diff --git "a/4/4012.json" "b/4/4012.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/4/4012.json" @@ -0,0 +1,4346 @@ +{ + "letter_id": "4012", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/4012", + "dominant_topic": 19, + "topic_dist": [ + 0.044655, + 0.043436, + 0.050414, + 0.054114, + 0.050663, + 0.048371, + 0.049763, + 0.045048, + 0.052339, + 0.056304, + 0.053861, + 0.049752, + 0.04933, + 0.047251, + 0.043735, + 0.044501, + 0.049184, + 0.057648, + 0.051583, + 0.058046 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum", + "max_score": 0.711324, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_28_30", + "bdc_text": "Leguri gratias diviliis , cum imperatorum nuper Iesu , quam ad templum usque comitum illud non vellet ingredi , ne ceremoniis papisticis interesse , ut postea more praudium aquum manctus lavandis temperatori offerunt , repulso ab est , quae res magnam imperatori conflevit invidiam . Ipse principo divii discesset . Si temperator tantum gravio , pueriliter intelligat , qui et cęteri fuius participio strenuis imitatis , aulici , quibus non summa comittitur , insent , eaque quoque , num possit , expitantur et ut et ipsi genio vigere possent , nihil non attentant , populum , cui omnia , quibusquam christianae suntere permittuntur , luxui deditus , parrimiis ex symmystis , nisi vir nostra spirat , qualea hęc mox parissima sunt , vel cęto pant. Quę de lucemensibus , quam decreto contra insigniam supplicio scripsisti , nisi sunti a quibus christiano ex animo pidelicam , quam non potui , quin risum excitum stompendam esse insaniam , non potui quam illius , qui apud vos ante paucos biblia sacra , cum per se horrendam , publice extisserunt , pacis per conditionem virum Gallum et Hispani , sed quod periculi sentio , tale contra omnium dirigi ad opprimendam vitatim , sed adfectum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_831", + "psc_text": "Cum vos persecuti fuerint, et dixerint omne malum adversum vos propter justitiam gaudete. Quod quidem interius gaudium, exterius dissimulare haud potens, benedictionem pro maledictione, honorificentiam pro contumeliis, charitatem pro odio imperatori sibi infenso studet rependere; ipsum tamen admonens ut divini judicis praecaveret indignationem, ne quanto ipse gravius offensus libenter remittebat, tanto cumulatius ab ipso offendente poena exigeretur. Non nihil hisce addit de maximo scandalo in Ecclesia tunc exorto, cum propter famosum libellum, quem ipse imperator in Ecclesiae caput conscripserat, tum propter anathemate damnatas Acacii, Severi et Acephalorum opiniones, quibus patrocinabatur; et statim ad varia S. P. provocat Scripturarum testimonia, ut inde imperator harum haereticarum opinionum depromat falsitatem. Interim vero cum pontificis animus, non suo, sed suae sedis honori majestatique prospicere 180 quaerit, ex eo vellicat et urget imperatorem, quod, humanis divinisque legibus spretis, cum magno imperialis coronae dedecore accusatoris et judicis partes adversus summum Ecclesiae pontificem subiret. Propterea eum increpat", + "candidate_score": 0.711324, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_26_28", + "bdc_text": "te vobis nescio quibus acturit , ministro magistri quidem de his factum suum sit , tempus veri potuisse , si qua interim rei ex initio parentię , quia effertur , ut hoc principum , qua papisticae animum facta declarunt quoque . Mecullirumensis cardinalis diculi Augustacio aliquam impugit in consessum principum . Leguri gratias diviliis , cum imperatorum nuper Iesu , quam ad templum usque comitum illud non vellet ingredi , ne ceremoniis papisticis interesse , ut postea more praudium aquum manctus lavandis temperatori offerunt , repulso ab est , quae res magnam imperatori conflevit invidiam .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_757", + "psc_text": "aliud in imperatorum mentem revocat sanctus Leo scribens ad Theodosium, ad Valentinianum, ad Leonem Augustos, atque ad Pulcheriam quoque Augustam, nisi id de quo agimus? Ab iisdem videlicet ea subsidia exposcebat, quae, pro muneris dignitate, et pro virium suarum potentia, turbatis et afflictis Ecclesiae rebus impartiri debent. Immo quandoque S. pontifex tanto animi vigore hujusmodi subsidia, tamquam Christi religioni debita, efflagitabat, ut, salvo purpurae et imperialis diadematis honore, eosdem nimis insectari videretur; cum videlicet in eorum mentes excitabat et ingerebat graves, horribiles et terroris plenas cogitationes, veluti omnipotentis Dei indignationem incurrendam, imperii fortunam periclitandam, resque omnes temporales, susquedeque vertendas, si ipsi imperatores potentia qua praediti erant haereticos aut de haeresi suspectos non comprimerent, et procul a catholicorum societate non amandarent. Quare isti ad divinae misericordiae opem facilius obtinendam, neve ab avita majorum pietate et institutis deflecterent, 164 omnes saeculi vires, quibus pollebant, ad haereticorum hominum perniciem et exitium impendebant. Nec", + "candidate_score": 0.680475, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_11_13", + "bdc_text": "Extrectus iam iam ante aliquot mensis conscriptus in Saxonia , Dietuarß regnem ea , qua res Helvetii reipublicae ferunt , utinim invimadvertit , data Helsatiensi , cui expecto diripienda promissa esse , ut Danię regis morari filio studiosissimam in regno liberam permittere , Sed velitur , mihi hoc aliquid monstrię alii , et aliquando in papisticos omni arum quarti posse , licet tam principis quam publici ubique laute duxit socordini difflictant , ut qui tantę rei geritis posse possit commode , unde , unde videam . Id quod viam papisticis defutinę possint , librum fuderi scio ita confectant , quasi iam debellarem sit . Proinde quandoquidem seditiones imminere , certum mihi perstiasum turbilante absque ratione et ordine gesto iri censeo .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_489", + "psc_text": "Cujus quidem agendi rationis in hoc secundi libri vestibulo specimen aliquod exhibere supervacaneum ducimus, cum praeter exempla superiori libro jam tradita, innumera alia mendacia, calumniae, et fabulosae interpretationes eripienda supersint, de quibus suo loco et tempore ea annotare atque refellere parati sumus, ut ostendamus quam fraudulenter, minusve docte, multa conscripserit, quae non nisi apertum haereseos errorem in se continere, vel saltem ad haeresim conducere, judicavimus. Interim tamen silentio minime praeterire possumus licentiam libertatemque quibus ipse utitur in exagitandis illis PP. qui Manichaicam haeresim aut descripserunt, aut oppugnarunt. Hos perpetuo tamquam ignorantiae reos accusat, veluti non sibi constantes; sed tamquam suis propriis dictis repugnantes carpit, nec perfecte Manichaeorum systemata atque mysteria 108 intellexisse asseverat, quasi sibi dumtaxat illa gloria et honos debeatur, quod universam illius haereseos philosophiam, theologiam et religionem felicius penetrarit. Fateor quidem et ego, multa in hoc scribendi genere offendisse, quae obstrusa multisque tenebris obvoluta sunt, quaeque scriptoris studio", + "candidate_score": 0.665326, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_11_13", + "bdc_text": "Extrectus iam iam ante aliquot mensis conscriptus in Saxonia , Dietuarß regnem ea , qua res Helvetii reipublicae ferunt , utinim invimadvertit , data Helsatiensi , cui expecto diripienda promissa esse , ut Danię regis morari filio studiosissimam in regno liberam permittere , Sed velitur , mihi hoc aliquid monstrię alii , et aliquando in papisticos omni arum quarti posse , licet tam principis quam publici ubique laute duxit socordini difflictant , ut qui tantę rei geritis posse possit commode , unde , unde videam . Id quod viam papisticis defutinę possint , librum fuderi scio ita confectant , quasi iam debellarem sit . Proinde quandoquidem seditiones imminere , certum mihi perstiasum turbilante absque ratione et ordine gesto iri censeo .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_488", + "psc_text": "nominibus eorum qui hanc haeresim post magistri necem latius huc illucque propagarunt, nos verba facere oporteat; vel eas provincias et loca designare in quibus brevi ad catholicam religionem labefactandam introducta fuit; vel tandem eos PP. recensere qui eorumdem haereticorum libros, epistolas et fabulosa scripta disperdere et refellere nisi sunt. In quo munere obeundo, cum veteres recentioresque scriptores inter se saepissime dissideant, prorsus difficile reputabamus certi aliquid posse statuere. Maxime quia Beausobre suis dumtaxat partibus studiisque indulgens, eas critices regulas sibi proposuit, et prosecutus est, quae non ad veritatem investigandam deserviunt; sed eas prorsus quibus in praecedentibus, ut vidimus, perpetuo adhaesit. Cujus quidem agendi rationis in hoc secundi libri vestibulo specimen aliquod exhibere supervacaneum ducimus, cum praeter exempla superiori libro jam tradita, innumera alia mendacia, calumniae, et fabulosae interpretationes eripienda supersint, de quibus suo loco et tempore ea annotare atque refellere parati sumus, ut ostendamus quam fraudulenter, minusve docte, multa conscripserit,", + "candidate_score": 0.656513, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_5", + "bdc_text": "coram imperatorum scriptis pluribus iisque actorum est decertatum , quomodo tandem deiunctum est , ut imperacum , qui hactenus mihi religionem se amplexurus , ac omnibus defensurus viribus veribus assereret .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_901", + "psc_text": "blasphemiae genus hunc Persam in Deum excogitasse et dixisse praecedentia verba jam perspicue indicant. Quale autem ejusmodi fuerit, neque ex hoc, neque ex quocumque alio monumento nobis innotescere potuit; potissimum cum Patres illi incoeptam narrationem prosecuti, statim subdant: Extendens baculum, in quo inhonoratam senectutem suam firmare fingit, implensque simulatum stellionatum in conspectum eorum qui ab ipso seducti sunt, percutiebat sine venia similitudinem Christo amantissimi imperatoris, haereticum denominando sic Deo unitum, et ab ipso custoditum, et veritatem praedicationis custodientem. In quo furore Isaacium perstitisse asseverant, donec divisit tunicam habentem nobilem effigiem, et partem pro se tenuit, quam et igni tradidit; sed totum exterminare non potuit. Simul autem cum imperatoris imagine figuram Christum Dominum repraesentantem expressam fuisse arbitramur. Etenim in subsequenti sermonis parte subjiciunt: Nam conservatum fuit a Numinis meliori providentia, in redargationem manifestam et notam homicidialis temeritatis. 11. Haec autem quae nos de Isaacio Persa et caeteris hactenus vel exscripsimus, vel", + "candidate_score": 0.65173, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_12_14", + "bdc_text": "Id quod viam papisticis defutinę possint , librum fuderi scio ita confectant , quasi iam debellarem sit . Proinde quandoquidem seditiones imminere , certum mihi perstiasum turbilante absque ratione et ordine gesto iri censeo . Diut mansus senses si est , et aptis nos fertur )", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_489", + "psc_text": "Cujus quidem agendi rationis in hoc secundi libri vestibulo specimen aliquod exhibere supervacaneum ducimus, cum praeter exempla superiori libro jam tradita, innumera alia mendacia, calumniae, et fabulosae interpretationes eripienda supersint, de quibus suo loco et tempore ea annotare atque refellere parati sumus, ut ostendamus quam fraudulenter, minusve docte, multa conscripserit, quae non nisi apertum haereseos errorem in se continere, vel saltem ad haeresim conducere, judicavimus. Interim tamen silentio minime praeterire possumus licentiam libertatemque quibus ipse utitur in exagitandis illis PP. qui Manichaicam haeresim aut descripserunt, aut oppugnarunt. Hos perpetuo tamquam ignorantiae reos accusat, veluti non sibi constantes; sed tamquam suis propriis dictis repugnantes carpit, nec perfecte Manichaeorum systemata atque mysteria 108 intellexisse asseverat, quasi sibi dumtaxat illa gloria et honos debeatur, quod universam illius haereseos philosophiam, theologiam et religionem felicius penetrarit. Fateor quidem et ego, multa in hoc scribendi genere offendisse, quae obstrusa multisque tenebris obvoluta sunt, quaeque scriptoris studio", + "candidate_score": 0.645531, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_5", + "bdc_text": "coram imperatorum scriptis pluribus iisque actorum est decertatum , quomodo tandem deiunctum est , ut imperacum , qui hactenus mihi religionem se amplexurus , ac omnibus defensurus viribus veribus assereret .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_756", + "psc_text": "omni hominum consortio abdicaverint, et quandoque etiam in eosdem capitalibus poenis animadverterint. Haec, inquam, fuit religio Magni Constantini, antequam ab Eusebianis deciperetur, et eam deinde toto animi conatu prosecuti sunt omnes Valentiniani, Gratianus, et Theodosii, Arcadius, Honorius, Leo, aliique catholici imperatores, quibus cum perspectum foret omnia imperii jura a Deo optimo maximo derivari, non ex quadam dumtaxat liberali largitate, aut in gratae voluntatis testimonium erga fidei negotia, istis semper praesidio fuerunt; sed praeterea haec illorum magis quam civilem rerum administrationem interesse intelligentes, grave nefas reputabant, si debitis et propriis officiis Ecclesiam fraudassent, ejusque incolumitati aliqua ex parte deessent. Quid enim aliud in imperatorum mentem revocat sanctus Leo scribens ad Theodosium, ad Valentinianum, ad Leonem Augustos, atque ad Pulcheriam quoque Augustam, nisi id de quo agimus? Ab iisdem videlicet ea subsidia exposcebat, quae, pro muneris dignitate, et pro virium suarum potentia, turbatis et afflictis Ecclesiae rebus impartiri debent. Immo quandoque S.", + "candidate_score": 0.641276, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_12_14", + "bdc_text": "Id quod viam papisticis defutinę possint , librum fuderi scio ita confectant , quasi iam debellarem sit . Proinde quandoquidem seditiones imminere , certum mihi perstiasum turbilante absque ratione et ordine gesto iri censeo . Diut mansus senses si est , et aptis nos fertur )", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_213", + "psc_text": "abuti statuerat, ad facilius Christiani nominis cultores illudendos decipiendosque. Profecti (ait Epiphanius (Ibid., num. 5) discipuli, libros illos nulla interposita mora coemunt. Deinde ad magistrum reversi jam libertate privatum, carcerem ingressi libros offerunt. Inter illa ergo carceris otia, Manes sedulo acceptos divinarum Scripturarum libros evolvere coepit. Et quamvis novum Testamentum adoptare et suscipere confingeret, illud tamen temerariis ausibus, innumeris pene locis, corrupit et depravavit, modo ea subducendo quae ejus mendacem improbamque vitam arguebant, modo alia atque alia supponendo additamenta quae impiae sectae erroribus, fabulis et deliramentis robur adjicerent. 47 Plurima hujus impostoris facinora, blasphemias, turpitudines, falsas mendacesque promissiones, et ignominias, catechumenos alloquens, enumerat et exaggerat Cyrillus Hierosolymitanus. Nullibi tamen de corruptis ab eo Scripturarum voluminibus, dum carceri detinebatur, facit mentionem. Eum vero maxime ludibrio habet, quod ex carcere diffugerit. Propterea subjicit: Qui enim dicebat se esse Paracletum et veritatis propugnatorem, fugit; non successor vel imitator Christi, qui alacriter veniebat in", + "candidate_score": 0.638432, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_12_14", + "bdc_text": "Id quod viam papisticis defutinę possint , librum fuderi scio ita confectant , quasi iam debellarem sit . Proinde quandoquidem seditiones imminere , certum mihi perstiasum turbilante absque ratione et ordine gesto iri censeo . Diut mansus senses si est , et aptis nos fertur )", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_357", + "psc_text": "sanctissimum episcopum, tamquam laesae fidei hominem multarumque haeresum assertorem postulando, mox a nobis dicta declarare poterunt. Potissimum cum in praesens ad illorum lectorum judicium provocare intendamus, qui in percurrendis SS. PP. et antiquorum theologorum scriptis versari solent; quique perfectam et ordinatam Christianae rei memoriam tenentes, animum novitatibus recreare minime solent, nec anxius variae et peregrinae eruditionis comparandae studio adducuntur, ut avidius acatholicorum librorum lectioni vacent, quibus sensim et inconsulte animus falsie praejudicatisque opinionibus imbuitur, et Christiani nominis pietas labefactata corrumpitur. Si vero eorum judicium appellarem, qui, novitatum amore moti, dumtaxat merces ex haereticorum libris mutuatas inter populorum frequentiam et in sciolorum conventibus verbis et fabulosis dictis vendendis exponere consueverunt, ut sibi doctorum opinionem vindicent, jam intelligerem meam et Archelai causam cadere posse, quamvis unice catholica veritate ex Scripturis et traditione desumpta innitatur. 1. A nostro itaque scribendi scopo minime recedentes, neve nostra disserendi ratio productior fiat, Manem valde turpiterque confusum", + "candidate_score": 0.631858, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_12_14", + "bdc_text": "Id quod viam papisticis defutinę possint , librum fuderi scio ita confectant , quasi iam debellarem sit . Proinde quandoquidem seditiones imminere , certum mihi perstiasum turbilante absque ratione et ordine gesto iri censeo . Diut mansus senses si est , et aptis nos fertur )", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_223", + "psc_text": "vestigio, inter se bene cohaerere possunt: Manem, videlicet, in carcerem constrictum aliquos habuisse novi Testamenti libros, quos fabulosis commentis, ad suae sectae patrocinium, magis atque magis corrupit et depravavit; alios denique accepisse ex Thoma, Adda et Herma, ex priori missione regredientibus, quos nebulones isti, pecuniarum subsidio, apud Orientales mercati fuerant. 8. Beausobriano systemati hanc praecedentem explicationem haud 49 repugnare, sed illi potius cohaerere, quis non videt? Ipse enim dicto cap. obiter de Manetis religione agere instituens, hunc ab adolescentia Christianam multis erroribus depravatam imbibisse supponit, ex Scythiani potissimum commentariis, quam postmodum ipse forte magis corrupit et depravavit, ut suae et magorum philosophiae faceret concordem. Restat nunc ergo ut videamus an Sapores in Manem dire excanduerit propter illam pseudoapostolorum missionem, quam unicam tanti odii causam fuisse ipse Beausobre, Archelai testimonio ductus (ut vidimus), asseverat. Atque, ut praeteritarum rerum ordinem servemus, duas a Manete factas fuisse horum discipulorum missiones colligi potest: alteram", + "candidate_score": 0.631281, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_12_14", + "bdc_text": "Id quod viam papisticis defutinę possint , librum fuderi scio ita confectant , quasi iam debellarem sit . Proinde quandoquidem seditiones imminere , certum mihi perstiasum turbilante absque ratione et ordine gesto iri censeo . Diut mansus senses si est , et aptis nos fertur )", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_490", + "psc_text": "propriis dictis repugnantes carpit, nec perfecte Manichaeorum systemata atque mysteria 108 intellexisse asseverat, quasi sibi dumtaxat illa gloria et honos debeatur, quod universam illius haereseos philosophiam, theologiam et religionem felicius penetrarit. Fateor quidem et ego, multa in hoc scribendi genere offendisse, quae obstrusa multisque tenebris obvoluta sunt, quaeque scriptoris studio et diligentia haud possunt intelligi. Sed similibus rebus nobis occurrentibus, optimum duximus aliorum opiniones referre, iisdemque quandoque subscribere; vel confiteri potius nescire, quod prorsus latet, quam in fabulosas ineptasque narrationes excurrere, quibus nulla fides adhiberi potest. Habet hic itaque lector generalem sed rudem ideam eorum quae in praeliminari sermone ad secundam Manichaicae Historiae partem Beausobre descripsit. Verum cum non omnia in hisce exordiis singillatim exprimere possimus, latius in reliquo hujus operis progressu, quae necessaria judicabimus referre, minime negligemus. CAPUT II. Quibus in locis, quibusque subsidiis Manete occiso, ejus haeresis huc illucque propagata fuerit et aucta. Beausobrianus et Cavei lapsus annotantur.", + "candidate_score": 0.629595, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_12_14", + "bdc_text": "Id quod viam papisticis defutinę possint , librum fuderi scio ita confectant , quasi iam debellarem sit . Proinde quandoquidem seditiones imminere , certum mihi perstiasum turbilante absque ratione et ordine gesto iri censeo . Diut mansus senses si est , et aptis nos fertur )", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_172", + "psc_text": "ex vetustioribus monumentis in Ecclesiarum scriniis asservatis, ut in sua praefatione testatur, rerum Ecclesiasticarum historiam describens, ait Felicis papae tempore: Manes quidam, secundum nomen suum insaniens, et instinctu daemonis agitatus, invisam et exsecrabilem omnibus haeresim docet. En ergo quod Eusebius genuinum haeretici nomen profert, illius etymologiam et significationem explicat; atque simul ea subsidia daemoniaca indicat quibus usus est ad suos errores huc illucque disseminandos. Hanc insaniam, sive furorem, daemoniaca arte Manetem obtinuisse, iterum ibi commemorat, et ad rerum ab eo gestarum exitum provocat, ut lectoribus id suadeat. Unde post haec, quod dixerat probaturus, immediate subjicit illud quod paulo ante adduximus, videlicet: Christi se nunc gerere formam conabatur; nunc ipsum Paracletum 38 se esse praedicabat. Eusebius itaque tria suadere voluit: alterum haereticum Manen, non Manahem, a Persis fuisse appellatum; alterum, furorem, audaciam et insaniam daemonis virtute fuisse in eo adimpletam; tertium, Christi Domini formam similitudinem mentiendo imitari confinxisse, et Paracletum ad", + "candidate_score": 0.627675, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_12_14", + "bdc_text": "Id quod viam papisticis defutinę possint , librum fuderi scio ita confectant , quasi iam debellarem sit . Proinde quandoquidem seditiones imminere , certum mihi perstiasum turbilante absque ratione et ordine gesto iri censeo . Diut mansus senses si est , et aptis nos fertur )", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_543", + "psc_text": "alterum post Manetem illius profanae sectae antesignanum venerabantur. Iterum quoque idem Augustinus Faustum exagitat, quod ex ficto quodam, ab Adimanto adducto, Scripturarum conflictu, turpius errasset vel circa hominum, brutorum et vegetabilium substantiam, quorum vitam ejusdem esse naturae Adimantus post Manetem fabulabatur; vel dum de animarum transitu, et in nova corpora commigratione, aut denique cum ex novi et veteris Testamenti Scripturis de vano superstitiosoque ciborum delectu ratiocinabatur. Hos enim potissimum errores, ex Adimanti voluminibus Faustum imbibisse, et ex eis horrendas blasphemias propugnasse, disertius idem Augustinus libro sexto demonstravit. Durius tandem sanctus doctor in ipsum Adimantum invehitur, eum refutans errorem quo docebat etiam rationales, id est hominum animas in belluina corpora posse contrudi, Quid ergo faciet (Adimantus, videlicet) de tanto scelere, si quando tardum jumentum plagis ant concitatum freno fatigavit, in quo forte patris ejus anima fuerit? Ut non dicam, quod etiam occidere parentes suos inter pediculos et pulices potuerit, a quorum", + "candidate_score": 0.626498, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_12_14", + "bdc_text": "Id quod viam papisticis defutinę possint , librum fuderi scio ita confectant , quasi iam debellarem sit . Proinde quandoquidem seditiones imminere , certum mihi perstiasum turbilante absque ratione et ordine gesto iri censeo . Diut mansus senses si est , et aptis nos fertur )", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_378", + "psc_text": "figmenta, praedicationibus et disputationibus propagarunt? Quod quidem felicius ipsis contingere potuit, quando freti armorum strepitu atque potentia, aut quando dignitatum auctoritate vel scientiarum doctrina celebriores facti, vel denique quando aliquo principum saeculi praesidio assecuto, omnique verecundiae atque timoris 83 freno spreto, liberum eis esse potuit suarum opinionum pravitate, aliorum animos, mores et fidem corrumpere atque pervertere. Archelaum itaque plaudentibus sibi populis manifestare non tantum oportebat suae catholicae legis adversarium nulla vera atque genuina sacrarum Scripturarum scientia et cognitione pollere, sed praecipua nostrae fidei mysteria evertere et suis fabulis abolere: tum etiam omnibus naturae, tum fortunae bonis atque adjumentis fuisse exspoliatum; ita ut ejus nomen, mali mores atque facinora, pluribus nationibus jam tum explorata, prorsus ubique abominarentur. Quid ergo criminis in ejusmodi narratione et agendi ratione deprehendi possit, prorsus non video. Igitur ultro dato quod populus qui apud Diodoridem disputationem auditurus convenerat nihil prorsus in Manem fuisset commotus, an non S.", + "candidate_score": 0.624042, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_22_24", + "bdc_text": "sit ) commodo perspecturus . Imperator legatos secundo in Angliam misit , qui leginam fideo scio desponsandam peterit ; amici exceptos audio , sed nihil peregisse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_359", + "psc_text": "in Arabionem castellum, ex quo jampridem discesserat, antequam Mesopotamiam proficisceretur, se recepit; sibi forte blanditus quod lata a Persarum rege in eum mortis decreta, aut prorsus abolita, aut mutata fuissent, ob civilium rerum mutationem, quae forte eo temporis intervallo quo ex aula abscessit contigerat. Rem lere hisce verbis Archelaus in sua disputatione descripsit, addens: Sed ille vias quibus venerat repetens, transito fluvio, ad Arabionis castellum rediit. Ubi postea comprehensus, oblatus est regi, quique plurima adversus eum indignatione commotus, duas mortes in eum vindicare cupiens, unam filii, alteram carcerarii, jussit eum ante portam civitatis excoriatum suspendi; et pellem ejus medicamentis infectam inflari, carnes vero volucribus dari jussit. Neque aliter Manetis necem in catechumenorum 79 institutionibus Cyrillus Hierosolymorum episcopus descripsit. Qui tantummodo alias explicavit circumstantias, Manetem nimirum ad Persarum regem adductum, et coram eo se sistere coactum, multis exprobrationibus fuisse exagitatum, ob mendacia et fugam. Qui rex praeterea ejus irrisit servitutem, accusavit", + "candidate_score": 0.623955, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_12", + "bdc_text": "Id quod viam papisticis defutinę possint , librum fuderi scio ita confectant , quasi iam debellarem sit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_213", + "psc_text": "abuti statuerat, ad facilius Christiani nominis cultores illudendos decipiendosque. Profecti (ait Epiphanius (Ibid., num. 5) discipuli, libros illos nulla interposita mora coemunt. Deinde ad magistrum reversi jam libertate privatum, carcerem ingressi libros offerunt. Inter illa ergo carceris otia, Manes sedulo acceptos divinarum Scripturarum libros evolvere coepit. Et quamvis novum Testamentum adoptare et suscipere confingeret, illud tamen temerariis ausibus, innumeris pene locis, corrupit et depravavit, modo ea subducendo quae ejus mendacem improbamque vitam arguebant, modo alia atque alia supponendo additamenta quae impiae sectae erroribus, fabulis et deliramentis robur adjicerent. 47 Plurima hujus impostoris facinora, blasphemias, turpitudines, falsas mendacesque promissiones, et ignominias, catechumenos alloquens, enumerat et exaggerat Cyrillus Hierosolymitanus. Nullibi tamen de corruptis ab eo Scripturarum voluminibus, dum carceri detinebatur, facit mentionem. Eum vero maxime ludibrio habet, quod ex carcere diffugerit. Propterea subjicit: Qui enim dicebat se esse Paracletum et veritatis propugnatorem, fugit; non successor vel imitator Christi, qui alacriter veniebat in", + "candidate_score": 0.602134, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_12", + "bdc_text": "Id quod viam papisticis defutinę possint , librum fuderi scio ita confectant , quasi iam debellarem sit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_221", + "psc_text": "praecedentem hanc Archelai narrationem, merito Beausobre confingit, S. Epiphanii testimonio ductus, affirmantis Manem Christianorum libros jampridem habuisse, antequam Persarum rex in carcerem compingeret. Siquidem aliquot male partos novi Testamenti libros, et eos forte, quos Valentiniani aliique haereticorum corruperant habere potuit, cum jam eruditis notum sit Christianos catholicos ad integre servandos canonis libros multum operis adhibuisse; ne videlicet ethnici illos igni traderent, ut narrat Eusebius; et ne haereticorum principes eos corrumperent et depravarent; quemadmodum ex libro Constitutionum quae apostolis tribuuntur jam factum fuisse colligimus, de quibus ipsi opportunius sermonem habebimus. Qui ergo fieri non potuit ut Manes secum in carceres aliquos novi Testamenti libros detulerit, vel integros et genuinos, quos pro libidine depravavit, aut jam depravatos et corruptos, juxta Valentini Carpocratis Marcionisque interpretationes, et ad alios quoque conquirendos suos discipulos in Orientis et Asiae partibus transmiserit? An forte tum nondum prodierant sub novi Testamenti nomine fabulosi illi libri qui Petri, Thomae", + "candidate_score": 0.601783, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_23", + "bdc_text": "Imperator legatos secundo in Angliam misit , qui leginam fideo scio desponsandam peterit ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_493", + "psc_text": "dissentire, inter caeteros unus Guilielmus Cave annotavit. Nam apud Cyrillum et Epiphanium, Thomas primum occupat locum, huncque abiisse in Judaeam idem Epiphanius affirmat, refragante tamen Dionysio Petavio in suis annotationibus, qui pro Judaea legendum putat Indiam. Et ita quidem habet Theodoretus, Thomam ad Indos missum esse. Theodoreto pariter consonat Nicephorus lib. VI, cap. 32. Quod si ita sit, voluit impostor Christum etiam in hac parte imitari, dum Thomam apostolum ad Evangelium suum praedicandum in Indiam destinaret. 2. Jam vero isto Thoma relicto, ad Addam Turbonis praeceptorem, alium principem ejusdem impostoris Manetis pseudoapostolum, se vertit oratio. Hunc ergo ad Syros decipiendos missum fuisse, idem Archelaus 109 asseverat; sed Buddam Petrus Siculus eum appellat, Baddam Cyrillus, Aldam Theodoretus. Addam tandem Epiphanius et Nicephorus, Acta Archelai disputationis secuti, hunc vocitarunt. Sed utut sit, certum est hominem de quo agimus non tantum sui praeceptoris institisse vestigiis, sed, multis aliis et novis quidem excogitatis, Manichaica", + "candidate_score": 0.599137, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_23", + "bdc_text": "Imperator legatos secundo in Angliam misit , qui leginam fideo scio desponsandam peterit ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_853", + "psc_text": "roboris tamen huic vindiciarum generi subest, si testimonium ex aliorum scriptis petamus. Theodorus ergo Constantinopolitanae Ecclesiae lector, qui Xenaiam viderat, cum fuerit ei coaevus, non tantum ex fama (ut ait Assemanus), sed ex Syriae episcoporum narratione, scribit: Persa quidam, Xenaias vocatus, quem tempore sacerdotii sui Calendio, inveniens ecclesiastica adulterare dogmata et castella excitare, pellit a regione. De hoc multa quae a diversis audiens scrutatus sum ex parte dicam. A Persarum enim regione proprium dominum fugiens ad Romanorum pervenit. Et paulo post. Hunc Petrus pro Cyro Hierapoliensium Ecclesiae episcopum transmittit. Quem non post multum episcopi e Perside venientes quasi vernulam arguebant, et ut divini exsortem baptismatis. Quo comperto, Petrus, quod oporteret fieri non curans, dixit sufficere illi episcopi consecrationem, ad supplementum divini sacramenti. Cujus quippe testimonii vim si sedulo perpendamus, difficile ei poterimus refragari. Nam Theodorus lector non disseruit de homine sibi plane incognito et absente, cujus facinora saltem principaliora cum", + "candidate_score": 0.598546, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_25", + "bdc_text": "Sedives multo habere de mittendis legatis ad Gallum consiliunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_787", + "psc_text": "an Chalcedonensium gestorum exemplaria aliquando percurrerint rogabo? Haec autem synodus septennio post Manichaeorum condemnationem ejusdem papae Leonis auctoritate fuit coacta atque 170 confirmata, ut quandoque dicemus. An in illa soli episcopi, presbyteri, caeterique dumtaxat Ecclesiarum clerici et ministri, vel etiam senatus cum nonnullis aliis de populo locum habuere? Nos equidem si authenticis Actis fidem adhibemus, Chalcedone congregatos legimus senatores et magistratus, consules, praefectos reliquosque imperatorum ministros; immo intelligimus in tam frequentem conventum venisse ipsum Marcianum imperatorem magna nobilium et ignobilium comitatum familia, qui, magni Constantini exempla secutus, fidei vindicem sese exhibuit: Nos enim ad fidem confirmandam, non ad potentiam aliquam exercendam, exemplo religiosi principis Constantini, synodo interesse voluimus. Ita Marcianus Chalcedonenses PP. allocutus est. Numquid nec istud erit concilium, in quo cum sacerdotibus imperator, senatus, provinciarum et negotiorum praefecti, et pars populi fuerunt? nugae merae; apage figmentum! Conciliorum enim veritati hominum laicorum etiam congregatio minime obesse potest, si episcopi dumtaxat,", + "candidate_score": 0.584531, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_13", + "bdc_text": "Proinde quandoquidem seditiones imminere , certum mihi perstiasum turbilante absque ratione et ordine gesto iri censeo .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_216", + "psc_text": "posterum prudentiorem fieri oportebat; ut nimirum sibi praecaveret, ne temere quidquam aut scelestum amplius aggrederetur. At contrarium evenisse, cum gravissimi auctores, tum indubitatae fidei monumenta, quae supersunt, testantur. Nam pristinam ille libertatem fraudulenter assecutus, et in Romanorum ditionem, positam in confiniis Persarum et Mesopotamiae, se recipiens, quamvis aliquando solitudini vacare videretur, tamen in illo secessu, non paci et tranquillitati indulgebat; sed nova moliri facinora meditabatur, ut superbiae et elationis spiritui, quo ducebatur, perpetuo serviret. Hunc autem e carceribus Manetis dilapsum paulo aliter descripsit Photius, nulla expressa facta mentione quibus mediis artibusque custodes illos vicerit atque deceperit. Ait dumtaxat: Sed cum servus esset, ac servilis artificii peritus, sciretque se non diu postea patratae coedis poenas daturum, utpote qui filium regis impietate sua occidisset, e domo aufugit, et custodibus carceris necis causa fuit; nam quia scelestum illum non accurare custodierant, capite omnes plexi sunt. Quaenam servilis conditionis artificia quibus Manes in vinculis", + "candidate_score": 0.581605, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum", + "max_score": 0.709972, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_28_30", + "bdc_text": "Leguri gratias diviliis , cum imperatorum nuper Iesu , quam ad templum usque comitum illud non vellet ingredi , ne ceremoniis papisticis interesse , ut postea more praudium aquum manctus lavandis temperatori offerunt , repulso ab est , quae res magnam imperatori conflevit invidiam . Ipse principo divii discesset . Si temperator tantum gravio , pueriliter intelligat , qui et cęteri fuius participio strenuis imitatis , aulici , quibus non summa comittitur , insent , eaque quoque , num possit , expitantur et ut et ipsi genio vigere possent , nihil non attentant , populum , cui omnia , quibusquam christianae suntere permittuntur , luxui deditus , parrimiis ex symmystis , nisi vir nostra spirat , qualea hęc mox parissima sunt , vel cęto pant. Quę de lucemensibus , quam decreto contra insigniam supplicio scripsisti , nisi sunti a quibus christiano ex animo pidelicam , quam non potui , quin risum excitum stompendam esse insaniam , non potui quam illius , qui apud vos ante paucos biblia sacra , cum per se horrendam , publice extisserunt , pacis per conditionem virum Gallum et Hispani , sed quod periculi sentio , tale contra omnium dirigi ad opprimendam vitatim , sed adfectum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_58", + "psc_text": "Hispania tam sacrilego sceleratoque cultu labefactabatur, sed in Galliis, magno schismate exorto, etiam ipsi catholici episcopi in duas factiones discesserunt. Alii enim in Ithacio non tantum reprehenderunt, quod is, praeter Ecclesiae morem et lenitatem, laesae fidei reos Ecclesiam exagitantes in capitis causa insectatus fuerat, sed etiam quia a Theognosto episcopo palam damnatus, ab ejus communione se abstinebant. Alii vero, regis metu, Ithacio faventes, ab illius communione minime abhorrebant. CAPUT VI. Maximus tyrannus ad Romanum pontificem catholicae fidei confessionem scripto exaratam dedit. Novas clades imperator contra Priscillianistas per Hispanias excitavit. 1. Imperatores saeculique principes, tamquam sacrarum legum et religionis catholicae vindices, Ecclesiae rebus afflictis opem et praesidia praestare oportere, ne tyrannus et insaniens haereticorum furor divina mysteria ad exitium perducat, jam ab eruditis omnibus sincere praedicatur. Quapropter non mirum, si Romani pontifices cum primum aliquem imperatorem esse renuntiatum intellexerunt, omni studio ab iis catholicae fidei confessionem expostularunt, sine qua cum iisdem", + "candidate_score": 0.709972, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_27_29", + "bdc_text": "Mecullirumensis cardinalis diculi Augustacio aliquam impugit in consessum principum . Leguri gratias diviliis , cum imperatorum nuper Iesu , quam ad templum usque comitum illud non vellet ingredi , ne ceremoniis papisticis interesse , ut postea more praudium aquum manctus lavandis temperatori offerunt , repulso ab est , quae res magnam imperatori conflevit invidiam . Ipse principo divii discesset .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_58", + "psc_text": "Hispania tam sacrilego sceleratoque cultu labefactabatur, sed in Galliis, magno schismate exorto, etiam ipsi catholici episcopi in duas factiones discesserunt. Alii enim in Ithacio non tantum reprehenderunt, quod is, praeter Ecclesiae morem et lenitatem, laesae fidei reos Ecclesiam exagitantes in capitis causa insectatus fuerat, sed etiam quia a Theognosto episcopo palam damnatus, ab ejus communione se abstinebant. Alii vero, regis metu, Ithacio faventes, ab illius communione minime abhorrebant. CAPUT VI. Maximus tyrannus ad Romanum pontificem catholicae fidei confessionem scripto exaratam dedit. Novas clades imperator contra Priscillianistas per Hispanias excitavit. 1. Imperatores saeculique principes, tamquam sacrarum legum et religionis catholicae vindices, Ecclesiae rebus afflictis opem et praesidia praestare oportere, ne tyrannus et insaniens haereticorum furor divina mysteria ad exitium perducat, jam ab eruditis omnibus sincere praedicatur. Quapropter non mirum, si Romani pontifices cum primum aliquem imperatorem esse renuntiatum intellexerunt, omni studio ab iis catholicae fidei confessionem expostularunt, sine qua cum iisdem", + "candidate_score": 0.670354, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_16_18", + "bdc_text": "Ex se vixisse sito euri nec dubitare , hac de consosita coram ordinibus impii cum ipso contendare , qui si bello omnino decernere videat sese dei optimo maximo causam suam committere et veniemo hostes fortiter excusisse viros promittunt . Rex Hispanię Philippus , 10 signa , peditum conscriptor in mense iuramenta sine obstrinxit , quid hęc sibi voluit , nescio , cum certo estat pacem , quod ipsum et Gallum transmisces etiam rem utrinque obsequi servatum esse . Scoti feruntur crandisse Gallos , qui in Scotem .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_58", + "psc_text": "Hispania tam sacrilego sceleratoque cultu labefactabatur, sed in Galliis, magno schismate exorto, etiam ipsi catholici episcopi in duas factiones discesserunt. Alii enim in Ithacio non tantum reprehenderunt, quod is, praeter Ecclesiae morem et lenitatem, laesae fidei reos Ecclesiam exagitantes in capitis causa insectatus fuerat, sed etiam quia a Theognosto episcopo palam damnatus, ab ejus communione se abstinebant. Alii vero, regis metu, Ithacio faventes, ab illius communione minime abhorrebant. CAPUT VI. Maximus tyrannus ad Romanum pontificem catholicae fidei confessionem scripto exaratam dedit. Novas clades imperator contra Priscillianistas per Hispanias excitavit. 1. Imperatores saeculique principes, tamquam sacrarum legum et religionis catholicae vindices, Ecclesiae rebus afflictis opem et praesidia praestare oportere, ne tyrannus et insaniens haereticorum furor divina mysteria ad exitium perducat, jam ab eruditis omnibus sincere praedicatur. Quapropter non mirum, si Romani pontifices cum primum aliquem imperatorem esse renuntiatum intellexerunt, omni studio ab iis catholicae fidei confessionem expostularunt, sine qua cum iisdem", + "candidate_score": 0.655491, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_35_37", + "bdc_text": "Nobilis a procupatum postul Muylias , die totius sunt , ut , quae ex qua proposito dissiditio , familiter non velit . quibus partis nondum Hominusius , cui sorore , Galli et iunii Gallum tria moliturum contra evangelico , quam scilicet ditionis , praesertim , si concordiam signum captos cepi 22 . maii Tui Hispaniensis , 15 ex Italia vixi plerissimae includas .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_164", + "psc_text": "spiritus factionis insurgat. Sed nec in sui pontificatus exordiis huic gravissimo schismati Innocentium papam occurrisse, perspicue produnt verba illa, a quibus ipse suam epistolam orditur, videlicet: Saepe me et nimia cum teneret cura sollicitum super dissensione et schismate Ecclesiarum, quod per Hispanias latius in dies serpere et citatiore gradu incedere fama proloquitur. Nam saepe auditis ex fama tantorum malorum rumoribus, iis medicinam afferre secum distulit, quoadusque ex remotioribus Hispaniae finibus Hilarius et Elpidius, qui jam Romam venerant, fideli narratione, cum dolore et gemitu prosecuti sunt quae in consensum presbyterii actorum confectione, qua laborabat pernicie Ecclesia, exposuerunt. Tunc quidem emersisse tempus, quo non posset emendatio differri; sed oportere congrua medicina provideri, ipse Innocentius fassus est. Quare scribere statuit ad Toletanae synodi episcopos, molli castigare brachio, et vellicare, et eos carpere, qui propter Galliciorum cum Symphosio et Dictinio communionem ab omnium pace desciverunt. Ad quam autem Toletanam synodum S. Innocentius suas epistolas", + "candidate_score": 0.651058, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_18_20", + "bdc_text": "Scoti feruntur crandisse Gallos , qui in Scotem . Perunt etiam sunt enim , quod quibus ob meo , quam ipsi sunt moverent . In Hispania effectos iri scribuntur , sed semper praesentiarum , quam divarum fidei professionem , pridito supplicio affectos irique scribat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_190", + "psc_text": "et Hispaniarum Ecclesiarum aerumnosum statum potuissemus comprehendere, jam diu interciderunt. Cujus quidem jacturae gravissimum damnum aliqua ratione dumtaxat litteris ad Idatium et Ceponium episcopos, quae sub Turribii Asturicensis nomine circumferuntur, tum sincera celebrique ea epistola quam in hac causa ad Turribium Leo rescripsit, possumus reparare. Utrisque ergo nos insistere in praesens oportet, ut Priscillianistarum hanc historiam, quam illustrare aggressi sumus, absolvamus. 2. Et certe quidem illarum Ecclesiarum statum deplorandum Turribius ipse, vel qui Turribii agit personam, ea in epistola descripsit, cum 251 videlicet de molesta et injucunda peregrinatione disserens, quam semper inter duos labores et lacrymabiles necessitates subierat. Inter has aliquid adjumenti habuisse asseverat, cum adeundo incognita, et ignorata discendo, quodam profectu mentis augemur, plerumque ea quae apud nos optima videbantur prava esse atque deterrima reddita nobis meliori ratione, noscentes. Super autem quibus rebus Turribius peregrinando instructior evaserit, ut facile noscere potuerit, prava atque deterrima reddita esse, quae ei quandoque", + "candidate_score": 0.647201, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_18_20", + "bdc_text": "Scoti feruntur crandisse Gallos , qui in Scotem . Perunt etiam sunt enim , quod quibus ob meo , quam ipsi sunt moverent . In Hispania effectos iri scribuntur , sed semper praesentiarum , quam divarum fidei professionem , pridito supplicio affectos irique scribat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_204", + "psc_text": "altera vero, quod, nondum ad episcopatum assumptus, longo annorum spatio peregre iter fuerit profectus. Sed utraque vacillat. Nam si Arianorum principum furor in eum excandens exsilium subiisset, non peregrinationis labores et incommoda exaggeraret, sed exsilii; et aliunde post latam in eum sententiam jam in Asturicensi throno alius intrusus fuisset, quemadmodum quarto Ecclesiae saeculo praecedenti Ariani ipsi facere consueverunt. Quid? Si Turribius in hac epistola ad alios duos Galliciae coepiscopos hanc exsilii poenam, utpote ipsis notissimam, commemorare praeteriit, id forte in epistola ad Leonem narrare omisisset? Vel Leo ipse in suo rescripto, in paternae commiserationis signum id non indicaret? Quid plura? An Idatius in Chronico, qui alias episcoporum clades descripsit, hanc unam de Turribii exsilio reticuisset? Denique, cur et caeteri omnes Hispaniae Galliciaeque scriptores tanto silentio laborassent in maximi momenti re? Non itaque ad hocce effugium recurrendum est. 9. Neque quidem tam longam plurium annorum peregrinationem, antequam ad episcopatum eveheretur, Turribius", + "candidate_score": 0.644333, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_18_20", + "bdc_text": "Scoti feruntur crandisse Gallos , qui in Scotem . Perunt etiam sunt enim , quod quibus ob meo , quam ipsi sunt moverent . In Hispania effectos iri scribuntur , sed semper praesentiarum , quam divarum fidei professionem , pridito supplicio affectos irique scribat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_89", + "psc_text": "in aliquo, ut arbitror, episcoporum conventu anathemate proscripti fuere. Sed de re tam obscura, cujus veteres scriptores altum servavere silentium, ne in divinationem labamur, verba facere omnino praetermittimus. Sed ad Idatii Chronicon sermonem convertentes, quandonam Symphosius et Dictinius ad catholicorum communionem redierint, paucis explicabimus . 8. Idatius itaque, Hispaniarum rerum scriptor accuratissimus, sub Anastasii pontificatu quoddam Toletanum concilium habitum fuisse, atque in eo tum Symphosium, tum Dictinium, aliosque Gallaeciae provinciae episcopos Priscillianam haeresim ejurasse, propriaque manu fidei professione subscripta condemnasse asseverat. Romanae Ecclesiae 37 habetur episcopus Anastasius. In provincia Carthaginensi, in civitate Toleto, synodus episcoporum contrahitur, in cujus gestis continetur Symphosius, et Dictinius, et alii cum his Gallaeciae provinciae episcopis Priscilliani sectatores haeresim ejus blasphemissimam cum assertore eodem professionis suae subscriptione condemnant. Addit praeterea: Statuuntur quaedam etiam observanda de Ecclesiae disciplina, communicante in eodem concilio Ortigio episcopo, qui Gelenis fuerat ordinatus. Sed agentibus Priscillianistis, pro fide catholica pulsus factionibus exsulabat.", + "candidate_score": 0.641542, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_18_20", + "bdc_text": "Scoti feruntur crandisse Gallos , qui in Scotem . Perunt etiam sunt enim , quod quibus ob meo , quam ipsi sunt moverent . In Hispania effectos iri scribuntur , sed semper praesentiarum , quam divarum fidei professionem , pridito supplicio affectos irique scribat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_205", + "psc_text": "An Idatius in Chronico, qui alias episcoporum clades descripsit, hanc unam de Turribii exsilio reticuisset? Denique, cur et caeteri omnes Hispaniae Galliciaeque scriptores tanto silentio laborassent in maximi momenti re? Non itaque ad hocce effugium recurrendum est. 9. Neque quidem tam longam plurium annorum peregrinationem, antequam ad episcopatum eveheretur, Turribius peragere potuit. Post Dictinii quippe mortem, quae ante Christi annum 420 contigit, ut ex Augustino 254 vidimus, jam Asturicensem Ecclesiam Turribius est assecutus. Sed tunc non Leo Magnus, sed Zosimus, aut Bonifacius, catholicae Ecclesiae praeerat. Quare cum in exordio secundi capitis illius epistolae Turribius de seipso tamquam de homine jamjam ex peregrinatione adveniente loquatur, inde fit quod quae de Asturicensi concilio ex Idatii Chronico narrant Baluzius et Aguirre minime in Leonis aevum, videlicet in annum 446, rejici possint. Quod si tandem confingamus non statim post adeptum episcopatum Turribium ad Idatium et Ceponium scripsisse, nec Leonem veluti supremum magistrum et judicem", + "candidate_score": 0.635881, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_18_20", + "bdc_text": "Scoti feruntur crandisse Gallos , qui in Scotem . Perunt etiam sunt enim , quod quibus ob meo , quam ipsi sunt moverent . In Hispania effectos iri scribuntur , sed semper praesentiarum , quam divarum fidei professionem , pridito supplicio affectos irique scribat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_346", + "psc_text": "illud potissimum censuimus, post coactam illam Bracarensem synodum, nullam in posterum in sequentibus conciliorum Actis Romanorumque pontificum decretis Priscillianistarum haereseos occurrere mentionem. An vero tum sacrorum praesulum pietate, et catholicorum principum potentia, qui Hispanis et Galliciis coeperant dominari, nefariae illae propagines ad exitium perductae fuerint; an vero sub simulato alio nomine, Manichaeorum videlicet, Gnosticorum, Montanistarumque latebras ibi sibi quaesierint, affirmare haud ausim. Nec enim optimae critices regulas violare aequum est, a quibus sane eos recedere arbitramur, qui, nimium suis studiis indulgentes, sine ullo monumentorum subsidio, solis variis futilibusque conjecturis insistentes, aut veritatem ipsam falsis quibusdam coloribus caligine simillimis obruunt, aut falsas rerum species fictis describunt lineamentis, ut incautos lectorum animos et judicia decipiant atque pervertant. Ab hac enim agendi ratione nos semper abhorruisse, cum haec, tum aliae nostrae dissertationes cumulate patefacient.", + "candidate_score": 0.634257, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_18_20", + "bdc_text": "Scoti feruntur crandisse Gallos , qui in Scotem . Perunt etiam sunt enim , quod quibus ob meo , quam ipsi sunt moverent . In Hispania effectos iri scribuntur , sed semper praesentiarum , quam divarum fidei professionem , pridito supplicio affectos irique scribat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_345", + "psc_text": "esse repetendam ostenderent. « Nihilominus (ait), quia Gregorius in referendis iis quae extra Gallias gesta sunt non raro fallitur, existimo a Garsia scriptore Hispanico non recedendum. » Tandem animadvertit Innocentii papae III epistolam fundamenta suppeditare dicendi concilium de quo agimus adhuc citius fuisse coactum, anno videlicet 560. 6. Sed in tantarum opinionum conflictu Baronio et cardinali Aguirre fidem adimere minime ausim. Conjecturae quippe omnes, quae ab adversis partibus adducuntur, nullas evidentiae, sed solius probabilitatis praeseferunt notas, in quibus expendendis longius supervacaneum ducimus laborare, ne nimis divinationibus, quas in aliis reprehendimus, aliquando indulgere videamur. Unum interim, quod referre ad nos pertinet, illud potissimum censuimus, post coactam illam Bracarensem synodum, nullam in posterum in sequentibus conciliorum Actis Romanorumque pontificum decretis Priscillianistarum haereseos occurrere mentionem. An vero tum sacrorum praesulum pietate, et catholicorum principum potentia, qui Hispanis et Galliciis coeperant dominari, nefariae illae propagines ad exitium perductae fuerint; an vero sub simulato alio", + "candidate_score": 0.631433, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_18_20", + "bdc_text": "Scoti feruntur crandisse Gallos , qui in Scotem . Perunt etiam sunt enim , quod quibus ob meo , quam ipsi sunt moverent . In Hispania effectos iri scribuntur , sed semper praesentiarum , quam divarum fidei professionem , pridito supplicio affectos irique scribat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_103", + "psc_text": "Namque sectatores ejus, qui eum prius ut sanctum honoraverant, postea ut martyrem colere coeperunt. Peremptorum corpora ad Hispanias relata, magnisque obsequiis celebrata eorum funera. Caeso itaque Priscilliano et sociis, catholica religio impie magis et superstitiose foedari coepit, cum videlicet tamquam veri martyres haberentur et colerentur ii quos ob graviora scelera saeculi gladius interfecerat. 4. Ex cujus facti novitate ita ecclesiasticae res perturbatae fuere, ut plurimi sanctioris vitae episcopi ab illo judicii et vindictae genere maxime abhorrentes, quasi Priscilliani causam tueri videbantur, cum caedium auctoribus, Ithacio videlicet et caeteris, communione denegata, anathemate dicto episcopalibusque sedibus spoliatis, tam grave cruentumque facinus exhorrebant. Ab illo enim catholicorum schismate Priscillianistae occasionem arripuere magis atque magis suam sectam propagandi, cum caesorum cadaveribus sacros martyrum honores vindicarent, impiamque eam consuetudinem inter se ipsos et in Ecclesias inducentes, ut horum nomina inter aliorum martyrum memorias divinis in persolvendis officiis recitarent. In ejusmodi quippe amentiam cecidit Symphosius, a", + "candidate_score": 0.627752, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_18_20", + "bdc_text": "Scoti feruntur crandisse Gallos , qui in Scotem . Perunt etiam sunt enim , quod quibus ob meo , quam ipsi sunt moverent . In Hispania effectos iri scribuntur , sed semper praesentiarum , quam divarum fidei professionem , pridito supplicio affectos irique scribat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_187", + "psc_text": "itaque Hispaniarum et Gallaeciae regnorum civiles atque ecclesiasticas res tot tantaeque perturbationes vexarent, Innocentiana illa statuta exsecutioni demandari nullo modo poterant, praesertim quia Hispaniae et Gallaeciae populi non uno tantum Principi, sed duobus Arianorum labe pollutis tum obtemperare cogebantur. In Hispaniis enim Athaulphus, Christi anno 414, primus ex Gothorum gente regnavit. Sed vix imperii anno absoluto a quodam Gotho necatus est, cui Segericus succedens post sex menses ipse etiam interficitur. Quibus et alii quatuordecim ex eadem stirpe Ariani reges ad annum 568 usque successere. In Gallicia autem et Lusitania principes ex Suecorum stirpe regnarunt, quorum primus fuit Hermericus, qui, post imperii annos 32 decedens, anno 440 Rechilam successorem habuit. Is autem, septem dumtaxat annis in imperio consumptis, Recciario regni habenas reliquit, qui in catholica edoctus religione, ecclesiasticas res sanctis episcopis haud difficile componendas permisit. CAPUT XIII. De Turribio Asturicensi episcopo, ipsius ad apostolicam sedem consultationibus, rebusque ab eo gestis ad", + "candidate_score": 0.623969, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_18_20", + "bdc_text": "Scoti feruntur crandisse Gallos , qui in Scotem . Perunt etiam sunt enim , quod quibus ob meo , quam ipsi sunt moverent . In Hispania effectos iri scribuntur , sed semper praesentiarum , quam divarum fidei professionem , pridito supplicio affectos irique scribat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_220", + "psc_text": "Sed ab ea maxime abhorrent, cum nostrarum Ecclesiarum praesules, tum sanctum illud inquisitionis officium, contra quod haereticos comminisci posse P. Natalis Alexander prospexit. Et quidem eas severitatis poenas Ecclesiae adjumento fuisse, Leo ipse ex eo etiam confirmavit, quod corporalia supplicia, et ecclesiasticarum legum exsecutiones, ob gravissimas bellorum vicissitudines, multorum spatio annorum cessare debuissent, nec ipsis provinciarum sacerdotibus in unum frequentius coire, cum haud amplius liceret: Invenit (ait S. pontifex) secreta perfidia libertatem, et ad multarum mentium subversionem iisdem malis est incitata quibus debuit esse correcta. Ex cujus causa statim deplorare pergit deterrimum Galliciae et Hispaniarum statum, quarum non solum plebes, ut a Turribio acceperat, mortifera contagionis peste erant labefactatae; sed, quod gravius est, eorumdem sacerdotes, hoc lethali correpti morbo, veritatem multis erroribus opprimebant, Priscilliani doctrinam evangelicis praeferebant documentis, et ista tandem profanis sensibus depravata populis proponebant, aut praedicabant, ut Spiritus sancti revelationibus rejectis, diaboli dogmata in auditorum animos inspirarent. Haec", + "candidate_score": 0.623245, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_18_20", + "bdc_text": "Scoti feruntur crandisse Gallos , qui in Scotem . Perunt etiam sunt enim , quod quibus ob meo , quam ipsi sunt moverent . In Hispania effectos iri scribuntur , sed semper praesentiarum , quam divarum fidei professionem , pridito supplicio affectos irique scribat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_90", + "psc_text": "Symphosius, et Dictinius, et alii cum his Gallaeciae provinciae episcopis Priscilliani sectatores haeresim ejus blasphemissimam cum assertore eodem professionis suae subscriptione condemnant. Addit praeterea: Statuuntur quaedam etiam observanda de Ecclesiae disciplina, communicante in eodem concilio Ortigio episcopo, qui Gelenis fuerat ordinatus. Sed agentibus Priscillianistis, pro fide catholica pulsus factionibus exsulabat. Mirari profecto oportet nec veteres nec recentiores scriptores ad tam celebre testimonium animadvertisse, sed horum alios, quoad concilii causas, quoad tempus, quoad gesta, in unam, alios in alteram abiisse opinionem. Immo admirationem auget quod hujus vel alterius opinionis assertores non iisdem insistant 230 principiis, cum eorum quilibet, vel propriis studiis indulgeat, vel, quasi divinationibus usus, longius quam par est in re non mediocris momenti abscedat a veritate. Nec enim cum Baronio aut Conciliorum collectoribus hic contendere audeo, qui, in tanta sacrorum monumentorum copia et Christianae rei suppellectile tempus et operam insumentes, omnia collegerunt, disposuerunt, ornarunt, non ita tamen, ut eadem", + "candidate_score": 0.622479, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_18_20", + "bdc_text": "Scoti feruntur crandisse Gallos , qui in Scotem . Perunt etiam sunt enim , quod quibus ob meo , quam ipsi sunt moverent . In Hispania effectos iri scribuntur , sed semper praesentiarum , quam divarum fidei professionem , pridito supplicio affectos irique scribat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_334", + "psc_text": "Morales rerum Hispanicarum scriptor non contemnendus, duos omnino distinguendos esse Turribios contendens, quorum alter Asturicensi potiebatur episcopatu, ad quem S. Leo Magnus epistolas direxit; alter vero per quem S. pontifex ad Hispaniae scripsit episcopos, qui Roma in Hispanias missus est ut laudatas deferret epistolas. Hanc ergo opinionem adoptavit Quesnellus, qui nimis sibi indulgens, in eminentissimum Annalium scriptorem invehitur, et duo istius argumenta tamquam levia et exilia, vel falsitatis portentum continentia, subvertere conatus est. Et quidem nobis in praesens tantum otii esse non potest, ut singillatim referamus quae hujus controversiae causa Quesnellus subjiciendo comminiscitur. Cujusmodi illa sunt: « Non semper solemne fuisse in litteris eorum nomina describere per quos hae deferebantur. » Leonem ad Turribium rescripsisse per eumdem diaconum Pervincium, a quo consultationes acceperat: « Ad Galliciae vero synodum mittere debuisse non alienum clericum, sed nuntium aliquem e suo latere avulsum, quod munus optime alteri Turribio, non episcopo, sed Romanae sedis", + "candidate_score": 0.6223, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_18_20", + "bdc_text": "Scoti feruntur crandisse Gallos , qui in Scotem . Perunt etiam sunt enim , quod quibus ob meo , quam ipsi sunt moverent . In Hispania effectos iri scribuntur , sed semper praesentiarum , quam divarum fidei professionem , pridito supplicio affectos irique scribat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_78", + "psc_text": "Patruinus adhuc vivens interfuit, immo et praefuit, ut ex tota illa Actorum serie ipse lector intelliget. Contra vero illius epistolae capite de Patruino ita scripsit Innocentius: Gregorii etiam Emeritensis episcopi, qui in locum Patruini venerabilis recordationis est ordinatus, querela, si qua est, audiatur, et si contra meritum suum passus est injuriam, in invidos honoris alterius vindicetur, ne posthac in quemquam bonorum spiritus factionis insurgat. Quae sane verba clare multos Hispaniae scriptores de errore convincunt, quorum alii Patronum, seu Patruinum Toletanae synodi praesidem, Toletanum antistitem, alii Bracarensem fuisse existimarunt; ex iis enim verbis apparet quod illis in mentem non venerat, videlicet Emeritensem episcopum fuisse, cui jam defuncto Gregorius quinquennio post successerat. 4. Longe ergo nobis aliam disserendi rationem esse oportuit, qui Innocentianam illam epistolam non ad primam Toletanam synodum, sed ad alteram esse referendam judicamus. Id jam pridem Sirmondus, Pagius, Petavius, Severinus Binius, Tillemontius aliique scriptores, quamvis non iisdem rationibus et", + "candidate_score": 0.621987, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_18_20", + "bdc_text": "Scoti feruntur crandisse Gallos , qui in Scotem . Perunt etiam sunt enim , quod quibus ob meo , quam ipsi sunt moverent . In Hispania effectos iri scribuntur , sed semper praesentiarum , quam divarum fidei professionem , pridito supplicio affectos irique scribat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_254", + "psc_text": "Hispaniarum episcopi ex Augustino fidei tessaram acceperant? Isthaec ergo mea persuasio est, videlicet, Quesnellum versute omnino nugatum fuisse, eam fidei professionem Augustino adjudicando. Tarraconenses enim, et caeteri PP. qui in concilium convenerunt, si ex ejus Operibus eam mutuati essent, ejus nomen non reticuissent, immo nec omisissent indicare Romanae et apostolicae sedis canones et statuta, si fidei regulam ex illo codice desumpsissent. Atqui in illa epigraphe non aliud quam Leonis nomen legendum occurrit: habet enim: Incipit regula fidei catholicae contra omnes haereses, et quam maxime contra Priscillianos, quam episcopi Tarraconenses . . . . fecerunt, et cum praecepto papae urbis Romae Leonis ad Balconium episcopum Galliciae transmiserunt. 3. Nec errore aut oscitantia amanuensem liceat notare nam, Bracarensis concilii PP. anno Christi 563 sincere id fassi sunt, quando videlicet Lucretius episcopus illius sacri conventus praeses, caeteros alloquens episcopos, ad Toletanam provocat synodum Leonis aevo et praecepto habitam, in qua regulam fidei contra", + "candidate_score": 0.621438, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_25", + "bdc_text": "Sedives multo habere de mittendis legatis ad Gallum consiliunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_246", + "psc_text": "generale concilium celebraretur, Galliciae saltem sacerdotes in unum convenire praecepit, quibus congregandis Idatio, et Ceponio, utpote metropolitico jure insignitis, cura demandata est, quibus et Turribii sollicitudinem adjunxit, ut citius vel provinciali conventu remedium tantis vulneribus afferretur. Dum haec igitur in Gallicia et Hispania agenda Leo jussit, et dum Pervincio Asturicensi diacono epistolas pontificias utriusque regni episcopis deferendas tradidit, jam Calipius et Ardubare Romanum consulatum agebant. Id vero in Christi annum 447 contigisse, jam Romanorum consulum tabulae patefaciunt. Si quid tamen abundantius theologicarum rerum studiosi veritatisque amatores ad hujus nefandissimae sectae refellendos errores sibi cupiunt nancisci, ejusdem S. pontificis consulant homilias. Vix enim ab eodem comperta nequissimorum hominum impietate et sacrilegiis, studium cohibere non potuit, quin inter sacra mysteria peragenda profanam eam religionem hujusque dogmata impeteret et exagitaret. Cujus quidem agendi rationem nobis satis est indicasse, ne prolixior justo haec nostra evadat oratio. 263 CAPUT XV. De conciliis in Galliciae et", + "candidate_score": 0.593801, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_13", + "bdc_text": "Proinde quandoquidem seditiones imminere , certum mihi perstiasum turbilante absque ratione et ordine gesto iri censeo .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_57", + "psc_text": "impietatis pertinaciam per seditionem vulgi lapidibus exstinctam fuisse. Sed in alio Chronico, quod sub Tironis nomine circumfertur, eam vulgi in Urbicam seditionem Arcadio et Bautonio coss. excitatam fuisse narratur. Jam vero iis omnibus necatis, aut exsilio affectis, religionis et Ecclesiae negotia in praeceps ferri visa sunt. Nam imprimis non solum repressa non est haeresis, quae Priscilliano auctore proruperat, sed confirmata, latius propagata est. Siquidem illius sectatores, qui eum prius ut sanctum honoraverant, postea ut martyrem colere coeperunt. Peremptorum corpora ad Hispanias relata, magnisque obsequiis celebrata eorum funera; quin jurare per Priscillianum summa religio putabatur. 223 Nec vero religio solum in Hispania tam sacrilego sceleratoque cultu labefactabatur, sed in Galliis, magno schismate exorto, etiam ipsi catholici episcopi in duas factiones discesserunt. Alii enim in Ithacio non tantum reprehenderunt, quod is, praeter Ecclesiae morem et lenitatem, laesae fidei reos Ecclesiam exagitantes in capitis causa insectatus fuerat, sed etiam quia a Theognosto episcopo", + "candidate_score": 0.582322, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_13", + "bdc_text": "Proinde quandoquidem seditiones imminere , certum mihi perstiasum turbilante absque ratione et ordine gesto iri censeo .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_285", + "psc_text": "Ceretium jam antea exagitavit. Necdum igitur tum omnia illius sectae arcana Augustino, aut aliis innotuerant. Si enim biennio antequam is ex hac migrasset luce innotuissent, certe describere non praetermisisset, cum in hoc opere exarando in votis habuerit singularum haereseon errores referre. Neque ei id vitio vertendum est. Nimium enim ea aetate tum Hispaniarum, tum Galliciae res erant afflictae, et propterea sacri Ecclesiarum praesules, quibus post Romanum scissum imperium Barbari Arianique principes dominabantur, non in synodis cogendis vacare poterant, non in haereticos et contumaces clericos animadvertere, non denique gravissimis occurrentibus quaestionibus ultro citroque epistolas mittere, et ea institutionum subsidia ab aliis catholicae societatis episcopis expetere, quae omnino necessaria videbantur. Ad haec quippe, quae fusius etiam antecedenter descripsimus, si noster lector sincere animadvertat, non facile sibi persuadebit, aut nos Augustinum in invidiam adducere voluisse, aut de ignorantia notare, sed tantum ea referre quae veritati magis 271 magisque consona esse censentur. Neque Quesnello", + "candidate_score": 0.581826, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf041", + "work_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita", + "max_score": 0.707684, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_28_30", + "bdc_text": "Leguri gratias diviliis , cum imperatorum nuper Iesu , quam ad templum usque comitum illud non vellet ingredi , ne ceremoniis papisticis interesse , ut postea more praudium aquum manctus lavandis temperatori offerunt , repulso ab est , quae res magnam imperatori conflevit invidiam . Ipse principo divii discesset . Si temperator tantum gravio , pueriliter intelligat , qui et cęteri fuius participio strenuis imitatis , aulici , quibus non summa comittitur , insent , eaque quoque , num possit , expitantur et ut et ipsi genio vigere possent , nihil non attentant , populum , cui omnia , quibusquam christianae suntere permittuntur , luxui deditus , parrimiis ex symmystis , nisi vir nostra spirat , qualea hęc mox parissima sunt , vel cęto pant. Quę de lucemensibus , quam decreto contra insigniam supplicio scripsisti , nisi sunti a quibus christiano ex animo pidelicam , quam non potui , quin risum excitum stompendam esse insaniam , non potui quam illius , qui apud vos ante paucos biblia sacra , cum per se horrendam , publice extisserunt , pacis per conditionem virum Gallum et Hispani , sed quod periculi sentio , tale contra omnium dirigi ad opprimendam vitatim , sed adfectum .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_749", + "psc_text": "Nulli quidem se quomodocunque credentium fore molestum, eos tamen diligere et nimis honorare qui principium ecclesiasticae unitati praeberent. Quia vero hoc egerit, etiam Themistius philosophus ait in laude quam in ejus protulit consulatu, ubi miratur imperatorem quod permiserit unumquemque colere sicut vellet; atque devicerit blandientium mores, quos valde deridens, ait manifestari per purpuram. SOCRATES, lib. III, cap. 20 et 21. Edit. Christ. Vales. cap. 24 et 25, p. 202. Igitur imperator tunc etiam Secundo nomine praefecturam gubernanti, praetorianam legem dedit, ut capitali sententia plecteretur qui sacram virginem nuptiali thoro violare praesumeret, vel impudico aspectu respiceret, ne dicam abripere forte tentaret. Quam legem ideo posuit, eo quod Juliani temporibus quidam hujusmodi virgines uxores ducere praesumpserunt. SOZOMEN., lib. VI, cap. 3, p. 640. CAPUT V. Quod Athanasius venerit ad Jovianum, et ab eo sit decenter honoratus. Inter haec Athanasius Alexandrinae sedis episcopus, cum paucis suorum communicato consilio necessarium judicavit ut Christianum videret", + "candidate_score": 0.707684, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_28_30", + "bdc_text": "Leguri gratias diviliis , cum imperatorum nuper Iesu , quam ad templum usque comitum illud non vellet ingredi , ne ceremoniis papisticis interesse , ut postea more praudium aquum manctus lavandis temperatori offerunt , repulso ab est , quae res magnam imperatori conflevit invidiam . Ipse principo divii discesset . Si temperator tantum gravio , pueriliter intelligat , qui et cęteri fuius participio strenuis imitatis , aulici , quibus non summa comittitur , insent , eaque quoque , num possit , expitantur et ut et ipsi genio vigere possent , nihil non attentant , populum , cui omnia , quibusquam christianae suntere permittuntur , luxui deditus , parrimiis ex symmystis , nisi vir nostra spirat , qualea hęc mox parissima sunt , vel cęto pant. Quę de lucemensibus , quam decreto contra insigniam supplicio scripsisti , nisi sunti a quibus christiano ex animo pidelicam , quam non potui , quin risum excitum stompendam esse insaniam , non potui quam illius , qui apud vos ante paucos biblia sacra , cum per se horrendam , publice extisserunt , pacis per conditionem virum Gallum et Hispani , sed quod periculi sentio , tale contra omnium dirigi ad opprimendam vitatim , sed adfectum .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_845", + "psc_text": "sanctus ait Basilius: Tuum est de pulmentariis cogitare, non dogmata divina decoquere. Post haec imperator ita dilexit virum, ut etiam optima praedia, quae illic habebat, pauperibus qui ab eo gubernabantur offerret: ex quibus leprosis praecipue necessaria ministrantur. Primum ergo Valentis impetum hoc modo magnus Basilius declinavit. Cum vero postea reversus illic fuisset, priorum oblitus, quoniam a seductoribus ejus voluntas obsidebatur, rursus eum movebat ut ad partes declinaret haereticas. Cui non persuadens, legem de ejus scribi praecepit exsilio, quam volens manus suae subscriptione roborare, nullum apicem complere praevaluit, calamus enim contritus est. Cumque secundus et tertius calamus hoc pertulisset, et adhuc legem impiam firmare contenderet, commota est ejus dextera, eamque subito tremor invasit. Tunc ejus animo terrore completo, ambabus manibus chartam rupit. Ostenditque provisor omnium Deus, quia et alios ipse permisit pati, et hunc ab insidiis liberavit; et per ea quae in isto contigere, signum propriae virtutis ostendens, et per alia", + "candidate_score": 0.700554, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_28_30", + "bdc_text": "Leguri gratias diviliis , cum imperatorum nuper Iesu , quam ad templum usque comitum illud non vellet ingredi , ne ceremoniis papisticis interesse , ut postea more praudium aquum manctus lavandis temperatori offerunt , repulso ab est , quae res magnam imperatori conflevit invidiam . Ipse principo divii discesset . Si temperator tantum gravio , pueriliter intelligat , qui et cęteri fuius participio strenuis imitatis , aulici , quibus non summa comittitur , insent , eaque quoque , num possit , expitantur et ut et ipsi genio vigere possent , nihil non attentant , populum , cui omnia , quibusquam christianae suntere permittuntur , luxui deditus , parrimiis ex symmystis , nisi vir nostra spirat , qualea hęc mox parissima sunt , vel cęto pant. Quę de lucemensibus , quam decreto contra insigniam supplicio scripsisti , nisi sunti a quibus christiano ex animo pidelicam , quam non potui , quin risum excitum stompendam esse insaniam , non potui quam illius , qui apud vos ante paucos biblia sacra , cum per se horrendam , publice extisserunt , pacis per conditionem virum Gallum et Hispani , sed quod periculi sentio , tale contra omnium dirigi ad opprimendam vitatim , sed adfectum .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_303", + "psc_text": "quos omnes imperator posita lege sancivit auferri eorum oratoria et ecclesiis applicari; et neque in domibus privatorum eos congregationes patiebatur, nec publice celebrare. Melius enim judicabat in ecclesia catholica communicandum, et in eam cunctis convenire suadebat. Propter quam legem arbitror haeresis memoriam fuisse destructam. Nam priorum principum temporibus Christi cultores licet sectarum diversitate differrent, apud paganos tamen Christiani esse putabantur, et similiter passionibus subjacebant, ac semetipsos propter communes persecutiones examinaro non poterant, et propterea facile inter se convenientes missas celebrabant. Et licet essent pauci, non tamen videbantur esse divisi. Post hanc vero legem neque publice in ecclesias poterant convenire, neque latenter, dum episcopi civitatum et clerici observantes talia prohiberent. Hinc ergo plurimi metuentes ad Ecclesiam se catholicam contulerunt. Alii vero manserunt in sua sententia, non tamen successores haeresis reliquerunt. SOZOMEN., lib. II, cap. 30. Edit. Christ. Vales. cap. 32, p. 492. CAPUT XII. Quomodo et ubi imperator Constantinus imperatores tres", + "candidate_score": 0.699774, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_28_30", + "bdc_text": "Leguri gratias diviliis , cum imperatorum nuper Iesu , quam ad templum usque comitum illud non vellet ingredi , ne ceremoniis papisticis interesse , ut postea more praudium aquum manctus lavandis temperatori offerunt , repulso ab est , quae res magnam imperatori conflevit invidiam . Ipse principo divii discesset . Si temperator tantum gravio , pueriliter intelligat , qui et cęteri fuius participio strenuis imitatis , aulici , quibus non summa comittitur , insent , eaque quoque , num possit , expitantur et ut et ipsi genio vigere possent , nihil non attentant , populum , cui omnia , quibusquam christianae suntere permittuntur , luxui deditus , parrimiis ex symmystis , nisi vir nostra spirat , qualea hęc mox parissima sunt , vel cęto pant. Quę de lucemensibus , quam decreto contra insigniam supplicio scripsisti , nisi sunti a quibus christiano ex animo pidelicam , quam non potui , quin risum excitum stompendam esse insaniam , non potui quam illius , qui apud vos ante paucos biblia sacra , cum per se horrendam , publice extisserunt , pacis per conditionem virum Gallum et Hispani , sed quod periculi sentio , tale contra omnium dirigi ad opprimendam vitatim , sed adfectum .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1039", + "psc_text": "limina praesumens, non stans Domino supplicavit, neque genua flexit; sed pronus in pavimento jacens, Davidicam proclamavit vocem: Adhaesit pavimento anima mea, vivifica me secundum verbum tuum (Psal. CXVIII, 25) . Manibus autem capillos evellens, frontemque percutiens, et pavimentum lacrymarum guttis aspergens, veniam impetrare poscebat. Cumque tempus accederet quo munus ad altare solebat offerre, surgens cum lacrymis est ingressus. Cum vero obtulisset, sicuti solitus erat, intra cancellos stetit. Rursus autem Ambrosius non quievit, sed differentiam locorum edocuit. Et primo quidem requisivit quid ibidem exspectaret: imperatore dicente sustinere se sacrorum perceptionem mysteriorum; per archidiaconum remandavit: O imperator, interiora loca tantum sacerdotibus sunt collata, quae caeteri nec ingredi, nec contingere permittuntur. Egredere igitur, et hanc exspectationem cum caeteris habe communem. Purpura namque imperatores, non sacerdotes facit. Tunc fidelissimus imperator etiam hanc traditionem animo lubenti suscipiens, remandavit: Non audaciae causa intra cancellos mansi, sed in Constantinopolitana urbe hanc consuetudinem esse cognovi. Unde ago gratias", + "candidate_score": 0.697939, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_28_30", + "bdc_text": "Leguri gratias diviliis , cum imperatorum nuper Iesu , quam ad templum usque comitum illud non vellet ingredi , ne ceremoniis papisticis interesse , ut postea more praudium aquum manctus lavandis temperatori offerunt , repulso ab est , quae res magnam imperatori conflevit invidiam . Ipse principo divii discesset . Si temperator tantum gravio , pueriliter intelligat , qui et cęteri fuius participio strenuis imitatis , aulici , quibus non summa comittitur , insent , eaque quoque , num possit , expitantur et ut et ipsi genio vigere possent , nihil non attentant , populum , cui omnia , quibusquam christianae suntere permittuntur , luxui deditus , parrimiis ex symmystis , nisi vir nostra spirat , qualea hęc mox parissima sunt , vel cęto pant. Quę de lucemensibus , quam decreto contra insigniam supplicio scripsisti , nisi sunti a quibus christiano ex animo pidelicam , quam non potui , quin risum excitum stompendam esse insaniam , non potui quam illius , qui apud vos ante paucos biblia sacra , cum per se horrendam , publice extisserunt , pacis per conditionem virum Gallum et Hispani , sed quod periculi sentio , tale contra omnium dirigi ad opprimendam vitatim , sed adfectum .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1048", + "psc_text": "aliquos a judicibus interemptos. THEODORETUS, lib. V, cap. 19. Edit. Christ. Vales. cap. 19 et 20, p. 244. CAPUT XXXIII. Quomodo Theodosius fuerit paganis infensus. Fidelissimus igitur imperator tunc contra errorem paganorum suum transtulit studium, legesque conscripsit, praecipiens idolorum templa subverti. Constantinus enim maximus, omni favore laudandus, qui primus pietate ornavit imperium, daemonibus quidem sacrificare omnibus interdixit; non tamen eorum templa destruxit, sed inaccessibilia esse praecepit. Cujus filii paterna vestigia sunt secuti. Julianus autem renovavit impietatem, et flammam veteris seductionis accendit. Porro Jovianus, imperio sumpto, rursus immolationes prohibuit idolorum. Valentinianus autem major hujusmodi legibus usus, gubernavit Europam. Porro Valens omnibus quidem aliis concessit ut religiones suas colerent sicut vellent, illos solos impugnans qui pro apostolicis dogmatibus decertabant. Omni siquidem tempore ejus imperii, et ad aras ignis accendebatur, et libamina atque sacrificia idolis offerebantur. Sed et publicas festivitates per plateas agebant, et Orgia Dionysii celebrabant, et cum scutis [ ms. Santheod.", + "candidate_score": 0.696771, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_10_12", + "bdc_text": "iunii advenit , mox discessurus , postquam facienda sumus , exerit ab Tingamur , quam hactenus prope omnes agnovisse intelligo , landgravium , qui nova aliqui moliri cottio et qui in d. filios dicis Ioannes Friderici Saxonię , ditius meorum suum Eberhardum a Dani imperatori suam in religione suam iocunque declarant , ut eę vir devintiati belli esse iudicari possem , ominando iniuribus dicam propiscopis , quamobrem Euchardus apud iuius autem ab praescopis etc. iunii accusam , quid , nisi multud mihi compertum est . Extrectus iam iam ante aliquot mensis conscriptus in Saxonia , Dietuarß regnem ea , qua res Helvetii reipublicae ferunt , utinim invimadvertit , data Helsatiensi , cui expecto diripienda promissa esse , ut Danię regis morari filio studiosissimam in regno liberam permittere , Sed velitur , mihi hoc aliquid monstrię alii , et aliquando in papisticos omni arum quarti posse , licet tam principis quam publici ubique laute duxit socordini difflictant , ut qui tantę rei geritis posse possit commode , unde , unde videam . Id quod viam papisticis defutinę possint , librum fuderi scio ita confectant , quasi iam debellarem sit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_299", + "psc_text": "Edit. Christ. Vales. cap. 29, p. 488. Haec igitur Alexander pronus orabat. Imperator autem de Ario experiri volens, eum ad palatium evocavit, percunctatusque est si Nicaeni concilii decreta servaret. Ille vero nihil moratus, repente subscripsit decreta fidei, per subscriptionem arte callida circumveniens. Et imperator quidem miratus, ei intulit jusjurandum. Qui etiam hoc fraudulenter egit, quodammodo jusjurandum arte deludens. Quod autem audivi de hac machinatione conscribo. Fertur enim conscripsisse Arium sectam suam in charta quam sub ala ferebat: unde vere se jurare credidit, dicens sic se sapere sicut scripsisset. Hoc enim ita factum audiens ego conscripsi; quia vero et jusjurandum praebuit, ex epistolis imperatoris agnovi. Credens igitur imperator, suscipi eum ab episcopo Constantinopolitanae urbis Alexandro in communionem praecepit. Erat enim tunc sabbatum. Et sequenti die eos communicare exspectabat alterutris; sed praesumptiones Arii judicia Dei secuta sunt. Nam dum egressus ex imperiali fuisset aula, obsequiis honorabatur satellitum Eusebii, et per mediam tunc", + "candidate_score": 0.692424, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_10_12", + "bdc_text": "iunii advenit , mox discessurus , postquam facienda sumus , exerit ab Tingamur , quam hactenus prope omnes agnovisse intelligo , landgravium , qui nova aliqui moliri cottio et qui in d. filios dicis Ioannes Friderici Saxonię , ditius meorum suum Eberhardum a Dani imperatori suam in religione suam iocunque declarant , ut eę vir devintiati belli esse iudicari possem , ominando iniuribus dicam propiscopis , quamobrem Euchardus apud iuius autem ab praescopis etc. iunii accusam , quid , nisi multud mihi compertum est . Extrectus iam iam ante aliquot mensis conscriptus in Saxonia , Dietuarß regnem ea , qua res Helvetii reipublicae ferunt , utinim invimadvertit , data Helsatiensi , cui expecto diripienda promissa esse , ut Danię regis morari filio studiosissimam in regno liberam permittere , Sed velitur , mihi hoc aliquid monstrię alii , et aliquando in papisticos omni arum quarti posse , licet tam principis quam publici ubique laute duxit socordini difflictant , ut qui tantę rei geritis posse possit commode , unde , unde videam . Id quod viam papisticis defutinę possint , librum fuderi scio ita confectant , quasi iam debellarem sit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1093", + "psc_text": "post Maximum praeparabat. Congregansque militarem virtutem, et Honorium filium designans imperatorem consulatu suo et Habundantii ( An. Dom. 393), decimo die Januarii 351 mensis, denuo ad partes Hesperias magno studio festinabat. SOCRATES, lib. V, cap. 24. Edit. Christ. Vales. cap. 25, p. 293. Interea eventum belli considerans, misit ad Thebaidam ad Joannem monachum, tunc praescientia clarum. Ad quem destinavit Eutropium eunuchum sibimet fidelissimum, ut aut eum, si vellet venire, deduceret, aut nolentem de eventu belli requireret. At ille Joannem quidem deducere non praevaluit; sed mandatum retulit ejus, quia bello vinceret, et perimeret tyrannum, et post victoriam in Italia moreretur. SOZOMEN., lib. VII, cap. 22, pag. 740. Relictis ergo Theodosius ambobus filiis in urbe Constantinopoli, cum pergeret contra Eugenium bellaturus, plurimi trans Istrum barbari sunt secuti, cum eo pugnaturi contra tyrannum; parvoque tempore cum manu maxima venit ad Gallias. Illic enim praeparabat bellum, ubi jam multa millia habebat exercitus. SOCRATES, lib.", + "candidate_score": 0.69142, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_10_12", + "bdc_text": "iunii advenit , mox discessurus , postquam facienda sumus , exerit ab Tingamur , quam hactenus prope omnes agnovisse intelligo , landgravium , qui nova aliqui moliri cottio et qui in d. filios dicis Ioannes Friderici Saxonię , ditius meorum suum Eberhardum a Dani imperatori suam in religione suam iocunque declarant , ut eę vir devintiati belli esse iudicari possem , ominando iniuribus dicam propiscopis , quamobrem Euchardus apud iuius autem ab praescopis etc. iunii accusam , quid , nisi multud mihi compertum est . Extrectus iam iam ante aliquot mensis conscriptus in Saxonia , Dietuarß regnem ea , qua res Helvetii reipublicae ferunt , utinim invimadvertit , data Helsatiensi , cui expecto diripienda promissa esse , ut Danię regis morari filio studiosissimam in regno liberam permittere , Sed velitur , mihi hoc aliquid monstrię alii , et aliquando in papisticos omni arum quarti posse , licet tam principis quam publici ubique laute duxit socordini difflictant , ut qui tantę rei geritis posse possit commode , unde , unde videam . Id quod viam papisticis defutinę possint , librum fuderi scio ita confectant , quasi iam debellarem sit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_183", + "psc_text": "dictantes, quae hactenus in Ecclesiis permanet, et subscriptionibus roborantes, solvere concilium. Dolose tamen et non salubriter praedicti viri in fidei termino consenserunt; ut testantur tam quae postea ab eis machinata sunt contra pietatis propugnatores, quam quae ab ipsis conscripta noscuntur. THEODORETUS, lib. I, cap. 7, p. 24. CAPUT VI. Relatio Eustathii Antiochiae episcopi de Nicaeno concilio. Eustathius itaque Antiochenus episcopus, cujus primitus memini, haec de eis retulit, docens 227 quae facta sunt, eorumque redarguens blasphemias, ubi illud etiam proverbiale interpretatur eloquium: Dominus creavit me initio [ed., principium] viarum suarum in opera sua (Prov. VIII, 22) . Pergo itaque jam hinc, et ad ea quae gesta sunt. Cum igitur propter haec synodus maxima in Nicaeam venisset urbem, et quaereretur fidei modus, aperta quidem impudentia Eusebius scripturam protulit blasphemiae, quae coram omnibus lecta, repente cladem importabilem causa divisionis audientibus irrogavit: confusionem tamen incurabilem suo providit auctori. Cumque officina capta fuisset, indubitanter Eusebii,", + "candidate_score": 0.687251, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_4_6", + "bdc_text": "„Pistiit , et religionis de religione ab episcopis et evangelicis ( lutheravio dico dominicam tui ab illis differentes ) coram imperatorum scriptis pluribus iisque actorum est decertatum , quomodo tandem deiunctum est , ut imperacum , qui hactenus mihi religionem se amplexurus , ac omnibus defensurus viribus veribus assereret . illi igitur , nisi commode omnibus prospiceret omnium ad seditionem spectavire aperte profectorentur , sicque decesserunt principum seculare , omnes , licet aliter nihil prorsus hisce conviliit determinatum sit , quod sciam .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_303", + "psc_text": "quos omnes imperator posita lege sancivit auferri eorum oratoria et ecclesiis applicari; et neque in domibus privatorum eos congregationes patiebatur, nec publice celebrare. Melius enim judicabat in ecclesia catholica communicandum, et in eam cunctis convenire suadebat. Propter quam legem arbitror haeresis memoriam fuisse destructam. Nam priorum principum temporibus Christi cultores licet sectarum diversitate differrent, apud paganos tamen Christiani esse putabantur, et similiter passionibus subjacebant, ac semetipsos propter communes persecutiones examinaro non poterant, et propterea facile inter se convenientes missas celebrabant. Et licet essent pauci, non tamen videbantur esse divisi. Post hanc vero legem neque publice in ecclesias poterant convenire, neque latenter, dum episcopi civitatum et clerici observantes talia prohiberent. Hinc ergo plurimi metuentes ad Ecclesiam se catholicam contulerunt. Alii vero manserunt in sua sententia, non tamen successores haeresis reliquerunt. SOZOMEN., lib. II, cap. 30. Edit. Christ. Vales. cap. 32, p. 492. CAPUT XII. Quomodo et ubi imperator Constantinus imperatores tres", + "candidate_score": 0.682696, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_27_29", + "bdc_text": "Mecullirumensis cardinalis diculi Augustacio aliquam impugit in consessum principum . Leguri gratias diviliis , cum imperatorum nuper Iesu , quam ad templum usque comitum illud non vellet ingredi , ne ceremoniis papisticis interesse , ut postea more praudium aquum manctus lavandis temperatori offerunt , repulso ab est , quae res magnam imperatori conflevit invidiam . Ipse principo divii discesset .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_845", + "psc_text": "sanctus ait Basilius: Tuum est de pulmentariis cogitare, non dogmata divina decoquere. Post haec imperator ita dilexit virum, ut etiam optima praedia, quae illic habebat, pauperibus qui ab eo gubernabantur offerret: ex quibus leprosis praecipue necessaria ministrantur. Primum ergo Valentis impetum hoc modo magnus Basilius declinavit. Cum vero postea reversus illic fuisset, priorum oblitus, quoniam a seductoribus ejus voluntas obsidebatur, rursus eum movebat ut ad partes declinaret haereticas. Cui non persuadens, legem de ejus scribi praecepit exsilio, quam volens manus suae subscriptione roborare, nullum apicem complere praevaluit, calamus enim contritus est. Cumque secundus et tertius calamus hoc pertulisset, et adhuc legem impiam firmare contenderet, commota est ejus dextera, eamque subito tremor invasit. Tunc ejus animo terrore completo, ambabus manibus chartam rupit. Ostenditque provisor omnium Deus, quia et alios ipse permisit pati, et hunc ab insidiis liberavit; et per ea quae in isto contigere, signum propriae virtutis ostendens, et per alia", + "candidate_score": 0.682365, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_4_6", + "bdc_text": "„Pistiit , et religionis de religione ab episcopis et evangelicis ( lutheravio dico dominicam tui ab illis differentes ) coram imperatorum scriptis pluribus iisque actorum est decertatum , quomodo tandem deiunctum est , ut imperacum , qui hactenus mihi religionem se amplexurus , ac omnibus defensurus viribus veribus assereret . illi igitur , nisi commode omnibus prospiceret omnium ad seditionem spectavire aperte profectorentur , sicque decesserunt principum seculare , omnes , licet aliter nihil prorsus hisce conviliit determinatum sit , quod sciam .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1002", + "psc_text": "susciperent magistros Ecclesiae qui ante tempora divisionis extitissent. Illis vero non abnegantibus, sed tanquam praeceptores honorantibus, rursum imperator interrogavit si eis horum testimonia Christiani dogmatis complacerent. Haec audientes praesules haeresum atque disputatores eorum (erant enim plurimi ad disputationis certamina praeparati), in responso vehementer haeserunt. Irruit enim in omnes magna discordia; aliis dicentibus bonum imperatoris esse propositum; aliis vere cogitantibus quia non eorum expediret intentioni, dum alii aliter de libris veterum sentire viderentur. Et nequaquam inter se conspirabant; sed erant divisi, non solum adversus alias haereses, sed etiam inter semetipsos, qui dudum unius haeresis esse videbantur. Quamobrem consors malitia sicut linguae gigantum veterum est divisa, et turris eorum funditus est subversa. Cognoscens igitur imperator eorum confusionem, et quia in disputatione solummodo, et non in antiquis expositionibus confidebant, alio properavit itinere, eisque mandavit ut ex scripto unaquaeque religio terminum suae fidei declararet. Tunc callidi viri singularum haeresum subtiliter sua verba tractantes, dogma", + "candidate_score": 0.681482, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_26_28", + "bdc_text": "te vobis nescio quibus acturit , ministro magistri quidem de his factum suum sit , tempus veri potuisse , si qua interim rei ex initio parentię , quia effertur , ut hoc principum , qua papisticae animum facta declarunt quoque . Mecullirumensis cardinalis diculi Augustacio aliquam impugit in consessum principum . Leguri gratias diviliis , cum imperatorum nuper Iesu , quam ad templum usque comitum illud non vellet ingredi , ne ceremoniis papisticis interesse , ut postea more praudium aquum manctus lavandis temperatori offerunt , repulso ab est , quae res magnam imperatori conflevit invidiam .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1040", + "psc_text": "collata, quae caeteri nec ingredi, nec contingere permittuntur. Egredere igitur, et hanc exspectationem cum caeteris habe communem. Purpura namque imperatores, non sacerdotes facit. Tunc fidelissimus imperator etiam hanc traditionem animo lubenti suscipiens, remandavit: Non audaciae causa intra cancellos mansi, sed in Constantinopolitana urbe hanc consuetudinem esse cognovi. Unde ago gratias pro hujusmodi medicina [ ed. V, disciplina]. Tali ergo tantaque et praesul et imperator virtute clarebant. Ego namque utriusque opus admiror, illius fiduciam, hujus autem obedientiam; illius zeli fervorem, hujus fidei puritatem. Porro regulas pietatis, quas a magno sacerdote percepit, etiam reversus in Constantinopolitana urbe servavit. Nam dum festivitatis tempore ad ecclesiam processisset, oblatis ad altare muneribus, mox egressus est. Cumque Nectarius tunc praesul Ecclesiae mandasset ei cur intus stare noluisset, mandavit princeps: Vix, inquit, potui discere quae differentia sit imperatoris et sacerdotis; vix enim inveni veritatis magistrum. Ambrosium namque solum novi digne vocari pontificem. Tantum itaque profuit increpatio a", + "candidate_score": 0.68124, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_9_11", + "bdc_text": "2 . iunii advenit , mox discessurus , postquam facienda sumus , exerit ab Tingamur , quam hactenus prope omnes agnovisse intelligo , landgravium , qui nova aliqui moliri cottio et qui in d. filios dicis Ioannes Friderici Saxonię , ditius meorum suum Eberhardum a Dani imperatori suam in religione suam iocunque declarant , ut eę vir devintiati belli esse iudicari possem , ominando iniuribus dicam propiscopis , quamobrem Euchardus apud iuius autem ab praescopis etc. iunii accusam , quid , nisi multud mihi compertum est . Extrectus iam iam ante aliquot mensis conscriptus in Saxonia , Dietuarß regnem ea , qua res Helvetii reipublicae ferunt , utinim invimadvertit , data Helsatiensi , cui expecto diripienda promissa esse , ut Danię regis morari filio studiosissimam in regno liberam permittere , Sed velitur , mihi hoc aliquid monstrię alii , et aliquando in papisticos omni arum quarti posse , licet tam principis quam publici ubique laute duxit socordini difflictant , ut qui tantę rei geritis posse possit commode , unde , unde videam .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_203", + "psc_text": "sit similis, et non sit ex alia qualibet substantia vel essentia, sed ex Patris. Quod etiam ipsum hoc modo interpretatum bene se habere visum est ad consentiendum: quoniam et priscorum episcopos aliquos, et conscriptores eloquentes et nobiles agnovimus in Patris et Filii theologia, id est divina ratiocinatione, nomine consubstantialitatis esse usos. Haec itaque de exposita fide sint dicta, in qua universi consensimus, non sine animadversione, sed secundum sensus expositos coram ipso Deo amabili examinante imperatore, et praedictis rationibus concordantes, anathematismum post fidem in eis prolatum sine tristitia esse credidimus, eo quod non scriptis uti vocibus prohiberent. Unde pene omnis facta est confusio et indisciplinatio cunctis Ecclesiis. Nulla siquidem scriptura divinitus inspirata dicente, ex non exstantibus; aut, fuit aliquando quando non fuit, et reliquis quae proferebant, irrationabile nobis visum est haec dicere vel docere: quoniam neque priori tempore hujusmodi consuevimus uti sermonibus. Haec vobis necessario scripsimus, dilectissimi, judicium nostrae examinationis et", + "candidate_score": 0.677702, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_15_17", + "bdc_text": "regis , quum quam possum , institui , constorunt sese privilegiorum confectum beneficio et et christiani eure hactenus 15b. Ex se vixisse sito euri nec dubitare , hac de consosita coram ordinibus impii cum ipso contendare , qui si bello omnino decernere videat sese dei optimo maximo causam suam committere et veniemo hostes fortiter excusisse viros promittunt . Rex Hispanię Philippus , 10 signa , peditum conscriptor in mense iuramenta sine obstrinxit , quid hęc sibi voluit , nescio , cum certo estat pacem , quod ipsum et Gallum transmisces etiam rem utrinque obsequi servatum esse .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_424", + "psc_text": "functionibus exhiberi. Cumque in Prusa Bithyniae Britannio moraretur, Constantius scripsit ei, dicens quia multorum bonorum ei causa fuisset, quem a tantis cogitationibus et malis ipsi provenientibus liberasset; nec se bene fecisse, quia quae sibi praestare debuerat, illi potius impendisset. SOCRATES, lib. II, cap. 23. Edit. Christ. Vales. cap. 28, p. 120. CAPUT V. De Gallo Caesare, et de signo crucis quod tunc in coelo apparuit. Tunc igitur imperator Gallum consobrinum suum Caesarem fecit. Cui suum nomen imponens in Syriam Antiochiae destinavit, ut partes per eum custodirentur Orientales. Quo Antiochiam veniente, circa Orientem signum Salvatoris apparuit. Columna namque sub specie crucis in coelo visa maximo miraculo conspicientibus fuit. Alios autem suos duces cum multo exercitu contra Magnentium destinavit. Ipse vero in Sirmio morabatur, et rei sustinebat eventum. Tunc igitur et Photinus Ecclesiae praesul aperte dogma quod ipse compererat exponebat. SOCRATES, lib. II, cap. 24. Edit. Christ. Vales. cap. 28, p. 120.", + "candidate_score": 0.676818, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_14_16", + "bdc_text": "Diut mansus senses si est , et aptis nos fertur ) regis , quum quam possum , institui , constorunt sese privilegiorum confectum beneficio et et christiani eure hactenus 15b. Ex se vixisse sito euri nec dubitare , hac de consosita coram ordinibus impii cum ipso contendare , qui si bello omnino decernere videat sese dei optimo maximo causam suam committere et veniemo hostes fortiter excusisse viros promittunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_278", + "psc_text": "optime cauteque universa proveniunt, quando per illorum puram probabilemque religionem divinamque concordiam, universa in se dignatur erigere. Igitur de tali hominum collegio, id est Christianorum (pro quibus mihi omnis est sermo), quam me libenter credis audire, quando etiam eminentia loca Persidos per eos amplius quam cupio decorantur? Tu ergo optime gubernaveris, si fueris sicut illi, et habueris commune quod illi. Sic enim habebis omnium Dominum mitem, placidumque, atque propitium. Hos igitur, quoniam tantus ac talis existis, commendo tibi quoniam et pietate probaris insignis. Hos dilige competenter, et facito clementiae tuae participes, tibi simul et nobis praebiturus gratiae immensa jura per fidem. Haec igitur optimus imperator pietate decoratus egit, curam non solum subjectorum habens, sed etiam eorum qui sub alienis gubernaculis regebantur. Quapropter et ipse divina protectione potitus est, et universam Europam atque Libyam, super has etiam maximam Asiae partem tenens, subjectos habuit ubique devotos. Sed etiam barbarorum alii quidem sponte", + "candidate_score": 0.67614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_4_6", + "bdc_text": "„Pistiit , et religionis de religione ab episcopis et evangelicis ( lutheravio dico dominicam tui ab illis differentes ) coram imperatorum scriptis pluribus iisque actorum est decertatum , quomodo tandem deiunctum est , ut imperacum , qui hactenus mihi religionem se amplexurus , ac omnibus defensurus viribus veribus assereret . illi igitur , nisi commode omnibus prospiceret omnium ad seditionem spectavire aperte profectorentur , sicque decesserunt principum seculare , omnes , licet aliter nihil prorsus hisce conviliit determinatum sit , quod sciam .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_469", + "psc_text": "illae imperatori dixerunt: Qua gratia flexus, praecepit illum inter omnes egregium revocari, et utrumque Ecclesiam gubernare communiter. His ergo litteris in circensi spectaculo relectis, populus clamabat justam principis esse sententiam, ut sicut dupliciter coloribus divisi sunt spectatores, sic oporteret alterum his, alterum aliis praesidere. Cum ergo primitus principis litteris sic favissent, postea commoti, communi voce clamaverunt: Unus Deus, unus Christus, unus episcopus. Ipsas enim voces et ego ponere justum judicavi. Post has vero Christo amabilis populi pias et justitia exornatas voces, sanctissimus quidem Liberius est reversus. Felix autem recedens habitavit aliam civitatem. THEODORETUS, lib. II, cap. 17, Edit. Christ. CAPUT XIX. Quomodo Eudoxius Antiochenum usurpaverit episcopatum. Ea tempestate Leontio moriente, qui haereticum Aetium diaconum ordinaverat, Eudoxius Germaniciae episcopus, quae est civitas Syriae, cum esset tunc Romae praesens, finxit sibi causam necessitatis incumbere, et imperatori callide locutus, quasi civitas Germanicianorum ejus providentia atque custodia indigeret, petiit ut remearet ad propria. Quem", + "candidate_score": 0.674928, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_4_6", + "bdc_text": "„Pistiit , et religionis de religione ab episcopis et evangelicis ( lutheravio dico dominicam tui ab illis differentes ) coram imperatorum scriptis pluribus iisque actorum est decertatum , quomodo tandem deiunctum est , ut imperacum , qui hactenus mihi religionem se amplexurus , ac omnibus defensurus viribus veribus assereret . illi igitur , nisi commode omnibus prospiceret omnium ad seditionem spectavire aperte profectorentur , sicque decesserunt principum seculare , omnes , licet aliter nihil prorsus hisce conviliit determinatum sit , quod sciam .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1004", + "psc_text": "Deinde uniuscujusque dogmatis relegens scripturam, alia quidem omnia tanquam divisionem Trinitatis introducentia culpans, repente disrupit, et solum consubstantialitatis dogma cum laude suscepit. Haec enim occasio fuit ut Novatiani bene agentes intra civitatem haberent rursus ecclesias. Admiratus namque princeps eorum concordiam circa fidem, lege praecepit ut propria oratoria detinerent, et privilegia suae Ecclesiae atque fidei possiderent. Verum aliarum religionum antistites propter discordiam suam in reprehensionem sui populi venientes aestuabant, tristitiaque confusi discedebant, et litteris consolabantur alterutros, ut non affligerentur cur eos plurimi relinquentes ad fidem consubstantialitatis accederent: dicentes multos quidem vocatos, paucos autem electos. Quod utique non dicebant, quando multum populum per potestatem sibimet aggregabant. SOCRATES, lib. V, cap. 10, p. 267. Imperator interea lege sancivit ut haeretici neque ecclesias haberent, neque de fide docerent, neque episcopos aut alios ordinarent; et alios quidem e civitatibus expelli, alios sine honore esse, neque frui communi civitate permisit. Insuper crudeles poenas adversus eos in", + "candidate_score": 0.673085, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_27_29", + "bdc_text": "Mecullirumensis cardinalis diculi Augustacio aliquam impugit in consessum principum . Leguri gratias diviliis , cum imperatorum nuper Iesu , quam ad templum usque comitum illud non vellet ingredi , ne ceremoniis papisticis interesse , ut postea more praudium aquum manctus lavandis temperatori offerunt , repulso ab est , quae res magnam imperatori conflevit invidiam . Ipse principo divii discesset .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1040", + "psc_text": "collata, quae caeteri nec ingredi, nec contingere permittuntur. Egredere igitur, et hanc exspectationem cum caeteris habe communem. Purpura namque imperatores, non sacerdotes facit. Tunc fidelissimus imperator etiam hanc traditionem animo lubenti suscipiens, remandavit: Non audaciae causa intra cancellos mansi, sed in Constantinopolitana urbe hanc consuetudinem esse cognovi. Unde ago gratias pro hujusmodi medicina [ ed. V, disciplina]. Tali ergo tantaque et praesul et imperator virtute clarebant. Ego namque utriusque opus admiror, illius fiduciam, hujus autem obedientiam; illius zeli fervorem, hujus fidei puritatem. Porro regulas pietatis, quas a magno sacerdote percepit, etiam reversus in Constantinopolitana urbe servavit. Nam dum festivitatis tempore ad ecclesiam processisset, oblatis ad altare muneribus, mox egressus est. Cumque Nectarius tunc praesul Ecclesiae mandasset ei cur intus stare noluisset, mandavit princeps: Vix, inquit, potui discere quae differentia sit imperatoris et sacerdotis; vix enim inveni veritatis magistrum. Ambrosium namque solum novi digne vocari pontificem. Tantum itaque profuit increpatio a", + "candidate_score": 0.672072, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_28", + "bdc_text": "Leguri gratias diviliis , cum imperatorum nuper Iesu , quam ad templum usque comitum illud non vellet ingredi , ne ceremoniis papisticis interesse , ut postea more praudium aquum manctus lavandis temperatori offerunt , repulso ab est , quae res magnam imperatori conflevit invidiam .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1040", + "psc_text": "collata, quae caeteri nec ingredi, nec contingere permittuntur. Egredere igitur, et hanc exspectationem cum caeteris habe communem. Purpura namque imperatores, non sacerdotes facit. Tunc fidelissimus imperator etiam hanc traditionem animo lubenti suscipiens, remandavit: Non audaciae causa intra cancellos mansi, sed in Constantinopolitana urbe hanc consuetudinem esse cognovi. Unde ago gratias pro hujusmodi medicina [ ed. V, disciplina]. Tali ergo tantaque et praesul et imperator virtute clarebant. Ego namque utriusque opus admiror, illius fiduciam, hujus autem obedientiam; illius zeli fervorem, hujus fidei puritatem. Porro regulas pietatis, quas a magno sacerdote percepit, etiam reversus in Constantinopolitana urbe servavit. Nam dum festivitatis tempore ad ecclesiam processisset, oblatis ad altare muneribus, mox egressus est. Cumque Nectarius tunc praesul Ecclesiae mandasset ei cur intus stare noluisset, mandavit princeps: Vix, inquit, potui discere quae differentia sit imperatoris et sacerdotis; vix enim inveni veritatis magistrum. Ambrosium namque solum novi digne vocari pontificem. Tantum itaque profuit increpatio a", + "candidate_score": 0.67084, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_8_10", + "bdc_text": "Quia iustatt apud nos electore palatinus 9. 2 . iunii advenit , mox discessurus , postquam facienda sumus , exerit ab Tingamur , quam hactenus prope omnes agnovisse intelligo , landgravium , qui nova aliqui moliri cottio et qui in d. filios dicis Ioannes Friderici Saxonię , ditius meorum suum Eberhardum a Dani imperatori suam in religione suam iocunque declarant , ut eę vir devintiati belli esse iudicari possem , ominando iniuribus dicam propiscopis , quamobrem Euchardus apud iuius autem ab praescopis etc. iunii accusam , quid , nisi multud mihi compertum est .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_759", + "psc_text": "animas; et meam electionem ostendisti tuae justitiae convenire. Cumque post paucos dies sanctus Ambrosius cum multa fiducia apud imperatorem quereretur quia male a judicibus agebatur, tunc imperator ait: Hanc, inquit, confidentiam tuam dudum novi; et aperte probans, non solum non restiti, sed etiam in electione ordinationis tuae socius fui. Festina itaque sanare, sicut divina lege praecipitur, animarum delicta nostrarum. Haec igitur imperator Mediolani et dixit, et fecit. Cognoscens autem quosdam in Asia et Phrygia de divinis dubitare dogmatibus, in Illyrico quidem praecepit synodum celebrari, et quae de illis decreta atque firmata sunt dubitantibus destinavit. Porro qui illic convenerant decreverunt fidem expositam in Nicaena urbe servandam. Scripsit autem et ipse, socium adhibens in suis litteris fratrem, quatenus in his quae placuerant duraretur. Nunc ergo etiam legem ipsam ponere necessarium est quae aperte et ejus pietatem praedicat, et Valentis tunc sinceritatem sine dubitatione demonstrat. THEODORETUS, lib. IV, cap. 6. Edit. Christ. Vales.", + "candidate_score": 0.670783, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_4_6", + "bdc_text": "„Pistiit , et religionis de religione ab episcopis et evangelicis ( lutheravio dico dominicam tui ab illis differentes ) coram imperatorum scriptis pluribus iisque actorum est decertatum , quomodo tandem deiunctum est , ut imperacum , qui hactenus mihi religionem se amplexurus , ac omnibus defensurus viribus veribus assereret . illi igitur , nisi commode omnibus prospiceret omnium ad seditionem spectavire aperte profectorentur , sicque decesserunt principum seculare , omnes , licet aliter nihil prorsus hisce conviliit determinatum sit , quod sciam .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_740", + "psc_text": "sectatores. Omnium namque praedictorum sententiam experimento cognovimus, et litteras habemus, eosque novimus, Deo amabilis imperator: quia cum pauci quidam huic fidei contradicant, praejudicium facere non poterunt in toto orbe terrarum. Multo enim tempore ab haeresi Ariana pulsati, nunc etiam pietati contentione maxima contradicunt. Ut vero haec pietas tua cognoscat, licet sciat: tamen studuimus fidem Nicaeno concilio professam ab episcopis trecentis decem et octo subjungere. Est autem haec Nicaeni concilii fides: Credimus in unum Deum, Patrem omnipotentem, omnium visibilium invisibiliumque factorem. Et in unum Dominum nostrum Jesum Christum, Filium Dei, natum ex Patre unigenitum, hoc est de substantia Patris, Deum de Deo, lumen de lumine, Deum verum de Deo vero; natum, non factum, consubstantialem Patri, per quem omnia facta sunt quae in coelo et quae in terra. Qui propter nos homines et propter nostram salutem descendit de coelis [ ed. omittunt de coelis], incarnatus, humanatus, passus est, et die tertia resurrexit.", + "candidate_score": 0.670478, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_4_6", + "bdc_text": "„Pistiit , et religionis de religione ab episcopis et evangelicis ( lutheravio dico dominicam tui ab illis differentes ) coram imperatorum scriptis pluribus iisque actorum est decertatum , quomodo tandem deiunctum est , ut imperacum , qui hactenus mihi religionem se amplexurus , ac omnibus defensurus viribus veribus assereret . illi igitur , nisi commode omnibus prospiceret omnium ad seditionem spectavire aperte profectorentur , sicque decesserunt principum seculare , omnes , licet aliter nihil prorsus hisce conviliit determinatum sit , quod sciam .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_253", + "psc_text": "ita cuncti commovebantur, ut pene usque ad gladios pervenirent, nisi Deus et timor principis cohiberet. Nam imperator suis epistolis seditionem compescuit. Eusebius autem Palaestinae repudiavit [ ms. Theod., repedavit]; quod admiratus imperator scripsit ei: propositum laudans, eumque beatum clamans, et quod non unius civitatis, sed totius orbis potius digne decerneretur episcopus. De caetero autem per annos octo dicitur Antiochenae Ecclesiae vacasse sedes. Tandem vero studio inimicorum Nicaenae fidei, ordinatur Euphronius. His igitur in hoc volumine rite contextis, tempus est ut sequentis libri ordinetur [ ed., ordiamur] initium. SOCRATES, lib. I, cap. 18. Edit. Christ. Vales. cap. 24, p. 59. LIBER TERTIUS. 236 CAPUT PRIMUM. De conversione gentis Indorum atque Persarum. In temporibus religiosi principis Constantini, et Indorum gentes et Iberorum Christiani dogmatis rudimenta susceperunt. Sed etiam Armenios tunc primum audivi Christianos effectos. Aiunt enim Tiridatem regem tunc gentis illius ex quodam mirabili signo Dei, quod circa ejus domum evenit, Christianum", + "candidate_score": 0.670241, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_11_13", + "bdc_text": "Extrectus iam iam ante aliquot mensis conscriptus in Saxonia , Dietuarß regnem ea , qua res Helvetii reipublicae ferunt , utinim invimadvertit , data Helsatiensi , cui expecto diripienda promissa esse , ut Danię regis morari filio studiosissimam in regno liberam permittere , Sed velitur , mihi hoc aliquid monstrię alii , et aliquando in papisticos omni arum quarti posse , licet tam principis quam publici ubique laute duxit socordini difflictant , ut qui tantę rei geritis posse possit commode , unde , unde videam . Id quod viam papisticis defutinę possint , librum fuderi scio ita confectant , quasi iam debellarem sit . Proinde quandoquidem seditiones imminere , certum mihi perstiasum turbilante absque ratione et ordine gesto iri censeo .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_23", + "psc_text": "valde fuit ut inveniremus omnia quae de talibus provenerunt. Quia vero praecipua cura veritatis habenda est, propter historiae puritatem, necessarium mihi visum est etiam litteras hujusmodi, ut fuit 207 possibile, perscrutari. Si igitur etiam seditiones ecclesiasticas inter alterutros gestas de praesulatu vel de honore primatus, propriae haereseos explanavero, non grave aut malae voluntatis esse videatur. Primo namque, sicut dictum est, conscriptorem omnia decet veritati postponere, deinde dogma Ecclesiae catholicae veracissime declarare. Quod scilicet invenitur saepe quidem adversariorum insidiis impetitum, et tamen tanquam divinitus roboratum in propria mansisse virtute, et universas Ecclesias et populos ad suam traxisse veritatem. Cum itaque vellem, si tamen liceret [ ed., deceret], ea sola conscribere quae ad meam videbantur notitiam pervenisse de Ecclesia in Romano imperio constituta placuit tamen, quantum valuero, ut etiam apud Persas et Barbaros quae sunt gesta de religione conscribam. Non autem absurdum erit ab historia ecclesiastica, si in hoc opere etiam illi", + "candidate_score": 0.668511, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_4_6", + "bdc_text": "„Pistiit , et religionis de religione ab episcopis et evangelicis ( lutheravio dico dominicam tui ab illis differentes ) coram imperatorum scriptis pluribus iisque actorum est decertatum , quomodo tandem deiunctum est , ut imperacum , qui hactenus mihi religionem se amplexurus , ac omnibus defensurus viribus veribus assereret . illi igitur , nisi commode omnibus prospiceret omnium ad seditionem spectavire aperte profectorentur , sicque decesserunt principum seculare , omnes , licet aliter nihil prorsus hisce conviliit determinatum sit , quod sciam .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_533", + "psc_text": "Qui vero voluerit subtiliter universa cognoscere, exceptorum debet acta relegere. Post haec ergo talia gesta sunt. Consentientes quidem Acacio ad imperatorem quam propere pervenerunt. Alterius vero partis episcopi singuli ad propria sunt reversi. Decem tantummodo eorum communi decreto missi, venientes ad principem, invenerunt directos decem ab Ariminensi concilio. Porro sequaces Acacii jam egerant ut potentes palatii ipsorum tuerentur partes, et per eos favor illis arridebat imperatoris. Dicebant enim alios quidem sibimet consentire, alios autem ecclesiasticis pecuniis esse corruptos, alios incongruis falli seductionibus [ ed. V., seditionibus]. Haec agebat Acacius natura versutus, et praeparatus ad intelligendum atque dicendum, cum etiam insignem haberet ecclesiam, id est Eusebii Pamphili, post quem ejus tenebat episcopatum, et gloriabatur eum se habuisse doctorem. Et cum talis esset, persuadebat facile quod volebat. Cum igitur Constantinopoli ex utroque concilio essent episcopi viginti, et alii qui casu praesentes erant; primo quidem jubetur ut de Aetii quaestione judicaret, praesentibus maximis", + "candidate_score": 0.668157, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_4_6", + "bdc_text": "„Pistiit , et religionis de religione ab episcopis et evangelicis ( lutheravio dico dominicam tui ab illis differentes ) coram imperatorum scriptis pluribus iisque actorum est decertatum , quomodo tandem deiunctum est , ut imperacum , qui hactenus mihi religionem se amplexurus , ac omnibus defensurus viribus veribus assereret . illi igitur , nisi commode omnibus prospiceret omnium ad seditionem spectavire aperte profectorentur , sicque decesserunt principum seculare , omnes , licet aliter nihil prorsus hisce conviliit determinatum sit , quod sciam .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_24", + "psc_text": "si tamen liceret [ ed., deceret], ea sola conscribere quae ad meam videbantur notitiam pervenisse de Ecclesia in Romano imperio constituta placuit tamen, quantum valuero, ut etiam apud Persas et Barbaros quae sunt gesta de religione conscribam. Non autem absurdum erit ab historia ecclesiastica, si in hoc opere etiam illi referantur qui quondam patres et praeceptores fuerunt monachorum, aut qui post eos per successiones utiles visi sunt, sicut audivimus atque probavimus. Non enim aut nos ingrati esse videbimur, taciturnitati tradentes virtutem eorum; aut illi exsortes erunt hujus historiae qui tantae philosophiae exempla reliquerunt, quibus utentes posteri, beatissimo et felicissimo fine potientur. Sed haec quidem sermo procedens, ut potuerit observabit. Convertar nunc ad narrationem rerum, cooperatorem invocans Deum. Hinc enim habebit praesens scriptura principium. SOZOMEN., lib. I, cap. 1, p. 400. CAPUT IV. A quo tempore historiae fecit initium, et quomodo Constantino signum crucis ostenditur, et qui imperatores et Caesares per", + "candidate_score": 0.667158, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_27_29", + "bdc_text": "Mecullirumensis cardinalis diculi Augustacio aliquam impugit in consessum principum . Leguri gratias diviliis , cum imperatorum nuper Iesu , quam ad templum usque comitum illud non vellet ingredi , ne ceremoniis papisticis interesse , ut postea more praudium aquum manctus lavandis temperatori offerunt , repulso ab est , quae res magnam imperatori conflevit invidiam . Ipse principo divii discesset .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_749", + "psc_text": "Nulli quidem se quomodocunque credentium fore molestum, eos tamen diligere et nimis honorare qui principium ecclesiasticae unitati praeberent. Quia vero hoc egerit, etiam Themistius philosophus ait in laude quam in ejus protulit consulatu, ubi miratur imperatorem quod permiserit unumquemque colere sicut vellet; atque devicerit blandientium mores, quos valde deridens, ait manifestari per purpuram. SOCRATES, lib. III, cap. 20 et 21. Edit. Christ. Vales. cap. 24 et 25, p. 202. Igitur imperator tunc etiam Secundo nomine praefecturam gubernanti, praetorianam legem dedit, ut capitali sententia plecteretur qui sacram virginem nuptiali thoro violare praesumeret, vel impudico aspectu respiceret, ne dicam abripere forte tentaret. Quam legem ideo posuit, eo quod Juliani temporibus quidam hujusmodi virgines uxores ducere praesumpserunt. SOZOMEN., lib. VI, cap. 3, p. 640. CAPUT V. Quod Athanasius venerit ad Jovianum, et ab eo sit decenter honoratus. Inter haec Athanasius Alexandrinae sedis episcopus, cum paucis suorum communicato consilio necessarium judicavit ut Christianum videret", + "candidate_score": 0.666253, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_5_7", + "bdc_text": "coram imperatorum scriptis pluribus iisque actorum est decertatum , quomodo tandem deiunctum est , ut imperacum , qui hactenus mihi religionem se amplexurus , ac omnibus defensurus viribus veribus assereret . illi igitur , nisi commode omnibus prospiceret omnium ad seditionem spectavire aperte profectorentur , sicque decesserunt principum seculare , omnes , licet aliter nihil prorsus hisce conviliit determinatum sit , quod sciam . Auxilea contra Turcam Vergum necessant , ita promisum ordines , ut more solito , quid sint , mitteret ac obiret militio .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_253", + "psc_text": "ita cuncti commovebantur, ut pene usque ad gladios pervenirent, nisi Deus et timor principis cohiberet. Nam imperator suis epistolis seditionem compescuit. Eusebius autem Palaestinae repudiavit [ ms. Theod., repedavit]; quod admiratus imperator scripsit ei: propositum laudans, eumque beatum clamans, et quod non unius civitatis, sed totius orbis potius digne decerneretur episcopus. De caetero autem per annos octo dicitur Antiochenae Ecclesiae vacasse sedes. Tandem vero studio inimicorum Nicaenae fidei, ordinatur Euphronius. His igitur in hoc volumine rite contextis, tempus est ut sequentis libri ordinetur [ ed., ordiamur] initium. SOCRATES, lib. I, cap. 18. Edit. Christ. Vales. cap. 24, p. 59. LIBER TERTIUS. 236 CAPUT PRIMUM. De conversione gentis Indorum atque Persarum. In temporibus religiosi principis Constantini, et Indorum gentes et Iberorum Christiani dogmatis rudimenta susceperunt. Sed etiam Armenios tunc primum audivi Christianos effectos. Aiunt enim Tiridatem regem tunc gentis illius ex quodam mirabili signo Dei, quod circa ejus domum evenit, Christianum", + "candidate_score": 0.665698, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_5_7", + "bdc_text": "coram imperatorum scriptis pluribus iisque actorum est decertatum , quomodo tandem deiunctum est , ut imperacum , qui hactenus mihi religionem se amplexurus , ac omnibus defensurus viribus veribus assereret . illi igitur , nisi commode omnibus prospiceret omnium ad seditionem spectavire aperte profectorentur , sicque decesserunt principum seculare , omnes , licet aliter nihil prorsus hisce conviliit determinatum sit , quod sciam . Auxilea contra Turcam Vergum necessant , ita promisum ordines , ut more solito , quid sint , mitteret ac obiret militio .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_936", + "psc_text": "primum quidem Constantinopoli commoratus est, praeparans bellum; deinde Trajanum cum expeditu contra barbaros destinavit. Cumque remeasset ille devictus, derogabat Valens ei mollitiem, et causam timoris ascribens. At ille usus fiducia, viro fortissimo congruenti: Non, inquit, imperator, ego sum victus; sed tu victoriam perdidisti, dum Deo resistis, et illius solatia barbaris facis potius opportuna: dum enim a te expugnatur, pro illis pugnat; et necesse est Dei sequi victoriam. An nescis quos ab Ecclesiis expulisti, vel quibus eas contradidisti? Haec eadem Arantheus et Victor magistri militum sunt professi; et imperatorem, ne tunc indignaretur, admonuerunt. Aiunt etenim Isaac monachum, habentem cellulam illic, cum videret eum ingredientem ad pugnam, cum clamore dixisse: Quo vadis, imperator, qui pugnas adversus Deum, quem non habes adjutorem? Ipse enim contra te barbaros movit, quoniam et tu adversus eum blasphemas linguas plurimas excitasti, et qui ei psallunt a sacris domibus expulisti. Quiesce ergo rebellare, et ille faciet bella cessare.", + "candidate_score": 0.663736, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_28", + "bdc_text": "Leguri gratias diviliis , cum imperatorum nuper Iesu , quam ad templum usque comitum illud non vellet ingredi , ne ceremoniis papisticis interesse , ut postea more praudium aquum manctus lavandis temperatori offerunt , repulso ab est , quae res magnam imperatori conflevit invidiam .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1188", + "psc_text": "docetur ut Deum omnium facile contemnat ac deneget, facillime quoque spernit imperatorem, cum et ipse sit particeps naturae mortalis. Et si summo supplicio dignus est qui tua sceptra contempserit, imperator, multiplicibus tormentis subdendus est qui cunctorum negaverit Creatorem. At imperator cum debuisset mirari prudentiam, fortissimum divitiis et dignitate nudavit athletam, jussitque ut nudus traheret camelos exercitus. Cumque plurimi transissent dies, respiciens de superioribus imperator, vidit illum eminentissimum virum, solis radiis inflammatum, et pulveris squalore completum; patriaeque nobilitatis memor, cum ad se jussit adduci, et ex lineis vestibus operiri. Deinde putans quia tam praecedenti afflicti one quam ejus miseratione molliretur: Vel nunc, inquit, illa obstinatione privatus, nega filium fabri. At ille Dei zelo completus, dirupit vestem et jactavit, dicens: Si propter hoc me putas a pietate recedere, habe donum cum impietate quam possides. Hanc ejus fortitudinem contemplatus, nudum eum a suo projecit imperio. THEODORETUS, lib. V, cap. 38. Edit. Christ. Vales.", + "candidate_score": 0.663483, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_28", + "bdc_text": "Leguri gratias diviliis , cum imperatorum nuper Iesu , quam ad templum usque comitum illud non vellet ingredi , ne ceremoniis papisticis interesse , ut postea more praudium aquum manctus lavandis temperatori offerunt , repulso ab est , quae res magnam imperatori conflevit invidiam .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1121", + "psc_text": "Celticus, consilio barbarus, studio tyrannico vehementer elatus, eo tempore cum esset magister militum, multos suae gentis, multos etiam Romanorum sub suo magisterio habens, terrorem plurimis, etiam ipsi principi, meditatione tyrannidis inferebat; eratque Arianus. Is ergo rogavit imperatorem ut intra civitatem ei unam daret ecclesiam. At ille eum se placare promisit. Tunc evocans Joannem, eique potentiam illius, meditatamque tyrannidem dicens, petebat ut data ecclesia ejus refrenaret intentionem. At ille virtute fortissimus: Noli, inquit, o imperator, haec promittere, neque sanctum canibus dare. Non enim potero Deo benedicentes expellere, et sanctum templum blasphemantibus injuste contradere. Neque hunc barbarum metuas, imperator; sed ambos nos jube vocari, et sub silentio inter nos quae dicuntur audi. Ego namque linguam illius sic frenabo, ut non praesumat petere quae dari non expedit. Hoc audiens imperator gavisus est, et utrumque altera die vocavit. Tunc Gainas petitionem suam poscebat; Joannes contradicebat, dicens: Non licet imperatori pietatem custodienti aliquid contra mandata", + "candidate_score": 0.663431, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_6_8", + "bdc_text": "illi igitur , nisi commode omnibus prospiceret omnium ad seditionem spectavire aperte profectorentur , sicque decesserunt principum seculare , omnes , licet aliter nihil prorsus hisce conviliit determinatum sit , quod sciam . Auxilea contra Turcam Vergum necessant , ita promisum ordines , ut more solito , quid sint , mitteret ac obiret militio . Quia iustatt apud nos electore palatinus 9.", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_398", + "psc_text": "servientes, ad cognitionem sacrae religionis sub alacritate festinent. O charissimi nobis Alexandrini, rursus igitur admonemus ut in his quae dicta sunt persistatis, et omnes episcopum decreto superno nostraque sententia destinatum libenter et pie suscipiatis, et toto animo totaque voluntate amplectendum existimetis. Hoc enim et vos decet, et nostrae mansuetudini noscitur convenire. Ut autem omnis turbae seditionis occasio perimatur, judicibus apud vos habitis, litteris nostris praecipimus, quatenus omnes, quos seditiosos agnoverint, legitimae vindictae subjiciant. Utraque igitur perspicientes, et nostram cum Deo sententiam, et rationem professionis vestrae, nec non et supplicium contra seditiosos indictum, competenter et congrue sacrae religionis jura servate. Praedictumque Deo amabilem virum omni reverentia et honore colite; et orationes una cum eo pro vobisipsis et nostrae vitae favore [ Ms. Theod., fautori] omnium Salvatori Deo laetanter offerte. SOCRATES, lib. II, cap. 18. Edit. Christ. Vales. cap. 23, p. 113. CAPUT XXXIII. Epistola Constantii pro Athanasio, ut aboleretur quidquid contra", + "candidate_score": 0.662685, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_5_7", + "bdc_text": "coram imperatorum scriptis pluribus iisque actorum est decertatum , quomodo tandem deiunctum est , ut imperacum , qui hactenus mihi religionem se amplexurus , ac omnibus defensurus viribus veribus assereret . illi igitur , nisi commode omnibus prospiceret omnium ad seditionem spectavire aperte profectorentur , sicque decesserunt principum seculare , omnes , licet aliter nihil prorsus hisce conviliit determinatum sit , quod sciam . Auxilea contra Turcam Vergum necessant , ita promisum ordines , ut more solito , quid sint , mitteret ac obiret militio .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1241", + "psc_text": "nos exspectare clementer? Tanta enim pietate praecelluit, ut omnes quidem Deo consecratos honoraret, praecipue tamen quos audiebat veneranda [ ms. Lyr., honesta] actione pollere. Fertur autem quia dum Constantinopoli episcopus Chebronensis fuisset mortuus, sagum ejus valde sordidissimum quaesierit, coque circumamictus sit, credens se aliquid ex defuncti sanctitate promereri. Cum aliquando aeris tempestas esset, et ille circum propter populum exspectaret, pleno circo tempestas vehementius agebatur multo imbre diffuso. Dumque hoc fieret, suam voluntatem imperator aperuit, fecitque per praeconem clamari: quia melius esset spectaculum contemnere, et omnes rogare Deum ut illaesi ab imminente tempestate servarentur. Quo dicto, cuncti Deo magno gaudio supplicantes, hymnos concorditer offerebant, et tota civitas velut una psallebat ecclesia. In medio autem horum imperator existens privato schemate properabat. Nec spe sua frustratus est: repente namque aer ad serenitatem divina clementia revocatus, annum praebuit frugibus universis uberrimum. Si quando bella moverentur, secundum David confugiebat ad Deum: sciens eum praeliorum auctorem,", + "candidate_score": 0.662456, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_5_7", + "bdc_text": "coram imperatorum scriptis pluribus iisque actorum est decertatum , quomodo tandem deiunctum est , ut imperacum , qui hactenus mihi religionem se amplexurus , ac omnibus defensurus viribus veribus assereret . illi igitur , nisi commode omnibus prospiceret omnium ad seditionem spectavire aperte profectorentur , sicque decesserunt principum seculare , omnes , licet aliter nihil prorsus hisce conviliit determinatum sit , quod sciam . Auxilea contra Turcam Vergum necessant , ita promisum ordines , ut more solito , quid sint , mitteret ac obiret militio .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_717", + "psc_text": "Persarum victoriam in jecore ejus inspiceret. Hoc ergo scelus in Carris inventum est. Verum in Antiochia plurimas arcas in palatio humanis aiunt capitibus plenas fuisse compertas, et innumera in puteis demersa corpora mortuorum. In qua urbe, dum ejus nuntiatus fuisset interitus, publicam cuncti habuere festivitatem; et non solum in ecclesiis et sepulturis martyrum exsultabant; sed etiam in theatris crucis victoriam praedicabant, cum sacerdotibus exsultantes [ ed. Niv. et Frob., illius magiae insultantes]. Ego autem etiam clamorem favoris eorum hic ponere necessarium judicavi, ut etiam apud posteros haec memoria reservetur. Communiter enim clamabant omnes: Maxime fatue, ubi sunt tua vaticinia? Vicit Deus et Christus ejus. Hic ergo libri terminus, est habendus, ne pio imperio impietatis potentia copuletur. THEODORETUS, lib. III, cap. 21 et 22; edit. Christ. Vales. cap. 26 et 27, p. 147. LIBER SEPTIMUS. 300 CAPUT PRIMUM. De Joviani imperatoris auspiciis, et quemadmodum a Persidis finibus sit egressus. Milites igitur", + "candidate_score": 0.662276, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_5_7", + "bdc_text": "coram imperatorum scriptis pluribus iisque actorum est decertatum , quomodo tandem deiunctum est , ut imperacum , qui hactenus mihi religionem se amplexurus , ac omnibus defensurus viribus veribus assereret . illi igitur , nisi commode omnibus prospiceret omnium ad seditionem spectavire aperte profectorentur , sicque decesserunt principum seculare , omnes , licet aliter nihil prorsus hisce conviliit determinatum sit , quod sciam . Auxilea contra Turcam Vergum necessant , ita promisum ordines , ut more solito , quid sint , mitteret ac obiret militio .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1289", + "psc_text": "dico quia mansuetudine omnes veros sacerdotes evicerit. Ob quam causam hostes suos citra belli certamina subjugabat, sicut ostenditur in Joanne tyranno, et facta post hoc perditione barbarorum. SOCRATES, lib. VII, cap. 41. Edit. Christ. Vales. cap. 42, p. 386. CAPUT XII. De victoria barbarorum. Post interitum namque tyranni, barbari quos ille contra Romanos suum evocaverat in auxilium, parati erant Romanorum fines invadere. Haec audiens imperator consuete hanc sollicitudinem Deo commisit, et orationibus occupatus cito promeruit quod quaesivit. Quae enim provenerunt barbaris enarranda sunt. Dux enim eorum nomine Rugas, fulmine percussus, interiit. Secutaque pestis maximam partem eorum hominum interemit. Et non solum hoc suffecit, sed etiam ignis de coelo descendens, plurimos qui videbantur remansisse consumpsit. Quae res barbaros in formidine magna constituit, non solum quia contra gentem Romanorum fortissimam arma levare praesumpserant, sed quia sic eos a forti Deo juvari conspiciebant. Tunc enim Proclus episcopus de prophetia Ezechielis coram Ecclesia faciens", + "candidate_score": 0.661673, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_11_13", + "bdc_text": "Extrectus iam iam ante aliquot mensis conscriptus in Saxonia , Dietuarß regnem ea , qua res Helvetii reipublicae ferunt , utinim invimadvertit , data Helsatiensi , cui expecto diripienda promissa esse , ut Danię regis morari filio studiosissimam in regno liberam permittere , Sed velitur , mihi hoc aliquid monstrię alii , et aliquando in papisticos omni arum quarti posse , licet tam principis quam publici ubique laute duxit socordini difflictant , ut qui tantę rei geritis posse possit commode , unde , unde videam . Id quod viam papisticis defutinę possint , librum fuderi scio ita confectant , quasi iam debellarem sit . Proinde quandoquidem seditiones imminere , certum mihi perstiasum turbilante absque ratione et ordine gesto iri censeo .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_22", + "psc_text": "eam ponere non omitto. Ut autem nullus ignoratione rerum accuset mendacem esse conscriptionem, contrarias legendo forsan epistolas, sciendum est quoniam occasione dogmatis Ariani et eorum qui postea sunt oborti, discordantes inter alterutros. Praesules Ecclesiarum, singuli de quibus studebant suis consectatoribus scribebant, et per concilia congregati decernebant quae vellent; et sibi contraria sapientes, per absentiam se saepe damnabant; et per tempora principes ac proceres eorum, qua poterant virtute flectebant, et sibimet unanimes faciebant, ut eorum consensu recta colere putarentur. Alii siquidem istis, alii vero faventes illis, collectionem fecerunt epistolarum pro haeresi propria directarum, et eas sibi contrarias reliquerunt. Porro nobis difficile valde fuit ut inveniremus omnia quae de talibus provenerunt. Quia vero praecipua cura veritatis habenda est, propter historiae puritatem, necessarium mihi visum est etiam litteras hujusmodi, ut fuit 207 possibile, perscrutari. Si igitur etiam seditiones ecclesiasticas inter alterutros gestas de praesulatu vel de honore primatus, propriae haereseos explanavero, non grave", + "candidate_score": 0.660301, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_11_13", + "bdc_text": "Extrectus iam iam ante aliquot mensis conscriptus in Saxonia , Dietuarß regnem ea , qua res Helvetii reipublicae ferunt , utinim invimadvertit , data Helsatiensi , cui expecto diripienda promissa esse , ut Danię regis morari filio studiosissimam in regno liberam permittere , Sed velitur , mihi hoc aliquid monstrię alii , et aliquando in papisticos omni arum quarti posse , licet tam principis quam publici ubique laute duxit socordini difflictant , ut qui tantę rei geritis posse possit commode , unde , unde videam . Id quod viam papisticis defutinę possint , librum fuderi scio ita confectant , quasi iam debellarem sit . Proinde quandoquidem seditiones imminere , certum mihi perstiasum turbilante absque ratione et ordine gesto iri censeo .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_203", + "psc_text": "sit similis, et non sit ex alia qualibet substantia vel essentia, sed ex Patris. Quod etiam ipsum hoc modo interpretatum bene se habere visum est ad consentiendum: quoniam et priscorum episcopos aliquos, et conscriptores eloquentes et nobiles agnovimus in Patris et Filii theologia, id est divina ratiocinatione, nomine consubstantialitatis esse usos. Haec itaque de exposita fide sint dicta, in qua universi consensimus, non sine animadversione, sed secundum sensus expositos coram ipso Deo amabili examinante imperatore, et praedictis rationibus concordantes, anathematismum post fidem in eis prolatum sine tristitia esse credidimus, eo quod non scriptis uti vocibus prohiberent. Unde pene omnis facta est confusio et indisciplinatio cunctis Ecclesiis. Nulla siquidem scriptura divinitus inspirata dicente, ex non exstantibus; aut, fuit aliquando quando non fuit, et reliquis quae proferebant, irrationabile nobis visum est haec dicere vel docere: quoniam neque priori tempore hujusmodi consuevimus uti sermonibus. Haec vobis necessario scripsimus, dilectissimi, judicium nostrae examinationis et", + "candidate_score": 0.660105, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_5_7", + "bdc_text": "coram imperatorum scriptis pluribus iisque actorum est decertatum , quomodo tandem deiunctum est , ut imperacum , qui hactenus mihi religionem se amplexurus , ac omnibus defensurus viribus veribus assereret . illi igitur , nisi commode omnibus prospiceret omnium ad seditionem spectavire aperte profectorentur , sicque decesserunt principum seculare , omnes , licet aliter nihil prorsus hisce conviliit determinatum sit , quod sciam . Auxilea contra Turcam Vergum necessant , ita promisum ordines , ut more solito , quid sint , mitteret ac obiret militio .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1002", + "psc_text": "susciperent magistros Ecclesiae qui ante tempora divisionis extitissent. Illis vero non abnegantibus, sed tanquam praeceptores honorantibus, rursum imperator interrogavit si eis horum testimonia Christiani dogmatis complacerent. Haec audientes praesules haeresum atque disputatores eorum (erant enim plurimi ad disputationis certamina praeparati), in responso vehementer haeserunt. Irruit enim in omnes magna discordia; aliis dicentibus bonum imperatoris esse propositum; aliis vere cogitantibus quia non eorum expediret intentioni, dum alii aliter de libris veterum sentire viderentur. Et nequaquam inter se conspirabant; sed erant divisi, non solum adversus alias haereses, sed etiam inter semetipsos, qui dudum unius haeresis esse videbantur. Quamobrem consors malitia sicut linguae gigantum veterum est divisa, et turris eorum funditus est subversa. Cognoscens igitur imperator eorum confusionem, et quia in disputatione solummodo, et non in antiquis expositionibus confidebant, alio properavit itinere, eisque mandavit ut ex scripto unaquaeque religio terminum suae fidei declararet. Tunc callidi viri singularum haeresum subtiliter sua verba tractantes, dogma", + "candidate_score": 0.660029, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_28", + "bdc_text": "Leguri gratias diviliis , cum imperatorum nuper Iesu , quam ad templum usque comitum illud non vellet ingredi , ne ceremoniis papisticis interesse , ut postea more praudium aquum manctus lavandis temperatori offerunt , repulso ab est , quae res magnam imperatori conflevit invidiam .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1122", + "psc_text": "jube vocari, et sub silentio inter nos quae dicuntur audi. Ego namque linguam illius sic frenabo, ut non praesumat petere quae dari non expedit. Hoc audiens imperator gavisus est, et utrumque altera die vocavit. Tunc Gainas petitionem suam poscebat; Joannes contradicebat, dicens: Non licet imperatori pietatem custodienti aliquid contra mandata divina praesumere. Cumque responderet ille quia oratorium et ipse habere deberet, Joannes ait: Ubique tibi divina domus aperta est, et nullus te vetat orare. At ille: Sed ego, inquit, alterius sectae sum, et cum meis unum templum habere deposco. Multos enim pro Romana republica labores assumpsi, et non debeo in mea petitione contemni. Cui Joannes: Plurima, inquit, praemia, et quae transcendunt tua certamina, percepisti, magister militum factus, consulari toga insuper exornatus. Et oportet te considerare qui dudum fueris, et qualis modo conspiciaris, et quae prisca paupertas, et quae moderna substantia; quibus vestibus utebaris antequam Istrum transisses, et quibus nunc uteris.", + "candidate_score": 0.659359, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_5_7", + "bdc_text": "coram imperatorum scriptis pluribus iisque actorum est decertatum , quomodo tandem deiunctum est , ut imperacum , qui hactenus mihi religionem se amplexurus , ac omnibus defensurus viribus veribus assereret . illi igitur , nisi commode omnibus prospiceret omnium ad seditionem spectavire aperte profectorentur , sicque decesserunt principum seculare , omnes , licet aliter nihil prorsus hisce conviliit determinatum sit , quod sciam . Auxilea contra Turcam Vergum necessant , ita promisum ordines , ut more solito , quid sint , mitteret ac obiret militio .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_694", + "psc_text": "tormentis corporalibus affligebant eos. Quod imperator audiens, Christianis quippe adeuntibus eum, defendere contemnebat, dicens: Vestrum est ut patientes mala sustineatis; hoc enim est praeceptum vestri Dei. SOCRATES, lib. III, cap. 11. Edit. Christ. Vales. cap. 13 et 14 p. 185. CAPUT XL. Quomodo ab Antiochenis irrisus sit. Igitur imperator pugnaturus contra Persas venit in Antiochiam. Cumque populus quereretur, quia venalia quidem abundarent, sed carius venderentur: volens magnitudinem suae largitatis ostendere, minora quam debuit pretia in foro rerum venalium deputavit. Et cum fugissent tabernarii negotiatoresque diversi, res necessariae defecerunt. Antiocheni vero graviter hoc ferentes, contumelias fecerunt imperatori. SOZOMEN., lib. V, cap. 18. Edit. Christ. Vales. cap. 19, p. 624. Querebantur enim adversus eum, facetias de ejus barba proferentes; erat enim ejus barba valde prolixa. Dicebant ergo: Tondeatur, ut ad funes ejus proficiat barba. Et quoniam superstitionis suae causa taurum idolis frequentius immolabat, aram vel taurum in solido suo formari praecepit. Ob", + "candidate_score": 0.659082, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_5_7", + "bdc_text": "coram imperatorum scriptis pluribus iisque actorum est decertatum , quomodo tandem deiunctum est , ut imperacum , qui hactenus mihi religionem se amplexurus , ac omnibus defensurus viribus veribus assereret . illi igitur , nisi commode omnibus prospiceret omnium ad seditionem spectavire aperte profectorentur , sicque decesserunt principum seculare , omnes , licet aliter nihil prorsus hisce conviliit determinatum sit , quod sciam . Auxilea contra Turcam Vergum necessant , ita promisum ordines , ut more solito , quid sint , mitteret ac obiret militio .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_826", + "psc_text": "Theodorus, et Menedemus, in Nicomediam pervenissent, preces obtulerunt imperatori, violentiam proclamantes, et ea quae videbantur esse perpessi. SOCRATES, lib. IV, cap. 13. Edit. Christ. Vales. cap. 16, p. 227. CAPUT XXX. Quod octoginta orthodoxi a Valente in navi cremati sunt. Indignatus igitur imperator, ad praesens celavit iram, latenter autem Modesto praefecto praecepit ut eos comprehensos occideret. Modus autem mortis erat quodammodo peregrinus, quapropter memoriae contraditus. Metuens enim praefectus ne seditio nasceretur in populo, si eos aperte perimeret, simulavit se eos viros exsilio destinare. Illis autem simpliciter acquiescentibus, jussit eos praefectus mitti in navem quasi exsilio devehendos: praecipiens nautis ut cum ad mare medium pervenirent, eos demergerent, et hoc modo morerentur. Quo facto, perductis eis in medium sinum qui vocatur Astacenus, quod jusserat praefectus et imperator impletum est, et in aliam sequentem naviculam nautae transeuntes concremaverunt navem. Contigit autem ventum subsolanum nimie flare; et ita navis velociter est accensa. Cujus reliquiae", + "candidate_score": 0.658426, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_5_7", + "bdc_text": "coram imperatorum scriptis pluribus iisque actorum est decertatum , quomodo tandem deiunctum est , ut imperacum , qui hactenus mihi religionem se amplexurus , ac omnibus defensurus viribus veribus assereret . illi igitur , nisi commode omnibus prospiceret omnium ad seditionem spectavire aperte profectorentur , sicque decesserunt principum seculare , omnes , licet aliter nihil prorsus hisce conviliit determinatum sit , quod sciam . Auxilea contra Turcam Vergum necessant , ita promisum ordines , ut more solito , quid sint , mitteret ac obiret militio .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1188", + "psc_text": "docetur ut Deum omnium facile contemnat ac deneget, facillime quoque spernit imperatorem, cum et ipse sit particeps naturae mortalis. Et si summo supplicio dignus est qui tua sceptra contempserit, imperator, multiplicibus tormentis subdendus est qui cunctorum negaverit Creatorem. At imperator cum debuisset mirari prudentiam, fortissimum divitiis et dignitate nudavit athletam, jussitque ut nudus traheret camelos exercitus. Cumque plurimi transissent dies, respiciens de superioribus imperator, vidit illum eminentissimum virum, solis radiis inflammatum, et pulveris squalore completum; patriaeque nobilitatis memor, cum ad se jussit adduci, et ex lineis vestibus operiri. Deinde putans quia tam praecedenti afflicti one quam ejus miseratione molliretur: Vel nunc, inquit, illa obstinatione privatus, nega filium fabri. At ille Dei zelo completus, dirupit vestem et jactavit, dicens: Si propter hoc me putas a pietate recedere, habe donum cum impietate quam possides. Hanc ejus fortitudinem contemplatus, nudum eum a suo projecit imperio. THEODORETUS, lib. V, cap. 38. Edit. Christ. Vales.", + "candidate_score": 0.657913, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_28", + "bdc_text": "Leguri gratias diviliis , cum imperatorum nuper Iesu , quam ad templum usque comitum illud non vellet ingredi , ne ceremoniis papisticis interesse , ut postea more praudium aquum manctus lavandis temperatori offerunt , repulso ab est , quae res magnam imperatori conflevit invidiam .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_845", + "psc_text": "sanctus ait Basilius: Tuum est de pulmentariis cogitare, non dogmata divina decoquere. Post haec imperator ita dilexit virum, ut etiam optima praedia, quae illic habebat, pauperibus qui ab eo gubernabantur offerret: ex quibus leprosis praecipue necessaria ministrantur. Primum ergo Valentis impetum hoc modo magnus Basilius declinavit. Cum vero postea reversus illic fuisset, priorum oblitus, quoniam a seductoribus ejus voluntas obsidebatur, rursus eum movebat ut ad partes declinaret haereticas. Cui non persuadens, legem de ejus scribi praecepit exsilio, quam volens manus suae subscriptione roborare, nullum apicem complere praevaluit, calamus enim contritus est. Cumque secundus et tertius calamus hoc pertulisset, et adhuc legem impiam firmare contenderet, commota est ejus dextera, eamque subito tremor invasit. Tunc ejus animo terrore completo, ambabus manibus chartam rupit. Ostenditque provisor omnium Deus, quia et alios ipse permisit pati, et hunc ab insidiis liberavit; et per ea quae in isto contigere, signum propriae virtutis ostendens, et per alia", + "candidate_score": 0.657806, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_16_18", + "bdc_text": "Ex se vixisse sito euri nec dubitare , hac de consosita coram ordinibus impii cum ipso contendare , qui si bello omnino decernere videat sese dei optimo maximo causam suam committere et veniemo hostes fortiter excusisse viros promittunt . Rex Hispanię Philippus , 10 signa , peditum conscriptor in mense iuramenta sine obstrinxit , quid hęc sibi voluit , nescio , cum certo estat pacem , quod ipsum et Gallum transmisces etiam rem utrinque obsequi servatum esse . Scoti feruntur crandisse Gallos , qui in Scotem .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_424", + "psc_text": "functionibus exhiberi. Cumque in Prusa Bithyniae Britannio moraretur, Constantius scripsit ei, dicens quia multorum bonorum ei causa fuisset, quem a tantis cogitationibus et malis ipsi provenientibus liberasset; nec se bene fecisse, quia quae sibi praestare debuerat, illi potius impendisset. SOCRATES, lib. II, cap. 23. Edit. Christ. Vales. cap. 28, p. 120. CAPUT V. De Gallo Caesare, et de signo crucis quod tunc in coelo apparuit. Tunc igitur imperator Gallum consobrinum suum Caesarem fecit. Cui suum nomen imponens in Syriam Antiochiae destinavit, ut partes per eum custodirentur Orientales. Quo Antiochiam veniente, circa Orientem signum Salvatoris apparuit. Columna namque sub specie crucis in coelo visa maximo miraculo conspicientibus fuit. Alios autem suos duces cum multo exercitu contra Magnentium destinavit. Ipse vero in Sirmio morabatur, et rei sustinebat eventum. Tunc igitur et Photinus Ecclesiae praesul aperte dogma quod ipse compererat exponebat. SOCRATES, lib. II, cap. 24. Edit. Christ. Vales. cap. 28, p. 120.", + "candidate_score": 0.657434, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_28", + "bdc_text": "Leguri gratias diviliis , cum imperatorum nuper Iesu , quam ad templum usque comitum illud non vellet ingredi , ne ceremoniis papisticis interesse , ut postea more praudium aquum manctus lavandis temperatori offerunt , repulso ab est , quae res magnam imperatori conflevit invidiam .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1039", + "psc_text": "limina praesumens, non stans Domino supplicavit, neque genua flexit; sed pronus in pavimento jacens, Davidicam proclamavit vocem: Adhaesit pavimento anima mea, vivifica me secundum verbum tuum (Psal. CXVIII, 25) . Manibus autem capillos evellens, frontemque percutiens, et pavimentum lacrymarum guttis aspergens, veniam impetrare poscebat. Cumque tempus accederet quo munus ad altare solebat offerre, surgens cum lacrymis est ingressus. Cum vero obtulisset, sicuti solitus erat, intra cancellos stetit. Rursus autem Ambrosius non quievit, sed differentiam locorum edocuit. Et primo quidem requisivit quid ibidem exspectaret: imperatore dicente sustinere se sacrorum perceptionem mysteriorum; per archidiaconum remandavit: O imperator, interiora loca tantum sacerdotibus sunt collata, quae caeteri nec ingredi, nec contingere permittuntur. Egredere igitur, et hanc exspectationem cum caeteris habe communem. Purpura namque imperatores, non sacerdotes facit. Tunc fidelissimus imperator etiam hanc traditionem animo lubenti suscipiens, remandavit: Non audaciae causa intra cancellos mansi, sed in Constantinopolitana urbe hanc consuetudinem esse cognovi. Unde ago gratias", + "candidate_score": 0.657088, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_5_7", + "bdc_text": "coram imperatorum scriptis pluribus iisque actorum est decertatum , quomodo tandem deiunctum est , ut imperacum , qui hactenus mihi religionem se amplexurus , ac omnibus defensurus viribus veribus assereret . illi igitur , nisi commode omnibus prospiceret omnium ad seditionem spectavire aperte profectorentur , sicque decesserunt principum seculare , omnes , licet aliter nihil prorsus hisce conviliit determinatum sit , quod sciam . Auxilea contra Turcam Vergum necessant , ita promisum ordines , ut more solito , quid sint , mitteret ac obiret militio .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_533", + "psc_text": "Qui vero voluerit subtiliter universa cognoscere, exceptorum debet acta relegere. Post haec ergo talia gesta sunt. Consentientes quidem Acacio ad imperatorem quam propere pervenerunt. Alterius vero partis episcopi singuli ad propria sunt reversi. Decem tantummodo eorum communi decreto missi, venientes ad principem, invenerunt directos decem ab Ariminensi concilio. Porro sequaces Acacii jam egerant ut potentes palatii ipsorum tuerentur partes, et per eos favor illis arridebat imperatoris. Dicebant enim alios quidem sibimet consentire, alios autem ecclesiasticis pecuniis esse corruptos, alios incongruis falli seductionibus [ ed. V., seditionibus]. Haec agebat Acacius natura versutus, et praeparatus ad intelligendum atque dicendum, cum etiam insignem haberet ecclesiam, id est Eusebii Pamphili, post quem ejus tenebat episcopatum, et gloriabatur eum se habuisse doctorem. Et cum talis esset, persuadebat facile quod volebat. Cum igitur Constantinopoli ex utroque concilio essent episcopi viginti, et alii qui casu praesentes erant; primo quidem jubetur ut de Aetii quaestione judicaret, praesentibus maximis", + "candidate_score": 0.656595, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_5_7", + "bdc_text": "coram imperatorum scriptis pluribus iisque actorum est decertatum , quomodo tandem deiunctum est , ut imperacum , qui hactenus mihi religionem se amplexurus , ac omnibus defensurus viribus veribus assereret . illi igitur , nisi commode omnibus prospiceret omnium ad seditionem spectavire aperte profectorentur , sicque decesserunt principum seculare , omnes , licet aliter nihil prorsus hisce conviliit determinatum sit , quod sciam . Auxilea contra Turcam Vergum necessant , ita promisum ordines , ut more solito , quid sint , mitteret ac obiret militio .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_749", + "psc_text": "Nulli quidem se quomodocunque credentium fore molestum, eos tamen diligere et nimis honorare qui principium ecclesiasticae unitati praeberent. Quia vero hoc egerit, etiam Themistius philosophus ait in laude quam in ejus protulit consulatu, ubi miratur imperatorem quod permiserit unumquemque colere sicut vellet; atque devicerit blandientium mores, quos valde deridens, ait manifestari per purpuram. SOCRATES, lib. III, cap. 20 et 21. Edit. Christ. Vales. cap. 24 et 25, p. 202. Igitur imperator tunc etiam Secundo nomine praefecturam gubernanti, praetorianam legem dedit, ut capitali sententia plecteretur qui sacram virginem nuptiali thoro violare praesumeret, vel impudico aspectu respiceret, ne dicam abripere forte tentaret. Quam legem ideo posuit, eo quod Juliani temporibus quidam hujusmodi virgines uxores ducere praesumpserunt. SOZOMEN., lib. VI, cap. 3, p. 640. CAPUT V. Quod Athanasius venerit ad Jovianum, et ab eo sit decenter honoratus. Inter haec Athanasius Alexandrinae sedis episcopus, cum paucis suorum communicato consilio necessarium judicavit ut Christianum videret", + "candidate_score": 0.655956, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_36", + "bdc_text": "quibus partis nondum Hominusius , cui sorore , Galli et iunii Gallum tria moliturum contra evangelico , quam scilicet ditionis , praesertim , si concordiam signum captos cepi 22 .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_575", + "psc_text": "summum apostolicae integritatis dogma servavit. Tertius autem magnus surrexit Meletius, et rectitudinem regulae in sacra disputatione monstravit. Nam veluti quodam pondere veritatis utens, et quod plus, et quod minus erat, evitavit. Cumque turba universa faveret, rogans ut brevem eis doctrinae daret imaginem: tres ostendens digitos, deinde colligens duos, et unum tendens, illam laudabilem protulit vocem Tria sunt quae intelliguntur, sed tanquam de uno disputamus. THEODORETUS, ibidem. CAPUT XLVIII. Quod, expulso Meletio, Euzoius Arianus Antiochiae sit ordinatus episcopus. Eo tempore fertur archidiaconem ejus Ecclesiae, adhuc eo loquente, extensa manu ejus os obstruxisse. At ille suam sententiam manu clarius quam voce signavit. Tribus enim apertis digitis, et denuo clausis, et uno tantum digito rursus extenso, pollicis schemate divulgabat: quia tres unum sunt. Deinde archidiacone ejus manum, ore dimisso, tenente, libera voce clamabat, Nicaenum servari debere concilium. SOZOMEN., lib. IV, cap. 27. Edit. Christ. Vales. cap. 28, p. 587. Contra hanc doctrinam Ariani", + "candidate_score": 0.655771, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_16_18", + "bdc_text": "Ex se vixisse sito euri nec dubitare , hac de consosita coram ordinibus impii cum ipso contendare , qui si bello omnino decernere videat sese dei optimo maximo causam suam committere et veniemo hostes fortiter excusisse viros promittunt . Rex Hispanię Philippus , 10 signa , peditum conscriptor in mense iuramenta sine obstrinxit , quid hęc sibi voluit , nescio , cum certo estat pacem , quod ipsum et Gallum transmisces etiam rem utrinque obsequi servatum esse . Scoti feruntur crandisse Gallos , qui in Scotem .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1094", + "psc_text": "lib. VII, cap. 22, pag. 740. Relictis ergo Theodosius ambobus filiis in urbe Constantinopoli, cum pergeret contra Eugenium bellaturus, plurimi trans Istrum barbari sunt secuti, cum eo pugnaturi contra tyrannum; parvoque tempore cum manu maxima venit ad Gallias. Illic enim praeparabat bellum, ubi jam multa millia habebat exercitus. SOCRATES, lib. V, cap. 24; edit. Christ. Vales. cap. 25, p. 294. Cum igitur in quodam monte oratorium invenisset, ibi nocte Domino supplicabat, et circa galli cantum sopore compressus, vidit in somnis quasi jaceret in campo, et astarent sibi duo quidam viri in vestibus albis et equis candidissimis residentes, eumque jubentes habere fiduciam, et diluculo armare milites ad victoriam; dicebantque se pro solatio destinatos. Quorum alter Joannem evangelistam, alter se Philippum dicebat apostolum. Hac visione comperta, nequaquam ab oratione cessavit, sed lacrymas uberiores effudit. Quae visio etiam alicui militi revelata est, et per diversos pervenit ad principem. At ille: Non propter me,", + "candidate_score": 0.653715, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_16_18", + "bdc_text": "Ex se vixisse sito euri nec dubitare , hac de consosita coram ordinibus impii cum ipso contendare , qui si bello omnino decernere videat sese dei optimo maximo causam suam committere et veniemo hostes fortiter excusisse viros promittunt . Rex Hispanię Philippus , 10 signa , peditum conscriptor in mense iuramenta sine obstrinxit , quid hęc sibi voluit , nescio , cum certo estat pacem , quod ipsum et Gallum transmisces etiam rem utrinque obsequi servatum esse . Scoti feruntur crandisse Gallos , qui in Scotem .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_937", + "psc_text": "videret eum ingredientem ad pugnam, cum clamore dixisse: Quo vadis, imperator, qui pugnas adversus Deum, quem non habes adjutorem? Ipse enim contra te barbaros movit, quoniam et tu adversus eum blasphemas linguas plurimas excitasti, et qui ei psallunt a sacris domibus expulisti. Quiesce ergo rebellare, et ille faciet bella cessare. Redde gregibus pastores eximios, et victoriam sine bello percipies. Si vero nihil horum sic agens pugnare contendis, experimento cognosces quam durum est contra stimulum calcitrare (Act. IX, 5) . Nam neque reverteris, et exercitum vehementer amittes. Betranion autem omni virtute clarus, universae Scythiae praesul, habens zelo fidei cor accensum, pro corruptione dogmatum et iniquitatibus quas contra sanctos agebat, Valentem saepe redarguit: clamans cum sacratissimo David: Loquebar de testimoniis tuis in conspectu regum, et non confundebar (Psal. CXVIII, 46) . Qua tamen gratia barbari Ariano sint vitiati languore narrabo. Tempore quo transeuntes Histrum, pacem cum Valente fecerunt, tunc praesens [ ms.", + "candidate_score": 0.652137, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_7_9", + "bdc_text": "Auxilea contra Turcam Vergum necessant , ita promisum ordines , ut more solito , quid sint , mitteret ac obiret militio . Quia iustatt apud nos electore palatinus 9. 2 .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_49", + "psc_text": "studio magis magisque fervebat: hanc solam veram fatendam esse et salutarem existimare subjectos jubens. Ex terra vero subdita sibi, ex unaquaque civitate detrahens, publicum certumque [ ed., publico, certum, etc. ] vectigal ecclesiis provincialibus cleroque distribuit, et donationem validam in perpetuum esse sancivit. Assuescens autem milites, ut, sicut ipse, Deum colerent, signo crucis eorum arma signabat. In regalibus quoque oratorium fabricatus, etiam tabernaculum ad instar ecclesiae circumferebat dum adversus hostes castrametaretur; quatenus nec in itinere degens ipse, vel exercitus sacro lumine privarentur, quo deceret laudari Deum, et orationes offerri [ Mss., decerneret laudare . . . offerre]. Sequebantur autem pariter sacerdotes et diaconi tabernaculo servientes, qui secundum legem ecclesiasticam sacrorum ordines adimplebant. Ex illo autem Romanorum cohortes, quae nunc Numeri nuncupantur, singulae fecerunt tabernaculum proprium, et sacerdotes atque diaconos distributos habebant. Die vero qui dominicus vocatur, quem Hebraei primum vocant, Graeci autem soli distribuunt, et qui ante septimum est [", + "candidate_score": 0.651887, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_35_37", + "bdc_text": "Nobilis a procupatum postul Muylias , die totius sunt , ut , quae ex qua proposito dissiditio , familiter non velit . quibus partis nondum Hominusius , cui sorore , Galli et iunii Gallum tria moliturum contra evangelico , quam scilicet ditionis , praesertim , si concordiam signum captos cepi 22 . maii Tui Hispaniensis , 15 ex Italia vixi plerissimae includas .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_453", + "psc_text": "studio laborabat ut Occidentales episcopi consentirent eis qui consubstantialem esse Patri Filium denegabant. Et hoc faciebat, nolens a primordio aperte vim facere, sed eis callide suadere, ut decreto contra Athanasium ab Orientalibus episcopis habito consentirent. Sperabat enim quia si communi decreto damnaretur Athanasius, facilius suam voluntatem in religione [ ed. V. et Frob., regione] compleret. SOZOMEN., lib. IV, cap. 7. Edit. Christ. Vales. cap. 8, p. 546. Tunc igitur in Italiam convenerunt episcopi Orientalium non multi, quoniam plurimos eorum aut senectus aut itineris longitudo prohibuit. Occidentalium vero ultra trecentos, ut praecepto principis concilium Mediolani celebraretur: ubi convenientes Orientales, ante omnia contra Athanasium decretum fieri commune poscebant, ut hoc facto penitus ei aditus Alexandriae clauderetur. Quod cum sensissent Paulinus Gallicanae Treviris, Dionysius Albae metropolis Italorum, et Eusebius Vercellensis episcopi, quia ad destructionem fidei Orientales contra Athanasium agere molirentur: surgentes magna voce clamabant dolum et circumventionem per ea quae gerebantur, Christianitatis dogmatibus", + "candidate_score": 0.651794, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_16_18", + "bdc_text": "Ex se vixisse sito euri nec dubitare , hac de consosita coram ordinibus impii cum ipso contendare , qui si bello omnino decernere videat sese dei optimo maximo causam suam committere et veniemo hostes fortiter excusisse viros promittunt . Rex Hispanię Philippus , 10 signa , peditum conscriptor in mense iuramenta sine obstrinxit , quid hęc sibi voluit , nescio , cum certo estat pacem , quod ipsum et Gallum transmisces etiam rem utrinque obsequi servatum esse . Scoti feruntur crandisse Gallos , qui in Scotem .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_703", + "psc_text": "ipsa porticus, dormientes oppressit. Alia vero die in coelo signum splendens crucis salutaris apparuit. Sed etiam Judaeorum vestes crucis signaculo sunt impletae, non tamen splendenti, sed nigro colore signatae. Haec itaque Dei rebelles considerantes, et divina flagella contremiscentes, ad propria sunt reversi: confitentes esse Deum qui ab eorum progenitoribus ligno probatur appensus. Quod audiens Julianus, dum utique caneretur ab omnibus, tanquam Pharao indurato corde non timuit. THEODORETUS, lib. III, cap. 17. Edit. Christ. Vales. cap. 20, p. 142. 298 CAPUT XLIV. De bello Persico, et quomodo Julianus illuc perrexerit. Igitur dum Persae mortuum cognovissent fuisse Constantium, capta fiducia venerunt ad terminos Romanorum, denuntiantes bellum. Ob quam rem, collecto exercitu, Julianus misit in Delphum, et Delum, atque Dodonem, ad percipienda responsa, si expediret ei bella suscipere. Tunc universi vates et pugnandi fiduciam dabant, et victoriam promittebant. Unum vero responsum pro exemplo mendacii ac seductionis inserere non pigebit; est enim hujusmodi: Nunc", + "candidate_score": 0.650757, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_6_8", + "bdc_text": "illi igitur , nisi commode omnibus prospiceret omnium ad seditionem spectavire aperte profectorentur , sicque decesserunt principum seculare , omnes , licet aliter nihil prorsus hisce conviliit determinatum sit , quod sciam . Auxilea contra Turcam Vergum necessant , ita promisum ordines , ut more solito , quid sint , mitteret ac obiret militio . Quia iustatt apud nos electore palatinus 9.", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_533", + "psc_text": "Qui vero voluerit subtiliter universa cognoscere, exceptorum debet acta relegere. Post haec ergo talia gesta sunt. Consentientes quidem Acacio ad imperatorem quam propere pervenerunt. Alterius vero partis episcopi singuli ad propria sunt reversi. Decem tantummodo eorum communi decreto missi, venientes ad principem, invenerunt directos decem ab Ariminensi concilio. Porro sequaces Acacii jam egerant ut potentes palatii ipsorum tuerentur partes, et per eos favor illis arridebat imperatoris. Dicebant enim alios quidem sibimet consentire, alios autem ecclesiasticis pecuniis esse corruptos, alios incongruis falli seductionibus [ ed. V., seditionibus]. Haec agebat Acacius natura versutus, et praeparatus ad intelligendum atque dicendum, cum etiam insignem haberet ecclesiam, id est Eusebii Pamphili, post quem ejus tenebat episcopatum, et gloriabatur eum se habuisse doctorem. Et cum talis esset, persuadebat facile quod volebat. Cum igitur Constantinopoli ex utroque concilio essent episcopi viginti, et alii qui casu praesentes erant; primo quidem jubetur ut de Aetii quaestione judicaret, praesentibus maximis", + "candidate_score": 0.650132, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_5", + "bdc_text": "coram imperatorum scriptis pluribus iisque actorum est decertatum , quomodo tandem deiunctum est , ut imperacum , qui hactenus mihi religionem se amplexurus , ac omnibus defensurus viribus veribus assereret .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_285", + "psc_text": "ut dum ecclesiastici sumus, et fidem et sensum Ecclesiae sanctarumque Scripturarum habemus, uniri nos per pacificam et Dei cultricem pietatem tuam matri nostrae Ecclesiae jubeatis, quaestionibus utique et superfluitatibus inquisitionum sublatis; ut et nos, et sancta Ecclesia ad invicem pacificati, solemnes orationes pro pacifico pioque imperio, et omni tuo genere omnes communiter celebremus. Hanc fidei expositionem alii quidem dicebant artificiose compositam; ut videretur princeps placari sermonibus, et ita Arii dogmatibus circumferri; quatenus per expositionem ei fiducia praeberetur, et utrumque haberet intellectum. Arbitratus autem imperator Arium et Euzoium similia credere his qui in Nicaea convenerant, valde gavisus est. Non tamen sibimet persuasit ut eos in Ecclesiae communionem susciperet ante judicium atque probationem congruarum personarum secundum Ecclesiae legem; sed destinavit eos ad episcopos tunc Hierosolymis congregatos, scribens ut fidem eorum expositionis examinarent, et clementem super eis deberent proferre sententiam; sive recte credentes invidiae gratia essent injustitiam passi, seu dum non haberent unde", + "candidate_score": 0.649078, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_35_37", + "bdc_text": "Nobilis a procupatum postul Muylias , die totius sunt , ut , quae ex qua proposito dissiditio , familiter non velit . quibus partis nondum Hominusius , cui sorore , Galli et iunii Gallum tria moliturum contra evangelico , quam scilicet ditionis , praesertim , si concordiam signum captos cepi 22 . maii Tui Hispaniensis , 15 ex Italia vixi plerissimae includas .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_452", + "psc_text": "invidiae nimietate, neque Constante vivo, et Constantio eum se diligere profitente, ab ejus molestia recedebant; sed Antiochiae congregati Narcissus Cilix, Theodorus Thraciae, Theogonius Nicaenus, Patrophilus Scythopoleos, Minophantus Ephesius, et alii circa triginta, scripserunt omnes universis episcopis: quia contra sanctiones ecclesiasticas Alexandriam remeasset, nec in concilio sine culpa fuisset inventus; et jubebant ut neque communicarent ei, neque scripta dirigerent, sed Georgio, qui ab eis fuerat ordinatus. Verum Athanasio nullus hinc sermo fuit. SOZOMEN., lib. IV, cap. 7. Edit. Christ. Vales. cap. 8, p. 546. CAPUT XV. De synodo apud Mediolanum facta. Igitur devicto Magnentio, cum solus Constantius Romanorum tenuisset imperium, omni studio laborabat ut Occidentales episcopi consentirent eis qui consubstantialem esse Patri Filium denegabant. Et hoc faciebat, nolens a primordio aperte vim facere, sed eis callide suadere, ut decreto contra Athanasium ab Orientalibus episcopis habito consentirent. Sperabat enim quia si communi decreto damnaretur Athanasius, facilius suam voluntatem in religione [ ed.", + "candidate_score": 0.648998, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_7_9", + "bdc_text": "Auxilea contra Turcam Vergum necessant , ita promisum ordines , ut more solito , quid sint , mitteret ac obiret militio . Quia iustatt apud nos electore palatinus 9. 2 .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_760", + "psc_text": "expositam in Nicaena urbe servandam. Scripsit autem et ipse, socium adhibens in suis litteris fratrem, quatenus in his quae placuerant duraretur. Nunc ergo etiam legem ipsam ponere necessarium est quae aperte et ejus pietatem praedicat, et Valentis tunc sinceritatem sine dubitatione demonstrat. THEODORETUS, lib. IV, cap. 6. Edit. Christ. Vales. cap. 7. p. 157. CAPUT IX. Edictum Valentiniani et Valentis de consubstantiali Trinitate. Impp. maximi, pii, victores, Augusti, Valentinianus, Valens et Gratianus, episcopis dioeceseos Asiae, Phrygiae, Carophrygiae, et Pacatianae, in Domino salutem. Tanto concilio in Illyrico celebrato, et subtiliter habita quaestione de salutari Verbo, ostenderunt ter beati pontifices Trinitatem consubstantialem Patris, et Filii, et Spiritus sancti. Quam nequaquam declinantes, juxta ministeria religionis magni Regis exercent. Hanc ergo praedicari decrevit nostra quoque potentia: ita tamen ut non dicant aliqui: Sequimur religionem imperatoris, hanc patriam gubernantis, et non illi potius obedientes qui nobis salutis mandata contradidit. Evangelium namque Christi nostri sic habet:", + "candidate_score": 0.648556, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_5", + "bdc_text": "coram imperatorum scriptis pluribus iisque actorum est decertatum , quomodo tandem deiunctum est , ut imperacum , qui hactenus mihi religionem se amplexurus , ac omnibus defensurus viribus veribus assereret .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1002", + "psc_text": "susciperent magistros Ecclesiae qui ante tempora divisionis extitissent. Illis vero non abnegantibus, sed tanquam praeceptores honorantibus, rursum imperator interrogavit si eis horum testimonia Christiani dogmatis complacerent. Haec audientes praesules haeresum atque disputatores eorum (erant enim plurimi ad disputationis certamina praeparati), in responso vehementer haeserunt. Irruit enim in omnes magna discordia; aliis dicentibus bonum imperatoris esse propositum; aliis vere cogitantibus quia non eorum expediret intentioni, dum alii aliter de libris veterum sentire viderentur. Et nequaquam inter se conspirabant; sed erant divisi, non solum adversus alias haereses, sed etiam inter semetipsos, qui dudum unius haeresis esse videbantur. Quamobrem consors malitia sicut linguae gigantum veterum est divisa, et turris eorum funditus est subversa. Cognoscens igitur imperator eorum confusionem, et quia in disputatione solummodo, et non in antiquis expositionibus confidebant, alio properavit itinere, eisque mandavit ut ex scripto unaquaeque religio terminum suae fidei declararet. Tunc callidi viri singularum haeresum subtiliter sua verba tractantes, dogma", + "candidate_score": 0.64853, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_35_37", + "bdc_text": "Nobilis a procupatum postul Muylias , die totius sunt , ut , quae ex qua proposito dissiditio , familiter non velit . quibus partis nondum Hominusius , cui sorore , Galli et iunii Gallum tria moliturum contra evangelico , quam scilicet ditionis , praesertim , si concordiam signum captos cepi 22 . maii Tui Hispaniensis , 15 ex Italia vixi plerissimae includas .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_575", + "psc_text": "summum apostolicae integritatis dogma servavit. Tertius autem magnus surrexit Meletius, et rectitudinem regulae in sacra disputatione monstravit. Nam veluti quodam pondere veritatis utens, et quod plus, et quod minus erat, evitavit. Cumque turba universa faveret, rogans ut brevem eis doctrinae daret imaginem: tres ostendens digitos, deinde colligens duos, et unum tendens, illam laudabilem protulit vocem Tria sunt quae intelliguntur, sed tanquam de uno disputamus. THEODORETUS, ibidem. CAPUT XLVIII. Quod, expulso Meletio, Euzoius Arianus Antiochiae sit ordinatus episcopus. Eo tempore fertur archidiaconem ejus Ecclesiae, adhuc eo loquente, extensa manu ejus os obstruxisse. At ille suam sententiam manu clarius quam voce signavit. Tribus enim apertis digitis, et denuo clausis, et uno tantum digito rursus extenso, pollicis schemate divulgabat: quia tres unum sunt. Deinde archidiacone ejus manum, ore dimisso, tenente, libera voce clamabat, Nicaenum servari debere concilium. SOZOMEN., lib. IV, cap. 27. Edit. Christ. Vales. cap. 28, p. 587. Contra hanc doctrinam Ariani", + "candidate_score": 0.645651, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_5", + "bdc_text": "coram imperatorum scriptis pluribus iisque actorum est decertatum , quomodo tandem deiunctum est , ut imperacum , qui hactenus mihi religionem se amplexurus , ac omnibus defensurus viribus veribus assereret .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_24", + "psc_text": "si tamen liceret [ ed., deceret], ea sola conscribere quae ad meam videbantur notitiam pervenisse de Ecclesia in Romano imperio constituta placuit tamen, quantum valuero, ut etiam apud Persas et Barbaros quae sunt gesta de religione conscribam. Non autem absurdum erit ab historia ecclesiastica, si in hoc opere etiam illi referantur qui quondam patres et praeceptores fuerunt monachorum, aut qui post eos per successiones utiles visi sunt, sicut audivimus atque probavimus. Non enim aut nos ingrati esse videbimur, taciturnitati tradentes virtutem eorum; aut illi exsortes erunt hujus historiae qui tantae philosophiae exempla reliquerunt, quibus utentes posteri, beatissimo et felicissimo fine potientur. Sed haec quidem sermo procedens, ut potuerit observabit. Convertar nunc ad narrationem rerum, cooperatorem invocans Deum. Hinc enim habebit praesens scriptura principium. SOZOMEN., lib. I, cap. 1, p. 400. CAPUT IV. A quo tempore historiae fecit initium, et quomodo Constantino signum crucis ostenditur, et qui imperatores et Caesares per", + "candidate_score": 0.639592, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_38_40", + "bdc_text": "Dominus vale . In augusti et iulii anno d. diutissimo , Gregi , a 52 . iun Dem ehrwirdigen und gelertten heren Heinrich Bullinger , meinem inn sonders lieben unnd fraind zuͦ", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1267", + "psc_text": "et Helena Augusta Deo amabilis, locum amplum, ubi Dei Genitrix peperit, memoriis mirabilibus adornavit, hanc sacratissimam speluncam decenter irradians. Sed Origenes in primo tomo de Epistola Pauli apostoli ad Romanos, ait: Quomodo Dei genitrix dicatur, latius animadverte. Apparet igitur Nestorium ignorasse lectiones antiquorum. [Quapropter, sicut dixi, in sermone solo moratus est, et non solum eum sermonem ex animo dedit, sed etiam omnino Deum esse qui natus est denegavit. Nos enim fatemur quoniam qui de sancta Virgine natus est, crucifixus est, Dominus est gloriae, sicut dixit Apostolus: Si enim cognovissent, nunquam Dominum gloriae crucifixissent (I Cor. II, 8) . Porro Nestorius dicit: Noli gloriari, Judaee, non crucifixisti Deum: tanquam ipse Dominus gloriae idem non sit Deus.] Nam quia purum non dicit hominem Christum, sicut Photinus aut Paulus Samosatenus, etiam homiliae quas fecit ostendunt. Nusquam enim Dei verbi subsistentiam perimit; sed ubique id subsistere confitetur, et habere substantiam, non sicut Photinus et", + "candidate_score": 0.639083, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_22_24", + "bdc_text": "sit ) commodo perspecturus . Imperator legatos secundo in Angliam misit , qui leginam fideo scio desponsandam peterit ; amici exceptos audio , sed nihil peregisse .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_422", + "psc_text": "sit tristis, licet et sepulturam vobis denegent impii et prohibeant vos efferri. Nam usque ad hoc nequitia pervenit Arianorum, ut et portas clauderent, et circa sepulturarum loca, veluti daemones, residerent, ne quis sepeliretur fidelium dilectorum [ ms. Lyr., electorum]. Haec ergo et his similia Georgius in Alexandria faciebat. Sanctus autem Athanasius nullum locum munitum cautelae suae putabat, cum utique aut vivum eum deduci, aut mortuum decollari, et caput ejus imperator sibi jussisset afferri. Pro qua re etiam praemium maximum compromisit hujusmodi aliquid nuntianti. THEODORETUS, lib. II, cap. 14, p. 90. CAPUT IV. Quemadmodum Britannio sit privatus imperio. Imperator interea in Illyricum castrametatus est, cogebat eum publica necessitas, et maxime Britannionis, qui per milites Augustus fuerat appellatus. Cumque venisset in Sirmium, mutuo foederibus habitis Britannionem vidit. Actumque est ut milites qui eum constituerant transirent ad favorem Constantii. Quo facto, solum Constantium imperatorem Augustum voce emissa clamaverunt ( an. Dom. 354). Cumque", + "candidate_score": 0.636528, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_16", + "bdc_text": "Ex se vixisse sito euri nec dubitare , hac de consosita coram ordinibus impii cum ipso contendare , qui si bello omnino decernere videat sese dei optimo maximo causam suam committere et veniemo hostes fortiter excusisse viros promittunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_278", + "psc_text": "optime cauteque universa proveniunt, quando per illorum puram probabilemque religionem divinamque concordiam, universa in se dignatur erigere. Igitur de tali hominum collegio, id est Christianorum (pro quibus mihi omnis est sermo), quam me libenter credis audire, quando etiam eminentia loca Persidos per eos amplius quam cupio decorantur? Tu ergo optime gubernaveris, si fueris sicut illi, et habueris commune quod illi. Sic enim habebis omnium Dominum mitem, placidumque, atque propitium. Hos igitur, quoniam tantus ac talis existis, commendo tibi quoniam et pietate probaris insignis. Hos dilige competenter, et facito clementiae tuae participes, tibi simul et nobis praebiturus gratiae immensa jura per fidem. Haec igitur optimus imperator pietate decoratus egit, curam non solum subjectorum habens, sed etiam eorum qui sub alienis gubernaculis regebantur. Quapropter et ipse divina protectione potitus est, et universam Europam atque Libyam, super has etiam maximam Asiae partem tenens, subjectos habuit ubique devotos. Sed etiam barbarorum alii quidem sponte", + "candidate_score": 0.634485, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_22_24", + "bdc_text": "sit ) commodo perspecturus . Imperator legatos secundo in Angliam misit , qui leginam fideo scio desponsandam peterit ; amici exceptos audio , sed nihil peregisse .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_587", + "psc_text": "immiserat. Cumque haec non laterent aures imperatoris, inter spem metumque constitutus, suspicionem celare volens (quia qui dudum integer fuerat Christianus, postea proditor est effectus), tonsus monachicam simulabat vitam; et latenter quidem exercebatur in philosophia; in manifesto autem sacros Christianorum legebat libros. Denique in ecclesia Nicomediae lector est constitutus; et sub hoc habitu furorem declinavit imperatoris. Haec equidem pro timore faciebat, nequaquam a spe recedens quam mente conceperat. Dicebatque plurimis amicorum suorum feliciora fore tempora quibus ipse rerum potiretur imperio. 283 Dum haec itaque contra eum sic agerentur, Gallus germanus ejus Caesar constitutus, venit ad Nicomediam visurus eum, dum pergeret ad Orientem. Post paululum vero perempto Gallo, repente Julianus quoque fit suspectus imperatori, qui etiam eum custodiri praecepit; et dum fuga lapsus fuisset, diversa loca circumeundo salvatus est. Vixque sero uxor imperatoris Eusebia celatum inveniens, supplicavit imperatori quatenus nihil mali pateretur: sed ut potius ad philosophandum mitteretur Athenas. SOCRATES, lib. III,", + "candidate_score": 0.631271, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_23_25", + "bdc_text": "Imperator legatos secundo in Angliam misit , qui leginam fideo scio desponsandam peterit ; amici exceptos audio , sed nihil peregisse . Sedives multo habere de mittendis legatis ad Gallum consiliunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_422", + "psc_text": "sit tristis, licet et sepulturam vobis denegent impii et prohibeant vos efferri. Nam usque ad hoc nequitia pervenit Arianorum, ut et portas clauderent, et circa sepulturarum loca, veluti daemones, residerent, ne quis sepeliretur fidelium dilectorum [ ms. Lyr., electorum]. Haec ergo et his similia Georgius in Alexandria faciebat. Sanctus autem Athanasius nullum locum munitum cautelae suae putabat, cum utique aut vivum eum deduci, aut mortuum decollari, et caput ejus imperator sibi jussisset afferri. Pro qua re etiam praemium maximum compromisit hujusmodi aliquid nuntianti. THEODORETUS, lib. II, cap. 14, p. 90. CAPUT IV. Quemadmodum Britannio sit privatus imperio. Imperator interea in Illyricum castrametatus est, cogebat eum publica necessitas, et maxime Britannionis, qui per milites Augustus fuerat appellatus. Cumque venisset in Sirmium, mutuo foederibus habitis Britannionem vidit. Actumque est ut milites qui eum constituerant transirent ad favorem Constantii. Quo facto, solum Constantium imperatorem Augustum voce emissa clamaverunt ( an. Dom. 354). Cumque", + "candidate_score": 0.630011, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_22_24", + "bdc_text": "sit ) commodo perspecturus . Imperator legatos secundo in Angliam misit , qui leginam fideo scio desponsandam peterit ; amici exceptos audio , sed nihil peregisse .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_442", + "psc_text": "reddi, quoniam celabatur [ ms. Santheod., celebrabatur] a plurimis. Imperator autem edictis quaeri praecepit editionem ipsam, supplicium minatus si quis eam celasse comperiretur. Sed neque terror destruere potuit quod semel fuerat institutum, eo quod apud multos haberetur. Et de his quidem ista dixisse sufficiat. SOCRATES. lib. II, cap. 25, edit. Christ. CAPUT IX. De Osio Hispano. Quia vero et de Osio Hispano, invito illuc veniente, fecimus mentionem, breviter etiam de eo dicendum est. Ante paululum tempus iste vir molimine Arianorum fuerat missus exsilio. Tunc autem studio eorum qui Sirmio convenerunt eum evocavit imperator, volens eum aut suasione aut necessitate concordare praesentibus. Hoc enim facto, maximum fidei eorum putabatur esse testimonium. Quapropter, sicuti dixi, ex necessitate venit. Et dum eis consentire 263 respueret, tormenta longaevus, plagasque perpessus est; unde etiam necessitate vehementi expositionibus tunc editis consensit atque subscripsit. Hunc ergo terminum habuerunt quae tunc Sirmio gesta noscuntur. Imperator autem Constantius morabatur", + "candidate_score": 0.6256, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_22_24", + "bdc_text": "sit ) commodo perspecturus . Imperator legatos secundo in Angliam misit , qui leginam fideo scio desponsandam peterit ; amici exceptos audio , sed nihil peregisse .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_940", + "psc_text": "et maxime Alexandrini; Petro quippe revertente de Roma cum litteris Damasi Romanae urbis antistitis, confirmantis consubstantialitatis fidem, et Petri episcopi roborantis ordinationem. Quo facto, populus sumpta fiducia, Lucium expulit, et reduxit Petrum. Sed Lucius Constantinopolim navigavit: Petrus cum paucum vixisset tempus, reliquit fratrem suum Timotheum successorem. SOCRATES, lib. IV, cap. 30. Edit. Christ. Vales. cap. 37, p. 254. CAPUT XV. Quomodo Valens contra Gothos pugnando sit devictus et mortuus. Porro Valens imperator cum tricesima die Maii mensis sexto consulatu suo, et Valentiniani junioris secundo ( An. Dom. 378), Constantinopolim venisset, invenit populum in moestitia constitutum. Barbari namque per Thracias discurrentes, etiam Constantinopoleos suburbana vastabant, non existente qui eis resistere fortiter praevaleret. Qui dum usque ad muros venissent urbis, afflicta civitas murmurabat; quasi eos imperator illuc evocasset, dum nec resisteret, et magis bella protraheret. Circenses ludi igitur agebantur, et illic imperatori clamabant: Da arma, et nos pugnabimus. Hinc accensus imperator, undecima", + "candidate_score": 0.625157, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_22_24", + "bdc_text": "sit ) commodo perspecturus . Imperator legatos secundo in Angliam misit , qui leginam fideo scio desponsandam peterit ; amici exceptos audio , sed nihil peregisse .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_457", + "psc_text": "THEODORETUS, lib. II, cap. 15, p. 90. Igitur imperator illos quidem mittit in exsilium. Generale vero concilium fieri cogitabat, quatenus omnes Orientales episcopos venientes ad Occidentem, si posset, concordes efficeret. Quod cum propter itineris spatia difficile videretur, duplicem tractavit synodum celebrari: ut in Arimino quidem Itali qui tunc aderant convenirent, Orientales autem in Nicomedia Bithyniae civitate. Hoc ergo imperatore tractante, effectus non evenit ut voluit. Neutrum enim concilium sibimet concordavit, sed utrumque divisum est. Nam neque Arimino convenientes alterutris inter se consonare potuerunt, et Orientales in Seleucia Isauriae congregati, aliud schisma sunt passi; quod suo loco narrabitur. SOCRATES, lib. II, cap. 29. Edit. Christ. Vales. cap. 37, p. 131. 265 CAPUT XVII. Dialogus inter Liberium et Constantium gestus, et quomodo Liberius fuerit exsilio destinatus. Ego quidem Liberii per omnia famosissimi habitum pro veritate dialogum contra Constantium volo referre, quoniam a fidelibus illius temporis est conscriptus. Is enim post Julium Sylvestri", + "candidate_score": 0.625063, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_22_24", + "bdc_text": "sit ) commodo perspecturus . Imperator legatos secundo in Angliam misit , qui leginam fideo scio desponsandam peterit ; amici exceptos audio , sed nihil peregisse .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_491", + "psc_text": "denuo declinaverit Interea sentiens Athanasius sibi insidias praeparari, nequaquam ad imperatorem venire praesumpsit, neque hoc utile judicavit; sed electos ex Aegypto quinque episcopos, inter quos Serapionem Thmuiensem virum praecipua vita sanctum et ad loquendum valde copiosum, mittit ad principem tunc in Occidente degentem, cum quibus etiam tres presbyteros, per quos sibi placaret imperatorem, et pro derogationibus satisfacerent inimicorum, aliaque facerent quae ei vel Ecclesiis expedirent. Quibus navigantibus, paulo post litterae venerunt imperatoris evocantes eum. Ob quam rem et Athanasius, et populus est turbatus, cum neque haeretico imperatori obedire cautum esset, neque reluctari sine periculo. Verumtamen ire distulit, et litterarum portitor sine effectu reversus est. Superveniente autem aestate veniens alius ab imperatore missus cum provinciae judicibus cogebat eum, cleroque nimis erat infestus. Porro populum paratum videns ad bellum, etiam iste reversus est. Non multo post tempore congregantur ex Aegypto et Libya legiones. Et cum nuntiatum fuisset celari Athanasium in ecclesia, quae", + "candidate_score": 0.623372, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_23_25", + "bdc_text": "Imperator legatos secundo in Angliam misit , qui leginam fideo scio desponsandam peterit ; amici exceptos audio , sed nihil peregisse . Sedives multo habere de mittendis legatis ad Gallum consiliunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_457", + "psc_text": "THEODORETUS, lib. II, cap. 15, p. 90. Igitur imperator illos quidem mittit in exsilium. Generale vero concilium fieri cogitabat, quatenus omnes Orientales episcopos venientes ad Occidentem, si posset, concordes efficeret. Quod cum propter itineris spatia difficile videretur, duplicem tractavit synodum celebrari: ut in Arimino quidem Itali qui tunc aderant convenirent, Orientales autem in Nicomedia Bithyniae civitate. Hoc ergo imperatore tractante, effectus non evenit ut voluit. Neutrum enim concilium sibimet concordavit, sed utrumque divisum est. Nam neque Arimino convenientes alterutris inter se consonare potuerunt, et Orientales in Seleucia Isauriae congregati, aliud schisma sunt passi; quod suo loco narrabitur. SOCRATES, lib. II, cap. 29. Edit. Christ. Vales. cap. 37, p. 131. 265 CAPUT XVII. Dialogus inter Liberium et Constantium gestus, et quomodo Liberius fuerit exsilio destinatus. Ego quidem Liberii per omnia famosissimi habitum pro veritate dialogum contra Constantium volo referre, quoniam a fidelibus illius temporis est conscriptus. Is enim post Julium Sylvestri", + "candidate_score": 0.623013, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_22_24", + "bdc_text": "sit ) commodo perspecturus . Imperator legatos secundo in Angliam misit , qui leginam fideo scio desponsandam peterit ; amici exceptos audio , sed nihil peregisse .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_300", + "psc_text": "ex epistolis imperatoris agnovi. Credens igitur imperator, suscipi eum ab episcopo Constantinopolitanae urbis Alexandro in communionem praecepit. Erat enim tunc sabbatum. Et sequenti die eos communicare exspectabat alterutris; sed praesumptiones Arii judicia Dei secuta sunt. Nam dum egressus ex imperiali fuisset aula, obsequiis honorabatur satellitum Eusebii, et per mediam tunc civitatem perspicuus apparebat. Cumque venisset juxta locum cui est vocabulum Constantini forum, ubi columna porphyretica collocata est, terror eum subito ex quodam conscientiae secreto constrinxit, et cum formidine secuta est ventris effusio. Percunctatusque si secessus esset in proximo, et agnoscens esse post Constantini forum, perrexit illuc. Quo facto, defectus eum quidam cum effusione corripuit, et una cum stercoribus meatus quoque prolapsus est. Tunc ergo concidit, et sanguinis multitudo cum subtilibus intestinis subsequenter effluxit; decurrebantque pariter cum splene etiam interna jecoris. Et ita factum est, ut repente sequeretur et mors. Secessus vero ubi talia gesta sunt, in Constantinopolitana urbe monstrabatur, sicuti", + "candidate_score": 0.622384, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_23_25", + "bdc_text": "Imperator legatos secundo in Angliam misit , qui leginam fideo scio desponsandam peterit ; amici exceptos audio , sed nihil peregisse . Sedives multo habere de mittendis legatis ad Gallum consiliunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_819", + "psc_text": "eis quoque percipientes epistolas, ad eos, a quibus fuerant destinati reversi sunt. Qui Liberii praecepta suscipientes, legationes mittebant per civitates apud praesules, et consubstantialitatem fidei praedicabant: invitantes eos ut in Tarsum Ciliciae pariter convenirent; quatenus Nicaenam roborantes fidem, de caetero solverent omnem contentionem. Quae fieri potuerunt, nisi Eudoxius Arianae religionis praesul, tunc apud imperatorem eminens valde, prohibuisset. Qui amplius propter indictum iter ad Tarsum accensus, mala in eis potiora commisit. Quia vero Macedoniani per legatos, quos miserant, communicantes Liberio, Nicaenam confirmaverunt fidem, ipse Sabinus in collectione synodalium est professus. SOCRATES, lib. IV, cap. 11. Edit. Christ. Vales. cap. 12, p. 222. CAPUT XXVI. Cur Eunomius ab Eudoxio segregatus sit. Circa haec itaque tempora Eunomius ab Eudoxio separatus seorsim agebat missas; quoniam quem dum saepe [ ed. V per se] rogasset ut susciperetur praeceptor ejus Aetius, Eudoxius non audivit. Hoc autem non ideo refutavit, quia sectam declinabat Aetii, cum eam scilicet", + "candidate_score": 0.622287, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_23_25", + "bdc_text": "Imperator legatos secundo in Angliam misit , qui leginam fideo scio desponsandam peterit ; amici exceptos audio , sed nihil peregisse . Sedives multo habere de mittendis legatis ad Gallum consiliunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_968", + "psc_text": "Valentis temporibus a suis clericis recessisset, apud semetipsum in Bithynia morabatur, vir callidus et dicendi peritus, multusque populus concurrebat ad eum: alii experiri volentes, alii audire quae diceret. Hujus fama pervenit ad principem; cum quo ipse quoque voluit habere sermonem: sed Augusta Flacilla precibus eum retinuit. Erat enim fidelissima, et Nicaeni dogmatis jura sub integritate servabat, timuitque ne, ut assolet, eloquio viri callidi captus imperator, facile in sectam ejus incurreret. SOZOMEN., lib. VII, cap. 6, p. 710. CAPUT XII. De concilio Constantinopolitano contra Macedonianos. Interea cum episcopi centum et quinquaginta fuissent apud Constantinopolim congregati, 335 praecepit imperator ut nullus proderet quis esset maximus ille Meletius. Volebat enim ex memoria sui somnii virum illum sibimet indicari; cum ergo omnis illa multitudo pontificum regiam introisset domum, relictis omnibus ad magnum currit Meletium, et veluti quidam filius patris amator, post multum tempus paterna visione potitus, amplectebatur eum, et simul osculabatur oculos, labia, pectus,", + "candidate_score": 0.622132, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_23_25", + "bdc_text": "Imperator legatos secundo in Angliam misit , qui leginam fideo scio desponsandam peterit ; amici exceptos audio , sed nihil peregisse . Sedives multo habere de mittendis legatis ad Gallum consiliunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_424", + "psc_text": "functionibus exhiberi. Cumque in Prusa Bithyniae Britannio moraretur, Constantius scripsit ei, dicens quia multorum bonorum ei causa fuisset, quem a tantis cogitationibus et malis ipsi provenientibus liberasset; nec se bene fecisse, quia quae sibi praestare debuerat, illi potius impendisset. SOCRATES, lib. II, cap. 23. Edit. Christ. Vales. cap. 28, p. 120. CAPUT V. De Gallo Caesare, et de signo crucis quod tunc in coelo apparuit. Tunc igitur imperator Gallum consobrinum suum Caesarem fecit. Cui suum nomen imponens in Syriam Antiochiae destinavit, ut partes per eum custodirentur Orientales. Quo Antiochiam veniente, circa Orientem signum Salvatoris apparuit. Columna namque sub specie crucis in coelo visa maximo miraculo conspicientibus fuit. Alios autem suos duces cum multo exercitu contra Magnentium destinavit. Ipse vero in Sirmio morabatur, et rei sustinebat eventum. Tunc igitur et Photinus Ecclesiae praesul aperte dogma quod ipse compererat exponebat. SOCRATES, lib. II, cap. 24. Edit. Christ. Vales. cap. 28, p. 120.", + "candidate_score": 0.620934, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_23_25", + "bdc_text": "Imperator legatos secundo in Angliam misit , qui leginam fideo scio desponsandam peterit ; amici exceptos audio , sed nihil peregisse . Sedives multo habere de mittendis legatis ad Gallum consiliunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_442", + "psc_text": "reddi, quoniam celabatur [ ms. Santheod., celebrabatur] a plurimis. Imperator autem edictis quaeri praecepit editionem ipsam, supplicium minatus si quis eam celasse comperiretur. Sed neque terror destruere potuit quod semel fuerat institutum, eo quod apud multos haberetur. Et de his quidem ista dixisse sufficiat. SOCRATES. lib. II, cap. 25, edit. Christ. CAPUT IX. De Osio Hispano. Quia vero et de Osio Hispano, invito illuc veniente, fecimus mentionem, breviter etiam de eo dicendum est. Ante paululum tempus iste vir molimine Arianorum fuerat missus exsilio. Tunc autem studio eorum qui Sirmio convenerunt eum evocavit imperator, volens eum aut suasione aut necessitate concordare praesentibus. Hoc enim facto, maximum fidei eorum putabatur esse testimonium. Quapropter, sicuti dixi, ex necessitate venit. Et dum eis consentire 263 respueret, tormenta longaevus, plagasque perpessus est; unde etiam necessitate vehementi expositionibus tunc editis consensit atque subscripsit. Hunc ergo terminum habuerunt quae tunc Sirmio gesta noscuntur. Imperator autem Constantius morabatur", + "candidate_score": 0.620667, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_23_25", + "bdc_text": "Imperator legatos secundo in Angliam misit , qui leginam fideo scio desponsandam peterit ; amici exceptos audio , sed nihil peregisse . Sedives multo habere de mittendis legatis ad Gallum consiliunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_293", + "psc_text": "et Valentem erant, ad Constantinopolitanam venientes urbem, nequaquam de calice fracto, aut altari subverso, aut Arsenio perempto, quod in synodo concinnaverant, quaestionem fieri permiserunt; sed aliam invenere detractionem, suggerentes imperatori, quoniam Athanasius interminaretur non se missurum ab Alexandria frumenta solemniter ad Constantinopolitanam urbem. Et haec se audisse dicebant, Athanasio dicente ad Amantium, Anubionem, Arbathionem, et Petrum, episcopos. Multum itaque derogatio praevalet quando derogator creditur fide dignus. Hac subreptione ad furorem perductus imperator, Athanasium relegavit exsilio, et habitare eum praecepit in Galliis. Aiunt enim quidam hoc imperatorem propterea fecisse, ut unirentur Ecclesiae: quoniam Athanasius communicare Arianis evitabat. Et ille quidem degebat in Treveri Galliarum. SOCRATES, lib. I, cap. 23 Edit. Christ. Sed nemo miretur si tantus vir deceptus excessit, sacerdotibus falsa loquentibus; cum divinus quoque David propheta, non a pontifice, sed a servo Siba contra Miphiboseth mendacia loquente, deceptus sit. THEODORETUS, lib. I, cap. 33, p. 66. CAPUT IX. Quomodo Marcellus", + "candidate_score": 0.619014, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_23_25", + "bdc_text": "Imperator legatos secundo in Angliam misit , qui leginam fideo scio desponsandam peterit ; amici exceptos audio , sed nihil peregisse . Sedives multo habere de mittendis legatis ad Gallum consiliunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_587", + "psc_text": "immiserat. Cumque haec non laterent aures imperatoris, inter spem metumque constitutus, suspicionem celare volens (quia qui dudum integer fuerat Christianus, postea proditor est effectus), tonsus monachicam simulabat vitam; et latenter quidem exercebatur in philosophia; in manifesto autem sacros Christianorum legebat libros. Denique in ecclesia Nicomediae lector est constitutus; et sub hoc habitu furorem declinavit imperatoris. Haec equidem pro timore faciebat, nequaquam a spe recedens quam mente conceperat. Dicebatque plurimis amicorum suorum feliciora fore tempora quibus ipse rerum potiretur imperio. 283 Dum haec itaque contra eum sic agerentur, Gallus germanus ejus Caesar constitutus, venit ad Nicomediam visurus eum, dum pergeret ad Orientem. Post paululum vero perempto Gallo, repente Julianus quoque fit suspectus imperatori, qui etiam eum custodiri praecepit; et dum fuga lapsus fuisset, diversa loca circumeundo salvatus est. Vixque sero uxor imperatoris Eusebia celatum inveniens, supplicavit imperatori quatenus nihil mali pateretur: sed ut potius ad philosophandum mitteretur Athenas. SOCRATES, lib. III,", + "candidate_score": 0.618731, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_23_25", + "bdc_text": "Imperator legatos secundo in Angliam misit , qui leginam fideo scio desponsandam peterit ; amici exceptos audio , sed nihil peregisse . Sedives multo habere de mittendis legatis ad Gallum consiliunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_447", + "psc_text": "Gallus vero, qui et Constans septimo Constantii consulatu et sui tertio ( An. Dom. 354), ita perimitur. Julianus sequenti consulatu Arbitionis et Juliani [ lege ex Cass. Chron., Lolliani], constituitur Caesar, die septimo mensis Novembris. SOCRATES, lib. II, cap. 27. Edit. Christ. Vales. cap. 34, p. 128. Sublatis itaque tyrannis, requiem malorum videbatur habere Constantius; et deserens Sirmium, veniebat ad seniorem Romam, illic volens triumphum de tyrannicis exercere manubiis. Credens autem ea occasione posse utriusque partis episcopos in dogmate concordare, rursus synodum in Italia celebrandam esse constituit. Interea Julius papa, cum quindecim annis Romanam rexisset Ecclesiam, moritur. Cui successit Liberius. SOZOMEN., lib. IV, cap. 7. Edit. Christ. Vales. cap. 8, p. 545. CAPUT XIII. De Aetio haeretico. Igitur in Antiochia Syriae alter haeresiarchus emersit Aetius, cognomento Sine Deo ( An. Dom. 356). Is enim eadem quae Arius sapiebat; sed ab Arianis se segregabat, eo quod Arium in sua communione recepissent.", + "candidate_score": 0.61808, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_23", + "bdc_text": "Imperator legatos secundo in Angliam misit , qui leginam fideo scio desponsandam peterit ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_491", + "psc_text": "denuo declinaverit Interea sentiens Athanasius sibi insidias praeparari, nequaquam ad imperatorem venire praesumpsit, neque hoc utile judicavit; sed electos ex Aegypto quinque episcopos, inter quos Serapionem Thmuiensem virum praecipua vita sanctum et ad loquendum valde copiosum, mittit ad principem tunc in Occidente degentem, cum quibus etiam tres presbyteros, per quos sibi placaret imperatorem, et pro derogationibus satisfacerent inimicorum, aliaque facerent quae ei vel Ecclesiis expedirent. Quibus navigantibus, paulo post litterae venerunt imperatoris evocantes eum. Ob quam rem et Athanasius, et populus est turbatus, cum neque haeretico imperatori obedire cautum esset, neque reluctari sine periculo. Verumtamen ire distulit, et litterarum portitor sine effectu reversus est. Superveniente autem aestate veniens alius ab imperatore missus cum provinciae judicibus cogebat eum, cleroque nimis erat infestus. Porro populum paratum videns ad bellum, etiam iste reversus est. Non multo post tempore congregantur ex Aegypto et Libya legiones. Et cum nuntiatum fuisset celari Athanasium in ecclesia, quae", + "candidate_score": 0.604451, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_23", + "bdc_text": "Imperator legatos secundo in Angliam misit , qui leginam fideo scio desponsandam peterit ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_442", + "psc_text": "reddi, quoniam celabatur [ ms. Santheod., celebrabatur] a plurimis. Imperator autem edictis quaeri praecepit editionem ipsam, supplicium minatus si quis eam celasse comperiretur. Sed neque terror destruere potuit quod semel fuerat institutum, eo quod apud multos haberetur. Et de his quidem ista dixisse sufficiat. SOCRATES. lib. II, cap. 25, edit. Christ. CAPUT IX. De Osio Hispano. Quia vero et de Osio Hispano, invito illuc veniente, fecimus mentionem, breviter etiam de eo dicendum est. Ante paululum tempus iste vir molimine Arianorum fuerat missus exsilio. Tunc autem studio eorum qui Sirmio convenerunt eum evocavit imperator, volens eum aut suasione aut necessitate concordare praesentibus. Hoc enim facto, maximum fidei eorum putabatur esse testimonium. Quapropter, sicuti dixi, ex necessitate venit. Et dum eis consentire 263 respueret, tormenta longaevus, plagasque perpessus est; unde etiam necessitate vehementi expositionibus tunc editis consensit atque subscripsit. Hunc ergo terminum habuerunt quae tunc Sirmio gesta noscuntur. Imperator autem Constantius morabatur", + "candidate_score": 0.598058, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_23", + "bdc_text": "Imperator legatos secundo in Angliam misit , qui leginam fideo scio desponsandam peterit ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1033", + "psc_text": "effusus? Recede igitur, recede, ne secundo peccato priorem nequitiam augere contendas. Suscipe vinculum quo te omnium Dominus nunc ligavit; est enim medicina maxima sanitatis. His sermonibus imperator obediens (erat enim divinis eruditionibus enutritus, et aperte sciens quae sunt propria sacerdotum, quae regum), gemens et deflens ad regalia remeavit. Cumque octo mensium continuum transisset tempus, propinquavit Nativitatis Salvatoris nostri festivitas. Imperator autem lamentationibus assiduis in palatio residens, continuas lacrymas incessabiliter expendebat. Ingressus autem Rufinus tunc magister, et singularem apud principem fiduciam habens, et videns principem in lamentationibus prostratum, accessit ut lacrymarum causas inquireret. At ille amarissime ingemiscens, et vehementius lacrymas fundens: Tu, inquit, Rufine, ludis, et mea mala non sentis. Ego autem lamentor et gemo calamitatem meam: quia servis quidem et mendicantibus aperta sunt templa Dei, et proprium Dominum ingredientes licenter exorant, mihi vero ingressus ad eum non est. Insuper etiam coeli sunt mihi clausi. Haec dicens, verba singula singultibus interrumpebat.", + "candidate_score": 0.597994, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_23", + "bdc_text": "Imperator legatos secundo in Angliam misit , qui leginam fideo scio desponsandam peterit ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_485", + "psc_text": "divinae Scripturae religionem tuam poterunt edocere. THEODORETUS, lib. II, cap. 18 et 19, p. 97. Haec itaque synodus scripsit, et per episcopos destinavit. Ursacius autem et Valens eorum praevenientes adventum, derogaverunt concilio: ostendentes imperatori expositionem fidei quam portabant. Imperator Ariano dogmati favens, indignatur adversus synodum, et Ursacium ac Valentem potius honoravit. Quamobrem qui a concilio fuerant destinati tardaverunt, non valentes impetrare responsum. Sero tamen ad synodum Constantius per praesentes episcopos hujusmodi scripta direxit. SOCRATES, lib. II, cap. 29; edit. Christ. Vales. cap. 37, p. 139. CAPUT XXII. Epistola Constantii ad Ariminense concilium. Constantius victor ac triumphator Augustus universis episcopis Arimino congregatis salutem. Semper equidem et prae omnibus cogitare nos de sacra et adoranda lege, non ignorat vestra benignitas. Nunc autem viginti quos vestra sapientia destinavit episcopos, legationis suae causa, interim videre nequivimus, cum sit nobis necessarium circa barbaros iter, et, sicut nostis, deceat animo puro ab omni cogitatione utilitatem divinae", + "candidate_score": 0.597341, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_23", + "bdc_text": "Imperator legatos secundo in Angliam misit , qui leginam fideo scio desponsandam peterit ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_495", + "psc_text": "plagas viris et feminis velut tyrannus inferebat; accensus populus pene peremerat eum, nisi vix [ ms. Lyr., vi] ereptus fugisset ad principem. Quo facto, rursus sequaces Athanasii ecclesias multo tempore tenuerunt. Quas iterum veniens dux Aegypti, Georgii noscitur tradidisse fautoribus. Post haec autem exceptore principis veniente, multi Alexandrinorum supplicio traditi sunt. Post quem etiam ipse Georgius terribilior supervenit, et priori tempore magis odibilis, tanquam qui moverit principem ad multorum necem. Cui utique derogabant Aegyptii monachi, quorum gloriam multitudo universa sequebatur, et vera eorum testimonia judicabat: quia in summae philosophiae virtute degebant. SOZOMEN., lib. IV, cap. 9; edit. Christ. Vales. cap. 10, p. 550. Quia igitur expositam fidem in Nicaea Thraciae omnes accusant milites veritatis, et praecipue habitantes Hesperiam, testantur litterae ab eis ad Illyricum destinatae. Quarum litterarum auctor fuit episcopus Ecclesiae Romanae tunc Damasus, qui post Liberium pontificatus jura susceperat, multis virtutum ornatus insignibus. Habuitque in his litteris nonaginta consortes", + "candidate_score": 0.597229, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_25", + "bdc_text": "Sedives multo habere de mittendis legatis ad Gallum consiliunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_294", + "psc_text": "in Treveri Galliarum. SOCRATES, lib. I, cap. 23 Edit. Christ. Sed nemo miretur si tantus vir deceptus excessit, sacerdotibus falsa loquentibus; cum divinus quoque David propheta, non a pontifice, sed a servo Siba contra Miphiboseth mendacia loquente, deceptus sit. THEODORETUS, lib. I, cap. 33, p. 66. CAPUT IX. Quomodo Marcellus Ancyranus depositus sit, et de Asterio sophista. Igitur episcopi in Constantinopolitana urbe congregati, Marcellum Ancyrae Galatiae deposuerunt pro hujusmodi causa. Asterius quidam in Cappadocia exercens artem sophisticam, eam relinquens, Christianitatem se promittebat asciscere; tentavitque libros conscribere, qui feruntur hactenus, et per quos Arii dogma firmatum est. Dicebat enim Christum sic esse Virtutem Dei, sicuti dictum est apud Moysen: Locustam et campas virtutem Dei; et his multa similia. Conveniebat autem is Asterius frequenter apud episcopos qui Arianam praecipue non evitabant sectam. Nam et ad concilia concurrebat, episcopatum in aliqua civitate quaerens. Sed sacerdotio quidem frustratus est, eo quod persecutionis tempore sacrificasse", + "candidate_score": 0.587391, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_25", + "bdc_text": "Sedives multo habere de mittendis legatis ad Gallum consiliunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_424", + "psc_text": "functionibus exhiberi. Cumque in Prusa Bithyniae Britannio moraretur, Constantius scripsit ei, dicens quia multorum bonorum ei causa fuisset, quem a tantis cogitationibus et malis ipsi provenientibus liberasset; nec se bene fecisse, quia quae sibi praestare debuerat, illi potius impendisset. SOCRATES, lib. II, cap. 23. Edit. Christ. Vales. cap. 28, p. 120. CAPUT V. De Gallo Caesare, et de signo crucis quod tunc in coelo apparuit. Tunc igitur imperator Gallum consobrinum suum Caesarem fecit. Cui suum nomen imponens in Syriam Antiochiae destinavit, ut partes per eum custodirentur Orientales. Quo Antiochiam veniente, circa Orientem signum Salvatoris apparuit. Columna namque sub specie crucis in coelo visa maximo miraculo conspicientibus fuit. Alios autem suos duces cum multo exercitu contra Magnentium destinavit. Ipse vero in Sirmio morabatur, et rei sustinebat eventum. Tunc igitur et Photinus Ecclesiae praesul aperte dogma quod ipse compererat exponebat. SOCRATES, lib. II, cap. 24. Edit. Christ. Vales. cap. 28, p. 120.", + "candidate_score": 0.583969, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_13", + "bdc_text": "Proinde quandoquidem seditiones imminere , certum mihi perstiasum turbilante absque ratione et ordine gesto iri censeo .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_253", + "psc_text": "ita cuncti commovebantur, ut pene usque ad gladios pervenirent, nisi Deus et timor principis cohiberet. Nam imperator suis epistolis seditionem compescuit. Eusebius autem Palaestinae repudiavit [ ms. Theod., repedavit]; quod admiratus imperator scripsit ei: propositum laudans, eumque beatum clamans, et quod non unius civitatis, sed totius orbis potius digne decerneretur episcopus. De caetero autem per annos octo dicitur Antiochenae Ecclesiae vacasse sedes. Tandem vero studio inimicorum Nicaenae fidei, ordinatur Euphronius. His igitur in hoc volumine rite contextis, tempus est ut sequentis libri ordinetur [ ed., ordiamur] initium. SOCRATES, lib. I, cap. 18. Edit. Christ. Vales. cap. 24, p. 59. LIBER TERTIUS. 236 CAPUT PRIMUM. De conversione gentis Indorum atque Persarum. In temporibus religiosi principis Constantini, et Indorum gentes et Iberorum Christiani dogmatis rudimenta susceperunt. Sed etiam Armenios tunc primum audivi Christianos effectos. Aiunt enim Tiridatem regem tunc gentis illius ex quodam mirabili signo Dei, quod circa ejus domum evenit, Christianum", + "candidate_score": 0.583807, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_13", + "bdc_text": "Proinde quandoquidem seditiones imminere , certum mihi perstiasum turbilante absque ratione et ordine gesto iri censeo .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_404", + "psc_text": "tempore neque Christiani sub quiete degebant, sed per Athanasium de consubstantialis verbo circa Ecclesias erat pugna. SOCRATES, lib. II, cap. 20. Edit. Christ. Vales. cap. 25, p. 115. Denique apud Antiochiam non concordabant in professione sua clerus et populus; sed per choros, ut est consuetudo, ad hymnos dicendos Deo in fine psalmorum monstrabant propriam voluntatem. Et hi quidem Patri ET Filio, sicut aequi honoris, gloriam dicebant; hi vero Patri IN Filio, per interpositionem praepositionis, Filium secundum esse monstrantes. His ita gestis, haerens quid ageret Leontius, qui illo tempore ex haeresi adversa sedem Antiochiae gubernabat, cum prohibere non praesumeret eos qui secundum traditionem Nicaeni concilii psallerent Deo: quia metuebat ne seditio nasceretur in populo, hoc dixisse fertur, tangens caput suum jam canum: Hac, inquit, nive soluta, lutum congeretur immensum. Per hoc ostendens quod se defuncto seditionem populo generaret illa discordia quae in hymnis fiebat, non patientibus suis successoribus cum populi varietate", + "candidate_score": 0.582823, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Epistolae", + "max_score": 0.706326, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_10_12", + "bdc_text": "iunii advenit , mox discessurus , postquam facienda sumus , exerit ab Tingamur , quam hactenus prope omnes agnovisse intelligo , landgravium , qui nova aliqui moliri cottio et qui in d. filios dicis Ioannes Friderici Saxonię , ditius meorum suum Eberhardum a Dani imperatori suam in religione suam iocunque declarant , ut eę vir devintiati belli esse iudicari possem , ominando iniuribus dicam propiscopis , quamobrem Euchardus apud iuius autem ab praescopis etc. iunii accusam , quid , nisi multud mihi compertum est . Extrectus iam iam ante aliquot mensis conscriptus in Saxonia , Dietuarß regnem ea , qua res Helvetii reipublicae ferunt , utinim invimadvertit , data Helsatiensi , cui expecto diripienda promissa esse , ut Danię regis morari filio studiosissimam in regno liberam permittere , Sed velitur , mihi hoc aliquid monstrię alii , et aliquando in papisticos omni arum quarti posse , licet tam principis quam publici ubique laute duxit socordini difflictant , ut qui tantę rei geritis posse possit commode , unde , unde videam . Id quod viam papisticis defutinę possint , librum fuderi scio ita confectant , quasi iam debellarem sit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1187", + "psc_text": "eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide synodus sanxerat approbarem. Sed quia in eisdem continebatur quale responsum accepisset ambitio, ignorari voluit quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Unde studeat dilectio tua piissimum principem crebris suggestionibus commonere, ut adjunctis affatibus suis ad singularum provinciarum sacerdotes deferri apostolicae sedis scripta praecipiat: ne ulterius quisquam veritatis inimicus de silentio meo se excusare praesumat. CAP. II. De edicto autem Christianissimi imperatoris, quo imperita quorumdam monachorum insania quid mereretur ostendit, et de responsione piissimae Augustae, qua monasteriorum praesules increpavit, multum me gaudere significo; non ignorans hunc ipsis fervorem fidei divina inspiratione conferri, ut omnibus excellentiam ipsorum non solum regii culminis, sed etiam sacerdotalis esse appareat sanctitatis, apud quos ut fraternitati tuae familiarior esset fiducia, et nunc et antea postulavi, confidens de eorum benevolentia, quod necessariis suggestionibus 1209 non difficulter", + "candidate_score": 0.706326, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_10_12", + "bdc_text": "iunii advenit , mox discessurus , postquam facienda sumus , exerit ab Tingamur , quam hactenus prope omnes agnovisse intelligo , landgravium , qui nova aliqui moliri cottio et qui in d. filios dicis Ioannes Friderici Saxonię , ditius meorum suum Eberhardum a Dani imperatori suam in religione suam iocunque declarant , ut eę vir devintiati belli esse iudicari possem , ominando iniuribus dicam propiscopis , quamobrem Euchardus apud iuius autem ab praescopis etc. iunii accusam , quid , nisi multud mihi compertum est . Extrectus iam iam ante aliquot mensis conscriptus in Saxonia , Dietuarß regnem ea , qua res Helvetii reipublicae ferunt , utinim invimadvertit , data Helsatiensi , cui expecto diripienda promissa esse , ut Danię regis morari filio studiosissimam in regno liberam permittere , Sed velitur , mihi hoc aliquid monstrię alii , et aliquando in papisticos omni arum quarti posse , licet tam principis quam publici ubique laute duxit socordini difflictant , ut qui tantę rei geritis posse possit commode , unde , unde videam . Id quod viam papisticis defutinę possint , librum fuderi scio ita confectant , quasi iam debellarem sit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_670", + "psc_text": "sanctam synodum, vel ad Flavianum episcopum detulerunt, episcoporum publicari auribus Alexandrinus permisisset antistes, ita manifestatione purissimae fidei, quam divinitus inspiratam et accepimus, et tenemus, omnium concertationum strepitus quievisset, ut nec imperitia ultra desiperet, nec occasionem nocendi aemulatio reperiret. Sed dum privatae causae religionis exercentur obtentu, commissum est impietate paucorum, quod universam Ecclesiam vulneraret. Comperimus enim, non incerto nuntio, sed fidelissimo rerum, quae gestae sunt, narratore Hilaro diacono nostro, qui vix, ne subscribere per vim cogeretur, effugit, convenisse ad synodum plurimos sacerdotes, quorum utique frequentia consultationi et judicio profuisset, si is qui sibi locum principem vindicabat, sacerdotalem moderationem custodire voluisset; ut, sicut moris est, omnium sententiis ex libertate prolatis, id tranquillo et aequo constitueretur examine, quod et fidei congrueret, congreret, et errantibus subveniret. In ipso autem judicio non omnes qui convenerant, interfuisse cognovimus. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti 913 sacerdotis arbitrio, impiis subscriptionibus captivas manus dederent, et", + "candidate_score": 0.698372, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_9_11", + "bdc_text": "2 . iunii advenit , mox discessurus , postquam facienda sumus , exerit ab Tingamur , quam hactenus prope omnes agnovisse intelligo , landgravium , qui nova aliqui moliri cottio et qui in d. filios dicis Ioannes Friderici Saxonię , ditius meorum suum Eberhardum a Dani imperatori suam in religione suam iocunque declarant , ut eę vir devintiati belli esse iudicari possem , ominando iniuribus dicam propiscopis , quamobrem Euchardus apud iuius autem ab praescopis etc. iunii accusam , quid , nisi multud mihi compertum est . Extrectus iam iam ante aliquot mensis conscriptus in Saxonia , Dietuarß regnem ea , qua res Helvetii reipublicae ferunt , utinim invimadvertit , data Helsatiensi , cui expecto diripienda promissa esse , ut Danię regis morari filio studiosissimam in regno liberam permittere , Sed velitur , mihi hoc aliquid monstrię alii , et aliquando in papisticos omni arum quarti posse , licet tam principis quam publici ubique laute duxit socordini difflictant , ut qui tantę rei geritis posse possit commode , unde , unde videam .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1187", + "psc_text": "eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide synodus sanxerat approbarem. Sed quia in eisdem continebatur quale responsum accepisset ambitio, ignorari voluit quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Unde studeat dilectio tua piissimum principem crebris suggestionibus commonere, ut adjunctis affatibus suis ad singularum provinciarum sacerdotes deferri apostolicae sedis scripta praecipiat: ne ulterius quisquam veritatis inimicus de silentio meo se excusare praesumat. CAP. II. De edicto autem Christianissimi imperatoris, quo imperita quorumdam monachorum insania quid mereretur ostendit, et de responsione piissimae Augustae, qua monasteriorum praesules increpavit, multum me gaudere significo; non ignorans hunc ipsis fervorem fidei divina inspiratione conferri, ut omnibus excellentiam ipsorum non solum regii culminis, sed etiam sacerdotalis esse appareat sanctitatis, apud quos ut fraternitati tuae familiarior esset fiducia, et nunc et antea postulavi, confidens de eorum benevolentia, quod necessariis suggestionibus 1209 non difficulter", + "candidate_score": 0.693194, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_26_28", + "bdc_text": "te vobis nescio quibus acturit , ministro magistri quidem de his factum suum sit , tempus veri potuisse , si qua interim rei ex initio parentię , quia effertur , ut hoc principum , qua papisticae animum facta declarunt quoque . Mecullirumensis cardinalis diculi Augustacio aliquam impugit in consessum principum . Leguri gratias diviliis , cum imperatorum nuper Iesu , quam ad templum usque comitum illud non vellet ingredi , ne ceremoniis papisticis interesse , ut postea more praudium aquum manctus lavandis temperatori offerunt , repulso ab est , quae res magnam imperatori conflevit invidiam .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1187", + "psc_text": "eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide synodus sanxerat approbarem. Sed quia in eisdem continebatur quale responsum accepisset ambitio, ignorari voluit quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Unde studeat dilectio tua piissimum principem crebris suggestionibus commonere, ut adjunctis affatibus suis ad singularum provinciarum sacerdotes deferri apostolicae sedis scripta praecipiat: ne ulterius quisquam veritatis inimicus de silentio meo se excusare praesumat. CAP. II. De edicto autem Christianissimi imperatoris, quo imperita quorumdam monachorum insania quid mereretur ostendit, et de responsione piissimae Augustae, qua monasteriorum praesules increpavit, multum me gaudere significo; non ignorans hunc ipsis fervorem fidei divina inspiratione conferri, ut omnibus excellentiam ipsorum non solum regii culminis, sed etiam sacerdotalis esse appareat sanctitatis, apud quos ut fraternitati tuae familiarior esset fiducia, et nunc et antea postulavi, confidens de eorum benevolentia, quod necessariis suggestionibus 1209 non difficulter", + "candidate_score": 0.689795, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_8_10", + "bdc_text": "Quia iustatt apud nos electore palatinus 9. 2 . iunii advenit , mox discessurus , postquam facienda sumus , exerit ab Tingamur , quam hactenus prope omnes agnovisse intelligo , landgravium , qui nova aliqui moliri cottio et qui in d. filios dicis Ioannes Friderici Saxonię , ditius meorum suum Eberhardum a Dani imperatori suam in religione suam iocunque declarant , ut eę vir devintiati belli esse iudicari possem , ominando iniuribus dicam propiscopis , quamobrem Euchardus apud iuius autem ab praescopis etc. iunii accusam , quid , nisi multud mihi compertum est .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_653", + "psc_text": ". . . . . . . Atque haec non ab incerto nuntio nobis cognita sunt, sed ab ipsis quos misimus, religiosissimo episcopo et fidelissimo Hilaro diacono nostro, qui quae acta sunt nobis exposuerunt. Quod autem accidit hanc habet causam quod non pura conscientia rectoque judicio secundum consuetudinem ii qui convenerunt, de fide et 904 de iis qui decepti fuerunt, sententiam protulere. Cognoscimus enim ad concilium non omnes quos oportebat convenisse, sed alios quidem ejectos, alios autem intromissos, qui praedicti episcopi circumventione impiis subscriptionibus capti sunt. Talis namque ab ipso prolata sententia, ut omnibus per ipsum Ecclesiis injuria inferretur. Hujuscemodi enim rem valde impiam fideique repugnantem ii testes de visu, qui per nos missi sunt, nobis significarunt. Unde, serenissime imperator, a vestra pia conscientia periculum causa fidei avertere dignare, neque humana praesumptio Christi Evangelio vim inferat. Haec ego, o christianissime et venerabilis imperator, cum iis qui mecum sunt episcopis, sincero", + "candidate_score": 0.688163, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_26_28", + "bdc_text": "te vobis nescio quibus acturit , ministro magistri quidem de his factum suum sit , tempus veri potuisse , si qua interim rei ex initio parentię , quia effertur , ut hoc principum , qua papisticae animum facta declarunt quoque . Mecullirumensis cardinalis diculi Augustacio aliquam impugit in consessum principum . Leguri gratias diviliis , cum imperatorum nuper Iesu , quam ad templum usque comitum illud non vellet ingredi , ne ceremoniis papisticis interesse , ut postea more praudium aquum manctus lavandis temperatori offerunt , repulso ab est , quae res magnam imperatori conflevit invidiam .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1476", + "psc_text": "SS. Patrum tam Graecorum quam Latinorum pro asserenda veritate carnis in Christo. 1353 LEO episcopus LEONI Augusto. CAP. I. Promisisse me memini, venerabilis imperator, in causa fidei, de qua clementiam tuam novi pie esse sollicitam, pleniorem humilitatis meae dirigendum esse sermonem: quem nunc, auxiliante Domino, fideli occasione persolvo, ut sancto pietatis tuae studio utilis, quantum arbitror, deesse non possit instructio. Quamvis enim sciam clementiam tuam humanis institutionibus non egere, et sincerissimam de abundantia Spiritus sancti hausisse doctrinam, officii tamen mei est et patefacere quod intelligis, et praedicare quod credis: ut ignis ille, quem Dominus veniens misit in terram (Luc. XII, 49), motu crebrae meditationis 1355 agitatus, sic concalescat ut ferveat, et sic inflammetur ut luceat. Magnas enim caligines Eutychiana haeresis Orientis partibus inferre molita est, et ab illa luce quae, sicut Evangelium loquitur, lucet in tenebris, et tenebrae eam non comprehenderunt (Joan. I, 5) , imperitorum oculos tentavit avertere. Cumque", + "candidate_score": 0.687503, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_26_28", + "bdc_text": "te vobis nescio quibus acturit , ministro magistri quidem de his factum suum sit , tempus veri potuisse , si qua interim rei ex initio parentię , quia effertur , ut hoc principum , qua papisticae animum facta declarunt quoque . Mecullirumensis cardinalis diculi Augustacio aliquam impugit in consessum principum . Leguri gratias diviliis , cum imperatorum nuper Iesu , quam ad templum usque comitum illud non vellet ingredi , ne ceremoniis papisticis interesse , ut postea more praudium aquum manctus lavandis temperatori offerunt , repulso ab est , quae res magnam imperatori conflevit invidiam .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_567", + "psc_text": "multa mihi fiducia est de pietatis tuae sublimissima fide, obsecro gloriosam clementiam tuam, ut sicut sancto studio tuo catholica praedicatio semper adjuta est, ita nunc quoque ejus faveas libertati; quam forte ideo permisit Dominus hac tentatione pulsari, ut quales intra Ecclesiam laterent, possent agnosci. Quorum plane non est negligenda curatio, ut nec ipsorum nos contristet amissio. CAP. IV. Augustissimus vero et Christianissimus imperator cupiens quam celerrime turbata componi, episcopali concilio, quod Ephesi vult haberi, nimium breve et angustum tempus indixit, diem kalendarum Augustarum praestituendo conventui; cum a tertio iduum Maiarum, quo serenitatis ejus scripta suscepimus, major pars reliqui sit temporis absumenda, ut profectio 857 sacerdotum, qui negotio sufficiant, valeat ordinari. Nam illud quod pietas ipsius etiam me credidit debere interesse concilio, etiamsi secundum aliquod praecedens exigeretur exemplum, nunc tamen nequaquam posset impleri: quia rerum praesentium nimis incerta conditio a tantae urbis populis me abesse non sineret; et in desperationem quamdam", + "candidate_score": 0.687154, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_10_12", + "bdc_text": "iunii advenit , mox discessurus , postquam facienda sumus , exerit ab Tingamur , quam hactenus prope omnes agnovisse intelligo , landgravium , qui nova aliqui moliri cottio et qui in d. filios dicis Ioannes Friderici Saxonię , ditius meorum suum Eberhardum a Dani imperatori suam in religione suam iocunque declarant , ut eę vir devintiati belli esse iudicari possem , ominando iniuribus dicam propiscopis , quamobrem Euchardus apud iuius autem ab praescopis etc. iunii accusam , quid , nisi multud mihi compertum est . Extrectus iam iam ante aliquot mensis conscriptus in Saxonia , Dietuarß regnem ea , qua res Helvetii reipublicae ferunt , utinim invimadvertit , data Helsatiensi , cui expecto diripienda promissa esse , ut Danię regis morari filio studiosissimam in regno liberam permittere , Sed velitur , mihi hoc aliquid monstrię alii , et aliquando in papisticos omni arum quarti posse , licet tam principis quam publici ubique laute duxit socordini difflictant , ut qui tantę rei geritis posse possit commode , unde , unde videam . Id quod viam papisticis defutinę possint , librum fuderi scio ita confectant , quasi iam debellarem sit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_694", + "psc_text": "εἰρήνην τοῦ θεοῦ ἐπανέλθειεν, οἱ διὰ τὴν δυναστείαν ὑπογράψαι καταναγκασθέντες ἱερεῖς, καὶ ἡ πλάνη μόνον ἀφαιρεθείη. Ὅπερ ἵνα κρατήσειε, τῆς δεδοκιμασμένης ἡμῖν πίστεως ἡ εὐσέβεια (σὴ), ἡ τοῖς καμάτοις ἀεὶ τῆς Ἐκκλησίας συνελθοῦσα, τὴν ἡμετέραν ἱκετείαν, τῷ φιλανθρωποτάτῳ βασιλεῖ, ἰδικῶς ὡς ἀπὸ τοῦ μακαριωτάτου Πέτρου τοῦ ἀποστόλοῦ τῆς πρεσβείας ἐπιτραπείσης, καταξιωσάτω διασαφῆσαι· ὥστε πρὶν τὸν πολεμικὸν τοῦτον καὶ ὀλέθριον πόλεμον εἰς τὴν ἐκκλησίαν κρατῆσαι, τοῦ ἀνανεῶσαι τὴν ἀφθονίαν τῆς ἑνότητος, τοῦ Θεοῦ βοηθοῦντος συγχωρήσει· γινώσκων δυνάμεσι 926 τῆ ςαὐτοῦ βασιλείας συνοίσειν, τὸ τῇ καθολικῇ ἐλευθερία διὰ τῆς αὐτοῦ φιλαγάθου διατυπώσεως συνεισφερόμενον. EPISTOLA XLVI. HILARI ROMANAE ECCLESIAE TUNC DIACONI, POSTEA EPISCOPI, AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS I. Sibi per Dioscori improbos ausus non licuisse eam adire, et litteras sancti Leonis reddere.-- II. Se Dioscori ereptum insidiis Romam venisse: Ephesinam pseudosynodum a Leone reprobari. Gloriosissimae et piissimae PULCHERIAE Augustae HILARUS Diaconus. CAP. I. Studium mihi fuisse, post synodum advenire Constantinopolim, dicere non debeo:", + "candidate_score": 0.686977, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_8_10", + "bdc_text": "Quia iustatt apud nos electore palatinus 9. 2 . iunii advenit , mox discessurus , postquam facienda sumus , exerit ab Tingamur , quam hactenus prope omnes agnovisse intelligo , landgravium , qui nova aliqui moliri cottio et qui in d. filios dicis Ioannes Friderici Saxonię , ditius meorum suum Eberhardum a Dani imperatori suam in religione suam iocunque declarant , ut eę vir devintiati belli esse iudicari possem , ominando iniuribus dicam propiscopis , quamobrem Euchardus apud iuius autem ab praescopis etc. iunii accusam , quid , nisi multud mihi compertum est .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_700", + "psc_text": "οὐδὲ μία μάστιξ, οὐδὲ βάσανος ἠδύνατό με τῇ ἀδίκῳ αὐτῶν ἀποφάσει ποιεῖν συναινέσαι· ἀλλὰ πάντων καταλειφθέντων, ἐκεῖθεν ἀνεχώρουν, διὰ ἀγνώστων καὶ ἀνοδεύτων τόπων εἰς τὴν Ῥώμην ἀπῆλθον· τῷ εὐλαβεστάτω Πάπαᾳ πάντων τῶν ἐν Ἐφέσῳ πεπραγμένων ἱκανῶς μεμήνυται [Forte ἱκανὸς μηνυττὴς]. Ὂν ἡ ὑμετέρα προσκυνητὴ φιλανθρωπία μανθανέτω, μετὰ πάση�� τῆς δυτικῆς (συνόδου) ἀποδοκιμάσαι πάντα τὰ ἐν Ἐφέσῳ κατὰ τῶν κανό νων διὰ θορύβου καὶ μίσους βιωτικοῦ ἀπὸ Διοσκόρου τοῦ ἐπισκόπου γενόμενα, καὶ μηδενὶ λόγῳ ταῦτα ὑποδεχθῆναι δύνασθαι ἀπὸ τῶν μερῶν τούτων, ἅπερ κατὰ δυναστείαν τοῦ προειρημέννου, οὐκ ἀνευ βλάβης τῆς πίστεως, εἰς πρόκριμα τοῦ ἁγίου ἀνδρὸς καὶ ἀθώου ἐπλημμέλησε [Forte ἐπλημμελήθη]. Καὶ ἅπερ τῇ σταθηρᾷ καὶ ἰσχυρᾷ αὐθεντίᾳ ὑπερ τῆς πίστεως σχεδὸν ἀπ' ἐμοῦ μεμήνυται, περιττὸν ἠγοῦμαι λέγειν· καὶ γὰρ ἀπὸ τῶν γραμμάτων τοῦ εὐλαβεστάτου Πάπα μαθήσεσθε. Ὅθεν δέσποινα 929 ἐπιφανεστάτη καὶ φιλανθρωποτάτη Αὐγούστα, ἡ προσκυνητή σου εὐσέβεια, ἥ τις καὶ τὴν ἀρχὴν λαβόντα καταλιμπάνειν οὐκ ὀφείλει, τοῦ εὐλαβοῦς τῆς ἀκεραίου", + "candidate_score": 0.686558, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_26_28", + "bdc_text": "te vobis nescio quibus acturit , ministro magistri quidem de his factum suum sit , tempus veri potuisse , si qua interim rei ex initio parentię , quia effertur , ut hoc principum , qua papisticae animum facta declarunt quoque . Mecullirumensis cardinalis diculi Augustacio aliquam impugit in consessum principum . Leguri gratias diviliis , cum imperatorum nuper Iesu , quam ad templum usque comitum illud non vellet ingredi , ne ceremoniis papisticis interesse , ut postea more praudium aquum manctus lavandis temperatori offerunt , repulso ab est , quae res magnam imperatori conflevit invidiam .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_780", + "psc_text": "solemnium ordinem denegemus. Cum igitur beato apostolo Petro nostram praesentiam dedissemus, illic multitudine sacerdotum reverendissimus Leo papa circumdatus, pro dignitate sui loci nos primus adiit: qui propter interpositam gemitus sui tristitiam, desiderium suum verbis pene insinuare non poterat. Vicit tamen constantia sapientiae sacerdotis, ut lacrymas paululum retineret, et causam violatae fidei, tamquam hujus vindex, manifesto sermone proferret. In quo sermone cognovimus nostris temporibus catholicam fidem esse turbatam, quam a divo patre nostro Constantino nostri generis parentes hactenus servaverunt. Secundum voluntatem namque cujusdam, pravum aliquid adversus sacerdotem Constantinopolitanum 974 excitatum dicitur. Nos itaque in Ephesino concilio, in quo nullus ordinem sacerdotum custodivit, neque mensuram, sine consideratione Divinitatis omnia esse gesta cognovimus, quatenus praesumptio et injustitia in quorumdam damnationem vim obtinere dicatur, quae nostris temporibus terribilia esse videntur. Debet itaque fides proprie valere, sanctissima atque venerabilis filia Augusta. Igitur tua clementia secundum catholicam fidem, quod semper nobiscum fecit, et nunc similiter conspirare", + "candidate_score": 0.683875, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_9_11", + "bdc_text": "2 . iunii advenit , mox discessurus , postquam facienda sumus , exerit ab Tingamur , quam hactenus prope omnes agnovisse intelligo , landgravium , qui nova aliqui moliri cottio et qui in d. filios dicis Ioannes Friderici Saxonię , ditius meorum suum Eberhardum a Dani imperatori suam in religione suam iocunque declarant , ut eę vir devintiati belli esse iudicari possem , ominando iniuribus dicam propiscopis , quamobrem Euchardus apud iuius autem ab praescopis etc. iunii accusam , quid , nisi multud mihi compertum est . Extrectus iam iam ante aliquot mensis conscriptus in Saxonia , Dietuarß regnem ea , qua res Helvetii reipublicae ferunt , utinim invimadvertit , data Helsatiensi , cui expecto diripienda promissa esse , ut Danię regis morari filio studiosissimam in regno liberam permittere , Sed velitur , mihi hoc aliquid monstrię alii , et aliquando in papisticos omni arum quarti posse , licet tam principis quam publici ubique laute duxit socordini difflictant , ut qui tantę rei geritis posse possit commode , unde , unde videam .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_653", + "psc_text": ". . . . . . . Atque haec non ab incerto nuntio nobis cognita sunt, sed ab ipsis quos misimus, religiosissimo episcopo et fidelissimo Hilaro diacono nostro, qui quae acta sunt nobis exposuerunt. Quod autem accidit hanc habet causam quod non pura conscientia rectoque judicio secundum consuetudinem ii qui convenerunt, de fide et 904 de iis qui decepti fuerunt, sententiam protulere. Cognoscimus enim ad concilium non omnes quos oportebat convenisse, sed alios quidem ejectos, alios autem intromissos, qui praedicti episcopi circumventione impiis subscriptionibus capti sunt. Talis namque ab ipso prolata sententia, ut omnibus per ipsum Ecclesiis injuria inferretur. Hujuscemodi enim rem valde impiam fideique repugnantem ii testes de visu, qui per nos missi sunt, nobis significarunt. Unde, serenissime imperator, a vestra pia conscientia periculum causa fidei avertere dignare, neque humana praesumptio Christi Evangelio vim inferat. Haec ego, o christianissime et venerabilis imperator, cum iis qui mecum sunt episcopis, sincero", + "candidate_score": 0.680852, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_8_10", + "bdc_text": "Quia iustatt apud nos electore palatinus 9. 2 . iunii advenit , mox discessurus , postquam facienda sumus , exerit ab Tingamur , quam hactenus prope omnes agnovisse intelligo , landgravium , qui nova aliqui moliri cottio et qui in d. filios dicis Ioannes Friderici Saxonię , ditius meorum suum Eberhardum a Dani imperatori suam in religione suam iocunque declarant , ut eę vir devintiati belli esse iudicari possem , ominando iniuribus dicam propiscopis , quamobrem Euchardus apud iuius autem ab praescopis etc. iunii accusam , quid , nisi multud mihi compertum est .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_699", + "psc_text": "Ἀλεξανδρείας ἐπίσκοπος, ὁ ἐπὶ τῇ καταδίκῆ τῶν ἀνευθύνων δυνατός· μετὰ γὰρ τό με τeetigr;ι ἀδίκῳ αὐτοῦ 927 γνώμῃ καὶ ἀποφάσει κοινωνεῖν μὴ δύνασθαι, συνήλασεν εἰς ἄλλην σύνοδον, ἀπειλαῖς καὶ ἐπιβουλαῖς προσκαλούμενος· πρὸς τό με, ὅπερ ἀπέστω, ἢ ἐξ ἀπατης [Forte ἐξαπάταις] συναινέσαι εἰς τὸ καταδικάσαι τὸν ἀγιώτατον Φλαβιανόν τὸν ἐπίσκοπον, ἢ ἀνθιστάμενον κατέχειν, ἵνα μοι μὲ γένοιτο μήτε τοῦ ἐκδραμεῖν πρὸς τὴν εὐσέβειαν τὴν ὑμετέραν καὶ τὴν Κωνσταντινούπολιν, ἢ ἀναδραμεῖν εἰς τὴν Ῥώμης ἐκκλησίαν παρασχεθείη ἄδεια. Ὅμως τεθάῤῥηκα, βοηθοῦντος τοῦ Χριστοῦ τοῦ ἡμετέρου θεοῦ, ἀπὸ τῆς καταδίκης τοῦ εὐλαβεστάτου καὶ ὁσίου ἀνδρὸς, ἀθῶόν (με) καὶ ἀκέραιον φυλάξαι· εἰ καὶ ὅτι οὐδὲ μία μάστιξ, οὐδὲ βάσανος ἠδύνατό με τῇ ἀδίκῳ αὐτῶν ἀποφάσει ποιεῖν συναινέσαι· ἀλλὰ πάντων καταλειφθέντων, ἐκεῖθεν ἀνεχώρουν, διὰ ἀγνώστων καὶ ἀνοδεύτων τόπων εἰς τὴν Ῥώμην ἀπῆλθον· τῷ εὐλαβεστάτω Πάπαᾳ πάντων τῶν ἐν Ἐφέσῳ πεπραγμένων ἱκανῶς μεμήνυται [Forte ἱκανὸς μηνυττὴς]. Ὂν ἡ ὑμετέρα προσκυνητὴ φιλανθρωπία μανθανέτω, μετὰ πάσης τῆς δυτικῆς", + "candidate_score": 0.680207, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_8_10", + "bdc_text": "Quia iustatt apud nos electore palatinus 9. 2 . iunii advenit , mox discessurus , postquam facienda sumus , exerit ab Tingamur , quam hactenus prope omnes agnovisse intelligo , landgravium , qui nova aliqui moliri cottio et qui in d. filios dicis Ioannes Friderici Saxonię , ditius meorum suum Eberhardum a Dani imperatori suam in religione suam iocunque declarant , ut eę vir devintiati belli esse iudicari possem , ominando iniuribus dicam propiscopis , quamobrem Euchardus apud iuius autem ab praescopis etc. iunii accusam , quid , nisi multud mihi compertum est .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_677", + "psc_text": "διεπεμψάμεθα, τῶν ἐπισκόπων ταῖς ἀκοαῖς δημοσιευθῆναι ὁ τῆς Ἀλεξανδρείας ἐπίσκοπος συνεχώρησεν, οὕτω τῇ φανερότητι τῆς καθαρᾶς πίστεως, ἡν τινα θεόθεν, ἐμπνευσθεῖσαν καὶ παρελάβομεν, καὶ φυλάττομεν, πᾶσα φιλονεικία, καὶ ταραχὴ ἡσύχασεν ἄν· ἵνα μήτε ἡ' ἀπαιδευσία περαιτέρω παρεφρόνησε, μήτε ἀφορμὴν βλάβης ἡ ἀφροσύνη ἐξεῦρεν. Ἀλλ' ὅταν τὰ ἴδια πράγματα τῆς Ἑκκλησίας ἀφορμῇ ἐγυμνάζετο, ἐτολμήθη δι' ὀλίγων ἀσεβείας, ὅπερ τὰς ἁπανταχοῦ Ἐκκλησίας ἐτραυμάτισε. Μεμαθήκαμεν γὰρ οὐχὶ ἀδήλῳ φήμῃ, ἀλλὰ βεβαίῳ διαγγέλματι διὰ Ἰλάρου τοῦ ἡμετέρου διακόνου, ὅς τις πέφευγε διὰ τὸ μὴ ἀναγκασθῆναι βιαίως ὑπογράψαι· καὶ ἐπείσθημεν μὲν ἐν τῇ συνόδῳ συνελθεῖν πλείστους ἐπισκόπους· οἳ δηλαδὴ τῇ χρησίμῳ συγγενεῖ προνοίᾳ ἐν τῷ κριτηρίῳ συμβαλέσθαι ἠδυνήθησαν, εἰ ἐκεῖνος, ὅς τις ἑαυτῷ τόπον ἄρχοντος ἐξεδίκησεν, ἐπισκοπικὴν ἐπιείκειαν φυλάξαι ἠνέσχετο, ἵνα, ὡς τὸ ἔθος ἔχει, πάντων ἐλευθερίως προενεχθεισῶν τῶν ἀποφάσεων, ἐκεῖνο ἡσύχῳ καὶ δικαίᾳ ὁρισθῇ διαγνώσει, ὅπερ καὶ τῇ πίστει συνέτρεχε, καὶ τοῖς πλανωμένοις συνεβάλλετο· ἐν αὐτῇῇ γὰρ τῇ κρίσει οἀ πάντας, οὃς συνελθεῖν συνιέναι", + "candidate_score": 0.679792, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_9_11", + "bdc_text": "2 . iunii advenit , mox discessurus , postquam facienda sumus , exerit ab Tingamur , quam hactenus prope omnes agnovisse intelligo , landgravium , qui nova aliqui moliri cottio et qui in d. filios dicis Ioannes Friderici Saxonię , ditius meorum suum Eberhardum a Dani imperatori suam in religione suam iocunque declarant , ut eę vir devintiati belli esse iudicari possem , ominando iniuribus dicam propiscopis , quamobrem Euchardus apud iuius autem ab praescopis etc. iunii accusam , quid , nisi multud mihi compertum est . Extrectus iam iam ante aliquot mensis conscriptus in Saxonia , Dietuarß regnem ea , qua res Helvetii reipublicae ferunt , utinim invimadvertit , data Helsatiensi , cui expecto diripienda promissa esse , ut Danię regis morari filio studiosissimam in regno liberam permittere , Sed velitur , mihi hoc aliquid monstrię alii , et aliquando in papisticos omni arum quarti posse , licet tam principis quam publici ubique laute duxit socordini difflictant , ut qui tantę rei geritis posse possit commode , unde , unde videam .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_670", + "psc_text": "sanctam synodum, vel ad Flavianum episcopum detulerunt, episcoporum publicari auribus Alexandrinus permisisset antistes, ita manifestatione purissimae fidei, quam divinitus inspiratam et accepimus, et tenemus, omnium concertationum strepitus quievisset, ut nec imperitia ultra desiperet, nec occasionem nocendi aemulatio reperiret. Sed dum privatae causae religionis exercentur obtentu, commissum est impietate paucorum, quod universam Ecclesiam vulneraret. Comperimus enim, non incerto nuntio, sed fidelissimo rerum, quae gestae sunt, narratore Hilaro diacono nostro, qui vix, ne subscribere per vim cogeretur, effugit, convenisse ad synodum plurimos sacerdotes, quorum utique frequentia consultationi et judicio profuisset, si is qui sibi locum principem vindicabat, sacerdotalem moderationem custodire voluisset; ut, sicut moris est, omnium sententiis ex libertate prolatis, id tranquillo et aequo constitueretur examine, quod et fidei congrueret, congreret, et errantibus subveniret. In ipso autem judicio non omnes qui convenerant, interfuisse cognovimus. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti 913 sacerdotis arbitrio, impiis subscriptionibus captivas manus dederent, et", + "candidate_score": 0.679214, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_26_28", + "bdc_text": "te vobis nescio quibus acturit , ministro magistri quidem de his factum suum sit , tempus veri potuisse , si qua interim rei ex initio parentię , quia effertur , ut hoc principum , qua papisticae animum facta declarunt quoque . Mecullirumensis cardinalis diculi Augustacio aliquam impugit in consessum principum . Leguri gratias diviliis , cum imperatorum nuper Iesu , quam ad templum usque comitum illud non vellet ingredi , ne ceremoniis papisticis interesse , ut postea more praudium aquum manctus lavandis temperatori offerunt , repulso ab est , quae res magnam imperatori conflevit invidiam .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_775", + "psc_text": "Ἐπιμελέστερον δὲ κᾀκείνου προνοῆσαι· ἵνα μὴ ὅπερ ἐν τοῖς ἀνωτέροις χρόνοις ἡ ἡμετέρα γενεὰ διεφύλαξεν, ἐφ' ἡμῶν δόξῃ μιαίνεσθαι, καί διὰ τοῦ παρόντος ὑποδείγματος σχίσματα προχωρῆσαι ἔν τε τοῖς ἐπισκόποις, καὶ ταῖς ἁγιωτάταις ἐκκλησίαις. EPISTOLA LVII. LICINIAE EUDOXIAE AUGUSTAE AD EUMDEM THEODOSIUM. De Ecclesiae catholicae turbatione. Domino THEODOSIO inclyto, semper Augusto, et patri, LICINIA EUDOXIA piissima et perpetua Augusta filia. Omnibus notum est tuam mansuetudinem, curam atque sollicitudinem habere Christianorum et catholicae fidei, in tantum ut juberetis ad injuriam ejus nihil omnino faciendum. Cum igitur feliciter Romae fuissemus ingressae, et in liminibus basilicae sanctissimi apostoli Petri venissemus, Leo beatissimus Romanae civitatis episcopus, etiam cum aliis plurimis episcopis 970 postulationem nobis obtulit, dicens omne dogma religionis per Orientem fuisse turbatum, et accidisse, quatenus tota Christianorum fides ad confusionem omnem perduceretur. Nam Flavianum Constantinopolitanae Ecclesiae episcopum propter inimicitias Alexandrini episcopi ingemiscebat expulsum; et hoc cum aliis episcopis postulavit, protestans et ipsorum venerabilium", + "candidate_score": 0.675811, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_31_33", + "bdc_text": "Cum hunc conscripsissimi , quemadam illum , qui proximis nunc attinet , in me in alsiam , domum meum perlatis erant , nec iniunctam in schyriam 13 . Altero mane cum rursus quaererem , ille discesserat . Palatinus postulter paucor , verbis Inglestat , vidam Rhain. Quae si ex pace quod doliri contendere prodens ea de re instruantur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1162", + "psc_text": "te misisse significas, necdum ad me noveris pervenisse. Unde, si expeditioris occasio se praebuerit perlatoris, libenter habeo, ut si qua est, quae utilis videatur, quam primum ad me mittatur instructio. De Aegyptiis monachis quam quieti, aut cujus sint fidei, scire desidero, et de Alexandrinae Ecclesiae pace quid ad vos veris nuntiis perferatur; ad cujus episcopum vel ordinatores 1193 ipsius, seu clericos, qualia scripta direxerim, missis exemplaribus scire te volui. Ad clementissimum quoque principem, et ad religiosissimam Augustam quis nunc meus sermo sit missus, directa exemplaria perdocebunt. CAP. IV. Utrum autem epistola mea, quam de incarnationis Dominicae fide incolumi adhuc sanctae memoriae Flaviano, ad dilectionem tuam per Basilium diaconum miseram, fraternitati tuae tradita sit, scire desidero: quoniam suspectum habeo quod de ejus textu nullum umquam indicium reddidisti. 1194 Gestorum synodalium, quae omnibus diebus concilii in Chalcedonensi civitate confecta sunt, parum clara propter linguae diversitatem apud nos habetur in structio. Et ideo", + "candidate_score": 0.675658, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_4_6", + "bdc_text": "„Pistiit , et religionis de religione ab episcopis et evangelicis ( lutheravio dico dominicam tui ab illis differentes ) coram imperatorum scriptis pluribus iisque actorum est decertatum , quomodo tandem deiunctum est , ut imperacum , qui hactenus mihi religionem se amplexurus , ac omnibus defensurus viribus veribus assereret . illi igitur , nisi commode omnibus prospiceret omnium ad seditionem spectavire aperte profectorentur , sicque decesserunt principum seculare , omnes , licet aliter nihil prorsus hisce conviliit determinatum sit , quod sciam .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_653", + "psc_text": ". . . . . . . Atque haec non ab incerto nuntio nobis cognita sunt, sed ab ipsis quos misimus, religiosissimo episcopo et fidelissimo Hilaro diacono nostro, qui quae acta sunt nobis exposuerunt. Quod autem accidit hanc habet causam quod non pura conscientia rectoque judicio secundum consuetudinem ii qui convenerunt, de fide et 904 de iis qui decepti fuerunt, sententiam protulere. Cognoscimus enim ad concilium non omnes quos oportebat convenisse, sed alios quidem ejectos, alios autem intromissos, qui praedicti episcopi circumventione impiis subscriptionibus capti sunt. Talis namque ab ipso prolata sententia, ut omnibus per ipsum Ecclesiis injuria inferretur. Hujuscemodi enim rem valde impiam fideique repugnantem ii testes de visu, qui per nos missi sunt, nobis significarunt. Unde, serenissime imperator, a vestra pia conscientia periculum causa fidei avertere dignare, neque humana praesumptio Christi Evangelio vim inferat. Haec ego, o christianissime et venerabilis imperator, cum iis qui mecum sunt episcopis, sincero", + "candidate_score": 0.675105, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_15_17", + "bdc_text": "regis , quum quam possum , institui , constorunt sese privilegiorum confectum beneficio et et christiani eure hactenus 15b. Ex se vixisse sito euri nec dubitare , hac de consosita coram ordinibus impii cum ipso contendare , qui si bello omnino decernere videat sese dei optimo maximo causam suam committere et veniemo hostes fortiter excusisse viros promittunt . Rex Hispanię Philippus , 10 signa , peditum conscriptor in mense iuramenta sine obstrinxit , quid hęc sibi voluit , nescio , cum certo estat pacem , quod ipsum et Gallum transmisces etiam rem utrinque obsequi servatum esse .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_161", + "psc_text": "hostilem morem vel obsidione cingebat, vel aggressione reserabat, et ad sedem quietis, pacem praedicaturos per bella ducebat. His talibus et contra imperii majestatem, et contra reverentiam apostolicae sedis admissis, per ordinem religiosi viri Urbis papae cognitione discussis, certa in eum et de his quos male ordinaverat lata sententia est. Et erat quidem ipsa sententia per Gallias etiam sine imperiali sanctione valitura. Quid enim tanti pontificis auctoritati in Ecclesiis non liceret? Sed nostram quoque praeceptionem haec ratio probavit, ne ulterius nec Hilario, quem adhuc episcopum nuncupari sola mansueti praesulis permittit humanitas, nec cuiquam alteri ecclesiasticis rebus arma miscere, aut praeceptis Romani antistitis liceat obviare. Ausibus enim 644 talibus fides et reverentia nostri violatur imperii. Nec hoc solum, quod est maximi criminis, submovemus, verum ne levis saltem inter Ecclesias turba nascatur, vel in aliquo minui religionis disciplina videatur, hoc perenni sanctione censemus, ne quid tam episcopis Gallicanis quam aliarum provinciarum contra consuetudinem", + "candidate_score": 0.674466, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_8_10", + "bdc_text": "Quia iustatt apud nos electore palatinus 9. 2 . iunii advenit , mox discessurus , postquam facienda sumus , exerit ab Tingamur , quam hactenus prope omnes agnovisse intelligo , landgravium , qui nova aliqui moliri cottio et qui in d. filios dicis Ioannes Friderici Saxonię , ditius meorum suum Eberhardum a Dani imperatori suam in religione suam iocunque declarant , ut eę vir devintiati belli esse iudicari possem , ominando iniuribus dicam propiscopis , quamobrem Euchardus apud iuius autem ab praescopis etc. iunii accusam , quid , nisi multud mihi compertum est .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_718", + "psc_text": "ἠδυνήθη, ὅμως καὶ ἰδικοῖς γράμμασι τὴν ἀγάπην ὑμῶν προτρέψασθαι ἀκόλουθον εἶναι ἡγησάμεθα, ἵνα μεμνημένοι τῆς ἁγίας (ἐπαγγελίας ὑμῶν,) ἥ τις ἰδικῶς ἐν πίστει καὶ ἀγάπῃ συνίσταται, πάντα τὰ σκάνδαλα τὰ κατέναντι τῆς ἐκκλησίας διεγερθέντα, ἀπὸ τῆς ὑμετέρας καρδίας ἀποβάλησθε· τοῦ μακαρίου ἀποστόλου τὰς ἀποφάσεις εὐσεβεῖ γνώμῃ διακατέχοντες· Εἴ τις ὑμᾶς εὐαγγελίζεται παρ' ὃ παρελάβετε, ἀνάθεμα ἔστω· καὶ φυλάττοντες ὁμοψυχίαν μετὰ τοῦ ἀδελφοῦ ἡμῶν Φλαβιανοῦ τοῦ ἐπισκόπου, ὅν τινα πρὸς καιρὸν ὁ κύριος συνεχώρησε τῶν ἀσεβῶν ταῖς ἐπισκευαῖς πειραθῆναι, ἵνα δόκιμον ἑαυτῷ τὸν ἴδιον ἀρχιερέα, 940 διὰ τῆς ὑπομονῆς ποιήσῃ λαμπρότερον, αὗται γὰρ αἱ ταραχαὶ ἀναγκαίως, βοηθούσης τῆς τοῦ Θεοῦ χάριτος, τάχιον διαλυθήσονται, καὶ πᾶν τὸ ἀποδοκιμασθὲν, ἀπὸ τῆς καθαρότητος τῆς ἐκκλησίας, ἥτις οὔτε σπῖλον οὔτε ῥυτίδα ἐπιδέχεται, ἀποῤῥιφήσεται· μάλιστα ὅτι ἁπὸ τῆς μανιώδους αἰτίας [Forte ἀμαθίας] εἰς τοσοῦτον ἔφθασαν, ἵνα κατέναντι τοῦ μυστηρίου τῆς σωτηρίας τῶν ἀνθρώπων, ἡ τῆς ἐνσαρκώσεως τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀλήθεια ἀρνήσηται, καὶ ὁ τῆς", + "candidate_score": 0.672869, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_8_10", + "bdc_text": "Quia iustatt apud nos electore palatinus 9. 2 . iunii advenit , mox discessurus , postquam facienda sumus , exerit ab Tingamur , quam hactenus prope omnes agnovisse intelligo , landgravium , qui nova aliqui moliri cottio et qui in d. filios dicis Ioannes Friderici Saxonię , ditius meorum suum Eberhardum a Dani imperatori suam in religione suam iocunque declarant , ut eę vir devintiati belli esse iudicari possem , ominando iniuribus dicam propiscopis , quamobrem Euchardus apud iuius autem ab praescopis etc. iunii accusam , quid , nisi multud mihi compertum est .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_664", + "psc_text": "Ephesina civitate fieri praecepistis, et ipsi fidei probatur obesse, et omnes Ecclesias vulnerare;. . . . . Et haec a nobis comperta sunt non incerto nuntio, sed ab ipsis reverendissimis episcopis qui a nobis missi sunt, et fidelissimo rerum quae gestae sunt narratore Hilaro diacono nostro. Haec autem ideo culpa processit, eo quod non pura conscientia et recto judicio secundum consuetudinem hi qui collecti sunt de fide et errantibus protulerunt. In ipso autem judicio non omnes qui convenerant interfuisse cognovimus. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti sacerdotis arbitrio impiis subscriptionibus captivas manus dederent, et 908 nociturum statui suo scirent, nisi imperata fecissent, talemque ab ipso prolatam esse sententiam, ut in omnes per eam saeviretur Ecclesias. Quod nostri ab apostolica sede directi, adeo impium et catholicae fidei contrarium videntes, nobis significare noscuntur. CAP. II. Unde, tranquillissime principum, removete, quaesumus, a vestrae pietatis conscientia periculum religionis et fidei: ut", + "candidate_score": 0.67249, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_8_10", + "bdc_text": "Quia iustatt apud nos electore palatinus 9. 2 . iunii advenit , mox discessurus , postquam facienda sumus , exerit ab Tingamur , quam hactenus prope omnes agnovisse intelligo , landgravium , qui nova aliqui moliri cottio et qui in d. filios dicis Ioannes Friderici Saxonię , ditius meorum suum Eberhardum a Dani imperatori suam in religione suam iocunque declarant , ut eę vir devintiati belli esse iudicari possem , ominando iniuribus dicam propiscopis , quamobrem Euchardus apud iuius autem ab praescopis etc. iunii accusam , quid , nisi multud mihi compertum est .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_573", + "psc_text": "sententia, in litteris, quas ad fratrem meum Flavianum episcopum misi, nunc sufficienter, quantum arbitror, explicatum est; ut per insinuationem praesulis vestri, quid secundum Evangelium Domini nostri Jesu Christi in omnium fidelium cordibus fixum esse cupiamus, noscatis. Datum idibus Junii, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. 860 Ἀγαπητοῖς τέκνοις, Φαύστῳ καὶ Μαρτίνῳ καὶ λοιποῖς ἀρχιμανδρίταις, Λέων ἐπίσκοπος. Ἐπειδὴ διὰ τὴν αἰτίαν τῆς πίστεως, ἣν Εὐτυχὴς διαθορυβῆσαι ἐπεχείρησεν, ἐντεῦθεν ἐπέμπομεν τοὺς συστησομένους τῇ ἀληθείᾳ ἀκόλουθον ἐνόμισα καὶ πρὸς τὴν ὑμετέραν ἀγάπην γράμματα διαπέμψασθαι· οὒς οἶδα σαφῶς οὕτω σπουδάζειν τῇ εὐσεβείᾳ, ὥστε τὰς βλασφήμους καὶ ἀσεβεῖς φωνὰς μηδ' ὅσον ταῖς ἀκοαῖς προσδέχεσθαι δύνασθαι, μενούσης ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν τῆς ἀποστολικῆς παραδόσεως, ἐν ᾗ λέγεται· Εἴ τις ὑμᾶς εὐαγγελίζεται παρ' ὃ παρελάβετε, ἀνάθεμα ἔστω. Τὴν δὲ γνώμην τοῦ προλεχθέντος, ὅς τις, ὡς ἐκ τῆς ἀναγνώσεως τῶν ὑπομνημάτων ἔγνωμεν, ἀξίως ἀπεχειροτονήθη, καὶ ἡμεῖς ἐκβλητέον ἐκρίναμεν. Καὶ ἐὰν μὲν ὁ ἄφρων συνήγορος τῆ ἰδίᾳ σκαιότητι ἐπιμεῖναι", + "candidate_score": 0.671841, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_8_10", + "bdc_text": "Quia iustatt apud nos electore palatinus 9. 2 . iunii advenit , mox discessurus , postquam facienda sumus , exerit ab Tingamur , quam hactenus prope omnes agnovisse intelligo , landgravium , qui nova aliqui moliri cottio et qui in d. filios dicis Ioannes Friderici Saxonię , ditius meorum suum Eberhardum a Dani imperatori suam in religione suam iocunque declarant , ut eę vir devintiati belli esse iudicari possem , ominando iniuribus dicam propiscopis , quamobrem Euchardus apud iuius autem ab praescopis etc. iunii accusam , quid , nisi multud mihi compertum est .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_711", + "psc_text": "934 ἠδυνἡθημεν πιστεῦσαι, εἰ μὴ ὁ υἱὸς ἡμῶν Ἰλαρίων ὁ διάκονος, ὅς τις εἰς τόπον τὸν ἡμέτερον μετ' ἄλλων ἵνα παραγένηται ἐν τῇ συνόδῳ ἀποσταλεὶς, φεύγων ὑπέστρεψεν, ἐκκλίνων τῆς ἀδικίας κοινωνὸς γενέσθαι. Εἰ καὶ τὰ μάλιστα φωνὴ ἀντιλογίας ἐκεῖσε ἀπὸ τῶν ἡμετέρων προβέβληκεν· ἥν τινα ὁ τῆς Ἀλεξανδρείας ἐπίσκοπος, ὅς τις ἑαυτῷ διὰ τῆς ἀμέτρου δυναστείας τὸ πᾶν ἐξεδίκει, ἀκοῦσαι κατέπτυσεν, εἰς κοινωνίαν τῆς αὐτοῦ προαιρέσεως ἄκοντας ἕλκων τοὺς ἐπισκόπους, ἵνα διὰ τὴν βίαν ἀναγκασθῶσιν ὑπογράψαι, οἵ τινες οὐδὲ μίαν καθαιρέσεως ἀφορμὴν ἱκανὴν εὑρεῖν ἡδυνήθησαν. Ἀλλὰ ταύτην τὴν τόλμην τῷ εὐσεβεῖ καὶ Χριστιανῷ βασιλεῖ πιστεύομεν οὐδαμῶς ἀρέσαι δύνασθαι. Νῦν μέντοι ἐπειδὴ τὴν ἐκκλησίαν ὑμῶν ταύτῇ τῇ πράξει ἔγνωμεν διασκορπισθεῖσαν, παραμυθητέους καὶ προτρεπτέους ὑμᾶς εἶναι πιστεύρμεν διὰ τῶν ἡμετέρων ἐπιστολῶν, ἵνα ὑπὲρ τῆς καθολικῆς πίστεως τῆς ἐκδικίας, τῇ τῶν ἀπίστων ἀνομίᾳ ἐναντιώσησθε. Οὐ γὰρ βουλόμεθα τὴν ἀγάπην ὑμῶν, ταύτῃ τῇ λὑπῃ καταφορτίζεσθαι, ὅθαν μείζων δόξα τῇ ὑμετέρᾳ παραμονῇ ἐπακολουθῇ ἵνα ἀπὸ", + "candidate_score": 0.670049, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_4_6", + "bdc_text": "„Pistiit , et religionis de religione ab episcopis et evangelicis ( lutheravio dico dominicam tui ab illis differentes ) coram imperatorum scriptis pluribus iisque actorum est decertatum , quomodo tandem deiunctum est , ut imperacum , qui hactenus mihi religionem se amplexurus , ac omnibus defensurus viribus veribus assereret . illi igitur , nisi commode omnibus prospiceret omnium ad seditionem spectavire aperte profectorentur , sicque decesserunt principum seculare , omnes , licet aliter nihil prorsus hisce conviliit determinatum sit , quod sciam .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_652", + "psc_text": "THEODOSIO imperatori LEO episcopus. Antea et ab initio in iis quae factae sunt synodis tantam nos accepimus fiduciam a sanctissimo Petro et principe apostolorum, ut potestatem habeamus et veritatis vindicandae pro nostra pace, et nemini ipsam liceat, cum munita adeo sit, concutere, dum sine mora laesio removetur. Quoniam igitur concilium episcoporum quod in Ephesina civitate propter Flavianum fieri jussistis, et ipsam laedit fidem, et omnes sauciat Ecclesias . . . . . . . . . . . . . .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Atque haec non ab incerto nuntio nobis cognita sunt, sed ab ipsis quos misimus, religiosissimo episcopo et fidelissimo Hilaro diacono nostro, qui quae acta sunt nobis exposuerunt. Quod autem accidit hanc habet causam quod non pura conscientia rectoque judicio secundum consuetudinem ii qui", + "candidate_score": 0.668561, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_5", + "bdc_text": "coram imperatorum scriptis pluribus iisque actorum est decertatum , quomodo tandem deiunctum est , ut imperacum , qui hactenus mihi religionem se amplexurus , ac omnibus defensurus viribus veribus assereret .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1037", + "psc_text": "Quoniam vero post judicium de illo opus erat (quem in finem diligentissime pius imperator sanctam synodum congregavit) ut in rectae vestrae fidei sensum omnium conveniret intelligentia, cum oratione et lacrymis, astante nobis in spiritu et cooperante per isthinc missos Deo charissimos viros tua sanctitate, habentes protectricem sanctissimam et speciosissimam Euphemiam martyrem, salutari huic operi nos ipsos omnes reliquis depositis curis dedidimus; et cum tempus postularet ut 1128 omnes congregati sanctissimi episcopi concordem definitionem ederent ad explicationem, et clariorem intelligentiam confessionis in Dominum nostrum Jesum Christum; Dominus Deus inventus, et non quaerentibus apparens, apparens autem etiam non interrogantibus eum, etsi quidam ab initio contentiose obstare conati sunt, ostendit tamen suam veritatem, et disposuit, ut unanime et contradictionis expers ab omnibus publicaretur scriptum, quod tum confirmaret constantium animos, tum invitaret ad viam veritatis omnes qui a veritate declinabant. Et quidem cum subscripsissemus unanimi consensu hujusmodi libello, qui conveneramus in consessu universalis nostrae", + "candidate_score": 0.668471, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_4_6", + "bdc_text": "„Pistiit , et religionis de religione ab episcopis et evangelicis ( lutheravio dico dominicam tui ab illis differentes ) coram imperatorum scriptis pluribus iisque actorum est decertatum , quomodo tandem deiunctum est , ut imperacum , qui hactenus mihi religionem se amplexurus , ac omnibus defensurus viribus veribus assereret . illi igitur , nisi commode omnibus prospiceret omnium ad seditionem spectavire aperte profectorentur , sicque decesserunt principum seculare , omnes , licet aliter nihil prorsus hisce conviliit determinatum sit , quod sciam .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1186", + "psc_text": "imperatoris religiosissima pietate, quam evidenter apparet ad universalis Ecclesiae firmamentum a Domino praeparatam; ut dum sancto studio pro fide agunt Christiani principes, fidenter pro eorum regno supplicent Domini sacerdotes. Quod ergo necessarium credidit clementissimus imperator, libenter implevi, ut ad omnes fratres, qui Chalcedonensi synodo interfuerunt, scripta dirigerem, quibus placuisse mihi, quae a sanctis fratribus nostris de regula fidei confirmata sunt, demonstrarem: propter eos scilicet, qui ad occasionem velandae perfidiae suae, infirma vel dubia videri volunt statuta concilii, quae nulla sunt consensus mei sententia roborata; cum tamen post reversionem fratrum, quos vice mea miseram, ad Constantinopolitanum episcopum epistolas dederim: ut, si eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide synodus sanxerat approbarem. Sed quia in eisdem continebatur quale responsum accepisset ambitio, ignorari voluit quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Unde studeat dilectio tua piissimum principem crebris", + "candidate_score": 0.666971, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_10", + "bdc_text": "iunii advenit , mox discessurus , postquam facienda sumus , exerit ab Tingamur , quam hactenus prope omnes agnovisse intelligo , landgravium , qui nova aliqui moliri cottio et qui in d. filios dicis Ioannes Friderici Saxonię , ditius meorum suum Eberhardum a Dani imperatori suam in religione suam iocunque declarant , ut eę vir devintiati belli esse iudicari possem , ominando iniuribus dicam propiscopis , quamobrem Euchardus apud iuius autem ab praescopis etc. iunii accusam , quid , nisi multud mihi compertum est .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_677", + "psc_text": "διεπεμψάμεθα, τῶν ἐπισκόπων ταῖς ἀκοαῖς δημοσιευθῆναι ὁ τῆς Ἀλεξανδρείας ἐπίσκοπος συνεχώρησεν, οὕτω τῇ φανερότητι τῆς καθαρᾶς πίστεως, ἡν τινα θεόθεν, ἐμπνευσθεῖσαν καὶ παρελάβομεν, καὶ φυλάττομεν, πᾶσα φιλονεικία, καὶ ταραχὴ ἡσύχασεν ἄν· ἵνα μήτε ἡ' ἀπαιδευσία περαιτέρω παρεφρόνησε, μήτε ἀφορμὴν βλάβης ἡ ἀφροσύνη ἐξεῦρεν. Ἀλλ' ὅταν τὰ ἴδια πράγματα τῆς Ἑκκλησίας ἀφορμῇ ἐγυμνάζετο, ἐτολμήθη δι' ὀλίγων ἀσεβείας, ὅπερ τὰς ἁπανταχοῦ Ἐκκλησίας ἐτραυμάτισε. Μεμαθήκαμεν γὰρ οὐχὶ ἀδήλῳ φήμῃ, ἀλλὰ βεβαίῳ διαγγέλματι διὰ Ἰλάρου τοῦ ἡμετέρου διακόνου, ὅς τις πέφευγε διὰ τὸ μὴ ἀναγκασθῆναι βιαίως ὑπογράψαι· καὶ ἐπείσθημεν μὲν ἐν τῇ συνόδῳ συνελθεῖν πλείστους ἐπισκόπους· οἳ δηλαδὴ τῇ χρησίμῳ συγγενεῖ προνοίᾳ ἐν τῷ κριτηρίῳ συμβαλέσθαι ἠδυνήθησαν, εἰ ἐκεῖνος, ὅς τις ἑαυτῷ τόπον ἄρχοντος ἐξεδίκησεν, ἐπισκοπικὴν ἐπιείκειαν φυλάξαι ἠνέσχετο, ἵνα, ὡς τὸ ἔθος ἔχει, πάντων ἐλευθερίως προενεχθεισῶν τῶν ἀποφάσεων, ἐκεῖνο ἡσύχῳ καὶ δικαίᾳ ὁρισθῇ διαγνώσει, ὅπερ καὶ τῇ πίστει συνέτρεχε, καὶ τοῖς πλανωμένοις συνεβάλλετο· ἐν αὐτῇῇ γὰρ τῇ κρίσει οἀ πάντας, οὃς συνελθεῖν συνιέναι", + "candidate_score": 0.664585, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_31_33", + "bdc_text": "Cum hunc conscripsissimi , quemadam illum , qui proximis nunc attinet , in me in alsiam , domum meum perlatis erant , nec iniunctam in schyriam 13 . Altero mane cum rursus quaererem , ille discesserat . Palatinus postulter paucor , verbis Inglestat , vidam Rhain. Quae si ex pace quod doliri contendere prodens ea de re instruantur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1161", + "psc_text": "adhuc animo moveantur ignoro. Neque cujusquam sermone mihi patefactum est quas causas videantur antefatae praeferre discordiae: utrum scilicet Eutychianae perversitati tali furore famulentur, an implacabiliter doleant episcopum suum in hanc impietatem potuisse traduci, quod contra ipsorum locorum sanctorum testimonia, quibus totus mundus instruitur, ab incarnationis Dominicae veritate desciverit, et quod in aliis per indulgentiam curari placuit, in illo putent non esse veniale. Unde cupio me super his plenius edoceri, ut etiam talium correctioni congrue studeatur: quia aliud est contra fidem impie armari, aliud pro fide immoderatius commoveri. Chartas etiam quas Aetius presbyter ante indicavit esse directas, et Breviarum fidei, quod te misisse significas, necdum ad me noveris pervenisse. Unde, si expeditioris occasio se praebuerit perlatoris, libenter habeo, ut si qua est, quae utilis videatur, quam primum ad me mittatur instructio. De Aegyptiis monachis quam quieti, aut cujus sint fidei, scire desidero, et de Alexandrinae Ecclesiae pace quid ad vos veris", + "candidate_score": 0.662926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_5_7", + "bdc_text": "coram imperatorum scriptis pluribus iisque actorum est decertatum , quomodo tandem deiunctum est , ut imperacum , qui hactenus mihi religionem se amplexurus , ac omnibus defensurus viribus veribus assereret . illi igitur , nisi commode omnibus prospiceret omnium ad seditionem spectavire aperte profectorentur , sicque decesserunt principum seculare , omnes , licet aliter nihil prorsus hisce conviliit determinatum sit , quod sciam . Auxilea contra Turcam Vergum necessant , ita promisum ordines , ut more solito , quid sint , mitteret ac obiret militio .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1186", + "psc_text": "imperatoris religiosissima pietate, quam evidenter apparet ad universalis Ecclesiae firmamentum a Domino praeparatam; ut dum sancto studio pro fide agunt Christiani principes, fidenter pro eorum regno supplicent Domini sacerdotes. Quod ergo necessarium credidit clementissimus imperator, libenter implevi, ut ad omnes fratres, qui Chalcedonensi synodo interfuerunt, scripta dirigerem, quibus placuisse mihi, quae a sanctis fratribus nostris de regula fidei confirmata sunt, demonstrarem: propter eos scilicet, qui ad occasionem velandae perfidiae suae, infirma vel dubia videri volunt statuta concilii, quae nulla sunt consensus mei sententia roborata; cum tamen post reversionem fratrum, quos vice mea miseram, ad Constantinopolitanum episcopum epistolas dederim: ut, si eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide synodus sanxerat approbarem. Sed quia in eisdem continebatur quale responsum accepisset ambitio, ignorari voluit quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Unde studeat dilectio tua piissimum principem crebris", + "candidate_score": 0.662528, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_11_13", + "bdc_text": "Extrectus iam iam ante aliquot mensis conscriptus in Saxonia , Dietuarß regnem ea , qua res Helvetii reipublicae ferunt , utinim invimadvertit , data Helsatiensi , cui expecto diripienda promissa esse , ut Danię regis morari filio studiosissimam in regno liberam permittere , Sed velitur , mihi hoc aliquid monstrię alii , et aliquando in papisticos omni arum quarti posse , licet tam principis quam publici ubique laute duxit socordini difflictant , ut qui tantę rei geritis posse possit commode , unde , unde videam . Id quod viam papisticis defutinę possint , librum fuderi scio ita confectant , quasi iam debellarem sit . Proinde quandoquidem seditiones imminere , certum mihi perstiasum turbilante absque ratione et ordine gesto iri censeo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1165", + "psc_text": "ex epistolis meis, quas post reditum meorum ad Constantinopolitanae urbis antistitem dedi, potuissetis agnoscere, si vobis responsionem sedis apostolicae manifestare voluisset. Ne ergo per malignos interpretes dubitabile videatur utrum quae in synodo Chalcedonensi per unanimitatem vestram de fide statuta sunt approbem, haec ad omnes fratres et coepiscopos nostros, qui praedicto concilio interfuerunt, scripta direxi, quae gloriosissimus et clementissimus princeps, sicut poposci, in notitiam vestram mittere pro catholicae fidei amore dignabitur: ut et fraterna universitas, et omnium fidelium corda cognoscant me non solum per fratres, qui vicem meam exsecuti sunt, sed etiam per approbationem gestorum synodalium, propriam vobiscum unisse sententiam: in sola 1197 videlicet causa fidei, quod saepe dicendum est, propter quam generale concilium, et ex praecepto Christianorum principum, et ex consensu apostolicae sedis placuit congregari; ut damnatis haereticis, qui corrigi noluissent, nulla penitus resideret de vera Domini nostri Jesu Christi incarnatione dubitatio. Unde si quis umquam ausus fuerit vel Nestorii", + "candidate_score": 0.661003, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_11_13", + "bdc_text": "Extrectus iam iam ante aliquot mensis conscriptus in Saxonia , Dietuarß regnem ea , qua res Helvetii reipublicae ferunt , utinim invimadvertit , data Helsatiensi , cui expecto diripienda promissa esse , ut Danię regis morari filio studiosissimam in regno liberam permittere , Sed velitur , mihi hoc aliquid monstrię alii , et aliquando in papisticos omni arum quarti posse , licet tam principis quam publici ubique laute duxit socordini difflictant , ut qui tantę rei geritis posse possit commode , unde , unde videam . Id quod viam papisticis defutinę possint , librum fuderi scio ita confectant , quasi iam debellarem sit . Proinde quandoquidem seditiones imminere , certum mihi perstiasum turbilante absque ratione et ordine gesto iri censeo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1187", + "psc_text": "eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide synodus sanxerat approbarem. Sed quia in eisdem continebatur quale responsum accepisset ambitio, ignorari voluit quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Unde studeat dilectio tua piissimum principem crebris suggestionibus commonere, ut adjunctis affatibus suis ad singularum provinciarum sacerdotes deferri apostolicae sedis scripta praecipiat: ne ulterius quisquam veritatis inimicus de silentio meo se excusare praesumat. CAP. II. De edicto autem Christianissimi imperatoris, quo imperita quorumdam monachorum insania quid mereretur ostendit, et de responsione piissimae Augustae, qua monasteriorum praesules increpavit, multum me gaudere significo; non ignorans hunc ipsis fervorem fidei divina inspiratione conferri, ut omnibus excellentiam ipsorum non solum regii culminis, sed etiam sacerdotalis esse appareat sanctitatis, apud quos ut fraternitati tuae familiarior esset fiducia, et nunc et antea postulavi, confidens de eorum benevolentia, quod necessariis suggestionibus 1209 non difficulter", + "candidate_score": 0.658434, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_11_13", + "bdc_text": "Extrectus iam iam ante aliquot mensis conscriptus in Saxonia , Dietuarß regnem ea , qua res Helvetii reipublicae ferunt , utinim invimadvertit , data Helsatiensi , cui expecto diripienda promissa esse , ut Danię regis morari filio studiosissimam in regno liberam permittere , Sed velitur , mihi hoc aliquid monstrię alii , et aliquando in papisticos omni arum quarti posse , licet tam principis quam publici ubique laute duxit socordini difflictant , ut qui tantę rei geritis posse possit commode , unde , unde videam . Id quod viam papisticis defutinę possint , librum fuderi scio ita confectant , quasi iam debellarem sit . Proinde quandoquidem seditiones imminere , certum mihi perstiasum turbilante absque ratione et ordine gesto iri censeo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1186", + "psc_text": "imperatoris religiosissima pietate, quam evidenter apparet ad universalis Ecclesiae firmamentum a Domino praeparatam; ut dum sancto studio pro fide agunt Christiani principes, fidenter pro eorum regno supplicent Domini sacerdotes. Quod ergo necessarium credidit clementissimus imperator, libenter implevi, ut ad omnes fratres, qui Chalcedonensi synodo interfuerunt, scripta dirigerem, quibus placuisse mihi, quae a sanctis fratribus nostris de regula fidei confirmata sunt, demonstrarem: propter eos scilicet, qui ad occasionem velandae perfidiae suae, infirma vel dubia videri volunt statuta concilii, quae nulla sunt consensus mei sententia roborata; cum tamen post reversionem fratrum, quos vice mea miseram, ad Constantinopolitanum episcopum epistolas dederim: ut, si eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide synodus sanxerat approbarem. Sed quia in eisdem continebatur quale responsum accepisset ambitio, ignorari voluit quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Unde studeat dilectio tua piissimum principem crebris", + "candidate_score": 0.658183, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_10", + "bdc_text": "iunii advenit , mox discessurus , postquam facienda sumus , exerit ab Tingamur , quam hactenus prope omnes agnovisse intelligo , landgravium , qui nova aliqui moliri cottio et qui in d. filios dicis Ioannes Friderici Saxonię , ditius meorum suum Eberhardum a Dani imperatori suam in religione suam iocunque declarant , ut eę vir devintiati belli esse iudicari possem , ominando iniuribus dicam propiscopis , quamobrem Euchardus apud iuius autem ab praescopis etc. iunii accusam , quid , nisi multud mihi compertum est .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_700", + "psc_text": "οὐδὲ μία μάστιξ, οὐδὲ βάσανος ἠδύνατό με τῇ ἀδίκῳ αὐτῶν ἀποφάσει ποιεῖν συναινέσαι· ἀλλὰ πάντων καταλειφθέντων, ἐκεῖθεν ἀνεχώρουν, διὰ ἀγνώστων καὶ ἀνοδεύτων τόπων εἰς τὴν Ῥώμην ἀπῆλθον· τῷ εὐλαβεστάτω Πάπαᾳ πάντων τῶν ἐν Ἐφέσῳ πεπραγμένων ἱκ��νῶς μεμήνυται [Forte ἱκανὸς μηνυττὴς]. Ὂν ἡ ὑμετέρα προσκυνητὴ φιλανθρωπία μανθανέτω, μετὰ πάσης τῆς δυτικῆς (συνόδου) ἀποδοκιμάσαι πάντα τὰ ἐν Ἐφέσῳ κατὰ τῶν κανό νων διὰ θορύβου καὶ μίσους βιωτικοῦ ἀπὸ Διοσκόρου τοῦ ἐπισκόπου γενόμενα, καὶ μηδενὶ λόγῳ ταῦτα ὑποδεχθῆναι δύνασθαι ἀπὸ τῶν μερῶν τούτων, ἅπερ κατὰ δυναστείαν τοῦ προειρημέννου, οὐκ ἀνευ βλάβης τῆς πίστεως, εἰς πρόκριμα τοῦ ἁγίου ἀνδρὸς καὶ ἀθώου ἐπλημμέλησε [Forte ἐπλημμελήθη]. Καὶ ἅπερ τῇ σταθηρᾷ καὶ ἰσχυρᾷ αὐθεντίᾳ ὑπερ τῆς πίστεως σχεδὸν ἀπ' ἐμοῦ μεμήνυται, περιττὸν ἠγοῦμαι λέγειν· καὶ γὰρ ἀπὸ τῶν γραμμάτων τοῦ εὐλαβεστάτου Πάπα μαθήσεσθε. Ὅθεν δέσποινα 929 ἐπιφανεστάτη καὶ φιλανθρωποτάτη Αὐγούστα, ἡ προσκυνητή σου εὐσέβεια, ἥ τις καὶ τὴν ἀρχὴν λαβόντα καταλιμπάνειν οὐκ ὀφείλει, τοῦ εὐλαβοῦς τῆς ἀκεραίου", + "candidate_score": 0.655959, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_5", + "bdc_text": "coram imperatorum scriptis pluribus iisque actorum est decertatum , quomodo tandem deiunctum est , ut imperacum , qui hactenus mihi religionem se amplexurus , ac omnibus defensurus viribus veribus assereret .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1186", + "psc_text": "imperatoris religiosissima pietate, quam evidenter apparet ad universalis Ecclesiae firmamentum a Domino praeparatam; ut dum sancto studio pro fide agunt Christiani principes, fidenter pro eorum regno supplicent Domini sacerdotes. Quod ergo necessarium credidit clementissimus imperator, libenter implevi, ut ad omnes fratres, qui Chalcedonensi synodo interfuerunt, scripta dirigerem, quibus placuisse mihi, quae a sanctis fratribus nostris de regula fidei confirmata sunt, demonstrarem: propter eos scilicet, qui ad occasionem velandae perfidiae suae, infirma vel dubia videri volunt statuta concilii, quae nulla sunt consensus mei sententia roborata; cum tamen post reversionem fratrum, quos vice mea miseram, ad Constantinopolitanum episcopum epistolas dederim: ut, si eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide synodus sanxerat approbarem. Sed quia in eisdem continebatur quale responsum accepisset ambitio, ignorari voluit quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Unde studeat dilectio tua piissimum principem crebris", + "candidate_score": 0.655604, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_10", + "bdc_text": "iunii advenit , mox discessurus , postquam facienda sumus , exerit ab Tingamur , quam hactenus prope omnes agnovisse intelligo , landgravium , qui nova aliqui moliri cottio et qui in d. filios dicis Ioannes Friderici Saxonię , ditius meorum suum Eberhardum a Dani imperatori suam in religione suam iocunque declarant , ut eę vir devintiati belli esse iudicari possem , ominando iniuribus dicam propiscopis , quamobrem Euchardus apud iuius autem ab praescopis etc. iunii accusam , quid , nisi multud mihi compertum est .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1114", + "psc_text": "ἀποσχέσθαι ἕγνω τῶν κεκωλυμένων, οὔτε χαίρειν τοῖς συγκεχωρημένοις, τῇ ἀκολούθῳ καὶ φαύλῃ προκοπῇ τῶν ἀτιμωρήτων παραβάσεων αὔξονται αἱ ὁδοί, καὶ στυγνάζουσιν αἱ ἁμαρτίαι, αἵτινες ἐβαστάχθησαν ἔρωτι τοῦ ἀνανεωχθῆναι τὴν πίστιν, καὶ τὴν ὁμόνοιαν. Μετ' ἐκεῖνα τοίνυν τὰ ἐπὶ τῇ σῇ χειροτονίᾳ ἡμαρτημένα προοίμια, μετὰ τὴν χειροτονίαν τοῦ Ἀντιοχείας ἐπισκόπου, ἥντικα ἑαυτῷ παρὰ τοὺς κανονικοὺς θεσμοὺς ἐξεδίκησας, πάσχω, καὶ εἰς τοῦτο τὴν σὴν ἀγάπην ἐξολισθῆσαι, ὥστε τὰς θείας διατυπώσεις τῶν ἐν Νικαὶᾳ κανόνων ἐπιχειρεῖν σε παραλύειν· καθάπερ ἐπιτηδείου σοι προσενεχθέντος καιροῦ, ὅπως τῆς δευτέρας τιμῆς τὸ προοίμιον ὁ ἀλεξ��νδρέων θρόνος, καὶ ἡ ἀντιοχέων ἐκκλησία τὴν κυριότητα τῆς τρίτης ἀπωλέσει ἀξίας· ὥστε τούτων τῶν τόπων τῷ σῷ δικαίω ὑπαχθέντων πάντας τοὺς μητροπολίτας ἐπισκόπους τῆς ἰδίας τιμῆς στερηθῆναι· ἅτινα μήτε ἀκουσθέντα, μήτε ἐπιχειρηθέντα ποτὲ οὕτω προσέλαβες τῇ παραβάσει, ὥστε τὴν ἁγίαν σύνοδον τὴν εἰς τὸ ἀποσβέσαι μόνον τὴν αἵρεσιν, καὶ βεβαιῶσαι τὴν καθολικὴν πίστιν σπουδῇ τοῦ χριστιανικωτάτου βασιλέως συναθροισθεῖσαν εἰς ἀφορμὴν ἀμβιτίονος ἑλκυσθῆναι", + "candidate_score": 0.653817, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_25_27", + "bdc_text": "Sedives multo habere de mittendis legatis ad Gallum consiliunt . te vobis nescio quibus acturit , ministro magistri quidem de his factum suum sit , tempus veri potuisse , si qua interim rei ex initio parentię , quia effertur , ut hoc principum , qua papisticae animum facta declarunt quoque . Mecullirumensis cardinalis diculi Augustacio aliquam impugit in consessum principum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_944", + "psc_text": "ἣν τῷ αὐτῷ πνεύματι κηρυττομεν, ὥσπερ οἱ ἅγιοι πατέρες ἡμῶν, καὶ τὴν Νεστορίου, καὶ Ευτυχοῦς μετὰ τῶν ἡγουμένων αὐτῶν ἐπίσης καταδικάζει, καὶ διώκει κακοδοξίαν. Ἔῤῥωσθε ἐν κυρίῳ, ἀδελφοὶ προσφιλέστατοι. Ἐδόθη τῇ πρὸ πέντε καλανδῶν Ἱουλίων . . . . . 1075 EPISTOLA XCIV. AD MARCIANUM AUGUSTUM. SYNOPSIS. Legatos quos ad synodum mittit, commendat Augusto, postulatque ne disputatio de fide illic instauretur. LEO episcopus MARCIANO Augusto. Sanctum clementiae vestrae studium, quo ad reparationem pacis ecclesiasticae synodum habere voluistis, adeo libenter accepi, ut, quamvis eam fieri intra Italiam poposcissem, et aptius exspectari tempus optassem, quo scilicet plurimi possent episcopi etiam de longinquioribus provinciis evocari, mox tamen ut mihi pietatis vestrae scripta sunt tradita, et Bonifacium de compresbyteris meis ab Urbe direxerim, et de episcopis fratrem meum Paschasinum de Sicilia fecerim navigare, qui vicem meam sufficienter implerent, datis per eosdem epistolis ad eos qui legationem ante susceperant, ut ipsi quoque praedictis ad implendas", + "candidate_score": 0.652504, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_10", + "bdc_text": "iunii advenit , mox discessurus , postquam facienda sumus , exerit ab Tingamur , quam hactenus prope omnes agnovisse intelligo , landgravium , qui nova aliqui moliri cottio et qui in d. filios dicis Ioannes Friderici Saxonię , ditius meorum suum Eberhardum a Dani imperatori suam in religione suam iocunque declarant , ut eę vir devintiati belli esse iudicari possem , ominando iniuribus dicam propiscopis , quamobrem Euchardus apud iuius autem ab praescopis etc. iunii accusam , quid , nisi multud mihi compertum est .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_711", + "psc_text": "934 ἠδυνἡθημεν πιστεῦσαι, εἰ μὴ ὁ υἱὸς ἡμῶν Ἰλαρίων ὁ διάκονος, ὅς τις εἰς τόπον τὸν ἡμέτερον μετ' ἄλλων ἵνα παραγένηται ἐν τῇ συνόδῳ ἀποσταλεὶς, φεύγων ὑπέστρεψεν, ἐκκλίνων τῆς ἀδικίας κοινωνὸς γενέσθαι. Εἰ καὶ τὰ μάλιστα φωνὴ ἀντιλογίας ἐκεῖσε ἀπὸ τῶν ἡμετέρων προβέβληκεν· ἥν τινα ὁ τῆς Ἀλεξανδρείας ἐπίσκοπος, ὅς τις ἑαυτῷ διὰ τῆς ἀμέτρου δυναστείας τὸ πᾶν ἐξεδίκει, ἀκοῦσαι κατέπτυσεν, εἰς κοινωνίαν τῆς αὐτοῦ προαιρέσεως ἄκοντας ἕλκων τοὺς ἐπισκόπους, ἵνα διὰ τὴν βίαν ἀναγκασθῶσιν ὑπογράψαι, οἵ τινες οὐδὲ μίαν καθαιρέσεως ἀφορμὴν ἱκανὴν εὑρεῖν ἡδυνήθησαν. Ἀλλὰ ταύτην τὴν τόλμην τῷ εὐσεβεῖ καὶ Χριστιανῷ βασιλεῖ πιστεύομεν οὐδαμῶς ἀρέσαι δύνασθαι. Νῦν μέντοι ἐπειδὴ τὴν ἐκκλησίαν ὑμῶν ταύτῇ τῇ πράξει ἔγνωμεν διασκορπισθεῖσαν, παραμυθητέους καὶ προτρεπτέους ὑμᾶς εἶναι πιστεύρ��εν διὰ τῶν ἡμετέρων ἐπιστολῶν, ἵνα ὑπὲρ τῆς καθολικῆς πίστεως τῆς ἐκδικίας, τῇ τῶν ἀπίστων ἀνομίᾳ ἐναντιώσησθε. Οὐ γὰρ βουλόμεθα τὴν ἀγάπην ὑμῶν, ταύτῃ τῇ λὑπῃ καταφορτίζεσθαι, ὅθαν μείζων δόξα τῇ ὑμετέρᾳ παραμονῇ ἐπακολουθῇ ἵνα ἀπὸ", + "candidate_score": 0.652317, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_16_18", + "bdc_text": "Ex se vixisse sito euri nec dubitare , hac de consosita coram ordinibus impii cum ipso contendare , qui si bello omnino decernere videat sese dei optimo maximo causam suam committere et veniemo hostes fortiter excusisse viros promittunt . Rex Hispanię Philippus , 10 signa , peditum conscriptor in mense iuramenta sine obstrinxit , quid hęc sibi voluit , nescio , cum certo estat pacem , quod ipsum et Gallum transmisces etiam rem utrinque obsequi servatum esse . Scoti feruntur crandisse Gallos , qui in Scotem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_161", + "psc_text": "hostilem morem vel obsidione cingebat, vel aggressione reserabat, et ad sedem quietis, pacem praedicaturos per bella ducebat. His talibus et contra imperii majestatem, et contra reverentiam apostolicae sedis admissis, per ordinem religiosi viri Urbis papae cognitione discussis, certa in eum et de his quos male ordinaverat lata sententia est. Et erat quidem ipsa sententia per Gallias etiam sine imperiali sanctione valitura. Quid enim tanti pontificis auctoritati in Ecclesiis non liceret? Sed nostram quoque praeceptionem haec ratio probavit, ne ulterius nec Hilario, quem adhuc episcopum nuncupari sola mansueti praesulis permittit humanitas, nec cuiquam alteri ecclesiasticis rebus arma miscere, aut praeceptis Romani antistitis liceat obviare. Ausibus enim 644 talibus fides et reverentia nostri violatur imperii. Nec hoc solum, quod est maximi criminis, submovemus, verum ne levis saltem inter Ecclesias turba nascatur, vel in aliquo minui religionis disciplina videatur, hoc perenni sanctione censemus, ne quid tam episcopis Gallicanis quam aliarum provinciarum contra consuetudinem", + "candidate_score": 0.652243, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_25_27", + "bdc_text": "Sedives multo habere de mittendis legatis ad Gallum consiliunt . te vobis nescio quibus acturit , ministro magistri quidem de his factum suum sit , tempus veri potuisse , si qua interim rei ex initio parentię , quia effertur , ut hoc principum , qua papisticae animum facta declarunt quoque . Mecullirumensis cardinalis diculi Augustacio aliquam impugit in consessum principum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_769", + "psc_text": "εὐσέβεια καταμάθοι. EPISTOLA LVI. GALLAE PLACIDIAE AUGUSTAE AD THEODOSIUM. Domino victori THEODOSIO et triumphatori, semper Augusto filio, GALLA PLACIDIA piissima et florens, perpetua Augusta et mater. Dum in ipso ingressu civitatis antiquae hanc curam habuissemus ut cultum beatissimo Petro apostolo redderemus, in ipso adorando altari martyris reverendissimus LEO episcopus, paululum se post orationem retinens, propter catholicam fidem apud nos deflevit, ipsum similiter 966 summum apostolorum, quem nuper adieramus, testem objiciens, episcoporum multitudine circumseptus, quos ex innumerabilibus civitatibus Italiae pro principatu proprii loci seu dignitate collegit; et verbis permiscens lacrymas, ad communionem sui fletus nostros quoque gemitus provocavit. Non enim modicum detrimentum est ex his quae gesta sunt, ut fides, quae antis temporibus regulariter custodita est a sacratissimo patre nostro Constantino, qui primus imperio splenduit Christianus, nuper turbata sit ad arbitrium unius hominis, qui in synodo Ephesinae civitatis odium et contentiones potius exercuisse narratur, militum praesentia et metu appetens Constantinopolitanae civitatis", + "candidate_score": 0.652211, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_5", + "bdc_text": "coram imperatorum scriptis pluribus iisque actorum est decertatum , quomodo tandem deiunctum est , ut imperacum , qui hactenus mihi religionem se amplexurus , ac omnibus defensurus viribus veribus assereret .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_654", + "psc_text": "enim rem valde impiam fideique repugnantem ii testes de visu, qui per nos missi sunt, nobis significarunt. Unde, serenissime imperator, a vestra pia conscientia periculum causa fidei avertere dignare, neque humana praesumptio Christi Evangelio vim inferat. Haec ego, o christianissime et venerabilis imperator, cum iis qui mecum sunt episcopis, sincero affectu cupiens vos ante omnia placere Deo, ad quem ab universa Ecclesia unanimiter pro vestro imperio preces funduntur, ut facias, consilium do, ne forte poenas persolvamus ante tribunal Christi, si hujuscemodi rem silentio involvamus. Obsecro igitur coram unius Deitatis inseparabili Trinitate, quae per ea quae male acta sunt laeditur, quaeque vestri est custos imperii, et coram sanctis angelis Christi, ut cuncta maneant intacta, sicut et ante judicium existebant. Exspectent autem majus criterium concilii, in quo omnis ex toto orbe episcoporum numerus congregetur; neque sinatis vos de alieno peccato onus sustinere; quod ut manifestius edicamus, urgentis necessitatis timore constringimur. Sed ante", + "candidate_score": 0.651078, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_6_8", + "bdc_text": "illi igitur , nisi commode omnibus prospiceret omnium ad seditionem spectavire aperte profectorentur , sicque decesserunt principum seculare , omnes , licet aliter nihil prorsus hisce conviliit determinatum sit , quod sciam . Auxilea contra Turcam Vergum necessant , ita promisum ordines , ut more solito , quid sint , mitteret ac obiret militio . Quia iustatt apud nos electore palatinus 9.", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1160", + "psc_text": "piissimi principes secundum obsecrationem meam dignati fuerint fratrem Anatolium de his quae merito in querelam veniunt increpare, jungat charitas tua diligentiam suam, ut universa scandala, adhibita plenissima correctione resecentur, et a filii nostri Aetii cesset injuriis. Nam apud catholicum episcopum, etiam si erat quod quacumque de causa succensendum archidiacono videretur, propter fidei reverentiam debuit praetermitti, potius quam locum catholici nequissimus haereticus obtineret. Cum itaque quae sequantur agnovero, tunc manifestius quid agi oporteat aestimabo. Nam interim, dolore 1192 cohibito, malui indulgere patientiae, ut locus esset veniae. CAP. III. De Palaestinis vero monachis, qui jam pridem in tumultu dissensionis esse dicuntur, quo adhuc animo moveantur ignoro. Neque cujusquam sermone mihi patefactum est quas causas videantur antefatae praeferre discordiae: utrum scilicet Eutychianae perversitati tali furore famulentur, an implacabiliter doleant episcopum suum in hanc impietatem potuisse traduci, quod contra ipsorum locorum sanctorum testimonia, quibus totus mundus instruitur, ab incarnationis Dominicae veritate desciverit, et quod", + "candidate_score": 0.65076, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_35_37", + "bdc_text": "Nobilis a procupatum postul Muylias , die totius sunt , ut , quae ex qua proposito dissiditio , familiter non velit . quibus partis nondum Hominusius , cui sorore , Galli et iunii Gallum tria moliturum contra evangelico , quam scilicet ditionis , praesertim , si concordiam signum captos cepi 22 . maii Tui Hispaniensis , 15 ex Italia vixi plerissimae includas .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_473", + "psc_text": "AD FLAVIANUM EPISCOPUM CONSTANTINOPOLITANUM CONTRA EUTYCHIS PERFIDIAM ET HAERESIM, SYNOPSIS ( Ex collectione Hispanica ). Quod ignorantia sanctarum Scripturarum Eutychen haereticum fecerit. --II. Contra eos qui in duos filios dispensationis Dominicae mysterium scindere moliuntur. --III. Contra eos qui passibilem Divinitatem unigeniti Filii Dei audent asserere. --IV. Contra eos qui in duas naturas Christi temperamentum vel confusionem argumentantur. --V. Contra eos qui coelestem aut alterius cujusque substantiae existere formam servi, quam ex nobis assumpsit, insaniendo asserunt. --VI. Contra eos qui duas quidem ante adunationem naturas Domini delirant, unam vero post adunationem confingunt. 801 LEO episcopus, dilectissimo fratri FLAVIANO Constantinopolitano episcopo. CAP. I. Praesumptio et imperitia Eutychen in errorem impulerunt. Lectis dilectionis tuae litteris, quas miramur fuisse tam seras, et gestorum episcopalium ordine recensito, tandem quid apud vos scandali contra integritatem fidei exortum fuisset agnovimus; et quae prius videbantur occulta, nunc nobis reserata patuerunt. Quibus Eutyches, qui presbyterii nomine honorabilis videbatur, multum", + "candidate_score": 0.648855, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_35_37", + "bdc_text": "Nobilis a procupatum postul Muylias , die totius sunt , ut , quae ex qua proposito dissiditio , familiter non velit . quibus partis nondum Hominusius , cui sorore , Galli et iunii Gallum tria moliturum contra evangelico , quam scilicet ditionis , praesertim , si concordiam signum captos cepi 22 . maii Tui Hispaniensis , 15 ex Italia vixi plerissimae includas .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_178", + "psc_text": "media quidem parte deficientem, quae tamen in omnibus tum Graecis tum Latinis concilii Chalcedonensis codicibus collectionis 17 integra legitur. In omnibus etiam collectionibus et mss. Latinis Sardicense concilium mutilum praefertur sine tribus extremis canonibus, qui in Graecis exemplaribus continentur. In cod. Vat. 1341, et in tribus aliis Gallicanis laudatis a Coustantio (Tom. I Epist. Rom. pont., p. 772), qui exhibent collectionem Hispanicam Innocentii I, epistola ad episcopos synodi Toletanae decurtata est, cum in ea desint numeri 2, 3, 4, 5, 6, 8, et pars etiam numeri primi. In mss. collectionis Hadrianeae solum initium describitur litterarum Hormisdae ad presbyteros, diaconos et archimandritas secundae Syriae, quas manuscripta collectionis praestantissimae 14 integras conservarunt. Et, ut alia ejusdem generis omittamus, in ipsa collect. 5 Quesnelliana num. 51, capite diminuta affertur Gelasii epistola ad Orientales. Quidni igitur pariter mutila proferri potuit epistola Leonis ad Africanos? 9. Exemplar quidem hujus epistolae, quod sine tribus capitibus editionis", + "candidate_score": 0.645615, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_32_34", + "bdc_text": "Altero mane cum rursus quaererem , ille discesserat . Palatinus postulter paucor , verbis Inglestat , vidam Rhain. Quae si ex pace quod doliri contendere prodens ea de re instruantur . Sed puto facile hoc tempore rem iri propositam alias mirabilis iam res docet meus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1161", + "psc_text": "adhuc animo moveantur ignoro. Neque cujusquam sermone mihi patefactum est quas causas videantur antefatae praeferre discordiae: utrum scilicet Eutychianae perversitati tali furore famulentur, an implacabiliter doleant episcopum suum in hanc impietatem potuisse traduci, quod contra ipsorum locorum sanctorum testimonia, quibus totus mundus instruitur, ab incarnationis Dominicae veritate desciverit, et quod in aliis per indulgentiam curari placuit, in illo putent non esse veniale. Unde cupio me super his plenius edoceri, ut etiam talium correctioni congrue studeatur: quia aliud est contra fidem impie armari, aliud pro fide immoderatius commoveri. Chartas etiam quas Aetius presbyter ante indicavit esse directas, et Breviarum fidei, quod te misisse significas, necdum ad me noveris pervenisse. Unde, si expeditioris occasio se praebuerit perlatoris, libenter habeo, ut si qua est, quae utilis videatur, quam primum ad me mittatur instructio. De Aegyptiis monachis quam quieti, aut cujus sint fidei, scire desidero, et de Alexandrinae Ecclesiae pace quid ad vos veris", + "candidate_score": 0.642868, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_5", + "bdc_text": "coram imperatorum scriptis pluribus iisque actorum est decertatum , quomodo tandem deiunctum est , ut imperacum , qui hactenus mihi religionem se amplexurus , ac omnibus defensurus viribus veribus assereret .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_969", + "psc_text": "una conspiratione atque concordia confessionem fidei declarantes; et eramus in communi corona gaudii, quasi in imperialibus coenis, deliciis spiritualibus epulantes, quas per tuas litteras Christus praeparaverat invitatis, et supercoelestem sponsum inter nos conversantem nos cernere putabamus. Si enim ubi sunt duo aut tres congregati in nomine ejus (Matth. XVIII, 20), ibi se in medio eorum fore perhibuit; quantum circa sacerdotes peculiaritatem potuit demonstrare, qui et patriae et labori suae confessionis notitiam praetulerunt? Quibus tu quidem, sicut membris caput, praeeras in his qui tuum tenebant ordinem benevolentiam praeferens. Imperatores vero fideles ad ornandum decentissime praesidebant, sicut Zorobabel Jesu (I Esdr. III, 2), Ecclesiae, tamquam Jerusalem, aedificationem renovare circa dogmata invitantes. CAP. II. Et fuerat utique adversarius tamquam bestia extra caulas apud semetipsum rugiens, nullum praevalens capere, nisi semetipsum ei ad capiendum injecisset is qui Alexandrinorum quondam pontifex fuit. Qui multa prius pessima operatus, supervicit priora sequentibus. Nam beatum illum inter sanctos", + "candidate_score": 0.642649, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_5", + "bdc_text": "coram imperatorum scriptis pluribus iisque actorum est decertatum , quomodo tandem deiunctum est , ut imperacum , qui hactenus mihi religionem se amplexurus , ac omnibus defensurus viribus veribus assereret .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_893", + "psc_text": "per Constantinopolitanos clericos ad pietatem tuam ante rescripserim, sumptis tamen clementiae vestrae litteris per virum illustrem praefectum 1044 urbis filium meum Tatianum, magnam materiam gratulationis accepi: quia studiosissimos vos ecclesiasticae pacis agnovi. Cui sancto desiderio digna equitate confertur, ut quem statum esse cupitis religionis, eumdem habeatis et regni. Nam inter principes Christianos Spiritu Dei confirmante concordiam, gemina per totum mundum fiducia roboratur: quia profectus charitatis et fidei utrorumque armorum potentiam insuperabilem facit, ut propitiato per unam confessionem Deo, simul et haeretica falsitas et barbara destruatur hostilitas, gloriosissime imperator. Aucta igitur per imperialem amicitiam spe coelestis auxilii, confidentius pietatem vestram pro sacramento salutis humanae incitare praesumo: ne cujusquam procaci impudentique versutia quasi de incerto quid sequendum sit sinatis inquiri. Et cum ab evangelica apostolicaque doctrina ne uno quidem verbo liceat dissidere, aut aliter de Scripturis divinis sapere, quam beati apostoli et patres nostri didicerunt atque docuerunt, nunc demum indisciplinatae moventur et", + "candidate_score": 0.640028, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_5", + "bdc_text": "coram imperatorum scriptis pluribus iisque actorum est decertatum , quomodo tandem deiunctum est , ut imperacum , qui hactenus mihi religionem se amplexurus , ac omnibus defensurus viribus veribus assereret .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1038", + "psc_text": "ab initio contentiose obstare conati sunt, ostendit tamen suam veritatem, et disposuit, ut unanime et contradictionis expers ab omnibus publicaretur scriptum, quod tum confirmaret constantium animos, tum invitaret ad viam veritatis omnes qui a veritate declinabant. Et quidem cum subscripsissemus unanimi consensu hujusmodi libello, qui conveneramus in consessu universalis nostrae synodi in confessione ejusdem sanctissimae et victricis martyris Euphemiae, cumque cum piissimi et Christi amantissimi imperatoris nostri Marciani, et piissimae perque omnia fidelissimae imperatricis et Augustae filiae nostrae Pulcheriae oratione et gaudio atque hilaritate scriptam ad confirmandam eam quae Patrum nostrorum fuit fidei definitionem juxta vestram illam sacram epistolam 1130 supra sanctum altare posuissemus, ipsam eorum pietati tradidimus, sic eam ut acciperent, cum ipsi rogavissent: qui accipientes gloriam dederunt nobiscum Christo Domino, qui expulit quidem obscuritatem pravae opinionis, et illustravit summa consensione verbum veritatis. Et quae quidem ad ecclesiasticam pacem concordiamque sacerdotum in fide pura spectant, per gratiam Salvatoris hoc", + "candidate_score": 0.639616, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_12_14", + "bdc_text": "Id quod viam papisticis defutinę possint , librum fuderi scio ita confectant , quasi iam debellarem sit . Proinde quandoquidem seditiones imminere , certum mihi perstiasum turbilante absque ratione et ordine gesto iri censeo . Diut mansus senses si est , et aptis nos fertur )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_305", + "psc_text": "vicem sanctorum Evangeliorum legunt, continentur, ignoret, maximi facinoris reum me esse credo, si taceam. Itaque haec non adhortatio auctoritatis alicujus est, sed potius suggestionis instructio. CAP. IV. Primum ergo est ut illa patefaciam quae in plurimorum fide, vel magis perfidia, esse cognovi: quae cum a multis publico pene magisterio doceantur, si catholicorum aliquis paulo constantius, destructionis causa, assertioni resistat, continuo inficias, eunt, et perfidiam perfidia occulunt. Quod ne ultra jam faciant, et apocryphis scripturis, quas canonicis libris, veluti secretas et arcanas, praeferunt, et quas maxima veneratione suscipiunt, et ex his quas legunt traditionibus, dictisque auctorum suorum, ea quae in ipsis arguuntur vera esse docentes; aliqua autem ex his quae in istorum doctrina sunt, in illis quos legere potui apocryphis codicibus non tenentur. Quare unde prolata sint nescio, nisi forte ubi scriptum est per cavillationes illas, per quas loqui sanctos apostolos mentiuntur, aliquid interius indicatur. quod disputandum sit potius quam legendum,", + "candidate_score": 0.637241, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_27", + "bdc_text": "Mecullirumensis cardinalis diculi Augustacio aliquam impugit in consessum principum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_697", + "psc_text": "et reverendissimo papae, omnium quae in Epheso gesta sunt idoneus nuntiator existens. Vestra itaque veneranda clementia cognoscat a praefato papa cum omni occidentali concilio reprobata omnia, quae in Epheso contra canones per tumultus et odia saecularia a Dioscoro episcopo gesta sunt, et nulla ratione haec in his partibus suscipi posse, quae per potentiam praedicti, non sine lae sione fidei, et praejudicio sanctissimi viri innoxiique, commissa sunt. Quae vero constanti ac forti auctoritate pro fide a me nuntiata sunt superfluum credo narrare: nam haec ex litteris beatissimi papae poteritis agnoscere. Unde, domina splendidissima, 930 atque clementissima Augusta, adoranda vestra pietas in quibus libenter fecit initium, relinquere non debet, sed haec zelo religioso fidei constanti voluntate servare. Τῇ φιλανθρωποτάτῃ καὶ εὐσεβεστάτῃ Πουλχερίᾳ Αὐγούστᾳ, Ἰλαρίων διάκονος. Σπουδήν μοι γεγενῆθαι, μετὰ τὴν σύνοδον παραγενέσθαι κατὰ τήν Κωνσταντινούπολιν, λέγειν οὐκ ὀφείλω, ἐπειδήπερ φανερὰ ἦν ἀνάγκη, ἥτις τὰ γράμματα τοῦ μακαριωτάτου Πάπα πρὸς τὴν ὑμετέραν φιλανθρωπίαν", + "candidate_score": 0.615941, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_27", + "bdc_text": "Mecullirumensis cardinalis diculi Augustacio aliquam impugit in consessum principum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_159", + "psc_text": "caeteris deferatur. Deus vos incolumes custodiat, fratres charissimi. 642 EPISTOLA XI, seu CONSTITUTIO VALENTINIANI III AUGUSTI, una cum praecedenti Leonis papae epistola de eodem negotio missa in Gallias. De episcoporum ordinatione. Imperatores THEODOSIUS et VALENTINIANUS Augusti AETIO viro illustri, comiti et magistro utriusque militiae et patricio. Certum est et nobis et imperio nostro unicum esse praesidium in supernae Divinitatis favore, ad quem promerendum praecipue Christiana fides et veneranda nobis religio suffragatur. Cum igitur sedis apostolicae primatum sancti Petri meritum, qui princeps est episcopalis coronae, et Romanae dignitas civitatis, sacrae etiam synodi firmarit auctoritas, ne quid praeter auctoritatem sedis istius inlicitum praesumptio altentare nitatur. Tunc enim demum Ecclesiarum pax ubique servabitur, si rectorem suum agnoscat universitas. Haec cum hactenus inviolabiliter fuerint custodita, Hilarius Arelatensis, sicut venerabilis viri Leonis Romani papae fideli relatione comperimus, contumaci ausu inlicita quaedam praesumendo tentavit, et ideo transalpinas Ecclesias abominabilis tumultus invasit, quod recens maxime testatur exemplum.", + "candidate_score": 0.615768, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_27", + "bdc_text": "Mecullirumensis cardinalis diculi Augustacio aliquam impugit in consessum principum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_695", + "psc_text": "AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS I. Sibi per Dioscori improbos ausus non licuisse eam adire, et litteras sancti Leonis reddere.-- II. Se Dioscori ereptum insidiis Romam venisse: Ephesinam pseudosynodum a Leone reprobari. Gloriosissimae et piissimae PULCHERIAE Augustae HILARUS Diaconus. CAP. I. Studium mihi fuisse, post synodum advenire Constantinopolim, dicere non debeo: quoniam manifesta necessitas erat, quae me litteras beatissimi papae ad vestram clementiam directas offerre compelleret, ut pariter et vestrae pietati ac invictissimo et Christianissimo principi officium quod debebam venerationis exsolverem. Sed huic congruo meo proposito illud impedimentum evenit, quod omnium bonorum inimicum est, et Christianorum ingemiscit affectus, hoc est, Alexandrinus episcopus, in damnatione virorum inculpabilium potentissimus. Nam posteaquam injustae ejus 928 voluntati atque sententiae communicare non potui, ad aliud concilium terroribus atque insidiis me evocare conatus est: quatenus me, quod absit, aut seductionibus, faceret consentire ad condemnandum sanctissimum Flavianum episcopum, aut resistentem teneret, ut mihi non esset licentia ad pietatem", + "candidate_score": 0.613739, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_27", + "bdc_text": "Mecullirumensis cardinalis diculi Augustacio aliquam impugit in consessum principum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_811", + "psc_text": "Constantino in Nicaea civitate, quam dudum nostro praecepto in Epheso congregati sunt, definisse, aut decrevisse, aut intellexisse; sed hoc solum in Epheso constitui jussimus, ut omnes qui nocibili laesione Ecclesias sanctas turbaverunt, digne removerentur. Haec sunt quae non ad refragationem, sed ad concordiam et purum vinculum adorandae religionis a reverendissimis Patribus sunt decreta. Flavianus autem, princeps contentionis hujus, sacra sententia ab ecclesiasticis rebus expulsus est. Haec igitur sciens tua mansuetudo, domina sacratissima mater et venerabilis Augusta, nihil nos aliquando contrarium a tradita fide sentire, sicut a quibusdam dicitur, suspicemini aut cogitetis. Δεσποίνῃ τῇ ἐμῇ Πλακιδίᾳ, προσκυνητῇ Αὐγούστᾳ, 989 Θεοδόσιος. Ἐκ τῶν γραμμάτων τῆς σῆς ἡμερότητος ἡ ἡμετέρα ἔγνω αἰωνιότης, ὅ τι ὁ εὐλαβέστατος πατριάρχης Λέων παρὰ τῆς σῆς ᾕτησεν αἰωνιότητος. Τούτοις τοιγαροῦν δηλοῦμεν τοῖς γράμμασιν, ὅτι περὶ τούτων τῶν εἰρημένων παρὰ τοῦ εὐλαβεστάτου ἐπισκόπου, ἐντελέστερον καὶ σαφέστερον πολλάκις ἐγράφη· ἐξ ὧν ἀναμφιβόλως πεφανέρωται, μηδὲν ἡμᾶς παρὰ τὴν πατρῴαν πίστιν, ἢ", + "candidate_score": 0.61372, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_25", + "bdc_text": "Sedives multo habere de mittendis legatis ad Gallum consiliunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1068", + "psc_text": "AD EPISCOPOS GALLIARUM. SYNOPSIS. Reversis legatis a synodo Chalcedonensi, acceptisque gestis, et sententia adversus Eutychen et Dioscorum prolata, hujus exemplar mittit ad Gallicanos episcopos. Dileetissimis fratribus RUSTICO, RAVENNIO, VENERIO, et caeteris episcopis per Gallias constitutis, LEO. Impletis per misericordiam Dei communibus votis, dignum est fraternitatem vestram sanctorum gaudiorum habere consortium. Nam fratres mei, qui vice mea Orientali 1141 synodo praesederunt, quae acta retulerint significo, confirmata catholica fide, et glorificato apostolicae praedicationis triumpho: quod etiam hi qui ad deviandum vel seducti fuerant vel impulsi, recepta veritatis luce laetantur. Siquidem omnes Domini sacerdotes in unam sententiam, sancto Spiritu docente, consensere; et de sacramento Dominicae incarnationis, in qua multorum intelligentia caligabat, ita tenebrae erroris ablatae sunt, ut in uno Domino nostro, vero et Dei et hominis Filio, nec de humanitatis ambigatur natura, nec de Deitatis essentia. In impios autem nefandi erroris auctores, qui indignos se Dei gratia judicantes, correctionis uti remediis noluerunt, qualis", + "candidate_score": 0.603054, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf011", + "work_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini", + "max_score": 0.704351, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_28_30", + "bdc_text": "Leguri gratias diviliis , cum imperatorum nuper Iesu , quam ad templum usque comitum illud non vellet ingredi , ne ceremoniis papisticis interesse , ut postea more praudium aquum manctus lavandis temperatori offerunt , repulso ab est , quae res magnam imperatori conflevit invidiam . Ipse principo divii discesset . Si temperator tantum gravio , pueriliter intelligat , qui et cęteri fuius participio strenuis imitatis , aulici , quibus non summa comittitur , insent , eaque quoque , num possit , expitantur et ut et ipsi genio vigere possent , nihil non attentant , populum , cui omnia , quibusquam christianae suntere permittuntur , luxui deditus , parrimiis ex symmystis , nisi vir nostra spirat , qualea hęc mox parissima sunt , vel cęto pant. Quę de lucemensibus , quam decreto contra insigniam supplicio scripsisti , nisi sunti a quibus christiano ex animo pidelicam , quam non potui , quin risum excitum stompendam esse insaniam , non potui quam illius , qui apud vos ante paucos biblia sacra , cum per se horrendam , publice extisserunt , pacis per conditionem virum Gallum et Hispani , sed quod periculi sentio , tale contra omnium dirigi ad opprimendam vitatim , sed adfectum .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_140", + "psc_text": "Isti vero in alterutram partem discissi, seditioni quoque adjungebantur. CAPUT LXIII. Quomodo Legatum cum litteris misit ad pacem componendam. His auditis imperator gravissimo dolore perculsus, eamque rem instar domesticae calamitatis habendam ratus, confestim ex Dei cultoribus quos circa se habebat, quemdam, quem ob modestiam fidei spectatum, et ob religionis confessionem superiori tempore prae caeteris nobilitatum esse cognoverat, Alexandriam dirigit, ut inter eos qui illic dissidebant pacem componeret; eidemque litteras dat ad contentionis auctores utiles imprimis ac necessarias. Quae cum illustre specimen exhibeant curae ac sollicitudinis illius quam pro Ecclesiis Dei gerebat, non absurdum fuerit, huic de illo institutae narrationi ipsas inserere. Sunt autem ejusmodi. CAPUT LXIV. Constantini Epistola ad Alexandrum episcopum, et Arium presbyterum. (Haec epistola, quae ab hoc cap. LXIV ad LXXIII producitur; videsis infra.) CAPUT LXXIII. Quod post has etiam Imperatoris litteras perseveravit contentio. Et ad hunc quidem modum imperator Deo carus, missa epistola pacem Ecclesiae Dei reformare", + "candidate_score": 0.704351, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_26_28", + "bdc_text": "te vobis nescio quibus acturit , ministro magistri quidem de his factum suum sit , tempus veri potuisse , si qua interim rei ex initio parentię , quia effertur , ut hoc principum , qua papisticae animum facta declarunt quoque . Mecullirumensis cardinalis diculi Augustacio aliquam impugit in consessum principum . Leguri gratias diviliis , cum imperatorum nuper Iesu , quam ad templum usque comitum illud non vellet ingredi , ne ceremoniis papisticis interesse , ut postea more praudium aquum manctus lavandis temperatori offerunt , repulso ab est , quae res magnam imperatori conflevit invidiam .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_6", + "psc_text": "rei spectaculo perculsus. Nam quocumque mentis oculos intendo, sive ad Ortum Solis, sive ad Occasum, seu universum terrarum orbem, seu coelum ipsum circumspicio, beatissimum Principem ubique praesentem intueor. Ac liberos quidem ejus quasi nova quaedam lumina, terrarum ambitus omnes paternis radiis implere animadverto, illumque ipsum auctoritate ac potentia etiamnum viventem, resque humanas multo praestantius ac potentius moderantem; quippe qui filiorum successione diffusus sit atque amplificatus. Qui prius quidem honore Caesarum affecti fuerant: nunc vero totum patrem induti, ob eximiam religionis virtutem imperatores et Augusti renuntiati sunt, cuncta patris ornamenta prae se ferentes. CAPUT II. Prooemium de filius Constantini imperatoribus Cumque eum qui paulo ante in mortali corpore cernebatur, et nobiscum una versabatur, admirabili quadam ratione etiam post obitum, quo tempore natura quidquid superfluum est, tanquam alienum refutat, iisdem regiis aedibus et honoribus ac laudationibus frui video, incredibili admiratione percellor. Jam vero cum ad ipsos usque coeli fornices mentis meae aciem", + "candidate_score": 0.679667, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_27_29", + "bdc_text": "Mecullirumensis cardinalis diculi Augustacio aliquam impugit in consessum principum . Leguri gratias diviliis , cum imperatorum nuper Iesu , quam ad templum usque comitum illud non vellet ingredi , ne ceremoniis papisticis interesse , ut postea more praudium aquum manctus lavandis temperatori offerunt , repulso ab est , quae res magnam imperatori conflevit invidiam . Ipse principo divii discesset .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_140", + "psc_text": "Isti vero in alterutram partem discissi, seditioni quoque adjungebantur. CAPUT LXIII. Quomodo Legatum cum litteris misit ad pacem componendam. His auditis imperator gravissimo dolore perculsus, eamque rem instar domesticae calamitatis habendam ratus, confestim ex Dei cultoribus quos circa se habebat, quemdam, quem ob modestiam fidei spectatum, et ob religionis confessionem superiori tempore prae caeteris nobilitatum esse cognoverat, Alexandriam dirigit, ut inter eos qui illic dissidebant pacem componeret; eidemque litteras dat ad contentionis auctores utiles imprimis ac necessarias. Quae cum illustre specimen exhibeant curae ac sollicitudinis illius quam pro Ecclesiis Dei gerebat, non absurdum fuerit, huic de illo institutae narrationi ipsas inserere. Sunt autem ejusmodi. CAPUT LXIV. Constantini Epistola ad Alexandrum episcopum, et Arium presbyterum. (Haec epistola, quae ab hoc cap. LXIV ad LXXIII producitur; videsis infra.) CAPUT LXXIII. Quod post has etiam Imperatoris litteras perseveravit contentio. Et ad hunc quidem modum imperator Deo carus, missa epistola pacem Ecclesiae Dei reformare", + "candidate_score": 0.674596, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_27_29", + "bdc_text": "Mecullirumensis cardinalis diculi Augustacio aliquam impugit in consessum principum . Leguri gratias diviliis , cum imperatorum nuper Iesu , quam ad templum usque comitum illud non vellet ingredi , ne ceremoniis papisticis interesse , ut postea more praudium aquum manctus lavandis temperatori offerunt , repulso ab est , quae res magnam imperatori conflevit invidiam . Ipse principo divii discesset .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_31", + "psc_text": "Augusto ad se missos, thesaurorum suorum spectatores esse jussit, et ea quae vidissent renuntiare. Se quidem impraesentiarum haec apud se congregasse: caeterum ea jampridem apud ipsos dominos tanquam apud fidos depositarum opum custodes sibi servari. Et hi quidem admiratione hujus rei perculsi sunt: humanissimus autem princeps post eorum discessum opum dominos accivisse dicitur: et obsequio illorum ac studio erga se magnopere laudato, jussisse ut cunctis opibus suis receptis domum reverterentur. Hoc igitur unum illius principis facinus est, quo singularis ejus humanitas perspicue declaratur. Alterum facinus, illustre ejus erga Deum pietatis indicium praebet. CAPUT XV. De persecutione ab aliis concitata. Praesides provinciarum per universum orbem viros divino cultui deditos imperatorum jussu persequebantur. Primique omnium ex ipsis imperialibus palatiis progressi Dei amantissimi martyres, pro religione certamina obierunt; ignem et gladios marisque altissimos gurgites, et cuncta mortis genera alacri animo perpessi. Adeo ut brevi temporis spatio cuncta imperatorum palatia cultoribus Dei viduata sint.", + "candidate_score": 0.670689, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_4_6", + "bdc_text": "„Pistiit , et religionis de religione ab episcopis et evangelicis ( lutheravio dico dominicam tui ab illis differentes ) coram imperatorum scriptis pluribus iisque actorum est decertatum , quomodo tandem deiunctum est , ut imperacum , qui hactenus mihi religionem se amplexurus , ac omnibus defensurus viribus veribus assereret . illi igitur , nisi commode omnibus prospiceret omnium ad seditionem spectavire aperte profectorentur , sicque decesserunt principum seculare , omnes , licet aliter nihil prorsus hisce conviliit determinatum sit , quod sciam .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_222", + "psc_text": "Totius ergo corporis membra communi inter se vinculo jungebantur, et una compages coalescebat. Solaque catholica Dei Ecclesia, apte sibi cohaerens refulgebat, nullo aut haereticorum aut schismaticorum collegio usquam gentium relicto. Atque hujus praeclari facinoris, solus omnium qui unquam extiterunt imperator noster Deo acceptissimus, auctor fuit. LIBER IV. ARGUMENTUM.--I. Qualiter donis ac promotionibus plurimos cohonestavit. --II. Remissio quartae partis censuum. --III. Peraequatio et relevatio censuum. --IV. Quomodo in pecuniariis causis, iis qui causa ceciderant ipse de suo largiebatur. --V. Scytharum per signum crucis devictorum subactio. --VI. Sarmatarum subactio, cum servi adversus dominos rebellassent. --VII. Variorum barbarorum legationes et munera eis ab imperatore donata. --VIII. Quod Persarum regi qui legatos ad ipsum miserat, scripsit in gratiam Christianorum illic agentium. --IX. Epistola Constantini ad Saporem Persarum regem, summa cum pietate Deum et Christum confitentis. --X. Contra simulacra, et de glorificatione Dei. --XI. Contra tyrannos et persecutores, et de captivitate Valeriani. --XII. Quod persecutorum", + "candidate_score": 0.668357, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_5", + "bdc_text": "coram imperatorum scriptis pluribus iisque actorum est decertatum , quomodo tandem deiunctum est , ut imperacum , qui hactenus mihi religionem se amplexurus , ac omnibus defensurus viribus veribus assereret .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_222", + "psc_text": "Totius ergo corporis membra communi inter se vinculo jungebantur, et una compages coalescebat. Solaque catholica Dei Ecclesia, apte sibi cohaerens refulgebat, nullo aut haereticorum aut schismaticorum collegio usquam gentium relicto. Atque hujus praeclari facinoris, solus omnium qui unquam extiterunt imperator noster Deo acceptissimus, auctor fuit. LIBER IV. ARGUMENTUM.--I. Qualiter donis ac promotionibus plurimos cohonestavit. --II. Remissio quartae partis censuum. --III. Peraequatio et relevatio censuum. --IV. Quomodo in pecuniariis causis, iis qui causa ceciderant ipse de suo largiebatur. --V. Scytharum per signum crucis devictorum subactio. --VI. Sarmatarum subactio, cum servi adversus dominos rebellassent. --VII. Variorum barbarorum legationes et munera eis ab imperatore donata. --VIII. Quod Persarum regi qui legatos ad ipsum miserat, scripsit in gratiam Christianorum illic agentium. --IX. Epistola Constantini ad Saporem Persarum regem, summa cum pietate Deum et Christum confitentis. --X. Contra simulacra, et de glorificatione Dei. --XI. Contra tyrannos et persecutores, et de captivitate Valeriani. --XII. Quod persecutorum", + "candidate_score": 0.665001, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_5_7", + "bdc_text": "coram imperatorum scriptis pluribus iisque actorum est decertatum , quomodo tandem deiunctum est , ut imperacum , qui hactenus mihi religionem se amplexurus , ac omnibus defensurus viribus veribus assereret . illi igitur , nisi commode omnibus prospiceret omnium ad seditionem spectavire aperte profectorentur , sicque decesserunt principum seculare , omnes , licet aliter nihil prorsus hisce conviliit determinatum sit , quod sciam . Auxilea contra Turcam Vergum necessant , ita promisum ordines , ut more solito , quid sint , mitteret ac obiret militio .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_216", + "psc_text": "Ecclesiam tragicis quibusdam calamitatibus implevit, adeo ut parum abfuerit quin tota funditus civitas subverteretur; quippe cum populus quidem Ecclesiae duas in partes divisus esset, reliqua autem civitas simul cum magistratibus ac militibus, hostili modo inter se dissideret. Ventumque esset ad gladios, nisi divina providentia et imperatoris metus plebis impetum repressissent. Atque hic rursus principis clementia, instar Servatoris et animorum medici, aegris hominibus medicinam orationis adhibuit. Quippe unum ex iis quos circa se spectatos habebat, comitis honore decoratum, hominem fidelissimum, eo misit, plebem quasi legatione blanda compellans. Aliisque super alias scriptis litteris hortatus est eos ut paci studerent, docens qua ratione divinae religioni congruentia gererent. Ac tandem iis persuasit, excusavitque eos in suis litteris, asserens se coram audiisse ipsum qui totius seditionis auctor fuisset. Atque has ejus epistolas non vulgari doctrina et utilitate refertas, hoc loco apposuissem, nisi reis ignominiae notam inurerent. Quocirca has quidem inpraesentia omittam, quippe qui malorum memoriam", + "candidate_score": 0.661269, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_5_7", + "bdc_text": "coram imperatorum scriptis pluribus iisque actorum est decertatum , quomodo tandem deiunctum est , ut imperacum , qui hactenus mihi religionem se amplexurus , ac omnibus defensurus viribus veribus assereret . illi igitur , nisi commode omnibus prospiceret omnium ad seditionem spectavire aperte profectorentur , sicque decesserunt principum seculare , omnes , licet aliter nihil prorsus hisce conviliit determinatum sit , quod sciam . Auxilea contra Turcam Vergum necessant , ita promisum ordines , ut more solito , quid sint , mitteret ac obiret militio .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_222", + "psc_text": "Totius ergo corporis membra communi inter se vinculo jungebantur, et una compages coalescebat. Solaque catholica Dei Ecclesia, apte sibi cohaerens refulgebat, nullo aut haereticorum aut schismaticorum collegio usquam gentium relicto. Atque hujus praeclari facinoris, solus omnium qui unquam extiterunt imperator noster Deo acceptissimus, auctor fuit. LIBER IV. ARGUMENTUM.--I. Qualiter donis ac promotionibus plurimos cohonestavit. --II. Remissio quartae partis censuum. --III. Peraequatio et relevatio censuum. --IV. Quomodo in pecuniariis causis, iis qui causa ceciderant ipse de suo largiebatur. --V. Scytharum per signum crucis devictorum subactio. --VI. Sarmatarum subactio, cum servi adversus dominos rebellassent. --VII. Variorum barbarorum legationes et munera eis ab imperatore donata. --VIII. Quod Persarum regi qui legatos ad ipsum miserat, scripsit in gratiam Christianorum illic agentium. --IX. Epistola Constantini ad Saporem Persarum regem, summa cum pietate Deum et Christum confitentis. --X. Contra simulacra, et de glorificatione Dei. --XI. Contra tyrannos et persecutores, et de captivitate Valeriani. --XII. Quod persecutorum", + "candidate_score": 0.660683, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_5_7", + "bdc_text": "coram imperatorum scriptis pluribus iisque actorum est decertatum , quomodo tandem deiunctum est , ut imperacum , qui hactenus mihi religionem se amplexurus , ac omnibus defensurus viribus veribus assereret . illi igitur , nisi commode omnibus prospiceret omnium ad seditionem spectavire aperte profectorentur , sicque decesserunt principum seculare , omnes , licet aliter nihil prorsus hisce conviliit determinatum sit , quod sciam . Auxilea contra Turcam Vergum necessant , ita promisum ordines , ut more solito , quid sint , mitteret ac obiret militio .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_244", + "psc_text": "doctrinam nondum susceperant, altera lege praecepit ut dominicis diebus in campum purum procederent, et precationem quam antea didicissent, simul omnes signo dato ad Deum funderent. Neque enim hastis et armatura, nec corporis viribus confidere eos oportere, sed summum omnium Deum, auctorem bonorum omnium ipsiusque adeo victoriae agnoscendum esse, cique solemnes preces persolvi debere, manibus quidem in coelum sublatis, mentis autem oculis altius ad ipsum usque coeli regem erectis; hunc victoriae auctorem, hunc servatorem custodemque et adjutorem invocare in precationibus eos debere. Ipse porro precationis formam cunctis militibus tradidit, jubens ut latino sermone omnes pronuntiarent ad hunc modum. CAPUT XX. Forma precationis a Constantino militibus tradita. Te solum agnoscimus Deum; te Regem profitemur; te adjutorem invocamus. Tui muneris est quod victorias retulimus, quod hostes superavimus. Tibi ob praeterita jam bona gratias agimus, et futura a te speramus. Tibi omnes supplicamus, utque imperatorem nostrum Constantinum, una cum piissimis ejus liberis incolumem et", + "candidate_score": 0.65809, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_5_7", + "bdc_text": "coram imperatorum scriptis pluribus iisque actorum est decertatum , quomodo tandem deiunctum est , ut imperacum , qui hactenus mihi religionem se amplexurus , ac omnibus defensurus viribus veribus assereret . illi igitur , nisi commode omnibus prospiceret omnium ad seditionem spectavire aperte profectorentur , sicque decesserunt principum seculare , omnes , licet aliter nihil prorsus hisce conviliit determinatum sit , quod sciam . Auxilea contra Turcam Vergum necessant , ita promisum ordines , ut more solito , quid sint , mitteret ac obiret militio .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_106", + "psc_text": "fiduciae in Deum; signum videlicet illud quod supra memoravimus. CAPUT IV. Quod Constantinus cum precibus, Licinius vero cum vaticiniis, se ad bellum parabat. Cumque precationibus, si unquam antea, sese tunc maxime indigere intelligeret, sacerdotes Dei secum duxit: eos velut optimos animae custodes adesse coram et secum versari debere existimans. Unde cum tyrannus audiisset, Constantinum non aliter quam divino auxiliante numine victoriam de hostibus parare; et eos quos dixi ei perpetuo adesse unaque versari; salutaris quoque passionis signum, et ipsum et universum ejus exercitum antecedere; haec utpote impius risu digna esse censebat, Constantinum subsannans et contumeliosis appetens verbis. Ipse vero divinos et vates Aegyptiorum, veneficos et impostores; sacrificulos denique ac prophetas falsorum quos colebat deorum sibi adjunxit. Deinde sacrificiis placans illos quos existimabat deos, sciscitabatur ex illis quemnam belli exitum esset habiturus. At illi sine controversia victorem hostium, et superiorem in bello fore responderunt; cunctis ubique oraculis uno consensu haec illi", + "candidate_score": 0.6572, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_5", + "bdc_text": "coram imperatorum scriptis pluribus iisque actorum est decertatum , quomodo tandem deiunctum est , ut imperacum , qui hactenus mihi religionem se amplexurus , ac omnibus defensurus viribus veribus assereret .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_136", + "psc_text": "scripserit. Imperator vero suam erga Deum pietatem atque observantiam quotidie adaugens, ad universos provinciales orationem misit de errore cultus simulacrorum, quo imperatores romani ante ipsius aetatem involuti fuissent. Et subditos suos cum admirabili facundia exhortatus est, ut summum omnium Deum agnoscerent, ejusque Filium Christum sibi servatorem adsciscerent. Porro has etiam litteras manu ipsius scriptas, ex latino sermone in graecum transferre, et praesenti operi intexere necessarium duxi, ut ipsum quodam modo imperatorem nobis audire videamur, cunctorum mortalium auribus in haec verba inclamantem. CAPUT XLVIII. Constantini edictum ad Provinciales de falso cultu multorum deorum. Exordium de virtute et vitio. (Hoc edictum, quod ab hoc capite XLVIII ad LXI extenditur, videsis infra.) CAPUT LXI. Quomodo ab urbe Alexandria quaestiones commotae sint propter Arium. Haec imperator velut quidam Dei praeco maxima praeditus voce, cunctis provincialibus per suas litteras inclamavit, dum subditos a daemonum errore revocare, et ad verum Dei cultum amplectendum incitare conatur. Quas", + "candidate_score": 0.64273, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_38_40", + "bdc_text": "Dominus vale . In augusti et iulii anno d. diutissimo , Gregi , a 52 . iun Dem ehrwirdigen und gelertten heren Heinrich Bullinger , meinem inn sonders lieben unnd fraind zuͦ", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_191", + "psc_text": "eo monte ex quo in coelum ascenderat. Nam et Emmanuel, quod est nobiscum Deus, sub terra pro nobis nasci sustinuit, et locus nativitatis ipsius Bethlehem ab Hebraeis est appellatus. Ideoque Dei amantissima Augusta, deiparae Virginis partum eximiis monumentis ornavit, sacram illam speluncam omni cultus genere illustrans. Nec multo post imperator eamdem Domini nativitatem regalibus donariis honoravit, variis ex auro et argento monumentis, velisque acu pictis, matris suae cumulans magnificentiam. Praeterea imperatoris quidem mater in memoriam ascensionis Christi omnium Servatoris, in monte Olivarum sublimia exstruxit aedificia, in ipso montis vertice sacram erigens aedem cum templo. Hic porro Servatorem omnium Christum, arcanis mysteriis discipulos suos in ipsa spelunca initiasse verax testatur historia. Imperator vero hoc etiam in loco, variis ornamentis ac donariis summum omnium Regem veneratus est. Atque haec duo augusta ac pulcherrima monumenta, immortali memoria digna in duabus sacris speluncis, Helena Augusta, religiosi imperatoris mater religiosissima, piae devotionis argumenta Deo Servatori", + "candidate_score": 0.638459, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_22_24", + "bdc_text": "sit ) commodo perspecturus . Imperator legatos secundo in Angliam misit , qui leginam fideo scio desponsandam peterit ; amici exceptos audio , sed nihil peregisse .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_140", + "psc_text": "Isti vero in alterutram partem discissi, seditioni quoque adjungebantur. CAPUT LXIII. Quomodo Legatum cum litteris misit ad pacem componendam. His auditis imperator gravissimo dolore perculsus, eamque rem instar domesticae calamitatis habendam ratus, confestim ex Dei cultoribus quos circa se habebat, quemdam, quem ob modestiam fidei spectatum, et ob religionis confessionem superiori tempore prae caeteris nobilitatum esse cognoverat, Alexandriam dirigit, ut inter eos qui illic dissidebant pacem componeret; eidemque litteras dat ad contentionis auctores utiles imprimis ac necessarias. Quae cum illustre specimen exhibeant curae ac sollicitudinis illius quam pro Ecclesiis Dei gerebat, non absurdum fuerit, huic de illo institutae narrationi ipsas inserere. Sunt autem ejusmodi. CAPUT LXIV. Constantini Epistola ad Alexandrum episcopum, et Arium presbyterum. (Haec epistola, quae ab hoc cap. LXIV ad LXXIII producitur; videsis infra.) CAPUT LXXIII. Quod post has etiam Imperatoris litteras perseveravit contentio. Et ad hunc quidem modum imperator Deo carus, missa epistola pacem Ecclesiae Dei reformare", + "candidate_score": 0.638449, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_23_25", + "bdc_text": "Imperator legatos secundo in Angliam misit , qui leginam fideo scio desponsandam peterit ; amici exceptos audio , sed nihil peregisse . Sedives multo habere de mittendis legatis ad Gallum consiliunt .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_140", + "psc_text": "Isti vero in alterutram partem discissi, seditioni quoque adjungebantur. CAPUT LXIII. Quomodo Legatum cum litteris misit ad pacem componendam. His auditis imperator gravissimo dolore perculsus, eamque rem instar domesticae calamitatis habendam ratus, confestim ex Dei cultoribus quos circa se habebat, quemdam, quem ob modestiam fidei spectatum, et ob religionis confessionem superiori tempore prae caeteris nobilitatum esse cognoverat, Alexandriam dirigit, ut inter eos qui illic dissidebant pacem componeret; eidemque litteras dat ad contentionis auctores utiles imprimis ac necessarias. Quae cum illustre specimen exhibeant curae ac sollicitudinis illius quam pro Ecclesiis Dei gerebat, non absurdum fuerit, huic de illo institutae narrationi ipsas inserere. Sunt autem ejusmodi. CAPUT LXIV. Constantini Epistola ad Alexandrum episcopum, et Arium presbyterum. (Haec epistola, quae ab hoc cap. LXIV ad LXXIII producitur; videsis infra.) CAPUT LXXIII. Quod post has etiam Imperatoris litteras perseveravit contentio. Et ad hunc quidem modum imperator Deo carus, missa epistola pacem Ecclesiae Dei reformare", + "candidate_score": 0.638243, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_22_24", + "bdc_text": "sit ) commodo perspecturus . Imperator legatos secundo in Angliam misit , qui leginam fideo scio desponsandam peterit ; amici exceptos audio , sed nihil peregisse .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_216", + "psc_text": "Ecclesiam tragicis quibusdam calamitatibus implevit, adeo ut parum abfuerit quin tota funditus civitas subverteretur; quippe cum populus quidem Ecclesiae duas in partes divisus esset, reliqua autem civitas simul cum magistratibus ac militibus, hostili modo inter se dissideret. Ventumque esset ad gladios, nisi divina providentia et imperatoris metus plebis impetum repressissent. Atque hic rursus principis clementia, instar Servatoris et animorum medici, aegris hominibus medicinam orationis adhibuit. Quippe unum ex iis quos circa se spectatos habebat, comitis honore decoratum, hominem fidelissimum, eo misit, plebem quasi legatione blanda compellans. Aliisque super alias scriptis litteris hortatus est eos ut paci studerent, docens qua ratione divinae religioni congruentia gererent. Ac tandem iis persuasit, excusavitque eos in suis litteris, asserens se coram audiisse ipsum qui totius seditionis auctor fuisset. Atque has ejus epistolas non vulgari doctrina et utilitate refertas, hoc loco apposuissem, nisi reis ignominiae notam inurerent. Quocirca has quidem inpraesentia omittam, quippe qui malorum memoriam", + "candidate_score": 0.62166, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_23_25", + "bdc_text": "Imperator legatos secundo in Angliam misit , qui leginam fideo scio desponsandam peterit ; amici exceptos audio , sed nihil peregisse . Sedives multo habere de mittendis legatis ad Gallum consiliunt .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_216", + "psc_text": "Ecclesiam tragicis quibusdam calamitatibus implevit, adeo ut parum abfuerit quin tota funditus civitas subverteretur; quippe cum populus quidem Ecclesiae duas in partes divisus esset, reliqua autem civitas simul cum magistratibus ac militibus, hostili modo inter se dissideret. Ventumque esset ad gladios, nisi divina providentia et imperatoris metus plebis impetum repressissent. Atque hic rursus principis clementia, instar Servatoris et animorum medici, aegris hominibus medicinam orationis adhibuit. Quippe unum ex iis quos circa se spectatos habebat, comitis honore decoratum, hominem fidelissimum, eo misit, plebem quasi legatione blanda compellans. Aliisque super alias scriptis litteris hortatus est eos ut paci studerent, docens qua ratione divinae religioni congruentia gererent. Ac tandem iis persuasit, excusavitque eos in suis litteris, asserens se coram audiisse ipsum qui totius seditionis auctor fuisset. Atque has ejus epistolas non vulgari doctrina et utilitate refertas, hoc loco apposuissem, nisi reis ignominiae notam inurerent. Quocirca has quidem inpraesentia omittam, quippe qui malorum memoriam", + "candidate_score": 0.618918, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_12", + "bdc_text": "Id quod viam papisticis defutinę possint , librum fuderi scio ita confectant , quasi iam debellarem sit .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_220", + "psc_text": "seq. cap. contentam, videsis infra.) CAPUT LXVI. Quomodo nefariis libris apud haereticos repertis, plurimi eorum ad Catholicam redierint Ecclesiam. Hoc igitur modo haereticorum cubilia imperiali praecepto dissipata sunt, et ferae ipsae, id est impietatis illorum auctores in fugam acti. Eorum vero qui ab istis decepti fuerant, alii quidem imperatoris minis perterriti, spurio quodam et adulterino sensu in Ecclesiam irrepserunt, pro tempore callide dissimulantes. Nam quoniam libros eorum perquiri lex jubebat, quicumque vetitis artibus operam dabant, deprehendebantur. Quam ob causam simulatione utebantur, cuncta agentes ut salutem sibi compararent. Alii vero sincere atque ex animo ad spem meliorum transfugerunt. Porro Ecclesiarum antistites in utrosque sollicita inquisitione facta, eos quidem qui ovium pellibus obtecti simulanter accedere tentarent, procul abigebant. Eos vero qui sincere id agerent, aliquanto tempore exploratos, post idoneam probationem in numerum eorum qui ad sacros conventus admittebantur retulerunt. Et hoc quidem modo cum abominandis haereticis agebatur. Caeterum ii qui nullam in", + "candidate_score": 0.609648, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_13", + "bdc_text": "Proinde quandoquidem seditiones imminere , certum mihi perstiasum turbilante absque ratione et ordine gesto iri censeo .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_72", + "psc_text": "cunctis procurans. Porro sedebat in medio tanquam unus e multis; protectores quidem cunctosque corporis custodes procul amovens, Dei autem timore contectus, et amicorum fidelium benevolentia vallatus. Caeterum quoscumque saniori sententiae acquiescere, et ad quietem et concordiam propensos esse animadverterat, eos maxime probabat; palam indicans unanimi omnium consensu se in primis delectari. Pertinaces vero et immorigeros aversabatur. CAPUT XLV. Quomodo insipientes toleraverit. Quin etiam nonnullos qui adversus ipsum asperius invecti fuerant, patienter tulit; leni ac sedata voce eis praecipiens, ut modestius agere, nec seditiones excitare vellent. Ex his alii admonitiones ejus reveriti, a pervicacia animi desistebant. Alios qui ad sanam mentem nullo remedio revocari poterant, Deo committens relinquebat; nihil adversus quemquam asperius unquam designans. Hanc ob causam, ut credibile est, qui in Africa seditionem commoverant, eo improbitatis proruperunt, ut abrupta quaedam facinora tentarent; daemone ut videtur ob praesentium bonorum copiam invidia percito, et ad gravia quaedam et atrocia facinora homines incitante,", + "candidate_score": 0.589664, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_13", + "bdc_text": "Proinde quandoquidem seditiones imminere , certum mihi perstiasum turbilante absque ratione et ordine gesto iri censeo .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_101", + "psc_text": "CAPUT PRIMUM. Occulta persecutio Licinii, et caedes episcoporum apud Amasiam urbem Ponti. Ad hunc modum supradictus Licinius in impiorum barathrum praeceps ruit: et quorum ob res impie gestas exitium suis ipse oculis aspexerat, eorum exemplum in suam ipsius perniciem aemulatus, persecutionem Christianorum, quasi flammam quamdam jam sopitam denuo excitavit, et multo gravius quam priores impietatis conflavit incendium. Ac primum quidem tanquam mala bestia, et tortuosus quidam serpens in seipsum convolutus, et furorem atque hostiles adversus Deum minas spirans, Ecclesiis Dei sub imperio suo constitutis bellum palam inferre, ob Constantini metum minime ausus est: sed improbitatis virus abscondens, occultas insidias certis duntaxat in locis adversus episcopos comparavit; et ex his probatissimum quemque, compositis per provinciarum rectores calumniis interfecit. Porro caedis illorum modus, novus nec unquam antea cognitus fuit. Certe quae apud Amasiam gesta sunt, omnem crudelitatis modum transcendunt. CAPUT II. Ecclesiae dirutae, et episcopi trucidati. Qua in urbe Ecclesiae Dei, aliae", + "candidate_score": 0.58436, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII", + "max_score": 0.704116, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_28_30", + "bdc_text": "Leguri gratias diviliis , cum imperatorum nuper Iesu , quam ad templum usque comitum illud non vellet ingredi , ne ceremoniis papisticis interesse , ut postea more praudium aquum manctus lavandis temperatori offerunt , repulso ab est , quae res magnam imperatori conflevit invidiam . Ipse principo divii discesset . Si temperator tantum gravio , pueriliter intelligat , qui et cęteri fuius participio strenuis imitatis , aulici , quibus non summa comittitur , insent , eaque quoque , num possit , expitantur et ut et ipsi genio vigere possent , nihil non attentant , populum , cui omnia , quibusquam christianae suntere permittuntur , luxui deditus , parrimiis ex symmystis , nisi vir nostra spirat , qualea hęc mox parissima sunt , vel cęto pant. Quę de lucemensibus , quam decreto contra insigniam supplicio scripsisti , nisi sunti a quibus christiano ex animo pidelicam , quam non potui , quin risum excitum stompendam esse insaniam , non potui quam illius , qui apud vos ante paucos biblia sacra , cum per se horrendam , publice extisserunt , pacis per conditionem virum Gallum et Hispani , sed quod periculi sentio , tale contra omnium dirigi ad opprimendam vitatim , sed adfectum .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_395", + "psc_text": "Procedit imperator, cujus regiae potestati commissa pars est orbis terrarum, concurrunt omnes, et in tanta multitudine illum solum aspicere gestiunt, et de fulgore purpurae plus quiddam esse in vultu imperatoris existimant. Miraris si Dei desiderabilis vultus est, cum conformem sui hominem humanus omnis miretur affectus? Hinc datur intelligi etiam illud, quod imperatori unusquisque nullius reus criminis gestit occurrere. Nam etsi crimen habeat conscientia, tegunt illud tamen cordis occulta, dummodo publico non sit involutus reatu, nec sit aliquod ejus crimen expressum: denique ubi rei aliqui fuerint advocati, et imperatori se et ipsis judicibus offerre prohibentur: quemadmodum turpes lenonum meretricumque personae a conspectu vel judicis, vel imperatoris arcentur; ne turpissimorum visus offendat vultus regii claritatem. Qui autem bene sibi conscius est, nullius criminis reus, quasi innocens prodit in medium. 20. Ex his ergo sancti Moysis comprehendamus affectum. Videre Dei vultum quasi innocens velut quodam vultu conscientiae desiderabat: aperire ei faciem mentis internae,", + "candidate_score": 0.704116, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_28", + "bdc_text": "Leguri gratias diviliis , cum imperatorum nuper Iesu , quam ad templum usque comitum illud non vellet ingredi , ne ceremoniis papisticis interesse , ut postea more praudium aquum manctus lavandis temperatori offerunt , repulso ab est , quae res magnam imperatori conflevit invidiam .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_395", + "psc_text": "Procedit imperator, cujus regiae potestati commissa pars est orbis terrarum, concurrunt omnes, et in tanta multitudine illum solum aspicere gestiunt, et de fulgore purpurae plus quiddam esse in vultu imperatoris existimant. Miraris si Dei desiderabilis vultus est, cum conformem sui hominem humanus omnis miretur affectus? Hinc datur intelligi etiam illud, quod imperatori unusquisque nullius reus criminis gestit occurrere. Nam etsi crimen habeat conscientia, tegunt illud tamen cordis occulta, dummodo publico non sit involutus reatu, nec sit aliquod ejus crimen expressum: denique ubi rei aliqui fuerint advocati, et imperatori se et ipsis judicibus offerre prohibentur: quemadmodum turpes lenonum meretricumque personae a conspectu vel judicis, vel imperatoris arcentur; ne turpissimorum visus offendat vultus regii claritatem. Qui autem bene sibi conscius est, nullius criminis reus, quasi innocens prodit in medium. 20. Ex his ergo sancti Moysis comprehendamus affectum. Videre Dei vultum quasi innocens velut quodam vultu conscientiae desiderabat: aperire ei faciem mentis internae,", + "candidate_score": 0.664555, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_13_15", + "bdc_text": "Proinde quandoquidem seditiones imminere , certum mihi perstiasum turbilante absque ratione et ordine gesto iri censeo . Diut mansus senses si est , et aptis nos fertur ) regis , quum quam possum , institui , constorunt sese privilegiorum confectum beneficio et et christiani eure hactenus 15b.", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_176", + "psc_text": "Domini justificationes, deinde ut gradus quosdam justificationum et ordinem noverimus, quid prius, quid consequens esse debeat. Nam scire quid facias, et ordinem nescire faciendi, non est perfectae cognitionis: offendunt plerumque praepostera. Denique justus est, qui se in exordio sermonis accusat: 1013 injustus autem, qui quod prius negaverat, confitetur. Ille verecundiae invenit gratiam: hic notam incurrit impudentiae. Ita ordinis ignorantia conturbat negotiorum naturam, formamque meritorum. Ille autem qui didicerit primo mysteria Dei, deinde ordinem mysteriorum, exercetur in mirabilibus Dei. 13. Graecus ἀδολεσχησῷ posuit: quod dicit Latinus, hallucinabor. In quo videtur esse aliqua sermonis offensio secundum vulgarem consuetudinem; quia ἀδολεσχῆσαι vulgo aestimatur, vel hallucinari, vel plus quam oportet aliquid loqui, et superfluum videri, quod audienti fastidio est: et videtur esse praeter ordinem, cum ordo rerum videatur afferre fastidium; ut si causam velis enarrare aliquam, et ordinem serves, auditor autem ad rerum festinet exitum, superiora fastidit. Sed non potest plene instrui, nisi qui", + "candidate_score": 0.660718, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_3_5", + "bdc_text": "Birere fęca et prout quisque in buccam venit : „Pistiit , et religionis de religione ab episcopis et evangelicis ( lutheravio dico dominicam tui ab illis differentes ) coram imperatorum scriptis pluribus iisque actorum est decertatum , quomodo tandem deiunctum est , ut imperacum , qui hactenus mihi religionem se amplexurus , ac omnibus defensurus viribus veribus assereret .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_901", + "psc_text": "Rubri, myrrhae fontis amaritudine per ligni gratiam temperata (Exod. XV, 25 et 27), cognoscimus esse mundatos, deinde duodecim fontium potu, postremo petrae spiritalem undam vomentis irriguo; petra enim erat Christus. Ideo et manna manducaverunt (Num. XX, 11); ut toties abluti manducarent panem, ut scriptum est, angelorum (Psal. LXXVII, 25). Nunc quoque in Evangelii mysteriis recognoscis, quia baptizatus licet toto corpore, postea tamen esca spiritali potuque mundaris. 30. Merito ergo David et oculos interiores purificatos, et dentes tamquam illuminatos spiritalium dentium candore sermones profert dicens: Feci judicium et justitiam (Sup. v, 121) . Ille est enim verus dentium fulgor, ubi bene sibi consciae mentis resonat canora confessio. Ille mundus oculus, quem peccatorum gravium trabes nulla depresserit: quem purgamentorum levium festuca nulla turbaverit. Iste oculus in verbum justitiae defecit. Qui enim Christo adhaeret, unus est spiritus (I Cor. VI, 17) . Et Balaam petebat ut anima sua deficeret in animis justorum (Num.", + "candidate_score": 0.653605, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_21_23", + "bdc_text": "Sed semper paparum , matrimo domini optimus maximus , scies ( si ita glorię nominis suum ipsosque suorum consultor fieri ovium conxisse . sit ) commodo perspecturus . Imperator legatos secundo in Angliam misit , qui leginam fideo scio desponsandam peterit ;", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_694", + "psc_text": "totus hic psalmus informat. Et quoniam maximum mandatum in Lege esse cognovit, ut diligamus Dominum Deum nostrum ex toto corde nostro, et ex tota anima nostra, sui imitatione nos quoque, quos erudire studet, vult esse perfectos, dicens: Quomodo dilexi mandatum tuum, Domine. Hoc ipso charitas crescit affectu, quod ipsum testem advocat, cui munus dilectionis impenditur: nec speciem, sed plenitudinem charitatis tali conventione testatur. Hac usus est Petrus: Tu scis, inquit, Domine, quia diligo te (Joan. XXI, 15) . Sed qui diligit Dominum, legem ejus diligit, sicut Maria diligens Filium, omnia verba ejus in corde suo, materno conferebat affectu (Luc. II, 51). Diligens te, feci voluntatem tuam, scriptum est (Esai. XLVIII, 14). Ideo commisit et Christus Petro, ut pasceret gregem suum (Joan. XXI, 18), et Domini faceret voluntatem; quia charitatem ejus agnovit. Qui enim diligit, ex voluntate facit quae sibi sunt imperata: qui timet, ex necessitate. Itaque Dominus operationes servulorum suorum", + "candidate_score": 0.643765, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1", + "max_score": 0.702818, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_28_30", + "bdc_text": "Leguri gratias diviliis , cum imperatorum nuper Iesu , quam ad templum usque comitum illud non vellet ingredi , ne ceremoniis papisticis interesse , ut postea more praudium aquum manctus lavandis temperatori offerunt , repulso ab est , quae res magnam imperatori conflevit invidiam . Ipse principo divii discesset . Si temperator tantum gravio , pueriliter intelligat , qui et cęteri fuius participio strenuis imitatis , aulici , quibus non summa comittitur , insent , eaque quoque , num possit , expitantur et ut et ipsi genio vigere possent , nihil non attentant , populum , cui omnia , quibusquam christianae suntere permittuntur , luxui deditus , parrimiis ex symmystis , nisi vir nostra spirat , qualea hęc mox parissima sunt , vel cęto pant. Quę de lucemensibus , quam decreto contra insigniam supplicio scripsisti , nisi sunti a quibus christiano ex animo pidelicam , quam non potui , quin risum excitum stompendam esse insaniam , non potui quam illius , qui apud vos ante paucos biblia sacra , cum per se horrendam , publice extisserunt , pacis per conditionem virum Gallum et Hispani , sed quod periculi sentio , tale contra omnium dirigi ad opprimendam vitatim , sed adfectum .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_414", + "psc_text": "missos in caminum ignis ardentis, quia regi ad iniquitatem adorandi simulacri consentire noluerunt, nisi ut cogitent piam libertatem sanctorum nec regia potestate nec poenae immanitate posse superari gaudeantque se non esse ex numero talium regum, qui contemptores idolorum quasi sacrilegos puniebant? porro autem cum in consequentibus audiunt eundem regem non solum puerorum, sed et flammarum deo seruientium tanto miraculo territum etiam ipsum coepisse deo seruire in timore et exultare cum tremore et apprehendisse disciplinam, nonne intellegunt ideo ista esse conscripta et tanta celebritate recitari, ut et seruis dei, ne ad sacrilegium regibus cedant, et ipsis regibus, ut ad religionem deo credant, proponantur exempla? uolentes ergo et isti ex ipsius admonitione psalmi, quem tu quoque inseruisti scriptis tuis, intellegere et erudiri et seruire domino in timore et exultare cum tremore et apprehendere disciplinam, quam intente audiunt quid ille rex postea dixerit. dixit enim propositurum se decretum omnibus populis quibus imperitabat, ut,", + "candidate_score": 0.702818, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_14_16", + "bdc_text": "Diut mansus senses si est , et aptis nos fertur ) regis , quum quam possum , institui , constorunt sese privilegiorum confectum beneficio et et christiani eure hactenus 15b. Ex se vixisse sito euri nec dubitare , hac de consosita coram ordinibus impii cum ipso contendare , qui si bello omnino decernere videat sese dei optimo maximo causam suam committere et veniemo hostes fortiter excusisse viros promittunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_398", + "psc_text": "de regibus nomen Christi honorantibus illud a domino dictum esse arbitrantur, quaerant quid catholica in oriente perpessa sit, quando Ualens imperabat Arrianus. ecce haberem quo intellegerem impletum esse quod dominus ait: ueniet tempus, ut qui uos occiderit putet se officium deo facere, ne sibi ad famae gloriam haeretici assumerent, si quid aduersus eorum errorem imperatores catholici praecepissent. uerumtamen tempus illud post ascensionem domini completum esse reminiscimur: sancta scriptura huius rei testis omnibus nota est. Iudaei se putabant officium deo facere, cum apostolos occidebant. inter hos qui officium deo se arbitrabantur exhibere etiam Saulus noster, nondum noster, fuit, ita ut hoc inter laudes suas praeteritas et obliuiscendas enumeret: Hebraeus, inquit, ex Hebraeis, secundum legem Pharisaeus, secundum aemulationem persequens ecclesiam. ecce qui putabat officium se deo facere, cum faciebat quod mox ipse perpessus est. nam quadraginta Iudaei coniurauerant ut interficerent eum, quando fecit hoc tribuno innotescere, ut eorum insidias armato milite saeptus", + "candidate_score": 0.689322, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_30", + "bdc_text": "Si temperator tantum gravio , pueriliter intelligat , qui et cęteri fuius participio strenuis imitatis , aulici , quibus non summa comittitur , insent , eaque quoque , num possit , expitantur et ut et ipsi genio vigere possent , nihil non attentant , populum , cui omnia , quibusquam christianae suntere permittuntur , luxui deditus , parrimiis ex symmystis , nisi vir nostra spirat , qualea hęc mox parissima sunt , vel cęto pant. Quę de lucemensibus , quam decreto contra insigniam supplicio scripsisti , nisi sunti a quibus christiano ex animo pidelicam , quam non potui , quin risum excitum stompendam esse insaniam , non potui quam illius , qui apud vos ante paucos biblia sacra , cum per se horrendam , publice extisserunt , pacis per conditionem virum Gallum et Hispani , sed quod periculi sentio , tale contra omnium dirigi ad opprimendam vitatim , sed adfectum .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_510", + "psc_text": "aliqua auctoritate praeualebant et qui minus intellegere poterant unitatem ecclesiae toto orbe diffusae pro alienis peccatis nullo modo esse deserendam, traxerunt in eandem perniciem, ut, etiamsi ipsi scirent uera crimina quibusdam se obicere, eo modo periret infirmus in eorum scientia, propter quem Christus mortuus est, dum offensus malis alienis interimebat in se bonum pacis quod habebat cum fratribus bonis, qui partim talia non audierant, partim non discussa et non probata temere credere formidauerant, partim iudicibus ecclesiasticis, ad quos trans mare tota causa perducta est,. qualiacumque illa essent, pacifica humilitate reliquerant. § 6 Uos ergo, sancta germina unicae matris catholicae, huiusmodi sceleris et erroris exemplum subditi domino quanta potestis uigilantia praecauete. quantalibet doctrinae ac famae luce praefulgeat lapidemque se esse iactet pretiosum, quisquis uos trahere uoluerit post se ipsum, mementote quod illa mulier fortis et una uni amabilis uiro suo, quam in ultimo Prouerbiorum scriptura sancta describit, pretiosior est lapidibus pretiosis.", + "candidate_score": 0.687123, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_30_32", + "bdc_text": "Si temperator tantum gravio , pueriliter intelligat , qui et cęteri fuius participio strenuis imitatis , aulici , quibus non summa comittitur , insent , eaque quoque , num possit , expitantur et ut et ipsi genio vigere possent , nihil non attentant , populum , cui omnia , quibusquam christianae suntere permittuntur , luxui deditus , parrimiis ex symmystis , nisi vir nostra spirat , qualea hęc mox parissima sunt , vel cęto pant. Quę de lucemensibus , quam decreto contra insigniam supplicio scripsisti , nisi sunti a quibus christiano ex animo pidelicam , quam non potui , quin risum excitum stompendam esse insaniam , non potui quam illius , qui apud vos ante paucos biblia sacra , cum per se horrendam , publice extisserunt , pacis per conditionem virum Gallum et Hispani , sed quod periculi sentio , tale contra omnium dirigi ad opprimendam vitatim , sed adfectum . Cum hunc conscripsissimi , quemadam illum , qui proximis nunc attinet , in me in alsiam , domum meum perlatis erant , nec iniunctam in schyriam 13 . Altero mane cum rursus quaererem , ille discesserat .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_362", + "psc_text": "exercerent flammas suas, si eis contra euangelium promitteretis linguas uestras. in illa persecutione euangelium Christi ab aliis saeuientibus quaerebatur, ab aliis metuentibus prodebatur, ab aliis eruentibus incendebatur, ab aliis diligentibus abscondebatur, nullis contradicentibus oppugnabatur. sceleratiores uobis persecutionis partes transacta gentium persecutione seruastis: qui Christi nomen persequebantur Christo (non) crediderunt, qui propter Christi nomen honorantur Christo contradicunt. § 194 Petilianus dixit: Ecce uobis pknissimumplenissimum documentum, quod christiano nim liceat in pernicie alietiaaliena 4 cf. Matth. 4, 6-7 11 cf. Luc. 24, 47 .1 ita repugnantes] uitare pugnantes 0 8 malefacta v 9 hac Ornl 11 ille] ipse PQtJ 19 contemini Pm1 21 perraitteretis Pv 23 ernentibus scripsi seruientibus Om1 se(-ae-)uientibus cet. v 27 non addidi uersari. disciplinae autem huius initiimmitium Petro est constitutum, sicut scriptum est: percussit Petrus aurieulamauriculam serui principis ludaeorumIudaeorum et abscidit eam. dixitque illi Iesus: Petre, reconde gladium tuum in theca; qui enim gladio utitur, gladio morietuTmorietur. *", + "candidate_score": 0.685033, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_29_31", + "bdc_text": "Ipse principo divii discesset . Si temperator tantum gravio , pueriliter intelligat , qui et cęteri fuius participio strenuis imitatis , aulici , quibus non summa comittitur , insent , eaque quoque , num possit , expitantur et ut et ipsi genio vigere possent , nihil non attentant , populum , cui omnia , quibusquam christianae suntere permittuntur , luxui deditus , parrimiis ex symmystis , nisi vir nostra spirat , qualea hęc mox parissima sunt , vel cęto pant. Quę de lucemensibus , quam decreto contra insigniam supplicio scripsisti , nisi sunti a quibus christiano ex animo pidelicam , quam non potui , quin risum excitum stompendam esse insaniam , non potui quam illius , qui apud vos ante paucos biblia sacra , cum per se horrendam , publice extisserunt , pacis per conditionem virum Gallum et Hispani , sed quod periculi sentio , tale contra omnium dirigi ad opprimendam vitatim , sed adfectum . Cum hunc conscripsissimi , quemadam illum , qui proximis nunc attinet , in me in alsiam , domum meum perlatis erant , nec iniunctam in schyriam 13 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_342", + "psc_text": "quae igitur aduersus uos leges constitutae sunt, non eis bene facere cogimini, sed male 2 praedicatione 0 8 eiBuflatis O 10 arbitrares Oml 19 cogimur Q 23 conscientias Oml 26 et om. Pml 27 tri lationum 0 facere prohibemini. nam bene facere nemo potest nisi legerit, nisi amauerit, quod est in libera uoluntate; timor autem poenarum, etsi nondum habet delectationem bonae conscientiae, saltem intra claustra cogitationis cobercetcohercet malam cupiditatem. qui tamen aduersus (uos) leges constituerunt, quibus uestra comprimatur audacia? nonne hi, de quibus dicit apostolus quia non sine causa gladium portant? ministri enim dei sunt, uindices in iram ei qui male agit. tota igitur quaestio est, utrum uos non malomale agatis, quibus tanti schismatis sacrilegium obicit orbis terrarum; cuius quaestionis discussione neglecta superflua loquimini et, cum uiuatis ut latrones, mori uos iactatis ut martyres. et quia uel ipsas leges uel inuidiam formidatis uel ad resistendum impares estis non dico aduersus", + "candidate_score": 0.677838, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_15_17", + "bdc_text": "regis , quum quam possum , institui , constorunt sese privilegiorum confectum beneficio et et christiani eure hactenus 15b. Ex se vixisse sito euri nec dubitare , hac de consosita coram ordinibus impii cum ipso contendare , qui si bello omnino decernere videat sese dei optimo maximo causam suam committere et veniemo hostes fortiter excusisse viros promittunt . Rex Hispanię Philippus , 10 signa , peditum conscriptor in mense iuramenta sine obstrinxit , quid hęc sibi voluit , nescio , cum certo estat pacem , quod ipsum et Gallum transmisces etiam rem utrinque obsequi servatum esse .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_398", + "psc_text": "de regibus nomen Christi honorantibus illud a domino dictum esse arbitrantur, quaerant quid catholica in oriente perpessa sit, quando Ualens imperabat Arrianus. ecce haberem quo intellegerem impletum esse quod dominus ait: ueniet tempus, ut qui uos occiderit putet se officium deo facere, ne sibi ad famae gloriam haeretici assumerent, si quid aduersus eorum errorem imperatores catholici praecepissent. uerumtamen tempus illud post ascensionem domini completum esse reminiscimur: sancta scriptura huius rei testis omnibus nota est. Iudaei se putabant officium deo facere, cum apostolos occidebant. inter hos qui officium deo se arbitrabantur exhibere etiam Saulus noster, nondum noster, fuit, ita ut hoc inter laudes suas praeteritas et obliuiscendas enumeret: Hebraeus, inquit, ex Hebraeis, secundum legem Pharisaeus, secundum aemulationem persequens ecclesiam. ecce qui putabat officium se deo facere, cum faciebat quod mox ipse perpessus est. nam quadraginta Iudaei coniurauerant ut interficerent eum, quando fecit hoc tribuno innotescere, ut eorum insidias armato milite saeptus", + "candidate_score": 0.672483, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_27_29", + "bdc_text": "Mecullirumensis cardinalis diculi Augustacio aliquam impugit in consessum principum . Leguri gratias diviliis , cum imperatorum nuper Iesu , quam ad templum usque comitum illud non vellet ingredi , ne ceremoniis papisticis interesse , ut postea more praudium aquum manctus lavandis temperatori offerunt , repulso ab est , quae res magnam imperatori conflevit invidiam . Ipse principo divii discesset .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_373", + "psc_text": "obiecit, ipsumqucipsumque dominum Christum iudexindex nequissimus regis ocxriditoccidit. inde est quod apostolus clamat; sapientiam loquimur inter pcrfectosperfectos, sapientiam non huinshuius saeculi neque principum huiashuius mundi quiacquae euacuatur; sed loquimur dci sapieutiam in sacramento, quae fuit abscouditaabscondita, quam constifuit deusdens ante saecula in glorlamgloriam nostram, quam ncmonemo principum huius saeculi cognouit; si cuimenim cognouissent, von utique dominum maiestatis crucifixissent. sed de pristinis regibus paganpaganis is Jwc dictum sit. uos autem huius saeculi imperatores, quia christiani esse dcsidcrantdesiderant, non permittitis esse christianos, cum fuco et nebula ucstriuestri mcndaciimendacii eosdem bonribona - mente credcntescredentes ad iniquitatem uestram prorsus adducitis, uf armis suis contra hostes rei publicacpublicae pracjmratispraeparatis in christianos incurrant putentque se suasionil/ussuasionibus uestris deo officium facerrefacere, si nos quos odistis occidautoccidant, diccntedicente domino Christo: uenirtueniet, inquit, tempus, ut qui uos occiderit putctputet se deo officium facercfacere. nihil igitur interest nobis male docentihllsdocentibus, utrum reges orbis terrarum pagani, quod absit, an christiani esse", + "candidate_score": 0.66126, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_36", + "bdc_text": "quibus partis nondum Hominusius , cui sorore , Galli et iunii Gallum tria moliturum contra evangelico , quam scilicet ditionis , praesertim , si concordiam signum captos cepi 22 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_93", + "psc_text": "ipsum iudicemus traditoris heredem, ille pertineat ad Christi uenditorem, qui Christum negat 22 Gal. 3, 29 24 Rom, 8, 17 25 cf. Gal. 3, 8 26 Gen. 22, 18 8 tumoris Erasm., Louan. timoris eodd. v, cf. e. gr. p. 12, 2 14 deficiunt Oml defedere Oml 15 admones PQrJ 16 si om. 0 17 aduersum PQ 18 ut et non om. PQ ut non nobis v 19 obiamus Oml orbis emptorem. nempe quando se post resurrectionem discipulis demonstrauit et palpanda membra dubitantibus praebuit, hoc illis ait: quoniam sic scriptum est et sic oportebat Christum pati et resurgere tertia die, et praedicari in nomine eius paenitentiam et remissionem peccatorum per omnes gentes, incipientibus ab Hierusalem. ecce a qua hereditate uos alienatis, ecce cui heredi resistitis! itane uero parceret Christo in terra ambulanti qui contradicit in caelo sedenti? adhuc non intellegitis, quoniam quidquid nobis obicitis sermoni eius obicitis? promittitur christianusChristianus orbis", + "candidate_score": 0.656654, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_31_33", + "bdc_text": "Cum hunc conscripsissimi , quemadam illum , qui proximis nunc attinet , in me in alsiam , domum meum perlatis erant , nec iniunctam in schyriam 13 . Altero mane cum rursus quaererem , ille discesserat . Palatinus postulter paucor , verbis Inglestat , vidam Rhain. Quae si ex pace quod doliri contendere prodens ea de re instruantur .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_495", + "psc_text": "qui libenter audiunt lites iurgantium disertorum, ut, cum attendantattendunt quam eloquenter conuicieris, non intueantur quam ueraciter conuincaris, simul et illud opinor egisti, ut occupatus mea defensione susceptam causam etiam ipse desererem atque ita hominibus non ad disputantium, sed ad litigantium uerba conuersis obscuraretur ueritas, quam dilucescere atque innotescere formidatis. ego itaque contra tale consilium quid agam, nisi mea potius defensione neglecta rem teneam, de qua intentionem meam nullus meus criminator excutiat? domum dei mei, cuius decorem dilexi, praeconio seruientis uocis extollam. me uero humiliabo et abiciam; elegi enim abiectus esse in domo dei mei magis quam habitare in tabernaculis haereticorum. a te ergo, Petiliane, sermonem parumper auertam et ad eos conaertam, quos a me maledictis tuis es conatus auertere. quasi hoc ego moliar, ut homines ad me conuertantur et non potius mecum ad deum. § 3 Audite ergo, quicumque maledicta legistis quae in me iratior quam consideratior Petilianus euomuit. prius", + "candidate_score": 0.65497, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_2", + "bdc_text": "iunii , dominus mirribi et amica num plurimi colendissime , hactem ut responderim , in commune , quod comitiorum nostrorum exitum aliquem , cuius regiuscendi disserio te teneri intelligebam , qui possem nostrae tibi seculo videbam , quam in dies ea terminam iri dicarentur , quo fama salutus mihi demum , qua eo , ex quo ad te scripsi tempore , gesta sint , quemadmodi scirem licuit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_391", + "psc_text": "alios sanctorum amicos, alios inimicos sine ulla difficultate recoleres. et miramur quod se circumcelliones uestri sic praecipitant? quis post te currebat, obsecro te? quis Macarius, quis miles insequebatur? nempe in abruptum falsitatis huius nullus nostrum te impulit. cur ergo clausis oculis sic isti praeceps, ut, cum dixisses: quid autem uobis est cum regibus saeculi, non adiungeres: 'quos saepe christianitas inuidos sensit', sed non dubitares dicere: quos numquam christia:*itas nisi inuidos sernit? itane uero nec ipse cogitasti nec eos qui scripta tua legerent cogitaturos putasti tot regum exempla tibi reclamantia: (neseit quid loquatur?' § 205 An, quia illi quos commemoraui ueterum temporum fuerunt, ideo tibi eos nihil aduersari arbitraris, quia non dixisti: i uenerationS", + "candidate_score": 0.650464, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_7_9", + "bdc_text": "Auxilea contra Turcam Vergum necessant , ita promisum ordines , ut more solito , quid sint , mitteret ac obiret militio . Quia iustatt apud nos electore palatinus 9. 2 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1666", + "psc_text": "est. iniquitas enim prsedicatorempraedicatorem necesse est oderit ueritatis; sed auxilium a deo est ueritatis prsedicatori. graues enim meminit has esse persecutorum molestias, sed quia iusto utiles sint, non putat amouendas. periculosa namque otiosseotiosae fidei pax est, et faciles securis excubiis insidiseinsidiae sunt. bellis autem exercitatum uirum non cito doli capient: et glorioso certamine opus est, ut corona uictoriseuictoriae deferatur. ob quod non orat adimi sibi causam certandi, sed tribui auxilium uincendi. § 9 Meminit autem non in leui se temptationum esse pugna. sequitur enim: paulo minus eonsummaueruntconsummauerunt me in terra: ego autem non dereliqui mandata tua. prope usque ad finem fidei iniustae persecutiones prophetam redegerunt, illae scilicet, de quibus superius diximus, spiritales nequitisenequitiae in 2 II Tim. 3, 12. 8 Pa. XXXIII, 20. 12 Mfttth. X, 38. 1 et om. p persecntionem VCp1 2 cudicit R 4 tribnlationis V1 6 simulation V1 6 artae VR1 subrepit V 7 meminit V", + "candidate_score": 0.650285, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_15", + "bdc_text": "regis , quum quam possum , institui , constorunt sese privilegiorum confectum beneficio et et christiani eure hactenus 15b.", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1935", + "psc_text": "nutritum, eruditum et post ingentia latae legis sacramenta in uerbo dei mortuum, et Iesum diuisorem promissae terrae et auctorem iteratae circumcisionis intelleget, profecto uti prophetae uoce poterit: in principio cognoui de testimoniis tuis; quia in aeternum fundasti ea. in omnium enim superius memoratorum uirorum uita atque gestis aeternorum bonorum spes continetur, et per eos ad doctrinam euangelicae prsedicationispraedicationis inbuimur. sed quae fundata sunt, in sedificationemaedificationem futurae domus praeparantur. sedificamur enim secundum beatum Paulum super fundamentum prophetarum et apostolorum, in quibus testimonia dei fundata sunt in aeternum, ubi exstruetur caelestis illa et regia ciuitas sancta Hierusalem, quae domus angelorum frequentantium et electorum primitiuorum est, cuius fundamenta sunt uiui lapides pretiosaeque gemmae in Christo uiuentes, resurgentes, regnantes, qui est benedictus in saecula saeculorum. amen. RESCH. Vide humilitatem meam et eripe me: quia legem tuam non sum oblitus et reliqua. § 1 Multa quidem nobis atque magna sanctus propheta fidei confessionisque suae toto", + "candidate_score": 0.650052, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_13_15", + "bdc_text": "Proinde quandoquidem seditiones imminere , certum mihi perstiasum turbilante absque ratione et ordine gesto iri censeo . Diut mansus senses si est , et aptis nos fertur ) regis , quum quam possum , institui , constorunt sese privilegiorum confectum beneficio et et christiani eure hactenus 15b.", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_190", + "psc_text": "ait: ego hodie genui te, ratio possit intellegi, adhibenda nobis est euangelica atque apostolica auctoritas, ut uel prophetam de apostolo uel apostolum de propheta intellegamus. tenendus autem idem euangelicorum dictorum ordo, qui psalmi est. § 24 Nam id primum est: ego autem constitutus sum rex ab eo super Sion montem sanctum eius. et nescio, cui Christum regem esse ambigere sit tutum, latrone hoehoc ipso in crucis passione confitente: memento mei, domine, cum ueneris in regnum tuum. sed non sufficit eonfessioconfessio latronis, regem esse profitentis. testantur etiam adoraturi magi, cum interrogant: ubi est, qui natus est rex IudaorumIudaeorum? testatur et Pilatus interrogans: tu es rex Iudaeorum? profitetur et dominus respondens: tu dixisti. non negat interrogatus, nec gloriatur humiliandus ad mortem. 20 Luc. XXIII, 42. 23 Matth. II, 2. 24 Matth. XXVII, 11. 2 omnia sup. lin. a m. 2 V (E hoc uerbum ante tempora ponunt) 3 germinat V R 4", + "candidate_score": 0.650007, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_15", + "bdc_text": "regis , quum quam possum , institui , constorunt sese privilegiorum confectum beneficio et et christiani eure hactenus 15b.", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_223", + "psc_text": "reges ex regia R. adfectu pastoris habiturus: ipse est enim pastor bonus, cuius nos sumus oues, pro quibus animam suam posuit. ne autem ius tyrannicum significari arbitremur in uirga, quae in uirgseuirgae nuncupatione proprietas sit, ex nononouo et ueteri Testamento noscendum est. § 36 Beatus Paulus ad Corinthios scribens, quos ex multis peccatis ad psenitentiampaenitentiam moderata atque utili adhortatione reuocabat, ait: quid uultis? inuirga ueniam ad uos an in caritate et spiritu mansuetudinis? numquid Paulo ius pnetoriumpraetorium erat, ut uirgam comminaretur et cum officio lictoris ad ecclesiam Christi adesset? non utique ita opinandum est. sed quia omnis dei sermo, quo ex errore in neritatemueritatem retrahimur, quo per comminationem terroremque iudicii ad innocentis et sanctae uitae uiam regimur, uirga est nuncnpatus, per quam, intra disciplinam diuini metus cohibiti, moderati ac prouidentis rectoris monitu cohereemur, beatus apostolus condicionem eligendi aduentus sui his, quos monebat, adiecit, utrum mallent eum in seueritate doctrinae atque", + "candidate_score": 0.649594, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_11", + "bdc_text": "Extrectus iam iam ante aliquot mensis conscriptus in Saxonia , Dietuarß regnem ea , qua res Helvetii reipublicae ferunt , utinim invimadvertit , data Helsatiensi , cui expecto diripienda promissa esse , ut Danię regis morari filio studiosissimam in regno liberam permittere , Sed velitur , mihi hoc aliquid monstrię alii , et aliquando in papisticos omni arum quarti posse , licet tam principis quam publici ubique laute duxit socordini difflictant , ut qui tantę rei geritis posse possit commode , unde , unde videam .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2416", + "psc_text": "fidens; item in Esaia: et excitabo super eos pastorem unum altum, pascet eos seruus meus Dauid: et erit his pastor, et ego ero iliis in deum, et Dauid princeps in medio eorum; ego dominus locutus sum et disponam ad Dauid testamentum pacis, nolunt credere, quod docentur, neque liishis fidem habent, quibus deberi uenerationem confitentur. et religiosi quomodo erunt auctoritatem abnegantes religioni? § 2 Dauid cum patribus quiescebat, ipse testamentum datae per Moysen legis cognoaeratcognouerat; tanto postea deus per prophetas locutus est Dauid excitandum, pastorem, regem, orientem, iustum, in cuius diebus salus Israhel sit, ad quem deus testamentum pacis disponet. ergo est Dauid non hic Iessae filius, psalmorum ex parte conscriptor, sed Dauid ob custodiam gregis sui pastor: pastor enim bonus pro ouibus suis animam ponit, ob aeterni regni gloriam rex, cui dictum est: Babbi, tu es rex Israhel, obiudiciumiustus: pater enim non iudicat quemquam, sed omne iudicium dedit filio, ob", + "candidate_score": 0.64884, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_11", + "bdc_text": "Extrectus iam iam ante aliquot mensis conscriptus in Saxonia , Dietuarß regnem ea , qua res Helvetii reipublicae ferunt , utinim invimadvertit , data Helsatiensi , cui expecto diripienda promissa esse , ut Danię regis morari filio studiosissimam in regno liberam permittere , Sed velitur , mihi hoc aliquid monstrię alii , et aliquando in papisticos omni arum quarti posse , licet tam principis quam publici ubique laute duxit socordini difflictant , ut qui tantę rei geritis posse possit commode , unde , unde videam .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_572", + "psc_text": "demorante domino ipse ad praedicationem aduentus sui ad castella prsemissuspraemissus est et foturifuturi regni dux ab eo ac princeps est constitutus; notus autem, cum omnes ingressus eius egressusque didicisset cognouissetque in hominis filio et dei filium, qui et particeps in demutando ex aqua uino et dulcificando in populi cibum hordeo extitisset eonuiuioqueconuiuioque eodem usus esset secumque dei domum semper esset ingressus —, maiorem de se querellam in hoc consortium diuini ministerii adsumptus exhibuit. § 14 Sed quamquam specialia hsec in impietatem eius dicta essent, tamen poensepoenae decretum refertur ad plures. ueniat mors super eos et descendant in infernum uiuentes, quoniam nequitia in hospitiis eorum, in medio eorum, ita super eos morte uentura, ut ad poensepoenae sensum uiaentesuiuentes descendant in infernum, cum in hospitiis eorum et in medio eorum, id est totos ipsos intra extraque nequitiae opera circumdent. § 15 Verum ille hsec hisbis agentibus atque meditantibus, ad 2 portasse se", + "candidate_score": 0.648718, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_15", + "bdc_text": "regis , quum quam possum , institui , constorunt sese privilegiorum confectum beneficio et et christiani eure hactenus 15b.", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3181", + "psc_text": "ex circumcisione manu facta crediderunt, ad confessionem peccatricum gentium humiliati crediderunt, ut essent omnes hereditas Christi: non in his, qui ex operibus suis iustificsbuntur, sed in his, qui per gratuitam gratiam dei iustificantur. et hsechaec est tituli inscriptio, quod sit Christus rex IudsBorum. itaque narrat hic psalmus, quorum Iudseorum rex Christus esse uideatur et quam habeat rationem tituli inscriptione; qui non eorum Iudseorum. qui palam uiderentur et quorum esset aperta in 22 galatbas 83 xpc. XXII. Hllar. Piet. pars I. 56 carne circumcisio, sed potius illorum Iudaeorum, qui in secreto IudseiIudaei, quibus circumcisio cordis, quorum gloria non ex hominibus, sed ex deo est. uideamus denique psalmi textum, si ad hsechaec, quae diximus, attinet. 4. Custodi me, inquit, domine, quoniam in te speraui. qui debitum petit, non sperat; nam si debetur mihi aliquid, iure id reposco. quod si quis mihi ex uoluntate tribuat. non ex oblatione, de hac consuetudine eius beninolentiambeniuolentiam", + "candidate_score": 0.648428, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4012_sent_3_5", + "bdc_text": "Birere fęca et prout quisque in buccam venit : „Pistiit , et religionis de religione ab episcopis et evangelicis ( lutheravio dico dominicam tui ab illis differentes ) coram imperatorum scriptis pluribus iisque actorum est decertatum , quomodo tandem deiunctum est , ut imperacum , qui hactenus mihi religionem se amplexurus , ac omnibus defensurus viribus veribus assereret .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_19", + "psc_text": "absoiuitabsoluit. id ipsum autem dominus post resurrecrionemresurrectionem testatus est, dicens: quoniam omnia oportet inpleri. quae scripta sontsunt in lege Moysi et in prophetis et in psalmis de me. per haec ergo omnis prophetiae liber et signatus et clausus est: quia creditis his, quae inpleta per eam sunt cunnctacuncta illa. quae signata et clau.