multam, quam dinumerare nemo poterat, ex omni genere, et ex omni tribu, et populo, et lingua, stantes in conspectu throni, et in conspectu Agni: et erant amicti stolis albis, et palmae fuerunt in manibus eorum; et magno clamore dicebant: Salus Deo nostro sedenti super thronum, et Agno (Apoc. VII, 9, 10) . Ubi Deum Patrem, et Agnum, unum esse Deum continuo secutus est, dicens: Et", + "candidate_score": 0.620879, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I", + "max_score": 0.726145, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_24_26", + "bdc_text": "imprimis vero videtur nobis respiciendum esse ad simplicitatem apostolicam , qui quasi de novo ex antichristianam ecclesiam Christo , domino nostro ecclesias colligimus aut paulo ante et ne vixdum collectus et teneris admodum , custodimus et ne rursus vel deficiant , vel dispergantur invigilamus . At quam eosum sit immovandi res studium , quam denique exosui sit admodum , altercandi de his libido et ministrorum discordia , non est , quod multis referamus . Apparet hoc plus nimium in defectione videbantur , et quod multi qui iam ad nos accessuri videbantur , ob rixas et contentiones ministrorum , haerent et quo se conferant aut quid ipsis faciundum sit addubitant , praesertim videant et audiant alteros ab alteris condemnari , et execrationes nobis magis esse familiares quam benedictiones ac dispersionem prope prae ferri collectioni .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_218", + "psc_text": "Orientalibus autem partibus cognovimus quidem summo gaudio atque laetitia, ejectis Arianis qui Ecclesias violenter invaserant, sacra Dei templa per solos catholicos frequentari. 4. Sed tamen quoniam invidia diaboli numquam quiescere solet, inter ipsos catholicos audimus crebras dissensiones esse, impacatamque discordiam; totoque confundimur affectu, quod innovata pleraque comperimus, eosque gravari nunc, quos oportuit adjuvari, qui in nostra semper communione durabant. Denique Alexandrinae Ecclesiae Timotheus episcopus, sed et Antiochenae Paulinus, qui semper communionis nobiscum intemeratam habuere concordiam, dissensionibus aliorum, quorum fides superioribus temporibus haesitabat, feruntur urgeri. Quos quidem, si fieri potest, et fides plena commendat, ad consortia nostra optamus adjungi: sed ita ut vetustae communionis sociis sua praerogativa servetur, quorum nobis non superflua cura est: primo omnium, quia communionis societas nullam debet habere offensam: deinde, quia utriusque partis dudum accepimus litteras, praecipueque illorum, qui in Antiochena Ecclesia dissidebant. 5. Et quidem nisi hostilis impedimento fuisset irruptio, aliquos etiam de nostro numero disposueramus", + "candidate_score": 0.726145, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_24_26", + "bdc_text": "imprimis vero videtur nobis respiciendum esse ad simplicitatem apostolicam , qui quasi de novo ex antichristianam ecclesiam Christo , domino nostro ecclesias colligimus aut paulo ante et ne vixdum collectus et teneris admodum , custodimus et ne rursus vel deficiant , vel dispergantur invigilamus . At quam eosum sit immovandi res studium , quam denique exosui sit admodum , altercandi de his libido et ministrorum discordia , non est , quod multis referamus . Apparet hoc plus nimium in defectione videbantur , et quod multi qui iam ad nos accessuri videbantur , ob rixas et contentiones ministrorum , haerent et quo se conferant aut quid ipsis faciundum sit addubitant , praesertim videant et audiant alteros ab alteris condemnari , et execrationes nobis magis esse familiares quam benedictiones ac dispersionem prope prae ferri collectioni .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_219", + "psc_text": "ut vetustae communionis sociis sua praerogativa servetur, quorum nobis non superflua cura est: primo omnium, quia communionis societas nullam debet habere offensam: deinde, quia utriusque partis dudum accepimus litteras, praecipueque illorum, qui in Antiochena Ecclesia dissidebant. 5. Et quidem nisi hostilis impedimento fuisset irruptio, aliquos etiam de nostro numero disposueramus illo dirigere, qui sequestres et arbitri refundendae, si fieri posset, pacis existerent. Sed quia studia nostra tunc temporis habere effectum per tumultus publicos nequiverunt, oblatas pietati vestrae opinamur preces nostras, quibus juxta partium factum poposcimus ut altero decedente, penes superstitem Ecclesiae jura permanerent, nec aliqua superordinatio vi attentaretur. Ideoque petimus vos, clementissimi et christiani principes, ut et Alexandriae sacerdotum catholicorum omnium concilium fieri censeatis, qui inter se plenius tractent atque definiant quibus impertienda communio quibusque servanda sit. 814 6. Nam etsi Alexandrinae Ecclesiae semper dispositionem ordinemque tenuerimus, et juxta morem consuetudinemque majorum, ejus communionem indissolubili societate ad haec usque tempora", + "candidate_score": 0.693413, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_25_27", + "bdc_text": "At quam eosum sit immovandi res studium , quam denique exosui sit admodum , altercandi de his libido et ministrorum discordia , non est , quod multis referamus . Apparet hoc plus nimium in defectione videbantur , et quod multi qui iam ad nos accessuri videbantur , ob rixas et contentiones ministrorum , haerent et quo se conferant aut quid ipsis faciundum sit addubitant , praesertim videant et audiant alteros ab alteris condemnari , et execrationes nobis magis esse familiares quam benedictiones ac dispersionem prope prae ferri collectioni . Demo loco adhortamur vestram pietatem fratres , ut contentiones vel rixas tanquam pestes ecclesiae caveamur .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_218", + "psc_text": "Orientalibus autem partibus cognovimus quidem summo gaudio atque laetitia, ejectis Arianis qui Ecclesias violenter invaserant, sacra Dei templa per solos catholicos frequentari. 4. Sed tamen quoniam invidia diaboli numquam quiescere solet, inter ipsos catholicos audimus crebras dissensiones esse, impacatamque discordiam; totoque confundimur affectu, quod innovata pleraque comperimus, eosque gravari nunc, quos oportuit adjuvari, qui in nostra semper communione durabant. Denique Alexandrinae Ecclesiae Timotheus episcopus, sed et Antiochenae Paulinus, qui semper communionis nobiscum intemeratam habuere concordiam, dissensionibus aliorum, quorum fides superioribus temporibus haesitabat, feruntur urgeri. Quos quidem, si fieri potest, et fides plena commendat, ad consortia nostra optamus adjungi: sed ita ut vetustae communionis sociis sua praerogativa servetur, quorum nobis non superflua cura est: primo omnium, quia communionis societas nullam debet habere offensam: deinde, quia utriusque partis dudum accepimus litteras, praecipueque illorum, qui in Antiochena Ecclesia dissidebant. 5. Et quidem nisi hostilis impedimento fuisset irruptio, aliquos etiam de nostro numero disposueramus", + "candidate_score": 0.692604, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_39_41", + "bdc_text": "Cuperemus autem d. nullam vel speciem ullius inter nos dissidii sicut revera nullum inter nos esse speramus ) , etiam apud nostros extare adversarios dissidiumque aliquo saltem dominus in S . et hoc Latino sententiam , quam qui confessionis Augustanae , vox ut hoc balvini similare potuit , Battus , cum in apologia sit et in comitiis coram hic Germania liburi , substantiae , Carolo et imperii principibus defensa , nullo libros inprimis peratore Carolos et imperii principibus dedidensa , nullis maxime et signum m. inter ecclesias sperandam esse concordiam , pericantissime recipiatur pariter ab omnibus . Ac spe concordiae inestratus suam exprimis legere propter bologiae substantiaria , ac praecogitare coepit de confessione Calvimus noster , familiarius cogitarem , coepit de confessione amicae ignorantur , non potuit .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_228", + "psc_text": "ut ubi una communio est, commune velit esse judicium, concordantemque consensum. EPISTOLA XIV. THEODOSIO quod restituendae inter orientalem atque occidentalem Ecclesiam unitati operam dedisset, commendato, episcopi cur de ea re superiorem scripserint epistolam, exponunt: addunt curae etiam sibi fuisse ut fautores Apollinaris condemnarentur: postremo nec se Concilium petendo injuriam cuipiam intulisse, nec a majorum instituto usquam defecisse asserunt. Beatissimo imperatori, et clementissimo principi THEODOSIO, AMBROSIUS et caeteri episcopi Italiae. 1. Fidei tuae diffusa toto orbe cognitio intimum nostrae mentis demulsit affectum; eoque, ut haec quoque gloria tuo imperio crearetur, quod unitatem reddidisse Occidentalium juxta atque Orientalium Ecclesiis videreris, clementiam tuam obsecrandam pariter, ac super Ecclesiasticis negotiis instruendam nostris litteris aestimavimus, Imperator tranquillissime ac fidelissime. Dolori enim erat inter Orientales atque Occidentales interrupta sacrae communionis esse consortia. 2. Silemus jam quorum errore, quorumve delicto, ne serere fabulas et alloquia cassa videamur. Nec nos tentasse poenitet, quod intentatum caderet in culpam. Isto", + "candidate_score": 0.676691, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_8_10", + "bdc_text": "Nullos vero nunc ad vos fratres mittimus legatos , quod nostra praesentia nec omnino necessaria nec admodum utulis futura videatur . Postquam enim semel per dei in confessionem christianissimum regi exhibitam , consensistis concorditur , speramus plane nullam posthac hac difficultatem futuram , nec si praesentes essemus , aliud suggereremus consilium , quam perseverandi in iis , quae regi , imo ecclesiae semel dedistis et in quibus fidem vestram sancte obstrinxistis . zein Ac prodest quidem adeoque necessarium est , eandem semper retinere confessionem et iustituere ac omnia in ecclesiis Galliae , qui formitur instituere , ac mutuebat agri .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_220", + "psc_text": "vos, clementissimi et christiani principes, ut et Alexandriae sacerdotum catholicorum omnium concilium fieri censeatis, qui inter se plenius tractent atque definiant quibus impertienda communio quibusque servanda sit. 814 6. Nam etsi Alexandrinae Ecclesiae semper dispositionem ordinemque tenuerimus, et juxta morem consuetudinemque majorum, ejus communionem indissolubili societate ad haec usque tempora servemus; tamen ne aut aliqui videantur esse posthabiti, qui etiam pacto, quod stare volumus, communionem nostram rogarunt: aut illius pacis et societatis fidelium neglecta compendia; id obsecramus, ut cum inter se coetu pleniore tractaverint, etiam auxilia decretis sacerdotalibus vestrae pietatis aspirent. Et nobis deferri in notitiam censeatis; ne titubanti nutemus affectu, sed laeti atque securi pietati vestrae apud Deum omnipotentem agamus gratias, non solum quia exclusa perfidia est, sed quia catholicis fides et concordia est restituta. Quod a vobis Africanae et Gallicanae Ecclesiae per legatos obsecrant, hoc est, ut toto vobis faciatis in orbe episcopos debitores; licet non mediocre sit", + "candidate_score": 0.669758, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_38_40", + "bdc_text": "Atque ita dominum confundere linguas tormentium turrim Babylonis . Cuperemus autem d. nullam vel speciem ullius inter nos dissidii sicut revera nullum inter nos esse speramus ) , etiam apud nostros extare adversarios dissidiumque aliquo saltem dominus in S . et hoc Latino sententiam , quam qui confessionis Augustanae , vox ut hoc balvini similare potuit , Battus , cum in apologia sit et in comitiis coram hic Germania liburi , substantiae , Carolo et imperii principibus defensa , nullo libros inprimis peratore Carolos et imperii principibus dedidensa , nullis maxime et signum m. inter ecclesias sperandam esse concordiam , pericantissime recipiatur pariter ab omnibus .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_218", + "psc_text": "Orientalibus autem partibus cognovimus quidem summo gaudio atque laetitia, ejectis Arianis qui Ecclesias violenter invaserant, sacra Dei templa per solos catholicos frequentari. 4. Sed tamen quoniam invidia diaboli numquam quiescere solet, inter ipsos catholicos audimus crebras dissensiones esse, impacatamque discordiam; totoque confundimur affectu, quod innovata pleraque comperimus, eosque gravari nunc, quos oportuit adjuvari, qui in nostra semper communione durabant. Denique Alexandrinae Ecclesiae Timotheus episcopus, sed et Antiochenae Paulinus, qui semper communionis nobiscum intemeratam habuere concordiam, dissensionibus aliorum, quorum fides superioribus temporibus haesitabat, feruntur urgeri. Quos quidem, si fieri potest, et fides plena commendat, ad consortia nostra optamus adjungi: sed ita ut vetustae communionis sociis sua praerogativa servetur, quorum nobis non superflua cura est: primo omnium, quia communionis societas nullam debet habere offensam: deinde, quia utriusque partis dudum accepimus litteras, praecipueque illorum, qui in Antiochena Ecclesia dissidebant. 5. Et quidem nisi hostilis impedimento fuisset irruptio, aliquos etiam de nostro numero disposueramus", + "candidate_score": 0.667918, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_6_8", + "bdc_text": "Gratias insuper et vobis , domini monorandi et fratres charissimi agimus , pro vestra eximia illa sunt nos benevolentia denunciationeque ac contestatione nobis longe gratissima , qua et vos et vestra omnia nobis defertis officia . Unde vicissim partria a nobis expectare debetis , cum verga vos animus sit , qui in omnibus , quantum quidem nostrae valent facultates , gratificari impietati vestrae , cupiat et liberaliter . Nullos vero nunc ad vos fratres mittimus legatos , quod nostra praesentia nec omnino necessaria nec admodum utulis futura videatur .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_942", + "psc_text": "Mediolanensem dereliqueram Domini judicio mihi commissam: sed ejus vitabam praesentiam, qui se sacrilegio miscuisset. Redii itaque circiter kalendas Augustas, ex illo die hic resedi. Hic me, Auguste, clementiae tuae apices repererunt. 3. Gratias Domino Deo nostro, qui fidei tuae pietatique respondit; et formam veteris restituit sanctitatis; ut videremus nostro tempore, quod in Scripturarum lectione miramur, tantam in praeliis divini auxilii fuisse praesentiam, ut nulli vertices montium adventus tui cursum retardarent, non hostilia arma impedimentum aliquod afferrent. 1021 4. Pro his gratias me censes agere oportere Domino Deo nostro: faciam libenter conscius meriti tui. Certum est placitam Deo esse hostiam, quae vestro offertur nomine, et hoc quantae devotionis et fidei est! Alii imperatores in exordio victoriae arcus triumphales parari jubent, aut alia insignia triumphorum: clementia tua hostiam Deo parat, oblationem et gratiarum actionem per sacerdotes celebrari Domino desiderat. 5. Etsi ego indignus atque impar tanto muneri et tantorum votorum celebritati; tamen", + "candidate_score": 0.652407, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_68_70", + "bdc_text": "nam vere diligimus et vos et vestras ecclesias intercedimusque pro vestra apud dominum salute indesinentur . Tiguri promense aprili anno salutis nostrae 1543 . Vostenn Vestennium Studiosissimi et ecclesiae et scholae Tigurinae ministri et professores .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_42", + "psc_text": "haec vectigalis mihi sit excusatio; male tamen de te judicat, nec de me 763 melius, si aut tuam absentiam muneribus compensandam, aut me muneribus redimendum putes. Vale, et nos amantes tui dilige. EPISTOLA IV. Sermone FELICIS recreatum se esse; maxime vero quod venturum ad basilicae consecrationem eum speraret, postquam celebrassent initi abs se episcopatus diem. Suas ad hoc preces ei promittit, mutuasque ab eodem reposcit, dum ingredietur sancta sanctorum. Tum quae illic contineantur, mystice decursis, FELICIS administrationem praedicat, polliceturque adjutores ei non defuturos. AMBROSIUS FELICI salutem. 1. Etsi habitu corporis minus valebam, tamen ubi sermonem unanimi mihi pectoris tui legi, non mediocrem sumpsi ad convalescendum gratiam, quasi quodam tui alloquii puleio refotus; simul quia celebrem utrique nostrum annuntiasti diem adfore, quo suscepisti gubernacula summi sacerdotii, de quo ante momentum cum fratre nostro Bassiano loquebar. Ortus enim sermo de basilicae, quam condidit Apostolorum nomine, dedicatione, dedit huic sermoni viam; siquidem significabat", + "candidate_score": 0.637138, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_53", + "bdc_text": "feste dicant confessione sententiam in consensu suo edito , exponunt se Lutheri Quae res turbas apud illos dat graves et sententiam sequi , periculosissimas , id quod ab aliis quoque intellexisse nihil addubitamus .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_843", + "psc_text": "delectant, sic etiam scriptorem indecores sermones sui palpant. Incautius plerumque aliquid promitur, aliquid accipitur malevolentius, aliquid exit ambiguum: tum quia alieno examinanda judicio, non pro nostra debemus magis, quam pro aliena opinione trutinare, et discutere omnes scrupulos malevolentiae. 3. Assume igitur benevolenti animo aurem versutiae, et pertracta omnia, sermones vellica; si in iis non forenses blanditiae, et suasoria verba, sed fidei sinceritas est, et confessionis sobrietas. Notam appone ad verbum dubii ponderis, et fallacis staterae; ne quid pro se esse adversarius interpretetur. Esto ut revincatur, si congredi coeperit: male se habet liber, qui sine assertore non defenditur. Ipse igitur pro se loquutur, qui procedit sine interprete: noster hic tamen non egredietur a nobis, nisi a te acceperit auctoritatem. Itaque cum eum fide tua prodire jusseris, committetur sibi. 4. Tamen quoniam non in sermone est regnum Dei (I Cor. IV, 20) , sed in virtute; verbum si offenderit, virtutem professionis interrogato.", + "candidate_score": 0.637106, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_68_70", + "bdc_text": "nam vere diligimus et vos et vestras ecclesias intercedimusque pro vestra apud dominum salute indesinentur . Tiguri promense aprili anno salutis nostrae 1543 . Vostenn Vestennium Studiosissimi et ecclesiae et scholae Tigurinae ministri et professores .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_218", + "psc_text": "Orientalibus autem partibus cognovimus quidem summo gaudio atque laetitia, ejectis Arianis qui Ecclesias violenter invaserant, sacra Dei templa per solos catholicos frequentari. 4. Sed tamen quoniam invidia diaboli numquam quiescere solet, inter ipsos catholicos audimus crebras dissensiones esse, impacatamque discordiam; totoque confundimur affectu, quod innovata pleraque comperimus, eosque gravari nunc, quos oportuit adjuvari, qui in nostra semper communione durabant. Denique Alexandrinae Ecclesiae Timotheus episcopus, sed et Antiochenae Paulinus, qui semper communionis nobiscum intemeratam habuere concordiam, dissensionibus aliorum, quorum fides superioribus temporibus haesitabat, feruntur urgeri. Quos quidem, si fieri potest, et fides plena commendat, ad consortia nostra optamus adjungi: sed ita ut vetustae communionis sociis sua praerogativa servetur, quorum nobis non superflua cura est: primo omnium, quia communionis societas nullam debet habere offensam: deinde, quia utriusque partis dudum accepimus litteras, praecipueque illorum, qui in Antiochena Ecclesia dissidebant. 5. Et quidem nisi hostilis impedimento fuisset irruptio, aliquos etiam de nostro numero disposueramus", + "candidate_score": 0.636792, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_33", + "bdc_text": "Atqui hic vestros cogituros , stuerat , nos fratres et symmystas vestros in illa esse sententia , quam et confessione nostra edita diserte perressimus , et nuper vulgata responsione nostra ad testamentem quantum Brentii diserte repetivimus ;", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_725", + "psc_text": "meus, qui in coelis est, si non remiseritis unusquisque fratri suo de cordibus vestris (Ibid., 34) . Dimittamus ergo pauca, quibus plura donata sunt: et intelligamus eo nos Deo acceptiores fore, quo etiam plura donamus; quia hoc gratiores Deo sumus, quo nobis dimissa sunt. 10. Denique interrogatus a Domino pharisaeus: Quis, inquit, eum plus diligit? Respondit: Aestimo quia is cui plus donavit. Cui Dominus dixit: Recte judicasti (Luc. VII, 42, 43) . Laudatur Pharisaei judicium, sed arguitur affectus. De aliis bene judicat: sed quod de aliis opinatur, ipse non credit. Audis laudantem Judaeum Ecclesiae disciplinam, ejusque veram gratiam praedicantem, honorantem sacerdotes Ecclesiae, hortaris ut credat, renuit; ita quod in nobis laudat, ipse non sequitur. Non ergo plena ejus laudatio est, quia audivit a Christo: Recte judicasti; nam et Cain recte obtulit, sed non recte divisit: ideoque dixit illi Deus: Si recte offeras, non recte autem dividas: peccasti, quiesce (Gen. IV,", + "candidate_score": 0.630651, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_21", + "bdc_text": "quam in novandis subinde rebus aut in verbosis flatisque rerum curiosorum magis quam piarum subputationibus aut in exaggerandis et obtrudendis constitutionibus variis fidelium liberis cervicibus .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_669", + "psc_text": "nisi quietus et modestus spiritus, 942 qui numquam corrumpitur? Nonne tibi videtur dives, qui habet pacem animi, tranquillitatem quietis; ut nihil concupiscat, nullis exagitetur cupiditatum procellis, nec vetera fastidiat, et nova quaerat, et semper desiderando, fiat in summis divitiis inops? 4. Ea est pax vere dives, quae superat omnem mentem (Philip. IV, 7). Dives pax, dives modestia, dives fides; Fideli enim totus mundus possessio est (Prov. XVII, 6) : dives simplicitas; sunt enim et divitiae simplicitatis, quae nihil discutit, nihil contractum, nihil suspectum, aut frudulentum putat, sed puro se fundit affectu. 5. Dives bonitas, quam si quis servaverit, pascitur in divitiis coelestis haereditatis; et ut antiquioribus exemplis Scripturae utamur: Beatus, inquit, vir, quem arguit Dominus. Admonitionem autem Dei ne recusaveris. . . . . In fame liberabit te a morte, in praelio de manu ferri liberabit te, et a flagello linguae te abscondet . . . . . Ferae bestiae", + "candidate_score": 0.620846, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf041", + "work_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita", + "max_score": 0.722857, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_18_20", + "bdc_text": "Qui destituuntur Christi nec venire possunt hic et officii nostri summa Post hanc pia vivere , nec ad utam officii d. vitam S. ingam salutis nostrae carnis seram Quod si qui sint , quibus videantur , res novae subinde inducendae in ecclesias et constitutionibus vix finiendis implicandas esse ecclesias , hi sane reducendi sint ad simplicitatem et sobrietatem . ut et ipsi paucis et iis quidem , in quae hactenus consensum est concorditer , sint contenti , praesertim et doctrina pro prophetica et apostolam cum videant apostolicam vel primitivam ecclesiam stolica nobis nunc tradita Christi , paucissimis fuisse contentam , et fideles Christi ministros plus collocasse operis in eo , ut excellerent in praedicatione syncera et perpetuum procium sacrosancti evangelii , in assiduis ad deum precium in legitimo denique sacramentorum usu et in continuo diligentique virtutum studio vel exercitio 1536 .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_982", + "psc_text": "alterius substantiae natura detur. Inhumanationis vero Christi sermonem sine aliqua violatione servamus, neque sine anima, neque sine mente, aut imperfectam carnis dispensationem suscipientes; sed totum scientes perfectum quidem ante saecula existere Dei Verbum, perfectum vero hominem in novissimo dierum propter nostram salutem factum. Igitur quae de fide a nobis aperte praedicantur, velut in summa haec esse noscuntur: de quibus amplius instrui poteritis, si et tomum in Antiochia factum a synodo ibi constituta dignemini legere, et quod anno superiori in Constantinopoli ab universali synodo cognoscitur esse prolatum: in quibus latius fidem professi sumus, et contra novitates haeresum nuper exortas anathemata ex scripto protulimus. De dispensationibus autem particularibus Ecclesiarum antiqua, sicuti nostis, sanctio tenuit, et definitio sanctorum Patrum in Nicaea convenientium secundum unamquamque provinciam; et si pontifices voluerint, ut cum eis vicini propter utilitatem celebrent ordinationes: quibus rebus consequenter et caeteras ecclesias apud nos aedificari cognoscite, et insignium ecclesiarum haec approbasse sacerdotes.", + "candidate_score": 0.722857, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_28_30", + "bdc_text": "atque refugiatis , adhortamur item charitatem vestram , ne ad commendandum anathematismos , et ad praestandum magis quam ad colligendum faciles esse parandis . Non ignoratis in veteri ecclesias turbas ex anabhematis mis exortas esse funestissimas , quibus alioqui caruissent ecclesiae , si malvissent adscopi , omnia prius experiri amicis colloquiis adhortationem omnibusque fidelibus tollerantia denique , quam infirmiorum aut imperitiores suscipiendos monuit apostolus , quam rigore nimio et sententia praecipiti eos , quos lucrari poterant ac in ecclesiae societate resinere , ad castra hostium propellere adeoque et cum hostibus coniungere apertis . Ac videntur nobis condemnare quae non pronuntiantur in eos , qui violant ipsa dei nostrae capita primaria , symbolo apostolorum praesensa ac docti admonitique satis ab hac sua impietate non recedunt et veritati orthodoxaeque fideratius admodum esse periculosae , atque eo moderatius et circumspectius in iis esse versandum .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1004", + "psc_text": "Deinde uniuscujusque dogmatis relegens scripturam, alia quidem omnia tanquam divisionem Trinitatis introducentia culpans, repente disrupit, et solum consubstantialitatis dogma cum laude suscepit. Haec enim occasio fuit ut Novatiani bene agentes intra civitatem haberent rursus ecclesias. Admiratus namque princeps eorum concordiam circa fidem, lege praecepit ut propria oratoria detinerent, et privilegia suae Ecclesiae atque fidei possiderent. Verum aliarum religionum antistites propter discordiam suam in reprehensionem sui populi venientes aestuabant, tristitiaque confusi discedebant, et litteris consolabantur alterutros, ut non affligerentur cur eos plurimi relinquentes ad fidem consubstantialitatis accederent: dicentes multos quidem vocatos, paucos autem electos. Quod utique non dicebant, quando multum populum per potestatem sibimet aggregabant. SOCRATES, lib. V, cap. 10, p. 267. Imperator interea lege sancivit ut haeretici neque ecclesias haberent, neque de fide docerent, neque episcopos aut alios ordinarent; et alios quidem e civitatibus expelli, alios sine honore esse, neque frui communi civitate permisit. Insuper crudeles poenas adversus eos in", + "candidate_score": 0.699291, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_7_9", + "bdc_text": "Unde vicissim partria a nobis expectare debetis , cum verga vos animus sit , qui in omnibus , quantum quidem nostrae valent facultates , gratificari impietati vestrae , cupiat et liberaliter . Nullos vero nunc ad vos fratres mittimus legatos , quod nostra praesentia nec omnino necessaria nec admodum utulis futura videatur . Postquam enim semel per dei in confessionem christianissimum regi exhibitam , consensistis concorditur , speramus plane nullam posthac hac difficultatem futuram , nec si praesentes essemus , aliud suggereremus consilium , quam perseverandi in iis , quae regi , imo ecclesiae semel dedistis et in quibus fidem vestram sancte obstrinxistis .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_988", + "psc_text": "Jam enim semel formam dedimus ( Ed. V., didicimus), ut qui semetipsum cognoverit Christianum, illud servet quod ab apostolis noscitur esse contraditum, dicente sancto Paulo: Si quis vobis annuntiaverit praeter id quod accepistis, anathema sit (Galat. I, 9) . Christus enim Filius Dei, Dominus noster, humano generi per propriam passionem salutem plenissimam condonavit, ut totum hominem delictis obnoxium peccatis omnibus liberaret. Hunc si quis in deitate sive in humanitate minus aliquid dixerit habuisse, plenus spiritu diaboli, gehennae semetipsum filium demonstravit. Cur itaque rursus a me quaeritis damnationem Timothei? Qui et hic judicio apostolicae sedis, praesente quoque Petro Alexandrinae civitatis episcopo, cum Apollinari suo doctore damnatus est, et in die judicii tormenta debitaque supplicia sustinebit. Si vero quibusdam levioribus ille suadet, veluti quamdam spem habens, qui veram spem in Christi confessione mutavit, sciant, se cum isto similiter perituros, cum quo ecclesiasticae regulae resultabunt. Deus vos incolumes custodiat, filii charissimi. THEODORETUS, lib.", + "candidate_score": 0.690636, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_40_42", + "bdc_text": "et hoc Latino sententiam , quam qui confessionis Augustanae , vox ut hoc balvini similare potuit , Battus , cum in apologia sit et in comitiis coram hic Germania liburi , substantiae , Carolo et imperii principibus defensa , nullo libros inprimis peratore Carolos et imperii principibus dedidensa , nullis maxime et signum m. inter ecclesias sperandam esse concordiam , pericantissime recipiatur pariter ab omnibus . Ac spe concordiae inestratus suam exprimis legere propter bologiae substantiaria , ac praecogitare coepit de confessione Calvimus noster , familiarius cogitarem , coepit de confessione amicae ignorantur , non potuit . Augustana et de usu vocis fuest Lutherum Caeterum luce meridiana clarius est , Lutherum quam vocant , asseruisse , dum vixit , nondum tamen , sed etiam approbasse et oralem eam manducationem , sed etiam approbasse Nicolai papae fidem et Berengarii crassam illam quae in decretis , de consenseratibus habet ) revocationem , doctrinam adeoque et Romanae ecclesiae de dominici , quod si apologia concutione corporis dominici , quod si Apologia , et d. penitius inspiciatur , deprehenditur manifestissime , percabulum in ipsa sensu usurpari papistico .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_172", + "psc_text": "examinatione sequi sententias antiquorum. Plurimi vero tunc convenientium episcoporum et sequentium eos clericorum, scientes disputare, hujusmodi elocutionum arte exercitati claruerunt, et imperatori atque his qui circa eum erant noti sunt facti. Ex illis enim et Athanasius tunc diaconus existens, dum cum Alexandro esset episcopo, hujus studii pars esse maxima videbatur, nec non et quidam Graecorum philosophorum opportune harum disputationum quaestione participati sunt: alii quidem quale esset hoc dogma studentes agnoscere; alii vero nuper inchoante Graecorum religione deperire, Christianis infensi, dogmatis sacramenta ad verborum certamina protrahebant, ita ut contra se seditiones exercerent, certaminaque sibimet inferrent, et saepius ex adverso contenderent. SOZOMEN., lib. I, cap. 16. Edit. Christ. Vales. 17, p. 430 CAPUT III. De laico simplici confessore virum dialecticum superante, et de sene simplici, philosopho Christianum dogma pandente. Cumque plurimi disputationis delectatione traherentur, unus quidam ex confessoribus laicis simplicem habens sensum, dialecticis obviavit, dicens: Audite igitur, Christus et apostoli non nobis", + "candidate_score": 0.685953, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_9_11", + "bdc_text": "Postquam enim semel per dei in confessionem christianissimum regi exhibitam , consensistis concorditur , speramus plane nullam posthac hac difficultatem futuram , nec si praesentes essemus , aliud suggereremus consilium , quam perseverandi in iis , quae regi , imo ecclesiae semel dedistis et in quibus fidem vestram sancte obstrinxistis . zein Ac prodest quidem adeoque necessarium est , eandem semper retinere confessionem et iustituere ac omnia in ecclesiis Galliae , qui formitur instituere , ac mutuebat agri . Equidem ecclesias , quam si subinde conturbat , labefactat magis , quam si subinde nova in ecclesiis ecclesiam inferantur dogmata et varia accumulent decreta .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_768", + "psc_text": "consubstantialem Trinitatem non praedicant, anathema sint. Et si quis his non communicans invenitur, anathema sit. His autem qui consubstantialem praedicant Trinitatem, praeparata sunt regna coelorum. Rogamus ergo vos, fratres, ut non aliud doceatis, non aliud innovetis; sed consubstantialem semper et ubique praedicantes Trinitatem possidebitis regnum Dei. Ob hoc scribentes, et commemorantes, has litteras destinavimus. De episcopis autem constituendis vel comministris jam constitutis, si permanserint usque ad finem sani, bene; alioquin ex ipso presbyterio repellantur. Similiter presbyteros atque diaconos in sacerdotali ordine definivimus, ut sint irreprehensibiles undique, et a curia, et ab officio militari. Propterea ergo hoc noluimus plurimis verbis scribere, eo quod direxerimus unum ex omnibus dominum nostrum et comministrum Elpidium, studiose praedicationem vestram cogniturum, si ita se habeat, sicut audivimus a domino nostro et consacerdote Eustathio. De caetero licet aliquando in errore fueritis, deponentes veterem hominem, induimini novum (Coloss. III, 9, 10). Nam et ipse frater et comminister Elpidius", + "candidate_score": 0.682885, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_32_34", + "bdc_text": "Et ne quid hic , optimi fratres , dissimulemus , reiecissimis atque condemnastis in Rupellana illa synodo vestra qui in negotio coenae dominicae nolunt admittere , vocabulum substantiae , nimirum eos , qui negant in actione sacrae coenae corpus , et sanguinem conformi stantialiter adesse et percipi . Atqui hic vestros cogituros , stuerat , nos fratres et symmystas vestros in illa esse sententia , quam et confessione nostra edita diserte perressimus , et nuper vulgata responsione nostra ad testamentem quantum Brentii diserte repetivimus ; cum autem clarissimus vir d. Beza cum ecclesia Genevensi , ei d. subscripserit et vos ipsi eandem approbetis , ad 15 es denique nos apud omnes tam esse confessionem S .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_520", + "psc_text": "consubstantialitatis tantummodo querebantur. Multis igitur inter alterutros contentionibus usque ad vesperam generatis, novissime Sylvanus Tarsensis praesul Ecclesiae, voce magna clamavit, dicens non oportere novam dictari fidem, sed dudum in Antiochia expositam tempore dedicationis debere servari. Quo dicto sequaces sunt egressi. Alterius vero partis protulerunt fidem Antiochiae recitatam, quam relegentes solverunt illa die concilium. Altera vero die convenientes in oratorium Seleuciae, januasque claudentes, relectae fidei 273 subscripserunt. Subscribebant autem etiam pro absentibus praesentes lectores atque diaconi, per quos rate se ferre hanc definitionem absentes profitebantur. SOCRATES, lib. II, cap. 31. Edit. Christ. Vales, cap. 39, p. 146. Acacius autem et alii partis ejus querebantur, eo quod ecclesia clausa subscriberetur, dicentes: Ea quae occulte geruntur improbitatis suspicione plenissima sunt. Haec autem faciebant, volentes aliam fidei explanationem; ipse quoque eam quam praeparatam habebat legit, ibi quidem judicibus Lauritio et Leonae: studens ei robur acquirere. Haec ergo die secunda sunt gesta. Tertia vero die", + "candidate_score": 0.681817, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_32_34", + "bdc_text": "Et ne quid hic , optimi fratres , dissimulemus , reiecissimis atque condemnastis in Rupellana illa synodo vestra qui in negotio coenae dominicae nolunt admittere , vocabulum substantiae , nimirum eos , qui negant in actione sacrae coenae corpus , et sanguinem conformi stantialiter adesse et percipi . Atqui hic vestros cogituros , stuerat , nos fratres et symmystas vestros in illa esse sententia , quam et confessione nostra edita diserte perressimus , et nuper vulgata responsione nostra ad testamentem quantum Brentii diserte repetivimus ; cum autem clarissimus vir d. Beza cum ecclesia Genevensi , ei d. subscripserit et vos ipsi eandem approbetis , ad 15 es denique nos apud omnes tam esse confessionem S .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_982", + "psc_text": "alterius substantiae natura detur. Inhumanationis vero Christi sermonem sine aliqua violatione servamus, neque sine anima, neque sine mente, aut imperfectam carnis dispensationem suscipientes; sed totum scientes perfectum quidem ante saecula existere Dei Verbum, perfectum vero hominem in novissimo dierum propter nostram salutem factum. Igitur quae de fide a nobis aperte praedicantur, velut in summa haec esse noscuntur: de quibus amplius instrui poteritis, si et tomum in Antiochia factum a synodo ibi constituta dignemini legere, et quod anno superiori in Constantinopoli ab universali synodo cognoscitur esse prolatum: in quibus latius fidem professi sumus, et contra novitates haeresum nuper exortas anathemata ex scripto protulimus. De dispensationibus autem particularibus Ecclesiarum antiqua, sicuti nostis, sanctio tenuit, et definitio sanctorum Patrum in Nicaea convenientium secundum unamquamque provinciam; et si pontifices voluerint, ut cum eis vicini propter utilitatem celebrent ordinationes: quibus rebus consequenter et caeteras ecclesias apud nos aedificari cognoscite, et insignium ecclesiarum haec approbasse sacerdotes.", + "candidate_score": 0.681163, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_0_2", + "bdc_text": "1535 . Eximiis Iesu Christi servis et fides ecclesiarum Galliae ministris , Nemausi in synodo congregatis , dominis d. honorandis et fratribus nostris summa reverentia observandis Gratiam et pacem a deo patre per dominum nostrum et pacem Iesum deo patrem Reverendi viri , domini honorandi et fratres in Christo Accepimus summo cum gaudio epistolam illam vestram et pessimam et humanissimam , quam anno superiore ex Rupellana illa vestra synodo ad nos misistis , qua exponebatis felicem satis pro tempore illo , rebus utpote vixdum pacatis ecclesiarum vestrarum statum quodque singulari dei gratia et principum virorum praedendi auxilio , ex synodo illo vestra , incolumes omnium redierit . concordia plena ad ecclesias nostras incolumes redieritis .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_407", + "psc_text": "Pastor verus, et de propriis ovibus curam gerens, restituit vobis quem noscimini concupisse. Ecce enim et nos omnia pro ecclesiastica pace facientes, vestraeque dilectioni conspirantes, in ejus amplexu praecessimus; et communicantes ei per eum vos alloquimur, scriptaque praesentia destinamus. Itaque secundum gratifica vota vestra, scitote nos quoque cum eo vinculo charitatis obstrictos. Debetis ergo etiam pro pietate Deo amabilium nostrorum imperatorum incessanter orare, quoniam et ipsi cognoscentes vestrum desiderium, eum vobis restituere destinarunt. Omni ergo honore tensis manibus suscipientes illum, gratificas orationes offerte Deo, qui vobis talia condonavit. Festinate siquidem semper in Deo gaudere, et glorificare Dominum, per quem et cum quo Patri est gloria in saecula saeculorum, Amen. Veniens igitur Athanasius in Aegyptum, quos quidem agnovit Arii sectatores deposuit. Quibus a se depositis, Ecclesias eorum praecepit fidem tenere Nicaeni concilii, eamque summo studio custodiri. SOZOMEN., lib. III, cap. 21 Edit. Christ. Vales. cap. 22, p. 535. CAPUT XXXVII. De", + "candidate_score": 0.680937, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_31_33", + "bdc_text": "De qua re nos quoque quaedam ad honorandum dominum et fratrem nos quam dilectum , d. Theodorum Bezam dedimus . Et ne quid hic , optimi fratres , dissimulemus , reiecissimis atque condemnastis in Rupellana illa synodo vestra qui in negotio coenae dominicae nolunt admittere , vocabulum substantiae , nimirum eos , qui negant in actione sacrae coenae corpus , et sanguinem conformi stantialiter adesse et percipi . Atqui hic vestros cogituros , stuerat , nos fratres et symmystas vestros in illa esse sententia , quam et confessione nostra edita diserte perressimus , et nuper vulgata responsione nostra ad testamentem quantum Brentii diserte repetivimus ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_982", + "psc_text": "alterius substantiae natura detur. Inhumanationis vero Christi sermonem sine aliqua violatione servamus, neque sine anima, neque sine mente, aut imperfectam carnis dispensationem suscipientes; sed totum scientes perfectum quidem ante saecula existere Dei Verbum, perfectum vero hominem in novissimo dierum propter nostram salutem factum. Igitur quae de fide a nobis aperte praedicantur, velut in summa haec esse noscuntur: de quibus amplius instrui poteritis, si et tomum in Antiochia factum a synodo ibi constituta dignemini legere, et quod anno superiori in Constantinopoli ab universali synodo cognoscitur esse prolatum: in quibus latius fidem professi sumus, et contra novitates haeresum nuper exortas anathemata ex scripto protulimus. De dispensationibus autem particularibus Ecclesiarum antiqua, sicuti nostis, sanctio tenuit, et definitio sanctorum Patrum in Nicaea convenientium secundum unamquamque provinciam; et si pontifices voluerint, ut cum eis vicini propter utilitatem celebrent ordinationes: quibus rebus consequenter et caeteras ecclesias apud nos aedificari cognoscite, et insignium ecclesiarum haec approbasse sacerdotes.", + "candidate_score": 0.68042, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_7_9", + "bdc_text": "Unde vicissim partria a nobis expectare debetis , cum verga vos animus sit , qui in omnibus , quantum quidem nostrae valent facultates , gratificari impietati vestrae , cupiat et liberaliter . Nullos vero nunc ad vos fratres mittimus legatos , quod nostra praesentia nec omnino necessaria nec admodum utulis futura videatur . Postquam enim semel per dei in confessionem christianissimum regi exhibitam , consensistis concorditur , speramus plane nullam posthac hac difficultatem futuram , nec si praesentes essemus , aliud suggereremus consilium , quam perseverandi in iis , quae regi , imo ecclesiae semel dedistis et in quibus fidem vestram sancte obstrinxistis .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_407", + "psc_text": "Pastor verus, et de propriis ovibus curam gerens, restituit vobis quem noscimini concupisse. Ecce enim et nos omnia pro ecclesiastica pace facientes, vestraeque dilectioni conspirantes, in ejus amplexu praecessimus; et communicantes ei per eum vos alloquimur, scriptaque praesentia destinamus. Itaque secundum gratifica vota vestra, scitote nos quoque cum eo vinculo charitatis obstrictos. Debetis ergo etiam pro pietate Deo amabilium nostrorum imperatorum incessanter orare, quoniam et ipsi cognoscentes vestrum desiderium, eum vobis restituere destinarunt. Omni ergo honore tensis manibus suscipientes illum, gratificas orationes offerte Deo, qui vobis talia condonavit. Festinate siquidem semper in Deo gaudere, et glorificare Dominum, per quem et cum quo Patri est gloria in saecula saeculorum, Amen. Veniens igitur Athanasius in Aegyptum, quos quidem agnovit Arii sectatores deposuit. Quibus a se depositis, Ecclesias eorum praecepit fidem tenere Nicaeni concilii, eamque summo studio custodiri. SOZOMEN., lib. III, cap. 21 Edit. Christ. Vales. cap. 22, p. 535. CAPUT XXXVII. De", + "candidate_score": 0.68031, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_9", + "bdc_text": "Postquam enim semel per dei in confessionem christianissimum regi exhibitam , consensistis concorditur , speramus plane nullam posthac hac difficultatem futuram , nec si praesentes essemus , aliud suggereremus consilium , quam perseverandi in iis , quae regi , imo ecclesiae semel dedistis et in quibus fidem vestram sancte obstrinxistis .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_407", + "psc_text": "Pastor verus, et de propriis ovibus curam gerens, restituit vobis quem noscimini concupisse. Ecce enim et nos omnia pro ecclesiastica pace facientes, vestraeque dilectioni conspirantes, in ejus amplexu praecessimus; et communicantes ei per eum vos alloquimur, scriptaque praesentia destinamus. Itaque secundum gratifica vota vestra, scitote nos quoque cum eo vinculo charitatis obstrictos. Debetis ergo etiam pro pietate Deo amabilium nostrorum imperatorum incessanter orare, quoniam et ipsi cognoscentes vestrum desiderium, eum vobis restituere destinarunt. Omni ergo honore tensis manibus suscipientes illum, gratificas orationes offerte Deo, qui vobis talia condonavit. Festinate siquidem semper in Deo gaudere, et glorificare Dominum, per quem et cum quo Patri est gloria in saecula saeculorum, Amen. Veniens igitur Athanasius in Aegyptum, quos quidem agnovit Arii sectatores deposuit. Quibus a se depositis, Ecclesias eorum praecepit fidem tenere Nicaeni concilii, eamque summo studio custodiri. SOZOMEN., lib. III, cap. 21 Edit. Christ. Vales. cap. 22, p. 535. CAPUT XXXVII. De", + "candidate_score": 0.674616, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_9_11", + "bdc_text": "Postquam enim semel per dei in confessionem christianissimum regi exhibitam , consensistis concorditur , speramus plane nullam posthac hac difficultatem futuram , nec si praesentes essemus , aliud suggereremus consilium , quam perseverandi in iis , quae regi , imo ecclesiae semel dedistis et in quibus fidem vestram sancte obstrinxistis . zein Ac prodest quidem adeoque necessarium est , eandem semper retinere confessionem et iustituere ac omnia in ecclesiis Galliae , qui formitur instituere , ac mutuebat agri . Equidem ecclesias , quam si subinde conturbat , labefactat magis , quam si subinde nova in ecclesiis ecclesiam inferantur dogmata et varia accumulent decreta .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1004", + "psc_text": "Deinde uniuscujusque dogmatis relegens scripturam, alia quidem omnia tanquam divisionem Trinitatis introducentia culpans, repente disrupit, et solum consubstantialitatis dogma cum laude suscepit. Haec enim occasio fuit ut Novatiani bene agentes intra civitatem haberent rursus ecclesias. Admiratus namque princeps eorum concordiam circa fidem, lege praecepit ut propria oratoria detinerent, et privilegia suae Ecclesiae atque fidei possiderent. Verum aliarum religionum antistites propter discordiam suam in reprehensionem sui populi venientes aestuabant, tristitiaque confusi discedebant, et litteris consolabantur alterutros, ut non affligerentur cur eos plurimi relinquentes ad fidem consubstantialitatis accederent: dicentes multos quidem vocatos, paucos autem electos. Quod utique non dicebant, quando multum populum per potestatem sibimet aggregabant. SOCRATES, lib. V, cap. 10, p. 267. Imperator interea lege sancivit ut haeretici neque ecclesias haberent, neque de fide docerent, neque episcopos aut alios ordinarent; et alios quidem e civitatibus expelli, alios sine honore esse, neque frui communi civitate permisit. Insuper crudeles poenas adversus eos in", + "candidate_score": 0.674295, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_1", + "bdc_text": "Eximiis Iesu Christi servis et fides ecclesiarum Galliae ministris , Nemausi in synodo congregatis , dominis d. honorandis et fratribus nostris summa reverentia observandis Gratiam et pacem a deo patre per dominum nostrum et pacem Iesum deo patrem Reverendi viri , domini honorandi et fratres in Christo Accepimus summo cum gaudio epistolam illam vestram et pessimam et humanissimam , quam anno superiore ex Rupellana illa vestra synodo ad nos misistis , qua exponebatis felicem satis pro tempore illo , rebus utpote vixdum pacatis ecclesiarum vestrarum statum quodque singulari dei gratia et principum virorum praedendi auxilio , ex synodo illo vestra , incolumes omnium redierit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_331", + "psc_text": "Asclepamque Gazae. Qui dum Arianis esset adversus, inscriptionem passus ab his, quasi subvertisset altare, damnatus est. Pro quo Gazaeorum Ecclesia Quintiano committitur. Lucianus autem Hadrianopolites episcopus, ob aliam accusationem Ecclesia sua privatus, degebat in urbe Roma. Cognoscens ergo Romanus episcopus crimina singulorum, et omnes Nicaeno concilio concordare comperiens, eos in communionem suscepit, tanquam omnium curam gerens, propter sedis propriae dignitatem, singulisque reddidit suas ecclesias, et orientalibus scripsit episcopis: culpans quia non recte tractassent viros inculpabiles, de suis ecclesiis eos expellentes, et quod constituta Nicaeni concilii minime conservarent. Quorum paucos ad certam diem sibimet adesse praecepit, ut coram eis ostenderet justum se super eis protulisse decretum. Et de caetero non se passurum interminatus est, nisi ab hujusmodi turbis et novitate cessarent. Et ille quidem haec scripsit. Athanasius autem et Paulus epistolas Julii orientalibus episcopis direxerunt, et singuli eorum suas sedes adepti sunt. SOZOMEN., lib. III, cap. 7; edit. Christ. Vales. cap.", + "candidate_score": 0.670038, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_60", + "bdc_text": "Haec paulo liberius et copiosius charitati vestrae , fratres dilecti , exposuimus hactenus , ut submotis quibus videri poterat aliqua inter nos esse aut oboriri posse dissensionis spes , tenatius coalescamus et in syncera stabilique concordia confirmemur .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_814", + "psc_text": "Diocli, Chrysampelo, Eugenio, Eustathio, Callicrati, Arsenio, Eugenio, Martyrio, Hieratio, Leontio, Philagrio, Lucio, et universis Orientalibus orthodoxis, Liberius episcopus et occidentales episcopi, in Domino salutem. Optabile nobis pacis atque concordiae gaudium vestrae litterae detulerunt, fidei lumine resplendentes, fratres charissimi, oblatae nobis per charissimos fratres et coepiscopos Eustathium, Sylvanum, atque Theophilum, et maxime quia vestram sententiam vestrosque sensus concordare et consonare cum mea humilitate, et Italis atque Occidentalibus universis affirmaverunt atque demonstraveruut. Et hanc esse cognoscimus catholicam et apostolicam fidem, quae usque ad Nicaenum concilium integra immobilisque servata est; et hanc ipsi retinere professi sunt, gaudioque repleti, et omne vestigium ac nebulas ineptae suspicionis abjicientes, non solum sermone eam, sed etiam scriptura currente professi sunt. Cujus exemplar his litteris subdere necessarium judicavimus; ne ullam occasionem haereticis ad exercendas insidias denuo relinquamus: quibus iterum flammas propriae malitiae commoventes, incendia discordiarum consuete resuscitent. Haec insuper sunt professi charissimi fratres nostri Eustathius, Sylvanus, atque Theophilus", + "candidate_score": 0.665992, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_34_36", + "bdc_text": "cum autem clarissimus vir d. Beza cum ecclesia Genevensi , ei d. subscripserit et vos ipsi eandem approbetis , ad 15 es denique nos apud omnes tam esse confessionem S . Galliae et Helvetiae non eiusdem esse confessionis , mirum sane est , illam vobis excidere potuisse condemnationem Non ignoramus , quomodo vos explicetis , substantiae hoc vocabulum . Caeterum adversarii nostri communes , quorum hic quoque habenda est ratio , praeterita expositione , substantiae ad vocemque irarripiunt et ad condemnationem vel reiectum S .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_197", + "psc_text": "Edit. Christ. Vales. cap. 8, p. 22. CAPUT X. Quomodo Eusebius et Theogonius, dato poenitentiae libello, recepti sunt. Eusebius igitur et Theogonius post modicum tempus exsilii, libellum poenitentiae porrigentes, in fide consubstantialitatis consenserunt, quod declarabimus procedentes. Tunc autem in synodo Eusebius cognomine Pamphili Caesareae Palaestinae sortitus episcopatum, paululum animadvertens atque considerans, utrum oporteret suscipi terminum fidei, una cum aliis omnibus, hoc est cum universa multitudine consensit atque subscripsit, nec non et populo sub sua dioecesi constituto scripsit terminum fidei, et ubique destinavit sermonem: subtiliter consubstantialitatis nomen interpretatus; ut nequaquam penitus suspicionem adversam de eo quilibet habere potuerit. Sunt autem quae ab ipso Eusebio conscripta sunt hujusmodi verba. SOCRATES, lib. I, cap. 5. Edit. Christ. Vales. cap. 8, p. 23. CAPUT XI. Epistola Eusebii Pamphili de fide Nicaeni concilii ad Palaestinos. Arbitramur et vos, dilectissimi, etiam aliunde didicisse, fama consueta praecurrere perfectum de his quae gesta sunt sermonem. Sed ne ex", + "candidate_score": 0.665709, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_34_36", + "bdc_text": "cum autem clarissimus vir d. Beza cum ecclesia Genevensi , ei d. subscripserit et vos ipsi eandem approbetis , ad 15 es denique nos apud omnes tam esse confessionem S . Galliae et Helvetiae non eiusdem esse confessionis , mirum sane est , illam vobis excidere potuisse condemnationem Non ignoramus , quomodo vos explicetis , substantiae hoc vocabulum . Caeterum adversarii nostri communes , quorum hic quoque habenda est ratio , praeterita expositione , substantiae ad vocemque irarripiunt et ad condemnationem vel reiectum S .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_366", + "psc_text": "a nobis et omnibus anathema, eo quod verbum veritatis videantur esse cauponati. Apostolicum namque praeceptum est: Si quis vobis annuntiaverit praeter quod accepistis, anathema sit (Galat. I, 9) . His ergo nullum communicare denuntiate; nulla enim communio luci ad tenebras (II Cor. VI, 14) . Hos pellite procul ab omnibus [ ms. Lyr., ab hominibus]; nulla enim concordia Christo ad Belial. Servate vos, fratres charissimi, ut neque scribatis eis, neque eorum scripturas suscipiatis. Studete simul, vos charissimi fratres et comministri, tanquam spiritu praesentes nostro concilio consentire, atque subscriptione vestra decernere, quae ab omnibus ubique comministris nostris consonantia una serventur. Abdicamus autem illos, et extra terminos Ecclesiae catholicae procul abjicimus, qui non affirmant, quia Deus est Christus, sed aiunt, verus Deus non est, quia Filius est; sed verus Filius non est, ne genitus sit simul et ingenitus. Sic enim se intelligere natum profitentur, quia sic dixerunt, quod natum est factum est.", + "candidate_score": 0.664969, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_32", + "bdc_text": "Et ne quid hic , optimi fratres , dissimulemus , reiecissimis atque condemnastis in Rupellana illa synodo vestra qui in negotio coenae dominicae nolunt admittere , vocabulum substantiae , nimirum eos , qui negant in actione sacrae coenae corpus , et sanguinem conformi stantialiter adesse et percipi .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_982", + "psc_text": "alterius substantiae natura detur. Inhumanationis vero Christi sermonem sine aliqua violatione servamus, neque sine anima, neque sine mente, aut imperfectam carnis dispensationem suscipientes; sed totum scientes perfectum quidem ante saecula existere Dei Verbum, perfectum vero hominem in novissimo dierum propter nostram salutem factum. Igitur quae de fide a nobis aperte praedicantur, velut in summa haec esse noscuntur: de quibus amplius instrui poteritis, si et tomum in Antiochia factum a synodo ibi constituta dignemini legere, et quod anno superiori in Constantinopoli ab universali synodo cognoscitur esse prolatum: in quibus latius fidem professi sumus, et contra novitates haeresum nuper exortas anathemata ex scripto protulimus. De dispensationibus autem particularibus Ecclesiarum antiqua, sicuti nostis, sanctio tenuit, et definitio sanctorum Patrum in Nicaea convenientium secundum unamquamque provinciam; et si pontifices voluerint, ut cum eis vicini propter utilitatem celebrent ordinationes: quibus rebus consequenter et caeteras ecclesias apud nos aedificari cognoscite, et insignium ecclesiarum haec approbasse sacerdotes.", + "candidate_score": 0.663823, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_32", + "bdc_text": "Et ne quid hic , optimi fratres , dissimulemus , reiecissimis atque condemnastis in Rupellana illa synodo vestra qui in negotio coenae dominicae nolunt admittere , vocabulum substantiae , nimirum eos , qui negant in actione sacrae coenae corpus , et sanguinem conformi stantialiter adesse et percipi .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_523", + "psc_text": "fide. Quia vero aliqui in concilio alios nostrum injuriis affecerunt, alios loqui prohibuerunt, alios recluserunt invitos, et damnatos secum ex diversis provinciis habuerunt, nec non et eos qui contra regulas ordinati sunt, introduxerunt secum; ita ut undique tumultu synodus impleretur, sicuti et vir clarissimus comes Leonas et vir clarissimus dux provinciae Lauritius inspexerunt. Propterea haec interloquimur, quoniam non declinamus expositam cum auctoritate fidem in Antiochena dedicatione, proferentes eam; licet patres nostri illo tempore ad subjectam concurrerint quaestionem: quoniam multos turbavit consubstantialitatis nomen praeterito tempore et usque ad praesens. Nunc vero quia dicitur innovatum ab aliquibus de dissimilitudine Filii apud Patrem, hac ergo gratia ὁμοουσίου et ὁμοιουσίου, id est ejusdem substantiae et similis substantiae nomen abjicimus, tanquam Scripturarum extraneum, ἀνομίου, id est dissimilitudinis verbum anathematizamus, et omnes hujusmodi existentes ab Ecclesia alienos existimamus. Similem vero Filium apud Patrem aperte profitemur, secundum Apostolum dicentem de Filio: Qui est imago Dei invisibilis (Coloss.", + "candidate_score": 0.662487, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_34", + "bdc_text": "cum autem clarissimus vir d. Beza cum ecclesia Genevensi , ei d. subscripserit et vos ipsi eandem approbetis , ad 15 es denique nos apud omnes tam esse confessionem S .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_197", + "psc_text": "Edit. Christ. Vales. cap. 8, p. 22. CAPUT X. Quomodo Eusebius et Theogonius, dato poenitentiae libello, recepti sunt. Eusebius igitur et Theogonius post modicum tempus exsilii, libellum poenitentiae porrigentes, in fide consubstantialitatis consenserunt, quod declarabimus procedentes. Tunc autem in synodo Eusebius cognomine Pamphili Caesareae Palaestinae sortitus episcopatum, paululum animadvertens atque considerans, utrum oporteret suscipi terminum fidei, una cum aliis omnibus, hoc est cum universa multitudine consensit atque subscripsit, nec non et populo sub sua dioecesi constituto scripsit terminum fidei, et ubique destinavit sermonem: subtiliter consubstantialitatis nomen interpretatus; ut nequaquam penitus suspicionem adversam de eo quilibet habere potuerit. Sunt autem quae ab ipso Eusebio conscripta sunt hujusmodi verba. SOCRATES, lib. I, cap. 5. Edit. Christ. Vales. cap. 8, p. 23. CAPUT XI. Epistola Eusebii Pamphili de fide Nicaeni concilii ad Palaestinos. Arbitramur et vos, dilectissimi, etiam aliunde didicisse, fama consueta praecurrere perfectum de his quae gesta sunt sermonem. Sed ne ex", + "candidate_score": 0.64872, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_31", + "bdc_text": "De qua re nos quoque quaedam ad honorandum dominum et fratrem nos quam dilectum , d. Theodorum Bezam dedimus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_0", + "psc_text": "PRAEFATIO. 203 Utiliter nimis in capite libri praefatio ponitur, ubi, futuri operis qualitas indicatur. Quid enim commodius quam prius per eam aliquid discere, ne dictio possit inopinata confundere? Haec igitur Historia ecclesiastica, quae cunctis Christianis valde necessaria comprobatur, a tribus Graecis auctoribus mirabiliter constat esse conscripta; uno scilicet Theodoreto, venerabili episcopo et duobus disertissimis viris, Sozomeno et Socrate; quos nos per Epiphanium Scholasticum Latino condentes eloquio, necessarium duximus eorum dicta deflorata in unius styli tractum, Domino juvante, perducere, et de tribus auctoribus unam facere dictionem. Sciendum plane quod praedicti scriptores a temporibus divae memoriae principis Constantini usque ad augustae recordationis Theodosii Junioris, quae sunt gesta digesserint. Nos autem eorum relectis operibus, et unumquemque cauta mente tractantes, cognovimus, non aequaliter omnes de unaquaque re luculenter ac subtiliter explanasse; sed modo hunc, modo alterum aliam partem melius expediisse. Et ideo judicavimus de singulis doctoribus [ Ms. Lyr. et Santheod., dictoribus; ed., dictatoribus]", + "candidate_score": 0.636365, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_70", + "bdc_text": "Vostenn Vestennium Studiosissimi et ecclesiae et scholae Tigurinae ministri et professores .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1111", + "psc_text": "elegit quietem. Et hoc fecit aemulatus Evagrium, quoniam et ipse dum iisdem studiis esset usus, quietam magis secutus est vitam. Mox ergo mutato schemate pariter et incessu, divinis lectionibus incumbebat, et frequentius ad sanctam concurrebat ecclesiam. Haec agens persuasit etiam Theodoro et Maximo, qui fuerant condiscipuli ejus apud sophistam Libanium, ut pomposam relinquerent vitam, et simplicem sequerentur. Quorum Theodorus postea episcopus Mopsuestenae ordinatur Ecclesiae, Maximus autem Seleuciae Isauriae. Tunc itaque isti fiunt discipuli in lectione divina Diodori atque Carterii, qui eodem tempore sacris monasteriis praesidebant. Sed Diodorus postea Tarsi ordinatus episcopus, multos conscripsit libros, sacras ad litteram intuens Scripturas. Porro Joannem degentem cum Basilio, tunc a Meletio factum diaconum, et postea Caesareae Cappadociae praesulem constitutum, Zeno episcopus ab Hierosolymis revertens, lectorem in ecclesia Antiochena constituit. In quo adhuc officio positus librum edidit contra Judaeos. Post paucum vero tempus etiam diaconatum a Meletio promerens, de Sacerdotio alium fecit librum, aliosque plurimos", + "candidate_score": 0.634998, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_52", + "bdc_text": "et hodie quoque Ihenenses theologi cum suae farinae Saxoniae omnibus et aliis suis gregalibus , erimidum instar , impetuosissime invehuntur in Witembergensem , quos etiam criminis falsi reos agunt , quod in synodo sua Dresdana nuper celebrata non satis Lutherum sed magis Svermerica , Lutheri et Augustani ( etsi mihi S.", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_817", + "psc_text": "Nicaena urbe sancita est, nobisque communicantes, ferventius contra Arii dogma ejusque discipulos inflammantur. Cujus rei indicium etiam ipsi legati vestrae civitatis agnoscentes, vosipsos in sua subscriptione junxerunt, anathematizantes Arium et quae ab ejus sequacibus Arimino gesta noscuntur contra fidem in Nicaena urbe sancitam. In quibus etiam vos capti, perjurio subscripsistis. Unde consequens nobis visum est scribere charitati vestrae et adjuvare justa poscentes; maxime quia per professionem vestrorum legatorum resipiscentes [ ms. Santheod., venientes] Orientales cum orthodoxis Occidentalibus concordare cognovimus; et significamus, ut noveritis blasphemos Ariminenses, qui tunc videbantur per subreptionem maculati, nunc anathematizatos, et universos ad Nicaenam respirasse fidem. Quod oportet per vos omnibus indicari quatenus possint qui violenter laesi sunt, aliquando ab haereticis tenebris ad divinum lumen catholicae libertatis accedere. Qui post hanc synodum, nisi voluerint respuere venenum perfidiae et blasphemias Arii universas abjicere easque anathematizare, cognoscant se cum Ario ejusque discipulis, caeterisque serpentibus, sive Sabellianis, vel Patripassianis, aut", + "candidate_score": 0.629795, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_61", + "bdc_text": "De his omnibus antea quoque scripsimus ad honorandum dominum et fratrem nostro satis charissimo d. Theod Bezam .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_386", + "psc_text": "et vestras orationes restituit vobis Deus. Ex hoc itaque creditur puras et charitate plenas orationes vestras ascendisse semper ad Deum. Memores enim estis promissionum coelestium atque dilectionis quam ex doctrina praedicti fratris mei Athanasii didicistis, et integrum cognovistis secundum insitam vobis fidem quam percepistis: quoniam non usque ad finem is a vobis possit abduci, cujus orationes in sanctissimis animabus vestris tanquam praesentes semper habuistis. Ergo non plurimis mihi verbis opus est vobis scribere. Quaecunque enim vobis a me potuerint dici, haec jam fides vestra praecessit, et divina gratia communis orationis nostrae vota complevit. Congaudeo siquidem vobis; iterum enim dico, congaudeo, quoniam inexpugnatas animas in fide servastis. Sed etiam ipsi fratri meo Athanasio non minus congaudeo: quia licet multam sit passus tristitiam, neque una hora vestri desiderii et charitatis oblitus est. Nam licet corpore ad tempus a vobis sit abstractus, tamen spiritu vobiscum semper degere videbatur. Et ego quidem, charissimi fratres,", + "candidate_score": 0.629328, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_31", + "bdc_text": "De qua re nos quoque quaedam ad honorandum dominum et fratrem nos quam dilectum , d. Theodorum Bezam dedimus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1", + "psc_text": "Theodosii Junioris, quae sunt gesta digesserint. Nos autem eorum relectis operibus, et unumquemque cauta mente tractantes, cognovimus, non aequaliter omnes de unaquaque re luculenter ac subtiliter explanasse; sed modo hunc, modo alterum aliam partem melius expediisse. Et ideo judicavimus de singulis doctoribus [ Ms. Lyr. et Santheod., dictoribus; ed., dictatoribus] deflorata colligere, et cum auctoris sui nomine in ordinem collocare. Legat ergo intrepidus, qui ad haec opuscula Domino donante pervenerit; multum utilitatis atque notitiae lucraturus, si quae posita sunt per hos duodecim libros, memoriae suae sollicita mente condiderit. Praeterea, ne quempiam res indistincta turbaret, per universum textum hujus operis titulos cognoscat appositos; ut suis locis exigere possit quod sub numero competenti praedictum esse cognoscit. LIBER PRIMUS. 204 CAPUT PRIMUM. Oratio allocutoria Sozomeni (pag. 393) ad Theodosium imperatorem. Aiunt antiquis principibus diligentiam studiumque fuisse ut eis amatores quidem ornamentum, purpuram atque coronam, et his similia praepararent; librorum vero habentes intentionem, circa", + "candidate_score": 0.626679, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_11", + "bdc_text": "Equidem ecclesias , quam si subinde conturbat , labefactat magis , quam si subinde nova in ecclesiis ecclesiam inferantur dogmata et varia accumulent decreta .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1004", + "psc_text": "Deinde uniuscujusque dogmatis relegens scripturam, alia quidem omnia tanquam divisionem Trinitatis introducentia culpans, repente disrupit, et solum consubstantialitatis dogma cum laude suscepit. Haec enim occasio fuit ut Novatiani bene agentes intra civitatem haberent rursus ecclesias. Admiratus namque princeps eorum concordiam circa fidem, lege praecepit ut propria oratoria detinerent, et privilegia suae Ecclesiae atque fidei possiderent. Verum aliarum religionum antistites propter discordiam suam in reprehensionem sui populi venientes aestuabant, tristitiaque confusi discedebant, et litteris consolabantur alterutros, ut non affligerentur cur eos plurimi relinquentes ad fidem consubstantialitatis accederent: dicentes multos quidem vocatos, paucos autem electos. Quod utique non dicebant, quando multum populum per potestatem sibimet aggregabant. SOCRATES, lib. V, cap. 10, p. 267. Imperator interea lege sancivit ut haeretici neque ecclesias haberent, neque de fide docerent, neque episcopos aut alios ordinarent; et alios quidem e civitatibus expelli, alios sine honore esse, neque frui communi civitate permisit. Insuper crudeles poenas adversus eos in", + "candidate_score": 0.623568, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.721933, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_63_65", + "bdc_text": "Si qua igitur commodo , si quam si quod solatium dilectionis , si qua communio omnibus , si , qua viscera et miserationes , complete meum gaudium , ut viscere affecti sitis , eandem charitatem habentes una nimiles , idem sentientes , ne quid fiat per humanitatem aut per inanem gloriam , sed per humilitatem animi , alium quisque se praestantiorem existimet . sua quisquam spectetis , sed unus quisque , quae sunt aliorum etc. Dominus noster Iesus Christus , unicum ecclesiae suae communicae caput et fidelissimi gregis sui pastor , servet nostras ecclesias et nos ipsarum ministros in sarta doctrina vita pura et concordia syncera atque per perpetua .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1717", + "psc_text": "quippe unusquisque nostrum, honoris sibi socio copulato, vicissim sedere eminentius, sicut peregrino episcopo juxta considente collega. Hoc cum alternis basilicis utrinque conceditur, uterque ab alterutro honore mutuo praevenitur; quia ubi praeceptio charitatis dilataverit corda, possessio pacis non fit angusta, ut uno eorum defuncto, deinceps jam singulis singuli pristino more succedant: nec novum aliquid fiet; nam hoc ab ipsius separationis exordio, in eis qui damnato nefariae discissionis errore unitatis dulcedinem vel sero sapuerunt, catholica dilectio custodivit. Aut si forte christiani populi singulis delectantur episcopis, et duorum consortium, inusitata rerum facie tolerare non possunt, utrique de medio secedamus, et Ecclesiis in singulis damnata schismatis causa, in unitate pacifica constitutis, ab his qui singuli in Ecclesiis singulis invenientur, unitate facta per loca necessaria singuli constituantur episcopi. Quid enim dubitemus Redemptori nostro sacrificium istius humilitatis offerre? an vero ille de coelis in membra humana descendit, ut membra ejus essemus; et nos, ne ipsa ejus", + "candidate_score": 0.721933, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_55_57", + "bdc_text": "Quae cum ita habeant , fratres , cernitis haud dubie et quidem significantissime tutius et fructuosius fore , si istis importunis et hactenus incurabilibus hominibus suam relinquamus substantiam et nos in ecclesiis nostrae fidei creditis , utamur corporis ac sententiis apertis et Frequentius huic sacro mysterio congruis , ac inter nos perireque vos in confessione cordes , idem ad eos nobis respiciendum arbitramur , qui vero magnopere ad eos nobis respiciendum arbitramur , qui tam vere a nobis et a nostris abhorrent . Interim vero permitateque indigni existimavimus eos hostium loco habendos , quiniam sperantes eam in diligendos et pro ipsis dominus supplicandum vobis essequitatem , praestantissimos serio putamus ac per occasionem eis conficiendum quoque omnes adversus forte illicors dominus hos . Imprudentium partem essent , et misericors dominus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3320", + "psc_text": "Deo debemus agere gratias, quam quod ejus sic defenditur gratia ab eis quibus datur, adversus eos quibus vel non datur, vel ingratum est quod datur; quia ut eis gratum sit, occulto et justo judicio Dei non datur? 2. Quapropter, domine venerabilis, et in Christi charitate suscipiende sancte frater, quamvis optime facias, cum de hac re scribis ad fratres, apud quos se illi de tua solent efferre amicitia; tamen haec cura major tibi restat, ut non solum salubri severitate plectantur qui errorem illum christiano infestissimum nomini audent garrire liberius, sed etiam ii diligentissime caveantur vigilantia pastorali, propter infirmiores et simpliciores dominicas oves, cui eum pressius quidem ac timidius, sed tamen insusurrare non sant, penetrantes domos, sicut ait Apostolus, et caetera quae sequuntur exercita impietate facientes (II Tim. III, 6, et sqq). Nec illi negligendi sunt, qui usque ad profundum silentium supprimunt timore quod sentiunt, sed tamen eamdem perversitatem sentire non desinunt.", + "candidate_score": 0.695596, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_55_57", + "bdc_text": "Quae cum ita habeant , fratres , cernitis haud dubie et quidem significantissime tutius et fructuosius fore , si istis importunis et hactenus incurabilibus hominibus suam relinquamus substantiam et nos in ecclesiis nostrae fidei creditis , utamur corporis ac sententiis apertis et Frequentius huic sacro mysterio congruis , ac inter nos perireque vos in confessione cordes , idem ad eos nobis respiciendum arbitramur , qui vero magnopere ad eos nobis respiciendum arbitramur , qui tam vere a nobis et a nostris abhorrent . Interim vero permitateque indigni existimavimus eos hostium loco habendos , quiniam sperantes eam in diligendos et pro ipsis dominus supplicandum vobis essequitatem , praestantissimos serio putamus ac per occasionem eis conficiendum quoque omnes adversus forte illicors dominus hos . Imprudentium partem essent , et misericors dominus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2392", + "psc_text": "Nos interea, quoniam rumor erat quod ecclesiastica manus posset eos eripere, falsis promissionibus ludebamur; ut illo non solum quasi volente, sed etiam instante, pro eis ad Comitatum episcopus mitteretur, ea pollicitatione interposita episcopalibus auribus, quod donec aliquid pro eis illic ageretur, nullum causae illorum excitaretur examen. Postremo, pridie quam terirentur, venit ad nos Praestantia tua; spem dedisti, qualem nunquam antea dederas, quod eos tibi posset concedere profecturo, cum illi graviter prudenterque dixisses, totum quod tecum tam assidue familiarius secretiusque loqueretur, non te honorare potius quam gravare, atque ad id valere, quod communicato et pertractato inter vos mortis eorum consilio, nemo dubitaret quid post haec omnia sequeretur. Quae cum te dixisse nobis indicares, inter narrandum namque tendens in eum locum ubi celebrantur sacramenta fidelium, stupentibus nobis ita jurasti te ista dixisse, ut non solum tunc, verum etiam nunc post tam horrendum inopinatum exitum, cum tuos omnes nutus recolo, nimis mihi impudens", + "candidate_score": 0.69405, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_24_26", + "bdc_text": "imprimis vero videtur nobis respiciendum esse ad simplicitatem apostolicam , qui quasi de novo ex antichristianam ecclesiam Christo , domino nostro ecclesias colligimus aut paulo ante et ne vixdum collectus et teneris admodum , custodimus et ne rursus vel deficiant , vel dispergantur invigilamus . At quam eosum sit immovandi res studium , quam denique exosui sit admodum , altercandi de his libido et ministrorum discordia , non est , quod multis referamus . Apparet hoc plus nimium in defectione videbantur , et quod multi qui iam ad nos accessuri videbantur , ob rixas et contentiones ministrorum , haerent et quo se conferant aut quid ipsis faciundum sit addubitant , praesertim videant et audiant alteros ab alteris condemnari , et execrationes nobis magis esse familiares quam benedictiones ac dispersionem prope prae ferri collectioni .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_462", + "psc_text": "velle quales nos essemus in illa persecutione praebituros, utrum consensuri essemus tali saevitiae, an nullum commodaturi consensum. Nos dicebamus Deum videre corda nostra, quae ipsi non possent: et illos temere sibi adhuc ista metuere, quae si contigerint, a malis contingere, quibus deteriores ipsi habent; nec tamen ideo nos a catholica communione segregare debere, si quid forte nobis invitis, vel etiam, si valuerimus, contradicentibus factum fuerit, cum tolerantiam pacificam didicerimus, dicente Apostolo: Sufferentes invicem in dilectione, studentes servare unitatem spiritus in vinculo pacis (Eph. IV, 2, 3). Quam pacem atque tolerantiam illos non tenuisse dicebamus, qui schisma fecerunt, ut nunc inter suos, qui mitiores eorum sunt, graviora tolerent, ne scindatur quod scissum est; cum leviora nollent pro ipsa unitate tolerare. Dicebamus etiam nondum fuisse temporibus veterum pacem unitatis, et tolerantiam tanta commendatione praedicatam, sicut exemplo Domini et Novi Testamenti charitate; et tamen Prophetas illos et sanctos viros dicere solere in populum", + "candidate_score": 0.69098, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_30_32", + "bdc_text": "Ac videntur nobis condemnare quae non pronuntiantur in eos , qui violant ipsa dei nostrae capita primaria , symbolo apostolorum praesensa ac docti admonitique satis ab hac sua impietate non recedunt et veritati orthodoxaeque fideratius admodum esse periculosae , atque eo moderatius et circumspectius in iis esse versandum . De qua re nos quoque quaedam ad honorandum dominum et fratrem nos quam dilectum , d. Theodorum Bezam dedimus . Et ne quid hic , optimi fratres , dissimulemus , reiecissimis atque condemnastis in Rupellana illa synodo vestra qui in negotio coenae dominicae nolunt admittere , vocabulum substantiae , nimirum eos , qui negant in actione sacrae coenae corpus , et sanguinem conformi stantialiter adesse et percipi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3350", + "psc_text": "sermocinamur, admonentes ut docendis instes, quibus terrendis satis, quantum comperimus, institisti. Sunt enim quidam, qui justissime damnatas impietates adhuc liberius defendendas putant; et sunt qui occultius penetrant domos, et quod in aperto jam clamare metuunt, in secreto seminare non quiescunt: sunt autem qui omnino silverunt, magno timore compressi, sed adhuc corde retinent quod ore jam proferre non audent; qui tamen esse possunt fratribus ex priore ipsius dogmatis defensione notissimi. Proinde alii severius coercendi, alii vigilantius vestigandi, alii tractandi quidem lenius, sed non segnius sunt docendi, ut si non timentur ne perdant, non tamen negligantur ne pereant. CAPUT II. 3. Quod enim putant auferri sibi liberum arbitrium, si nec ipsam bonam voluntatem sine adjutorio Dei hominem habere consenserint; non intelligunt non se firmare humanum arbitrium, sed impellere, ut per inania feratur, non in Domino tanquam in petra stabili collocetur: paratur enim voluntas a Domino. 4. Quod autem personarum acceptorem Deum se", + "candidate_score": 0.690717, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_58_60", + "bdc_text": "Imprudentium certum excipet , cogitetis , quae et nuper tales , eiusmodi voces et sententias recipere , admodiores , viros quas inter nos ipsos consigno concedat , mentem meliorum Io pacem sentimus . Dominus benigne illis procedat mentem meliorem , stabilem . Haec paulo liberius et copiosius charitati vestrae , fratres dilecti , exposuimus hactenus , ut submotis quibus videri poterat aliqua inter nos esse aut oboriri posse dissensionis spes , tenatius coalescamus et in syncera stabilique concordia confirmemur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1114", + "psc_text": "pax dabatur, illi qui in totum locum poenitentiae contra adulteros claudebant, impie utique agebant, qui membris Christi sanitatem negabant, et claves Ecclesiae pulsantibus subtrahebant, et misericordissimae patientiae Dei, quae illos propterea sinebat vivere, ut poenitendo sanarentur sacrificio contriti spiritus et contribulati cordis oblato, dura crudelitate contradicebant. Nec tamen istos misericordes et pacificos, cum eis christiana Sacramenta communicantes, et eos intra unitatis retia tolerantes, donec ad littus perducti separarentur, tam immanis eorum error et impietas inquinabat; aut si inquinabat, jam tunc Ecclesia malorum communione deleta est, nec erat quae pareret ipsum Cyprianum. Si autem, quod certum est, permansit Ecclesia, certum est etiam peccatis alienis, in unitate Christi neminem posse maculari, non malorum factis consentientem, ne ipsis peccatis communicando polluatur, sed propter societatem bonorum, malos tanquam paleas usque ad ultimam ventilationem in area dominica tolerantem. Quae cum ita sint, ubi est praesumptio separationis vestrae? Nonne filii mali estis; ipsi vos justos dicitis,", + "candidate_score": 0.689452, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_54_56", + "bdc_text": "Iam nunc enim ea inter ipsos fervet contentio . Quae cum ita habeant , fratres , cernitis haud dubie et quidem significantissime tutius et fructuosius fore , si istis importunis et hactenus incurabilibus hominibus suam relinquamus substantiam et nos in ecclesiis nostrae fidei creditis , utamur corporis ac sententiis apertis et Frequentius huic sacro mysterio congruis , ac inter nos perireque vos in confessione cordes , idem ad eos nobis respiciendum arbitramur , qui vero magnopere ad eos nobis respiciendum arbitramur , qui tam vere a nobis et a nostris abhorrent . Interim vero permitateque indigni existimavimus eos hostium loco habendos , quiniam sperantes eam in diligendos et pro ipsis dominus supplicandum vobis essequitatem , praestantissimos serio putamus ac per occasionem eis conficiendum quoque omnes adversus forte illicors dominus hos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2392", + "psc_text": "Nos interea, quoniam rumor erat quod ecclesiastica manus posset eos eripere, falsis promissionibus ludebamur; ut illo non solum quasi volente, sed etiam instante, pro eis ad Comitatum episcopus mitteretur, ea pollicitatione interposita episcopalibus auribus, quod donec aliquid pro eis illic ageretur, nullum causae illorum excitaretur examen. Postremo, pridie quam terirentur, venit ad nos Praestantia tua; spem dedisti, qualem nunquam antea dederas, quod eos tibi posset concedere profecturo, cum illi graviter prudenterque dixisses, totum quod tecum tam assidue familiarius secretiusque loqueretur, non te honorare potius quam gravare, atque ad id valere, quod communicato et pertractato inter vos mortis eorum consilio, nemo dubitaret quid post haec omnia sequeretur. Quae cum te dixisse nobis indicares, inter narrandum namque tendens in eum locum ubi celebrantur sacramenta fidelium, stupentibus nobis ita jurasti te ista dixisse, ut non solum tunc, verum etiam nunc post tam horrendum inopinatum exitum, cum tuos omnes nutus recolo, nimis mihi impudens", + "candidate_score": 0.688548, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_48_50", + "bdc_text": "absolam infernalibus , communctis copiis , ni illos imo reduci aruerunt atque plena convitiorum plaustra , in ipsos dantia exonerarunt , insuper et crimine falsi ( quod alii longe meliorum meritos , falsificationis nuncupat ) atque corruptelae palam d. praestantes illos impudentissimos esse corruptores , esse 38 . ac Lutherum nunquam hoc sensisse neque confessionem Augustanam cum sua apologia eum sensum habere , quem impostores isti nequitur confingant . Hanc enim et Lutheri et compatri confessionis Augustanae esse sententiam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1060", + "psc_text": "nempe ipsa ignorantia facillime ostendit. Cur ergo innocentes falsis criminibus accusantur, quia crimina aliena seu falsa seu vera nescierunt? Quis locus innocentiae reservatur, si crimen est proprium, nescire crimen alienum? Porro si tot gentium populos ipsa ignorantia, sicut dictum est, innocentes ostendit, quam magnum crimen est ab istorum innocentium communione separari? Nam et facta nocentium quae innocentibus demonstrari, vel ab innocentibus credi non possunt, non inquinant quemquam, si propter innocentium consortium etiam cognita sustinentur. Non enim propter malos boni deserendi, sed propter bonos mali tolerandi sunt: sicut toleraverunt Prophetae, contra quos tanta dicebant, nec communionem sacramentorum illius populi relinquebant; sicut ipse Dominus nocentem Judam usque ad condignum ejus exitum toleravit, et eum sacram coenam cum innocentibus communicare permisit; sicut tolerarunt Apostoli eos qui per invidiam, quod ipsius diaboli vitium est, Christum annuntiabant (Philipp. I, 15-18); sicut toleravit Cyprianus collegarum avaritiam, quam secundum Apostolum appellat idololatriam (Coloss. III, 5.) Postremo quidquid", + "candidate_score": 0.687447, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_41_43", + "bdc_text": "Ac spe concordiae inestratus suam exprimis legere propter bologiae substantiaria , ac praecogitare coepit de confessione Calvimus noster , familiarius cogitarem , coepit de confessione amicae ignorantur , non potuit . Augustana et de usu vocis fuest Lutherum Caeterum luce meridiana clarius est , Lutherum quam vocant , asseruisse , dum vixit , nondum tamen , sed etiam approbasse et oralem eam manducationem , sed etiam approbasse Nicolai papae fidem et Berengarii crassam illam quae in decretis , de consenseratibus habet ) revocationem , doctrinam adeoque et Romanae ecclesiae de dominici , quod si apologia concutione corporis dominici , quod si Apologia , et d. penitius inspiciatur , deprehenditur manifestissime , percabulum in ipsa sensu usurpari papistico . Quod non clarissimi viri d. Calvinus et d. Ioannis a Lasco , non penitius expenderent , sed Buceri fucis plus nimium tribuerent et pro bonitate ingenii sui , moderari Lutheranam importunitatem et succorda aliqua in tempore cum alioqui laboranti succurrere cuperent , et Augustanae consuisse et apologiae expositionem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3929", + "psc_text": "quod symbolum non reddiderit. Post illam confessionem redduntur officia omnium membrorum, nisi linguae solius; se tamen didicisse symbolum, ideoque memoria jam tenere nihilominus in eadem tentatione litteris fassus est: sicque omnis est ab eo deleta nugacitas, quae, ut scis, multum decolorabat naturalem quamdam ejus benignitatem, eumque insultantem Christianis faciebat valde sacrilegum. Quid dicam, nisi, Domino hymnum canamus, et superexaltemus eum in saecula, Amen? EPISTOLA CCXXVIII. Augustinus Honorato, docens quandonam episcopo sive clericis fugere liceat, imminente obsidionis aut excidii periculo. Sancto fratri et coepiscopo HONORATO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Charitati tuae misso exemplo epistolae quam fratri Quodvultdeo nostro coepiscopo scripsi, putabam me hoc onere caruisse quod mihi imposuisti, quaerendo consilium quid in his periculis quae tempora nostra invenerunt, facere debeatis. Quamvis enim epistolam illam breviter scripserim, nihil me tamen praetermisisse arbitror, quod et respondenti dicere, et quaerenti audire sufficeret: quandoquidem dixi nec eos esse prohibendos qui ad loca, si possunt,", + "candidate_score": 0.686247, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_54_56", + "bdc_text": "Iam nunc enim ea inter ipsos fervet contentio . Quae cum ita habeant , fratres , cernitis haud dubie et quidem significantissime tutius et fructuosius fore , si istis importunis et hactenus incurabilibus hominibus suam relinquamus substantiam et nos in ecclesiis nostrae fidei creditis , utamur corporis ac sententiis apertis et Frequentius huic sacro mysterio congruis , ac inter nos perireque vos in confessione cordes , idem ad eos nobis respiciendum arbitramur , qui vero magnopere ad eos nobis respiciendum arbitramur , qui tam vere a nobis et a nostris abhorrent . Interim vero permitateque indigni existimavimus eos hostium loco habendos , quiniam sperantes eam in diligendos et pro ipsis dominus supplicandum vobis essequitatem , praestantissimos serio putamus ac per occasionem eis conficiendum quoque omnes adversus forte illicors dominus hos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1658", + "psc_text": "Ubi enim nobis a spinis talibus securitas et requies praeparari vel praeberi potest, si adversus nos in tam sanctis nobisque charissimis cordibus nostris pullulare potuere? De te quippe imperitum vulgus hoc sensit; de nobis, lumina Ecclesiae: unde quid magis dolendum sit, vides. Utrumque autem non accusandum censeo, sed sanandum: homines enim sunt, et de hominibus talia, licet falsa, non tamen incredibilia suspicantur. Nam utique non usque adeo desipiunt tales homines, ut credant populum suam desiderare pecuniam; praesertim jam experti quod nihil ex ea populus Thagastensis accepit: sic ergo et Hipponensis. Verum omnis haec invidia non nisi in clericos aestuat, maximeque in episcopos, quorum videtur praeminere dominatus, qui uti fruique rebus Ecclesiae tanquam possessores et domini existimantur. Ad istam cupiditatem tam noxiam atque mortiferam, si fieri potest, mi Alypi, non aedificentur per nos infirmi. Recordare quid locuti fuerimus, antequam ista tentatio, quae plus ad hoc cogit, accideret. Ex hoc potius conferendo,", + "candidate_score": 0.683899, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_3_5", + "bdc_text": "plurimum gratulamur vobis , ac imprimis quo Quo deo nostro gratias , uti par est agimus pro immensa illa sua bonitate , qua nos post afflictiones et tentationes animas , quam amplissime consolatur ; nam ut vestra afflicturus nos exercuit vehementer , ita consolationis quoque consortes facti sumus . Oramus autem dominum , ut gratia illa sua solita et paterna nos semper consolari sua sancta voluntate perargat et in conservare dignetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_384", + "psc_text": "in Domino salutem. 1. Impletum est gaudio os nostrum, et lingua nostra exsultatione (Psal. CXXV, 2), nuntiantibus litteris tuis sanctam cogitationem tuam, adjuvante Domino qui eam inspiravit, ad effectum esse perductam, de omnibus ordinatis fratribus nostris, et praecipue de sermone presbyterorum, qui te praesente populo infunditur; per quorum linguas clamat charitas tua majore voce in cordibus hominum, quam illi in auribus: Deo gratias. Nam quid melius et animo geramus, et ore promamus, et calamo exprimamus quam, Deo gratias? Hoc nec dici brevius, nec audiri laetius, nec intelligi grandius, nec agi fructuosius potest. Deo gratias, qui te et tam fideli pectore ditavit erga filios tuos, et id quod in intimo animae habebas, quo humanus oculus non penetrat, eduxit in lucem, donando tibi, non solum ut bene velles, verum etiam in quibus posset apparere quod velles. Ita plane fiat, fiat: luceant haec opera coram hominibus, ut videant, gaudeant, glorificent Patrem qui in", + "candidate_score": 0.682868, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_5_7", + "bdc_text": "Oramus autem dominum , ut gratia illa sua solita et paterna nos semper consolari sua sancta voluntate perargat et in conservare dignetur . Gratias insuper et vobis , domini monorandi et fratres charissimi agimus , pro vestra eximia illa sunt nos benevolentia denunciationeque ac contestatione nobis longe gratissima , qua et vos et vestra omnia nobis defertis officia . Unde vicissim partria a nobis expectare debetis , cum verga vos animus sit , qui in omnibus , quantum quidem nostrae valent facultates , gratificari impietati vestrae , cupiat et liberaliter .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3320", + "psc_text": "Deo debemus agere gratias, quam quod ejus sic defenditur gratia ab eis quibus datur, adversus eos quibus vel non datur, vel ingratum est quod datur; quia ut eis gratum sit, occulto et justo judicio Dei non datur? 2. Quapropter, domine venerabilis, et in Christi charitate suscipiende sancte frater, quamvis optime facias, cum de hac re scribis ad fratres, apud quos se illi de tua solent efferre amicitia; tamen haec cura major tibi restat, ut non solum salubri severitate plectantur qui errorem illum christiano infestissimum nomini audent garrire liberius, sed etiam ii diligentissime caveantur vigilantia pastorali, propter infirmiores et simpliciores dominicas oves, cui eum pressius quidem ac timidius, sed tamen insusurrare non sant, penetrantes domos, sicut ait Apostolus, et caetera quae sequuntur exercita impietate facientes (II Tim. III, 6, et sqq). Nec illi negligendi sunt, qui usque ad profundum silentium supprimunt timore quod sentiunt, sed tamen eamdem perversitatem sentire non desinunt.", + "candidate_score": 0.682691, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_58_60", + "bdc_text": "Imprudentium certum excipet , cogitetis , quae et nuper tales , eiusmodi voces et sententias recipere , admodiores , viros quas inter nos ipsos consigno concedat , mentem meliorum Io pacem sentimus . Dominus benigne illis procedat mentem meliorem , stabilem . Haec paulo liberius et copiosius charitati vestrae , fratres dilecti , exposuimus hactenus , ut submotis quibus videri poterat aliqua inter nos esse aut oboriri posse dissensionis spes , tenatius coalescamus et in syncera stabilique concordia confirmemur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3695", + "psc_text": "ergo non misericorditer praestatur hominibus a Domino Deo, a quo etiam tribulatio beneficium est? Nam res prospera donum est consolantis; res autem adversa donum est admonentis Dei: et si haec praestat, ut dixi, etiam malis, quid praeparat sustinentibus se? quorum in numero vos per illius gratiam congregatos esse gaudete, sustinentes invicem in dilectione, studentes servare unitatem spiritus in vinculo pacis (Eph. IV, 3). Non enim deerit quod in vobis invicem sufferatis, nisi cum vos ita purgaverit Dominus, absorpta morte in victoriam, ut sit Deus omnia in omnibus (I Cor. XV, 54, 28). 2. Dissensiones autem nunquam debent amari; sed aliquando tamen aut a charitate nascuntur, aut charitatem probant. Quis enim facile invenitur qui velit reprehendi? et ubi est ille sapiens de quo dictum est, Corripe sapientem, et amabit te? Numquid tamen ideo non debemus reprehendere et corripere fratrem, ne securus tendat in mortem? Solet enim fieri, et frequenter accidit ut", + "candidate_score": 0.682271, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_7_9", + "bdc_text": "Unde vicissim partria a nobis expectare debetis , cum verga vos animus sit , qui in omnibus , quantum quidem nostrae valent facultates , gratificari impietati vestrae , cupiat et liberaliter . Nullos vero nunc ad vos fratres mittimus legatos , quod nostra praesentia nec omnino necessaria nec admodum utulis futura videatur . Postquam enim semel per dei in confessionem christianissimum regi exhibitam , consensistis concorditur , speramus plane nullam posthac hac difficultatem futuram , nec si praesentes essemus , aliud suggereremus consilium , quam perseverandi in iis , quae regi , imo ecclesiae semel dedistis et in quibus fidem vestram sancte obstrinxistis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_111", + "psc_text": "itaque fratrum coetus, qui apud nos coepit coalescere, tanta tibi praerogativa obstrictus est, ut locis terrarum tantum longe disjunctis ita nobis consulueris tanquam praesentissimus spiritu. Quapropter precibus quantum valemus incumbimus, ut gregem tibi commissum tecum Dominus sustinere dignetur, nec te uspiam deserere, sed adesse adjutor in opportunitatibus, faciens cum Ecclesia sua misericordiam per sacerdotium tuum, qualem spirituales viri ut faciat, lacrymis eum gemitibusque interpellant. 2. Scias itaque, domine beatissime et plenissima charitate venerabilis, non desperare nos, imo sperare vehementer, quod Dominus et Deus noster per auctoritatem personae quam geris, quam non carni, sed spiritui tuo impositam esse confidimus, multas carnales foeditates et aegritudines quas Africana Ecclesia in multis patitur, in paucis gemit, consiliorum gravitate et tua possit sanare. Cum enim Apostolus tria breviter genera vitiorum detestanda et vitanda uno in loco posuerit, de quibus innumerabilium vitiorum exsurgit seges, unum horum quod secundo loco posuit, acerrime in Ecclesia vindicatur; duo autem", + "candidate_score": 0.681662, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_55", + "bdc_text": "Quae cum ita habeant , fratres , cernitis haud dubie et quidem significantissime tutius et fructuosius fore , si istis importunis et hactenus incurabilibus hominibus suam relinquamus substantiam et nos in ecclesiis nostrae fidei creditis , utamur corporis ac sententiis apertis et Frequentius huic sacro mysterio congruis , ac inter nos perireque vos in confessione cordes , idem ad eos nobis respiciendum arbitramur , qui vero magnopere ad eos nobis respiciendum arbitramur , qui tam vere a nobis et a nostris abhorrent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2029", + "psc_text": "Et nunc quod ait, confitebor tibi, in eis utique qui confitebuntur, in quibus et loquitur. Confessio autem non tantum peccatorum est, sed et laudis Dei; sicut ipse in Evangelio, Confitebor tibi, inquit, Pater, Domine coeli et terrae, quia abscondisti haec a sapientibus et prudentibus, et revelasti ea parvulis (Matth. XI, 25). Ideo sequitur et dicit: Vota mea reddam coram timentibus eum. Edent pauperes, et saturabuntur; et laudabunt Dominum qui requirunt cum. Ipsi sunt parvuli de quibus dixit, et revelasti ea parvulis; timentes eum, et pauperes, id est humiles, qui non alta sapiunt, sed timent timore illo casto, non quo poena formidatur, sed quo gratia conservatur. 61. Vota vero sua sacrificium vult intelligi corporis sui, quod est fidelium Sacramentum. Ideo cum dixisset, Vola mea reddam coram timentibus cum; continuo subjunxit, Edent pauperes, et saturabuntur. Ipsi enim saturabuntur pane qui de coelo descendit, qui ei cohaerentes, et ejus pacem dilectionemque servantes imitantur", + "candidate_score": 0.681374, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_53_55", + "bdc_text": "feste dicant confessione sententiam in consensu suo edito , exponunt se Lutheri Quae res turbas apud illos dat graves et sententiam sequi , periculosissimas , id quod ab aliis quoque intellexisse nihil addubitamus . Iam nunc enim ea inter ipsos fervet contentio . Quae cum ita habeant , fratres , cernitis haud dubie et quidem significantissime tutius et fructuosius fore , si istis importunis et hactenus incurabilibus hominibus suam relinquamus substantiam et nos in ecclesiis nostrae fidei creditis , utamur corporis ac sententiis apertis et Frequentius huic sacro mysterio congruis , ac inter nos perireque vos in confessione cordes , idem ad eos nobis respiciendum arbitramur , qui vero magnopere ad eos nobis respiciendum arbitramur , qui tam vere a nobis et a nostris abhorrent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3621", + "psc_text": "non solum Deus et prudentes homines, verum etiam ipsi, cum sint nobis inimicissimi, sentiunt. Cum enim sua pernicie nos terrendos putant, non dubitant nos timere ne pereant. 2. Sed quid faciamus, videntes quod multi, adjuvante Domino, per occasionem vestram viam pacis inveniant? numquid prohibere vos possumus vel debemus ab hac unitatis instantia, dum metuimus ne quidam durissimi, et in seipsos crudelissimi, non nostra, sed propria voluntate se perdant? Optaremus quidem ut omnes qui contra Christum portant signum Christi, et contra Evangelium de ipso Evangelio, quod non intelligunt, gloriantur, a sua perversitate discederent, et nobiscum in ejus unitate gauderent. Sed quomam Deus occulta satis dispositione, sed tamen justa, nonnullos eorum poenis praedestinavit extremis; procul dubio melius, incomparabili numerositate plurimis ab illa pestifera divisione et dispersione redintegratis atque collectis, quidam suis ignibus pereunt, quam pariter universi sempiternis ignibus gehennarum merito sacrilegae dissensionis ardebunt. Sic enim pereuntes istos dolet Ecclesia, quemadmodum rebellem filium", + "candidate_score": 0.679874, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_7_9", + "bdc_text": "Unde vicissim partria a nobis expectare debetis , cum verga vos animus sit , qui in omnibus , quantum quidem nostrae valent facultates , gratificari impietati vestrae , cupiat et liberaliter . Nullos vero nunc ad vos fratres mittimus legatos , quod nostra praesentia nec omnino necessaria nec admodum utulis futura videatur . Postquam enim semel per dei in confessionem christianissimum regi exhibitam , consensistis concorditur , speramus plane nullam posthac hac difficultatem futuram , nec si praesentes essemus , aliud suggereremus consilium , quam perseverandi in iis , quae regi , imo ecclesiae semel dedistis et in quibus fidem vestram sancte obstrinxistis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_664", + "psc_text": "esse etiam antea volebamus; cum jam praesertim de suae libertatis manifestatione securus sit. Cumque illi aperuissemus non eum futurum perjurii reum, si non per ipsum, sed per te fieret ut propter vitandum scandalum tecum esse non posset; quandoquidem non de tua voluntate, sed de sua jurare potuerit, nec te sibi vicissim aliquid jurasse confessus sit; ad extremum dixit, quod servum Dei, Ecclesiae filium, dicere oportebat, quidquid nobis cum tua Sanctitate de illo fieri placuisset, id se sine dubio secuturum. Proinde petimus, et per charitatem Christi obsecramus prudentiam tuam, ut omnium quae locuti sumus memineris, et rescriptis tuis nos laetifices. Debemus enim nos firmiores (si tamen inter tanta tentationum pericula dicere hoc audendum est), sicut ait Apostolus, infirmorum onera sustinere (Rom. XV, 1). Frater Timotheus ideo non scripsit Sanctitati tuae, quia omnia quae gesta sunt sanctus frater tuus significavit. Memor nostri, in Domino glorieris, domine beatissime et venerabiliter charissime et sincerissime", + "candidate_score": 0.679638, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_55", + "bdc_text": "Quae cum ita habeant , fratres , cernitis haud dubie et quidem significantissime tutius et fructuosius fore , si istis importunis et hactenus incurabilibus hominibus suam relinquamus substantiam et nos in ecclesiis nostrae fidei creditis , utamur corporis ac sententiis apertis et Frequentius huic sacro mysterio congruis , ac inter nos perireque vos in confessione cordes , idem ad eos nobis respiciendum arbitramur , qui vero magnopere ad eos nobis respiciendum arbitramur , qui tam vere a nobis et a nostris abhorrent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2311", + "psc_text": "viventes divina eloquia tractaverunt, ideo commemoranda arbitratus sum, ut sciat iste frater, si quid aliter quam isti sentit, deposita dissensionis amaritudine, et fraternae charitatis suavitate servata atque in integrum restituta, diligenti et tranquilla consideratione quaerendum vel discendum vel docendum. Neque enim quorumlibet disputationes, quamvis catholicorum et laudatorum hominum, velut Scripturas canonicas habere debemus, ut nobis non liceat salva honorificentia quae illis debetur hominibus, aliquid in eorum scriptis improbare atque respuere, si forte invenerimus quod aliter senserint quam veritas habet, divino adjutorio vel ab aliis intellecta, vel a nobis. Talis ego sum in scriptis aliorum; tales volo esse intellectores meorum. Denique in iis omnibus quae de opusculis sanctorum atque doctorum commemoravi, Ambrosii, Hieronymi, Athanasii, Gregorii, et si qua aliorum talia legere potui quae commemorare longum putavi, Deum non esse corpus, nec formae humanae habere membra, nec eum esse per locorum spatia divisibilem, et esse natura incommutabiliter invisibilem, nec per eamdem naturam", + "candidate_score": 0.679526, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_47_49", + "bdc_text": "esse cum hominibus et S. quidem tractabilem Saxones , ducibus Westphalo et Hesshausis , furiis quidem S. cibus . absolam infernalibus , communctis copiis , ni illos imo reduci aruerunt atque plena convitiorum plaustra , in ipsos dantia exonerarunt , insuper et crimine falsi ( quod alii longe meliorum meritos , falsificationis nuncupat ) atque corruptelae palam d. praestantes illos impudentissimos esse corruptores , esse 38 . ac Lutherum nunquam hoc sensisse neque confessionem Augustanam cum sua apologia eum sensum habere , quem impostores isti nequitur confingant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_406", + "psc_text": "adversus fallaces criminatores, apud transmarinos ecclesiasticos judices diligentissima discussione purgarent. 10. Itaque concilium illud perversum atque nefarium, maxime ut creditur traditorum fuit, quibus confessis Secundus Tigisitanus ignoverat: ut quoniam de traditione fama crebruerat, infamatis aliis a se averterent suspicionem, et cum homines per Africam totam credentes episcopis, falsa de innocentibus loquerentur, quod damnati essent apud Carthaginem traditores, tanquam in nebula mendacissimi rumoris, ipsi qui vere tradiderant latitarent. Unde videtis, charissimi, fieri potuisse, quod verisimile non esse quidam vestrum dicebant, ut qui essent de sua traditione confessi, causamque suam impetravissent Deo dimitti oportere, iidem judices damnatoresque tanquam traditorum absentium postea consedissent. Magis enim amplexi sunt occasionem, qua possent alios falsa criminatione perfundere, et conversas in eos linguas hominum ab inquisitione criminum suorum hoc modo declinare. Alioquin si fieri non posset ut quisque mala quae ipse committeret, in alio judicaret, non diceret quibusdam Paulus apostolus: Propterea inexcusabilis es, o homo omnis qui", + "candidate_score": 0.679274, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_25_27", + "bdc_text": "At quam eosum sit immovandi res studium , quam denique exosui sit admodum , altercandi de his libido et ministrorum discordia , non est , quod multis referamus . Apparet hoc plus nimium in defectione videbantur , et quod multi qui iam ad nos accessuri videbantur , ob rixas et contentiones ministrorum , haerent et quo se conferant aut quid ipsis faciundum sit addubitant , praesertim videant et audiant alteros ab alteris condemnari , et execrationes nobis magis esse familiares quam benedictiones ac dispersionem prope prae ferri collectioni . Demo loco adhortamur vestram pietatem fratres , ut contentiones vel rixas tanquam pestes ecclesiae caveamur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2550", + "psc_text": "perturbare conatur: ideo nominis ipsius commemorationem putavi esse faciendam. Sed sive ipse sit, sive alii consortes ejus erroris: plures enim sunt quam sperare possumus; et ubi non redarguuntur, etiam alios ad suam sectam seducunt, et sic crebrescunt, ut nesciam quo sint erupturi: nos tamen malumus eos in Ecclesiae compage sanari, quam ex illius corpore velut insanabilia membra resecari, si tamen hoc permittit ipsa necessitas. Timendum est enim ne plura putrescant, dum putribus parcitur. Potens est autem misericordia Domini nostri, quae potius eos ab hac peste liberet: quod sine dubio faciet, si fideliter advertant teneantque quod scriptum est, Qui invocaverit nomen Domini, salvus erit (Joel. II, 32). CAPUT IV. 23. Audi jam pauca de divitibus, quod in epistola tua sequitur inquirendum. Hoc enim posuisti illos dicere: Divitem manentem in divitiis suis, regnum Dei non posse ingredi, nisi omnia sua vendiderit, nec ei prodesse si forte ex ipsis divitiis mandata fecerit. Evaserunt", + "candidate_score": 0.679257, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_31_33", + "bdc_text": "De qua re nos quoque quaedam ad honorandum dominum et fratrem nos quam dilectum , d. Theodorum Bezam dedimus . Et ne quid hic , optimi fratres , dissimulemus , reiecissimis atque condemnastis in Rupellana illa synodo vestra qui in negotio coenae dominicae nolunt admittere , vocabulum substantiae , nimirum eos , qui negant in actione sacrae coenae corpus , et sanguinem conformi stantialiter adesse et percipi . Atqui hic vestros cogituros , stuerat , nos fratres et symmystas vestros in illa esse sententia , quam et confessione nostra edita diserte perressimus , et nuper vulgata responsione nostra ad testamentem quantum Brentii diserte repetivimus ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2966", + "psc_text": "exclusi, periculis omnibus exponantur, devorandi luporum dentibus atque vexandi, quibus obsistere hac, qua illos in se irritaverant doctrinae perversitate, non possint. Sed satis vestris monitis, sic abundantibus nostrae legis exemplis, probatur esse responsum; nec quidquam superesse duximus quod dicamus, cum nihil praetermissum a vobis, nihil constet esse suppressum, quo illi refutati et penitus agnoscantur esse convicti. Ideoque a nobis testimonia nulla ponuntur, quia et his plena relatio est, et satis constat tot doctissimos sacerdotes cuncta dixisse, nec decet credere vos aliquid, quod ad causam possit proficere, praeteriisse. Et alia manu: Bene valete, fratres. Et ad latus: Data VI cal. febr. post consulatum Theodosii Augusti VII, et Junii Quarti v. c. EPISTOLA CLXXXII. Innocentius Romanus pontifex, Patribus concilii Milevitani, comprobans illorum acta adversus Pelagianos. INNOCENTIUS, SILVANO seni, VALENTINO, et caeteris qui in Milevitana synodo interfuerunt dilectissimis fratribus, in Domino salutem. 1. Inter caeteras Romanae Ecclesiae curas, et apostolicae Sedis occupationes, quibus", + "candidate_score": 0.67669, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_60_62", + "bdc_text": "Haec paulo liberius et copiosius charitati vestrae , fratres dilecti , exposuimus hactenus , ut submotis quibus videri poterat aliqua inter nos esse aut oboriri posse dissensionis spes , tenatius coalescamus et in syncera stabilique concordia confirmemur . De his omnibus antea quoque scripsimus ad honorandum dominum et fratrem nostro satis charissimo d. Theod Bezam . Finem ergo huic nostro satis verbo , nunc imponendum scripto , scriptissimamus apostolum nobis quoque dicere , quod suis Philippensibus scripsit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_915", + "psc_text": "unam per Firmum. Rescribe quod visum fuerit ad nos vel alios instruendos. Dabo autem operam diligentiorem, quantum me adjuvat Dominus, ut litterae quas ad te scribo, prius ad te perveniant quam ad quemquam, a quo latius dispergantur. Fateor enim, nec mihi hoc fieri velle de tuis ad me, quod de meis ad te factum justissime expostulas. Tamen placeat nobis invicem non tantum charitas, verum etiam libertas amicitiae, ne apud me taceas, vel ego apud te, quod in nostris litteris vicissim nos movet, eo scilicet animo qui oculis Dei in fraterna dilectione non displicet. Quod si inter nos fieri posse sine ipsius dilectionis perniciosa offensione non putas; non fiat. Illa enim charitas quam tecum habere vellem, profecto major est; sed melius haec minor quam nulla est. EPISTOLA LXXXIII Augustinus Alypio significans aliam se de bonis, quae fuerunt Honorati ex Thagastensi monacho presbyteri Thiavensis, iniisse sententiam, sibique demum satius videri ut ea", + "candidate_score": 0.675305, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_14_16", + "bdc_text": "Retinete hoc , donec veniam . Abunde officio , si et eritque negotii abunde nostro satis fecerimus , officio , si et pauculi ipsos et ecclesias nostrae fidei creditas in his pauculis sed opido necessariis et salutaribus , ex reverimus , praedicantur in nomine Christi poenitentiam et remissionem peccatorum . Frustra vero laborabimus , si his omissis aut praeteritis , circa alia occupemur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2425", + "psc_text": "Apostolus ait, Ignoras quia patientia Dei ad poenitentiam te adducit? aut istis exceptis esse definitum quod scriptum est, Beati omnes qui confidunt in eum (Psal. II, 13)? aut ad istos non pertinere quod dicitur, Viriliter agite, et confortetur cor vestrum, omnes qui speratis in Dominum (Psal. XXX, 25)? 8. Cum igitur super peccatores tanta sit patientia, tanta misericordia Dei, ut in hac temporali vita moribus emendatis, non damnentur in aeternum; qui nullius quae sibi praebeatur exspectat misericordiam, quoniam nemo est illo beatior, nemo potentior, nemo justior: quales non esse oportet homines erga homines, qui hanc vitam nostram quantacumque laude cumulemus, eam sine peccato esse non dicimus? quod si dixerimus, nos ipsos, sicut scriptum est, decipimus, et veritas in nobis non est (I Joan. I, 8). Proinde licet accusatoris alia persona sit, alia defensoris, alia intercessoris, alia judicis, de quorum propriis officiis nimis longum est, et non necessarium hoc sermone disserere;", + "candidate_score": 0.674955, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_63", + "bdc_text": "Si qua igitur commodo , si quam si quod solatium dilectionis , si qua communio omnibus , si , qua viscera et miserationes , complete meum gaudium , ut viscere affecti sitis , eandem charitatem habentes una nimiles , idem sentientes , ne quid fiat per humanitatem aut per inanem gloriam , sed per humilitatem animi , alium quisque se praestantiorem existimet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1759", + "psc_text": "Ita nemo est in genere humano cui non dilectio, etsi non pro mutua charitate, pro ipsa tamen communis naturae societate debeatur. CAPUT VII. Sed ii nos multum justeque delectant, a quibus vicissim sancte casteque diligimur. Ista cum habentur, ut teneantur, cum autem non habentur, ut habeantur, orandum est. 14. Hoccine totum, et haec sunt omnia quibus beatae summa vitae colligitur? an aliquid aliud veritas docet quod his omnibus praeferatur? Nam et illa sufficientia, et ipsa incolumitas, vel propria vel amicorum, quamdiu temporalis est, pro aeternae vitae adeptione abjicienda est: quanquam fortasse corpus, animus vero nullo modo sanus existimandus est, qui non temporalibus aeterna praeponit; neque enim in tempore utiliter vivitur, nisi ad comparandum meritum quo in aeternitate vivatur. Ad illam ergo unam vitam, qua cum Deo et de Deo vivitur, caetera quae utiliter et decenter optantur, sine dubio referenda sunt. In eo quippe nosmetipsos diligimus, si Deum diligimus: et ex", + "candidate_score": 0.674763, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_26_28", + "bdc_text": "Apparet hoc plus nimium in defectione videbantur , et quod multi qui iam ad nos accessuri videbantur , ob rixas et contentiones ministrorum , haerent et quo se conferant aut quid ipsis faciundum sit addubitant , praesertim videant et audiant alteros ab alteris condemnari , et execrationes nobis magis esse familiares quam benedictiones ac dispersionem prope prae ferri collectioni . Demo loco adhortamur vestram pietatem fratres , ut contentiones vel rixas tanquam pestes ecclesiae caveamur . atque refugiatis , adhortamur item charitatem vestram , ne ad commendandum anathematismos , et ad praestandum magis quam ad colligendum faciles esse parandis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3695", + "psc_text": "ergo non misericorditer praestatur hominibus a Domino Deo, a quo etiam tribulatio beneficium est? Nam res prospera donum est consolantis; res autem adversa donum est admonentis Dei: et si haec praestat, ut dixi, etiam malis, quid praeparat sustinentibus se? quorum in numero vos per illius gratiam congregatos esse gaudete, sustinentes invicem in dilectione, studentes servare unitatem spiritus in vinculo pacis (Eph. IV, 3). Non enim deerit quod in vobis invicem sufferatis, nisi cum vos ita purgaverit Dominus, absorpta morte in victoriam, ut sit Deus omnia in omnibus (I Cor. XV, 54, 28). 2. Dissensiones autem nunquam debent amari; sed aliquando tamen aut a charitate nascuntur, aut charitatem probant. Quis enim facile invenitur qui velit reprehendi? et ubi est ille sapiens de quo dictum est, Corripe sapientem, et amabit te? Numquid tamen ideo non debemus reprehendere et corripere fratrem, ne securus tendat in mortem? Solet enim fieri, et frequenter accidit ut", + "candidate_score": 0.673746, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_14_16", + "bdc_text": "Retinete hoc , donec veniam . Abunde officio , si et eritque negotii abunde nostro satis fecerimus , officio , si et pauculi ipsos et ecclesias nostrae fidei creditas in his pauculis sed opido necessariis et salutaribus , ex reverimus , praedicantur in nomine Christi poenitentiam et remissionem peccatorum . Frustra vero laborabimus , si his omissis aut praeteritis , circa alia occupemur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4245", + "psc_text": "Deus apud vos; et lugeam multos ex iis qui ante peccaverunt, et non egerunt poenitentiam super immunditia, et luxuria, et fornicatione quam egerunt (II Cor. XII, 21): neque enim scribebat ista, nisi eis qui jam baptizati fuerant. Habemus etiam in Actibus Apostolorum, Simonem jam baptizatum, cum pecunia vellet emere ut per impositionem manus ejus daretur Spiritus sanctus, admonitum a Petro ut de hoc gravi peccato ageret poenitentiam (Act. VIII, 18-23). 8. Est etiam poenitentia bonorum et humilium fidelium pene quotidiana, in qua pectora tundimus dicentes: Dimitte nobis debita nostra, sicut et nos dimittimus debitoribus nostris (Matth. VI, 12). Neque enim ea nobis dimitti volumus, quae dimissa non dubitamus in Baptismo; sed illa utique quae humanae fragilitati, quamvis parva, tamen crebra subrepunt: quae si collecta contra nos fuerint, ita nos gravabunt et oppriment, sicut unum aliquod grande peccatum. Quid enim interest ad naufragium, utrum uno grandi fluctu navis operiatur et obruatur,", + "candidate_score": 0.673055, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_9_11", + "bdc_text": "Postquam enim semel per dei in confessionem christianissimum regi exhibitam , consensistis concorditur , speramus plane nullam posthac hac difficultatem futuram , nec si praesentes essemus , aliud suggereremus consilium , quam perseverandi in iis , quae regi , imo ecclesiae semel dedistis et in quibus fidem vestram sancte obstrinxistis . zein Ac prodest quidem adeoque necessarium est , eandem semper retinere confessionem et iustituere ac omnia in ecclesiis Galliae , qui formitur instituere , ac mutuebat agri . Equidem ecclesias , quam si subinde conturbat , labefactat magis , quam si subinde nova in ecclesiis ecclesiam inferantur dogmata et varia accumulent decreta .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1726", + "psc_text": "collationis cura suscepta diligentius perscrutati sunt Scripturas sacras; et quia in eis innumerabilia testimonia repererunt, quibus promissa est Ecclesia futura in omnibus gentibus, et toto orbe terrarum, sicut eam reddi et praesentari coepisse in Evangelio et Epistolis apostolicis, et in Actibus Apostolorum videmus, ubi et ipsa loca, et civitates, et provinciae leguntur, per quas crevit, incipiens ab Jerusalem, ut inde se etiam in Africam non migrando, sed crescendo diffunderet; non autem invenerunt aliquod testimonium divinorum eloquiorum, ubi dictum est eam perituram de caeteris partibus mundi, et in sola Africa Donati parte mansuram; et viderunt quam sit absurdum, pro illa, quae fuerat peritura, tot testimonia divina recitari; pro ea vero, quae, sicut putant, fuerat Domino placitura, nullum ejus testimonium reperiri: haec forte cogitantes, ad finiendas vanas, et perniciosas, et saluti aeternae contrarias inimicitias, ad locum collationis nostrae omnes convenire voluerunt, non ut tumultus novus oriatur, sed ut vetusta discordia finiatur. 4.", + "candidate_score": 0.672702, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_48", + "bdc_text": "absolam infernalibus , communctis copiis , ni illos imo reduci aruerunt atque plena convitiorum plaustra , in ipsos dantia exonerarunt , insuper et crimine falsi ( quod alii longe meliorum meritos , falsificationis nuncupat ) atque corruptelae palam d. praestantes illos impudentissimos esse corruptores , esse 38 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1060", + "psc_text": "nempe ipsa ignorantia facillime ostendit. Cur ergo innocentes falsis criminibus accusantur, quia crimina aliena seu falsa seu vera nescierunt? Quis locus innocentiae reservatur, si crimen est proprium, nescire crimen alienum? Porro si tot gentium populos ipsa ignorantia, sicut dictum est, innocentes ostendit, quam magnum crimen est ab istorum innocentium communione separari? Nam et facta nocentium quae innocentibus demonstrari, vel ab innocentibus credi non possunt, non inquinant quemquam, si propter innocentium consortium etiam cognita sustinentur. Non enim propter malos boni deserendi, sed propter bonos mali tolerandi sunt: sicut toleraverunt Prophetae, contra quos tanta dicebant, nec communionem sacramentorum illius populi relinquebant; sicut ipse Dominus nocentem Judam usque ad condignum ejus exitum toleravit, et eum sacram coenam cum innocentibus communicare permisit; sicut tolerarunt Apostoli eos qui per invidiam, quod ipsius diaboli vitium est, Christum annuntiabant (Philipp. I, 15-18); sicut toleravit Cyprianus collegarum avaritiam, quam secundum Apostolum appellat idololatriam (Coloss. III, 5.) Postremo quidquid", + "candidate_score": 0.671612, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_56_58", + "bdc_text": "Interim vero permitateque indigni existimavimus eos hostium loco habendos , quiniam sperantes eam in diligendos et pro ipsis dominus supplicandum vobis essequitatem , praestantissimos serio putamus ac per occasionem eis conficiendum quoque omnes adversus forte illicors dominus hos . Imprudentium partem essent , et misericors dominus . Imprudentium certum excipet , cogitetis , quae et nuper tales , eiusmodi voces et sententias recipere , admodiores , viros quas inter nos ipsos consigno concedat , mentem meliorum Io pacem sentimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2431", + "psc_text": "nec cum id, quod etiam vobis displicebat, inultum esse velletis, tanquam delicti approbatores vos judicabamus, sed tanquam humanissimos intercessores audiebamus. Si ergo vobis fas est ecclesiasticam correptionem intercedendo mitigare; quomodo episcopus vestro gladio debet intercedere, cum illa exeratur ut in quem exeritur bene vivat, iste ne vivat! 11. Postremo ipse Dominus apud homines intercessit, ne lapidaretur adultera, et eo modo nobis intercessionis commendavit officium; nisi quia ille terrendo fecit, quod nos petendo. Ille enim Dominus, nos servi sumus: verumtamen ille sic terruit, ut omnes timere debeamus. Quis enim est nostrum sine peccato? Quod cum illis dixisset a quibus ei offerebatur punienda peccatrix, ut qui sciret se esse sine peccato, prior in illam lapidem mitteret; cecidit saevitia, tremente conscientia: tunc enim ex illa jam congregatione dilapsi, solam misericordi miseram reliquerunt. Cedat huic sententiae pietas Christianorum, cui cessit impietas Judaeorum: cedat humilitas obsequentium, cui cessit superbia persequentium: cedat confessio fidelis, cui cessit", + "candidate_score": 0.670832, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_47_49", + "bdc_text": "esse cum hominibus et S. quidem tractabilem Saxones , ducibus Westphalo et Hesshausis , furiis quidem S. cibus . absolam infernalibus , communctis copiis , ni illos imo reduci aruerunt atque plena convitiorum plaustra , in ipsos dantia exonerarunt , insuper et crimine falsi ( quod alii longe meliorum meritos , falsificationis nuncupat ) atque corruptelae palam d. praestantes illos impudentissimos esse corruptores , esse 38 . ac Lutherum nunquam hoc sensisse neque confessionem Augustanam cum sua apologia eum sensum habere , quem impostores isti nequitur confingant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4021", + "psc_text": "simul. Sed quaecumque quae contra eos sunt, in suae perversitatis sensus aliquando callida et astuta, aliquando ridicula et hebeti expositione pervertunt. Nec saltem ita ut ea ipsa, quae exponunt ab suae sectae hominibus alienis, vera esse credant; alioquin aut catholici essent, aut non multum a veritate alieni, qui et in ipsis scripturis apocryphis sensus catholicos invenirent, aut invenire velle viderentur: sed cum ipsi alia cum suis sentiant, atque inter suos doceant, sive discant, quae non audent prodere, quoniam re vera nefaria sunt et detestanda; tamen fidem catholicam eis quos timent, praedicant, non quam teneant, sed sub qua lateant. Possunt enim aliqui haeretici reperiri fortasse immundiores, sed nullus istis fallacia comparatur. Alii quippe, ut sunt hominum vitia, de hujus vitae consuetudine vel infirmitate mentiuntur: isti autem in ipsa nefaria doctrina haeresis suae praeceptum habere perhibentur, ut occultandorum dogmatum suorum causa, etiam cum falsa juratione mentiantur. Hi qui eos experti sunt, et", + "candidate_score": 0.670422, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_32", + "bdc_text": "Et ne quid hic , optimi fratres , dissimulemus , reiecissimis atque condemnastis in Rupellana illa synodo vestra qui in negotio coenae dominicae nolunt admittere , vocabulum substantiae , nimirum eos , qui negant in actione sacrae coenae corpus , et sanguinem conformi stantialiter adesse et percipi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_556", + "psc_text": "perturbat. Quapropter quae utilis non est, perturbatione infructuosa consequenter noxia est. 7. Nec ideo putari debet institutum esse multis locis, ut illo die post refectionem offeratur, quia scriptum est: Identidem et calicem post coenam dicens, etc. Ipsam enim potuit appellare coenam, qua jam corpus acceperant, ut deinde calicem acciperent. Apostolus namque alibi dicit, Convenientibus ergo vobis in unum, non est dominicam coenam manducare (I Cor. XI, 20), hanc ipsam acceptionem Eucharistiae dominicam coenam vocans. CAPUT VI. Illud magis movere potuit homines, utrum jam refecti die illa vel offerrent vel sumerent Eucharistiam, quod in Evangelio dicitur, Cum autem illi manducarent, accepit Jesus panem et benedixit; cum etiam superius dixisset: Cum sero autem factum esset, recumbebat cum duodecim, et manducantibus eis dixit, Quoniam unus ex vobis tradet me (Matth. XXVI, 26, 20, 21). Postea enim tradidit Sacramentum. Et liquido apparet, quando primum acceperunt discipuli corpus et sanguinem Domini, non eos accepisse jejunos.", + "candidate_score": 0.669856, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_43_45", + "bdc_text": "Quod non clarissimi viri d. Calvinus et d. Ioannis a Lasco , non penitius expenderent , sed Buceri fucis plus nimium tribuerent et pro bonitate ingenii sui , moderari Lutheranam importunitatem et succorda aliqua in tempore cum alioqui laboranti succurrere cuperent , et Augustanae consuisse et apologiae expositionem . Et hoc adierunt quidem apologiae ( ut ipsis videbatur ) tollerabilem , et hoc egerunt sui . eo confidentius , quod scirent nos authorem Philippum , suppendere et poenitere operis illius , sed et bono S .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2695", + "psc_text": "ex anima, et sinuli cum brutis ammantibus conditione subsistat. Super quo quid mihi videretur, in opusculis contra Ruffinum scripsisse me novi, adversus eum libellum quem sanctae memoriae Anastasio, episcopo Romanae Ecclesiae, dedit; in quo lubrica et subdola, imo stulta confessione, dum auditorum simplicitati illudere nititur, suae fidei, imo perfidiae illusit: quos libros reor sanctum parentem vestrum habere Oceanum; olim enim editi sunt, multis Ruffini libris adversus calumnias respondentes. Certe habes ibi virum sanctum et eruditum Augustinum episcopum, qui viva, ut aiunt, voce docere te poterit, et suam, imo per se nostram explicare sententiam. CAP. II. 2. Ezechielis volumen olim aggredi volui, et sponsionem creberrimam studiosis lectoribus reddere; sed in ipso dictandi exordio ita animus meus occidentalium provinciarum, et maxime urbis Romae vastatione confusus est, ut juxta vulgare proverbium, proprium quoque ignorarem vocabulum: diuque tacui, sciens tempus esse lacrymarum. Hoc autem anno cum tres explicassem libros, subitus impetus barbarorum, de quibus", + "candidate_score": 0.669588, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_32", + "bdc_text": "Et ne quid hic , optimi fratres , dissimulemus , reiecissimis atque condemnastis in Rupellana illa synodo vestra qui in negotio coenae dominicae nolunt admittere , vocabulum substantiae , nimirum eos , qui negant in actione sacrae coenae corpus , et sanguinem conformi stantialiter adesse et percipi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_557", + "psc_text": "Jesus panem et benedixit; cum etiam superius dixisset: Cum sero autem factum esset, recumbebat cum duodecim, et manducantibus eis dixit, Quoniam unus ex vobis tradet me (Matth. XXVI, 26, 20, 21). Postea enim tradidit Sacramentum. Et liquido apparet, quando primum acceperunt discipuli corpus et sanguinem Domini, non eos accepisse jejunos. 8. Numquid tamen propterea calumniandum est universae Ecclesiae quod a jejunis semper accipitur? Ex hoc enim placuit Spiritui sancto, ut in honorem tanti Sacramenti in os Christiani prius Dominicum corpus intraret, quam caeteri cibi: nam ideo per universum orbem mos iste servatur. Neque enim quia post cibos dedit Dominus, propterea pransi aut coenati fratres ad illud Sacramentum accipiendum convenire debent, aut sicut faciebant quos Apostolus arguit et emendat, mensis suis ista miscere. Namque Salvator quo vehementius commendaret mysterii illius altitudinem, ultimum hoc voluit altius infigere cordibus et memoriae discipulorum, a quibus ad passionem digressurus erat. Et ideo non praecepit quo", + "candidate_score": 0.668617, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_33_35", + "bdc_text": "Atqui hic vestros cogituros , stuerat , nos fratres et symmystas vestros in illa esse sententia , quam et confessione nostra edita diserte perressimus , et nuper vulgata responsione nostra ad testamentem quantum Brentii diserte repetivimus ; cum autem clarissimus vir d. Beza cum ecclesia Genevensi , ei d. subscripserit et vos ipsi eandem approbetis , ad 15 es denique nos apud omnes tam esse confessionem S . Galliae et Helvetiae non eiusdem esse confessionis , mirum sane est , illam vobis excidere potuisse condemnationem Non ignoramus , quomodo vos explicetis , substantiae hoc vocabulum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_754", + "psc_text": "contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter suos. » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere utrum ea quae scripsimus haberentur in graecis, ut, si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares; praesertim cum libere in praefatione confessus sim, Origenis commentarios me esse secutum, et vel mea vel aliena dictasse, et in fine ejusdem capituli quod reprehendis, scripserim: « Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem; debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat quod ipse commisit. » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in graecis legeram,", + "candidate_score": 0.668508, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_47_49", + "bdc_text": "esse cum hominibus et S. quidem tractabilem Saxones , ducibus Westphalo et Hesshausis , furiis quidem S. cibus . absolam infernalibus , communctis copiis , ni illos imo reduci aruerunt atque plena convitiorum plaustra , in ipsos dantia exonerarunt , insuper et crimine falsi ( quod alii longe meliorum meritos , falsificationis nuncupat ) atque corruptelae palam d. praestantes illos impudentissimos esse corruptores , esse 38 . ac Lutherum nunquam hoc sensisse neque confessionem Augustanam cum sua apologia eum sensum habere , quem impostores isti nequitur confingant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_538", + "psc_text": "judicio tota area ventiletur. Unde manifestum est ista crimina seu vera seu falsa non pertinere ad frumenta dominica, quae per totum agrum, id est istum mundum usque in finem seculi oportet crescere, sicut non falsus angelus in hujus errore, sed Dominus in Evangelio loquitur (Matth. XIII, 30). Ideoque in christianos innocentes, qui per totum orbem malis christianis tanquam paleae suae vel zizaniis permixti sunt, multa falsa crimina et vana jactantibus his miseris Donatistis merito Deus reddidit, ut Maximianistas apud Carthaginem schismaticos suos Primiani damnatores, extra Primianum baptizatores, post Primianum rebaptizatores universali concilio suo damnarent: ut ex eorum numero post non parvum tempus quosdam in honoribus episcopatus sui, Felicianum Mustitanum et Praetextatum Assuritanum cogente Optato Gildoniano susciperent, cum omnibus quos damnati extra baptizaverant. Quod si ab eis, quos ore proprio tanquam sceleratos et sacrilegos damnaverunt, et quos illis primis schismaticis, quos vivos terra obruit (Num. XVI, 31-33), compararunt, non maculantur, cum", + "candidate_score": 0.667563, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_43_45", + "bdc_text": "Quod non clarissimi viri d. Calvinus et d. Ioannis a Lasco , non penitius expenderent , sed Buceri fucis plus nimium tribuerent et pro bonitate ingenii sui , moderari Lutheranam importunitatem et succorda aliqua in tempore cum alioqui laboranti succurrere cuperent , et Augustanae consuisse et apologiae expositionem . Et hoc adierunt quidem apologiae ( ut ipsis videbatur ) tollerabilem , et hoc egerunt sui . eo confidentius , quod scirent nos authorem Philippum , suppendere et poenitere operis illius , sed et bono S .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2795", + "psc_text": "melius posse novit tua Dilectio, per Dominum obsecro ut id nobiscum communicare digneris. EPISTOLA CLXVIII. Timasius et Jacobus Augustino, gratias agentes pro scripto ipsis libro de Natura et Gratia, adversus libellum Pelagii, naturam non sine gratiae invidia defendentis. Domino vere beatissimo, et merito venerabili patri episcopo AUGUSTINO, TIMASIUS et JACOBUS, in Domino salutem. Ita nos refecit et recreavit gratia Dei, ministrata per verbum tuum, ut prorsus germani dicamus, « Misit verbum suum, et sanavit eos » (Psal. CVI, 20), domine beatissime, et merito venerabilis pater. Sane ea diligentia ventilasse Sanctitatem tuam textum ejusdem libelli reperimus, ut ad singulos apices responsa reddita stupeamus, sive in his quae refutare, detestari, aut fugere deceat christianum; sive in illis in quibus non satis invenitur errasse, quamvis nescio qua calliditate, in ipsis quoque gratiam Dei credidit supprimendam. Sed unum est quod nos in tanto beneficio afficit, quia tarde hoc tam praeclarum gratiae Dei munus effulsit:", + "candidate_score": 0.666603, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_56", + "bdc_text": "Interim vero permitateque indigni existimavimus eos hostium loco habendos , quiniam sperantes eam in diligendos et pro ipsis dominus supplicandum vobis essequitatem , praestantissimos serio putamus ac per occasionem eis conficiendum quoque omnes adversus forte illicors dominus hos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3620", + "psc_text": "Domino eximio, et honorabili filio DULCITIO, AUGUSTINUS, salutem in Domino. 1. Non debui contemnere petitionem tuam, qua desiderasti a me institui quemadmodum te oporteat haereticis respondere, quorum salus in Domini misericordia, instantia quoque tuae strenuitatis inquiritur. Quamvis enim ingentes eorum multitudines (unde plurimum gratulamur), quid sibi beneficii conferatur intelligant; quidam tamen eorum Deo et hominibus miserabili instinctu furoris ingrati, ubi suis caedibus nos vastare non possunt, suo nos exitio terrere se credunt, aut laetitiam suam quaerentes de mortibus nostris, aut tristitiam nostram de mortibus suis. Sed non debet tot tantorumque populorum salutem furiosus error hominum impedire paucorum. Quid eis velimus non solum Deus et prudentes homines, verum etiam ipsi, cum sint nobis inimicissimi, sentiunt. Cum enim sua pernicie nos terrendos putant, non dubitant nos timere ne pereant. 2. Sed quid faciamus, videntes quod multi, adjuvante Domino, per occasionem vestram viam pacis inveniant? numquid prohibere vos possumus vel debemus ab hac", + "candidate_score": 0.665801, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_46", + "bdc_text": "turpem errorem substantiae lenire , utcunque adeoque honorificem abstergere et in manu veritatis hominum errantes fratres in viam veritatis non reducere conati existimantes , nim est , sibi negotium sed quam obsecro ab illis retinere gratiam ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3320", + "psc_text": "Deo debemus agere gratias, quam quod ejus sic defenditur gratia ab eis quibus datur, adversus eos quibus vel non datur, vel ingratum est quod datur; quia ut eis gratum sit, occulto et justo judicio Dei non datur? 2. Quapropter, domine venerabilis, et in Christi charitate suscipiende sancte frater, quamvis optime facias, cum de hac re scribis ad fratres, apud quos se illi de tua solent efferre amicitia; tamen haec cura major tibi restat, ut non solum salubri severitate plectantur qui errorem illum christiano infestissimum nomini audent garrire liberius, sed etiam ii diligentissime caveantur vigilantia pastorali, propter infirmiores et simpliciores dominicas oves, cui eum pressius quidem ac timidius, sed tamen insusurrare non sant, penetrantes domos, sicut ait Apostolus, et caetera quae sequuntur exercita impietate facientes (II Tim. III, 6, et sqq). Nec illi negligendi sunt, qui usque ad profundum silentium supprimunt timore quod sentiunt, sed tamen eamdem perversitatem sentire non desinunt.", + "candidate_score": 0.665605, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_48", + "bdc_text": "absolam infernalibus , communctis copiis , ni illos imo reduci aruerunt atque plena convitiorum plaustra , in ipsos dantia exonerarunt , insuper et crimine falsi ( quod alii longe meliorum meritos , falsificationis nuncupat ) atque corruptelae palam d. praestantes illos impudentissimos esse corruptores , esse 38 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1391", + "psc_text": "permixtum sibi diabolum Judam usque in finem, quo se ipse etiam laqueo perdidit, sine ulla sui contaminatione tolerarunt, ita ut diceret eis Dominus, propter illius inter eos praesentiam: Et vos mundi estis, sed non omnes (Joan. XIII, 10). Nec ob illius immunditiam, tanquam fermento in eis dissimilium morum massa corrupta est. Nec recte affirmari potest quod eos illius latebat nequitia, nisi forte qua fuerat etiam Dominum traditurus: nam ipsi de illo scripserunt quod fur erat, et omnia quae mittebantur de dominicis loculis auferebat (Joan. XII, 6). Non eis quisquam calumniabatur illo testimonio, Videbatis furem, et concurrebatis cum eo (Psal. XLIX, 18): et factis enim malorum, non Sacramentorum communione, sed eorumdem factorum consensione concurritur. Apostolus Paulus quantum de falsis fratribus conqueritur (II Cor. XI, 26)! quorum tamen corporali permixtione non maculabatur, cordis puri diversitate sejunctus. Nam a quibusdam quos invidos noverat, gaudet Christum pariter praedicari (Philipp. I, 15-18); et utique invidia", + "candidate_score": 0.664959, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_45_47", + "bdc_text": "eo confidentius , quod scirent nos authorem Philippum , suppendere et poenitere operis illius , sed et bono S . turpem errorem substantiae lenire , utcunque adeoque honorificem abstergere et in manu veritatis hominum errantes fratres in viam veritatis non reducere conati existimantes , nim est , sibi negotium sed quam obsecro ab illis retinere gratiam ? esse cum hominibus et S. quidem tractabilem Saxones , ducibus Westphalo et Hesshausis , furiis quidem S. cibus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_892", + "psc_text": "verum scripsit, vidisse se Petrum non recte ingredientem ad veritatem Evangelii eique in faciem restitisse, quod Gentes cogeret judaizare. Ipse vero Petrus, quod a Paulo fiebat utiliter libertate charitatis, sanctae ac benignae pietate humilitatis accepit: atque ita rarius et sanctius exemplum posteris praebuit, quo non dedignarentur, sicubi forte recti tramitem reliquissent, etiam a posterioribus corrigi; quam Paulus, quo confidenter auderent etiam minores majoribus pro defendenda evangelica veritate, salva fraterna charitate resistere. Nam cum satius sit a tenendo itinere, in nullo quam in aliquo declinare, multo est tamen mirabilius et laudabilius, libenter accipere corrigentem, quam audacter corrigere deviantem. Est laus itaque justae libertatis in Paulo, et sanctae humilitatis in Petro: quae, quantum mihi pro modulo meo videtur, magis fuerat adversus calumniantem Porphyrium defendenda, quam ut ei daretur obtrectandi major occasio; qua multo mordacius criminaretur Christianos fallaciter vel suas litteras scribere, vel Dei sui sacramenta portare. CAPUT III. 23. Flagitas a me", + "candidate_score": 0.662478, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_52_54", + "bdc_text": "et hodie quoque Ihenenses theologi cum suae farinae Saxoniae omnibus et aliis suis gregalibus , erimidum instar , impetuosissime invehuntur in Witembergensem , quos etiam criminis falsi reos agunt , quod in synodo sua Dresdana nuper celebrata non satis Lutherum sed magis Svermerica , Lutheri et Augustani ( etsi mihi S. feste dicant confessione sententiam in consensu suo edito , exponunt se Lutheri Quae res turbas apud illos dat graves et sententiam sequi , periculosissimas , id quod ab aliis quoque intellexisse nihil addubitamus . Iam nunc enim ea inter ipsos fervet contentio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_428", + "psc_text": "Nos eis objicimus furorem schismatis, rebaptizationis insaniam, ab haereditate Christi quae per omnes gentes diffusa est, nefariam separationem. De codicibus non tantum nostris, sed etiam eorum, recitamus ecclesias quarum nomina hodie legunt, et quibus hodie non communicant: quae cum recitantur in conventiculis eorum, lectoribus suis dicunt, Pax tecum; et cum ipsis plebibus, quibus illae litterae scriptae sunt, pacem non habent. Et ipsi nobis objiciunt vel falsa crimina mortuorum, vel etiamsi vera, tamen aliena; non intelligentes in iis quae nos eis objicimus, omnes illos teneri; in iis vero quae nobis objiciunt, paleam vel zizania messis dominicae reprehendi, ad frumenta autem crimen non pertinere: neque considerantes quia quibus mali placent in unitate, ipsi communicant malis; quibus autem displicent, et eos emendare non possunt, neque ante tempus messis audent zizania eradicare, ne simul eradicent et triticum (Matth. XIII, 29), non factis eorum, sed altari Christi communicant: ita ut non solum non ab eis", + "candidate_score": 0.661796, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_15", + "bdc_text": "Abunde officio , si et eritque negotii abunde nostro satis fecerimus , officio , si et pauculi ipsos et ecclesias nostrae fidei creditas in his pauculis sed opido necessariis et salutaribus , ex reverimus , praedicantur in nomine Christi poenitentiam et remissionem peccatorum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2425", + "psc_text": "Apostolus ait, Ignoras quia patientia Dei ad poenitentiam te adducit? aut istis exceptis esse definitum quod scriptum est, Beati omnes qui confidunt in eum (Psal. II, 13)? aut ad istos non pertinere quod dicitur, Viriliter agite, et confortetur cor vestrum, omnes qui speratis in Dominum (Psal. XXX, 25)? 8. Cum igitur super peccatores tanta sit patientia, tanta misericordia Dei, ut in hac temporali vita moribus emendatis, non damnentur in aeternum; qui nullius quae sibi praebeatur exspectat misericordiam, quoniam nemo est illo beatior, nemo potentior, nemo justior: quales non esse oportet homines erga homines, qui hanc vitam nostram quantacumque laude cumulemus, eam sine peccato esse non dicimus? quod si dixerimus, nos ipsos, sicut scriptum est, decipimus, et veritas in nobis non est (I Joan. I, 8). Proinde licet accusatoris alia persona sit, alia defensoris, alia intercessoris, alia judicis, de quorum propriis officiis nimis longum est, et non necessarium hoc sermone disserere;", + "candidate_score": 0.660773, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_56", + "bdc_text": "Interim vero permitateque indigni existimavimus eos hostium loco habendos , quiniam sperantes eam in diligendos et pro ipsis dominus supplicandum vobis essequitatem , praestantissimos serio putamus ac per occasionem eis conficiendum quoque omnes adversus forte illicors dominus hos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_812", + "psc_text": "Dominis dilectissimis meritoque honorandis fratribus FELICI et HILARINO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Non miror satanam fidelium animos perturbantem: cui resistite, permanentes in spe promissorum Dei qui fallere non potest; qui non solum nobis in se credentibus, et sperantibus, et in ejus charitate usque in finem perseverantibus polliceri praemia aeterna dignatus est, verum etiam temporalia scandala non defutura praedixit, quibus fidem nostram exerceri et probari oporteret: ait enim, Quoniam abundabit iniquitas, refrigescet charitas multorum; sed continuo subjecit, Qui autem perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. XXIV, 12, 13). Quid ergo mirum, si homines servis Dei detrahunt, et quia eorum vitam pervertere non possunt, famam decolorare conantur, cum ipsum Deum et Dominum eorum quotidie blasphemare non cessent, cum eis displicet quidquid contra eorum voluntatem justo et occulto judicio facit? Unde exhortor prudentiam vestram, domini dilectissimi meritoque honorandi fratres, ut Scripturam Dei, quae nobis haec omnia futura praenuntiavit, et adversus", + "candidate_score": 0.660605, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_52_54", + "bdc_text": "et hodie quoque Ihenenses theologi cum suae farinae Saxoniae omnibus et aliis suis gregalibus , erimidum instar , impetuosissime invehuntur in Witembergensem , quos etiam criminis falsi reos agunt , quod in synodo sua Dresdana nuper celebrata non satis Lutherum sed magis Svermerica , Lutheri et Augustani ( etsi mihi S. feste dicant confessione sententiam in consensu suo edito , exponunt se Lutheri Quae res turbas apud illos dat graves et sententiam sequi , periculosissimas , id quod ab aliis quoque intellexisse nihil addubitamus . Iam nunc enim ea inter ipsos fervet contentio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_807", + "psc_text": "Ipse dixit, Messis est finis saeculi; non dixit, messis est tempus Donati. Ipse dixit, Messores Angeli sunt (Matth. XIII, 30, 38, 39); non dixit, Messores principes Circumcellionum sunt. Sed quia pro zizaniis triticum accusastis, vos esse zizania demonstrastis, et quod est gravius, ante tempus vos a tritico separastis. Majores enim vestri in quorum sacrilega praecisione perseveratis, quidam Gestis municipalibus Codices sanctos et instrumenta Ecclesiae persecutoribus tradiderunt, quidam eos fatentes dimiserunt et eis communicaverunt, et utrique Carthaginem furiosa factione convenerunt, de crimine traditionis de quo ipsi inter se jam consenserant, inauditos damnaverunt, episcopum contra episcopum ordinaverunt, altare contra altare erexerunt. Postea litteras ad imperatorem Constantinum, ut inter Afros episcopi transmarini judicarent, miserunt; datis judicibus quos postulaverant et Romae judicantibus non obtemperaverunt, episcopos apud Imperatorem tanquam male judicaverint arguerunt. Ab aliis rursus episcopis ad Arelatum missis ad ipsum Imperatorem appellaverunt; ab ipso auditi et calumniatores inventi, in eodem scelere permanserunt. Evigilate ad", + "candidate_score": 0.659931, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_48", + "bdc_text": "absolam infernalibus , communctis copiis , ni illos imo reduci aruerunt atque plena convitiorum plaustra , in ipsos dantia exonerarunt , insuper et crimine falsi ( quod alii longe meliorum meritos , falsificationis nuncupat ) atque corruptelae palam d. praestantes illos impudentissimos esse corruptores , esse 38 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3058", + "psc_text": "Codices dominicos mitterent. 31. Sed nos hujusmodi afflictos malis, consequens consolatus est fructus. Nam ubicumque a perditis ista commissa sunt, ibi ferventius atque perfectius unitas christiana profecit, et uberius laudatur Dominus, qui donare dignatus est ut servi ejus passionibus suis lucrarentur fratres suos, et oves ejus mortifero errore dispersas in pacem salutis aeternae suo sanguine congregarent. Potens est Dominus et misericors, quem quotidie rogamus ut etiam caeteris det poenitentiam, et resipiscant de diaboli laqueis, a quo captivi tenentur secundum ipsius voluntatem (II Tim. II, 26): qui non quaerunt nisi unde nobis calumnientur, et retribuant mala pro bonis; quia nec intelligere noverunt, quem circa eos animum dilectionemque servemus, et quomodo eos velimus secundum Domini praeceptum, quod per Ezechielem prophetam pastoribus dedit, revocare errantes, et perditos invenire (Ezech. XXXIV, 4). CAPUT VIII. 32. Illi autem, quod et alibi aliquando diximus, et quod nobis faciunt, sibi non imputant; et quod sibi faciunt, nobis", + "candidate_score": 0.659612, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_2_4", + "bdc_text": "concordia plena ad ecclesias nostras incolumes redieritis . plurimum gratulamur vobis , ac imprimis quo Quo deo nostro gratias , uti par est agimus pro immensa illa sua bonitate , qua nos post afflictiones et tentationes animas , quam amplissime consolatur ; nam ut vestra afflicturus nos exercuit vehementer , ita consolationis quoque consortes facti sumus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4151", + "psc_text": "XXIV, 13): conjungere Domino, ut crescat in novissimis vita tua. Scio enim non deesse recreationem cordis de fratribus bonis. Huc adjunge promissiones Dei fideles, magnas, certas, sempiternas, ipsiusque tolerantiae imperturbabilem ineffabilemque mercedem: et vide quam verum Domino cantes, Secundum multitudinem dolorum meorum in corde meo, consolationes tuae jucundaverunt animam meam (Psal. XCIII, 19). Mitte fratri Firmo litteras nostras. Sanctitatem tuam et familiam Dei, quae tuo ministerio gubernatur, fratres et sorores quae apud nos sunt nobiscum, in Domino resalutant. ( Et alia manu: ) Incolumes pro nobis oretis, dilectissimi et sancti fratres. Ego Alypius impensissime saluto Sinceritatem tuam, omnesque tibi in Domino conjunctos; atque ut hanc tanquam meam epistolam deputes, peto: etsi enim aliam propriam mittere potuissem, tamen malui huic suscribere, ut unanimitatem nostram una etiam pagina testaretur. EPISTOLA CCXLIX. Augustinus Restituto, quatenus mali tolerandi in Ecclesia. Domino desiderantissimo, et honorifica sinceritate charissimo fratri, et condiacono RESTITUTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem.", + "candidate_score": 0.659344, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_26", + "bdc_text": "Apparet hoc plus nimium in defectione videbantur , et quod multi qui iam ad nos accessuri videbantur , ob rixas et contentiones ministrorum , haerent et quo se conferant aut quid ipsis faciundum sit addubitant , praesertim videant et audiant alteros ab alteris condemnari , et execrationes nobis magis esse familiares quam benedictiones ac dispersionem prope prae ferri collectioni .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_403", + "psc_text": "judici dimittamus: aut si aliqui in vobis sunt qui certa istorum crimina ita noverint, ut ea facile valeant edocere, negantesque convincere, et talibus communicare formidant, pergant ad fratres et collegas nostros transmarinarum Ecclesiarum episcopos, et ibi prius de istorum factis et contumacia conquerantur, quod ad judicium collegarum Afrorum male sibi conscii venire noluerunt, ut inde illis denuntietur ut veniant, ibique objectis respondeant. Quod si non fecerint, ibi etiam eorum pravitas et perversitas innotescet, missaque tractatoria super eorum nomine per totum orbem terrarum, quacumque jam Christi Ecclesia dilata est, ab omnibus Ecclesiis eorum communio praecidetur, ne aliquis error in Cathedra Ecclesiae Carthaginis oriatur. Tum demum securi episcopum alium plebi Carthaginis ordinabimus, cum a tota Ecclesia isti fuerint separati: ne forte cum alius modo fuerit ordinatus, non ei communicetur ab Ecclesia transmarina, quia iste ab honore depositus non videbitur, quem jam ordinatum fama celebravit, et ad eum commeare communicatorias litteras fecit; atque", + "candidate_score": 0.656669, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_6_8", + "bdc_text": "Gratias insuper et vobis , domini monorandi et fratres charissimi agimus , pro vestra eximia illa sunt nos benevolentia denunciationeque ac contestatione nobis longe gratissima , qua et vos et vestra omnia nobis defertis officia . Unde vicissim partria a nobis expectare debetis , cum verga vos animus sit , qui in omnibus , quantum quidem nostrae valent facultates , gratificari impietati vestrae , cupiat et liberaliter . Nullos vero nunc ad vos fratres mittimus legatos , quod nostra praesentia nec omnino necessaria nec admodum utulis futura videatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.655118, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_46", + "bdc_text": "turpem errorem substantiae lenire , utcunque adeoque honorificem abstergere et in manu veritatis hominum errantes fratres in viam veritatis non reducere conati existimantes , nim est , sibi negotium sed quam obsecro ab illis retinere gratiam ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2796", + "psc_text": "reddita stupeamus, sive in his quae refutare, detestari, aut fugere deceat christianum; sive in illis in quibus non satis invenitur errasse, quamvis nescio qua calliditate, in ipsis quoque gratiam Dei credidit supprimendam. Sed unum est quod nos in tanto beneficio afficit, quia tarde hoc tam praeclarum gratiae Dei munus effulsit: siquidem contigit absentes fieri quosdam, quorum caecitati ista tam perspicuae veritatis illustratio deberetur; ad quos, etsi tardius, non diffidimus propitio Deo eamdem gratiam pervenire, qui vult omnes homines salvos fieri, et ad agnitionem veritatis venire (I Tim. II, 4). Nos vero, etsi olim spiritu claritatis, qui in te est, docti, subjectionem ejus abjecerimus erroris, in hoc etiam nunc gratias agimus, quod haec quae ante credidimus, nunc aliis aperire didicimus, viam facilitatis uberiore Sanctitatis tuae sermone pandente. Et alia manu: Incolumem Beatitudinem tuam, nostrique memorem, misericordia Dei nostri glorificet in aeternum. EPISTOLA CLXIX. Augustinus Evodio, respondens ad duas quaestiones, de Trinitate,", + "candidate_score": 0.654139, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_10_12", + "bdc_text": "zein Ac prodest quidem adeoque necessarium est , eandem semper retinere confessionem et iustituere ac omnia in ecclesiis Galliae , qui formitur instituere , ac mutuebat agri . Equidem ecclesias , quam si subinde conturbat , labefactat magis , quam si subinde nova in ecclesiis ecclesiam inferantur dogmata et varia accumulent decreta . Apostolicam ecclesia , quod sanctis , paucis et admodum refert in apostolorum Antis , cum praeter ea , quae admodum contenta , noluit ecclesiae dei praeter ea , quae instituta verbat , onera imponere graviora aut plura .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_555", + "psc_text": "Similiter etiam si quid horum tota per orbem frequentat Ecclesianam et hinc quin ita faciendum sit, disputare insolentissimae insaniae est. Sed neque hoc, neque illud inest in eo quod tu quaeris. Restat igitur ut de illo tertio genere sit, quod per loca regionesque variatur. Faciat ergo quisque quod in ea Ecclesia in quam venit, invenerit. Non enim quidquam corum contra fidem fit, aut contra mores, hinc vel inde meliores. His enim causis, id est aut propter fidem, aut propter mores, vel emendari oportet quod perperam fiebat, vel institui quod non fiebat. Ipsa quippe mutatio consuetudinis, etiam quae adjuvat utilitate, novitate perturbat. Quapropter quae utilis non est, perturbatione infructuosa consequenter noxia est. 7. Nec ideo putari debet institutum esse multis locis, ut illo die post refectionem offeratur, quia scriptum est: Identidem et calicem post coenam dicens, etc. Ipsam enim potuit appellare coenam, qua jam corpus acceperant, ut deinde calicem acciperent. Apostolus", + "candidate_score": 0.654098, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_44_46", + "bdc_text": "Et hoc adierunt quidem apologiae ( ut ipsis videbatur ) tollerabilem , et hoc egerunt sui . eo confidentius , quod scirent nos authorem Philippum , suppendere et poenitere operis illius , sed et bono S . turpem errorem substantiae lenire , utcunque adeoque honorificem abstergere et in manu veritatis hominum errantes fratres in viam veritatis non reducere conati existimantes , nim est , sibi negotium sed quam obsecro ab illis retinere gratiam ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_892", + "psc_text": "verum scripsit, vidisse se Petrum non recte ingredientem ad veritatem Evangelii eique in faciem restitisse, quod Gentes cogeret judaizare. Ipse vero Petrus, quod a Paulo fiebat utiliter libertate charitatis, sanctae ac benignae pietate humilitatis accepit: atque ita rarius et sanctius exemplum posteris praebuit, quo non dedignarentur, sicubi forte recti tramitem reliquissent, etiam a posterioribus corrigi; quam Paulus, quo confidenter auderent etiam minores majoribus pro defendenda evangelica veritate, salva fraterna charitate resistere. Nam cum satius sit a tenendo itinere, in nullo quam in aliquo declinare, multo est tamen mirabilius et laudabilius, libenter accipere corrigentem, quam audacter corrigere deviantem. Est laus itaque justae libertatis in Paulo, et sanctae humilitatis in Petro: quae, quantum mihi pro modulo meo videtur, magis fuerat adversus calumniantem Porphyrium defendenda, quam ut ei daretur obtrectandi major occasio; qua multo mordacius criminaretur Christianos fallaciter vel suas litteras scribere, vel Dei sui sacramenta portare. CAPUT III. 23. Flagitas a me", + "candidate_score": 0.652881, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_26", + "bdc_text": "Apparet hoc plus nimium in defectione videbantur , et quod multi qui iam ad nos accessuri videbantur , ob rixas et contentiones ministrorum , haerent et quo se conferant aut quid ipsis faciundum sit addubitant , praesertim videant et audiant alteros ab alteris condemnari , et execrationes nobis magis esse familiares quam benedictiones ac dispersionem prope prae ferri collectioni .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1403", + "psc_text": "colligatos, a vobis divisos, illis sociatos, simul in Africa constitutos, notissimos, amicissimos, conjunctissimos, qui etsi non praesentes eum ordinaverunt, propter eum tamen et absentem Primianum damnaverunt; et inquinasse dicitur surculus Caeciliani orbis terrarum populos christianos numerosissimos, remotissimos, ignotissimos, cujus non dico causam, sed multi nec nomen nosse potuerunt? Non communicant peccatis alienis, qui peccatum Maximiani non solum scierunt, sed et contra Primianum levando erexerunt: et communicant peccatis alienis, qui Caecilianum episcopum factum, aut in longinquis gentibus nescierunt, aut in propinquioribus tantummodo audierunt, aut in ipsa Africa factum simpliciter, et pacifice cognoverunt, aut in ipsa Carthagine contra neminem levaverunt! Nec cum fure concurrebant, qui communicabant ei de quo dicit Nummasius advocatus, loquens pro praesente Restituto episcopo vestro, quod per occultum sacrilegii propemodum furtum, episcopalis nominis invaserit principatum; nec cum adultero portionem suam ponebant, qui communicabant veritatis adultero; nec modico fermento tota eorum massa corrumpebatur, cum ei faverent, cum in ejus parte,", + "candidate_score": 0.652219, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_27", + "bdc_text": "Demo loco adhortamur vestram pietatem fratres , ut contentiones vel rixas tanquam pestes ecclesiae caveamur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3695", + "psc_text": "ergo non misericorditer praestatur hominibus a Domino Deo, a quo etiam tribulatio beneficium est? Nam res prospera donum est consolantis; res autem adversa donum est admonentis Dei: et si haec praestat, ut dixi, etiam malis, quid praeparat sustinentibus se? quorum in numero vos per illius gratiam congregatos esse gaudete, sustinentes invicem in dilectione, studentes servare unitatem spiritus in vinculo pacis (Eph. IV, 3). Non enim deerit quod in vobis invicem sufferatis, nisi cum vos ita purgaverit Dominus, absorpta morte in victoriam, ut sit Deus omnia in omnibus (I Cor. XV, 54, 28). 2. Dissensiones autem nunquam debent amari; sed aliquando tamen aut a charitate nascuntur, aut charitatem probant. Quis enim facile invenitur qui velit reprehendi? et ubi est ille sapiens de quo dictum est, Corripe sapientem, et amabit te? Numquid tamen ideo non debemus reprehendere et corripere fratrem, ne securus tendat in mortem? Solet enim fieri, et frequenter accidit ut", + "candidate_score": 0.648571, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_10", + "bdc_text": "zein Ac prodest quidem adeoque necessarium est , eandem semper retinere confessionem et iustituere ac omnia in ecclesiis Galliae , qui formitur instituere , ac mutuebat agri .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_900", + "psc_text": "Gentilium, sed de cibis et praeputio verum sentiendo ac docendo, tamen tanquam gentilis factus est Gentibus, et non potuit fieri tanquam Judaeus Judaeis, nisi fallaciter suscipiendo sacramenta Judaeorum? Cur oleastro inserto servavit dispensationis veracem fidem; et naturalibus ramis non extra, sed in arbore constitutis, nescio quod dispensatoriae simulationis velamen obtendit? Cur factus tanquam gentilis Gentibus, quod sentit docet, quod ait sentit; factus autem tanquam Judaeus Judaeis, aliud in pectore claudit, aliud promit in verbis, in factis, in scriptis? Sed absit hoc sapere. Utrisque enim debebat charitatem de corde puro et conscientia bona, et fide non ficta (Id. I, 5). Ac per hoc omnibus omnia factus est, ut omnes lucrifaceret (I Cor. IX, 19-22), non mentientis astu, sed compatientis affectu; id est, non omnia mala hominum fallaciter agendo, sed aliorum omnium malis omnibus, tanquam si sua essent, misericordis medicinae diligentiam procurando. 28. Cum itaque illa Testamenti Veteris sacramenta etiam sibi agenda", + "candidate_score": 0.640676, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_43", + "bdc_text": "Quod non clarissimi viri d. Calvinus et d. Ioannis a Lasco , non penitius expenderent , sed Buceri fucis plus nimium tribuerent et pro bonitate ingenii sui , moderari Lutheranam importunitatem et succorda aliqua in tempore cum alioqui laboranti succurrere cuperent , et Augustanae consuisse et apologiae expositionem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_443", + "psc_text": "praeterea turba confluxit; sed nobis in tota illa multitudine perpauci apparebant, qui utiliter ac salubriter agi causam illam, et tantam reique tantae quaestionem prudenter et pie discuti cuperent. Caeteri vero magis ad spectaculum quasi altercationis nostrae prope theatrica consuetudine, quam ad instructionem salutis christiana devotione convenerant. Quapropter nec silentium nobis praebere, nec intente nobiscum atque modeste saltem et ordinate colloqui potuerunt, exceptis, ut dixi, paucis, quorum religiosa et simplex apparebat intentio. Itaque libere pro sui cujusque animi motu immoderate loquentium omnia strepitu turbabantur, nec evincere sive nos, sive ipse rogando, interdum etiam objurgando potuimus, ut nobis modestum silentium praeberetur. 2. Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut", + "candidate_score": 0.640104, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_28", + "bdc_text": "atque refugiatis , adhortamur item charitatem vestram , ne ad commendandum anathematismos , et ad praestandum magis quam ad colligendum faciles esse parandis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1647", + "psc_text": "de vestiendis pauperibus fueritis obliti; ad quam misericordiam cum praesens essem vos exhortatus sum, et nunc exhortor, ne vos vincat et pigros faciat contritio hujus mundi, cui talia videtis accidere qualia Dominus et Redemptor noster, qui mentiri non potest, ventura praedixit. Non solum ergo non debetis minus facere opera misericordiae, sed etiam debetis amplius quam soletis. Sicut enim ad loca munitiora festinantius migrant, qui ruinam domus vident contritis parietibus imminere; sic corda christiana quanto magis sentiunt mundi hujus ruinam crebrescentibus tribulationibus propinquare, tanto magis debent bona quae in terra recondere disponebant, in thesaurum coelestem impigra celeritate transferre, ut si aliquis humanus casus acciderit, gaudeat qui de loco ruinoso emigravit: si autem nihil tale fuerit subsecutum, non contristetur qui quandoque moriturus, immortali Domino, ad quem venturus est, bona propria commendavit. Itaque, fratres mei dilectissimi, ex eo quod quisque habet, secundum suas vires quas ipse novit, facite quod soletis, alacriore animo quam", + "candidate_score": 0.638385, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_68_70", + "bdc_text": "nam vere diligimus et vos et vestras ecclesias intercedimusque pro vestra apud dominum salute indesinentur . Tiguri promense aprili anno salutis nostrae 1543 . Vostenn Vestennium Studiosissimi et ecclesiae et scholae Tigurinae ministri et professores .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799", + "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas", + "candidate_score": 0.635441, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_68_70", + "bdc_text": "nam vere diligimus et vos et vestras ecclesias intercedimusque pro vestra apud dominum salute indesinentur . Tiguri promense aprili anno salutis nostrae 1543 . Vostenn Vestennium Studiosissimi et ecclesiae et scholae Tigurinae ministri et professores .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_111", + "psc_text": "itaque fratrum coetus, qui apud nos coepit coalescere, tanta tibi praerogativa obstrictus est, ut locis terrarum tantum longe disjunctis ita nobis consulueris tanquam praesentissimus spiritu. Quapropter precibus quantum valemus incumbimus, ut gregem tibi commissum tecum Dominus sustinere dignetur, nec te uspiam deserere, sed adesse adjutor in opportunitatibus, faciens cum Ecclesia sua misericordiam per sacerdotium tuum, qualem spirituales viri ut faciat, lacrymis eum gemitibusque interpellant. 2. Scias itaque, domine beatissime et plenissima charitate venerabilis, non desperare nos, imo sperare vehementer, quod Dominus et Deus noster per auctoritatem personae quam geris, quam non carni, sed spiritui tuo impositam esse confidimus, multas carnales foeditates et aegritudines quas Africana Ecclesia in multis patitur, in paucis gemit, consiliorum gravitate et tua possit sanare. Cum enim Apostolus tria breviter genera vitiorum detestanda et vitanda uno in loco posuerit, de quibus innumerabilium vitiorum exsurgit seges, unum horum quod secundo loco posuit, acerrime in Ecclesia vindicatur; duo autem", + "candidate_score": 0.635176, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_28", + "bdc_text": "atque refugiatis , adhortamur item charitatem vestram , ne ad commendandum anathematismos , et ad praestandum magis quam ad colligendum faciles esse parandis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3710", + "psc_text": "ad monasterium, aliquid alimentorum, vestimentorum, stramentorum, operimentorum datur, quod aliis fortioribus, et ideo felicioribus non datur; cogitare debent quibus non datur, quantum de sua saeculari vita illae ad istam descenderint, quamvis usque ad aliarum quae sunt corpore fortiores, frugalitatem pervenire nequiverint. Nec illae debent conturbari, quod eas vident amplius, non quia honorantur, sed quia tolerantur, accipere; ne contingat detestanda perversitas, ut in monasterio, ubi, quantum possunt, fiunt divites laboriosae, fiant pauperes delicatae. Sane quemadmodum aegrotantes necesse habent minus accipere ne graventur; ita post aegritudinem sic tractandae sunt ut citius recreentur, etiamsi de humillima saeculi paupertate venerunt, tanquam hoc illis contulerit recentior aegritudo, quod divitibus anterior consuetudo. Sed cum vires pristinas reparaverint, redeant ad feliciorem consuetudinem suam, quae famulas Dei tanto amplius decet, quanto minus indigent: nec ibi eas teneat voluntas jam vegetas, quo necessitas levarat infirmas. Illae se existiment ditiores, quae fuerint in sustinenda parcitate fortiores. Melius est enim minus", + "candidate_score": 0.632719, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_61", + "bdc_text": "De his omnibus antea quoque scripsimus ad honorandum dominum et fratrem nostro satis charissimo d. Theod Bezam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.628992, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_61", + "bdc_text": "De his omnibus antea quoque scripsimus ad honorandum dominum et fratrem nostro satis charissimo d. Theod Bezam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.628599, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_44", + "bdc_text": "Et hoc adierunt quidem apologiae ( ut ipsis videbatur ) tollerabilem , et hoc egerunt sui .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_407", + "psc_text": "Magis enim amplexi sunt occasionem, qua possent alios falsa criminatione perfundere, et conversas in eos linguas hominum ab inquisitione criminum suorum hoc modo declinare. Alioquin si fieri non posset ut quisque mala quae ipse committeret, in alio judicaret, non diceret quibusdam Paulus apostolus: Propterea inexcusabilis es, o homo omnis qui judicas. In quo enim alium judicas, temetipsum condemnas; eadem enim agis, quae judicas. (Rom. II, 1.) Quod illi omnino fecerunt, ut haec verba apostolica integre in eos apteque conveniant. 11. Non ergo tunc Secundus, quando eorum crimina Deo dimisit, paci unitatique consuluit: alioquin magis hoc apud Carthaginem provideret, ne schisma fieret, ubi nullus aderat cui confesso crimen donare cogeretur; sed quod erat facillimum, tota conservatio pacis esset absentes nolle damnare. Itaque injuriam facerent innocentibus, etiamsi eis non convictis, neque confessis, neque omnino praesentibus ignoscere voluissent. Ille quippe accipit veniam, cujus culpa certissima est. Quanto ergo immaniores et caeciores fuerunt, qui", + "candidate_score": 0.628255, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_12", + "bdc_text": "Apostolicam ecclesia , quod sanctis , paucis et admodum refert in apostolorum Antis , cum praeter ea , quae admodum contenta , noluit ecclesiae dei praeter ea , quae instituta verbat , onera imponere graviora aut plura .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1177", + "psc_text": "comparaverat, et sub Ecclesiae nomine possidere jam coeperat, consequenter etiam ipse retinere; nolumus tamen, quoniam fisci debitor fuit, hunc scrupulum habere in conscientia. Neque enim fraus ista, quia fisco fiebat, ideo non fiebat. Et ille quidem Paulus, postquam episcopus factus est, renuntiaturus suis omnibus rebus propter immensum cumulum fiscalium debitorum, exacta quadam cautione, in qua certum ei pondus debebatur argenti, hos exiguos agellos, unde victum sustentaret, tanquam Ecclesiae comparavit, sub nomine tunc potentissimae domus, ut etiam ex ipsis, morem suum sequens, cum fisco non solveret, nullas exactorum molestias pateretur. Iste autem qui eidem Ecclesiae illo defuncto est ordinatus, timuit hos agros suscipere: et cum posset pro solis fiscalibus debitis, quae de memoratis possessiunculis ille contraxerat, imperiale beneficium po tulare, totum maluit confiteri, quod eas Paulus de argento proprio, cum esset fisco obnoxius, de hastario emerat; ut eas Ecclesia, si fieri potest, non occulta episcopi iniquitate, sed manifesta christiani imperatoris liberalitate", + "candidate_score": 0.62805, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_61", + "bdc_text": "De his omnibus antea quoque scripsimus ad honorandum dominum et fratrem nostro satis charissimo d. Theod Bezam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.627008, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_50", + "bdc_text": "Hanc enim et Lutheri et compatri confessionis Augustanae esse sententiam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3999", + "psc_text": "erit enim testis affectus in vos cordis mei, per hanc, quantum potui paginam expressus; erit testis vobis in judicio ejus qui credentes sibi confirmaturus est, et incredulos confusurus. Deus unus et verus vos ab omni hujus saeculi vanitate liberatos convertat ad se, domini praedicabiles, et dilectissimi fratres. EPISTOLA CCXXXIII. Augustinus Longiniano pagano philosopho, provocans illum ad scribendum quonam modo Deum colendum credat, quidve de Christo sentiat. LONGINIANO AUGUSTINUS. Solere aiunt quemdam veterum dicere, quibus satis persuasum esset ut nihil mallent se esse quam viros bonos, his reliquam facilem esse doctrinam. Hanc sententiam (nam, si rite recolo, Socratica est) longe antiquior prophetica jam praecesserat, praecipiens homini breviter et simul, non tantum ut se nihil malit esse quam bonum, verum etiam unde fiat bonus: Diliges, inquit, Dominum Deum tuum ex toto cordo tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua (Deut. VI, 5); et, Diliges proximum tuum tanquam teipsum", + "candidate_score": 0.626535, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_50", + "bdc_text": "Hanc enim et Lutheri et compatri confessionis Augustanae esse sententiam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.625999, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_61", + "bdc_text": "De his omnibus antea quoque scripsimus ad honorandum dominum et fratrem nostro satis charissimo d. Theod Bezam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_915", + "psc_text": "unam per Firmum. Rescribe quod visum fuerit ad nos vel alios instruendos. Dabo autem operam diligentiorem, quantum me adjuvat Dominus, ut litterae quas ad te scribo, prius ad te perveniant quam ad quemquam, a quo latius dispergantur. Fateor enim, nec mihi hoc fieri velle de tuis ad me, quod de meis ad te factum justissime expostulas. Tamen placeat nobis invicem non tantum charitas, verum etiam libertas amicitiae, ne apud me taceas, vel ego apud te, quod in nostris litteris vicissim nos movet, eo scilicet animo qui oculis Dei in fraterna dilectione non displicet. Quod si inter nos fieri posse sine ipsius dilectionis perniciosa offensione non putas; non fiat. Illa enim charitas quam tecum habere vellem, profecto major est; sed melius haec minor quam nulla est. EPISTOLA LXXXIII Augustinus Alypio significans aliam se de bonis, quae fuerunt Honorati ex Thagastensi monacho presbyteri Thiavensis, iniisse sententiam, sibique demum satius videri ut ea", + "candidate_score": 0.625003, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_31", + "bdc_text": "De qua re nos quoque quaedam ad honorandum dominum et fratrem nos quam dilectum , d. Theodorum Bezam dedimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_662", + "psc_text": "salutem. 1. Cum Subsanam venissemus, et quae illic nobis absentibus contra nostram voluntatem gesta fuerant, quaereremus; quaedam sicut audieramus, quaedam vero aliter facta, omnia tamen dolenda et toleranda, quantum Dominus adjuvit, partim objurgando, partim monendo, partim orando correximus. Illud sane quod post tuae Sanctitatis profectionem nos plurimum contristavit, quod inde fratres sine itineris duce dimissi sunt, petimus ignoscas, et timidius quam malitiosius factum scias. Cum enim putarent eos a filio nostro Timotheo propterea mitti, ut in nos maxime Charitatem tuam ad iracundiam provocarent, vellent autem ipsi nostro adventui, quem tecum futurum sperabant, omnia integra reservare, putaverunt non eos profecturos, si ducem itineris non acciperent. Sed tamen peccatum esse, quis dubitet? Hinc etiam factum est ut et Fossori diceretur, jam Timotheum cum ipsis fratribus fuisse profectum; quod utique falsum erat: non tamen a presbytero dictum; et haec omnia fratrem Carcedonium penitus ignorasse, nobis manifestissime declaratum est, quantum ista manifestari solent. 2.", + "candidate_score": 0.624508, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_8", + "bdc_text": "Nullos vero nunc ad vos fratres mittimus legatos , quod nostra praesentia nec omnino necessaria nec admodum utulis futura videatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1431", + "psc_text": "filii nostri Quodvultdeus et Gaudentius ad nos venerunt cum litteris tuis. Inde factum est ut continuo proficiscens, non afferret responsionem meam, quoniam post illorum adventum quantulumcumque apud nos immoratus est, et profecturus per horas singulas videbatur. Sed etsi per eum respondissem, adhuc debitor forem. Nam et nunc quod videor respondisse debitor sum, non dico charitatis, quam tanto magis debemus quanto amplius impenderimus, cujus nos perpetuos debitores ostendit Apostolus dicens, Nemini quidquam debeatis, nisi ut invicem diligatis (Rom. XIII, 8); sed ipsius epistolae tuae: quando enim sufficiam tuae suavitati, tantaeque aviditati animi tui, quam mihi lecta nuntiavit? Rem quidem mihi in te notissimam insinuavit; verumtamen etsi non mihi rei novae insinuatrix, nova tamen rescriptorum exactrix fuit. 2. Miraris fortasse cur me hujus debiti persolutorem imparem dicam, cum tu de me tam multum sentias, qui me tanquam anima mea noveris: sed hoc ipsum est quod mihi magnam difficultatem fecit respondendi litteris tuis,", + "candidate_score": 0.622623, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_68", + "bdc_text": "nam vere diligimus et vos et vestras ecclesias intercedimusque pro vestra apud dominum salute indesinentur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1149", + "psc_text": "cum ipso sint (I Thess. IV, 16), sicut Apostolus ait, et cum ipso maneant sicut et ipse Dominus ad Patrem dixit: « Volo ut ubi ego sum, et illi sint mecum » (Joan. XVII, 24). 6. Sine dubio hoc illud est quod in Psalmis habes: « Beati qui habitant in domo tua; in saecula saeculorum laudabunt te » (Psal. LXXXIII, 5). Puto autem hanc laudationem vocibus concinentium esse promendam: etsi immutabuntur sanctorum resurgentium corpora, ut sint sicut et Domini corpus post resurrectionem apparuit; in qua utique resurrectionis humanae viva imago praefulsit, ut Dominus ipse, qui in corpore ipso quo passus fuerat et resurrexerat, quasi speculum contemplationis omnibus fuerit. Qui utique cum in eadem carne, qua mortuus et sepultus fuerat, resurrexisset, omnium omnia officia membrorum expressa oculis et auribus hominum saepe collatus exhibuit. Quod si etiam Angeli, quorum simpliciter spiritualis est creatura, linguas habere dicuntur, quibus utique laudes Domino creatori cantant", + "candidate_score": 0.622183, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_8", + "bdc_text": "Nullos vero nunc ad vos fratres mittimus legatos , quod nostra praesentia nec omnino necessaria nec admodum utulis futura videatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.621795, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_11", + "bdc_text": "Equidem ecclesias , quam si subinde conturbat , labefactat magis , quam si subinde nova in ecclesiis ecclesiam inferantur dogmata et varia accumulent decreta .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1134", + "psc_text": "omnibus gentibus dilatatur, quae secundum Dei testimonium in semine Abrahae benedicuntur (Gen. XXII, 18). Quid igitur adhuc dubitas tenere quod sentis, nisi quia id quod nunc sentis, vel aliquando non sensisse, vel aliud defendisse confunderis; et dum erubescis corrigere errorem, non erubescis permanere in errore, quod utique potius erubescendum fuit? 52. Hoc est illud quod Scriptura non tacuit: Est confusio adducens peccatum, et est confusio adducens gratiam et gloriam (Eccli. IV, 25). Confusio adducit peccatum, cum erubescit quisque pravam mutare sententiam ne aut inconstans putetur, aut diu errasse seipso judice teneatur: ita descendunt in infernum viventes (Psal. LIV, 16), id est, suam perditionem sentientes; quos Dathan et Abiron et Core hiatu terrae absorpti (Num. XVI, 31-33), tanto ante futuros figuraverunt. Confusio autem adducit gratiam et gloriam, cum erubescit quisque de propria iniquitate, et poenitendo in melius commutatur; quod te facere piget illa perniciosa confusione superatum; ne tibi ab hominibus nescientibus", + "candidate_score": 0.616286, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_47", + "bdc_text": "esse cum hominibus et S. quidem tractabilem Saxones , ducibus Westphalo et Hesshausis , furiis quidem S. cibus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_298", + "psc_text": "ergo prodest Romanis sabbato jejunare? quandoquidem aliis diebus quibus non jejunant, necesse est eos, secundum disputationem hujus, ebriosos et ventricolas judicari. Porro, si aliud est gravare corda in crapula et ebrietate, quod semper est malum, aliud est autem modestia et temperantia custodita relaxare jejunium, quod certe cum fit die dominico, reprehensorem non habet christianum; prandia prius sanctorum a voracitate et ebriositate ventricolarum iste discernat, ne Romanos ipsos quando non jejunant ventricolas faciat, et tunc inquirat, non utrum liceat inebriari sabbato, quod nec die dominico licet; sed utrum nec sabbato jejunandum sit, sicut dominico non solet. 4. Quod utinam sic quaereret, aut sic affirmaret, ut toto terrarum orbe diffusam, exceptis Romanis et adhuc paucis Occidentalibus, apertissime non blasphemaret Ecclesiam. Nunc vero quis ferat per omnes orientales, et multos etiam occidentales populos christianos de tot tantisque famulis famulabusque Christi, sabbato sobrie modesteque prandentibus, ab isto dici quod in carne sint, et Deo", + "candidate_score": 0.613425, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Philemonem", + "max_score": 0.721321, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_62_64", + "bdc_text": "Finem ergo huic nostro satis verbo , nunc imponendum scripto , scriptissimamus apostolum nobis quoque dicere , quod suis Philippensibus scripsit . Si qua igitur commodo , si quam si quod solatium dilectionis , si qua communio omnibus , si , qua viscera et miserationes , complete meum gaudium , ut viscere affecti sitis , eandem charitatem habentes una nimiles , idem sentientes , ne quid fiat per humanitatem aut per inanem gloriam , sed per humilitatem animi , alium quisque se praestantiorem existimet . sua quisquam spectetis , sed unus quisque , quae sunt aliorum etc.", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Philemonem_window_36", + "psc_text": "Habet quispiam charitatem et fidem in Deum et in sanctos ejus: sed forsitan non aequali eam in omnes lance communicet. Communicet forsitan in cunctos, sed opere non expleat: voluntate impleat aliquis et opere, sed gestorum suorum perfectam habere non potest notionem. Sit talis quoque qui et opus habeat et scientiam, sed non omnis agnitionem habet boni; multa enim juste, mansuete, studioseque perpetrans, impar est suis in aliqua parte virtutibus. An non talis Philemon? Habet quippe communicationem operatricis fidei, et charitatis in agnitione omnis boni. Quae cum in apostolis sit, non eam putemus ob id tantum esse perfectam, si in illis sit: sed in eo totam esse, quia Christi est, ut quidquid boni, et in Philemone laudatur, et de apostolorum exemplo sumitur: inde bonum sit, quia de fonte Christi ducatur. (Vers. 7.) Gaudium enim magnum habuimus, et consolationem in charitate tua, quia viscera sanctorum requieverunt per te, frater. Plenius inculcat et", + "candidate_score": 0.721321, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_61_63", + "bdc_text": "De his omnibus antea quoque scripsimus ad honorandum dominum et fratrem nostro satis charissimo d. Theod Bezam . Finem ergo huic nostro satis verbo , nunc imponendum scripto , scriptissimamus apostolum nobis quoque dicere , quod suis Philippensibus scripsit . Si qua igitur commodo , si quam si quod solatium dilectionis , si qua communio omnibus , si , qua viscera et miserationes , complete meum gaudium , ut viscere affecti sitis , eandem charitatem habentes una nimiles , idem sentientes , ne quid fiat per humanitatem aut per inanem gloriam , sed per humilitatem animi , alium quisque se praestantiorem existimet .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Philemonem_window_36", + "psc_text": "Habet quispiam charitatem et fidem in Deum et in sanctos ejus: sed forsitan non aequali eam in omnes lance communicet. Communicet forsitan in cunctos, sed opere non expleat: voluntate impleat aliquis et opere, sed gestorum suorum perfectam habere non potest notionem. Sit talis quoque qui et opus habeat et scientiam, sed non omnis agnitionem habet boni; multa enim juste, mansuete, studioseque perpetrans, impar est suis in aliqua parte virtutibus. An non talis Philemon? Habet quippe communicationem operatricis fidei, et charitatis in agnitione omnis boni. Quae cum in apostolis sit, non eam putemus ob id tantum esse perfectam, si in illis sit: sed in eo totam esse, quia Christi est, ut quidquid boni, et in Philemone laudatur, et de apostolorum exemplo sumitur: inde bonum sit, quia de fonte Christi ducatur. (Vers. 7.) Gaudium enim magnum habuimus, et consolationem in charitate tua, quia viscera sanctorum requieverunt per te, frater. Plenius inculcat et", + "candidate_score": 0.718527, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_63_65", + "bdc_text": "Si qua igitur commodo , si quam si quod solatium dilectionis , si qua communio omnibus , si , qua viscera et miserationes , complete meum gaudium , ut viscere affecti sitis , eandem charitatem habentes una nimiles , idem sentientes , ne quid fiat per humanitatem aut per inanem gloriam , sed per humilitatem animi , alium quisque se praestantiorem existimet . sua quisquam spectetis , sed unus quisque , quae sunt aliorum etc. Dominus noster Iesus Christus , unicum ecclesiae suae communicae caput et fidelissimi gregis sui pastor , servet nostras ecclesias et nos ipsarum ministros in sarta doctrina vita pura et concordia syncera atque per perpetua .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Philemonem_window_36", + "psc_text": "Habet quispiam charitatem et fidem in Deum et in sanctos ejus: sed forsitan non aequali eam in omnes lance communicet. Communicet forsitan in cunctos, sed opere non expleat: voluntate impleat aliquis et opere, sed gestorum suorum perfectam habere non potest notionem. Sit talis quoque qui et opus habeat et scientiam, sed non omnis agnitionem habet boni; multa enim juste, mansuete, studioseque perpetrans, impar est suis in aliqua parte virtutibus. An non talis Philemon? Habet quippe communicationem operatricis fidei, et charitatis in agnitione omnis boni. Quae cum in apostolis sit, non eam putemus ob id tantum esse perfectam, si in illis sit: sed in eo totam esse, quia Christi est, ut quidquid boni, et in Philemone laudatur, et de apostolorum exemplo sumitur: inde bonum sit, quia de fonte Christi ducatur. (Vers. 7.) Gaudium enim magnum habuimus, et consolationem in charitate tua, quia viscera sanctorum requieverunt per te, frater. Plenius inculcat et", + "candidate_score": 0.717585, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_61_63", + "bdc_text": "De his omnibus antea quoque scripsimus ad honorandum dominum et fratrem nostro satis charissimo d. Theod Bezam . Finem ergo huic nostro satis verbo , nunc imponendum scripto , scriptissimamus apostolum nobis quoque dicere , quod suis Philippensibus scripsit . Si qua igitur commodo , si quam si quod solatium dilectionis , si qua communio omnibus , si , qua viscera et miserationes , complete meum gaudium , ut viscere affecti sitis , eandem charitatem habentes una nimiles , idem sentientes , ne quid fiat per humanitatem aut per inanem gloriam , sed per humilitatem animi , alium quisque se praestantiorem existimet .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Philemonem_window_37", + "psc_text": "sit: sed in eo totam esse, quia Christi est, ut quidquid boni, et in Philemone laudatur, et de apostolorum exemplo sumitur: inde bonum sit, quia de fonte Christi ducatur. (Vers. 7.) Gaudium enim magnum habuimus, et consolationem in charitate tua, quia viscera sanctorum requieverunt per te, frater. Plenius inculcat et edocet, quare dixerit: Gratias ago Deo meo, semper memoriam tui faciens in orationibus meis. Dignum siquidem erat agere gratias Deo super charitate Philemonis, qui internum cordis affectum, et profundos animi sanctorum recessus suscipiendo refecerat. Et hoc idioma apostolicum est; ut semper viscera vocet, volens plenam mentis ostendere charitatem. Unde gaudens cum gaudentibus, et cum his qui requieverant, se refectum esse credens: 755 habet laetitiam non transitoriam et levem, et quae fortuito possit accidere; sed magnam, et prout erat in Philemone charitas, eminentem: quam augebat consolatio super Philemonis charitate descendens, plena a Patre misericordiarum, et Deo totius consolationis. (Vers. 8, 9.)", + "candidate_score": 0.708261, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_62_64", + "bdc_text": "Finem ergo huic nostro satis verbo , nunc imponendum scripto , scriptissimamus apostolum nobis quoque dicere , quod suis Philippensibus scripsit . Si qua igitur commodo , si quam si quod solatium dilectionis , si qua communio omnibus , si , qua viscera et miserationes , complete meum gaudium , ut viscere affecti sitis , eandem charitatem habentes una nimiles , idem sentientes , ne quid fiat per humanitatem aut per inanem gloriam , sed per humilitatem animi , alium quisque se praestantiorem existimet . sua quisquam spectetis , sed unus quisque , quae sunt aliorum etc.", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Philemonem_window_37", + "psc_text": "sit: sed in eo totam esse, quia Christi est, ut quidquid boni, et in Philemone laudatur, et de apostolorum exemplo sumitur: inde bonum sit, quia de fonte Christi ducatur. (Vers. 7.) Gaudium enim magnum habuimus, et consolationem in charitate tua, quia viscera sanctorum requieverunt per te, frater. Plenius inculcat et edocet, quare dixerit: Gratias ago Deo meo, semper memoriam tui faciens in orationibus meis. Dignum siquidem erat agere gratias Deo super charitate Philemonis, qui internum cordis affectum, et profundos animi sanctorum recessus suscipiendo refecerat. Et hoc idioma apostolicum est; ut semper viscera vocet, volens plenam mentis ostendere charitatem. Unde gaudens cum gaudentibus, et cum his qui requieverant, se refectum esse credens: 755 habet laetitiam non transitoriam et levem, et quae fortuito possit accidere; sed magnam, et prout erat in Philemone charitas, eminentem: quam augebat consolatio super Philemonis charitate descendens, plena a Patre misericordiarum, et Deo totius consolationis. (Vers. 8, 9.)", + "candidate_score": 0.705461, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_62_64", + "bdc_text": "Finem ergo huic nostro satis verbo , nunc imponendum scripto , scriptissimamus apostolum nobis quoque dicere , quod suis Philippensibus scripsit . Si qua igitur commodo , si quam si quod solatium dilectionis , si qua communio omnibus , si , qua viscera et miserationes , complete meum gaudium , ut viscere affecti sitis , eandem charitatem habentes una nimiles , idem sentientes , ne quid fiat per humanitatem aut per inanem gloriam , sed per humilitatem animi , alium quisque se praestantiorem existimet . sua quisquam spectetis , sed unus quisque , quae sunt aliorum etc.", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Philemonem_window_0", + "psc_text": "PROLOGUS. 741-742 Qui nolunt inter Epistolas Pauli eam recipere quae ad Philemonem scribitur, aiunt, non semper Apostolum, nec omnia, Christo in se loquente, dixisse: quia nec humana imbecillitas unum tenorem sancti Spiritus ferre potuisset: nec hujus corpusculi necessitates [ Al. necessitas] sub praesentia Domini semper complerentur: velut disponere prandium, cibum capere, esurire, saturari, ingesta digerere, exhausta complere; taceo de caeteris, quae exquisite et coacte [ Al. coacta] replicant: ut affirment fuisse aliquod tempus in quo Paulus dicere non auderet: Vivo, jam non ego, vivit vero in me Christus (Galat. II, 20) ; et illud: An experimentum quaeritis ejus qui in me loquitur Christus (II Cor. XIII, 3) ? Quale, inquiunt, experimentum Christi est, audire: Penulam quam reliqui Troade apud Carpum, veniens tecum affer (II Tim. IV, 13) . Et illud ad Galatas: Utinam et excidantur qui vos conturbant (Gal. V, 12) . Et in hac ipsa Epistola: Simul autem et", + "candidate_score": 0.704597, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_63", + "bdc_text": "Si qua igitur commodo , si quam si quod solatium dilectionis , si qua communio omnibus , si , qua viscera et miserationes , complete meum gaudium , ut viscere affecti sitis , eandem charitatem habentes una nimiles , idem sentientes , ne quid fiat per humanitatem aut per inanem gloriam , sed per humilitatem animi , alium quisque se praestantiorem existimet .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Philemonem_window_36", + "psc_text": "Habet quispiam charitatem et fidem in Deum et in sanctos ejus: sed forsitan non aequali eam in omnes lance communicet. Communicet forsitan in cunctos, sed opere non expleat: voluntate impleat aliquis et opere, sed gestorum suorum perfectam habere non potest notionem. Sit talis quoque qui et opus habeat et scientiam, sed non omnis agnitionem habet boni; multa enim juste, mansuete, studioseque perpetrans, impar est suis in aliqua parte virtutibus. An non talis Philemon? Habet quippe communicationem operatricis fidei, et charitatis in agnitione omnis boni. Quae cum in apostolis sit, non eam putemus ob id tantum esse perfectam, si in illis sit: sed in eo totam esse, quia Christi est, ut quidquid boni, et in Philemone laudatur, et de apostolorum exemplo sumitur: inde bonum sit, quia de fonte Christi ducatur. (Vers. 7.) Gaudium enim magnum habuimus, et consolationem in charitate tua, quia viscera sanctorum requieverunt per te, frater. Plenius inculcat et", + "candidate_score": 0.690941, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_61_63", + "bdc_text": "De his omnibus antea quoque scripsimus ad honorandum dominum et fratrem nostro satis charissimo d. Theod Bezam . Finem ergo huic nostro satis verbo , nunc imponendum scripto , scriptissimamus apostolum nobis quoque dicere , quod suis Philippensibus scripsit . Si qua igitur commodo , si quam si quod solatium dilectionis , si qua communio omnibus , si , qua viscera et miserationes , complete meum gaudium , ut viscere affecti sitis , eandem charitatem habentes una nimiles , idem sentientes , ne quid fiat per humanitatem aut per inanem gloriam , sed per humilitatem animi , alium quisque se praestantiorem existimet .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Philemonem_window_24", + "psc_text": "in eodem certamine belloque superaverit. Scribitur etiam Ecclesiae quae in domo ejus est. Verum hoc ambiguum, utrum Ecclesiae quae in domo Archippi sit: an ei quae in domo Philemonis. Sed mihi videtur non ad Archippi, sed ad Philemonis referendum esse personam, cui ipsa quoque epistola deputatur. Nam licet Paulus et Thimotheus pariter scribant ad Philemonem, Appiam, Archippum, et Ecclesiam: tamen in sequentibus approbatur Paulum tantummodo ad Philemonem scribere, et unum cum uno sermocinari. Gratias ago Deo meo semper, et memoriam tui faciens. Hunc autem morem scribendi in nonnullis epistolis ejus invenire poteritis: quod cum plures, et ad plures 751 in praefatione ponantur, postea per totum corpus Epistolae, unus disputans inducatur. Illud quod ad Galatas scribens Apostolus ait: in Christi fide nihil referre, gentilis sit aliquis, an Judaeus: vir, an mulier: servus, an liber (Galat. III, 28): etiam in hoc loco perspicuum fit. Inter duos quippe viros et apostolicos, inter cooperatorem", + "candidate_score": 0.68687, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_63", + "bdc_text": "Si qua igitur commodo , si quam si quod solatium dilectionis , si qua communio omnibus , si , qua viscera et miserationes , complete meum gaudium , ut viscere affecti sitis , eandem charitatem habentes una nimiles , idem sentientes , ne quid fiat per humanitatem aut per inanem gloriam , sed per humilitatem animi , alium quisque se praestantiorem existimet .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Philemonem_window_37", + "psc_text": "sit: sed in eo totam esse, quia Christi est, ut quidquid boni, et in Philemone laudatur, et de apostolorum exemplo sumitur: inde bonum sit, quia de fonte Christi ducatur. (Vers. 7.) Gaudium enim magnum habuimus, et consolationem in charitate tua, quia viscera sanctorum requieverunt per te, frater. Plenius inculcat et edocet, quare dixerit: Gratias ago Deo meo, semper memoriam tui faciens in orationibus meis. Dignum siquidem erat agere gratias Deo super charitate Philemonis, qui internum cordis affectum, et profundos animi sanctorum recessus suscipiendo refecerat. Et hoc idioma apostolicum est; ut semper viscera vocet, volens plenam mentis ostendere charitatem. Unde gaudens cum gaudentibus, et cum his qui requieverant, se refectum esse credens: 755 habet laetitiam non transitoriam et levem, et quae fortuito possit accidere; sed magnam, et prout erat in Philemone charitas, eminentem: quam augebat consolatio super Philemonis charitate descendens, plena a Patre misericordiarum, et Deo totius consolationis. (Vers. 8, 9.)", + "candidate_score": 0.683072, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_15_17", + "bdc_text": "Abunde officio , si et eritque negotii abunde nostro satis fecerimus , officio , si et pauculi ipsos et ecclesias nostrae fidei creditas in his pauculis sed opido necessariis et salutaribus , ex reverimus , praedicantur in nomine Christi poenitentiam et remissionem peccatorum . Frustra vero laborabimus , si his omissis aut praeteritis , circa alia occupemur . Qui et christianum dominum , in quo est plenitudo ecclesiae vera et vitae fide possident , destituuntur Christo , nec vere possunt , possident .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Philemonem_window_36", + "psc_text": "Habet quispiam charitatem et fidem in Deum et in sanctos ejus: sed forsitan non aequali eam in omnes lance communicet. Communicet forsitan in cunctos, sed opere non expleat: voluntate impleat aliquis et opere, sed gestorum suorum perfectam habere non potest notionem. Sit talis quoque qui et opus habeat et scientiam, sed non omnis agnitionem habet boni; multa enim juste, mansuete, studioseque perpetrans, impar est suis in aliqua parte virtutibus. An non talis Philemon? Habet quippe communicationem operatricis fidei, et charitatis in agnitione omnis boni. Quae cum in apostolis sit, non eam putemus ob id tantum esse perfectam, si in illis sit: sed in eo totam esse, quia Christi est, ut quidquid boni, et in Philemone laudatur, et de apostolorum exemplo sumitur: inde bonum sit, quia de fonte Christi ducatur. (Vers. 7.) Gaudium enim magnum habuimus, et consolationem in charitate tua, quia viscera sanctorum requieverunt per te, frater. Plenius inculcat et", + "candidate_score": 0.676274, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_60_62", + "bdc_text": "Haec paulo liberius et copiosius charitati vestrae , fratres dilecti , exposuimus hactenus , ut submotis quibus videri poterat aliqua inter nos esse aut oboriri posse dissensionis spes , tenatius coalescamus et in syncera stabilique concordia confirmemur . De his omnibus antea quoque scripsimus ad honorandum dominum et fratrem nostro satis charissimo d. Theod Bezam . Finem ergo huic nostro satis verbo , nunc imponendum scripto , scriptissimamus apostolum nobis quoque dicere , quod suis Philippensibus scripsit .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Philemonem_window_36", + "psc_text": "Habet quispiam charitatem et fidem in Deum et in sanctos ejus: sed forsitan non aequali eam in omnes lance communicet. Communicet forsitan in cunctos, sed opere non expleat: voluntate impleat aliquis et opere, sed gestorum suorum perfectam habere non potest notionem. Sit talis quoque qui et opus habeat et scientiam, sed non omnis agnitionem habet boni; multa enim juste, mansuete, studioseque perpetrans, impar est suis in aliqua parte virtutibus. An non talis Philemon? Habet quippe communicationem operatricis fidei, et charitatis in agnitione omnis boni. Quae cum in apostolis sit, non eam putemus ob id tantum esse perfectam, si in illis sit: sed in eo totam esse, quia Christi est, ut quidquid boni, et in Philemone laudatur, et de apostolorum exemplo sumitur: inde bonum sit, quia de fonte Christi ducatur. (Vers. 7.) Gaudium enim magnum habuimus, et consolationem in charitate tua, quia viscera sanctorum requieverunt per te, frater. Plenius inculcat et", + "candidate_score": 0.676208, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_2_4", + "bdc_text": "concordia plena ad ecclesias nostras incolumes redieritis . plurimum gratulamur vobis , ac imprimis quo Quo deo nostro gratias , uti par est agimus pro immensa illa sua bonitate , qua nos post afflictiones et tentationes animas , quam amplissime consolatur ; nam ut vestra afflicturus nos exercuit vehementer , ita consolationis quoque consortes facti sumus .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Philemonem_window_37", + "psc_text": "sit: sed in eo totam esse, quia Christi est, ut quidquid boni, et in Philemone laudatur, et de apostolorum exemplo sumitur: inde bonum sit, quia de fonte Christi ducatur. (Vers. 7.) Gaudium enim magnum habuimus, et consolationem in charitate tua, quia viscera sanctorum requieverunt per te, frater. Plenius inculcat et edocet, quare dixerit: Gratias ago Deo meo, semper memoriam tui faciens in orationibus meis. Dignum siquidem erat agere gratias Deo super charitate Philemonis, qui internum cordis affectum, et profundos animi sanctorum recessus suscipiendo refecerat. Et hoc idioma apostolicum est; ut semper viscera vocet, volens plenam mentis ostendere charitatem. Unde gaudens cum gaudentibus, et cum his qui requieverant, se refectum esse credens: 755 habet laetitiam non transitoriam et levem, et quae fortuito possit accidere; sed magnam, et prout erat in Philemone charitas, eminentem: quam augebat consolatio super Philemonis charitate descendens, plena a Patre misericordiarum, et Deo totius consolationis. (Vers. 8, 9.)", + "candidate_score": 0.658113, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_12_14", + "bdc_text": "Apostolicam ecclesia , quod sanctis , paucis et admodum refert in apostolorum Antis , cum praeter ea , quae admodum contenta , noluit ecclesiae dei praeter ea , quae instituta verbat , onera imponere graviora aut plura . Et in Apocalypsi dicitur Thystirenae ecclesiae , praeter dominus , Non mittam super vos aliud onus , praeter quod habetis . Retinete hoc , donec veniam .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Philemonem_window_24", + "psc_text": "in eodem certamine belloque superaverit. Scribitur etiam Ecclesiae quae in domo ejus est. Verum hoc ambiguum, utrum Ecclesiae quae in domo Archippi sit: an ei quae in domo Philemonis. Sed mihi videtur non ad Archippi, sed ad Philemonis referendum esse personam, cui ipsa quoque epistola deputatur. Nam licet Paulus et Thimotheus pariter scribant ad Philemonem, Appiam, Archippum, et Ecclesiam: tamen in sequentibus approbatur Paulum tantummodo ad Philemonem scribere, et unum cum uno sermocinari. Gratias ago Deo meo semper, et memoriam tui faciens. Hunc autem morem scribendi in nonnullis epistolis ejus invenire poteritis: quod cum plures, et ad plures 751 in praefatione ponantur, postea per totum corpus Epistolae, unus disputans inducatur. Illud quod ad Galatas scribens Apostolus ait: in Christi fide nihil referre, gentilis sit aliquis, an Judaeus: vir, an mulier: servus, an liber (Galat. III, 28): etiam in hoc loco perspicuum fit. Inter duos quippe viros et apostolicos, inter cooperatorem", + "candidate_score": 0.657897, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_62", + "bdc_text": "Finem ergo huic nostro satis verbo , nunc imponendum scripto , scriptissimamus apostolum nobis quoque dicere , quod suis Philippensibus scripsit .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Philemonem_window_0", + "psc_text": "PROLOGUS. 741-742 Qui nolunt inter Epistolas Pauli eam recipere quae ad Philemonem scribitur, aiunt, non semper Apostolum, nec omnia, Christo in se loquente, dixisse: quia nec humana imbecillitas unum tenorem sancti Spiritus ferre potuisset: nec hujus corpusculi necessitates [ Al. necessitas] sub praesentia Domini semper complerentur: velut disponere prandium, cibum capere, esurire, saturari, ingesta digerere, exhausta complere; taceo de caeteris, quae exquisite et coacte [ Al. coacta] replicant: ut affirment fuisse aliquod tempus in quo Paulus dicere non auderet: Vivo, jam non ego, vivit vero in me Christus (Galat. II, 20) ; et illud: An experimentum quaeritis ejus qui in me loquitur Christus (II Cor. XIII, 3) ? Quale, inquiunt, experimentum Christi est, audire: Penulam quam reliqui Troade apud Carpum, veniens tecum affer (II Tim. IV, 13) . Et illud ad Galatas: Utinam et excidantur qui vos conturbant (Gal. V, 12) . Et in hac ipsa Epistola: Simul autem et", + "candidate_score": 0.650942, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate", + "max_score": 0.721293, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_65_67", + "bdc_text": "Dominus noster Iesus Christus , unicum ecclesiae suae communicae caput et fidelissimi gregis sui pastor , servet nostras ecclesias et nos ipsarum ministros in sarta doctrina vita pura et concordia syncera atque per perpetua . Ille benedicat vobis et servet vos ab omni malo . Diligite nos et orate pro nobis ;", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_713", + "psc_text": "Cor. VIII, 6) : ut qui Deus est, et pater crederetur. Dehinc quia nudum hoc, in unum Deum patrem credere, non proficeret ad salutem; subjecit: Et unus Dominus noster 239 Jesus Christus per quem omnia, et nos per ipsum; sinceritatem fidei salutaris in unius Dei et in unius Domini praedicatione demonstrans: ut nobis et unus Deus pater, et unus Dominus Jesus Christus in fide esset. Non enim dictum ignorabat a Domino: Haec est enim voluntas patris mei, ut omnis qui videt Filium, et credit in eum, habeat vitam aeternam (Joan. VI, 40) . Sed fidei ecclesiasticae ordinem ponens, et fidem nostram in Patre et Filio statuens, inseparabilis illius atque indissolubilis unitatis et fidei sacramentum locutus est, dicens: Unus Deus, et unus Dominus. 35. Si Christus negatur Deus, quia unus Deus Pater; nec Pater Dominus, quia unus Dominus Christus. --Ac primum extra apostolicum spiritum vivens, stultitiam tuam, haeretice, intellige. Si enim", + "candidate_score": 0.721293, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_63_65", + "bdc_text": "Si qua igitur commodo , si quam si quod solatium dilectionis , si qua communio omnibus , si , qua viscera et miserationes , complete meum gaudium , ut viscere affecti sitis , eandem charitatem habentes una nimiles , idem sentientes , ne quid fiat per humanitatem aut per inanem gloriam , sed per humilitatem animi , alium quisque se praestantiorem existimet . sua quisquam spectetis , sed unus quisque , quae sunt aliorum etc. Dominus noster Iesus Christus , unicum ecclesiae suae communicae caput et fidelissimi gregis sui pastor , servet nostras ecclesias et nos ipsarum ministros in sarta doctrina vita pura et concordia syncera atque per perpetua .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_709", + "psc_text": "audies ipsum dicentem: Unicuique autem nostrum data est gratia secundum mensuram donationis Christi. Et iterum: Qui descendit, ipse est qui et ascendit super omnes coelos, ut adimpleat omnia. Et ipse dedit quosdam Apostolos, quosdam autem prophetas, quosdam autem evangelizantes, quosdam autem pastores et doctores, ad consummationem sanctorum, in opus ministerii (Ephes. IV 7, 10, etc.) . Numquid ministeriorum dona non Christi sunt, cum tamen et Dei dona sint? 34. Paulus de Patre dicens DEUS, de Filio DOMINUS, non distinxit eos natura. --Sed si id sibi usurpavit impietas, ut quia ait, idem Dominus et idem Deus (I Cor. XII, 5, 6) , non sint in unitate naturae: adjungam vero huic intelligentiae tuae, ut putas firmiora praesidia. Ipse enim Apostolus ait: Sed nobis unus Deus pater ex quo omnia, et nos in ipso, et unus Dominus Jesus Christus per 238 quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 6) . Et", + "candidate_score": 0.714923, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_64_66", + "bdc_text": "sua quisquam spectetis , sed unus quisque , quae sunt aliorum etc. Dominus noster Iesus Christus , unicum ecclesiae suae communicae caput et fidelissimi gregis sui pastor , servet nostras ecclesias et nos ipsarum ministros in sarta doctrina vita pura et concordia syncera atque per perpetua . Ille benedicat vobis et servet vos ab omni malo .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_707", + "psc_text": "ex uno Domino Jesu Christo, qui corpus est omnium, esse significat: quia cum ostendisset Dominum in ministerio, ostendisset etiam Deum in operationibus, unum tamen haec omnia Spiritum 237 et inoperari et dividere demonstrat, membra haec gratiarum in perfectione ( al. perfectionem) unius corporis dividentem. 33. Operationes et ministeria Deus statuit. Statuit et Christus. --Nisi forte non tenuisse rationem unitatis in eo Apostolus existimatur, quod dixit: Et divisiones ministeriorum sunt, idem ipse Dominus; et divisiones operationum sunt, idem autem Deus (I Cor. XII, 5, 6) : ut quia ministeria ad Dominum retulit, et operationes ad Deum, non unum atque idipsum in ministeriis atque operationibus videatur intelligi. Accipe quam haec membra ministeriorum membra operationum sunt, cum ait: Vos estis corpus Christi et membra. Et quosdam quidem posuit Deus in Ecclesia, primum Apostolos (Ibid., 27, 28) , in quibus est verbum sapientiae; secundo prophetas, in quibus est donum scientiae; tertio magistros, in quibus", + "candidate_score": 0.714746, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_64_66", + "bdc_text": "sua quisquam spectetis , sed unus quisque , quae sunt aliorum etc. Dominus noster Iesus Christus , unicum ecclesiae suae communicae caput et fidelissimi gregis sui pastor , servet nostras ecclesias et nos ipsarum ministros in sarta doctrina vita pura et concordia syncera atque per perpetua . Ille benedicat vobis et servet vos ab omni malo .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_713", + "psc_text": "Cor. VIII, 6) : ut qui Deus est, et pater crederetur. Dehinc quia nudum hoc, in unum Deum patrem credere, non proficeret ad salutem; subjecit: Et unus Dominus noster 239 Jesus Christus per quem omnia, et nos per ipsum; sinceritatem fidei salutaris in unius Dei et in unius Domini praedicatione demonstrans: ut nobis et unus Deus pater, et unus Dominus Jesus Christus in fide esset. Non enim dictum ignorabat a Domino: Haec est enim voluntas patris mei, ut omnis qui videt Filium, et credit in eum, habeat vitam aeternam (Joan. VI, 40) . Sed fidei ecclesiasticae ordinem ponens, et fidem nostram in Patre et Filio statuens, inseparabilis illius atque indissolubilis unitatis et fidei sacramentum locutus est, dicens: Unus Deus, et unus Dominus. 35. Si Christus negatur Deus, quia unus Deus Pater; nec Pater Dominus, quia unus Dominus Christus. --Ac primum extra apostolicum spiritum vivens, stultitiam tuam, haeretice, intellige. Si enim", + "candidate_score": 0.714415, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_65", + "bdc_text": "Dominus noster Iesus Christus , unicum ecclesiae suae communicae caput et fidelissimi gregis sui pastor , servet nostras ecclesias et nos ipsarum ministros in sarta doctrina vita pura et concordia syncera atque per perpetua .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_713", + "psc_text": "Cor. VIII, 6) : ut qui Deus est, et pater crederetur. Dehinc quia nudum hoc, in unum Deum patrem credere, non proficeret ad salutem; subjecit: Et unus Dominus noster 239 Jesus Christus per quem omnia, et nos per ipsum; sinceritatem fidei salutaris in unius Dei et in unius Domini praedicatione demonstrans: ut nobis et unus Deus pater, et unus Dominus Jesus Christus in fide esset. Non enim dictum ignorabat a Domino: Haec est enim voluntas patris mei, ut omnis qui videt Filium, et credit in eum, habeat vitam aeternam (Joan. VI, 40) . Sed fidei ecclesiasticae ordinem ponens, et fidem nostram in Patre et Filio statuens, inseparabilis illius atque indissolubilis unitatis et fidei sacramentum locutus est, dicens: Unus Deus, et unus Dominus. 35. Si Christus negatur Deus, quia unus Deus Pater; nec Pater Dominus, quia unus Dominus Christus. --Ac primum extra apostolicum spiritum vivens, stultitiam tuam, haeretice, intellige. Si enim", + "candidate_score": 0.712563, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_64_66", + "bdc_text": "sua quisquam spectetis , sed unus quisque , quae sunt aliorum etc. Dominus noster Iesus Christus , unicum ecclesiae suae communicae caput et fidelissimi gregis sui pastor , servet nostras ecclesias et nos ipsarum ministros in sarta doctrina vita pura et concordia syncera atque per perpetua . Ille benedicat vobis et servet vos ab omni malo .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_709", + "psc_text": "audies ipsum dicentem: Unicuique autem nostrum data est gratia secundum mensuram donationis Christi. Et iterum: Qui descendit, ipse est qui et ascendit super omnes coelos, ut adimpleat omnia. Et ipse dedit quosdam Apostolos, quosdam autem prophetas, quosdam autem evangelizantes, quosdam autem pastores et doctores, ad consummationem sanctorum, in opus ministerii (Ephes. IV 7, 10, etc.) . Numquid ministeriorum dona non Christi sunt, cum tamen et Dei dona sint? 34. Paulus de Patre dicens DEUS, de Filio DOMINUS, non distinxit eos natura. --Sed si id sibi usurpavit impietas, ut quia ait, idem Dominus et idem Deus (I Cor. XII, 5, 6) , non sint in unitate naturae: adjungam vero huic intelligentiae tuae, ut putas firmiora praesidia. Ipse enim Apostolus ait: Sed nobis unus Deus pater ex quo omnia, et nos in ipso, et unus Dominus Jesus Christus per 238 quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 6) . Et", + "candidate_score": 0.705253, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_65", + "bdc_text": "Dominus noster Iesus Christus , unicum ecclesiae suae communicae caput et fidelissimi gregis sui pastor , servet nostras ecclesias et nos ipsarum ministros in sarta doctrina vita pura et concordia syncera atque per perpetua .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_707", + "psc_text": "ex uno Domino Jesu Christo, qui corpus est omnium, esse significat: quia cum ostendisset Dominum in ministerio, ostendisset etiam Deum in operationibus, unum tamen haec omnia Spiritum 237 et inoperari et dividere demonstrat, membra haec gratiarum in perfectione ( al. perfectionem) unius corporis dividentem. 33. Operationes et ministeria Deus statuit. Statuit et Christus. --Nisi forte non tenuisse rationem unitatis in eo Apostolus existimatur, quod dixit: Et divisiones ministeriorum sunt, idem ipse Dominus; et divisiones operationum sunt, idem autem Deus (I Cor. XII, 5, 6) : ut quia ministeria ad Dominum retulit, et operationes ad Deum, non unum atque idipsum in ministeriis atque operationibus videatur intelligi. Accipe quam haec membra ministeriorum membra operationum sunt, cum ait: Vos estis corpus Christi et membra. Et quosdam quidem posuit Deus in Ecclesia, primum Apostolos (Ibid., 27, 28) , in quibus est verbum sapientiae; secundo prophetas, in quibus est donum scientiae; tertio magistros, in quibus", + "candidate_score": 0.701191, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_51", + "bdc_text": "In coena ipsum domini corpus verum et sanguinem eius realem , adesse substantialiter , id est corporaliter et ore corporali , substantialiter , id est corporaliter ( illi monstroso vocavit ) ne quid dissimulent , sed crasse satis , quod sentire emuncient , oraliter dicunt ) percipi tam a dignis est credentibus , quam indignis id est incredulis .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_670", + "psc_text": "cum naturalis per sacramentum proprietas, perfectae sacramentum sit unitatis. 14. Verum Christi corpus in hoc Sacramento percipimus. -- Non est humano aut saeculi sensu in Dei rebus loquendum (V. lib. IV, n. 14): neque per violentam atque imprudentem praedicationem; coelestium dictorum sanitati, alienae atque impiae intelligentiae extorquenda perversitas est. Quae scripta sunt legamus, et quae legerimus intelligamus: et tum perfectae fidei officio fungemur. De naturali enim in nobis Christi veritate quae dicimus, nisi ab eo didicimus, stulte atque impie dicimus. Ipse enim ait, Caro mea vere est esca, et sanguis meus vere est potus. Qui edit carnem meam, et bibit sanguinem meum, in me manet, et ego in eo (Joan. VI, 56, 57) . De veritate carnis et sanguinis non relictus est ambigendi locus. Nunc enim et ipsius Domini professione, et fide nostra vere caro est, et vere sanguis est. Et haec accepta atque hausta id efficiunt, 224 ut et", + "candidate_score": 0.695222, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_49_51", + "bdc_text": "ac Lutherum nunquam hoc sensisse neque confessionem Augustanam cum sua apologia eum sensum habere , quem impostores isti nequitur confingant . Hanc enim et Lutheri et compatri confessionis Augustanae esse sententiam . In coena ipsum domini corpus verum et sanguinem eius realem , adesse substantialiter , id est corporaliter et ore corporali , substantialiter , id est corporaliter ( illi monstroso vocavit ) ne quid dissimulent , sed crasse satis , quod sentire emuncient , oraliter dicunt ) percipi tam a dignis est credentibus , quam indignis id est incredulis .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_976", + "psc_text": "se penetrantisque animae transcursu, secundum ea in quibus erit, aut oblectatur, aut laeditur. Cum igitur compuncta aut effossa corpora dolent, sensum doloris transfusae in ea animae sensus admittit. Denique vulnus corporis usque ad hos dolet, et digiti excidentium ( alias, excedentium) ex carne unguium praesegmina nesciunt. Et si quando accedente vitio pars aliqua corrupta membrorum, sensum vivae carnis amiserit; ea cum vel desecabitur vel uretur, dolorem quisquis esse potuisset, non manente in ea animae permixtione, non sentiet. Aut cum gravis necessitas recidendi corporis manet, medicato potu consopitur vigor animae, et in emortuam sensus sui oblivionem mens succis violentioribus occupata conficitur. Ac tum doloris nescia membra caeduntur, et omnem alti vulneris plagam sensus carnis emortuus, sensu animae in se torpentis evadit. Affert itaque dolorem per animae infirmis admixtionem, in infirmum sensum suum corpus animatum. 15. Unde Christi corpus et anima. --Si igitur homo Jesus Christus per initia corporis atque animae nostrae", + "candidate_score": 0.687497, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_55_57", + "bdc_text": "Quae cum ita habeant , fratres , cernitis haud dubie et quidem significantissime tutius et fructuosius fore , si istis importunis et hactenus incurabilibus hominibus suam relinquamus substantiam et nos in ecclesiis nostrae fidei creditis , utamur corporis ac sententiis apertis et Frequentius huic sacro mysterio congruis , ac inter nos perireque vos in confessione cordes , idem ad eos nobis respiciendum arbitramur , qui vero magnopere ad eos nobis respiciendum arbitramur , qui tam vere a nobis et a nostris abhorrent . Interim vero permitateque indigni existimavimus eos hostium loco habendos , quiniam sperantes eam in diligendos et pro ipsis dominus supplicandum vobis essequitatem , praestantissimos serio putamus ac per occasionem eis conficiendum quoque omnes adversus forte illicors dominus hos . Imprudentium partem essent , et misericors dominus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_60", + "psc_text": "Et cum non conveniat trepidationi et libertati, festinationi et excusationi, querelae et adhortationi, diffidentiae et intercessioni, divinae professionis naturaeque immemores, ad argumentum impietatis suae, dispensationis gesta et dicta tenuerunt. Itaque nos demonstratis omnibus, quae in sacramento et animae et corporis Domini Jesu Christi sunt,nihil inexploratum, nihil tacitum dereliquimus: sed dictorum omnium pacificam intelligentiam singulis quibusque causarum generibus coaptantes, nec trepidare fiduciam, nec evitare voluntatem, nec conqueri securitatem, nec commendationem sui orantem, aliis veniam desiderasse monstravimus: fidem dictorum universorum absoluta evangelici mysterii praedicatione firmantes. 33. Liber XI alia haereticorum argumenta refellit. --Igitur quia desperatissimos homines ne ipsa quidem resurrectionis gloria intra religionis intelligentiam edoctos cohibuit, sed aut per dignationis professionem, impietatis suae arma sumpserunt, aut sacramenti revelationem ad Dei contumeliam transtulerunt: ut per id quod dictum est, Adscendo ad patrem meum et ad patrem vestrum, ad Deum meum et ad Deum vestrum (Joan. XX, 17) , dum communis nobis atque ipsi", + "candidate_score": 0.687397, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_20", + "bdc_text": "ut et ipsi paucis et iis quidem , in quae hactenus consensum est concorditer , sint contenti , praesertim et doctrina pro prophetica et apostolam cum videant apostolicam vel primitivam ecclesiam stolica nobis nunc tradita Christi , paucissimis fuisse contentam , et fideles Christi ministros plus collocasse operis in eo , ut excellerent in praedicatione syncera et perpetuum procium sacrosancti evangelii , in assiduis ad deum precium in legitimo denique sacramentorum usu et in continuo diligentique virtutum studio vel exercitio 1536 .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1177", + "psc_text": "in defectione ita se carere, ne non sit. 41. Praedicta ex Evangeliis confirmantur. --Et quamquam ad intelligentiae hujus religiosam securitatem sufficiat nobis apostolica auctoritas, subjiciendum esse in tempore et per dispensationem Dominum Jesum Christum primitias dormientium, ut sit Deus omnia in omnibus: per quod non divinitatis infirmitas est, sed assumptionis profectus, dum homo et Deus, jam Deus totum est: tamen ne forte, quia et clarificatum in corpore dum in eo regnat, et postea subjiciendum ut Deus omnia in omnibus sit credimus, non etiam ex Evangeliis praesumpsisse existimemur; fidei nostrae testimonium non solum apostolicorum, sed etiam dominicorum dictorum professione est adstruendum; ut quod loquente Paulo Christus locutus est, id ante Paulum Christus ipse sit jam locutus. 42. De filii hominis gloria. --Dispensationem itaque gloriae hujus Apostolis suis absoluta verborum significatione demonstrans ait: Nunc glorificatus est filius hominis, et Deus glorificatus est in eo. Si Deus glorificatus est in eo, et Deus", + "candidate_score": 0.687101, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_50_52", + "bdc_text": "Hanc enim et Lutheri et compatri confessionis Augustanae esse sententiam . In coena ipsum domini corpus verum et sanguinem eius realem , adesse substantialiter , id est corporaliter et ore corporali , substantialiter , id est corporaliter ( illi monstroso vocavit ) ne quid dissimulent , sed crasse satis , quod sentire emuncient , oraliter dicunt ) percipi tam a dignis est credentibus , quam indignis id est incredulis . et hodie quoque Ihenenses theologi cum suae farinae Saxoniae omnibus et aliis suis gregalibus , erimidum instar , impetuosissime invehuntur in Witembergensem , quos etiam criminis falsi reos agunt , quod in synodo sua Dresdana nuper celebrata non satis Lutherum sed magis Svermerica , Lutheri et Augustani ( etsi mihi S.", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_670", + "psc_text": "cum naturalis per sacramentum proprietas, perfectae sacramentum sit unitatis. 14. Verum Christi corpus in hoc Sacramento percipimus. -- Non est humano aut saeculi sensu in Dei rebus loquendum (V. lib. IV, n. 14): neque per violentam atque imprudentem praedicationem; coelestium dictorum sanitati, alienae atque impiae intelligentiae extorquenda perversitas est. Quae scripta sunt legamus, et quae legerimus intelligamus: et tum perfectae fidei officio fungemur. De naturali enim in nobis Christi veritate quae dicimus, nisi ab eo didicimus, stulte atque impie dicimus. Ipse enim ait, Caro mea vere est esca, et sanguis meus vere est potus. Qui edit carnem meam, et bibit sanguinem meum, in me manet, et ego in eo (Joan. VI, 56, 57) . De veritate carnis et sanguinis non relictus est ambigendi locus. Nunc enim et ipsius Domini professione, et fide nostra vere caro est, et vere sanguis est. Et haec accepta atque hausta id efficiunt, 224 ut et", + "candidate_score": 0.682948, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_17_19", + "bdc_text": "Qui et christianum dominum , in quo est plenitudo ecclesiae vera et vitae fide possident , destituuntur Christo , nec vere possunt , possident . Qui destituuntur Christi nec venire possunt hic et officii nostri summa Post hanc pia vivere , nec ad utam officii d. vitam S. ingam salutis nostrae carnis seram Quod si qui sint , quibus videantur , res novae subinde inducendae in ecclesias et constitutionibus vix finiendis implicandas esse ecclesias , hi sane reducendi sint ad simplicitatem et sobrietatem .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_33", + "psc_text": "ex solido in carnem deducta conservet, dum usque ad virginem Pater protensus, ipse sibi natus 13 sit in filium. Alii vero (quia salus nulla sine Christo sit, qui in principio apud Deum erat Deus Verbum), nativitatem negantes, creationem solam professi sunt: ne nativitas veritatem Dei admitteret, sed creatio falsitatem doceret, quae dum ementiretur in genere Dei unius fidem, non excluderet in sacramento: sed nativitatem veram nomini ac fidei creationis subjicientes, a veritate unius Dei separabilem eum facerent, ut creatio substitutionis, perfectionem sibi divinitatis non usurparet, quam veritatis nativitas non dedisset. 17. Fides vera contra utramque toto hoc opere stabilienda. --Horum igitur furori respondere animus exarsit: recolens hoc vel praecipue sibi salutare esse, non solum in Deum credidisse, sed etiam in Deum patrem; neque in Christo tantum sperasse, sed in Christo Dei filio; neque in creatura, sed in Deo creatore ex Deo nato. Maxime ergo properamus ex propheticis atque evangelicis praeconiis", + "candidate_score": 0.682123, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_17_19", + "bdc_text": "Qui et christianum dominum , in quo est plenitudo ecclesiae vera et vitae fide possident , destituuntur Christo , nec vere possunt , possident . Qui destituuntur Christi nec venire possunt hic et officii nostri summa Post hanc pia vivere , nec ad utam officii d. vitam S. ingam salutis nostrae carnis seram Quod si qui sint , quibus videantur , res novae subinde inducendae in ecclesias et constitutionibus vix finiendis implicandas esse ecclesias , hi sane reducendi sint ad simplicitatem et sobrietatem .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_785", + "psc_text": "plenitudo inhabitat. Sed convivificavit nos cum illo, donans nobis peccata, et delens chirographum legis peccati, quod per sententias anteriores contrarium nobis erat hoc tollens de medio, et cruci affigens, mortis lege carne sese spolians, potestates ostentui reddens, triumphatis his in semetipso. Et de triumphatis potestatibus in semetipso, atque ostentui redditis, deletoque chirographo, vivificatisque nobis, jam superius (lib. I, n. 13) tractavimus. Hoc vero sacramentum quis vel apprehendet, vel 266 eloquetur? Suscitat operatio Dei Christum a mortuis, et haec eadem Dei operatio nos vivificat cum Christo, et haec eadem operatio donat peccata, chirographum delet, et affigit cruci: carnem se exuit, potestates ostentui reddit, ac de his in semetipso triumphat. Habes operationem Dei Christum a mortuis excitantis: habes et Christum haec ipsa in se quae Deus operatur operantem. Christus enim mortuus est, carne se spolians. Tene ergo Christum hominem a Deo ex mortuis excitatum, tene Deum Christum salutis nostrae operationem cum esset", + "candidate_score": 0.681831, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_17_19", + "bdc_text": "Qui et christianum dominum , in quo est plenitudo ecclesiae vera et vitae fide possident , destituuntur Christo , nec vere possunt , possident . Qui destituuntur Christi nec venire possunt hic et officii nostri summa Post hanc pia vivere , nec ad utam officii d. vitam S. ingam salutis nostrae carnis seram Quod si qui sint , quibus videantur , res novae subinde inducendae in ecclesias et constitutionibus vix finiendis implicandas esse ecclesias , hi sane reducendi sint ad simplicitatem et sobrietatem .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_750", + "psc_text": "est. 53. Sapientia humana. Elementorum mundi et Christi discrimen. --Ut autem dictum Domini intelligas quo ait: Omnia quae Patris sunt, mea sunt; Apostoli et doctrinam et fidem disce dicentis: Videte ne quis vos seducat per philosophiam et inanem deceptionem secundum traditionem hominum, secundum elementa mundi, et non secundum Christum: quia in ipso inhabitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter (Coloss. II, 8, 9) . De mundo est, et doctrinas hominum sapit, et philosophiae praeda est, quisquis Christum verum Deum nescit, quisquis in eo plenitudinem divinitatis ignorat. Humana mens hoc solum sapit quod intelligit, et mundus hoc tantum quod potest credit, secundum elementorum naturas id tantum possibile existimans, quod aut videret, aut ageret. Elementa enim mundi ex nihilo substiterunt: 252 sed Christus non de non substantibus manet, nec coepit ad originem, sed originem ab origine sumpsit aeternam. Elementa enim mundi aut inanima sunt, aut ad animam profecerunt: sed Christus vita est, ex Deo", + "candidate_score": 0.679752, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_22", + "bdc_text": "Lucas simpliciter et breviter de primitivae ecclesiae statu felici et pleno verba faciens , dicit , sermonibus obtestabantur et exhortabatur eos , qui autem libenter exceperunt sermonem baptisati sunt .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_75", + "psc_text": "1. Quod sufficiat Trinitatis notitia in baptismo tradita. --Sufficiebat credentibus Dei sermo, qui in aures nostras Evangelistae testimonio cum ipsa veritatis suae virtute transfusus est, cum dicit Dominus: Euntes nunc docete omnes gentes, baptizantes eos in nomine Patris et Filii et Spiritus Sancti, docentes eos servare omnia quaecumque mando vobis: et ecce ego vobiscum sum omnibus diebus usque in consummationem saeculi (Matth. XXVIII, 19, 20) . Quid enim in eo de sacramento salutis humanae non continetur? aut quid est, quod sit reliquum aut obscurum? Plena sunt omnia ut a pleno, et a perfecto perfecta. Nam et verborum significationem, et efficientiam rerum, et negotiorum ordinem, et naturae intelligentiam comprehendunt. Baptizare jussit in nomine Patris et Filii et Spiritus sancti, id est, in confessione et auctoris, et unigeniti, et doni. Auctor unus est omnium. Unus est enim Deus Pater, ex quo omnia; et unus Unigenitus Dominus noster Jesus Christus, per quem omnia;", + "candidate_score": 0.679071, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_17_19", + "bdc_text": "Qui et christianum dominum , in quo est plenitudo ecclesiae vera et vitae fide possident , destituuntur Christo , nec vere possunt , possident . Qui destituuntur Christi nec venire possunt hic et officii nostri summa Post hanc pia vivere , nec ad utam officii d. vitam S. ingam salutis nostrae carnis seram Quod si qui sint , quibus videantur , res novae subinde inducendae in ecclesias et constitutionibus vix finiendis implicandas esse ecclesias , hi sane reducendi sint ad simplicitatem et sobrietatem .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1000", + "psc_text": "habitus carnis in nativitatis est veritate, et similitudo carnis peccati a vitiis humanae passionis aliena est. Ita homo Christus Jesus et in veritate nativitatis est dum homo est, et non est in peccati proprietate dum Christus est: quia et qui homo est, non potuit non homo esse quod natus est; et qui Christus est, non potuit amisisse quod Christus est. Atque ita dum homo Christus Jesus est, habet et nativitatem hominis, qui homo est; nec est in vitiosa hominis infirmitate, qui Christus est. 26. Christus verus homo sine hominis vitiis Deus verus permansit. Passionis gesta expenduntur. --Quamquam igitur nos ad hujus sacramenti intelligentiam apostolica fides instruat, quae et habitu ut hominem repertum, et in similitudine carnis peccati missum hominem Christum Jesum esse testata sit: ut cum habitu ut homo est, sit in forma servi, et non sit in vitiis naturae; et cum in similitudine carnis peccati est, sit quidem Verbum", + "candidate_score": 0.678438, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_55", + "bdc_text": "Quae cum ita habeant , fratres , cernitis haud dubie et quidem significantissime tutius et fructuosius fore , si istis importunis et hactenus incurabilibus hominibus suam relinquamus substantiam et nos in ecclesiis nostrae fidei creditis , utamur corporis ac sententiis apertis et Frequentius huic sacro mysterio congruis , ac inter nos perireque vos in confessione cordes , idem ad eos nobis respiciendum arbitramur , qui vero magnopere ad eos nobis respiciendum arbitramur , qui tam vere a nobis et a nostris abhorrent .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_60", + "psc_text": "Et cum non conveniat trepidationi et libertati, festinationi et excusationi, querelae et adhortationi, diffidentiae et intercessioni, divinae professionis naturaeque immemores, ad argumentum impietatis suae, dispensationis gesta et dicta tenuerunt. Itaque nos demonstratis omnibus, quae in sacramento et animae et corporis Domini Jesu Christi sunt,nihil inexploratum, nihil tacitum dereliquimus: sed dictorum omnium pacificam intelligentiam singulis quibusque causarum generibus coaptantes, nec trepidare fiduciam, nec evitare voluntatem, nec conqueri securitatem, nec commendationem sui orantem, aliis veniam desiderasse monstravimus: fidem dictorum universorum absoluta evangelici mysterii praedicatione firmantes. 33. Liber XI alia haereticorum argumenta refellit. --Igitur quia desperatissimos homines ne ipsa quidem resurrectionis gloria intra religionis intelligentiam edoctos cohibuit, sed aut per dignationis professionem, impietatis suae arma sumpserunt, aut sacramenti revelationem ad Dei contumeliam transtulerunt: ut per id quod dictum est, Adscendo ad patrem meum et ad patrem vestrum, ad Deum meum et ad Deum vestrum (Joan. XX, 17) , dum communis nobis atque ipsi", + "candidate_score": 0.675297, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_17", + "bdc_text": "Qui et christianum dominum , in quo est plenitudo ecclesiae vera et vitae fide possident , destituuntur Christo , nec vere possunt , possident .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_763", + "psc_text": "elementa mundi, et non secundum Christum: quia in ipso inhabitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter (Coloss. II, 8, 9) . In quo, per corporaliter habitantem in eo divinitatis plenitudinem, verum et perfectum et paternae naturae Deum demonstrari docuimus: ita ut habitans plenitudo nec diversum intelligeretur significare, neque unicum: cum et incorporalis Dei corporalis habitatio proprietatem naturalis unitatis in Deo qui ex Deo substitisset doceret; et habitans in Christo Deus, subsistentis Christi nativitatem, dum ejus est habitator, ostenderet. Per quod impietati eorum satis superque arbitror fuisse responsum, qui id, quod a Domino dictum est: Qui me vidit, vidit et Patrem (Joan. XIV, 9) ; et Pater in me, et ego in Patre (Joan. X, 38) ; et, Ego et Pater unum sumus (Ibid., 30) ; et, Omnia quae Patris sunt, mea sunt (Joan. XVI, 15) , ad unitatem et concordiam voluntatis referrent: ut quia dicti fides maneret, dicti tamen intelligentiam fallacis doctrinae", + "candidate_score": 0.67474, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_17", + "bdc_text": "Qui et christianum dominum , in quo est plenitudo ecclesiae vera et vitae fide possident , destituuntur Christo , nec vere possunt , possident .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_753", + "psc_text": "corporaliter in eo manens divinitas naturae in eo Dei ex Deo significat veritatem; dum in eo Deus est, non aut per dignationem aut per voluntatem, sed per generationem verus et totus corporali secundum se plenitudine manens; dum quod ipse est, id etiam per nativitatem Dei in Deum natum est; neque diversum aut differens aliquid in Deo est, quam id quod corporaliter habitet in Christo; et quidquid inhabitet corporaliter, id ipsum secundum divinitatis est plenitudinem: quid humana sectaris? 253 quid inanium deceptionum doctrinis inhaeres? quid mihi affers unanimitatem, concordiam, creaturam? Plenitudo divinitatis in Christo est corporaliter. 55. Alius habitans, alius habitatio; perfectus uterque Deus. --Tenuit autem etiam in hoc Apostolus fidei suae legem, ut corporaliter in Christo inhabitare plenitudinem divinitatis doceret: ne ad unionem impiam fidei sermo decideret, nec ad alterius naturae intelligentiam furor irreligiosus erumperet. Habitans enim in Christo plenitudo divinitatis corporaliter, nec singularis nec separabilis est: dum nec se", + "candidate_score": 0.67393, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_17", + "bdc_text": "Qui et christianum dominum , in quo est plenitudo ecclesiae vera et vitae fide possident , destituuntur Christo , nec vere possunt , possident .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_750", + "psc_text": "est. 53. Sapientia humana. Elementorum mundi et Christi discrimen. --Ut autem dictum Domini intelligas quo ait: Omnia quae Patris sunt, mea sunt; Apostoli et doctrinam et fidem disce dicentis: Videte ne quis vos seducat per philosophiam et inanem deceptionem secundum traditionem hominum, secundum elementa mundi, et non secundum Christum: quia in ipso inhabitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter (Coloss. II, 8, 9) . De mundo est, et doctrinas hominum sapit, et philosophiae praeda est, quisquis Christum verum Deum nescit, quisquis in eo plenitudinem divinitatis ignorat. Humana mens hoc solum sapit quod intelligit, et mundus hoc tantum quod potest credit, secundum elementorum naturas id tantum possibile existimans, quod aut videret, aut ageret. Elementa enim mundi ex nihilo substiterunt: 252 sed Christus non de non substantibus manet, nec coepit ad originem, sed originem ab origine sumpsit aeternam. Elementa enim mundi aut inanima sunt, aut ad animam profecerunt: sed Christus vita est, ex Deo", + "candidate_score": 0.673491, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_60", + "bdc_text": "Haec paulo liberius et copiosius charitati vestrae , fratres dilecti , exposuimus hactenus , ut submotis quibus videri poterat aliqua inter nos esse aut oboriri posse dissensionis spes , tenatius coalescamus et in syncera stabilique concordia confirmemur .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_60", + "psc_text": "Et cum non conveniat trepidationi et libertati, festinationi et excusationi, querelae et adhortationi, diffidentiae et intercessioni, divinae professionis naturaeque immemores, ad argumentum impietatis suae, dispensationis gesta et dicta tenuerunt. Itaque nos demonstratis omnibus, quae in sacramento et animae et corporis Domini Jesu Christi sunt,nihil inexploratum, nihil tacitum dereliquimus: sed dictorum omnium pacificam intelligentiam singulis quibusque causarum generibus coaptantes, nec trepidare fiduciam, nec evitare voluntatem, nec conqueri securitatem, nec commendationem sui orantem, aliis veniam desiderasse monstravimus: fidem dictorum universorum absoluta evangelici mysterii praedicatione firmantes. 33. Liber XI alia haereticorum argumenta refellit. --Igitur quia desperatissimos homines ne ipsa quidem resurrectionis gloria intra religionis intelligentiam edoctos cohibuit, sed aut per dignationis professionem, impietatis suae arma sumpserunt, aut sacramenti revelationem ad Dei contumeliam transtulerunt: ut per id quod dictum est, Adscendo ad patrem meum et ad patrem vestrum, ad Deum meum et ad Deum vestrum (Joan. XX, 17) , dum communis nobis atque ipsi", + "candidate_score": 0.672814, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_16_18", + "bdc_text": "Frustra vero laborabimus , si his omissis aut praeteritis , circa alia occupemur . Qui et christianum dominum , in quo est plenitudo ecclesiae vera et vitae fide possident , destituuntur Christo , nec vere possunt , possident . Qui destituuntur Christi nec venire possunt hic et officii nostri summa Post hanc pia vivere , nec ad utam officii d. vitam S.", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_841", + "psc_text": ". Vitae aeternae fidem vel loqui, haeretice, disce, vel credere. Et separa a Deo Christum, si potes, a Patre Filium, a Deo vero super omnia Deum, a solo unum (unus enim Dominus est Jesus Christus, I Cor. VIII, 6); si vita aeterna est in Deum solum verum credidisse sine Christo. Si vero separato Christo a solo Deo vero, in confessione solius Dei veri vita aeterna non capitur; non intelligo quomodo nobis a Deo vero separandus ad fidem sit, qui non sit separabilis ad salutem. 33. Objecto loco Christus innuitur verus Deus. --Quamquam igitur sciam morosas difficilium quaestionum absolutiones legentium desideriis graves esse; tamen dilata ad modicum totius veritatis demonstratione, indulgeri mihi existimo non sine aliquo fidei profectu, his ipsis dictis evangelicis tecum, haeretice, luctanti. Audis professionem Domini 283 dicentis: Haec est autem vita aeterna, ut sciant te solum verum Deum, et quem misisti Jesum Christum. Quaero, quid sit quod sensum", + "candidate_score": 0.665155, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_17", + "bdc_text": "Qui et christianum dominum , in quo est plenitudo ecclesiae vera et vitae fide possident , destituuntur Christo , nec vere possunt , possident .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_439", + "psc_text": "Dei filium esse doceamus: ut natura in eo divinitatis, per quod filius est, absoluta sit. Id enim maxime haeresis, de qua nunc agitur, elaborat, ne Dominus noster 148 Jesus Christus vere Dei filius Deus verus sit. Vere Dei filium unigenitum Deum Dominum nostrum Jesum Christum esse ac doceri, multis modis cognitum est, dum de eo testatur Pater, dum de se ipse profitetur, dum apostoli praedicant, dum religiosi credunt, dum daemones confitentur, dum Judaei negant, dum gentes in passione cognoscunt. Neque enim ex communione nuncupationis est, quod de proprietatis fide dicitur. Et cum omnia, quae Christus Dominus aut egit aut docuit, ultra omnia eorum sint qui filii nuncupantur; et in iis omnibus, quae praecipua sint Christi, hoc vel potissimum doceatur esse, quod Dei filius est: non est in eo filii ex generali familiaritate cognomen. 23. Non adoptivum, sed proprium esse Pater testatur. --Non contamino veritatis fidem, ut hoc verbis meis adstruam.", + "candidate_score": 0.665, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_16_18", + "bdc_text": "Frustra vero laborabimus , si his omissis aut praeteritis , circa alia occupemur . Qui et christianum dominum , in quo est plenitudo ecclesiae vera et vitae fide possident , destituuntur Christo , nec vere possunt , possident . Qui destituuntur Christi nec venire possunt hic et officii nostri summa Post hanc pia vivere , nec ad utam officii d. vitam S.", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_750", + "psc_text": "est. 53. Sapientia humana. Elementorum mundi et Christi discrimen. --Ut autem dictum Domini intelligas quo ait: Omnia quae Patris sunt, mea sunt; Apostoli et doctrinam et fidem disce dicentis: Videte ne quis vos seducat per philosophiam et inanem deceptionem secundum traditionem hominum, secundum elementa mundi, et non secundum Christum: quia in ipso inhabitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter (Coloss. II, 8, 9) . De mundo est, et doctrinas hominum sapit, et philosophiae praeda est, quisquis Christum verum Deum nescit, quisquis in eo plenitudinem divinitatis ignorat. Humana mens hoc solum sapit quod intelligit, et mundus hoc tantum quod potest credit, secundum elementorum naturas id tantum possibile existimans, quod aut videret, aut ageret. Elementa enim mundi ex nihilo substiterunt: 252 sed Christus non de non substantibus manet, nec coepit ad originem, sed originem ab origine sumpsit aeternam. Elementa enim mundi aut inanima sunt, aut ad animam profecerunt: sed Christus vita est, ex Deo", + "candidate_score": 0.664889, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_16_18", + "bdc_text": "Frustra vero laborabimus , si his omissis aut praeteritis , circa alia occupemur . Qui et christianum dominum , in quo est plenitudo ecclesiae vera et vitae fide possident , destituuntur Christo , nec vere possunt , possident . Qui destituuntur Christi nec venire possunt hic et officii nostri summa Post hanc pia vivere , nec ad utam officii d. vitam S.", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_749", + "psc_text": "ex Deo deest, quo operante et loquente et viso, Deus et operatur et loquitur et videtur. Non sunt duo (supple, naturis distincti ) in unius vel operatione, vel sermone, vel visu. Nec solitarius Deus est, qui in operante et loquente et viso Deo, Deus et operatus et locutus et visus sit. Hoc Ecclesia intelligit, hoc Synagoga non credit, hoc philosophia non sapit, unum ex uno, et totum a toto, Deum et filium, neque per nativitatem Patri ademisse quod totum est, neque hoc ipsum totum non secum nascendo tenuisse. Et quisquis in hac infidelitatis stultitia detinebitur, aut Judaeorum sectator, aut gentium est. 53. Sapientia humana. Elementorum mundi et Christi discrimen. --Ut autem dictum Domini intelligas quo ait: Omnia quae Patris sunt, mea sunt; Apostoli et doctrinam et fidem disce dicentis: Videte ne quis vos seducat per philosophiam et inanem deceptionem secundum traditionem hominum, secundum elementa mundi, et non secundum Christum: quia", + "candidate_score": 0.663087, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_17", + "bdc_text": "Qui et christianum dominum , in quo est plenitudo ecclesiae vera et vitae fide possident , destituuntur Christo , nec vere possunt , possident .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_754", + "psc_text": "perfectus uterque Deus. --Tenuit autem etiam in hoc Apostolus fidei suae legem, ut corporaliter in Christo inhabitare plenitudinem divinitatis doceret: ne ad unionem impiam fidei sermo decideret, nec ad alterius naturae intelligentiam furor irreligiosus erumperet. Habitans enim in Christo plenitudo divinitatis corporaliter, nec singularis nec separabilis est: dum nec se patitur a corporali plenitudine corporalis plenitudo discerni, nec habitans divinitas ea ipsa intelligi potest esse divinitatis habitatio. Atque ita Christus est, ut corporaliter plenitudo divinitatis in Christo sit; sic vero in Christo sit divinitatis corporaliter plenitudo, ut in eo inhabitans plenitudo non aliud intelligatur esse quam Christus. Furare quas voles verborum occasiones, et irreligiosi ingenii aculeos excita. Ementire saltem cujus plenitudo divinitatis in Christo inhabitet 254 corporaliter. Est enim Christus, est et inhabitans in eo divinitatis corporaliter plenitudo. 56. Quae sit habitatio corporalis. Cujus sit. --Et si quaeras quae sit habitatio corporalis; intellige quid sit loqui in loquente, et in", + "candidate_score": 0.663045, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_17", + "bdc_text": "Qui et christianum dominum , in quo est plenitudo ecclesiae vera et vitae fide possident , destituuntur Christo , nec vere possunt , possident .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_752", + "psc_text": "cum ex se sui generis generant ad vitam, per corporales quidem passiones praebent ex se initia nascendi; caeterum non insunt viva ipsa nascentibus: omnis vero corporaliter plenitudo divinitatis in Christo est. 54. Qui divinitatis plenitudo in Christo corporaliter habitet. --Et interrogo, cujus in eo divinitatis plenitudo est? Quae si non Patris est, quem mihi Deum alium unius Dei fallax praedicator imponis, cujus divinitatis plenitudo habitet in Christo? Si vero Patris est, edoce quomodo corporaliter haec in eo habitet plenitudo. Si enim corporali modo Patrem in Filio credis; Pater in Filio habitans non exstabit in sese. Si vero, quod est potius, corporaliter in eo manens divinitas naturae in eo Dei ex Deo significat veritatem; dum in eo Deus est, non aut per dignationem aut per voluntatem, sed per generationem verus et totus corporali secundum se plenitudine manens; dum quod ipse est, id etiam per nativitatem Dei in Deum natum est; neque", + "candidate_score": 0.659403, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_17", + "bdc_text": "Qui et christianum dominum , in quo est plenitudo ecclesiae vera et vitae fide possident , destituuntur Christo , nec vere possunt , possident .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_841", + "psc_text": ". Vitae aeternae fidem vel loqui, haeretice, disce, vel credere. Et separa a Deo Christum, si potes, a Patre Filium, a Deo vero super omnia Deum, a solo unum (unus enim Dominus est Jesus Christus, I Cor. VIII, 6); si vita aeterna est in Deum solum verum credidisse sine Christo. Si vero separato Christo a solo Deo vero, in confessione solius Dei veri vita aeterna non capitur; non intelligo quomodo nobis a Deo vero separandus ad fidem sit, qui non sit separabilis ad salutem. 33. Objecto loco Christus innuitur verus Deus. --Quamquam igitur sciam morosas difficilium quaestionum absolutiones legentium desideriis graves esse; tamen dilata ad modicum totius veritatis demonstratione, indulgeri mihi existimo non sine aliquo fidei profectu, his ipsis dictis evangelicis tecum, haeretice, luctanti. Audis professionem Domini 283 dicentis: Haec est autem vita aeterna, ut sciant te solum verum Deum, et quem misisti Jesum Christum. Quaero, quid sit quod sensum", + "candidate_score": 0.658929, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_41", + "bdc_text": "Ac spe concordiae inestratus suam exprimis legere propter bologiae substantiaria , ac praecogitare coepit de confessione Calvimus noster , familiarius cogitarem , coepit de confessione amicae ignorantur , non potuit .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1113", + "psc_text": "sacramentum esse pietatis intelligat? Et primum extra fidem Dei est, quisque extra hanc erit confessionem. Non enim Apostolus ambigit, quin hoc ab universis fatendum sit, mysterium salutis nostrae non esse contumeliam divinitatis, sed magnae pietatis sacramentum: et sacramentum non jam in mysterio occultatum, sed in carne manifestatum; neque adhuc per naturam carnis infirmum, sed in spiritu justificatum: ut per justificationem spiritus 380 abesset a fide nostra carnis infirmitas, et per carnis manifestationem mysterium non esset occultum, et per mysterii ignorabilem causam magnae pietatis in sacramento esset sola confessio. Atque ita Apostolus fidei totius ordinem tenuit, ut dum pietas est, sacramentum sit; dum sacramentum est, cognitio in carne sit; dum cognitio in carne est, justificatio in spiritu sit; quia sacramentum pietatis, quod manifestatur in carne, ut vere sacramentum sit, per justificationem spiritus manifestatur in carne. Ac ne illa manifestatio in carne qualis esset justificatio in spiritu ignoraretur; sacramentum, quod manifestatum in", + "candidate_score": 0.650786, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_45", + "bdc_text": "eo confidentius , quod scirent nos authorem Philippum , suppendere et poenitere operis illius , sed et bono S .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_612", + "psc_text": "Christus cernitur: et quomodo si ipse cognitus sit, erit cognitus Pater; cum naturae suae, id est, hominis in eo habitum Apostoli recognoscant, et liber a corporali Deus carne, non in hac corporalis carnis infirmitate noscendus sit? Sed in sacramento assumpti corporis divinitatis paternae naturam in se Dominus confirmans, hunc ordinem tenuit: Si scitis me, et patrem meum scitis: et a modo scietis eum, et vidistis eum. Tempus visionis separavit a tempore cognitionis. Nam quem cognoscendum ait, eumdem jam dixit et visum ut naturae jam pridem in se conspectae scientiam ex tempore nunc hujus revelationis acciperent. 35. Philippus hoc non capit; cur. Qui salva fide Patrem sibi ostendi rogat. --Sed commovit apostolum Philippum novitas dictorum. Homo cernitur, Dei se filium confitetur, cognito se cognoscendum Patrem fatetur. Patrem visum esse dicit, et per id cognoscendum esse quia visus sit. Humani istud animi infirmitas non capit, 204 nec fidem sumit tam diversarum rerum", + "candidate_score": 0.63447, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_39", + "bdc_text": "Cuperemus autem d. nullam vel speciem ullius inter nos dissidii sicut revera nullum inter nos esse speramus ) , etiam apud nostros extare adversarios dissidiumque aliquo saltem dominus in S .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_270", + "psc_text": "eo est? Dominus sulphur et ignem pluit a Domino (Gen. XIX, 24) . Ut Dominus a Domino; ita non discrevit naturae nomine, quos significatione (non unius personae) distinxerat. Legimus namque in Evangelio, Pater non judicat quemquam, sed omne judicium dedit Filio (Joan. V, 22). Dedit ergo Dominus, quod Dominus accepit a Domino. 30. Eum ut Deum vidit Jacob nec solitarium. --Sed qui accepisti in Domino et Domino judicis cognitionem, cognominis ejusdem in Deo et Deo cognosce consortium. Jacob discedens ob metum fratris sui, somnians viderat scalam fundatam in terra et contingentem coelum, et per eam adscendentes et descendentes angelos Dei, et Dominum incumbentem super eam, sibique omnes benedictiones, quas Abrahae et Isaac dederat, impertientem (Gen. XXVIII). Ad hunc postea talis Dei sermo est: Dixit autem Deus ad Jacob, surgens adscende in locum Bethel, et habita ibi, et fac ibi altarium Deo, qui apparuit tibi cum fugeres a facie fratris tui", + "candidate_score": 0.633779, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_10", + "bdc_text": "zein Ac prodest quidem adeoque necessarium est , eandem semper retinere confessionem et iustituere ac omnia in ecclesiis Galliae , qui formitur instituere , ac mutuebat agri .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_435", + "psc_text": "in utero Jeremias eradicandarum et plantandarum gentium prophetes (Jerem. I, 5), et mysterii resurrectionis Ezechiel testis (Ezech. XXXVII), et vir desideriorum Daniel temporum conscius (Dan. IX, 23), et prophetarum consecratus chorus, et omne praedicationis evangelicae sacramentum, electus ex publicano Matthaeus in Apostolum, et ex familiaritate Domini revelatione coelestium mysteriorum dignus Joannes (Matth. XVI, 18), et post sacramenti confessionem beatus Simon 147 aedificationi Ecclesiae subjacens et claves regni coelestis accipiens, et reliqui omnes sancto Spiritu praedicantes, et ex persecutore apostolus vas electionis tuae Paulus (Act. IX, 15), in profundo maris vivens (II Cor. XI, 25), in coelo tertio homo (Ibid. XII, 2), in paradiso ante martyrium, in martyrio perfectae fidei consummata libatio (II Tim. IV, 6 et 7). 21. Quam firma illius de Filii cum Patre aequalitate fides; et unde firma. --Ab his ego quae teneo edoctus sum, his immedicabiliter imbutus sum. Et ignosce, omnipotens Deus, quia in his nec emendari", + "candidate_score": 0.630783, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_18", + "bdc_text": "Qui destituuntur Christi nec venire possunt hic et officii nostri summa Post hanc pia vivere , nec ad utam officii d. vitam S.", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_785", + "psc_text": "plenitudo inhabitat. Sed convivificavit nos cum illo, donans nobis peccata, et delens chirographum legis peccati, quod per sententias anteriores contrarium nobis erat hoc tollens de medio, et cruci affigens, mortis lege carne sese spolians, potestates ostentui reddens, triumphatis his in semetipso. Et de triumphatis potestatibus in semetipso, atque ostentui redditis, deletoque chirographo, vivificatisque nobis, jam superius (lib. I, n. 13) tractavimus. Hoc vero sacramentum quis vel apprehendet, vel 266 eloquetur? Suscitat operatio Dei Christum a mortuis, et haec eadem Dei operatio nos vivificat cum Christo, et haec eadem operatio donat peccata, chirographum delet, et affigit cruci: carnem se exuit, potestates ostentui reddit, ac de his in semetipso triumphat. Habes operationem Dei Christum a mortuis excitantis: habes et Christum haec ipsa in se quae Deus operatur operantem. Christus enim mortuus est, carne se spolians. Tene ergo Christum hominem a Deo ex mortuis excitatum, tene Deum Christum salutis nostrae operationem cum esset", + "candidate_score": 0.630568, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_35", + "bdc_text": "Galliae et Helvetiae non eiusdem esse confessionis , mirum sane est , illam vobis excidere potuisse condemnationem Non ignoramus , quomodo vos explicetis , substantiae hoc vocabulum .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1113", + "psc_text": "sacramentum esse pietatis intelligat? Et primum extra fidem Dei est, quisque extra hanc erit confessionem. Non enim Apostolus ambigit, quin hoc ab universis fatendum sit, mysterium salutis nostrae non esse contumeliam divinitatis, sed magnae pietatis sacramentum: et sacramentum non jam in mysterio occultatum, sed in carne manifestatum; neque adhuc per naturam carnis infirmum, sed in spiritu justificatum: ut per justificationem spiritus 380 abesset a fide nostra carnis infirmitas, et per carnis manifestationem mysterium non esset occultum, et per mysterii ignorabilem causam magnae pietatis in sacramento esset sola confessio. Atque ita Apostolus fidei totius ordinem tenuit, ut dum pietas est, sacramentum sit; dum sacramentum est, cognitio in carne sit; dum cognitio in carne est, justificatio in spiritu sit; quia sacramentum pietatis, quod manifestatur in carne, ut vere sacramentum sit, per justificationem spiritus manifestatur in carne. Ac ne illa manifestatio in carne qualis esset justificatio in spiritu ignoraretur; sacramentum, quod manifestatum in", + "candidate_score": 0.609248, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-secundus-ad-Constantium", + "max_score": 0.72119, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_65_67", + "bdc_text": "Dominus noster Iesus Christus , unicum ecclesiae suae communicae caput et fidelissimi gregis sui pastor , servet nostras ecclesias et nos ipsarum ministros in sarta doctrina vita pura et concordia syncera atque per perpetua . Ille benedicat vobis et servet vos ab omni malo . Diligite nos et orate pro nobis ;", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-secundus-ad-Constantium_window_16", + "psc_text": "Non aliqua ad scandalum, neque quae extra Evangelium sunt, defendam: sed intelliges a me in sacramento solius Dei veri, et quem misit Jesum Christum (Joan. XVII, 3), praedicari unum Deum patrem ex quo omnia, et unum Dominum Jesum Christum per quem omnia (I Cor. VIII, 6), natum ex Deo, qui est ante tempora aeterna (II Tim. I, 9), et erat in principio apud Deum Deus Verbum (Joan. I, 1): qui est imago Dei invisibilis (Coloss. I, 15), in quo habitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter (Col. II, 9) qui cum 550 in forma Dei esset, humilians se salutis nostrae causa, formam servi ex conceptu Spiritus sancti de virgine accepit, factus obediens usque ad mortem, mortem autem crucis (Philip. II, 6): et post resurrectionem mortis deinde in coelestibus sedens (Ephes. I, 20), aderit judex vivorum et mortuorum (Act. X, 42), et rex omnium aeternorum saeculorum. Est enim unigenitus Deus (Joan. I, 18),", + "candidate_score": 0.72119, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_64_66", + "bdc_text": "sua quisquam spectetis , sed unus quisque , quae sunt aliorum etc. Dominus noster Iesus Christus , unicum ecclesiae suae communicae caput et fidelissimi gregis sui pastor , servet nostras ecclesias et nos ipsarum ministros in sarta doctrina vita pura et concordia syncera atque per perpetua . Ille benedicat vobis et servet vos ab omni malo .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-secundus-ad-Constantium_window_16", + "psc_text": "Non aliqua ad scandalum, neque quae extra Evangelium sunt, defendam: sed intelliges a me in sacramento solius Dei veri, et quem misit Jesum Christum (Joan. XVII, 3), praedicari unum Deum patrem ex quo omnia, et unum Dominum Jesum Christum per quem omnia (I Cor. VIII, 6), natum ex Deo, qui est ante tempora aeterna (II Tim. I, 9), et erat in principio apud Deum Deus Verbum (Joan. I, 1): qui est imago Dei invisibilis (Coloss. I, 15), in quo habitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter (Col. II, 9) qui cum 550 in forma Dei esset, humilians se salutis nostrae causa, formam servi ex conceptu Spiritus sancti de virgine accepit, factus obediens usque ad mortem, mortem autem crucis (Philip. II, 6): et post resurrectionem mortis deinde in coelestibus sedens (Ephes. I, 20), aderit judex vivorum et mortuorum (Act. X, 42), et rex omnium aeternorum saeculorum. Est enim unigenitus Deus (Joan. I, 18),", + "candidate_score": 0.720945, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_65", + "bdc_text": "Dominus noster Iesus Christus , unicum ecclesiae suae communicae caput et fidelissimi gregis sui pastor , servet nostras ecclesias et nos ipsarum ministros in sarta doctrina vita pura et concordia syncera atque per perpetua .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-secundus-ad-Constantium_window_16", + "psc_text": "Non aliqua ad scandalum, neque quae extra Evangelium sunt, defendam: sed intelliges a me in sacramento solius Dei veri, et quem misit Jesum Christum (Joan. XVII, 3), praedicari unum Deum patrem ex quo omnia, et unum Dominum Jesum Christum per quem omnia (I Cor. VIII, 6), natum ex Deo, qui est ante tempora aeterna (II Tim. I, 9), et erat in principio apud Deum Deus Verbum (Joan. I, 1): qui est imago Dei invisibilis (Coloss. I, 15), in quo habitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter (Col. II, 9) qui cum 550 in forma Dei esset, humilians se salutis nostrae causa, formam servi ex conceptu Spiritus sancti de virgine accepit, factus obediens usque ad mortem, mortem autem crucis (Philip. II, 6): et post resurrectionem mortis deinde in coelestibus sedens (Ephes. I, 20), aderit judex vivorum et mortuorum (Act. X, 42), et rex omnium aeternorum saeculorum. Est enim unigenitus Deus (Joan. I, 18),", + "candidate_score": 0.708695, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_40_42", + "bdc_text": "et hoc Latino sententiam , quam qui confessionis Augustanae , vox ut hoc balvini similare potuit , Battus , cum in apologia sit et in comitiis coram hic Germania liburi , substantiae , Carolo et imperii principibus defensa , nullo libros inprimis peratore Carolos et imperii principibus dedidensa , nullis maxime et signum m. inter ecclesias sperandam esse concordiam , pericantissime recipiatur pariter ab omnibus . Ac spe concordiae inestratus suam exprimis legere propter bologiae substantiaria , ac praecogitare coepit de confessione Calvimus noster , familiarius cogitarem , coepit de confessione amicae ignorantur , non potuit . Augustana et de usu vocis fuest Lutherum Caeterum luce meridiana clarius est , Lutherum quam vocant , asseruisse , dum vixit , nondum tamen , sed etiam approbasse et oralem eam manducationem , sed etiam approbasse Nicolai papae fidem et Berengarii crassam illam quae in decretis , de consenseratibus habet ) revocationem , doctrinam adeoque et Romanae ecclesiae de dominici , quod si apologia concutione corporis dominici , quod si Apologia , et d. penitius inspiciatur , deprehenditur manifestissime , percabulum in ipsa sensu usurpari papistico .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-secundus-ad-Constantium_window_4", + "psc_text": "nova et ideo nulla. --Recognosce fidem, quam olim, optime ac religiosissime imperator, ab episcopis optas audire, et non audis. Dum enim a quibus ea requiritur, sua scribunt, et non quae Dei sunt praedicant; orbem aeternum erroris et redeuntis in se semper certaminis circumtulerunt. Oportuerat enim, humanae infirmitatis modestia, omne cognitionis divinae sacramentum illis tantum conscientiae suae finibus contineri quibus credidit, neque post confessam et juratam in baptismo fidem in nomine Patris et filii et Spiritus sancti, quidquam aliud vel ambigere, vel innovare. Sed quorumdam aut praesumptio, aut facilitas, aut error, apostolicae doctrinae indemutabilem 545 constitutionem partim fraudulenter confessa est, partim audacter egressa: dum in confessione Patris et Filii et Spiritus sancti veritatem naturalis significationis eludit, ne id maneret in sensu, quod in regenerationis sacramento est confitendum. Ob hoc penes quorumdam conscientiam nec Pater pater, nec Filius filius, nec Spiritus sanctus spiritus sanctus est. Sub cujus necessitatis tamquam improbabili occasione, scribendae", + "candidate_score": 0.690054, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "034_Augustinus-Hipponensis_Speculum-de-Scriptura-sacra", + "max_score": 0.719816, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_63_65", + "bdc_text": "Si qua igitur commodo , si quam si quod solatium dilectionis , si qua communio omnibus , si , qua viscera et miserationes , complete meum gaudium , ut viscere affecti sitis , eandem charitatem habentes una nimiles , idem sentientes , ne quid fiat per humanitatem aut per inanem gloriam , sed per humilitatem animi , alium quisque se praestantiorem existimet . sua quisquam spectetis , sed unus quisque , quae sunt aliorum etc. Dominus noster Iesus Christus , unicum ecclesiae suae communicae caput et fidelissimi gregis sui pastor , servet nostras ecclesias et nos ipsarum ministros in sarta doctrina vita pura et concordia syncera atque per perpetua .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_Speculum-de-Scriptura-sacra_window_543", + "psc_text": "querelam: sicut et Dominus donavit vobis, ita et vos facite. Super omnia autem haec charitatem habete, quod est vinculum perfectionis: et pax Christi exsultet in cordibus vestris, in qua et vocati estis in uno corpore; et grati estote. Verbum Christi habitet in vobis abundanter, in omni sapientia docentes et commonentes vosmetipsos psalmis, hymnis et canticis spiritualibus, in gratia cantantes in cordibus vestris Deo. Omne quodcumque facitis in verbo aut in opere, omnia in nomine Domini nostri Jesu Christi, gratias agentes Deo et Patri per ipsum. Mulieres, subditae estote viris, sicut oportet in Domino. Viri, diligite uxores vestras, et nolite amari esse ad illas. Filii, obedite parentibus per omnia; hoc enim placitum est in Domino. Patres, nolite ad indignationem provocare filios vestros, ut non pusillo animo fiant. Servi, obedite per omnia dominis carnalibus, non ad oculum servientes, quasi hominibus placentes; sed in simplicitate cordis, timentes Dominum. Quodcumque facitis, ex animo operamini,", + "candidate_score": 0.719816, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_63_65", + "bdc_text": "Si qua igitur commodo , si quam si quod solatium dilectionis , si qua communio omnibus , si , qua viscera et miserationes , complete meum gaudium , ut viscere affecti sitis , eandem charitatem habentes una nimiles , idem sentientes , ne quid fiat per humanitatem aut per inanem gloriam , sed per humilitatem animi , alium quisque se praestantiorem existimet . sua quisquam spectetis , sed unus quisque , quae sunt aliorum etc. Dominus noster Iesus Christus , unicum ecclesiae suae communicae caput et fidelissimi gregis sui pastor , servet nostras ecclesias et nos ipsarum ministros in sarta doctrina vita pura et concordia syncera atque per perpetua .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_Speculum-de-Scriptura-sacra_window_487", + "psc_text": "in idipsum pro invicem sollicita sint membra. Et si quid patitur unum membrum, compatiuntur omnia membra: sive gloriatur unum membrum, congaudent omnia membra. Vos autem estis corpus Christi, et membra de membro. Et quosdam quidem posuit Deus in Ecclesia, primum apostolos, secundo prophetas, tertio doctores, deinde virtutes, exinde gratias curationum, gubernationes, opitulationes, genera linguarum, interpretationes sermonum. Numquid omnes apostoli? numquid omnes prophetae? numquid omnes doctores? numquid omnes virtutes? numquid omnes gratiam habent curationum? numquid omnes linguis loquuntur? numquid omnes interpretantur? Aemulamini autem charismata meliora: et adhuc excellentiorem vobis viam demonstro. [XIII.] Si linguis hominum loquar, et Angelorum, charitatem autem non habeam, factus sum velut aeramentum sonans aut cymbalum tinniens. Et si habuero prophetiam, et noverim mysteria omnia et omnem scientiam; et si habuero omnem fidem, ita ut montes transferam, charitatem autem non habuero, nihil sum. Et si distribuero in cibos pauperum omnes facultates meas, et si tradidero corpus meum ut", + "candidate_score": 0.716926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_65_67", + "bdc_text": "Dominus noster Iesus Christus , unicum ecclesiae suae communicae caput et fidelissimi gregis sui pastor , servet nostras ecclesias et nos ipsarum ministros in sarta doctrina vita pura et concordia syncera atque per perpetua . Ille benedicat vobis et servet vos ab omni malo . Diligite nos et orate pro nobis ;", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_Speculum-de-Scriptura-sacra_window_517", + "psc_text": "pro omnibus in nomine Domini nostri Jesu Christi, Deo et Patri, subjecti invicem in timore Christi. Mulieres viris suis subditae sint, sicut Domino: quoniam vir caput est mulieris, sicut Christus caput est Ecclesiae, ipse Salvator corporis ejus. Sed sicut Ecclesia subjecta est Christo, ita et mulieres viris suis in omnibus. Viri, diligite uxores vestras, sicut et Christus dilexit Ecclesiam, et seipsum tradidit pro ea, ut illam sanctificaret, mundans lavacro aquae in verbo: ut exhiberet ipse sibi gloriosam Ecclesiam, non habentem maculam aut rugam, aut aliquid ejusmodi; sed ut sit sancta et immaculata. Ita et viri debent diligere uxores suas, ut corpora sua. Qui suam uxorem diligit, seipsum diligit. Nemo unquam carnem suam odio habuit; sed nutrit et fovet eam, sicut et Christus Ecclesiam: quia membra sumus corporis ejus, de carne ejus et de ossibus ejus. Propter hoc relinquet homo patrem et matrem suam, et adhaerebit uxori suae; et erunt duo", + "candidate_score": 0.704237, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_19_21", + "bdc_text": "ingam salutis nostrae carnis seram Quod si qui sint , quibus videantur , res novae subinde inducendae in ecclesias et constitutionibus vix finiendis implicandas esse ecclesias , hi sane reducendi sint ad simplicitatem et sobrietatem . ut et ipsi paucis et iis quidem , in quae hactenus consensum est concorditer , sint contenti , praesertim et doctrina pro prophetica et apostolam cum videant apostolicam vel primitivam ecclesiam stolica nobis nunc tradita Christi , paucissimis fuisse contentam , et fideles Christi ministros plus collocasse operis in eo , ut excellerent in praedicatione syncera et perpetuum procium sacrosancti evangelii , in assiduis ad deum precium in legitimo denique sacramentorum usu et in continuo diligentique virtutum studio vel exercitio 1536 . quam in novandis subinde rebus aut in verbosis flatisque rerum curiosorum magis quam piarum subputationibus aut in exaggerandis et obtrudendis constitutionibus variis fidelium liberis cervicibus .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_Speculum-de-Scriptura-sacra_window_3", + "psc_text": "sunt, ut praecepta narrationibus vel disputationibus propriis figurata, et figuratis propria miscerentur, dum rerum gestarum ordo servatur, aut respondetur adversis, aut qui docendi sunt instruuntur, aut occultorum inventione quodammodo renovantur hi qui prompta et aperta fastidiunt: nos autem in hoc opere nec infidelem vel adducimus vel aedificamus ad fidem; nec exercemus quibusdam salubribus difficultatibus ingenium intentionemque discentium; sed eum qui jam credens obedire Deo voluerit, ut hic se inspiciat, admonemus, quantumque in bonis moribus operibusque profecerit, et quantum sibi desit, attendat. Sic enim potest et de his quae habet gratias agere; et de his quae non habet, ut habeat satis agere; ac propter illa servanda curam precesque fidelis pietatis adhibere. In his autem omnibus quae inspicienda ponere institui, quaecumque inter se videbuntur esse contraria, postea propositis quaestionibus exponenda atque solvenda sunt. Sane supplicia male factorum, et praemia recte factorum, quamvis nonnulla commemoranda existimaverim, tamen in Novo Testamento dissimilia veteribus esse", + "candidate_score": 0.699656, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_61_63", + "bdc_text": "De his omnibus antea quoque scripsimus ad honorandum dominum et fratrem nostro satis charissimo d. Theod Bezam . Finem ergo huic nostro satis verbo , nunc imponendum scripto , scriptissimamus apostolum nobis quoque dicere , quod suis Philippensibus scripsit . Si qua igitur commodo , si quam si quod solatium dilectionis , si qua communio omnibus , si , qua viscera et miserationes , complete meum gaudium , ut viscere affecti sitis , eandem charitatem habentes una nimiles , idem sentientes , ne quid fiat per humanitatem aut per inanem gloriam , sed per humilitatem animi , alium quisque se praestantiorem existimet .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_Speculum-de-Scriptura-sacra_window_530", + "psc_text": "in omnibus institutus sum, et satiari, et esurire, et abundare, et penuriam pati: omnia possum in eo qui me confortat. Verumtamen bene fecistis communicantes tribulationi meae. Scitis autem et vos, Philippenses, quod in principio Evangelii, quando profectus sum a Macedonia, nulla mihi Ecclesia communicavit in ratione dati et accepti, nisi vos soli: quia et in Thessalonicam et semel et bis in usum mihi misistis. Non quia quaero datum, sed requiro fructum abundantem in rationem vestram. Habeo autem omnia, et abundo. Repletus sum, acceptis ab Epaphrodito quae misistis, odorem suavitatis, hostiam acceptabilem, placentem Deo. DE EPISTOLA I B. PAULI AD THESSALONICENSES. [Cap. II.] Ipsi scitis, fratres, introitum nostrum ad vos, quia non inanis fuit: sed ante passi multa et contumeliis affecti, sicut scitis, in Philippis, fiduciam habuimus in Deo nostro loqui ad vos Evangelium Dei in multa sollicitudine. Exhortatio enim nostra non de errore, neque de immunditia, neque in dolo: sed", + "candidate_score": 0.697806, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_55_57", + "bdc_text": "Quae cum ita habeant , fratres , cernitis haud dubie et quidem significantissime tutius et fructuosius fore , si istis importunis et hactenus incurabilibus hominibus suam relinquamus substantiam et nos in ecclesiis nostrae fidei creditis , utamur corporis ac sententiis apertis et Frequentius huic sacro mysterio congruis , ac inter nos perireque vos in confessione cordes , idem ad eos nobis respiciendum arbitramur , qui vero magnopere ad eos nobis respiciendum arbitramur , qui tam vere a nobis et a nostris abhorrent . Interim vero permitateque indigni existimavimus eos hostium loco habendos , quiniam sperantes eam in diligendos et pro ipsis dominus supplicandum vobis essequitatem , praestantissimos serio putamus ac per occasionem eis conficiendum quoque omnes adversus forte illicors dominus hos . Imprudentium partem essent , et misericors dominus .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_Speculum-de-Scriptura-sacra_window_531", + "psc_text": "[Cap. II.] Ipsi scitis, fratres, introitum nostrum ad vos, quia non inanis fuit: sed ante passi multa et contumeliis affecti, sicut scitis, in Philippis, fiduciam habuimus in Deo nostro loqui ad vos Evangelium Dei in multa sollicitudine. Exhortatio enim nostra non de errore, neque de immunditia, neque in dolo: sed sicut probati sumus a Deo, ut crederetur nobis Evangelium, ita loquimur; non quasi hominibus placentes, sed Deo, qui probat corda nostra. Neque enim aliquando fuimus in sermone adulationis, sicut scitis: neque in occasione avaritiae, Deus testis est: neque quaerentes ab hominibus gloriam, neque a vobis, neque ab aliis. Cum possemus vobis oneri esse, ut Christi Apostoli: sed facti sumus parvuli in medio vestrum, tanquam si nutrix foveat filios suos. Ita desiderantes vos, cupide volebamus tradere vobis non solum Evangelium Dei, sed etiam animas nostras; quoniam charissimi nobis facti estis. Memores enim facti estis, fratres, laboris nostri et fatigationis: nocte et", + "candidate_score": 0.686355, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_63", + "bdc_text": "Si qua igitur commodo , si quam si quod solatium dilectionis , si qua communio omnibus , si , qua viscera et miserationes , complete meum gaudium , ut viscere affecti sitis , eandem charitatem habentes una nimiles , idem sentientes , ne quid fiat per humanitatem aut per inanem gloriam , sed per humilitatem animi , alium quisque se praestantiorem existimet .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_Speculum-de-Scriptura-sacra_window_523", + "psc_text": "idem certamen habentes, quale et vidistis in me, et nunc audistis de me. [II.] Si qua ergo consolatio in Christo, si quod solatium charitatis, si qua societas spiritus, si qua viscera et miserationes, implete gaudium meum, ut idem sapiatis, eamdem charitatem habentes, unanimes, idipsum sentientes. Nihil per contentionem, neque per inanem gloriam; sed in humilitate superiores sibi invicem arbitrantes. Non quae sua sunt singuli considerantes; sed ea quae aliorum. Hoc enim sentite in vobis, quod et in Christo Jesu, qui cum in forma Dei esset, non rapinam arbitratus est esse se aequalem Deo: sed semetipsum exinanivit formam servi accipiens, in similitudinem hominum factus, et habitu inventus ut homo; humiliavit semetipsum, factus obediens usque ad mortem, mortem autem crucis. Propter quod et Deus illum exaltavit, et donavit illi nomen quod est super omne nomen: ut in nomine Jesu omne genu flectatur, coelestium, terrestrium, et infernorum, et omnis lingua confiteatur quia Dominus", + "candidate_score": 0.678291, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_48", + "bdc_text": "absolam infernalibus , communctis copiis , ni illos imo reduci aruerunt atque plena convitiorum plaustra , in ipsos dantia exonerarunt , insuper et crimine falsi ( quod alii longe meliorum meritos , falsificationis nuncupat ) atque corruptelae palam d. praestantes illos impudentissimos esse corruptores , esse 38 .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_Speculum-de-Scriptura-sacra_window_592", + "psc_text": "non portant adversus se exsecrabile judicium. Hi vero velut irrationabilia pecora naturaliter in captionem et perniciem, in iis quae ignorant blasphemantes, in corruptione sua peribunt, percipientes mercedem injustitiae, voluptatem existimantes diei delicias, coinquinationes et maculae deliciis affluentes, in conviviis suis luxuriantes vobiscum, oculos habentes plenos adulterii et incessabilis delicti, pellicientes animas instabiles, cor exercitatum in avaritia habentes, maledictionis filii, derelinquentes rectam viam erraverunt. Et post paucos versus: Superba enim vanitatis loquentes, pelliciunt in desideriis carnis luxuriae, eos qui paululum effugiunt, qui in errore conversantur, libertatem illis promittentes, cum ipsi servi sint corruptionis. A quo enim quis superatus est, hujus et servus est. Si enim refugientes coinquinationes mundi in cognitione Domini nostri salvatoris Jesu Christi, his rursus implicati superantur; facta sunt eis posteriora deteriora prioribus. Melius enim erat illis non cognoscere viam justitiae, quam post agnitionem, retrorsum converti ab eo, quod illis traditum est, sancto mandato. Contigit enim illis illud veri", + "candidate_score": 0.6649, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_33", + "bdc_text": "Atqui hic vestros cogituros , stuerat , nos fratres et symmystas vestros in illa esse sententia , quam et confessione nostra edita diserte perressimus , et nuper vulgata responsione nostra ad testamentem quantum Brentii diserte repetivimus ;", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_Speculum-de-Scriptura-sacra_window_456", + "psc_text": "vivimus: sive morimur, Domino morimur. Sive ergo vivimus, sive morimur, Domini sumus. In hoc enim Christus et mortuus est, et resurrexit, ut et mortuorum et vivorum dominetur. Tu autem, quid judicas fratrem tuum? aut tu quare spernis fratrem tuum? Omnes enim stabimus ante tribunal Dei. Scriptum est enim, Vivo ego, dicit Dominus, quoniam mihi flectetur omne genu, et omnis lingua confitebitur Deo. Itaque unusquisque nostrum pro se rationem reddet Deo. Non ergo amplius invicem judicemus. Sed hoc magis judicate, ne ponatis offendiculum fratribus vel scandalum. Scio et confido in Domino Jesu, quia nihil commune per ipsum, nisi ei qui existimat quid commune esse, illi commune est. Si enim propter cibum frater tuus contristatur, jam non secundum charitatem ambulas. Noli cibo tuo illum perdere, pro quo Christus mortuus est. Non ergo blasphemetur bonum nostrum. Non enim est regnum Dei esca et potus, sed justitia et pax et gaudium in Spiritu sancto.", + "candidate_score": 0.630861, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.719473, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_63_65", + "bdc_text": "Si qua igitur commodo , si quam si quod solatium dilectionis , si qua communio omnibus , si , qua viscera et miserationes , complete meum gaudium , ut viscere affecti sitis , eandem charitatem habentes una nimiles , idem sentientes , ne quid fiat per humanitatem aut per inanem gloriam , sed per humilitatem animi , alium quisque se praestantiorem existimet . sua quisquam spectetis , sed unus quisque , quae sunt aliorum etc. Dominus noster Iesus Christus , unicum ecclesiae suae communicae caput et fidelissimi gregis sui pastor , servet nostras ecclesias et nos ipsarum ministros in sarta doctrina vita pura et concordia syncera atque per perpetua .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_325", + "psc_text": "enim magistro gentium, dum si quid patitur unum membrum, compatiuntur caetera membra, et si gloriatur unum membrum, congaudent omnia membra; vos non ambigo de nostra perturbatione ingemiscere, cum nos omnino certum sit de vestra pace gaudere. Quod vero ordinationi nostrae fraternitas vestra congaudet, affectum mihi integerrimae charitatis exhibet. Sed ex consideratione hujus ordinis mentem meam, fateor, transverberat vis doloris. Grave namque est pondus sacerdotii; prius quippe est sacerdoti necesse, ut caeteris ad exemplum vivat, ac deinde servandum ut mentem per ostensa exempla non elevet. De praedicationis semper ministerio cogitet, intentissimo timore considerans quod recessurus ad percipiendum regnum Dominus, et talenta servis tribuens dicat: Negotiamini dum venio (Luc. XIX, 13) . Quod profecto negotium tunc vere nos agimus, si vivendo et loquendo proximorum animas lucramur, si infirmos quosque, coelestis regni gaudia praedicando, in superno amore roboramus, si protervos ac tumidos, gehennae supplicia terribiliter insonando, flectimus, si nulli contra veritatem parcimus, si", + "candidate_score": 0.719473, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_28_30", + "bdc_text": "atque refugiatis , adhortamur item charitatem vestram , ne ad commendandum anathematismos , et ad praestandum magis quam ad colligendum faciles esse parandis . Non ignoratis in veteri ecclesias turbas ex anabhematis mis exortas esse funestissimas , quibus alioqui caruissent ecclesiae , si malvissent adscopi , omnia prius experiri amicis colloquiis adhortationem omnibusque fidelibus tollerantia denique , quam infirmiorum aut imperitiores suscipiendos monuit apostolus , quam rigore nimio et sententia praecipiti eos , quos lucrari poterant ac in ecclesiae societate resinere , ad castra hostium propellere adeoque et cum hostibus coniungere apertis . Ac videntur nobis condemnare quae non pronuntiantur in eos , qui violant ipsa dei nostrae capita primaria , symbolo apostolorum praesensa ac docti admonitique satis ab hac sua impietate non recedunt et veritati orthodoxaeque fideratius admodum esse periculosae , atque eo moderatius et circumspectius in iis esse versandum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_471", + "psc_text": "ordinatione venalitas; potentia vel supplicatio personarum nihil adversus haec quae prohibemus obtineat. Nam proculdubio Deus offenditur, si ad sacros ordines quisquam non ex merito, sed ex favore, quod absit, aut ex venalitate provehitur. Haec autem si fieri cognoscis, non taceas; sed instanter obsiste: quoniam si haec aut investigare fortasse neglexeris, aut intellecta celaveris, non solum illos qui haec agunt, peccati vinculum illigabit; sed et te hujus rei non levis ante Deum culpa respiciet. Oportet ergo canonica ultione si quid tale committitur, coerceri: ne tantum facinus cum aliorum peccato vires ex dissimulatione percipiat. Praesentium igitur portitorem Victorinum fraternitatis tuae diaconum, quem tuum reor imitatorem existere, et cum charitate suscepi, et ad remeandum citius relaxavi, per quem etiam claves beati Petri, in quibus de catenis ipsius inclusum est, tibimet pro benedictione transmisi. Praeterea de unitate ac pace concilii, quod Deo auctore congregare disponitis, charitas tua animos nostros subtiliter omnia indicando laetificet. EPISTOLA", + "candidate_score": 0.712327, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_63_65", + "bdc_text": "Si qua igitur commodo , si quam si quod solatium dilectionis , si qua communio omnibus , si , qua viscera et miserationes , complete meum gaudium , ut viscere affecti sitis , eandem charitatem habentes una nimiles , idem sentientes , ne quid fiat per humanitatem aut per inanem gloriam , sed per humilitatem animi , alium quisque se praestantiorem existimet . sua quisquam spectetis , sed unus quisque , quae sunt aliorum etc. Dominus noster Iesus Christus , unicum ecclesiae suae communicae caput et fidelissimi gregis sui pastor , servet nostras ecclesias et nos ipsarum ministros in sarta doctrina vita pura et concordia syncera atque per perpetua .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2417", + "psc_text": "Patrum nostrorum teneamus, nihil videlicet per contentionem agentes, sed, ad omne studium bonae devotionis unanimes, divinis et apostolicis constitutionibus auxiliante Domino pareamus, (Vide. l. XI, ep. 64.) O quam bona est charitas, quae absentia per imaginem praesentia sibimetipsis exhibet per amorem, divisa unit, confusa ordinat, inaequalia sociat, imperfecta consummat! quam recte praedicator egregius vinculum perfectionis vocat (Coloss. III), quia virtutes quidem caeterae perfectionem generant, sed tamen eas ita charitas ligat, ut ab amantis mente dissolvi jam nequeant. His rite perpensis, charitative jam dictis indulsi, nec praeceptum dedi, sed consilium; nec regulam in his posteris ullis tenendam tradidi, sed de duobus periculis quod facilius sit vitandum ostendi. Si igitur in rebus saecularibus suum cuique jus et proprius ordo servandus est, quanto magis in ecclesiasticis dispositionibus nulla debet induci confusio, ne ibi discordia locum inveniat, unde pacis debent bona procedere? Quod hac ratione servabitur, si nihil potestati, sed totum aequitati tribuitur. Quapropter", + "candidate_score": 0.710089, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_20_22", + "bdc_text": "ut et ipsi paucis et iis quidem , in quae hactenus consensum est concorditer , sint contenti , praesertim et doctrina pro prophetica et apostolam cum videant apostolicam vel primitivam ecclesiam stolica nobis nunc tradita Christi , paucissimis fuisse contentam , et fideles Christi ministros plus collocasse operis in eo , ut excellerent in praedicatione syncera et perpetuum procium sacrosancti evangelii , in assiduis ad deum precium in legitimo denique sacramentorum usu et in continuo diligentique virtutum studio vel exercitio 1536 . quam in novandis subinde rebus aut in verbosis flatisque rerum curiosorum magis quam piarum subputationibus aut in exaggerandis et obtrudendis constitutionibus variis fidelium liberis cervicibus . Lucas simpliciter et breviter de primitivae ecclesiae statu felici et pleno verba faciens , dicit , sermonibus obtestabantur et exhortabatur eos , qui autem libenter exceperunt sermonem baptisati sunt .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_359", + "psc_text": "Ecclesiae, Hilarius, Ambrosius, Augustinus, Gregorius Nazianzenus; hi omnes testimonium tibi praebent, sicut apostolis praebuerunt prophetae. Hilarius sanctus dicit, exponens verba Apostoli doctoris gentium: « Ita etenim quae propriae disciplinae et morum sunt, ad sacerdotii meritum utilia esse significat, si etiam haec 621 quae ad docendae ac tuendae fidei scientiam necessaria sunt, inter reliqua non deerunt; quia non statim boni atque utilis sacerdotis est, aut tantummodo scienter agere, aut tantummodo scienter praedicare, cum et innocens tantum sui sufficiat si doctus sit, et doctus nisi doctrina vivendo. Attestatur huic libro tuo sanctus Ambrosius in illis libris quos fecit de Officiis. Attestatur sanctus Augustinus, dicens: In actione non amandus est honor in hac vita, sine [ Lege sive] potentia, quoniam omnia vana sub sole; sed opus ipsum quod per eumdem honorem vel potentiam fit, si recte atque utiliter fit, id est ut valeat ad eam salutem subditorum, quae secundum Deum est . .", + "candidate_score": 0.710002, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_31_33", + "bdc_text": "De qua re nos quoque quaedam ad honorandum dominum et fratrem nos quam dilectum , d. Theodorum Bezam dedimus . Et ne quid hic , optimi fratres , dissimulemus , reiecissimis atque condemnastis in Rupellana illa synodo vestra qui in negotio coenae dominicae nolunt admittere , vocabulum substantiae , nimirum eos , qui negant in actione sacrae coenae corpus , et sanguinem conformi stantialiter adesse et percipi . Atqui hic vestros cogituros , stuerat , nos fratres et symmystas vestros in illa esse sententia , quam et confessione nostra edita diserte perressimus , et nuper vulgata responsione nostra ad testamentem quantum Brentii diserte repetivimus ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_542", + "psc_text": "Non intelligunt neque quae loquuntur, neque de quibus affirmant (I Tim. I, 7) . Nos enim, auctore veritate, teste conscientia, fatemur nos fidem sanctae Chalcedonensis synodi per omnia illibatam custodire, nihilque ejus definitioni addere, nihil subtrahere audere. Sed si quis contra eam, ejusdemque synodi fidem, sive plus minusve ad sapiendum appetit usurpare, eum omni dilatione postposita anathematizamus, atque a sinu matris Ecclesiae alienum esse decernimus. Quem igitur ista mea confessio non sanat, non jam Chalcedonensem synodum diligit, sed matris Ecclesiae sinum odit. Si ergo ea ipsa quae audere visi sunt, zelo loqui animae praesumpserunt; superest ut hac satisfactione suscepta, ad fraternitatis tuae 684 unitatem redeant, seque a corpore Christi, quod est sancta universalis Ecclesia, non dividant. EPISTOLA IV. AD THEODELIN AM REGINAM. Quod sese a Constantii communione suspenderit, dolet. Nihil contra Chalcedonensis synodi fidem Justiniani temporibus actum asserit. Hortatur ut Constantii ordinationem suscipiat, eique communione jungatur. Gregorius Theodelindae reginae Langobardorum.", + "candidate_score": 0.705031, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_32_34", + "bdc_text": "Et ne quid hic , optimi fratres , dissimulemus , reiecissimis atque condemnastis in Rupellana illa synodo vestra qui in negotio coenae dominicae nolunt admittere , vocabulum substantiae , nimirum eos , qui negant in actione sacrae coenae corpus , et sanguinem conformi stantialiter adesse et percipi . Atqui hic vestros cogituros , stuerat , nos fratres et symmystas vestros in illa esse sententia , quam et confessione nostra edita diserte perressimus , et nuper vulgata responsione nostra ad testamentem quantum Brentii diserte repetivimus ; cum autem clarissimus vir d. Beza cum ecclesia Genevensi , ei d. subscripserit et vos ipsi eandem approbetis , ad 15 es denique nos apud omnes tam esse confessionem S .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_542", + "psc_text": "Non intelligunt neque quae loquuntur, neque de quibus affirmant (I Tim. I, 7) . Nos enim, auctore veritate, teste conscientia, fatemur nos fidem sanctae Chalcedonensis synodi per omnia illibatam custodire, nihilque ejus definitioni addere, nihil subtrahere audere. Sed si quis contra eam, ejusdemque synodi fidem, sive plus minusve ad sapiendum appetit usurpare, eum omni dilatione postposita anathematizamus, atque a sinu matris Ecclesiae alienum esse decernimus. Quem igitur ista mea confessio non sanat, non jam Chalcedonensem synodum diligit, sed matris Ecclesiae sinum odit. Si ergo ea ipsa quae audere visi sunt, zelo loqui animae praesumpserunt; superest ut hac satisfactione suscepta, ad fraternitatis tuae 684 unitatem redeant, seque a corpore Christi, quod est sancta universalis Ecclesia, non dividant. EPISTOLA IV. AD THEODELIN AM REGINAM. Quod sese a Constantii communione suspenderit, dolet. Nihil contra Chalcedonensis synodi fidem Justiniani temporibus actum asserit. Hortatur ut Constantii ordinationem suscipiat, eique communione jungatur. Gregorius Theodelindae reginae Langobardorum.", + "candidate_score": 0.704659, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_61_63", + "bdc_text": "De his omnibus antea quoque scripsimus ad honorandum dominum et fratrem nostro satis charissimo d. Theod Bezam . Finem ergo huic nostro satis verbo , nunc imponendum scripto , scriptissimamus apostolum nobis quoque dicere , quod suis Philippensibus scripsit . Si qua igitur commodo , si quam si quod solatium dilectionis , si qua communio omnibus , si , qua viscera et miserationes , complete meum gaudium , ut viscere affecti sitis , eandem charitatem habentes una nimiles , idem sentientes , ne quid fiat per humanitatem aut per inanem gloriam , sed per humilitatem animi , alium quisque se praestantiorem existimet .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_473", + "psc_text": "vestram charitas dilectionis astrinxerit, scriptorum vestrorum series evidenter innotuit; magnumque fomitem nobis contulere laetitiae, quod ea et benigna pietate composita et Deo placita dilectione fervere didicimus. Ut igitur breviter diximus, ita mentem vestram epistola quam direxistis exposuit, ut auctor ejus abesse minime crederetur. Nec enim absentes judicandi sunt, quorum animus ab alterutra charitate non discrepat Quamvis autem nec virtus, nec aetas vos, sicut scribitis, ad nos venire permittat, ut de fraternitatis vestrae corporali possimus gratulari praesentia, tamen, quia animus noster vobis, vesterque nobis unitus est, 660 vicissim nobis per omnia praesentes sumus, dum nos unita per amorem mente conspicimus. Salutantes praeterea fraternitatem vestram, congruo charitatis affectu hortamur, ut officium primatus, quod Deo habetis auctore, tota intentione sic studeatis sagaciter exhibere, quatenus ad hunc vos ordinem pervenisse et animae vestrae proficiat, et aliis in futuro exemplum bonae imitationis existat. Estote ergo praecipue in ordinatione solliciti (Grat. 1, q. 1, c. 119);", + "candidate_score": 0.704271, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_20", + "bdc_text": "ut et ipsi paucis et iis quidem , in quae hactenus consensum est concorditer , sint contenti , praesertim et doctrina pro prophetica et apostolam cum videant apostolicam vel primitivam ecclesiam stolica nobis nunc tradita Christi , paucissimis fuisse contentam , et fideles Christi ministros plus collocasse operis in eo , ut excellerent in praedicatione syncera et perpetuum procium sacrosancti evangelii , in assiduis ad deum precium in legitimo denique sacramentorum usu et in continuo diligentique virtutum studio vel exercitio 1536 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_359", + "psc_text": "Ecclesiae, Hilarius, Ambrosius, Augustinus, Gregorius Nazianzenus; hi omnes testimonium tibi praebent, sicut apostolis praebuerunt prophetae. Hilarius sanctus dicit, exponens verba Apostoli doctoris gentium: « Ita etenim quae propriae disciplinae et morum sunt, ad sacerdotii meritum utilia esse significat, si etiam haec 621 quae ad docendae ac tuendae fidei scientiam necessaria sunt, inter reliqua non deerunt; quia non statim boni atque utilis sacerdotis est, aut tantummodo scienter agere, aut tantummodo scienter praedicare, cum et innocens tantum sui sufficiat si doctus sit, et doctus nisi doctrina vivendo. Attestatur huic libro tuo sanctus Ambrosius in illis libris quos fecit de Officiis. Attestatur sanctus Augustinus, dicens: In actione non amandus est honor in hac vita, sine [ Lege sive] potentia, quoniam omnia vana sub sole; sed opus ipsum quod per eumdem honorem vel potentiam fit, si recte atque utiliter fit, id est ut valeat ad eam salutem subditorum, quae secundum Deum est . .", + "candidate_score": 0.704154, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_19_21", + "bdc_text": "ingam salutis nostrae carnis seram Quod si qui sint , quibus videantur , res novae subinde inducendae in ecclesias et constitutionibus vix finiendis implicandas esse ecclesias , hi sane reducendi sint ad simplicitatem et sobrietatem . ut et ipsi paucis et iis quidem , in quae hactenus consensum est concorditer , sint contenti , praesertim et doctrina pro prophetica et apostolam cum videant apostolicam vel primitivam ecclesiam stolica nobis nunc tradita Christi , paucissimis fuisse contentam , et fideles Christi ministros plus collocasse operis in eo , ut excellerent in praedicatione syncera et perpetuum procium sacrosancti evangelii , in assiduis ad deum precium in legitimo denique sacramentorum usu et in continuo diligentique virtutum studio vel exercitio 1536 . quam in novandis subinde rebus aut in verbosis flatisque rerum curiosorum magis quam piarum subputationibus aut in exaggerandis et obtrudendis constitutionibus variis fidelium liberis cervicibus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2430", + "psc_text": "quia si toto corde praeceptis salutaribus nos occupamus, omnem vitiorum labem effugimus, quia dum his quibus aedificamur innitimur, locum sine dubio deceptionis excludimus. Quapropter oportet ut enixius in cunctis studiosos vos circa fratres atque subjectos ostendatis. ut omnes cum quibus aliti estis, atque didicistis sanctae Romanae Ecclesiae praeceptionibus parere, apostolicae sedis praecepta multiplicare, apertissimeque nota facere agnoscant; quia quod specialiter tibi tuisque et fratrum tuorum charitati, ut tuae litterae innotuerunt, consultis scribimus, generaliter omnibus tenere mandamus. Circa subjectorum autem 1282 actus fraternitas tua sit vigilans, ut vestrum illis exemplum instructio et vita magistra sit; linguae vestrae exhortatione discant quod metuant, et doceantur quod diligant; ut dum talenta credita cum lucro multiplicantur, in diem retributionis annuente divina gratia audire mereamini: Euge, serve bone et fidelis, intra in gaudium Domini tui (Matth. XXV, 21, 25.) Curam praeterea de omnibus quae vobis aliisque fratribus nostris, et generaliter cunctis, pro illicitarum rerum prohibitione scripsimus,", + "candidate_score": 0.703298, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_28_30", + "bdc_text": "atque refugiatis , adhortamur item charitatem vestram , ne ad commendandum anathematismos , et ad praestandum magis quam ad colligendum faciles esse parandis . Non ignoratis in veteri ecclesias turbas ex anabhematis mis exortas esse funestissimas , quibus alioqui caruissent ecclesiae , si malvissent adscopi , omnia prius experiri amicis colloquiis adhortationem omnibusque fidelibus tollerantia denique , quam infirmiorum aut imperitiores suscipiendos monuit apostolus , quam rigore nimio et sententia praecipiti eos , quos lucrari poterant ac in ecclesiae societate resinere , ad castra hostium propellere adeoque et cum hostibus coniungere apertis . Ac videntur nobis condemnare quae non pronuntiantur in eos , qui violant ipsa dei nostrae capita primaria , symbolo apostolorum praesensa ac docti admonitique satis ab hac sua impietate non recedunt et veritati orthodoxaeque fideratius admodum esse periculosae , atque eo moderatius et circumspectius in iis esse versandum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_470", + "psc_text": "Haec igitur ita esse ex te bene consideras. Nam profecto plus in charitate animorum unitas quam corporalis potest unire praesentia. Praeterea tota te mente, toto corde, totaque anima apostolicae sedi inhaerere ac esse devotum et nunc scio, 659 et priusquam epistola tua hoc testimonium perhiberet, manifeste cognovi. Praemisso itaque debita ex charitate salutationis alloquio, adhortor ut eorum quae beato Petro apostolorum principi promisisti memor esse non desinas. Itaque erga primatem synodi tuae esto sollicitus. ut pueri (Grat. 1, q. 1, c. 120) ad sacros ordines nullatenus admittantur, ne tanto periculosius cadant, quanto citius conscendere ad altiora festinant. Nulla sit in ordinatione venalitas; potentia vel supplicatio personarum nihil adversus haec quae prohibemus obtineat. Nam proculdubio Deus offenditur, si ad sacros ordines quisquam non ex merito, sed ex favore, quod absit, aut ex venalitate provehitur. Haec autem si fieri cognoscis, non taceas; sed instanter obsiste: quoniam si haec aut investigare fortasse neglexeris,", + "candidate_score": 0.700049, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_29_31", + "bdc_text": "Non ignoratis in veteri ecclesias turbas ex anabhematis mis exortas esse funestissimas , quibus alioqui caruissent ecclesiae , si malvissent adscopi , omnia prius experiri amicis colloquiis adhortationem omnibusque fidelibus tollerantia denique , quam infirmiorum aut imperitiores suscipiendos monuit apostolus , quam rigore nimio et sententia praecipiti eos , quos lucrari poterant ac in ecclesiae societate resinere , ad castra hostium propellere adeoque et cum hostibus coniungere apertis . Ac videntur nobis condemnare quae non pronuntiantur in eos , qui violant ipsa dei nostrae capita primaria , symbolo apostolorum praesensa ac docti admonitique satis ab hac sua impietate non recedunt et veritati orthodoxaeque fideratius admodum esse periculosae , atque eo moderatius et circumspectius in iis esse versandum . De qua re nos quoque quaedam ad honorandum dominum et fratrem nos quam dilectum , d. Theodorum Bezam dedimus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2043", + "psc_text": "in eis illa ulcisci videamur, in quibus se per ignorantiam ante lavacrum baptismatis astrinxerunt. In hoc enim tempore sancta Ecclesia quaedam per fervorem corrigit, quaedam per mansuetudinem tolerat, quaedam per considerationem dissimulat atque portat, ut saepe malum quod adversatur portando et dissimulando compescat. Omnes autem qui ad fidem veniunt admonendi sunt ne aliquid tale audeant perpetrare. Si qui autem perpetraverint, corporis et sanguinis Domini communione privandi sunt, quia sicut in his qui per ignorantiam fecerunt culpa aliquatenus toleranda est, ita est in his fortiter insequenda, qui non metuunt sciendo peccare. Octava interrogatio Augustini. Peto si longinquitas itineris magna interjacet, ut episcopi facile non possint convenire, an debet sine aliorum episcoporum praesentia episcopus ordinari. Responsio beati Gregorii papae. Et quidem in Anglorum Ecclesia, in qua adhuc solus tu episcopus inveniris, ordinare episcopum non aliter nisi sine episcopis potes. Nam quando de Galliis episcopi venient, illi in ordinationem episcopi testes tibi assistent.", + "candidate_score": 0.697486, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_19_21", + "bdc_text": "ingam salutis nostrae carnis seram Quod si qui sint , quibus videantur , res novae subinde inducendae in ecclesias et constitutionibus vix finiendis implicandas esse ecclesias , hi sane reducendi sint ad simplicitatem et sobrietatem . ut et ipsi paucis et iis quidem , in quae hactenus consensum est concorditer , sint contenti , praesertim et doctrina pro prophetica et apostolam cum videant apostolicam vel primitivam ecclesiam stolica nobis nunc tradita Christi , paucissimis fuisse contentam , et fideles Christi ministros plus collocasse operis in eo , ut excellerent in praedicatione syncera et perpetuum procium sacrosancti evangelii , in assiduis ad deum precium in legitimo denique sacramentorum usu et in continuo diligentique virtutum studio vel exercitio 1536 . quam in novandis subinde rebus aut in verbosis flatisque rerum curiosorum magis quam piarum subputationibus aut in exaggerandis et obtrudendis constitutionibus variis fidelium liberis cervicibus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_63", + "psc_text": "audientium corda feriantur, et cum fortasse sapiens videri desiderat, unitatis compagem insipienter abscindat. Hinc namque Veritas dicit: Habete sal in vobis, et pacem habete inter vos (Marc. IX, 49) . Per sal quippe verbi sapientia designatur. Qui igitur loqui sapienter nititur, magnopere metuat ne ejus eloquio audientium unitas confundatur. Hinc Paulus ait: Non plus sapere quam oportet sapere, sed sapere ad sobrietatem (Rom. XII, 3) . Hinc in sacerdotis veste juxta divinam vocem, tintinnabulis mala punica conjunguntur (Exod. XXVIII, 33). Quid enim per mala punica, nisi fidei unitas designatur? Nam sicut in malo punico una exterius cortice multa interius grana muniuntur, sic innumeros sanctae Ecclesiae populos unitas fidei contegit, quos intus diversitas meritorum tenet. Tunc ergo tintinnabulis mala punica jungimus, cum per omne quod dicimus unitatem fidei custodimus. Rursum, cum me ad considerandum confero qualis rector in compassione, qualisque esse debeat in contemplatione, perpendo ut et singulis compassione sit proximus,", + "candidate_score": 0.6963, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_24_26", + "bdc_text": "imprimis vero videtur nobis respiciendum esse ad simplicitatem apostolicam , qui quasi de novo ex antichristianam ecclesiam Christo , domino nostro ecclesias colligimus aut paulo ante et ne vixdum collectus et teneris admodum , custodimus et ne rursus vel deficiant , vel dispergantur invigilamus . At quam eosum sit immovandi res studium , quam denique exosui sit admodum , altercandi de his libido et ministrorum discordia , non est , quod multis referamus . Apparet hoc plus nimium in defectione videbantur , et quod multi qui iam ad nos accessuri videbantur , ob rixas et contentiones ministrorum , haerent et quo se conferant aut quid ipsis faciundum sit addubitant , praesertim videant et audiant alteros ab alteris condemnari , et execrationes nobis magis esse familiares quam benedictiones ac dispersionem prope prae ferri collectioni .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2429", + "psc_text": "sum (Matth. XVIII, 20) . Si ergo dignatur adesse duobus vel tribus congregatis, quanto magis non deerit ubi plures conveniunt sacerdotes? Et quidem quia adhibendum bis in anno concilium Patrum sit regulis institutum, non latet. Sed ne forte aliqua excusatio sit, semel decrevimus congregari, 1281 ut exspectatione concilii nihil pravum, nihil praesumatur illicitum. Nam plerumque etsi non amore justitiae, metu tamen examinationis abstinetur ab hoc quod omnium notum est posse displicere judicio. Hanc, frater charissime, observantiam nostris relinquendam posteris teneamus, et omnia quae ad eruditionem nostram sacris apicibus scripta sunt custodiamus, atque ad ea quoscunque possumus excitemus. Certum quippe est quia si toto corde praeceptis salutaribus nos occupamus, omnem vitiorum labem effugimus, quia dum his quibus aedificamur innitimur, locum sine dubio deceptionis excludimus. Quapropter oportet ut enixius in cunctis studiosos vos circa fratres atque subjectos ostendatis. ut omnes cum quibus aliti estis, atque didicistis sanctae Romanae Ecclesiae praeceptionibus parere, apostolicae", + "candidate_score": 0.691532, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_30_32", + "bdc_text": "Ac videntur nobis condemnare quae non pronuntiantur in eos , qui violant ipsa dei nostrae capita primaria , symbolo apostolorum praesensa ac docti admonitique satis ab hac sua impietate non recedunt et veritati orthodoxaeque fideratius admodum esse periculosae , atque eo moderatius et circumspectius in iis esse versandum . De qua re nos quoque quaedam ad honorandum dominum et fratrem nos quam dilectum , d. Theodorum Bezam dedimus . Et ne quid hic , optimi fratres , dissimulemus , reiecissimis atque condemnastis in Rupellana illa synodo vestra qui in negotio coenae dominicae nolunt admittere , vocabulum substantiae , nimirum eos , qui negant in actione sacrae coenae corpus , et sanguinem conformi stantialiter adesse et percipi .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2177", + "psc_text": "cavendum est ne hoc quod eum frustra in se corporali injuria queruntur excedere, aut licite praesumatur, aut fiat dissimulatione deterius, sic manifesti excessus canonica semper moderatione premendi sunt, ut una res et praeteritorum correptio, et esse possit regula futurorum. Proinde simul cum dilectissimo communi fratre Columbo episcopo, vel aliis sacerdotibus quos praevideritis, inter suprascriptum fratrem nostrum et clericos ipsius causam subtili investigatione rimari te convenit. Et si supplicantium querela veritate subsistit, ita hoc regulari emendatione corrigite, ut et quam sit malum quod fecit agnoscat, et officii sui terminos discat de caetero non exire. Nec loci tui, sicut dicitur, ab eo postponi ordinem patiaris, ne illi despectus suus ad periculum, et tibi fiat ad culpam. Nam ad personam in priori loco positam respicit quidquid a minori committitur, nisi sollicite corrigatur. Illud autem quod idem frater noster Paulinus ecclesiasticos ordines dare sub praemio perhibetur, subtilius a vobis et omnino districte quaerendum est.", + "candidate_score": 0.691468, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_61_63", + "bdc_text": "De his omnibus antea quoque scripsimus ad honorandum dominum et fratrem nostro satis charissimo d. Theod Bezam . Finem ergo huic nostro satis verbo , nunc imponendum scripto , scriptissimamus apostolum nobis quoque dicere , quod suis Philippensibus scripsit . Si qua igitur commodo , si quam si quod solatium dilectionis , si qua communio omnibus , si , qua viscera et miserationes , complete meum gaudium , ut viscere affecti sitis , eandem charitatem habentes una nimiles , idem sentientes , ne quid fiat per humanitatem aut per inanem gloriam , sed per humilitatem animi , alium quisque se praestantiorem existimet .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1282", + "psc_text": "et tremisses duos quos a memorato diacono accepisse dictus est meritus sit, addere ei quod justum videris debeas, sciens tuis rationibus imputandum. EPISTOLA XXXIII. AD DOMINICUM. Modestiam illius, charitatem, atque apostolicae sedis reverentiam laudat. Gregorius Dominico episcopo Carthaginensi. Scripta sanctitatis vestrae, quae latore praesentium deferente suscepimus, ita sacerdotalem modestiam loquebantur, ut auctoris sui corporalem nobis quodammodo praesentiam blandirentur. Nec enim sermo rarus aliquid officit, ubi manet in animis continuus dilectionis affectus. 921 Magna autem charitatis virtus est, dilecte frater, quae sinceritatis suae vinculo alterna mutuo affectu corda constringit, et ea a gratiae non sinit compage dissolvi: disjuncta conjungit, unita custodit, et ignotos sibi imagine reddit cognitos per amorem. Quisquis igitur in hujus cardine mentem figit, eum de supernae patriae habitaculo cujuslibet adversitatis impulsio non evellit, quoniam quocunque se verterit, a mandatorum limine non excedit. Unde et in ejusdem charitatis laude per egregium praedicatorem dicitur: Quae est vinculum perfectionis (Coloss. III,", + "candidate_score": 0.690863, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_13_15", + "bdc_text": "Et in Apocalypsi dicitur Thystirenae ecclesiae , praeter dominus , Non mittam super vos aliud onus , praeter quod habetis . Retinete hoc , donec veniam . Abunde officio , si et eritque negotii abunde nostro satis fecerimus , officio , si et pauculi ipsos et ecclesias nostrae fidei creditas in his pauculis sed opido necessariis et salutaribus , ex reverimus , praedicantur in nomine Christi poenitentiam et remissionem peccatorum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1431", + "psc_text": "Sicut in Apocalypsi dicitur de ministerio Ecclesiae: Memento unde excideris, et age poenitentiam, et prima opera fac (Apoc. II, 5) . Quid enim est gravius, aut carnale delictum admittere, sine quo pauci inveniuntur, aut Dei filium jurejurando negare? In quo verbo hunc ipsum beatum Petrum apostolorum principem, ad cujus sacrum corpus indigni sedemus, lapsum esse cognoscimus. Sed post negationem poenitentia secuta est, et post poenitentiam misericordia data est, quia postea 970 ab apostolatu eum non expulit, quia ante quidem ipsum se negare praedixit. Tibi haec, Fili charissime, dicta sufficiant, ut illum quem conspicis delicta fletu delere, in conspectu divinitatis non dubites misericordiam consequi, quia ille peccatorem reversum non despicit, qui peccatores sanguine suo redimere venit. De ordinationibus vero apostolicae sedis pontificum, utrum post beatissimum Hormisdam aliqua sint addita, vestra charitas requirit. Sed usque ad Vigilii papae tempora, expositas ordinationes praesulum esse cognoscas. Aloa vero, thimiama, storacem, et balsamum, sanctorum martyrum", + "candidate_score": 0.68947, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_32_34", + "bdc_text": "Et ne quid hic , optimi fratres , dissimulemus , reiecissimis atque condemnastis in Rupellana illa synodo vestra qui in negotio coenae dominicae nolunt admittere , vocabulum substantiae , nimirum eos , qui negant in actione sacrae coenae corpus , et sanguinem conformi stantialiter adesse et percipi . Atqui hic vestros cogituros , stuerat , nos fratres et symmystas vestros in illa esse sententia , quam et confessione nostra edita diserte perressimus , et nuper vulgata responsione nostra ad testamentem quantum Brentii diserte repetivimus ; cum autem clarissimus vir d. Beza cum ecclesia Genevensi , ei d. subscripserit et vos ipsi eandem approbetis , ad 15 es denique nos apud omnes tam esse confessionem S .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_81", + "psc_text": "subsistentiis separans, ad impietatis perfidiam cecidisse convincitur. Scripta quoque Theodoriti, per quae beati Cyrilli fides reprehenditur, ausu dementiae prolata refutantur. Cunctas vero quas praefata veneranda concilia personas respuunt, respuo; quas venerantur, amplector, quia dum universali sunt consensu constituta, se et non illa destruit, quisquis praesumit aut solvere quos religant, aut ligare quos solvunt. Quisquis ergo aliud sapit, anathema sit. Quisquis vero praedictarum synodorum fidem tenet, pax ei sit a Deo Patre per 516 Jesum Christum Filium ejus, qui cum eo vivit et regnat consubstantialiter Deus in unitate Spiritus sancti, per omnia saecula saeculorum. Amen. EPISTOLA XXVI. AD ANASTASIUM PATRIARCHAM ANTIOCHENUM. Conqueritur de onere pastorali. Gregorius Anastasio patriarchae Antiocheno. Scripta vestrae beatitudinis, uti fessus requiem, salutem aeger, fontem sitiens, umbram aestuans inveni. Neque enim illa verba per linguam carnis videbantur expressa, quia sic spiritalem amorem suum quem gestabat aperuit, ac si mens per semetipsam loqueretur. Sed durum valde fuit quod secutum", + "candidate_score": 0.68606, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_27_29", + "bdc_text": "Demo loco adhortamur vestram pietatem fratres , ut contentiones vel rixas tanquam pestes ecclesiae caveamur . atque refugiatis , adhortamur item charitatem vestram , ne ad commendandum anathematismos , et ad praestandum magis quam ad colligendum faciles esse parandis . Non ignoratis in veteri ecclesias turbas ex anabhematis mis exortas esse funestissimas , quibus alioqui caruissent ecclesiae , si malvissent adscopi , omnia prius experiri amicis colloquiis adhortationem omnibusque fidelibus tollerantia denique , quam infirmiorum aut imperitiores suscipiendos monuit apostolus , quam rigore nimio et sententia praecipiti eos , quos lucrari poterant ac in ecclesiae societate resinere , ad castra hostium propellere adeoque et cum hostibus coniungere apertis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1376", + "psc_text": "Deus coelesti vos protectione custodiat, vosque et modo consoletur de largitate donorum, et postmodum de retributione praemiorum. EPISTOLA XXXIV. AD VENANTIUM EPISCOPUM. Presbyteros vel diaconos in Aldionis civitate ordinet, atque ipsos ad infidelium conversionem adhortetur. Gregorius Venantio episcopo. Quoties ea quae hortari nos convenit postulamur, moras ad concedendum facere non debemus; ne differre bona desideria, quae magis fovenda sunt, videamur. Et ideo quia gloriosus Aldio magister militum in civitate ipsius presbyteros vel diaconos omnino, sicut suis nobis epistolis indicavit, desiderat ordinari, eos qui ad consecrandum eliguntur fraternitas vestra diligenter inquirat. Et si nihil est quod canonice eorum ordinationem impediat, Deo illos propitio studeat ordinare. Cum quibus etiam loqui 953 vos convenit, ut adhortationis suae sollicitudine degentem illic populum ab infidelitate revocare, ac contendant a gentilium cultu suspendere, atque eos in omnipotentis Dei doceant timore persistere, et praemia aeternae vitae diligere, quatenus haec consecratio et illis ante Deum ad gloriam, et", + "candidate_score": 0.685567, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_41_43", + "bdc_text": "Ac spe concordiae inestratus suam exprimis legere propter bologiae substantiaria , ac praecogitare coepit de confessione Calvimus noster , familiarius cogitarem , coepit de confessione amicae ignorantur , non potuit . Augustana et de usu vocis fuest Lutherum Caeterum luce meridiana clarius est , Lutherum quam vocant , asseruisse , dum vixit , nondum tamen , sed etiam approbasse et oralem eam manducationem , sed etiam approbasse Nicolai papae fidem et Berengarii crassam illam quae in decretis , de consenseratibus habet ) revocationem , doctrinam adeoque et Romanae ecclesiae de dominici , quod si apologia concutione corporis dominici , quod si Apologia , et d. penitius inspiciatur , deprehenditur manifestissime , percabulum in ipsa sensu usurpari papistico . Quod non clarissimi viri d. Calvinus et d. Ioannis a Lasco , non penitius expenderent , sed Buceri fucis plus nimium tribuerent et pro bonitate ingenii sui , moderari Lutheranam importunitatem et succorda aliqua in tempore cum alioqui laboranti succurrere cuperent , et Augustanae consuisse et apologiae expositionem .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2005", + "psc_text": "Et quam grave nefandumque sit episcopis canere quod nec laico religioso conveniat, ipse considera. Et quamvis dilectissimus filius noster Candidus presbyter postmodum veniens hac de re subtiliter requisitus negaverit, atque conatus vos fuerit excusare, de nostris tamen adhuc animis non recessit quia quanto exsec abile est hoc de sacerdote enarrari, tanto utrum ita necne sit districta et veraci oportet satisfactione cognosci. Unde si post hoc evidenter ea quae ad nos perlata sunt falsa esse claruerint, nec vos nugis et saecularibus litteris studere constiterit, Deo nostro gratias agimus, qui cor vestrum maculari blasphemis nefandorum laudibus non permisit, et de concedendis quae poscitis securi jam et sine aliqua dubitatione tractabimus. Monachos vero quos una cum dilectissimo filio nostro Laurentio presbytero et Mellito abbate ad reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum Augustinum transmisimus vobis in omnibus commendamus, ut, fraternitate vestra solatiante, nulla illos ad proficiscendum mora valeat impedire. (Cf. Joan. Diac. l. III, c.", + "candidate_score": 0.685432, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_5", + "bdc_text": "Oramus autem dominum , ut gratia illa sua solita et paterna nos semper consolari sua sancta voluntate perargat et in conservare dignetur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1173", + "psc_text": "VII, 8; Luc. XI, 12) . Hac itaque fulti certitudine, de ejusdem Redemptoris nostri misericordia nihil ambigere, sed spe debemus indubitata praesumere. Nec enim muneris sui largitate frustrabitur, sed vires obtinendi prorsus indulget, qui velle concessit. Nam jam hoc ipsum desideranter appetere donum est. Quia tamen ita de gratia debemus superna praesumere, ut non simus negligentes in oratione vel opere, voce ejusdem Veritatis exprimitur: Oportet semper orare, et non deficere (Luc. XVIII, 1) . Petamus igitur orando, quaeramus legendo, pulsemus operando. Sit igitur mens vigilans, sit undique suspecta, sit ubique sollicita, ut insidiantis possit semper laqueos praecavere. Sed quia quanto hostis noster cautum contra se unumquemque cognoscit, tanto corda sibi resistentium subtili molitur arte subvertere, omnipotentem Dommum assiduis lacrymis et deprecatione poscamus, ut nos veneni ejus non sinat infectione corrumpi; sed contra certamina et latentes suggestiones quas ingerit potentiae suae nos scuto circumtegat; in quo jacula illius illisa frangantur, et", + "candidate_score": 0.684443, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_58_60", + "bdc_text": "Imprudentium certum excipet , cogitetis , quae et nuper tales , eiusmodi voces et sententias recipere , admodiores , viros quas inter nos ipsos consigno concedat , mentem meliorum Io pacem sentimus . Dominus benigne illis procedat mentem meliorem , stabilem . Haec paulo liberius et copiosius charitati vestrae , fratres dilecti , exposuimus hactenus , ut submotis quibus videri poterat aliqua inter nos esse aut oboriri posse dissensionis spes , tenatius coalescamus et in syncera stabilique concordia confirmemur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2317", + "psc_text": "charissime frater, ex voce dominica diligentius intuentes, quae ait: Pacem meam do vobis (Joan. XIV, 27) , ita in ejus nos decet dilectione persistere, ut locum praebere discordiae nullo modo debeamus. Sed quia in radice ipsius vivere aliter non valemus, nisi mente et actu humilitatem, quam ipse auctor pacis docuit, teneamus, cum ea charitate qua dignum est suademus ut profanam elationem quae animabus semper adversa est, cordis pede calcantes, perversi superbique vocabuli scandalum Ecclesiae auferre de medio festinetis, ne a pacis nostrae societate divisi inveniri possitis. Sed unus in nobis spiritus, una mens, una charitas, una in Christo, qui sua membra esse nos voluit, sit compago concordiae. Nam quam durum, quam indecens, quam crudele, quamque a proposito sit sacerdotis extraneum illum pacem quam aliis praedicat non habere, sanctitas vestra consideret, et suos de superbia fratres scandalizare abstineat. Sed haec magis studeat, ut vanae ac superfluae elationis auctorem humilitatis queat ense", + "candidate_score": 0.684267, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_25_27", + "bdc_text": "At quam eosum sit immovandi res studium , quam denique exosui sit admodum , altercandi de his libido et ministrorum discordia , non est , quod multis referamus . Apparet hoc plus nimium in defectione videbantur , et quod multi qui iam ad nos accessuri videbantur , ob rixas et contentiones ministrorum , haerent et quo se conferant aut quid ipsis faciundum sit addubitant , praesertim videant et audiant alteros ab alteris condemnari , et execrationes nobis magis esse familiares quam benedictiones ac dispersionem prope prae ferri collectioni . Demo loco adhortamur vestram pietatem fratres , ut contentiones vel rixas tanquam pestes ecclesiae caveamur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_939", + "psc_text": "Pervenit ad me quosdam vestrum, ignorantia vel necessitate deceptos, his qui ab apostolica sede, culpa, sicut nostis, exigente, communione privati sunt, communicasse; quosdam vero se salubri discretione, protegente Domino, suspendisse; 814 et quantum de constantibus gaudeo, tantum de deviantibus ingemisco, quoniam sacrae communionis mysteria, quae ad absolutionem nobis divina pietate concessa sunt, in detrimentum magis suae animae perceperunt. Et quia, sicut vobis omnipotens Deus innotescat, vehementer charitati vestrae et medullitus ex toto corde compatior, paterno affectu obtestor atque suadeo ut ab illicita communione se quisque suspendat, et quos apostolica sedes in communionis suae consortium non recipit omnino refugiat, ne inde reus ante conspectum aeterni judicis unde poterat salvari consistat. Comperi autem quod quidam perversae mentis homines illic insinuare conati sunt quia ego contra Maximum quodam odio movear, et non ea quae canonica, sed ea potius quae furoris sunt exsequi concupiscam. Sed absit hoc, absit a sacerdotali animo, ut in qualibet", + "candidate_score": 0.683883, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_32_34", + "bdc_text": "Et ne quid hic , optimi fratres , dissimulemus , reiecissimis atque condemnastis in Rupellana illa synodo vestra qui in negotio coenae dominicae nolunt admittere , vocabulum substantiae , nimirum eos , qui negant in actione sacrae coenae corpus , et sanguinem conformi stantialiter adesse et percipi . Atqui hic vestros cogituros , stuerat , nos fratres et symmystas vestros in illa esse sententia , quam et confessione nostra edita diserte perressimus , et nuper vulgata responsione nostra ad testamentem quantum Brentii diserte repetivimus ; cum autem clarissimus vir d. Beza cum ecclesia Genevensi , ei d. subscripserit et vos ipsi eandem approbetis , ad 15 es denique nos apud omnes tam esse confessionem S .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1169", + "psc_text": "synodo quam habemus eum ita concordare invenimus, ut in nullo discreparet, et nihil aliud contineret in definitione anathematis et reprobationis, nisi quod duodecim capitula beatae memoriae Cyrilli reprobant. Hanc autem totam rationem multo latius subtiliusque praedictis responsalibus ejus in praesenti positi reddidimus, atque eis plenissime satisfecimus. Igitur ne vel haec, vel aliqua similia illic subrepant, quae sanctam Ecclesiam scandalizent, necesse nobis fuit haec ipsa sanctitati vestrae indicare. Et quamvis fratrem et coepiscopum nostrum Cyriacum noverimus orthodoxum, tamen propter alios cauti esse debemus, ut antequam ad publicum prodeant, errorum semina conculcentur. Scripta autem vestrae sanctitatis communi filio Sabiniano diacono veniente suscepi. Sed quia horum lator jam ad egrediendum paratus retineri non potuit, ad haec responsali meo diacono veniente respondebo. (Vide sup. ep. 31.) EPISTOLA XXXV AD DOMINICUM EPISCOPUM. Corripiat monachos regularem disciplinam fuga eludentes atque impune vagantes. Episcopos ab illis defensandis deterreat. Gregorius Dominico episcopo Carthaginensi. Licet fraternitatem tuam erga monasteriorum", + "candidate_score": 0.683542, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_31_33", + "bdc_text": "De qua re nos quoque quaedam ad honorandum dominum et fratrem nos quam dilectum , d. Theodorum Bezam dedimus . Et ne quid hic , optimi fratres , dissimulemus , reiecissimis atque condemnastis in Rupellana illa synodo vestra qui in negotio coenae dominicae nolunt admittere , vocabulum substantiae , nimirum eos , qui negant in actione sacrae coenae corpus , et sanguinem conformi stantialiter adesse et percipi . Atqui hic vestros cogituros , stuerat , nos fratres et symmystas vestros in illa esse sententia , quam et confessione nostra edita diserte perressimus , et nuper vulgata responsione nostra ad testamentem quantum Brentii diserte repetivimus ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1169", + "psc_text": "synodo quam habemus eum ita concordare invenimus, ut in nullo discreparet, et nihil aliud contineret in definitione anathematis et reprobationis, nisi quod duodecim capitula beatae memoriae Cyrilli reprobant. Hanc autem totam rationem multo latius subtiliusque praedictis responsalibus ejus in praesenti positi reddidimus, atque eis plenissime satisfecimus. Igitur ne vel haec, vel aliqua similia illic subrepant, quae sanctam Ecclesiam scandalizent, necesse nobis fuit haec ipsa sanctitati vestrae indicare. Et quamvis fratrem et coepiscopum nostrum Cyriacum noverimus orthodoxum, tamen propter alios cauti esse debemus, ut antequam ad publicum prodeant, errorum semina conculcentur. Scripta autem vestrae sanctitatis communi filio Sabiniano diacono veniente suscepi. Sed quia horum lator jam ad egrediendum paratus retineri non potuit, ad haec responsali meo diacono veniente respondebo. (Vide sup. ep. 31.) EPISTOLA XXXV AD DOMINICUM EPISCOPUM. Corripiat monachos regularem disciplinam fuga eludentes atque impune vagantes. Episcopos ab illis defensandis deterreat. Gregorius Dominico episcopo Carthaginensi. Licet fraternitatem tuam erga monasteriorum", + "candidate_score": 0.682967, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_0_2", + "bdc_text": "1535 . Eximiis Iesu Christi servis et fides ecclesiarum Galliae ministris , Nemausi in synodo congregatis , dominis d. honorandis et fratribus nostris summa reverentia observandis Gratiam et pacem a deo patre per dominum nostrum et pacem Iesum deo patrem Reverendi viri , domini honorandi et fratres in Christo Accepimus summo cum gaudio epistolam illam vestram et pessimam et humanissimam , quam anno superiore ex Rupellana illa vestra synodo ad nos misistis , qua exponebatis felicem satis pro tempore illo , rebus utpote vixdum pacatis ecclesiarum vestrarum statum quodque singulari dei gratia et principum virorum praedendi auxilio , ex synodo illo vestra , incolumes omnium redierit . concordia plena ad ecclesias nostras incolumes redieritis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_81", + "psc_text": "subsistentiis separans, ad impietatis perfidiam cecidisse convincitur. Scripta quoque Theodoriti, per quae beati Cyrilli fides reprehenditur, ausu dementiae prolata refutantur. Cunctas vero quas praefata veneranda concilia personas respuunt, respuo; quas venerantur, amplector, quia dum universali sunt consensu constituta, se et non illa destruit, quisquis praesumit aut solvere quos religant, aut ligare quos solvunt. Quisquis ergo aliud sapit, anathema sit. Quisquis vero praedictarum synodorum fidem tenet, pax ei sit a Deo Patre per 516 Jesum Christum Filium ejus, qui cum eo vivit et regnat consubstantialiter Deus in unitate Spiritus sancti, per omnia saecula saeculorum. Amen. EPISTOLA XXVI. AD ANASTASIUM PATRIARCHAM ANTIOCHENUM. Conqueritur de onere pastorali. Gregorius Anastasio patriarchae Antiocheno. Scripta vestrae beatitudinis, uti fessus requiem, salutem aeger, fontem sitiens, umbram aestuans inveni. Neque enim illa verba per linguam carnis videbantur expressa, quia sic spiritalem amorem suum quem gestabat aperuit, ac si mens per semetipsam loqueretur. Sed durum valde fuit quod secutum", + "candidate_score": 0.681852, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_29", + "bdc_text": "Non ignoratis in veteri ecclesias turbas ex anabhematis mis exortas esse funestissimas , quibus alioqui caruissent ecclesiae , si malvissent adscopi , omnia prius experiri amicis colloquiis adhortationem omnibusque fidelibus tollerantia denique , quam infirmiorum aut imperitiores suscipiendos monuit apostolus , quam rigore nimio et sententia praecipiti eos , quos lucrari poterant ac in ecclesiae societate resinere , ad castra hostium propellere adeoque et cum hostibus coniungere apertis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2043", + "psc_text": "in eis illa ulcisci videamur, in quibus se per ignorantiam ante lavacrum baptismatis astrinxerunt. In hoc enim tempore sancta Ecclesia quaedam per fervorem corrigit, quaedam per mansuetudinem tolerat, quaedam per considerationem dissimulat atque portat, ut saepe malum quod adversatur portando et dissimulando compescat. Omnes autem qui ad fidem veniunt admonendi sunt ne aliquid tale audeant perpetrare. Si qui autem perpetraverint, corporis et sanguinis Domini communione privandi sunt, quia sicut in his qui per ignorantiam fecerunt culpa aliquatenus toleranda est, ita est in his fortiter insequenda, qui non metuunt sciendo peccare. Octava interrogatio Augustini. Peto si longinquitas itineris magna interjacet, ut episcopi facile non possint convenire, an debet sine aliorum episcoporum praesentia episcopus ordinari. Responsio beati Gregorii papae. Et quidem in Anglorum Ecclesia, in qua adhuc solus tu episcopus inveniris, ordinare episcopum non aliter nisi sine episcopis potes. Nam quando de Galliis episcopi venient, illi in ordinationem episcopi testes tibi assistent.", + "candidate_score": 0.681351, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_1_3", + "bdc_text": "Eximiis Iesu Christi servis et fides ecclesiarum Galliae ministris , Nemausi in synodo congregatis , dominis d. honorandis et fratribus nostris summa reverentia observandis Gratiam et pacem a deo patre per dominum nostrum et pacem Iesum deo patrem Reverendi viri , domini honorandi et fratres in Christo Accepimus summo cum gaudio epistolam illam vestram et pessimam et humanissimam , quam anno superiore ex Rupellana illa vestra synodo ad nos misistis , qua exponebatis felicem satis pro tempore illo , rebus utpote vixdum pacatis ecclesiarum vestrarum statum quodque singulari dei gratia et principum virorum praedendi auxilio , ex synodo illo vestra , incolumes omnium redierit . concordia plena ad ecclesias nostras incolumes redieritis . plurimum gratulamur vobis , ac imprimis quo Quo deo nostro gratias , uti par est agimus pro immensa illa sua bonitate , qua nos post afflictiones et tentationes animas , quam amplissime consolatur ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_81", + "psc_text": "subsistentiis separans, ad impietatis perfidiam cecidisse convincitur. Scripta quoque Theodoriti, per quae beati Cyrilli fides reprehenditur, ausu dementiae prolata refutantur. Cunctas vero quas praefata veneranda concilia personas respuunt, respuo; quas venerantur, amplector, quia dum universali sunt consensu constituta, se et non illa destruit, quisquis praesumit aut solvere quos religant, aut ligare quos solvunt. Quisquis ergo aliud sapit, anathema sit. Quisquis vero praedictarum synodorum fidem tenet, pax ei sit a Deo Patre per 516 Jesum Christum Filium ejus, qui cum eo vivit et regnat consubstantialiter Deus in unitate Spiritus sancti, per omnia saecula saeculorum. Amen. EPISTOLA XXVI. AD ANASTASIUM PATRIARCHAM ANTIOCHENUM. Conqueritur de onere pastorali. Gregorius Anastasio patriarchae Antiocheno. Scripta vestrae beatitudinis, uti fessus requiem, salutem aeger, fontem sitiens, umbram aestuans inveni. Neque enim illa verba per linguam carnis videbantur expressa, quia sic spiritalem amorem suum quem gestabat aperuit, ac si mens per semetipsam loqueretur. Sed durum valde fuit quod secutum", + "candidate_score": 0.681042, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_6_8", + "bdc_text": "Gratias insuper et vobis , domini monorandi et fratres charissimi agimus , pro vestra eximia illa sunt nos benevolentia denunciationeque ac contestatione nobis longe gratissima , qua et vos et vestra omnia nobis defertis officia . Unde vicissim partria a nobis expectare debetis , cum verga vos animus sit , qui in omnibus , quantum quidem nostrae valent facultates , gratificari impietati vestrae , cupiat et liberaliter . Nullos vero nunc ad vos fratres mittimus legatos , quod nostra praesentia nec omnino necessaria nec admodum utulis futura videatur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_473", + "psc_text": "vestram charitas dilectionis astrinxerit, scriptorum vestrorum series evidenter innotuit; magnumque fomitem nobis contulere laetitiae, quod ea et benigna pietate composita et Deo placita dilectione fervere didicimus. Ut igitur breviter diximus, ita mentem vestram epistola quam direxistis exposuit, ut auctor ejus abesse minime crederetur. Nec enim absentes judicandi sunt, quorum animus ab alterutra charitate non discrepat Quamvis autem nec virtus, nec aetas vos, sicut scribitis, ad nos venire permittat, ut de fraternitatis vestrae corporali possimus gratulari praesentia, tamen, quia animus noster vobis, vesterque nobis unitus est, 660 vicissim nobis per omnia praesentes sumus, dum nos unita per amorem mente conspicimus. Salutantes praeterea fraternitatem vestram, congruo charitatis affectu hortamur, ut officium primatus, quod Deo habetis auctore, tota intentione sic studeatis sagaciter exhibere, quatenus ad hunc vos ordinem pervenisse et animae vestrae proficiat, et aliis in futuro exemplum bonae imitationis existat. Estote ergo praecipue in ordinatione solliciti (Grat. 1, q. 1, c. 119);", + "candidate_score": 0.681028, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_1_3", + "bdc_text": "Eximiis Iesu Christi servis et fides ecclesiarum Galliae ministris , Nemausi in synodo congregatis , dominis d. honorandis et fratribus nostris summa reverentia observandis Gratiam et pacem a deo patre per dominum nostrum et pacem Iesum deo patrem Reverendi viri , domini honorandi et fratres in Christo Accepimus summo cum gaudio epistolam illam vestram et pessimam et humanissimam , quam anno superiore ex Rupellana illa vestra synodo ad nos misistis , qua exponebatis felicem satis pro tempore illo , rebus utpote vixdum pacatis ecclesiarum vestrarum statum quodque singulari dei gratia et principum virorum praedendi auxilio , ex synodo illo vestra , incolumes omnium redierit . concordia plena ad ecclesias nostras incolumes redieritis . plurimum gratulamur vobis , ac imprimis quo Quo deo nostro gratias , uti par est agimus pro immensa illa sua bonitate , qua nos post afflictiones et tentationes animas , quam amplissime consolatur ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1460", + "psc_text": "Spalensis Ecclesiae sacerdotem tuae in Christo sanctitati cum omni veneratione commendo, quia per ipsum tua benevolentia nobis est lucidata; et dum cum eodem antistite de tua vita loquimur, in bonis actibus vestris nos minores esse censemus. Salutem vero tuam, reverentissime et sanctissime vir, audire delector, et peto tuae Christianitatis prudentiae ut nos gentesque nostras, quae nostro post Deum regimine moderantur, et vestris sunt a Christo acquisitae temporibus, communi Domino tuis crebro commendes orationibus, ut per eamdem rem quos orbis latitudo dissociat, vera in Deum acta charitas feliciter convalescat. EPISTOLA LXII. AD ROMANUM DEFENSOREM. Defensorum nomen usurpantes compescat. Fortunatum amoveat ab Ecclesiae negotiis. Martianum Joanni episcopo, Romanae Ecclesiae patrimonium curanti, inobedientem exsulare cogat. Gregorius Romano defensori. Pervenit ad nos quod tonsuratores in Sicilia prava sibi praesumptione nomen defensorum sumerent, 979 atque eos non solum utilitatibus ecclesiasticis non esse utiles, sed etiam hac occasione multa indisciplinata committere. Proinde experientiae tuae praesenti auctoritate", + "candidate_score": 0.680472, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_53_55", + "bdc_text": "feste dicant confessione sententiam in consensu suo edito , exponunt se Lutheri Quae res turbas apud illos dat graves et sententiam sequi , periculosissimas , id quod ab aliis quoque intellexisse nihil addubitamus . Iam nunc enim ea inter ipsos fervet contentio . Quae cum ita habeant , fratres , cernitis haud dubie et quidem significantissime tutius et fructuosius fore , si istis importunis et hactenus incurabilibus hominibus suam relinquamus substantiam et nos in ecclesiis nostrae fidei creditis , utamur corporis ac sententiis apertis et Frequentius huic sacro mysterio congruis , ac inter nos perireque vos in confessione cordes , idem ad eos nobis respiciendum arbitramur , qui vero magnopere ad eos nobis respiciendum arbitramur , qui tam vere a nobis et a nostris abhorrent .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1665", + "psc_text": "consideret vigilantia ut in fide duorum auctorum supradictorum sibi invicem contrariorum probanda nulla sit inter te et Hieronymum in sententia promenda dissonantia, ne nobis undique sint angustiae, ut aut tibi, aut illi consentiamus. Parce in hoc infirmis, ne scandalum diversitatis ostendas. Simpliciter enim ego tibi confiteor quod contra sancti Hieronymi auctoritatem veniens, apud Occidentis Ecclesias haereticus seu respuendus erit; illi enim per omnia indubitatam in Scripturis divinis accommodant fidem. Sed haec de Pascha sufficiant. Caeterum de episcopis illis quid judicas interrogo, qui contra canones ordinantur, id est quos tu Simoniacos et Giltas auctor pestes scripsistis. Nunquid cum illis communicandum est? Quia, quod gravius est, multi in hac provincia 1039 tales esse noscuntur, aut de aliis qui, in Diaconatu violati, postea ad episcoporum gradum eliguntur [ Ms. gradare leguntur]? Sunt enim quorum in his novimus conscientias; et cum nostra parvitate id conferentes, certum scire volebant si sine periculo post hoc [", + "candidate_score": 0.6797, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_42_44", + "bdc_text": "Augustana et de usu vocis fuest Lutherum Caeterum luce meridiana clarius est , Lutherum quam vocant , asseruisse , dum vixit , nondum tamen , sed etiam approbasse et oralem eam manducationem , sed etiam approbasse Nicolai papae fidem et Berengarii crassam illam quae in decretis , de consenseratibus habet ) revocationem , doctrinam adeoque et Romanae ecclesiae de dominici , quod si apologia concutione corporis dominici , quod si Apologia , et d. penitius inspiciatur , deprehenditur manifestissime , percabulum in ipsa sensu usurpari papistico . Quod non clarissimi viri d. Calvinus et d. Ioannis a Lasco , non penitius expenderent , sed Buceri fucis plus nimium tribuerent et pro bonitate ingenii sui , moderari Lutheranam importunitatem et succorda aliqua in tempore cum alioqui laboranti succurrere cuperent , et Augustanae consuisse et apologiae expositionem . Et hoc adierunt quidem apologiae ( ut ipsis videbatur ) tollerabilem , et hoc egerunt sui .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1365", + "psc_text": "defensionis ausu in nos ullo modo transferamus; sed quantum decet Ecclesiam, admonendo, verbum intercessionis adhibendo, quibus valetis succurrite, ut et illis opem feratis, et opinionem sanctae Ecclesiae non inquinetis. (Cf. Joan. Diac. l. IV, c. 56.) 949 EPISTOLA XXVIII. AD ANTONIUM SUBDIACONUM, ET DOMETIUM ABBATEM. Concordiae reconciliationem xenodochium inter et monasterium sua auctoritate firmat. Gregorius Antonio subdiacono, et Dometio abbati atque presbytero a paribus. Sicut grave et plenum vituperationis est inter personas omnipotenti Deo militantes de saecularibus negotiis ortam diu controversiam permanere, ita laudabile et studio est religioso conveniens terrenis gratam Deo pacem praeferre compendiis, et ex rebus transitoriis mansura semper charitatis lucra mercari. Et ideo quia de possessionibus Faiano, Nasoniano, et Libiniano positis in provincia Sicilia territorio Panormitano, de quibus inter praepositos monasterii sanctorum Maximi et Agathae, quod Lucuscanum dicitur, et e diverso administratores xenodochii in hac urbe Roma constituti, quod Valerii nuncupatur, longa se traxit contentio, nunc vero", + "candidate_score": 0.679477, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_7_9", + "bdc_text": "Unde vicissim partria a nobis expectare debetis , cum verga vos animus sit , qui in omnibus , quantum quidem nostrae valent facultates , gratificari impietati vestrae , cupiat et liberaliter . Nullos vero nunc ad vos fratres mittimus legatos , quod nostra praesentia nec omnino necessaria nec admodum utulis futura videatur . Postquam enim semel per dei in confessionem christianissimum regi exhibitam , consensistis concorditur , speramus plane nullam posthac hac difficultatem futuram , nec si praesentes essemus , aliud suggereremus consilium , quam perseverandi in iis , quae regi , imo ecclesiae semel dedistis et in quibus fidem vestram sancte obstrinxistis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_203", + "psc_text": "obviate. De proximorum animabus estote solliciti: ad fidem quos valetis praedicatione charitatis, praetenso etiam terrore futuri judicii, suadete, quoniam pastores constituti estis, et Dominus gregum ab iis quibus commisit pastoribus fructum multiplicati gregis exspectat. Qui si proprii gregis augmentum, adhibito studio diligentiori, prospexerit, multiplicibus profecto vos coelestis regni muneribus decorabit. Persolvens praeterea fraternae dilectionis alloquium, oro Dominum, qui vos animarum pastores, quos elegit, ante se dignos efficiat, et hic actus nostros quos in futura vita digne suscipiat, ipse disponat. EPISTOLA LXXVIII. AD LEONEM EPISCOPUM IN CORSICA. Visitationem injungit Saonensis Ecclesiae. Gregorius Leoni episcopo in Corsica. Pastoralis nos cura constringit Ecclesiae sacerdotis moderamine destitutae sollicita consideratione concurrere. Et quoniam Ecclesiam Saonensem ante annos plurimos, obeunte ejus pontifice, omnino destitutam agnovimus, fraternitati tuae visitationis ejus operam duximus injungendam, quatenus tuis dispositionibus ejus possit utilitas profligari. In qua etiam Ecclesia vel ejus parochiis diaconos atque presbyteros tibi concedimus ordinandi licentiam. De quibus tamen", + "candidate_score": 0.679241, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_0_2", + "bdc_text": "1535 . Eximiis Iesu Christi servis et fides ecclesiarum Galliae ministris , Nemausi in synodo congregatis , dominis d. honorandis et fratribus nostris summa reverentia observandis Gratiam et pacem a deo patre per dominum nostrum et pacem Iesum deo patrem Reverendi viri , domini honorandi et fratres in Christo Accepimus summo cum gaudio epistolam illam vestram et pessimam et humanissimam , quam anno superiore ex Rupellana illa vestra synodo ad nos misistis , qua exponebatis felicem satis pro tempore illo , rebus utpote vixdum pacatis ecclesiarum vestrarum statum quodque singulari dei gratia et principum virorum praedendi auxilio , ex synodo illo vestra , incolumes omnium redierit . concordia plena ad ecclesias nostras incolumes redieritis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1424", + "psc_text": "hoc quod scriptum est: Ex operibus eorum cognoscetis eos (Matth. VII, 16) . Vitam eorum tua charitas attendat, et meritum intentionis aspiciat. Ut enim dilectioni tuae de eadem re breviter loquar, sancta Chalcedonensis synodus usque ad definitionem fidei, et prolationem canonum, de generalibus causis locuta est. Nam post prolationem canonum specialia episcoporum certamina sopire curavit. 968 Epistolam vero quam in ea reverendissimus Ibas denegat suam, quod in extrema parte synodi jaceat, agnoscis. Quae videlicet epistola Nestorium in auditum et inquisitione non facta damnatum asserit; Cyrillum vero in Apollinaris dogma cecidisse suspicatur. Et si totus superior textus praedictae synodi legitur, quantum haec epistola eidem synodo adversetur invenitur, quia scilicet sancta synodus et Nestorium, sicut est, haereticum denuntiat, et beatum Cyrillum patrem catholicum veneratur. Epistola ergo quae illum defendit qui a synodo damnatus est, et eum accusat qui a synodo veneratus, procul dubio definitioni sanctae synodi probatur adversa. Sed quia ejus defensores", + "candidate_score": 0.678878, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_60_62", + "bdc_text": "Haec paulo liberius et copiosius charitati vestrae , fratres dilecti , exposuimus hactenus , ut submotis quibus videri poterat aliqua inter nos esse aut oboriri posse dissensionis spes , tenatius coalescamus et in syncera stabilique concordia confirmemur . De his omnibus antea quoque scripsimus ad honorandum dominum et fratrem nostro satis charissimo d. Theod Bezam . Finem ergo huic nostro satis verbo , nunc imponendum scripto , scriptissimamus apostolum nobis quoque dicere , quod suis Philippensibus scripsit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2325", + "psc_text": "ad arbores ac temones faciendos ligna paraveram, sed navis parva quae venerat, haec portare non potuit, et nihil mihi exinde rescripsistis. Unde si sunt necessaria, communi filio Bonifacio diacono nostro, quem nunc ad urbem regiam pro faciendis responsis transmittimus, scribite, ut mihi ipse rescribat quatenus praeparentur, ut cum beatitudo vestra transmiserit, parata valeant inveniri. Praeterea transmisimus crucem parvulam, in qua de catenis amatorum vestrorum sanctorum Petri et Pauli apostolorum inserta est benedictio, quae oculis vestris assidue superponatur, quia multa per eamdem benedictionem miracula fieri consueverunt. Omnipotens Deus cordi beatitudinis vestrae aspiret, ut pro me orare assidue curetis, et vos vestrosque omnes sua dextera protegat, atque post longa annorum curricula ad coelestia regna perducat. Eulogias vero sancti Marci a beatissima fraternitate vestra transmissas cum ea charitate qua sunt directae secundum notitiam earum suscepimus, et gratias affectui vestro referimus, quia ex his exterioribus quales erga nos interius sitis agnoscimus. (Joan. Diac., lib.", + "candidate_score": 0.678675, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_14_16", + "bdc_text": "Retinete hoc , donec veniam . Abunde officio , si et eritque negotii abunde nostro satis fecerimus , officio , si et pauculi ipsos et ecclesias nostrae fidei creditas in his pauculis sed opido necessariis et salutaribus , ex reverimus , praedicantur in nomine Christi poenitentiam et remissionem peccatorum . Frustra vero laborabimus , si his omissis aut praeteritis , circa alia occupemur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1431", + "psc_text": "Sicut in Apocalypsi dicitur de ministerio Ecclesiae: Memento unde excideris, et age poenitentiam, et prima opera fac (Apoc. II, 5) . Quid enim est gravius, aut carnale delictum admittere, sine quo pauci inveniuntur, aut Dei filium jurejurando negare? In quo verbo hunc ipsum beatum Petrum apostolorum principem, ad cujus sacrum corpus indigni sedemus, lapsum esse cognoscimus. Sed post negationem poenitentia secuta est, et post poenitentiam misericordia data est, quia postea 970 ab apostolatu eum non expulit, quia ante quidem ipsum se negare praedixit. Tibi haec, Fili charissime, dicta sufficiant, ut illum quem conspicis delicta fletu delere, in conspectu divinitatis non dubites misericordiam consequi, quia ille peccatorem reversum non despicit, qui peccatores sanguine suo redimere venit. De ordinationibus vero apostolicae sedis pontificum, utrum post beatissimum Hormisdam aliqua sint addita, vestra charitas requirit. Sed usque ad Vigilii papae tempora, expositas ordinationes praesulum esse cognoscas. Aloa vero, thimiama, storacem, et balsamum, sanctorum martyrum", + "candidate_score": 0.677864, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_60_62", + "bdc_text": "Haec paulo liberius et copiosius charitati vestrae , fratres dilecti , exposuimus hactenus , ut submotis quibus videri poterat aliqua inter nos esse aut oboriri posse dissensionis spes , tenatius coalescamus et in syncera stabilique concordia confirmemur . De his omnibus antea quoque scripsimus ad honorandum dominum et fratrem nostro satis charissimo d. Theod Bezam . Finem ergo huic nostro satis verbo , nunc imponendum scripto , scriptissimamus apostolum nobis quoque dicere , quod suis Philippensibus scripsit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_473", + "psc_text": "vestram charitas dilectionis astrinxerit, scriptorum vestrorum series evidenter innotuit; magnumque fomitem nobis contulere laetitiae, quod ea et benigna pietate composita et Deo placita dilectione fervere didicimus. Ut igitur breviter diximus, ita mentem vestram epistola quam direxistis exposuit, ut auctor ejus abesse minime crederetur. Nec enim absentes judicandi sunt, quorum animus ab alterutra charitate non discrepat Quamvis autem nec virtus, nec aetas vos, sicut scribitis, ad nos venire permittat, ut de fraternitatis vestrae corporali possimus gratulari praesentia, tamen, quia animus noster vobis, vesterque nobis unitus est, 660 vicissim nobis per omnia praesentes sumus, dum nos unita per amorem mente conspicimus. Salutantes praeterea fraternitatem vestram, congruo charitatis affectu hortamur, ut officium primatus, quod Deo habetis auctore, tota intentione sic studeatis sagaciter exhibere, quatenus ad hunc vos ordinem pervenisse et animae vestrae proficiat, et aliis in futuro exemplum bonae imitationis existat. Estote ergo praecipue in ordinatione solliciti (Grat. 1, q. 1, c. 119);", + "candidate_score": 0.677278, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_31_33", + "bdc_text": "De qua re nos quoque quaedam ad honorandum dominum et fratrem nos quam dilectum , d. Theodorum Bezam dedimus . Et ne quid hic , optimi fratres , dissimulemus , reiecissimis atque condemnastis in Rupellana illa synodo vestra qui in negotio coenae dominicae nolunt admittere , vocabulum substantiae , nimirum eos , qui negant in actione sacrae coenae corpus , et sanguinem conformi stantialiter adesse et percipi . Atqui hic vestros cogituros , stuerat , nos fratres et symmystas vestros in illa esse sententia , quam et confessione nostra edita diserte perressimus , et nuper vulgata responsione nostra ad testamentem quantum Brentii diserte repetivimus ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_81", + "psc_text": "subsistentiis separans, ad impietatis perfidiam cecidisse convincitur. Scripta quoque Theodoriti, per quae beati Cyrilli fides reprehenditur, ausu dementiae prolata refutantur. Cunctas vero quas praefata veneranda concilia personas respuunt, respuo; quas venerantur, amplector, quia dum universali sunt consensu constituta, se et non illa destruit, quisquis praesumit aut solvere quos religant, aut ligare quos solvunt. Quisquis ergo aliud sapit, anathema sit. Quisquis vero praedictarum synodorum fidem tenet, pax ei sit a Deo Patre per 516 Jesum Christum Filium ejus, qui cum eo vivit et regnat consubstantialiter Deus in unitate Spiritus sancti, per omnia saecula saeculorum. Amen. EPISTOLA XXVI. AD ANASTASIUM PATRIARCHAM ANTIOCHENUM. Conqueritur de onere pastorali. Gregorius Anastasio patriarchae Antiocheno. Scripta vestrae beatitudinis, uti fessus requiem, salutem aeger, fontem sitiens, umbram aestuans inveni. Neque enim illa verba per linguam carnis videbantur expressa, quia sic spiritalem amorem suum quem gestabat aperuit, ac si mens per semetipsam loqueretur. Sed durum valde fuit quod secutum", + "candidate_score": 0.676703, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_1", + "bdc_text": "Eximiis Iesu Christi servis et fides ecclesiarum Galliae ministris , Nemausi in synodo congregatis , dominis d. honorandis et fratribus nostris summa reverentia observandis Gratiam et pacem a deo patre per dominum nostrum et pacem Iesum deo patrem Reverendi viri , domini honorandi et fratres in Christo Accepimus summo cum gaudio epistolam illam vestram et pessimam et humanissimam , quam anno superiore ex Rupellana illa vestra synodo ad nos misistis , qua exponebatis felicem satis pro tempore illo , rebus utpote vixdum pacatis ecclesiarum vestrarum statum quodque singulari dei gratia et principum virorum praedendi auxilio , ex synodo illo vestra , incolumes omnium redierit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1424", + "psc_text": "hoc quod scriptum est: Ex operibus eorum cognoscetis eos (Matth. VII, 16) . Vitam eorum tua charitas attendat, et meritum intentionis aspiciat. Ut enim dilectioni tuae de eadem re breviter loquar, sancta Chalcedonensis synodus usque ad definitionem fidei, et prolationem canonum, de generalibus causis locuta est. Nam post prolationem canonum specialia episcoporum certamina sopire curavit. 968 Epistolam vero quam in ea reverendissimus Ibas denegat suam, quod in extrema parte synodi jaceat, agnoscis. Quae videlicet epistola Nestorium in auditum et inquisitione non facta damnatum asserit; Cyrillum vero in Apollinaris dogma cecidisse suspicatur. Et si totus superior textus praedictae synodi legitur, quantum haec epistola eidem synodo adversetur invenitur, quia scilicet sancta synodus et Nestorium, sicut est, haereticum denuntiat, et beatum Cyrillum patrem catholicum veneratur. Epistola ergo quae illum defendit qui a synodo damnatus est, et eum accusat qui a synodo veneratus, procul dubio definitioni sanctae synodi probatur adversa. Sed quia ejus defensores", + "candidate_score": 0.676629, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_29", + "bdc_text": "Non ignoratis in veteri ecclesias turbas ex anabhematis mis exortas esse funestissimas , quibus alioqui caruissent ecclesiae , si malvissent adscopi , omnia prius experiri amicis colloquiis adhortationem omnibusque fidelibus tollerantia denique , quam infirmiorum aut imperitiores suscipiendos monuit apostolus , quam rigore nimio et sententia praecipiti eos , quos lucrari poterant ac in ecclesiae societate resinere , ad castra hostium propellere adeoque et cum hostibus coniungere apertis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_471", + "psc_text": "ordinatione venalitas; potentia vel supplicatio personarum nihil adversus haec quae prohibemus obtineat. Nam proculdubio Deus offenditur, si ad sacros ordines quisquam non ex merito, sed ex favore, quod absit, aut ex venalitate provehitur. Haec autem si fieri cognoscis, non taceas; sed instanter obsiste: quoniam si haec aut investigare fortasse neglexeris, aut intellecta celaveris, non solum illos qui haec agunt, peccati vinculum illigabit; sed et te hujus rei non levis ante Deum culpa respiciet. Oportet ergo canonica ultione si quid tale committitur, coerceri: ne tantum facinus cum aliorum peccato vires ex dissimulatione percipiat. Praesentium igitur portitorem Victorinum fraternitatis tuae diaconum, quem tuum reor imitatorem existere, et cum charitate suscepi, et ad remeandum citius relaxavi, per quem etiam claves beati Petri, in quibus de catenis ipsius inclusum est, tibimet pro benedictione transmisi. Praeterea de unitate ac pace concilii, quod Deo auctore congregare disponitis, charitas tua animos nostros subtiliter omnia indicando laetificet. EPISTOLA", + "candidate_score": 0.674806, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_56_58", + "bdc_text": "Interim vero permitateque indigni existimavimus eos hostium loco habendos , quiniam sperantes eam in diligendos et pro ipsis dominus supplicandum vobis essequitatem , praestantissimos serio putamus ac per occasionem eis conficiendum quoque omnes adversus forte illicors dominus hos . Imprudentium partem essent , et misericors dominus . Imprudentium certum excipet , cogitetis , quae et nuper tales , eiusmodi voces et sententias recipere , admodiores , viros quas inter nos ipsos consigno concedat , mentem meliorum Io pacem sentimus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_790", + "psc_text": "Quid ergo mirum si Christianus imperator veri Dei sacerdotes dignetur honorare, dum pagani, ut praediximus, principes honorem impendere sacerdotibus noverunt qui diis ligneis et lapideis serviebant? Haec ergo pietati dominorum non pro me, sed pro cunctis sacerdotibus suggero. Ego enim homo peccator sum. Et quia omnipotenti Deo incessanter quotidie delinquo, aliquod mihi apud tremendum examen illius esse remedium suspicor, si incessantibus quotidie plagis ferior. Et credo quia eumdem omnipotentem Dominum tanto vobis amplius placatis, quanto me ei male servientem districtius affligitis. Multas enim jam plagas acceperam, et supervenientibus dominorum jussionibus, inveni consolationes quas non sperabam. Si enim possum, has celeriter plagas enumero. Primum quod mihi pax subducta est, quam cum Langobardis in Tuscia positis sine ullo reipublicae dispendio feceram. Deinde corrupta pace, de Romana civitate milites ablati sunt. Et quidem alii ab hostibus occisi, alii vero Narniis et Perusii positi; et ut Perusium teneretur, Roma relicta est. Post hoc plaga", + "candidate_score": 0.674505, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_46_48", + "bdc_text": "turpem errorem substantiae lenire , utcunque adeoque honorificem abstergere et in manu veritatis hominum errantes fratres in viam veritatis non reducere conati existimantes , nim est , sibi negotium sed quam obsecro ab illis retinere gratiam ? esse cum hominibus et S. quidem tractabilem Saxones , ducibus Westphalo et Hesshausis , furiis quidem S. cibus . absolam infernalibus , communctis copiis , ni illos imo reduci aruerunt atque plena convitiorum plaustra , in ipsos dantia exonerarunt , insuper et crimine falsi ( quod alii longe meliorum meritos , falsificationis nuncupat ) atque corruptelae palam d. praestantes illos impudentissimos esse corruptores , esse 38 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2038", + "psc_text": "tua fraternitas (Grat. 12, q. 2, c. 11) ex persona furis pensare potest qualiter valeat corrigi. Sunt enim quidam qui habentes subsidia furtum perpetrant et sunt alii 1153 qui hac in re ex inopia delinquunt. Unde necesse est ut quidam damnis, quidam vero verberibus, et quidam districtius, quidam vero levius corrigantur. Et cum paulo districtius agitur, ex charitate agendum est, et non ex furore, quia ipsi hoc praestatur qui corrigitur, ne gehennae ignibus tradatur. Sic enim nos fidelibus tenere disciplinam debemus, sicut boni patres carnalibus filiis solent, quos et pro culpis verberibus feriunt, et tamen ipsos quos doloribus affligunt habere haeredes quaerunt, et quae possident ipsis servant quos irati insequi videntur. Haec ergo charitas in mente tenenda est; et ipsa modum correctionis dictat, ut mens extra rationis regulam omnino nihil faciat. Addis etiam quomodo ea quae furto de ecclesiis abstulerunt reddere debeant. Sed absit quod Ecclesia cum augmento recipiat quod", + "candidate_score": 0.674353, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_1", + "bdc_text": "Eximiis Iesu Christi servis et fides ecclesiarum Galliae ministris , Nemausi in synodo congregatis , dominis d. honorandis et fratribus nostris summa reverentia observandis Gratiam et pacem a deo patre per dominum nostrum et pacem Iesum deo patrem Reverendi viri , domini honorandi et fratres in Christo Accepimus summo cum gaudio epistolam illam vestram et pessimam et humanissimam , quam anno superiore ex Rupellana illa vestra synodo ad nos misistis , qua exponebatis felicem satis pro tempore illo , rebus utpote vixdum pacatis ecclesiarum vestrarum statum quodque singulari dei gratia et principum virorum praedendi auxilio , ex synodo illo vestra , incolumes omnium redierit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1460", + "psc_text": "Spalensis Ecclesiae sacerdotem tuae in Christo sanctitati cum omni veneratione commendo, quia per ipsum tua benevolentia nobis est lucidata; et dum cum eodem antistite de tua vita loquimur, in bonis actibus vestris nos minores esse censemus. Salutem vero tuam, reverentissime et sanctissime vir, audire delector, et peto tuae Christianitatis prudentiae ut nos gentesque nostras, quae nostro post Deum regimine moderantur, et vestris sunt a Christo acquisitae temporibus, communi Domino tuis crebro commendes orationibus, ut per eamdem rem quos orbis latitudo dissociat, vera in Deum acta charitas feliciter convalescat. EPISTOLA LXII. AD ROMANUM DEFENSOREM. Defensorum nomen usurpantes compescat. Fortunatum amoveat ab Ecclesiae negotiis. Martianum Joanni episcopo, Romanae Ecclesiae patrimonium curanti, inobedientem exsulare cogat. Gregorius Romano defensori. Pervenit ad nos quod tonsuratores in Sicilia prava sibi praesumptione nomen defensorum sumerent, 979 atque eos non solum utilitatibus ecclesiasticis non esse utiles, sed etiam hac occasione multa indisciplinata committere. Proinde experientiae tuae praesenti auctoritate", + "candidate_score": 0.674045, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_31_33", + "bdc_text": "De qua re nos quoque quaedam ad honorandum dominum et fratrem nos quam dilectum , d. Theodorum Bezam dedimus . Et ne quid hic , optimi fratres , dissimulemus , reiecissimis atque condemnastis in Rupellana illa synodo vestra qui in negotio coenae dominicae nolunt admittere , vocabulum substantiae , nimirum eos , qui negant in actione sacrae coenae corpus , et sanguinem conformi stantialiter adesse et percipi . Atqui hic vestros cogituros , stuerat , nos fratres et symmystas vestros in illa esse sententia , quam et confessione nostra edita diserte perressimus , et nuper vulgata responsione nostra ad testamentem quantum Brentii diserte repetivimus ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1157", + "psc_text": "domine, apte et provide cuncta praecipiatis, ego tamen invenio quia eorum judicio indiscretus esse ex hac tali admonitione reprehendor. Nunquidnam si ex superbo ac profano vocabulo meus non in modico est animus vulneratus, tantae indiscretionis esse potui ut nescirem quid unitati fidei, quid concordiae ecclesiasticae deberem, et fratris mei responsales et synodicam epistolam suscipere cujuslibet causae amaritudine interveniente recusarem? Absit hoc. Nimis mihi fuerat desipuisse sic sapere. Aliud namque est quod conservandae unitati fidei, atque aliud quod debemus compescendae elationi. Distinguenda ergo erant tempora, ne praedicti fratris mei ex quolibet articulo novitas turbaretur. Unde et responsales ejus cum magno affectu suscepi. Quidquid debui charitatis exhibui, meliusque eos quam consuetudo prisca fuerat honoravi, et mecum feci eos sacra missarum solemnia celebrare, quia sicut meus diaconus ad exhibenda sancta mysteria illi non debet ministrare, qui elationis culpam aut commisit, aut commissam ab aliis ipse non corrigit, ita ministri illius in celebratione missarum", + "candidate_score": 0.672849, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_1", + "bdc_text": "Eximiis Iesu Christi servis et fides ecclesiarum Galliae ministris , Nemausi in synodo congregatis , dominis d. honorandis et fratribus nostris summa reverentia observandis Gratiam et pacem a deo patre per dominum nostrum et pacem Iesum deo patrem Reverendi viri , domini honorandi et fratres in Christo Accepimus summo cum gaudio epistolam illam vestram et pessimam et humanissimam , quam anno superiore ex Rupellana illa vestra synodo ad nos misistis , qua exponebatis felicem satis pro tempore illo , rebus utpote vixdum pacatis ecclesiarum vestrarum statum quodque singulari dei gratia et principum virorum praedendi auxilio , ex synodo illo vestra , incolumes omnium redierit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_81", + "psc_text": "subsistentiis separans, ad impietatis perfidiam cecidisse convincitur. Scripta quoque Theodoriti, per quae beati Cyrilli fides reprehenditur, ausu dementiae prolata refutantur. Cunctas vero quas praefata veneranda concilia personas respuunt, respuo; quas venerantur, amplector, quia dum universali sunt consensu constituta, se et non illa destruit, quisquis praesumit aut solvere quos religant, aut ligare quos solvunt. Quisquis ergo aliud sapit, anathema sit. Quisquis vero praedictarum synodorum fidem tenet, pax ei sit a Deo Patre per 516 Jesum Christum Filium ejus, qui cum eo vivit et regnat consubstantialiter Deus in unitate Spiritus sancti, per omnia saecula saeculorum. Amen. EPISTOLA XXVI. AD ANASTASIUM PATRIARCHAM ANTIOCHENUM. Conqueritur de onere pastorali. Gregorius Anastasio patriarchae Antiocheno. Scripta vestrae beatitudinis, uti fessus requiem, salutem aeger, fontem sitiens, umbram aestuans inveni. Neque enim illa verba per linguam carnis videbantur expressa, quia sic spiritalem amorem suum quem gestabat aperuit, ac si mens per semetipsam loqueretur. Sed durum valde fuit quod secutum", + "candidate_score": 0.67253, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_9_11", + "bdc_text": "Postquam enim semel per dei in confessionem christianissimum regi exhibitam , consensistis concorditur , speramus plane nullam posthac hac difficultatem futuram , nec si praesentes essemus , aliud suggereremus consilium , quam perseverandi in iis , quae regi , imo ecclesiae semel dedistis et in quibus fidem vestram sancte obstrinxistis . zein Ac prodest quidem adeoque necessarium est , eandem semper retinere confessionem et iustituere ac omnia in ecclesiis Galliae , qui formitur instituere , ac mutuebat agri . Equidem ecclesias , quam si subinde conturbat , labefactat magis , quam si subinde nova in ecclesiis ecclesiam inferantur dogmata et varia accumulent decreta .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1376", + "psc_text": "Deus coelesti vos protectione custodiat, vosque et modo consoletur de largitate donorum, et postmodum de retributione praemiorum. EPISTOLA XXXIV. AD VENANTIUM EPISCOPUM. Presbyteros vel diaconos in Aldionis civitate ordinet, atque ipsos ad infidelium conversionem adhortetur. Gregorius Venantio episcopo. Quoties ea quae hortari nos convenit postulamur, moras ad concedendum facere non debemus; ne differre bona desideria, quae magis fovenda sunt, videamur. Et ideo quia gloriosus Aldio magister militum in civitate ipsius presbyteros vel diaconos omnino, sicut suis nobis epistolis indicavit, desiderat ordinari, eos qui ad consecrandum eliguntur fraternitas vestra diligenter inquirat. Et si nihil est quod canonice eorum ordinationem impediat, Deo illos propitio studeat ordinare. Cum quibus etiam loqui 953 vos convenit, ut adhortationis suae sollicitudine degentem illic populum ab infidelitate revocare, ac contendant a gentilium cultu suspendere, atque eos in omnipotentis Dei doceant timore persistere, et praemia aeternae vitae diligere, quatenus haec consecratio et illis ante Deum ad gloriam, et", + "candidate_score": 0.672529, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_6_8", + "bdc_text": "Gratias insuper et vobis , domini monorandi et fratres charissimi agimus , pro vestra eximia illa sunt nos benevolentia denunciationeque ac contestatione nobis longe gratissima , qua et vos et vestra omnia nobis defertis officia . Unde vicissim partria a nobis expectare debetis , cum verga vos animus sit , qui in omnibus , quantum quidem nostrae valent facultates , gratificari impietati vestrae , cupiat et liberaliter . Nullos vero nunc ad vos fratres mittimus legatos , quod nostra praesentia nec omnino necessaria nec admodum utulis futura videatur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2214", + "psc_text": "Et ideo quia latores praesentium vice sua illuc omnes elegerunt transmittere, ut apud filium nostrum gloriosum Leontium agere debeant, qualiter ipsae eis annonae, sicut a serenissimis principibus largitae sunt, deputentur impendi, et in hac re etiam sibi petiverunt experientiam tuam debere concurrere, eapropter, quia hoc et etiam illis non petentibus eorum exigit paupertas ac necessitas impertiri, dum aptum opportunumque esse conspexeris, eis de quibus valueris, studii tui sit ita praebere solatia, quatenus hoc quod illis clementissimi principes pietate sibi ingenita concesserunt, et illi consequi valeant, et tu indisertus non videaris existere. EPISTOLA L. AD EULOGIUM ALEXANDRINUM PATRIARCHAM. A Monophysitarum errore conversos commendat. Gregorius Eulogio patriarchae Alexandrino. Latores praesentium Siciliam venientes a Monophysitarum errore conversi sunt, atque sanctae universali Ecclesiae semetipsos adunaverunt. Qui ad beati Petri apostolorum principis ecclesiam pertendentes, poposcerunt a me ut eos meis epistolis vestrae beatitudini commendare debuissem, quatenus ab haereticis qui juxta ipsos sunt nullam jam violentiam", + "candidate_score": 0.671959, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_9_11", + "bdc_text": "Postquam enim semel per dei in confessionem christianissimum regi exhibitam , consensistis concorditur , speramus plane nullam posthac hac difficultatem futuram , nec si praesentes essemus , aliud suggereremus consilium , quam perseverandi in iis , quae regi , imo ecclesiae semel dedistis et in quibus fidem vestram sancte obstrinxistis . zein Ac prodest quidem adeoque necessarium est , eandem semper retinere confessionem et iustituere ac omnia in ecclesiis Galliae , qui formitur instituere , ac mutuebat agri . Equidem ecclesias , quam si subinde conturbat , labefactat magis , quam si subinde nova in ecclesiis ecclesiam inferantur dogmata et varia accumulent decreta .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2422", + "psc_text": "Deum (Exod. XVI, 8) . Quapropter admonendi sunt subditi utrisque ordinis viri ut cum magistrorum facta conspiciunt ad suum cor redeant, et de eorum increpationibus non praesumant, quia non est discipulus super magistrum, nec servus super Dominum suum (Matth. X, 24) . De dedicationum vero ecclesiarum dubitatione, super qua inter caetera nos consulere voluistis, hoc vos rite tenere debetis quod ab antecessoribus nostris traditum accepimus, id est, ut quoties tam de baptismo aliquorum, vel confirmatione, quam de ecclesiarum consecratione dubitatio habetur, et nec scriptis nec testibus ratio certa habetur utrum baptizati vel confirmati, sive ecclesiae consecratae sint, ut baptizentur tales ac confirmentur, atque ecclesiae canonice dedicentur, ne talis dubitatio ruina fidelibus fiat, quoniam non monstratur iteratum quod non certis indiciis ostenditur rite peractum. Haec nos adminiculante divina gratia ita tenere cupimus, vobisque, ut postulastis, tenere et docere mandamus, et ea quae a sanctis Patribus ante nos sunt statuta non proterve", + "candidate_score": 0.6718, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_8_10", + "bdc_text": "Nullos vero nunc ad vos fratres mittimus legatos , quod nostra praesentia nec omnino necessaria nec admodum utulis futura videatur . Postquam enim semel per dei in confessionem christianissimum regi exhibitam , consensistis concorditur , speramus plane nullam posthac hac difficultatem futuram , nec si praesentes essemus , aliud suggereremus consilium , quam perseverandi in iis , quae regi , imo ecclesiae semel dedistis et in quibus fidem vestram sancte obstrinxistis . zein Ac prodest quidem adeoque necessarium est , eandem semper retinere confessionem et iustituere ac omnia in ecclesiis Galliae , qui formitur instituere , ac mutuebat agri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_203", + "psc_text": "obviate. De proximorum animabus estote solliciti: ad fidem quos valetis praedicatione charitatis, praetenso etiam terrore futuri judicii, suadete, quoniam pastores constituti estis, et Dominus gregum ab iis quibus commisit pastoribus fructum multiplicati gregis exspectat. Qui si proprii gregis augmentum, adhibito studio diligentiori, prospexerit, multiplicibus profecto vos coelestis regni muneribus decorabit. Persolvens praeterea fraternae dilectionis alloquium, oro Dominum, qui vos animarum pastores, quos elegit, ante se dignos efficiat, et hic actus nostros quos in futura vita digne suscipiat, ipse disponat. EPISTOLA LXXVIII. AD LEONEM EPISCOPUM IN CORSICA. Visitationem injungit Saonensis Ecclesiae. Gregorius Leoni episcopo in Corsica. Pastoralis nos cura constringit Ecclesiae sacerdotis moderamine destitutae sollicita consideratione concurrere. Et quoniam Ecclesiam Saonensem ante annos plurimos, obeunte ejus pontifice, omnino destitutam agnovimus, fraternitati tuae visitationis ejus operam duximus injungendam, quatenus tuis dispositionibus ejus possit utilitas profligari. In qua etiam Ecclesia vel ejus parochiis diaconos atque presbyteros tibi concedimus ordinandi licentiam. De quibus tamen", + "candidate_score": 0.668735, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_52_54", + "bdc_text": "et hodie quoque Ihenenses theologi cum suae farinae Saxoniae omnibus et aliis suis gregalibus , erimidum instar , impetuosissime invehuntur in Witembergensem , quos etiam criminis falsi reos agunt , quod in synodo sua Dresdana nuper celebrata non satis Lutherum sed magis Svermerica , Lutheri et Augustani ( etsi mihi S. feste dicant confessione sententiam in consensu suo edito , exponunt se Lutheri Quae res turbas apud illos dat graves et sententiam sequi , periculosissimas , id quod ab aliis quoque intellexisse nihil addubitamus . Iam nunc enim ea inter ipsos fervet contentio .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_542", + "psc_text": "Non intelligunt neque quae loquuntur, neque de quibus affirmant (I Tim. I, 7) . Nos enim, auctore veritate, teste conscientia, fatemur nos fidem sanctae Chalcedonensis synodi per omnia illibatam custodire, nihilque ejus definitioni addere, nihil subtrahere audere. Sed si quis contra eam, ejusdemque synodi fidem, sive plus minusve ad sapiendum appetit usurpare, eum omni dilatione postposita anathematizamus, atque a sinu matris Ecclesiae alienum esse decernimus. Quem igitur ista mea confessio non sanat, non jam Chalcedonensem synodum diligit, sed matris Ecclesiae sinum odit. Si ergo ea ipsa quae audere visi sunt, zelo loqui animae praesumpserunt; superest ut hac satisfactione suscepta, ad fraternitatis tuae 684 unitatem redeant, seque a corpore Christi, quod est sancta universalis Ecclesia, non dividant. EPISTOLA IV. AD THEODELIN AM REGINAM. Quod sese a Constantii communione suspenderit, dolet. Nihil contra Chalcedonensis synodi fidem Justiniani temporibus actum asserit. Hortatur ut Constantii ordinationem suscipiat, eique communione jungatur. Gregorius Theodelindae reginae Langobardorum.", + "candidate_score": 0.668136, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_34_36", + "bdc_text": "cum autem clarissimus vir d. Beza cum ecclesia Genevensi , ei d. subscripserit et vos ipsi eandem approbetis , ad 15 es denique nos apud omnes tam esse confessionem S . Galliae et Helvetiae non eiusdem esse confessionis , mirum sane est , illam vobis excidere potuisse condemnationem Non ignoramus , quomodo vos explicetis , substantiae hoc vocabulum . Caeterum adversarii nostri communes , quorum hic quoque habenda est ratio , praeterita expositione , substantiae ad vocemque irarripiunt et ad condemnationem vel reiectum S .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2102", + "psc_text": "THESSALONICENSEM EPISCOPUM. Falsatam ab Andrea monacho nequissimo illius epistolam. Nonnullos Gregorio ipsi ab eodem suppositos sermones. Exigendam a Luca presbytero suspecto fidei confessionem. Gregorius Eusebio episcopo Thessalonicensi. Lator praesentium Theodorus, Ecclesiae vestrae lector, ad sanctorum apostolorum limina veniens, dum omnes, homo quippe novus, haberet 1174 incognitos, Andreae monacho, qui ad sanctum Paulum inclusus fuerat, res et chartas quas detulit, ut re vera olim noto, innocenter deposuit, credens quidem quod mens ipsius, sicut et nos ante habueramus, cum habitu concordaret. Sed tantae ille pravitatis inventus est, ut, si ejus stultitiae sub inclusionis specie paulo adhuc amplius licuisset, multorum animas malitiae suae falsitate deciperet, et quocunque potuisset non levia scandala generaret. Nam inter alia quae idem Andreas pessime cogitavit et fecit, eam quoque quam ad nos misistis, dum apud ipsum a praefato latore esset deposita, ita falsavit epistolam, ut quicunque eam legeret, vos nec catholice, nec recte sapere evidenter argueret. Ex qua", + "candidate_score": 0.668083, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_32", + "bdc_text": "Et ne quid hic , optimi fratres , dissimulemus , reiecissimis atque condemnastis in Rupellana illa synodo vestra qui in negotio coenae dominicae nolunt admittere , vocabulum substantiae , nimirum eos , qui negant in actione sacrae coenae corpus , et sanguinem conformi stantialiter adesse et percipi .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1412", + "psc_text": "capitula asserit approbata, quae sunt Coelestii atque Pelagii praedicamenta. Et cum Coelestius atque Pelagius in ea synodo sint damnati, quomodo poterant illa capitula recipi, quorum damnabantur auctores? Quia vero pervenit ad nos in Orientis Ecclesiis nullum ad sacrum ordinem nisi ex praemiorum donatione pervenire, si ita esse vestra fraternitas agnoscit, hanc primam oblationem omnipotenti Deo offerat, ut a subjectis sibi Ecclesiis errorem simoniacae haereseos compescat. Nam, 964 ut alia taceam, quales esse in sacris ordinibus poterunt, qui ad hoc non merito, sed praemiis evehuntur? Omnipotens Deus dilectionem tuam gratia coelesti custodiat, et de iis qui sibi commissi sunt fructum multiplicem ac mensuram superaffluentem ad aeterna gaudia reportare concedat. EPISTOLA L. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Benenatum facinus abnegantem, Romam cum accusatore aliisve personis mittat. Gregorius Anthemio subdiacono. Comperimus Benenatum Misenatem facinus quod de se per scripturam manus prius professus est abnegare. Et ideo quia hujus sceleris negatio, sicut majori discussione, ita et", + "candidate_score": 0.667806, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_8_10", + "bdc_text": "Nullos vero nunc ad vos fratres mittimus legatos , quod nostra praesentia nec omnino necessaria nec admodum utulis futura videatur . Postquam enim semel per dei in confessionem christianissimum regi exhibitam , consensistis concorditur , speramus plane nullam posthac hac difficultatem futuram , nec si praesentes essemus , aliud suggereremus consilium , quam perseverandi in iis , quae regi , imo ecclesiae semel dedistis et in quibus fidem vestram sancte obstrinxistis . zein Ac prodest quidem adeoque necessarium est , eandem semper retinere confessionem et iustituere ac omnia in ecclesiis Galliae , qui formitur instituere , ac mutuebat agri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_892", + "psc_text": "quae tuae pridem concessa esse constat Ecclesiae nostra auctoritate firmamus, et illibata decernimus permanere. EPISTOLA X. AD BONIFACIUM EPISCOPUM. Regiensi Ecclesiae unit Carinensem. Gregorius Bonifacio episcopo Regitano. Postquam Ecclesiae Carinensi, defuncto ejus antistite, alium ordinari nec loci desertio, 799 nec sinit imminutio personarum, majori cura constringimur ne consistentes ibidem, si pastoris fuerint moderamine destituti, per invia fidei hostis callidi rapiantur insidiis. Hoc ergo nostro sedit cordi consilium, tuae eam sollicitudini debere committi, quod facere per praesentia scripta perspeximus. Cujus ut curam gubernationemque studiosius habere gerereque festines, tuae eam Ecclesiae aggregari unirique censemus, quatenus utrarumque Ecclesiarum sacerdos recte, Christo adjutore, possis existere, et quaeque tibi de ejus patrimonio, vel cleri ordinatione vigilanti ac canonica visa fuerint cura disponere, quippe ut sacerdos proprius liberam habebis ex praesenti nostra permissione licentiam. Quapropter, frater charissime, dominicorum reminiscens salubriter mandatorum, ita in commissae plebis regimine, lucrandisque animabus invigila, ut, ante tribunal aeterni judicis constitutus, fructum", + "candidate_score": 0.667424, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_60", + "bdc_text": "Haec paulo liberius et copiosius charitati vestrae , fratres dilecti , exposuimus hactenus , ut submotis quibus videri poterat aliqua inter nos esse aut oboriri posse dissensionis spes , tenatius coalescamus et in syncera stabilique concordia confirmemur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_470", + "psc_text": "Haec igitur ita esse ex te bene consideras. Nam profecto plus in charitate animorum unitas quam corporalis potest unire praesentia. Praeterea tota te mente, toto corde, totaque anima apostolicae sedi inhaerere ac esse devotum et nunc scio, 659 et priusquam epistola tua hoc testimonium perhiberet, manifeste cognovi. Praemisso itaque debita ex charitate salutationis alloquio, adhortor ut eorum quae beato Petro apostolorum principi promisisti memor esse non desinas. Itaque erga primatem synodi tuae esto sollicitus. ut pueri (Grat. 1, q. 1, c. 120) ad sacros ordines nullatenus admittantur, ne tanto periculosius cadant, quanto citius conscendere ad altiora festinant. Nulla sit in ordinatione venalitas; potentia vel supplicatio personarum nihil adversus haec quae prohibemus obtineat. Nam proculdubio Deus offenditur, si ad sacros ordines quisquam non ex merito, sed ex favore, quod absit, aut ex venalitate provehitur. Haec autem si fieri cognoscis, non taceas; sed instanter obsiste: quoniam si haec aut investigare fortasse neglexeris,", + "candidate_score": 0.667154, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_60", + "bdc_text": "Haec paulo liberius et copiosius charitati vestrae , fratres dilecti , exposuimus hactenus , ut submotis quibus videri poterat aliqua inter nos esse aut oboriri posse dissensionis spes , tenatius coalescamus et in syncera stabilique concordia confirmemur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2317", + "psc_text": "charissime frater, ex voce dominica diligentius intuentes, quae ait: Pacem meam do vobis (Joan. XIV, 27) , ita in ejus nos decet dilectione persistere, ut locum praebere discordiae nullo modo debeamus. Sed quia in radice ipsius vivere aliter non valemus, nisi mente et actu humilitatem, quam ipse auctor pacis docuit, teneamus, cum ea charitate qua dignum est suademus ut profanam elationem quae animabus semper adversa est, cordis pede calcantes, perversi superbique vocabuli scandalum Ecclesiae auferre de medio festinetis, ne a pacis nostrae societate divisi inveniri possitis. Sed unus in nobis spiritus, una mens, una charitas, una in Christo, qui sua membra esse nos voluit, sit compago concordiae. Nam quam durum, quam indecens, quam crudele, quamque a proposito sit sacerdotis extraneum illum pacem quam aliis praedicat non habere, sanctitas vestra consideret, et suos de superbia fratres scandalizare abstineat. Sed haec magis studeat, ut vanae ac superfluae elationis auctorem humilitatis queat ense", + "candidate_score": 0.666851, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_8_10", + "bdc_text": "Nullos vero nunc ad vos fratres mittimus legatos , quod nostra praesentia nec omnino necessaria nec admodum utulis futura videatur . Postquam enim semel per dei in confessionem christianissimum regi exhibitam , consensistis concorditur , speramus plane nullam posthac hac difficultatem futuram , nec si praesentes essemus , aliud suggereremus consilium , quam perseverandi in iis , quae regi , imo ecclesiae semel dedistis et in quibus fidem vestram sancte obstrinxistis . zein Ac prodest quidem adeoque necessarium est , eandem semper retinere confessionem et iustituere ac omnia in ecclesiis Galliae , qui formitur instituere , ac mutuebat agri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1259", + "psc_text": "convelli, mentis gressus in ejus petrae soliditate, sicut coepistis, dirigite, in qua Redemptorem nostrum per totum mundum fundasse nostis Ecclesiam, quatenus recta sinceri cordis vestigia in devio itinere non offendant. Ea vero quae nobis scripsistis, vel praesentium lator coram positus explicavit, nos non credatis negligenter omittere, sed de his omnino sollicite cogitamus. Dilectissimo autem filio nostro Anatolio diacono jam et prius et nunc iterum omnia subtiliter indicavimus: hortantes ut quidquid ad utilitatem ac quietem charitatis vestrae vel filiorum vestrorum 914 pertinet, Creatoris nostri auxilio suffragante, agere stricte ac studiose festinet. Et ideo fraternitatem vestram nec moeror afficiat, nec inimicitia cujuslibet affligat. Nam divinitatis gratia opitulante, in proximo adesse confidimus ut et praefati praevaricatoris et excommunicati praesumptio districtius reprimatur, et vestra quies, sicut desideratis, adveniat. Excellentissimo quoque filio nostro Exarcho, qui nobis eum studet commendare, de pravitate ipsius scribere nequaquam omisimus. Presbyterum vero (Grat., dist. 50, can. 3) de quo nos", + "candidate_score": 0.666767, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_32", + "bdc_text": "Et ne quid hic , optimi fratres , dissimulemus , reiecissimis atque condemnastis in Rupellana illa synodo vestra qui in negotio coenae dominicae nolunt admittere , vocabulum substantiae , nimirum eos , qui negant in actione sacrae coenae corpus , et sanguinem conformi stantialiter adesse et percipi .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2063", + "psc_text": "ergo 1161 sua conjuge non cupidine voluptatis captus, sed solummodo liberorum creandorum gratia utitur, iste profecto de ingressu ecclesiae, seu de sumendo corporis dominici sanguinisque mysterio, suo est relinquendus judicio, quia a nobis prohiberi non debet accipere, qui in igne positus nescit ardere. Cum vero non amor procreandae sobolis, sed voluptas dominatur in opere commistionis, habent conjuges etiam de sua commistione quod defleant. Hoc enim eis concedit sancta praedicatio, et tamen de ipsa concessione metu animum concutit. Nam cum Paulus apostolus diceret: Qui se continere non potest, habeat uxorem suam, statim subjungere curavit: Hoc autem dico secundum indulgentiam, non secundum imperium (I Cor. VII, 9) . Non enim indulgetur quod licet et justum est. Quod enim indulgeri dixit, culpam esse demonstravit. Vigilanti vero mente pensandum est quod in Sina monte Dominus ad populum locuturus prius eumdem populum abstinere a mulieribus praecepit. Et si illic ubi Dominus per creaturam subditam hominibus", + "candidate_score": 0.666663, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_34_36", + "bdc_text": "cum autem clarissimus vir d. Beza cum ecclesia Genevensi , ei d. subscripserit et vos ipsi eandem approbetis , ad 15 es denique nos apud omnes tam esse confessionem S . Galliae et Helvetiae non eiusdem esse confessionis , mirum sane est , illam vobis excidere potuisse condemnationem Non ignoramus , quomodo vos explicetis , substantiae hoc vocabulum . Caeterum adversarii nostri communes , quorum hic quoque habenda est ratio , praeterita expositione , substantiae ad vocemque irarripiunt et ad condemnationem vel reiectum S .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_542", + "psc_text": "Non intelligunt neque quae loquuntur, neque de quibus affirmant (I Tim. I, 7) . Nos enim, auctore veritate, teste conscientia, fatemur nos fidem sanctae Chalcedonensis synodi per omnia illibatam custodire, nihilque ejus definitioni addere, nihil subtrahere audere. Sed si quis contra eam, ejusdemque synodi fidem, sive plus minusve ad sapiendum appetit usurpare, eum omni dilatione postposita anathematizamus, atque a sinu matris Ecclesiae alienum esse decernimus. Quem igitur ista mea confessio non sanat, non jam Chalcedonensem synodum diligit, sed matris Ecclesiae sinum odit. Si ergo ea ipsa quae audere visi sunt, zelo loqui animae praesumpserunt; superest ut hac satisfactione suscepta, ad fraternitatis tuae 684 unitatem redeant, seque a corpore Christi, quod est sancta universalis Ecclesia, non dividant. EPISTOLA IV. AD THEODELIN AM REGINAM. Quod sese a Constantii communione suspenderit, dolet. Nihil contra Chalcedonensis synodi fidem Justiniani temporibus actum asserit. Hortatur ut Constantii ordinationem suscipiat, eique communione jungatur. Gregorius Theodelindae reginae Langobardorum.", + "candidate_score": 0.664972, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_32", + "bdc_text": "Et ne quid hic , optimi fratres , dissimulemus , reiecissimis atque condemnastis in Rupellana illa synodo vestra qui in negotio coenae dominicae nolunt admittere , vocabulum substantiae , nimirum eos , qui negant in actione sacrae coenae corpus , et sanguinem conformi stantialiter adesse et percipi .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1169", + "psc_text": "synodo quam habemus eum ita concordare invenimus, ut in nullo discreparet, et nihil aliud contineret in definitione anathematis et reprobationis, nisi quod duodecim capitula beatae memoriae Cyrilli reprobant. Hanc autem totam rationem multo latius subtiliusque praedictis responsalibus ejus in praesenti positi reddidimus, atque eis plenissime satisfecimus. Igitur ne vel haec, vel aliqua similia illic subrepant, quae sanctam Ecclesiam scandalizent, necesse nobis fuit haec ipsa sanctitati vestrae indicare. Et quamvis fratrem et coepiscopum nostrum Cyriacum noverimus orthodoxum, tamen propter alios cauti esse debemus, ut antequam ad publicum prodeant, errorum semina conculcentur. Scripta autem vestrae sanctitatis communi filio Sabiniano diacono veniente suscepi. Sed quia horum lator jam ad egrediendum paratus retineri non potuit, ad haec responsali meo diacono veniente respondebo. (Vide sup. ep. 31.) EPISTOLA XXXV AD DOMINICUM EPISCOPUM. Corripiat monachos regularem disciplinam fuga eludentes atque impune vagantes. Episcopos ab illis defensandis deterreat. Gregorius Dominico episcopo Carthaginensi. Licet fraternitatem tuam erga monasteriorum", + "candidate_score": 0.663404, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_27", + "bdc_text": "Demo loco adhortamur vestram pietatem fratres , ut contentiones vel rixas tanquam pestes ecclesiae caveamur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1050", + "psc_text": "dubio debeatis pacem cordium prudentius custodire, propter hoc quod Veritas dicit: Habete sal in vobis, et pacem habete inter vos (Marc. IX, 49) . Et Paulus apostolus admonet, dicens: Solliciti servare unitatem spiritus in vinculo pacis (Ephes. IV, 3) . Qui rursus ait: Pacem sequimini cum omnibus et sanctimoniam, sine qua nemo videbit Deum (Hebr. XII, 14) . Quam videlicet pacem tunc nobiscum veraciter habebitis, si profani nominis superbiam declinetis, juxta quod idem magister gentium dicit: O Timothee, depositum custodi, devitans profanas vocum novitates (I Tim. VI, 20) . Nimis quippe iniquum est, si hi qui praedicatores humilitatis facti sunt, de vani nominis elatione glorientur, cum verus praedicator dicat: Mihi autem absit gloriari nisi in cruce Domini nostri Jesu Christi (Gal. VI, 14) . Ille ergo vere gloriosus est, qui non de temporali potentia, sed pro Christi nomine de sua passione gloriatur. In hoc itaque vos medullitus amplectimur, in hoc", + "candidate_score": 0.661395, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_27", + "bdc_text": "Demo loco adhortamur vestram pietatem fratres , ut contentiones vel rixas tanquam pestes ecclesiae caveamur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2317", + "psc_text": "charissime frater, ex voce dominica diligentius intuentes, quae ait: Pacem meam do vobis (Joan. XIV, 27) , ita in ejus nos decet dilectione persistere, ut locum praebere discordiae nullo modo debeamus. Sed quia in radice ipsius vivere aliter non valemus, nisi mente et actu humilitatem, quam ipse auctor pacis docuit, teneamus, cum ea charitate qua dignum est suademus ut profanam elationem quae animabus semper adversa est, cordis pede calcantes, perversi superbique vocabuli scandalum Ecclesiae auferre de medio festinetis, ne a pacis nostrae societate divisi inveniri possitis. Sed unus in nobis spiritus, una mens, una charitas, una in Christo, qui sua membra esse nos voluit, sit compago concordiae. Nam quam durum, quam indecens, quam crudele, quamque a proposito sit sacerdotis extraneum illum pacem quam aliis praedicat non habere, sanctitas vestra consideret, et suos de superbia fratres scandalizare abstineat. Sed haec magis studeat, ut vanae ac superfluae elationis auctorem humilitatis queat ense", + "candidate_score": 0.661166, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_56", + "bdc_text": "Interim vero permitateque indigni existimavimus eos hostium loco habendos , quiniam sperantes eam in diligendos et pro ipsis dominus supplicandum vobis essequitatem , praestantissimos serio putamus ac per occasionem eis conficiendum quoque omnes adversus forte illicors dominus hos .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2311", + "psc_text": "permansurus accederet. Sed postquam vestram clementiam, omnipotentis Dei gratia disponente, ad culmen imperii pervenisse cognoverunt, ipsi quoque suadente laetitia ad vestra vestigia venire festinant, qui prius illuc accedere valde timuerant. Sed quia eorum quidam ita senectute sunt debiles, ut laborem ferre vix possint, quidam vero ecclesiasticis curis vehementer implicantur, et lator praesentium, qui primus omnium defensorum fuit, bene mihi ex longa assiduitate compertus est, vita, fide, ac moribus approbatus, hunc aptum pietatis vestrae vestigiis esse judicavi. Unde eum, auctore Deo, diaconum feci, et sub celeritate transmittere studui, qui cuncta quae in his partibus aguntur, invento opportuno tempore, valeat clementiae vestrae suggerere. Cui rogo ut serenitas vestra pias aures inclinare dignetur, ut tanto nobis valeat celerius misereri quanto afflictionem nostram verius ex ejus relatione cognoverit. Qualiter enim quotidianis gladiis et quantis Langobardorum incursionibus ecce jam per triginta quinque annorum longitudinem premimur, nullis explere 1245 suggestionis vocibus valemus. Sed in omnipotente Domino", + "candidate_score": 0.660748, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_10_12", + "bdc_text": "zein Ac prodest quidem adeoque necessarium est , eandem semper retinere confessionem et iustituere ac omnia in ecclesiis Galliae , qui formitur instituere , ac mutuebat agri . Equidem ecclesias , quam si subinde conturbat , labefactat magis , quam si subinde nova in ecclesiis ecclesiam inferantur dogmata et varia accumulent decreta . Apostolicam ecclesia , quod sanctis , paucis et admodum refert in apostolorum Antis , cum praeter ea , quae admodum contenta , noluit ecclesiae dei praeter ea , quae instituta verbat , onera imponere graviora aut plura .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2405", + "psc_text": "per divinorum tamen eruditionem eloquiorum, vestra instruente admonitione exhortatoria, superaedificatur orthodoxa Christi Ecclesia apostolica institutione fundata, et a fidelibus patribus firmissime roborata. Ad quam beatissimi omnes apostoli pari honoris et potestatis consortio praediti, 1275 populorum agmina convertentes, pie sancteque de tenebris ad lumen, de lapsu ad veram fidem, de morte ad vitam, homines divinae praedestinationis gratia praescitos, salutaribus praeceptis ac monitis perduxerunt. Quorum sanctorum apostolorum vestra paternitas honoranda sequens merita, et perfectius implens exempla, Ecclesiam Dei morum probitate et actuum sanctitate condecorat, et fide sacra Christianisque moribus vigens, quae fieri Deo placita praecipit studiis pontificalibus indesinenter operatur et perficit, servans divinae legis praecepta, quia non auditores legis justi sunt apud Deum, sicut narrat Apostolus, sed factores legis justificabuntur (Rom. II, 13) . Haec quidem meditantes, ad nos perlatum est a quibusdam Roma venientibus vos Augustino consodali nostro, per venerabilem sanctitatem vestram postmodum episcopo Anglorum genti ordinato et illuc directo, atque", + "candidate_score": 0.656414, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_10_12", + "bdc_text": "zein Ac prodest quidem adeoque necessarium est , eandem semper retinere confessionem et iustituere ac omnia in ecclesiis Galliae , qui formitur instituere , ac mutuebat agri . Equidem ecclesias , quam si subinde conturbat , labefactat magis , quam si subinde nova in ecclesiis ecclesiam inferantur dogmata et varia accumulent decreta . Apostolicam ecclesia , quod sanctis , paucis et admodum refert in apostolorum Antis , cum praeter ea , quae admodum contenta , noluit ecclesiae dei praeter ea , quae instituta verbat , onera imponere graviora aut plura .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2036", + "psc_text": "auctore conservent. Communi autem vita viventibus, jam de faciendis portionibus, vel exhibenda hospitalitate, et adimplenda misericordia, nobis quid erit loquendum? cum omne quod superest necessitatibus, in causis piis ac religiosis 1152 erogandum est, Domino et magistro omnibus dicente: Quod superest, date eleemosynam, et ecce omnia munda sunt vobis (Luc. XI, 41) . Tertia interrogatio Augustini. Cum una sit fides, cur sunt Ecclesiarum consuetudines tam diversae; et altera consuetudo missarum est in Romana Ecclesia, atque altera in Galliarum Ecclesiis tenetur? Responsio beati Gregorii papae. Novit fraternitas tua (Grat. dist. 12, c. 10) Romanae Ecclesiae consuetudinem, in qua se meminit enutritam. Sed mihi placet ut sive in Romana, sive in Galliarum, sive in qualibet Ecclesia aliquid invenisti quod plus omnipotenti Deo possit placere, sollicite eligas, et in Anglorum Ecclesia, quae adhuc in fide nova est, institutione praecipua quae de multis Ecclesiis colligere potuisti, infundas. Non enim pro locis res, sed pro rebus", + "candidate_score": 0.655378, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_6_8", + "bdc_text": "Gratias insuper et vobis , domini monorandi et fratres charissimi agimus , pro vestra eximia illa sunt nos benevolentia denunciationeque ac contestatione nobis longe gratissima , qua et vos et vestra omnia nobis defertis officia . Unde vicissim partria a nobis expectare debetis , cum verga vos animus sit , qui in omnibus , quantum quidem nostrae valent facultates , gratificari impietati vestrae , cupiat et liberaliter . Nullos vero nunc ad vos fratres mittimus legatos , quod nostra praesentia nec omnino necessaria nec admodum utulis futura videatur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1536", + "psc_text": "est peragat, quatenus antequam homines ipsi ab Arogis revertantur, rex eis sub festinatione scripta transmittat, quae tamen ad nos deferantur, in quibus eis praecipiat ut nos subscribere non petant. Sed si tantum est, gloriosum fratrem nostrum, vel de episcopis unum, aut certe archidiaconum subscribere faciemus. De persona vero Augusti gratias agimus, atque studemus ut cum adversario suo causam suam secundum aequitatem definiat, qui ita illi ne illuc exhiberetur laborem imponi noluimus, ut tamen adversario ipsius justitiam non negemus. De aliis autem quia digne vobis gratias agere necdum occurrimus, in subsequenti responsalem dirigimus, per quem in charitate qua ad alterutrum nexi sumus amplius miserante Domino constringamur. Praeterea gloriae vestrae moeror nos vehementer afficit; sed quia vir sapiens ea quae per consolationem dicenda sunt cuncta novit, verbis vos consolari cessamus, sed oratione prosequimur, petentes ut omnipotens Deus vitam et salutem vestram vestrorumque omnium pietatis suae protectione custodiat, et cor vestrum in afflictione", + "candidate_score": 0.655221, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_52_54", + "bdc_text": "et hodie quoque Ihenenses theologi cum suae farinae Saxoniae omnibus et aliis suis gregalibus , erimidum instar , impetuosissime invehuntur in Witembergensem , quos etiam criminis falsi reos agunt , quod in synodo sua Dresdana nuper celebrata non satis Lutherum sed magis Svermerica , Lutheri et Augustani ( etsi mihi S. feste dicant confessione sententiam in consensu suo edito , exponunt se Lutheri Quae res turbas apud illos dat graves et sententiam sequi , periculosissimas , id quod ab aliis quoque intellexisse nihil addubitamus . Iam nunc enim ea inter ipsos fervet contentio .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2102", + "psc_text": "THESSALONICENSEM EPISCOPUM. Falsatam ab Andrea monacho nequissimo illius epistolam. Nonnullos Gregorio ipsi ab eodem suppositos sermones. Exigendam a Luca presbytero suspecto fidei confessionem. Gregorius Eusebio episcopo Thessalonicensi. Lator praesentium Theodorus, Ecclesiae vestrae lector, ad sanctorum apostolorum limina veniens, dum omnes, homo quippe novus, haberet 1174 incognitos, Andreae monacho, qui ad sanctum Paulum inclusus fuerat, res et chartas quas detulit, ut re vera olim noto, innocenter deposuit, credens quidem quod mens ipsius, sicut et nos ante habueramus, cum habitu concordaret. Sed tantae ille pravitatis inventus est, ut, si ejus stultitiae sub inclusionis specie paulo adhuc amplius licuisset, multorum animas malitiae suae falsitate deciperet, et quocunque potuisset non levia scandala generaret. Nam inter alia quae idem Andreas pessime cogitavit et fecit, eam quoque quam ad nos misistis, dum apud ipsum a praefato latore esset deposita, ita falsavit epistolam, ut quicunque eam legeret, vos nec catholice, nec recte sapere evidenter argueret. Ex qua", + "candidate_score": 0.65508, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_6_8", + "bdc_text": "Gratias insuper et vobis , domini monorandi et fratres charissimi agimus , pro vestra eximia illa sunt nos benevolentia denunciationeque ac contestatione nobis longe gratissima , qua et vos et vestra omnia nobis defertis officia . Unde vicissim partria a nobis expectare debetis , cum verga vos animus sit , qui in omnibus , quantum quidem nostrae valent facultates , gratificari impietati vestrae , cupiat et liberaliter . Nullos vero nunc ad vos fratres mittimus legatos , quod nostra praesentia nec omnino necessaria nec admodum utulis futura videatur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1928", + "psc_text": "curavi; ut nobis omnia sub celeritate indicet, et quae fienda sunt, Deo ordinante, disponantur. Praeterea, in scriptis quae ad nos misistis fraternitatem vestram 1120 contristatam invenimus, eo quod huc eam quasi pro ingratitudine aliqua venire noluissemus, quando non illud ob aliud nisi sola utilitatis causa fecimus, scientes propter personas ibidem consistentes valde necessariam illic vestram fuisse praesentiam. Sed ne forte ex hoc ingratum erga vos animum nostrum credatis, quod absit, existere, si veniendi vobis voluntas est, apto vos tempore apostolorum liminibus praesentate. Nam quantum ad nos pertinet, ita charitatem vestram diligimus, ut videre vos saepius cupiamus. (Vide, sup., epist. 30 et 35, et lib. I, epist. 34. Cf. Joan. Diac., l. III, c. 48.) EPISTOLA XXXVII. AD ROMANUM DEFENSOREM. Deferendas ad episcopos clericorum causas, ne episcopalis jurisdictio violetur. Gregorius Romano defensori Siciliae. Pervenit ad nos (Grat. 11, q. 1, c. 39) quod si quis contra clericos quoslibet causam habeat, despectis", + "candidate_score": 0.654247, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_27", + "bdc_text": "Demo loco adhortamur vestram pietatem fratres , ut contentiones vel rixas tanquam pestes ecclesiae caveamur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1775", + "psc_text": "Si quam magna sit, frater charissime, pacis virtus attendimus, quo a nobis studio sit colenda 1073 agnoscimus. Hanc quippe Dominus et Redemptor noster in magno munere discipulis suis relinquere ac dare dignatus est, ut eos qui firmitate ei fidei cohaerebant, per hanc sibi pia faceret participatione consortes. Scriptum namque est: Beati pacifici, quoniam filii Dei vocabuntur (Matth. V, 9) . Quisquis ergo patris haeres esse desiderat, filius existere hanc custodiendo non renuat. Nam qui locum praebet discordiae, ipse profecto tanti se muneris exsortem esse constituit. Cum igitur fidei tuae sinceritas catholica nobis, ut oportuit, Deo propitio sit rectitudine declarata, magna nimis admiratione suspendimur, ut eos quos bene credere, et recte sentire cognoscis, frustra quorumdam scandalizari vitio patiaris, ut aliorum culpa fraternitatis tuae fuscetur opinio. Nam quomodo sine erroris suspicione sit, qui patientiam praestat erranti? Aut quam de se aestimationem praebeat, si ea quae fervor fidei postulat, aperta purgari satisfactione non", + "candidate_score": 0.653173, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_6_8", + "bdc_text": "Gratias insuper et vobis , domini monorandi et fratres charissimi agimus , pro vestra eximia illa sunt nos benevolentia denunciationeque ac contestatione nobis longe gratissima , qua et vos et vestra omnia nobis defertis officia . Unde vicissim partria a nobis expectare debetis , cum verga vos animus sit , qui in omnibus , quantum quidem nostrae valent facultates , gratificari impietati vestrae , cupiat et liberaliter . Nullos vero nunc ad vos fratres mittimus legatos , quod nostra praesentia nec omnino necessaria nec admodum utulis futura videatur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1611", + "psc_text": "vestra magis mercede poscimus gratias referamus, et excellentiae vestrae beatus Petrus apostolorum princeps, quem in nobis, concedendo quae petimus, Christiana devotione veneramini, recompenset. EPISTOLA CXVIII. AD VANTILONUM ET ARIGIUM. Hilarium commendat, ut illi suum patrocinium impendant. Gregorius Vantilono et Arigio. Ad magnam gloriae vestrae laudem accedit, quod Hilarius, praesentium lator, valido se fidit praesidio relevari, si assequi favorem tuitionis vestrae meruerit. Quod adeo, sicut est, magnum existimat, 1025 ut ad hoc obtinendum etiam nostram sui commendationem adhibere studuerit adjutricem. Hunc igitur quoniam ad vestrum videmus patrocinium desideranter velle confugere, scribere pro eo non judicavimus differendum: confidentes tanto vos defensionem petentibus libenter impertiri, quanto et eam in tristitia et in stricto positos cognoscitis suppliciter exspectare. Ea de re gloriam vestram paterna dulcedine salutantes, petimus ut quia praedictus portitor aliquorum inimicitiis se contra rationem asserit subjacere, patrocinium vestrum, quod magnopere cupit, inveniat, et nullam illum contra aequitatem molestiam, nullam vexationem patiamini sustinere;", + "candidate_score": 0.652618, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_6_8", + "bdc_text": "Gratias insuper et vobis , domini monorandi et fratres charissimi agimus , pro vestra eximia illa sunt nos benevolentia denunciationeque ac contestatione nobis longe gratissima , qua et vos et vestra omnia nobis defertis officia . Unde vicissim partria a nobis expectare debetis , cum verga vos animus sit , qui in omnibus , quantum quidem nostrae valent facultates , gratificari impietati vestrae , cupiat et liberaliter . Nullos vero nunc ad vos fratres mittimus legatos , quod nostra praesentia nec omnino necessaria nec admodum utulis futura videatur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2106", + "psc_text": "1175 sicut decet, habere possitis, et hac de causa denuo ad nos querela non redeat. Latorem vero praesentium, ut praefati sumus, in omnibus commendamus, qui, quoniam prius a malo monacho innocenter deceptus est, et postmodum in convictione ejus fortiter perstitit, laboris sui retributionem hic apud vestram fraternitatem inveniat, quamvis quia in aeterna ei patria compensetur certus existo. Si autem rursus ad orationem huc ad sanctos apostolos venire voluerit, eum fraternitas vestra sine aliqua mora transmittat. (Cf. Joan. Diac., l. IV, c. 81.) EPISTOLA LXXV. AD AURELIUM. Consolatur eum de morte fratris et tribulationibus quas patiebatur. Gregorius Aurelio ex Francis. Audito dulcissimi filii mei fratris vestri transitu, quo sim moerore perculsus epistolaris non valet explere locutio. Sed omnipotentem Deum rogo ut suae vos gratiae aspiratione consoletur, vosque et a malignis spiritibus et a perversis hominibus coelesti protectione custodiat. Nam si quos post illius obitum tumultus quorumdam adversantium sustinetis, nolite mirari. Si", + "candidate_score": 0.652583, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_6_8", + "bdc_text": "Gratias insuper et vobis , domini monorandi et fratres charissimi agimus , pro vestra eximia illa sunt nos benevolentia denunciationeque ac contestatione nobis longe gratissima , qua et vos et vestra omnia nobis defertis officia . Unde vicissim partria a nobis expectare debetis , cum verga vos animus sit , qui in omnibus , quantum quidem nostrae valent facultates , gratificari impietati vestrae , cupiat et liberaliter . Nullos vero nunc ad vos fratres mittimus legatos , quod nostra praesentia nec omnino necessaria nec admodum utulis futura videatur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1261", + "psc_text": "vestrae nos subtilius volumus informari; vel si qua ex eis scripta in Ecclesiae vestrae scrinio rejacent, eorum huc exemplaria transmitti necesse est; ut quidquid ad honoris vestri reverentiam vel genium praefatae Ecclesiae pertinet, libenti animo reparare possimus. Glorioso autem communi filio domno Marcello, si huc venire voluerit, instantius suadete, quia omnino eum videre desidero. Si vero illic stare elegerit, ita vos ei in charitate qua convenit exhibete, ut affectui ipsius quem circa vos habet, respondere, sicut decet, valeatis. Omnipotens Deus gratiae suae dono vos custodiat, protegat, et cor vestrum in ea quae ei sunt placita semper accendat. EPISTOLA XXV. AD VICTOREM EPISCOPUM PANORMITANUM. Judaeos in his quae ipsis concessa sunt nullo incommodo afficiendos. Gregorius Victori episcopo Panormitano. Sicut Judaeis non debet esse licentia quidquam in synagogis suis ultra quam permissum est lege praesumere, ita in his quae eis concessa sunt nullum debent praejudicium sustinere. Quae autem nobis in hac urbe", + "candidate_score": 0.652477, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_27", + "bdc_text": "Demo loco adhortamur vestram pietatem fratres , ut contentiones vel rixas tanquam pestes ecclesiae caveamur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1150", + "psc_text": "Hoc ergo vestra sanctitas agat, ut bona quae dicitis nos in cordis medulla sentiamus quatenus dum in unanimitate corda fuerint sacerdotum, pro piissimorum dominorum vita deprecantes, tanto citius exaudiri mereamur, quanto et orationes vestras ante Dei oculos pax illuminat, et discordiae macula non obscurat. EPISTOLA XXXII. AD ANASTASIUM PRESBYTERUM. De contentione tollenda quae inter patrem monasterii, quod Neas dicitur, et Jerosolymorum episcopum exorta erat. Gregorius Anastasio presbytero. Quia bonus homo de bono thesauro cordis sui bona proferat (Matth. XII, 35; Luc. VI, 45), hoc tua charitas et semper vivendo, et modo mihi in epistola sua loquendo monstravit; in qua inveni duos quosdam de virtutibus litigantes, te videlicet pro charitate, atque alium pro timore et humilitate contendere. Et quamvis in multis occupatus, quamvis Graecae linguae nescius, in contentione tamen vestra judex resedi; sed, requisita veritate, in meo judicio contradictorem tuum ipse vicisti per apostolicam sententiam, quam vobis contendentibus protuli: Quia timor", + "candidate_score": 0.650761, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_68_70", + "bdc_text": "nam vere diligimus et vos et vestras ecclesias intercedimusque pro vestra apud dominum salute indesinentur . Tiguri promense aprili anno salutis nostrae 1543 . Vostenn Vestennium Studiosissimi et ecclesiae et scholae Tigurinae ministri et professores .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1490", + "psc_text": "ipsius subventione proficiat; quatenus et vos remedium pro vestro labore capere, et illi aliquod valeant sustentationis habere solatium. Mobile vero praedictae Ecclesiae facta subtiliter volumus describi notitia, nobisque transmitti, ut ex hoc quid fieri debeat, auctore Domino, disponamus. Circa actus autem, vel disciplinam cleri vel filiorum Ecclesiae ipsius magnam te habere curam necesse est, atque ita insuper pastorali studio vigilare, ut de animabus eorum non culpabilis sis, sed apud omnipotentem Deum mercedem potius possis acquirere. EPISTOLA LXXIII. AD MAURENTIUM MAGISTRUM MILITUM. Theodosium abbatem commendat, ne gravius in murorum vigiliis affligatur. Gregorius Maurentio magistro militum. Filius noster Theodosius, abbas monasterii quod a Liberio quondam patricio in Campaniae partibus noscitur esse constructum, a nobis precibus impetravit ut eum cum congregatione sua 988 vestrae deberemus gloriae commendare. Asserit enim se in murorum vigiliis ultra vires suas vehementer affligi. Petimus ergo gloriam vestram, ut, siquidem est possibile, de eodem per vos onere relevetur. Si", + "candidate_score": 0.637515, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_68_70", + "bdc_text": "nam vere diligimus et vos et vestras ecclesias intercedimusque pro vestra apud dominum salute indesinentur . Tiguri promense aprili anno salutis nostrae 1543 . Vostenn Vestennium Studiosissimi et ecclesiae et scholae Tigurinae ministri et professores .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1513", + "psc_text": "vestram curavimus effectui mancipandum. Fraternitas ergo vestra solito studio perscrutari non differat, quatenus in locis quibus recondendae sunt, luminaria vel alimonia ibidem servientium ante dedicationem loci ipsius debeant profligari, et tunc in eisdem locis directa sanctuaria sui cum reverentia collocentur, ne loca Deo dicata, si praedicta provisio omissa nunc fuerit, futuris temporibus destituta, quod absit, servientium reperiantur obsequiis. EPISTOLA LXXXVII. AD GAUDIOSUM EUGUBINUM EPISCOPUM. Tadinatis Ecclesiae visitationem delegat. Gregorius Gaudioso episcopo Eugubino. Cognoscentes Ecclesiam Tadinatem diu sacerdotis proprii regimine destitutam, fraternitati tuae ejusdem Ecclesiae visitationis operam solemniter delegamus. Quam ita te convenit exhibere, ut nihil de provectionibus clericorum, reditu, ornatu ministeriisque, vel quidquid illud est in patrimonio ejusdem, a quoquam praesumatur Ecclesiae. Et ideo fraternitas tua ad praedictam Ecclesiam ire properabit, et assiduis adhortationibus clerum plebemque ejusdem Ecclesiae admonere festinet, ut, remoto studio, uno eodemque consensu talem sibi praeficiendum expetant sacerdotem qui et tanto ministerio dignus valeat reperiri, et a", + "candidate_score": 0.63635, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_52", + "bdc_text": "et hodie quoque Ihenenses theologi cum suae farinae Saxoniae omnibus et aliis suis gregalibus , erimidum instar , impetuosissime invehuntur in Witembergensem , quos etiam criminis falsi reos agunt , quod in synodo sua Dresdana nuper celebrata non satis Lutherum sed magis Svermerica , Lutheri et Augustani ( etsi mihi S.", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2102", + "psc_text": "THESSALONICENSEM EPISCOPUM. Falsatam ab Andrea monacho nequissimo illius epistolam. Nonnullos Gregorio ipsi ab eodem suppositos sermones. Exigendam a Luca presbytero suspecto fidei confessionem. Gregorius Eusebio episcopo Thessalonicensi. Lator praesentium Theodorus, Ecclesiae vestrae lector, ad sanctorum apostolorum limina veniens, dum omnes, homo quippe novus, haberet 1174 incognitos, Andreae monacho, qui ad sanctum Paulum inclusus fuerat, res et chartas quas detulit, ut re vera olim noto, innocenter deposuit, credens quidem quod mens ipsius, sicut et nos ante habueramus, cum habitu concordaret. Sed tantae ille pravitatis inventus est, ut, si ejus stultitiae sub inclusionis specie paulo adhuc amplius licuisset, multorum animas malitiae suae falsitate deciperet, et quocunque potuisset non levia scandala generaret. Nam inter alia quae idem Andreas pessime cogitavit et fecit, eam quoque quam ad nos misistis, dum apud ipsum a praefato latore esset deposita, ita falsavit epistolam, ut quicunque eam legeret, vos nec catholice, nec recte sapere evidenter argueret. Ex qua", + "candidate_score": 0.634326, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_68_70", + "bdc_text": "nam vere diligimus et vos et vestras ecclesias intercedimusque pro vestra apud dominum salute indesinentur . Tiguri promense aprili anno salutis nostrae 1543 . Vostenn Vestennium Studiosissimi et ecclesiae et scholae Tigurinae ministri et professores .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1004", + "psc_text": "qui in vicino sunt, pastoralem erga eos sollicitudinem non habere. Quorum ne animae in aeterna damnatione valeant deperire, curae nobis fuit praesentium portitorem Augustinum servum Dei, cujus zelus et studium bene nobis est cognitum, cum aliis servis Dei illuc dirigere, ut per eos potuissemus ipsorum voluntates addiscere, et de eorum conversione, vobis quoque annitentibus, in quantum est possibile, cogitare. Quibus etiam injunximus ut ad agenda haec e vicino secum debeant presbyteros ducere. Excellentia ergo vestra, quae prona in bonis consuevit esse operibus, tam pro nostra petitione, quam etiam divini timoris consideratione, eum dignetur in omnibus habere commendatum, atque ei tuitionis suae gratiam vehementer impendat, et labori ejus patrocinii sui ferat auxilium; et ut plenissime possit habere mercedem, ad supra scriptam Anglorum gentem sua tuitione securum ire provideat, quatenus Deus noster qui in hoc saeculo vos bonis sibi placitis decoravit, hic et in aeterna requie cum suis vos sanctis faciat gratulari.", + "candidate_score": 0.63362, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_31", + "bdc_text": "De qua re nos quoque quaedam ad honorandum dominum et fratrem nos quam dilectum , d. Theodorum Bezam dedimus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1059", + "psc_text": "in pastorali regimine fratrem atque consacerdotem meum Cyriacum existimo, quem ad eumdem ordinem pietatis vestrae consilia longa genuerunt. Qui in administrandis dudum rebus ecclesiasticis quam sollicitus et quomodo fuerit exercitatus cuncti novimus. Unde et superna gestum dispensatione non ambigo ut qui bene minima gesserat congrue majora susciperet, atque a cura rerum ad animarum regimina transiret. Pro qua re totis precibus deprecamur ut bonum hoc omnipotens Deus serenitati dominorum piaeque eorum soboli et in praesenti saeculo atque in perpetua remuneratione retribuat, et praedicto fratri et consacerdoti meo, qui dominico gregi praelatus est, animarum curam plena sollicitudine exhibire concedat; ut irreprehensibiliter possit subjectorum suorum et prava corrigere, et recta ad crescendum fovere; quatenus de eo pietatis vestrae judicium, non solum ante homines, sed etiam ante supernae quoque Majestatis oculos convalescat. Venerabiles autem viros Georgium presbyterum, et Theodorum diaconum pro jussione dominorum, atque pro imminentia hiemalis temporis, in hac urbe moras perpeti non", + "candidate_score": 0.632869, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_31", + "bdc_text": "De qua re nos quoque quaedam ad honorandum dominum et fratrem nos quam dilectum , d. Theodorum Bezam dedimus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2234", + "psc_text": "degentium, sicut voluistis, indulsimus, nec excellentiae vestrae amplectenda nobis desideria vel ad modicum differre pertulimus. Paterna praeterea charitate salutationis praemittentes alloquium, indicamus illustribus filiis nostris, vestrae vero excellentiae famulis ac legatis Burgoaldo et Varmaricario, nostrum nos secundum vestra scripta praebuisse secretum. Qui omnia quae sibi injuncta dixerunt, subtili nobis insinuatione reserasse noscuntur. De quibus curae nobis erit sequenti tempore excellentiae vestrae quid actum fuerit indicare. Nam nos quidquid possibile, quidquid est utile, et ad ordinandam pacem inter vos et rempublicam pertinet, summa, Deo auctore, cupimus devotione compleri. Mennam (Grat., 2, q. 5, c. 7), reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum, postquam, ea quae de eo dicta fuerant requirentes, in nullo invenimus esse culpabilem, qui, insuper, ad sacratissimum corpus beati Petri apostoli sub jurejurando satisfaciens, ab his quae objecta ejus opinioni fuerant se demonstravit alienum, reverti illuc purgatum absolutumque permisimus, quia sicut dignum erat ut, si in aliquo reus existeret, culpam in", + "candidate_score": 0.631402, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_31", + "bdc_text": "De qua re nos quoque quaedam ad honorandum dominum et fratrem nos quam dilectum , d. Theodorum Bezam dedimus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_155", + "psc_text": "incolis suggerendum sit. Gregorius Honorato diacono. Quia regiminis locum licet immeriti suscepimus, oportet ut fratrum nostrorum necessitatibus, in quantum facultas suppetit, concurramus. Januarius ergo metropoleos Caralis frater et coepiscopus noster, veniens huc in Romanam civitatem, edocuit nos Theodorum gloriosum magistrum militum, qui ducatum Sardiniae insulae suscepisse dignoscitur, multa illic contra piissimorum dominorum jussa peragere, quibus plurima gravamina possessorum, vel civium imperii sui, competenti clementia vel mansuetudine submoverunt. Pro qua re volumus ut apto tempore piissimis dominis, juxta id quod provinciales 544 praedictae insulae juste et competenter postulant, suggeras; dum et antea ad Edancium gloriosum magistrum militum, jam per indictionem septimam tunc ducem Sardiniae, sacra imperialia concurrerunt, quibus omnia praeceperunt gravia nunc capitula submoveri, quatenus eorum jussa de pietatis largitate procedentia a ducibus quos in tempore praeesse contigerit inconcussa serventur, mercesque eorum ad administrantibus non debeat dissipari; ut quietam sub imperio clementi dominorum vitam transigant, et consultum quod subjectis suis tranquilla", + "candidate_score": 0.627214, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_12", + "bdc_text": "Apostolicam ecclesia , quod sanctis , paucis et admodum refert in apostolorum Antis , cum praeter ea , quae admodum contenta , noluit ecclesiae dei praeter ea , quae instituta verbat , onera imponere graviora aut plura .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_306", + "psc_text": "igitur in nomine Domini nostri Jesu Christi, et ex auctoritate beati Petri apostolorum principis prohibemus, cujus vice huic Romanae Ecclesiae praesidemus, ut nullus episcoporum aut saecularium ultra praesumat de reditibus, rebus, vel chartis monasteriorum, vel de cellis, vel villis quae ad ea pertinent, quocunque modo occasiones movere, vel dolos vel immissiones aliquas facere; sed si qua causa forte inter terram venientem ad partem suarum ecclesiarum et monasteriorum evenerit, et pacifice non potuerit ordinari, apud electos abbates et alios Patres timentes Deum, sine voluntaria dilatione mediis sacrosanctis Evangeliis finiatur. Defuncto vero abbate cujusquam congregationis, non extraneus nisi de eadem congregatione, quem sibi propria voluntate concors fratrum societas elegerit, et qui electus fuerit sine dolo vel venalitate aliqua, ordinetur. Quod si aptam inter se personam invenire nequeunt, solerter sibi de aliis monasteriis similiter eligant ordinandum. Neque constituto abbate 604 quaecunque persona qualibet occasione praeponatur, nisi forte exstantibus criminibus, quod absit, quae sacri", + "candidate_score": 0.623375, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_31", + "bdc_text": "De qua re nos quoque quaedam ad honorandum dominum et fratrem nos quam dilectum , d. Theodorum Bezam dedimus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1060", + "psc_text": "subjectorum suorum et prava corrigere, et recta ad crescendum fovere; quatenus de eo pietatis vestrae judicium, non solum ante homines, sed etiam ante supernae quoque Majestatis oculos convalescat. Venerabiles autem viros Georgium presbyterum, et Theodorum diaconum pro jussione dominorum, atque pro imminentia hiemalis temporis, in hac urbe moras perpeti non permisi. EPISTOLA VII. AD PETRUM, DOMITIANUM, ET ELPIDIUM. Illos reprehendit quod in Cyriaci ordinatione clamassent: Haec dies, quam fecit Dominus. Pastorum culpas subjectis, subjectorum pastoribus nocere. Gregorius Petro, Domitiano et Elpidio, episcopis. Ordinationem viri sanctissimi Cyriaci fratris et consacerdotis mei cum magna vos laetitia suscepisse vehementer exsulto. Et quia Paulo apostolo praedicante didicimus: Si gaudet unum membrum, congaudent caetera membra (I Cor. XII, 26) , pensare vos necesse est quanta vobis hac in re exsultatione congaudeo, in qua non unum membrum, sed multa Christi membra gavisa sunt. Sicut tamen scripta fraternitatis vestrae potui transcurrendo perpendere, magna laetitia in immoderatam 854", + "candidate_score": 0.623217, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_31", + "bdc_text": "De qua re nos quoque quaedam ad honorandum dominum et fratrem nos quam dilectum , d. Theodorum Bezam dedimus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_966", + "psc_text": "erga nos sinceritas fraternitatis vestrae sit, satisfactione non egemus, quia eam ex mentis nostrae, quae circa vos est, dilectione cognoscimus. Suprascripto autem latori, quem nobis epistolariter commendastis, scripta ad rectorem patrimonii Siciliae dedimus, ut adversam partem facere quae justa sunt urgeat, quatenus, frustratoria excusatione postposita, ad finem citius perducatur totius causae contentio. Indicamus itaque sanctitati vestrae venisse ad nos quemdam hominem, Petrum nomine, qui se 822 asserit fuisse episcopum, atque causae suae a nobis remedium postulasse. Et prius quidem retulit quae digna esse miseratione potuissent; sed requirentes, postea multo aliter quam indicavit invenimus, et vehementer nos ejus actio contristavit. Sed quia causae ipsius interna subtiliter nequaquam addiscere tam longo itineris intervallo disjuncti potuimus, eam, incerti quippe, definire nequivimus. Nunc vero quoniam remeans supradictus diaconus secum eum relaxari poposcit, et ipse ad vos se petiit debere transmitti, scientes sanctitatem vestram, zelum, sicut decet, fidei, et amorem habere justitiae, nobis gratum fuit,", + "candidate_score": 0.622796, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_49", + "bdc_text": "ac Lutherum nunquam hoc sensisse neque confessionem Augustanam cum sua apologia eum sensum habere , quem impostores isti nequitur confingant .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2043", + "psc_text": "in eis illa ulcisci videamur, in quibus se per ignorantiam ante lavacrum baptismatis astrinxerunt. In hoc enim tempore sancta Ecclesia quaedam per fervorem corrigit, quaedam per mansuetudinem tolerat, quaedam per considerationem dissimulat atque portat, ut saepe malum quod adversatur portando et dissimulando compescat. Omnes autem qui ad fidem veniunt admonendi sunt ne aliquid tale audeant perpetrare. Si qui autem perpetraverint, corporis et sanguinis Domini communione privandi sunt, quia sicut in his qui per ignorantiam fecerunt culpa aliquatenus toleranda est, ita est in his fortiter insequenda, qui non metuunt sciendo peccare. Octava interrogatio Augustini. Peto si longinquitas itineris magna interjacet, ut episcopi facile non possint convenire, an debet sine aliorum episcoporum praesentia episcopus ordinari. Responsio beati Gregorii papae. Et quidem in Anglorum Ecclesia, in qua adhuc solus tu episcopus inveniris, ordinare episcopum non aliter nisi sine episcopis potes. Nam quando de Galliis episcopi venient, illi in ordinationem episcopi testes tibi assistent.", + "candidate_score": 0.621445, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_31", + "bdc_text": "De qua re nos quoque quaedam ad honorandum dominum et fratrem nos quam dilectum , d. Theodorum Bezam dedimus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_967", + "psc_text": "quia causae ipsius interna subtiliter nequaquam addiscere tam longo itineris intervallo disjuncti potuimus, eam, incerti quippe, definire nequivimus. Nunc vero quoniam remeans supradictus diaconus secum eum relaxari poposcit, et ipse ad vos se petiit debere transmitti, scientes sanctitatem vestram, zelum, sicut decet, fidei, et amorem habere justitiae, nobis gratum fuit, et ea quae petiverunt concessimus. Quia ergo praesentes causam subtilius potestis scire, hortamur ut eidem Petro ita servare quidquid justum canonicumque fuerit debeatis, quatenus et rectitudinis vigor a vobis in omnibus impleatur, et causa ipsius secundum Dei timorem et Ecclesiae videatur regulas judicata. Si quis vero conscius vel particeps praefato Petro in his quibus accusatur, dicitur exstitisse, subtiliter requirendum est, et, veritate cognita, similiter canonice judicandum. Praeterea res ad nos omnino dura et rectae fidei inimica pervenit, quia, quod dici nefas est, catholici homines, et religiosi, quod est deterius, filios mancipiaque sua, vel alios quos in potestate habent, in Donatistarum", + "candidate_score": 0.620034, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_31", + "bdc_text": "De qua re nos quoque quaedam ad honorandum dominum et fratrem nos quam dilectum , d. Theodorum Bezam dedimus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1086", + "psc_text": "Theodoro diacono Ecclesiae Constantinop. Memor bonitatis vestrae atque charitatis, memetipsum valde reprehendo, quod vos ad remeandum citius relaxavi; sed quia semel ac secundo importune mihi de relaxatione vestra vos insistentes vidi perpendi ne grave esset si vestra apud nos dilectio moraretur. Postquam vero cognovi vos propter hiemis tempus tam longo tempore in itinere remansisse, fateor, citius dimissos esse vos dolui. Si enim iter propositum vestra dilectio peragere non valebat, melius fuerat ut apud me moram quam extra me faceret. Praeterea post discessum vestrum, dilectissimis filiis meis diaconis narrantibus, agnovi quod dilectio vestra dixisset omnipotentem Dominum salvatorem nostrum Jesum Christum ad inferos descendentem, omnes qui illic confiterentur eum Deum, salvasse, atque a poenis debitis liberasse. De qua re volo ut charitas vestra longe aliter sentiat. Descendens quippe ad inferos, solos illos per suam gratiam liberavit, qui eum et venturum esse crediderunt, et praecepta ejus vivendo tenuerunt. Constat autem quia post incarnationem", + "candidate_score": 0.619203, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_31", + "bdc_text": "De qua re nos quoque quaedam ad honorandum dominum et fratrem nos quam dilectum , d. Theodorum Bezam dedimus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_179", + "psc_text": "Dominum qui viam vestram cursu ad se prospero dirigat, et ad regnum venturae gloriae propitiatus ipse perducat. EPISTOLA LXV. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Injuste titulatam Petronii domum, Theodorae illius viduae restituendam Gregorius Anthemio subdiacono. Sicut res ad jus Ecclesiae pertinentes amittere non debemus, ita alienas appetere incivile esse nihilominus judicamus. Et quoniam edocti sumus domum Petronii notarii sanctae Romanae Ecclesiae, cui Deo auctore praesidemus, a Constantio tunc defensore irrationabiliter titulatam, experientiae tuae praesentis praecepti pagina demandamus ut, omni excusatione vel dilatione omissa, deposito titulo eamdem domum praesentium latrici Theodorae relictae antedicti Petronii sine mora restituas, ne, quod absit, viduis inde praejudicium oriatur, unde consolationis debent invenire solatium. EPISTOLA LXVI. AD FELICEII EPISCOPUM MESSANENSEM. Quae servandae sint consuetudines, quae abrogandae. Ne munera sibi mittat, aut Romam veniat, amice monet. Gregorius Felici episcopo Messanensi. Consuetudines quae Ecclesiis gravamen noscuntur inducere nostra nos decet consideratione remittere, ne illuc aliqua cogantur inferre, unde sibi inferenda", + "candidate_score": 0.616326, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_31", + "bdc_text": "De qua re nos quoque quaedam ad honorandum dominum et fratrem nos quam dilectum , d. Theodorum Bezam dedimus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2101", + "psc_text": "positam in loco qui Ad sedem dicitur minorem quam oportet diligentiam habere cognovimus, utile esse prospeximus, quoniam monasterium tuum eidem ecclesiae noscitur esse conjunctum, ejus tibi curam committere, hortantes ut et sollicitudinem illic congruam studeas adhibere, et psalmodiae officium solemniter exhibere facias. Et quia ecclesiam ipsam reparatione certum est indigere, volumus ut quidquid illuc accedere potuerit, ipse accipere atque in ejus reparationem, ut praevideris, debeas erogare. Hanc vero sollicitudinis curam, quam tibi hujus pagina praecepti mandavimus, tam te quam etiam successores tuos, qui monasterii regimen, Deo auctore, susceperint, exhibere, et quae constituimus per omnia volumus observare. EPISTOLA LXXIV. AN EUSEBIUM THESSALONICENSEM EPISCOPUM. Falsatam ab Andrea monacho nequissimo illius epistolam. Nonnullos Gregorio ipsi ab eodem suppositos sermones. Exigendam a Luca presbytero suspecto fidei confessionem. Gregorius Eusebio episcopo Thessalonicensi. Lator praesentium Theodorus, Ecclesiae vestrae lector, ad sanctorum apostolorum limina veniens, dum omnes, homo quippe novus, haberet 1174 incognitos, Andreae monacho, qui ad", + "candidate_score": 0.616203, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_31", + "bdc_text": "De qua re nos quoque quaedam ad honorandum dominum et fratrem nos quam dilectum , d. Theodorum Bezam dedimus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_261", + "psc_text": "Felix vir consularis, praesentium lator, edocuit nos. esse quemdam in illis partibus presbyterum, qui ad episcopatus ordinem provehi vitae merito dignus appareat. Hunc ergo fraternitas tua coram se deduci faciat, eumque, sicut certus sum, propter animae periculum diligenter examinet. Quem si ad hunc gradum provehi dignum esse perspexerit, ad nos studeat destinare, ut eum, disponente Deo, loco cui praeviderimus, possimus ordinare pastorem. Praesentium vero latorem Felicem virum consularem chartularium, salva fraternitati tuae justitia, commendamus, quatenus in iis quae juste poposcerit, fraternum invenire possit affectum. (Cf. Joan. Diac. lib. I, c. 13.) EPISTOLA XXV. AD BENENATUM EPISCOPUM. Cumanae Ecclesiae visitationem delegat, ut tum Ecclesiam illam tueatur, tum ex ipsius clero idoneum sacerdotem eligi procuret. Gregorius Benenato episcopo. Quoniam Cumanae Ecclesiae Liberius quondam antistes de hac luce migrasse cognoscitur: 588 propterea visitationis destitutae Ecclesiae fraternitati tuae operam solemniter delegamus, quam ita te convenit exhibere, ut nihil de provectionibus clericorum, reditu, ornatu, ministeriisque,", + "candidate_score": 0.614191, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_31", + "bdc_text": "De qua re nos quoque quaedam ad honorandum dominum et fratrem nos quam dilectum , d. Theodorum Bezam dedimus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1452", + "psc_text": "decem auri libris, tunc Theodorus magister militum obstitit ut minime fieret. Tamen piissimus imperator admonuit ut transmitteremus, et quidquid esset canonicum faceremus. Sed videntes contrarietates hominum, eamdem causam finire noluimus. Nunc autem idem primas aliqua de consilio suo loquitur. Et valde dubium est utrum pure an certe, quia a coepiscopis suis impetitur, nobis modo talia loquatur; nam quod se dicit sedi apostolicae subjici, si qua culpa in episcopis invenitur, nescio quis ei episcopus subjectus non sit. Cum vero culpa non exigit, omnes secundum rationem humilitatis aequales sunt. Tamen quod vestrae fraternitati placet, cum praedicto eloquentissimo Martino loquimini. Vos enim tractate quid agere debeat: cui nos de causa breviter rescripsimus, quia et hominibus incognitis passim nos credere non debemus. Si tamen vos qui eum in praesenti conspicitis, ei loquendum fixius aliquid judicatis, vestrae hoc charitati committimus, de cujus amore in omnipotentis Dei gratia certi sumus. Quae autem vos agitis, nos egisse", + "candidate_score": 0.613512, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Aggaeum", + "max_score": 0.718789, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_19_21", + "bdc_text": "ingam salutis nostrae carnis seram Quod si qui sint , quibus videantur , res novae subinde inducendae in ecclesias et constitutionibus vix finiendis implicandas esse ecclesias , hi sane reducendi sint ad simplicitatem et sobrietatem . ut et ipsi paucis et iis quidem , in quae hactenus consensum est concorditer , sint contenti , praesertim et doctrina pro prophetica et apostolam cum videant apostolicam vel primitivam ecclesiam stolica nobis nunc tradita Christi , paucissimis fuisse contentam , et fideles Christi ministros plus collocasse operis in eo , ut excellerent in praedicatione syncera et perpetuum procium sacrosancti evangelii , in assiduis ad deum precium in legitimo denique sacramentorum usu et in continuo diligentique virtutum studio vel exercitio 1536 . quam in novandis subinde rebus aut in verbosis flatisque rerum curiosorum magis quam piarum subputationibus aut in exaggerandis et obtrudendis constitutionibus variis fidelium liberis cervicibus .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Aggaeum_window_83", + "psc_text": "es. Sanctum quidem est quod offertur in altari; sed non tam sanctificaris ex hostiis, quam ex eo quod in convallibus habitas, et interes mortuis operibus, pollueris. Haec juxta historiam: quamquam spiritualis in ea intelligentiae lineas duxerimus. Caeterum secundum ἀναγωγὴν Ecclesiasticus vir qui immolavit agnum immaculatum et anniculum, et indutus est Christo, si tulerit de carnibus ejus, et ligaverit in summitate vestimenti sui, et ipsa summitas tetigerit Scripturarum panem, qui confirmat corda credentium; aut coctionem, apostolicas Epistolas, quae quasi veteris Legis carnes concidunt et decoquunt, et conditas praebent esui; aut vinum quod laetificat cor hominis; aut oleum, in quo exhilaratur facies audientis; aut omnem cibum: lac, quo aluntur Corinthii (I Cor. 2), et olera quibus vescuntur infirmi (Rom. XIV, 3), et caetera his similia: non statim quasi sanctificata ea comedent quibuscumque data fuerint. Non enim ex eo quod dicuntur; sed ex eo quod suscipiuntur, sanctificant audientes: quia multi auditores legis sunt,", + "candidate_score": 0.718789, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_18_20", + "bdc_text": "Qui destituuntur Christi nec venire possunt hic et officii nostri summa Post hanc pia vivere , nec ad utam officii d. vitam S. ingam salutis nostrae carnis seram Quod si qui sint , quibus videantur , res novae subinde inducendae in ecclesias et constitutionibus vix finiendis implicandas esse ecclesias , hi sane reducendi sint ad simplicitatem et sobrietatem . ut et ipsi paucis et iis quidem , in quae hactenus consensum est concorditer , sint contenti , praesertim et doctrina pro prophetica et apostolam cum videant apostolicam vel primitivam ecclesiam stolica nobis nunc tradita Christi , paucissimis fuisse contentam , et fideles Christi ministros plus collocasse operis in eo , ut excellerent in praedicatione syncera et perpetuum procium sacrosancti evangelii , in assiduis ad deum precium in legitimo denique sacramentorum usu et in continuo diligentique virtutum studio vel exercitio 1536 .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Aggaeum_window_83", + "psc_text": "es. Sanctum quidem est quod offertur in altari; sed non tam sanctificaris ex hostiis, quam ex eo quod in convallibus habitas, et interes mortuis operibus, pollueris. Haec juxta historiam: quamquam spiritualis in ea intelligentiae lineas duxerimus. Caeterum secundum ἀναγωγὴν Ecclesiasticus vir qui immolavit agnum immaculatum et anniculum, et indutus est Christo, si tulerit de carnibus ejus, et ligaverit in summitate vestimenti sui, et ipsa summitas tetigerit Scripturarum panem, qui confirmat corda credentium; aut coctionem, apostolicas Epistolas, quae quasi veteris Legis carnes concidunt et decoquunt, et conditas praebent esui; aut vinum quod laetificat cor hominis; aut oleum, in quo exhilaratur facies audientis; aut omnem cibum: lac, quo aluntur Corinthii (I Cor. 2), et olera quibus vescuntur infirmi (Rom. XIV, 3), et caetera his similia: non statim quasi sanctificata ea comedent quibuscumque data fuerint. Non enim ex eo quod dicuntur; sed ex eo quod suscipiuntur, sanctificant audientes: quia multi auditores legis sunt,", + "candidate_score": 0.714527, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_20_22", + "bdc_text": "ut et ipsi paucis et iis quidem , in quae hactenus consensum est concorditer , sint contenti , praesertim et doctrina pro prophetica et apostolam cum videant apostolicam vel primitivam ecclesiam stolica nobis nunc tradita Christi , paucissimis fuisse contentam , et fideles Christi ministros plus collocasse operis in eo , ut excellerent in praedicatione syncera et perpetuum procium sacrosancti evangelii , in assiduis ad deum precium in legitimo denique sacramentorum usu et in continuo diligentique virtutum studio vel exercitio 1536 . quam in novandis subinde rebus aut in verbosis flatisque rerum curiosorum magis quam piarum subputationibus aut in exaggerandis et obtrudendis constitutionibus variis fidelium liberis cervicibus . Lucas simpliciter et breviter de primitivae ecclesiae statu felici et pleno verba faciens , dicit , sermonibus obtestabantur et exhortabatur eos , qui autem libenter exceperunt sermonem baptisati sunt .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Aggaeum_window_75", + "psc_text": "doctrina sermonem fidelem; ut possit consolari in doctrina sana, et eos qui contradicunt arguere. Sunt enim multi et non subjecti, vaniloqui, et seductores, et maxime qui de circumcisione sunt, 761 quibus oportet imponere silentium. Haec prolixius posui, ut tam ex veteri, quam ex novo Testamento, sacerdotum esse officium noverimus, scire legem Dei, et respondere ad quae fuerint interrogati. Nec simplicitatem et ciborum continentiam in magistro sufficere: nisi quod ipse facit, possit et alios erudire. Certe quia responsuros puto: hoc eorum esse qui se ab adolescentia praeparant ad docendum, frequenter autem judicio Domini, et populorum suffragio in sacerdotium simplices eligi: saltem illud habeant, ut postquam sacerdotes fuerint ordinati, discant legem Dei, ut possint docere quod didicerint, et augeant scientiam magis quam opes, et non erubescant a laicis discere, qui noverint ea quae ad officium pertinent sacerdotum: magisque noctes et dies in Scripturarum tractatu, quam in ratiociniis et supputatione consumant. Quid est", + "candidate_score": 0.703922, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_19", + "bdc_text": "ingam salutis nostrae carnis seram Quod si qui sint , quibus videantur , res novae subinde inducendae in ecclesias et constitutionibus vix finiendis implicandas esse ecclesias , hi sane reducendi sint ad simplicitatem et sobrietatem .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Aggaeum_window_83", + "psc_text": "es. Sanctum quidem est quod offertur in altari; sed non tam sanctificaris ex hostiis, quam ex eo quod in convallibus habitas, et interes mortuis operibus, pollueris. Haec juxta historiam: quamquam spiritualis in ea intelligentiae lineas duxerimus. Caeterum secundum ἀναγωγὴν Ecclesiasticus vir qui immolavit agnum immaculatum et anniculum, et indutus est Christo, si tulerit de carnibus ejus, et ligaverit in summitate vestimenti sui, et ipsa summitas tetigerit Scripturarum panem, qui confirmat corda credentium; aut coctionem, apostolicas Epistolas, quae quasi veteris Legis carnes concidunt et decoquunt, et conditas praebent esui; aut vinum quod laetificat cor hominis; aut oleum, in quo exhilaratur facies audientis; aut omnem cibum: lac, quo aluntur Corinthii (I Cor. 2), et olera quibus vescuntur infirmi (Rom. XIV, 3), et caetera his similia: non statim quasi sanctificata ea comedent quibuscumque data fuerint. Non enim ex eo quod dicuntur; sed ex eo quod suscipiuntur, sanctificant audientes: quia multi auditores legis sunt,", + "candidate_score": 0.65655, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf031", + "work_id": "008_Marius-Victorinus_In-epistolam-Pauli-ad-Philippenses", + "max_score": 0.718404, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_63_65", + "bdc_text": "Si qua igitur commodo , si quam si quod solatium dilectionis , si qua communio omnibus , si , qua viscera et miserationes , complete meum gaudium , ut viscere affecti sitis , eandem charitatem habentes una nimiles , idem sentientes , ne quid fiat per humanitatem aut per inanem gloriam , sed per humilitatem animi , alium quisque se praestantiorem existimet . sua quisquam spectetis , sed unus quisque , quae sunt aliorum etc. Dominus noster Iesus Christus , unicum ecclesiae suae communicae caput et fidelissimi gregis sui pastor , servet nostras ecclesias et nos ipsarum ministros in sarta doctrina vita pura et concordia syncera atque per perpetua .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_In-epistolam-Pauli-ad-Philippenses_window_25", + "psc_text": "habeant inter se dilectus et dilectionis, sine dubio est societas spiritus. Si qua, inquit, est societas spiritus. Audiamus illud, implete gaudium meum. Adjungit deinde, si qua viscera et miserationes. Unum enim corpus efficitur Ecclesiae, cum sibi vocati in Christo charitate junguntur, junguntur etiam spiritu, et fiunt eadem viscera et eaedem miserationes. Si qua igitur viscera, si quae miserationis sint viscera, ad hoc ut vocatio sit in Christo, et societas in spiritu. Miserationes autem sunt ad hoc, si qua consolatio est dilectionis, ut omnis alterum consoletur, quod in malis semper in mundo sumus: quoniam viscera eadem sumus, miserationes invicem nobis praestare debemus. Sic ergo si qua viscera miserationis, implete gaudium meum. Quod autem gaudium, subjunxit, ut idem sentiatis, omnes id ipsum. Quid est idem sentiatis? supponit per subjecta, aut in quibus idem sentiant, aut quemadmodum idem sentiant:-- Eamdem dilectionem exerc eatis unanimes, unum sentientes, nihil per contentionem, neque per inanem gloriam,", + "candidate_score": 0.718404, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_63_65", + "bdc_text": "Si qua igitur commodo , si quam si quod solatium dilectionis , si qua communio omnibus , si , qua viscera et miserationes , complete meum gaudium , ut viscere affecti sitis , eandem charitatem habentes una nimiles , idem sentientes , ne quid fiat per humanitatem aut per inanem gloriam , sed per humilitatem animi , alium quisque se praestantiorem existimet . sua quisquam spectetis , sed unus quisque , quae sunt aliorum etc. Dominus noster Iesus Christus , unicum ecclesiae suae communicae caput et fidelissimi gregis sui pastor , servet nostras ecclesias et nos ipsarum ministros in sarta doctrina vita pura et concordia syncera atque per perpetua .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_In-epistolam-Pauli-ad-Philippenses_window_119", + "psc_text": "An ille sensus est, quod dixit ut possit etiam, ut non solum aequiforme corpus humilitatis nostrae faciat, sed etiam possit illi omnia subdere? Superatis enim omnibus, quae aut carnalia sunt aut creaturae, et mutatis, subdita universa redduntur potentiae Dei, per quam Christus operatur. CAP. IV. VERS. 1. Quapropter, fratres dilectissimi, gaudium et corona mea, consistite in Domino. Omnis virtus in christianis charitas est et dilectio, quae fieri non potest si non unam essentiam habeant et in uno consistant, unum sentientes; quod est nunc in Domino, inquit, consistite, o fratres dilectissimi. Ex quo intelligi licet unum illos velle sapere quando fratres, inquit, dilectissimi. Hoc enim provenit, ut se invicem diligant qui unum sentiunt, et in uno consistunt. In quo illo? in Christo scilicet. Cum enim fidem omnes aequaliter in Christo habeant, in illo consistunt. Quod si vos, o Philippenses, id feceritis, eritis gaudium meum et corona mea. VERS. 2.-- Euchodiam rogo,", + "candidate_score": 0.716551, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_63_65", + "bdc_text": "Si qua igitur commodo , si quam si quod solatium dilectionis , si qua communio omnibus , si , qua viscera et miserationes , complete meum gaudium , ut viscere affecti sitis , eandem charitatem habentes una nimiles , idem sentientes , ne quid fiat per humanitatem aut per inanem gloriam , sed per humilitatem animi , alium quisque se praestantiorem existimet . sua quisquam spectetis , sed unus quisque , quae sunt aliorum etc. Dominus noster Iesus Christus , unicum ecclesiae suae communicae caput et fidelissimi gregis sui pastor , servet nostras ecclesias et nos ipsarum ministros in sarta doctrina vita pura et concordia syncera atque per perpetua .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_In-epistolam-Pauli-ad-Philippenses_window_26", + "psc_text": "debemus. Sic ergo si qua viscera miserationis, implete gaudium meum. Quod autem gaudium, subjunxit, ut idem sentiatis, omnes id ipsum. Quid est idem sentiatis? supponit per subjecta, aut in quibus idem sentiant, aut quemadmodum idem sentiant:-- Eamdem dilectionem exerc eatis unanimes, unum sentientes, nihil per contentionem, neque per inanem gloriam, sed in humilitate sensus invicem vos ab alteris praecedi arbitrantes. Non sua propria tantum unusquisque vestrum perspiciat, sed aliorum singuli. VERS. 5.-- Hoc enim sentite in vobis quod et in Jesu Christo. Ut dixi, exhortatio ista est quam nunc exsequitur, praeceptis plenioribus: implete, inquit, gaudium meum, quibus in rebus effici potest: quae praecepta, ut semper docuit, tenent quae facienda sunt, et item quae non facienda. Quae facienda sunt, sic subjungit, ut idem sentiatis omnes, eamdem dilectionem exerceatis omnes, unanimes, unum sentientes. Interponit quae non facienda, nihil per contentionem neque per inanem gloriam. Et subjungit quae facienda rursus, sed per humilitatem", + "candidate_score": 0.708633, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_63", + "bdc_text": "Si qua igitur commodo , si quam si quod solatium dilectionis , si qua communio omnibus , si , qua viscera et miserationes , complete meum gaudium , ut viscere affecti sitis , eandem charitatem habentes una nimiles , idem sentientes , ne quid fiat per humanitatem aut per inanem gloriam , sed per humilitatem animi , alium quisque se praestantiorem existimet .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_In-epistolam-Pauli-ad-Philippenses_window_25", + "psc_text": "habeant inter se dilectus et dilectionis, sine dubio est societas spiritus. Si qua, inquit, est societas spiritus. Audiamus illud, implete gaudium meum. Adjungit deinde, si qua viscera et miserationes. Unum enim corpus efficitur Ecclesiae, cum sibi vocati in Christo charitate junguntur, junguntur etiam spiritu, et fiunt eadem viscera et eaedem miserationes. Si qua igitur viscera, si quae miserationis sint viscera, ad hoc ut vocatio sit in Christo, et societas in spiritu. Miserationes autem sunt ad hoc, si qua consolatio est dilectionis, ut omnis alterum consoletur, quod in malis semper in mundo sumus: quoniam viscera eadem sumus, miserationes invicem nobis praestare debemus. Sic ergo si qua viscera miserationis, implete gaudium meum. Quod autem gaudium, subjunxit, ut idem sentiatis, omnes id ipsum. Quid est idem sentiatis? supponit per subjecta, aut in quibus idem sentiant, aut quemadmodum idem sentiant:-- Eamdem dilectionem exerc eatis unanimes, unum sentientes, nihil per contentionem, neque per inanem gloriam,", + "candidate_score": 0.708139, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_62_64", + "bdc_text": "Finem ergo huic nostro satis verbo , nunc imponendum scripto , scriptissimamus apostolum nobis quoque dicere , quod suis Philippensibus scripsit . Si qua igitur commodo , si quam si quod solatium dilectionis , si qua communio omnibus , si , qua viscera et miserationes , complete meum gaudium , ut viscere affecti sitis , eandem charitatem habentes una nimiles , idem sentientes , ne quid fiat per humanitatem aut per inanem gloriam , sed per humilitatem animi , alium quisque se praestantiorem existimet . sua quisquam spectetis , sed unus quisque , quae sunt aliorum etc.", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_In-epistolam-Pauli-ad-Philippenses_window_26", + "psc_text": "debemus. Sic ergo si qua viscera miserationis, implete gaudium meum. Quod autem gaudium, subjunxit, ut idem sentiatis, omnes id ipsum. Quid est idem sentiatis? supponit per subjecta, aut in quibus idem sentiant, aut quemadmodum idem sentiant:-- Eamdem dilectionem exerc eatis unanimes, unum sentientes, nihil per contentionem, neque per inanem gloriam, sed in humilitate sensus invicem vos ab alteris praecedi arbitrantes. Non sua propria tantum unusquisque vestrum perspiciat, sed aliorum singuli. VERS. 5.-- Hoc enim sentite in vobis quod et in Jesu Christo. Ut dixi, exhortatio ista est quam nunc exsequitur, praeceptis plenioribus: implete, inquit, gaudium meum, quibus in rebus effici potest: quae praecepta, ut semper docuit, tenent quae facienda sunt, et item quae non facienda. Quae facienda sunt, sic subjungit, ut idem sentiatis omnes, eamdem dilectionem exerceatis omnes, unanimes, unum sentientes. Interponit quae non facienda, nihil per contentionem neque per inanem gloriam. Et subjungit quae facienda rursus, sed per humilitatem", + "candidate_score": 0.70388, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_62_64", + "bdc_text": "Finem ergo huic nostro satis verbo , nunc imponendum scripto , scriptissimamus apostolum nobis quoque dicere , quod suis Philippensibus scripsit . Si qua igitur commodo , si quam si quod solatium dilectionis , si qua communio omnibus , si , qua viscera et miserationes , complete meum gaudium , ut viscere affecti sitis , eandem charitatem habentes una nimiles , idem sentientes , ne quid fiat per humanitatem aut per inanem gloriam , sed per humilitatem animi , alium quisque se praestantiorem existimet . sua quisquam spectetis , sed unus quisque , quae sunt aliorum etc.", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_In-epistolam-Pauli-ad-Philippenses_window_150", + "psc_text": "hospitales, et omnes fratres salutent alibi positos. Quod autem dixit praecipue intelligi licet illos operam dare ut placeant in obsequio, et idcirco extra caeteros dixerit quod ipsi salutant. VERS. 23. Gratia Domini nostri Jesu Christi cum spiritu vestro. Qui ita sensit de Philippensibus ut illos non quomodo in caeteris epistolis nectum sentire, neque a pseudoapostolis seductos esse accepit, sed tantum exhortativa epistola scripta et in prece. Gratia, inquit, Domini nostri Jesu Christi cum spiritu vestro. Si enim spiritus inest, recte sentiunt. Quid ergo preces agunt apostoli? Ut gratia Domini Jesu Christi sit cum spiritu illorum in Christo Jesu. Amen. Victorini commentarium in epistolam Pauli apostoli ad Philippenses explicit.", + "candidate_score": 0.700456, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_62_64", + "bdc_text": "Finem ergo huic nostro satis verbo , nunc imponendum scripto , scriptissimamus apostolum nobis quoque dicere , quod suis Philippensibus scripsit . Si qua igitur commodo , si quam si quod solatium dilectionis , si qua communio omnibus , si , qua viscera et miserationes , complete meum gaudium , ut viscere affecti sitis , eandem charitatem habentes una nimiles , idem sentientes , ne quid fiat per humanitatem aut per inanem gloriam , sed per humilitatem animi , alium quisque se praestantiorem existimet . sua quisquam spectetis , sed unus quisque , quae sunt aliorum etc.", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_In-epistolam-Pauli-ad-Philippenses_window_25", + "psc_text": "habeant inter se dilectus et dilectionis, sine dubio est societas spiritus. Si qua, inquit, est societas spiritus. Audiamus illud, implete gaudium meum. Adjungit deinde, si qua viscera et miserationes. Unum enim corpus efficitur Ecclesiae, cum sibi vocati in Christo charitate junguntur, junguntur etiam spiritu, et fiunt eadem viscera et eaedem miserationes. Si qua igitur viscera, si quae miserationis sint viscera, ad hoc ut vocatio sit in Christo, et societas in spiritu. Miserationes autem sunt ad hoc, si qua consolatio est dilectionis, ut omnis alterum consoletur, quod in malis semper in mundo sumus: quoniam viscera eadem sumus, miserationes invicem nobis praestare debemus. Sic ergo si qua viscera miserationis, implete gaudium meum. Quod autem gaudium, subjunxit, ut idem sentiatis, omnes id ipsum. Quid est idem sentiatis? supponit per subjecta, aut in quibus idem sentiant, aut quemadmodum idem sentiant:-- Eamdem dilectionem exerc eatis unanimes, unum sentientes, nihil per contentionem, neque per inanem gloriam,", + "candidate_score": 0.698469, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_62_64", + "bdc_text": "Finem ergo huic nostro satis verbo , nunc imponendum scripto , scriptissimamus apostolum nobis quoque dicere , quod suis Philippensibus scripsit . Si qua igitur commodo , si quam si quod solatium dilectionis , si qua communio omnibus , si , qua viscera et miserationes , complete meum gaudium , ut viscere affecti sitis , eandem charitatem habentes una nimiles , idem sentientes , ne quid fiat per humanitatem aut per inanem gloriam , sed per humilitatem animi , alium quisque se praestantiorem existimet . sua quisquam spectetis , sed unus quisque , quae sunt aliorum etc.", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_In-epistolam-Pauli-ad-Philippenses_window_119", + "psc_text": "An ille sensus est, quod dixit ut possit etiam, ut non solum aequiforme corpus humilitatis nostrae faciat, sed etiam possit illi omnia subdere? Superatis enim omnibus, quae aut carnalia sunt aut creaturae, et mutatis, subdita universa redduntur potentiae Dei, per quam Christus operatur. CAP. IV. VERS. 1. Quapropter, fratres dilectissimi, gaudium et corona mea, consistite in Domino. Omnis virtus in christianis charitas est et dilectio, quae fieri non potest si non unam essentiam habeant et in uno consistant, unum sentientes; quod est nunc in Domino, inquit, consistite, o fratres dilectissimi. Ex quo intelligi licet unum illos velle sapere quando fratres, inquit, dilectissimi. Hoc enim provenit, ut se invicem diligant qui unum sentiunt, et in uno consistunt. In quo illo? in Christo scilicet. Cum enim fidem omnes aequaliter in Christo habeant, in illo consistunt. Quod si vos, o Philippenses, id feceritis, eritis gaudium meum et corona mea. VERS. 2.-- Euchodiam rogo,", + "candidate_score": 0.696499, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_59_61", + "bdc_text": "Dominus benigne illis procedat mentem meliorem , stabilem . Haec paulo liberius et copiosius charitati vestrae , fratres dilecti , exposuimus hactenus , ut submotis quibus videri poterat aliqua inter nos esse aut oboriri posse dissensionis spes , tenatius coalescamus et in syncera stabilique concordia confirmemur . De his omnibus antea quoque scripsimus ad honorandum dominum et fratrem nostro satis charissimo d. Theod Bezam .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_In-epistolam-Pauli-ad-Philippenses_window_119", + "psc_text": "An ille sensus est, quod dixit ut possit etiam, ut non solum aequiforme corpus humilitatis nostrae faciat, sed etiam possit illi omnia subdere? Superatis enim omnibus, quae aut carnalia sunt aut creaturae, et mutatis, subdita universa redduntur potentiae Dei, per quam Christus operatur. CAP. IV. VERS. 1. Quapropter, fratres dilectissimi, gaudium et corona mea, consistite in Domino. Omnis virtus in christianis charitas est et dilectio, quae fieri non potest si non unam essentiam habeant et in uno consistant, unum sentientes; quod est nunc in Domino, inquit, consistite, o fratres dilectissimi. Ex quo intelligi licet unum illos velle sapere quando fratres, inquit, dilectissimi. Hoc enim provenit, ut se invicem diligant qui unum sentiunt, et in uno consistunt. In quo illo? in Christo scilicet. Cum enim fidem omnes aequaliter in Christo habeant, in illo consistunt. Quod si vos, o Philippenses, id feceritis, eritis gaudium meum et corona mea. VERS. 2.-- Euchodiam rogo,", + "candidate_score": 0.693506, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_58_60", + "bdc_text": "Imprudentium certum excipet , cogitetis , quae et nuper tales , eiusmodi voces et sententias recipere , admodiores , viros quas inter nos ipsos consigno concedat , mentem meliorum Io pacem sentimus . Dominus benigne illis procedat mentem meliorem , stabilem . Haec paulo liberius et copiosius charitati vestrae , fratres dilecti , exposuimus hactenus , ut submotis quibus videri poterat aliqua inter nos esse aut oboriri posse dissensionis spes , tenatius coalescamus et in syncera stabilique concordia confirmemur .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_In-epistolam-Pauli-ad-Philippenses_window_119", + "psc_text": "An ille sensus est, quod dixit ut possit etiam, ut non solum aequiforme corpus humilitatis nostrae faciat, sed etiam possit illi omnia subdere? Superatis enim omnibus, quae aut carnalia sunt aut creaturae, et mutatis, subdita universa redduntur potentiae Dei, per quam Christus operatur. CAP. IV. VERS. 1. Quapropter, fratres dilectissimi, gaudium et corona mea, consistite in Domino. Omnis virtus in christianis charitas est et dilectio, quae fieri non potest si non unam essentiam habeant et in uno consistant, unum sentientes; quod est nunc in Domino, inquit, consistite, o fratres dilectissimi. Ex quo intelligi licet unum illos velle sapere quando fratres, inquit, dilectissimi. Hoc enim provenit, ut se invicem diligant qui unum sentiunt, et in uno consistunt. In quo illo? in Christo scilicet. Cum enim fidem omnes aequaliter in Christo habeant, in illo consistunt. Quod si vos, o Philippenses, id feceritis, eritis gaudium meum et corona mea. VERS. 2.-- Euchodiam rogo,", + "candidate_score": 0.68571, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_63", + "bdc_text": "Si qua igitur commodo , si quam si quod solatium dilectionis , si qua communio omnibus , si , qua viscera et miserationes , complete meum gaudium , ut viscere affecti sitis , eandem charitatem habentes una nimiles , idem sentientes , ne quid fiat per humanitatem aut per inanem gloriam , sed per humilitatem animi , alium quisque se praestantiorem existimet .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_In-epistolam-Pauli-ad-Philippenses_window_119", + "psc_text": "An ille sensus est, quod dixit ut possit etiam, ut non solum aequiforme corpus humilitatis nostrae faciat, sed etiam possit illi omnia subdere? Superatis enim omnibus, quae aut carnalia sunt aut creaturae, et mutatis, subdita universa redduntur potentiae Dei, per quam Christus operatur. CAP. IV. VERS. 1. Quapropter, fratres dilectissimi, gaudium et corona mea, consistite in Domino. Omnis virtus in christianis charitas est et dilectio, quae fieri non potest si non unam essentiam habeant et in uno consistant, unum sentientes; quod est nunc in Domino, inquit, consistite, o fratres dilectissimi. Ex quo intelligi licet unum illos velle sapere quando fratres, inquit, dilectissimi. Hoc enim provenit, ut se invicem diligant qui unum sentiunt, et in uno consistunt. In quo illo? in Christo scilicet. Cum enim fidem omnes aequaliter in Christo habeant, in illo consistunt. Quod si vos, o Philippenses, id feceritis, eritis gaudium meum et corona mea. VERS. 2.-- Euchodiam rogo,", + "candidate_score": 0.68276, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_63", + "bdc_text": "Si qua igitur commodo , si quam si quod solatium dilectionis , si qua communio omnibus , si , qua viscera et miserationes , complete meum gaudium , ut viscere affecti sitis , eandem charitatem habentes una nimiles , idem sentientes , ne quid fiat per humanitatem aut per inanem gloriam , sed per humilitatem animi , alium quisque se praestantiorem existimet .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_In-epistolam-Pauli-ad-Philippenses_window_26", + "psc_text": "debemus. Sic ergo si qua viscera miserationis, implete gaudium meum. Quod autem gaudium, subjunxit, ut idem sentiatis, omnes id ipsum. Quid est idem sentiatis? supponit per subjecta, aut in quibus idem sentiant, aut quemadmodum idem sentiant:-- Eamdem dilectionem exerc eatis unanimes, unum sentientes, nihil per contentionem, neque per inanem gloriam, sed in humilitate sensus invicem vos ab alteris praecedi arbitrantes. Non sua propria tantum unusquisque vestrum perspiciat, sed aliorum singuli. VERS. 5.-- Hoc enim sentite in vobis quod et in Jesu Christo. Ut dixi, exhortatio ista est quam nunc exsequitur, praeceptis plenioribus: implete, inquit, gaudium meum, quibus in rebus effici potest: quae praecepta, ut semper docuit, tenent quae facienda sunt, et item quae non facienda. Quae facienda sunt, sic subjungit, ut idem sentiatis omnes, eamdem dilectionem exerceatis omnes, unanimes, unum sentientes. Interponit quae non facienda, nihil per contentionem neque per inanem gloriam. Et subjungit quae facienda rursus, sed per humilitatem", + "candidate_score": 0.676106, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_60_62", + "bdc_text": "Haec paulo liberius et copiosius charitati vestrae , fratres dilecti , exposuimus hactenus , ut submotis quibus videri poterat aliqua inter nos esse aut oboriri posse dissensionis spes , tenatius coalescamus et in syncera stabilique concordia confirmemur . De his omnibus antea quoque scripsimus ad honorandum dominum et fratrem nostro satis charissimo d. Theod Bezam . Finem ergo huic nostro satis verbo , nunc imponendum scripto , scriptissimamus apostolum nobis quoque dicere , quod suis Philippensibus scripsit .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_In-epistolam-Pauli-ad-Philippenses_window_119", + "psc_text": "An ille sensus est, quod dixit ut possit etiam, ut non solum aequiforme corpus humilitatis nostrae faciat, sed etiam possit illi omnia subdere? Superatis enim omnibus, quae aut carnalia sunt aut creaturae, et mutatis, subdita universa redduntur potentiae Dei, per quam Christus operatur. CAP. IV. VERS. 1. Quapropter, fratres dilectissimi, gaudium et corona mea, consistite in Domino. Omnis virtus in christianis charitas est et dilectio, quae fieri non potest si non unam essentiam habeant et in uno consistant, unum sentientes; quod est nunc in Domino, inquit, consistite, o fratres dilectissimi. Ex quo intelligi licet unum illos velle sapere quando fratres, inquit, dilectissimi. Hoc enim provenit, ut se invicem diligant qui unum sentiunt, et in uno consistunt. In quo illo? in Christo scilicet. Cum enim fidem omnes aequaliter in Christo habeant, in illo consistunt. Quod si vos, o Philippenses, id feceritis, eritis gaudium meum et corona mea. VERS. 2.-- Euchodiam rogo,", + "candidate_score": 0.672169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_60", + "bdc_text": "Haec paulo liberius et copiosius charitati vestrae , fratres dilecti , exposuimus hactenus , ut submotis quibus videri poterat aliqua inter nos esse aut oboriri posse dissensionis spes , tenatius coalescamus et in syncera stabilique concordia confirmemur .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_In-epistolam-Pauli-ad-Philippenses_window_119", + "psc_text": "An ille sensus est, quod dixit ut possit etiam, ut non solum aequiforme corpus humilitatis nostrae faciat, sed etiam possit illi omnia subdere? Superatis enim omnibus, quae aut carnalia sunt aut creaturae, et mutatis, subdita universa redduntur potentiae Dei, per quam Christus operatur. CAP. IV. VERS. 1. Quapropter, fratres dilectissimi, gaudium et corona mea, consistite in Domino. Omnis virtus in christianis charitas est et dilectio, quae fieri non potest si non unam essentiam habeant et in uno consistant, unum sentientes; quod est nunc in Domino, inquit, consistite, o fratres dilectissimi. Ex quo intelligi licet unum illos velle sapere quando fratres, inquit, dilectissimi. Hoc enim provenit, ut se invicem diligant qui unum sentiunt, et in uno consistunt. In quo illo? in Christo scilicet. Cum enim fidem omnes aequaliter in Christo habeant, in illo consistunt. Quod si vos, o Philippenses, id feceritis, eritis gaudium meum et corona mea. VERS. 2.-- Euchodiam rogo,", + "candidate_score": 0.666475, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_64", + "bdc_text": "sua quisquam spectetis , sed unus quisque , quae sunt aliorum etc.", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_In-epistolam-Pauli-ad-Philippenses_window_34", + "psc_text": "quod postea subjungitur. Interea referendum hoc ad superiora, tunc enim implebitis meum gaudium, si et hoc quoque faciatis ut unusquisque non tantum sua propria perspiciat, sed aliorum, et ita singuli de aliis atque aliorum curas habeant. Hoc enim nos putamus. Quod si de nobis tantum cogitemus, nobis prodesse poterimus, et de nostris tantum rebus agere, de spe, de liberatione nostra: sed hoc parum est. Tunc enim vere de nobis agimus, si et alios curemus, et aliis prodesse properemus. Cum enim omnes unum corpus simus, aliis si prospiciamus, nobis prospicimus: si de aliis cogitemus, de nobis magis cogitamus. Hinc subjungit, quantum sit istud quod monet, quod praecipuum, quod vehemens, cum dicit: Hoc idem nos in nostris sensibus habeamus, quod et in Christo Jesu. Quid istud est, Hoc sentite in vobis quod sentitis in Christo Jesu; ipse exponit et explicat. Etenim si hoc sentimus in Christo Jesu, quia ipse magis de aliis,", + "candidate_score": 0.633437, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis", + "max_score": 0.718216, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_63_65", + "bdc_text": "Si qua igitur commodo , si quam si quod solatium dilectionis , si qua communio omnibus , si , qua viscera et miserationes , complete meum gaudium , ut viscere affecti sitis , eandem charitatem habentes una nimiles , idem sentientes , ne quid fiat per humanitatem aut per inanem gloriam , sed per humilitatem animi , alium quisque se praestantiorem existimet . sua quisquam spectetis , sed unus quisque , quae sunt aliorum etc. Dominus noster Iesus Christus , unicum ecclesiae suae communicae caput et fidelissimi gregis sui pastor , servet nostras ecclesias et nos ipsarum ministros in sarta doctrina vita pura et concordia syncera atque per perpetua .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis_window_128", + "psc_text": "bene vivendum nunquam sufficit cuiquam scientia praecepti, nisi dilectio fuerit custos mandati, et ut diligat, non nisi sua voluntate diligit. Et ideo Dei et proximi dilectio unicuique nostrum ita legali sermone mandatur: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua; et proximum tuum sicut teipsum (Matth. XXII, 37, 38) . In quibus duobus praeceptis Salvator noster totam legem dicit prophetasque pendere. Ut autem diligamus Deum ex toto corde nostro, ipsam dilectionem non habemus 465 ex corde nostro, sed habemus ex Deo. Caritas enim Dei diffusa est in cordibus nostris per Spiritum sanctum, qui datus est nobis. Et ut diligamus invicem, Deus nobis tribuit caritatem. Ait enim beatus Joannes: Carissimi, diligamus invicem; quoniam caritas ex Deo est, et omnis qui diligit fratrem ex Deo natus est, et novit Deum. Qui autem non diligit, ignorat Deum, quia Deus caritas est (I Joan.", + "candidate_score": 0.718216, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_3_5", + "bdc_text": "plurimum gratulamur vobis , ac imprimis quo Quo deo nostro gratias , uti par est agimus pro immensa illa sua bonitate , qua nos post afflictiones et tentationes animas , quam amplissime consolatur ; nam ut vestra afflicturus nos exercuit vehementer , ita consolationis quoque consortes facti sumus . Oramus autem dominum , ut gratia illa sua solita et paterna nos semper consolari sua sancta voluntate perargat et in conservare dignetur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis_window_157", + "psc_text": "habuit operantem, ut non ipse a sancto 471 labore cessaret. Hoc enim gratia in eo operabatur, ut neque deficiendo fieret torpidus, nec superbiendo ipsi gratiae esset ingratus. 27. Proinde sicut in psalmo salubriter admonemur, serviamus Domino in timore, et exsultemus ei cum tremore (Psal. II, 11), scientes quia Deus est qui operatur in nobis et velle et perficere, pro bona voluntate (Philip. II, 12, 13). Maximum est quippe divinae gratiae adjutorium atque beneficium, ut illuminata mens hominis semper cogitet, et praeventam se gratuita gratia, et indesinenter adjuvandam virtute divina. Atque ita fiet ut Deo largitori bonorum omnium atque custodi seipsum homo competenter humilians, et gratias incessanter agat, et orare non desinat. Gratias agat, quia praeventus est ut converteretur aversus, ut illuminaretur caecus, ut acciperet fidem incredulus; oret autem, ut sanetur languidus, et adjutorio gratiae confortetur infirmus. Ex tota igitur voluntate petat, ut accipiat; quaerat, ut inveniat; pulset, ut aperiatur ei:", + "candidate_score": 0.680488, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_6_8", + "bdc_text": "Gratias insuper et vobis , domini monorandi et fratres charissimi agimus , pro vestra eximia illa sunt nos benevolentia denunciationeque ac contestatione nobis longe gratissima , qua et vos et vestra omnia nobis defertis officia . Unde vicissim partria a nobis expectare debetis , cum verga vos animus sit , qui in omnibus , quantum quidem nostrae valent facultates , gratificari impietati vestrae , cupiat et liberaliter . Nullos vero nunc ad vos fratres mittimus legatos , quod nostra praesentia nec omnino necessaria nec admodum utulis futura videatur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis_window_149", + "psc_text": "datus est vitalis fervor sancti Spiritus, quem gratis accepimus, ut per gratiam Dei, et bonum velle, et bonum facere valeamus. Ideo nos Apostolus esse praecipit spiritu ferventes, Domino servientes (Rom. XII, 11) . Non ergo nobis est a sancto labore cessandum, quibus divinae gratiae non solum merces promittitur, sed et auxilium suffragatur. Et quia unusquisque propriam mercedem accipiet secundum suum laborem (I Cor. III, 8) , dignum est ut bene facientes non deficiamus tam ab opere quam ab oratione (Gal. VI, 9); nec aliquid horum quae bene facimus, aut voluntatis, aut possibilitatis nostrae viribus assignemus: ne inter eos merito superbiae deputemur, qui ignorantes Dei justitiam, et suam volentes constituere, justitiae Dei non sunt subjecti (Rom. X, 3): quod profecto sapientia carnis est, quae inimica est Deo, legi autem Dei non subjicitur, nec enim potest (Rom. VIII, 7). CAP. XV.--24. Subsequatur igitur humilis voluntas hominis praecedentem, et comitetur subsequentem misericordiam Redemptoris:", + "candidate_score": 0.658391, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_46", + "bdc_text": "turpem errorem substantiae lenire , utcunque adeoque honorificem abstergere et in manu veritatis hominum errantes fratres in viam veritatis non reducere conati existimantes , nim est , sibi negotium sed quam obsecro ab illis retinere gratiam ?", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis_window_65", + "psc_text": "Eos vero qui sive originalium sive etiam propriorum exuuntur 450 oneribus peccatorum, gratia Dei praeveniri, nullus debet ambigere Christianus. In cujus gratiae largitate quidam, minore rerum consideratione percepta, non leviter errant, existimantes eam omnibus hominibus aequaliter dari: ita ut etiam eis qui beneficia ipsius gratiae, tanquam ipsi, multum minorant, dum non credunt ipsius gratiae opus esse in homine, ut gratia suscipiatur ab homine: quae non ob aliud divinitus datur, nisi ut bonam voluntatem in homine primitus operetur; tantaque sit in unoquoque qui accipit, quantam Deus gratuita miseratione cordi accipientis infundit. CAP. XV.--33. Dignum itaque est, carissimi fratres, ut in singulis quibusque sententiis, in quibus nubilo cujusquam obscuritatis ambigimus, sanctorum Patrum definitionibus haereamus: quos praeveniens misericordia Dei gratis illuminavit, ut crederent, et sequens instruxit spiritaliter, ut docerent. Hi enim apostolicae praedicationis tenentes per omnia veritatem, certissime cognoverunt, cognoscendumque libris et epistolis reliquerunt, gratiam Dei non omnibus hominibus generaliter dari. Gratuitum quippe", + "candidate_score": 0.653594, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_7", + "bdc_text": "Unde vicissim partria a nobis expectare debetis , cum verga vos animus sit , qui in omnibus , quantum quidem nostrae valent facultates , gratificari impietati vestrae , cupiat et liberaliter .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis_window_149", + "psc_text": "datus est vitalis fervor sancti Spiritus, quem gratis accepimus, ut per gratiam Dei, et bonum velle, et bonum facere valeamus. Ideo nos Apostolus esse praecipit spiritu ferventes, Domino servientes (Rom. XII, 11) . Non ergo nobis est a sancto labore cessandum, quibus divinae gratiae non solum merces promittitur, sed et auxilium suffragatur. Et quia unusquisque propriam mercedem accipiet secundum suum laborem (I Cor. III, 8) , dignum est ut bene facientes non deficiamus tam ab opere quam ab oratione (Gal. VI, 9); nec aliquid horum quae bene facimus, aut voluntatis, aut possibilitatis nostrae viribus assignemus: ne inter eos merito superbiae deputemur, qui ignorantes Dei justitiam, et suam volentes constituere, justitiae Dei non sunt subjecti (Rom. X, 3): quod profecto sapientia carnis est, quae inimica est Deo, legi autem Dei non subjicitur, nec enim potest (Rom. VIII, 7). CAP. XV.--24. Subsequatur igitur humilis voluntas hominis praecedentem, et comitetur subsequentem misericordiam Redemptoris:", + "candidate_score": 0.645465, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_45", + "bdc_text": "eo confidentius , quod scirent nos authorem Philippum , suppendere et poenitere operis illius , sed et bono S .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis_window_156", + "psc_text": "a quo confortabatur, humiliter atque veraciter assignabat. Dicit enim quodam loco: Scio et humiliari, scio et abundare. Ubique et in omnibus institutus sum, et esurire, et satiari, et abundare, et penuriam pati. Omnia possum in eo qui me confortat (Philip. IV, 12, 13) . Omnia ergo Paulus libero arbitrio poterat, sed in eo qui eum ex alto virtute induerat. De hoc dicit in quodam loco: In quo certando laboro secundum operationem ejus, quam operatur in me in virtute (Coloss. I, 29) . Beatus itaque Paulus nec se misericordia praeventum tacuit, ut fidelis esset; neque suo merito in se Christi gratiam habuit operantem, ut non ipse a sancto 471 labore cessaret. Hoc enim gratia in eo operabatur, ut neque deficiendo fieret torpidus, nec superbiendo ipsi gratiae esset ingratus. 27. Proinde sicut in psalmo salubriter admonemur, serviamus Domino in timore, et exsultemus ei cum tremore (Psal. II, 11), scientes quia Deus est", + "candidate_score": 0.636468, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide", + "max_score": 0.717355, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_65_67", + "bdc_text": "Dominus noster Iesus Christus , unicum ecclesiae suae communicae caput et fidelissimi gregis sui pastor , servet nostras ecclesias et nos ipsarum ministros in sarta doctrina vita pura et concordia syncera atque per perpetua . Ille benedicat vobis et servet vos ab omni malo . Diligite nos et orate pro nobis ;", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_162", + "psc_text": "Apostolum sequere, qui dixit: Ipse autem Deus, et Pater noster, et Dominus noster Jesus dirigat viam nostram ad vos (I Thess. III, 11) . Et Patrem loquitur, et Filium loquitur: sed unitas directionis est; quia unitas potestatis est. Sic et alibi habes: Ipse autem Dominus noster Jesus Christus, et Deus, et Pater noster qui dilexit nos, et dedit consolationem aeternam, et spem bonam in gratia; consoletur corda vestra, et confirmet (II Thess. II, 16, 17) . Quantam unitatem ostendit, ut consolationis unitas, non pluralitas sit! Conticescat ergo perfidia, aut si ratione non vincitur, morali humanitate flectatur. 88. Consideremus quam moraliter egerit Dominus; ut nos non solum fidem, sed etiam mores doceret. Namque in forma hominis constitutus, subditus erat Joseph et Mariae (Luc. II, 51). Numquid ergo minor et hominibus, quia subditus? Aliud pietatis, aliud potestatis est: sed non praejudicat pietas potestati. In quo ergo legis subditum Patri? In corpore scilicet,", + "candidate_score": 0.717355, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_65", + "bdc_text": "Dominus noster Iesus Christus , unicum ecclesiae suae communicae caput et fidelissimi gregis sui pastor , servet nostras ecclesias et nos ipsarum ministros in sarta doctrina vita pura et concordia syncera atque per perpetua .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_162", + "psc_text": "Apostolum sequere, qui dixit: Ipse autem Deus, et Pater noster, et Dominus noster Jesus dirigat viam nostram ad vos (I Thess. III, 11) . Et Patrem loquitur, et Filium loquitur: sed unitas directionis est; quia unitas potestatis est. Sic et alibi habes: Ipse autem Dominus noster Jesus Christus, et Deus, et Pater noster qui dilexit nos, et dedit consolationem aeternam, et spem bonam in gratia; consoletur corda vestra, et confirmet (II Thess. II, 16, 17) . Quantam unitatem ostendit, ut consolationis unitas, non pluralitas sit! Conticescat ergo perfidia, aut si ratione non vincitur, morali humanitate flectatur. 88. Consideremus quam moraliter egerit Dominus; ut nos non solum fidem, sed etiam mores doceret. Namque in forma hominis constitutus, subditus erat Joseph et Mariae (Luc. II, 51). Numquid ergo minor et hominibus, quia subditus? Aliud pietatis, aliud potestatis est: sed non praejudicat pietas potestati. In quo ergo legis subditum Patri? In corpore scilicet,", + "candidate_score": 0.69665, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_51", + "bdc_text": "In coena ipsum domini corpus verum et sanguinem eius realem , adesse substantialiter , id est corporaliter et ore corporali , substantialiter , id est corporaliter ( illi monstroso vocavit ) ne quid dissimulent , sed crasse satis , quod sentire emuncient , oraliter dicunt ) percipi tam a dignis est credentibus , quam indignis id est incredulis .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_384", + "psc_text": "Carnem audis, sanguinem audis, mortis Dominicae sacramenta cognoscis; et divinitati calumniaris? Audi dicentem ipsum: Quia spiritus carnem et ossa non habet (Luc. XXIV, 39) . Nos autem quotiescumque sacramenta sumimus, quae per sacrae orationis mysterium in carnem transfigurantur et sanguinem, mortem Domini annuntiamus (I Cor. XI, 26). 125. Ergo posteaquam se loqui secundum hominis Filium declaravit, et carnem saepe repetivit et sanguinem, subdidit postea: Sicut misit me vivus Pater, et ego vivo propter Patrem; et qui manducat me, et ipse vivit propter me (Joan. VI, 58) . Quomodo igitur hoc accipiendum putant? Potest enim duplex videri comparatio. Prima ita: Sicut misit me vivus Pater, et ego vivo propter Patrem. 544 Secunda ita: Sicut misit me vivus Pater, et ego vivo propter Patrem; ita et qui manducat me, ipse vivit propter me. 126. Si primam eligunt, hoc significat quia sicut missus sum a Patre, et descendi a Patre, ita vivo propter", + "candidate_score": 0.69208, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_26", + "bdc_text": "Apparet hoc plus nimium in defectione videbantur , et quod multi qui iam ad nos accessuri videbantur , ob rixas et contentiones ministrorum , haerent et quo se conferant aut quid ipsis faciundum sit addubitant , praesertim videant et audiant alteros ab alteris condemnari , et execrationes nobis magis esse familiares quam benedictiones ac dispersionem prope prae ferri collectioni .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_28", + "psc_text": "Aiunt eum prodidisse effusius, quae Arius scripserit. Magna caecitatis effusio! Auctorem probant, exsecutorem refutant. Itaque nunc in plures sese divisere formas. Alii Eunomium, vel Aetium, alii Palladium, vel Demophilum atque Auxentium, vel perfidiae hujus haeredes sequuntur, alii diversos. Numquid divisus est Christus? Sed qui eum a Patre dividunt, ipsi se scindunt. 46. Et ideo quoniam communiter adversus Ecclesiam Dei, quibus inter seipsos non convenit, conspirarunt, communi nomine haereticos, quibus respondendum est, nominabo. Haeresis enim, velut quaedam Hydra fabularum, vulneribus suis crevit: et dum saepe reciditur, pullulavit, igni debita, incendioque peritura: aut velut quaedam monstruosi Scylla portenti in varias formas distincta perfidiae, velut supervacuum Christianae sectae nomen obtendit: sed quos in illo impietatis suae freto miseros inter naufragia fidei reperit fluctuantes, belluinis succincta prodigiis, tetri dogmatis saevo dente dilacerat. 47. Cujus speluncam, sancte Imperator, ut ferunt nautae, caecis latebris inhorrentem, omnemque ejus viciniam caeruleis canibus inter perfidiae saxa resonantem, clausa quodammodo", + "candidate_score": 0.653951, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_21", + "bdc_text": "quam in novandis subinde rebus aut in verbosis flatisque rerum curiosorum magis quam piarum subputationibus aut in exaggerandis et obtrudendis constitutionibus variis fidelium liberis cervicibus .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_292", + "psc_text": ". Audierunt ergo, et crediderunt, primo decepti sono; ac velut aves intenti ad escam fidei, extentum sibi laqueum non caverunt. Ita dum fidem sequuntur, hamum nefandae fraudis attrectaverunt. Et ideo: Estote, inquit, astuti sicut serpentes, et simplices sicut columbae (Matth., X, 16) ; praemittitur astutia, ut sit tuta simplicitas. 520 131. Sunt enim serpentes Evangelici, qui exuunt veterem usum, ut induant novos mores, sicut scriptum est: Exspoliantes veterem hominem cum actibus ejus, et induentes novum secundum imaginem ejus, qui creavit eum (Coloss. III, 9, 10) . Discamus ergo depositis vetusti hominis exuviis, Evangelicorum serpentium vias; ut more serpentium servare caput, fraudem cavere noscamus. 132. Satis fuerat dicere: Qui dicit creaturam Christum, anathema sit. Cur bono confessionis, Ariane, venena permisces, ut totum corpus contamines? Addendo enim: Secundum caeteras creaturas, non creaturam Christum negas, sed creaturam dicis esse dissimilem; creaturam enim dicis, etsi praestantiorem caeteris asseras creaturis. Denique Arius hujus impietatis magister", + "candidate_score": 0.619894, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf031", + "work_id": "008_Marius-Victorinus_In-epistolam-Pauli-ad-Ephesios", + "max_score": 0.7169, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_64_66", + "bdc_text": "sua quisquam spectetis , sed unus quisque , quae sunt aliorum etc. Dominus noster Iesus Christus , unicum ecclesiae suae communicae caput et fidelissimi gregis sui pastor , servet nostras ecclesias et nos ipsarum ministros in sarta doctrina vita pura et concordia syncera atque per perpetua . Ille benedicat vobis et servet vos ab omni malo .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_In-epistolam-Pauli-ad-Ephesios_window_151", + "psc_text": "Ut spiritus unitatem servetis, aut unum spiritum servetis servandae pacis et in vinculo pacis, hortor vos ut soliciti sitis. Dat tamen rationes quare unitatis spiritus in vinculo solliciti esse debent: Unum corpus, in quit, et unus spiritus. Quia unum corpus est tota Ecelesia et unus spiritus. Ita ut et vocati estis in una spe vocationis vestrae. Et hoc argumentum est ad unitatem spiritus servandam in vinculo pacis, quod ita et isti vocati in una spe: non enim diversam spem habent, sed unam omnes, qui vocati sunt, promissorum Dei. Quae autem promissa sunt, notum est omnibus. VERS. 5, 6. Unus Dominus, una fides, unum baptisma, unus Deus, et pater omnium, qui supra omnia, et per omnes in omnibus nobis. Late patet, et simplex tamen est iste tractatus; unus Dominus, id est Christus; una fides, utique in Christum, et in Deum; unum baptisma; non enim aliter ab aliis; neque si aliter ab", + "candidate_score": 0.7169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_65_67", + "bdc_text": "Dominus noster Iesus Christus , unicum ecclesiae suae communicae caput et fidelissimi gregis sui pastor , servet nostras ecclesias et nos ipsarum ministros in sarta doctrina vita pura et concordia syncera atque per perpetua . Ille benedicat vobis et servet vos ab omni malo . Diligite nos et orate pro nobis ;", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_In-epistolam-Pauli-ad-Ephesios_window_173", + "psc_text": ". . Diximus quod caput est, ex quo connexum est omne corpus et compactum. Ergo si Christus caput est et principium et fons et unde omnia reguntur membra, quae sunt in corpore per omnem juncturam; acute hic accipiendum, ut quomodo membra singula junctura cohaerentia diversis in administrationibus totius corporis mensuram faciunt; sic et in Ecclesia, singula quaeque membra ministeriorum circa sanctificationem mysterii, et circa fidem Christi, juncturas praestant, et corpus suum in charitate constringunt atque aedificant: ita et membra nostra, veluti naturaliter nexa, atque amore genuino sibi cohaerentia, incrementum corpori praestant suis partibus: sic et omnia ministeria, quae sunt in Ecclesia, corpus est Christi, si se invicem in charitate diligant servientia capiti, id est Christo. VERS. 17, 18. Hoc ergo dico et testificor in Domino, ut non amplius ambuletis, sicut et gentes ambulant. Sicuti semper docui, exhortatio duplex est: et quid non faciendum, supra dixit; quid faciendum, nunc subjungit. Quid", + "candidate_score": 0.711774, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_64_66", + "bdc_text": "sua quisquam spectetis , sed unus quisque , quae sunt aliorum etc. Dominus noster Iesus Christus , unicum ecclesiae suae communicae caput et fidelissimi gregis sui pastor , servet nostras ecclesias et nos ipsarum ministros in sarta doctrina vita pura et concordia syncera atque per perpetua . Ille benedicat vobis et servet vos ab omni malo .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_In-epistolam-Pauli-ad-Ephesios_window_173", + "psc_text": ". . Diximus quod caput est, ex quo connexum est omne corpus et compactum. Ergo si Christus caput est et principium et fons et unde omnia reguntur membra, quae sunt in corpore per omnem juncturam; acute hic accipiendum, ut quomodo membra singula junctura cohaerentia diversis in administrationibus totius corporis mensuram faciunt; sic et in Ecclesia, singula quaeque membra ministeriorum circa sanctificationem mysterii, et circa fidem Christi, juncturas praestant, et corpus suum in charitate constringunt atque aedificant: ita et membra nostra, veluti naturaliter nexa, atque amore genuino sibi cohaerentia, incrementum corpori praestant suis partibus: sic et omnia ministeria, quae sunt in Ecclesia, corpus est Christi, si se invicem in charitate diligant servientia capiti, id est Christo. VERS. 17, 18. Hoc ergo dico et testificor in Domino, ut non amplius ambuletis, sicut et gentes ambulant. Sicuti semper docui, exhortatio duplex est: et quid non faciendum, supra dixit; quid faciendum, nunc subjungit. Quid", + "candidate_score": 0.705691, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_65", + "bdc_text": "Dominus noster Iesus Christus , unicum ecclesiae suae communicae caput et fidelissimi gregis sui pastor , servet nostras ecclesias et nos ipsarum ministros in sarta doctrina vita pura et concordia syncera atque per perpetua .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_In-epistolam-Pauli-ad-Ephesios_window_173", + "psc_text": ". . Diximus quod caput est, ex quo connexum est omne corpus et compactum. Ergo si Christus caput est et principium et fons et unde omnia reguntur membra, quae sunt in corpore per omnem juncturam; acute hic accipiendum, ut quomodo membra singula junctura cohaerentia diversis in administrationibus totius corporis mensuram faciunt; sic et in Ecclesia, singula quaeque membra ministeriorum circa sanctificationem mysterii, et circa fidem Christi, juncturas praestant, et corpus suum in charitate constringunt atque aedificant: ita et membra nostra, veluti naturaliter nexa, atque amore genuino sibi cohaerentia, incrementum corpori praestant suis partibus: sic et omnia ministeria, quae sunt in Ecclesia, corpus est Christi, si se invicem in charitate diligant servientia capiti, id est Christo. VERS. 17, 18. Hoc ergo dico et testificor in Domino, ut non amplius ambuletis, sicut et gentes ambulant. Sicuti semper docui, exhortatio duplex est: et quid non faciendum, supra dixit; quid faciendum, nunc subjungit. Quid", + "candidate_score": 0.696418, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_65", + "bdc_text": "Dominus noster Iesus Christus , unicum ecclesiae suae communicae caput et fidelissimi gregis sui pastor , servet nostras ecclesias et nos ipsarum ministros in sarta doctrina vita pura et concordia syncera atque per perpetua .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_In-epistolam-Pauli-ad-Ephesios_window_151", + "psc_text": "Ut spiritus unitatem servetis, aut unum spiritum servetis servandae pacis et in vinculo pacis, hortor vos ut soliciti sitis. Dat tamen rationes quare unitatis spiritus in vinculo solliciti esse debent: Unum corpus, in quit, et unus spiritus. Quia unum corpus est tota Ecelesia et unus spiritus. Ita ut et vocati estis in una spe vocationis vestrae. Et hoc argumentum est ad unitatem spiritus servandam in vinculo pacis, quod ita et isti vocati in una spe: non enim diversam spem habent, sed unam omnes, qui vocati sunt, promissorum Dei. Quae autem promissa sunt, notum est omnibus. VERS. 5, 6. Unus Dominus, una fides, unum baptisma, unus Deus, et pater omnium, qui supra omnia, et per omnes in omnibus nobis. Late patet, et simplex tamen est iste tractatus; unus Dominus, id est Christus; una fides, utique in Christum, et in Deum; unum baptisma; non enim aliter ab aliis; neque si aliter ab", + "candidate_score": 0.691359, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_3_5", + "bdc_text": "plurimum gratulamur vobis , ac imprimis quo Quo deo nostro gratias , uti par est agimus pro immensa illa sua bonitate , qua nos post afflictiones et tentationes animas , quam amplissime consolatur ; nam ut vestra afflicturus nos exercuit vehementer , ita consolationis quoque consortes facti sumus . Oramus autem dominum , ut gratia illa sua solita et paterna nos semper consolari sua sancta voluntate perargat et in conservare dignetur .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_In-epistolam-Pauli-ad-Ephesios_window_148", + "psc_text": "eam virtutem operatur, quae est in nobis. Igitur ei, qui supra omnia haec potest facere abundantius quam petimus aut intelligimus, gloria sit in Christo Jesu et in omnia saecula, et in omni Ecclesia. Potest tamen hoc totum ad Deum referri. Ipse enim potest superabundantius ista facere. Et ipsi gloria. CAP. IV.--VERS. 1. Obsecro vos ego vinctus in Domino, ut digne ambuletis vocatione qua vocati estis, cum omni humilitate et mansuetudine et patientia. Hic locus exhortationis est et admonitionis, simul cum precibus humiliter et commendatione, ut et ipsi tollerent, cum et ipsum videant patienter multa tolerare. Ego, inquit, vos obsecro vinctus in Domino, ut cum multa tolerem (nam et vincula et varia toleravit et passus est); cum ergo, inquit, vinctus in Domino sim, id est propter Dominum, ego ipse qui moneo in multis patiens, moneo ut digne ambuletis ea scilicet vocatione qua estis vocati. Saepe enim diximus vocari homines Dei gratia.", + "candidate_score": 0.679997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_16_18", + "bdc_text": "Frustra vero laborabimus , si his omissis aut praeteritis , circa alia occupemur . Qui et christianum dominum , in quo est plenitudo ecclesiae vera et vitae fide possident , destituuntur Christo , nec vere possunt , possident . Qui destituuntur Christi nec venire possunt hic et officii nostri summa Post hanc pia vivere , nec ad utam officii d. vitam S.", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_In-epistolam-Pauli-ad-Ephesios_window_73", + "psc_text": "Sed sic locutus est Paulus, ut diceret Ecclesiam corpus ejus esse; cujus plenitudo est, inquit: et plenitudo ejus est, qui omnia in omnibus adimpletur. De duobus his verbis, plenitudine et capacitate, in aliis libris a me distinctius et plenius explicatum est. Quemadmodum Deus plenitudo tantum, quemadmodum Christus, et capacitas et plenitudo. Haec omnia ad magnificentiam Christi et ad potentiam dicta hoc agunt, hoc probant, nihil ultra accipiendum, nihil extra sentiendum; ac propterea errare Ephesios, si quid praeterea adjungant, et ex doctrina vel Judaeorum vel mundana associent: unde ad eosdem nunc redit, atque admonet, jam in Christum receptos, et Christum recipientes, nihil aliud quam plenitudinem Christi accipere debere. CAP. II.--VERS. 1, 2. Et vos cum essetis mortui delictis et peccatis vestris, in quibus aliquando ambulastis secundum saeculum hujus mundi, secundum principem potestatis aeris, spiritus qui operatur in filiis diffidentiae. Totus hic sensus jungendus est, et de Ephesiis quod in peccatis fuerint;", + "candidate_score": 0.674521, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_17", + "bdc_text": "Qui et christianum dominum , in quo est plenitudo ecclesiae vera et vitae fide possident , destituuntur Christo , nec vere possunt , possident .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_In-epistolam-Pauli-ad-Ephesios_window_73", + "psc_text": "Sed sic locutus est Paulus, ut diceret Ecclesiam corpus ejus esse; cujus plenitudo est, inquit: et plenitudo ejus est, qui omnia in omnibus adimpletur. De duobus his verbis, plenitudine et capacitate, in aliis libris a me distinctius et plenius explicatum est. Quemadmodum Deus plenitudo tantum, quemadmodum Christus, et capacitas et plenitudo. Haec omnia ad magnificentiam Christi et ad potentiam dicta hoc agunt, hoc probant, nihil ultra accipiendum, nihil extra sentiendum; ac propterea errare Ephesios, si quid praeterea adjungant, et ex doctrina vel Judaeorum vel mundana associent: unde ad eosdem nunc redit, atque admonet, jam in Christum receptos, et Christum recipientes, nihil aliud quam plenitudinem Christi accipere debere. CAP. II.--VERS. 1, 2. Et vos cum essetis mortui delictis et peccatis vestris, in quibus aliquando ambulastis secundum saeculum hujus mundi, secundum principem potestatis aeris, spiritus qui operatur in filiis diffidentiae. Totus hic sensus jungendus est, et de Ephesiis quod in peccatis fuerint;", + "candidate_score": 0.671261, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_17", + "bdc_text": "Qui et christianum dominum , in quo est plenitudo ecclesiae vera et vitae fide possident , destituuntur Christo , nec vere possunt , possident .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_In-epistolam-Pauli-ad-Ephesios_window_72", + "psc_text": "caput est super omnem Ecclesiam, quae est corpus illius. Ecclesia omnis, item omnis anima, sed salvanda, et inde substantiam habens de aeternis, per quam vigent omnia; et sic omnes animae per Christum sicuti frequenter diximus. Ergo omne corpus Christi anima est omnis quam ecclesiam nominavit. Plenitudo ejus, id est ipsa Ecclesia, quae corpus est illius. Plenitudo est ejus, qui omnia in omnibus adimpletur. Christus plenitudo est, qui omnis plenitudo adimpletur. Omne autem quod adimpletur, exinanitur. Christus autem et exinanitus est, vel ipse se exinanivit, et rursus recuperatis omnibus per mysterium salvatisque animis universis, adimpletur in omnibus. Ideo ergo plenitudo est. Sed sic locutus est Paulus, ut diceret Ecclesiam corpus ejus esse; cujus plenitudo est, inquit: et plenitudo ejus est, qui omnia in omnibus adimpletur. De duobus his verbis, plenitudine et capacitate, in aliis libris a me distinctius et plenius explicatum est. Quemadmodum Deus plenitudo tantum, quemadmodum Christus, et capacitas et", + "candidate_score": 0.656922, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis", + "max_score": 0.716747, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_27_29", + "bdc_text": "Demo loco adhortamur vestram pietatem fratres , ut contentiones vel rixas tanquam pestes ecclesiae caveamur . atque refugiatis , adhortamur item charitatem vestram , ne ad commendandum anathematismos , et ad praestandum magis quam ad colligendum faciles esse parandis . Non ignoratis in veteri ecclesias turbas ex anabhematis mis exortas esse funestissimas , quibus alioqui caruissent ecclesiae , si malvissent adscopi , omnia prius experiri amicis colloquiis adhortationem omnibusque fidelibus tollerantia denique , quam infirmiorum aut imperitiores suscipiendos monuit apostolus , quam rigore nimio et sententia praecipiti eos , quos lucrari poterant ac in ecclesiae societate resinere , ad castra hostium propellere adeoque et cum hostibus coniungere apertis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_140", + "psc_text": ". CAPUT II [ Al. XXVI]. Quomodo admonendi sint inopes et divites. ( Admonitio 3.) Aliter admonendi sunt inopes, atque aliter locupletes; illis namque offerre consolationis solatium contra tribulationem, istis vero inferre metum contra elationem debemus. Inopi quippe a Domino per prophetam dicitur: Noli timere, quia non confunderis (Isai. LIV, 4) . Cui non longe post blandiens, dicit: Paupercula tempestate convulsa (Ibid., 11) . Rursumque banc consolatur, dicens: Elegi te in camino paupertatis (Ibid., XLVIII, 10) . At contra Paulus discipulo de divitibus dicit: Divitibus hujus saeculi praecipe non superbe sapere, neque sperare in incerto divitiarum suarum (I Tim. VI, 17) . Ubi notandum valde est, quod humilitatis doctor memoriam divitum faciens non ait, Roga, sed Praecipe, quia etsi impendenda est pietas infirmitati, honor tamen non debetur elationi. Talibus ergo rectum quod dicitur, tanto rectius jubetur, quanto et in rebus transitoriis altitudine cogitationis intumescunt. De his in Evangelio Dominus dicit:", + "candidate_score": 0.716747, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_63_65", + "bdc_text": "Si qua igitur commodo , si quam si quod solatium dilectionis , si qua communio omnibus , si , qua viscera et miserationes , complete meum gaudium , ut viscere affecti sitis , eandem charitatem habentes una nimiles , idem sentientes , ne quid fiat per humanitatem aut per inanem gloriam , sed per humilitatem animi , alium quisque se praestantiorem existimet . sua quisquam spectetis , sed unus quisque , quae sunt aliorum etc. Dominus noster Iesus Christus , unicum ecclesiae suae communicae caput et fidelissimi gregis sui pastor , servet nostras ecclesias et nos ipsarum ministros in sarta doctrina vita pura et concordia syncera atque per perpetua .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_283", + "psc_text": ". Qui ergo servare pacem non curat, ferre fructum spiritus recusat. Hinc Paulus ait: Cum sit inter vos zelus et contentio, nonne carnales estis (I Cor. III, 3) ? Hinc iterum quoque dicit: Pacem sequimini cum omnibus, et sanctimoniam, sine qua nemo videbit Deum (Hebr. XII, 14) . Hinc rursum admonens ait: Solliciti servare unitatem spiritus in vinculo pacis: unum corpus et unus spiritus, sicut vocati estis in una spe vocationis vestrae (Ephes. IV, 3, 4). Ad unam ergo vocationis spem nequaquam pertingitur, si non ad eam unita cum proximis mente curratur. At saepe nonnulli quo quaedam specialiter dona percipiunt, eo superbiendo donum concordiae quod majus est, amittunt; ut si fortasse carnem prae caeteris gulae refrenatione quis edomat, concordare eis quos superat abstinendo contemnat. Sed qui abstinentiam a concordia separat, quid admoneat Psalmista perpendat; ait enim: Laudate eum in tympano et choro (Psal. CL, 4) . In tympano namque sicca", + "candidate_score": 0.71059, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_59_61", + "bdc_text": "Dominus benigne illis procedat mentem meliorem , stabilem . Haec paulo liberius et copiosius charitati vestrae , fratres dilecti , exposuimus hactenus , ut submotis quibus videri poterat aliqua inter nos esse aut oboriri posse dissensionis spes , tenatius coalescamus et in syncera stabilique concordia confirmemur . De his omnibus antea quoque scripsimus ad honorandum dominum et fratrem nostro satis charissimo d. Theod Bezam .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_167", + "psc_text": "enim: Gratias agere debemus Deo semper pro vobis, fratres, ita ut dignum est, quoniam supercrescit fides vestra, et abundat charitas uniuscujusque vestrum in invicem; ita ut et nos ipsi in vobis gloriemur in ecclesiis Dei, pro patientia vestra et fide (II Thes. I, 3, 4) . Qui cum blanda haec vitae eorum praeconia praemisisset, paulo post subdidit, dicens: Rogamus autem vos, fratres, per adventum Domini nostri Jesu Christi, et nostrae congregationis in ipsum, ut non cito moveamini a vestro sensu, neque terreamini, neque per spiritum, neque per sermonem, neque per epistolam tanquam per nos missam, quasi instet dies Domini (Ibid. II, 1) . Egit enim verus doctor, ut prius audirent laudati quod recognoscerent, et postmodum quod exhortati sequerentur; quatenus eorum mentem ne admonitio subjuncta concuteret, laus praemissa solidaret; et qui commotos eos vicini finis suspicione cognoverat, non jam redarguebat motos, sed quasi transacta nesciens, adhuc commoveri prohibebat; ut dum de", + "candidate_score": 0.706993, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_64_66", + "bdc_text": "sua quisquam spectetis , sed unus quisque , quae sunt aliorum etc. Dominus noster Iesus Christus , unicum ecclesiae suae communicae caput et fidelissimi gregis sui pastor , servet nostras ecclesias et nos ipsarum ministros in sarta doctrina vita pura et concordia syncera atque per perpetua . Ille benedicat vobis et servet vos ab omni malo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_283", + "psc_text": ". Qui ergo servare pacem non curat, ferre fructum spiritus recusat. Hinc Paulus ait: Cum sit inter vos zelus et contentio, nonne carnales estis (I Cor. III, 3) ? Hinc iterum quoque dicit: Pacem sequimini cum omnibus, et sanctimoniam, sine qua nemo videbit Deum (Hebr. XII, 14) . Hinc rursum admonens ait: Solliciti servare unitatem spiritus in vinculo pacis: unum corpus et unus spiritus, sicut vocati estis in una spe vocationis vestrae (Ephes. IV, 3, 4). Ad unam ergo vocationis spem nequaquam pertingitur, si non ad eam unita cum proximis mente curratur. At saepe nonnulli quo quaedam specialiter dona percipiunt, eo superbiendo donum concordiae quod majus est, amittunt; ut si fortasse carnem prae caeteris gulae refrenatione quis edomat, concordare eis quos superat abstinendo contemnat. Sed qui abstinentiam a concordia separat, quid admoneat Psalmista perpendat; ait enim: Laudate eum in tympano et choro (Psal. CL, 4) . In tympano namque sicca", + "candidate_score": 0.706993, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_25_27", + "bdc_text": "At quam eosum sit immovandi res studium , quam denique exosui sit admodum , altercandi de his libido et ministrorum discordia , non est , quod multis referamus . Apparet hoc plus nimium in defectione videbantur , et quod multi qui iam ad nos accessuri videbantur , ob rixas et contentiones ministrorum , haerent et quo se conferant aut quid ipsis faciundum sit addubitant , praesertim videant et audiant alteros ab alteris condemnari , et execrationes nobis magis esse familiares quam benedictiones ac dispersionem prope prae ferri collectioni . Demo loco adhortamur vestram pietatem fratres , ut contentiones vel rixas tanquam pestes ecclesiae caveamur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_89", + "psc_text": "Fracturam vero ligamen astringit, cum culpam disciplina deprimit, ne plaga usque ad interitum defluat, si hanc districtionis severitas non coarctat. Sed saepe deterius frangitur, cum fractura incaute colligatur, ita ut gravius scissuram sentiat, si hanc immoderatius ligamenta constringant. Unde necesse est ut cum peccati vulnus in subditis corrigendo restringitur, magna se sollicitudine etiam districtio ipsa moderetur, quatenus sic jura disciplinae contra delinquentes exerceat, ut pietatis viscera non amittat. Curandam quippe est ut rectorem subditis et matrem pietas, et patrem exhibeat disciplina. Atque inter haec sollicita circumspectione providendum, ne aut districtio rigida, aut pietas sit remissa. Nam sicut in libris Moralibus jam diximus (Lib. XX Moral., n. 14, c. 8, et epist. 25, lib. I), disciplina vel misericordia multum destituitur, si una sine altera teneatur. Sed erga subditos suos inesse rectoribus debet et juste consulens misericordia, et pie saeviens disciplina. Hinc namque est quod docente Veritate (Luc. X, 34), per Samaritani", + "candidate_score": 0.695653, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_55_57", + "bdc_text": "Quae cum ita habeant , fratres , cernitis haud dubie et quidem significantissime tutius et fructuosius fore , si istis importunis et hactenus incurabilibus hominibus suam relinquamus substantiam et nos in ecclesiis nostrae fidei creditis , utamur corporis ac sententiis apertis et Frequentius huic sacro mysterio congruis , ac inter nos perireque vos in confessione cordes , idem ad eos nobis respiciendum arbitramur , qui vero magnopere ad eos nobis respiciendum arbitramur , qui tam vere a nobis et a nostris abhorrent . Interim vero permitateque indigni existimavimus eos hostium loco habendos , quiniam sperantes eam in diligendos et pro ipsis dominus supplicandum vobis essequitatem , praestantissimos serio putamus ac per occasionem eis conficiendum quoque omnes adversus forte illicors dominus hos . Imprudentium partem essent , et misericors dominus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_167", + "psc_text": "enim: Gratias agere debemus Deo semper pro vobis, fratres, ita ut dignum est, quoniam supercrescit fides vestra, et abundat charitas uniuscujusque vestrum in invicem; ita ut et nos ipsi in vobis gloriemur in ecclesiis Dei, pro patientia vestra et fide (II Thes. I, 3, 4) . Qui cum blanda haec vitae eorum praeconia praemisisset, paulo post subdidit, dicens: Rogamus autem vos, fratres, per adventum Domini nostri Jesu Christi, et nostrae congregationis in ipsum, ut non cito moveamini a vestro sensu, neque terreamini, neque per spiritum, neque per sermonem, neque per epistolam tanquam per nos missam, quasi instet dies Domini (Ibid. II, 1) . Egit enim verus doctor, ut prius audirent laudati quod recognoscerent, et postmodum quod exhortati sequerentur; quatenus eorum mentem ne admonitio subjuncta concuteret, laus praemissa solidaret; et qui commotos eos vicini finis suspicione cognoverat, non jam redarguebat motos, sed quasi transacta nesciens, adhuc commoveri prohibebat; ut dum de", + "candidate_score": 0.694148, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_5_7", + "bdc_text": "Oramus autem dominum , ut gratia illa sua solita et paterna nos semper consolari sua sancta voluntate perargat et in conservare dignetur . Gratias insuper et vobis , domini monorandi et fratres charissimi agimus , pro vestra eximia illa sunt nos benevolentia denunciationeque ac contestatione nobis longe gratissima , qua et vos et vestra omnia nobis defertis officia . Unde vicissim partria a nobis expectare debetis , cum verga vos animus sit , qui in omnibus , quantum quidem nostrae valent facultates , gratificari impietati vestrae , cupiat et liberaliter .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_167", + "psc_text": "enim: Gratias agere debemus Deo semper pro vobis, fratres, ita ut dignum est, quoniam supercrescit fides vestra, et abundat charitas uniuscujusque vestrum in invicem; ita ut et nos ipsi in vobis gloriemur in ecclesiis Dei, pro patientia vestra et fide (II Thes. I, 3, 4) . Qui cum blanda haec vitae eorum praeconia praemisisset, paulo post subdidit, dicens: Rogamus autem vos, fratres, per adventum Domini nostri Jesu Christi, et nostrae congregationis in ipsum, ut non cito moveamini a vestro sensu, neque terreamini, neque per spiritum, neque per sermonem, neque per epistolam tanquam per nos missam, quasi instet dies Domini (Ibid. II, 1) . Egit enim verus doctor, ut prius audirent laudati quod recognoscerent, et postmodum quod exhortati sequerentur; quatenus eorum mentem ne admonitio subjuncta concuteret, laus praemissa solidaret; et qui commotos eos vicini finis suspicione cognoverat, non jam redarguebat motos, sed quasi transacta nesciens, adhuc commoveri prohibebat; ut dum de", + "candidate_score": 0.691507, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_25_27", + "bdc_text": "At quam eosum sit immovandi res studium , quam denique exosui sit admodum , altercandi de his libido et ministrorum discordia , non est , quod multis referamus . Apparet hoc plus nimium in defectione videbantur , et quod multi qui iam ad nos accessuri videbantur , ob rixas et contentiones ministrorum , haerent et quo se conferant aut quid ipsis faciundum sit addubitant , praesertim videant et audiant alteros ab alteris condemnari , et execrationes nobis magis esse familiares quam benedictiones ac dispersionem prope prae ferri collectioni . Demo loco adhortamur vestram pietatem fratres , ut contentiones vel rixas tanquam pestes ecclesiae caveamur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_409", + "psc_text": "Nec coram caeco pones offendiculum (Levit. XIX, 14) . Surdo quippe maledicere, est absenti et non audienti derogare: coram caeco vero offendiculum ponere, est discretam quidem rem agere, sed tamen ei qui lumen discretionis non habet, scandali occasionem praebere. CAPUT XXXVI [ Al. LX]. De exhortatione multis exhibenda, ut sic singulorum virtutes adjuvet, quatenus per hanc contraria virtutibus vitia non excrescant. Haec sunt quae praesul animarum in praedicationis diversitate custodiat, ut sollicitus congrua singulorum vulneribus medicamina opponat. Sed cum magni sit studii ut exhortandis singulis serviatur ad singula, cum valde laboriosum sit unumquemque de propriis sub dispensatione debitae considerationis instruere, longe tamen laboriosius est auditores innumeros ac diversis passionibus laborantes, uno eodemque tempore voce unius et 97 tanta arte vox temperanda est, ut cum diversa sint auditorum vitia, et singulis inveniatur congrua, et tamen sibimetipsi non sit diversa; ut inter passiones medias uno quidem ductu transeat, sed more bicipitis gladii", + "candidate_score": 0.688204, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_7_9", + "bdc_text": "Unde vicissim partria a nobis expectare debetis , cum verga vos animus sit , qui in omnibus , quantum quidem nostrae valent facultates , gratificari impietati vestrae , cupiat et liberaliter . Nullos vero nunc ad vos fratres mittimus legatos , quod nostra praesentia nec omnino necessaria nec admodum utulis futura videatur . Postquam enim semel per dei in confessionem christianissimum regi exhibitam , consensistis concorditur , speramus plane nullam posthac hac difficultatem futuram , nec si praesentes essemus , aliud suggereremus consilium , quam perseverandi in iis , quae regi , imo ecclesiae semel dedistis et in quibus fidem vestram sancte obstrinxistis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_167", + "psc_text": "enim: Gratias agere debemus Deo semper pro vobis, fratres, ita ut dignum est, quoniam supercrescit fides vestra, et abundat charitas uniuscujusque vestrum in invicem; ita ut et nos ipsi in vobis gloriemur in ecclesiis Dei, pro patientia vestra et fide (II Thes. I, 3, 4) . Qui cum blanda haec vitae eorum praeconia praemisisset, paulo post subdidit, dicens: Rogamus autem vos, fratres, per adventum Domini nostri Jesu Christi, et nostrae congregationis in ipsum, ut non cito moveamini a vestro sensu, neque terreamini, neque per spiritum, neque per sermonem, neque per epistolam tanquam per nos missam, quasi instet dies Domini (Ibid. II, 1) . Egit enim verus doctor, ut prius audirent laudati quod recognoscerent, et postmodum quod exhortati sequerentur; quatenus eorum mentem ne admonitio subjuncta concuteret, laus praemissa solidaret; et qui commotos eos vicini finis suspicione cognoverat, non jam redarguebat motos, sed quasi transacta nesciens, adhuc commoveri prohibebat; ut dum de", + "candidate_score": 0.686753, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_14_16", + "bdc_text": "Retinete hoc , donec veniam . Abunde officio , si et eritque negotii abunde nostro satis fecerimus , officio , si et pauculi ipsos et ecclesias nostrae fidei creditas in his pauculis sed opido necessariis et salutaribus , ex reverimus , praedicantur in nomine Christi poenitentiam et remissionem peccatorum . Frustra vero laborabimus , si his omissis aut praeteritis , circa alia occupemur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_373", + "psc_text": "Petrus cum quosdam territos malorum suorum consideratione conspiceret, admonuit, dicens: Poenitentiam agite, et baptizetur unus quisque vestrum (Act. II, 38) . Dicturus enim baptisma, praemisit poenitentiae lamenta, ut prius se aqua suae afflictionis infunderent, et postmodum sacramento baptismatis lavarent. Qua igitur mente qui transactas culpas flere negligunt, vivunt securi de venia, quando ipse summus Pastor Ecclesiae huic etiam Sacramento addendam poenitentiam credidit, quod peccata principaliter exstinguit? CAPUT XXXI [ Al. LV]. Quomodo admonendi qui illicita quorum sunt conscii laudant; et qui condemnantes, minime tamen cavent. ( Admonitio 32). Aliter admonendi sunt qui illicita quae faciunt etiam laudant; atque aliter qui accusant prava, nec tamen devitant. Admonendi sunt enim qui illicita quae faciunt etiam laudant, ut considerent quod plerumque plus ore quam opere delinquant. Opere namque per semetipsos solos prava perpetrant; ore autem per tot personas iniquitatem exhibent, quot audientium mentes iniqua laudantes docent. Admonendi ergo sunt, ut si eradicare mala", + "candidate_score": 0.686199, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_4_6", + "bdc_text": "nam ut vestra afflicturus nos exercuit vehementer , ita consolationis quoque consortes facti sumus . Oramus autem dominum , ut gratia illa sua solita et paterna nos semper consolari sua sancta voluntate perargat et in conservare dignetur . Gratias insuper et vobis , domini monorandi et fratres charissimi agimus , pro vestra eximia illa sunt nos benevolentia denunciationeque ac contestatione nobis longe gratissima , qua et vos et vestra omnia nobis defertis officia .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_167", + "psc_text": "enim: Gratias agere debemus Deo semper pro vobis, fratres, ita ut dignum est, quoniam supercrescit fides vestra, et abundat charitas uniuscujusque vestrum in invicem; ita ut et nos ipsi in vobis gloriemur in ecclesiis Dei, pro patientia vestra et fide (II Thes. I, 3, 4) . Qui cum blanda haec vitae eorum praeconia praemisisset, paulo post subdidit, dicens: Rogamus autem vos, fratres, per adventum Domini nostri Jesu Christi, et nostrae congregationis in ipsum, ut non cito moveamini a vestro sensu, neque terreamini, neque per spiritum, neque per sermonem, neque per epistolam tanquam per nos missam, quasi instet dies Domini (Ibid. II, 1) . Egit enim verus doctor, ut prius audirent laudati quod recognoscerent, et postmodum quod exhortati sequerentur; quatenus eorum mentem ne admonitio subjuncta concuteret, laus praemissa solidaret; et qui commotos eos vicini finis suspicione cognoverat, non jam redarguebat motos, sed quasi transacta nesciens, adhuc commoveri prohibebat; ut dum de", + "candidate_score": 0.683822, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_15_17", + "bdc_text": "Abunde officio , si et eritque negotii abunde nostro satis fecerimus , officio , si et pauculi ipsos et ecclesias nostrae fidei creditas in his pauculis sed opido necessariis et salutaribus , ex reverimus , praedicantur in nomine Christi poenitentiam et remissionem peccatorum . Frustra vero laborabimus , si his omissis aut praeteritis , circa alia occupemur . Qui et christianum dominum , in quo est plenitudo ecclesiae vera et vitae fide possident , destituuntur Christo , nec vere possunt , possident .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_373", + "psc_text": "Petrus cum quosdam territos malorum suorum consideratione conspiceret, admonuit, dicens: Poenitentiam agite, et baptizetur unus quisque vestrum (Act. II, 38) . Dicturus enim baptisma, praemisit poenitentiae lamenta, ut prius se aqua suae afflictionis infunderent, et postmodum sacramento baptismatis lavarent. Qua igitur mente qui transactas culpas flere negligunt, vivunt securi de venia, quando ipse summus Pastor Ecclesiae huic etiam Sacramento addendam poenitentiam credidit, quod peccata principaliter exstinguit? CAPUT XXXI [ Al. LV]. Quomodo admonendi qui illicita quorum sunt conscii laudant; et qui condemnantes, minime tamen cavent. ( Admonitio 32). Aliter admonendi sunt qui illicita quae faciunt etiam laudant; atque aliter qui accusant prava, nec tamen devitant. Admonendi sunt enim qui illicita quae faciunt etiam laudant, ut considerent quod plerumque plus ore quam opere delinquant. Opere namque per semetipsos solos prava perpetrant; ore autem per tot personas iniquitatem exhibent, quot audientium mentes iniqua laudantes docent. Admonendi ergo sunt, ut si eradicare mala", + "candidate_score": 0.683482, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_26_28", + "bdc_text": "Apparet hoc plus nimium in defectione videbantur , et quod multi qui iam ad nos accessuri videbantur , ob rixas et contentiones ministrorum , haerent et quo se conferant aut quid ipsis faciundum sit addubitant , praesertim videant et audiant alteros ab alteris condemnari , et execrationes nobis magis esse familiares quam benedictiones ac dispersionem prope prae ferri collectioni . Demo loco adhortamur vestram pietatem fratres , ut contentiones vel rixas tanquam pestes ecclesiae caveamur . atque refugiatis , adhortamur item charitatem vestram , ne ad commendandum anathematismos , et ad praestandum magis quam ad colligendum faciles esse parandis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_89", + "psc_text": "Fracturam vero ligamen astringit, cum culpam disciplina deprimit, ne plaga usque ad interitum defluat, si hanc districtionis severitas non coarctat. Sed saepe deterius frangitur, cum fractura incaute colligatur, ita ut gravius scissuram sentiat, si hanc immoderatius ligamenta constringant. Unde necesse est ut cum peccati vulnus in subditis corrigendo restringitur, magna se sollicitudine etiam districtio ipsa moderetur, quatenus sic jura disciplinae contra delinquentes exerceat, ut pietatis viscera non amittat. Curandam quippe est ut rectorem subditis et matrem pietas, et patrem exhibeat disciplina. Atque inter haec sollicita circumspectione providendum, ne aut districtio rigida, aut pietas sit remissa. Nam sicut in libris Moralibus jam diximus (Lib. XX Moral., n. 14, c. 8, et epist. 25, lib. I), disciplina vel misericordia multum destituitur, si una sine altera teneatur. Sed erga subditos suos inesse rectoribus debet et juste consulens misericordia, et pie saeviens disciplina. Hinc namque est quod docente Veritate (Luc. X, 34), per Samaritani", + "candidate_score": 0.681511, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_30", + "bdc_text": "Ac videntur nobis condemnare quae non pronuntiantur in eos , qui violant ipsa dei nostrae capita primaria , symbolo apostolorum praesensa ac docti admonitique satis ab hac sua impietate non recedunt et veritati orthodoxaeque fideratius admodum esse periculosae , atque eo moderatius et circumspectius in iis esse versandum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_409", + "psc_text": "Nec coram caeco pones offendiculum (Levit. XIX, 14) . Surdo quippe maledicere, est absenti et non audienti derogare: coram caeco vero offendiculum ponere, est discretam quidem rem agere, sed tamen ei qui lumen discretionis non habet, scandali occasionem praebere. CAPUT XXXVI [ Al. LX]. De exhortatione multis exhibenda, ut sic singulorum virtutes adjuvet, quatenus per hanc contraria virtutibus vitia non excrescant. Haec sunt quae praesul animarum in praedicationis diversitate custodiat, ut sollicitus congrua singulorum vulneribus medicamina opponat. Sed cum magni sit studii ut exhortandis singulis serviatur ad singula, cum valde laboriosum sit unumquemque de propriis sub dispensatione debitae considerationis instruere, longe tamen laboriosius est auditores innumeros ac diversis passionibus laborantes, uno eodemque tempore voce unius et 97 tanta arte vox temperanda est, ut cum diversa sint auditorum vitia, et singulis inveniatur congrua, et tamen sibimetipsi non sit diversa; ut inter passiones medias uno quidem ductu transeat, sed more bicipitis gladii", + "candidate_score": 0.67956, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_13_15", + "bdc_text": "Et in Apocalypsi dicitur Thystirenae ecclesiae , praeter dominus , Non mittam super vos aliud onus , praeter quod habetis . Retinete hoc , donec veniam . Abunde officio , si et eritque negotii abunde nostro satis fecerimus , officio , si et pauculi ipsos et ecclesias nostrae fidei creditas in his pauculis sed opido necessariis et salutaribus , ex reverimus , praedicantur in nomine Christi poenitentiam et remissionem peccatorum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_373", + "psc_text": "Petrus cum quosdam territos malorum suorum consideratione conspiceret, admonuit, dicens: Poenitentiam agite, et baptizetur unus quisque vestrum (Act. II, 38) . Dicturus enim baptisma, praemisit poenitentiae lamenta, ut prius se aqua suae afflictionis infunderent, et postmodum sacramento baptismatis lavarent. Qua igitur mente qui transactas culpas flere negligunt, vivunt securi de venia, quando ipse summus Pastor Ecclesiae huic etiam Sacramento addendam poenitentiam credidit, quod peccata principaliter exstinguit? CAPUT XXXI [ Al. LV]. Quomodo admonendi qui illicita quorum sunt conscii laudant; et qui condemnantes, minime tamen cavent. ( Admonitio 32). Aliter admonendi sunt qui illicita quae faciunt etiam laudant; atque aliter qui accusant prava, nec tamen devitant. Admonendi sunt enim qui illicita quae faciunt etiam laudant, ut considerent quod plerumque plus ore quam opere delinquant. Opere namque per semetipsos solos prava perpetrant; ore autem per tot personas iniquitatem exhibent, quot audientium mentes iniqua laudantes docent. Admonendi ergo sunt, ut si eradicare mala", + "candidate_score": 0.677857, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_19", + "bdc_text": "ingam salutis nostrae carnis seram Quod si qui sint , quibus videantur , res novae subinde inducendae in ecclesias et constitutionibus vix finiendis implicandas esse ecclesias , hi sane reducendi sint ad simplicitatem et sobrietatem .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_187", + "psc_text": "quidam cum cordis innocentia in nonnullis suis actibus infirmi videantur, quidam vero jam quaedam ante humanos oculos robusta exerceant, sed tamen erga aliorum bona intus invidiae pestilentia tabescant. Bene ergo dicitur: Vita carnium sanitas cordis; quia si mentis innocentia custoditur, etiam si qua foris infirma sunt quandoque roborantur. 47 Et recte illic subditur: Putredo ossium invidia, quia per livoris vitium ante Dei oculos pereunt etiam quae humanis oculis fortia videntur. Ossa quippe per invidiam putrescere, est quaedam etiam robusta deperire. CAPUT XI [ Al. XXXV]. Quomodo admonendi simplices et versipelles. ( Admonitio 12.) Aliter admonendi sunt simplices, atque aliter impuri. Laudandi sunt simplices quod studeant nunquam falsa dicere, sed admonendi sunt ut noverint nonnunquam vera reticere. Sicut enim semper dicentem falsitas laesit, ita nonnunquam quibusdam audita vera nocuerunt. Unde coram discipulis Dominus locutionem suam silentio temperans, ait: Multa habeo vobis dicere, sed nunc non potestis illa portare (Joan. XVI, 12)", + "candidate_score": 0.677051, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_56_58", + "bdc_text": "Interim vero permitateque indigni existimavimus eos hostium loco habendos , quiniam sperantes eam in diligendos et pro ipsis dominus supplicandum vobis essequitatem , praestantissimos serio putamus ac per occasionem eis conficiendum quoque omnes adversus forte illicors dominus hos . Imprudentium partem essent , et misericors dominus . Imprudentium certum excipet , cogitetis , quae et nuper tales , eiusmodi voces et sententias recipere , admodiores , viros quas inter nos ipsos consigno concedat , mentem meliorum Io pacem sentimus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_357", + "psc_text": "48) . Divisas quippe ex oculis aquas deducimus, quando peccatis singulis dispertitas lacrymas damus. Neque enim uno eodemque tempore aeque mens de omnibus dolet; sed dum nunc hujus, nunc illius culpae memoria acrius tangitur, simul de omnibus in singulis commota purgatur. 85 Admonendi sunt, ut de misericordia quam postulant, praesumant, ne vi immoderatae afflictionis intereant. Neque enim pie Dominus ante delinquentium oculos flenda peccata opponeret, si per semetipsum ea districte ferire voluisset. Constat enim quod a suo judicio abscondere voluit, quos miserando praeveniens sibimetipsis judices fecit. Hinc enim scriptum est: Praeveniamus faciem Domini in confessione (Psal. XCIV, 2). Hinc per Paulum dicitur: Si nosmetipsos dijudicaremus, non utique judicaremur (I Cor. XI, 31) . Rursumque admonendi sunt, ut sic de spe fiduciam, habeant, ne tamen incauta securitate torpescant. Plerumque enim hostis callidus mentem quam peccato supplantat, cum de ruina sua afflictam respicit, securitatis pestiferae blanditiis seducit. Quod figurate exprimitur, cum factum", + "candidate_score": 0.675948, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_15", + "bdc_text": "Abunde officio , si et eritque negotii abunde nostro satis fecerimus , officio , si et pauculi ipsos et ecclesias nostrae fidei creditas in his pauculis sed opido necessariis et salutaribus , ex reverimus , praedicantur in nomine Christi poenitentiam et remissionem peccatorum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_373", + "psc_text": "Petrus cum quosdam territos malorum suorum consideratione conspiceret, admonuit, dicens: Poenitentiam agite, et baptizetur unus quisque vestrum (Act. II, 38) . Dicturus enim baptisma, praemisit poenitentiae lamenta, ut prius se aqua suae afflictionis infunderent, et postmodum sacramento baptismatis lavarent. Qua igitur mente qui transactas culpas flere negligunt, vivunt securi de venia, quando ipse summus Pastor Ecclesiae huic etiam Sacramento addendam poenitentiam credidit, quod peccata principaliter exstinguit? CAPUT XXXI [ Al. LV]. Quomodo admonendi qui illicita quorum sunt conscii laudant; et qui condemnantes, minime tamen cavent. ( Admonitio 32). Aliter admonendi sunt qui illicita quae faciunt etiam laudant; atque aliter qui accusant prava, nec tamen devitant. Admonendi sunt enim qui illicita quae faciunt etiam laudant, ut considerent quod plerumque plus ore quam opere delinquant. Opere namque per semetipsos solos prava perpetrant; ore autem per tot personas iniquitatem exhibent, quot audientium mentes iniqua laudantes docent. Admonendi ergo sunt, ut si eradicare mala", + "candidate_score": 0.675087, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_30", + "bdc_text": "Ac videntur nobis condemnare quae non pronuntiantur in eos , qui violant ipsa dei nostrae capita primaria , symbolo apostolorum praesensa ac docti admonitique satis ab hac sua impietate non recedunt et veritati orthodoxaeque fideratius admodum esse periculosae , atque eo moderatius et circumspectius in iis esse versandum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_374", + "psc_text": "accusant prava, nec tamen devitant. Admonendi sunt enim qui illicita quae faciunt etiam laudant, ut considerent quod plerumque plus ore quam opere delinquant. Opere namque per semetipsos solos prava perpetrant; ore autem per tot personas iniquitatem exhibent, quot audientium mentes iniqua laudantes docent. Admonendi ergo sunt, ut si eradicare mala dissimulant, saltem seminare pertimescant. Admonendi sunt, ut eis perditio privata sufficiat. Rursumque admonendi sunt, ut si mali esse non metuunt, erubescant saltem videri quod sunt. Plerumque enim culpa dum absconditur, effugatur, quia dum mens erubescit videri quod tamen esse non metuit, erubescit quandoque esse quod fugit videri. Cum vero pravus quisque impudenter innotescit, quo liberius omne facinus perpetrat, eo etiam licitum putat; 89 et quod licitum suspicatur, in hoc proculdubio multiplicius mergitur. Unde scriptum est: Peccatum suum sicut Sodoma praedicaverunt, nec absconderunt (Isai. III, 9) . Peccatum enim suum si Sodoma absconderet, adhuc sub timore peccaret. Sed funditus frena timoris", + "candidate_score": 0.674106, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_30", + "bdc_text": "Ac videntur nobis condemnare quae non pronuntiantur in eos , qui violant ipsa dei nostrae capita primaria , symbolo apostolorum praesensa ac docti admonitique satis ab hac sua impietate non recedunt et veritati orthodoxaeque fideratius admodum esse periculosae , atque eo moderatius et circumspectius in iis esse versandum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_156", + "psc_text": "oris gladio ferienda non sunt, etiam cum recte reprehendenda judicantur. Si quando vero contra eos vel in minimis lingua labitur, necesse est ut per afflictionem poenitentiae cor prematur; quatenus ad semetipsum redeat, et cum praepositae potestati deliquerit, ejus contra se judicium a quo sibi praelata est perhorrescat. Nam cum praepositis delinquimus, ejus ordinationi qui eos nobis praetulit obviamus. Unde Moyses quoque cum contra se et Aaron conqueri populum cognovisset, ait: Nos enim quid sumus? Nec contra nos est murmur vestrum, sed contra Dominum (Exod. XVI, 8) . 40 CAPUT V [ Al. XXIX]. Quomodo admonendi servi et domini. ( Admonitio 6.) Aliter admonendi sunt servi, atque aliter domini. Servi scilicet, ut in se semper humilitatem conditionis aspiciant; domini vero, ut naturae suae qua aequaliter sunt cum servis conditi, memoriam non amittant. Servi admonendi sunt ne dominos despiciant, ne Deum offendant si ordinationi illius superbiendo contradicunt; domini quoque admonendi sunt, quia", + "candidate_score": 0.673326, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_13_15", + "bdc_text": "Et in Apocalypsi dicitur Thystirenae ecclesiae , praeter dominus , Non mittam super vos aliud onus , praeter quod habetis . Retinete hoc , donec veniam . Abunde officio , si et eritque negotii abunde nostro satis fecerimus , officio , si et pauculi ipsos et ecclesias nostrae fidei creditas in his pauculis sed opido necessariis et salutaribus , ex reverimus , praedicantur in nomine Christi poenitentiam et remissionem peccatorum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_356", + "psc_text": "David cum peteret, dicens: Averte oculos tuos a peccatis meis (Psal. L, 11) , paulo superius intulit: Delictum meum coram me est semper (Ibid., 5). Ac si diceret: Peccatum meum ne respicias postulo, quia hoc respicere ipse non cesso. Unde et per prophetam Dominus dicit: Et peccatorum tuorum memor non ero, tu autem memor esto (Isai. XLIII, 25, 26, sec. LXX) . Admonendi sunt ut singula quaeque admissa considerent, et dum per unumquodque erroris sui inquinationem deflent, simul se ac totos lacrymis mundent. Unde bene per Jeremiam dicitur, cum Judaeae singula delicta pensarentur: Divisiones aquarum deduxit oculus meus (Thren. III, 48) . Divisas quippe ex oculis aquas deducimus, quando peccatis singulis dispertitas lacrymas damus. Neque enim uno eodemque tempore aeque mens de omnibus dolet; sed dum nunc hujus, nunc illius culpae memoria acrius tangitur, simul de omnibus in singulis commota purgatur. 85 Admonendi sunt, ut de misericordia quam postulant, praesumant,", + "candidate_score": 0.669698, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_43", + "bdc_text": "Quod non clarissimi viri d. Calvinus et d. Ioannis a Lasco , non penitius expenderent , sed Buceri fucis plus nimium tribuerent et pro bonitate ingenii sui , moderari Lutheranam importunitatem et succorda aliqua in tempore cum alioqui laboranti succurrere cuperent , et Augustanae consuisse et apologiae expositionem .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_409", + "psc_text": "Nec coram caeco pones offendiculum (Levit. XIX, 14) . Surdo quippe maledicere, est absenti et non audienti derogare: coram caeco vero offendiculum ponere, est discretam quidem rem agere, sed tamen ei qui lumen discretionis non habet, scandali occasionem praebere. CAPUT XXXVI [ Al. LX]. De exhortatione multis exhibenda, ut sic singulorum virtutes adjuvet, quatenus per hanc contraria virtutibus vitia non excrescant. Haec sunt quae praesul animarum in praedicationis diversitate custodiat, ut sollicitus congrua singulorum vulneribus medicamina opponat. Sed cum magni sit studii ut exhortandis singulis serviatur ad singula, cum valde laboriosum sit unumquemque de propriis sub dispensatione debitae considerationis instruere, longe tamen laboriosius est auditores innumeros ac diversis passionibus laborantes, uno eodemque tempore voce unius et 97 tanta arte vox temperanda est, ut cum diversa sint auditorum vitia, et singulis inveniatur congrua, et tamen sibimetipsi non sit diversa; ut inter passiones medias uno quidem ductu transeat, sed more bicipitis gladii", + "candidate_score": 0.669156, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_6_8", + "bdc_text": "Gratias insuper et vobis , domini monorandi et fratres charissimi agimus , pro vestra eximia illa sunt nos benevolentia denunciationeque ac contestatione nobis longe gratissima , qua et vos et vestra omnia nobis defertis officia . Unde vicissim partria a nobis expectare debetis , cum verga vos animus sit , qui in omnibus , quantum quidem nostrae valent facultates , gratificari impietati vestrae , cupiat et liberaliter . Nullos vero nunc ad vos fratres mittimus legatos , quod nostra praesentia nec omnino necessaria nec admodum utulis futura videatur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_167", + "psc_text": "enim: Gratias agere debemus Deo semper pro vobis, fratres, ita ut dignum est, quoniam supercrescit fides vestra, et abundat charitas uniuscujusque vestrum in invicem; ita ut et nos ipsi in vobis gloriemur in ecclesiis Dei, pro patientia vestra et fide (II Thes. I, 3, 4) . Qui cum blanda haec vitae eorum praeconia praemisisset, paulo post subdidit, dicens: Rogamus autem vos, fratres, per adventum Domini nostri Jesu Christi, et nostrae congregationis in ipsum, ut non cito moveamini a vestro sensu, neque terreamini, neque per spiritum, neque per sermonem, neque per epistolam tanquam per nos missam, quasi instet dies Domini (Ibid. II, 1) . Egit enim verus doctor, ut prius audirent laudati quod recognoscerent, et postmodum quod exhortati sequerentur; quatenus eorum mentem ne admonitio subjuncta concuteret, laus praemissa solidaret; et qui commotos eos vicini finis suspicione cognoverat, non jam redarguebat motos, sed quasi transacta nesciens, adhuc commoveri prohibebat; ut dum de", + "candidate_score": 0.665882, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_58", + "bdc_text": "Imprudentium certum excipet , cogitetis , quae et nuper tales , eiusmodi voces et sententias recipere , admodiores , viros quas inter nos ipsos consigno concedat , mentem meliorum Io pacem sentimus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_161", + "psc_text": "rursum: Mementote praepositorum vestrorum, qui vobis locuti sunt verbum Dei, quorum intuentes exitum conversationis, imitamini fidem (Ibid., XIII, 7) ; quatenus et illos victrix ratio frangeret, et istos ad majora conscendere imitatio blanda suaderet. 41 CAPUT VII [ Al. XXXI]. Quomodo admonendi impudentes et verecundi. ( Admonitio 8.) Aliter admonendi sunt impudentes, atque aliter verecundi. Illos namque ab impudentiae vitio non nisi increpatio dura compescit; istos autem plerumque ad melius exhortatio modesta componit. Illi se delinquere nesciunt, nisi etiam a pluribus increpentur; istis plerumque ad conversionem sufficit quod eis doctor mala sua saltem leniter ad memoriam reducit. Illos melius corrigit qui invebendo reprehendit; istis autem major profectus adducitur, si hoc quod in eis reprehenditur quasi ex latere tangatur. Impudentem quippe Judaeorum plebem Dominus aperte increpans, ait: Frons mulieris meretricis facta est tibi, noluisti erubescere (Jerem. III, 3) . Et rursum verecundantem refovet, dicens: Confusionis adolescentiae tuae oblivisceris, et opprobrii viduitatis", + "candidate_score": 0.662503, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_56", + "bdc_text": "Interim vero permitateque indigni existimavimus eos hostium loco habendos , quiniam sperantes eam in diligendos et pro ipsis dominus supplicandum vobis essequitatem , praestantissimos serio putamus ac per occasionem eis conficiendum quoque omnes adversus forte illicors dominus hos .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_357", + "psc_text": "48) . Divisas quippe ex oculis aquas deducimus, quando peccatis singulis dispertitas lacrymas damus. Neque enim uno eodemque tempore aeque mens de omnibus dolet; sed dum nunc hujus, nunc illius culpae memoria acrius tangitur, simul de omnibus in singulis commota purgatur. 85 Admonendi sunt, ut de misericordia quam postulant, praesumant, ne vi immoderatae afflictionis intereant. Neque enim pie Dominus ante delinquentium oculos flenda peccata opponeret, si per semetipsum ea districte ferire voluisset. Constat enim quod a suo judicio abscondere voluit, quos miserando praeveniens sibimetipsis judices fecit. Hinc enim scriptum est: Praeveniamus faciem Domini in confessione (Psal. XCIV, 2). Hinc per Paulum dicitur: Si nosmetipsos dijudicaremus, non utique judicaremur (I Cor. XI, 31) . Rursumque admonendi sunt, ut sic de spe fiduciam, habeant, ne tamen incauta securitate torpescant. Plerumque enim hostis callidus mentem quam peccato supplantat, cum de ruina sua afflictam respicit, securitatis pestiferae blanditiis seducit. Quod figurate exprimitur, cum factum", + "candidate_score": 0.659651, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_58", + "bdc_text": "Imprudentium certum excipet , cogitetis , quae et nuper tales , eiusmodi voces et sententias recipere , admodiores , viros quas inter nos ipsos consigno concedat , mentem meliorum Io pacem sentimus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_138", + "psc_text": "aliter a conjugii nexibus liberi. Aliter admistionem carnis experti, aliter ignorantes. Aliter qui peccata deplorant operum, aliter qui cogitationum. Aliter qui commissa plangunt, nec tamen deserunt; aliter qui deserunt, nec tamen plangunt. Aliter qui illicita quae faciunt, etiam laudant; aliter qui accusant prava, nec tamen devitant. Aliter qui repentina concupiscentia superantur, atque aliter qui in culpa ex consilio ligantur. [Al., c. XXIV] ( Admonitio 1.). aliter qui se a parvis custodiunt, sed aliquando in gravioribus demerguntur. Aliter qui bona nec inchoant, aliter qui inchoata minime consummant. Aliter qui mala occulte agunt, et bona publice; aliter qui bona quae faciunt abscondunt, et tamen quibusdam factis publice mala de se opinari permittunt. Sed quid utilitatis est, quod cuncta haec collecta numeratione transcurrimus, si non etiam admonitionis modos per singula, quanta possumus brevitate, pandamus. Aliter igitur admonendi sunt viri, atque aliter feminae, quia illis graviora, istis vero injungenda sunt leviora, ut illos magna", + "candidate_score": 0.657957, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_67_69", + "bdc_text": "Diligite nos et orate pro nobis ; nam vere diligimus et vos et vestras ecclesias intercedimusque pro vestra apud dominum salute indesinentur . Tiguri promense aprili anno salutis nostrae 1543 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_167", + "psc_text": "enim: Gratias agere debemus Deo semper pro vobis, fratres, ita ut dignum est, quoniam supercrescit fides vestra, et abundat charitas uniuscujusque vestrum in invicem; ita ut et nos ipsi in vobis gloriemur in ecclesiis Dei, pro patientia vestra et fide (II Thes. I, 3, 4) . Qui cum blanda haec vitae eorum praeconia praemisisset, paulo post subdidit, dicens: Rogamus autem vos, fratres, per adventum Domini nostri Jesu Christi, et nostrae congregationis in ipsum, ut non cito moveamini a vestro sensu, neque terreamini, neque per spiritum, neque per sermonem, neque per epistolam tanquam per nos missam, quasi instet dies Domini (Ibid. II, 1) . Egit enim verus doctor, ut prius audirent laudati quod recognoscerent, et postmodum quod exhortati sequerentur; quatenus eorum mentem ne admonitio subjuncta concuteret, laus praemissa solidaret; et qui commotos eos vicini finis suspicione cognoverat, non jam redarguebat motos, sed quasi transacta nesciens, adhuc commoveri prohibebat; ut dum de", + "candidate_score": 0.656448, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_56", + "bdc_text": "Interim vero permitateque indigni existimavimus eos hostium loco habendos , quiniam sperantes eam in diligendos et pro ipsis dominus supplicandum vobis essequitatem , praestantissimos serio putamus ac per occasionem eis conficiendum quoque omnes adversus forte illicors dominus hos .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_240", + "psc_text": "humiles, quia Redemptor noster humiliavit semetipsum, factus obediens usque ad mortem (Philip. II, 8) ; audiant elati quod de eorum capite scriptum est: Ipse est rex super universos filios superbiae (Job. XLI, 25) . Occasio igitur perditionis nostrae facta est superbia diaboli, et argumentum redemptionis nostrae inventa est humilitas Dei. Hostis enim noster inter omnia conditus, voluit videri supra omnia elatus: Redemptor autem noster magnus manens super omnia, fieri inter omnia dignatus est parvus. Dicatur ergo humilibus, quia dum se dejiciunt, ad Dei similitudinem ascendunt: dicatur elatis, quia dum se erigunt, in apostatae angeli imitationem cadunt. Quid itaque elatione dejectius, quae dum supra se tenditur, ab altitudine verae celsitudinis elongatur? Et quid humilitate sublimius, quae dum se in ima deprimit, auctori suo manenti super summa conjungit? Est tamen aliud quod in eis debeat caute pensari, quia saepe quidam humilitatis decipiuntur specie, quidam vero elationis suae ignoratione falluntur. Nam plerumque nonnullis", + "candidate_score": 0.653433, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_58", + "bdc_text": "Imprudentium certum excipet , cogitetis , quae et nuper tales , eiusmodi voces et sententias recipere , admodiores , viros quas inter nos ipsos consigno concedat , mentem meliorum Io pacem sentimus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_65", + "psc_text": "sic innumeros sanctae Ecclesiae populos unitas fidei contegit, quos intus diversitas meritorum tenet. Ne igitur rector incautus ad loquendum proruat, hoc quod jam praemisimus, per semetipsam Veritas discipulis clamat: Habete sal in vobis, et pacem habete inter vos (Marc. IX, 49) . Ac si figurate per habitum sacerdotis dicat: Mala punica tintinnabulis jungite, ut per omne quod dicitis, unitatem fidei cauta observatione teneatis. Providendum quoque est sollicita intentione rectoribus ut ab eis non solum prava nullo modo, sed ne recta quidem nimie et inordinate proferantur; quia saepe dictorum virtus perditur, cum apud corda audientium loquacitatis incauta importunitate levigatur; et auctorem suum haec eadem loquacitas inquinat, quae servire auditoribus ad usum profectus ignorat. Unde bene per Moysen dicitur: Vir qui fluxum seminis patitur, immundus erit (Levit. XV, 2) . In mente quippe audientium semen secuturae cogitationis est auditae qualitas locutionis, quia dum per aurem sermo coneipitur, cogitatio in mente generatur. Unde", + "candidate_score": 0.652619, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_27", + "bdc_text": "Demo loco adhortamur vestram pietatem fratres , ut contentiones vel rixas tanquam pestes ecclesiae caveamur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_285", + "psc_text": "audiant quid per semetipsam Veritas dicat: Habete sal in vobis, et pacem habete inter vos (Marc. IX, 49) . Sal quippe sine pace non virtutis est donum, sed damnationis argumentum. Quo enim quisque melius sapit, eo deterius delinquit; et idcirco inexcusabiliter merebitur supplicium, quia prudenter 69 si voluisset, potuit vitare peccatum. Quibus recte quoque per Jacobum dicitur: Quod si zelum amarum habetis, et contentiones sunt in corde vestro, nolite gloriari, et mendaces esse adversum veritatem. Non est ista sapientia desursum descendens, sed terrena, animalis, diabolica. Quae autem desursum est sapientia primum quidem pudica est, deinde pacifica (Jac. III, 14, 15, 17) . Pudica videlicet, quia caste intelligit; pacifica autem, quia per elationem se minime a proximorum societate disjungit. Admonendi sunt dissidentes, ut noverint quod tandiu nullum boni operis Deo sacrificium immolant, quandiu a proximorum charitate discordant. Scriptum namque est: Si offers munus tuum ad altare, et ibi recordatus fueris quia", + "candidate_score": 0.652327, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_43", + "bdc_text": "Quod non clarissimi viri d. Calvinus et d. Ioannis a Lasco , non penitius expenderent , sed Buceri fucis plus nimium tribuerent et pro bonitate ingenii sui , moderari Lutheranam importunitatem et succorda aliqua in tempore cum alioqui laboranti succurrere cuperent , et Augustanae consuisse et apologiae expositionem .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_163", + "psc_text": "compatiens reprehendit, dicens: Gavisus sum in Domino vehementer, quoniam tandem aliquando refloruistis pro me sentire sicut et sentiebatis; occupati enim eratis (Philipp. IV, 10) ; ut et illorum culpas increpatio dura detegeret, et horum negligentiam mollior sermo velaret. CAPUT VIII [ Al. XXXII]. Quomodo admonendi protervi et pusillanimes. ( Admonitio 9.) Aliter admonendi sunt protervi, atque aliter pusillanimes. Illi enim dum valde de se praesumunt, exprobrando caeteros dedignantur; isti autem dum nimis infirmitatis suae sunt conscii. plerumque in desperationem cadunt. Illi singulariter summa aestimant cuncta quae agunt, isti vehementer despecta putant esse quae faciunt, et idcirco in desperatione franguntur. Subtiliter itaque ab arguente discutienda sunt opera protervorum, ut in quo sibi placent, ostendantur quia Deo displicent. Tunc enim protervos melius corrigimus, cum ea quae bene egisse se credunt, male acta monstramus; ut unde adepta gloria creditur, inde utilis subsequatur confusio. Nonnunquam vero cum se vitium proterviae minime perpetrare cognoscunt, compendiosius", + "candidate_score": 0.64279, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_28", + "bdc_text": "atque refugiatis , adhortamur item charitatem vestram , ne ad commendandum anathematismos , et ad praestandum magis quam ad colligendum faciles esse parandis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_268", + "psc_text": "nutrit, quia in illo non culpam, sed naturam diligit. Admonendi sunt etiam qui jam sua misericorditer largiuntur, ut sollicite custodire studeant, ne cum commissa peccata eleemosynis redimunt, adhuc redimenda committant; ne venalem Dei justitiam aestiment, si cum curant pro peccatis nummos tribuere, arbitrentur se posse inulte peccare. Plus est namque anima quam esca, et corpus quam vestimentum (Matth. VI, 25; Luc. XII, 23) . Qui ergo escam aut vestimentum pauperibus largitur, sed tamen animae vel corporis iniquitate polluitur, quod minus est justitiae obtulit, et quod majus est, culpae; sua enim Deo dedit, et se diabolo. At contra admonendi sunt qui adhuc et aliena rapere contendunt, ut sollicite audiant quid veniens in judicium Dominus dicat. Ait namque: Esurivi, et non dedistis mihi manducare; sitivi, et non dedistis mihi bibere; hospes eram, et non collegistis me; nudus, et non operuistis me; infirmus et in carcere, et non visitastis me (Matth. XXV, 35,", + "candidate_score": 0.641868, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_68_70", + "bdc_text": "nam vere diligimus et vos et vestras ecclesias intercedimusque pro vestra apud dominum salute indesinentur . Tiguri promense aprili anno salutis nostrae 1543 . Vostenn Vestennium Studiosissimi et ecclesiae et scholae Tigurinae ministri et professores .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_167", + "psc_text": "enim: Gratias agere debemus Deo semper pro vobis, fratres, ita ut dignum est, quoniam supercrescit fides vestra, et abundat charitas uniuscujusque vestrum in invicem; ita ut et nos ipsi in vobis gloriemur in ecclesiis Dei, pro patientia vestra et fide (II Thes. I, 3, 4) . Qui cum blanda haec vitae eorum praeconia praemisisset, paulo post subdidit, dicens: Rogamus autem vos, fratres, per adventum Domini nostri Jesu Christi, et nostrae congregationis in ipsum, ut non cito moveamini a vestro sensu, neque terreamini, neque per spiritum, neque per sermonem, neque per epistolam tanquam per nos missam, quasi instet dies Domini (Ibid. II, 1) . Egit enim verus doctor, ut prius audirent laudati quod recognoscerent, et postmodum quod exhortati sequerentur; quatenus eorum mentem ne admonitio subjuncta concuteret, laus praemissa solidaret; et qui commotos eos vicini finis suspicione cognoverat, non jam redarguebat motos, sed quasi transacta nesciens, adhuc commoveri prohibebat; ut dum de", + "candidate_score": 0.635472, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_31", + "bdc_text": "De qua re nos quoque quaedam ad honorandum dominum et fratrem nos quam dilectum , d. Theodorum Bezam dedimus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_167", + "psc_text": "enim: Gratias agere debemus Deo semper pro vobis, fratres, ita ut dignum est, quoniam supercrescit fides vestra, et abundat charitas uniuscujusque vestrum in invicem; ita ut et nos ipsi in vobis gloriemur in ecclesiis Dei, pro patientia vestra et fide (II Thes. I, 3, 4) . Qui cum blanda haec vitae eorum praeconia praemisisset, paulo post subdidit, dicens: Rogamus autem vos, fratres, per adventum Domini nostri Jesu Christi, et nostrae congregationis in ipsum, ut non cito moveamini a vestro sensu, neque terreamini, neque per spiritum, neque per sermonem, neque per epistolam tanquam per nos missam, quasi instet dies Domini (Ibid. II, 1) . Egit enim verus doctor, ut prius audirent laudati quod recognoscerent, et postmodum quod exhortati sequerentur; quatenus eorum mentem ne admonitio subjuncta concuteret, laus praemissa solidaret; et qui commotos eos vicini finis suspicione cognoverat, non jam redarguebat motos, sed quasi transacta nesciens, adhuc commoveri prohibebat; ut dum de", + "candidate_score": 0.614703, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1", + "max_score": 0.716253, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_65_67", + "bdc_text": "Dominus noster Iesus Christus , unicum ecclesiae suae communicae caput et fidelissimi gregis sui pastor , servet nostras ecclesias et nos ipsarum ministros in sarta doctrina vita pura et concordia syncera atque per perpetua . Ille benedicat vobis et servet vos ab omni malo . Diligite nos et orate pro nobis ;", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2891", + "psc_text": "Sed debemus intelligere personam nostram, personam Ecclesiae nostrae, personam corporis Christi. Unus enim homo cum capite et corpore suo Jesus Christus, salvator corporis et membra corporis, duo in carne una (Gen. II, 24, et Ephes. V, 31), et in voce una, et in passione una; et cum transierit iniquitas, in requie una. Passiones itaque Christi non in solo Christo; imo passiones Christi nonnisi in Christo. Si enim Christum intelligas caput et corpus, passiones Christi nonnisi in Christo: si autem Christum intelligas solum caput, passiones Christi non in solo Christo. Si enim passiones Christi in solo Christo, imo in solo capite; unde dicit quoddam membrum ejus Paulus apostolus, Ut suppleam quae desunt pressurarum Christi in carne mea (Coloss. I, 24) ? Si ergo in membris Christi es, quicumque homo, quisquis haec audis, quisquis haec nunc non audis (sed tamen audis, si in membris Christi es); quidquid pateris ab eis qui non", + "candidate_score": 0.716253, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_64_66", + "bdc_text": "sua quisquam spectetis , sed unus quisque , quae sunt aliorum etc. Dominus noster Iesus Christus , unicum ecclesiae suae communicae caput et fidelissimi gregis sui pastor , servet nostras ecclesias et nos ipsarum ministros in sarta doctrina vita pura et concordia syncera atque per perpetua . Ille benedicat vobis et servet vos ab omni malo .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2891", + "psc_text": "Sed debemus intelligere personam nostram, personam Ecclesiae nostrae, personam corporis Christi. Unus enim homo cum capite et corpore suo Jesus Christus, salvator corporis et membra corporis, duo in carne una (Gen. II, 24, et Ephes. V, 31), et in voce una, et in passione una; et cum transierit iniquitas, in requie una. Passiones itaque Christi non in solo Christo; imo passiones Christi nonnisi in Christo. Si enim Christum intelligas caput et corpus, passiones Christi nonnisi in Christo: si autem Christum intelligas solum caput, passiones Christi non in solo Christo. Si enim passiones Christi in solo Christo, imo in solo capite; unde dicit quoddam membrum ejus Paulus apostolus, Ut suppleam quae desunt pressurarum Christi in carne mea (Coloss. I, 24) ? Si ergo in membris Christi es, quicumque homo, quisquis haec audis, quisquis haec nunc non audis (sed tamen audis, si in membris Christi es); quidquid pateris ab eis qui non", + "candidate_score": 0.707771, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_37_39", + "bdc_text": "simpliciter respiciunt ac magnis clamoribus spargunt , vos dissidere a nobis et nos a vobis linguos dammatos . Atque ita dominum confundere linguas tormentium turrim Babylonis . Cuperemus autem d. nullam vel speciem ullius inter nos dissidii sicut revera nullum inter nos esse speramus ) , etiam apud nostros extare adversarios dissidiumque aliquo saltem dominus in S .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2472", + "psc_text": "Domine, et divide linguas eorum. Submerge, quare? Quia se extulerunt. Divide, quare? Quia in malum conspiraverunt. Turrem illam recordare superborum factam post diluvium: quid dixerunt superbi? Ne pereamus diluvio, faciamus altam turrem (Gen. XI, 4). Superbia se munitos esse arbitrabantur, exstruxerunt altam turrem; et Dominus divisit linguas ipsorum. Tunc se coeperunt non intelligere: hinc facta est origo linguarum multarum. Antea enim una lingua erat; sed una lingua concordibus proderat, una lingua hominibus proderat: at ubi illa collectio in conspirationem superbiae praecipitata est, pepercit illis Deus ut divideret linguas, ne se intelligendo perniciosam facerent unitatem. Per superbos homines divisae sunt linguae, per humiles Apostolos congregatae sunt linguae: spiritus superbiae dispersit linguas, Spiritus sanctus congregavit linguas. Quando enim Spiritus sanctus venit super discipulos, omnium linguis locuti sunt, ab omnibus intellecti sunt (Act. II, 4): linguae dispersae, in unum congregatae sunt. Ergo si adhuc saeviunt et gentiles sunt, expedit eis divisas habere linguas.", + "candidate_score": 0.706342, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_65", + "bdc_text": "Dominus noster Iesus Christus , unicum ecclesiae suae communicae caput et fidelissimi gregis sui pastor , servet nostras ecclesias et nos ipsarum ministros in sarta doctrina vita pura et concordia syncera atque per perpetua .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2891", + "psc_text": "Sed debemus intelligere personam nostram, personam Ecclesiae nostrae, personam corporis Christi. Unus enim homo cum capite et corpore suo Jesus Christus, salvator corporis et membra corporis, duo in carne una (Gen. II, 24, et Ephes. V, 31), et in voce una, et in passione una; et cum transierit iniquitas, in requie una. Passiones itaque Christi non in solo Christo; imo passiones Christi nonnisi in Christo. Si enim Christum intelligas caput et corpus, passiones Christi nonnisi in Christo: si autem Christum intelligas solum caput, passiones Christi non in solo Christo. Si enim passiones Christi in solo Christo, imo in solo capite; unde dicit quoddam membrum ejus Paulus apostolus, Ut suppleam quae desunt pressurarum Christi in carne mea (Coloss. I, 24) ? Si ergo in membris Christi es, quicumque homo, quisquis haec audis, quisquis haec nunc non audis (sed tamen audis, si in membris Christi es); quidquid pateris ab eis qui non", + "candidate_score": 0.700224, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_18_20", + "bdc_text": "Qui destituuntur Christi nec venire possunt hic et officii nostri summa Post hanc pia vivere , nec ad utam officii d. vitam S. ingam salutis nostrae carnis seram Quod si qui sint , quibus videantur , res novae subinde inducendae in ecclesias et constitutionibus vix finiendis implicandas esse ecclesias , hi sane reducendi sint ad simplicitatem et sobrietatem . ut et ipsi paucis et iis quidem , in quae hactenus consensum est concorditer , sint contenti , praesertim et doctrina pro prophetica et apostolam cum videant apostolicam vel primitivam ecclesiam stolica nobis nunc tradita Christi , paucissimis fuisse contentam , et fideles Christi ministros plus collocasse operis in eo , ut excellerent in praedicatione syncera et perpetuum procium sacrosancti evangelii , in assiduis ad deum precium in legitimo denique sacramentorum usu et in continuo diligentique virtutum studio vel exercitio 1536 .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1499", + "psc_text": "Et quod sequitur, avertat Deus a dispensatoribus suis: Projiciatur in tenebras exteriores ligatis manibus et pedibus, servus, non eversor ad perdendum, sed piger ad erogandum (Matth. XXV, 26, 27, 30). Quid exspectare debent, qui cum luxuria consumpserunt, si damnantur qui cum pigritia servaverunt? In meditatione mea exardescet ignis. Et positus in hac fluctuatione dicendi et tacendi, inter eos qui calumniari parati sunt, et eos qui affectant instrui, inter abundantes et inopes, factus opprobrium his qui abundabant, et despectio superbis (Psal. CXXII, 4), respiciens eos beatos qui esuriunt et sitiunt justitiam (Matth. V, 6); laborans in utroque, afflictus in utroque; periclitans ne projiciat margaritas ante porcos, periclitans ne non eroget cibaria conservis: in hoc aestu quaesivit alium meliorem locum ab hac dispensatione, in qua sic laborat homo et periclitatur; et suspirans in finem quemdam, ubi ista non erat passurus, in illum, inquam, finem quo dicturus est bono erogatori Dominus, Intra in", + "candidate_score": 0.696009, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_48_50", + "bdc_text": "absolam infernalibus , communctis copiis , ni illos imo reduci aruerunt atque plena convitiorum plaustra , in ipsos dantia exonerarunt , insuper et crimine falsi ( quod alii longe meliorum meritos , falsificationis nuncupat ) atque corruptelae palam d. praestantes illos impudentissimos esse corruptores , esse 38 . ac Lutherum nunquam hoc sensisse neque confessionem Augustanam cum sua apologia eum sensum habere , quem impostores isti nequitur confingant . Hanc enim et Lutheri et compatri confessionis Augustanae esse sententiam .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2793", + "psc_text": "Per hoc ergo occisa sunt delicta oris eorum, et sermo labiorum eorum. Et quid jam factum est in his qui conversi sunt? Et comprehendantur in superbia sua. Dictum est enim illis quia ille quem occiderunt, resurrexit. Crediderunt eum resurrexisse, quia viderunt eum in coelo positum, Spiritum sanctum inde misisse, et eos qui in illum crediderunt implevisse (Act. I, 9, et II, 4); et invenerunt se et nihil damnasse, et nihil fecisse. Factum eorum in irritum venit; peccatum remansit. Quia ergo factum evacuatum est, peccatum autem remansit super facientes; comprehensi sunt in superbia sua, viderunt se sub iniquitate sua. Restabat ergo ut confiterentur peccatum, et ille ignosceret qui peccantibus cesserat, et mortem suam donaret occisus a mortuis, et vivificans mortuos. Comprehensi sunt ergo in superbia sua. 5. Et ex maledicto et mendacio annuntiabuntur consummationes, in ira consummationis, et non erunt. Et hoc difficile intelligitur, quo jungatur et non erunt. Quid non", + "candidate_score": 0.69041, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_48_50", + "bdc_text": "absolam infernalibus , communctis copiis , ni illos imo reduci aruerunt atque plena convitiorum plaustra , in ipsos dantia exonerarunt , insuper et crimine falsi ( quod alii longe meliorum meritos , falsificationis nuncupat ) atque corruptelae palam d. praestantes illos impudentissimos esse corruptores , esse 38 . ac Lutherum nunquam hoc sensisse neque confessionem Augustanam cum sua apologia eum sensum habere , quem impostores isti nequitur confingant . Hanc enim et Lutheri et compatri confessionis Augustanae esse sententiam .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2794", + "psc_text": "ut confiterentur peccatum, et ille ignosceret qui peccantibus cesserat, et mortem suam donaret occisus a mortuis, et vivificans mortuos. Comprehensi sunt ergo in superbia sua. 5. Et ex maledicto et mendacio annuntiabuntur consummationes, in ira consummationis, et non erunt. Et hoc difficile intelligitur, quo jungatur et non erunt. Quid non erunt? Videamus ergo superiorem textum: cum comprehensi fuerint in superbia sua, annuntiabuntur ex maledicto et mendacio consummationes. Quae sunt consummationes? Perfectiones: consummari enim, perfici est. Aliud est consummari, aliud consumi. Consummatur enim quod sic finitur ut perficiatur: consumitur quod sic finitur ut non sit. Superbia non permittebat hominem perfici; nihil sic impedit perfectionem. Intendat quippe Charitas Vestra paululum ad id quod dico; et videte malum nimis molestum, nimis cavendum. Quale malum putatis? Quamdiu exaggerem quid mali sit in superbia? Diabolus inde solum puniendus est. Certe princeps est omnium peccatorum, certe seductor est ad peccandum: non ei imputatur adulterium, non vinolentia,", + "candidate_score": 0.69022, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_49_51", + "bdc_text": "ac Lutherum nunquam hoc sensisse neque confessionem Augustanam cum sua apologia eum sensum habere , quem impostores isti nequitur confingant . Hanc enim et Lutheri et compatri confessionis Augustanae esse sententiam . In coena ipsum domini corpus verum et sanguinem eius realem , adesse substantialiter , id est corporaliter et ore corporali , substantialiter , id est corporaliter ( illi monstroso vocavit ) ne quid dissimulent , sed crasse satis , quod sentire emuncient , oraliter dicunt ) percipi tam a dignis est credentibus , quam indignis id est incredulis .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1049", + "psc_text": "Christus humilitatem, cum commendat corpus et sanguinem suum: quod diximus Sanctitati Vestrae in hoc Psalmi textu agi et celebrari, ubi commendatur corpus et sanguis Christi, ubi commendatur humilitas Christi, quam pro nobis suscipere dignatus est. 8. [vers. 5.] Inquisivi Dominum, et exaudivit me. Ubi exaudivit Dominus? Intus. Ubi dat? Intus. Ibi oras, ibi exaudiris, ibi beatificaris. Orasti, exauditus es, beatificatus es; et non scit qui juxta te stat: gestum est totum in occulto, sicut Dominus in Evangelio dicit: Intra in cubiculum tuum, claude ostium tuum, et ora in occulto, et Pater tuus qui videt in occulto, reddet tibi (Matth. VI, 6) . Cum ergo intras cubiculum tuum, intras cor tuum. Beati qui gaudent quando intrant ad cor suum, et nihil mali ibi inveniunt. Attendat Sanctitas Vestra: quomodo nolunt intrare domos suas qui habent malas uxores, quomodo exeunt ad forum, et gaudent; coepit hora esse, qua intrent in domum suam, contristantur:", + "candidate_score": 0.687731, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_38_40", + "bdc_text": "Atque ita dominum confundere linguas tormentium turrim Babylonis . Cuperemus autem d. nullam vel speciem ullius inter nos dissidii sicut revera nullum inter nos esse speramus ) , etiam apud nostros extare adversarios dissidiumque aliquo saltem dominus in S . et hoc Latino sententiam , quam qui confessionis Augustanae , vox ut hoc balvini similare potuit , Battus , cum in apologia sit et in comitiis coram hic Germania liburi , substantiae , Carolo et imperii principibus defensa , nullo libros inprimis peratore Carolos et imperii principibus dedidensa , nullis maxime et signum m. inter ecclesias sperandam esse concordiam , pericantissime recipiatur pariter ab omnibus .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2472", + "psc_text": "Domine, et divide linguas eorum. Submerge, quare? Quia se extulerunt. Divide, quare? Quia in malum conspiraverunt. Turrem illam recordare superborum factam post diluvium: quid dixerunt superbi? Ne pereamus diluvio, faciamus altam turrem (Gen. XI, 4). Superbia se munitos esse arbitrabantur, exstruxerunt altam turrem; et Dominus divisit linguas ipsorum. Tunc se coeperunt non intelligere: hinc facta est origo linguarum multarum. Antea enim una lingua erat; sed una lingua concordibus proderat, una lingua hominibus proderat: at ubi illa collectio in conspirationem superbiae praecipitata est, pepercit illis Deus ut divideret linguas, ne se intelligendo perniciosam facerent unitatem. Per superbos homines divisae sunt linguae, per humiles Apostolos congregatae sunt linguae: spiritus superbiae dispersit linguas, Spiritus sanctus congregavit linguas. Quando enim Spiritus sanctus venit super discipulos, omnium linguis locuti sunt, ab omnibus intellecti sunt (Act. II, 4): linguae dispersae, in unum congregatae sunt. Ergo si adhuc saeviunt et gentiles sunt, expedit eis divisas habere linguas.", + "candidate_score": 0.68624, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_7_9", + "bdc_text": "Unde vicissim partria a nobis expectare debetis , cum verga vos animus sit , qui in omnibus , quantum quidem nostrae valent facultates , gratificari impietati vestrae , cupiat et liberaliter . Nullos vero nunc ad vos fratres mittimus legatos , quod nostra praesentia nec omnino necessaria nec admodum utulis futura videatur . Postquam enim semel per dei in confessionem christianissimum regi exhibitam , consensistis concorditur , speramus plane nullam posthac hac difficultatem futuram , nec si praesentes essemus , aliud suggereremus consilium , quam perseverandi in iis , quae regi , imo ecclesiae semel dedistis et in quibus fidem vestram sancte obstrinxistis .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3202", + "psc_text": "Domini in Evangelio: Nemo ponens manum super aratrum et respiciens retro, aptus est regno Dei (Luc. IX, 62) . Quid ergo debeo facere? Quod ait Apostolus: Quae retro oblitus, in ea quae ante sunt extentus (Philipp. III, 13) . Retro enim nostra omnia quae transierunt, iniqua sunt. Nemo ex bono venit ad Christum: omnes peccaverunt: credendo justificantur (Rom. III, 22). Perfecta justitia non erit, nisi in illa vita; tamen ad provectum, et mores boni ab ipso inspirantur, ab ipso donantur. Noli ergo tua merita computare, noli. Et si suggerit iniquitas, noli consentire. Quid enim ait?] Iniquitatem si conspexi in corde meo, non exaudiat Dominus. 23. [vers. 19.] Propterea exaudivit me Deus. Quia iniquitatem non conspexi in corde meo. Et intendit voci orationis meae. 24. [vers. 20.] Benedictus Deus meus, qui non amovit deprecationem meam, et misericordiam suam a me. Tenet sensum ab eo loco, ubi ait, Venite, audite, et narrabo", + "candidate_score": 0.68482, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_47_49", + "bdc_text": "esse cum hominibus et S. quidem tractabilem Saxones , ducibus Westphalo et Hesshausis , furiis quidem S. cibus . absolam infernalibus , communctis copiis , ni illos imo reduci aruerunt atque plena convitiorum plaustra , in ipsos dantia exonerarunt , insuper et crimine falsi ( quod alii longe meliorum meritos , falsificationis nuncupat ) atque corruptelae palam d. praestantes illos impudentissimos esse corruptores , esse 38 . ac Lutherum nunquam hoc sensisse neque confessionem Augustanam cum sua apologia eum sensum habere , quem impostores isti nequitur confingant .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2794", + "psc_text": "ut confiterentur peccatum, et ille ignosceret qui peccantibus cesserat, et mortem suam donaret occisus a mortuis, et vivificans mortuos. Comprehensi sunt ergo in superbia sua. 5. Et ex maledicto et mendacio annuntiabuntur consummationes, in ira consummationis, et non erunt. Et hoc difficile intelligitur, quo jungatur et non erunt. Quid non erunt? Videamus ergo superiorem textum: cum comprehensi fuerint in superbia sua, annuntiabuntur ex maledicto et mendacio consummationes. Quae sunt consummationes? Perfectiones: consummari enim, perfici est. Aliud est consummari, aliud consumi. Consummatur enim quod sic finitur ut perficiatur: consumitur quod sic finitur ut non sit. Superbia non permittebat hominem perfici; nihil sic impedit perfectionem. Intendat quippe Charitas Vestra paululum ad id quod dico; et videte malum nimis molestum, nimis cavendum. Quale malum putatis? Quamdiu exaggerem quid mali sit in superbia? Diabolus inde solum puniendus est. Certe princeps est omnium peccatorum, certe seductor est ad peccandum: non ei imputatur adulterium, non vinolentia,", + "candidate_score": 0.68225, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_57_59", + "bdc_text": "Imprudentium partem essent , et misericors dominus . Imprudentium certum excipet , cogitetis , quae et nuper tales , eiusmodi voces et sententias recipere , admodiores , viros quas inter nos ipsos consigno concedat , mentem meliorum Io pacem sentimus . Dominus benigne illis procedat mentem meliorem , stabilem .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_13", + "psc_text": "irridebit eos: coelos si animas sanctas accipiamus, per has eos, utique praesciens quid futurum sit, deridebit Deus et subsannabit. 4. [vers. 5.] Tunc loquetur ad eos in ira sua, et in furore suo conturbabit eos: planius enim ostendens quomodo ad eos loquetur, dixit, conturbabit eos; ut in ira sua, hoc sit, in furore suo. Iram autem et furorem Domini Dei non perturbationem mentis oportet intelligi, sed vim qua justissime vindicat, subjecta sibi ad ministerium universa creatura. Praecipue namque pervidendum est et tenendum illud quod scriptum est in Salomone: Tu autem, Domine virtutis, cum tranquillitate judicas, et cum magna reverentia disponis nos (Sap. XII, 18) . Ira ergo Dei est motus qui fit in anima quae legem Dei novit, cum eamdem legem videt a peccatore praeteriri; per hunc enim motum justarum animarum multa vindicantur. Quanquam possit ira Dei recte intelligi etiam ipsa mentis obscuratio, quae consequitur eos qui legem Dei transgrediuntur.", + "candidate_score": 0.68128, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_56_58", + "bdc_text": "Interim vero permitateque indigni existimavimus eos hostium loco habendos , quiniam sperantes eam in diligendos et pro ipsis dominus supplicandum vobis essequitatem , praestantissimos serio putamus ac per occasionem eis conficiendum quoque omnes adversus forte illicors dominus hos . Imprudentium partem essent , et misericors dominus . Imprudentium certum excipet , cogitetis , quae et nuper tales , eiusmodi voces et sententias recipere , admodiores , viros quas inter nos ipsos consigno concedat , mentem meliorum Io pacem sentimus .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1499", + "psc_text": "Et quod sequitur, avertat Deus a dispensatoribus suis: Projiciatur in tenebras exteriores ligatis manibus et pedibus, servus, non eversor ad perdendum, sed piger ad erogandum (Matth. XXV, 26, 27, 30). Quid exspectare debent, qui cum luxuria consumpserunt, si damnantur qui cum pigritia servaverunt? In meditatione mea exardescet ignis. Et positus in hac fluctuatione dicendi et tacendi, inter eos qui calumniari parati sunt, et eos qui affectant instrui, inter abundantes et inopes, factus opprobrium his qui abundabant, et despectio superbis (Psal. CXXII, 4), respiciens eos beatos qui esuriunt et sitiunt justitiam (Matth. V, 6); laborans in utroque, afflictus in utroque; periclitans ne projiciat margaritas ante porcos, periclitans ne non eroget cibaria conservis: in hoc aestu quaesivit alium meliorem locum ab hac dispensatione, in qua sic laborat homo et periclitatur; et suspirans in finem quemdam, ubi ista non erat passurus, in illum, inquam, finem quo dicturus est bono erogatori Dominus, Intra in", + "candidate_score": 0.679293, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_63", + "bdc_text": "Si qua igitur commodo , si quam si quod solatium dilectionis , si qua communio omnibus , si , qua viscera et miserationes , complete meum gaudium , ut viscere affecti sitis , eandem charitatem habentes una nimiles , idem sentientes , ne quid fiat per humanitatem aut per inanem gloriam , sed per humilitatem animi , alium quisque se praestantiorem existimet .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2599", + "psc_text": "et habitavit in nobis (Joan. I, 14) . Etenim dicitur caro homo, sicut alio loco dicit Scriptura, Et videbit omnis caro salutare Dei (Isai. XL, 5; Luc. III, 6) . Numquid caro sola videbit, et anima ibi non erit? Iterum dicit ipse Dominus de hominibus: Sicut dedisti ei potestatem omnis carnis (Joan. XVII, 2) . Numquid in solam carnem acceperat potestatem, et non maxime in animas, quas primitus liberabat? Ergo ibi erat anima, ibi erat caro, ibi totus homo; et totus homo cum Verbo, et Verbum cum homine, et homo et Verbum unus homo, et Verbum et homo unus Deus. Dicat ergo, Miserere mei, Deus, miserere mei. Non expavescamus voces petentis misericordiam et exhibentis. Ideo enim petit, quia exhibet: ad hoc enim homo, quia misericors; non ut conditionis necessitate nasceretur, sed ut nos de conditione necessitatis liberaret. Miserere mei, Deus, miserere mei, quoniam in te confidit anima mea. Audis magistrum", + "candidate_score": 0.676604, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_9", + "bdc_text": "Postquam enim semel per dei in confessionem christianissimum regi exhibitam , consensistis concorditur , speramus plane nullam posthac hac difficultatem futuram , nec si praesentes essemus , aliud suggereremus consilium , quam perseverandi in iis , quae regi , imo ecclesiae semel dedistis et in quibus fidem vestram sancte obstrinxistis .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2307", + "psc_text": "sed titulum habet aliquantulum negotiosum. Patienter ergo sustinete nos, donec illum enodemus, ut possumus, quantum adjuverit Dominus. Neque enim passim praetereunda sunt haec; quandoquidem placuit fratribus, non tantum aure et corde, sed et stylo excipienda quae dicimus: ut non auditorem tantum, sed et lectorem etiam cogitare debeamus. Nata est quidem occasio psalmo huic ex re quadam gesta, quam vobis etiam fecimus recitari de libro Regnorum. Saül enim rex non ad permanendum electus a Domino, sed secundum populi cor durum et malum datus ad eorum correptionem, non ad utilitatem (I Reg. VIII, 7), secundum illam sententiam sanctarum Scripturarum, quae ait de Deo, Qui regnare facit hominem hypocritam, propter perversitatem populi (Job XXXIV, 30) : cum ergo talis esset Saül, persequebatur David (I Reg. XVIII-XXIV), in quo Deus praefigurabat regnum salutis aeternae, et quem Deus elegerat permansurum in semine suo; quandoquidem futurus erat rex noster, rex saeculorum cum quo regnaturi sumus in", + "candidate_score": 0.675197, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_37_39", + "bdc_text": "simpliciter respiciunt ac magnis clamoribus spargunt , vos dissidere a nobis et nos a vobis linguos dammatos . Atque ita dominum confundere linguas tormentium turrim Babylonis . Cuperemus autem d. nullam vel speciem ullius inter nos dissidii sicut revera nullum inter nos esse speramus ) , etiam apud nostros extare adversarios dissidiumque aliquo saltem dominus in S .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2471", + "psc_text": "tui. Cum ergo ista cogitans consolari et gaudere coeperis, ille surrexit, ille ventis imperavit: ideo facta est tranquillitas. Exspectabam eum qui me salvum faceret a pusillanimitate et tempestate. 11. [vers. 10.] Submerge, Domine, et divide linguas eorum. Attendit tribulantes se et adumbrantes se, et optavit hoc, non de ira, fratres. Qui se male extulerunt, expedit eis ut submergantur: qui male conspiraverunt, expedit eis ut linguae eorum dividantur: ad bonum consentiant, et concordent linguae illorum. Si autem in idipsum adversum me susurrabant, ait, omnes inimici mei (Psal. XL, 8) , perdant idipsum in malo; dividantur linguae eorum, non sibi consentiant. Submerge, Domine, et divide linguas eorum. Submerge, quare? Quia se extulerunt. Divide, quare? Quia in malum conspiraverunt. Turrem illam recordare superborum factam post diluvium: quid dixerunt superbi? Ne pereamus diluvio, faciamus altam turrem (Gen. XI, 4). Superbia se munitos esse arbitrabantur, exstruxerunt altam turrem; et Dominus divisit linguas ipsorum. Tunc se", + "candidate_score": 0.673184, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_36_38", + "bdc_text": "Caeterum adversarii nostri communes , quorum hic quoque habenda est ratio , praeterita expositione , substantiae ad vocemque irarripiunt et ad condemnationem vel reiectum S . simpliciter respiciunt ac magnis clamoribus spargunt , vos dissidere a nobis et nos a vobis linguos dammatos . Atque ita dominum confundere linguas tormentium turrim Babylonis .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2472", + "psc_text": "Domine, et divide linguas eorum. Submerge, quare? Quia se extulerunt. Divide, quare? Quia in malum conspiraverunt. Turrem illam recordare superborum factam post diluvium: quid dixerunt superbi? Ne pereamus diluvio, faciamus altam turrem (Gen. XI, 4). Superbia se munitos esse arbitrabantur, exstruxerunt altam turrem; et Dominus divisit linguas ipsorum. Tunc se coeperunt non intelligere: hinc facta est origo linguarum multarum. Antea enim una lingua erat; sed una lingua concordibus proderat, una lingua hominibus proderat: at ubi illa collectio in conspirationem superbiae praecipitata est, pepercit illis Deus ut divideret linguas, ne se intelligendo perniciosam facerent unitatem. Per superbos homines divisae sunt linguae, per humiles Apostolos congregatae sunt linguae: spiritus superbiae dispersit linguas, Spiritus sanctus congregavit linguas. Quando enim Spiritus sanctus venit super discipulos, omnium linguis locuti sunt, ab omnibus intellecti sunt (Act. II, 4): linguae dispersae, in unum congregatae sunt. Ergo si adhuc saeviunt et gentiles sunt, expedit eis divisas habere linguas.", + "candidate_score": 0.66991, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_47_49", + "bdc_text": "esse cum hominibus et S. quidem tractabilem Saxones , ducibus Westphalo et Hesshausis , furiis quidem S. cibus . absolam infernalibus , communctis copiis , ni illos imo reduci aruerunt atque plena convitiorum plaustra , in ipsos dantia exonerarunt , insuper et crimine falsi ( quod alii longe meliorum meritos , falsificationis nuncupat ) atque corruptelae palam d. praestantes illos impudentissimos esse corruptores , esse 38 . ac Lutherum nunquam hoc sensisse neque confessionem Augustanam cum sua apologia eum sensum habere , quem impostores isti nequitur confingant .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2793", + "psc_text": "Per hoc ergo occisa sunt delicta oris eorum, et sermo labiorum eorum. Et quid jam factum est in his qui conversi sunt? Et comprehendantur in superbia sua. Dictum est enim illis quia ille quem occiderunt, resurrexit. Crediderunt eum resurrexisse, quia viderunt eum in coelo positum, Spiritum sanctum inde misisse, et eos qui in illum crediderunt implevisse (Act. I, 9, et II, 4); et invenerunt se et nihil damnasse, et nihil fecisse. Factum eorum in irritum venit; peccatum remansit. Quia ergo factum evacuatum est, peccatum autem remansit super facientes; comprehensi sunt in superbia sua, viderunt se sub iniquitate sua. Restabat ergo ut confiterentur peccatum, et ille ignosceret qui peccantibus cesserat, et mortem suam donaret occisus a mortuis, et vivificans mortuos. Comprehensi sunt ergo in superbia sua. 5. Et ex maledicto et mendacio annuntiabuntur consummationes, in ira consummationis, et non erunt. Et hoc difficile intelligitur, quo jungatur et non erunt. Quid non", + "candidate_score": 0.668754, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_60", + "bdc_text": "Haec paulo liberius et copiosius charitati vestrae , fratres dilecti , exposuimus hactenus , ut submotis quibus videri poterat aliqua inter nos esse aut oboriri posse dissensionis spes , tenatius coalescamus et in syncera stabilique concordia confirmemur .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1572", + "psc_text": "Ex abundantia enim iniquitatis fit quidam torpor charitatis: quoniam abundavit iniquitas, refrigescit charitas multorum. Et quid sumus facturi, nisi quod sequitur, si tamen ipso adjuvante possimus: Qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Ibid., 12, 13) ? 2. [vers. 2, 3.] Ergo dicamus quod iste psalmus: Sustinens sustinui Dominum. Sustinens sustinui, non quemlibet hominem promissorem, qui possit fallere et falli; non quemlibet hominem consolatorem, qui potest tristitia sua ante tabescere, quam me reficere. Consoletur me frater homo cum tristis est mecum; simul gemamus, simul fleamus, simul oremus, simul sustineamus; quem, nisi Dominum qui promissa non aufert, sed differt? Exhibebit profecto, exhibebit; quia multa jam exhibuit: et nihil de Dei veritate formidare deberemus, etiamsi nihil adhuc exhiberet. Ecce jam putemus ita, omnia promisit, nondum aliquid dedit: idoneus promissor est, fidelis redditor; tu tantum esto pius exactor, etsi parvulus, etsi infirmus, exige misericordiam. Non vides teneros agnos capitibus pulsare ubera matrum,", + "candidate_score": 0.668476, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_16_18", + "bdc_text": "Frustra vero laborabimus , si his omissis aut praeteritis , circa alia occupemur . Qui et christianum dominum , in quo est plenitudo ecclesiae vera et vitae fide possident , destituuntur Christo , nec vere possunt , possident . Qui destituuntur Christi nec venire possunt hic et officii nostri summa Post hanc pia vivere , nec ad utam officii d. vitam S.", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_295", + "psc_text": "Quisquis autem templum Dei violaverit, disperdet illum Deus (I Cor. III, 17) . Templum Dei violat, qui violat unitatem: non enim tenet caput (Coloss. II, 19), ex quo totum corpus connexum et compactum per omnem tactum subministrationis, secundum operationem in mensuram uniuscujusque partis incrementum corporis facit, in aedificationem sui in charitate (Ephes. IV, 16). In hoc templo sancto suo Dominus est; quod constat multis membris suis, sua quaeque officia gerentibus, in unam aedificationem charitate constructis; quod violat, quisquis causa principatus sui a catholica societate disjungitur. Dominus in templo sancto suo, Dominus in coelo sedes ejus. Si coelum acceperis justum, sicut terram accipis peccatorem, cui dictum est, Terra es, et in terram ibis (Gen. III, 19) ; quod dictum est, Dominus in templo sancto suo, repetitum intelliges dum dictum est, Dominus in coelo sedes ejus. 8. Oculi ejus in pauperem respiciunt. Quippe cui derelictus est pauper, et qui factus est refugium", + "candidate_score": 0.663964, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_62", + "bdc_text": "Finem ergo huic nostro satis verbo , nunc imponendum scripto , scriptissimamus apostolum nobis quoque dicere , quod suis Philippensibus scripsit .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1929", + "psc_text": "Legis Christus, ad justitiam omni credenti (Rom. X, 4.) . Finis autem dicitur, non quia consumit, sed quia perficit. Nam et finitum cibum dicimus qui manducabatur, et finitam tunicam quae texebatur: illud ad consumptionem, hoc ad perfectionem. Quia ergo ultra quo tendamus non habemus, cum ad Christum pervenerimus, ipse cursus nostri finis dicitur. Nec putare debemus, quia cum ad illum pervenerimus, aliquid amplius debemus niti ut et ad Patrem perveniamus. Hoc enim putavit et Philippus, cum ei dixit: Domine, ostende nobis Patrem, et sufficit nobis. Cum dicit, sufficit nobis, finem quaerit satietatis et perfectionis. Et ille, tanto, inquit, tempore vobiscum sum, et non cognovistis me? Philippe, qui videt me, videt et Patrem (Joan. XIV, 8, 9) . In illo ergo habemus Patrem, quia ipse in Patre, et Pater in ipso, et ipse et Pater unum sunt (Id. X, 30). 2. [vers. 2.] Quid igitur hic admonet qui cantat, ubi vocem", + "candidate_score": 0.659532, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_41", + "bdc_text": "Ac spe concordiae inestratus suam exprimis legere propter bologiae substantiaria , ac praecogitare coepit de confessione Calvimus noster , familiarius cogitarem , coepit de confessione amicae ignorantur , non potuit .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1620", + "psc_text": "Non exhorruit Dominum dicentem: Potestis bibere calicem quem ego bibiturus sum (Matth. XX, 22) ? Confitetur enim per labia quod habebat in corde, pervenit ad passionem. Et quia pervenit ad passionem, hostis quid nocuit? Nempe pretiosa in conspectu Domini mors justorum ejus (Psal. CXV, 10-15) . Mortes in quas Pagani saevierunt, in illis hodie reficimur. Natalem martyrum celebramus, exempla martyrum nobis proponimus, attendimus fidem, quomodo inventi, quomodo attracti, quomodo steterunt ante judices. In Ecclesia catholica nihil habentes simulationis, compaginati junctura unitatis, confessi sunt Christum: caput quod praecesserat, sicut membra, sequi concupierunt. Sed qui concupierunt? In tormentis patientes, in confessione fideles, in sermone veraces. Jaculabantur enim in ora interrogantium se sagittas Dei, et vulnerabant ad iram; multos vulneraverunt et ad salutem. Haec omnia proponimus nobis, et intuemur illa, et optamus imitari. Haec sunt spectacula christiana, haec videt desuper Deus, ad haec hortatur, ad haec adjuvat; his certaminibus praemia proponit et donat.", + "candidate_score": 0.657034, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_27", + "bdc_text": "Demo loco adhortamur vestram pietatem fratres , ut contentiones vel rixas tanquam pestes ecclesiae caveamur .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1279", + "psc_text": "Tunc autem secum concordant, quando in perniciem justi conspirant, non quia se amant, sed quia cum qui amandus erat simul oderunt. Contra hoc genus hominum indicit nobis Dominus Deus noster tolerantiam et affectum illum charitatis, quem novimus in Evangelio, praecipiente nobis Domino et dicente: Diligite inimicos vestros, et benefacite his qui oderunt vos (Matth. V, 44) . Sicut et Apostolus: Noli vinci a malo, sed vince in bono malum (Rom. XII, 21) . Contende cum malo, sed de bonitate. Ipsa est enim vera contentio, vel potius certamen salubre, ut sit bonus contra malum, non ut sint duo mali. 2. [vers. 12, 13.] Ergo ad Psalmum respicite. Primae partes jam tractatae sunt, sequuntur haec. Observabit peccator justum, et stridet super eum dentibus suis: Dominus autem irridebit eum. Quem? Utique peccatorem stridentem super justum dentibus suis. Unde autem Dominus irridebit eum? Quoniam prospicit quod veniet dies ejus. Acerbus videtur, cum minatur justo", + "candidate_score": 0.653713, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_62", + "bdc_text": "Finem ergo huic nostro satis verbo , nunc imponendum scripto , scriptissimamus apostolum nobis quoque dicere , quod suis Philippensibus scripsit .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3964", + "psc_text": "onere aggravat volatum nostrum, donec perveniamus ad id quod sufficit, ultra quod nihil est, infra quod sunt omnia, et ex quo sunt omnia. Patrem quippe ipsum volebat Philippus intueri, et dicebat Domino Jesu Christo, Ostende nobis Patrem, et sufficit nobis; tanquam tamdiu illi transiliendum esset quidquid aliud esset, donec perveniret ad Patrem, ubi jam securus assisteret, et quid ei ultra requirendum esset non haberet: hoc est enim, Sufficit. Verum ille qui verissime dixerat, Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) , admonuit Philippum, docuitque omnem hominem qui Christum intelligeret, etiam in eo habere finem, quia ipse et Pater unum sunt: Tanto, inquit, tempore vobiscum sum, et non vidistis me? Philippe, qui me videt, videt et Patrem (Id. XIV, 8, 9) . Quisquis ergo psalmi hujus animum sentire, imitari, tenere vult, omnia desideria carnalia transiliat, saeculique hujus pompam et illecebram calcet, nihilque sibi aliud proponat ubi consistat, nisi ex quo", + "candidate_score": 0.649783, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_7", + "bdc_text": "Unde vicissim partria a nobis expectare debetis , cum verga vos animus sit , qui in omnibus , quantum quidem nostrae valent facultates , gratificari impietati vestrae , cupiat et liberaliter .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_882", + "psc_text": "Quia justificati. 25. Et gloriamini omnes recti corde. Quid est, recti corde? Non resistentes Deo. Intendat Charitas Vestra, et intelligite rectum cor. Breviter dico, sed tamen maxime commendandum: Deo autem gratias, quod in fine est, inhaereat sensibus vestris. Inter rectum cor, et pravum cor hoc interest: quisquis homo quidquid patitur praeter voluntatem, afflictiones, moerores, labores, humiliationes, non tribuit nisi voluntati Dei justae, non illi dans insipientiam, quod quasi nesciat quid agat, quia talem flagellat, et talibus parcit; ipse est rectus corde: perversi autem corde sunt, et pravi et distorti, qui omnia quae patiuntur mala, inique se pati dicunt, dantes illi iniquitatem, per cujus voluntatem patiuntur; aut quia non ei audent dare iniquitatem, auferunt ei gubernationem. Quia ipse, inquit, non potest facere iniquum, iniquum autem est ut ego patiar, et ille non patiatur; concedo enim ut sim peccator, certe sunt pejores qui laetantur, et ego tribulor: quia ergo hoc iniquum est,", + "candidate_score": 0.647713, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_66", + "bdc_text": "Ille benedicat vobis et servet vos ab omni malo .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_905", + "psc_text": "quando tibi bene est, blasphemas quando tibi male est: quod quidem male si justum est, non est male; justum est autem, quoniam ab illo fit qui injuste facere nihil potest: et eris insulsus puer in domo patris, amans patrem si tibi blandiatur, et odio habens quando te flagellat; quasi non et blandiens et flagellans haereditatem paret. Vide autem quemadmodum deceat rectos laudatio, audi vocem recti laudantis ex alio psalmo: Benedicam Dominum in omni tempore, semper laus ejus in ore meo (Psal. XXXIII, 2) . Quod est, in omni tempore; hoc est, semper: et quod est, benedicam; hoc est, laus ejus in ore meo. Omni tempore et semper, sive in prosperis sive in adversis. Nam si in prosperis et non in adversis, quomodo omni tempore, quomodo semper? et audivimus multas multorum tales voces: quando illis provenit aliqua felicitas, exsultant, gaudent, cantant Deo, laudant Deum; non sunt improbandi, imo gaudendum est illis,", + "candidate_score": 0.632821, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_66", + "bdc_text": "Ille benedicat vobis et servet vos ab omni malo .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3583", + "psc_text": "nocti. Quidquid facis in carne mortali, justitiae debet servire; quidquid facis ex praecepto Dei, non propter emolumenta carnis fiat, ne dies serviat nocti. Ergo tota die laudem Dei dic; scilicet in prosperis et in adversis: in prosperis, tanquam tempore diurno; in adversis, tanquam tempore nocturno: tota tamen die laudem Dei dic, ut non frustra cantaveris, Benedicam Dominum in omni tempore; semper laus ejus in ore meo (Psal. XXXIII, 2) . Salvis filiis, pecore, familia, omni re sua, Job laudabat Deum; hoc quasi diurno tempore: damna venerunt, orbitas irruit, periit quod servabatur, obierunt quibus servabatur; hoc quasi nocturno tempore. Vide tamen tota die laudantem. Numquid post illud diurnum tempus ubi laetabatur, quia factus est illius quasi lucis, hoc est prosperitatis occasus, defecit a laudibus Dei? Nonne dies erat in corde, unde fulgebat, Dominus dedit, Dominus abstulit; sicut Domino placuit, ita factum est: sit nomen Domini benedictum (Job I, 21) ? Et", + "candidate_score": 0.628219, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_66", + "bdc_text": "Ille benedicat vobis et servet vos ab omni malo .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_957", + "psc_text": "omnium corda, quid ad tempus proferat, unde proferat, quantam potestatem tribuat malis in bonos, ad judicandos quidem malos, erudiendos autem bonos. Novit quomodo haec agat, qui ponit in thesauris abyssos. Fiat ergo quod sequitur: Timeat Dominum omnis terra. Non glorietur superba laetitia temeraria exsultatione, dicens: Jam congregata est velut in utrem aqua maris; quis mihi aliquid faciet? quis nocere audebit? Nescis quia posuit ille in thesauris abyssos, nescis unde proferat quod opus est ad flagellandum te pater tuus? Qui quidem in disciplinam tuam habet abyssi thesauros, quibus te erudiat ad thesauros coelorum. Ergo redi ad timorem, qui jam ibas in securitatem. Exsultet terra, sed et timeat. Exsultet: quare? Quia misericordia Domini plena est terra. Timeat: quare? Quia sic congregavit in utrem aquas maris, ut poneret in thesauris abyssos. Fit ergo in illa quod alibi breviter utrumque dicitur: Servite Domino in timore, et exsultate ei cum tremore (Psal. II, 11) .", + "candidate_score": 0.626831, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_8", + "bdc_text": "Nullos vero nunc ad vos fratres mittimus legatos , quod nostra praesentia nec omnino necessaria nec admodum utulis futura videatur .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1797", + "psc_text": "se videre dixerunt et in aenigmate: servari autem visionem in futurum facie ad faciem (I Cor. XIII, 12), quando venerit quod ipse Apostolus ait: Mortui enim estis, et vita vestra abscondita est cum Christo in Deo; cum autem Christus apparuerit, vita vestra, tunc et vos apparebitis cum ipso in gloria (Coloss. III, 3, 4) . Tunc ergo nobis servatur visio illa facie ad faciem, de qua et Joannes dicit: Dilectissimi, filii Dei sumus, et nondum apparuit quid erimus; scimus quia cum apparuerit, similes ei erimus, quoniam videbimus eum sicuti est (I Joan. III, 2) . Etsi ergo tunc patres nostri non te viderunt facie ad faciem secundum quod tu es, etiamsi ista visio servatur in resurrectione, tamen etsi Angeli affuerunt, tu mandas salutem Jacob. Non solum per te ades, sed per quamcumque creaturam tuam affueris, tu mandas hoc propter salutem servorum tuorum quod tu ipse per te facis; hoc autem", + "candidate_score": 0.621118, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_21", + "bdc_text": "quam in novandis subinde rebus aut in verbosis flatisque rerum curiosorum magis quam piarum subputationibus aut in exaggerandis et obtrudendis constitutionibus variis fidelium liberis cervicibus .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1711", + "psc_text": "quid aliud est in cervo. Serpentes necat, et post serpentium interemptionem majori siti inardescit, peremptis serpentibus ad fontes acrius currit. Serpentes vitia tua sunt: consume serpentes iniquitatis, tunc amplius desiderabis fontem veritatis. Avaritia forte in te tenebrosum aliquid sibilat, et sibilat adversus verbum Dei, sibilat adversus praeceptum Dei: et quia tibi dicitur, Contemne aliquid, ne facias iniquitatem; si mavis facere iniquitatem, quam aliquod commodum temporale contemnere, morderi eligis a serpente, quam perimere serpentem. Cum ergo adhuc faveas vitio tuo, cupiditati tuae, avaritiae tuae, serpenti tuo; quando in te invenio tale desiderium, quo curras ad fontem aquarum? quando concupiscis fontem sapientiae, cum adhuc labores in veneno malitiae? Interfice in te quidquid contrarium est veritati: et cum te videris tanquam vacare a cupiditatibus perversis, noli remanere quasi non sit quod desideres. Est enim aliquid, quo te tollas; si jam egisti in te, ut non sit impeditor contra te. Dicturus enim es forte", + "candidate_score": 0.61611, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_16", + "bdc_text": "Frustra vero laborabimus , si his omissis aut praeteritis , circa alia occupemur .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3013", + "psc_text": "in abscondito operantur. Qui autem talia publice operantur, sunt quidem in luce solis, sed in tenebris cordis. Nemo ergo in diluculo operatur, nisi qui in Christo operatur. Sed qui otiosus memor est Christi, in ipso meditatur in omnibus actionibus suis; et est illi adjutor in bono opere, ne per infirmitatem suam deficiat. Si memoratus sum tui super stratum meum, in diluculis meditabar in te; quia factus es adjutor meus. 16. Et in velamento pennarum tuarum exsultabo. Hilaresco in bonis operibus, quia super me est velamen pennarum tuarum. Si me non protegas quia pullus sum, milvus me rapiet. Dicit enim quodam loco ipse Dominus noster ad Jerusalem, quamdam civitatem illam, ubi crucifixus est: Jerusalem, inquit, Jerusalem, quoties volui filios tuos congregare, tanquam gallina pullos suos, et noluisti (Matth. XXIII, 37) ! Parvuli sumus: ergo protegat nos Deus sub umbraculo alarum suarum. Quid cum majores facti fuerimus? Bonum est nobis ut et", + "candidate_score": 0.615828, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae", + "max_score": 0.715151, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_65_67", + "bdc_text": "Dominus noster Iesus Christus , unicum ecclesiae suae communicae caput et fidelissimi gregis sui pastor , servet nostras ecclesias et nos ipsarum ministros in sarta doctrina vita pura et concordia syncera atque per perpetua . Ille benedicat vobis et servet vos ab omni malo . Diligite nos et orate pro nobis ;", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_254", + "psc_text": "sanctus Moyses ait: Audi, Israel: Dominus Deus tuus Deus (al. Dominus) unus est (Deut. VI, 4) . Et quia ( al. et quod) ipse Deus sibi soli praecipiens tantummodo serviendum, seque jubens a fidelibus adorandum, prorsus interdixit ne quis auderet ( al. audeat) creaturam adorare, creaturaeque servire; propterea 201 in fine illius primi praecepti, de omnibus quae creavit ita loquitur: Non adorabis ea, nec servies eis: ego enim sum Dominus Deus tuus (Exod. XX, 5) . 10. Quod utique sciens beatus Apostolus, iram Dei revelari pronuntiat super omnem impietatem et injustitiam eorum qui commutaverunt veritatem Dei in mendacium, et coluerunt et servierunt creaturae potius quam creatori, qui est benedictus in saecula (Rom. I, 18, 25) . Veritatem Dei tenere est unum Deum colere; veritatem Dei in mendacium convertere est creaturae servire. Vera enim religio in unius constat veri Dei servitio. Ipsa namque veritas unus est Deus; et sicut excepta una", + "candidate_score": 0.715151, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_65_67", + "bdc_text": "Dominus noster Iesus Christus , unicum ecclesiae suae communicae caput et fidelissimi gregis sui pastor , servet nostras ecclesias et nos ipsarum ministros in sarta doctrina vita pura et concordia syncera atque per perpetua . Ille benedicat vobis et servet vos ab omni malo . Diligite nos et orate pro nobis ;", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_511", + "psc_text": "et Filii, et Spiritus sancti credimus et fatemur, simul eos dominari creaturis omnibus sentientes. Quare ergo in orationibus sacerdotum, « Per Jesum Christum Filium tuum Dominum nostrum, qui tecum vivit et regnat in unitate Spiritus sancti, » per universas pene Africae regiones catholica dicere consuevit Ecclesia, tanquam solus Filius cum Patre possideat regnum, in unitate scilicet Spiritus sancti, ut regnantes adunare, non simul regnare Spiritus sanctus intimetur? 258 RESPONSIO. 36. Dicam simpliciter de hoc sermone quod sentio. Quotiens exinde cogitavi, nihil ibi aliud majores nostros, quam fidei veritatem contra multas haereses praemunisse cognovi. Illud quippe primum attendendum est, quod in conclusione orationis, Per Jesum Christum Filium tuum Dominum nostrum dicimus; per Spiritum vero sanctum nullatenus dicimus: quod utique non inaniter catholica concelebrat Ecclesia, propter illud utique sacramentum, quod mediator Dei et hominum factus est homo Christus Jesus, Sacerdos in aeternum secundum ordinem Melchisedech, qui per proprium sanguinem semel introivit in", + "candidate_score": 0.707349, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_65", + "bdc_text": "Dominus noster Iesus Christus , unicum ecclesiae suae communicae caput et fidelissimi gregis sui pastor , servet nostras ecclesias et nos ipsarum ministros in sarta doctrina vita pura et concordia syncera atque per perpetua .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_511", + "psc_text": "et Filii, et Spiritus sancti credimus et fatemur, simul eos dominari creaturis omnibus sentientes. Quare ergo in orationibus sacerdotum, « Per Jesum Christum Filium tuum Dominum nostrum, qui tecum vivit et regnat in unitate Spiritus sancti, » per universas pene Africae regiones catholica dicere consuevit Ecclesia, tanquam solus Filius cum Patre possideat regnum, in unitate scilicet Spiritus sancti, ut regnantes adunare, non simul regnare Spiritus sanctus intimetur? 258 RESPONSIO. 36. Dicam simpliciter de hoc sermone quod sentio. Quotiens exinde cogitavi, nihil ibi aliud majores nostros, quam fidei veritatem contra multas haereses praemunisse cognovi. Illud quippe primum attendendum est, quod in conclusione orationis, Per Jesum Christum Filium tuum Dominum nostrum dicimus; per Spiritum vero sanctum nullatenus dicimus: quod utique non inaniter catholica concelebrat Ecclesia, propter illud utique sacramentum, quod mediator Dei et hominum factus est homo Christus Jesus, Sacerdos in aeternum secundum ordinem Melchisedech, qui per proprium sanguinem semel introivit in", + "candidate_score": 0.696588, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_18_20", + "bdc_text": "Qui destituuntur Christi nec venire possunt hic et officii nostri summa Post hanc pia vivere , nec ad utam officii d. vitam S. ingam salutis nostrae carnis seram Quod si qui sint , quibus videantur , res novae subinde inducendae in ecclesias et constitutionibus vix finiendis implicandas esse ecclesias , hi sane reducendi sint ad simplicitatem et sobrietatem . ut et ipsi paucis et iis quidem , in quae hactenus consensum est concorditer , sint contenti , praesertim et doctrina pro prophetica et apostolam cum videant apostolicam vel primitivam ecclesiam stolica nobis nunc tradita Christi , paucissimis fuisse contentam , et fideles Christi ministros plus collocasse operis in eo , ut excellerent in praedicatione syncera et perpetuum procium sacrosancti evangelii , in assiduis ad deum precium in legitimo denique sacramentorum usu et in continuo diligentique virtutum studio vel exercitio 1536 .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_546", + "psc_text": "sabbatorum, quae sunt umbra futurorum, corpus autem Christi (Coloss. II, 16). Nam et sacramentum circumcisionis exponens ait: Videte ne quis vos decipiat per philosophiam et inanem fallaciam, secundum traditionem hominum, secundum elementa mundi, et non secundum Christum; quia in ipso habitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter, et estis in illo repleti qui est caput omnis principatus et potestatis, in quo et circumcisi estis circumcisione non manufacta in exspoliatione corporis carnis, sed in circumcisione Christi, consepulti ei in baptismo (Coloss. II, 8-12) . Haec et his similia et accepit Ecclesia sapienter, et dividit: accipiendo, credit a Deo in veritate promissa; dividendo, cognoscit ab ipso Deo in veritate jam reddita; nec in figuris exspectat implenda, sed in veritate retentat impleta. Scit enim sancta Ecclesia fidelem Deum in verbis suis, et sanctum in omnibus operibus suis: unde sicut in Veteri Testamento fidelia verba Dei promittentis intelligit. sic in Testamento Novo sancta opera Dei quod", + "candidate_score": 0.693108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_17_19", + "bdc_text": "Qui et christianum dominum , in quo est plenitudo ecclesiae vera et vitae fide possident , destituuntur Christo , nec vere possunt , possident . Qui destituuntur Christi nec venire possunt hic et officii nostri summa Post hanc pia vivere , nec ad utam officii d. vitam S. ingam salutis nostrae carnis seram Quod si qui sint , quibus videantur , res novae subinde inducendae in ecclesias et constitutionibus vix finiendis implicandas esse ecclesias , hi sane reducendi sint ad simplicitatem et sobrietatem .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_546", + "psc_text": "sabbatorum, quae sunt umbra futurorum, corpus autem Christi (Coloss. II, 16). Nam et sacramentum circumcisionis exponens ait: Videte ne quis vos decipiat per philosophiam et inanem fallaciam, secundum traditionem hominum, secundum elementa mundi, et non secundum Christum; quia in ipso habitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter, et estis in illo repleti qui est caput omnis principatus et potestatis, in quo et circumcisi estis circumcisione non manufacta in exspoliatione corporis carnis, sed in circumcisione Christi, consepulti ei in baptismo (Coloss. II, 8-12) . Haec et his similia et accepit Ecclesia sapienter, et dividit: accipiendo, credit a Deo in veritate promissa; dividendo, cognoscit ab ipso Deo in veritate jam reddita; nec in figuris exspectat implenda, sed in veritate retentat impleta. Scit enim sancta Ecclesia fidelem Deum in verbis suis, et sanctum in omnibus operibus suis: unde sicut in Veteri Testamento fidelia verba Dei promittentis intelligit. sic in Testamento Novo sancta opera Dei quod", + "candidate_score": 0.689988, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_61_63", + "bdc_text": "De his omnibus antea quoque scripsimus ad honorandum dominum et fratrem nostro satis charissimo d. Theod Bezam . Finem ergo huic nostro satis verbo , nunc imponendum scripto , scriptissimamus apostolum nobis quoque dicere , quod suis Philippensibus scripsit . Si qua igitur commodo , si quam si quod solatium dilectionis , si qua communio omnibus , si , qua viscera et miserationes , complete meum gaudium , ut viscere affecti sitis , eandem charitatem habentes una nimiles , idem sentientes , ne quid fiat per humanitatem aut per inanem gloriam , sed per humilitatem animi , alium quisque se praestantiorem existimet .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_169", + "psc_text": "plena nostra laudatio, quia tunc in nobis erit Dei proximique perfecta dilectio. Tunc laudabimus et habebimus, tunc habebimus et amabimus, tunc satiabimur cum delectatione, et delectabimur cum satietate. EPISTOLA V. AD EUGYPPIUM ABBATEM. De caritate et ejus dilectione. Domino beatissimo, et plurimum venerabili, ac toto caritatis affectu desiderabili, sancto fratri et compresbytero EUGYPPIO, FULGENTIUS, servorum Christi famulus, in Domino salutem. 182 1. Utinam, sancte frater, tanta meo facultas suffragaretur eloquio, ut ad explicandam spiritalem quam ex tuarum litterarum lectione percepi dulcedinem, verba sufficientia reperirem; quod dum volo, nec valeo, mirum mihi aliquid evenisse cognosco, videns gaudium quod ex tuis sermonibus sumpsi, non posse meis sermonibus explicari. Nempe quod mihi scripsisti, postquam cogitatione inventum dispositumque est, sic in litteras digessisti, ut aut ipse manu scriberes, auctore dictares. Unde igitur factum est ut os meum delectationem dictando parere non possit, quam cor meum ex tui oris dictatione concepit? Quae est inops opulentia", + "candidate_score": 0.686779, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_9", + "bdc_text": "Postquam enim semel per dei in confessionem christianissimum regi exhibitam , consensistis concorditur , speramus plane nullam posthac hac difficultatem futuram , nec si praesentes essemus , aliud suggereremus consilium , quam perseverandi in iis , quae regi , imo ecclesiae semel dedistis et in quibus fidem vestram sancte obstrinxistis .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_235", + "psc_text": "innumeris hujuscemodi testimoniis informati, principaliter ad Deum converti, quantocius festinemus; dicit enim Scriptura: Ne tardaveris converti ad Dominum, et ne differas de die in diem, ne subito veniat ira ejus, et in tempore vindictae disperdat te (Eccli. V, 8) . Conversi autem, de remissione peccatorum nullatenus desperemus, tenentes Domini fidele promissum, qui ait: Cum conversus fueris, et ingemueris, salvus eris (Isa. XXX secundum LXX) . Pressuras tribulationesque praesentis temporis longanimiter toleremus, et a timore Dei nullatenus discedamus; praecipit enim nos Apostolus, esse in tribulatione patientes (Rom. XII, 12) . Qui etiam correptionem praesentis temporis, ad evitandam futuri judicii poenam, multum nobis prodesse testatur, dicens: Cum judicamur autem, a Domino corripimur, ut non cum hoc mundo damnemur (I Cor. XI, 32) . CAP. XVI. In tribulationibus nostris gratias Deo agamus. --22. Verum in ipsis tribulationibus gratias agamus Domino, et hoc quod sanctus Azarias dixit in fornace, nos in tribulatione dicamus: Benedictus", + "candidate_score": 0.684817, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_3_5", + "bdc_text": "plurimum gratulamur vobis , ac imprimis quo Quo deo nostro gratias , uti par est agimus pro immensa illa sua bonitate , qua nos post afflictiones et tentationes animas , quam amplissime consolatur ; nam ut vestra afflicturus nos exercuit vehementer , ita consolationis quoque consortes facti sumus . Oramus autem dominum , ut gratia illa sua solita et paterna nos semper consolari sua sancta voluntate perargat et in conservare dignetur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_235", + "psc_text": "innumeris hujuscemodi testimoniis informati, principaliter ad Deum converti, quantocius festinemus; dicit enim Scriptura: Ne tardaveris converti ad Dominum, et ne differas de die in diem, ne subito veniat ira ejus, et in tempore vindictae disperdat te (Eccli. V, 8) . Conversi autem, de remissione peccatorum nullatenus desperemus, tenentes Domini fidele promissum, qui ait: Cum conversus fueris, et ingemueris, salvus eris (Isa. XXX secundum LXX) . Pressuras tribulationesque praesentis temporis longanimiter toleremus, et a timore Dei nullatenus discedamus; praecipit enim nos Apostolus, esse in tribulatione patientes (Rom. XII, 12) . Qui etiam correptionem praesentis temporis, ad evitandam futuri judicii poenam, multum nobis prodesse testatur, dicens: Cum judicamur autem, a Domino corripimur, ut non cum hoc mundo damnemur (I Cor. XI, 32) . CAP. XVI. In tribulationibus nostris gratias Deo agamus. --22. Verum in ipsis tribulationibus gratias agamus Domino, et hoc quod sanctus Azarias dixit in fornace, nos in tribulatione dicamus: Benedictus", + "candidate_score": 0.682913, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_7_9", + "bdc_text": "Unde vicissim partria a nobis expectare debetis , cum verga vos animus sit , qui in omnibus , quantum quidem nostrae valent facultates , gratificari impietati vestrae , cupiat et liberaliter . Nullos vero nunc ad vos fratres mittimus legatos , quod nostra praesentia nec omnino necessaria nec admodum utulis futura videatur . Postquam enim semel per dei in confessionem christianissimum regi exhibitam , consensistis concorditur , speramus plane nullam posthac hac difficultatem futuram , nec si praesentes essemus , aliud suggereremus consilium , quam perseverandi in iis , quae regi , imo ecclesiae semel dedistis et in quibus fidem vestram sancte obstrinxistis .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_235", + "psc_text": "innumeris hujuscemodi testimoniis informati, principaliter ad Deum converti, quantocius festinemus; dicit enim Scriptura: Ne tardaveris converti ad Dominum, et ne differas de die in diem, ne subito veniat ira ejus, et in tempore vindictae disperdat te (Eccli. V, 8) . Conversi autem, de remissione peccatorum nullatenus desperemus, tenentes Domini fidele promissum, qui ait: Cum conversus fueris, et ingemueris, salvus eris (Isa. XXX secundum LXX) . Pressuras tribulationesque praesentis temporis longanimiter toleremus, et a timore Dei nullatenus discedamus; praecipit enim nos Apostolus, esse in tribulatione patientes (Rom. XII, 12) . Qui etiam correptionem praesentis temporis, ad evitandam futuri judicii poenam, multum nobis prodesse testatur, dicens: Cum judicamur autem, a Domino corripimur, ut non cum hoc mundo damnemur (I Cor. XI, 32) . CAP. XVI. In tribulationibus nostris gratias Deo agamus. --22. Verum in ipsis tribulationibus gratias agamus Domino, et hoc quod sanctus Azarias dixit in fornace, nos in tribulatione dicamus: Benedictus", + "candidate_score": 0.682126, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_3_5", + "bdc_text": "plurimum gratulamur vobis , ac imprimis quo Quo deo nostro gratias , uti par est agimus pro immensa illa sua bonitate , qua nos post afflictiones et tentationes animas , quam amplissime consolatur ; nam ut vestra afflicturus nos exercuit vehementer , ita consolationis quoque consortes facti sumus . Oramus autem dominum , ut gratia illa sua solita et paterna nos semper consolari sua sancta voluntate perargat et in conservare dignetur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_563", + "psc_text": "fidelibus divinitus dari, beatus et ostendit et poposcit Apostolus dicens: Ipse autem Dominus noster Jesus Christus, et Deus et Pater noster, qui dilexit nos, et dedit consolationem aeternam, et spem bonam in gratia, exhortetur corda vestra, et confirmet in omni opere bono et sermone (II Thess. II, 16, 17) . 4. A Deo itaque nobis est omnis gratia boni sermonis et operis, a quo nobis etiam ipsius cogitationis bonae manifestum est sufficientiam tribui: ut discat homo non in se, sed in Domino gloriari. Divinae quippe gratiae bonam cogitationem hominis beatus assignabat Apostolus quando dicebat: Fiduciam autem talem habemus per Christum ad Deum; non quod sufficientes simus cogitare aliquid a nobis, quasi ex nobis, sed sufficientia nostra ex Deo est (II Cor. III, 4, 5) . Proinde, etsi quidam gratiam necdum habentes, non se intelligunt non habere, illi tamen qui gratiam divinitus acceperunt, eo magis debent in ipsius gratiae assertione firmari,", + "candidate_score": 0.679851, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_2_4", + "bdc_text": "concordia plena ad ecclesias nostras incolumes redieritis . plurimum gratulamur vobis , ac imprimis quo Quo deo nostro gratias , uti par est agimus pro immensa illa sua bonitate , qua nos post afflictiones et tentationes animas , quam amplissime consolatur ; nam ut vestra afflicturus nos exercuit vehementer , ita consolationis quoque consortes facti sumus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_235", + "psc_text": "innumeris hujuscemodi testimoniis informati, principaliter ad Deum converti, quantocius festinemus; dicit enim Scriptura: Ne tardaveris converti ad Dominum, et ne differas de die in diem, ne subito veniat ira ejus, et in tempore vindictae disperdat te (Eccli. V, 8) . Conversi autem, de remissione peccatorum nullatenus desperemus, tenentes Domini fidele promissum, qui ait: Cum conversus fueris, et ingemueris, salvus eris (Isa. XXX secundum LXX) . Pressuras tribulationesque praesentis temporis longanimiter toleremus, et a timore Dei nullatenus discedamus; praecipit enim nos Apostolus, esse in tribulatione patientes (Rom. XII, 12) . Qui etiam correptionem praesentis temporis, ad evitandam futuri judicii poenam, multum nobis prodesse testatur, dicens: Cum judicamur autem, a Domino corripimur, ut non cum hoc mundo damnemur (I Cor. XI, 32) . CAP. XVI. In tribulationibus nostris gratias Deo agamus. --22. Verum in ipsis tribulationibus gratias agamus Domino, et hoc quod sanctus Azarias dixit in fornace, nos in tribulatione dicamus: Benedictus", + "candidate_score": 0.668171, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_17", + "bdc_text": "Qui et christianum dominum , in quo est plenitudo ecclesiae vera et vitae fide possident , destituuntur Christo , nec vere possunt , possident .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_489", + "psc_text": "tua (Psal. LXXXIX, 14) ; et iterum: Replebimur bonis domus tuae (Psal. LXIV, 5) ; sed ut repleamur, de plenitudine ejus accipiemus; de Christo autem Paulus doctor gentium dicit, quia in ipso complacuit omnem plenitudinem inhabitare (Coloss. I, 19) ; de quo idem dicit, quia in ipso inhabitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter (Coloss. II, 9) . Non ergo existimo illi animae in aliquo plenam divinitatis deesse notitiam, cujus una est persona cum Verbo; quam sic sapientia suscepit, ut eadem sapientia ipsa sit; quae rerum omnium in tantum facta est domina, ut cum ipsa divinitate sua, una sit in Trinitate persona, id est Christus crucifixus, quem Dei virtutem Deique sapientiam Paulus apostolus praedicat (I Cor. I, 24). 30. Quod si anima Christi minorem habet in aliquo deitatis suae notitiam, non in se habet totam sapientiam totamque virtutem. Participium ergo habet Christi, non ipsa est Christus, si partem habet notitiae divinitatis suae.", + "candidate_score": 0.664989, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_48", + "bdc_text": "absolam infernalibus , communctis copiis , ni illos imo reduci aruerunt atque plena convitiorum plaustra , in ipsos dantia exonerarunt , insuper et crimine falsi ( quod alii longe meliorum meritos , falsificationis nuncupat ) atque corruptelae palam d. praestantes illos impudentissimos esse corruptores , esse 38 .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_806", + "psc_text": "conveniunt (Rom. I, 28) . Non ergo ut patiantur tantum, sed ut faciant unde peccata multiplicentur, divina in reprobum sensum damnatione traduntur. Verumtamen haec traditio, non in operatione Dei, sed in desertione consistit. Quosdam enim tradit Deus, nec dimittit: quosdam vero in eo quod tradit dimittit. Bonos sic tradit paterna benignitate, ut non deserat paterno juvamine. Ac per hoc tradit eos ad patienda mala quibus ipsi perficiantur, non ad facienda quibus deteriores existant. Malos autem ad hoc tradit Dominus, et dimittit, ut, ipso deserente, dum non Dei voluntatem, sed suam sequuntur, sua turpitudine delectentur, nec poenam suam portent inviti, sed sequantur illecti. CAP. III .--5. Haec est iniquorum corruptio, quae sic est poena peccati, ut sit et ipsa peccatum. Alia corruptionis pars est quae nec animam nec corpus fidelis hominis polluit, sed affligit: quia nec ad inquinandum hominem, sed ad humiliandum militat peccatorem. Hac itaque discretione retenta, dum corruptionem voluntariam", + "candidate_score": 0.66056, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_2_4", + "bdc_text": "concordia plena ad ecclesias nostras incolumes redieritis . plurimum gratulamur vobis , ac imprimis quo Quo deo nostro gratias , uti par est agimus pro immensa illa sua bonitate , qua nos post afflictiones et tentationes animas , quam amplissime consolatur ; nam ut vestra afflicturus nos exercuit vehementer , ita consolationis quoque consortes facti sumus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_159", + "psc_text": "XXXVII, 7) . Quid est autem tota die contristatum ingredi, nisi totius hujus vitae tempore peccatorum recordatione tristari. In quo enim anima illusionibus impletur, nisi cum concupiscentiarum carnalium frequenti tentatione concutitur? Quibus etsi consensione non cedit, fatigatione lassescit. Quamvis enim subinde suis Dominus in certamine, ne deficiant, adjutorium tribuat, permittitur tamen fatigari propriae infirmitatis onere praegravata mortalitas, ut cum in seipsa nullum virtutis invenit firmamentum, ad poscendum divinae pietatis cito recurrat auxilium. 9. Hic ergo tunc adversarium vincimus, si lacrymis, et orationibus, et continua cordis humilitate pugnemus. Scriptum est enim quia Oratio humilium nubes penetrat, et non elongat Dominus, donec exaudiat (Eccli. XXXV, 21) . Humilium ergo fletus magnus est concupiscentiae carnalis interitus. Lacrymae quae ex compunctione cordis veniunt, et inimicum vincunt, et nobis donum laetitiae triumphalis acquirunt. Qui enim euntes eunt et flent, mittentes semina sua, ipsi venientes venient in exsultatione portantes manipulos suos (Psal. CXXV, 5, 6) .", + "candidate_score": 0.657899, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_44_46", + "bdc_text": "Et hoc adierunt quidem apologiae ( ut ipsis videbatur ) tollerabilem , et hoc egerunt sui . eo confidentius , quod scirent nos authorem Philippum , suppendere et poenitere operis illius , sed et bono S . turpem errorem substantiae lenire , utcunque adeoque honorificem abstergere et in manu veritatis hominum errantes fratres in viam veritatis non reducere conati existimantes , nim est , sibi negotium sed quam obsecro ab illis retinere gratiam ?", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_588", + "psc_text": "Hilarium abunde possit agnosci, tamen et in scriniis ecclesiasticis expressa capitula continentur. 19. Haec itaque, dilectissimi fratres, interrogantibus vobis breviter communi voluimus respondere rescripto. Caeterum unus ex nobis, in quantum Dominus servis suis recti gratiam dignatur donare sermonis, illis omnibus, quae memoratos fratres adversus gratiam et praedestinationem 276 intimastis vel sentire, vel dicere, tribus libris vestro nomine dedicatis sufficienti disputatione respondit; quique adversus duos libros Fausti Galli septem libros edidit: quos cum recensueritis, agnoscetis protinus quemadmodum memorati Fausti commenta veritati contraria, catholicae fidei penitus inimica, discussio prodidit, ratio manifesta convicit, auctoritas divina compressit, et praecedentium Patrum consona prorsus attestatio confutavit. 20. Speramus autem in Domino, quoniam gratiae suae ita subsidium largietur, ut et bene sentientibus sanctae scientiae tribuat augmentum, et aliter quam oportet credentibus donet veritatis agnoscendae subsidium. Ipse enim facit gratiae suae participes quos praedestinavit ad vitam, ut in omnibus bonis suis humanae arbitrium voluntatis gratiae Dei subjiciant; et", + "candidate_score": 0.657582, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_7", + "bdc_text": "Unde vicissim partria a nobis expectare debetis , cum verga vos animus sit , qui in omnibus , quantum quidem nostrae valent facultates , gratificari impietati vestrae , cupiat et liberaliter .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_87", + "psc_text": "compellis. CAP. II. Servire invicem debent membra Christi per caritatem. --2. Et ego quidem, sancta filia, in quantum me caritas Dei, quae diffusa est in cordibus nostris per Spiritum sanctum, qui datus est nobis (Rom. V, 5) , tam delectabiliter quam liberaliter servire Christi membris instigat, volo quod injunxisti competenter implere; sciens illum vere Christo servire, qui per illam caritatem, Christi membris servit, per quam, ut ejusdem Christi membrum fieret, prior pro eo Christus ipse servivit. Propter quod Apostolus, ut ad libertatem perveniamus aeternam, servitutem liberam invicem Christi membris imperat exhibendam, dicens: Vos enim in libertatem vocati estis, fratres: tantum, ne libertatem in occasionem carnis detis, sed per caritatem servite invicem (Gal. V, 13) . 3. Quanto magis igitur reddere quod exigis hujus servitutis praecepto compellor, tanto magis virium mearum consideratione deterreor. Est enim talis utriusque virtutis copula, de qua mihi est aliquid, in quantum Deus donaverit, disputandum, ut in", + "candidate_score": 0.653491, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_45_47", + "bdc_text": "eo confidentius , quod scirent nos authorem Philippum , suppendere et poenitere operis illius , sed et bono S . turpem errorem substantiae lenire , utcunque adeoque honorificem abstergere et in manu veritatis hominum errantes fratres in viam veritatis non reducere conati existimantes , nim est , sibi negotium sed quam obsecro ab illis retinere gratiam ? esse cum hominibus et S. quidem tractabilem Saxones , ducibus Westphalo et Hesshausis , furiis quidem S. cibus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_588", + "psc_text": "Hilarium abunde possit agnosci, tamen et in scriniis ecclesiasticis expressa capitula continentur. 19. Haec itaque, dilectissimi fratres, interrogantibus vobis breviter communi voluimus respondere rescripto. Caeterum unus ex nobis, in quantum Dominus servis suis recti gratiam dignatur donare sermonis, illis omnibus, quae memoratos fratres adversus gratiam et praedestinationem 276 intimastis vel sentire, vel dicere, tribus libris vestro nomine dedicatis sufficienti disputatione respondit; quique adversus duos libros Fausti Galli septem libros edidit: quos cum recensueritis, agnoscetis protinus quemadmodum memorati Fausti commenta veritati contraria, catholicae fidei penitus inimica, discussio prodidit, ratio manifesta convicit, auctoritas divina compressit, et praecedentium Patrum consona prorsus attestatio confutavit. 20. Speramus autem in Domino, quoniam gratiae suae ita subsidium largietur, ut et bene sentientibus sanctae scientiae tribuat augmentum, et aliter quam oportet credentibus donet veritatis agnoscendae subsidium. Ipse enim facit gratiae suae participes quos praedestinavit ad vitam, ut in omnibus bonis suis humanae arbitrium voluntatis gratiae Dei subjiciant; et", + "candidate_score": 0.653014, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_3", + "bdc_text": "plurimum gratulamur vobis , ac imprimis quo Quo deo nostro gratias , uti par est agimus pro immensa illa sua bonitate , qua nos post afflictiones et tentationes animas , quam amplissime consolatur ;", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_563", + "psc_text": "fidelibus divinitus dari, beatus et ostendit et poposcit Apostolus dicens: Ipse autem Dominus noster Jesus Christus, et Deus et Pater noster, qui dilexit nos, et dedit consolationem aeternam, et spem bonam in gratia, exhortetur corda vestra, et confirmet in omni opere bono et sermone (II Thess. II, 16, 17) . 4. A Deo itaque nobis est omnis gratia boni sermonis et operis, a quo nobis etiam ipsius cogitationis bonae manifestum est sufficientiam tribui: ut discat homo non in se, sed in Domino gloriari. Divinae quippe gratiae bonam cogitationem hominis beatus assignabat Apostolus quando dicebat: Fiduciam autem talem habemus per Christum ad Deum; non quod sufficientes simus cogitare aliquid a nobis, quasi ex nobis, sed sufficientia nostra ex Deo est (II Cor. III, 4, 5) . Proinde, etsi quidam gratiam necdum habentes, non se intelligunt non habere, illi tamen qui gratiam divinitus acceperunt, eo magis debent in ipsius gratiae assertione firmari,", + "candidate_score": 0.652676, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_13", + "bdc_text": "Et in Apocalypsi dicitur Thystirenae ecclesiae , praeter dominus , Non mittam super vos aliud onus , praeter quod habetis .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_247", + "psc_text": "David dicit: Quis Deus praeter Dominum, aut quis Deus praeter Deum nostrum (Psal. XVII, 32) ? Sanctus quoque Jacobus apostolus, istum unum Deum praedicans, ait, Tu credis quia unus est Deus, bene facis; et daemones credunt, et contremiscunt (Jac. II, 19) . 5. Verumtamen non ignoramus ista testimonia, et si qua similia in divinis reperiuntur eloquiis, quibus unus et solus asseritur Deus, non ipsi sanctae Trinitati, sed uni tantum personae, id est soli Deo Patri, ab haereticis assignari. Proinde illorum quae proposuimus testimoniorum, id est illius quo dicitur: Audi, Israel: Dominus Deus tuus Deus (al. Dominus) unus est; et alterius, quo legitur Dominum Deum tuum adorabis, et illi soli servies; in quantum, ipso Domino Deo donante, possumus, intelligentiam requiramus. Primum quippe nos testimonium posuisse meminimus illud quo dicitur: Audi, Israel: Dominus Deus tuus, Deus (al. Dominus) unus est. Hoc itaque sic utrique fatemur esse firmissimum, ut ab hoc testimonio nullus", + "candidate_score": 0.647169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_12", + "bdc_text": "Apostolicam ecclesia , quod sanctis , paucis et admodum refert in apostolorum Antis , cum praeter ea , quae admodum contenta , noluit ecclesiae dei praeter ea , quae instituta verbat , onera imponere graviora aut plura .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_58", + "psc_text": "quieti et modesti spiritus, qui est ante Deum locuples (I Petr. III, 1, 2, 3, 4) . Hoc praeceptum beatus apostolus sanctarum mulierum firmavit exemplo, dicens: Sic enim et aliquando mulieres sanctae, quae sperabant in Deum, ornabant se, subjectae viris suis (Ibid., 5) . CAP. XII. Sanctae mulieres non monilibus, sed moribus sint ornatae. Officium viduae adhaerere Deo, et instare orationibus. --25. Si ergo sanctae mulieres, etiam conjugatae, non sunt monilibus commendandae, sed moribus, et magis humilitate debent ornari quam veste, qualis debet esse viduae habitus et incessus, quae non homini viro cupit placere, sed Christo? quae necessitate corporalis absoluta connubii, spiritalia tantum debet ornamenta sectari? Habitus ergo tuus talis sit, qui non ad lasciviam excitet, sed ad continentiam provocet; qui non illiciat ad libidinem, sed comprimat ad timorem; qui non accendat carnis concupiscentiam, sed exstinguat; qui non illicitet ad concubitum, sed excitet ad profectum; ex quo cordis compunctio, non", + "candidate_score": 0.636056, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_45", + "bdc_text": "eo confidentius , quod scirent nos authorem Philippum , suppendere et poenitere operis illius , sed et bono S .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_411", + "psc_text": "Patrem meum utique cognovissetis (Joan. XIV, 7) : Philippus vero cum Patrem sibi postularet ostendi, sic Dominus ipse respondit: Tanto tempore vobiscum sum, et non cognovistis me? Philippe, qui me vidit, vidit et Patrem. Quomodo tu dicis, ostende nobis Patrem? Non credis quia ego in Patre, et Pater in me est? Verba quae ego loquor vobis, non a me ipso loquor; Pater autem in me manens, ipse facit opera. Non creditis quia ego in Patre, et Pater in me est? Alioquin propter opera ipsa credite (Ibid., 9 et seq.) . Ex eo igitur quod inseparabiles sunt Pater, et Filius, et Spiritus sanctus, consequens est ut inseparabiliter operentur. Quod si Trinitas illa separabiles posset habere personas, essent et aliqua separata opera Trinitatis. Nam si attendamus illud quod Scriptura sancta dicit de sapientia: Splendor est enim lucis aeternae (Sap. VII, 26) , sicut splendorem luci videmus inseparabiliter inhaerere, sic agnoscamus Filium a", + "candidate_score": 0.625793, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini", + "max_score": 0.715073, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_40_42", + "bdc_text": "et hoc Latino sententiam , quam qui confessionis Augustanae , vox ut hoc balvini similare potuit , Battus , cum in apologia sit et in comitiis coram hic Germania liburi , substantiae , Carolo et imperii principibus defensa , nullo libros inprimis peratore Carolos et imperii principibus dedidensa , nullis maxime et signum m. inter ecclesias sperandam esse concordiam , pericantissime recipiatur pariter ab omnibus . Ac spe concordiae inestratus suam exprimis legere propter bologiae substantiaria , ac praecogitare coepit de confessione Calvimus noster , familiarius cogitarem , coepit de confessione amicae ignorantur , non potuit . Augustana et de usu vocis fuest Lutherum Caeterum luce meridiana clarius est , Lutherum quam vocant , asseruisse , dum vixit , nondum tamen , sed etiam approbasse et oralem eam manducationem , sed etiam approbasse Nicolai papae fidem et Berengarii crassam illam quae in decretis , de consenseratibus habet ) revocationem , doctrinam adeoque et Romanae ecclesiae de dominici , quod si apologia concutione corporis dominici , quod si Apologia , et d. penitius inspiciatur , deprehenditur manifestissime , percabulum in ipsa sensu usurpari papistico .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_167", + "psc_text": "imperator hanc synodum jusserit congregari: Galliaene tantum episcopi fuerint, an et Italiae, et Hispaniae: certe quam ob causam synodus congregata sit. Nihil horum nominas, sed virum eloquentissimum, et contra Arianos Latini sermonis tubam, ut Origenem defendas, excommunicatum a synodo criminaris. Sed confessoris calumnia utcumque toleranda est. Transit ad inclytum martyrem Cyprianum, et dicit Tertulliani librum, cui titulus est, de Trinitate, sub nomine ejus Constantinopoli a Macedonianae partis haereticis lectitari. In quo crimine mentitur duo. Nam nec Tertulliani liber est, nec Cypriani dicitur; sed Novatiani, cujus et inscribitur titulo: et auctoris eloquium, styli proprietas demonstrat. 20. Fabella de Hieronymo. --Et superfluum puto apertas ineptias confutare, cum mihi mea ingeratur fabella, a synodo videlicet, et sub nomine cujusdam amici Damasi Romanae urbis episcopi ego petar, cui ille ecclesiasticas epistolas dictandas tradidit, et Apollinariorum versutiae describantur, quod Athanasii librum ubi Dominicus homo scriptus est, ad 514 legendum acceptum, ita corruperint, ut in litura", + "candidate_score": 0.715073, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_40_42", + "bdc_text": "et hoc Latino sententiam , quam qui confessionis Augustanae , vox ut hoc balvini similare potuit , Battus , cum in apologia sit et in comitiis coram hic Germania liburi , substantiae , Carolo et imperii principibus defensa , nullo libros inprimis peratore Carolos et imperii principibus dedidensa , nullis maxime et signum m. inter ecclesias sperandam esse concordiam , pericantissime recipiatur pariter ab omnibus . Ac spe concordiae inestratus suam exprimis legere propter bologiae substantiaria , ac praecogitare coepit de confessione Calvimus noster , familiarius cogitarem , coepit de confessione amicae ignorantur , non potuit . Augustana et de usu vocis fuest Lutherum Caeterum luce meridiana clarius est , Lutherum quam vocant , asseruisse , dum vixit , nondum tamen , sed etiam approbasse et oralem eam manducationem , sed etiam approbasse Nicolai papae fidem et Berengarii crassam illam quae in decretis , de consenseratibus habet ) revocationem , doctrinam adeoque et Romanae ecclesiae de dominici , quod si apologia concutione corporis dominici , quod si Apologia , et d. penitius inspiciatur , deprehenditur manifestissime , percabulum in ipsa sensu usurpari papistico .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_150", + "psc_text": "de Spiritu sancto librum in Latinam linguam vertimus ( Vid. supra ). Certe hic in his, quae ab haereticis in Origenis operibus addita sunt, consentire non potuit; et in ipsis περὶ Ἀρχῶν, quos tu interpretatus es libris, breves dictavit Commentariolos, quibus non negaret ab Origene scripta, quae scripta sunt: sed nos simplices homines non posse intelligere, quae dicuntur: et quo sensu in bonam partem accipi debeant, persuadere conatur. Hoc dumtaxat de Filio, et Spiritu sancto. Caeterum in aliis dogmatibus et Eusebius, et Didymus apertissime in Origenis scita concedunt, et quod omnes Ecclesiae reprobant, catholice et pie dictum esse defendunt. 17. Rufinus de adulteratione librorum Origenis. --Videamus tamen, quibus argumentis probare nitatur Origenis ab haereticis scripta vitiata. « Clemens, inquit, Apostolorum discipulus, qui Romanae Ecclesiae post Apostolos episcopus et martyr fuit, libros edidit, qui appellantur ἀναγνωρισμὸς, id est, recognitio, in quibus quum ex persona Petri Apostoli doctrina, quasi vere apostolica in", + "candidate_score": 0.698082, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_41_43", + "bdc_text": "Ac spe concordiae inestratus suam exprimis legere propter bologiae substantiaria , ac praecogitare coepit de confessione Calvimus noster , familiarius cogitarem , coepit de confessione amicae ignorantur , non potuit . Augustana et de usu vocis fuest Lutherum Caeterum luce meridiana clarius est , Lutherum quam vocant , asseruisse , dum vixit , nondum tamen , sed etiam approbasse et oralem eam manducationem , sed etiam approbasse Nicolai papae fidem et Berengarii crassam illam quae in decretis , de consenseratibus habet ) revocationem , doctrinam adeoque et Romanae ecclesiae de dominici , quod si apologia concutione corporis dominici , quod si Apologia , et d. penitius inspiciatur , deprehenditur manifestissime , percabulum in ipsa sensu usurpari papistico . Quod non clarissimi viri d. Calvinus et d. Ioannis a Lasco , non penitius expenderent , sed Buceri fucis plus nimium tribuerent et pro bonitate ingenii sui , moderari Lutheranam importunitatem et succorda aliqua in tempore cum alioqui laboranti succurrere cuperent , et Augustanae consuisse et apologiae expositionem .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_0", + "psc_text": "IN LIBROS CONTRA RUFINUM ADMONITIO, Dissensionis Hieronymum inter ac Rufinum longe notior historia est, quam nostra explicatione ut indigeat. Causa mali tanti Latina versio librorum Origenis περὶ Ἀρχῶν fuit, quam presbyter Aquileiensis, sublesta utique fide, elaboraverat Romae circa annum 398. Nam ut Origeniani dogmatis venena, subdolae interpretationis fuco oblita, Latinis auribus tutius propinaret, praefationem operi praefixit, in qua Hieronymum figuratis laudibus praedicabat, veluti Adamantii opinionum fautorem, suaeque sententiae socium: ipsum vero librum ab ascriptis erroribus expurgatum opera sua jactabat. Sed cum multa essent adhuc quae christianas aures moverent, et minus catholice dicta existimarentur, Pammachius et Oceanus Hieronymo auctores fuerunt, ut germanam ipse ejus libri interpretationem vulgaret, nequaquam dissimulatis erroribus, quo se manifesto proderent; purgaretque adeo suspicionem favoris in Origenem ab aemulo injectam, ne si criminantem convincere differret, consentire illi videretur. S. Doctor datis primum Rufino litteris, amice conquestus est: deinde anno 400 Origenis ipsum librum ita ad finem vertit, ut", + "candidate_score": 0.694237, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_41_43", + "bdc_text": "Ac spe concordiae inestratus suam exprimis legere propter bologiae substantiaria , ac praecogitare coepit de confessione Calvimus noster , familiarius cogitarem , coepit de confessione amicae ignorantur , non potuit . Augustana et de usu vocis fuest Lutherum Caeterum luce meridiana clarius est , Lutherum quam vocant , asseruisse , dum vixit , nondum tamen , sed etiam approbasse et oralem eam manducationem , sed etiam approbasse Nicolai papae fidem et Berengarii crassam illam quae in decretis , de consenseratibus habet ) revocationem , doctrinam adeoque et Romanae ecclesiae de dominici , quod si apologia concutione corporis dominici , quod si Apologia , et d. penitius inspiciatur , deprehenditur manifestissime , percabulum in ipsa sensu usurpari papistico . Quod non clarissimi viri d. Calvinus et d. Ioannis a Lasco , non penitius expenderent , sed Buceri fucis plus nimium tribuerent et pro bonitate ingenii sui , moderari Lutheranam importunitatem et succorda aliqua in tempore cum alioqui laboranti succurrere cuperent , et Augustanae consuisse et apologiae expositionem .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_9", + "psc_text": "Unde et Tullius in Commentariis causarum pro Gabinio: « Ego, inquit, cum omnes amicitias tuendas semper putavi summa religione et fide, tum eas maxime quae essent ex inimicitiis revocatae in gratiam: propterea quod integris amicitiis officium praetermissum, imprudentiae, vel (ut gravius interpretemur) negligentiae excusatione defenditur; post reditum in gratiam, si quid est commissum, id non neglectum, sed violatum putatur: nec imprudentiae, sed perfidiae assignari solet. » Flaccus Horatius quoque in Epistola quam scribit ad Florum: Male, ait, sarta Gratia nequidquam coit, et rescinditur. 2. Hilarius, Origenis interpres, et Ambrosius et Victorinus. Tres libri Rufini. --Quid mihi nunc prodest, quod simpliciter errasse se jurat? Ecce objiciuntur mihi laudes ejus, et crimini datur simplicissimi amici, non simplex, nec pura laudatio. Si auctoritatem suo operi praestruebat, volens quos sequeretur ostendere, habuit in promptu Hilarium Confessorem, qui quadraginta ferme millia versuum Origenis in Job et Psalmos transtulit. Habuit Ambrosium, cujus pene omnes libri hujus", + "candidate_score": 0.692287, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_41_43", + "bdc_text": "Ac spe concordiae inestratus suam exprimis legere propter bologiae substantiaria , ac praecogitare coepit de confessione Calvimus noster , familiarius cogitarem , coepit de confessione amicae ignorantur , non potuit . Augustana et de usu vocis fuest Lutherum Caeterum luce meridiana clarius est , Lutherum quam vocant , asseruisse , dum vixit , nondum tamen , sed etiam approbasse et oralem eam manducationem , sed etiam approbasse Nicolai papae fidem et Berengarii crassam illam quae in decretis , de consenseratibus habet ) revocationem , doctrinam adeoque et Romanae ecclesiae de dominici , quod si apologia concutione corporis dominici , quod si Apologia , et d. penitius inspiciatur , deprehenditur manifestissime , percabulum in ipsa sensu usurpari papistico . Quod non clarissimi viri d. Calvinus et d. Ioannis a Lasco , non penitius expenderent , sed Buceri fucis plus nimium tribuerent et pro bonitate ingenii sui , moderari Lutheranam importunitatem et succorda aliqua in tempore cum alioqui laboranti succurrere cuperent , et Augustanae consuisse et apologiae expositionem .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_42", + "psc_text": "diceret forsitan, non potuisse eum ignorare, quod interpretatus est, cujus Apologiam scriptam ab haeretico sub nomine martyris edidit: cujus defensionem etiam proprio volumine professus est: adversum quod in sequentibus, si dictandi spatium fuerit, disputabo. Hoc loquor, cui contradicere non potest. Si illi licet non intellexisse quod transtulit, quare mihi non liceat ignorasse libros περὶ Ἀρχῶν, quos ante non legi; et eas tantum Homilias legisse, quas transtuli, in quibus nihil esse mali, ipsius testimonium est? Sin autem contra sententiam suam nunc me in eis arguit, in quibus ante laudaverat, undique strictus tenebitur. Aut enim idcirco me haereticum hominem laudavit, quia ejusdem mecum dogmatis erat: aut nunc frustra inimicus accusat, quem prius ut orthodoxum praedicavit. Sed forsitan tunc errores meos quasi amicus tacuit; et nunc iratus profert quod prius celaverat. 15. Comment. in epist. ad Ephes. tuetur. --Quamquam non mereatur fidem inconstantia, et professae inimicitiae suspicionem habeant mendacii: tamen audacter conferam gradum,", + "candidate_score": 0.691173, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_44_46", + "bdc_text": "Et hoc adierunt quidem apologiae ( ut ipsis videbatur ) tollerabilem , et hoc egerunt sui . eo confidentius , quod scirent nos authorem Philippum , suppendere et poenitere operis illius , sed et bono S . turpem errorem substantiae lenire , utcunque adeoque honorificem abstergere et in manu veritatis hominum errantes fratres in viam veritatis non reducere conati existimantes , nim est , sibi negotium sed quam obsecro ab illis retinere gratiam ?", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_9", + "psc_text": "Unde et Tullius in Commentariis causarum pro Gabinio: « Ego, inquit, cum omnes amicitias tuendas semper putavi summa religione et fide, tum eas maxime quae essent ex inimicitiis revocatae in gratiam: propterea quod integris amicitiis officium praetermissum, imprudentiae, vel (ut gravius interpretemur) negligentiae excusatione defenditur; post reditum in gratiam, si quid est commissum, id non neglectum, sed violatum putatur: nec imprudentiae, sed perfidiae assignari solet. » Flaccus Horatius quoque in Epistola quam scribit ad Florum: Male, ait, sarta Gratia nequidquam coit, et rescinditur. 2. Hilarius, Origenis interpres, et Ambrosius et Victorinus. Tres libri Rufini. --Quid mihi nunc prodest, quod simpliciter errasse se jurat? Ecce objiciuntur mihi laudes ejus, et crimini datur simplicissimi amici, non simplex, nec pura laudatio. Si auctoritatem suo operi praestruebat, volens quos sequeretur ostendere, habuit in promptu Hilarium Confessorem, qui quadraginta ferme millia versuum Origenis in Job et Psalmos transtulit. Habuit Ambrosium, cujus pene omnes libri hujus", + "candidate_score": 0.680869, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_43_45", + "bdc_text": "Quod non clarissimi viri d. Calvinus et d. Ioannis a Lasco , non penitius expenderent , sed Buceri fucis plus nimium tribuerent et pro bonitate ingenii sui , moderari Lutheranam importunitatem et succorda aliqua in tempore cum alioqui laboranti succurrere cuperent , et Augustanae consuisse et apologiae expositionem . Et hoc adierunt quidem apologiae ( ut ipsis videbatur ) tollerabilem , et hoc egerunt sui . eo confidentius , quod scirent nos authorem Philippum , suppendere et poenitere operis illius , sed et bono S .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_0", + "psc_text": "IN LIBROS CONTRA RUFINUM ADMONITIO, Dissensionis Hieronymum inter ac Rufinum longe notior historia est, quam nostra explicatione ut indigeat. Causa mali tanti Latina versio librorum Origenis περὶ Ἀρχῶν fuit, quam presbyter Aquileiensis, sublesta utique fide, elaboraverat Romae circa annum 398. Nam ut Origeniani dogmatis venena, subdolae interpretationis fuco oblita, Latinis auribus tutius propinaret, praefationem operi praefixit, in qua Hieronymum figuratis laudibus praedicabat, veluti Adamantii opinionum fautorem, suaeque sententiae socium: ipsum vero librum ab ascriptis erroribus expurgatum opera sua jactabat. Sed cum multa essent adhuc quae christianas aures moverent, et minus catholice dicta existimarentur, Pammachius et Oceanus Hieronymo auctores fuerunt, ut germanam ipse ejus libri interpretationem vulgaret, nequaquam dissimulatis erroribus, quo se manifesto proderent; purgaretque adeo suspicionem favoris in Origenem ab aemulo injectam, ne si criminantem convincere differret, consentire illi videretur. S. Doctor datis primum Rufino litteris, amice conquestus est: deinde anno 400 Origenis ipsum librum ita ad finem vertit, ut", + "candidate_score": 0.673703, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_45_47", + "bdc_text": "eo confidentius , quod scirent nos authorem Philippum , suppendere et poenitere operis illius , sed et bono S . turpem errorem substantiae lenire , utcunque adeoque honorificem abstergere et in manu veritatis hominum errantes fratres in viam veritatis non reducere conati existimantes , nim est , sibi negotium sed quam obsecro ab illis retinere gratiam ? esse cum hominibus et S. quidem tractabilem Saxones , ducibus Westphalo et Hesshausis , furiis quidem S. cibus .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_0", + "psc_text": "IN LIBROS CONTRA RUFINUM ADMONITIO, Dissensionis Hieronymum inter ac Rufinum longe notior historia est, quam nostra explicatione ut indigeat. Causa mali tanti Latina versio librorum Origenis περὶ Ἀρχῶν fuit, quam presbyter Aquileiensis, sublesta utique fide, elaboraverat Romae circa annum 398. Nam ut Origeniani dogmatis venena, subdolae interpretationis fuco oblita, Latinis auribus tutius propinaret, praefationem operi praefixit, in qua Hieronymum figuratis laudibus praedicabat, veluti Adamantii opinionum fautorem, suaeque sententiae socium: ipsum vero librum ab ascriptis erroribus expurgatum opera sua jactabat. Sed cum multa essent adhuc quae christianas aures moverent, et minus catholice dicta existimarentur, Pammachius et Oceanus Hieronymo auctores fuerunt, ut germanam ipse ejus libri interpretationem vulgaret, nequaquam dissimulatis erroribus, quo se manifesto proderent; purgaretque adeo suspicionem favoris in Origenem ab aemulo injectam, ne si criminantem convincere differret, consentire illi videretur. S. Doctor datis primum Rufino litteris, amice conquestus est: deinde anno 400 Origenis ipsum librum ita ad finem vertit, ut", + "candidate_score": 0.673676, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_33_35", + "bdc_text": "Atqui hic vestros cogituros , stuerat , nos fratres et symmystas vestros in illa esse sententia , quam et confessione nostra edita diserte perressimus , et nuper vulgata responsione nostra ad testamentem quantum Brentii diserte repetivimus ; cum autem clarissimus vir d. Beza cum ecclesia Genevensi , ei d. subscripserit et vos ipsi eandem approbetis , ad 15 es denique nos apud omnes tam esse confessionem S . Galliae et Helvetiae non eiusdem esse confessionis , mirum sane est , illam vobis excidere potuisse condemnationem Non ignoramus , quomodo vos explicetis , substantiae hoc vocabulum .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_166", + "psc_text": "confessorem, quod post Ariminensem synodum liber 513 illius falsatus ab haereticis sit. Et ob hanc causam cum in concilio episcoporum ei quaestio moveretur, proferri librum de domo sua jusserit: qui, nesciente se, in scriniis suis haereticus tenebatur. Cumque prolatus fuisset, et ab omnibus haereticus judicatus, auctor libri excommunicatus, de concilii conventione discesserit. Et tantae auctoritatis se putat, ut cum hoc familiaribus suis narrat somnium, nemo ei contra confessorem ista simulanti audeat contradicere. Responde, quaeso; synodus, a qua excommunicatus est, in qua urbe fuit? Dic episcoporum vocabula: profer sententias subscriptionum, vel diversitatem, vel consonantiam. Doce qui eo anno consules fuerint, quis imperator hanc synodum jusserit congregari: Galliaene tantum episcopi fuerint, an et Italiae, et Hispaniae: certe quam ob causam synodus congregata sit. Nihil horum nominas, sed virum eloquentissimum, et contra Arianos Latini sermonis tubam, ut Origenem defendas, excommunicatum a synodo criminaris. Sed confessoris calumnia utcumque toleranda est. Transit ad inclytum martyrem", + "candidate_score": 0.667803, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_44_46", + "bdc_text": "Et hoc adierunt quidem apologiae ( ut ipsis videbatur ) tollerabilem , et hoc egerunt sui . eo confidentius , quod scirent nos authorem Philippum , suppendere et poenitere operis illius , sed et bono S . turpem errorem substantiae lenire , utcunque adeoque honorificem abstergere et in manu veritatis hominum errantes fratres in viam veritatis non reducere conati existimantes , nim est , sibi negotium sed quam obsecro ab illis retinere gratiam ?", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_0", + "psc_text": "IN LIBROS CONTRA RUFINUM ADMONITIO, Dissensionis Hieronymum inter ac Rufinum longe notior historia est, quam nostra explicatione ut indigeat. Causa mali tanti Latina versio librorum Origenis περὶ Ἀρχῶν fuit, quam presbyter Aquileiensis, sublesta utique fide, elaboraverat Romae circa annum 398. Nam ut Origeniani dogmatis venena, subdolae interpretationis fuco oblita, Latinis auribus tutius propinaret, praefationem operi praefixit, in qua Hieronymum figuratis laudibus praedicabat, veluti Adamantii opinionum fautorem, suaeque sententiae socium: ipsum vero librum ab ascriptis erroribus expurgatum opera sua jactabat. Sed cum multa essent adhuc quae christianas aures moverent, et minus catholice dicta existimarentur, Pammachius et Oceanus Hieronymo auctores fuerunt, ut germanam ipse ejus libri interpretationem vulgaret, nequaquam dissimulatis erroribus, quo se manifesto proderent; purgaretque adeo suspicionem favoris in Origenem ab aemulo injectam, ne si criminantem convincere differret, consentire illi videretur. S. Doctor datis primum Rufino litteris, amice conquestus est: deinde anno 400 Origenis ipsum librum ita ad finem vertit, ut", + "candidate_score": 0.667698, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_42", + "bdc_text": "Augustana et de usu vocis fuest Lutherum Caeterum luce meridiana clarius est , Lutherum quam vocant , asseruisse , dum vixit , nondum tamen , sed etiam approbasse et oralem eam manducationem , sed etiam approbasse Nicolai papae fidem et Berengarii crassam illam quae in decretis , de consenseratibus habet ) revocationem , doctrinam adeoque et Romanae ecclesiae de dominici , quod si apologia concutione corporis dominici , quod si Apologia , et d. penitius inspiciatur , deprehenditur manifestissime , percabulum in ipsa sensu usurpari papistico .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_150", + "psc_text": "de Spiritu sancto librum in Latinam linguam vertimus ( Vid. supra ). Certe hic in his, quae ab haereticis in Origenis operibus addita sunt, consentire non potuit; et in ipsis περὶ Ἀρχῶν, quos tu interpretatus es libris, breves dictavit Commentariolos, quibus non negaret ab Origene scripta, quae scripta sunt: sed nos simplices homines non posse intelligere, quae dicuntur: et quo sensu in bonam partem accipi debeant, persuadere conatur. Hoc dumtaxat de Filio, et Spiritu sancto. Caeterum in aliis dogmatibus et Eusebius, et Didymus apertissime in Origenis scita concedunt, et quod omnes Ecclesiae reprobant, catholice et pie dictum esse defendunt. 17. Rufinus de adulteratione librorum Origenis. --Videamus tamen, quibus argumentis probare nitatur Origenis ab haereticis scripta vitiata. « Clemens, inquit, Apostolorum discipulus, qui Romanae Ecclesiae post Apostolos episcopus et martyr fuit, libros edidit, qui appellantur ἀναγνωρισμὸς, id est, recognitio, in quibus quum ex persona Petri Apostoli doctrina, quasi vere apostolica in", + "candidate_score": 0.665938, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_43_45", + "bdc_text": "Quod non clarissimi viri d. Calvinus et d. Ioannis a Lasco , non penitius expenderent , sed Buceri fucis plus nimium tribuerent et pro bonitate ingenii sui , moderari Lutheranam importunitatem et succorda aliqua in tempore cum alioqui laboranti succurrere cuperent , et Augustanae consuisse et apologiae expositionem . Et hoc adierunt quidem apologiae ( ut ipsis videbatur ) tollerabilem , et hoc egerunt sui . eo confidentius , quod scirent nos authorem Philippum , suppendere et poenitere operis illius , sed et bono S .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_4", + "psc_text": "sententiae sententiis respondent, aut ubi in una columna aemulus calumniam intentat, in altera criminis dilutio est; sed e contrario alter prout libet suo stomacho inservit et velitatur: alter non lectis contra se libris, sed vulgo intellectis criminationibus occurrit. Quare praeposteram Martianaei curam nemo non improbavit, natam ad creandum lectori laborem, ipsumque S. Doctoris contextum singulis paginis intercipiendum. Secundo cum sit utile studiosis et commodum, authentica monumenta, quae scriptis auctoris quem exornas, occasionem dederunt, vel quae ab ipso auctore impugnantur, scriptis iisdem annectere, nos huc adscivimus primo Rufini libellum illum, sive Apologiam, aut confessionem fidei, quam ad papam Anastasium misit, et quam Hieronymus toto secundo libro confutat; deinde ipsam quoque Anastasii super nomine Rufini epistolam, quam illi toties tum alibi, tum maxime hisce in libris ingerit S. Doctor. Hactenus in eum tomum qui aliena ac supposititia complectitur, rejectae sunt; sed in antiquis codicibus, quemadmodum de veteri Corbeiensi P. Coustantius tradit, satis", + "candidate_score": 0.664611, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_43_45", + "bdc_text": "Quod non clarissimi viri d. Calvinus et d. Ioannis a Lasco , non penitius expenderent , sed Buceri fucis plus nimium tribuerent et pro bonitate ingenii sui , moderari Lutheranam importunitatem et succorda aliqua in tempore cum alioqui laboranti succurrere cuperent , et Augustanae consuisse et apologiae expositionem . Et hoc adierunt quidem apologiae ( ut ipsis videbatur ) tollerabilem , et hoc egerunt sui . eo confidentius , quod scirent nos authorem Philippum , suppendere et poenitere operis illius , sed et bono S .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_9", + "psc_text": "Unde et Tullius in Commentariis causarum pro Gabinio: « Ego, inquit, cum omnes amicitias tuendas semper putavi summa religione et fide, tum eas maxime quae essent ex inimicitiis revocatae in gratiam: propterea quod integris amicitiis officium praetermissum, imprudentiae, vel (ut gravius interpretemur) negligentiae excusatione defenditur; post reditum in gratiam, si quid est commissum, id non neglectum, sed violatum putatur: nec imprudentiae, sed perfidiae assignari solet. » Flaccus Horatius quoque in Epistola quam scribit ad Florum: Male, ait, sarta Gratia nequidquam coit, et rescinditur. 2. Hilarius, Origenis interpres, et Ambrosius et Victorinus. Tres libri Rufini. --Quid mihi nunc prodest, quod simpliciter errasse se jurat? Ecce objiciuntur mihi laudes ejus, et crimini datur simplicissimi amici, non simplex, nec pura laudatio. Si auctoritatem suo operi praestruebat, volens quos sequeretur ostendere, habuit in promptu Hilarium Confessorem, qui quadraginta ferme millia versuum Origenis in Job et Psalmos transtulit. Habuit Ambrosium, cujus pene omnes libri hujus", + "candidate_score": 0.659762, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_44_46", + "bdc_text": "Et hoc adierunt quidem apologiae ( ut ipsis videbatur ) tollerabilem , et hoc egerunt sui . eo confidentius , quod scirent nos authorem Philippum , suppendere et poenitere operis illius , sed et bono S . turpem errorem substantiae lenire , utcunque adeoque honorificem abstergere et in manu veritatis hominum errantes fratres in viam veritatis non reducere conati existimantes , nim est , sibi negotium sed quam obsecro ab illis retinere gratiam ?", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_144", + "psc_text": "Cujus diversitatis causam plenius tibi in Apologetico, quem Pamphilus in libris suis scripsit, edidimus brevissimo libello superaddito, in quo evidentibus, ut arbitror, probamentis, corruptos esse in quamplurimis ab haereticis et malevolis libros ejus ostendimus, et praecipue istos, quos nunc exigis ut interpreter, id est, περὶ Ἀρχῶν. » Non tibi suffecerat Eusebii, vel certe ut tu vis, Pamphili pro Origene defensio, nisi quod ab illis minus dictum putabas, tu quasi sapientior et doctior adderes? Longum est, si velim totum librum tuum huic operi inserere, et propositis capitulis ad singula respondere, quid in his vitiorum sermo habeat, quid mendaciorum assertio, quid inconsequens textus ipse verborum. Unde laciniosae disputationis fastidia fugiens, et in arctum verba compingens, tantum sensibus respondebo. Statim de portu egrediens, navem impegit. Referens enim de Apologia Pamphili martyris (quam nos Eusebii, Arianorum principis, probavimus) de qua dixerat, Prout potuimus, 506 vel res poposcit, Latino sermone digessimus, intulit: « Illud est,", + "candidate_score": 0.657503, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_45_47", + "bdc_text": "eo confidentius , quod scirent nos authorem Philippum , suppendere et poenitere operis illius , sed et bono S . turpem errorem substantiae lenire , utcunque adeoque honorificem abstergere et in manu veritatis hominum errantes fratres in viam veritatis non reducere conati existimantes , nim est , sibi negotium sed quam obsecro ab illis retinere gratiam ? esse cum hominibus et S. quidem tractabilem Saxones , ducibus Westphalo et Hesshausis , furiis quidem S. cibus .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_191", + "psc_text": "pura, et ut ab eis in Graecum versa est, editio permaneret, superflue me, mi Chromati, episcoporum sanctissime atque doctissime, impelleres, ut tibi Hebraea volumina Latino sermone transferrem. Quod enim semel aures hominum occupaverat, et nascentis Ecclesiae roboraverat fidem, 522 justum erat etiam nostro silentio comprobari. Nunc vero quum pro varietate regionum diversa ferantur exemplaria, et germana illa antiquaque translatio corrupta sit, atque violata, nostri arbitrii putas, aut ex pluribus judicare quid verum sit, aut novum opus in veteri opere cudere, illudentibusque Judaeis, cornicum, ut dicitur, oculos configere. Alexandria et Aegyptus in Septuaginta suis Hesychium laudat auctorem. Constantinopolis usque ad Antiochiam Luciani martyris exemplaria probat. Mediae inter has provinciae Palaestinos codices legunt, quos ab Origene elaboratos Eusebius et Pamphilius vulgaverunt; totusque orbis hac inter se trifaria varietate compugnat. Et certe Origenes non solum exempla composuit quatuor editionum, e regione singula verba describens, ut unus dissentiens statim, caeteris inter se consentientibus, arguatur;", + "candidate_score": 0.655667, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_40", + "bdc_text": "et hoc Latino sententiam , quam qui confessionis Augustanae , vox ut hoc balvini similare potuit , Battus , cum in apologia sit et in comitiis coram hic Germania liburi , substantiae , Carolo et imperii principibus defensa , nullo libros inprimis peratore Carolos et imperii principibus dedidensa , nullis maxime et signum m. inter ecclesias sperandam esse concordiam , pericantissime recipiatur pariter ab omnibus .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_167", + "psc_text": "imperator hanc synodum jusserit congregari: Galliaene tantum episcopi fuerint, an et Italiae, et Hispaniae: certe quam ob causam synodus congregata sit. Nihil horum nominas, sed virum eloquentissimum, et contra Arianos Latini sermonis tubam, ut Origenem defendas, excommunicatum a synodo criminaris. Sed confessoris calumnia utcumque toleranda est. Transit ad inclytum martyrem Cyprianum, et dicit Tertulliani librum, cui titulus est, de Trinitate, sub nomine ejus Constantinopoli a Macedonianae partis haereticis lectitari. In quo crimine mentitur duo. Nam nec Tertulliani liber est, nec Cypriani dicitur; sed Novatiani, cujus et inscribitur titulo: et auctoris eloquium, styli proprietas demonstrat. 20. Fabella de Hieronymo. --Et superfluum puto apertas ineptias confutare, cum mihi mea ingeratur fabella, a synodo videlicet, et sub nomine cujusdam amici Damasi Romanae urbis episcopi ego petar, cui ille ecclesiasticas epistolas dictandas tradidit, et Apollinariorum versutiae describantur, quod Athanasii librum ubi Dominicus homo scriptus est, ad 514 legendum acceptum, ita corruperint, ut in litura", + "candidate_score": 0.655543, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_44_46", + "bdc_text": "Et hoc adierunt quidem apologiae ( ut ipsis videbatur ) tollerabilem , et hoc egerunt sui . eo confidentius , quod scirent nos authorem Philippum , suppendere et poenitere operis illius , sed et bono S . turpem errorem substantiae lenire , utcunque adeoque honorificem abstergere et in manu veritatis hominum errantes fratres in viam veritatis non reducere conati existimantes , nim est , sibi negotium sed quam obsecro ab illis retinere gratiam ?", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_175", + "psc_text": "Viris illustr. ad Dextrum. Transtulit homilias Origenis in adolescentia. --Post haec et tanta audes in Apologia tua dicere, te non esse defensorem Origenis, neque assertorem illius, pro cujus defensione Pamphilus et Eusebius tibi parum dixisse sunt visi. Adversum quae volumina (si Dominus vitae hujus dederit spatium) alias respondere conabor. Nunc tantum tuis assertionibus obviasse sufficiat, et hoc breviter prudentem instruxisse lectorem, me istum librum qui sub nomine Pamphili ferebatur, vidisse primum scriptum in codice tuo; et quia non erat mihi curae quid pro haeretico diceretur, sic semper habuisse, quasi diversum esset opus Pamphili et Eusebii: postea vero quaestione mota, scriptis eorum respondere voluisse, et ob hanc causam legisse, quid pro Origene unusquisque sentiret, perspicueque deprehendisse, quod primus liber sex voluminum Eusebii ipse esset, qui unus sub nomine Pamphili a te editus est, tam Graece quam Latine, immutatis dumtaxat sensibus de Filio et Spiritu sancto, qui apertam blasphemiam praeferebant. Unde etiam", + "candidate_score": 0.654703, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_11_13", + "bdc_text": "Equidem ecclesias , quam si subinde conturbat , labefactat magis , quam si subinde nova in ecclesiis ecclesiam inferantur dogmata et varia accumulent decreta . Apostolicam ecclesia , quod sanctis , paucis et admodum refert in apostolorum Antis , cum praeter ea , quae admodum contenta , noluit ecclesiae dei praeter ea , quae instituta verbat , onera imponere graviora aut plura . Et in Apocalypsi dicitur Thystirenae ecclesiae , praeter dominus , Non mittam super vos aliud onus , praeter quod habetis .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_150", + "psc_text": "de Spiritu sancto librum in Latinam linguam vertimus ( Vid. supra ). Certe hic in his, quae ab haereticis in Origenis operibus addita sunt, consentire non potuit; et in ipsis περὶ Ἀρχῶν, quos tu interpretatus es libris, breves dictavit Commentariolos, quibus non negaret ab Origene scripta, quae scripta sunt: sed nos simplices homines non posse intelligere, quae dicuntur: et quo sensu in bonam partem accipi debeant, persuadere conatur. Hoc dumtaxat de Filio, et Spiritu sancto. Caeterum in aliis dogmatibus et Eusebius, et Didymus apertissime in Origenis scita concedunt, et quod omnes Ecclesiae reprobant, catholice et pie dictum esse defendunt. 17. Rufinus de adulteratione librorum Origenis. --Videamus tamen, quibus argumentis probare nitatur Origenis ab haereticis scripta vitiata. « Clemens, inquit, Apostolorum discipulus, qui Romanae Ecclesiae post Apostolos episcopus et martyr fuit, libros edidit, qui appellantur ἀναγνωρισμὸς, id est, recognitio, in quibus quum ex persona Petri Apostoli doctrina, quasi vere apostolica in", + "candidate_score": 0.654205, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_44_46", + "bdc_text": "Et hoc adierunt quidem apologiae ( ut ipsis videbatur ) tollerabilem , et hoc egerunt sui . eo confidentius , quod scirent nos authorem Philippum , suppendere et poenitere operis illius , sed et bono S . turpem errorem substantiae lenire , utcunque adeoque honorificem abstergere et in manu veritatis hominum errantes fratres in viam veritatis non reducere conati existimantes , nim est , sibi negotium sed quam obsecro ab illis retinere gratiam ?", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_16", + "psc_text": "se haereticum probat. Sive bene credit laudator meus, confessione sua me assumit in socium; sive male, ostendit me ideo ante laudatum, quia participem sui putabat erroris. Sed adversus illos libros, qui per angulos garriunt, et furtiva accusatione me mordent, cum editi fuerint, et de tenebris ad lucem processerint, atque ad nos vel studio fratrum, vel temeritate aemulorum potuerint pervenire, respondere conabor. Neque enim magnopere formidandi sunt, quos metuit auctor suus prodere, et tantum confederatis legendos esse decrevit. Tunc aut agnoscam crimina, aut diluam, aut in accusatorem quae sunt objecta retorquebo: et ostendam quod hucusque silentium modestiae fuerit, non male conscientiae. 5. Auctor sese excusat. --Interim apud tacitum lectoris judicium purgatum me esse volui, et gravissimum inter amicos crimen refellere, ne prior laesisse videat, qui et vulneratus nequaquam contra persecutorem tela direxi; sed meo tantum vulneri admovi manum. Quem obsecro, ut absque praejudicio personarum, culpam in eum referat, qui lacessivit. Nec", + "candidate_score": 0.653281, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_40", + "bdc_text": "et hoc Latino sententiam , quam qui confessionis Augustanae , vox ut hoc balvini similare potuit , Battus , cum in apologia sit et in comitiis coram hic Germania liburi , substantiae , Carolo et imperii principibus defensa , nullo libros inprimis peratore Carolos et imperii principibus dedidensa , nullis maxime et signum m. inter ecclesias sperandam esse concordiam , pericantissime recipiatur pariter ab omnibus .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_175", + "psc_text": "Viris illustr. ad Dextrum. Transtulit homilias Origenis in adolescentia. --Post haec et tanta audes in Apologia tua dicere, te non esse defensorem Origenis, neque assertorem illius, pro cujus defensione Pamphilus et Eusebius tibi parum dixisse sunt visi. Adversum quae volumina (si Dominus vitae hujus dederit spatium) alias respondere conabor. Nunc tantum tuis assertionibus obviasse sufficiat, et hoc breviter prudentem instruxisse lectorem, me istum librum qui sub nomine Pamphili ferebatur, vidisse primum scriptum in codice tuo; et quia non erat mihi curae quid pro haeretico diceretur, sic semper habuisse, quasi diversum esset opus Pamphili et Eusebii: postea vero quaestione mota, scriptis eorum respondere voluisse, et ob hanc causam legisse, quid pro Origene unusquisque sentiret, perspicueque deprehendisse, quod primus liber sex voluminum Eusebii ipse esset, qui unus sub nomine Pamphili a te editus est, tam Graece quam Latine, immutatis dumtaxat sensibus de Filio et Spiritu sancto, qui apertam blasphemiam praeferebant. Unde etiam", + "candidate_score": 0.653035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_45_47", + "bdc_text": "eo confidentius , quod scirent nos authorem Philippum , suppendere et poenitere operis illius , sed et bono S . turpem errorem substantiae lenire , utcunque adeoque honorificem abstergere et in manu veritatis hominum errantes fratres in viam veritatis non reducere conati existimantes , nim est , sibi negotium sed quam obsecro ab illis retinere gratiam ? esse cum hominibus et S. quidem tractabilem Saxones , ducibus Westphalo et Hesshausis , furiis quidem S. cibus .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_249", + "psc_text": "Apostolica voce laudatam, istiusmodi praestigias non recipere: etiam si Angelus aliter annuntiet, quam semel praedicatum est, Pauli auctoritate munitam non posse mutari. Ergo, frater, sive a te falsatus est 543 liber, ut multi putant: sive ab altero, ut forsitan persuadere conaberis, et temere credidisti, haeretici hominis σύνταγμα ( opus ) esse martyris, muta titulum, et Romanam simplicitatem tanto periculo libera. Non tibi expedit, ut per te clarissimus martyr haereticus judicetur; ut qui effudit pro Christo sanguinem, contrarius fidei Christi approbetur. Dic potius, Inveni librum, putavi illum martyris: ne timeas poenitentiam. Jam te non urgebo, non quaeram a quo acceperis: vel mortuorum aliquem nominato, vel in platea ab ignoto homine te emisse dicito. Non enim damnationem tuam quaerimus, sed conversionem. Melius est, ut tu erraveris, quam ut Martyr haereticus fuerit. Interim de praesenti compede, utcumque erue pedem. In futuro judicio tu videris, quid ad martyris contra te respondeas querimonias. 13. De", + "candidate_score": 0.652605, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_40", + "bdc_text": "et hoc Latino sententiam , quam qui confessionis Augustanae , vox ut hoc balvini similare potuit , Battus , cum in apologia sit et in comitiis coram hic Germania liburi , substantiae , Carolo et imperii principibus defensa , nullo libros inprimis peratore Carolos et imperii principibus dedidensa , nullis maxime et signum m. inter ecclesias sperandam esse concordiam , pericantissime recipiatur pariter ab omnibus .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_144", + "psc_text": "Cujus diversitatis causam plenius tibi in Apologetico, quem Pamphilus in libris suis scripsit, edidimus brevissimo libello superaddito, in quo evidentibus, ut arbitror, probamentis, corruptos esse in quamplurimis ab haereticis et malevolis libros ejus ostendimus, et praecipue istos, quos nunc exigis ut interpreter, id est, περὶ Ἀρχῶν. » Non tibi suffecerat Eusebii, vel certe ut tu vis, Pamphili pro Origene defensio, nisi quod ab illis minus dictum putabas, tu quasi sapientior et doctior adderes? Longum est, si velim totum librum tuum huic operi inserere, et propositis capitulis ad singula respondere, quid in his vitiorum sermo habeat, quid mendaciorum assertio, quid inconsequens textus ipse verborum. Unde laciniosae disputationis fastidia fugiens, et in arctum verba compingens, tantum sensibus respondebo. Statim de portu egrediens, navem impegit. Referens enim de Apologia Pamphili martyris (quam nos Eusebii, Arianorum principis, probavimus) de qua dixerat, Prout potuimus, 506 vel res poposcit, Latino sermone digessimus, intulit: « Illud est,", + "candidate_score": 0.650113, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_40", + "bdc_text": "et hoc Latino sententiam , quam qui confessionis Augustanae , vox ut hoc balvini similare potuit , Battus , cum in apologia sit et in comitiis coram hic Germania liburi , substantiae , Carolo et imperii principibus defensa , nullo libros inprimis peratore Carolos et imperii principibus dedidensa , nullis maxime et signum m. inter ecclesias sperandam esse concordiam , pericantissime recipiatur pariter ab omnibus .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_150", + "psc_text": "de Spiritu sancto librum in Latinam linguam vertimus ( Vid. supra ). Certe hic in his, quae ab haereticis in Origenis operibus addita sunt, consentire non potuit; et in ipsis περὶ Ἀρχῶν, quos tu interpretatus es libris, breves dictavit Commentariolos, quibus non negaret ab Origene scripta, quae scripta sunt: sed nos simplices homines non posse intelligere, quae dicuntur: et quo sensu in bonam partem accipi debeant, persuadere conatur. Hoc dumtaxat de Filio, et Spiritu sancto. Caeterum in aliis dogmatibus et Eusebius, et Didymus apertissime in Origenis scita concedunt, et quod omnes Ecclesiae reprobant, catholice et pie dictum esse defendunt. 17. Rufinus de adulteratione librorum Origenis. --Videamus tamen, quibus argumentis probare nitatur Origenis ab haereticis scripta vitiata. « Clemens, inquit, Apostolorum discipulus, qui Romanae Ecclesiae post Apostolos episcopus et martyr fuit, libros edidit, qui appellantur ἀναγνωρισμὸς, id est, recognitio, in quibus quum ex persona Petri Apostoli doctrina, quasi vere apostolica in", + "candidate_score": 0.647555, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_52", + "bdc_text": "et hodie quoque Ihenenses theologi cum suae farinae Saxoniae omnibus et aliis suis gregalibus , erimidum instar , impetuosissime invehuntur in Witembergensem , quos etiam criminis falsi reos agunt , quod in synodo sua Dresdana nuper celebrata non satis Lutherum sed magis Svermerica , Lutheri et Augustani ( etsi mihi S.", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_149", + "psc_text": "phaleras, ego te intus, et in cute novi. (Persius, Sat. 3.) Vir doctissimus Eusebius (doctissimum dixi, non catholicum, ne more solito, mihi et in hoc calumniam struas) per sex volumina nihil aliud agit, nisi ut Origenem suae ostendat fidei, id est, Arianae perfidiae. Et multa ponit exempla, et hoc constanter probat. Tibi ergo in quo somnio Alexandrini carceris revelatum est, ut quae ille vera profitetur, falsata confingas? Sed forsitan hic, ut Arianus, ab haereticis addita, in occasionem sui traxit erroris, ne solus male sensisse contra Ecclesiam putaretur. Quid respondebis pro Didymo, qui certe in Trinitate catholicus est? Cujus etiam nos de Spiritu sancto librum in Latinam linguam vertimus ( Vid. supra ). Certe hic in his, quae ab haereticis in Origenis operibus addita sunt, consentire non potuit; et in ipsis περὶ Ἀρχῶν, quos tu interpretatus es libris, breves dictavit Commentariolos, quibus non negaret ab Origene scripta, quae scripta sunt: sed", + "candidate_score": 0.636536, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_45", + "bdc_text": "eo confidentius , quod scirent nos authorem Philippum , suppendere et poenitere operis illius , sed et bono S .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_0", + "psc_text": "IN LIBROS CONTRA RUFINUM ADMONITIO, Dissensionis Hieronymum inter ac Rufinum longe notior historia est, quam nostra explicatione ut indigeat. Causa mali tanti Latina versio librorum Origenis περὶ Ἀρχῶν fuit, quam presbyter Aquileiensis, sublesta utique fide, elaboraverat Romae circa annum 398. Nam ut Origeniani dogmatis venena, subdolae interpretationis fuco oblita, Latinis auribus tutius propinaret, praefationem operi praefixit, in qua Hieronymum figuratis laudibus praedicabat, veluti Adamantii opinionum fautorem, suaeque sententiae socium: ipsum vero librum ab ascriptis erroribus expurgatum opera sua jactabat. Sed cum multa essent adhuc quae christianas aures moverent, et minus catholice dicta existimarentur, Pammachius et Oceanus Hieronymo auctores fuerunt, ut germanam ipse ejus libri interpretationem vulgaret, nequaquam dissimulatis erroribus, quo se manifesto proderent; purgaretque adeo suspicionem favoris in Origenem ab aemulo injectam, ne si criminantem convincere differret, consentire illi videretur. S. Doctor datis primum Rufino litteris, amice conquestus est: deinde anno 400 Origenis ipsum librum ita ad finem vertit, ut", + "candidate_score": 0.634591, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_45", + "bdc_text": "eo confidentius , quod scirent nos authorem Philippum , suppendere et poenitere operis illius , sed et bono S .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_245", + "psc_text": "De tuo codice quasi Pamphili exemplar accepimus. Credidi Christiano, et credidi monacho: non putavi tantum sceleris a te posse confingi. Postea vero per interpretationem tuam, quaestione contra Origenem toto orbe commota, in quaerendis exemplaribus diligentior fui, et in Caesariensi Bibliotheca Eusebii sex volumina reperi Ἀπολογίας ὑπὲρ Ὠριγένους. Quae cum legissem, primum eum librum deprehendi, quem tu solus sub nomine martyris edidisti, de Filio et Spiritu Sancto, in bonam partem plerisque blasphemiis commutatis. Et hoc vel Didymum, vel te, vel alium fecisse nescio quem, quod tu apertissime in libris περὶ Ἀρχῶν, fecisse convinceris: maxime cum idem Eusebius (ut jam duobus ( superioribus ) libris docui) scribat Pamphilum, nihil proprii operis edidisse. Dic ergo et tu, a quo exemplar acceperis, nec mihi ad subterfugiendum 542 crimen, mortuos aliquos nomines: ut cum auctorem ostendere non potueris, illum [ Al. alium] proferas, qui non possit respondere. Sin autem rivulus ille in tuis scriniis fontem", + "candidate_score": 0.629861, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_45", + "bdc_text": "eo confidentius , quod scirent nos authorem Philippum , suppendere et poenitere operis illius , sed et bono S .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_246", + "psc_text": "superioribus ) libris docui) scribat Pamphilum, nihil proprii operis edidisse. Dic ergo et tu, a quo exemplar acceperis, nec mihi ad subterfugiendum 542 crimen, mortuos aliquos nomines: ut cum auctorem ostendere non potueris, illum [ Al. alium] proferas, qui non possit respondere. Sin autem rivulus ille in tuis scriniis fontem habet, quid sequatur, etiam me tacente, non dubitas. Verum fac ab alio quolibet amatore Origenis, libri hujus titulum, et auctoris vocabulum commutatum, cur hoc in Latinam linguam vertis? Videlicet ut testimonio Martyris, omnes Origenis scriptis crederent: praemissa munitione tanti auctoris et testis. Nec tibi sufficit doctissimi viri Apologia, nisi scribas et proprium volumen pro defensione ejus: quibus per multos disseminatis, tuto jam libros περὶ Ἀρχῶν vertis e Graeco, et hos ipsos Praefatione commendas, dicens nonnulla in his ab haereticis depravata, quae tu de aliorum librorum Origenis lectione correxeris. Me quoque laudas, ne tibi amicorum meorum quispiam contradicat. Origenis κήρυκα (", + "candidate_score": 0.624225, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_35", + "bdc_text": "Galliae et Helvetiae non eiusdem esse confessionis , mirum sane est , illam vobis excidere potuisse condemnationem Non ignoramus , quomodo vos explicetis , substantiae hoc vocabulum .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_180", + "psc_text": "est facere, quid aliud non audeat? Bene, quod malitia non babet tantas vires, quantos conatus. Perierat innocentia, si semper nequitiae juncta esset potentia, et totum quidquid cupit calumnia, 518 praevaleret. Stylum meum, qualiscumque est, et formam eloquii vir disertissimus exprimere non potuit: sed inter ipsas praestigias, et alterius personam, qua se fraudulenter induerat, quis esset ostendit. Ergo ille qui epistolam sub nomine meo poenitentiae finxerat, quod male Hebraea volumina transtulissem, objicere dicitur, me in Septuaginta condemnationem Scripturas sanctas interpretatum, ut sive falsa sunt, sive vera quae transtuli, in crimine maneam; dum aut in novo opere fateor me errasse, aut recens editio veteris condemnatio sit [ Al fit]. Miror quomodo in eadem epistola homicidam, et adulterum, et sacrilegum, et parricidam me esse non dixerit, et quidquid potest tacita mentis cogitatio intra se turpitudinis volvere. Gratias ei debeo agere, quod cum tanta silva sit criminum, unum mihi erroris vel falsitatis crimen objecerit.", + "candidate_score": 0.611155, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2", + "max_score": 0.714503, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_65_67", + "bdc_text": "Dominus noster Iesus Christus , unicum ecclesiae suae communicae caput et fidelissimi gregis sui pastor , servet nostras ecclesias et nos ipsarum ministros in sarta doctrina vita pura et concordia syncera atque per perpetua . Ille benedicat vobis et servet vos ab omni malo . Diligite nos et orate pro nobis ;", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_212", + "psc_text": "Filius Dei, qui et oret pro nobis, et oret in nobis, et oretur a nobis. Orat pro nobis, ut sacerdos noster; orat in nobis, ut caput nostrum, oratur a nobis, ut Deus noster. Agnoscamus ergo et in illo voces nostras, et voces ejus in nobis. Neque cum aliquid dicitur de Domino Jesu Christo, maxime in prophetia, quod pertineat velut ad quamdam humilitatem indignam Deo, dubitemus eam illi tribuere, qui non dubitavit se nobis adjungere. Ei quippe servit universa creatura, quia per ipsum facta est universa creatura. Et propterea, cum ejus sublimitatem divinitatemque intuemur, quando audimus, «In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum. Hoc erat in principio apud Deum. Omnia per ipsum facta sunt, et sine ipso factum est nihil» (Joan. I, 1-3) ; intuentes hanc et supereminentissimam et excedentem omnia creaturarum sublimia divinitatem Filii Dei, audimus etiam in aliqua parte Scripturarum velut gementem, orantem,", + "candidate_score": 0.714503, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_65_67", + "bdc_text": "Dominus noster Iesus Christus , unicum ecclesiae suae communicae caput et fidelissimi gregis sui pastor , servet nostras ecclesias et nos ipsarum ministros in sarta doctrina vita pura et concordia syncera atque per perpetua . Ille benedicat vobis et servet vos ab omni malo . Diligite nos et orate pro nobis ;", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3475", + "psc_text": "de nobis? «Et erit, omnis qui invocaverit nomen Domini, salvus erit» (Joel II, 32). Quomodo charitas de Christo pro nobis? «Saule, Saule, quid me persequeris» (Act. IX, 4) ? «Vos,» inquit Apostolus, «estis corpus Christi et membra» (I Cor. XII, 27) . Si ergo ille caput, nos corpus, unus homo loquitur; sive caput loquatur, sive membra, unus Christus loquitur. Et capitis est proprium loqui etiam in persona membrorum. Ipsam nostram consuetudinem advertite. Primo quomodo loqui in membris nostris non potest nisi caput: jam vero caput nostrum quomodo loquatur in persona omnium membrorum, advertite. In angusto tibi pedem aliquis calcat: Calcas me, dicit caput. Vulneravit tibi aliquis manum: Vulnerasti me, dicit caput. Caput tuum nullus tetigit, sed loquitur unitas compaginis corporis tui. Omnium membrorum tuorum personam illa, quae in capite est, lingua suscepit, ipsa pro omnibus verbo fungitur. Sic ergo audiamus Christum loquentem; sed unusquisque agnoscat ibi vocem suam, tanquam haerens", + "candidate_score": 0.709059, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_64_66", + "bdc_text": "sua quisquam spectetis , sed unus quisque , quae sunt aliorum etc. Dominus noster Iesus Christus , unicum ecclesiae suae communicae caput et fidelissimi gregis sui pastor , servet nostras ecclesias et nos ipsarum ministros in sarta doctrina vita pura et concordia syncera atque per perpetua . Ille benedicat vobis et servet vos ab omni malo .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3475", + "psc_text": "de nobis? «Et erit, omnis qui invocaverit nomen Domini, salvus erit» (Joel II, 32). Quomodo charitas de Christo pro nobis? «Saule, Saule, quid me persequeris» (Act. IX, 4) ? «Vos,» inquit Apostolus, «estis corpus Christi et membra» (I Cor. XII, 27) . Si ergo ille caput, nos corpus, unus homo loquitur; sive caput loquatur, sive membra, unus Christus loquitur. Et capitis est proprium loqui etiam in persona membrorum. Ipsam nostram consuetudinem advertite. Primo quomodo loqui in membris nostris non potest nisi caput: jam vero caput nostrum quomodo loquatur in persona omnium membrorum, advertite. In angusto tibi pedem aliquis calcat: Calcas me, dicit caput. Vulneravit tibi aliquis manum: Vulnerasti me, dicit caput. Caput tuum nullus tetigit, sed loquitur unitas compaginis corporis tui. Omnium membrorum tuorum personam illa, quae in capite est, lingua suscepit, ipsa pro omnibus verbo fungitur. Sic ergo audiamus Christum loquentem; sed unusquisque agnoscat ibi vocem suam, tanquam haerens", + "candidate_score": 0.703755, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_51", + "bdc_text": "In coena ipsum domini corpus verum et sanguinem eius realem , adesse substantialiter , id est corporaliter et ore corporali , substantialiter , id est corporaliter ( illi monstroso vocavit ) ne quid dissimulent , sed crasse satis , quod sentire emuncient , oraliter dicunt ) percipi tam a dignis est credentibus , quam indignis id est incredulis .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3197", + "psc_text": "vocem ori, nec sensum naribus, nec motum manibus, nec iter pedibus dare potuit. 24. [«vers.» 18.] O homo, rides jam procul dubio quod fecisti, si a quo factus es agnovisti. De illis autem qui non agnoverunt, quid dicitur? «Similes illis sint omnes qui faciunt ea, et omnes qui confidunt in illis.» Et creditis, fratres, exprimi in eis quamdam similitudinem idolorum, non quidem in carne eorum, sed in interiore homine eorum. Nam aures habent, et non audiunt: ad illos quippe clamat Deus, «Qui habet aures audiendi, audiat» (Matth. XI, 15) . Oculos habent, et non vident: habent enim oculos corporis, sed non habent oculos fidei. Denique impletur haec prophetia per omnes gentes: videte quomodo dictum sit per prophetam. Nihil allegoricum, nihil figuratum commemoro: propriam, expressam, simplicem, manifestam audite prophetiam praedictam, videte completam. «Praevaluit,» inquit, «Dominus adversus eos;» propheta dicit Sophonias. Adversus repugnantes, adversus rebellantes, et de occisione fidelium martyres facientes, sed", + "candidate_score": 0.691823, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_66_68", + "bdc_text": "Ille benedicat vobis et servet vos ab omni malo . Diligite nos et orate pro nobis ; nam vere diligimus et vos et vestras ecclesias intercedimusque pro vestra apud dominum salute indesinentur .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1339", + "psc_text": "sic undique benedicitur, ut undique bene vivatur. «Benedicite Dominum, omnia opera ejus.» Quia cum coeperis in bona vita benedicere Dominum, opera ejus eum benedicunt, non merita tua. Ipse enim per te et in te bonum operatur, dicente Apostolo: «Cum timore et tremore vestram ipsorum salutem operamini; Deus enim est qui operatur in vobis» (Philipp. II, 12, 13) . Ergo ne te extolleres, quia facis verbum ejus, quia facis voluntatem ejus, voluit te humiliari, respiciendo gratiam ejus, unde hoc consecutus es. «In omni loco dominationis ejus. Benedic, anima mea, Dominum.» Ipse ultimus versus est qui primus: benedictio a capite, benedictio in fine; a benedictione profecti sumus, ad benedictionem redeamus, in benedictione regnemus. IN PSALMUM CIII ENARRATIO. SERMO I. 1. Die quidem nudiustertiano, quantum meminisse dignamini, abundanter refecti estis: sed quia nos etiam post longum sermonem avidissimi dimisistis, non putavimus Sanctitatem Vestram hodierni diei debito fraudandam; ut hoc sit de debito, illud", + "candidate_score": 0.680018, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_53_55", + "bdc_text": "feste dicant confessione sententiam in consensu suo edito , exponunt se Lutheri Quae res turbas apud illos dat graves et sententiam sequi , periculosissimas , id quod ab aliis quoque intellexisse nihil addubitamus . Iam nunc enim ea inter ipsos fervet contentio . Quae cum ita habeant , fratres , cernitis haud dubie et quidem significantissime tutius et fructuosius fore , si istis importunis et hactenus incurabilibus hominibus suam relinquamus substantiam et nos in ecclesiis nostrae fidei creditis , utamur corporis ac sententiis apertis et Frequentius huic sacro mysterio congruis , ac inter nos perireque vos in confessione cordes , idem ad eos nobis respiciendum arbitramur , qui vero magnopere ad eos nobis respiciendum arbitramur , qui tam vere a nobis et a nostris abhorrent .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1084", + "psc_text": "enim sibi promiserunt quod impleturi essent illam vitam sanctam, in commune habentem omnia, ubi nemo dicit aliquid suum, quibus est una anima et cor unum in Deum (Act. IV, 32, 35) : missi sunt in fornacem, et crepuerunt. Quomodo ergo cognoscis eum qui sibi ipse adhuc ignotus est? Excludes malos fratres a conventu bonorum? De corde tuo, quisquis ista dicis, omnes malas cogitationes, si potes, exclude: non intret in cor tuum vel suggestio mala. Non consentio, inquis. Sed intravit tamen, ut suggereret. Nam omnes munita corda habere volumus, ut nihil intret quod male suggeratur. Unde autem intret, quis novit? Et pugnamus quotidie in uno corde nostro; unus homo in corde suo cum turba luctatur. Suggerit avaritia, suggerit libido, suggerit voracitas, suggerit laetitia ista popularis; omnia suggerunt: ab omnibus se continet, omnibus respondet, et ab omnibus aversatur; difficile est ut non ab aliqua feriatur . Ubi ergo securitas? Hic nusquam; in", + "candidate_score": 0.678717, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_13_15", + "bdc_text": "Et in Apocalypsi dicitur Thystirenae ecclesiae , praeter dominus , Non mittam super vos aliud onus , praeter quod habetis . Retinete hoc , donec veniam . Abunde officio , si et eritque negotii abunde nostro satis fecerimus , officio , si et pauculi ipsos et ecclesias nostrae fidei creditas in his pauculis sed opido necessariis et salutaribus , ex reverimus , praedicantur in nomine Christi poenitentiam et remissionem peccatorum .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2968", + "psc_text": "Domino praecessit, cum peccatis nostris aggravemur? Sed vide quid sequitur: «Quoniam apud Dominum misericordia, et multa apud illum redemptio. Et ipse redimet Israel ab omnibus iniquitatibus ejus.» Ergo si premebatur peccatis, suis, adest misericordia Dei. Ideo praecessit ille sine peccato, ut deleat peccata sequentium. Nolite in vobis praesumere, sed a vigilia matutina praesumite. Videte caput vestrum resurrexisse et ascendisse in coelum. In illo culpa non erat, sed per illum vestrae culpae delebuntur: «Ipse redimet Israel ab omnibus iniquitatibus ejus.» Quia Israel vendere se potuit, et fieri venundatus sub peccato; redimere se ab iniquitatibus non potest. Ille potuit redimere, qui se non potuit vendere: qui non commisit peccatum, ipse est redemptor a peccato. «Ipse redimet Israel.» Unde redimet? Ab illa iniquitate, an ab illa? «Ab omnibus iniquitatibus ejus.» Non ergo timeat accessurus ad Deum aliquas iniquitates suas: tantummodo accedat pleno corde, et desinat jam facere quae antea faciebat, et non dicat,", + "candidate_score": 0.670761, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_67_69", + "bdc_text": "Diligite nos et orate pro nobis ; nam vere diligimus et vos et vestras ecclesias intercedimusque pro vestra apud dominum salute indesinentur . Tiguri promense aprili anno salutis nostrae 1543 .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2641", + "psc_text": "qui ista praedicaret propinquis et fratribus, «Manere,» inquit, «in carne, necessarium propter vos» (Philipp. I, 21, 23, 24) . «Propter fratres meos et propinquos meos, loquebar autem pacem de te.» 14. [«vers 9.] Propter domum Domini Dei mei, quaesivi bona tibi.» Non propter me quaesivi bona: nam non tibi quaererem, sed mihi; ideo nec ego haberem, quia non tibi quaererem: sed, «Propter domum Domini Dei mei,» propter Ecclesiam, propter sanctos, propter peregrinos, propter inopes, ut ascendant; quia dicimus eis, «In domum domini ibimus: propter» ipsam «domum Domini Dei mei, quaesivi bona tibi.» Haec, fratres, prolixiora et necessaria carpite, manducate, bibite; convalescite, currite, apprehendite. IN PSALMUM CXXII ENARRATIO. SERMO AD PLEBEM. 1. Ascendentis cantica ex ordine cum Sanctitate vestra consideranda suscepi; ascendentis et amantis, et ideo ascendentis quia amantis. Omnis amor aut ascendit, aut descendit. Desiderio enim bono levamur ad Deum, et desiderio malo ad ima praecipitamur. Sed quia jam malo", + "candidate_score": 0.650394, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_39", + "bdc_text": "Cuperemus autem d. nullam vel speciem ullius inter nos dissidii sicut revera nullum inter nos esse speramus ) , etiam apud nostros extare adversarios dissidiumque aliquo saltem dominus in S .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1848", + "psc_text": "«Dixit Dominus Domino meo, Sede a dextris meis, donec ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum.» Novimus Christum sedere ad dexteram Patris post resurrectionem a mortuis, et in coelos ascensionem. Factum est jam; nec vidimus, sed credidimus: in Libris legimus, praedicatum audivimus, fide retinemus. Unde et eo ipso quod erat filius David Christus, factus est Dominus David. Illud enim quod natum est ex semine David, ita honoratum est, ut esset et Dominus David. Ita admiraris hoc, quasi et in rebus humanis ista non fiant. Si enim contingat filium cujusquam regem fieri patre privato, nonne erit dominus patris? Admirabilius est quod potest contingere, ut non solum rex factus privati filius, dominus sit patris sui; sed episcopus factus laici filius, sit pater patris sui. Ergo et eo ipso quod carnem accepit Christus, quod in carne mortuus est, quod in eadem carne resurrexit, quod in eadem ascendit in coelum et sedet ad dexteram Patris,", + "candidate_score": 0.646674, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_10", + "bdc_text": "zein Ac prodest quidem adeoque necessarium est , eandem semper retinere confessionem et iustituere ac omnia in ecclesiis Galliae , qui formitur instituere , ac mutuebat agri .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3018", + "psc_text": "Et quid facio, inquis? sic remanebo? «Sed quae praecepit tibi Dominus, illa cogita semper» (Eccli. III, 22) . Quae tibi praecepit Dominus? Fac misericordiam, pacem Ecclesiae noli dimittere, in homine spem noli ponere, desiderando miracula noli tentare Deum. Si jam est in te fructus, cognoscis, quia cum bonis toleras zizania usque ad messem (Matth. XIII, 30) ; quia cum malis ad tempus potes esse, non in aeternum. Palea hic tibi mixta est in hoc tempore in area; in horreo tecum non erit. Haec «quae tibi praecepit Dominus, illa cogita semper.» A lacte non separaberis quoadusque super matrem tuam es; ne prius fame moriaris, antequam panem manducare sis idoneus. Cresce; erunt validae vires tuae, et videbis quod non poteras, et capies quod non capiebas. 14. Quid ergo? cum videro quae non poteram videre, et cepero quae non poteram capere, jam securus ero? perfectus ero? Non, quamdiu hic vivis. Ipsa est perfectio", + "candidate_score": 0.633309, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_64", + "bdc_text": "sua quisquam spectetis , sed unus quisque , quae sunt aliorum etc.", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3550", + "psc_text": "Ubi videt, Ubi autem non videt? Ita enim dicimus, Ubi videt, quasi alicubi non videat. Sed in isto coetu rerum corporalium vident et homines, vident et animalia: ille autem videt et ubi homo non videt. Nam cogitationem tuam nullus hominum videt, Deus autem videt. Ibi ergo effunde precem tuam, ubi solus ille videt qui remunerat. Nam in abscondito te Dominus Jesus Christus jussit orare: sed si agnoscas cubiculum tuum, et mundes, ibi rogas Deum. «Cum autem oratis,» inquit, «nolite esse sicut hypocritae, qui stant in plateis et vicis orantes, ut videantur ab hominibus. Tu autem cum oras, intra in cubiculum tuum, et claude ostium, et deprecare Deum tuum in occulto; et qui videt in occulto, reddet tibi» (Matth. VI, 5 et 6) . Si homines reddituri sunt, effunde ante homines precem tuam: si Deus redditurus est, effunde ante eum precem tuam, et claude ostium, ne tentator ingrediatur. Tentator non cessat", + "candidate_score": 0.632509, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_10", + "bdc_text": "zein Ac prodest quidem adeoque necessarium est , eandem semper retinere confessionem et iustituere ac omnia in ecclesiis Galliae , qui formitur instituere , ac mutuebat agri .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1045", + "psc_text": "apparere zizania, videbis te inter malos. Velle habes quasi separare a te malos, et separare ab Ecclesia omnes malos; respondebit tibi Domini sententia: «Sinite utraque crescere usque ad messem, ne forte cum vultis eradicare zizania, eradicetis simul et triticum» (Matth. XIII, 26-29) . Ex sententia Domini necesse erit parcere zizaniis, ex conditione servi necesse erit vivere inter zizania: separare ea non potes, tolerare tibi necesse est. Vide quantas plagas in corde patiaris, qui corpore integro inter malos versaris. Probabitis quicumque profeceritis, probatis qui jam profecistis. Toleranda sunt ergo ista; et forte hoc pertinet ad illud: «Servus qui novit voluntatem domini sui, et non» «facit digna, plagis vapulabit multis» (Luc. XII, 47, 48) . In multis enim quantum nobis innotescit voluntas Dei, etiam reatus noster innotescit nobis; et quanto ille nobis innotescit, tanto plus imus in fletus et lacrymas. Videmus enim quam sit justum quod de nobis exigat Deus, in quanta", + "candidate_score": 0.631076, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_28", + "bdc_text": "atque refugiatis , adhortamur item charitatem vestram , ne ad commendandum anathematismos , et ad praestandum magis quam ad colligendum faciles esse parandis .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1485", + "psc_text": "serviente creatura (III Reg. XVII, 6) ? Missus est tamen pascendus ad viduam; non ut militi, sed ut provinciali aliquid praestaretur. 12. Ergo quia dicebamus, fratres, et de pascendis pauperibus; cum Dominus loculos haberet, tamen quando dixit Judae eum tradituro, «Quod facis, fac velociter;» non intelligentes caeteri quid dixisset, arbitrati sunt eum dixisse, ut aliquid praepararet quod daretur pauperibus. Ille enim loculos habebat, hoc in Evangelio scriptum est (Joan. XIII, 27-29) . Possent hoc suspicari, nisi hoc haberet in consuetudine Dominus? De his ergo quae dabantur et in loculos mittebantur, dabatur tamen et illis pauperibus, quos Deus docuit non contemnendos. Sed si illum non contemnis, quanto magis bovem per quem trituratur haec area? quanto magis servum tuum? Non indiget cibo, forte veste indiget. Non indiget veste, forte tecto indiget, forte ecclesiam fabricat, forte aliquid utile in domo Dei molitur; exspectat ut attendas, exspectat ut intelligas super egentem et pauperem. Tu", + "candidate_score": 0.629818, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_49", + "bdc_text": "ac Lutherum nunquam hoc sensisse neque confessionem Augustanam cum sua apologia eum sensum habere , quem impostores isti nequitur confingant .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3473", + "psc_text": "illo agno immaculato, de illo in quo solo non est inventum peccatum, qui solus verissime dicere potuit, «Ecce venit princeps mundi hujus, et in me nihil inveniet» (Joan. XIV, 30) , id est, nullam culpam, nullum reatum; qui solus, quod non rapuit, exsolvebat (Psal. LXVIII, 5) ; qui solus innocentem sanguinem fudit, Filius Dei unicus carnem accipiens, non qua ipse minueretur, sed qua nos augeret: quomodo ergo de ista persona recte accipitur, «Pone, Domine, custodiam ori meo, et ostium continentiae circum labia mea, ut non declines cor meum in verba maligna ad excusandas excusationes in peccatis?» Manifestissime quippe iste est sensus: Custodi, Domine, os meum janua quadam et ostio praecepti tui, ut in verba maligna non declinetur cor meum. Quae verba maligna? Quibus excusantur peccata. Ne, inquit, peccata mea malim excusare, quam accusare. Haec verba in ipsum Dominum nostrum Jesum Christum non cadunt. Quae enim ille peccata commisit, quae confiteri", + "candidate_score": 0.627013, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_16", + "bdc_text": "Frustra vero laborabimus , si his omissis aut praeteritis , circa alia occupemur .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_297", + "psc_text": "Et quid ibi faciemus? Dormiemus fortasse? Si modo pugnamus contra nos, quamvis geramus domum somni carnem istam, et vigilamus in his luminaribus, et solemnitas ista dat nobis animum vigilandi; dies ille quales vigilias nobis dabit? Ergo vigilabimus, non dormiemus. Quid agemus? Opera misericordiae ista non erunt, quia nulla miseria erit. Forte opera necessitatis erunt ista quae hic sunt modo, seminandi, arandi, coquendi, molendi, texendi? Nihil horum, quia necessitas non erit. Sic non erunt opera misericordiae, quia transit miseria: ubi necessitas non erit nec miseria, opera necessitatis et misericordiae non erunt. Quid ibi erit? quod negotium nostrum? quae actio nostra? An nulla actio, quia quies? Sedebimus ergo, et torpebimus, et nihil agemus? Si refrigescet amor noster, refrigescet actio nostra. Amor ergo quietus in vultu Dei, quem modo desideramus, cui suspiramus, cum ad eum venerimus, quomodo nos accendet? In quem nondum visum sic suspiramus, cum ad eum venerimus, quomodo illuminabit? quomodo nos", + "candidate_score": 0.613341, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf014", + "work_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii", + "max_score": 0.713768, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_63_65", + "bdc_text": "Si qua igitur commodo , si quam si quod solatium dilectionis , si qua communio omnibus , si , qua viscera et miserationes , complete meum gaudium , ut viscere affecti sitis , eandem charitatem habentes una nimiles , idem sentientes , ne quid fiat per humanitatem aut per inanem gloriam , sed per humilitatem animi , alium quisque se praestantiorem existimet . sua quisquam spectetis , sed unus quisque , quae sunt aliorum etc. Dominus noster Iesus Christus , unicum ecclesiae suae communicae caput et fidelissimi gregis sui pastor , servet nostras ecclesias et nos ipsarum ministros in sarta doctrina vita pura et concordia syncera atque per perpetua .", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_222", + "psc_text": "Si patitur unum membrum, compatiuntur omnia membra (I Cor. XII) ; quod utique secundum rationem charitatis Christi dicebat: et si glorificatur unum membrum, congaudent omnia membra (Ibid.) . Qui autem talem non habet affectum erga fratrem, certum est quod non secundum charitatem Dei diligit proximum suum. Qui autem non diligit, in eo arguitur quod Joannes ait: Qui non diligit, manet in morte (I Joan. III) . Et iterum: Qui habuerit substantiam hujus mundi, et viderit fratrem suum necessitatem pati et clauserit viscera sua ab eo, quomodo charitas Dei manet in illo (Ibid.)? INTERROGATIO CLVI. Qui sunt inimici quos diligere jubemur? et quomodo diligamus inimicos nostros, praestantes ei beneficia tantummodo, aut etiam affectum eis exhibentes? et si hoc possibile est fieri? RESP. Inimici proprium est laedere et insidiari; et ideo omnis qui quomodocunque laedit aliquem, inimicus dicitur, maxime hi qui peccant. Isti enim, quod in se est, laedunt diversis modis, et", + "candidate_score": 0.713768, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_28_30", + "bdc_text": "atque refugiatis , adhortamur item charitatem vestram , ne ad commendandum anathematismos , et ad praestandum magis quam ad colligendum faciles esse parandis . Non ignoratis in veteri ecclesias turbas ex anabhematis mis exortas esse funestissimas , quibus alioqui caruissent ecclesiae , si malvissent adscopi , omnia prius experiri amicis colloquiis adhortationem omnibusque fidelibus tollerantia denique , quam infirmiorum aut imperitiores suscipiendos monuit apostolus , quam rigore nimio et sententia praecipiti eos , quos lucrari poterant ac in ecclesiae societate resinere , ad castra hostium propellere adeoque et cum hostibus coniungere apertis . Ac videntur nobis condemnare quae non pronuntiantur in eos , qui violant ipsa dei nostrae capita primaria , symbolo apostolorum praesensa ac docti admonitique satis ab hac sua impietate non recedunt et veritati orthodoxaeque fideratius admodum esse periculosae , atque eo moderatius et circumspectius in iis esse versandum .", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_271", + "psc_text": "curae ac medelae disciplinam; ita et confessio peccatorum fieri debet apud eos tantummodo qui curare haec praevalent ac emendare, secundum quod scriptum est: Vos qui fortiores estis, infirmitates infirmorum portate (Gal. VI) , hoc est, exportate et auferte per curationem. INTERROGATIO CCI. Si ignorante matre seniore presbyter aliquid fieri praecipiat sororibus, recte videbitur indignari senior mater cum ipsa nescierit? RESP. Et valde: alioquin janitori praecipit frustra ut vigilet, si alius in domo vult quodlibet disponere. Sic et Aaron cum absente et ignorante Moyse in populo quippiam praesumit (Exod. XXXII), conflato idolo, tam super se quam super reliquum populum inducit grave peccatum. Ab hoc idololatriae reatu Paulus Corinthiis provisum esse voluit, quibus pro corrigendo eo qui patris uxorem violaverat, licet corpore absens scribit: Congregatis vobis et meo spiritu, cum virtute Domini nostri Jesu Christi (I Cor. III) . Timotheo etiam quamvis proposito omnibus, de utendo modico vino praecipit. Quaedam ordinantur a", + "candidate_score": 0.71144, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_27_29", + "bdc_text": "Demo loco adhortamur vestram pietatem fratres , ut contentiones vel rixas tanquam pestes ecclesiae caveamur . atque refugiatis , adhortamur item charitatem vestram , ne ad commendandum anathematismos , et ad praestandum magis quam ad colligendum faciles esse parandis . Non ignoratis in veteri ecclesias turbas ex anabhematis mis exortas esse funestissimas , quibus alioqui caruissent ecclesiae , si malvissent adscopi , omnia prius experiri amicis colloquiis adhortationem omnibusque fidelibus tollerantia denique , quam infirmiorum aut imperitiores suscipiendos monuit apostolus , quam rigore nimio et sententia praecipiti eos , quos lucrari poterant ac in ecclesiae societate resinere , ad castra hostium propellere adeoque et cum hostibus coniungere apertis .", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_271", + "psc_text": "curae ac medelae disciplinam; ita et confessio peccatorum fieri debet apud eos tantummodo qui curare haec praevalent ac emendare, secundum quod scriptum est: Vos qui fortiores estis, infirmitates infirmorum portate (Gal. VI) , hoc est, exportate et auferte per curationem. INTERROGATIO CCI. Si ignorante matre seniore presbyter aliquid fieri praecipiat sororibus, recte videbitur indignari senior mater cum ipsa nescierit? RESP. Et valde: alioquin janitori praecipit frustra ut vigilet, si alius in domo vult quodlibet disponere. Sic et Aaron cum absente et ignorante Moyse in populo quippiam praesumit (Exod. XXXII), conflato idolo, tam super se quam super reliquum populum inducit grave peccatum. Ab hoc idololatriae reatu Paulus Corinthiis provisum esse voluit, quibus pro corrigendo eo qui patris uxorem violaverat, licet corpore absens scribit: Congregatis vobis et meo spiritu, cum virtute Domini nostri Jesu Christi (I Cor. III) . Timotheo etiam quamvis proposito omnibus, de utendo modico vino praecipit. Quaedam ordinantur a", + "candidate_score": 0.691822, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_29", + "bdc_text": "Non ignoratis in veteri ecclesias turbas ex anabhematis mis exortas esse funestissimas , quibus alioqui caruissent ecclesiae , si malvissent adscopi , omnia prius experiri amicis colloquiis adhortationem omnibusque fidelibus tollerantia denique , quam infirmiorum aut imperitiores suscipiendos monuit apostolus , quam rigore nimio et sententia praecipiti eos , quos lucrari poterant ac in ecclesiae societate resinere , ad castra hostium propellere adeoque et cum hostibus coniungere apertis .", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_271", + "psc_text": "curae ac medelae disciplinam; ita et confessio peccatorum fieri debet apud eos tantummodo qui curare haec praevalent ac emendare, secundum quod scriptum est: Vos qui fortiores estis, infirmitates infirmorum portate (Gal. VI) , hoc est, exportate et auferte per curationem. INTERROGATIO CCI. Si ignorante matre seniore presbyter aliquid fieri praecipiat sororibus, recte videbitur indignari senior mater cum ipsa nescierit? RESP. Et valde: alioquin janitori praecipit frustra ut vigilet, si alius in domo vult quodlibet disponere. Sic et Aaron cum absente et ignorante Moyse in populo quippiam praesumit (Exod. XXXII), conflato idolo, tam super se quam super reliquum populum inducit grave peccatum. Ab hoc idololatriae reatu Paulus Corinthiis provisum esse voluit, quibus pro corrigendo eo qui patris uxorem violaverat, licet corpore absens scribit: Congregatis vobis et meo spiritu, cum virtute Domini nostri Jesu Christi (I Cor. III) . Timotheo etiam quamvis proposito omnibus, de utendo modico vino praecipit. Quaedam ordinantur a", + "candidate_score": 0.681905, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_63", + "bdc_text": "Si qua igitur commodo , si quam si quod solatium dilectionis , si qua communio omnibus , si , qua viscera et miserationes , complete meum gaudium , ut viscere affecti sitis , eandem charitatem habentes una nimiles , idem sentientes , ne quid fiat per humanitatem aut per inanem gloriam , sed per humilitatem animi , alium quisque se praestantiorem existimet .", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_222", + "psc_text": "Si patitur unum membrum, compatiuntur omnia membra (I Cor. XII) ; quod utique secundum rationem charitatis Christi dicebat: et si glorificatur unum membrum, congaudent omnia membra (Ibid.) . Qui autem talem non habet affectum erga fratrem, certum est quod non secundum charitatem Dei diligit proximum suum. Qui autem non diligit, in eo arguitur quod Joannes ait: Qui non diligit, manet in morte (I Joan. III) . Et iterum: Qui habuerit substantiam hujus mundi, et viderit fratrem suum necessitatem pati et clauserit viscera sua ab eo, quomodo charitas Dei manet in illo (Ibid.)? INTERROGATIO CLVI. Qui sunt inimici quos diligere jubemur? et quomodo diligamus inimicos nostros, praestantes ei beneficia tantummodo, aut etiam affectum eis exhibentes? et si hoc possibile est fieri? RESP. Inimici proprium est laedere et insidiari; et ideo omnis qui quomodocunque laedit aliquem, inimicus dicitur, maxime hi qui peccant. Isti enim, quod in se est, laedunt diversis modis, et", + "candidate_score": 0.680766, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_57_59", + "bdc_text": "Imprudentium partem essent , et misericors dominus . Imprudentium certum excipet , cogitetis , quae et nuper tales , eiusmodi voces et sententias recipere , admodiores , viros quas inter nos ipsos consigno concedat , mentem meliorum Io pacem sentimus . Dominus benigne illis procedat mentem meliorem , stabilem .", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_205", + "psc_text": "CXXXVI. Si bonum est penitus tacere? RESP. Silentium et taciturnitas tunc bonum est, cum vel ad personas vel ad tempus aptatur, sicut a sacra Scriptura edocemur, quae dicit, aliquando quidem: Quia qui intelligit, in illo tempore tacebit; quia tempus malum est (Amos. V) . Aliquando autem: Posui ori meo custodiam, dum consisteret peccator adversum me. Obmutui et humiliatus sum, et silui a bonis (Psal. XXXVIII) . Et alibi: Quod si alii sedenti revelatum fuerit, prior taceat (I Cor. XIV) ; et iterum: Mulieres vestrae in ecclesiis taceant (Ibid.) . Sed et alio tempore his qui incontinentem linguam habent, dicitur: Omnis sermo malus de ore vestro non procedat; sed si quis bonus ad aedificationem fidei (Ephes. IV) . Necessario vero est taciturnitas, usquequo vitia si qua illa sunt linguae vel sermonum temeritas resecetur, et discat opportune et in tempore utiliter loqui, ut sicut scriptum est: Sermo eorum sale conditus sit, ut", + "candidate_score": 0.674855, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_6_8", + "bdc_text": "Gratias insuper et vobis , domini monorandi et fratres charissimi agimus , pro vestra eximia illa sunt nos benevolentia denunciationeque ac contestatione nobis longe gratissima , qua et vos et vestra omnia nobis defertis officia . Unde vicissim partria a nobis expectare debetis , cum verga vos animus sit , qui in omnibus , quantum quidem nostrae valent facultates , gratificari impietati vestrae , cupiat et liberaliter . Nullos vero nunc ad vos fratres mittimus legatos , quod nostra praesentia nec omnino necessaria nec admodum utulis futura videatur .", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_110", + "psc_text": "a fratre, debitores ei efficimur, ut eum merito diligamus; quod etiam inter gentiles observari solet, sicut Dominus in Evangelio dicit: Si diligitis eos qui vos diligunt, quae vobis est gratia? quia et peccatores et gentiles, diligentes se diligunt (Luc. VI) . Si autem in aliquo vel laedit nos, vel adversatur quis, hunc non solum propter mandatum, sed et propter hoc ipsum, quia plus nobis praestat in quo laedit, diligere debemus. Siquidem credimus Domino dicenti: Beati estis cum exprobrabunt vos et persequentur, et dicent omne malum adversum vos, mentientes propter me: gaudete et exsultate, quoniam merces vestra multa est in coelis (Matth. V) . INTERROGATIO XL. Usque ad quae verba otiosus sermo judicabitur? RESP. Generaliter omnis sermo, qui non proficit ad aliquam gratiam fidei Christi, otiosus est: et tantum est periculum hujuscemodi sermonis, ut etiamsi bonum esse videatur quod dicitur, et ad aedificationem fidei tamen non pertineat; non in sermonis bonitate", + "candidate_score": 0.652246, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_53", + "bdc_text": "feste dicant confessione sententiam in consensu suo edito , exponunt se Lutheri Quae res turbas apud illos dat graves et sententiam sequi , periculosissimas , id quod ab aliis quoque intellexisse nihil addubitamus .", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_182", + "psc_text": "RESP. Haec sententia est manifesta ex verbis Domini, quibus ait ad Pilatum dicens: Qui tradidit me tibi, majus peccatum habet (Joan. XVIII) . Manifestum namque est ex hoc, quia et Pilatus acquiescens his qui tradiderunt Dominum, peccatum habeat, licet minus quam illi. Ostenditur autem hoc etiam in eo quod Adam acquievit Evae, vel consensit, quae acquieverat serpenti. Nullus enim ex ipsis aut innocens judicatus est, aut impunitus abscessit. Sed et ipsa Dei indignatio, quae adversus eos habita est, hoc ipsum indicat. Cum enim Adam pro excusatione sua objecisset: Quia mulier quam dedisti mihi, ipsa mihi dedit, et manducavi (Gen. III) . Quia audisti, inquit Deus, vocem mulieris tuae, et manducasti de ligno, de quo praeceperam tibi, ne de eo manducares, maledicta terra erit in operibus tuis (Ibid.) ? INTERROGATIO CXXII. Si oportet peccantibus fratribus silere et acquiescere? RESP. Quia non oportet manifesta est haec ipsius Domini praeceptis, quibus in Veteri", + "candidate_score": 0.636335, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_33", + "bdc_text": "Atqui hic vestros cogituros , stuerat , nos fratres et symmystas vestros in illa esse sententia , quam et confessione nostra edita diserte perressimus , et nuper vulgata responsione nostra ad testamentem quantum Brentii diserte repetivimus ;", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_182", + "psc_text": "RESP. Haec sententia est manifesta ex verbis Domini, quibus ait ad Pilatum dicens: Qui tradidit me tibi, majus peccatum habet (Joan. XVIII) . Manifestum namque est ex hoc, quia et Pilatus acquiescens his qui tradiderunt Dominum, peccatum habeat, licet minus quam illi. Ostenditur autem hoc etiam in eo quod Adam acquievit Evae, vel consensit, quae acquieverat serpenti. Nullus enim ex ipsis aut innocens judicatus est, aut impunitus abscessit. Sed et ipsa Dei indignatio, quae adversus eos habita est, hoc ipsum indicat. Cum enim Adam pro excusatione sua objecisset: Quia mulier quam dedisti mihi, ipsa mihi dedit, et manducavi (Gen. III) . Quia audisti, inquit Deus, vocem mulieris tuae, et manducasti de ligno, de quo praeceperam tibi, ne de eo manducares, maledicta terra erit in operibus tuis (Ibid.) ? INTERROGATIO CXXII. Si oportet peccantibus fratribus silere et acquiescere? RESP. Quia non oportet manifesta est haec ipsius Domini praeceptis, quibus in Veteri", + "candidate_score": 0.634807, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_33", + "bdc_text": "Atqui hic vestros cogituros , stuerat , nos fratres et symmystas vestros in illa esse sententia , quam et confessione nostra edita diserte perressimus , et nuper vulgata responsione nostra ad testamentem quantum Brentii diserte repetivimus ;", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_183", + "psc_text": ". Quia audisti, inquit Deus, vocem mulieris tuae, et manducasti de ligno, de quo praeceperam tibi, ne de eo manducares, maledicta terra erit in operibus tuis (Ibid.) ? INTERROGATIO CXXII. Si oportet peccantibus fratribus silere et acquiescere? RESP. Quia non oportet manifesta est haec ipsius Domini praeceptis, quibus in Veteri quidem Testamento dicit: Argue proximum tuum, et non assumes ex eo peccatum (Lev. XIX) . In Evangelio autem dicit: Si peccaverit in te frater tuus, vade et argue eum inter te et ipsum solum. Si audierit te, lucratus es fratrem tuum. Si vero non audierit te, assume adhuc tecum alium unum, aut duos; ut in ore duorum vel trium testium stet omne verbum. Si autem et ipsos non audierit, dic Ecclesiae. Si vero nec Ecclesiam audierit, sit tibi sicut gentilis et publicanus (Matth. XVIII) . Quantum autem sit crimen hujus peccati, dignoscitur primum quidem ex sententia Domini, quae dicit: Qui", + "candidate_score": 0.63121, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_16", + "bdc_text": "Frustra vero laborabimus , si his omissis aut praeteritis , circa alia occupemur .", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_163", + "psc_text": "suscipiat a quo suscipi debet. INTERROGATIO C. Si frater junior fuerit jussus docere aliquem seniorem secundum aetatem, quomodo debet agere cum illo? RESP. Tanquam ministerium exhibens ad implendum mandatum Domini, cum omni reverentia; timens illam sententiam quae dicit: Maledictus qui facit opera Dei negligenter (Jer. XLVIII) : observet autem, ne elatus in judicium incidat diaboli. INTERROGATIO CI. Si debent peregrini intrare usque ad illa loca ubi fratres operantur: vel etiam si alii de eodem monasterio debent relictis suis locis intrare ad alios? RESP. Praeter illum cui creditum est requirere operantes; id est, ad quem opus pertinet et dispensatio, si quis inventus fuerit hoc faciens, tanquam interturbans disciplinam et ordinem fratrum, a communi conventu excludatur, et omnino etiam a licitis progressibus inhibeatur; et sedens in uno loco, in quo judicaverit is qui praeest, apto ad correptionem et vindictam, nusquam prorsus permittatur abscedere, sed urgeatur in opus, multo plus quam consuetudo est;", + "candidate_score": 0.615564, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8851_sent_16", + "bdc_text": "Frustra vero laborabimus , si his omissis aut praeteritis , circa alia occupemur .", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_172", + "psc_text": "nos talem consuetudinem non habemus, neque Ecclesia (I Cor. XI) . Si quis hoc facit, notetur, usquequo corrigatur. Verumtamen oportet cum summa diligentia et probatione discutere et considerare ad quam partem unusquisque aptus sit vel opportunus, et ei injungi quodcunque illud operis est vel officii: ut neque illi qui injungunt ex hoc ipso condemnentur quod non aptum alicui officium injunxerint, et inveniantur mali dispensatores esse sive animarum, sive mandatorum Dei; neque illi ipsi quibus injungitur, occasionem peccati ex hoc habere videantur. INTERROGATIO CXIII. Si autem neglexerit dare fratri quod opus est? RESP. Manifesta est de hoc sententia ex ipsius Domini verbis, dicentis: Discedite a me, maledicti, in ignem aeternum, qui praeparatus est diabolo et angelis ejus. Esurivi enim, et non dedistis mihi manducare; sitivi et non dedistis mihi bibere, et ea quae sequuntur (Matth. XXV). Quia maledictus omnis qui facit opera Domini negligenter (Jer. XLVIII) . INTERROGATIO CXIV. In profectibus", + "candidate_score": 0.611373, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file