diff --git "a/4/4442.json" "b/4/4442.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/4/4442.json" @@ -0,0 +1,2466 @@ +{ + "letter_id": "4442", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/4442", + "dominant_topic": 3, + "topic_dist": [ + 0.048036, + 0.048832, + 0.049094, + 0.060522, + 0.053814, + 0.043202, + 0.051664, + 0.043851, + 0.05891, + 0.050552, + 0.052189, + 0.052749, + 0.043492, + 0.044175, + 0.040597, + 0.042701, + 0.053475, + 0.055038, + 0.053568, + 0.053538 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.699866, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_15_17", + "bdc_text": "De nostro illo sancto non miror esse , qui offenduntur , graviter apud Nam hic etiam apud nos idem fit , et autem hactenus per patientiam , sine eius dissimulationem utriusque ordinis potuit , quem voluit , eius rei causas calamo committere non posset omnia tutum est nunc , adeoque mihi fortassis non per olim cognitę sunt . Poteris autem hunc fratrem nostrum ecclesię diaconum alloqui ea de re ; nisi enim animus me fallit. puto id poteris ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_967", + "psc_text": "quia causae ipsius interna subtiliter nequaquam addiscere tam longo itineris intervallo disjuncti potuimus, eam, incerti quippe, definire nequivimus. Nunc vero quoniam remeans supradictus diaconus secum eum relaxari poposcit, et ipse ad vos se petiit debere transmitti, scientes sanctitatem vestram, zelum, sicut decet, fidei, et amorem habere justitiae, nobis gratum fuit, et ea quae petiverunt concessimus. Quia ergo praesentes causam subtilius potestis scire, hortamur ut eidem Petro ita servare quidquid justum canonicumque fuerit debeatis, quatenus et rectitudinis vigor a vobis in omnibus impleatur, et causa ipsius secundum Dei timorem et Ecclesiae videatur regulas judicata. Si quis vero conscius vel particeps praefato Petro in his quibus accusatur, dicitur exstitisse, subtiliter requirendum est, et, veritate cognita, similiter canonice judicandum. Praeterea res ad nos omnino dura et rectae fidei inimica pervenit, quia, quod dici nefas est, catholici homines, et religiosi, quod est deterius, filios mancipiaque sua, vel alios quos in potestate habent, in Donatistarum", + "candidate_score": 0.699866, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_16_18", + "bdc_text": "Poteris autem hunc fratrem nostrum ecclesię diaconum alloqui ea de re ; nisi enim animus me fallit. puto id poteris ; est enim bonus ac pius minister .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1759", + "psc_text": "Quis vero mihi esse nuntius bonus quantum ad sanctae Ecclesiae adjutorium potest, 1069 nisi vita atque incolumitas suavissimae mihi vestrae sanctitatis, quae ex percepta luce veritatis, et eamdem Ecclesiam praedicationis verbo illuminat, et ad meliorem viam morum suorum exemplis informat? Quoties autem in corde meo unanimitatem vestram relego, atque in corde vestro fixum me permanere cognosco, ago omnipotenti Deo gratias, quia dividi locis charitas non potest. Nam etsi corpore longe disjungimur, mente tamen indivisibiles sumus. Communis autem filius Anatolius diaconus suis mihi scriptis innotuit, in urbe regia nulla ecclesiastica quondam de causis terrenis mota. Sed credo quod prius hoc mihi nuntiaverat quam de causa Ecclesiae beatitudo vestra loqueretur. Et gaudeo, quia ubi vos adesse contigit, me non arbitror defuisse. Nam veritatis minister, Petri sequax, et sanctae Ecclesiae praedicator, scio quia illa loqui potuisti, quae de sede Petri apostoli per os doctoris sonare debuerunt. Ante hos autem dies, Abramio Alexandrino veniente,", + "candidate_score": 0.689574, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_14_16", + "bdc_text": "Amen . De nostro illo sancto non miror esse , qui offenduntur , graviter apud Nam hic etiam apud nos idem fit , et autem hactenus per patientiam , sine eius dissimulationem utriusque ordinis potuit , quem voluit , eius rei causas calamo committere non posset omnia tutum est nunc , adeoque mihi fortassis non per olim cognitę sunt . Poteris autem hunc fratrem nostrum ecclesię diaconum alloqui ea de re ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_967", + "psc_text": "quia causae ipsius interna subtiliter nequaquam addiscere tam longo itineris intervallo disjuncti potuimus, eam, incerti quippe, definire nequivimus. Nunc vero quoniam remeans supradictus diaconus secum eum relaxari poposcit, et ipse ad vos se petiit debere transmitti, scientes sanctitatem vestram, zelum, sicut decet, fidei, et amorem habere justitiae, nobis gratum fuit, et ea quae petiverunt concessimus. Quia ergo praesentes causam subtilius potestis scire, hortamur ut eidem Petro ita servare quidquid justum canonicumque fuerit debeatis, quatenus et rectitudinis vigor a vobis in omnibus impleatur, et causa ipsius secundum Dei timorem et Ecclesiae videatur regulas judicata. Si quis vero conscius vel particeps praefato Petro in his quibus accusatur, dicitur exstitisse, subtiliter requirendum est, et, veritate cognita, similiter canonice judicandum. Praeterea res ad nos omnino dura et rectae fidei inimica pervenit, quia, quod dici nefas est, catholici homines, et religiosi, quod est deterius, filios mancipiaque sua, vel alios quos in potestate habent, in Donatistarum", + "candidate_score": 0.688044, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_15_17", + "bdc_text": "De nostro illo sancto non miror esse , qui offenduntur , graviter apud Nam hic etiam apud nos idem fit , et autem hactenus per patientiam , sine eius dissimulationem utriusque ordinis potuit , quem voluit , eius rei causas calamo committere non posset omnia tutum est nunc , adeoque mihi fortassis non per olim cognitę sunt . Poteris autem hunc fratrem nostrum ecclesię diaconum alloqui ea de re ; nisi enim animus me fallit. puto id poteris ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1157", + "psc_text": "domine, apte et provide cuncta praecipiatis, ego tamen invenio quia eorum judicio indiscretus esse ex hac tali admonitione reprehendor. Nunquidnam si ex superbo ac profano vocabulo meus non in modico est animus vulneratus, tantae indiscretionis esse potui ut nescirem quid unitati fidei, quid concordiae ecclesiasticae deberem, et fratris mei responsales et synodicam epistolam suscipere cujuslibet causae amaritudine interveniente recusarem? Absit hoc. Nimis mihi fuerat desipuisse sic sapere. Aliud namque est quod conservandae unitati fidei, atque aliud quod debemus compescendae elationi. Distinguenda ergo erant tempora, ne praedicti fratris mei ex quolibet articulo novitas turbaretur. Unde et responsales ejus cum magno affectu suscepi. Quidquid debui charitatis exhibui, meliusque eos quam consuetudo prisca fuerat honoravi, et mecum feci eos sacra missarum solemnia celebrare, quia sicut meus diaconus ad exhibenda sancta mysteria illi non debet ministrare, qui elationis culpam aut commisit, aut commissam ab aliis ipse non corrigit, ita ministri illius in celebratione missarum", + "candidate_score": 0.685041, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_21_23", + "bdc_text": "Filii tui coniugio bene precationibus meque una cum piis ecclesie nostrę membris tuis precationibus commendo . Tuus Ioannes Zvingius. 1560 . Ornatissimo viro domino Henrico Bullingero , Tigurinę ecclesię fideli antistiti , domino suo colendo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1583", + "psc_text": "sunt pia esse viderit devotione sollicitam. Curam vero et sollicitudinem ejusdem synodi, quam fiendam decrevimus, fratri coepiscopoque nostro Syagrio, quem vestrum proprium novimus specialiter delegare curavimus; quem petimus ut et supplicantem libenter audire et ope juvare dignemini, quatenus quod ad mercedem vestram respiciat, remoto hujus mali contagio, in cunctis finibus juri vestro subjectis pia et Deo placita procedat ordinatio sacerdotum. Cui fratri nostro pro eo quod se in ea praedicatione quae Anglorum genti, auctore Domino, facta est devotum vehementer exhibuit, pallium ad missarum solemnia utendum transmisimus, ut quia adjuvare spiritalia studuit, apostolorum principis 1016 solatio in ipso quoque inveniatur spiritali ordine profecisse. Omnino praeterea admirati sumus cur et in regno vestro Judaeos Christiana mancipia possidere permittitis. Quid enim sunt Christiani omnes nisi membra Christi? Quorum videlicet membrorum caput cuncti novimus quia fideliter honoratis. Sed quam diversum sit excellentia vestra perpendat caput honorare, et membra ipsius hostibus calcanda permittere. Atque ideo", + "candidate_score": 0.682394, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_15_17", + "bdc_text": "De nostro illo sancto non miror esse , qui offenduntur , graviter apud Nam hic etiam apud nos idem fit , et autem hactenus per patientiam , sine eius dissimulationem utriusque ordinis potuit , quem voluit , eius rei causas calamo committere non posset omnia tutum est nunc , adeoque mihi fortassis non per olim cognitę sunt . Poteris autem hunc fratrem nostrum ecclesię diaconum alloqui ea de re ; nisi enim animus me fallit. puto id poteris ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1162", + "psc_text": "Et quidem inter nos et ipsum, sicut vestra beatitudo novit, propter appellationem profani nominis est gravis discordia, sed in causa fidei transmissos responsales ejus existimavi esse suscipiendos, ne culpa elationis quae in Constantinopolitana Ecclesia pene contra omnes sacerdotes exorta est, dissensionem fidei et rixam ecclesiasticae faceret unitati. Eosdem vero responsales, quia hoc omnino humiliter precabantur, missarum solemnia mecum celebrare feci, quia sicut et serenissimo domno imperatori intimare studui, responsales fratris et consacerdotis nostri Cyriaci mihi communicare debuerunt, quia auctore Deo in elationis errorem non cecidi. Meus vero diaconus cum praedicto fratre nostro Cyriaco missarum solemnia celebrare non debet, quia per profanum vocabulum culpam superbiae aut commisit, aut sequitur; ne si, quod absit, procedit ei in tali elatione posito, vanitatem stulti nominis confirmare videamur. Eumdem vero fratrem admonere studui, ut sese a tali elatione corrigat, quia si hanc non correxerit, pacem nobiscum nullo modo habebit. Praeterea idem frater noster omnia in", + "candidate_score": 0.680403, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_14_16", + "bdc_text": "Amen . De nostro illo sancto non miror esse , qui offenduntur , graviter apud Nam hic etiam apud nos idem fit , et autem hactenus per patientiam , sine eius dissimulationem utriusque ordinis potuit , quem voluit , eius rei causas calamo committere non posset omnia tutum est nunc , adeoque mihi fortassis non per olim cognitę sunt . Poteris autem hunc fratrem nostrum ecclesię diaconum alloqui ea de re ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1162", + "psc_text": "Et quidem inter nos et ipsum, sicut vestra beatitudo novit, propter appellationem profani nominis est gravis discordia, sed in causa fidei transmissos responsales ejus existimavi esse suscipiendos, ne culpa elationis quae in Constantinopolitana Ecclesia pene contra omnes sacerdotes exorta est, dissensionem fidei et rixam ecclesiasticae faceret unitati. Eosdem vero responsales, quia hoc omnino humiliter precabantur, missarum solemnia mecum celebrare feci, quia sicut et serenissimo domno imperatori intimare studui, responsales fratris et consacerdotis nostri Cyriaci mihi communicare debuerunt, quia auctore Deo in elationis errorem non cecidi. Meus vero diaconus cum praedicto fratre nostro Cyriaco missarum solemnia celebrare non debet, quia per profanum vocabulum culpam superbiae aut commisit, aut sequitur; ne si, quod absit, procedit ei in tali elatione posito, vanitatem stulti nominis confirmare videamur. Eumdem vero fratrem admonere studui, ut sese a tali elatione corrigat, quia si hanc non correxerit, pacem nobiscum nullo modo habebit. Praeterea idem frater noster omnia in", + "candidate_score": 0.679353, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_14_16", + "bdc_text": "Amen . De nostro illo sancto non miror esse , qui offenduntur , graviter apud Nam hic etiam apud nos idem fit , et autem hactenus per patientiam , sine eius dissimulationem utriusque ordinis potuit , quem voluit , eius rei causas calamo committere non posset omnia tutum est nunc , adeoque mihi fortassis non per olim cognitę sunt . Poteris autem hunc fratrem nostrum ecclesię diaconum alloqui ea de re ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1157", + "psc_text": "domine, apte et provide cuncta praecipiatis, ego tamen invenio quia eorum judicio indiscretus esse ex hac tali admonitione reprehendor. Nunquidnam si ex superbo ac profano vocabulo meus non in modico est animus vulneratus, tantae indiscretionis esse potui ut nescirem quid unitati fidei, quid concordiae ecclesiasticae deberem, et fratris mei responsales et synodicam epistolam suscipere cujuslibet causae amaritudine interveniente recusarem? Absit hoc. Nimis mihi fuerat desipuisse sic sapere. Aliud namque est quod conservandae unitati fidei, atque aliud quod debemus compescendae elationi. Distinguenda ergo erant tempora, ne praedicti fratris mei ex quolibet articulo novitas turbaretur. Unde et responsales ejus cum magno affectu suscepi. Quidquid debui charitatis exhibui, meliusque eos quam consuetudo prisca fuerat honoravi, et mecum feci eos sacra missarum solemnia celebrare, quia sicut meus diaconus ad exhibenda sancta mysteria illi non debet ministrare, qui elationis culpam aut commisit, aut commissam ab aliis ipse non corrigit, ita ministri illius in celebratione missarum", + "candidate_score": 0.678137, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_15_17", + "bdc_text": "De nostro illo sancto non miror esse , qui offenduntur , graviter apud Nam hic etiam apud nos idem fit , et autem hactenus per patientiam , sine eius dissimulationem utriusque ordinis potuit , quem voluit , eius rei causas calamo committere non posset omnia tutum est nunc , adeoque mihi fortassis non per olim cognitę sunt . Poteris autem hunc fratrem nostrum ecclesię diaconum alloqui ea de re ; nisi enim animus me fallit. puto id poteris ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_693", + "psc_text": "non solum faciebat, sed etiam frequentabat. Ex quibus omnibus invenio quia honor episcopatus totus foris in ostensione est, non in mente. Et quidem omnipotenti Deo gratias ago, quia eo tempore quo ad me hoc pervenit, quod ad aures decessorum meorum nunquam pervenerat, Langobardi inter me et Ravennatem civitatem positi fuerant. Nam ostendere forsitan hominibus habui quantum scio esse districtus. Ne autem credas quia ego Ecclesiam tuam in aliquo gravari aut minui volo, recordare in missarum Romanorum solemnibus ubi Ravennas diaconus stabat, et require ubi hodie stat, et cognosces quia Ecclesiam Ravennatem honorare desidero. Sed ut quicunque quodlibet ex superbia arripiat, hoc ego tolerare non possum. Tamen hac de re jam diacono nostro Constantinopolim scripsi, ut per omnes qui sub se etiam tricenos et quadragenos episcopos habent requirere debeat. Et sicubi iste usus est, ut in litaniis cum palliis ambulent, absit ut per me Ravennatis honor Ecclesiae in aliquo imminui videatur.", + "candidate_score": 0.67619, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_9_11", + "bdc_text": "Ego tibi magnas ago gratias quantum molestię devoraveris , pro me , quin consilium aliud a te petebam , nisi fidele ac fraternum consilium quidem nemini quicquam imputandum , nisi temporum iniquitati , neque profecto ipse tanti facio rem , ut quicquam designare cupiam , aut me autem , in re officio parum dignum si tempora essent meliora . Sed hec hactenus , Nunc de variis Sathanę per suos nunc verum fatear , varia quotidie quidem audio , ut autem verum fatear , execationes , quibus ecclesiam suam deo commendo semper hec omnia me parum conturbant . Conturbat autem me ecclesiarum nostrarum status miserandus ingratitudo , contemptus verbi ac nescio quam frigidus zelus ministrorum fere omnium , tum etiam magistratuum omnibus hisce rebus , quae necessario requiruntur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1162", + "psc_text": "Et quidem inter nos et ipsum, sicut vestra beatitudo novit, propter appellationem profani nominis est gravis discordia, sed in causa fidei transmissos responsales ejus existimavi esse suscipiendos, ne culpa elationis quae in Constantinopolitana Ecclesia pene contra omnes sacerdotes exorta est, dissensionem fidei et rixam ecclesiasticae faceret unitati. Eosdem vero responsales, quia hoc omnino humiliter precabantur, missarum solemnia mecum celebrare feci, quia sicut et serenissimo domno imperatori intimare studui, responsales fratris et consacerdotis nostri Cyriaci mihi communicare debuerunt, quia auctore Deo in elationis errorem non cecidi. Meus vero diaconus cum praedicto fratre nostro Cyriaco missarum solemnia celebrare non debet, quia per profanum vocabulum culpam superbiae aut commisit, aut sequitur; ne si, quod absit, procedit ei in tali elatione posito, vanitatem stulti nominis confirmare videamur. Eumdem vero fratrem admonere studui, ut sese a tali elatione corrigat, quia si hanc non correxerit, pacem nobiscum nullo modo habebit. Praeterea idem frater noster omnia in", + "candidate_score": 0.675971, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_15_17", + "bdc_text": "De nostro illo sancto non miror esse , qui offenduntur , graviter apud Nam hic etiam apud nos idem fit , et autem hactenus per patientiam , sine eius dissimulationem utriusque ordinis potuit , quem voluit , eius rei causas calamo committere non posset omnia tutum est nunc , adeoque mihi fortassis non per olim cognitę sunt . Poteris autem hunc fratrem nostrum ecclesię diaconum alloqui ea de re ; nisi enim animus me fallit. puto id poteris ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_291", + "psc_text": "competenti sibi more Castorium fratrem coepiscopum nostrum, et prius compassione habita studuit visitare, et eum postmodum pro excrescenti molestia corporis in Ravennati urbe suscipere. Unde non solum nos impensae charitatis, sed et Deum vobis fecistis procul dubio debitorem, qui in fratris infirmitate condoluisse probamini, ipsumque aegrum in sui membri molestia non solum visitasse, sed etiam suscepisse. Quem quidem ipse pro sua simplicitate illic ordinare omnimode renuebam, sed petentium importunitas fecit ut contradicere nullatenus potuissem. Si autem fieri potest, multum mihi et ipsi consuletis, si eum ad me vel per Siciliam transmittatis, si tamen ei grave non esse perpenditis. De episcopis vero ad nos pertinentibus, qui tamen huc pro interpositione hostium venire non possunt, curam vestra fraternitas gerat. Ita tamen ut pro causis suis ad Ravennatem urbem nullatenus revocentur, ne eos hoc tempore vexare aut fatigare in aliquo videamur. Sed si qua sunt, quae in eis videantur juste reprehendi, debent semper", + "candidate_score": 0.673358, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_15_17", + "bdc_text": "De nostro illo sancto non miror esse , qui offenduntur , graviter apud Nam hic etiam apud nos idem fit , et autem hactenus per patientiam , sine eius dissimulationem utriusque ordinis potuit , quem voluit , eius rei causas calamo committere non posset omnia tutum est nunc , adeoque mihi fortassis non per olim cognitę sunt . Poteris autem hunc fratrem nostrum ecclesię diaconum alloqui ea de re ; nisi enim animus me fallit. puto id poteris ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2043", + "psc_text": "in eis illa ulcisci videamur, in quibus se per ignorantiam ante lavacrum baptismatis astrinxerunt. In hoc enim tempore sancta Ecclesia quaedam per fervorem corrigit, quaedam per mansuetudinem tolerat, quaedam per considerationem dissimulat atque portat, ut saepe malum quod adversatur portando et dissimulando compescat. Omnes autem qui ad fidem veniunt admonendi sunt ne aliquid tale audeant perpetrare. Si qui autem perpetraverint, corporis et sanguinis Domini communione privandi sunt, quia sicut in his qui per ignorantiam fecerunt culpa aliquatenus toleranda est, ita est in his fortiter insequenda, qui non metuunt sciendo peccare. Octava interrogatio Augustini. Peto si longinquitas itineris magna interjacet, ut episcopi facile non possint convenire, an debet sine aliorum episcoporum praesentia episcopus ordinari. Responsio beati Gregorii papae. Et quidem in Anglorum Ecclesia, in qua adhuc solus tu episcopus inveniris, ordinare episcopum non aliter nisi sine episcopis potes. Nam quando de Galliis episcopi venient, illi in ordinationem episcopi testes tibi assistent.", + "candidate_score": 0.672908, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_9_11", + "bdc_text": "Ego tibi magnas ago gratias quantum molestię devoraveris , pro me , quin consilium aliud a te petebam , nisi fidele ac fraternum consilium quidem nemini quicquam imputandum , nisi temporum iniquitati , neque profecto ipse tanti facio rem , ut quicquam designare cupiam , aut me autem , in re officio parum dignum si tempora essent meliora . Sed hec hactenus , Nunc de variis Sathanę per suos nunc verum fatear , varia quotidie quidem audio , ut autem verum fatear , execationes , quibus ecclesiam suam deo commendo semper hec omnia me parum conturbant . Conturbat autem me ecclesiarum nostrarum status miserandus ingratitudo , contemptus verbi ac nescio quam frigidus zelus ministrorum fere omnium , tum etiam magistratuum omnibus hisce rebus , quae necessario requiruntur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1157", + "psc_text": "domine, apte et provide cuncta praecipiatis, ego tamen invenio quia eorum judicio indiscretus esse ex hac tali admonitione reprehendor. Nunquidnam si ex superbo ac profano vocabulo meus non in modico est animus vulneratus, tantae indiscretionis esse potui ut nescirem quid unitati fidei, quid concordiae ecclesiasticae deberem, et fratris mei responsales et synodicam epistolam suscipere cujuslibet causae amaritudine interveniente recusarem? Absit hoc. Nimis mihi fuerat desipuisse sic sapere. Aliud namque est quod conservandae unitati fidei, atque aliud quod debemus compescendae elationi. Distinguenda ergo erant tempora, ne praedicti fratris mei ex quolibet articulo novitas turbaretur. Unde et responsales ejus cum magno affectu suscepi. Quidquid debui charitatis exhibui, meliusque eos quam consuetudo prisca fuerat honoravi, et mecum feci eos sacra missarum solemnia celebrare, quia sicut meus diaconus ad exhibenda sancta mysteria illi non debet ministrare, qui elationis culpam aut commisit, aut commissam ab aliis ipse non corrigit, ita ministri illius in celebratione missarum", + "candidate_score": 0.672904, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_9_11", + "bdc_text": "Ego tibi magnas ago gratias quantum molestię devoraveris , pro me , quin consilium aliud a te petebam , nisi fidele ac fraternum consilium quidem nemini quicquam imputandum , nisi temporum iniquitati , neque profecto ipse tanti facio rem , ut quicquam designare cupiam , aut me autem , in re officio parum dignum si tempora essent meliora . Sed hec hactenus , Nunc de variis Sathanę per suos nunc verum fatear , varia quotidie quidem audio , ut autem verum fatear , execationes , quibus ecclesiam suam deo commendo semper hec omnia me parum conturbant . Conturbat autem me ecclesiarum nostrarum status miserandus ingratitudo , contemptus verbi ac nescio quam frigidus zelus ministrorum fere omnium , tum etiam magistratuum omnibus hisce rebus , quae necessario requiruntur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_693", + "psc_text": "non solum faciebat, sed etiam frequentabat. Ex quibus omnibus invenio quia honor episcopatus totus foris in ostensione est, non in mente. Et quidem omnipotenti Deo gratias ago, quia eo tempore quo ad me hoc pervenit, quod ad aures decessorum meorum nunquam pervenerat, Langobardi inter me et Ravennatem civitatem positi fuerant. Nam ostendere forsitan hominibus habui quantum scio esse districtus. Ne autem credas quia ego Ecclesiam tuam in aliquo gravari aut minui volo, recordare in missarum Romanorum solemnibus ubi Ravennas diaconus stabat, et require ubi hodie stat, et cognosces quia Ecclesiam Ravennatem honorare desidero. Sed ut quicunque quodlibet ex superbia arripiat, hoc ego tolerare non possum. Tamen hac de re jam diacono nostro Constantinopolim scripsi, ut per omnes qui sub se etiam tricenos et quadragenos episcopos habent requirere debeat. Et sicubi iste usus est, ut in litaniis cum palliis ambulent, absit ut per me Ravennatis honor Ecclesiae in aliquo imminui videatur.", + "candidate_score": 0.672899, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_16_18", + "bdc_text": "Poteris autem hunc fratrem nostrum ecclesię diaconum alloqui ea de re ; nisi enim animus me fallit. puto id poteris ; est enim bonus ac pius minister .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1157", + "psc_text": "domine, apte et provide cuncta praecipiatis, ego tamen invenio quia eorum judicio indiscretus esse ex hac tali admonitione reprehendor. Nunquidnam si ex superbo ac profano vocabulo meus non in modico est animus vulneratus, tantae indiscretionis esse potui ut nescirem quid unitati fidei, quid concordiae ecclesiasticae deberem, et fratris mei responsales et synodicam epistolam suscipere cujuslibet causae amaritudine interveniente recusarem? Absit hoc. Nimis mihi fuerat desipuisse sic sapere. Aliud namque est quod conservandae unitati fidei, atque aliud quod debemus compescendae elationi. Distinguenda ergo erant tempora, ne praedicti fratris mei ex quolibet articulo novitas turbaretur. Unde et responsales ejus cum magno affectu suscepi. Quidquid debui charitatis exhibui, meliusque eos quam consuetudo prisca fuerat honoravi, et mecum feci eos sacra missarum solemnia celebrare, quia sicut meus diaconus ad exhibenda sancta mysteria illi non debet ministrare, qui elationis culpam aut commisit, aut commissam ab aliis ipse non corrigit, ita ministri illius in celebratione missarum", + "candidate_score": 0.672624, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_15_17", + "bdc_text": "De nostro illo sancto non miror esse , qui offenduntur , graviter apud Nam hic etiam apud nos idem fit , et autem hactenus per patientiam , sine eius dissimulationem utriusque ordinis potuit , quem voluit , eius rei causas calamo committere non posset omnia tutum est nunc , adeoque mihi fortassis non per olim cognitę sunt . Poteris autem hunc fratrem nostrum ecclesię diaconum alloqui ea de re ; nisi enim animus me fallit. puto id poteris ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2106", + "psc_text": "1175 sicut decet, habere possitis, et hac de causa denuo ad nos querela non redeat. Latorem vero praesentium, ut praefati sumus, in omnibus commendamus, qui, quoniam prius a malo monacho innocenter deceptus est, et postmodum in convictione ejus fortiter perstitit, laboris sui retributionem hic apud vestram fraternitatem inveniat, quamvis quia in aeterna ei patria compensetur certus existo. Si autem rursus ad orationem huc ad sanctos apostolos venire voluerit, eum fraternitas vestra sine aliqua mora transmittat. (Cf. Joan. Diac., l. IV, c. 81.) EPISTOLA LXXV. AD AURELIUM. Consolatur eum de morte fratris et tribulationibus quas patiebatur. Gregorius Aurelio ex Francis. Audito dulcissimi filii mei fratris vestri transitu, quo sim moerore perculsus epistolaris non valet explere locutio. Sed omnipotentem Deum rogo ut suae vos gratiae aspiratione consoletur, vosque et a malignis spiritibus et a perversis hominibus coelesti protectione custodiat. Nam si quos post illius obitum tumultus quorumdam adversantium sustinetis, nolite mirari. Si", + "candidate_score": 0.672536, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_15_17", + "bdc_text": "De nostro illo sancto non miror esse , qui offenduntur , graviter apud Nam hic etiam apud nos idem fit , et autem hactenus per patientiam , sine eius dissimulationem utriusque ordinis potuit , quem voluit , eius rei causas calamo committere non posset omnia tutum est nunc , adeoque mihi fortassis non per olim cognitę sunt . Poteris autem hunc fratrem nostrum ecclesię diaconum alloqui ea de re ; nisi enim animus me fallit. puto id poteris ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_966", + "psc_text": "erga nos sinceritas fraternitatis vestrae sit, satisfactione non egemus, quia eam ex mentis nostrae, quae circa vos est, dilectione cognoscimus. Suprascripto autem latori, quem nobis epistolariter commendastis, scripta ad rectorem patrimonii Siciliae dedimus, ut adversam partem facere quae justa sunt urgeat, quatenus, frustratoria excusatione postposita, ad finem citius perducatur totius causae contentio. Indicamus itaque sanctitati vestrae venisse ad nos quemdam hominem, Petrum nomine, qui se 822 asserit fuisse episcopum, atque causae suae a nobis remedium postulasse. Et prius quidem retulit quae digna esse miseratione potuissent; sed requirentes, postea multo aliter quam indicavit invenimus, et vehementer nos ejus actio contristavit. Sed quia causae ipsius interna subtiliter nequaquam addiscere tam longo itineris intervallo disjuncti potuimus, eam, incerti quippe, definire nequivimus. Nunc vero quoniam remeans supradictus diaconus secum eum relaxari poposcit, et ipse ad vos se petiit debere transmitti, scientes sanctitatem vestram, zelum, sicut decet, fidei, et amorem habere justitiae, nobis gratum fuit,", + "candidate_score": 0.67173, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_15_17", + "bdc_text": "De nostro illo sancto non miror esse , qui offenduntur , graviter apud Nam hic etiam apud nos idem fit , et autem hactenus per patientiam , sine eius dissimulationem utriusque ordinis potuit , quem voluit , eius rei causas calamo committere non posset omnia tutum est nunc , adeoque mihi fortassis non per olim cognitę sunt . Poteris autem hunc fratrem nostrum ecclesię diaconum alloqui ea de re ; nisi enim animus me fallit. puto id poteris ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_782", + "psc_text": "graviter sudasse novimus et arietes? Quantas vero in hac terra tribulationes de Langobardorum gladiis, de iniquitatibus judicum, de insolentia atque importunitate causarum, de cura subjectorum, de molestia etiam corporis patior, explere nec calamo nec lingua sufficio. De quibus et si qua breviter possum loqui, dubito, ne vestrae sanctissimae charitati, dum de suis tribulationibus affligitur, etiam meas augeam. Sed omnipotens Deus, et suae largitate pietatis sanctissimae vestrae beatitudinis mentem omni consolatione repleat, et indignum me aliquando ab his quae patior malis quiescere pro vestra intercessione concedat. Amen. Gratia. Quae videlicet verba de scriptis vestris accepta idcirco in meis epistolis pono, ut de sancto Ignatio vestra beatitudo cognoscat, quia non solum vester est, sed etiam noster. Sicut enim magistrum ejus apostolorum principem habemus communem, ita quoque ejusdem principis discipulum nullus nostrum habeat privatum. Benedictionem autem vestram qua debuimus mente suscepimus, bene redolentem, bene sapientem. Et omnipotenti Deo gratias agimus, quia et odora", + "candidate_score": 0.671305, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_14_16", + "bdc_text": "Amen . De nostro illo sancto non miror esse , qui offenduntur , graviter apud Nam hic etiam apud nos idem fit , et autem hactenus per patientiam , sine eius dissimulationem utriusque ordinis potuit , quem voluit , eius rei causas calamo committere non posset omnia tutum est nunc , adeoque mihi fortassis non per olim cognitę sunt . Poteris autem hunc fratrem nostrum ecclesię diaconum alloqui ea de re ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2311", + "psc_text": "permansurus accederet. Sed postquam vestram clementiam, omnipotentis Dei gratia disponente, ad culmen imperii pervenisse cognoverunt, ipsi quoque suadente laetitia ad vestra vestigia venire festinant, qui prius illuc accedere valde timuerant. Sed quia eorum quidam ita senectute sunt debiles, ut laborem ferre vix possint, quidam vero ecclesiasticis curis vehementer implicantur, et lator praesentium, qui primus omnium defensorum fuit, bene mihi ex longa assiduitate compertus est, vita, fide, ac moribus approbatus, hunc aptum pietatis vestrae vestigiis esse judicavi. Unde eum, auctore Deo, diaconum feci, et sub celeritate transmittere studui, qui cuncta quae in his partibus aguntur, invento opportuno tempore, valeat clementiae vestrae suggerere. Cui rogo ut serenitas vestra pias aures inclinare dignetur, ut tanto nobis valeat celerius misereri quanto afflictionem nostram verius ex ejus relatione cognoverit. Qualiter enim quotidianis gladiis et quantis Langobardorum incursionibus ecce jam per triginta quinque annorum longitudinem premimur, nullis explere 1245 suggestionis vocibus valemus. Sed in omnipotente Domino", + "candidate_score": 0.669592, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_9_11", + "bdc_text": "Ego tibi magnas ago gratias quantum molestię devoraveris , pro me , quin consilium aliud a te petebam , nisi fidele ac fraternum consilium quidem nemini quicquam imputandum , nisi temporum iniquitati , neque profecto ipse tanti facio rem , ut quicquam designare cupiam , aut me autem , in re officio parum dignum si tempora essent meliora . Sed hec hactenus , Nunc de variis Sathanę per suos nunc verum fatear , varia quotidie quidem audio , ut autem verum fatear , execationes , quibus ecclesiam suam deo commendo semper hec omnia me parum conturbant . Conturbat autem me ecclesiarum nostrarum status miserandus ingratitudo , contemptus verbi ac nescio quam frigidus zelus ministrorum fere omnium , tum etiam magistratuum omnibus hisce rebus , quae necessario requiruntur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2005", + "psc_text": "Et quam grave nefandumque sit episcopis canere quod nec laico religioso conveniat, ipse considera. Et quamvis dilectissimus filius noster Candidus presbyter postmodum veniens hac de re subtiliter requisitus negaverit, atque conatus vos fuerit excusare, de nostris tamen adhuc animis non recessit quia quanto exsec abile est hoc de sacerdote enarrari, tanto utrum ita necne sit districta et veraci oportet satisfactione cognosci. Unde si post hoc evidenter ea quae ad nos perlata sunt falsa esse claruerint, nec vos nugis et saecularibus litteris studere constiterit, Deo nostro gratias agimus, qui cor vestrum maculari blasphemis nefandorum laudibus non permisit, et de concedendis quae poscitis securi jam et sine aliqua dubitatione tractabimus. Monachos vero quos una cum dilectissimo filio nostro Laurentio presbytero et Mellito abbate ad reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum Augustinum transmisimus vobis in omnibus commendamus, ut, fraternitate vestra solatiante, nulla illos ad proficiscendum mora valeat impedire. (Cf. Joan. Diac. l. III, c.", + "candidate_score": 0.667486, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_14_16", + "bdc_text": "Amen . De nostro illo sancto non miror esse , qui offenduntur , graviter apud Nam hic etiam apud nos idem fit , et autem hactenus per patientiam , sine eius dissimulationem utriusque ordinis potuit , quem voluit , eius rei causas calamo committere non posset omnia tutum est nunc , adeoque mihi fortassis non per olim cognitę sunt . Poteris autem hunc fratrem nostrum ecclesię diaconum alloqui ea de re ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2043", + "psc_text": "in eis illa ulcisci videamur, in quibus se per ignorantiam ante lavacrum baptismatis astrinxerunt. In hoc enim tempore sancta Ecclesia quaedam per fervorem corrigit, quaedam per mansuetudinem tolerat, quaedam per considerationem dissimulat atque portat, ut saepe malum quod adversatur portando et dissimulando compescat. Omnes autem qui ad fidem veniunt admonendi sunt ne aliquid tale audeant perpetrare. Si qui autem perpetraverint, corporis et sanguinis Domini communione privandi sunt, quia sicut in his qui per ignorantiam fecerunt culpa aliquatenus toleranda est, ita est in his fortiter insequenda, qui non metuunt sciendo peccare. Octava interrogatio Augustini. Peto si longinquitas itineris magna interjacet, ut episcopi facile non possint convenire, an debet sine aliorum episcoporum praesentia episcopus ordinari. Responsio beati Gregorii papae. Et quidem in Anglorum Ecclesia, in qua adhuc solus tu episcopus inveniris, ordinare episcopum non aliter nisi sine episcopis potes. Nam quando de Galliis episcopi venient, illi in ordinationem episcopi testes tibi assistent.", + "candidate_score": 0.666674, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_21_23", + "bdc_text": "Filii tui coniugio bene precationibus meque una cum piis ecclesie nostrę membris tuis precationibus commendo . Tuus Ioannes Zvingius. 1560 . Ornatissimo viro domino Henrico Bullingero , Tigurinę ecclesię fideli antistiti , domino suo colendo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1815", + "psc_text": "quas illic habet vobis voluit commendari, oportet ut vestra se charitas in ejus causis quodcunque ratio invitaverit, non omittat impendere. Atque ita eum in quibuscunque valuerit juvare festinet, ut, concurrentibus vobis, absentem se a suis utilitatibus esse non agnoscat. EPISTOLA LIX. AD JOANNEM ET FORTUNATUM EPISCOPOS, ET ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Gregorii homines ac possessiones commendat. Gregorius Joanni et Fortunato episcopis, et Anthemio subdiacono. Ea quae filiis nostris ultro nos decet impendere, negare eis petentibus non debemus. Et ideo 1085 quoniam filius noster gloriosus Gregorius expraefecto possessiones, quas illic habet, vel homines suos fraternitati vestrae a nobis studuit commendandos, scriptis vos praesentibus adhortamur ut utilitatibus ejus salva ratione concurrere et possessiones ejus atque homines tueri, sicut desiderat, debeatis; nec eos contra justitiam a quibuslibet vexari aut patiamini praegravari. Sed id agite, ut tuitione vestra praedicti filii nostri supplere praesentiam valeatis, quia ita se, sicut nostis, bene exhibuit cunctis, ut omnia solatia habere", + "candidate_score": 0.666525, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_9_11", + "bdc_text": "Ego tibi magnas ago gratias quantum molestię devoraveris , pro me , quin consilium aliud a te petebam , nisi fidele ac fraternum consilium quidem nemini quicquam imputandum , nisi temporum iniquitati , neque profecto ipse tanti facio rem , ut quicquam designare cupiam , aut me autem , in re officio parum dignum si tempora essent meliora . Sed hec hactenus , Nunc de variis Sathanę per suos nunc verum fatear , varia quotidie quidem audio , ut autem verum fatear , execationes , quibus ecclesiam suam deo commendo semper hec omnia me parum conturbant . Conturbat autem me ecclesiarum nostrarum status miserandus ingratitudo , contemptus verbi ac nescio quam frigidus zelus ministrorum fere omnium , tum etiam magistratuum omnibus hisce rebus , quae necessario requiruntur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_744", + "psc_text": "laxavi, ac si me auctore fuisset ordinatus. Alia vero perversa illius, scilicet mala corporalia, quae cognovi, vel quia cum pecuniis est electus, vel quia excommunicatus missas facere praesumpsit, propter Deum irrequisita praeterire non possum. Sed opto, et Dominum deprecor, quatenus nihil in eo de his quae dicta sunt valeat inveniri, et sine periculo animae meae causa ipsius terminetur. Prius tamen quam haec cognoscantur, serenissimus dominus discurrente jussione praecepit ut cum venientem cum honore suscipiam. Et valde grave est ut vir de quo tanta et talia nuntiantur, cum ante requiri et discuti debeat, honoretur. Et si episcoporum causae mihi commissorum apud piissimos dominos aliorum patrociniis disponuntur, infelix ego in Ecclesia ista quid facio? Sed ut episcopi mei me despiciant, et contra me refugium ad saeculares judices habeant, omnipotenti Deo gratias ago, peccatis meis deputo. Hoc tamen breviter suggero, quia aliquantulum exspecto; et si ad me diu venire distulerit, in eo exercere", + "candidate_score": 0.66392, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_14_16", + "bdc_text": "Amen . De nostro illo sancto non miror esse , qui offenduntur , graviter apud Nam hic etiam apud nos idem fit , et autem hactenus per patientiam , sine eius dissimulationem utriusque ordinis potuit , quem voluit , eius rei causas calamo committere non posset omnia tutum est nunc , adeoque mihi fortassis non per olim cognitę sunt . Poteris autem hunc fratrem nostrum ecclesię diaconum alloqui ea de re ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2106", + "psc_text": "1175 sicut decet, habere possitis, et hac de causa denuo ad nos querela non redeat. Latorem vero praesentium, ut praefati sumus, in omnibus commendamus, qui, quoniam prius a malo monacho innocenter deceptus est, et postmodum in convictione ejus fortiter perstitit, laboris sui retributionem hic apud vestram fraternitatem inveniat, quamvis quia in aeterna ei patria compensetur certus existo. Si autem rursus ad orationem huc ad sanctos apostolos venire voluerit, eum fraternitas vestra sine aliqua mora transmittat. (Cf. Joan. Diac., l. IV, c. 81.) EPISTOLA LXXV. AD AURELIUM. Consolatur eum de morte fratris et tribulationibus quas patiebatur. Gregorius Aurelio ex Francis. Audito dulcissimi filii mei fratris vestri transitu, quo sim moerore perculsus epistolaris non valet explere locutio. Sed omnipotentem Deum rogo ut suae vos gratiae aspiratione consoletur, vosque et a malignis spiritibus et a perversis hominibus coelesti protectione custodiat. Nam si quos post illius obitum tumultus quorumdam adversantium sustinetis, nolite mirari. Si", + "candidate_score": 0.66359, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_14_16", + "bdc_text": "Amen . De nostro illo sancto non miror esse , qui offenduntur , graviter apud Nam hic etiam apud nos idem fit , et autem hactenus per patientiam , sine eius dissimulationem utriusque ordinis potuit , quem voluit , eius rei causas calamo committere non posset omnia tutum est nunc , adeoque mihi fortassis non per olim cognitę sunt . Poteris autem hunc fratrem nostrum ecclesię diaconum alloqui ea de re ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_782", + "psc_text": "graviter sudasse novimus et arietes? Quantas vero in hac terra tribulationes de Langobardorum gladiis, de iniquitatibus judicum, de insolentia atque importunitate causarum, de cura subjectorum, de molestia etiam corporis patior, explere nec calamo nec lingua sufficio. De quibus et si qua breviter possum loqui, dubito, ne vestrae sanctissimae charitati, dum de suis tribulationibus affligitur, etiam meas augeam. Sed omnipotens Deus, et suae largitate pietatis sanctissimae vestrae beatitudinis mentem omni consolatione repleat, et indignum me aliquando ab his quae patior malis quiescere pro vestra intercessione concedat. Amen. Gratia. Quae videlicet verba de scriptis vestris accepta idcirco in meis epistolis pono, ut de sancto Ignatio vestra beatitudo cognoscat, quia non solum vester est, sed etiam noster. Sicut enim magistrum ejus apostolorum principem habemus communem, ita quoque ejusdem principis discipulum nullus nostrum habeat privatum. Benedictionem autem vestram qua debuimus mente suscepimus, bene redolentem, bene sapientem. Et omnipotenti Deo gratias agimus, quia et odora", + "candidate_score": 0.663104, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_5_7", + "bdc_text": "Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis . Est apud vos . Ista apud nos impetraverunt .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2159", + "psc_text": "olim cultu proprio consueveras procurare. EPISTOLA XXIV. AD JOANNEM SUBDIACONUM RAVENNAE. Jubet, reprobato Constantio, Maurum, si dignus inveniatur, abbatem ordinari; a peculiaritatis peste mundari monasterium; Claudii abbatis scripta ex ore suo excepta, sed a suo sensu in multis aliena, ad se mitti. Non probat sua in Jobum commentaria publice ad vigilias legi. Magis expedire ut legantur Psalmorum commenta. Nolle se, dum in hoc corpore versaretur, opera sua in publicum facile prodire. Albinum et Augustum commendat. Gregorius Joanni subdiacono Ravennae. Venientes monachi monasterii quondam abbatis Claudii, petiverunt sibi Constantium monachum abbatem debere constitui. Quos valde ego in sua petitione detestatus sum, quia mihi terrenae menti esse omnimodo apparuerunt, qui terrenum nimis hominem abbatem quaesiverunt habere. Cognovi enim quod idem Constantius peculiaritati studeat. Quae res maxime testatur eum cor monachi non habere. Ac deinde cognovi quia ad monasterium quod in Piceni provincia 1195 situm est solus pergere sine aliquo fratrum suorum praesumpsit.", + "candidate_score": 0.654787, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_4_6", + "bdc_text": "nolo tanti facias , vel tu vel alias putetis me quicquam contra morem reipublicae vel quod , cum periculo aut offensione alicuius coniunctum sit petere , ne latet . Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis . Est apud vos .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_750", + "psc_text": "XXIV. AD ROMANUM EXARCHUM. Ne Speciosum presbyterum episcopo suo resistentem tueatur, neque patrocinetur sanctimonialibus ad saeculum reversis. Gregorius Romano exarcho Italiae. Apud excellentiam vestram pravorum audacia correptionis debet aculeos magis quam defensionis invenire solatium. Nam satis grave est si illic habere pravam contingat actionem refugium, unde disciplinae decet prodire censuram. Pervenit itaque ad nos Speciosum quemdam presbyterum, qui causa poscente in monasterium a Joanne fratre et coepiscopo nostro fuerat deputatus, contra sui pastoris exinde voluntatem exiisse, et, ecclesiasticae contitutionis vigore despecto, ante dicto episcopo, vestra fretum tuitione, resistere. Quod quia excellentiae vestrae sine dubio pulsat invidiam, necesse est ut ab ejus vos, habita discretione, debeatis tuitione suspendere, ne si nominis vestri occasione pastori suo inobediens vel contumax fuerit ad tempus, et vestros contra vos judices defensare, atque excellentiam vestram hac ex re cogatur offendere, et nos pariter de vestra discordia contristare. Comperimus praeterea, quod dici nefas est, quasdam mulieres, quae", + "candidate_score": 0.654548, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_4_6", + "bdc_text": "nolo tanti facias , vel tu vel alias putetis me quicquam contra morem reipublicae vel quod , cum periculo aut offensione alicuius coniunctum sit petere , ne latet . Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis . Est apud vos .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2242", + "psc_text": "Tantum est ut sicut nostra, ita quoque Dei, quo sine nihil possumus, in eis quae expediunt, sit voluntas. Sancta Trinitas in suo semper faciat vos timore proficere, et ita cor vestrum placita sibi moderatione disponat, ut et nunc subjectis vestris de vobis, et postmodum vobis de se gaudium sine fine concedat. EPISTOLA VIII. AD SENATOREM ABBATEM. Privilegium Xenodochii. Gregorius Senatori presbytero et abbati xenodochii. Quando ad ea ad quae catholicorum regum corda pontificalibus sunt monitis provocanda 1222 ita ardenti desiderio divina praeveniente gratia succenduntur ut ab eis ultro poscantur, tanto alacri et laeto sunt animo concedenda quanto et ea ipsa quae cupiunt, si nollent facere, peti debuerant. Proinde, juxta scripta filiorum nostrorum praecellentissimorum regum Brunichildis ac nepotis ipsius Theoderici, xenodochio quod in civitate Augustodunensi a Siagrio reverendae memoriae episcopo et praedicta excellentissima filia nostra regina constructum est, cui tu praeesse dignosceris, hujusmodi privilegia praesentis auctoritatis nostrae decreto indulgemus, concedimus, atque", + "candidate_score": 0.654087, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_5_7", + "bdc_text": "Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis . Est apud vos . Ista apud nos impetraverunt .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_943", + "psc_text": "ad presbyterale officium monachos cum consensu abbatis assumat, et presbyteros ordinet. Gregorius Candido episcopo de urbe veteri majore. Indicavit nobis fraternitas tua se non habere presbyteros, et ex hac causa necessitatem non 815 modicam sustinere. Et quia in quibusdam monasteriis in sua parochia constitutis quosdam esse monachos perhibet qui ad hoc apti possint esse officium, et eos se cum nostra auctoritate ad hunc postulat ordinem promovere, propterea praesentibus vobis licentiam damus epistolis monachos de monasteriis in tua parochia positis cum consensu abbatis sui tollere, et presbyteros ordinare. Sed illud prae omnibus estote solliciti, ut vitam actusque eorum qui in hoc sunt officio constituendi subtiliter debeatis inquirere, et tunc eos, si digni fuerint, ordinare. Si vero aliqua in eis culpa claruerit quae eos ad hunc ordinem canonica prohibitione provehi non permittat, nullius vobis supplicatio aut gratia personae subrepat, ut talibus debeatis manum imponere, ne, quod absit, hic honor, et illis poena,", + "candidate_score": 0.653849, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_5_7", + "bdc_text": "Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis . Est apud vos . Ista apud nos impetraverunt .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_291", + "psc_text": "competenti sibi more Castorium fratrem coepiscopum nostrum, et prius compassione habita studuit visitare, et eum postmodum pro excrescenti molestia corporis in Ravennati urbe suscipere. Unde non solum nos impensae charitatis, sed et Deum vobis fecistis procul dubio debitorem, qui in fratris infirmitate condoluisse probamini, ipsumque aegrum in sui membri molestia non solum visitasse, sed etiam suscepisse. Quem quidem ipse pro sua simplicitate illic ordinare omnimode renuebam, sed petentium importunitas fecit ut contradicere nullatenus potuissem. Si autem fieri potest, multum mihi et ipsi consuletis, si eum ad me vel per Siciliam transmittatis, si tamen ei grave non esse perpenditis. De episcopis vero ad nos pertinentibus, qui tamen huc pro interpositione hostium venire non possunt, curam vestra fraternitas gerat. Ita tamen ut pro causis suis ad Ravennatem urbem nullatenus revocentur, ne eos hoc tempore vexare aut fatigare in aliquo videamur. Sed si qua sunt, quae in eis videantur juste reprehendi, debent semper", + "candidate_score": 0.653304, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_5_7", + "bdc_text": "Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis . Est apud vos . Ista apud nos impetraverunt .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1733", + "psc_text": "l. IV, c. 28.). EPISTOLA XXX. AD CASTORIUM NOTARIUM. Iterum monet ut de possessione quae monasterio concessa dicebatur quod justum est faciat. Gregorius Castorio notario. Experientiae tuae in praesenti nos recolis praecepisse ut de possessione quae monasterio sanctorum Marci, Marcellini et Feliculae, quod Ravennae situm est, largitatis titulo dicitur esse concessa, quia causam bene nosti, debuisses quod justum est facere. Pro qua re hac te iterum nostra praeceptione duximus commonendum, ut in re ipsa vigilans debeas esse atque sollicitus. Et si manifeste donatam esse cognoveris, et nihil est quod a partibus nostrae objici possit Ecclesiae, impedimentum aliquod monasterio ad tenendum ipsam possessionem non facias. Si vero quia, prout diximus, causa bene tibi est cognita, habes quod juste possit pro Ecclesiae partibus allegari, electorum te cum parte altera necesse est subire judicium, ut et veritas cognosci, et quod aequitatis ordo suaserit, valeat definiri. EPISTOLA XXXI. AD LIBERTINUM EXPRAETOREM. Hortatur ut adversa", + "candidate_score": 0.650475, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_3_5", + "bdc_text": "Negocium , quod mihi posset , esse cum abbate , si ęquus aliquando iudex mihi contingat ; nolo tanti facias , vel tu vel alias putetis me quicquam contra morem reipublicae vel quod , cum periculo aut offensione alicuius coniunctum sit petere , ne latet . Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1315", + "psc_text": "adeo ut abbatissam quae ante suprascriptam Siricam fuerat talibus usam fuisse vestibus allegaret. Cum ergo de qualitate vestium nec nos mediocriter coepissemus ambigere, necessarium visum est, tam cum consilia riis nostris quam cum aliis hujus civitatis doctis viris, quid esset agendum de lege tractare. Qui tractantes responderunt, postquam solemni more abbatissa ab episcopo ordinata est, et in monasterii regimine per annos plurimos usque ad vitae suae transitum praefuit, vestis qualitatem ad culpam 932 forte episcopi respicere, qui eam sic esse permiserit, non tamen potuisse monasterio praejudicium irrogare, sed res ipsius eidem loco ex quo illuc ingressa et abbatissa constituta est manifesto jure competere. Et ideo quia ex dimissis illicite rebus xenodochium possessionem asserit indebite detinere, his vos hortamur affatibus, ut quia et monasterium et xenodochium ipsum in vestra est civitate positum, omni cura ac studio providere debeatis, quatenus si possessio ipsa ex nullo praecedenti contractu, sed ex memoratae Siricae legato", + "candidate_score": 0.649692, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_4_6", + "bdc_text": "nolo tanti facias , vel tu vel alias putetis me quicquam contra morem reipublicae vel quod , cum periculo aut offensione alicuius coniunctum sit petere , ne latet . Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis . Est apud vos .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_471", + "psc_text": "ordinatione venalitas; potentia vel supplicatio personarum nihil adversus haec quae prohibemus obtineat. Nam proculdubio Deus offenditur, si ad sacros ordines quisquam non ex merito, sed ex favore, quod absit, aut ex venalitate provehitur. Haec autem si fieri cognoscis, non taceas; sed instanter obsiste: quoniam si haec aut investigare fortasse neglexeris, aut intellecta celaveris, non solum illos qui haec agunt, peccati vinculum illigabit; sed et te hujus rei non levis ante Deum culpa respiciet. Oportet ergo canonica ultione si quid tale committitur, coerceri: ne tantum facinus cum aliorum peccato vires ex dissimulatione percipiat. Praesentium igitur portitorem Victorinum fraternitatis tuae diaconum, quem tuum reor imitatorem existere, et cum charitate suscepi, et ad remeandum citius relaxavi, per quem etiam claves beati Petri, in quibus de catenis ipsius inclusum est, tibimet pro benedictione transmisi. Praeterea de unitate ac pace concilii, quod Deo auctore congregare disponitis, charitas tua animos nostros subtiliter omnia indicando laetificet. EPISTOLA", + "candidate_score": 0.649634, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_5_7", + "bdc_text": "Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis . Est apud vos . Ista apud nos impetraverunt .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_506", + "psc_text": "et post hanc devotionem ac satisfactionem sanctae Ravennati Ecclesiae, quae peculiariter vestra est, non solum vetera privilegia conservetis, sed et majora vestris temporibus conferatis. Nam quod de mappulis a presbyteris et diaconibus meis praesumptum apostolatus vester scribit, vere fateor, taedet me aliquid exinde commemorare, cum per se veritas, quae apud dominum meum sola praevalet, ipsa sufficiat. Nam cum hoc minoribus circa urbem constitutis Ecclesiis licitum sit, poterit etiam apostolatus domini mei, si venerabilem clerum primae apostolicae sedis suae requirere dignatur, modis omnibus invenire, quia quoties ad ordinationem episcopatus seu responsi sacerdotes vel levitae Ravennatis Ecclesiae Romam venerunt, omnes in oculis sanctissimorum decessorum vestrorum cum mappulis sine reprehensione aliqua procedebant. Quare etiam eo tempore quo istic a praedecessore vestro peccator ordinatus sum, cuncti presbyteri et diaconi mei in obsequium 670 domni papae mecum procedentes usi sunt. Et quia praevidens Deus noster omnia in manu vestra et in conscientia purissima collocavit, adjuro", + "candidate_score": 0.648271, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_4_6", + "bdc_text": "nolo tanti facias , vel tu vel alias putetis me quicquam contra morem reipublicae vel quod , cum periculo aut offensione alicuius coniunctum sit petere , ne latet . Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis . Est apud vos .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_267", + "psc_text": "corde diligere, ob hoc ea quae in massis 590 de jure quondam patriciae recordationis Julii contra praecepta dominica contraque canonum regulam commissa esse didicimus, ad ejus necesse duximus referre notitiam, quatenus et quae perpetrata sunt corrigi debeant, et alii deinceps tentare non praesumant. Insinuatum igitur nobis est, in massa quae nuncupatur Marato, abbate monasterii sancti Georgii quod in eadem situm est, duos monachos refugisse; et unum quidem ex eis jam conjugem accepisse, alium autem laicum effectum saeculariter vivere; cum nec ex familia massae homines ipsi esse liberi asserantur, et vel si secundum conditionem debuissent agere, contra Deum erat ut post adeptum divini officii cultum, ad saecularem vitam atque habitum remearent. Unde hortor ut, habita judicis aeterni consideratione, monachos ipsos retrudi sine dilatione faciatis, ne eorum exemplo, cum vestro, quod absit, peccato, caeterorum monasteriorum districtio dissipetur, sed magis ut magnitudinis vestrae solatio aliis monachis spes gerendi talia submoveatur. Asserit autem praedictus", + "candidate_score": 0.647991, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_4_6", + "bdc_text": "nolo tanti facias , vel tu vel alias putetis me quicquam contra morem reipublicae vel quod , cum periculo aut offensione alicuius coniunctum sit petere , ne latet . Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis . Est apud vos .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_291", + "psc_text": "competenti sibi more Castorium fratrem coepiscopum nostrum, et prius compassione habita studuit visitare, et eum postmodum pro excrescenti molestia corporis in Ravennati urbe suscipere. Unde non solum nos impensae charitatis, sed et Deum vobis fecistis procul dubio debitorem, qui in fratris infirmitate condoluisse probamini, ipsumque aegrum in sui membri molestia non solum visitasse, sed etiam suscepisse. Quem quidem ipse pro sua simplicitate illic ordinare omnimode renuebam, sed petentium importunitas fecit ut contradicere nullatenus potuissem. Si autem fieri potest, multum mihi et ipsi consuletis, si eum ad me vel per Siciliam transmittatis, si tamen ei grave non esse perpenditis. De episcopis vero ad nos pertinentibus, qui tamen huc pro interpositione hostium venire non possunt, curam vestra fraternitas gerat. Ita tamen ut pro causis suis ad Ravennatem urbem nullatenus revocentur, ne eos hoc tempore vexare aut fatigare in aliquo videamur. Sed si qua sunt, quae in eis videantur juste reprehendi, debent semper", + "candidate_score": 0.647902, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_4_6", + "bdc_text": "nolo tanti facias , vel tu vel alias putetis me quicquam contra morem reipublicae vel quod , cum periculo aut offensione alicuius coniunctum sit petere , ne latet . Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis . Est apud vos .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1239", + "psc_text": "Sed si abundantes fuerint, et ad celebrandas Deo laudes vel utilitates monasteriorum complendas sufficiant, abbas cum devotione de his qui superfuerint offerat, quos dignos coram Deo invenire potuerit. Quod si sufficienter habens dare noluerit, tunc Ravennas episcopus ad ordinanda alia monasteria de his qui supersunt tollat. Ad ecclesiasticum tamen officium nullus exinde producatur, nisi quem abbas loci admonitus propria voluntate obtulerit (Grat. dist. 58, c. 1). Quisquis autem ex praedicto monasterio ad ecclesiasticum ordinem pervenerit, ulterius illic nec aliquam potestatem, nec licentiam habeat habitandi. Observandum quoque est ut descriptio rerum aut chartarum ejusdem monasterii ab ecclesiasticis fieri non debeat, si quando res exigit: 907 sed abbas loci cum abbatibus aliis rerum inventarium faciat. Quoties autem pro utilitate monasterii sui ad Romanum pontificem abbas venire vel transmittere forte voluerit, ei modis omnibus liceat. Praeterea cum episcoporum adventus desideranter a monasteriis debeat exspectari, quia tamen hospitandi occasione praedictum monasterium temporibus decessoris vestri", + "candidate_score": 0.647821, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_4_6", + "bdc_text": "nolo tanti facias , vel tu vel alias putetis me quicquam contra morem reipublicae vel quod , cum periculo aut offensione alicuius coniunctum sit petere , ne latet . Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis . Est apud vos .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1692", + "psc_text": "Vide ep. 9.) EPISTOLA XI. AD GODISCALCUM DUCEM. Arguit quod iratus monasterii januas frangi et bona diripi fecerit. Monachi ad hostes fugam non imputandam abbati. Ut monasterio et abbati adversari desinat, imo ut tuitionem impendat, hortatur. Gregorius Godiscalco duci Campaniae. Illa praepositorum sollicitudo utilis (Grat. 11, q. 3, c. 67), illa est cautela laudabilis, in qua totum ratio agit, et furor sibi nihil vindicat. Restringenda ergo sub ratione potestas est, nec quidquam agendum priusquam concitata ad tranquillitatem mens redeat. Nam commotionis tempore justum putat ira quod fecerit. Pervenit itaque ad nos magnitudinem tuam usque ad hoc esse impetu furoris impulsam, ut non solum frangi januas monasterii sancti Archangeli, verum etiam diripi exinde quod ibi inventum est, feceris. Insuper autem sic contra abbatem ejusdem monasterii diceris exarsisse, ut, nisi occultans se iracundiae tuae tempore latuisset, non leve discrimen incurrisset, denique ut metu tuo perterritus de domo in qua se olim receperat", + "candidate_score": 0.647664, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_5_7", + "bdc_text": "Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis . Est apud vos . Ista apud nos impetraverunt .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1239", + "psc_text": "Sed si abundantes fuerint, et ad celebrandas Deo laudes vel utilitates monasteriorum complendas sufficiant, abbas cum devotione de his qui superfuerint offerat, quos dignos coram Deo invenire potuerit. Quod si sufficienter habens dare noluerit, tunc Ravennas episcopus ad ordinanda alia monasteria de his qui supersunt tollat. Ad ecclesiasticum tamen officium nullus exinde producatur, nisi quem abbas loci admonitus propria voluntate obtulerit (Grat. dist. 58, c. 1). Quisquis autem ex praedicto monasterio ad ecclesiasticum ordinem pervenerit, ulterius illic nec aliquam potestatem, nec licentiam habeat habitandi. Observandum quoque est ut descriptio rerum aut chartarum ejusdem monasterii ab ecclesiasticis fieri non debeat, si quando res exigit: 907 sed abbas loci cum abbatibus aliis rerum inventarium faciat. Quoties autem pro utilitate monasterii sui ad Romanum pontificem abbas venire vel transmittere forte voluerit, ei modis omnibus liceat. Praeterea cum episcoporum adventus desideranter a monasteriis debeat exspectari, quia tamen hospitandi occasione praedictum monasterium temporibus decessoris vestri", + "candidate_score": 0.647197, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_3_5", + "bdc_text": "Negocium , quod mihi posset , esse cum abbate , si ęquus aliquando iudex mihi contingat ; nolo tanti facias , vel tu vel alias putetis me quicquam contra morem reipublicae vel quod , cum periculo aut offensione alicuius coniunctum sit petere , ne latet . Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2159", + "psc_text": "olim cultu proprio consueveras procurare. EPISTOLA XXIV. AD JOANNEM SUBDIACONUM RAVENNAE. Jubet, reprobato Constantio, Maurum, si dignus inveniatur, abbatem ordinari; a peculiaritatis peste mundari monasterium; Claudii abbatis scripta ex ore suo excepta, sed a suo sensu in multis aliena, ad se mitti. Non probat sua in Jobum commentaria publice ad vigilias legi. Magis expedire ut legantur Psalmorum commenta. Nolle se, dum in hoc corpore versaretur, opera sua in publicum facile prodire. Albinum et Augustum commendat. Gregorius Joanni subdiacono Ravennae. Venientes monachi monasterii quondam abbatis Claudii, petiverunt sibi Constantium monachum abbatem debere constitui. Quos valde ego in sua petitione detestatus sum, quia mihi terrenae menti esse omnimodo apparuerunt, qui terrenum nimis hominem abbatem quaesiverunt habere. Cognovi enim quod idem Constantius peculiaritati studeat. Quae res maxime testatur eum cor monachi non habere. Ac deinde cognovi quia ad monasterium quod in Piceni provincia 1195 situm est solus pergere sine aliquo fratrum suorum praesumpsit.", + "candidate_score": 0.646699, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_5", + "bdc_text": "Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1239", + "psc_text": "Sed si abundantes fuerint, et ad celebrandas Deo laudes vel utilitates monasteriorum complendas sufficiant, abbas cum devotione de his qui superfuerint offerat, quos dignos coram Deo invenire potuerit. Quod si sufficienter habens dare noluerit, tunc Ravennas episcopus ad ordinanda alia monasteria de his qui supersunt tollat. Ad ecclesiasticum tamen officium nullus exinde producatur, nisi quem abbas loci admonitus propria voluntate obtulerit (Grat. dist. 58, c. 1). Quisquis autem ex praedicto monasterio ad ecclesiasticum ordinem pervenerit, ulterius illic nec aliquam potestatem, nec licentiam habeat habitandi. Observandum quoque est ut descriptio rerum aut chartarum ejusdem monasterii ab ecclesiasticis fieri non debeat, si quando res exigit: 907 sed abbas loci cum abbatibus aliis rerum inventarium faciat. Quoties autem pro utilitate monasterii sui ad Romanum pontificem abbas venire vel transmittere forte voluerit, ei modis omnibus liceat. Praeterea cum episcoporum adventus desideranter a monasteriis debeat exspectari, quia tamen hospitandi occasione praedictum monasterium temporibus decessoris vestri", + "candidate_score": 0.644377, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_16", + "bdc_text": "Poteris autem hunc fratrem nostrum ecclesię diaconum alloqui ea de re ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1162", + "psc_text": "Et quidem inter nos et ipsum, sicut vestra beatitudo novit, propter appellationem profani nominis est gravis discordia, sed in causa fidei transmissos responsales ejus existimavi esse suscipiendos, ne culpa elationis quae in Constantinopolitana Ecclesia pene contra omnes sacerdotes exorta est, dissensionem fidei et rixam ecclesiasticae faceret unitati. Eosdem vero responsales, quia hoc omnino humiliter precabantur, missarum solemnia mecum celebrare feci, quia sicut et serenissimo domno imperatori intimare studui, responsales fratris et consacerdotis nostri Cyriaci mihi communicare debuerunt, quia auctore Deo in elationis errorem non cecidi. Meus vero diaconus cum praedicto fratre nostro Cyriaco missarum solemnia celebrare non debet, quia per profanum vocabulum culpam superbiae aut commisit, aut sequitur; ne si, quod absit, procedit ei in tali elatione posito, vanitatem stulti nominis confirmare videamur. Eumdem vero fratrem admonere studui, ut sese a tali elatione corrigat, quia si hanc non correxerit, pacem nobiscum nullo modo habebit. Praeterea idem frater noster omnia in", + "candidate_score": 0.643871, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_2_4", + "bdc_text": "etiam si tardius aliquando rescribas . Negocium , quod mihi posset , esse cum abbate , si ęquus aliquando iudex mihi contingat ; nolo tanti facias , vel tu vel alias putetis me quicquam contra morem reipublicae vel quod , cum periculo aut offensione alicuius coniunctum sit petere , ne latet .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_657", + "psc_text": "autem epistolas transmisi, postquam eum ordinatum contra rationem cognovi, et contra consuetudinem, ut missarum solemnia celebrare non praesumeret, nisi prius a serenissimis dominis cognoscerem quid de ejus persona jussissent. Quae scripta mea publice relata, vel in civitate posita, publice scindi fecit, atque in contemptum sedis apostolicae apertius exsiliit. Quod ego qualiter patiar scis, qui ante paratior sum mori, quam beati Petri apostoli Ecclesiam meis diebus degenerare. Mores autem meos bene cognitos habes, quia diu porto; sed si semel deliberavero non portare, contra omnia pericula laetus vado. Unde necesse est cum Dei auxilio periculo succurrere, ne cogatur excedendo peccare. Vide quae dico, 726 et pensa ex quanto dolore sunt. Pervenit vero ad me quia transmisit nescio quem clericum, qui diceret quia Malchus episcopus in custodia pro solidis occisus sit. De qua re unum est quod breviter suggeras serenissimis Dominis nostris, quia si ego servus eorum in morte Langobardorum me miscere voluissem,", + "candidate_score": 0.642199, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_9", + "bdc_text": "Ego tibi magnas ago gratias quantum molestię devoraveris , pro me , quin consilium aliud a te petebam , nisi fidele ac fraternum consilium quidem nemini quicquam imputandum , nisi temporum iniquitati , neque profecto ipse tanti facio rem , ut quicquam designare cupiam , aut me autem , in re officio parum dignum si tempora essent meliora .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_291", + "psc_text": "competenti sibi more Castorium fratrem coepiscopum nostrum, et prius compassione habita studuit visitare, et eum postmodum pro excrescenti molestia corporis in Ravennati urbe suscipere. Unde non solum nos impensae charitatis, sed et Deum vobis fecistis procul dubio debitorem, qui in fratris infirmitate condoluisse probamini, ipsumque aegrum in sui membri molestia non solum visitasse, sed etiam suscepisse. Quem quidem ipse pro sua simplicitate illic ordinare omnimode renuebam, sed petentium importunitas fecit ut contradicere nullatenus potuissem. Si autem fieri potest, multum mihi et ipsi consuletis, si eum ad me vel per Siciliam transmittatis, si tamen ei grave non esse perpenditis. De episcopis vero ad nos pertinentibus, qui tamen huc pro interpositione hostium venire non possunt, curam vestra fraternitas gerat. Ita tamen ut pro causis suis ad Ravennatem urbem nullatenus revocentur, ne eos hoc tempore vexare aut fatigare in aliquo videamur. Sed si qua sunt, quae in eis videantur juste reprehendi, debent semper", + "candidate_score": 0.641305, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_1_3", + "bdc_text": "Accepi tandem literas tuas diu expectatas , tametsi sciam tuis negociis donandum hoc . etiam si tardius aliquando rescribas . Negocium , quod mihi posset , esse cum abbate , si ęquus aliquando iudex mihi contingat ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_286", + "psc_text": "deferatis. Eusebio autem abbati dare te volumus auri solidos centum, quos tuis certum est rationibus imputari. Cognovimus autem Sisinnium qui judex Samnii fuit, gravi inopia in Sicilia laborare, cui volumus XX decimatos vini et quatuor solidos annuos debeas ministrare. Anastasius autem religiosus juxta Panormitanam civitatem dicitur habitare in oratorio sanctae Agnae, cui dari volumus auri solidos sex. Matri autem Urbici praepositi dari volumus solidos sex, qui tuis rationibus imputabuntur. De Honoratae vero ancillae Dei causa hoc mihi videtur, ut omnem substantiam quae constat quia ante tempus episcopatus Joannis episcopi Laurinensis fuit, veniens tecum deferas. Eadem vero ancilla Dei cum filio suo veniat, ut nos cum ea loqui, et quod Deo placitum fuerit facere debeamus. Codicem autem Heptatici de substantia Antonini dari volumus in monasterio praetoriano, reliquos tecum deferri. EPISTOLA XXXIII. AD JUSTINUM PRAETOREM. Ut, deposita omni suspicione, Leoni episcopo a falsis criminationibus plenissime purgato charitatem omnem et congruam reverentiam exhibeat.", + "candidate_score": 0.638288, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_16", + "bdc_text": "Poteris autem hunc fratrem nostrum ecclesię diaconum alloqui ea de re ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1157", + "psc_text": "domine, apte et provide cuncta praecipiatis, ego tamen invenio quia eorum judicio indiscretus esse ex hac tali admonitione reprehendor. Nunquidnam si ex superbo ac profano vocabulo meus non in modico est animus vulneratus, tantae indiscretionis esse potui ut nescirem quid unitati fidei, quid concordiae ecclesiasticae deberem, et fratris mei responsales et synodicam epistolam suscipere cujuslibet causae amaritudine interveniente recusarem? Absit hoc. Nimis mihi fuerat desipuisse sic sapere. Aliud namque est quod conservandae unitati fidei, atque aliud quod debemus compescendae elationi. Distinguenda ergo erant tempora, ne praedicti fratris mei ex quolibet articulo novitas turbaretur. Unde et responsales ejus cum magno affectu suscepi. Quidquid debui charitatis exhibui, meliusque eos quam consuetudo prisca fuerat honoravi, et mecum feci eos sacra missarum solemnia celebrare, quia sicut meus diaconus ad exhibenda sancta mysteria illi non debet ministrare, qui elationis culpam aut commisit, aut commissam ab aliis ipse non corrigit, ita ministri illius in celebratione missarum", + "candidate_score": 0.636854, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_1_3", + "bdc_text": "Accepi tandem literas tuas diu expectatas , tametsi sciam tuis negociis donandum hoc . etiam si tardius aliquando rescribas . Negocium , quod mihi posset , esse cum abbate , si ęquus aliquando iudex mihi contingat ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_736", + "psc_text": "Deus, qui pietatis vestrae cor suae dextera majestatis tenet, et nos ex vobis protegit, et vobis pro temporalibus actibus aeternae praemia remunerationis parat. Nam Sabiniano diacono responsali meo scribente cognovi in causis beati Petri apostolorum principis contra quosdam superbe humiles et ficte blandos quanta se justitia vestra serenitas impendat. Et in Redemptoris nostri largitate confido, quia bonum hoc in serenissimo Domino et piissimis filiis, in coelesti quoque patria retributionem recipietis. Nec dubium est peccatorum vinculis solutos aeterna vos bona recipere, qui in causis ejus Ecclesiae ipsum vobis cui potestas ligandi et solvendi data est debitorem fecistis. Unde adhuc peto ut nullius praevalere contra veritatem hypocrisim permittatis, quia sunt quidam qui juxta egregii praedicatoris vocem per dulces sermones et benedictiones seducunt corda innocentium, qui veste quidem despecti sunt, sed corde tument. Et quasi in hoc mundo cuncta despiciunt, sed tamen ea quae mundi sunt cuncta simul adipisci quaerunt. Qui indignos se", + "candidate_score": 0.63457, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_7_9", + "bdc_text": "Ista apud nos impetraverunt . Nunc sub omni lapide scorpius dormit . Ego tibi magnas ago gratias quantum molestię devoraveris , pro me , quin consilium aliud a te petebam , nisi fidele ac fraternum consilium quidem nemini quicquam imputandum , nisi temporum iniquitati , neque profecto ipse tanti facio rem , ut quicquam designare cupiam , aut me autem , in re officio parum dignum si tempora essent meliora .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_998", + "psc_text": "quiescit, sed assidua calliditate hoc nititur, ut Deo servientes animas in qualibet parte decipiat; ideo, dilectissime Fili, hortamur ut sollicitudinem tuam vigilanter exerceas, et ita commissos tibi oratione et cura providendi custodias, ut lupus circumiens nullam dilaniandi occasionem inveniat; quatenus dum Deo nostro incolumes quorum suscepisti curam reddideris, et praemia labori tuo gratia sua rependat, et tibi aeternae vitae desideria multiplicet. Cochleares vero et circulos quos direxisti suscepimus, et charitati tuae gratias agimus, quia qualiter pauperes diligas ostendisti, qui ad usus eorum quae sunt necessaria transmisisti. EPISTOLA LVII. AD ARIGIUM PATRICIUM. Commendat Augustinum, ejusque socios, et Candidum. Gregorius Arigio patricio Galliae. Quanta in vobis bonitas, quantaque mansuetudo cum Christo placita charitate resplendeat, 834 latore praesentium Augustino servo Dei referente comperimus; atque omnipotenti Deo gratias agimus, qui haec in vobis pietatis suae dona concessit, per quae inter homines valde laudabiles, et ante conspectum ipsius, quod est veraciter utile, gloriosi possitis existere.", + "candidate_score": 0.633212, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_10", + "bdc_text": "Sed hec hactenus , Nunc de variis Sathanę per suos nunc verum fatear , varia quotidie quidem audio , ut autem verum fatear , execationes , quibus ecclesiam suam deo commendo semper hec omnia me parum conturbant .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2000", + "psc_text": "Sed ut ad aures Dei viam precibus faciatis, vigilantius studendum est ut voces actibus adjuventur; nam inanis fit oratio, ubi prava est actio. Quia igitur quanto immane cernitis imminere periculum, tanto simul omnes in fletu debetis et gemitu occupari, filios vestros a saeculari perversitate, sacerdotali quamprimum adhortatione compescite. Discant injusta contemnere, et quae Deo placita sunt amare, ut illos possitis habere ad impetrandam divinae misericordiae gratiam adjutores, ne si neglexeritis, actio eorum preces orationum superet, et saevientis inimici gladius, quod absit, resecet quos monentis verba non corrigunt. Deus autem noster justus et pius est, et sicut perseverantibus in pravitate districtus est, ita conversis misericors. Ad ipsum ergo 1139 tota mente contriti cordis ejulatione curramus, ab ipso ereptionis nostrae solatia postulemus. Qui quoniam benignus et mitis est, si nos a malis nostris emendatos sua viderit mandata diligere, et hic nos potens est ab hoste defendere, et in futuro aeterna nobis gaudia", + "candidate_score": 0.632292, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_9", + "bdc_text": "Ego tibi magnas ago gratias quantum molestię devoraveris , pro me , quin consilium aliud a te petebam , nisi fidele ac fraternum consilium quidem nemini quicquam imputandum , nisi temporum iniquitati , neque profecto ipse tanti facio rem , ut quicquam designare cupiam , aut me autem , in re officio parum dignum si tempora essent meliora .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1157", + "psc_text": "domine, apte et provide cuncta praecipiatis, ego tamen invenio quia eorum judicio indiscretus esse ex hac tali admonitione reprehendor. Nunquidnam si ex superbo ac profano vocabulo meus non in modico est animus vulneratus, tantae indiscretionis esse potui ut nescirem quid unitati fidei, quid concordiae ecclesiasticae deberem, et fratris mei responsales et synodicam epistolam suscipere cujuslibet causae amaritudine interveniente recusarem? Absit hoc. Nimis mihi fuerat desipuisse sic sapere. Aliud namque est quod conservandae unitati fidei, atque aliud quod debemus compescendae elationi. Distinguenda ergo erant tempora, ne praedicti fratris mei ex quolibet articulo novitas turbaretur. Unde et responsales ejus cum magno affectu suscepi. Quidquid debui charitatis exhibui, meliusque eos quam consuetudo prisca fuerat honoravi, et mecum feci eos sacra missarum solemnia celebrare, quia sicut meus diaconus ad exhibenda sancta mysteria illi non debet ministrare, qui elationis culpam aut commisit, aut commissam ab aliis ipse non corrigit, ita ministri illius in celebratione missarum", + "candidate_score": 0.63129, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_16", + "bdc_text": "Poteris autem hunc fratrem nostrum ecclesię diaconum alloqui ea de re ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_768", + "psc_text": "qui pro suis excessibus a dilectissimo filio nostro diacono 761 Petro, tunc autem subdiacono et rectore patrimonii nostri, est in poenitentia deputatus, juris Ecclesiae suae famulum esse perhibet, eumque sibi cum rebus suis postulat debere restitui. Necesse est ergo ut dilectio tua studiose perquirat. Et si ita verum esse constiterit, suprascriptum Ciceronem cum rebus suis, quae apud Fantinum defensorem dicuntur esse depositae, dominio Misenatis Ecclesiae sine aliqua dilatione restitue, ut postquam a monachica conversatione culpae lapsu se abripuit, jugum dominii, quod evadere in conversatione permanens poterat, recognoscat. Mense Maio, indictione 13. EPISTOLA XXXV. AD CYPRIANUM DIACONUM. Monachos tres ad monasterium sancti Martini cogat redire; faveat ejusdem monasterii procuratoribus; eidem reddat mancipia. Gregorius Cypriano diacono. Pervenit ad nos, insinuante Theodosio abbate monasterii sancti Martini, tres se illic in Sicilia monachos, quos pro utilitate monasterii sui transmiserat, retinuisse, et petiit a nobis ut cum tuo eos solatio in suum debeat monasterium revocare.", + "candidate_score": 0.63127, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_23", + "bdc_text": "Ornatissimo viro domino Henrico Bullingero , Tigurinę ecclesię fideli antistiti , domino suo colendo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_56", + "psc_text": "dedit eis potestatem filios Dei fieri (Joan. I, 12) . Auro autem, ac hyacintho, et purpurae bis tinctus coccus adjungitur, ut ante interni judicis oculos omnia virtutum opera ex charitate decorentur, et cuncta quae coram hominibus rutilant, haec in conspectu occulti arbitri flamma intimi amoris accendat. Quae scilicet charitas, quia Deum simul et proximum 510 diligit, quasi coccus ex duplici tinctura fulgescit. Qui igitur sic ad auctoris speciem anhelat, ut proximorum curam negligat, vel sic proximorum curam exsequitur, ut a divino amore torpescat, quia unum horum quodlibet negligit, in superhumeralis ornamento habere coccum bis tinctum nescit. Sed cum mens ad praecepta charitatis tenditur, restat procul dubio ut per abstinentiam caro maceretur. Unde et bis tincto cocco torta byssus adjungitur, de terra enim byssus nitenti specie, oritur. Et quid per byssum, nisi candens decore munditiae corporalis castitas designatur? Quae videlicet torta pulchritudini superhumeralis innectitur, quia tunc castimonia ad perfectum munditiae candorem", + "candidate_score": 0.629918, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_16", + "bdc_text": "Poteris autem hunc fratrem nostrum ecclesię diaconum alloqui ea de re ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_775", + "psc_text": "omnino vos videre volui; sed si molestia corporis aut aetatis impedimento fuit, hoc mihi sufficit, ut ubicunque tua sanctitas fuerit, pro me sollicite oret, quia etsi locis corpore dividimur, charitate semper indisjuncti sumus. Evangelia autem sicut mandastis transmisimus. Filium vero vestrum Epiphanium mandastis (Grat. 1, q. 1, c. 122), ut ad sacrum ordinem provehere deberemus, vobisque retransmittere. Sed in uno vos audivimus, in altero autem minime audire potuimus. Diaconus quidem factus est; sed quisquis semel in hac Ecclesia ordinem sacrum acceperit, egrediendi ex ea ulterius licentiam non habet. Si ergo vos videre non potui, hac ex re consolationem habeo, quia in filio vestro requiesco. Solidos autem vobis voluistis pro necessitatibus cellae quinquaginta transmitti, quos multum esse aestimantes, ex eis nobis decem donastis, ut quadraginta mitteremus. Sed ne forsitan vel hoc grave esset, adhuc alios nobis ex eis estis dignati largiri. Sed quia vos valde in continentia nostra benignos invenimus, eidem", + "candidate_score": 0.627187, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_16", + "bdc_text": "Poteris autem hunc fratrem nostrum ecclesię diaconum alloqui ea de re ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2367", + "psc_text": "fraternitatis tuae petitio, quae tenetur in subditis, continet, in qua tecum una presbyteri et diaconi, caeteraque ecclesiastica officia subscribentes praebuere consensum, domum cum horto et balneo suo, atque omnibus ad eam pertinentibus, in hac urbe Roma positam, quae ad jus Panormitanae Ecclesiae ex haereditate quondam Flori viri magnifici pervenisse dignoscitur, cum dilectissimo filio nostro Epiphanio diacono permutare desideras; propter hoc quod domus ipsa, ita parte detecta, parte diruta, parte igne probatur esse consumpta, ut nihil exinde commodi, sicut testaris, ante multos jam annos tunc usque ecclesiasticis utilitatibus potuisset accedere, atque hac in re nostra tibi dari postulas auctoritate licentiam; provisionis tuae intentionem diligentius intuentes, postquam et nobis cognitum est domum ipsam in eo esse statu uo asseris, atque ita minante ruina quotidie deteriorem fieri, ut non solum Ecclesiae tuae non utilis, sed potius subinde damnosa posse videatur existere; idcirco permutandi tibi eam cum balneo et horto suo, omnibusque generaliter ad", + "candidate_score": 0.626332, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_16", + "bdc_text": "Poteris autem hunc fratrem nostrum ecclesię diaconum alloqui ea de re ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1759", + "psc_text": "Quis vero mihi esse nuntius bonus quantum ad sanctae Ecclesiae adjutorium potest, 1069 nisi vita atque incolumitas suavissimae mihi vestrae sanctitatis, quae ex percepta luce veritatis, et eamdem Ecclesiam praedicationis verbo illuminat, et ad meliorem viam morum suorum exemplis informat? Quoties autem in corde meo unanimitatem vestram relego, atque in corde vestro fixum me permanere cognosco, ago omnipotenti Deo gratias, quia dividi locis charitas non potest. Nam etsi corpore longe disjungimur, mente tamen indivisibiles sumus. Communis autem filius Anatolius diaconus suis mihi scriptis innotuit, in urbe regia nulla ecclesiastica quondam de causis terrenis mota. Sed credo quod prius hoc mihi nuntiaverat quam de causa Ecclesiae beatitudo vestra loqueretur. Et gaudeo, quia ubi vos adesse contigit, me non arbitror defuisse. Nam veritatis minister, Petri sequax, et sanctae Ecclesiae praedicator, scio quia illa loqui potuisti, quae de sede Petri apostoli per os doctoris sonare debuerunt. Ante hos autem dies, Abramio Alexandrino veniente,", + "candidate_score": 0.625811, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_16", + "bdc_text": "Poteris autem hunc fratrem nostrum ecclesię diaconum alloqui ea de re ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2325", + "psc_text": "ad arbores ac temones faciendos ligna paraveram, sed navis parva quae venerat, haec portare non potuit, et nihil mihi exinde rescripsistis. Unde si sunt necessaria, communi filio Bonifacio diacono nostro, quem nunc ad urbem regiam pro faciendis responsis transmittimus, scribite, ut mihi ipse rescribat quatenus praeparentur, ut cum beatitudo vestra transmiserit, parata valeant inveniri. Praeterea transmisimus crucem parvulam, in qua de catenis amatorum vestrorum sanctorum Petri et Pauli apostolorum inserta est benedictio, quae oculis vestris assidue superponatur, quia multa per eamdem benedictionem miracula fieri consueverunt. Omnipotens Deus cordi beatitudinis vestrae aspiret, ut pro me orare assidue curetis, et vos vestrosque omnes sua dextera protegat, atque post longa annorum curricula ad coelestia regna perducat. Eulogias vero sancti Marci a beatissima fraternitate vestra transmissas cum ea charitate qua sunt directae secundum notitiam earum suscepimus, et gratias affectui vestro referimus, quia ex his exterioribus quales erga nos interius sitis agnoscimus. (Joan. Diac., lib.", + "candidate_score": 0.624739, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_16", + "bdc_text": "Poteris autem hunc fratrem nostrum ecclesię diaconum alloqui ea de re ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_236", + "psc_text": "hoc fraternitatem tuam Neapolitanae Ecclesiae ad praesens praeesse constitui, ut quosque potuisses, suasoria ad Deum praedicatione converteres. Et dum tota te oporteat hoc intentione peragere, priusquam hunc Domino fructum opereris, reverti festinas petisque a me ut celeriter eamdem debeam Ecclesiam ordinare, dum meus non sit animus in hac re otiosus. Sed quia utilitates ejus summa cupio firmitate vallare, diuturna de hoc necesse habeo deliberatione tractare, ut eam digni possam ordinatione, Christo revelante, disponere. Interea ergo fraternitas tua ita invigilare animarum lucris studeat, ut judicium quod de te habeo, operationis tuae roboretur effectu. De persona vero Petri diaconi quae scripsisti, omnia mihi Theodorus vir consularis nunc indicavit. Et ideo postquam tibi adhaerere et ecclesiasticis eum utilitatibus tua testificatione studere cognovi, nullius debet adversitatem vel inimicitias formidare; sed quanto sibi alios invidere perpendit, tanto vigilantius, ut ei nihil nocere valeant, in utilitatibus Ecclesiae, et Dei servitio perseveret. Fraternitas autem tua pro ejus", + "candidate_score": 0.624561, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_16", + "bdc_text": "Poteris autem hunc fratrem nostrum ecclesię diaconum alloqui ea de re ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2270", + "psc_text": "chartularium nostrum, ad regendum Ecclesiae nos rae patrimonium, Syracusanarum videlicet partium, dirigentes, fraternitati vestrae necessario duximus commendandum, ut, in quo usus exegerit, vestra ei solatia conferatis, quatenus dum et ad agendum per vos corporalibus, et ad facilitatem explendi quae coeperit spiritalibus orationum fuerit fultus auxiliis, prospere ea quae a nobis ei injuncta sunt Deo quoque valeat cooperante perficere. Vosmetipsos autem ita ante conspectum omnipotentis Dei in bonis operibus debetis exhibere, ut inveniri in vestra actione nequeat quod vel Deo judice percuti, vel quolibet homine insidiante valeat accusari. Nam eidem praefato chartulario nostro injunximus ut si qua de reverendissimis fratribus nostris episcopis inordinate acta cognoverit, prius quidem secreta ac modesta adhortatione ipse corripiat: quae si ita emendata non fuerint, nobis celeriter innotescat. Praeterea relatum est nobis (Grat., caus. 10, q. 3, c. 9), sanctae memoriae decessoris mei temporibus per Servumdei diaconum, qui jam tunc ecclesiastici patrimonii curam gessit, fuisse dispositum ut", + "candidate_score": 0.622684, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_16", + "bdc_text": "Poteris autem hunc fratrem nostrum ecclesię diaconum alloqui ea de re ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1406", + "psc_text": "nostrum Bonifacium episcopum suum data nobis petitione conquestus est, petens ut ad nos debuisset habere veniendi licentiam, quatenus causae ipsae hic subtiliter probarentur. Sed quia nos interim praedictum fratrem nostrum huc modo non praevidimus deducendum, visum nobis est illic deputare causam eamdem cognoscendam, et ideo mediis sacrosanctis Evangeliis, fraternitas vestra una cum Sabino diacono resideat; et, sicut officio est sacerdotali conveniens, sine cujusquam personae respectu, etc., ut supra. EPISTOLA XLIX. AD ANASTASIUM ANTIOCHENUM EPISCOPUM. Gratulatur ob rectam fidei professionem. Agendas Deo gratias quod soli ad ordines promoveantur orthodoxi. Pro imperatore haereticos comprimente orandum. Inquirendum Anastasio genuinum Ephesinae synodi exemplar. Arcendos a sacris ordinibus simoniacos. Gregorius Anastasio episcopo Antiocheno. Fraternitatis tuae scripta suscepi, professionem fidei recte servantia; magnasque omnipotenti Deo gratias retuli, qui et, immutatis gregis sui pastoribus, fidem quam semel sanctis Patribus tradidit, etiam post eos immutabilem custodit. Praedicator autem egregius dicit: Fundamentum aliud nemo potest ponere praeter id quod", + "candidate_score": 0.622382, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_16", + "bdc_text": "Poteris autem hunc fratrem nostrum ecclesię diaconum alloqui ea de re ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_454", + "psc_text": "nos qui canonice, revelante Deo, mala, si quidem vera sunt, resecare praecedentia festinamus, commissam postmodum culpam sine vindicta nulla ratione dimittimus . EPISTOLA XL. AD PETRUM SUBDIACONUM. Numerium diaconum, si episcopatu dignum judicet, Romam mittat consecrandum. Catellam servam, si animo sincero monasticum habitum petit, a Felice redimat. Gregorius Petro subdiacono Campaniae. Ante aliquot dies tibi scripsimus, ut Numerium diaconum Nucerinae Ecclesiae interrogare subtiliter debuisses; et si nihil esset quod ei ad sacerdotii gradum potuisset obsistere, huc eum consecrandum Deo auctore transmitteres. Et ideo si, facta interrogatione quam diximus, suprascriptum ad nos diaconum transmissurus es, clerum et populum civitatis ipsius admonere curabis. ut cum eo quanticunque potuerint venire non differant, quatenus eis praesentibus, si Deo placuerit et ordinandus fuerit, consecretur. Praeterea quia Felix defensor puellam nomine Catellam habere dicitur, quae cum magnis lacrymis et vehementi desiderio habitum conversationis appetit, sed eam praefatus dominus suus converti minime permittit, proinde volumus ut experientia", + "candidate_score": 0.621654, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_16", + "bdc_text": "Poteris autem hunc fratrem nostrum ecclesię diaconum alloqui ea de re ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_453", + "psc_text": "quod hi, qui contra Adrianum fratrem et coepiscopum nostrum aliqua dixerant, modo cum eodem episcopo in amicitiam convenissent, et magna nobis ad praesens facta est de eorum unitate laetitia. Sed quoniam ea quae dicta sunt indiscussa remanere non patimur, Sedis nostrae diaconum ad ea investiganda dirigimus; quia nuntiati nos facinoris qualitas vehementer impellit ut ea quae audivimus dissimulare nullatenus debeamus, praesertim cum accusatores et accusatum inter se fecisse gratiam indicastis, hoc nobis necesse est subtilius perscrutari, ne fortasse eorum sit comparata concordia; quae si, quod absit, non ex charitate, sed ex praemio facta constiterit, majori hoc emendatione plectendum est. Nam nos qui canonice, revelante Deo, mala, si quidem vera sunt, resecare praecedentia festinamus, commissam postmodum culpam sine vindicta nulla ratione dimittimus . EPISTOLA XL. AD PETRUM SUBDIACONUM. Numerium diaconum, si episcopatu dignum judicet, Romam mittat consecrandum. Catellam servam, si animo sincero monasticum habitum petit, a Felice redimat. Gregorius Petro subdiacono", + "candidate_score": 0.621627, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_1", + "bdc_text": "Accepi tandem literas tuas diu expectatas , tametsi sciam tuis negociis donandum hoc .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1271", + "psc_text": "inveniri, transmittimus. De lignis autem quod scribitis quia brevia fuerint, navis per quam transmissa sunt qualitas fecit, quia si major navis venisset, potuimus ligna etiam majora transmittere. Quod autem dicitis, quia si majora transmittimus, pretium dabitis, largitati quidem gratias agimus, sed accipere pretium, Evangelio interdicente, prohibemur. Nos enim ea quae transmittimus ligna non emimus, et quomodo possumus pretium accipere, cum scriptum sit: Gratis accepistis, gratis date (Matth. X, 8) ? Nunc ergo juxta modum navis per nauclerum parva ligna transmisimus, quorum notitia subter annexa est. Sequenti vero anno, si omnipotenti Deo placuerit, majora praeparamus. (Cf. Joan. Diac. lib. III, c. 26.) Benedictionem autem sancti Marci evangelistae, imo, quod est verius, sancti Petri apostoli, in ea dulcedine qua est transmissa suscepimus, et salutationis alloquium persolventes, petimus ut beatitudo vestra pro nobis orare dignetur, quatenus et a malis praesentibus mereamur citius eripi, et a futuris gaudiis non excludi. EPISTOLA XXX. AD EULOGIUM", + "candidate_score": 0.608106, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1", + "max_score": 0.685355, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_10_12", + "bdc_text": "Sed hec hactenus , Nunc de variis Sathanę per suos nunc verum fatear , varia quotidie quidem audio , ut autem verum fatear , execationes , quibus ecclesiam suam deo commendo semper hec omnia me parum conturbant . Conturbat autem me ecclesiarum nostrarum status miserandus ingratitudo , contemptus verbi ac nescio quam frigidus zelus ministrorum fere omnium , tum etiam magistratuum omnibus hisce rebus , quae necessario requiruntur . Ab ipsis Vereor , ne certa sint , hęc praesagia mox futurę deformatae et initia dolorum .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_4158", + "psc_text": "zelus Dei, non sunt perturbationes Dei, sicut nonnulli Scripturas quas non intelligunt arguunt: sed nomine irae intelligitur vindicta iniquitatis; nomine zeli exactio castitatis, ne anima legem Domini sui contemnat, et a Deo suo fornicando dispereat. Haec ergo ipso effectu in hominum afflictione sunt turbulenta; in Dei autem dispositione tranquilla sunt, cui dictum est: Tu autem, Domine virtutum, cum tranquillitate judicas (Sap. XII, 18) . Satis autem his ostenditur verbis, propter peccata hominibus, licet fidelibus, has fieri tribulationes; quamvis hinc florescat martyrum gloria merito patientiae, et pie sustentato in flagello Domini moderamine disciplinae. Hoc Machabaei inter saeva tormenta (II Mach. VII), hoc tres viri inter innoxias flammas (Dan. III, 21), hoc Prophetae sancti in captivitate testantur. Quamvis enim paternam correptionem fortissime et piissime perferant; non tamen tacent haec accidere meritis peccatorum: horum enim vox est et in Psalmis, Emendans emendavit me Dominus, et morti non tradidit me (Psal. CXVII, 18) .", + "candidate_score": 0.685355, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_11_13", + "bdc_text": "Conturbat autem me ecclesiarum nostrarum status miserandus ingratitudo , contemptus verbi ac nescio quam frigidus zelus ministrorum fere omnium , tum etiam magistratuum omnibus hisce rebus , quae necessario requiruntur . Ab ipsis Vereor , ne certa sint , hęc praesagia mox futurę deformatae et initia dolorum . Dominus misereatur nostri .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_4158", + "psc_text": "zelus Dei, non sunt perturbationes Dei, sicut nonnulli Scripturas quas non intelligunt arguunt: sed nomine irae intelligitur vindicta iniquitatis; nomine zeli exactio castitatis, ne anima legem Domini sui contemnat, et a Deo suo fornicando dispereat. Haec ergo ipso effectu in hominum afflictione sunt turbulenta; in Dei autem dispositione tranquilla sunt, cui dictum est: Tu autem, Domine virtutum, cum tranquillitate judicas (Sap. XII, 18) . Satis autem his ostenditur verbis, propter peccata hominibus, licet fidelibus, has fieri tribulationes; quamvis hinc florescat martyrum gloria merito patientiae, et pie sustentato in flagello Domini moderamine disciplinae. Hoc Machabaei inter saeva tormenta (II Mach. VII), hoc tres viri inter innoxias flammas (Dan. III, 21), hoc Prophetae sancti in captivitate testantur. Quamvis enim paternam correptionem fortissime et piissime perferant; non tamen tacent haec accidere meritis peccatorum: horum enim vox est et in Psalmis, Emendans emendavit me Dominus, et morti non tradidit me (Psal. CXVII, 18) .", + "candidate_score": 0.682061, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_10_12", + "bdc_text": "Sed hec hactenus , Nunc de variis Sathanę per suos nunc verum fatear , varia quotidie quidem audio , ut autem verum fatear , execationes , quibus ecclesiam suam deo commendo semper hec omnia me parum conturbant . Conturbat autem me ecclesiarum nostrarum status miserandus ingratitudo , contemptus verbi ac nescio quam frigidus zelus ministrorum fere omnium , tum etiam magistratuum omnibus hisce rebus , quae necessario requiruntur . Ab ipsis Vereor , ne certa sint , hęc praesagia mox futurę deformatae et initia dolorum .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2443", + "psc_text": "2-5.] Exaudi, Deus, deprecationem meam, et ne despexeris precem meam: intende mihi, et exaudi me. Satagentis, solliciti, in tribulatione positi, verba sunt ista. Orat multa patiens, de malo liberari desiderans: superest ut audiamus in quo malo sit; et cum dicere coeperit, agnoscamus ibi nos esse, ut communicata tribulatione, conjungamus orationem. Contristatus sum in exercitatione mea, et conturbatus sum. Ubi contristatus? ubi conturbatus? In exercitatione mea, inquit. Homines malos quos patitur commemoraturus est, eamdemque passionem malorum hominum exercitationem suam dixit. Ne putetis gratis esse malos in hoc mundo, et nihil boni de illis agere Deum. Omnis malus aut ideo vivit ut corrigatur, aut ideo vivit ut per illum bonus exerceatur. Utinam ergo qui nos modo exercent, convertantur, et nobiscum exerceantur: tamen quamdiu ita sunt ut exerceant, non eos oderimus; quia in eo quod malus est quis eorum, utrum usque in finem perseveraturus sit, ignoramus; et plerumque cum tibi videris odisse inimicum,", + "candidate_score": 0.666069, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_10_12", + "bdc_text": "Sed hec hactenus , Nunc de variis Sathanę per suos nunc verum fatear , varia quotidie quidem audio , ut autem verum fatear , execationes , quibus ecclesiam suam deo commendo semper hec omnia me parum conturbant . Conturbat autem me ecclesiarum nostrarum status miserandus ingratitudo , contemptus verbi ac nescio quam frigidus zelus ministrorum fere omnium , tum etiam magistratuum omnibus hisce rebus , quae necessario requiruntur . Ab ipsis Vereor , ne certa sint , hęc praesagia mox futurę deformatae et initia dolorum .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1192", + "psc_text": "Iste est auditus malus. Nam justi ad auditum bonum gaudebunt; sic enim scriptum est: In memoria aeterna erit justus, ab auditu malo non timebit (Psal. CXI, 7) . A quo auditu malo? Quem audituri sunt illi, Ite in ignem aeternum. Deus ergo qui potest supra quam petimus aut intelligimus facere (Ephes. III, 20), occultum gemitum nostrum quaerit, ut in conspectu ejus placeamus, et non nos quasi de justitia nostra ante homines jactemus. Qui enim de justitia sua placere vult hominibus, non eo fine ut homines qui eum vident Deum laudent, sed ea intentione ut ipse laudetur, non claudit ostium contra strepitum: quia patet ostium illo strepitu, et non audit Deus quomodo audire vult. Cubile ergo cor nostrum laboremus mundare, ubi possit nobis bene esse. Novit Charitas Vestra quam multa multi patiuntur in publico, in foro, in jurgiis, in contentionibus, in molestiis negotiorum: quomodo quisque fatigatus negotiis foris, currit ad domum", + "candidate_score": 0.664076, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_15", + "bdc_text": "De nostro illo sancto non miror esse , qui offenduntur , graviter apud Nam hic etiam apud nos idem fit , et autem hactenus per patientiam , sine eius dissimulationem utriusque ordinis potuit , quem voluit , eius rei causas calamo committere non posset omnia tutum est nunc , adeoque mihi fortassis non per olim cognitę sunt .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2168", + "psc_text": "Deum non curantes, non in conscientia sua, non in coelo, non in terra: non eum latent haec omnia, et universaliter omnes admonet, et quando aliquos flagellat in terra, admonitio est, nondum damnatio. Silet ergo a judicio, occultus in coelo est, adhuc interpellat pro nobis: patiens est super peccatores, non exercens iram, sed exspectans poenitentiam. Dicit alio loco: Tacui, numquid semper tacebo (Isai. XLII, 14) ? Quando ergo non tacebit, Deus manifestus veniet. Quis Deus? Deus noster. Et ipse Deus, qui Deus noster: non enim Deus est, qui non est noster Deus. Dii enim Gentium daemonia: Deus Christianorum, verus Deus. Ipse veniet, sed manifestus, non adhuc illudendus, non adhuc exalapandus et flagellandus; veniet, sed manifestus, non adhuc calamo in capite percutiendus, non adhuc crucifigendus, occidendus, sepeliendus: quia haec omnia occultus Deus pati voluit. Veniet manifestus, et non silebit. 7. Quia vero ad judicium veniet, sequentia docent. Ignis ante eum praeibit (Psal.", + "candidate_score": 0.663408, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_8_10", + "bdc_text": "Nunc sub omni lapide scorpius dormit . Ego tibi magnas ago gratias quantum molestię devoraveris , pro me , quin consilium aliud a te petebam , nisi fidele ac fraternum consilium quidem nemini quicquam imputandum , nisi temporum iniquitati , neque profecto ipse tanti facio rem , ut quicquam designare cupiam , aut me autem , in re officio parum dignum si tempora essent meliora . Sed hec hactenus , Nunc de variis Sathanę per suos nunc verum fatear , varia quotidie quidem audio , ut autem verum fatear , execationes , quibus ecclesiam suam deo commendo semper hec omnia me parum conturbant .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1751", + "psc_text": "16. [vers. 9.] Ideo sequitur: In die mandavit Dominus misericordiam suam, et nocte declarabit. Nulli vacat audire in tribulatione. Attendite cum vobis bene est; audite cum vobis bene est: discite, cum tranquilli estis, sapientiae disciplinam, et verbum Dei ut cibum colligite. Quando enim quisque in tribulatione est, prodesse illi debet quod securus audivit. Et enim in rebus prosperis mandat tibi Deus misericordiam suam, si ei fideliter servieris; quia liberat te de tribulatione; sed non tibi declarat ipsam misericordiam, quam tibi per diem mandavit, nisi per noctem. Cum venerit ipsa tribulatio, tunc adjutorio te non deserit: ostendit tibi verum fuisse quod tibi per diem mandavit. Etenim scriptum est quodam loco: Speciosa misericordia Domini in tempore tribulationis, sicut nubes pluviae in tempore siccitatis (Eccli. XXXV, 26) . In die mandavit Dominus misericordiam suam, et nocte declarabit. Non tibi ostendit quia subvenit tibi, nisi venerit tibi tribulatio, unde eruaris ab illo qui tibi", + "candidate_score": 0.65719, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_17_19", + "bdc_text": "nisi enim animus me fallit. puto id poteris ; est enim bonus ac pius minister . pro me aliquando totius rei certa documenta una cum pius .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2813", + "psc_text": "mihi alius dare ut bonus sim? Si tu mihi dedisti ut sim, et alius mihi dedit ut bonus sim; melior est ille qui mihi dedit ut bonus sim, quam ille qui mihi dedit ut sim. Porro quia te nemo melior, nemo te potentior, nemo te in misericordia largior; a quo accepi ut essem, ab illo accepi ut bonus essem. Deus meus misericordia mea. IN PSALMUM LIX ENARRATIO. SERMO AD POPULUM. 1. [vers. 1, 2.] Titulus psalmi hujus aliquantum prolixus est; sed non nos terreat, quia Psalmus brevis est. Tanquam ergo aliquantulum prolixiorem Psalmum audierimus, sic intendamus: quoniam in nomine Christi nutritis et nutriendis loquimur in Ecclesia Dei, nec alienis a sapore istarum Litterarum a quibus mundus alienus est, non quasi rudia vobis ista semper esse debent. Si enim ea quae saepissime audistis cum jucunditate in ore cogitationis ruminastis, nec oblivione tanquam in ventre sepelistis; eadem ipsa recordatio vestra, et memoria", + "candidate_score": 0.648888, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_10", + "bdc_text": "Sed hec hactenus , Nunc de variis Sathanę per suos nunc verum fatear , varia quotidie quidem audio , ut autem verum fatear , execationes , quibus ecclesiam suam deo commendo semper hec omnia me parum conturbant .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2055", + "psc_text": "Venenati enim cordis est ista sanies, eructans in Deum putorem blasphemiae, et quod pejus est manus curantis repellens, morsum serpentis non repellens. Hoc dixi, repellit a se cor hominis verbi Dei severitatem, et admittit ad se male suadentis serpentis blanditias. Contra hos ergo cantat sermo divinus, et jam in isto psalmo loquitur nobis. Ad quem psalmum intentam ego facerem Sanctitatem Vestram, nisi ipse nos faceret omnes intentos; nec nos solos, sed totum orbem terrarum. Audite enim quemadmodum coepit. 2. [vers. 2.] Audite haec omnes gentes. Non ergo vos soli qui hic estis. Nam vox nostra quanta est, ut sic clamemus, ut audiant omnes gentes? Clamavit enim per Apostolos Dominus noster Jesus Christus, clamavit tot linguis quas misit; et videmus hunc psalmum qui ante non recitabatur nisi in una gente, in synagoga Judaeorum, recitari per totum orbem terrarum, per omnes Ecclesias, impletumque esse quod hic dictum est, Audite haec omnes gentes.", + "candidate_score": 0.634376, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_10", + "bdc_text": "Sed hec hactenus , Nunc de variis Sathanę per suos nunc verum fatear , varia quotidie quidem audio , ut autem verum fatear , execationes , quibus ecclesiam suam deo commendo semper hec omnia me parum conturbant .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2156", + "psc_text": "non sunt: quibus amabilis, deos illos fecit; quibus terribilis, non esse deos convincit. Hi enim dii fiunt, illi dii putantur: hos deos facit veritas, illos error existimat. 5. Deus ergo deorum Dominus locutus est. Locutus est multis modis. Per Angelos ipse locutus est, per Prophetas ipse locutus est, per os proprium ipse locutus est, per Apostolos suos ipse locutus est, per fideles suos ipse loquitur, per humilitatem nostram, cum aliquid verum dicimus, ipse loquitur. Videte itaque, loquendo multipliciter, multis modis, per multa vasa, per multa organa, ipse tamen sonat ubique, tangendo, modificando, inspirando: videte quid egerit. Locutus est enim, et vocavit terram. Quam terram? An forte Africam? propter eos qui dicunt, Ecclesia Christi pars Donati est, Solam quidem Africam non vocavit, sed et Africam non separavit. Qui enim vocavit terram a solis ortu usque ad oceasum, nullas relinquens partes quas non vocarit, in sua vocatione Africam invenit. Gaudeat ergo in", + "candidate_score": 0.632398, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_7_9", + "bdc_text": "Ista apud nos impetraverunt . Nunc sub omni lapide scorpius dormit . Ego tibi magnas ago gratias quantum molestię devoraveris , pro me , quin consilium aliud a te petebam , nisi fidele ac fraternum consilium quidem nemini quicquam imputandum , nisi temporum iniquitati , neque profecto ipse tanti facio rem , ut quicquam designare cupiam , aut me autem , in re officio parum dignum si tempora essent meliora .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1751", + "psc_text": "16. [vers. 9.] Ideo sequitur: In die mandavit Dominus misericordiam suam, et nocte declarabit. Nulli vacat audire in tribulatione. Attendite cum vobis bene est; audite cum vobis bene est: discite, cum tranquilli estis, sapientiae disciplinam, et verbum Dei ut cibum colligite. Quando enim quisque in tribulatione est, prodesse illi debet quod securus audivit. Et enim in rebus prosperis mandat tibi Deus misericordiam suam, si ei fideliter servieris; quia liberat te de tribulatione; sed non tibi declarat ipsam misericordiam, quam tibi per diem mandavit, nisi per noctem. Cum venerit ipsa tribulatio, tunc adjutorio te non deserit: ostendit tibi verum fuisse quod tibi per diem mandavit. Etenim scriptum est quodam loco: Speciosa misericordia Domini in tempore tribulationis, sicut nubes pluviae in tempore siccitatis (Eccli. XXXV, 26) . In die mandavit Dominus misericordiam suam, et nocte declarabit. Non tibi ostendit quia subvenit tibi, nisi venerit tibi tribulatio, unde eruaris ab illo qui tibi", + "candidate_score": 0.63173, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_7_9", + "bdc_text": "Ista apud nos impetraverunt . Nunc sub omni lapide scorpius dormit . Ego tibi magnas ago gratias quantum molestię devoraveris , pro me , quin consilium aliud a te petebam , nisi fidele ac fraternum consilium quidem nemini quicquam imputandum , nisi temporum iniquitati , neque profecto ipse tanti facio rem , ut quicquam designare cupiam , aut me autem , in re officio parum dignum si tempora essent meliora .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3812", + "psc_text": "Gentium intraret, et sic omnis Israel salvus fieret (Rom. XI, 25) . Ergo jam Asaph agnosce quod praecessit, ut vel sequaris, si praecedere non potuisti. Non enim frustra venit Christus, aut frustra occisus est Christus; aut frustra granum cecidit in terram, nisi ut multipliciter surgeret (Joan. XII, 23). Exaltatus est serpens in eremo, ut percussum a veneno sanaret (Num. XXI, 9). Attende quod factum est: noli putare vacare quod venit; ne te malum inveniat, cum iterum venerit. 14. [vers. 12.] Intellexit Asaph, quia in titulo Psalmi, Intellectus Asaph. Et quid ait? Deus autem rex noster ante saecula, operatus est salutem in medio terrae. Hac nos clamamus, Jam non est propheta; et nos non cognoscet adhuc: hac autem Deus noster, rex noster, qui est ante saecula, quia ipse est in principio Verbum, per quod facta sunt saecula; operatus est salutem in medio terrae. Deus ergo rex noster ante saecula, quid fecit?", + "candidate_score": 0.631195, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_6_8", + "bdc_text": "Est apud vos . Ista apud nos impetraverunt . Nunc sub omni lapide scorpius dormit .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1959", + "psc_text": "ne conturberis, ipse ad te venit. Etenim ex lapide parvo crevit, et factus est mons magnus, ita ut impleret universam faciem terrae. Quid vis ergo ad eum per terras venire, qui terras implevit? Ecce jam venit; evigila: crescendo et dormientes pulsat; si tamen non tantus in eis somnus est, qui etiam contra montem venientem obdurescant, sed audiant: Surge qui dormis, et exsurge a mortuis, et illuminabit te Christus (Ephes. V, 14) . Multum enim erat Judaeis videre lapidem. Lapis enim ille adhuc parvus erat: merito et parvum contempserunt, contemnendo offenderunt, et offendendo quassati sunt; restat ut et conterantur. Hoc enim de lapide illo dictum est: Qui offenderit in lapidem illum, conquassabit eum; super quem venerit, conteret eum (Luc. XX, 18) . Aliud est conquassari, aliud conteri: conquassari minus est quam conteri: sed neminem conterit excelsus veniens, nisi quem conquassaverit humilis jacens. Modo enim antequam veniat Dominus noster, humiliter jacuit Judaeis,", + "candidate_score": 0.629625, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_1", + "bdc_text": "Accepi tandem literas tuas diu expectatas , tametsi sciam tuis negociis donandum hoc .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1751", + "psc_text": "16. [vers. 9.] Ideo sequitur: In die mandavit Dominus misericordiam suam, et nocte declarabit. Nulli vacat audire in tribulatione. Attendite cum vobis bene est; audite cum vobis bene est: discite, cum tranquilli estis, sapientiae disciplinam, et verbum Dei ut cibum colligite. Quando enim quisque in tribulatione est, prodesse illi debet quod securus audivit. Et enim in rebus prosperis mandat tibi Deus misericordiam suam, si ei fideliter servieris; quia liberat te de tribulatione; sed non tibi declarat ipsam misericordiam, quam tibi per diem mandavit, nisi per noctem. Cum venerit ipsa tribulatio, tunc adjutorio te non deserit: ostendit tibi verum fuisse quod tibi per diem mandavit. Etenim scriptum est quodam loco: Speciosa misericordia Domini in tempore tribulationis, sicut nubes pluviae in tempore siccitatis (Eccli. XXXV, 26) . In die mandavit Dominus misericordiam suam, et nocte declarabit. Non tibi ostendit quia subvenit tibi, nisi venerit tibi tribulatio, unde eruaris ab illo qui tibi", + "candidate_score": 0.625731, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_6_8", + "bdc_text": "Est apud vos . Ista apud nos impetraverunt . Nunc sub omni lapide scorpius dormit .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1889", + "psc_text": "unctus Deus, quia homo Deus, et factus est Christus. 20. Hoc figurabatur in eo quod Jacob lapidem sibi ad caput posuerat, et dormierat (Gen. XXVIII, 11). Jacob patriarcha lapidem sibi ad caput posuerat; dormiens autem illo lapide ad caput posito, vidit apertis coelis scalam a coelo in terram, et Angelos ascendentes et descendentes: hoc viso evigilavit, unxit lapidem, et discessit. In illo lapide intellexit Christum, ideo unxit. Videte ex quo praedicatur Christus. Quid sibi vult illa unctio lapidis, praesertim apud Patriarchas, qui unum Deum colebant? Factum est autem in figura, et discessum est. Non enim unxit lapidem, et venit illuc semper adorare, et sacrificia ibi facere. Expressum est mysterium, non inchoatum sacrilegium. Et videte lapidem: Lapidem quem reprobaverunt aedificantes, hic factus est in caput anguli (Psal. CXVII, 22) . Et quia caput viri Christus (I Cor. XI, 3), propterea lapis ad caput. Attendite magnum sacramentum: lapis Christus. Lapidem vivum, ait", + "candidate_score": 0.621806, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa056b.opp-lat1", + "max_score": 0.684979, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_13_15", + "bdc_text": "Dominus misereatur nostri . Amen . De nostro illo sancto non miror esse , qui offenduntur , graviter apud Nam hic etiam apud nos idem fit , et autem hactenus per patientiam , sine eius dissimulationem utriusque ordinis potuit , quem voluit , eius rei causas calamo committere non posset omnia tutum est nunc , adeoque mihi fortassis non per olim cognitę sunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056b.opp-lat1_window_23", + "psc_text": "hac patientia sanctus Dauid conuiciantis obprobria tolerauit et, cum facile posset ulcisci, non solamsolum non fecit, uerum etiam alium pro se dolentem commotumque conpescuit et potestatem regiam magis adhibuit prohibendo quam exercendo uindictam. neque tunc eius corpus aliquo morbo affligebatur aut uulnere, sed humilitatis tempus agnoscebatur ac ferebatur uoluntas dei, propter quam patientissimo animo amaritudo contumeliae bibebatur. hanc patientiam dominus docuit, quando commotis zizaniorum permixtione semis et uolentibus ea colligere dixit respondisse patrem familias: sinite utraque crescere usque ad messem. oportet enim patienter ferri, quod festinanter non oportet auferri. huius et ipse patientiae praebuit et demonstrauit exemplum, quando ante passionem corporis sui diabolum ludam, priusquam ostenderet traditorem, pertulit furem et ante eIperimentumexperimentum uinculorum et crucis et mortis labiis eius dolosis 4 Rom. 8, 25 5 cf. II Reg. 16, 5 sqq. 15 Matth. 13. 30 18 cf. Ioh. 12, 5; 13, 29 20 cf. Matth. 26, 49 1 sustinemus om.", + "candidate_score": 0.684979, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_14_16", + "bdc_text": "Amen . De nostro illo sancto non miror esse , qui offenduntur , graviter apud Nam hic etiam apud nos idem fit , et autem hactenus per patientiam , sine eius dissimulationem utriusque ordinis potuit , quem voluit , eius rei causas calamo committere non posset omnia tutum est nunc , adeoque mihi fortassis non per olim cognitę sunt . Poteris autem hunc fratrem nostrum ecclesię diaconum alloqui ea de re ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056b.opp-lat1_window_23", + "psc_text": "hac patientia sanctus Dauid conuiciantis obprobria tolerauit et, cum facile posset ulcisci, non solamsolum non fecit, uerum etiam alium pro se dolentem commotumque conpescuit et potestatem regiam magis adhibuit prohibendo quam exercendo uindictam. neque tunc eius corpus aliquo morbo affligebatur aut uulnere, sed humilitatis tempus agnoscebatur ac ferebatur uoluntas dei, propter quam patientissimo animo amaritudo contumeliae bibebatur. hanc patientiam dominus docuit, quando commotis zizaniorum permixtione semis et uolentibus ea colligere dixit respondisse patrem familias: sinite utraque crescere usque ad messem. oportet enim patienter ferri, quod festinanter non oportet auferri. huius et ipse patientiae praebuit et demonstrauit exemplum, quando ante passionem corporis sui diabolum ludam, priusquam ostenderet traditorem, pertulit furem et ante eIperimentumexperimentum uinculorum et crucis et mortis labiis eius dolosis 4 Rom. 8, 25 5 cf. II Reg. 16, 5 sqq. 15 Matth. 13. 30 18 cf. Ioh. 12, 5; 13, 29 20 cf. Matth. 26, 49 1 sustinemus om.", + "candidate_score": 0.67225, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_15", + "bdc_text": "De nostro illo sancto non miror esse , qui offenduntur , graviter apud Nam hic etiam apud nos idem fit , et autem hactenus per patientiam , sine eius dissimulationem utriusque ordinis potuit , quem voluit , eius rei causas calamo committere non posset omnia tutum est nunc , adeoque mihi fortassis non per olim cognitę sunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056b.opp-lat1_window_23", + "psc_text": "hac patientia sanctus Dauid conuiciantis obprobria tolerauit et, cum facile posset ulcisci, non solamsolum non fecit, uerum etiam alium pro se dolentem commotumque conpescuit et potestatem regiam magis adhibuit prohibendo quam exercendo uindictam. neque tunc eius corpus aliquo morbo affligebatur aut uulnere, sed humilitatis tempus agnoscebatur ac ferebatur uoluntas dei, propter quam patientissimo animo amaritudo contumeliae bibebatur. hanc patientiam dominus docuit, quando commotis zizaniorum permixtione semis et uolentibus ea colligere dixit respondisse patrem familias: sinite utraque crescere usque ad messem. oportet enim patienter ferri, quod festinanter non oportet auferri. huius et ipse patientiae praebuit et demonstrauit exemplum, quando ante passionem corporis sui diabolum ludam, priusquam ostenderet traditorem, pertulit furem et ante eIperimentumexperimentum uinculorum et crucis et mortis labiis eius dolosis 4 Rom. 8, 25 5 cf. II Reg. 16, 5 sqq. 15 Matth. 13. 30 18 cf. Ioh. 12, 5; 13, 29 20 cf. Matth. 26, 49 1 sustinemus om.", + "candidate_score": 0.668554, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2", + "max_score": 0.683781, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_9_11", + "bdc_text": "Ego tibi magnas ago gratias quantum molestię devoraveris , pro me , quin consilium aliud a te petebam , nisi fidele ac fraternum consilium quidem nemini quicquam imputandum , nisi temporum iniquitati , neque profecto ipse tanti facio rem , ut quicquam designare cupiam , aut me autem , in re officio parum dignum si tempora essent meliora . Sed hec hactenus , Nunc de variis Sathanę per suos nunc verum fatear , varia quotidie quidem audio , ut autem verum fatear , execationes , quibus ecclesiam suam deo commendo semper hec omnia me parum conturbant . Conturbat autem me ecclesiarum nostrarum status miserandus ingratitudo , contemptus verbi ac nescio quam frigidus zelus ministrorum fere omnium , tum etiam magistratuum omnibus hisce rebus , quae necessario requiruntur .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_199", + "psc_text": "Quid enim magis aut in pace tam aptum aut in bello persecutionis tam necessarium quam debitam severitatem divini vigoris tenere? quam qui remiserit, instabili rerum cursu erret semper necesse est, et huc atque illuc variis et incertis negotiorum tempestatibus dissipetur, et, quasi extorto de manibus consiliorum gubernaculo, navim ecclesiasticae salutis illidat in scopulos; ut appareat non aliter saluti ecclesiasticae consuli posse nisi si qui et contra ipsam faciunt, quasi quidam adversi fluctus repellantur, et disciplinae ipsius semper custodita ratio quasi salutare aliquod gubernaculum in tempestate servetur. Nec hoc nobis nunc nuper consilium cogitatum est, nec haec apud nos adversus improbos modo supervenerunt repentina subsidia; sed antiqua haec apud nos severitas, antiqua fides, disciplina legitur antiqua: quoniam nec tantas de nobis laudes Apostolus protulisset dicendo, Quia fides vestra praedicatur in toto mundo (Rom. I, 8) , nisi jam exinde vigor iste radices fidei de temporibus illis mutuatus fuisset; quarum laudum et", + "candidate_score": 0.683781, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_8_10", + "bdc_text": "Nunc sub omni lapide scorpius dormit . Ego tibi magnas ago gratias quantum molestię devoraveris , pro me , quin consilium aliud a te petebam , nisi fidele ac fraternum consilium quidem nemini quicquam imputandum , nisi temporum iniquitati , neque profecto ipse tanti facio rem , ut quicquam designare cupiam , aut me autem , in re officio parum dignum si tempora essent meliora . Sed hec hactenus , Nunc de variis Sathanę per suos nunc verum fatear , varia quotidie quidem audio , ut autem verum fatear , execationes , quibus ecclesiam suam deo commendo semper hec omnia me parum conturbant .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_67", + "psc_text": "olim per visionem, fratres charissimi, exprobratum sciatis, quod dormitemus in precibus, nec vigilanter oremus. Et Deusutique, qui quem corripit diligit (Prov. III, 12), quando corripit ad hoc corripit ut emendet, ad hoc emendat ut servet. Excutiamus itaque et abrumpamus somni vincula, et instanter ac vigilanter oremus, sicut Paulus apostolus praecipit dicens: Instate orationi vigilantes in ea (Coloss. IV, 2) . Nam et Apostoli orare diebus ac noctibus non destiterunt, et Dominus quoque ipse disciplinae magister et exempli nostri via frequenter et vigilanter oravit, sicut in Evangelio legimus: Exiit in montem orare, et fuit pernoctans in oratione Dei (Luc. VI, 12) . Et utique quod orabat orabat ille pro nobis, cum peccator ipse non esset, sed aliena peccata portaret. Adeo autem pro nobis ille deprecabatur ut legamus alio loco: Dixit autem Dominus ad Petrum: Ecce Satanas postulavit ut vos vexaret quomodo triticum. Ego autem rogavi pro te ne deficiat fides tua", + "candidate_score": 0.667619, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_9_11", + "bdc_text": "Ego tibi magnas ago gratias quantum molestię devoraveris , pro me , quin consilium aliud a te petebam , nisi fidele ac fraternum consilium quidem nemini quicquam imputandum , nisi temporum iniquitati , neque profecto ipse tanti facio rem , ut quicquam designare cupiam , aut me autem , in re officio parum dignum si tempora essent meliora . Sed hec hactenus , Nunc de variis Sathanę per suos nunc verum fatear , varia quotidie quidem audio , ut autem verum fatear , execationes , quibus ecclesiam suam deo commendo semper hec omnia me parum conturbant . Conturbat autem me ecclesiarum nostrarum status miserandus ingratitudo , contemptus verbi ac nescio quam frigidus zelus ministrorum fere omnium , tum etiam magistratuum omnibus hisce rebus , quae necessario requiruntur .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_113", + "psc_text": "tamen corpore, nec spiritu nec actu nec monitis meis defui quominus secundum Domini praecepta, fratribus nostris in quibus possem mea mediocritate consulerem. II. Et quid egerim loquuntur vobis epistolae pro temporibus emissae numero tredecim, 24 quas ad vos transmisi; in quibus nec clero consilium, nec confessoribus exhortatio, nec extorribus, quando oportuit, objurgatio, nec universae fraternitati ad deprecandam Dei misericordiam allocutio et persuasio nostra defuit, quantum, secundum legem fidei et timorem Dei, Domino suggerente, nostra mediocritas potuit eniti. Posteaquam vero et tormenta venerunt, sive jam tortis fratribus nostris, sive adhuc ut torquerentur inclusis, ad corroborandos et confortandos eos noster sermo penetravit. Item, cum comperissem eos qui sacrilegis contactibus manus suas atque ora maculassent, vel nefandis libellis nihilominus conscientiam polluissent, exambire ad martyres passim, confessores quoque importuna et gratiosa deprecatione corrumpere, ut sine ullo discrimine atque examine singulorum darentur quotidie libellorum millia contra Evangelii legem, litteras feci quibus martyres et confessores consilio", + "candidate_score": 0.662211, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_9_11", + "bdc_text": "Ego tibi magnas ago gratias quantum molestię devoraveris , pro me , quin consilium aliud a te petebam , nisi fidele ac fraternum consilium quidem nemini quicquam imputandum , nisi temporum iniquitati , neque profecto ipse tanti facio rem , ut quicquam designare cupiam , aut me autem , in re officio parum dignum si tempora essent meliora . Sed hec hactenus , Nunc de variis Sathanę per suos nunc verum fatear , varia quotidie quidem audio , ut autem verum fatear , execationes , quibus ecclesiam suam deo commendo semper hec omnia me parum conturbant . Conturbat autem me ecclesiarum nostrarum status miserandus ingratitudo , contemptus verbi ac nescio quam frigidus zelus ministrorum fere omnium , tum etiam magistratuum omnibus hisce rebus , quae necessario requiruntur .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_47", + "psc_text": "Doleo enim quando audio quosdam improbe et insolenter discurrere et ad ineptias vel ad discordias vacare; Christi membra, et jam Christum confessa, per concubitus illicitos inquinari, nec a diaconis aut presbyteris regi posse, sed id agere ut per paucorum pravos et malos mores multorum et bonorum confessorum gloria honesta maculetur: quos vereri debent, ne ipsorum testimonio et judicio condemnati, ab eorum societate priventur. Is enim demum confessor 11 illustris et verus est de quo postmodum non erubescit Ecclesia, sed gloriatur. IV. Ad id vero quod scripserunt mihi compresbyteri nostri Donatus et Fortunatus, Novatus et Gordius, solus rescribere nihil potui, quando a primordio episcopatus mei statuerim nihil sine consilio vestro et sine consensu plebis mea privatim sententia gerere. Sed, cum ad vos per Dei gratiam venero, tunc de iis quae vel gesta sunt vel gerenda, sicut honor mutuus poscit, in commune tractabimus. Opto vos, fratres charissimi ac desiderantissimi, semper bene valere", + "candidate_score": 0.659984, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_9", + "bdc_text": "Ego tibi magnas ago gratias quantum molestię devoraveris , pro me , quin consilium aliud a te petebam , nisi fidele ac fraternum consilium quidem nemini quicquam imputandum , nisi temporum iniquitati , neque profecto ipse tanti facio rem , ut quicquam designare cupiam , aut me autem , in re officio parum dignum si tempora essent meliora .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_199", + "psc_text": "Quid enim magis aut in pace tam aptum aut in bello persecutionis tam necessarium quam debitam severitatem divini vigoris tenere? quam qui remiserit, instabili rerum cursu erret semper necesse est, et huc atque illuc variis et incertis negotiorum tempestatibus dissipetur, et, quasi extorto de manibus consiliorum gubernaculo, navim ecclesiasticae salutis illidat in scopulos; ut appareat non aliter saluti ecclesiasticae consuli posse nisi si qui et contra ipsam faciunt, quasi quidam adversi fluctus repellantur, et disciplinae ipsius semper custodita ratio quasi salutare aliquod gubernaculum in tempestate servetur. Nec hoc nobis nunc nuper consilium cogitatum est, nec haec apud nos adversus improbos modo supervenerunt repentina subsidia; sed antiqua haec apud nos severitas, antiqua fides, disciplina legitur antiqua: quoniam nec tantas de nobis laudes Apostolus protulisset dicendo, Quia fides vestra praedicatur in toto mundo (Rom. I, 8) , nisi jam exinde vigor iste radices fidei de temporibus illis mutuatus fuisset; quarum laudum et", + "candidate_score": 0.65112, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_11", + "bdc_text": "Conturbat autem me ecclesiarum nostrarum status miserandus ingratitudo , contemptus verbi ac nescio quam frigidus zelus ministrorum fere omnium , tum etiam magistratuum omnibus hisce rebus , quae necessario requiruntur .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_199", + "psc_text": "Quid enim magis aut in pace tam aptum aut in bello persecutionis tam necessarium quam debitam severitatem divini vigoris tenere? quam qui remiserit, instabili rerum cursu erret semper necesse est, et huc atque illuc variis et incertis negotiorum tempestatibus dissipetur, et, quasi extorto de manibus consiliorum gubernaculo, navim ecclesiasticae salutis illidat in scopulos; ut appareat non aliter saluti ecclesiasticae consuli posse nisi si qui et contra ipsam faciunt, quasi quidam adversi fluctus repellantur, et disciplinae ipsius semper custodita ratio quasi salutare aliquod gubernaculum in tempestate servetur. Nec hoc nobis nunc nuper consilium cogitatum est, nec haec apud nos adversus improbos modo supervenerunt repentina subsidia; sed antiqua haec apud nos severitas, antiqua fides, disciplina legitur antiqua: quoniam nec tantas de nobis laudes Apostolus protulisset dicendo, Quia fides vestra praedicatur in toto mundo (Rom. I, 8) , nisi jam exinde vigor iste radices fidei de temporibus illis mutuatus fuisset; quarum laudum et", + "candidate_score": 0.642263, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_9", + "bdc_text": "Ego tibi magnas ago gratias quantum molestię devoraveris , pro me , quin consilium aliud a te petebam , nisi fidele ac fraternum consilium quidem nemini quicquam imputandum , nisi temporum iniquitati , neque profecto ipse tanti facio rem , ut quicquam designare cupiam , aut me autem , in re officio parum dignum si tempora essent meliora .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_42", + "psc_text": "ut ipse ad vos properare et venire deberem, primo cupiditate et desiderio vestri, quae res in votis meis summa est, tum deinde ut ea quae circa ecclesiae gubernacula utilitas communis exposcit tractare simul et plurimorum 10 consilio examinata delimare possemus, tamen potius visum est adhuc interim latebram et quietem tenere respectu utilitatum aliarum quae ad pacem omnium nostrum pertinent et salutem, quarum vobis a Tertullo fratre nostro carissimo ratio reddetur: qui pro caetera sua cura quam impense divinis operibus impertit, etiam hujus consilii auctor fuit ut cautus et moderatus existerem, nec me in conspectum publicum, et maxime ejus loci ubi toties flagitatus et quaesitus fuissem, temere committerem. II. Fretus ergo et dilectione et religione vestra, quam satis novi, his litteris et hortor et mando ut vos, quorum minime illic invidiosa et non adeo periculosa praesentia est, vice mea fungamini circa gerenda ea quae administratio religiosa deposcit. Habeatur interim quantum potest", + "candidate_score": 0.632788, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_7_9", + "bdc_text": "Ista apud nos impetraverunt . Nunc sub omni lapide scorpius dormit . Ego tibi magnas ago gratias quantum molestię devoraveris , pro me , quin consilium aliud a te petebam , nisi fidele ac fraternum consilium quidem nemini quicquam imputandum , nisi temporum iniquitati , neque profecto ipse tanti facio rem , ut quicquam designare cupiam , aut me autem , in re officio parum dignum si tempora essent meliora .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_67", + "psc_text": "olim per visionem, fratres charissimi, exprobratum sciatis, quod dormitemus in precibus, nec vigilanter oremus. Et Deusutique, qui quem corripit diligit (Prov. III, 12), quando corripit ad hoc corripit ut emendet, ad hoc emendat ut servet. Excutiamus itaque et abrumpamus somni vincula, et instanter ac vigilanter oremus, sicut Paulus apostolus praecipit dicens: Instate orationi vigilantes in ea (Coloss. IV, 2) . Nam et Apostoli orare diebus ac noctibus non destiterunt, et Dominus quoque ipse disciplinae magister et exempli nostri via frequenter et vigilanter oravit, sicut in Evangelio legimus: Exiit in montem orare, et fuit pernoctans in oratione Dei (Luc. VI, 12) . Et utique quod orabat orabat ille pro nobis, cum peccator ipse non esset, sed aliena peccata portaret. Adeo autem pro nobis ille deprecabatur ut legamus alio loco: Dixit autem Dominus ad Petrum: Ecce Satanas postulavit ut vos vexaret quomodo triticum. Ego autem rogavi pro te ne deficiat fides tua", + "candidate_score": 0.632679, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_0_2", + "bdc_text": "Salutem in domino . Accepi tandem literas tuas diu expectatas , tametsi sciam tuis negociis donandum hoc . etiam si tardius aliquando rescribas .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_331", + "psc_text": "Quamquam sciam, frater charissime, episcopos plurimos, ecclesiis Dominicis in toto mundo divina dignatione praepositos, evangelicae verita tis ac Dominicae traditionis tenere rationem, nec ab eo quod Christus magister et praecepit et gessit humana et novella institutione decedere; tamen, quoniam quidam, vel ignoranter vel simpliciter, in calice Dominico sanctificando et plebi ministrando non hoc faciunt quod Jesus Christus Dominus et Deus noster, sacrificii hujus auctor et doctor fecit et docuit, religiosum pariter ac necessarium duxi has ad vos litteras facere; ut, si quis in isto errore adhuc tenetur, veritatis luce perspecta, ad radicem atque originem traditionis Dominicae revertatur. Nec nos putes, frater charissime, nostra et humana conscribere aut ultronea voluntate hoc nobis audacter assumere, cum mediocritatem nostram semper humili et verecunda moderatione teneamus. Sed quando aliquid Deo inspirante et mandante praecipitur, necesse est Domino servus fidelis obtemperet, excusatus apud omnes quod nihil sibi arroganter assumat, qui offensam Domini timere compellitur, nisi", + "candidate_score": 0.627775, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_16", + "bdc_text": "Poteris autem hunc fratrem nostrum ecclesię diaconum alloqui ea de re ;", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_71", + "psc_text": "apud conscientiam meam solus occultare non debui, quibus unusquisque nostrum et instrui et regi possit. Nec ipsi denique apud vos hanc epistolam teneatis occultam, sed legendam fratribus suggeratis. Intercipere enim quibus nos Dominus admonere et instruere dignatur, ejus est qui admoneri et instrui fratrem suum nolit. Probari nos a Domino nostro sciant, nec umquam a fide qua in eum semel credidimus, praesentis pressurae conflictatione deficiant. Delicta sua singuli recognoscentes, vel modo conversationem veteris hominis exponant. Nemo enim retro attendens et superponens manum suam super aratrum aptus est regno Dei. Denique et uxor Lot, quae liberata, contra praeceptum, retro respexit, quod evaserat perdidit. Attendamus non posteriora, quo diabolus revocat, sed priora, quo Christus vocat. Oculos erigamus ad coelum, ne oblectamentis et illecebris nos suis terra decipiat. Unusquisque oret Deum, non pro se tantum, sed pro omnibus fratribus, sicut Dominus orare nos docuit; ubi non singulis privatam precem mandat, sed oratione communi", + "candidate_score": 0.62471, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_16", + "bdc_text": "Poteris autem hunc fratrem nostrum ecclesię diaconum alloqui ea de re ;", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_111", + "psc_text": "Qui si nimium properant, habent in sua potestate quod postulant, tempore ipso sibi plus quam postulant largiente. Acies adhuc geritur, et agon quotidie celebratur. Si commissi vere et firmiter poenitet et fidei calor praevalet, qui differri non potest, potest coronari. Opto vos, fratres charissimi, semper bene valere et nostri meminisse. Fraternitatem universam meo nomine salutate, et ut nostri memores sint admonete. Valete. EPISTOLA XIV.(Erasm., III, 5. Pamel., XV; Rigalt., Baluz., Pariss., XIV; Oxon., Lips., XX.) AD PRESBYTEROS ET DIACONOS ROMAE CONSISTENTES. ARGUMENTUM.-- Secessus sui et eorum quae in illo gessit, rationem reddit, missis Romam in sui purgationem, quas ad suos scripserat, epistolarum exemplis, imo iisdem quibus illic verbis utitur. Cf. Ep. XXII, ad Cler. Rom. I. Cyprianus presbyteris et diaconibus Romae consistentibus fratribus salutem. Quoniam comperi, fratres charissimi, minus simpliciter et minus fideliter vobis renuntiari quae hic a nobis et gesta sunt et geruntur, necessarium duxi has ad vos litteras", + "candidate_score": 0.62272, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "075_Gregorius-I_Moralia", + "max_score": 0.682997, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_11_13", + "bdc_text": "Conturbat autem me ecclesiarum nostrarum status miserandus ingratitudo , contemptus verbi ac nescio quam frigidus zelus ministrorum fere omnium , tum etiam magistratuum omnibus hisce rebus , quae necessario requiruntur . Ab ipsis Vereor , ne certa sint , hęc praesagia mox futurę deformatae et initia dolorum . Dominus misereatur nostri .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1933", + "psc_text": "Sed si ad sanctae Ecclesiae typum trahatur, haec et cum loquitur, dolor minime quiescit, quando locutione sua perversos minime corrigi conspicit. Et cum tacet, dolor minime recedit, quia etsi aversata conticuerit, hoc ipsum amplius quod tacet gemit, quia se tacente perversorum culpas excrescere conspicit. Sequitur: CAPUT VII. [ Rec. IV ]. VERS. 8.-- Nunc autem oppressit me dolor meus, et in nihilum redacti sunt omnes artus mei. 9. Dolor Ecclesiae dum ad malorum exempla infirmos pertrahi conspicit. --Dolore suo sancta Ecclesia premitur quando in malitia sua crescere perversos intuetur. Et quia dum pravi crescunt etiam infirmi qui in ea sunt ad sequenda studia pravitatis irritantur, recte additur: Et in nihilum redacti sunt omnes artus mei. Sicut enim per ossa fortes, sic per artus infirmi quique designari solent. Membra ergo Ecclesiae ad nihilum rediguntur quando ex imitatione pravorum in hoc mundo crescentium infirmi quique deterius infirmantur. Videntes etenim felicitatem malorum, saepe", + "candidate_score": 0.682997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_10_12", + "bdc_text": "Sed hec hactenus , Nunc de variis Sathanę per suos nunc verum fatear , varia quotidie quidem audio , ut autem verum fatear , execationes , quibus ecclesiam suam deo commendo semper hec omnia me parum conturbant . Conturbat autem me ecclesiarum nostrarum status miserandus ingratitudo , contemptus verbi ac nescio quam frigidus zelus ministrorum fere omnium , tum etiam magistratuum omnibus hisce rebus , quae necessario requiruntur . Ab ipsis Vereor , ne certa sint , hęc praesagia mox futurę deformatae et initia dolorum .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1933", + "psc_text": "Sed si ad sanctae Ecclesiae typum trahatur, haec et cum loquitur, dolor minime quiescit, quando locutione sua perversos minime corrigi conspicit. Et cum tacet, dolor minime recedit, quia etsi aversata conticuerit, hoc ipsum amplius quod tacet gemit, quia se tacente perversorum culpas excrescere conspicit. Sequitur: CAPUT VII. [ Rec. IV ]. VERS. 8.-- Nunc autem oppressit me dolor meus, et in nihilum redacti sunt omnes artus mei. 9. Dolor Ecclesiae dum ad malorum exempla infirmos pertrahi conspicit. --Dolore suo sancta Ecclesia premitur quando in malitia sua crescere perversos intuetur. Et quia dum pravi crescunt etiam infirmi qui in ea sunt ad sequenda studia pravitatis irritantur, recte additur: Et in nihilum redacti sunt omnes artus mei. Sicut enim per ossa fortes, sic per artus infirmi quique designari solent. Membra ergo Ecclesiae ad nihilum rediguntur quando ex imitatione pravorum in hoc mundo crescentium infirmi quique deterius infirmantur. Videntes etenim felicitatem malorum, saepe", + "candidate_score": 0.672593, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_11_13", + "bdc_text": "Conturbat autem me ecclesiarum nostrarum status miserandus ingratitudo , contemptus verbi ac nescio quam frigidus zelus ministrorum fere omnium , tum etiam magistratuum omnibus hisce rebus , quae necessario requiruntur . Ab ipsis Vereor , ne certa sint , hęc praesagia mox futurę deformatae et initia dolorum . Dominus misereatur nostri .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1172", + "psc_text": "Christus in judicio reprobos ad feriendum videbit, quos hic ad misericordiam impendendam non vidit. --Ac si aperte diceret: Districtus ad judicium veniens, et ad salvandum non vides, et ad feriendum vides, quia quem in praesenti vita dispensationis tuae miseratione non respicis, respiciendo, postmodum per justitiam exstinguis. Nunc enim peccator quisque Deum non metuit et vivit, blasphemat et proficit, quia scilicet misericors creator, quem exspectando vult corrigere, aspiciendo non vult punire, sicut scriptum est: Dissimulans peccata hominum propter poenitentiam (Sap. XI, 24) . Sed tunc peccator cum respicitur non subsistit, quia cum districtus judex merita subtiliter inquirit, reus ad tormenta non sufficit. 32. Justi se perituros sciunt, si remota pietate a Deo judicentur. --Quamvis hoc etiam justorum voci congruit, quorum mens semper sollicita venturo examini intendit. Omne enim quod agunt metuunt, dum caute considerant qui ante quantum judicem stabunt. Intuentur potentiam illius magnitudinis, et pensant quanto reatu constricti sunt propriae infirmitatis.", + "candidate_score": 0.672055, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_10_12", + "bdc_text": "Sed hec hactenus , Nunc de variis Sathanę per suos nunc verum fatear , varia quotidie quidem audio , ut autem verum fatear , execationes , quibus ecclesiam suam deo commendo semper hec omnia me parum conturbant . Conturbat autem me ecclesiarum nostrarum status miserandus ingratitudo , contemptus verbi ac nescio quam frigidus zelus ministrorum fere omnium , tum etiam magistratuum omnibus hisce rebus , quae necessario requiruntur . Ab ipsis Vereor , ne certa sint , hęc praesagia mox futurę deformatae et initia dolorum .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_980", + "psc_text": "Deum praesentes poenas dolent, pavent futuras. --Justorum mens non solum perpendit quod tolerat, sed etiam pavet quod restat; videt qualia in hac vita patitur; metuit ne post hanc graviora patiatur. Luget quia in hujus caecitatis exsilio a paradisi gaudiis cecidit; timet ne et cum exsilium relinquetur, mors aeterna subsequatur. Jam ergo sententiam tolerat in poena; sed minas adhuc venturi judicis formidat ex culpa. Hinc Psalmista ait: In me pertransierunt irae tuae, et terrores tui conturbaverunt me (Psal. LXXXVII, 17) . Interni quippe judicis postquam irae pertranseunt, etiam terrores conturbant, quia jam aliud damnatione patimur, et adhuc aliud de aeterna ultione formidamus. Vir igitur sanctus, perpendens mala quae tolerat, dicat: Sagittae Domini in me sunt, quarum indignatio ebibit spiritum meum. Sed, graviora in perpetuum metuens, adjungat: Et terrores militani contra me. Ac si aperte diceret: Percussus quidem de praesentibus doleo; 215 sed hoc in dolore fit gravius, quia et in poena", + "candidate_score": 0.668084, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_10_12", + "bdc_text": "Sed hec hactenus , Nunc de variis Sathanę per suos nunc verum fatear , varia quotidie quidem audio , ut autem verum fatear , execationes , quibus ecclesiam suam deo commendo semper hec omnia me parum conturbant . Conturbat autem me ecclesiarum nostrarum status miserandus ingratitudo , contemptus verbi ac nescio quam frigidus zelus ministrorum fere omnium , tum etiam magistratuum omnibus hisce rebus , quae necessario requiruntur . Ab ipsis Vereor , ne certa sint , hęc praesagia mox futurę deformatae et initia dolorum .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1241", + "psc_text": "Vet. XXV. ] Spiritus multiplex sermonis oris tui. 271 Qui enim multiplicitatem sermonis ori tribuit, profecto cordis inopiam reprehendit. Ac si aperte dicat: Abundantia spiritus in sermone oris attolleris, sed sensus indigentia coangustaris. [ Vet. XXV. ] Pravi autem, cum recta reprehendunt, ne ipsi quae justa sunt nescire videantur, nota omnibus bona, quae audiendo didicerunt, quasi incognita proferunt. Unde et Baldad protinus adjungit: CAPUT XXXVI. VERS. 3.-- Nunquid Deus supplantat judicium et Omnipotens subvertit quod justum est? 59. Pravi doctrinae laudem aucupantur. Justitiam Dei laudant ubi eis bene est, ubi male damnant. Haec beatus Job nec loquens negaverat, nec reticens ignorabat. Sed procaces quique, ut diximus, etiam nota jactanter proferunt, ut loquendo docti videantur: contemnunt moderate conticescere, ne credantur ex imperitia tacuisse. Sciendum vero est quia tunc divinae justitiae rectitudinem laudant, cum se ad gaudium incolumitas sublevat, et alios flagella castigant; cum se conspiciunt rerum prosperitate perfrui, alios adversitate fatigari.", + "candidate_score": 0.664309, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_10_12", + "bdc_text": "Sed hec hactenus , Nunc de variis Sathanę per suos nunc verum fatear , varia quotidie quidem audio , ut autem verum fatear , execationes , quibus ecclesiam suam deo commendo semper hec omnia me parum conturbant . Conturbat autem me ecclesiarum nostrarum status miserandus ingratitudo , contemptus verbi ac nescio quam frigidus zelus ministrorum fere omnium , tum etiam magistratuum omnibus hisce rebus , quae necessario requiruntur . Ab ipsis Vereor , ne certa sint , hęc praesagia mox futurę deformatae et initia dolorum .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1932", + "psc_text": "Nam quando et aliis cognoscentibus peccant, aliis etiam cognoscentibus increpandi sunt, ne si praedicator taceat, culpam approbasse videatur, atque haec crescens in exemplum veniat, quam pastoris lingua non secat. Sancta ergo Ecclesia, cum per praedicatores suos quaedam facta malorum sub dispensatione invectionis increpat, labia quasi parcens movet; sed tamen parcendo non parcit, quia ab invectione culpae generaliter non tacet, quam specialiter tacet. Sequitur: CAPUT VI. VERS. 7.-- Sed quid agam? Si locutus fuero non quiescet dolor meus; et si tacuero, non recedet a me. 8. Dolor Ecclesiae cum pravos frustra corripi conspicit. --Hoc personae beati Job qualiter congruat nullus ignorat. Sed si ad sanctae Ecclesiae typum trahatur, haec et cum loquitur, dolor minime quiescit, quando locutione sua perversos minime corrigi conspicit. Et cum tacet, dolor minime recedit, quia etsi aversata conticuerit, hoc ipsum amplius quod tacet gemit, quia se tacente perversorum culpas excrescere conspicit. Sequitur: CAPUT VII. [ Rec. IV", + "candidate_score": 0.661668, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_8_10", + "bdc_text": "Nunc sub omni lapide scorpius dormit . Ego tibi magnas ago gratias quantum molestię devoraveris , pro me , quin consilium aliud a te petebam , nisi fidele ac fraternum consilium quidem nemini quicquam imputandum , nisi temporum iniquitati , neque profecto ipse tanti facio rem , ut quicquam designare cupiam , aut me autem , in re officio parum dignum si tempora essent meliora . Sed hec hactenus , Nunc de variis Sathanę per suos nunc verum fatear , varia quotidie quidem audio , ut autem verum fatear , execationes , quibus ecclesiam suam deo commendo semper hec omnia me parum conturbant .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1921", + "psc_text": "David prophetae vocibus dicit: Supra dorsum meum fabricaverunt peccatores (Psal. CXXVIII, 3) , quia videlicet dum haereticos vel quoslibet reprobos, quos corrigere non valet, tolerat, facta peccantium supra dorsum portat. Beatus itaque Job videns Eliphaz amicum suum multa contra se de hypocrisi conquerentem, qui ex consolationis verbis ad amaritudinem increpationis eruperat, et simulatus consolator apparebat, per patientiam suam typum servat Ecclesiae, quae novit talia audiendo tolerare, et, cum ejus sermo admittitur, ratiocinando destruere, et dicit: CAPUT II. [ Rec II ]. CAP. XVI, VERS. 2.-- Audivi frequenter talia. 2. Job typus Ecclesiae a fictis amicis oppressae, consolatores simulantibus. A consolatoriis verbis ad increpatoria amici Job eruperant. --Electi quippe frequenter aliena mala quasi sua audiunt, et ab his eis crimen impingitur a quibus crimina impacta perpetrantur. Hac autem responsione beatus Job illud Ecclesiae tempus significat quo, oppressa ab adversariis, temporali eorum potentia quasi dejecta creditur. Unde sequitur:--IBID.-- Consolatores onerosi omnes vos", + "candidate_score": 0.655462, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_15", + "bdc_text": "De nostro illo sancto non miror esse , qui offenduntur , graviter apud Nam hic etiam apud nos idem fit , et autem hactenus per patientiam , sine eius dissimulationem utriusque ordinis potuit , quem voluit , eius rei causas calamo committere non posset omnia tutum est nunc , adeoque mihi fortassis non per olim cognitę sunt .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2366", + "psc_text": "quoque in amaritudine est sermo meus, et manus plagae meae aggravata est super gemitum meum. 31. Inordinata consolatio dolorem auget. --More suo beatus Job planioribus verbis inchoat, sed dicta sua alta mysterii prosecutione consummat. Mederi quippe dolor afflicti ex amicorum consolatione debuerat; sed quia consolatio ad blandimenta fallaciae erupit, afflicti dolor inhorruit. Quia, enim Eliphaz spondere converso meliora non timuit, quasi ex noxio medicamine vulnus crevit. Unde recte dicitur: Nunc quoque in amaritudine est sermo meus, et manus plagae meae aggravata est super gemitum meum, quia videlicet 513 inordinatae consolationis intentio percussionem quam minuere debuit multiplicavit. In quibus nimirum verbis per typum sanctae Ecclesiae etiam fidelium dolor exprimitur, qui eo amplius gemunt, quo malos blandiri conspiciunt, qui juxta Pauli vocem: Per dulces sermones et benedictiones seducunt corda innocentium (Rom. XVI, 18) . 32. [ Vet. XIII.] Fidelium mentes sine amaritudine esse nesciunt. Quae etiam verba ad considerandam subtilius mentem fidelium", + "candidate_score": 0.654602, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_11", + "bdc_text": "Conturbat autem me ecclesiarum nostrarum status miserandus ingratitudo , contemptus verbi ac nescio quam frigidus zelus ministrorum fere omnium , tum etiam magistratuum omnibus hisce rebus , quae necessario requiruntur .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2422", + "psc_text": "quibus non est operimentum in frigore, ut videlicet solum culpae frigus interimat quos calor alterius operis ex parte aliqua tegebat. [ Vet. XXIV. ] Potest vero per frigus desiderium, per vestimentum operatio signari. Et sunt plerique qui adhuc perversis desideriis aestuant, sed, contra se spiritaliter decertantes, rectis sibi operibus repugnant, et bonis actibus tegunt hoc quod sinistrum sibi resultare per tentationem sentiunt. Hi itaque unde mala desiderant, inde algent; unde autem bona operantur, inde vestiti sunt. Cum vero haeretici perversis allegationibus rectae fidei opera subtrahunt, quid agunt, nisi ut hi qui adhuc desideriorum carnalium frigora sentiunt, sine bonorum actuum vestimento moriantur? Sequitur: CAPUT LI. VERS. 8.-- Quos imbres montium rigant, et non habentes velamen amplexantur lapides. 64. Sanctorum Patrum sententiis tanquam fluentis rigamur. Sanctorum martyrum invocatio. --Imbres montium sunt verba doctorum. De quibus montibus voce sanctae Ecclesiae dicitur: Levavi oculos meos ad montes (Psal. CXX, 1) . Hos itaque imbres", + "candidate_score": 0.644222, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_12", + "bdc_text": "Ab ipsis Vereor , ne certa sint , hęc praesagia mox futurę deformatae et initia dolorum .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_455", + "psc_text": "Qui enim veraciter intus dolet, quae agenda foras, quae non agenda sint, fortiter praevidet. Si enim nos virtus compunctionis in intimis afficit, omnis strepitus pravae suggestionis obmutescit. Unde et sequitur: CAPUT XXXVII. VERS. 13.-- Et nemo loquebatur ei verbum: videbant enim dolorem esse vehementem. 70. Qui vitia ad virtutis usum possunt famulari. --Si enim cor veraciter dolet, linguam contra nos vitia non habent. Nam cum plene vita rectitudinis quaeritur, supervacua suggestio pravitatis obturatur. Saepe autem si forti nos studio contra vitiorum incentiva stringimus, ipsa etiam vitia ad usum virtutis immutamus. Nonnullos namque ira possidet: sed hanc, dum rationi subjiciunt, in sancti zeli ministerium vertunt. Nonnullos superbia erigit; sed dum divinae formidini animum inclinant, hanc ad defensionem justitiae in vocem liberae auctoritatis immutant. Nonnullos fortitudo carnis illecebrat; sed dum exercendis piis operibus corpus subdunt, unde iniquitatis stimulum passi sunt, inde pietatis lucra mercantur. Unde et bene isdem beatus Job post multa", + "candidate_score": 0.638807, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_12", + "bdc_text": "Ab ipsis Vereor , ne certa sint , hęc praesagia mox futurę deformatae et initia dolorum .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1420", + "psc_text": "se sequentibus praenuntiando declaravit. Unde et apte protinus per compassionem ad eorum quoque duritiam sermo convertitur, atque ab eis quomodo prophetiae gratia subtrahitur, indicatur. Nam subditur: CAPUT XXXIII. VERS. 27.-- Cum dixero: Nequaquam ita loquar, commuto faciem meam, et dolore torqueor. 49. Judaeorum perfidia et reprobatio. --Plebs quippe Judaica loqui ut prius noluit, quae eum quem praedixerat negavit. Sed commutata facie dolore torquetur, quia dum interni sui hominis aspectum, quo agnosci a conditore potuerat, foeditate perfidiae polluit, a praesentibus malis incipiens, sub aeterna se ultione damnavit. Quasi enim commutata facie, ab auctore non cognoscitur, quae perdita bonae conscientiae fide reprobatur. Sed nimirum restat ut suppliciorum dolor torqueat, quam suus non cognoscens conditor ignorat. Quia igitur haec sub Redemptoris nostri significatione transcurrimus, nunc moraliter discutiendo replicemus. SENSUS MORALIS.--50. CAP. IX, VERS. 25.-- Dies mei velociores fuerunt cursore; fugerunt, et non viderunt bonum.--Quibus bonis homo peccando spoliatus, quibus malis obnoxius. --Sicut saepe", + "candidate_score": 0.638048, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_11", + "bdc_text": "Conturbat autem me ecclesiarum nostrarum status miserandus ingratitudo , contemptus verbi ac nescio quam frigidus zelus ministrorum fere omnium , tum etiam magistratuum omnibus hisce rebus , quae necessario requiruntur .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1385", + "psc_text": "quos diu Dei patientia toleravit. --Libet intueri vir sanctus quanta se subtilitate dijudicat, ne quid in illo divina judicia reprehendant. Infirmitatem namque suam intuens, ait: Quantus ergo sum ego qui respondeam ei, et loquar verbis meis cum eo? [Rec. XII. ] De justitiae suae meritis non confidens, sed ad solam se spem postulationis conferens subdit: Qui etiam si habuero quidpiam justum, non respondebo, sed meum judicem deprecabor. Sed de ipsa quoque postulatione pavidus adjungit: Et cum invocantem me exaudierit, non credo quod exaudierit vocem meam. Cur tanta circumspectione trepidat, cur tanta sollicitudine formidat, nisi quia terrorem judicis in extrema districtione considerat, et, vim discussionis illius non ferens, omne quod gerit esse sibi insufficiens pensat? Unde et protinus subdit: CAPUT XX [ Vet. XVI ]. VERS. 17.-- In turbine enim conteret me. 31. Peccator quisque in turbine atteritur, qui erectus in tranquillitate videbatur, quia quem diu superna longanimitas tolerat, extrema judicii", + "candidate_score": 0.63475, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_10", + "bdc_text": "Sed hec hactenus , Nunc de variis Sathanę per suos nunc verum fatear , varia quotidie quidem audio , ut autem verum fatear , execationes , quibus ecclesiam suam deo commendo semper hec omnia me parum conturbant .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2058", + "psc_text": "XIX, VERS. 2.-- Usquequo affligitis animam meam, et atteritis me sermonibus? 447 29. Quid a malis patiantur justi. --Sancti viri eloquia, ut saepe jam diximus, aliquando ex persona propria, aliquando vero ex voce capitis, aliquando autem ex typo sunt universalis Ecclesiae sentienda. Valde vero affligitur anima justorum quando illi contra bonos districtas sententias intorquent, qui bene vivere ignorant; et ex voce sibi justitiam vindicant, quam moribus impugnant. Unde amicis beati Job, ut saepe jam diximus, haereticorum typum tenentibus, recte ab eodem respondetur: Usquequo affligitis animam meam, et atteritis me sermonibus? Atteruntur enim boni sermonibus iniquorum, quando contra eos illi in verbis tument, qui aut in perversa fide, aut in pravis moribus jacent. Sequitur: CAPUT XXVI. VERS. 3.-- En, decies confunditis me. 30. Sive sileant justi, sive loquantur, malos semper experiuntur adversarios. --Numeratis vicibus locutionum amicorum Job, adhuc nisi quinquies locutos eos cognoscimus. Sed propter hoc quod ab eis quinquies increpationes", + "candidate_score": 0.634007, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_11", + "bdc_text": "Conturbat autem me ecclesiarum nostrarum status miserandus ingratitudo , contemptus verbi ac nescio quam frigidus zelus ministrorum fere omnium , tum etiam magistratuum omnibus hisce rebus , quae necessario requiruntur .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1172", + "psc_text": "Christus in judicio reprobos ad feriendum videbit, quos hic ad misericordiam impendendam non vidit. --Ac si aperte diceret: Districtus ad judicium veniens, et ad salvandum non vides, et ad feriendum vides, quia quem in praesenti vita dispensationis tuae miseratione non respicis, respiciendo, postmodum per justitiam exstinguis. Nunc enim peccator quisque Deum non metuit et vivit, blasphemat et proficit, quia scilicet misericors creator, quem exspectando vult corrigere, aspiciendo non vult punire, sicut scriptum est: Dissimulans peccata hominum propter poenitentiam (Sap. XI, 24) . Sed tunc peccator cum respicitur non subsistit, quia cum districtus judex merita subtiliter inquirit, reus ad tormenta non sufficit. 32. Justi se perituros sciunt, si remota pietate a Deo judicentur. --Quamvis hoc etiam justorum voci congruit, quorum mens semper sollicita venturo examini intendit. Omne enim quod agunt metuunt, dum caute considerant qui ante quantum judicem stabunt. Intuentur potentiam illius magnitudinis, et pensant quanto reatu constricti sunt propriae infirmitatis.", + "candidate_score": 0.633598, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_10", + "bdc_text": "Sed hec hactenus , Nunc de variis Sathanę per suos nunc verum fatear , varia quotidie quidem audio , ut autem verum fatear , execationes , quibus ecclesiam suam deo commendo semper hec omnia me parum conturbant .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1250", + "psc_text": "jam transacta sunt, ad memoriam reducimus, patenter agnoscimus quam celeriter hoc quoque fugiat quod tenemus. Saepe vero haeretici eosdem 273 nobiscum patres, quos veneramur laudant, sed intellectu depravato, ipsis nos eorum laudibus impugnant. Unde et adhuc subditur: CAPUT XLI. VERS. 10.-- Ipsi docebunt te; loquentur, tibi, et de corde suo proferent eloquia. 65. Pravi bona interdum proferunt, sed non bene. Suo tum se mucrone feriunt. --Notandum quod superius dixerat: Spiritus multiplex sermonis oris tui; nunc vero, reductis ad memoriam patribus, dicit: De corde suo proferent eloquia. Ac si vitam sanctae Ecclesiae haeretici detestantes, dicant: Multiplicitatem spiritus in ore habes, in corde non habes. Sed illi contra te audiendi sunt, qui verba ex corde proferentes, recta vivendo docuerunt. Saepe autem pravi, dum suae vitium fortitudinis ignorant, audenter aliorum rectitudinem lacerant; cumque contra bonos sibi auctoritatem increpationis arripiunt, aut ea bona proferunt, quae non videndo, sed audiendo didicerunt; aut ea aliis mala", + "candidate_score": 0.632973, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_3", + "bdc_text": "Negocium , quod mihi posset , esse cum abbate , si ęquus aliquando iudex mihi contingat ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1766", + "psc_text": "sacculo delicta mea, statim subdit: IBID.-- 385 Sed curasti iniquitatem meam. Qui ergo justum inveniri se in judicio memorat, nequaquam se juste flagellatum negat; quamvis flagello ejus Dominus non peccata studuit tergere, sed merita augere. Sequitur: CAPUT XXXIX. VERS. 19.-- Quis est qui judicetur mecum? veniat. 52. Nullus peccati cogitationis expers esse potest. --Sancti viri ita se in operibus suis, Deo auctore, custodiunt, ut omnino unde accusentur exterius non inveniatur; interius vero in cogitationibus suis tanta se cautela circumspiciunt, ut, si fieri valeat, semper irreprehensibiles interni judicis oculis assistant. Sed quantum agere possunt, ne exterius labantur in opere, tantum interius agere nequaquam possunt, ut nunquam labantur in cogitatione. Humana enim conscientia eo ipso quo ab intimis recedit, semper in lubrico est. Unde fit ut etiam sancti viri frequenter labantur in corde. Beatus ergo Job, tam ex voce sua quam ex voce electorum loquens, dicat: Quis est qui judicetur mecum? veniat.", + "candidate_score": 0.618768, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_3", + "bdc_text": "Negocium , quod mihi posset , esse cum abbate , si ęquus aliquando iudex mihi contingat ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1765", + "psc_text": "et inferius dicit: Consumere me vis peccatis adolescentiae meae; et peccata sua subtiliter agnoscens, adhuc longe inferius adjungit: Signasti quasi in sacculo delicta mea; nunc ait: Si fuero judicatus, scio quia justus inveniar. Neque enim simul convenire queunt peccatum et justitia. Sed sanctus vir sibi iniquitatem tribuens, et omnipotenti Domino purgationem suam, et peccatorem se cognoscit ex se, et justum se factum non ignorat ex munere. Qui in recto quoque opere positus ex abundanti gratia meruit flagella sustinere. Jamque se in judicio justum inveniri gaudet, qui se ante judicium percussum vidit. Unde et cum longe post dicat: Signasti quasi in sacculo delicta mea, statim subdit: IBID.-- 385 Sed curasti iniquitatem meam. Qui ergo justum inveniri se in judicio memorat, nequaquam se juste flagellatum negat; quamvis flagello ejus Dominus non peccata studuit tergere, sed merita augere. Sequitur: CAPUT XXXIX. VERS. 19.-- Quis est qui judicetur mecum? veniat. 52. Nullus peccati cogitationis", + "candidate_score": 0.617788, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_3", + "bdc_text": "Negocium , quod mihi posset , esse cum abbate , si ęquus aliquando iudex mihi contingat ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1112", + "psc_text": "ostendi sapientes appetunt, intus per stultitiam elationis suae vinculis ligantur. Unde fit ut contentionum certamina exquirant, et de Deo, qui pax nostra est, loqui pacfice nesciant, atque ex pacis negotio rixae inventores fiant. Quibus bene per Paulum dicitur: Si quis autem videtur esse contentiosus, nos talem consuetudinem non habemus, neque Ecclesia Dei (I Cor. XI, 16) . Recte autem subditur: CAPUT IV. IBID.-- Et loquentes id quod justum est, judicate. 5. Nil inconsulte loquendum. --Is namque qui loquitur, dum de verbis suis auditoris sententiam exspectat, quasi ejus judicio supponitur a quo auditur. Qui igitur in dictis suis reprobari metuit, ipse prius debet examinare quod dicit, quatenus inter cor et linguam aequus quidam discretusque arbiter sedeat, subtiliter pensans, si recta verba cor offerat, quae, utiliter suscipiens, ad auditorum judicium lingua perducat. Beatus igitur Job sua contra amicos agens, sed contra haereticos nostra denuntians, praecipitationem loquentium reprehendat, atque ad eorum mentem verba", + "candidate_score": 0.614045, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf006", + "work_id": "stoa0275.stoa025.opp-lat2", + "max_score": 0.680403, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_8_10", + "bdc_text": "Nunc sub omni lapide scorpius dormit . Ego tibi magnas ago gratias quantum molestię devoraveris , pro me , quin consilium aliud a te petebam , nisi fidele ac fraternum consilium quidem nemini quicquam imputandum , nisi temporum iniquitati , neque profecto ipse tanti facio rem , ut quicquam designare cupiam , aut me autem , in re officio parum dignum si tempora essent meliora . Sed hec hactenus , Nunc de variis Sathanę per suos nunc verum fatear , varia quotidie quidem audio , ut autem verum fatear , execationes , quibus ecclesiam suam deo commendo semper hec omnia me parum conturbant .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa025.opp-lat2_window_86", + "psc_text": "habe gratiam meam, uirtus enim in infirmitate perficitur. hoc qui satanae deduntur audire non possunt. Hymenaei autem et Alexandri crimen si et in isto et in futuro aeuo inremissibile est, blasphemia scilicet, utique apostolus non aduersus terminum domini sub spe ueniae dedisset satanae iam a fide in blasphemiam mersos. unde et naufragos eos iuxta fidem pronuntiauit, non habentes iam solacium nauis ecclesiae. illis enim uenia negatur, qui de fide in blasphemiam impegerunt. ceterum ethnici et haeretici cotidie ex blasphemia emergunt. sed et si dixit: tradidi eos satanae, uti disciplinam acciperent non blasphemandi, de ceteris dixit, qui illis traditis satanae id est extra ecclesiam proiectis erudiri haberent blasphemandum non esse. sic igitur et incestum fornicatorem non in emendationem, sed in perditionem tradidit satanae, ad quem iam super ethnicum delinquendo transierat, ut discerent fornicandum non esse. denique in 1] cf. 2 Cor. 12, 7. 14] 2 Cor. 12, 9. 23] 1 Tim.", + "candidate_score": 0.680403, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_13_15", + "bdc_text": "Dominus misereatur nostri . Amen . De nostro illo sancto non miror esse , qui offenduntur , graviter apud Nam hic etiam apud nos idem fit , et autem hactenus per patientiam , sine eius dissimulationem utriusque ordinis potuit , quem voluit , eius rei causas calamo committere non posset omnia tutum est nunc , adeoque mihi fortassis non per olim cognitę sunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa025.opp-lat2_window_137", + "psc_text": "et, qui templum dei uitiauerit, uitiabit illum deus, nisi omnium focorum cineres in ecclesia de capite suo excusserit. debuerat enim quae damnauerat proinde determinasse, quonam usque et sub qua condicione damnasset, si temporali et condicionali et non perpetua seueritate damnasset. porro cum in omnibus epistolis et post fidem talem prohibeat admitti et admissum a communicatione detrudat, sine spe condicionis ullius aut temporis, nostrae magis sententiae adsistit, eam paenitentiam ostendens dominum malle, quae ante fidem, quae ante baptisma morte peccatoris potior habeatur, semel diluendi per Christi gratiam semel pro peccatis nostris morte functi. nam hoc etiam in sua persona apostolus statuit. adfirmans enim Christum ad hoc uenisse, ut peccatores saluos faceret, quorum primus ipse fuisset, quid adicit? et misericordiam sum consecutus, quoniam ignorans feci in incredulitate. ita clementia illa dei malentis paenitentiam peccatoris quam mortem ad ignorantes adhuc et adhuc incredulos spectat, quorum causa liberandorum uenerit Christus, non qui iam deum", + "candidate_score": 0.664602, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_10", + "bdc_text": "Sed hec hactenus , Nunc de variis Sathanę per suos nunc verum fatear , varia quotidie quidem audio , ut autem verum fatear , execationes , quibus ecclesiam suam deo commendo semper hec omnia me parum conturbant .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa025.opp-lat2_window_86", + "psc_text": "habe gratiam meam, uirtus enim in infirmitate perficitur. hoc qui satanae deduntur audire non possunt. Hymenaei autem et Alexandri crimen si et in isto et in futuro aeuo inremissibile est, blasphemia scilicet, utique apostolus non aduersus terminum domini sub spe ueniae dedisset satanae iam a fide in blasphemiam mersos. unde et naufragos eos iuxta fidem pronuntiauit, non habentes iam solacium nauis ecclesiae. illis enim uenia negatur, qui de fide in blasphemiam impegerunt. ceterum ethnici et haeretici cotidie ex blasphemia emergunt. sed et si dixit: tradidi eos satanae, uti disciplinam acciperent non blasphemandi, de ceteris dixit, qui illis traditis satanae id est extra ecclesiam proiectis erudiri haberent blasphemandum non esse. sic igitur et incestum fornicatorem non in emendationem, sed in perditionem tradidit satanae, ad quem iam super ethnicum delinquendo transierat, ut discerent fornicandum non esse. denique in 1] cf. 2 Cor. 12, 7. 14] 2 Cor. 12, 9. 23] 1 Tim.", + "candidate_score": 0.629917, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf006", + "work_id": "stoa0275.stoa023.opp-lat2", + "max_score": 0.679551, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_13_15", + "bdc_text": "Dominus misereatur nostri . Amen . De nostro illo sancto non miror esse , qui offenduntur , graviter apud Nam hic etiam apud nos idem fit , et autem hactenus per patientiam , sine eius dissimulationem utriusque ordinis potuit , quem voluit , eius rei causas calamo committere non posset omnia tutum est nunc , adeoque mihi fortassis non per olim cognitę sunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa023.opp-lat2_window_9", + "psc_text": "offensa patientia F 16 eruditum scripsi: eruditus PMNF eruditus. non uulgo r 18 lumen F extinxit N (corr. m. 1), resstrinxit F 20 filium N patientia tota N 1* [atquin ipse lauandis discipulorum pedibus ministrauit] aonnon peoeatoreepeccatores, non publicanos aspernatus eet, non illi saltim oiuitaticiuitati, quae eum recipere noluerat, iratus est, cum etiam discipuli tam eontumeliosocontumelioso oppido caelestes ignes repraesentari uoluissent; ingratesingratos curauit, inaidiatoribusinsidiatoribus cessit. parum hoc, si non etiam proditorem suum secum habuit nec constanter denotauit. cum uero traditur, cum adducitur ut pecus ad uictimam, — sic enim non magis aperit os quam agnus sub tondentis potestate — ille, cui legiones angelorum, si uolnissetuoluisset, uno dicto de caelis adfuissent, ne unius quidem discentis gladium ultorem probauit. patientia domini in Malcho uulnerata est. itaque et gladii opera maledixit in posterum et sanitatis restitutione ei, quem non ipse uexauerat, satisfecit per patientiam, misericordiae matrem. taceo, quod figitur; in hoc enim uenerat.", + "candidate_score": 0.679551, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_15", + "bdc_text": "De nostro illo sancto non miror esse , qui offenduntur , graviter apud Nam hic etiam apud nos idem fit , et autem hactenus per patientiam , sine eius dissimulationem utriusque ordinis potuit , quem voluit , eius rei causas calamo committere non posset omnia tutum est nunc , adeoque mihi fortassis non per olim cognitę sunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa023.opp-lat2_window_9", + "psc_text": "offensa patientia F 16 eruditum scripsi: eruditus PMNF eruditus. non uulgo r 18 lumen F extinxit N (corr. m. 1), resstrinxit F 20 filium N patientia tota N 1* [atquin ipse lauandis discipulorum pedibus ministrauit] aonnon peoeatoreepeccatores, non publicanos aspernatus eet, non illi saltim oiuitaticiuitati, quae eum recipere noluerat, iratus est, cum etiam discipuli tam eontumeliosocontumelioso oppido caelestes ignes repraesentari uoluissent; ingratesingratos curauit, inaidiatoribusinsidiatoribus cessit. parum hoc, si non etiam proditorem suum secum habuit nec constanter denotauit. cum uero traditur, cum adducitur ut pecus ad uictimam, — sic enim non magis aperit os quam agnus sub tondentis potestate — ille, cui legiones angelorum, si uolnissetuoluisset, uno dicto de caelis adfuissent, ne unius quidem discentis gladium ultorem probauit. patientia domini in Malcho uulnerata est. itaque et gladii opera maledixit in posterum et sanitatis restitutione ei, quem non ipse uexauerat, satisfecit per patientiam, misericordiae matrem. taceo, quod figitur; in hoc enim uenerat.", + "candidate_score": 0.670309, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_13_15", + "bdc_text": "Dominus misereatur nostri . Amen . De nostro illo sancto non miror esse , qui offenduntur , graviter apud Nam hic etiam apud nos idem fit , et autem hactenus per patientiam , sine eius dissimulationem utriusque ordinis potuit , quem voluit , eius rei causas calamo committere non posset omnia tutum est nunc , adeoque mihi fortassis non per olim cognitę sunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa023.opp-lat2_window_32", + "psc_text": "I. 6). wt autem supra subsequentis patientiae exempla proferuntur, ita hic antecedentis . 3 ipso MNF, ipsi Puulgo 9 iussus MNF, iussus est P uulgo 10 parenthesin indicaui: contestationem. ceterum deus.... sciebat tam uulgo 12 amplesset F 15 per sanctum abrahae F 16 aductricem F 17 sapientiam P (in mg. patientiam corr. R ex Hirsaugiensi) 18 et olim F taceasere nec 'fatue' quidem dicere sine iudicii periculo licet. prohibita ira restricti animi, compressa petulantia manus, exemptum linguae uenenum. plus lex quam amisit inuenit. dicente Christo: diligite inimicos uestros et maledicentibus benedicite et orate pro persecutoribus uestris, ut filii aitissitis patris uestri caelestis. uides, quem nobis patrem patientia adquirat. § 7 _HocHoc principali praecepto, quo ne digne quidem malefacere concessum, uniuersa patientiae disciplina succincta est. iam uero percurrentibus nobis causas impatientiae cetera quoque praecepta suis locis respondebunt. si detrimento rei familiaris animus concitatur, omni paene in loco contemnendo saeculo scripturis dominicis", + "candidate_score": 0.663959, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_13_15", + "bdc_text": "Dominus misereatur nostri . Amen . De nostro illo sancto non miror esse , qui offenduntur , graviter apud Nam hic etiam apud nos idem fit , et autem hactenus per patientiam , sine eius dissimulationem utriusque ordinis potuit , quem voluit , eius rei causas calamo committere non posset omnia tutum est nunc , adeoque mihi fortassis non per olim cognitę sunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa023.opp-lat2_window_40", + "psc_text": "solus est benedictus. igitur dominum serui consequamur et maledicamur patienter, ut benedicti esse possimus. si parum aequanimiter audiam dictum aliquod in me proteraumproteruum aut nequam, reddam et ipse amaritudinis uicem necesse est, aut cruciabor impatientia muta. cum ergo (re)percussero maledictis, quomodo secutus inueniar doctrinam domini, qua traditum est non uasculorum inquinamentis, sed eorum, quae ex ore promuntur, hominem communicari, item: 8] Matth. 5, 89. 14] Matth. 5, 11. 15] cf. Deut. 21, 23. Gal. 3, 18. 22] cf. Marc. 7, 15. 18. 3 ipsum qui corpus Oehlerus Õ Bubimus. minorum uulgo delibatione JR*, deliberatione PMNFR1 6 in patientia N 8 pronocare R3, pronocari PMNFS1 10 qui ius P, cuius R,1 illi scripsi: ille PMNF 12 napulaturum acripsi; uapulaturus PMNF, uapulat RB, uapulabit Lat uerba grauius-Qapulatorum in libris tnU. post conatrictus tradita huc transtuli enim om. P (add. R ex Hvrsaugiensx) uapulabit B, uapulauit PMNF 15 benedictas F 20 repercussero seripsi:", + "candidate_score": 0.662515, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_15", + "bdc_text": "De nostro illo sancto non miror esse , qui offenduntur , graviter apud Nam hic etiam apud nos idem fit , et autem hactenus per patientiam , sine eius dissimulationem utriusque ordinis potuit , quem voluit , eius rei causas calamo committere non posset omnia tutum est nunc , adeoque mihi fortassis non per olim cognitę sunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa023.opp-lat2_window_32", + "psc_text": "I. 6). wt autem supra subsequentis patientiae exempla proferuntur, ita hic antecedentis . 3 ipso MNF, ipsi Puulgo 9 iussus MNF, iussus est P uulgo 10 parenthesin indicaui: contestationem. ceterum deus.... sciebat tam uulgo 12 amplesset F 15 per sanctum abrahae F 16 aductricem F 17 sapientiam P (in mg. patientiam corr. R ex Hirsaugiensi) 18 et olim F taceasere nec 'fatue' quidem dicere sine iudicii periculo licet. prohibita ira restricti animi, compressa petulantia manus, exemptum linguae uenenum. plus lex quam amisit inuenit. dicente Christo: diligite inimicos uestros et maledicentibus benedicite et orate pro persecutoribus uestris, ut filii aitissitis patris uestri caelestis. uides, quem nobis patrem patientia adquirat. § 7 _HocHoc principali praecepto, quo ne digne quidem malefacere concessum, uniuersa patientiae disciplina succincta est. iam uero percurrentibus nobis causas impatientiae cetera quoque praecepta suis locis respondebunt. si detrimento rei familiaris animus concitatur, omni paene in loco contemnendo saeculo scripturis dominicis", + "candidate_score": 0.648704, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_0_2", + "bdc_text": "Salutem in domino . Accepi tandem literas tuas diu expectatas , tametsi sciam tuis negociis donandum hoc . etiam si tardius aliquando rescribas .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa023.opp-lat2_window_14", + "psc_text": "domino prouisas traditasque. meliora ergo nobis erunt in obsequii disciplina quae nobis deus subdit? agnoscunt denique fl. quae oboediunt: nos cui soli subditi sumus, domino scilicet, auscultare dubitamus? at quam iniustum est, quam etiam ingratum, quod per alterius indulgentiam de aliis consequaris, idem illi, per quem consequeris, de temetipso non rependere! nec pluribus de obsequii exhibitione debiti a nobis domino deo. satis enim agnitio dei, quid sibi incumbat, intellegit. ne 1 iastractio F et Hvrsaugiensis tate Rhenano aperta F 2 praeciendo F in add. Iun 4 effectam Rig: effectam PMNF 8 pro. merendae F 9 secundum Ldominnmj moratos B, secundum moratos PM2fF 11 pileo F uulgo 16 snbnexis Seal: snbnixis PMNF alio uiro N 19 tractasque F in om. N 20 lacunam signaui: \"\"pńlDi cniaslibet dominium eidem)que oboediunt fort. 21 asoultare N 22 ac quam N 23 consequatur. F .25 debiti (i in a corr. m. 1) P, debite MNF,", + "candidate_score": 0.626332, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem", + "max_score": 0.679221, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_11_13", + "bdc_text": "Conturbat autem me ecclesiarum nostrarum status miserandus ingratitudo , contemptus verbi ac nescio quam frigidus zelus ministrorum fere omnium , tum etiam magistratuum omnibus hisce rebus , quae necessario requiruntur . Ab ipsis Vereor , ne certa sint , hęc praesagia mox futurę deformatae et initia dolorum . Dominus misereatur nostri .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_348", + "psc_text": "Nobis hoc nobis aperte dicitur, qui afflicti, obsessi, conclusi, omnia quae in hoc mundo habuimus bona perdidimus. Urbes erutas, eversa castra, depopulatos agros, suffossas Ecclesias videmus; et tamen adhuc parentes nostros ad iniquitates sequimur, ab eorum elatione quam vidimus non mutamur. Et illi quidem inter gaudia, nos vero, quod est gravius, et inter flagella peccamus. Sed ecce omnipotens Deus iniquitates judicans, jam priores nostros abstulit, jam ad judicium vocavit. Nos adhuc ad poenitentiam exspectat, nos ad revertendum sustinet. Et qui in illis jam judicium exercuit, nobis suae patientiae longanimitatem praerogat, ne cum nostris nos prioribus perdat, dicens: Si forte vel ipsi audiant, et si forte quiescant, quia domus exasperans est. 10. Omnis anima etiam post acceptam fidem in perversitate sua aut permanens, aut revertens, domus exasperans vocatur, quia eum quem per fidem susceperat repellit a se pravis moribus habitatorem Deum. Nam domus inhabitatur a domino. Si ergo domus, quare exasperans?", + "candidate_score": 0.679221, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_11", + "bdc_text": "Conturbat autem me ecclesiarum nostrarum status miserandus ingratitudo , contemptus verbi ac nescio quam frigidus zelus ministrorum fere omnium , tum etiam magistratuum omnibus hisce rebus , quae necessario requiruntur .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_1094", + "psc_text": "in jejuniis multis, in frigore et nuditate (II Cor. XI, 27) ? Atque statim subdit: Praeter illa quae extrinsecus sunt, instantia mea quotidiana, sollicitudo omnium Ecclesiarum (Ibid., 28) . Pensate, quaeso, custos templi quanta sollicitudine vigilet. Ecce enim in seipso inaestimabilia patitur, et cordis sui sollicitudinem aliis impartitur. Cujus rogo virtutis est plus de utilitate proximorum quam de sua afflictione cogitare? Quis hoc digne aestimet? quis digne penset? Laborat, luget, esurit, sitit, alget, jejunat, vigilat, et tamen vigilando de Ecclesiarum omnium sollicitudine cogitat. Ecce est solertissimus custos templi in exemplo propositus. Imitetur qui valet. Adversa etenim pro veritate pati, bona proximis impendere, circa animarum sollicitudinem vigilare, ne quis in perfidiam, ne quis in superbiam, ne quis in rapinam, vel immunditiam labatur, exquirere atque compescere, hoc est templum Dei, id est sanctam Ecclesiam, custodire. 13. Sunt autem minoris ordinis sacerdotes, qui ad ministerium altaris excubant, qui videlicet in adjutorium majorum peccata", + "candidate_score": 0.652165, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_11", + "bdc_text": "Conturbat autem me ecclesiarum nostrarum status miserandus ingratitudo , contemptus verbi ac nescio quam frigidus zelus ministrorum fere omnium , tum etiam magistratuum omnibus hisce rebus , quae necessario requiruntur .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_348", + "psc_text": "Nobis hoc nobis aperte dicitur, qui afflicti, obsessi, conclusi, omnia quae in hoc mundo habuimus bona perdidimus. Urbes erutas, eversa castra, depopulatos agros, suffossas Ecclesias videmus; et tamen adhuc parentes nostros ad iniquitates sequimur, ab eorum elatione quam vidimus non mutamur. Et illi quidem inter gaudia, nos vero, quod est gravius, et inter flagella peccamus. Sed ecce omnipotens Deus iniquitates judicans, jam priores nostros abstulit, jam ad judicium vocavit. Nos adhuc ad poenitentiam exspectat, nos ad revertendum sustinet. Et qui in illis jam judicium exercuit, nobis suae patientiae longanimitatem praerogat, ne cum nostris nos prioribus perdat, dicens: Si forte vel ipsi audiant, et si forte quiescant, quia domus exasperans est. 10. Omnis anima etiam post acceptam fidem in perversitate sua aut permanens, aut revertens, domus exasperans vocatur, quia eum quem per fidem susceperat repellit a se pravis moribus habitatorem Deum. Nam domus inhabitatur a domino. Si ergo domus, quare exasperans?", + "candidate_score": 0.637545, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_23", + "bdc_text": "Ornatissimo viro domino Henrico Bullingero , Tigurinę ecclesię fideli antistiti , domino suo colendo .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_703", + "psc_text": "mentibus est constructa. Quae recte ferculum dicitur, quia ipsa fert quotidie animas ad aeternum convivium conditoris sui. Cui ferculo columnae argenteae factae sunt, quia praedicatores Ecclesiae sanctae eloquii luce resplendent. Est autem cum columnis argenteis reclinatorium aureum, quia per hoc quod a sanctis praedicatoribus lucide dicitur, mentes audientium fulgorem claritatis intimae, in qua reclinentur, inveniunt. Per hoc enim quod luculente et aperte audiunt, in illud quod clarescit in corde requiescunt. Columnae ergo ejus argenteae et reclinatorium aureum factum est, quia per lucem sermonis invenitur apud animum claritas quietis. Ille quippe fulgor internus mentem irradiat, ut per intentionem ibi requiescat, ubi praedicationis gratia non quaeratur. De eadem quippe sancta Ecclesia scriptum est: Pennae columbae deargentatae, et posteriora dorsi ejus in specie auri (Psal. LXVII, 14) . Quae enim hic spiritu mansuetudinis impleta quasi columba pennas deargentatas habet, in posteriora dorsi ejus speciem auri continet, quia hic praedicatores suos sermonis luce induit;", + "candidate_score": 0.632011, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis", + "max_score": 0.678843, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_12_14", + "bdc_text": "Ab ipsis Vereor , ne certa sint , hęc praesagia mox futurę deformatae et initia dolorum . Dominus misereatur nostri . Amen .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_215", + "psc_text": "minatur judicium in futuro saeculo. Verba quae dixi scripta sunt, et divinis auctoritatibus continentur, quia, Misericors et miserator Dominus, longanimis et multum misericors, et verax (Psal. CI, 8, et CXLIV, 8) . Multum delectat omnes peccatores et amatores saeculi hujus, quia misericors et miserator Dominus, quia longanimis et multum misericors. Sed si amas tam multa mitia, time ibi et ultimum quod ait, Et verax. Si enim nihil aliud diceret, nisi, Misericors et miserator Dominus, longanimis et multum misericors; quasi jam converteres te ad securitatem et impunitatem, et ad licentiam peccatorum; faceres quod velles, utereris saeculo, vel quantum tibi permitteretur, vel quantum tibi libido jussisset: et si quis te bene admonendo objurgaret atque terreret, ut cohiberes te ab immoderato fluxu eundo post concupiscentias tuas, et deserendo Deum tuum; inter medias voces objurgantis obsisteres, impudenti quidem fronte, veluti audita divina auctoritate, et legeres de libro dominico: Quid me terres de Deo nostro?", + "candidate_score": 0.678843, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_11_13", + "bdc_text": "Conturbat autem me ecclesiarum nostrarum status miserandus ingratitudo , contemptus verbi ac nescio quam frigidus zelus ministrorum fere omnium , tum etiam magistratuum omnibus hisce rebus , quae necessario requiruntur . Ab ipsis Vereor , ne certa sint , hęc praesagia mox futurę deformatae et initia dolorum . Dominus misereatur nostri .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2194", + "psc_text": "aut ignosci possunt; quare ergo non satisfacimus cupiditatibus nostris? Impleamus saltem praesentis temporis voluptatem, quia nullam habemus in futuro mercedem. Faciamus quidquid libet, etsi non licet; ut habeamus suavitatem vel temporalem, quia percipere non meremur aeternam. Talia dicentes desperando pereunt, sive antequam omnino credant, sive jam christiani et in aliqua peccata et scelera male vivendo prolapsi. Procedit ad eos Dominus vineae, et tanquam desperantes et vocanti tergum dantes, pulsat et clamat per prophetam Ezechielem: In quacumque die conversus fuerit homo a via sua pessima, omnes iniquitates ejus obliviscar (Ezech. XVIII, 21-22) . Hac voce audita et credita, a desperatione recreantur, et ab illa altissima et profunda voragine, qua submersi fuerant, emergunt. CAPUT IX. 11. Spes perversa qua differtur conversio. Diem crastinum Deus nemini promisit. Sed his timendum est, ne in aliam voraginem incurrant, et perverse sperando moriantur, qui desperando mori non potuerunt. Mutant enim cogitationes longe quidem diversas, sed non", + "candidate_score": 0.669646, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_12_14", + "bdc_text": "Ab ipsis Vereor , ne certa sint , hęc praesagia mox futurę deformatae et initia dolorum . Dominus misereatur nostri . Amen .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2194", + "psc_text": "aut ignosci possunt; quare ergo non satisfacimus cupiditatibus nostris? Impleamus saltem praesentis temporis voluptatem, quia nullam habemus in futuro mercedem. Faciamus quidquid libet, etsi non licet; ut habeamus suavitatem vel temporalem, quia percipere non meremur aeternam. Talia dicentes desperando pereunt, sive antequam omnino credant, sive jam christiani et in aliqua peccata et scelera male vivendo prolapsi. Procedit ad eos Dominus vineae, et tanquam desperantes et vocanti tergum dantes, pulsat et clamat per prophetam Ezechielem: In quacumque die conversus fuerit homo a via sua pessima, omnes iniquitates ejus obliviscar (Ezech. XVIII, 21-22) . Hac voce audita et credita, a desperatione recreantur, et ab illa altissima et profunda voragine, qua submersi fuerant, emergunt. CAPUT IX. 11. Spes perversa qua differtur conversio. Diem crastinum Deus nemini promisit. Sed his timendum est, ne in aliam voraginem incurrant, et perverse sperando moriantur, qui desperando mori non potuerunt. Mutant enim cogitationes longe quidem diversas, sed non", + "candidate_score": 0.663945, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_10_12", + "bdc_text": "Sed hec hactenus , Nunc de variis Sathanę per suos nunc verum fatear , varia quotidie quidem audio , ut autem verum fatear , execationes , quibus ecclesiam suam deo commendo semper hec omnia me parum conturbant . Conturbat autem me ecclesiarum nostrarum status miserandus ingratitudo , contemptus verbi ac nescio quam frigidus zelus ministrorum fere omnium , tum etiam magistratuum omnibus hisce rebus , quae necessario requiruntur . Ab ipsis Vereor , ne certa sint , hęc praesagia mox futurę deformatae et initia dolorum .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_447", + "psc_text": "Deus nunc judicat quaedam, non omnia. Verumtamen etiam modo debet quisque attendere, quia quando vult Deus, respicit et judicat, et ad horam non differt: quando autem vult, differt. Et unde hoc? Quia si nunquam in praesenti judicaret, non esse Deus crederetur: si omnia in praesenti judicaret, nihil judicio reservaret. Ad hoc enim multa servantur judicio, et quaedam in praesentia judicantur, ut illi qui differuntur, timeant et convertantur. Non enim amat Deus damnare, sed salvare: et ideo patiens est in malos, ut de malis faciat bonos. Sed dicit Apostolus, quia revelabitur ira Dei super omnem impietatem (Rom. I, 18) , et reddet Deus unicuique secundum opera sua. Admonet autem et corripit hominem contemnentem; et dicit, An divitias bonitatis et longanimitatis ejus contemnis? Quia bonus est in te, quia longanimis est in te, quia patiens est in te, quia differt te et non aufert te, contemnis, et omnino nullum judicium Dei putas:", + "candidate_score": 0.66056, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_8_10", + "bdc_text": "Nunc sub omni lapide scorpius dormit . Ego tibi magnas ago gratias quantum molestię devoraveris , pro me , quin consilium aliud a te petebam , nisi fidele ac fraternum consilium quidem nemini quicquam imputandum , nisi temporum iniquitati , neque profecto ipse tanti facio rem , ut quicquam designare cupiam , aut me autem , in re officio parum dignum si tempora essent meliora . Sed hec hactenus , Nunc de variis Sathanę per suos nunc verum fatear , varia quotidie quidem audio , ut autem verum fatear , execationes , quibus ecclesiam suam deo commendo semper hec omnia me parum conturbant .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2320", + "psc_text": "XXIII, 34) . Vidisti sponsum ista dicentem, vide et amicum sponsi cum veste nuptiali invitatum. Benedictum Stephanum attendite, quomodo increpat Judaeos, tanquam saevus, tanquam iratus: Dura cervice, et non circumcisi corde et auribus, vos restitistis Spiritui sancto. Quem Prophetarum non occiderunt patres vestri? Audisti quomodo lingua saeviat. Adhuc tu paratus es dicere in quemlibet, atque utinam in eum dicas, qui Deum offenderit, non qui te. Offendit Deum et non increpas; offendit te, clamas: ubi est vestis illa nuptialis? Audistis ergo quomodo saevierit Stephanus: audite quomodo dilexerit. Offendit eos quos increpabat, lapidatus est ab eis. Et cum undique furentium manibus, et lapidum ictibus premeretur et tunderetur, prius ait: Domine Jesu Christe, accipe spiritum meum. Deinde posteaquam pro se stans oravit, pro illis qui lapidabant eum, genu fixit, et dixit: Domine, ne statuas eis hoc delictum: ego moriar in carne, non illi in corde. Et hoc dicto obdormivit (Act. VII, 51-59). Post", + "candidate_score": 0.657239, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_17_19", + "bdc_text": "nisi enim animus me fallit. puto id poteris ; est enim bonus ac pius minister . pro me aliquando totius rei certa documenta una cum pius .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_403", + "psc_text": "dicas, Quis est bonus? Imo et hoc volo dicas: quoniam quantumcumque fueris bonus, non eris sine aliquo malo. Unde rectissime dicitur, Nemo bonus, nisi unus Deus (Luc. XVIII, 19) . Sed bonus ille qui facit bona, Deus est. Si ergo bonus Deus qui facit bona, et solus ille bonus effector bonorum; quomodo est effector bonorum, si nullus hominum est bonus? Secundum modulum ergo proximum est et homo bonus. Qui si non esset, Dominus ipse non diceret, Homo bonus de bono thesauro cordis sui profert bona (Id. VI, 45) . CAPUT VI. 6. Mali foris et intus tolerandi. --Esto ergo bonus, et tolera malum. Esto simpliciter bonus, et dupliciter tolera malum. Bonus, nonnisi intus: nam si non intus, nusquam bonus. Esto ergo bonus intus, malum tolera et foris et intus. Foris tolera haereticum, tolera paganum, tolera Judaeum; tolera et intus malum Christianum. Quia inimici hominis domestici ejus (Michaeae VII, 6). Patiens", + "candidate_score": 0.651416, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_17_19", + "bdc_text": "nisi enim animus me fallit. puto id poteris ; est enim bonus ac pius minister . pro me aliquando totius rei certa documenta una cum pius .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3188", + "psc_text": "in corde suo, contristatus quod eum non solum semel, sed iterum et tertio interrogasti, ut trina confessione amoris, deleret trinum peccatum negationis; unde ergo contristatus, quod saepe interrogatus esset ab eo qui sciret quod interrogabat, et donaverat quod audiebat; unde contristatus, talia verba retulit: Domine, tu scis omnia, ipse nosti quoniam te amo (Joan. XXI, 15-17) ? Itane ille talia confitens, imo profitens mentiretur? Veraciter ergo respondit amorem tuum, et de intimo corde protulit amantis vocem. Tu autem dixisti: Bonus homo de bono thesauro cordis sui profert bona (Matth. XII, 35) . Ergo et pastor, et bonus pastor: nihil quidem ad potestatem ac bonitatem pastoris pastorum; sed tamen etiam ipse et pastor, et bonus: et caeteri tales pastores boni. CAPUT V. 5. Unus tamen bonus pastor Christus. Quid est ergo, quod pastoribus bonis commendas unum pastorem, nisi quia in uno pastore doces unitatem? Ex exponit apertius ipse Dominus per ministerium", + "candidate_score": 0.649802, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_18_20", + "bdc_text": "est enim bonus ac pius minister . pro me aliquando totius rei certa documenta una cum pius . Nunc Bene vale .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_403", + "psc_text": "dicas, Quis est bonus? Imo et hoc volo dicas: quoniam quantumcumque fueris bonus, non eris sine aliquo malo. Unde rectissime dicitur, Nemo bonus, nisi unus Deus (Luc. XVIII, 19) . Sed bonus ille qui facit bona, Deus est. Si ergo bonus Deus qui facit bona, et solus ille bonus effector bonorum; quomodo est effector bonorum, si nullus hominum est bonus? Secundum modulum ergo proximum est et homo bonus. Qui si non esset, Dominus ipse non diceret, Homo bonus de bono thesauro cordis sui profert bona (Id. VI, 45) . CAPUT VI. 6. Mali foris et intus tolerandi. --Esto ergo bonus, et tolera malum. Esto simpliciter bonus, et dupliciter tolera malum. Bonus, nonnisi intus: nam si non intus, nusquam bonus. Esto ergo bonus intus, malum tolera et foris et intus. Foris tolera haereticum, tolera paganum, tolera Judaeum; tolera et intus malum Christianum. Quia inimici hominis domestici ejus (Michaeae VII, 6). Patiens", + "candidate_score": 0.647429, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_10", + "bdc_text": "Sed hec hactenus , Nunc de variis Sathanę per suos nunc verum fatear , varia quotidie quidem audio , ut autem verum fatear , execationes , quibus ecclesiam suam deo commendo semper hec omnia me parum conturbant .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1160", + "psc_text": "quia fecit nos? CAPUT III. 4. Vox pastoris nunc temporis audienda. Una est nostra sollicitudo, quae nobis imponitur, audire vocem pastoris: et est nunc tempus audiendi, quia ille nondum assumpsit tempus judicandi. Qui loquitur, modo tacet. Loquitur enim in praecepto, tacet in judicio. Ideo dicit quodam in loco: Tacui; numquid semper tacebo (Isai. XLII, 14) ? Quomodo tacuit, cum hoc ipsum loquendo dixerit? Qui dicit, Tacui, non tacet quia et hoc ipsum dicere, Tacui, non tacere est. Audio ergo te loquentem in tot praeceptis, in tot sacramentis, in tot paginis, in tot libris: audio denique in hoc ipso quod dicis, Tacui, numquid semper tacebo? Quomodo ergo tacuisti? Quia nondum dico, Venite, benedicti Patris mei, percipite regnum; et nondum dico aliis, Ite, maledicti, in ignem aeternum, qui praeparatus est diabolo et angelis ejus (Matth. XXV, 34, 41) : et haec ipsa ita nondum dico, ut jam praedicam. Ultimam sententiam, quam dicturus", + "candidate_score": 0.640676, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_10", + "bdc_text": "Sed hec hactenus , Nunc de variis Sathanę per suos nunc verum fatear , varia quotidie quidem audio , ut autem verum fatear , execationes , quibus ecclesiam suam deo commendo semper hec omnia me parum conturbant .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_332", + "psc_text": "Non enim hoc quisquam potest, nisi apud se intus sonante quodam tacito clamore veritatis agnoscere. Loquitur etiam Deus in bonorum malorumque conscientia. Nam et approbare quod bene facit, et improbare quod peccat, nemo recte potest, nisi ad eadem illa in silentio cordis vel laudante vel clamante voce veritatis. Veritas autem Deus est: quae cum tam multis modis loquatur hominibus et bonis et malis (quanquam non omnes, quibus tot modis loquitur, possint quoque ejus substantiam naturamque conspicere), quis hominum potest conjiciendo aut cogitando colligere, quot et quibus modis eadem veritas loquatur Angelis, sive bonis, qui ejus ineffabili specie et pulchritudine per mirabilem charitatem contemplando perfruuntur; sive malis, qui depravati per superbiam suam, et ab ipsa veritate in inferioribus ordinati, possunt quibusdam latentibus modis vocem ejus audire, quamvis faciem videre non digni sint? CAPUT V. 5. Diabolus potuit audire vocem Dei. Quapropter, dilectissimi fratres, fideles Dei, et Catholicae matris germanissimi filii, nemo", + "candidate_score": 0.640004, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_1_3", + "bdc_text": "Accepi tandem literas tuas diu expectatas , tametsi sciam tuis negociis donandum hoc . etiam si tardius aliquando rescribas . Negocium , quod mihi posset , esse cum abbate , si ęquus aliquando iudex mihi contingat ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_943", + "psc_text": "tamen crastinum diem nemo tibi promisit. Corrige te, audi Scripturam: Ne tardes converti ad Deum. Verba ista mea non sunt: sed et mea sunt. Si amo, mea sunt: amate, et vestra sunt. Sermo iste quem modo dico, Scripturae sanctae est: si contemnis illum, adversarius tuus est. Sed audi Dominum dicentem, Concorda cum adversario tuo cito (Matth. V, 25) . Audiant omnes, verba recito Scripturae divinae. O male dilator, o crastini male appetitor, audi Dominum dicentem, audi Scripturam sanctam praedicentem. De isto loco speculator sum. Ne tardes converti ad Deum, neque differas de die in diem. Vide si non vidit illos, vide si non inspexit illos qui dicunt, Crastino bene vivo, hodie male vivam. Et cum cras venerit, hoc dicturus es. Ne tardes converti ad Deum, neque differas de die in diem. Subito enim veniet ira ejus, et in tempore vindictae disperdet te. Numquid ego hoc scripsi? Numquid ego delere illud", + "candidate_score": 0.636124, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_23", + "bdc_text": "Ornatissimo viro domino Henrico Bullingero , Tigurinę ecclesię fideli antistiti , domino suo colendo .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2664", + "psc_text": "impedimento tenebatur apostolus noster Thomas, qui de Domino Christo, id est, de Christi resurrectione nec solis oculis credere voluit. Nisi misero, inquit, digitos meos in clavorum et vulnerum loca, et nisi manum meam in latus ejus misero, non credam. Et Dominus qui posset sine ullo vestigio vulneris resurgere, servavit cicatrices, quae a dubitante tangerentur, et cordis vulnera sanarentur. Et tamen vocaturus ad coenam contra excusationem quinque jugorum boum: Beati, inquit, qui non vident, et credunt (Joan. XX, 25-29) . Nos, fratres mei, ad coenam vocati, ab istis quinque jugis non sumus impediti. Non enim faciem carnis Domini videre in hoc tempore concupivimus, aut vocem ex ore carnis illius procedentem auribus admittere desideravimus: nullum in illo temporalem odorem quaesivimus. Perfudit eum quaedam mulier pretiosissimo unguento, domus illa odore impleta est (Id. XII, 3): sed nos ibi non fuimus; ecce non olfecimus, et credimus. Coenam manibus suis consecratam discipulis dedit: sed nos", + "candidate_score": 0.63137, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_23", + "bdc_text": "Ornatissimo viro domino Henrico Bullingero , Tigurinę ecclesię fideli antistiti , domino suo colendo .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2663", + "psc_text": "Album est, nigrum est, rotundum est, quadratum est, sic vel sic coloratum est: novi, sentio, teneo; natura ipsa me docet. Non cogor credere quod mihi non potes ostendere. Vox est: sentio, quia vox est; bene cantat, male cantat, suavis est, rauca est: novi, scio, pervenit ad me. Bene olet, male olet: scio, sentio. Hoc dulce est, hoc amarum; hoc salsum, hoc fatuum. Quid mihi plus dicas nescio. Tangendo novi quid durum est, quid molle sit; quid lene sit, quid asperum sit; quid caleat, quid frigeat. Quid mihi plus demonstraturus es? CAPUT IV. 4. Impedimentum fidei. Coena manibus Domini consecrata. Tali impedimento tenebatur apostolus noster Thomas, qui de Domino Christo, id est, de Christi resurrectione nec solis oculis credere voluit. Nisi misero, inquit, digitos meos in clavorum et vulnerum loca, et nisi manum meam in latus ejus misero, non credam. Et Dominus qui posset sine ullo vestigio vulneris resurgere, servavit cicatrices,", + "candidate_score": 0.630945, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_6_8", + "bdc_text": "Est apud vos . Ista apud nos impetraverunt . Nunc sub omni lapide scorpius dormit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1289", + "psc_text": "lapides mittunt. CAPUT X. 11. Genu fixo orat pro inimicis. Videamus, charissimi, videamus, spectemus magnum spectaculum: spectemus et dici crastino proponendum. Videamus. Ecce Stephanus lapidatur, sit constitutus quasi ante oculos nostros. Eia membrum Christi, eia athleta Christi, inspice illum qui pro te pependit in ligno. Crucifigebatur ille, tu lapidaris. Ille dixit: Pater, ignosce illis, quia nesciunt quid faciunt. Tu quid dicis, audiam. Videam te, ne forte possim imitari vel te. Primo beatus Stephanus stans oravit pro se, et ait: Domine Jesu, accipe spiritum meum. Deinde positis genibus pro lapidatoribus orans: Domine, inquit, ne statuas illis hoc peccatum. Hoc dicto obdormivit (Act. VII, 51-59). O felix somnus, et requies vera! Ecce quid est requiescere, pro inimicis orare. Sed paululum, quaeso te, sancte Stephane, expone mihi hoc, nescio quid, quare pro te stans orasti, et pro inimicis genu fixisti? Respondet fortasse quod intelligimus: Pro me stans oravi, quia pro me qui recte", + "candidate_score": 0.627173, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_6_8", + "bdc_text": "Est apud vos . Ista apud nos impetraverunt . Nunc sub omni lapide scorpius dormit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2818", + "psc_text": "fuit. Dominus ait, Quia dixi tibi, Vidi te cum esses sub arbore ficu, inde miraris; majora horum videbis. Quae sunt ista majora? Et dixit: Videbitis coelum apertum, et Angelos Dei ascendentes et descendentes super Filium hominis. Recolamus veterem historiam conscriptam in libro sancto, id est, in Genesi. Quando Jacob in loco obdormivit, lapidem ad caput posuit; et in somnis vidit scalam a terra pertingentem usque ad coelum: et Dominus incumbebat super eam; Angeli autem ascendebant et descendebant per eam. Hoc vidit Jacob. Somnium hominis non scriberetur, nisi magnum in illo aliquod figuraretur mysterium, et magnum aliquid prophetatum in illa visione intelligeretur. Denique ipse Jacob quia intellexit quid viderit, posuit ibi lapidem, et perfudit oleo (Gen. XXVIII, 11-18). Nam agnoscitis chrisma: agnoscite et Christum. Ipse est enim lapis, quem reprobaverunt aedificantes; ipse factus est in caput anguli (Psal. CXVII, 22). Ipse est lapis, de quo ipse dixit: Quicumque offenderit in lapidem", + "candidate_score": 0.623074, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_3", + "bdc_text": "Negocium , quod mihi posset , esse cum abbate , si ęquus aliquando iudex mihi contingat ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1117", + "psc_text": "Redemptor noster cum judicio. 29. Perdix contentiosa avis. In Donatistas. Existat et aliquis haereticus, etsi non frater diaboli, certe adjutor et filius: et ipsum dixerim perdicem contentiosum animal. Hoc enim animal, ut aucupes norunt, etiam contendendi studio capitur. Contendunt isti contra veritatem, et contenderunt ex quo se diviserunt. Modo dicunt, Contendere nolumus: quia jam capti sunt. Non habet quod dicat: Nolo contendere. O capte, aliquando certe tu eras qui primis temporibus seditionis tuae traditores arguebas, innocentes damnabas, judicium Imperatoris quaerebas, judicio episcoporum non consentiebas, victus toties appellabas, apud ipsum Imperatorem studiosissime litigabas, congregabas quae non peperisti. Ubi est nunc cervix tua? ubi est lingua tua? ubi sibilus tuus? Certe in novissimis tuis factus es insipiens, pavisti sine judicio. Non enim verum vis, vel de errore tuo, vel de veritate judicare. Pascit contra te Christus cum judicio, discernit oves suas ab ovibus non suis. Quae sunt oves meae, inquit, audiunt vocem", + "candidate_score": 0.618352, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_3", + "bdc_text": "Negocium , quod mihi posset , esse cum abbate , si ęquus aliquando iudex mihi contingat ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2590", + "psc_text": "Domino interpellato et judicante poscebat. Habebat iniquum fratrem: sed justum judicem invenerat contra iniquum fratrem. Deberet ergo perdere in tam bona causa istam occasionem? Aut quis diceret fratri ejus, Redde partem suam fratri tuo, si Christus non diceret? Ille judex hoc dicturus erat, quem forte frater ditior et raptor praemio corrumpebat? Miser ergo et paternis opibus destitutus tali ac tanto judice invento accedit, interpellat, rogat, causam suam brevissime exponit. Utquid enim opus erat causam perorare, quando ei loquebatur, qui cor poterat et videre? Domine, inquit, dic fratri meo, ut dividat mecum haereditatem. Non ei dixit Dominus, Veniat frater tuus. Sed nec misit, ut adesset, aut cum adfuisset, interpellatori dixit, Proba quod dicebas. Petebat dimidiam haereditatem, petebat in terra dimidiam: in coelo Dominus offerebat totam. Plus Dominus dabat, quam ille postulabat. CAPUT II. 3. Divisor haereditatis Christus esse nolens quid doceat. Donatistae notantur.--Dic fratri meo, ut dividat mecum haereditatem. Causa justa,", + "candidate_score": 0.614059, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_4", + "bdc_text": "nolo tanti facias , vel tu vel alias putetis me quicquam contra morem reipublicae vel quod , cum periculo aut offensione alicuius coniunctum sit petere , ne latet .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_256", + "psc_text": "et terror legum, et consuetudo morum, et verecundia major: et Deus super te, tantum Deus. Invenis enim facile pares viros, quibus non timeas erubescere, quia faciunt illud multi. Et tanta est perversitas generis humani, ut aliquando metuendum sit ne castus erubescat inter impudicos. Ideo non cesso tangere quintam istam chordam, propter ipsam perversam consuetudinem et labem totius, ut dixi, generis humani. Si quis inter vos faciat homicidium, quod avertat Deus, pellere illum vultis de patria, et continuo, si fieri potest, excludere. Si quis faciat furtum, odistis illum, nec videre vultis. Si quis dicat falsum testimonium, abominamini, nec vobis homo videtur. Si quis concupiscat alienas res, raptor et injustus deputatur. Si quis volutatur eum ancillis suis, amatur, blande accipitur; convertuntur vulnera in joca. Si quis autem existat qui dicat se castum, non facere adulterium, notum autem sit quod non faciat; erubescit accedere ad illos non sui similes, ne insultent, ne irrideant,", + "candidate_score": 0.60977, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_Sacramenta-Romanae-Ecclesiae", + "max_score": 0.678355, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_21_23", + "bdc_text": "Filii tui coniugio bene precationibus meque una cum piis ecclesie nostrę membris tuis precationibus commendo . Tuus Ioannes Zvingius. 1560 . Ornatissimo viro domino Henrico Bullingero , Tigurinę ecclesię fideli antistiti , domino suo colendo .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_Sacramenta-Romanae-Ecclesiae_window_264", + "psc_text": "Deus omnium dignitatum, quae gloriae tuae sacratis famulantur ordinibus: Deus, qui Moysen famulum tuum, secreti familiaris affatu, inter caetera coelestis documenta culturae, de habitu quoque indumenti sacerdotalis instituens, electum Aaron mystico amictu vestiri inter sacra jussisti; ut intelligentiae sensum de exemplis priorum caperet secutura posteritas; ne eruditio doctrinae tuae ulli deesset aetati; cum et apud veteres reverentiam ipsa significationum species obtineret, et apud nos certiora essent experimenta rerum, quam aenigmata figurarum. Illius namque sacerdotii anterioris habitus nostrae mentis ornatus est, et pontificalem gloriam non jam nobis honor commendat vestium, sed splendor animorum: quia et illa quae tunc carnalibus blandiebantur obtutibus, ea potius quae in ipsis erant intelligenda poscebant. Et idcirco his famulis tuis, quos ad summi sacerdotii ministerium delegisti, hanc, quaesumus, Domine, gratiam largiaris, ut quidquid illa velamina in fulgore auri, in nitore gemmarum, in multimodi operis varietate signabant, hoc in horum moribus actibusque clarescat. Comple in sacerdotibus tuis mysterii", + "candidate_score": 0.678355, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_21_23", + "bdc_text": "Filii tui coniugio bene precationibus meque una cum piis ecclesie nostrę membris tuis precationibus commendo . Tuus Ioannes Zvingius. 1560 . Ornatissimo viro domino Henrico Bullingero , Tigurinę ecclesię fideli antistiti , domino suo colendo .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_Sacramenta-Romanae-Ecclesiae_window_241", + "psc_text": "temperemus, ut continentiam valeamus exercere perfectam. Per, etc. Postcommunio. --Annue, quaesumus, Domine, ut et tuis semper solemnitatibus occupemur, et mysteriis eorum mente pariter congruamus et corpore. Per, etc. Super populum. -- Sanctificata jejunio tuorum corda filiorum, Deus habitator, illustra, et quibus praestas devotionis affectum, praebe supplicantibus pium benignus auditum. Per, etc. II. Item alia. --Exaudi, Domine, preces nostras, ut in omni natione, quod Verbi tui promissum est Evangelio, compleatur; et plenitudo adoptionis obtineat, quod praedixit testificatio veritatis. Per, etc. Intende, quaesumus, Domine, sacrificium singulare, ut hujus participatione mysterii, quae speranda credimus, exspectata sumamus. Per, etc. Vere dignum. Tuum est enim omne quod vivimus, quia licet peccati vulnere natura nostra vitiata sit, tui tamen est operis, ut ad terrena generati, ad coelestia renascantur. Visita, quaesumus, Domine, familiam tuam, et corda sacris dicata mysteriis pervigili tuere pietate, ut remedia salutis aeternae, quae te miserante percipiunt, te protegente custodiant. Per, etc. III. Item", + "candidate_score": 0.671866, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_22_24", + "bdc_text": "Tuus Ioannes Zvingius. 1560 . Ornatissimo viro domino Henrico Bullingero , Tigurinę ecclesię fideli antistiti , domino suo colendo . antistiti , domino suo fideli Zürich.", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_Sacramenta-Romanae-Ecclesiae_window_264", + "psc_text": "Deus omnium dignitatum, quae gloriae tuae sacratis famulantur ordinibus: Deus, qui Moysen famulum tuum, secreti familiaris affatu, inter caetera coelestis documenta culturae, de habitu quoque indumenti sacerdotalis instituens, electum Aaron mystico amictu vestiri inter sacra jussisti; ut intelligentiae sensum de exemplis priorum caperet secutura posteritas; ne eruditio doctrinae tuae ulli deesset aetati; cum et apud veteres reverentiam ipsa significationum species obtineret, et apud nos certiora essent experimenta rerum, quam aenigmata figurarum. Illius namque sacerdotii anterioris habitus nostrae mentis ornatus est, et pontificalem gloriam non jam nobis honor commendat vestium, sed splendor animorum: quia et illa quae tunc carnalibus blandiebantur obtutibus, ea potius quae in ipsis erant intelligenda poscebant. Et idcirco his famulis tuis, quos ad summi sacerdotii ministerium delegisti, hanc, quaesumus, Domine, gratiam largiaris, ut quidquid illa velamina in fulgore auri, in nitore gemmarum, in multimodi operis varietate signabant, hoc in horum moribus actibusque clarescat. Comple in sacerdotibus tuis mysterii", + "candidate_score": 0.644116, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_23", + "bdc_text": "Ornatissimo viro domino Henrico Bullingero , Tigurinę ecclesię fideli antistiti , domino suo colendo .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_Sacramenta-Romanae-Ecclesiae_window_264", + "psc_text": "Deus omnium dignitatum, quae gloriae tuae sacratis famulantur ordinibus: Deus, qui Moysen famulum tuum, secreti familiaris affatu, inter caetera coelestis documenta culturae, de habitu quoque indumenti sacerdotalis instituens, electum Aaron mystico amictu vestiri inter sacra jussisti; ut intelligentiae sensum de exemplis priorum caperet secutura posteritas; ne eruditio doctrinae tuae ulli deesset aetati; cum et apud veteres reverentiam ipsa significationum species obtineret, et apud nos certiora essent experimenta rerum, quam aenigmata figurarum. Illius namque sacerdotii anterioris habitus nostrae mentis ornatus est, et pontificalem gloriam non jam nobis honor commendat vestium, sed splendor animorum: quia et illa quae tunc carnalibus blandiebantur obtutibus, ea potius quae in ipsis erant intelligenda poscebant. Et idcirco his famulis tuis, quos ad summi sacerdotii ministerium delegisti, hanc, quaesumus, Domine, gratiam largiaris, ut quidquid illa velamina in fulgore auri, in nitore gemmarum, in multimodi operis varietate signabant, hoc in horum moribus actibusque clarescat. Comple in sacerdotibus tuis mysterii", + "candidate_score": 0.634775, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_1", + "bdc_text": "Accepi tandem literas tuas diu expectatas , tametsi sciam tuis negociis donandum hoc .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_Sacramenta-Romanae-Ecclesiae_window_363", + "psc_text": "tlalamo suo, Deus Dominus et illuxit nobis, ut nos de tenebris et de umbra mortis, regnum perpetuae ( Al. aeternae) lucis efficeret. Unde profusis, etc. Omnipotens sempiterne Deus, qui in Domini nostri Jesu Christi Filii tui Nativitate tribuisti totius religionis initium perfectionemque constare, da nobis, quaesumus, in ejus portione censeri, in quo totius salutis humanae summa consistit. Per, etc. IV. Item alia. -- Grata tibi sit, Domine, quaesumus, hodiernae festivitatis oblatio, ut tua gratia largiente, per haec sacrosancta commercia in illius inveniamur forma, in quo tecum est nostra substantia. Per, etc. Vere dignum. Tuae laudis hostiam jugiter immolantes, cujus figuram Abel justus instituit, agnus quoque legalis ostendit, celebravit Abraham, Melchisedech sacerdos exhibuit; sed verus agnus et aeternus Pontifex, hodie natus, Christus implevit. Unde profusis, etc. Concede, quaesumus, Domine Deus noster, ut qui ad destructionem diaboli, et remissionem natus est hodie peccatorum, et a culparum subreptione nos expiet, et ab hostium", + "candidate_score": 0.616431, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_1", + "bdc_text": "Accepi tandem literas tuas diu expectatas , tametsi sciam tuis negociis donandum hoc .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_Sacramenta-Romanae-Ecclesiae_window_43", + "psc_text": "dirigatur intentio, quo in tuo Unigenito tecum est nostra substantia. Per, etc. Exaudi nos, misericors Deus, et da mentibus nostris, quo Redemptor noster conscendit, attolli, ut secundo Mediatoris adventu manifesto munere capiamus, quod nunc audemus sperare promissum. Per, etc. Praesta nobis, omnipotens et misericors Deus, ut quae visibilibus mysteriis celebrando suscepimus, invisibili consequamur effectu. Per, etc. Da nobis, Domine, non terrena sapere, sed amare coelestia, et inter praetereuntia constitutos jam nunc inhaerere mansuris. Per, etc. Exaudi nos, Deus salutaris noster, quia per haec sacrosancta mysteria (commercia) in totius Ecclesiae confidimus corpore faciendum, quod ejus praecessit in capite, per eumdem Jesum Christum Dominum nostrum. I. -- Vere dignum. Qui post resurrectionem saeculis omnibus gloriosam, discipulis suis visu conspicuus, tactuque palpabilis usque in quadragesimum diem manifestus apparuit; ipsisque cernentibus est elevatus in coelum: in id proficientibus per has moras Ecclesiae primitivis, ut et certius fieret quod credidissent, et plenius discerent quod docerent.", + "candidate_score": 0.613762, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum", + "max_score": 0.677624, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_21_23", + "bdc_text": "Filii tui coniugio bene precationibus meque una cum piis ecclesie nostrę membris tuis precationibus commendo . Tuus Ioannes Zvingius. 1560 . Ornatissimo viro domino Henrico Bullingero , Tigurinę ecclesię fideli antistiti , domino suo colendo .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_649", + "psc_text": "gloriae tuae sacratis famulantur ordinibus, Deus qui, Moysen famulum tuum secreti familiaris affatu inter caetera coelestis documenta culturae de habitu quoque indumenti sacerdotalis instituens, electum Aaron mystico amictu vestiri inter sacra jussisti, ut intelligentiae sensum de exemplis priorum caperet secutura posteritas, nec eruditio doctrinae tuae ulli deesset aetati; cum et apud veteres reverentiam ipsa significationum species obtineret, et apud nos certiora essent experimenta rerum quam aenigmata figurarum; illius namque sacerdotii anterioris habitus nostrae mentis ornatus est, et (769) pontificalem gloriam non jam nobis honor, commendat vestium, sed splendor animarum, (770) quia et illa quae tunc carnalibus blandiebantur obtutibus, ea potius quae in ipsis erant intelligenda poscebant; et idcirco huic famulo tuo, quem (771) ad summi sacerdotii ministerium elegisti, hanc, quaesumus, Domine, gratiam largiaris, ut (772) quidquid illa velamina in fulgore auri, in nitore gemmarum, in multimodi operis varietate signabant, hoc in ejus moribus actibusque clarescat. (773) Hic accipis chrisma. Comple,", + "candidate_score": 0.677624, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_21_23", + "bdc_text": "Filii tui coniugio bene precationibus meque una cum piis ecclesie nostrę membris tuis precationibus commendo . Tuus Ioannes Zvingius. 1560 . Ornatissimo viro domino Henrico Bullingero , Tigurinę ecclesię fideli antistiti , domino suo colendo .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_421", + "psc_text": "honore altare hoc (560) sub invocatione tui nominis indigni consecramus, clemens et propitius preces nostrae humilitatis exaudi, et praesta ut in hac mensa sint tibi libamina 150 accepta, sint grata, sint pinguia, et Spiritus sancti tui semper rore perfusa, ut omni tempore in hoc loco supplicantis tibi familiae tuae anxietates releves, aegritudines cures, preces exaudias, vota suscipias, desiderata confirmes, postulata concedas. Per Dominum. Deinde dicit Antiphonam Confirma hoc Deus, cum Gloria. (561) Deinde, tenentibus subdiaconis vel acolythis linteamina, vel omnia ornamenta ecclesiae, seu vasa sacra quaecunque ad cultum Dei et ecclesiae pertinere videntur, benedicit ea pontifex. Benedictio (562) ad linteamina, vel ad omnia in usum basilicae. --(563) Omnipotens et misericors Deus, qui ab initio utilia et necessaria hominibus creasti, templaque manu hominum facta nomini sancto tuo dicari tuaeque habitationis loca vocari voluisti, quique per famulum tuum Moysen vestimenta pontificalia et sacerdotalia, seu Levitica, et alia quaeque diversi generis ornamenta ad", + "candidate_score": 0.672752, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_21_23", + "bdc_text": "Filii tui coniugio bene precationibus meque una cum piis ecclesie nostrę membris tuis precationibus commendo . Tuus Ioannes Zvingius. 1560 . Ornatissimo viro domino Henrico Bullingero , Tigurinę ecclesię fideli antistiti , domino suo colendo .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_424", + "psc_text": "sunt omnia, cujus dono percipimus quae ad vitae remedium possidemus, te supplices nixis precibus exoramus, ut de sede Majestatis tuae huic oblationi fidelium sanctificator accedas. Suscipe de manu famulorum tuorum Ill. munus oblatum, quod a tua clementia benedictum in hujus sanctuarii tui usum maneat consecratum. Sint haec in conspectu tuo libenter accepta, sicut quondam Abel alumni tui, vel Melchisedech munera tibi placuerunt oblata. Et quia ob honorem tui amoris ecclesiam tuam summis nituntur decorare obsequiis, tu eis, Domine, magna pro parvis recompensa, ut, devotionem eorum accipiens, peccata dimittas, fide eos repleas, indulgentia foveas, misericordia protegas, adversa destruas, prospera concedas. Habeant in hoc saeculo bonae actionis documentum, charitatis studium, sancti amoris effectum, et in futuro cum sanctis angelis adipiscantur perpetuum regnum. Per Dominum. 151 Alia. --Exaudi nos, Domine, quaesumus, ut haec linteamina, aliaque indumenta, necnon et vasa sancto altari tuo atque ecclesiae tuae cunctoque sacri ministerii usui praeparata, benedicere et sanctificare", + "candidate_score": 0.670769, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_21_23", + "bdc_text": "Filii tui coniugio bene precationibus meque una cum piis ecclesie nostrę membris tuis precationibus commendo . Tuus Ioannes Zvingius. 1560 . Ornatissimo viro domino Henrico Bullingero , Tigurinę ecclesię fideli antistiti , domino suo colendo .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_426", + "psc_text": "de oleo sancto super patenam, dicit. Consecrare et sanctificare digneris, Domine, patenam hanc per istam unctionem et nostram benedictionem, in Christo Jesu Domino nostro, qui vivis, etc. (570) Benedictio patenae. --Domine, Deus omnipotens, qui per Moysen famulum tuum tabernaculi tui altare, et vasa omnia divino cultui mancipasti, clementiam tuam supplices deprecamur, ut hoc vas aptum cultibus tuis, dignumque altaribus reddas, ut sanctificatum in nomine tuo, corporis tui pretiosum ferculum deputetur. Qui vivis et regnas cum Patre in unitate Spiritus sancti, per omnia saecula saeculorum. Amen. (571) Ad calicem benedicendum. --Oremus, dilectissimi fratres, ut Dominus Deus noster calicem in usum sui ministerii consecrandum coelestis gratiae inspiratione sanctificet, et ad humanam benedictionem plenitudinem divini favoris accommodet. Per Dominum. Item alia.--Oremus. Dignare, Domine, calicem istum in usum ministerii tui, (572) pia famuli tui Ill. devotione formatum, ea sanctificatione perfundere qua Melchisedech famuli tui sacratum calicem perfudisti. Et quod arte, vel metallo effici non", + "candidate_score": 0.667097, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_23", + "bdc_text": "Ornatissimo viro domino Henrico Bullingero , Tigurinę ecclesię fideli antistiti , domino suo colendo .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_649", + "psc_text": "gloriae tuae sacratis famulantur ordinibus, Deus qui, Moysen famulum tuum secreti familiaris affatu inter caetera coelestis documenta culturae de habitu quoque indumenti sacerdotalis instituens, electum Aaron mystico amictu vestiri inter sacra jussisti, ut intelligentiae sensum de exemplis priorum caperet secutura posteritas, nec eruditio doctrinae tuae ulli deesset aetati; cum et apud veteres reverentiam ipsa significationum species obtineret, et apud nos certiora essent experimenta rerum quam aenigmata figurarum; illius namque sacerdotii anterioris habitus nostrae mentis ornatus est, et (769) pontificalem gloriam non jam nobis honor, commendat vestium, sed splendor animarum, (770) quia et illa quae tunc carnalibus blandiebantur obtutibus, ea potius quae in ipsis erant intelligenda poscebant; et idcirco huic famulo tuo, quem (771) ad summi sacerdotii ministerium elegisti, hanc, quaesumus, Domine, gratiam largiaris, ut (772) quidquid illa velamina in fulgore auri, in nitore gemmarum, in multimodi operis varietate signabant, hoc in ejus moribus actibusque clarescat. (773) Hic accipis chrisma. Comple,", + "candidate_score": 0.630234, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_16", + "bdc_text": "Poteris autem hunc fratrem nostrum ecclesię diaconum alloqui ea de re ;", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_638", + "psc_text": "Spiritu timoris tui, et eum ministerio divino confirmes, ut obediens facto, atque dicto parens, tuam gratiam consequatur. Per Dominum nostrum, etc., in unitate ejusdem. (737) Ordo qualiter in Romana Ecclesia diaconi et presbyteri ordinandi sunt. Mensis primi, quarti, septimi et decimi, Sabbatorum die in duodecim lect., ad sanctum Petrum, ubi Missae celebrantur, postquam Antiphonam ad Introitum dixerint, data Oratione, venit archidiaconus, et offert eum qui ordinandus est pontifici, ita dicens: Postulat sancta mater Ecclesia catholica, ut hunc praesentem subdiaconem ad onus diaconii, vel diaconum ad onus presbyterii ordinetis. Interrogat episcopus: Scis illum dignum esse? Respondet offerens: Quantum humana fragilitas nosse sinit, et scio, et testificor ipsum dignum esse ad hujus onus officii. Et tunc annuntiat pontifex populo, dicens: Auxiliante Domino Deo et Salvatore nostro Jesu Christo. Iterum dicit: --Auxiliante Domino Deo et Salvatore nostro Jesu Christo, eligimus in ordinem diaconii, sive presbyterii Ill. subdiaconum, sive diaconum de (738) titulo Ill.", + "candidate_score": 0.629064, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_1", + "bdc_text": "Accepi tandem literas tuas diu expectatas , tametsi sciam tuis negociis donandum hoc .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_13", + "psc_text": "IN NOCTE. Deus, qui hanc sacratissimam noctem veri luminis fecisti illustratione clarescere, da, quaesumus, ut cujus lucis mysteria in terra cognovimus, ejus quoque gaudiis in coelo perfruamur. Qui tecum vivit, etc. 6 Super oblata. --Accepta sit tibi, Domine, quaesumus, hodiernae festivitatis oblatio, ut, tua gratia largiente, per haec sacrosancta commercia in illius inveniamur forma in quo tecum est nostra substantia. Qui tecum vivit et regnat Deus in unitate. Praefatio. --Vere dignum et justum est, aequum et salutare, nos tibi semper et ubique gratias agere, Domine sancte, Pater omnipotens, aeterne Deus, Per Christum Dominum nostrum. Cujus divinae Nativitatis potentiam ingenita virtutis tuae genuit magnitudo. Quem semper Filium, et ante tempora aeterna genitum, quia tibi pleno atque perfecto aeterni Patris nomen non defuit, praedicamus, et honore, majestate atque virtute aequalem tibi cum Spiritu sancto confitemur, et (99) in trino vocabulo unicam credimus Majestatem. Et ideo cum angelis, et archangelis, cum thronis, et", + "candidate_score": 0.628127, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_1", + "bdc_text": "Accepi tandem literas tuas diu expectatas , tametsi sciam tuis negociis donandum hoc .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_177", + "psc_text": "tibi semper et ubique gratias agere, Domine sancte, Pater omnipotens, aeterne Deus, per Christum Dominum nostrum: quem in hac nocte inter sacras epulas increpantem mens sibi conscia traditoris ferre non potuit, sed, apostolorum relicto consortio, sanguinis pretium a Judaeis accepit, ut vitam perderet quam (265) distraxit. Coenavit igitur hodie proditor mortem suam, et cruentis manibus panem de manu Salvatoris exiturus accepit, ut saginatum cibo major poena constringeret, (266) quem nec sacrati cibi collatio a scelere revocaret. Patitur itaque Dominus noster Jesus Christus Filius tuus cum hoste novissimum participare convivium, a quo se noverat continuo esse tradendum, ut exemplum innocentiae mundo relinqueret, et passionem suam pro saeculi redemptione suppleret. Patitur mitis Deus immitem Judam, et sustinet pius crudelem convivam, qui merito laqueo suo periturus erat, quia de Magistri sanguine cogitarat. O Dominum per omnia patientem! O Agnum inter suas epulas mitem! Cibum ejus Judas in ore ferebat, et quibus eum traderet", + "candidate_score": 0.603948, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Epistolae", + "max_score": 0.676434, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_15_17", + "bdc_text": "De nostro illo sancto non miror esse , qui offenduntur , graviter apud Nam hic etiam apud nos idem fit , et autem hactenus per patientiam , sine eius dissimulationem utriusque ordinis potuit , quem voluit , eius rei causas calamo committere non posset omnia tutum est nunc , adeoque mihi fortassis non per olim cognitę sunt . Poteris autem hunc fratrem nostrum ecclesię diaconum alloqui ea de re ; nisi enim animus me fallit. puto id poteris ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1160", + "psc_text": "piissimi principes secundum obsecrationem meam dignati fuerint fratrem Anatolium de his quae merito in querelam veniunt increpare, jungat charitas tua diligentiam suam, ut universa scandala, adhibita plenissima correctione resecentur, et a filii nostri Aetii cesset injuriis. Nam apud catholicum episcopum, etiam si erat quod quacumque de causa succensendum archidiacono videretur, propter fidei reverentiam debuit praetermitti, potius quam locum catholici nequissimus haereticus obtineret. Cum itaque quae sequantur agnovero, tunc manifestius quid agi oporteat aestimabo. Nam interim, dolore 1192 cohibito, malui indulgere patientiae, ut locus esset veniae. CAP. III. De Palaestinis vero monachis, qui jam pridem in tumultu dissensionis esse dicuntur, quo adhuc animo moveantur ignoro. Neque cujusquam sermone mihi patefactum est quas causas videantur antefatae praeferre discordiae: utrum scilicet Eutychianae perversitati tali furore famulentur, an implacabiliter doleant episcopum suum in hanc impietatem potuisse traduci, quod contra ipsorum locorum sanctorum testimonia, quibus totus mundus instruitur, ab incarnationis Dominicae veritate desciverit, et quod", + "candidate_score": 0.676434, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_21_23", + "bdc_text": "Filii tui coniugio bene precationibus meque una cum piis ecclesie nostrę membris tuis precationibus commendo . Tuus Ioannes Zvingius. 1560 . Ornatissimo viro domino Henrico Bullingero , Tigurinę ecclesię fideli antistiti , domino suo colendo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1147", + "psc_text": "Domino esse reparatum. Ac si quid adversum tanti operis consummationem de contrario spiritu sentitur oboriri, necesse est ut ad vestrae revocetur pietatis auxilium, quod ad custodiam catholicae veritatis divina providentia praeparavit: ut cum potestatis vestrae sit scandala etiam in longinquo nata resecare, multo magis ea quae sub vestris audent oculis surgere, non sinatis accrescere. Anatolii episcopi ordinationem, sicut scientia Dei testis est, suspectam (quod fatendum est) mihi fecerant consecrationis ejus auctores, nec dissimilem ab eligentibus arbitrabar electum; secutumque est ut cum communionem apostolicae sedis expeteret, diu dandis ad eum pacis epistolis abstinerem. Sed cum illi pietatis vestrae testimonium 1186 suffragaretur, et de fide atque unanimitate ejus optanda quaeque et placitura promitteret, professionem ejus ita credidi esse sinceram, ut tamen, qua observantia se agere deberet, non desinerem commonere, sedulo ipsi ac diligenter inculcans, ut de persecutoribus beatae memoriae Flaviani neminem auderet in suo habere consortio, et Eutychis haeretici sectatores tamquam inimicos", + "candidate_score": 0.675671, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_9_11", + "bdc_text": "Ego tibi magnas ago gratias quantum molestię devoraveris , pro me , quin consilium aliud a te petebam , nisi fidele ac fraternum consilium quidem nemini quicquam imputandum , nisi temporum iniquitati , neque profecto ipse tanti facio rem , ut quicquam designare cupiam , aut me autem , in re officio parum dignum si tempora essent meliora . Sed hec hactenus , Nunc de variis Sathanę per suos nunc verum fatear , varia quotidie quidem audio , ut autem verum fatear , execationes , quibus ecclesiam suam deo commendo semper hec omnia me parum conturbant . Conturbat autem me ecclesiarum nostrarum status miserandus ingratitudo , contemptus verbi ac nescio quam frigidus zelus ministrorum fere omnium , tum etiam magistratuum omnibus hisce rebus , quae necessario requiruntur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1159", + "psc_text": "Consulente autem dilectione tua de his in quibus putaveris ambigendum, non deerit relationibus tuis meae responsionis instructio: ut sequestrata earum actione causarum, quae in quibusque Ecclesiis praesulum suorum debent cognitione firmari, hanc specialem curam vice mea functus assumas, ne haeresis vel Nestoriana vel Eutychiana in aliqua parte revirescat: quia in episcopo Constantinopolitano catholicus vigor non est, nec multum aut pro sacramento salutis humanae, aut pro sua est aestimatione sollicitus: cum si quid illi inesset spiritualis industriae, ita et a quibus ordinatus sit, et cui viro successerit cogitare deberet, ut magis beatum Flavianum, quam sui honoris sequeretur auctores. Et ideo cum piissimi principes secundum obsecrationem meam dignati fuerint fratrem Anatolium de his quae merito in querelam veniunt increpare, jungat charitas tua diligentiam suam, ut universa scandala, adhibita plenissima correctione resecentur, et a filii nostri Aetii cesset injuriis. Nam apud catholicum episcopum, etiam si erat quod quacumque de causa succensendum archidiacono videretur,", + "candidate_score": 0.674831, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_15_17", + "bdc_text": "De nostro illo sancto non miror esse , qui offenduntur , graviter apud Nam hic etiam apud nos idem fit , et autem hactenus per patientiam , sine eius dissimulationem utriusque ordinis potuit , quem voluit , eius rei causas calamo committere non posset omnia tutum est nunc , adeoque mihi fortassis non per olim cognitę sunt . Poteris autem hunc fratrem nostrum ecclesię diaconum alloqui ea de re ; nisi enim animus me fallit. puto id poteris ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1161", + "psc_text": "adhuc animo moveantur ignoro. Neque cujusquam sermone mihi patefactum est quas causas videantur antefatae praeferre discordiae: utrum scilicet Eutychianae perversitati tali furore famulentur, an implacabiliter doleant episcopum suum in hanc impietatem potuisse traduci, quod contra ipsorum locorum sanctorum testimonia, quibus totus mundus instruitur, ab incarnationis Dominicae veritate desciverit, et quod in aliis per indulgentiam curari placuit, in illo putent non esse veniale. Unde cupio me super his plenius edoceri, ut etiam talium correctioni congrue studeatur: quia aliud est contra fidem impie armari, aliud pro fide immoderatius commoveri. Chartas etiam quas Aetius presbyter ante indicavit esse directas, et Breviarum fidei, quod te misisse significas, necdum ad me noveris pervenisse. Unde, si expeditioris occasio se praebuerit perlatoris, libenter habeo, ut si qua est, quae utilis videatur, quam primum ad me mittatur instructio. De Aegyptiis monachis quam quieti, aut cujus sint fidei, scire desidero, et de Alexandrinae Ecclesiae pace quid ad vos veris", + "candidate_score": 0.672029, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_9_11", + "bdc_text": "Ego tibi magnas ago gratias quantum molestię devoraveris , pro me , quin consilium aliud a te petebam , nisi fidele ac fraternum consilium quidem nemini quicquam imputandum , nisi temporum iniquitati , neque profecto ipse tanti facio rem , ut quicquam designare cupiam , aut me autem , in re officio parum dignum si tempora essent meliora . Sed hec hactenus , Nunc de variis Sathanę per suos nunc verum fatear , varia quotidie quidem audio , ut autem verum fatear , execationes , quibus ecclesiam suam deo commendo semper hec omnia me parum conturbant . Conturbat autem me ecclesiarum nostrarum status miserandus ingratitudo , contemptus verbi ac nescio quam frigidus zelus ministrorum fere omnium , tum etiam magistratuum omnibus hisce rebus , quae necessario requiruntur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1147", + "psc_text": "Domino esse reparatum. Ac si quid adversum tanti operis consummationem de contrario spiritu sentitur oboriri, necesse est ut ad vestrae revocetur pietatis auxilium, quod ad custodiam catholicae veritatis divina providentia praeparavit: ut cum potestatis vestrae sit scandala etiam in longinquo nata resecare, multo magis ea quae sub vestris audent oculis surgere, non sinatis accrescere. Anatolii episcopi ordinationem, sicut scientia Dei testis est, suspectam (quod fatendum est) mihi fecerant consecrationis ejus auctores, nec dissimilem ab eligentibus arbitrabar electum; secutumque est ut cum communionem apostolicae sedis expeteret, diu dandis ad eum pacis epistolis abstinerem. Sed cum illi pietatis vestrae testimonium 1186 suffragaretur, et de fide atque unanimitate ejus optanda quaeque et placitura promitteret, professionem ejus ita credidi esse sinceram, ut tamen, qua observantia se agere deberet, non desinerem commonere, sedulo ipsi ac diligenter inculcans, ut de persecutoribus beatae memoriae Flaviani neminem auderet in suo habere consortio, et Eutychis haeretici sectatores tamquam inimicos", + "candidate_score": 0.666364, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_20_22", + "bdc_text": "Nunc Bene vale . Filii tui coniugio bene precationibus meque una cum piis ecclesie nostrę membris tuis precationibus commendo . Tuus Ioannes Zvingius. 1560 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_573", + "psc_text": "sententia, in litteris, quas ad fratrem meum Flavianum episcopum misi, nunc sufficienter, quantum arbitror, explicatum est; ut per insinuationem praesulis vestri, quid secundum Evangelium Domini nostri Jesu Christi in omnium fidelium cordibus fixum esse cupiamus, noscatis. Datum idibus Junii, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. 860 Ἀγαπητοῖς τέκνοις, Φαύστῳ καὶ Μαρτίνῳ καὶ λοιποῖς ἀρχιμανδρίταις, Λέων ἐπίσκοπος. Ἐπειδὴ διὰ τὴν αἰτίαν τῆς πίστεως, ἣν Εὐτυχὴς διαθορυβῆσαι ἐπεχείρησεν, ἐντεῦθεν ἐπέμπομεν τοὺς συστησομένους τῇ ἀληθείᾳ ἀκόλουθον ἐνόμισα καὶ πρὸς τὴν ὑμετέραν ἀγάπην γράμματα διαπέμψασθαι· οὒς οἶδα σαφῶς οὕτω σπουδάζειν τῇ εὐσεβείᾳ, ὥστε τὰς βλασφήμους καὶ ἀσεβεῖς φωνὰς μηδ' ὅσον ταῖς ἀκοαῖς προσδέχεσθαι δύνασθαι, μενούσης ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν τῆς ἀποστολικῆς παραδόσεως, ἐν ᾗ λέγεται· Εἴ τις ὑμᾶς εὐαγγελίζεται παρ' ὃ παρελάβετε, ἀνάθεμα ἔστω. Τὴν δὲ γνώμην τοῦ προλεχθέντος, ὅς τις, ὡς ἐκ τῆς ἀναγνώσεως τῶν ὑπομνημάτων ἔγνωμεν, ἀξίως ἀπεχειροτονήθη, καὶ ἡμεῖς ἐκβλητέον ἐκρίναμεν. Καὶ ἐὰν μὲν ὁ ἄφρων συνήγορος τῆ ἰδίᾳ σκαιότητι ἐπιμεῖναι", + "candidate_score": 0.666196, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_14_16", + "bdc_text": "Amen . De nostro illo sancto non miror esse , qui offenduntur , graviter apud Nam hic etiam apud nos idem fit , et autem hactenus per patientiam , sine eius dissimulationem utriusque ordinis potuit , quem voluit , eius rei causas calamo committere non posset omnia tutum est nunc , adeoque mihi fortassis non per olim cognitę sunt . Poteris autem hunc fratrem nostrum ecclesię diaconum alloqui ea de re ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1160", + "psc_text": "piissimi principes secundum obsecrationem meam dignati fuerint fratrem Anatolium de his quae merito in querelam veniunt increpare, jungat charitas tua diligentiam suam, ut universa scandala, adhibita plenissima correctione resecentur, et a filii nostri Aetii cesset injuriis. Nam apud catholicum episcopum, etiam si erat quod quacumque de causa succensendum archidiacono videretur, propter fidei reverentiam debuit praetermitti, potius quam locum catholici nequissimus haereticus obtineret. Cum itaque quae sequantur agnovero, tunc manifestius quid agi oporteat aestimabo. Nam interim, dolore 1192 cohibito, malui indulgere patientiae, ut locus esset veniae. CAP. III. De Palaestinis vero monachis, qui jam pridem in tumultu dissensionis esse dicuntur, quo adhuc animo moveantur ignoro. Neque cujusquam sermone mihi patefactum est quas causas videantur antefatae praeferre discordiae: utrum scilicet Eutychianae perversitati tali furore famulentur, an implacabiliter doleant episcopum suum in hanc impietatem potuisse traduci, quod contra ipsorum locorum sanctorum testimonia, quibus totus mundus instruitur, ab incarnationis Dominicae veritate desciverit, et quod", + "candidate_score": 0.666026, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_16_18", + "bdc_text": "Poteris autem hunc fratrem nostrum ecclesię diaconum alloqui ea de re ; nisi enim animus me fallit. puto id poteris ; est enim bonus ac pius minister .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1320", + "psc_text": "in mala suasione delinquitur, ita et in mala consensione peccatur. Sed gratum mihi, frater charissime, est, quod dilectio tua id profitetur sibi displicere, quod tunc etiam placere non debuit. Sufficit in gratiae 1279 communis regressum professio dilectionis tuae, et attestatio principis Christiani. Nec videtur tarda correctio, cui tam venerabilis assertor accessit. Abjiciatur penitus inconcessi juris, qui dissensionem fecerat, appetitus. Sufficiant limites, quos sanctorum Patrum providentissima decreta posuerunt: ut quieta sit suis meritis et antiquis privilegiis dignitas omnium sacerdotum. Renovetur et maneat in te Dominicae charitatis affectio, ad quam dilectionem tuam saepius cohortatus sum, cum fratre et coepiscopo nostro Juliano, qui communem gratiam semper optavit; cujus industria et sollicitudines tuae relevabuntur, et fides catholica munietur. Super omnia autem fraterna charitate hortor et moneo ut ea quae ad gloriam vel ad munimen pertinent sacerdotalis officii, Nicaenorum canonum universalis Ecclesiae pacem servantia decreta custodias. Sic enim inter Domini sacerdotes inviolata charitas permanebit, si", + "candidate_score": 0.657377, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_5_7", + "bdc_text": "Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis . Est apud vos . Ista apud nos impetraverunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1041", + "psc_text": "cum nullum sit dubium quin gaudeat omnino vestra beatitudo, quod quae ab ipsis celebratur congregatio, praestantiorem habuerit honorem, prompto animo progressa est ad confirmandum quidem ipsum canonem centum quinquaginta sanctorum Patrum statuentium, ut Constantinopolitanus episcopus habeat honorem et primum locum post Romanam sanctissimam sedem, eo quod etiam Constantinopolis sit nova Roma, definivitque etiam ut ordinationes ipse faceret metropolitarum Ponticae, et Asianae, et Thracicae dioecesis; episcopis, qui sub ipsorum ditione sunt, a propriis metropolitis ordinationem accipientibus, ut in hoc potius auferantur throno Constantinopolitano ordinationes complurium episcoporum, quas per sexaginta et septuaginta annos facere consueverat. CAP. V. Ita vero cum omnes res bene essent progressae, atque in laetitiam desiissent, piissimi protinus episcopi Paschasinus et Lucentius et reverendissimus presbyter Bonifacius, saepe quidem de hac ipsa re a nobis edocti, et ignorantes intentionem vestrae sanctitatis, quam habetis erga Constantinopolis sanctissimam Ecclesiam, postquam signavit sancta synodus, et subscriptione confirmavit hujusmodi definitionem, rejiciunt synodum, turbant et", + "candidate_score": 0.6541, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_9", + "bdc_text": "Ego tibi magnas ago gratias quantum molestię devoraveris , pro me , quin consilium aliud a te petebam , nisi fidele ac fraternum consilium quidem nemini quicquam imputandum , nisi temporum iniquitati , neque profecto ipse tanti facio rem , ut quicquam designare cupiam , aut me autem , in re officio parum dignum si tempora essent meliora .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1159", + "psc_text": "Consulente autem dilectione tua de his in quibus putaveris ambigendum, non deerit relationibus tuis meae responsionis instructio: ut sequestrata earum actione causarum, quae in quibusque Ecclesiis praesulum suorum debent cognitione firmari, hanc specialem curam vice mea functus assumas, ne haeresis vel Nestoriana vel Eutychiana in aliqua parte revirescat: quia in episcopo Constantinopolitano catholicus vigor non est, nec multum aut pro sacramento salutis humanae, aut pro sua est aestimatione sollicitus: cum si quid illi inesset spiritualis industriae, ita et a quibus ordinatus sit, et cui viro successerit cogitare deberet, ut magis beatum Flavianum, quam sui honoris sequeretur auctores. Et ideo cum piissimi principes secundum obsecrationem meam dignati fuerint fratrem Anatolium de his quae merito in querelam veniunt increpare, jungat charitas tua diligentiam suam, ut universa scandala, adhibita plenissima correctione resecentur, et a filii nostri Aetii cesset injuriis. Nam apud catholicum episcopum, etiam si erat quod quacumque de causa succensendum archidiacono videretur,", + "candidate_score": 0.646404, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_1_3", + "bdc_text": "Accepi tandem literas tuas diu expectatas , tametsi sciam tuis negociis donandum hoc . etiam si tardius aliquando rescribas . Negocium , quod mihi posset , esse cum abbate , si ęquus aliquando iudex mihi contingat ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_52", + "psc_text": "Si enim de praeteritis litteris et de re olim insinuata loqueretur, vi verbi duximus commonendam, omnis rectae syntaxeos ratio posset et haberet exigeret. Id autem si evidens judicetur, epistolam primam ad Januarium traditam non fuisse consequens fit. Ita enim Leo indicat se duxisse eum nunc monere, ac si antea de eadem re numquam monuerit. Igitur epistola prima, in qua eadem monitio fusius ingeritur, non ad Januarium, sed ad aliquem ejus praedecessorem tradita dici debet. 25. Ex his porro tempus duarum sequentium epistolarum elicitur, et cur ab his initium duxerimus, manifestum fiet. Annus 444, cui has epistolas auctoritate libri de Promissionibus adjudicavit Quesnellus, explicato eodem testimonio et auctoritate Photii satis revincitur. Multo autem magis repellitur opinio Antelmii, qui easdem epistolas attribuit anno 447. Non leve in speciem videri potest illud cui potissimum insistit Antelmius epist. 1 num. 11 pag. 7, nimirum in epistola ad Aquileiensem episcopum, c. 1 mentionem fieri decretorum", + "candidate_score": 0.636344, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_9", + "bdc_text": "Ego tibi magnas ago gratias quantum molestię devoraveris , pro me , quin consilium aliud a te petebam , nisi fidele ac fraternum consilium quidem nemini quicquam imputandum , nisi temporum iniquitati , neque profecto ipse tanti facio rem , ut quicquam designare cupiam , aut me autem , in re officio parum dignum si tempora essent meliora .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1147", + "psc_text": "Domino esse reparatum. Ac si quid adversum tanti operis consummationem de contrario spiritu sentitur oboriri, necesse est ut ad vestrae revocetur pietatis auxilium, quod ad custodiam catholicae veritatis divina providentia praeparavit: ut cum potestatis vestrae sit scandala etiam in longinquo nata resecare, multo magis ea quae sub vestris audent oculis surgere, non sinatis accrescere. Anatolii episcopi ordinationem, sicut scientia Dei testis est, suspectam (quod fatendum est) mihi fecerant consecrationis ejus auctores, nec dissimilem ab eligentibus arbitrabar electum; secutumque est ut cum communionem apostolicae sedis expeteret, diu dandis ad eum pacis epistolis abstinerem. Sed cum illi pietatis vestrae testimonium 1186 suffragaretur, et de fide atque unanimitate ejus optanda quaeque et placitura promitteret, professionem ejus ita credidi esse sinceram, ut tamen, qua observantia se agere deberet, non desinerem commonere, sedulo ipsi ac diligenter inculcans, ut de persecutoribus beatae memoriae Flaviani neminem auderet in suo habere consortio, et Eutychis haeretici sectatores tamquam inimicos", + "candidate_score": 0.632313, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_9", + "bdc_text": "Ego tibi magnas ago gratias quantum molestię devoraveris , pro me , quin consilium aliud a te petebam , nisi fidele ac fraternum consilium quidem nemini quicquam imputandum , nisi temporum iniquitati , neque profecto ipse tanti facio rem , ut quicquam designare cupiam , aut me autem , in re officio parum dignum si tempora essent meliora .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1160", + "psc_text": "piissimi principes secundum obsecrationem meam dignati fuerint fratrem Anatolium de his quae merito in querelam veniunt increpare, jungat charitas tua diligentiam suam, ut universa scandala, adhibita plenissima correctione resecentur, et a filii nostri Aetii cesset injuriis. Nam apud catholicum episcopum, etiam si erat quod quacumque de causa succensendum archidiacono videretur, propter fidei reverentiam debuit praetermitti, potius quam locum catholici nequissimus haereticus obtineret. Cum itaque quae sequantur agnovero, tunc manifestius quid agi oporteat aestimabo. Nam interim, dolore 1192 cohibito, malui indulgere patientiae, ut locus esset veniae. CAP. III. De Palaestinis vero monachis, qui jam pridem in tumultu dissensionis esse dicuntur, quo adhuc animo moveantur ignoro. Neque cujusquam sermone mihi patefactum est quas causas videantur antefatae praeferre discordiae: utrum scilicet Eutychianae perversitati tali furore famulentur, an implacabiliter doleant episcopum suum in hanc impietatem potuisse traduci, quod contra ipsorum locorum sanctorum testimonia, quibus totus mundus instruitur, ab incarnationis Dominicae veritate desciverit, et quod", + "candidate_score": 0.630906, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV", + "max_score": 0.676335, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_12_14", + "bdc_text": "Ab ipsis Vereor , ne certa sint , hęc praesagia mox futurę deformatae et initia dolorum . Dominus misereatur nostri . Amen .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1808", + "psc_text": "Quid fecerunt Judaei, vel quae culpa eorum fuit, si necesse erat ut sermo Isaiae prophetae impleretur quem dixit, Domine, quis credidit auditui nostro? et brachium Domini cui revelatum est? Quibus respondemus, Dominum praescium futurorum, per Prophetam praedixisse infidelitatem Judaeorum; praedixisse tamen, non fecisse. Non enim propterea quemquam Deus ad peccandum cogit, quia futura hominum peccata jam novit. Ipsorum enim praescivit peccata, non sua; non cujusquam alterius, sed ipsorum. Quapropter si ea quae ille praescivit ipsorum, non sunt ipsorum; non vere ille praescivit: sed quia illius praescientia falli non potest; sine dubio non alius, sed ipsi peccant, quos Deus peccaturos esse praescivit. Fecerunt ergo peccatum Judaei, quod eos non compulit facere, cui peccatum non placet; sed facturos esse praedixit, quem nihil latet. Et ideo si non malum, sed bonum facere voluissent, non prohiberentur; et hoc facturi praeviderentur ab eo qui novit quid sit quisque facturus, et quid ei sit pro ejus", + "candidate_score": 0.676335, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_12_14", + "bdc_text": "Ab ipsis Vereor , ne certa sint , hęc praesagia mox futurę deformatae et initia dolorum . Dominus misereatur nostri . Amen .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1236", + "psc_text": "Misericors et miserator Dominus. Ita plane. Adhuc adde, longanimis; adhuc adde, et multum misericors: sed time quod est in novissimo, et verax (Psal. LXXXV, 15) . Quos enim modo sustinet peccantes, judicaturus est contemnentes. An divitias longanimitatis et mansuetudinis ejus contemnis, ignorans quia patientia Dei ad poenitentiam te adducit? Tu autem secundum duritiam cordis tui et cor impoenitens, thesaurizas tibi iram in die irae et revelationis justi judicii Dei, qui reddet unicuique secundum opera sua (Rom. II, 4-6) . Mansuetus Dominus, longanimis Dominus, misericors Dominus: sed et justus Dominus, et verax Dominus. Largitur tibi spatium correctionis: sed tu plus amas dilationem quam emendationem. Malus fuisti heri? hodie bonus esto. Et hodiernum diem in malitia peregisti? vel cras mutare. Semper exspectas, et de misericordia Dei tibi plurimum polliceris: quasi ille qui tibi per poenitentiam promisit indulgentiam, promiserit tibi etiam prolixiorem vitam. Unde scis quid pariat crastinus dies? Recte dicis in corde", + "candidate_score": 0.668515, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_12", + "bdc_text": "Ab ipsis Vereor , ne certa sint , hęc praesagia mox futurę deformatae et initia dolorum .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1808", + "psc_text": "Quid fecerunt Judaei, vel quae culpa eorum fuit, si necesse erat ut sermo Isaiae prophetae impleretur quem dixit, Domine, quis credidit auditui nostro? et brachium Domini cui revelatum est? Quibus respondemus, Dominum praescium futurorum, per Prophetam praedixisse infidelitatem Judaeorum; praedixisse tamen, non fecisse. Non enim propterea quemquam Deus ad peccandum cogit, quia futura hominum peccata jam novit. Ipsorum enim praescivit peccata, non sua; non cujusquam alterius, sed ipsorum. Quapropter si ea quae ille praescivit ipsorum, non sunt ipsorum; non vere ille praescivit: sed quia illius praescientia falli non potest; sine dubio non alius, sed ipsi peccant, quos Deus peccaturos esse praescivit. Fecerunt ergo peccatum Judaei, quod eos non compulit facere, cui peccatum non placet; sed facturos esse praedixit, quem nihil latet. Et ideo si non malum, sed bonum facere voluissent, non prohiberentur; et hoc facturi praeviderentur ab eo qui novit quid sit quisque facturus, et quid ei sit pro ejus", + "candidate_score": 0.638027, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_6_8", + "bdc_text": "Est apud vos . Ista apud nos impetraverunt . Nunc sub omni lapide scorpius dormit .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_314", + "psc_text": "sub arbore fici vidi te. Plus enim est quod nos Dominus vocatos justificavit, quam quod vidit jacentes sub umbra mortis. Quid enim nobis proderat si ibi remansissemus, ubi nos vidit? Numquid non jaceremus? Quid est hoc majus? Quando vidimus Angelos ascendentes et descendentes super Filium hominis? 23. Jam aliquando de his ascendentibus et descendentibus Angelis dixeram; sed ne obliti fueritis, breviter dico tanquam commemorans: pluribus enim dicerem si non commemorarem, sed modo insinuarem. Scalas vidit Jacob per somnium, et in ipsis scalis vidit Angelos ascendentes et descendentes; et lapidem quem sibi posuerat ad caput, unxit (Gen. XXVIII, 12-18). Audistis quia Messias Christus est, audistis quia unctus Christus est. Non enim sic posuit lapidem unctum, ut veniret et adoraret: alioquin idololatria esset, non significatio Christi. Facta est ergo significatio, quo usque oportuit fieri significationem, et significatus est Christus. Lapis unctus, sed non in idolum. Lapis unctus: lapis quare? Ecce pono in", + "candidate_score": 0.629226, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_6_8", + "bdc_text": "Est apud vos . Ista apud nos impetraverunt . Nunc sub omni lapide scorpius dormit .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1720", + "psc_text": "Dixerunt ergo Judaei: Ecce quomodo amabat eum. Quid est, amabat eum? Non veni vocare justos, sed peccatores in poenitentiam (Matth. IX, 13) . Quidam autem ex ipsis dixerunt: Non poterat hic qui aperuit oculos caeci, facere ut et hic non moreretur? Qui noluit facere ut non moreretur, plus est quod facturus est, ut mortuus suscitetur. 22. Jesus ergo rursus fremens in semetipso, venit ad monumentum. Fremat et in te, si disponis reviviscere. Omni homini dicitur, qui premitur pessima consuetudine: Venit ad monumentum. Erat autem spelunca, et lapis superpositus erat ei. Mortuus sub lapide, reus sub lege. Scitis enim quia Lex quae data est Judaeis, in lapide scripta est (Exod. XXXI, 18). Omnes autem rei sub lege sunt: bene viventes cum lege sunt. Justo lex posita non est (I Tim. I, 9). Quid est ergo, Lapidem removete? Gratiam praedicate. Apostolus enim Paulus ministrum se dicit Novi Testamenti, non litterae, sed spiritus:", + "candidate_score": 0.628411, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_6_8", + "bdc_text": "Est apud vos . Ista apud nos impetraverunt . Nunc sub omni lapide scorpius dormit .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_387", + "psc_text": "Tanquam diceretur, Dormisti, judicatus a terra; surge, ut judices terram. Et quo pertinet illa prophetia, Quoniam tu haereditabis in omnibus gentibus? 15. Jam vero in quinta aetate, tanquam in quinta hydria, Daniel vidit lapidem praecisum de monte sine manibus, et fregisse omnia regna terrarum; et crevisse illum lapidem, et factum esse montem magnum, ita ut impleret universam faciem terrae (Dan. II, 34, 35). Quid apertius, fratres mei? Lapis de monte praeciditur: ipse est lapis quem reprobaverunt aedificantes, et factus est in caput anguli (Psal. CXVII, 22). De quo monte praeciditur, nisi de regno Judaeorum, unde Dominus noster Jesus Christus secundum carnem natus est? Et praeciditur sine manibus, sine opere humano; quia sine amplexu maritali de virgine exortus est. Mons ille unde praecisus est, non impleverat universam faciem terrae: non enim tenuerat regnum Judaeorum omnes gentes. At vero regnum Christi, universum orbem terrarum cernimus occupare. 16. Jam ad sextam aetatem pertinet", + "candidate_score": 0.626742, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_1", + "bdc_text": "Accepi tandem literas tuas diu expectatas , tametsi sciam tuis negociis donandum hoc .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1325", + "psc_text": "sciat ita dictum esse, In Lege vestra, tanquam diceret, in Lege quae vobis est data; a quo, nisi a Deo? Sicut dicimus, Panem nostrum quotidianum: et tamen dicimus, Da nobis hodie (Matth. VI, 11) . TRACTATUS XXXVII. Ab eo quod scriptum est, Dicebant ergo. Ubi est pater tuus? usque ad id. Et nemo apprehendit eum, quia nondum venerat hora ejus. Cap. VIII, V\\. 19, 20. 1. Quod in sancto Evangelio breviter dicitur, non breviter oportet exponi, ut quod auditur, intelligatur. Verba enim Domini pauca, sed magna sunt; non numero aestimanda, sed pondere: nec ideo contemnenda, quia pauca; sed ideo quaerenda, quia magna. Qui adfuistis hesterno die, audistis, ut potuimus disputavimus ex eo quod ait Dominus, Vos secundum carnem judicatis; ego non judico quemquam. Sed et si judico ego, judicium meum verum est; quia solus non sum, sed ego et qui misit me Pater. In lege vestra scriptum est quod duorum", + "candidate_score": 0.605733, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "009_Hilarius-Pictaviensis_Commentarius-in-Matthaeum", + "max_score": 0.676287, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_11_13", + "bdc_text": "Conturbat autem me ecclesiarum nostrarum status miserandus ingratitudo , contemptus verbi ac nescio quam frigidus zelus ministrorum fere omnium , tum etiam magistratuum omnibus hisce rebus , quae necessario requiruntur . Ab ipsis Vereor , ne certa sint , hęc praesagia mox futurę deformatae et initia dolorum . Dominus misereatur nostri .", + "psc_chunk_id": "009_Hilarius-Pictaviensis_Commentarius-in-Matthaeum_window_81", + "psc_text": "rei non capit, diei deputare mentis affectum: ergo et quod sibi ipsa sollicita est, et quod ei malitia sua sufficit, et quod inhibemur solliciti esse de crastino; totum sub dictis coelestis significantiae continetur. Jubemur igitur non ambigere de futuris; satis enim vitae nostrae malitia, et dierum quibus vivimus peccata sufficiunt, ut circa haec purganda et promerenda omnis vitae nostrae meditatio laborque versetur, ne etiam de futurorum diffidentia inexpiabilis irreligiositas contrahatur: cum cessante cura nostra, ipsa in officio suo, quae sunt futura, sollicita sint, et nobis aeternae claritatis profectus, Dei procurante bonitate, jam non sollicitis praeparetur. 14. Judicare de Dei sponsionibus nefas est. Cur. -- Nolite judicare, ne judicemini. Quo enim judicio judicaveritis, judicabitur de vobis (Matth. VII, 1, 2) . Omne judicii officium penitus Deus submovet, nec ullum omnino suscipi patitur. Sed compugnare propositis subsequentia existimantur, cum dicit: Quo judicio judicaveritis, judicabitur de vobis. Sed superius ait: Nolite judicare, ne", + "candidate_score": 0.676287, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_3", + "bdc_text": "Negocium , quod mihi posset , esse cum abbate , si ęquus aliquando iudex mihi contingat ;", + "psc_chunk_id": "009_Hilarius-Pictaviensis_Commentarius-in-Matthaeum_window_461", + "psc_text": "--Diligenter autem contuendum est, qua conditione Petrus negaverit: quanquam de hoc superius tractatum est. Nam primo ait, non se intelligere quid diceret: sequenti, non se ei adhaesisse: tertio vero, se hominem non nosse. Et vere prope jam sine piaculo hominem negabat, quem Dei filium primus agnoverat: tamen quia ex infirmitate carnis vel ambiguus extitisset, amarissime flevit, recolens trepidationis istius culpam se nec admonitum potuisse vitare (Ibid., 70-75). 5. Judae poenitentia ementium arguit infidelitatem. --Traditur deinde Pilato gentium judici. Non enim judicari reus poterat ex lege, ipse sine dolo atque peccato. Tunc videns Judas, qui eum tradidit, quoniam damnatus est, et caetera (Matth., XXVII). Judas agens poenitentiam, pretium sanguinis Christi reddidit sacerdotibus: ut licet ipse venditi sanguinis justi auctor esset, tamen ementium infidelitatem ipsa professio vendentis argueret. Qui responderunt, quid ad nos? Tu videris (v. 4). Professio audax atque caeca est. Emisse se justi sanguinem audiunt, et extra judicii reatum futuros", + "candidate_score": 0.615071, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "Rescriptum_beati_Gregorii_Papae_ad_Augustinum_episcopum_quem_Saxoniam_in_praedicatione_direxerat", + "max_score": 0.676086, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_15_17", + "bdc_text": "De nostro illo sancto non miror esse , qui offenduntur , graviter apud Nam hic etiam apud nos idem fit , et autem hactenus per patientiam , sine eius dissimulationem utriusque ordinis potuit , quem voluit , eius rei causas calamo committere non posset omnia tutum est nunc , adeoque mihi fortassis non per olim cognitę sunt . Poteris autem hunc fratrem nostrum ecclesię diaconum alloqui ea de re ; nisi enim animus me fallit. puto id poteris ;", + "psc_chunk_id": "Rescriptum_beati_Gregorii_Papae_ad_Augustinum_episcopum_quem_Saxoniam_in_praedicatione_direxerat_window_127", + "psc_text": "sunt, ne in eis illa ulcisci uideantur, in quibus se per ignorantiam ante lauacrum baptismatis adstrinxerunt. In hoc enim tempore sancta ecclesia quaedam per feruorem corrigit, quaedam per mansuetudinem tolerat, quaedam per considerationem dissimulat atque ita portat et dissimulat, ut saepe malum quod aduersatur portando et dissimulando compescat. 6.8 > 7.6 > 5.6 Omnes autem qui ad fidem ueniunt admonendi sunt ne tale aliquid audeant perpetrare; si qui autem perpetrauerint, corporis et sanguinis Domini communione priuandi sunt, quia sicut in his qui per ignorantiam fecerunt culpa aliquatenus toleranda est, ita in his fortiter insequenda, qui non metuunt sciendo peccare. [interrogatio 4: De ordinatione episcoporum] 4.1 > 8.1 > 6.1 Interrogatio. Si longinquitas itineris magna interiacet ut episcopi non facile ualeant conuenire, an debeat sine aliorum episcoporum praesentia episcopus ordinari. 4.2 > 8.2 > 6.2 Respondit Gregorius. Et quidem in Anglorum ecclesia, in qua adhuc solus tu episcopus inueniris, ordinare episcopum", + "candidate_score": 0.676086, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_14_16", + "bdc_text": "Amen . De nostro illo sancto non miror esse , qui offenduntur , graviter apud Nam hic etiam apud nos idem fit , et autem hactenus per patientiam , sine eius dissimulationem utriusque ordinis potuit , quem voluit , eius rei causas calamo committere non posset omnia tutum est nunc , adeoque mihi fortassis non per olim cognitę sunt . Poteris autem hunc fratrem nostrum ecclesię diaconum alloqui ea de re ;", + "psc_chunk_id": "Rescriptum_beati_Gregorii_Papae_ad_Augustinum_episcopum_quem_Saxoniam_in_praedicatione_direxerat_window_127", + "psc_text": "sunt, ne in eis illa ulcisci uideantur, in quibus se per ignorantiam ante lauacrum baptismatis adstrinxerunt. In hoc enim tempore sancta ecclesia quaedam per feruorem corrigit, quaedam per mansuetudinem tolerat, quaedam per considerationem dissimulat atque ita portat et dissimulat, ut saepe malum quod aduersatur portando et dissimulando compescat. 6.8 > 7.6 > 5.6 Omnes autem qui ad fidem ueniunt admonendi sunt ne tale aliquid audeant perpetrare; si qui autem perpetrauerint, corporis et sanguinis Domini communione priuandi sunt, quia sicut in his qui per ignorantiam fecerunt culpa aliquatenus toleranda est, ita in his fortiter insequenda, qui non metuunt sciendo peccare. [interrogatio 4: De ordinatione episcoporum] 4.1 > 8.1 > 6.1 Interrogatio. Si longinquitas itineris magna interiacet ut episcopi non facile ualeant conuenire, an debeat sine aliorum episcoporum praesentia episcopus ordinari. 4.2 > 8.2 > 6.2 Respondit Gregorius. Et quidem in Anglorum ecclesia, in qua adhuc solus tu episcopus inueniris, ordinare episcopum", + "candidate_score": 0.66781, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf033", + "work_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis", + "max_score": 0.676053, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_4_6", + "bdc_text": "nolo tanti facias , vel tu vel alias putetis me quicquam contra morem reipublicae vel quod , cum periculo aut offensione alicuius coniunctum sit petere , ne latet . Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis . Est apud vos .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_660", + "psc_text": "Similiter Romanum sub S. Gregorio Apud Baron. ann. 601 cavet « ne in servorum Dei recessibus et eorum receptaculis illa popularis conventus praebeatur occasio, vel mulierum fiat novus introitus, quod omnino non expedit animabus eorum. » Idem jubet S. pontifex ad Castorium Ariminensem episcopum scribens Lib. IV Reg., cap. 43; et ad Valentinum abbatem Ibid. lib. III, cap. 40, qui feminas in suo admiserat monasterio: « Hujus te praecepti serie, inquit, commonemus, ut neque mulieres in monasterio tuo deinceps qualibet occasione permittas ascendere, neque monachos tuos commatres sibi facere; nam si hoc denuo ad aures nostras pervenerit, sic te severissimae noveris ultioni subdendum, ut emendationis tuae qualitate, caeteri sine dubio corrigantur. » In antiqua etiam formula condendi privilegii statuitur Exstat Saec. IV Bened., part. I, pag. 744 , ut « mulierum accessus intra portas monasterii nullatenus fiat. » His omnibus accedunt civiles imperatorum leges, Justiniani novella 133: « Non ingredientur", + "candidate_score": 0.676053, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_11_13", + "bdc_text": "Conturbat autem me ecclesiarum nostrarum status miserandus ingratitudo , contemptus verbi ac nescio quam frigidus zelus ministrorum fere omnium , tum etiam magistratuum omnibus hisce rebus , quae necessario requiruntur . Ab ipsis Vereor , ne certa sint , hęc praesagia mox futurę deformatae et initia dolorum . Dominus misereatur nostri .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_332", + "psc_text": "Domini, cap. 19, ubi sic loquitur: « Sunt quandoque malorum vitia arguendo, quandoque tacite sufferenda, secundum quod uniuscujusque, qui talis est, videris expedire; quia non omnes aegroti uno genere medicinae curantur. » Verum si sic miscere debent praelati temporibus tempora, ut correctionem in illud tempus differant quo fructuose eam sustinere possint subditi; non minus tenentur et ipsi ea exspectare tempora quibus eam utiliter queant inferre, ut nunquam perturbato adhuc animo peccantes puniant, ne forte plus vindictae quam rationi et justitiae tribuere videantur: « Sane quia mox ut infertur injuria [egregium B. Petri Damiani monitum Opusc. 18, dissertat. 3, cap. 4 ], perturbatur animus, vix rectum 80 illico valet promulgare judicium: sicut enim intuentis visum aqua dum quiescit admittit, si turbatur obtundit; sic humanus animus in ipso perturbationis articulo inoffensam recti judicii regulam et lineam non attendit, unde necesse est ut in posterum sententia differatur, quatenus aequata justitiae lance, judicium quod", + "candidate_score": 0.674439, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_4_6", + "bdc_text": "nolo tanti facias , vel tu vel alias putetis me quicquam contra morem reipublicae vel quod , cum periculo aut offensione alicuius coniunctum sit petere , ne latet . Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis . Est apud vos .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_238", + "psc_text": "mea pudicit a tutior erit in eremo, ubi in pace cum paucis, aut sola conversans soli placeam cui me probavi? Nequaquam: nam volenti perperam agere, et desertum abundantiam habet, et nemus umbram, et silentium solitudo; malum quippe, quod nemo videt, nemo arguit; ubi autem non timetur reprehensor, securius accedit tentator, licentius perpetratur iniquitas. In conventu vero bona, si qua facis, nemo prohibet; malum vero facere si vis, non licet; mox etenim a pluribus comperitur, arguitur, emendatur. » Accedit quod jam notavit Petrus Venerabilis Lib. I epist. 20: « Non enim ut in acie fieri solet, multi contra multos, nec ut in duello unus contra unum, sed inusitato praeliandi more solus contra plurimos et numero et virtute praestantes dubia sub sorte contendit » anachoreta. Hac ratione Victorianus abbas Assanensis in Hispania In ejus Vita, n. 19, Boll. 12 Januar. , cum quosdam videret monachos, qui « foris vitam solitariam degebant in", + "candidate_score": 0.671446, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_5", + "bdc_text": "Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_660", + "psc_text": "Similiter Romanum sub S. Gregorio Apud Baron. ann. 601 cavet « ne in servorum Dei recessibus et eorum receptaculis illa popularis conventus praebeatur occasio, vel mulierum fiat novus introitus, quod omnino non expedit animabus eorum. » Idem jubet S. pontifex ad Castorium Ariminensem episcopum scribens Lib. IV Reg., cap. 43; et ad Valentinum abbatem Ibid. lib. III, cap. 40, qui feminas in suo admiserat monasterio: « Hujus te praecepti serie, inquit, commonemus, ut neque mulieres in monasterio tuo deinceps qualibet occasione permittas ascendere, neque monachos tuos commatres sibi facere; nam si hoc denuo ad aures nostras pervenerit, sic te severissimae noveris ultioni subdendum, ut emendationis tuae qualitate, caeteri sine dubio corrigantur. » In antiqua etiam formula condendi privilegii statuitur Exstat Saec. IV Bened., part. I, pag. 744 , ut « mulierum accessus intra portas monasterii nullatenus fiat. » His omnibus accedunt civiles imperatorum leges, Justiniani novella 133: « Non ingredientur", + "candidate_score": 0.663311, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_5_7", + "bdc_text": "Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis . Est apud vos . Ista apud nos impetraverunt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_660", + "psc_text": "Similiter Romanum sub S. Gregorio Apud Baron. ann. 601 cavet « ne in servorum Dei recessibus et eorum receptaculis illa popularis conventus praebeatur occasio, vel mulierum fiat novus introitus, quod omnino non expedit animabus eorum. » Idem jubet S. pontifex ad Castorium Ariminensem episcopum scribens Lib. IV Reg., cap. 43; et ad Valentinum abbatem Ibid. lib. III, cap. 40, qui feminas in suo admiserat monasterio: « Hujus te praecepti serie, inquit, commonemus, ut neque mulieres in monasterio tuo deinceps qualibet occasione permittas ascendere, neque monachos tuos commatres sibi facere; nam si hoc denuo ad aures nostras pervenerit, sic te severissimae noveris ultioni subdendum, ut emendationis tuae qualitate, caeteri sine dubio corrigantur. » In antiqua etiam formula condendi privilegii statuitur Exstat Saec. IV Bened., part. I, pag. 744 , ut « mulierum accessus intra portas monasterii nullatenus fiat. » His omnibus accedunt civiles imperatorum leges, Justiniani novella 133: « Non ingredientur", + "candidate_score": 0.661662, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_5_7", + "bdc_text": "Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis . Est apud vos . Ista apud nos impetraverunt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1066", + "psc_text": "veteres monachos Psalterium memoriter discere: nam meditari apud antiquos saepe sumitur pro simplici lectione, ut in secunda Regula SS. Patrum cap. 5, sive pro studio; unde antiqua versio Gallica ms. Conchensis monasterii hunc Regulae textum ita vertit: Le temps qui reste après vigile soit occupé à dire Psautier ou à étudier. Quinto, non solum Psalterium, sel alios insuper Scripturae libros ex mente S. Benedicti memoriae commendandos esse existimo, maxime cum nonnullas lectiones ad opus Dei memoriter recitari voluerit, communisque apud veteres monachos usus obtinuerit, Scripturam memoriae mandandi. Addo praeterea occultos illius variosque sensus esse rimandos: nam Scripturae sacrae studium apud eos praecipuum fuisse constat; unde etiam Hildemarus nolenti vigilare fratri, et nihil se adjuvante Domino indigere dicenti, « Abbas, inquit, talem propositionem debet proponere, quam ille frater non possit solvere, ut humilietur, » aliquem scilicet Scripturae locum perdifficilem cujus sensum frater ille negligens et superbus ignoret. Sexto, denique non sic", + "candidate_score": 0.660117, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_10_12", + "bdc_text": "Sed hec hactenus , Nunc de variis Sathanę per suos nunc verum fatear , varia quotidie quidem audio , ut autem verum fatear , execationes , quibus ecclesiam suam deo commendo semper hec omnia me parum conturbant . Conturbat autem me ecclesiarum nostrarum status miserandus ingratitudo , contemptus verbi ac nescio quam frigidus zelus ministrorum fere omnium , tum etiam magistratuum omnibus hisce rebus , quae necessario requiruntur . Ab ipsis Vereor , ne certa sint , hęc praesagia mox futurę deformatae et initia dolorum .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_256", + "psc_text": "IV) , id est, miscens temporibus tempora, terroribus blandimenta: dirum magistri, pium patris ostendat affectum: id est indisciplinatos et inquietos debet durius arguere; obedientes autem, et mites, et patientes, ut in melius proficiant, obsecrare; negligentes autem et contemnentes, ut increpet et corripiat, admonemus. Neque dissimulet peccata delinquentium: sed mox ut coeperint oriri, radicitus ea, ut praevalet, amputet, memor periculi Heli sacerdotis de Silo I Reg. II. Et honestiores quidem atque intelligibiles animos, prima vel secunda admonitione verbis corripiat; improbos autem et duros corde, ac superbos, vel in obedientes, verberum vel corporis castigatione in ipso initio peccati coerceat, sciens scriptum: Stultus verbis non corrigitur. Et iterum: Percute filium tuum virga, et liberabis animam ejus a morte Prov. XXIII . Meminere debet semper abbas quod est, meminere quod dicitur, et scire quia cui plus committitur, plus ab eo exigitur. Sciatque quam difficilem et arduam rem suscepit regere animas et multorum servire moribus.", + "candidate_score": 0.659798, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_4_6", + "bdc_text": "nolo tanti facias , vel tu vel alias putetis me quicquam contra morem reipublicae vel quod , cum periculo aut offensione alicuius coniunctum sit petere , ne latet . Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis . Est apud vos .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_480", + "psc_text": "iis quae domi sunt: Nemo mittens manum ad aratrum, et respiciens retro, aptus est regno Dei. Quod si de eo qui renuntiare tantum voluerat, tale judicium est, quid de hujus judicio dicendum est? » Multo severior plane S. Stephani ordinis Grandimontensis censura In Regul. c. 34: « Si forte, inquit, pater vester, vel quislibet amicus vester saecularis prope cellam vestram graviter aegrotans, et peccata sua confiteri, et res suas disponere in praesentia vestra desiderans, mandet vobis ut eum visitetis, ejus praesentiam nullatenus adeatis, si tamen clericos necessitati suae sufficientes cum eo adesse contingat. Quod si illuc ire praesumentes in itinere moriamini, nequaquam Deo de vobis rationem reddemus. » His omnibus addo Carthusiensium monachorum statuta: « Monachi causa devotionis, pietatis, recreationis, visitationis parentum, aut quavis alia causa terminos suos nullatenus exeant; » et alibi: « Omnes personae ordinis vitent et fugiant parentum visitationes, et carnales affectiones; alioquin pro modo culpae puniantur;", + "candidate_score": 0.659066, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_5", + "bdc_text": "Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1066", + "psc_text": "veteres monachos Psalterium memoriter discere: nam meditari apud antiquos saepe sumitur pro simplici lectione, ut in secunda Regula SS. Patrum cap. 5, sive pro studio; unde antiqua versio Gallica ms. Conchensis monasterii hunc Regulae textum ita vertit: Le temps qui reste après vigile soit occupé à dire Psautier ou à étudier. Quinto, non solum Psalterium, sel alios insuper Scripturae libros ex mente S. Benedicti memoriae commendandos esse existimo, maxime cum nonnullas lectiones ad opus Dei memoriter recitari voluerit, communisque apud veteres monachos usus obtinuerit, Scripturam memoriae mandandi. Addo praeterea occultos illius variosque sensus esse rimandos: nam Scripturae sacrae studium apud eos praecipuum fuisse constat; unde etiam Hildemarus nolenti vigilare fratri, et nihil se adjuvante Domino indigere dicenti, « Abbas, inquit, talem propositionem debet proponere, quam ille frater non possit solvere, ut humilietur, » aliquem scilicet Scripturae locum perdifficilem cujus sensum frater ille negligens et superbus ignoret. Sexto, denique non sic", + "candidate_score": 0.658997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_8_10", + "bdc_text": "Nunc sub omni lapide scorpius dormit . Ego tibi magnas ago gratias quantum molestię devoraveris , pro me , quin consilium aliud a te petebam , nisi fidele ac fraternum consilium quidem nemini quicquam imputandum , nisi temporum iniquitati , neque profecto ipse tanti facio rem , ut quicquam designare cupiam , aut me autem , in re officio parum dignum si tempora essent meliora . Sed hec hactenus , Nunc de variis Sathanę per suos nunc verum fatear , varia quotidie quidem audio , ut autem verum fatear , execationes , quibus ecclesiam suam deo commendo semper hec omnia me parum conturbant .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2697", + "psc_text": "horae non tam opus dixerim quam operis simulacrum; totum fere quotidianum spiritualis operis exercitium redditur insipidum, impeditum, et nonnulla suimet particula mutilatum, etc. » Hinc vulgata illa abbatis Irenaei narratio de quodam sene commorante in Scete (Joan. Mosch. in Prat. spir., cap. 55), quod scilicet « diabolum viderit noctu sarculos, rastra et cophinos praebentem fratribus: » qui a sene interrogatus, quid haec essent, respondit: « Distractionem praeparo fratribus, ut his occupati fiant negligentiores ad orandum et glorificandum Deum. » Octavo. Cum humilitas sit virtus qua homo propria sui ipsius cognitione sibi ipsi vilescit; nec aliunde cognitionem illam nisi studiorum beneficio, aut singulari Dei dono perfecte possit acquirere, longe majorem, aiunt, scientias parere humilitatem, quam ignorantia queat adipisci. Et certe, quos in monasteriis humiliores reperi, hos omnium doctissimos, aut studiis scientiisque faventes deprehendi: ut merito de his dici posset, quod in Dionysio Exiguo suo tempore doctissimo laudavit Cassiodorus (De Institut. divin.", + "candidate_score": 0.658131, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_5_7", + "bdc_text": "Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis . Est apud vos . Ista apud nos impetraverunt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2909", + "psc_text": "Catellus monachus, et eum postea Urbicus abbas praepositum monasterii Lucusiani sub Bono abbate fieri petiisset, negavit S. pontifex, quia, inquit (Lib. IX, epist. 42), « quod monachus non sit agnovimus: ex parva enim eulogia quam Bonus monachus accepit, partem petendo contentionem facere in itinere minime timuit, quod ex quanta amaritudine cordis descenderit, poterit tua dilectio scire, si Regulam monachorum nosse voluisset. » Antiquiores etiam monachi (Cassian. lib. IV, cap. 16) scribentes aut recipientes absque permissione litteras, congregatis in synaxi fratribus, prostratos in terram veniam postulare jubebant, quandiu culpam abbas indulsisset. Poenae incerti auctoris, apud S. Basilium, num. 49, eos excommunicant; S. Columbanus in Poenitentiali superpositione damnat; S. Isidori Regula, cap. 16, triduana excommunicatione etiam emendandos decernit. Denique in ms. codice 47 bibliothecae Cassinensis inter casus priori reservatos ab annis fere trecentis tertium exstat: « Quod nullus mittat litteram vel ambasciatam extra monasterium, nec ab aliquo ea recipiat sine licentia. »", + "candidate_score": 0.657362, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_4_6", + "bdc_text": "nolo tanti facias , vel tu vel alias putetis me quicquam contra morem reipublicae vel quod , cum periculo aut offensione alicuius coniunctum sit petere , ne latet . Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis . Est apud vos .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2809", + "psc_text": "Et S. Ephrem (Tom. II in Doct. varia.): « Non decet monachum ullam habere cum femina societatem: ad eam vero quae virginitatem profitetur, prorsus ne accesseris, siquidem ullus in te carnalis sensus viget; nam monachum inter epulas cum feminis versari, idem est ac se in ignem projicere: qui autem earum fugit consuetudinem, fugiat tanquam dama ex retibus, et velut avis ex laqueo. » Huc spectat quod Godehardus abbas Tegernsensis ad quamdam abbatissam scribit (Tom. IV Analect.): « Ista soror nostra venit ad nos ante Natale Domini multiplicis necessitatis suae miseriam nobis conquesta; quam libentissime nobiscum commorari permitteremus, et in quantum sufficeremus ministrare illi necessaria juberemus, si qualitas sexus aliquot permitteret monasterio fratrum feminas cohabitare: quia, ut a sanctis viris comprobatur, stipulae, paleae, ignisque nunquam sibi pacificantur, nisi alter alterius damno citius consummentur. » Cisterciensium hac in re religionem experta est quaedam mulier devotionis causa ad sepulcrum S. Roberti profecta (Bolland.,", + "candidate_score": 0.657238, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_4_6", + "bdc_text": "nolo tanti facias , vel tu vel alias putetis me quicquam contra morem reipublicae vel quod , cum periculo aut offensione alicuius coniunctum sit petere , ne latet . Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis . Est apud vos .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3093", + "psc_text": "qui leges veteres noverunt, Julianus protulit; de quo scimus omnes quantum Deo adversus fuerit. » Rescripsitque de injustitia hujus legis; cui tamen subjectus paruit, eam variis in locis promulgans, uti ipse testatur hunc in modum (Lib. II Regist., c. 100): « Ego quidem jussioni subjectus eamdem legem per diversas terrarum partes transmitti feci; et quia lex ipsa omnipotenti Deo minime concordet, ecce per suggestionis meae paginam serenissimis dominis nuntiavi. Utrobique ergo quae debui exsolvi, qui et imperatori obedientiam praebui, et pro Deo quid sensi minime tacui. » Neque omnino inutilis exstitit S. pontificis objurgatio, nam quinquennio post ad plures episcopos scribens, milites ad monasterium conversionis gratia venientes, temere non esse suscipiendos dicit, sed triennio in habitu suo probatos monastica veste indui mandat, « qua de re, inquit, etiam serenissimus et Christianissimus imperator, mihi credite, omnimodo placatur. » Quarto, conjunctos matrimonio, vivente uxore et continentiam non vovente, haudquaquam recipiebant: « Si", + "candidate_score": 0.655615, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_8_10", + "bdc_text": "Nunc sub omni lapide scorpius dormit . Ego tibi magnas ago gratias quantum molestię devoraveris , pro me , quin consilium aliud a te petebam , nisi fidele ac fraternum consilium quidem nemini quicquam imputandum , nisi temporum iniquitati , neque profecto ipse tanti facio rem , ut quicquam designare cupiam , aut me autem , in re officio parum dignum si tempora essent meliora . Sed hec hactenus , Nunc de variis Sathanę per suos nunc verum fatear , varia quotidie quidem audio , ut autem verum fatear , execationes , quibus ecclesiam suam deo commendo semper hec omnia me parum conturbant .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_616", + "psc_text": "15: « Si quilibet ignotus cubiculum regis irrumpat, eique praesens tanquam familiaris assistat, regis tamen alloquio non perfruitur, quia charus ei per anterioris notitiae gratiam non habetur; ita et nos infelices et miseri, quod quidem de mei similibus loquor, saepe soli in angustae cellae remotione consistimus, sois divinae majestatis obtutibus trementes adstamus, peccatis tamen obstantibus, vel intimi splendoris igniculum, vel compunctionis gratiam non meremur; sic itaque velut ante Regis videmur astare praesentiam; sed quia per vitae rectitudinem sibi noti non sumus, collocutionis internae dulcedinem non gustamus. » Secundo, ad bene orandum disponit saecularium negotiorum abdicatio, ut scribamus « sapientiam in tempore otii, nam qui minoratur actu, inquit praefatus Gilbertus ( Loco citato ), recipiet eam. » Unde et Petrus Damiani ( Loco supra citato ): « Meus terrenis obtenebrata negotiis, frustra se in contemplationis culmen attollere nititur, dum actionum saecularium merito quasi congestis lapidum ruderibus aggravatur; sicut enim aluta calcei,", + "candidate_score": 0.655417, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_4_6", + "bdc_text": "nolo tanti facias , vel tu vel alias putetis me quicquam contra morem reipublicae vel quod , cum periculo aut offensione alicuius coniunctum sit petere , ne latet . Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis . Est apud vos .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2909", + "psc_text": "Catellus monachus, et eum postea Urbicus abbas praepositum monasterii Lucusiani sub Bono abbate fieri petiisset, negavit S. pontifex, quia, inquit (Lib. IX, epist. 42), « quod monachus non sit agnovimus: ex parva enim eulogia quam Bonus monachus accepit, partem petendo contentionem facere in itinere minime timuit, quod ex quanta amaritudine cordis descenderit, poterit tua dilectio scire, si Regulam monachorum nosse voluisset. » Antiquiores etiam monachi (Cassian. lib. IV, cap. 16) scribentes aut recipientes absque permissione litteras, congregatis in synaxi fratribus, prostratos in terram veniam postulare jubebant, quandiu culpam abbas indulsisset. Poenae incerti auctoris, apud S. Basilium, num. 49, eos excommunicant; S. Columbanus in Poenitentiali superpositione damnat; S. Isidori Regula, cap. 16, triduana excommunicatione etiam emendandos decernit. Denique in ms. codice 47 bibliothecae Cassinensis inter casus priori reservatos ab annis fere trecentis tertium exstat: « Quod nullus mittat litteram vel ambasciatam extra monasterium, nec ab aliquo ea recipiat sine licentia. »", + "candidate_score": 0.654799, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_4_6", + "bdc_text": "nolo tanti facias , vel tu vel alias putetis me quicquam contra morem reipublicae vel quod , cum periculo aut offensione alicuius coniunctum sit petere , ne latet . Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis . Est apud vos .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1553", + "psc_text": "l. X, c. 27)? cujus excommunicationem certe non contempsit imperator, licet omnino eam improbet S. Odo abbas Cluniacensis lib. I Collat. Secundo. Regula S. Benedicti non fuit ab initio approbata ab Ecclesia, cujus est hujusmodi excommunicandi potentiam dare. Huic argumento respondet Haeftenus tacite approbatam fuisse ab Ecclesia Regulam S. Benedicti, nec opus fuisse tunc expresso apostolicae sedis diplomate, quod necdum hoc sibi reservasset Ecclesia, sed satis fuisse episcopi in cujus dioecesi monasteria aedificabantur approbationem. Certe longe alia est hodierna Ecclesiae disciplina a disciplina illorum temporum. Tertio. Gravior esset monachorum conditio, si pro quavis graviori culpa, hoc est pro quovis mortali peccato excommunicentur. Sed non eo ipso quo quis in graviorem culpam incidisset, nisi forte ob materiae gravitatem, excommunicatione feriebatur; nam triplex ex parte excommunicantis praecedere debet monitio; et ex parte excommunicandi contumacia et contemptus. Deinde hoc statuto non praeceptum abbati dedit S. Pater, sed potestatem, qua ille cum summa discretione", + "candidate_score": 0.654297, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_3_5", + "bdc_text": "Negocium , quod mihi posset , esse cum abbate , si ęquus aliquando iudex mihi contingat ; nolo tanti facias , vel tu vel alias putetis me quicquam contra morem reipublicae vel quod , cum periculo aut offensione alicuius coniunctum sit petere , ne latet . Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2909", + "psc_text": "Catellus monachus, et eum postea Urbicus abbas praepositum monasterii Lucusiani sub Bono abbate fieri petiisset, negavit S. pontifex, quia, inquit (Lib. IX, epist. 42), « quod monachus non sit agnovimus: ex parva enim eulogia quam Bonus monachus accepit, partem petendo contentionem facere in itinere minime timuit, quod ex quanta amaritudine cordis descenderit, poterit tua dilectio scire, si Regulam monachorum nosse voluisset. » Antiquiores etiam monachi (Cassian. lib. IV, cap. 16) scribentes aut recipientes absque permissione litteras, congregatis in synaxi fratribus, prostratos in terram veniam postulare jubebant, quandiu culpam abbas indulsisset. Poenae incerti auctoris, apud S. Basilium, num. 49, eos excommunicant; S. Columbanus in Poenitentiali superpositione damnat; S. Isidori Regula, cap. 16, triduana excommunicatione etiam emendandos decernit. Denique in ms. codice 47 bibliothecae Cassinensis inter casus priori reservatos ab annis fere trecentis tertium exstat: « Quod nullus mittat litteram vel ambasciatam extra monasterium, nec ab aliquo ea recipiat sine licentia. »", + "candidate_score": 0.654124, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_3_5", + "bdc_text": "Negocium , quod mihi posset , esse cum abbate , si ęquus aliquando iudex mihi contingat ; nolo tanti facias , vel tu vel alias putetis me quicquam contra morem reipublicae vel quod , cum periculo aut offensione alicuius coniunctum sit petere , ne latet . Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2809", + "psc_text": "Et S. Ephrem (Tom. II in Doct. varia.): « Non decet monachum ullam habere cum femina societatem: ad eam vero quae virginitatem profitetur, prorsus ne accesseris, siquidem ullus in te carnalis sensus viget; nam monachum inter epulas cum feminis versari, idem est ac se in ignem projicere: qui autem earum fugit consuetudinem, fugiat tanquam dama ex retibus, et velut avis ex laqueo. » Huc spectat quod Godehardus abbas Tegernsensis ad quamdam abbatissam scribit (Tom. IV Analect.): « Ista soror nostra venit ad nos ante Natale Domini multiplicis necessitatis suae miseriam nobis conquesta; quam libentissime nobiscum commorari permitteremus, et in quantum sufficeremus ministrare illi necessaria juberemus, si qualitas sexus aliquot permitteret monasterio fratrum feminas cohabitare: quia, ut a sanctis viris comprobatur, stipulae, paleae, ignisque nunquam sibi pacificantur, nisi alter alterius damno citius consummentur. » Cisterciensium hac in re religionem experta est quaedam mulier devotionis causa ad sepulcrum S. Roberti profecta (Bolland.,", + "candidate_score": 0.653917, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_5_7", + "bdc_text": "Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis . Est apud vos . Ista apud nos impetraverunt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2666", + "psc_text": "tantum virum, qui monachorum leges apprime noverat, imo qui monasticam vitam et ipse professus creditur, eos ad aliena suae religioni studia impulisse. Exemplo esse potest Dionysius monachus, cognomento Exiguus, sed eruditione plane maximus, cujus elogium idem Cassiodorus contexuit. Et certe si in Romano S. Andreae monasterio non floruissent hoc saeculo litterarum studia, qua ratione Gregorius Magnus tot verbi divini praecones in Britanniam mittendos exinde extrahere potuisset? Nam et remanere debebant aliqui in commune monasterii, ipsiusque Ecclesiae catholicae, cui potissimum illis temporibus inserviebant monachi, commodum. Quam in Italia ebiberant Benedictini monachi doctrinam eamdem in Britanniam profecti eructarunt: quamvis in Hibernia jam viguisse litterarum studia modo probaverimus ex Vitis SS. Gildae, Samsonis et Maglorii, qui ab Eltuto abbate liberales artes didicerunt; et ex Vita S. Maclovii, qui in Brendani abbatis monasterio iisdem in studiis profecit. Idem demonstrari amplius posset tam ex Vita S. Constantini, num. 1, qui ex rege monachus factus, saeculo", + "candidate_score": 0.653359, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_3_5", + "bdc_text": "Negocium , quod mihi posset , esse cum abbate , si ęquus aliquando iudex mihi contingat ; nolo tanti facias , vel tu vel alias putetis me quicquam contra morem reipublicae vel quod , cum periculo aut offensione alicuius coniunctum sit petere , ne latet . Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1571", + "psc_text": "jussione abbatis junguntur excommunicatis. Si quis frater praesumpserit sine jussione abbatis fratri excommunicato quolibet modo se jungere, aut loqui cum eo, vel mandatum ei dirigere, similem sortiatur excommunicationis vindictam. COMMENTARIUS. Inter alias quas superiori capite descripserat excommunicatorum poenas, S. Benedictus dixerat, ne quis ei fratrum in ullo jungeretur consortio, neque in colloquio. Igitur ne quis falsa pietate, aut commiseratione indiscreta motus contra aliquid praesumeret, sapienter subjunxit: Si quis frater praesumpserit sine jussione abbatis fratri excommunicato quolibet modo se jungere, aut loqui cum eo, vel mandatum ei dirigere, similem sortiatur excommunicationis vindictam. ] Quod ex antiqua veterum monachorum disciplina desumpsit. apud quos, « si quis, ut ait Cassianus (Lib. II, cap. 16), pro admisso quolibet delicto fuerit ab oratione suspensus, nullus cum eo prorsus orandi habet licentiam, antequam submissa in terram poenitentia reconciliatio ejus, et admissi venia coram fratribus cunctis publice fuerit ab abbate concessa; ob hoc namque tali observantia semetipsos", + "candidate_score": 0.652436, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_4_6", + "bdc_text": "nolo tanti facias , vel tu vel alias putetis me quicquam contra morem reipublicae vel quod , cum periculo aut offensione alicuius coniunctum sit petere , ne latet . Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis . Est apud vos .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1649", + "psc_text": "faciendum esset? Rem definit Justinianus ad monasterium pertinere; sed Petri abbatis Cavensis exemplum proponere malumus. Hic, ut scribit Venusinus abbas in ejus Vita, n. 24, monachum apostatam revertentem 395 cum magno gaudio recepit; ea vero omnia, quae attulit, contempsit; ingentem foveam fieri jussit, in qua delata omnia igne concremavit. » Sed de his satis: ad Regulae textum revertor. Quod si denuo exierit, usque tertio recipiatur; jam vero postea sciat sibi omnem reversionis aditum denegari. Idem habetur in Regula Cujusdam ad virgines, cap. 21. Haec lex fugitivum quidem constringit, non abbatem; ita ut ille quartam receptionem exigere non possit, licet illam ei misericorditer concedere iste queat. Atque ita docent explicantque sanctum Benedictum Hildemarus, Bernardus Cass., Boherius in secundo comm., Turrecremata, Theobaldus Artaldus, Matthias Lambertus, Joannes Craesbeeck, Nicolaus Bravus, quibus accensendus est Petrus Venerabilis, qui ad sanctum Bernardum scribens idem argumentum fuse et eleganter prosequitur, ac tandem relato Regulae textu, Sciat sibi", + "candidate_score": 0.652419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_5", + "bdc_text": "Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_676", + "psc_text": "ego in monasterio sepulcrum habeam, a quo mulierum arcetur accessus. » Atque hic fuit communis ordinis Benedictini usus, generalisque pene omnium monasteriorum nostrorum consuetudo: quod ne quis a nobis gratis confictum e se existimet, quasi singularem quorumdam, et quidem paucorum coenobiorum praxim, pro generali consuetudine traducere vellemus, rem si non de omnibus, saltem de praecipuis et insignioribus monasteriis certissimis testimoniis demonstrare non erit fortassis ingratum, et utinam aliquando utile! Atque ut a monasteriis ab ipso S. P. Benedicto constructis exordium ducamus, quamvis non legamus S. Patrem mulieres ab ingressu ecclesiarum exclusisse, nihilominus tamen cum neque in ejus Vita, neque in ejus Regula hunc illis permisisse scribatur, non levis conjectura est, ejus ecclesias mulieribus penitus inaccessas fuisse: saltem id sibi persuasisse videntur olim Cistercienses, cum exemplo S. legislatoris oratorii aditum feminis denegarunt, uti ipsi testantur in Exordio parvo Cisterciensi, cap. 12. Conjecturam nostram corroborat supra citatum a nobis S. Gregorii decretum,", + "candidate_score": 0.652206, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_5", + "bdc_text": "Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_238", + "psc_text": "mea pudicit a tutior erit in eremo, ubi in pace cum paucis, aut sola conversans soli placeam cui me probavi? Nequaquam: nam volenti perperam agere, et desertum abundantiam habet, et nemus umbram, et silentium solitudo; malum quippe, quod nemo videt, nemo arguit; ubi autem non timetur reprehensor, securius accedit tentator, licentius perpetratur iniquitas. In conventu vero bona, si qua facis, nemo prohibet; malum vero facere si vis, non licet; mox etenim a pluribus comperitur, arguitur, emendatur. » Accedit quod jam notavit Petrus Venerabilis Lib. I epist. 20: « Non enim ut in acie fieri solet, multi contra multos, nec ut in duello unus contra unum, sed inusitato praeliandi more solus contra plurimos et numero et virtute praestantes dubia sub sorte contendit » anachoreta. Hac ratione Victorianus abbas Assanensis in Hispania In ejus Vita, n. 19, Boll. 12 Januar. , cum quosdam videret monachos, qui « foris vitam solitariam degebant in", + "candidate_score": 0.652149, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_5", + "bdc_text": "Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1553", + "psc_text": "l. X, c. 27)? cujus excommunicationem certe non contempsit imperator, licet omnino eam improbet S. Odo abbas Cluniacensis lib. I Collat. Secundo. Regula S. Benedicti non fuit ab initio approbata ab Ecclesia, cujus est hujusmodi excommunicandi potentiam dare. Huic argumento respondet Haeftenus tacite approbatam fuisse ab Ecclesia Regulam S. Benedicti, nec opus fuisse tunc expresso apostolicae sedis diplomate, quod necdum hoc sibi reservasset Ecclesia, sed satis fuisse episcopi in cujus dioecesi monasteria aedificabantur approbationem. Certe longe alia est hodierna Ecclesiae disciplina a disciplina illorum temporum. Tertio. Gravior esset monachorum conditio, si pro quavis graviori culpa, hoc est pro quovis mortali peccato excommunicentur. Sed non eo ipso quo quis in graviorem culpam incidisset, nisi forte ob materiae gravitatem, excommunicatione feriebatur; nam triplex ex parte excommunicantis praecedere debet monitio; et ex parte excommunicandi contumacia et contemptus. Deinde hoc statuto non praeceptum abbati dedit S. Pater, sed potestatem, qua ille cum summa discretione", + "candidate_score": 0.651109, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_5_7", + "bdc_text": "Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis . Est apud vos . Ista apud nos impetraverunt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_676", + "psc_text": "ego in monasterio sepulcrum habeam, a quo mulierum arcetur accessus. » Atque hic fuit communis ordinis Benedictini usus, generalisque pene omnium monasteriorum nostrorum consuetudo: quod ne quis a nobis gratis confictum e se existimet, quasi singularem quorumdam, et quidem paucorum coenobiorum praxim, pro generali consuetudine traducere vellemus, rem si non de omnibus, saltem de praecipuis et insignioribus monasteriis certissimis testimoniis demonstrare non erit fortassis ingratum, et utinam aliquando utile! Atque ut a monasteriis ab ipso S. P. Benedicto constructis exordium ducamus, quamvis non legamus S. Patrem mulieres ab ingressu ecclesiarum exclusisse, nihilominus tamen cum neque in ejus Vita, neque in ejus Regula hunc illis permisisse scribatur, non levis conjectura est, ejus ecclesias mulieribus penitus inaccessas fuisse: saltem id sibi persuasisse videntur olim Cistercienses, cum exemplo S. legislatoris oratorii aditum feminis denegarunt, uti ipsi testantur in Exordio parvo Cisterciensi, cap. 12. Conjecturam nostram corroborat supra citatum a nobis S. Gregorii decretum,", + "candidate_score": 0.651052, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_5", + "bdc_text": "Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2909", + "psc_text": "Catellus monachus, et eum postea Urbicus abbas praepositum monasterii Lucusiani sub Bono abbate fieri petiisset, negavit S. pontifex, quia, inquit (Lib. IX, epist. 42), « quod monachus non sit agnovimus: ex parva enim eulogia quam Bonus monachus accepit, partem petendo contentionem facere in itinere minime timuit, quod ex quanta amaritudine cordis descenderit, poterit tua dilectio scire, si Regulam monachorum nosse voluisset. » Antiquiores etiam monachi (Cassian. lib. IV, cap. 16) scribentes aut recipientes absque permissione litteras, congregatis in synaxi fratribus, prostratos in terram veniam postulare jubebant, quandiu culpam abbas indulsisset. Poenae incerti auctoris, apud S. Basilium, num. 49, eos excommunicant; S. Columbanus in Poenitentiali superpositione damnat; S. Isidori Regula, cap. 16, triduana excommunicatione etiam emendandos decernit. Denique in ms. codice 47 bibliothecae Cassinensis inter casus priori reservatos ab annis fere trecentis tertium exstat: « Quod nullus mittat litteram vel ambasciatam extra monasterium, nec ab aliquo ea recipiat sine licentia. »", + "candidate_score": 0.650572, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_5_7", + "bdc_text": "Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis . Est apud vos . Ista apud nos impetraverunt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3398", + "psc_text": "Agathensi (Can. 27): « Si necesse fuerit clericum de monachis ordinari, cum consensu et voluntate abbatis praesumat episcopus. » Oblatus autem ab abbate, nisi obstaret aliud, ab episcopo ordinabatur, ex decreto Gelasii papae, quod refert Gratianus his verbis (Dist. 16, q. 1, c. Si quis monachus): « Si quis monachus fuerit qui venerabilis vitae merito sacerdotio dignus videatur, et abbas, sub cujus imperio Regi Christo militat, illum fieri presbyterum petierit, ab episcopo debet eligi, et in loco quo judicaverit ordinari. » Quid autem ab ordinando exigerent episcopi, discimus ex hoc concilii Cloveshoviensis canone (Apud Spelm., tom. I Conc. Angl.): « Episcopi nullum de clericis seu monachis ad sacrum presbyterii gradum ordinent, nisi prius ejus vitam qualis exstiterit, vel tunc morum probitas ac scientia fidei existat, manifeste perquirant. » De suis eligat. ] Non de externis, ut semper praesto sit ad sacramenta fratribus administranda, nec necesse sit foras egredi ad extraneum", + "candidate_score": 0.650491, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_5", + "bdc_text": "Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2666", + "psc_text": "tantum virum, qui monachorum leges apprime noverat, imo qui monasticam vitam et ipse professus creditur, eos ad aliena suae religioni studia impulisse. Exemplo esse potest Dionysius monachus, cognomento Exiguus, sed eruditione plane maximus, cujus elogium idem Cassiodorus contexuit. Et certe si in Romano S. Andreae monasterio non floruissent hoc saeculo litterarum studia, qua ratione Gregorius Magnus tot verbi divini praecones in Britanniam mittendos exinde extrahere potuisset? Nam et remanere debebant aliqui in commune monasterii, ipsiusque Ecclesiae catholicae, cui potissimum illis temporibus inserviebant monachi, commodum. Quam in Italia ebiberant Benedictini monachi doctrinam eamdem in Britanniam profecti eructarunt: quamvis in Hibernia jam viguisse litterarum studia modo probaverimus ex Vitis SS. Gildae, Samsonis et Maglorii, qui ab Eltuto abbate liberales artes didicerunt; et ex Vita S. Maclovii, qui in Brendani abbatis monasterio iisdem in studiis profecit. Idem demonstrari amplius posset tam ex Vita S. Constantini, num. 1, qui ex rege monachus factus, saeculo", + "candidate_score": 0.650479, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_4_6", + "bdc_text": "nolo tanti facias , vel tu vel alias putetis me quicquam contra morem reipublicae vel quod , cum periculo aut offensione alicuius coniunctum sit petere , ne latet . Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis . Est apud vos .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3655", + "psc_text": "modicum, matura quoque societate eisdem ad custodiam deputata. » Sane hanc monachorum consuetudinem tanti faciebat S. Gregorius (Lib. X Regist., cap. 22), ut Constantinum monachum a fratribus in abbatem expetitum ideo repulerit, quod peculiaritati studeret, et quia « ad monasterium quod in Piceni provincia situm est, solus pergere sine aliquo fratrum suorum praesumpsit. Ex qua ejus actione cognoscimus, inquit, quia si sine teste ambulat, recte non vivat. » Constitutiones Coelestinorum praescribunt (Tract. 1, cap. 12) ut monachi sine licentia euntes aut soli, carceribus tradantur. » Hujus instituti causas habes apud Haeftenum, lib. XI, tract. 4, disq. 1. Omnium fratrum vel abbatis orationi se commendent. ] Idem habes in Regula S. Isidori, cap. 22, et Magistri, cap. 66. Ritum explicat Hildemarus his verbis: « Et hoc notandum est, si longa via vadunt, veluti est ad regem aut etiam in aliquid longe: tunc in capitulum veniet sive abbas sive caeteri quilibet ambulaverint,", + "candidate_score": 0.650479, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_5_7", + "bdc_text": "Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis . Est apud vos . Ista apud nos impetraverunt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3225", + "psc_text": "cauta monasteria simpliciter quidam suscepti, eorum quae intulerant, quaeque in Dei opere fuerant dispensata, cum ingenti post blasphemia redhibitionem poscere tentaverunt. » Eadem ratione S. Fructuosi Regula monastica communis jubet (Cap. 18), ut « nihil de pristinis facultatibus in eumdem focum, ubi ingredi se petit monasterium, vel ad unum nummum recipiatur; sed et ipse manu sua cuncta pauperibus eroget, et postmodum comprobatus monasterium sub regula introducatur. » His accedere videtur S. Basilius, qui nulla monasterii facta mentione, pauperibus distribuenda esse bona novitii tantum asserit. Non desunt tamen, et quidem majori numero monachorum regulae, quae Benedictinae concinant, ut Regula SS. Serapionis, Macarii, Paphnutii, et alterius Macarii, Regula tertia SS. Patrum, S. Caesarii, S. Aureliani Tarnatensis, S. Isidori, et Magistri: imo S. Caesarius parentibus, S. Aurelianus cui novitio placuerit bona ejus distribui permittunt, id quod olim magna animi constantia facere recusavit S. Filibertus (In ejus Vita, saec. II Ben.), qui ad S.", + "candidate_score": 0.649523, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_3_5", + "bdc_text": "Negocium , quod mihi posset , esse cum abbate , si ęquus aliquando iudex mihi contingat ; nolo tanti facias , vel tu vel alias putetis me quicquam contra morem reipublicae vel quod , cum periculo aut offensione alicuius coniunctum sit petere , ne latet . Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_364", + "psc_text": "Volenti tecum judicio contendere, et tunicam tuam tollere, dimitte et pallium; et in Apostolo: Audet quisquam vestrum, negotium habens cum altero, judicium experiri sub injustis, et non sub sanctis. Addit tamen: « Et sub illis (scilicet sanctis) in judicium vocare poterimus, sed ita ut potior sit salus fratris quam copia pecuniarum; nam et Dominus postquam dixit: Si te audierit, subjecit: Lucratus es, non pecuniam, sed fratrem tuum. Potest autem aliquando fieri ut manifestandae veritatis gratia, vocante nos ad praescriptam judicii diaetam eo qui primus adversum nos inique agere coepit, consentiamus; sed tanquam provocationi obtemperantes, et non proprio irae aut contentionis affectui obsecundantes, sed veritatem patefacientes; nam hoc pacto et adversarium etiam invitum a malis eripiemus, et ipsi mandata Dei non transgrediemur. » Regula S. Aureliani ad monachos Num. 39: « Lites nullas habeatis, obedientes praecepto Apostoli, ubi dicit: Servum Dei non oportet litigare, sed mansuetum esse. » Regula S. Stephani", + "candidate_score": 0.648925, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_4_6", + "bdc_text": "nolo tanti facias , vel tu vel alias putetis me quicquam contra morem reipublicae vel quod , cum periculo aut offensione alicuius coniunctum sit petere , ne latet . Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis . Est apud vos .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3398", + "psc_text": "Agathensi (Can. 27): « Si necesse fuerit clericum de monachis ordinari, cum consensu et voluntate abbatis praesumat episcopus. » Oblatus autem ab abbate, nisi obstaret aliud, ab episcopo ordinabatur, ex decreto Gelasii papae, quod refert Gratianus his verbis (Dist. 16, q. 1, c. Si quis monachus): « Si quis monachus fuerit qui venerabilis vitae merito sacerdotio dignus videatur, et abbas, sub cujus imperio Regi Christo militat, illum fieri presbyterum petierit, ab episcopo debet eligi, et in loco quo judicaverit ordinari. » Quid autem ab ordinando exigerent episcopi, discimus ex hoc concilii Cloveshoviensis canone (Apud Spelm., tom. I Conc. Angl.): « Episcopi nullum de clericis seu monachis ad sacrum presbyterii gradum ordinent, nisi prius ejus vitam qualis exstiterit, vel tunc morum probitas ac scientia fidei existat, manifeste perquirant. » De suis eligat. ] Non de externis, ut semper praesto sit ad sacramenta fratribus administranda, nec necesse sit foras egredi ad extraneum", + "candidate_score": 0.64875, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_5_7", + "bdc_text": "Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis . Est apud vos . Ista apud nos impetraverunt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1553", + "psc_text": "l. X, c. 27)? cujus excommunicationem certe non contempsit imperator, licet omnino eam improbet S. Odo abbas Cluniacensis lib. I Collat. Secundo. Regula S. Benedicti non fuit ab initio approbata ab Ecclesia, cujus est hujusmodi excommunicandi potentiam dare. Huic argumento respondet Haeftenus tacite approbatam fuisse ab Ecclesia Regulam S. Benedicti, nec opus fuisse tunc expresso apostolicae sedis diplomate, quod necdum hoc sibi reservasset Ecclesia, sed satis fuisse episcopi in cujus dioecesi monasteria aedificabantur approbationem. Certe longe alia est hodierna Ecclesiae disciplina a disciplina illorum temporum. Tertio. Gravior esset monachorum conditio, si pro quavis graviori culpa, hoc est pro quovis mortali peccato excommunicentur. Sed non eo ipso quo quis in graviorem culpam incidisset, nisi forte ob materiae gravitatem, excommunicatione feriebatur; nam triplex ex parte excommunicantis praecedere debet monitio; et ex parte excommunicandi contumacia et contemptus. Deinde hoc statuto non praeceptum abbati dedit S. Pater, sed potestatem, qua ille cum summa discretione", + "candidate_score": 0.648545, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_3_5", + "bdc_text": "Negocium , quod mihi posset , esse cum abbate , si ęquus aliquando iudex mihi contingat ; nolo tanti facias , vel tu vel alias putetis me quicquam contra morem reipublicae vel quod , cum periculo aut offensione alicuius coniunctum sit petere , ne latet . Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1553", + "psc_text": "l. X, c. 27)? cujus excommunicationem certe non contempsit imperator, licet omnino eam improbet S. Odo abbas Cluniacensis lib. I Collat. Secundo. Regula S. Benedicti non fuit ab initio approbata ab Ecclesia, cujus est hujusmodi excommunicandi potentiam dare. Huic argumento respondet Haeftenus tacite approbatam fuisse ab Ecclesia Regulam S. Benedicti, nec opus fuisse tunc expresso apostolicae sedis diplomate, quod necdum hoc sibi reservasset Ecclesia, sed satis fuisse episcopi in cujus dioecesi monasteria aedificabantur approbationem. Certe longe alia est hodierna Ecclesiae disciplina a disciplina illorum temporum. Tertio. Gravior esset monachorum conditio, si pro quavis graviori culpa, hoc est pro quovis mortali peccato excommunicentur. Sed non eo ipso quo quis in graviorem culpam incidisset, nisi forte ob materiae gravitatem, excommunicatione feriebatur; nam triplex ex parte excommunicantis praecedere debet monitio; et ex parte excommunicandi contumacia et contemptus. Deinde hoc statuto non praeceptum abbati dedit S. Pater, sed potestatem, qua ille cum summa discretione", + "candidate_score": 0.648495, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_5", + "bdc_text": "Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3495", + "psc_text": "Similiter S. Gregorius papa (Lib. III Regist., cap. 11): « Juvenculas abbatissas fieri vehementissime 838 prohibemus. » In Jure etiam canonico legitur: « In magistrum assumi non debet qui formam discipuli non assumpsit; neque praeficiendus est qui subesse non didicit. » Idem docet Zosimus papa ad Hesychium, cap. 1; Coelestinus item papa ad episcopos Galliae scribens, cap. 3, et Ruricius lib. II, epist. 25, ac tandem concilium Tridentinum decernit (Sess. 25, de Regul., c. 7), ut « abbatissa et priorissa et quocunque alio nomine praefecta, vel praeposita appelletur, eligatur non minor annis quadraginta, et quae octo annis post expressam professionem laudabiliter vixerit. Quod si his qualitatibus non reperiatur in eodem monasterio, ex alio ejusdem ordinis eligi possit. Si hoc etiam incommodum superiori, qui electioni praeest, videatur, ex iis quae in eodem monasterio annum trigesimum excesserint, et quinque saltem annis post professionem recte vixerint, episcopo vel superiore consentiente, eligatur. » Et", + "candidate_score": 0.648344, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_3_5", + "bdc_text": "Negocium , quod mihi posset , esse cum abbate , si ęquus aliquando iudex mihi contingat ; nolo tanti facias , vel tu vel alias putetis me quicquam contra morem reipublicae vel quod , cum periculo aut offensione alicuius coniunctum sit petere , ne latet . Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3078", + "psc_text": "Pater, quamvis ad beneplacitum abbatis opera distraherent. Per quorum manus transigenda sunt. ] « Id est in quibus manibus ponenda sunt ad vendendum, ut ille venditor sit legalis, sive fidelis, » inquit Richardus de S. Angelo; ita ut ipsi per se non vendant, sed per domesticos, aut alios amicos: quia magnum est monachis periculum vel minimum claustro egredi. Eadem ratione S. Stephanus Grandimontensis (In Regul. cap. 15) fratres suos nolebat quidquam per se emere; sed « cum aliquid emere volueritis, infit, mandate alicui amicorum vestrorum, quatenus hoc vobis afferat; quod si vobis dare noluerit, 735 postquam ab eo ad emendum petieritis, nullatenus accipiatis. Sed nobis fortasse dicetis, Melius mercabimur si nundinas adeamus? hoc vobis prohibemus, nam multo melius vobis est parum substantiae amittere, quam redeundo ad saeculum animam perdere. » Et sane cautum olim fuit ne monachi venderent, ut passim videre est in conciliis. Sed ante sancti Benedicti tempora id", + "candidate_score": 0.648162, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_3_5", + "bdc_text": "Negocium , quod mihi posset , esse cum abbate , si ęquus aliquando iudex mihi contingat ; nolo tanti facias , vel tu vel alias putetis me quicquam contra morem reipublicae vel quod , cum periculo aut offensione alicuius coniunctum sit petere , ne latet . Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3501", + "psc_text": "ut vocant, saeculares monachorum coenobiis praefici, contra expressam S. Gregorii papae prohibitionem (Lib. III Regist., cap. 11): « Presbyteros, diaconos, caeterosque cujuslibet ordinis clericos, qui ecclesiis quoquomodo militant, abbates fieri per monasteria non permittas; sed aut admissa clericatus militia monasticis non promoveantur ordinibus; aut si in abbatis loco permanere decreverint, clericatus nullatenus permittantur habere militiam. Satis enim incongruum est, si cum unum ex his pro sui magnitudine diligenter quis non possit explere, ad utrumque judicetur idoneus; sicque invicem et ecclesiasticus ordo vitae monachicae et ecclesiasticis utilitatibus regula monachatus impediatur. » Recte alibi idem S. doctor (Lib. I Dialog., cap. 1): « Usus quidem rectae conversationis est, ut praeesse non audeat, qui subesse non didicerit; nec obedientiam subjectis imperet, quam praelatis non novit exhibere. » Quod si etiam omnis congregatio, etc. Prohibeant pravorum praevalere consensum. ] Et quidem episcopus, coercendo pravos sua auctoritate; abbates, fratres dirigendo consilii sanitate; vicini Christiani, manuali,", + "candidate_score": 0.648116, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_5_7", + "bdc_text": "Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis . Est apud vos . Ista apud nos impetraverunt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1170", + "psc_text": "tres olim in omnibus passim monasteriis legebantur, uti observavimus in lib III de Antiquis monachorum Ritibus, cap. 18, quod etiam exemplo Romanae Ecclesiae tota aestate praestitisse Cassinenses constat ex Theodemari abbatis epistola ad Carolum Magnum. Scribit etiam Amalarius in Supplem. quod « in quibusdam monasteriis monachorum propter consuetudinem Romanam, ne penitus ab ea discrepent, ut historiam Veteris Instrumenti plenius in ecclesiis legant, aestatis tempore feria tantum 2, 3 et 4, tres lectiones aguntur; et aliis tribus diebus nisi sancti alicujus memoria fuerit, propter observationem Regulae S. Benedicti una contentum est. » Sed Cistercienses adeo mordicus S. Regulae legibus adhaeserunt, ut toto aestatis tempore nullum omnino trium lectionum festum habeant, ut scribit cardinalis Bona (De Divina Psalm. cap. 18, § 4). Haec lectio, quam pueri apud Cluniacenses legebant ex Udalrico l. III, c. 8, apud Carthusienses cantor hebdomadarius ex Nova Collect. Statut., part. I, c. 16, ex Regulae praescripto memoriter, hoc", + "candidate_score": 0.648008, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_5", + "bdc_text": "Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3655", + "psc_text": "modicum, matura quoque societate eisdem ad custodiam deputata. » Sane hanc monachorum consuetudinem tanti faciebat S. Gregorius (Lib. X Regist., cap. 22), ut Constantinum monachum a fratribus in abbatem expetitum ideo repulerit, quod peculiaritati studeret, et quia « ad monasterium quod in Piceni provincia situm est, solus pergere sine aliquo fratrum suorum praesumpsit. Ex qua ejus actione cognoscimus, inquit, quia si sine teste ambulat, recte non vivat. » Constitutiones Coelestinorum praescribunt (Tract. 1, cap. 12) ut monachi sine licentia euntes aut soli, carceribus tradantur. » Hujus instituti causas habes apud Haeftenum, lib. XI, tract. 4, disq. 1. Omnium fratrum vel abbatis orationi se commendent. ] Idem habes in Regula S. Isidori, cap. 22, et Magistri, cap. 66. Ritum explicat Hildemarus his verbis: « Et hoc notandum est, si longa via vadunt, veluti est ad regem aut etiam in aliquid longe: tunc in capitulum veniet sive abbas sive caeteri quilibet ambulaverint,", + "candidate_score": 0.646681, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_3_5", + "bdc_text": "Negocium , quod mihi posset , esse cum abbate , si ęquus aliquando iudex mihi contingat ; nolo tanti facias , vel tu vel alias putetis me quicquam contra morem reipublicae vel quod , cum periculo aut offensione alicuius coniunctum sit petere , ne latet . Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1766", + "psc_text": "est annexum, ut sine proprietatis abjectione monachus esse non possit, uti sentiebat olim sanctus Fulgentius. Nam « dicebat frequenter, nec debere, nec posse monachum judicari, cui voluntas habere privatum peculiam persuaserit. » Et S. Isaac apud sanctum Gregorium (Lib. III Dial., c. 14): « Monachus qui in terra possessionem quaerit. monachus non est. » Eadem mente S. Basilius, ad Senatorem quemdam, qui saeculo renuntians aliquid sibi de propriis facultatibus retinuerat, dixit: Et Senatorem perdidisti, et monachum non fecisti (Apud Cass. l. VII, c. 19) . Et revera quotquot exstiterunt aliquando veri monasticae vitae cultores, quotquot Regularum conditores de abdicanda proculque amandanda proprietate leges aut sanxerunt, aut servaverunt. Praeclarum hanc in rem exemplum habemus in discipulis sancti Gerasimi abbatis, qui, ut scribit Cyrillus in Vita sancti Euthymii, « nihil 424 possidere tantae eis erat curae, quantae nihil aliud . . . . . erantque adeo remoti ab omni sollicitudine, et a", + "candidate_score": 0.646433, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_3_5", + "bdc_text": "Negocium , quod mihi posset , esse cum abbate , si ęquus aliquando iudex mihi contingat ; nolo tanti facias , vel tu vel alias putetis me quicquam contra morem reipublicae vel quod , cum periculo aut offensione alicuius coniunctum sit petere , ne latet . Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3503", + "psc_text": "si negligant. ] Ex hoc loco patet olim abbates eorumque monasteria, sub episcoporum jurisdictione fuisse; licet postea, ad consulendum monasteriorum quieti, et compescendas quorumdam episcoporum exactiones, prudenter sit provisum ut ab hujuscemodi episcoporum subjectione eximerentur monachi. Verumtamen hujus exemptiones valde improbavit Richardus archiepiscopus Cantuariensis ad Alexandrum III summum pontificem ita scribens (Apud Petrum Blesens. epist. 68): « Monasteria quae hoc beneficium damnatissimae libertatis, sive apostolica auctoritate, sive, quod frequentius est, bullis adulterinis adepta sunt, plus inquietudinis, plus inobedientiae, plus inopiae incurrerunt; ideoque et multae domus quae nominatissimae sunt in sanctitate et religione, has immunitates aut nunquam 840 habere voluerunt, aut habitas continuo rejecerunt. » Et antea: « Quae est haec forma justitiae, aut potius juris deformitas, prohibere ne discipuli magistro consentiant, ne filii obediant patri, ne milites sequantur principem, ne servi domino sint subjecti? Quid est eximere ab episcoporum jurisdictione abbates, nisi contumaciam et rebellionem praecipere, et armare filios in", + "candidate_score": 0.646145, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_3_5", + "bdc_text": "Negocium , quod mihi posset , esse cum abbate , si ęquus aliquando iudex mihi contingat ; nolo tanti facias , vel tu vel alias putetis me quicquam contra morem reipublicae vel quod , cum periculo aut offensione alicuius coniunctum sit petere , ne latet . Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3398", + "psc_text": "Agathensi (Can. 27): « Si necesse fuerit clericum de monachis ordinari, cum consensu et voluntate abbatis praesumat episcopus. » Oblatus autem ab abbate, nisi obstaret aliud, ab episcopo ordinabatur, ex decreto Gelasii papae, quod refert Gratianus his verbis (Dist. 16, q. 1, c. Si quis monachus): « Si quis monachus fuerit qui venerabilis vitae merito sacerdotio dignus videatur, et abbas, sub cujus imperio Regi Christo militat, illum fieri presbyterum petierit, ab episcopo debet eligi, et in loco quo judicaverit ordinari. » Quid autem ab ordinando exigerent episcopi, discimus ex hoc concilii Cloveshoviensis canone (Apud Spelm., tom. I Conc. Angl.): « Episcopi nullum de clericis seu monachis ad sacrum presbyterii gradum ordinent, nisi prius ejus vitam qualis exstiterit, vel tunc morum probitas ac scientia fidei existat, manifeste perquirant. » De suis eligat. ] Non de externis, ut semper praesto sit ad sacramenta fratribus administranda, nec necesse sit foras egredi ad extraneum", + "candidate_score": 0.645971, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_5", + "bdc_text": "Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3225", + "psc_text": "cauta monasteria simpliciter quidam suscepti, eorum quae intulerant, quaeque in Dei opere fuerant dispensata, cum ingenti post blasphemia redhibitionem poscere tentaverunt. » Eadem ratione S. Fructuosi Regula monastica communis jubet (Cap. 18), ut « nihil de pristinis facultatibus in eumdem focum, ubi ingredi se petit monasterium, vel ad unum nummum recipiatur; sed et ipse manu sua cuncta pauperibus eroget, et postmodum comprobatus monasterium sub regula introducatur. » His accedere videtur S. Basilius, qui nulla monasterii facta mentione, pauperibus distribuenda esse bona novitii tantum asserit. Non desunt tamen, et quidem majori numero monachorum regulae, quae Benedictinae concinant, ut Regula SS. Serapionis, Macarii, Paphnutii, et alterius Macarii, Regula tertia SS. Patrum, S. Caesarii, S. Aureliani Tarnatensis, S. Isidori, et Magistri: imo S. Caesarius parentibus, S. Aurelianus cui novitio placuerit bona ejus distribui permittunt, id quod olim magna animi constantia facere recusavit S. Filibertus (In ejus Vita, saec. II Ben.), qui ad S.", + "candidate_score": 0.645119, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_5", + "bdc_text": "Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1170", + "psc_text": "tres olim in omnibus passim monasteriis legebantur, uti observavimus in lib III de Antiquis monachorum Ritibus, cap. 18, quod etiam exemplo Romanae Ecclesiae tota aestate praestitisse Cassinenses constat ex Theodemari abbatis epistola ad Carolum Magnum. Scribit etiam Amalarius in Supplem. quod « in quibusdam monasteriis monachorum propter consuetudinem Romanam, ne penitus ab ea discrepent, ut historiam Veteris Instrumenti plenius in ecclesiis legant, aestatis tempore feria tantum 2, 3 et 4, tres lectiones aguntur; et aliis tribus diebus nisi sancti alicujus memoria fuerit, propter observationem Regulae S. Benedicti una contentum est. » Sed Cistercienses adeo mordicus S. Regulae legibus adhaeserunt, ut toto aestatis tempore nullum omnino trium lectionum festum habeant, ut scribit cardinalis Bona (De Divina Psalm. cap. 18, § 4). Haec lectio, quam pueri apud Cluniacenses legebant ex Udalrico l. III, c. 8, apud Carthusienses cantor hebdomadarius ex Nova Collect. Statut., part. I, c. 16, ex Regulae praescripto memoriter, hoc", + "candidate_score": 0.645088, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_5", + "bdc_text": "Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3503", + "psc_text": "si negligant. ] Ex hoc loco patet olim abbates eorumque monasteria, sub episcoporum jurisdictione fuisse; licet postea, ad consulendum monasteriorum quieti, et compescendas quorumdam episcoporum exactiones, prudenter sit provisum ut ab hujuscemodi episcoporum subjectione eximerentur monachi. Verumtamen hujus exemptiones valde improbavit Richardus archiepiscopus Cantuariensis ad Alexandrum III summum pontificem ita scribens (Apud Petrum Blesens. epist. 68): « Monasteria quae hoc beneficium damnatissimae libertatis, sive apostolica auctoritate, sive, quod frequentius est, bullis adulterinis adepta sunt, plus inquietudinis, plus inobedientiae, plus inopiae incurrerunt; ideoque et multae domus quae nominatissimae sunt in sanctitate et religione, has immunitates aut nunquam 840 habere voluerunt, aut habitas continuo rejecerunt. » Et antea: « Quae est haec forma justitiae, aut potius juris deformitas, prohibere ne discipuli magistro consentiant, ne filii obediant patri, ne milites sequantur principem, ne servi domino sint subjecti? Quid est eximere ab episcoporum jurisdictione abbates, nisi contumaciam et rebellionem praecipere, et armare filios in", + "candidate_score": 0.644702, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_5", + "bdc_text": "Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1995", + "psc_text": "jaceat, nec consueta jejunia solvat, nec cibos refectorii mutet. » Neque etiam quod S. Pater ait pro reparatione ita stricte sumendum, quasi infirmis, de quorum reparatione, instante morte, desperatur, denegandus esset carnium esus: nam licet vires non reparet, eas tamen utcunque sustentat, vitamque aliquantisper producit. Sexto, istud S. P. Benedicti statutum permissivum esse, non praeceptivum: 477 quapropter « infirmi si a carne penitus abstinerent, non propter hoc regulam violarent; carnibus namque vesci in regula non est praeceptum monachis, sed permissum, » inquit Goffridus Vindocinensis. Nec defuere plurimi ex priscis monachis qui etiam aegroti carnibus abstinerent. De Condatiscensibus audiendus est in primis anonymus, in Vita sancti Lupicini abbatis, num. 2 (Boll., 21 Mart.): « Cum nullus in Condatiscenci praesertim coenobio hodie usque, in Christi nomine, de animali quidquam, exceptis lactibus, aut de alitibus, praeter ova, infirmans duntaxat audeat degustare, iste tamen saepissime, ne stillam quidem olei, aut, lactis pulticulae saltem suae", + "candidate_score": 0.644559, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_22_24", + "bdc_text": "Tuus Ioannes Zvingius. 1560 . Ornatissimo viro domino Henrico Bullingero , Tigurinę ecclesię fideli antistiti , domino suo colendo . antistiti , domino suo fideli Zürich.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_315", + "psc_text": "norma, nitore religionis pollentem omnimodis diligendum, » inquit Aigradus In Vita S. Ausberti n. 10, saec. II Bened. ; eoque respexisse videtur S. Petrus Venerabilis scribens ad Innocentium papam Lib. II, epist. 3 : « Omnes quidem praecepto dominico sunt diligendi, sed juxta quod vita et actus exigit, in amoris dilectione alii aliis sunt praeferendi. » Et certe, 76 ut optime hunc ad locum Smaragdus disserit, « Juste ille ab homine diligetur homo, qui bonis operibus et sancta obedientia honoratur a Deo: necesse est, inquam, ut amore tali diligatur homo, qui ab immortali diligitur Deo. » Boherius tamen sic hunc locum intelligit, quasi solos actus bonos, non fratres illos exercentes S. Benedictus plus amari permitteret. « Excipit autem, inquit, quoad aetus, non quoad personas; quia licet meliores actus magis sint diligendi, tamen omnem proximum puto aequaliter ut proximum diligendum; ad hoc videlicet, ad quod diligit quis seipsum: sic econtra dici", + "candidate_score": 0.644327, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_5", + "bdc_text": "Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3398", + "psc_text": "Agathensi (Can. 27): « Si necesse fuerit clericum de monachis ordinari, cum consensu et voluntate abbatis praesumat episcopus. » Oblatus autem ab abbate, nisi obstaret aliud, ab episcopo ordinabatur, ex decreto Gelasii papae, quod refert Gratianus his verbis (Dist. 16, q. 1, c. Si quis monachus): « Si quis monachus fuerit qui venerabilis vitae merito sacerdotio dignus videatur, et abbas, sub cujus imperio Regi Christo militat, illum fieri presbyterum petierit, ab episcopo debet eligi, et in loco quo judicaverit ordinari. » Quid autem ab ordinando exigerent episcopi, discimus ex hoc concilii Cloveshoviensis canone (Apud Spelm., tom. I Conc. Angl.): « Episcopi nullum de clericis seu monachis ad sacrum presbyterii gradum ordinent, nisi prius ejus vitam qualis exstiterit, vel tunc morum probitas ac scientia fidei existat, manifeste perquirant. » De suis eligat. ] Non de externis, ut semper praesto sit ad sacramenta fratribus administranda, nec necesse sit foras egredi ad extraneum", + "candidate_score": 0.644159, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_5", + "bdc_text": "Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3732", + "psc_text": "Vit. Pat. cap. ult.) Vitas Patrum, et Institutiones monachorum Leobardo monacho, ad Majus monasterium recluso direxit, ut eum adversus tentationes praemuniret. Sed et Regula S. Patris nostri Basilii. ] Caesariensis nimirum in Cappadocia episcopi, cujus habemus regulas breviores, et fusius disputatas, et alteram ex utrisque conflatam, quam ex Graeco in Latinum Rufinus Aquileiensis presbyter convertit, cum monasticis Constitutionibus, quas omnes hoc in commentario non semel citavimus: unde miramur Boherium Basilii Regulam, de qua hic S. P. Benedictus, Basilio cuidam monacho a Caesariensi episcopo distincto ascripsisse: nam Regula illa Basilii monachi, quam observant, ut ait, Orientales coenobitae, quamque ipse multoties citat, haudquaquam est alia ab illis quas scripsit Caesariensis episcopus. Quod vero S. Benedictus eum vocat Patrem et suum, non inde sequitur eum militasse sub S. Basilii institutis; sed eum Patrem appellat, vel honoris gratia tanquam antiquiorem, juxta illud S. Augustini: « Honorificentiae causa Patres appellamus eos qui nos vel tempore", + "candidate_score": 0.643695, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_5", + "bdc_text": "Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1649", + "psc_text": "faciendum esset? Rem definit Justinianus ad monasterium pertinere; sed Petri abbatis Cavensis exemplum proponere malumus. Hic, ut scribit Venusinus abbas in ejus Vita, n. 24, monachum apostatam revertentem 395 cum magno gaudio recepit; ea vero omnia, quae attulit, contempsit; ingentem foveam fieri jussit, in qua delata omnia igne concremavit. » Sed de his satis: ad Regulae textum revertor. Quod si denuo exierit, usque tertio recipiatur; jam vero postea sciat sibi omnem reversionis aditum denegari. Idem habetur in Regula Cujusdam ad virgines, cap. 21. Haec lex fugitivum quidem constringit, non abbatem; ita ut ille quartam receptionem exigere non possit, licet illam ei misericorditer concedere iste queat. Atque ita docent explicantque sanctum Benedictum Hildemarus, Bernardus Cass., Boherius in secundo comm., Turrecremata, Theobaldus Artaldus, Matthias Lambertus, Joannes Craesbeeck, Nicolaus Bravus, quibus accensendus est Petrus Venerabilis, qui ad sanctum Bernardum scribens idem argumentum fuse et eleganter prosequitur, ac tandem relato Regulae textu, Sciat sibi", + "candidate_score": 0.643681, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_5", + "bdc_text": "Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3353", + "psc_text": "Ita Petrum Abaelardum in Cluniacensi stabilitate firmata, ad altiorem gradum Petrus Venerabilis extulit, ut ipse docet ad Eloysam scribens. Ex hoc tamen loco Haeftenus recte infert (Lib. IV, tract. 2, disq. 5) communi jure peregrinum hunc monachum ultimo collocandum loco. Et certe in Regula SS. Serapionis, Macarii, Paphnutii, et alterius Macarii, haec lego (Cap. 13): « Ille vero monachus quantos fratres in alio monasterio invenerit, tantos se noverit habere priores; nec attendendum est qui fuit antea, sed probandum est qualis esse coeperit. » Caveat autem abbas ne aliquando de alio noto monasterio monachum ad habitandum suscipiat 804 sine consensu abbatis ejus, etc.] Haec fuit antiqua et constans priscorum monachorum praxis, conciliorum, summorum pontificum, monasticarumque regularum decretis confirmata. Concilium Agathense, cui praefuit S. Caesarius Arelatensis episcopus, ita habet (Can. 27): « Monachum nisi abbatis sui aut permissu, aut voluntate, ad alterum monasterium commigrantem, nullus abbas aut suscipere aut retinere praesumat. »", + "candidate_score": 0.643587, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_5", + "bdc_text": "Quid obstiterit , ante hoc tempus et adhuc obstet amplissimo senatui vestro , ut difficulter permittant quod tamen alias per se iniquum non erat , neque inusitatum si papista essem ego instructus tamen ac gauden et abbate iure , quod mihi est erga urbem constantiam et abbatem non dubito me facile impetraturum , quod monachus Vester Rütensis ac monacha nostra klingenteilensis .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3411", + "psc_text": "monachi Fuldenses in libello supplici ad Carolum Magnum, postulantes (Num. 2) ut « illi ad sacrum ordinem eligantur qui eruditi sunt verbo et sancta conversatione probati, et nec fures, nec scelerati, et qui sacerdotii juris penitus sunt ignari. » Ad aetatem vero quod spectat, exstat Petri Venerabilis statutum (Statut. 43), « ut nullus nostrorum ad sacerdotium promoveatur, usque ad triginta vel saltem viginti quinque annos. » Optobit fortean aliquis antiquum rescire ordinem quo majores nostri suos ad sacerdotii gradum promoverent. Rem ex antiquissimo Regulae commentatore discere est operae pretium. Ut ergo abbas aliquis unum ex suis sacerdotali honore volebat insignire, eum cui frater ille peccata confiteri soleret conveniens, suam ei de promovendo illo monacho ad sacerdotium voluntatem aperiebat, consiliumque ejus rogabat: poterat enim latens aliquod in illo existere impedimentum abbati ipsi ignotum. Cumque ab eo abbas responsum accepisset, aliquam praetendebat occasionem qua solus ordinandus in capitulum non veniret: « Et", + "candidate_score": 0.643094, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_22_24", + "bdc_text": "Tuus Ioannes Zvingius. 1560 . Ornatissimo viro domino Henrico Bullingero , Tigurinę ecclesię fideli antistiti , domino suo colendo . antistiti , domino suo fideli Zürich.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_521", + "psc_text": "argento, et gemmis pretiosis, discooperuit, ut eisdem spoliis pretiosis miserias pauperum alleviaret Ibidem. » His addo S. Odilonis abbatis Cluniacensis exemplum, qui, referente Jotsaldo monacho in ejus Vita cap. 7 Bolland. 1 Janu., « in usus pauperum confregit plurima vasa ecclesiastica et ornamenta insignia; inter quae etiam imperialem Henrici imperatoris coronam; indignum judicans talia denegare pauperibus Christi, pro quibus effusus est sanguis Christi. » Eadem erat mens et animi propensio in pauperes S. Hugonis abbatis item Cluniacensis, cum diceret, aurum et argentum « melius impensa quam servata rutilare; et juxta Ambrosii testimonium, tunc vere calicem ecclesiae, cum calix a fame vel ab hoste redimit, quos sanguis calicis a morte liberavit. » Vide acta S. Eusebiae n. 12, saec. II Bened., p. 988; et Vitam S. Athelvoldi cap. 29, saec. V, ubi similia facta referuntur. Superest ut hanc de charitate nostrorum in egenos materiam concludat singularis Divionensium S. Benigni consuetudo, quae", + "candidate_score": 0.642454, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_2_4", + "bdc_text": "etiam si tardius aliquando rescribas . Negocium , quod mihi posset , esse cum abbate , si ęquus aliquando iudex mihi contingat ; nolo tanti facias , vel tu vel alias putetis me quicquam contra morem reipublicae vel quod , cum periculo aut offensione alicuius coniunctum sit petere , ne latet .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1520", + "psc_text": "haec dicturus es Deo? quas afferre ei habes miser excusationes in peccatis? cum tua te primo impugnaverint mala, et gehenna exspectaverit ut incendat. Post hanc increpantis vocem ante congregationem abbatis, statim exigi jubeatur ab oratorio et communi mensa; et extraneus deputetur: et cum inimicus Dei designatur, non debet ex illa hora jam fratribus esse amicus. » Sin autem improbus est. ] Improbus Bernardo Cassinensi est « protervus, aut in malitia perseverans; » Boherio, « improbus dicitur faciens contra legem, vel importunus, vel in malo perseverans; » Joanni Craesbeeck, quem nec opprobria, nec animae pericula movent. Joannes de Précis abbas S. Germani Parisiensis hunc locum Gallice ita reddit: S' il ne l' entend, et est rebelle. Versio ms. S. Petri Conchensis: S' il est obstiné. Versio Guidonis Juvenalis: S' il est deshonté ne tenant conte de cela. Recentiores: S' il est endurci. Vindictae corporali subdatur. ] « Quod duobus modis intelligitur:", + "candidate_score": 0.642323, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_10", + "bdc_text": "Sed hec hactenus , Nunc de variis Sathanę per suos nunc verum fatear , varia quotidie quidem audio , ut autem verum fatear , execationes , quibus ecclesiam suam deo commendo semper hec omnia me parum conturbant .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_53", + "psc_text": "de divers., si forte dum alloquitur nos Dominus majestatis, nos insensati avertamus aurem, et ad nescio quas animum ineptias convertamus! Quanta est haec injuria, et quam graviter vindicanda, cum vilissimus vermis clamantem ad se audire dedignatur creatorem universitatis? Quanta vero, et quam ineffabilis divinae dignatio bonitatis, quae quotidie conspicit nos infelices, avertentes aures, obdurantes corda, et nihilominus clamitat ad nos! » Et iterum: Qui habet aures audiendi audiat quid Spiritus dicat Ecclesiis. ] Aures audiendi sunt magnum audiendae veritatis, cum sincera illius sectandae voluntate, desiderium. Quid Spiritus, scilicet Spiritus sanctus, dicat Ecclesiis, id est cunctis Christi fidelibus, ex quibus tanquam vivis lapidibus una construitur Ecclesia. Notat porro Rabanus ( Super Mat. ) quod « quoties haec admonitiuncula, » nempe: Qui habet aures audiendi audiat, « vel in Evangelio, vel in Apocalypsi Joannis interponitur, mysticum est, quod dicitur, atque ad audiendum discendumque salubre insinuatur. » Et quid dicit? Venite, filii, audite", + "candidate_score": 0.634936, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_23", + "bdc_text": "Ornatissimo viro domino Henrico Bullingero , Tigurinę ecclesię fideli antistiti , domino suo colendo .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_315", + "psc_text": "norma, nitore religionis pollentem omnimodis diligendum, » inquit Aigradus In Vita S. Ausberti n. 10, saec. II Bened. ; eoque respexisse videtur S. Petrus Venerabilis scribens ad Innocentium papam Lib. II, epist. 3 : « Omnes quidem praecepto dominico sunt diligendi, sed juxta quod vita et actus exigit, in amoris dilectione alii aliis sunt praeferendi. » Et certe, 76 ut optime hunc ad locum Smaragdus disserit, « Juste ille ab homine diligetur homo, qui bonis operibus et sancta obedientia honoratur a Deo: necesse est, inquam, ut amore tali diligatur homo, qui ab immortali diligitur Deo. » Boherius tamen sic hunc locum intelligit, quasi solos actus bonos, non fratres illos exercentes S. Benedictus plus amari permitteret. « Excipit autem, inquit, quoad aetus, non quoad personas; quia licet meliores actus magis sint diligendi, tamen omnem proximum puto aequaliter ut proximum diligendum; ad hoc videlicet, ad quod diligit quis seipsum: sic econtra dici", + "candidate_score": 0.630491, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_4", + "bdc_text": "nolo tanti facias , vel tu vel alias putetis me quicquam contra morem reipublicae vel quod , cum periculo aut offensione alicuius coniunctum sit petere , ne latet .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_580", + "psc_text": "audias unde laedaris. Nec personam tibi velim esse suspectam, sed linguam, praesertim in sermocinatione communi. Bona quidem personae simplicitas, sed in hac parte serpentis astutiam non amittas. » Neque tamen eo ipso detrahere semper aliquis dicendus est, quo malum de alio refert; occurrunt enim aliquando casus, in quibus et licet, et opus est: duos praesertim notat S. Basilius his verbis Reg. brev., interr. 25 : « Duo ergo existimo tempora, in quibus liceat aliquid mali de altero dicere; scilicet quando necesse habet aliquis consultare una cum aliis, qui ad hoc idonei sunt judicati, quo pacto corrigendus sit is qui peccatum commisit; et rursum cum necessitas poscit ut periculo consulatur aliquorum, qui saepenumero ex ignorantia commisceri possent cum malo tanquam cum bono; cum Apostoli praeceptum sit ne quis cum hujusmodi se commisceat nequando capiat quis laqueos animae suae, etc. » Spem suam Deo committere. ] Bonum est enim sperare in Domino,", + "candidate_score": 0.611155, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.674617, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_15_17", + "bdc_text": "De nostro illo sancto non miror esse , qui offenduntur , graviter apud Nam hic etiam apud nos idem fit , et autem hactenus per patientiam , sine eius dissimulationem utriusque ordinis potuit , quem voluit , eius rei causas calamo committere non posset omnia tutum est nunc , adeoque mihi fortassis non per olim cognitę sunt . Poteris autem hunc fratrem nostrum ecclesię diaconum alloqui ea de re ; nisi enim animus me fallit. puto id poteris ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_139", + "psc_text": "oremus, atque agamus quantum possumus, ut frumentum simus. Ego de rebaptizato diacono nostro silere non possum: scio enim quam mihi silentium perniciosum sit. Non enim cogito in ecclesiasticis honoribus tempora ventosa transigere, sed cogito me principi pastorum omnium rationem de commissis ovibus redditurum. Si forte nolles ut haec tibi scriberem, oportet te, frater, ignoscere timori meo. Multum enim timeo ne me tacente et dissimulante, alii quoque rebaptizentur a vobis. Decrevi ergo, quantum vires et facultatem Dominus praebere dignatur, causam istam sic agere, ut pacincis collationibus nostris omnes qui nobis communicant, noverint ab haeresibus aut schismatibus quantum catholica distet Ecclesia, et quantum sit cavenda pernicies vel zizaniorum vel praecisorum de vite Domini sarmentorum. Quam collationem mecum si libenti animo susceperis, ut concordibus nobis amborum litterae populis recitentur, ineffabili exsultabo laetitia. Si autem id aequo animo non accipis, quid faciam, frater, nisi ut te quoque invito epistolas nostras populo catholico legam, quo", + "candidate_score": 0.674617, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_9_11", + "bdc_text": "Ego tibi magnas ago gratias quantum molestię devoraveris , pro me , quin consilium aliud a te petebam , nisi fidele ac fraternum consilium quidem nemini quicquam imputandum , nisi temporum iniquitati , neque profecto ipse tanti facio rem , ut quicquam designare cupiam , aut me autem , in re officio parum dignum si tempora essent meliora . Sed hec hactenus , Nunc de variis Sathanę per suos nunc verum fatear , varia quotidie quidem audio , ut autem verum fatear , execationes , quibus ecclesiam suam deo commendo semper hec omnia me parum conturbant . Conturbat autem me ecclesiarum nostrarum status miserandus ingratitudo , contemptus verbi ac nescio quam frigidus zelus ministrorum fere omnium , tum etiam magistratuum omnibus hisce rebus , quae necessario requiruntur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_662", + "psc_text": "salutem. 1. Cum Subsanam venissemus, et quae illic nobis absentibus contra nostram voluntatem gesta fuerant, quaereremus; quaedam sicut audieramus, quaedam vero aliter facta, omnia tamen dolenda et toleranda, quantum Dominus adjuvit, partim objurgando, partim monendo, partim orando correximus. Illud sane quod post tuae Sanctitatis profectionem nos plurimum contristavit, quod inde fratres sine itineris duce dimissi sunt, petimus ignoscas, et timidius quam malitiosius factum scias. Cum enim putarent eos a filio nostro Timotheo propterea mitti, ut in nos maxime Charitatem tuam ad iracundiam provocarent, vellent autem ipsi nostro adventui, quem tecum futurum sperabant, omnia integra reservare, putaverunt non eos profecturos, si ducem itineris non acciperent. Sed tamen peccatum esse, quis dubitet? Hinc etiam factum est ut et Fossori diceretur, jam Timotheum cum ipsis fratribus fuisse profectum; quod utique falsum erat: non tamen a presbytero dictum; et haec omnia fratrem Carcedonium penitus ignorasse, nobis manifestissime declaratum est, quantum ista manifestari solent. 2.", + "candidate_score": 0.672998, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_21_23", + "bdc_text": "Filii tui coniugio bene precationibus meque una cum piis ecclesie nostrę membris tuis precationibus commendo . Tuus Ioannes Zvingius. 1560 . Ornatissimo viro domino Henrico Bullingero , Tigurinę ecclesię fideli antistiti , domino suo colendo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799", + "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas", + "candidate_score": 0.671945, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_15_17", + "bdc_text": "De nostro illo sancto non miror esse , qui offenduntur , graviter apud Nam hic etiam apud nos idem fit , et autem hactenus per patientiam , sine eius dissimulationem utriusque ordinis potuit , quem voluit , eius rei causas calamo committere non posset omnia tutum est nunc , adeoque mihi fortassis non per olim cognitę sunt . Poteris autem hunc fratrem nostrum ecclesię diaconum alloqui ea de re ; nisi enim animus me fallit. puto id poteris ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_115", + "psc_text": "omnibus transmarinis Ecclesiis, partim quia nunquam facta sunt, partim quia vel orta vel inveterata, sanctorum et vere de vita futura cogitantium episcoporum diligentia et animadversione exstincta atque deleta sint, dubitamus quomodo possumus tantam morum labem, vel proposito tam late exemplo emendare? Et nos quidem illarum partium hominem habemus episcopum, unde magnas agimus gratias Deo: quanquam ejus modestiae atque lenitatis est, ejus denique prudentiae et sollicitudinis in Domino, ut etiamsi Afer esset, cito illi de Scripturis persuaderetur curandum, quod licentiosa et male libera consuetudo vulnus inflixit. Sed tanta pestilentia est hujus mali, ut sanari prorsus, quantum mihi videtur, nisi concilii auctoritate non possit. Aut si ab una ecclesia inchoanda est medicina; sicut videtur audaciae, mutare conari quod Carthaginensis Ecclesia tenet, sic magnae impudentiae est, velle servare quae Carthaginensis Ecclesia correxit. Ad hanc autem rem quis alius episcopus esset optandus, nisi qui ea diaconus exsecrabatur? 5. Sed quod erat tunc dolendum nunc", + "candidate_score": 0.670567, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_21_23", + "bdc_text": "Filii tui coniugio bene precationibus meque una cum piis ecclesie nostrę membris tuis precationibus commendo . Tuus Ioannes Zvingius. 1560 . Ornatissimo viro domino Henrico Bullingero , Tigurinę ecclesię fideli antistiti , domino suo colendo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", + "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", + "candidate_score": 0.670091, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_21_23", + "bdc_text": "Filii tui coniugio bene precationibus meque una cum piis ecclesie nostrę membris tuis precationibus commendo . Tuus Ioannes Zvingius. 1560 . Ornatissimo viro domino Henrico Bullingero , Tigurinę ecclesię fideli antistiti , domino suo colendo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.669386, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_21_23", + "bdc_text": "Filii tui coniugio bene precationibus meque una cum piis ecclesie nostrę membris tuis precationibus commendo . Tuus Ioannes Zvingius. 1560 . Ornatissimo viro domino Henrico Bullingero , Tigurinę ecclesię fideli antistiti , domino suo colendo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_387", + "psc_text": "corde nostro jucundant animam nostram (Psal. XCIII, 19). Ita est, quia ita promissum est; ita erit quod restat, sicut promissum est. Obsecramus te per eum qui tibi ista donavit, et populum, cui servis, hac per te benedictione perfudit, ut jubeas singulos quos volueris sermones eorum conscriptos, et emendatos mitti nobis. Nam et ego quod jussisti non negligo, et de Tychonii septem regulis vel clavibus, sicut saepe jam scripsi, cognoscere quid tibi videatur exspecto. Fratrem Hilarinum Hipponensem archiatrum et principalem multum commendamus. Nam de fratre Romano quid satagas novimus, nihilque petendum est nisi ut te pro illo adjuvet Dominus. Amen. EPISTOLA XLII. Augustinus Paulino, flagitans ut litterarum debitum amplius anno integro non redditum exsolvat, mittatque sibi opus adversus Paganos, cum id perfecerit. Prodit nunc primum ex corticeo codice, qui olim Narbonensis ecclesiae fuit, nunc vero est illustris familiae Phimarconensis: Dominis laudabilibus in Christo sanctissimis fratribus PAULINO et THERASIAE, AUGUSTINUS, in Domino", + "candidate_score": 0.668749, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_14_16", + "bdc_text": "Amen . De nostro illo sancto non miror esse , qui offenduntur , graviter apud Nam hic etiam apud nos idem fit , et autem hactenus per patientiam , sine eius dissimulationem utriusque ordinis potuit , quem voluit , eius rei causas calamo committere non posset omnia tutum est nunc , adeoque mihi fortassis non per olim cognitę sunt . Poteris autem hunc fratrem nostrum ecclesię diaconum alloqui ea de re ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_139", + "psc_text": "oremus, atque agamus quantum possumus, ut frumentum simus. Ego de rebaptizato diacono nostro silere non possum: scio enim quam mihi silentium perniciosum sit. Non enim cogito in ecclesiasticis honoribus tempora ventosa transigere, sed cogito me principi pastorum omnium rationem de commissis ovibus redditurum. Si forte nolles ut haec tibi scriberem, oportet te, frater, ignoscere timori meo. Multum enim timeo ne me tacente et dissimulante, alii quoque rebaptizentur a vobis. Decrevi ergo, quantum vires et facultatem Dominus praebere dignatur, causam istam sic agere, ut pacincis collationibus nostris omnes qui nobis communicant, noverint ab haeresibus aut schismatibus quantum catholica distet Ecclesia, et quantum sit cavenda pernicies vel zizaniorum vel praecisorum de vite Domini sarmentorum. Quam collationem mecum si libenti animo susceperis, ut concordibus nobis amborum litterae populis recitentur, ineffabili exsultabo laetitia. Si autem id aequo animo non accipis, quid faciam, frater, nisi ut te quoque invito epistolas nostras populo catholico legam, quo", + "candidate_score": 0.667029, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_21_23", + "bdc_text": "Filii tui coniugio bene precationibus meque una cum piis ecclesie nostrę membris tuis precationibus commendo . Tuus Ioannes Zvingius. 1560 . Ornatissimo viro domino Henrico Bullingero , Tigurinę ecclesię fideli antistiti , domino suo colendo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1798", + "psc_text": "ne capiamur, alia sic ferimus ne frangamur, et secundum praecepta divina in omnibus gratias agimus ei, de quo dicimus: Benedicam Dominum in omni tempore; semper laus ejus in ore meo (Psal. XXXIII, 2); et, Bonum est mihi quod humiliasti me, ut discam justificationes tuas (Psal. CXVIII, 71). Neque enim revera, si fallacis prosperitatis semper hic tranquillitas arrideret, anima humana portum illum verae certaeque securitatis appeteret, domina insignis et merito illustris, et praestantissima filia. Reddens itaque debitum Praestantiae tuae salutationis obsequium, agensque gratias quod salutis nostrae religiosissimam curam geris, posco tibi a Domino futurae vitae praemia, praesentisque solaria; omniumque vestrum, in quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis", + "candidate_score": 0.665362, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_20_22", + "bdc_text": "Nunc Bene vale . Filii tui coniugio bene precationibus meque una cum piis ecclesie nostrę membris tuis precationibus commendo . Tuus Ioannes Zvingius. 1560 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", + "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", + "candidate_score": 0.663429, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_13_15", + "bdc_text": "Dominus misereatur nostri . Amen . De nostro illo sancto non miror esse , qui offenduntur , graviter apud Nam hic etiam apud nos idem fit , et autem hactenus per patientiam , sine eius dissimulationem utriusque ordinis potuit , quem voluit , eius rei causas calamo committere non posset omnia tutum est nunc , adeoque mihi fortassis non per olim cognitę sunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2425", + "psc_text": "Apostolus ait, Ignoras quia patientia Dei ad poenitentiam te adducit? aut istis exceptis esse definitum quod scriptum est, Beati omnes qui confidunt in eum (Psal. II, 13)? aut ad istos non pertinere quod dicitur, Viriliter agite, et confortetur cor vestrum, omnes qui speratis in Dominum (Psal. XXX, 25)? 8. Cum igitur super peccatores tanta sit patientia, tanta misericordia Dei, ut in hac temporali vita moribus emendatis, non damnentur in aeternum; qui nullius quae sibi praebeatur exspectat misericordiam, quoniam nemo est illo beatior, nemo potentior, nemo justior: quales non esse oportet homines erga homines, qui hanc vitam nostram quantacumque laude cumulemus, eam sine peccato esse non dicimus? quod si dixerimus, nos ipsos, sicut scriptum est, decipimus, et veritas in nobis non est (I Joan. I, 8). Proinde licet accusatoris alia persona sit, alia defensoris, alia intercessoris, alia judicis, de quorum propriis officiis nimis longum est, et non necessarium hoc sermone disserere;", + "candidate_score": 0.662976, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_20_22", + "bdc_text": "Nunc Bene vale . Filii tui coniugio bene precationibus meque una cum piis ecclesie nostrę membris tuis precationibus commendo . Tuus Ioannes Zvingius. 1560 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799", + "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas", + "candidate_score": 0.662109, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_14_16", + "bdc_text": "Amen . De nostro illo sancto non miror esse , qui offenduntur , graviter apud Nam hic etiam apud nos idem fit , et autem hactenus per patientiam , sine eius dissimulationem utriusque ordinis potuit , quem voluit , eius rei causas calamo committere non posset omnia tutum est nunc , adeoque mihi fortassis non per olim cognitę sunt . Poteris autem hunc fratrem nostrum ecclesię diaconum alloqui ea de re ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_662", + "psc_text": "salutem. 1. Cum Subsanam venissemus, et quae illic nobis absentibus contra nostram voluntatem gesta fuerant, quaereremus; quaedam sicut audieramus, quaedam vero aliter facta, omnia tamen dolenda et toleranda, quantum Dominus adjuvit, partim objurgando, partim monendo, partim orando correximus. Illud sane quod post tuae Sanctitatis profectionem nos plurimum contristavit, quod inde fratres sine itineris duce dimissi sunt, petimus ignoscas, et timidius quam malitiosius factum scias. Cum enim putarent eos a filio nostro Timotheo propterea mitti, ut in nos maxime Charitatem tuam ad iracundiam provocarent, vellent autem ipsi nostro adventui, quem tecum futurum sperabant, omnia integra reservare, putaverunt non eos profecturos, si ducem itineris non acciperent. Sed tamen peccatum esse, quis dubitet? Hinc etiam factum est ut et Fossori diceretur, jam Timotheum cum ipsis fratribus fuisse profectum; quod utique falsum erat: non tamen a presbytero dictum; et haec omnia fratrem Carcedonium penitus ignorasse, nobis manifestissime declaratum est, quantum ista manifestari solent. 2.", + "candidate_score": 0.662039, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_9_11", + "bdc_text": "Ego tibi magnas ago gratias quantum molestię devoraveris , pro me , quin consilium aliud a te petebam , nisi fidele ac fraternum consilium quidem nemini quicquam imputandum , nisi temporum iniquitati , neque profecto ipse tanti facio rem , ut quicquam designare cupiam , aut me autem , in re officio parum dignum si tempora essent meliora . Sed hec hactenus , Nunc de variis Sathanę per suos nunc verum fatear , varia quotidie quidem audio , ut autem verum fatear , execationes , quibus ecclesiam suam deo commendo semper hec omnia me parum conturbant . Conturbat autem me ecclesiarum nostrarum status miserandus ingratitudo , contemptus verbi ac nescio quam frigidus zelus ministrorum fere omnium , tum etiam magistratuum omnibus hisce rebus , quae necessario requiruntur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_102", + "psc_text": "agitur, quasi doctior et melior reprehendere audebam. Itaque posteaquam missus sum in medium, tunc sentire coepi temeritates reprehensionum mearum; quanquam et antea periculosissimum judicarem hoc ministerium. Et hinc erant lacrymae illae quas me fundere in civitate, ordinationis meae tempore, nonnulli fratres animadverterunt, et nescientes causas doloris mei, quibus potuerunt sermonibus, qui omnino ad vulnus meum non pertinerent, tamen bono animo consolati sunt. Sed multo valde ac multo amplius expertus sum, quam putabam: non quia novos aliquos fluctus aut tempestates vidi quas ante non noveram, vel non audieram, vel non legeram, vel non cogitaveram; sed ad eas evitandas aut perferendas solertiam et vires meas omnino non noveram, et alicujus momenti arbitrabar. Dominus autem irrisit me, et rebus ipsis ostendere voluit meipsum mihi. 3. Quod si non damnando, sed miserando fecit, hoc enim spero certe vel nunc cognita aegritudine mea, debeo Scripturarum ejus medicamenta omnia perscrutari, et orando ac legendo agere, ut", + "candidate_score": 0.659263, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_2_4", + "bdc_text": "etiam si tardius aliquando rescribas . Negocium , quod mihi posset , esse cum abbate , si ęquus aliquando iudex mihi contingat ; nolo tanti facias , vel tu vel alias putetis me quicquam contra morem reipublicae vel quod , cum periculo aut offensione alicuius coniunctum sit petere , ne latet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2699", + "psc_text": "Jacobi apostoli, ubi ait, « Quicumque totam legem servaverit, offendat autem in uno, factus est omnium reus » (Jacobi II, 10); de utroque consulens eum. Sed in illo priore quaestionem quam proposui, ipse non solvi; in posteriore autem quid mihi de illa solvenda videretur ipse non tacui: sed utrum hoc approbaret etiam ille, consului. Rescripsit autem, laudans eamdem consultationem meam, sibi tamen ad respondendum otium non esse respondit. Ego vero quousque esset in corpore, hos libros edere nolui, ne forte responderet aliquando, et cum ipsa responsione ejus potius ederentur. Illo autem defuncto ad hoc edidi priorem, ut qui legit admoneatur aut non quaerere omnino quomodo detur anima nascentibus, aut certe de re obscurissima eam solutionem quaestionis hujus admittere, quae contraria non sit apertissimis rebus quas de originali peccato fides catholica novit in parvulis, nisi regenerentur in Christo sine dubitatione damnandis; posteriorem vero ad hoc ut quaestionis de qua ibi agitur,", + "candidate_score": 0.642526, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_2_4", + "bdc_text": "etiam si tardius aliquando rescribas . Negocium , quod mihi posset , esse cum abbate , si ęquus aliquando iudex mihi contingat ; nolo tanti facias , vel tu vel alias putetis me quicquam contra morem reipublicae vel quod , cum periculo aut offensione alicuius coniunctum sit petere , ne latet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2793", + "psc_text": "ne homo, qui cum in uno offenderit fit omnium reus, in multis offendendo ( quia in multis offendimus omnes ) propter magnum aggerem reatus sui minutatim collectum, ad tribunal tanti judicis perveniat, et eam quam non fecit, misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. 21. Multa dixi, quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec, quae tamen approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet; nam quali eloquio explicata sint, non nimis curo; si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere", + "candidate_score": 0.642491, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_9", + "bdc_text": "Ego tibi magnas ago gratias quantum molestię devoraveris , pro me , quin consilium aliud a te petebam , nisi fidele ac fraternum consilium quidem nemini quicquam imputandum , nisi temporum iniquitati , neque profecto ipse tanti facio rem , ut quicquam designare cupiam , aut me autem , in re officio parum dignum si tempora essent meliora .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_102", + "psc_text": "agitur, quasi doctior et melior reprehendere audebam. Itaque posteaquam missus sum in medium, tunc sentire coepi temeritates reprehensionum mearum; quanquam et antea periculosissimum judicarem hoc ministerium. Et hinc erant lacrymae illae quas me fundere in civitate, ordinationis meae tempore, nonnulli fratres animadverterunt, et nescientes causas doloris mei, quibus potuerunt sermonibus, qui omnino ad vulnus meum non pertinerent, tamen bono animo consolati sunt. Sed multo valde ac multo amplius expertus sum, quam putabam: non quia novos aliquos fluctus aut tempestates vidi quas ante non noveram, vel non audieram, vel non legeram, vel non cogitaveram; sed ad eas evitandas aut perferendas solertiam et vires meas omnino non noveram, et alicujus momenti arbitrabar. Dominus autem irrisit me, et rebus ipsis ostendere voluit meipsum mihi. 3. Quod si non damnando, sed miserando fecit, hoc enim spero certe vel nunc cognita aegritudine mea, debeo Scripturarum ejus medicamenta omnia perscrutari, et orando ac legendo agere, ut", + "candidate_score": 0.641699, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_1_3", + "bdc_text": "Accepi tandem literas tuas diu expectatas , tametsi sciam tuis negociis donandum hoc . etiam si tardius aliquando rescribas . Negocium , quod mihi posset , esse cum abbate , si ęquus aliquando iudex mihi contingat ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2635", + "psc_text": "mihi accidat difficillimum est; sed non opinor tibi hoc placere. Non ergo debui alia interrumpere cum tua supervenissent, sicut nec tua, si alia rursus irruerint; et tamen servare hanc justitiam non sinor. Nam ecce ut tibi haec ipsa rescriberem, quibus id admonerem, intermisi quae agebam, et animum meum ad hanc epistolam ab alia magna intentione detorsi. 2. Facile autem fuit hanc excusationem, ut arbitror, non iniquam, litteris inditam tibi remittere; respondere autem inquisitionibus tuis non ita facile est: et puto in ipsis opusculis quae me nunc intentissimum detinent, non defutura quaedam loca, ubi haec ipsa expediam quae requiris, si Dominus faverit. Jam etiam ex iis quaestionibus quas modo misisti, multa soluta sunt in eis libris quos nondum edidi, sive de Trinitate, sive de Genesi. Quanquam et illa si relegas quae tibi jamdiu nota sunt, vel, nisi fallor, fuerunt, quia ea fortasse oblitus es quae te conferente mecum ac sermocinante conscripsi,", + "candidate_score": 0.641597, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_2_4", + "bdc_text": "etiam si tardius aliquando rescribas . Negocium , quod mihi posset , esse cum abbate , si ęquus aliquando iudex mihi contingat ; nolo tanti facias , vel tu vel alias putetis me quicquam contra morem reipublicae vel quod , cum periculo aut offensione alicuius coniunctum sit petere , ne latet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_720", + "psc_text": "materiam contendendi; haec scribo, quia te pure et christiane diligere cupio, nec quidquam in mea mente retinere quod distet a labiis. Non enim convenit ut ab adolescentia usque ad hanc aetatem, in monasteriolo cum sanctis fratribus labore desudans, aliquid contra episcopum communionis meae scribere audeam, et eum episcopum quem ante coepi amare quam nosse, qui me prior ad amicitiam provocavit, quem post me orientem in Scripturarum eruditione laetatus sum. Igitur aut tuum negato librum, si forte non tuus est, et desine flagitare rescriptum ad ea quae non scripsisti; aut si tuus est, ingenue confitere, ut si in defensionem mei aliqua scripsero, in te culpa sit qui provocasti, non in me qui respondere compulsus sum. CAPUT III. 5. Addis praeterea te paratum esse ut, si quid me in tuis scriptis moverit, aut corrigere voluero, fraterne accipias, et non solum mea in te benevolentia gavisurum, sed ut hoc ipsum faciam, deprecaris. Rursum", + "candidate_score": 0.639739, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_2_4", + "bdc_text": "etiam si tardius aliquando rescribas . Negocium , quod mihi posset , esse cum abbate , si ęquus aliquando iudex mihi contingat ; nolo tanti facias , vel tu vel alias putetis me quicquam contra morem reipublicae vel quod , cum periculo aut offensione alicuius coniunctum sit petere , ne latet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2757", + "psc_text": "si nascentibus singulis novae singulae nunc usque fiunt, ubi peccati vinculum contrabant, quod per Sacramentum gratiae Christi etiam in infantibus recenter natis solvendum esse non dubitamus, cum in non parvum volumen procederet, nolui ulla alia onerare quaestione: sed quod urget acrius, multo minus est negligendum. Proinde quaeso, et per Deum obsecro ut exponas mihi, quod multis existimo profuturum, aut si jam vel abs te vel ab alio aliquo expositum habes, dirigas nobis, quomodo accipiendum sit quod in Epistola Jacobi apostoli scriptum est, Quicumque enim totam legem servaverit, offendat autem in uno, factus est omnium reus. Quae res talis ac tanta est, ut quod hinc tibi non jam olim scripsi, multum me poeniteat. 2. De agenda namque praesenti vita, quomodo ad vitam perveniamus aeternam, non de praeterita perscrutanda, quam penitus demersit oblivio, sicut est illud quod de anima quaerendum putavi, haec vertitur quaestio. Eleganter autem dictum esse narratur quod huic rei", + "candidate_score": 0.638358, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_0_2", + "bdc_text": "Salutem in domino . Accepi tandem literas tuas diu expectatas , tametsi sciam tuis negociis donandum hoc . etiam si tardius aliquando rescribas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4151", + "psc_text": "XXIV, 13): conjungere Domino, ut crescat in novissimis vita tua. Scio enim non deesse recreationem cordis de fratribus bonis. Huc adjunge promissiones Dei fideles, magnas, certas, sempiternas, ipsiusque tolerantiae imperturbabilem ineffabilemque mercedem: et vide quam verum Domino cantes, Secundum multitudinem dolorum meorum in corde meo, consolationes tuae jucundaverunt animam meam (Psal. XCIII, 19). Mitte fratri Firmo litteras nostras. Sanctitatem tuam et familiam Dei, quae tuo ministerio gubernatur, fratres et sorores quae apud nos sunt nobiscum, in Domino resalutant. ( Et alia manu: ) Incolumes pro nobis oretis, dilectissimi et sancti fratres. Ego Alypius impensissime saluto Sinceritatem tuam, omnesque tibi in Domino conjunctos; atque ut hanc tanquam meam epistolam deputes, peto: etsi enim aliam propriam mittere potuissem, tamen malui huic suscribere, ut unanimitatem nostram una etiam pagina testaretur. EPISTOLA CCXLIX. Augustinus Restituto, quatenus mali tolerandi in Ecclesia. Domino desiderantissimo, et honorifica sinceritate charissimo fratri, et condiacono RESTITUTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem.", + "candidate_score": 0.637715, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_1_3", + "bdc_text": "Accepi tandem literas tuas diu expectatas , tametsi sciam tuis negociis donandum hoc . etiam si tardius aliquando rescribas . Negocium , quod mihi posset , esse cum abbate , si ęquus aliquando iudex mihi contingat ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3323", + "psc_text": "Sanctitatis tuae scripta venerunt; tamen posteaquam veni, eisque lectis rescriptorum debitorem me factum esse cognovi, reddendi tempus opperiebar: et ecce subito profecturi a nobis charissimi fratris nostri Albini acolythi gratissima occurrit occasio. De tua igitur quae mihi exoptatissima est salute laetatus, Sanctitati tuae salutationem debitam reddo. Semper autem debeo charitatem, quae sola, etiam reddita, semper detinet debitorem. Redditur enim cum impenditur, debetur autem etiamsi reddita fuerit; quia nullum est tempus quando impendenda jam non sit. Nec cum redditur amittitur, sed potius reddendo multiplicatur: habendo enim redditur, non carendo. Et cum reddi non possit nisi habeatur, nec haberi potest nisi reddatur: imo etiam cum redditur ab homine, crescit in homine; et tanto major acquiritur, quanto pluribus redditur. Quomodo autem negetur amicis, quae debetur et inimicis? Sed inimicis cauta impenditur, amicis secura rependitur. Agit tamen quantum potest, ut ab his etiam quibus pro malis bona retribuit, id recipiat quod impendit. Optamus quippe", + "candidate_score": 0.637594, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_1_3", + "bdc_text": "Accepi tandem literas tuas diu expectatas , tametsi sciam tuis negociis donandum hoc . etiam si tardius aliquando rescribas . Negocium , quod mihi posset , esse cum abbate , si ęquus aliquando iudex mihi contingat ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1437", + "psc_text": "te nolente, flagitavit. Nam si quid aliud volebas ut scriberem, largitorem me desiderabas, non redditorem. Porro justitiae ordo sic habet, ut debitum prius reddamus; tum deinde cui reddimus, si hoc placet, aliquid et donemus. Quanquam etiam talia qualia desiderasti ut scriberem, si diligentius praecepta dominica cogitemus, reddimus potius quam donamus, si nemini quidquam debendum est, nisi ut invicem diligamus. Ipsa quippe dilectio exigit debitum, ut fraternae charitati servientes, eum qui se adjuvari recte velit, in quo possumus, adjuvemus. Sed, mi frater, et tu credo quod noveris quanta sint in manibus meis, quibus ob diversas curas quas nostrae servitutis necessitas habet, vix mihi paucissimae guttae temporis stillantur, quas aliis rebus si impendero, contra officium meum mihi facere videor. 6. Quod enim vis, ut ad te prolixam epistolam scribam, et hoc quidem debeo, fateor; debeo prorsus hoc tam dulci, tam sincerae, tam merae voluntati tuae. Sed quia bonus es amator justitiae, inde", + "candidate_score": 0.636907, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_9", + "bdc_text": "Ego tibi magnas ago gratias quantum molestię devoraveris , pro me , quin consilium aliud a te petebam , nisi fidele ac fraternum consilium quidem nemini quicquam imputandum , nisi temporum iniquitati , neque profecto ipse tanti facio rem , ut quicquam designare cupiam , aut me autem , in re officio parum dignum si tempora essent meliora .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4129", + "psc_text": "ut caveas ne majorem tristitiam des bonis fratribus torpore tuo, quam laetitiam alacritate jam dederas. Commendare te autem litteris quibus voluisti, tam superfluum putavi, quam si quisquam te mihi eodem modo commendare voluisset. EPISTOLA CCXLIV. Augustinus Chrisimo, consolans ne deficiat in adversis. Domino vere ac merito charissimo, et praedicando fratri CHRISIMO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Rumor ad me detulit (Deus faciat ut non sit) sic te animo perturbatum, ut multum mirer prudentiam tuam et christianum animum parum cogitare rerum terrenarum conditionem nullo modo aequari posse coelestibus, ubi cor nostrum et spes nostra collocanda est. Vir cordate, numquid aut totum bonum tuum in his rebus erat, quas nunc videris amittere; aut tam magnum bonum illic deputabas, ut eo subtracto sic tenebrescat mens nimia tristitia, quasi lumen ejus, non Deus, sed terra sit? Audivi enim (jam dixi, Deus faciat ut falsum audierim) quod tibi manus etiam velles inferre; quod melius non", + "candidate_score": 0.63562, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_1_3", + "bdc_text": "Accepi tandem literas tuas diu expectatas , tametsi sciam tuis negociis donandum hoc . etiam si tardius aliquando rescribas . Negocium , quod mihi posset , esse cum abbate , si ęquus aliquando iudex mihi contingat ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.635578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_1_3", + "bdc_text": "Accepi tandem literas tuas diu expectatas , tametsi sciam tuis negociis donandum hoc . etiam si tardius aliquando rescribas . Negocium , quod mihi posset , esse cum abbate , si ęquus aliquando iudex mihi contingat ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1436", + "psc_text": "quibus in te certus sum. Quod non ideo non facio ne fallar in eis, sed ne tu a me laudatus, ipse te laudasse videaris; et propter illam justitiae regulam, qua mihi fieri nolo. Quod si fieri debet, eligo esse debitor, quamdiu puto non esse faciendum; si autem fieri non debet, nec debitor sum. 5. Sed novi quod mihi ad haec respondere possis: ita ista loqueris quasi prolixam epistolam tuam de laudibus meis desideraverim. Absit ut hoc de te credam; sed epistola tua, nolo dicere quam veris, vel quam non veris, plena tamen laudibus meis, hoc de me ut reprehenderem, etiam te nolente, flagitavit. Nam si quid aliud volebas ut scriberem, largitorem me desiderabas, non redditorem. Porro justitiae ordo sic habet, ut debitum prius reddamus; tum deinde cui reddimus, si hoc placet, aliquid et donemus. Quanquam etiam talia qualia desiderasti ut scriberem, si diligentius praecepta dominica cogitemus, reddimus potius quam donamus,", + "candidate_score": 0.635413, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_9", + "bdc_text": "Ego tibi magnas ago gratias quantum molestię devoraveris , pro me , quin consilium aliud a te petebam , nisi fidele ac fraternum consilium quidem nemini quicquam imputandum , nisi temporum iniquitati , neque profecto ipse tanti facio rem , ut quicquam designare cupiam , aut me autem , in re officio parum dignum si tempora essent meliora .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_101", + "psc_text": "apud Deum miserius, et tristius, et damnabilius. Item nihil esse in hac vita, et maxime hoc tempore difficilius, laboriosius, periculosius episcopi, aut presbyteri, aut diaconi officio; sed apud Deum nihil beatius, si eo modo militetur quo noster imperator jubet. Quis autem iste sit modus, nec a pueritia, nec ab adolescentia mea didici: et eo tempore quo discere coeperam, vis mihi facta est, merito peccatorum meorum (nam quid aliud existimem nescio), ut secundus locus gubernaculorum mihi traderetur, qui remum tenere non noveram. 2. Sed arbitror Dominum meum propterea me sic emendare voluisse, quod multorum peccata nautarum, antequam expertus essem quid illic agitur, quasi doctior et melior reprehendere audebam. Itaque posteaquam missus sum in medium, tunc sentire coepi temeritates reprehensionum mearum; quanquam et antea periculosissimum judicarem hoc ministerium. Et hinc erant lacrymae illae quas me fundere in civitate, ordinationis meae tempore, nonnulli fratres animadverterunt, et nescientes causas doloris mei, quibus potuerunt sermonibus,", + "candidate_score": 0.63414, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_11", + "bdc_text": "Conturbat autem me ecclesiarum nostrarum status miserandus ingratitudo , contemptus verbi ac nescio quam frigidus zelus ministrorum fere omnium , tum etiam magistratuum omnibus hisce rebus , quae necessario requiruntur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1772", + "psc_text": "Multum autem precari, est ad eum quem precamur, diuturna et pia cordis excitatione pulsare. Nam plerumque hoc negotium plus gemitibus quam sermonibus agitur, plus fletu quam affatu. Ponit autem lacrymas nostras in conspectu suo, et gemitus noster non est absconditus ab eo qui omnia per Verbum condidit, et humana verba non quaerit. CAPUT XI. 21. Nobis ergo verba necessaria sunt, quibus commoneamur et inspiciamus quid petamus, non quibus Dominum seu docendum seu flectendum esse credamus. Cum ergo dicimus, Sanctificetur nomen tuum, nos ipsos admonemus desiderare ut nomen ejus quod semper sanctum est, etiam apud homines sanctum habeatur, hoc est non contemnatur; quod non Deo, sed hominibus prodest. Et in eo quod dicimus, Adveniat regnum tuum, quod seu velimus, seu nolimus, utique veniet, desiderium nostrum ad illud regnum excitamus, ut nobis veniat, atque nos in eo regnare mereamur. Cum dicimus, Fiat voluntas tua sicut in coelo et in terra, nobis ab", + "candidate_score": 0.633388, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_9", + "bdc_text": "Ego tibi magnas ago gratias quantum molestię devoraveris , pro me , quin consilium aliud a te petebam , nisi fidele ac fraternum consilium quidem nemini quicquam imputandum , nisi temporum iniquitati , neque profecto ipse tanti facio rem , ut quicquam designare cupiam , aut me autem , in re officio parum dignum si tempora essent meliora .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_382", + "psc_text": "nosti, quando ne ipsos quidem praetermittere volueris, subjungeres etiam in quibus cavendi essent: quanquam nonnullos etiam praeterieris; quod scire cuperem quo consilio factum sit. Aut si illud volumen forte onerare noluisti, ut commemoratis haereticis, non adderes in quibus eos catholica damnarit auctoritas; peto ne grave sit litterario labori tuo, quo non mediocriter per Domini Dei nostri gratiam, in latina lingua sanctorum studia et accendisti et adjuvisti, id quod tibi per humilitatem meam fraterna charitas indicit, ut si occupationes tuae sinunt, omnium haereticorum perversa dogmata, qui rectitudinem fidei christianae usque ad hoc tempus vel impudentia vel imperitia vel pervicacia depravare conati sunt, uno libello breviter digesta edas, in notitiam eorum quibus aut non vacat propter alia negotia, aut non valent propter alienam linguam tam multa legere atque cognoscere. Diu te rogarem, nisi hoc soleret esse indicium minus praesumentis de charitate. Hunc interea fratrem nostrum Paulum in Christo multum commendo benignitati tuae,", + "candidate_score": 0.632425, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_0_2", + "bdc_text": "Salutem in domino . Accepi tandem literas tuas diu expectatas , tametsi sciam tuis negociis donandum hoc . etiam si tardius aliquando rescribas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.632244, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_0_2", + "bdc_text": "Salutem in domino . Accepi tandem literas tuas diu expectatas , tametsi sciam tuis negociis donandum hoc . etiam si tardius aliquando rescribas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_688", + "psc_text": "Si autem intelligunt, ambos, ut dixi, audiant, et quod voluerint faciant. Si quae etiam plebes a vobis ad nos transierunt, quas putas a dominis coactas, hoc et ibi fiat; ambos nos audiant, et eligant quod placuerit. Si autem non vis hoc fieri, cui non appareat non vos de veritate praesumere? Sed cavenda est ira Dei, et hic et in futuro saeculo. Adjuro te per Christum, ut ad ista respondeas. EPISTOLA LXVII. Augustinus Hieronymo: negans se scripsisse librum in eum; in hoc falsus, quod aliquis prolixam epistolam librum appellasset. Domino charissimo et desideratissimo, et honorando in Christo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum", + "candidate_score": 0.63124, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_12", + "bdc_text": "Ab ipsis Vereor , ne certa sint , hęc praesagia mox futurę deformatae et initia dolorum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3486", + "psc_text": "Non est vestrum praedicare tempora; sed, Non est vestrum nosse: verum si ita vis intelligi quod ait, Non est vestrum scire, ac si diceret, Non est vestrum scientes facere, id est, non est vestrum hoc docere; quis nostrum docere audeat, vel se scire praesumat quod Deus ille magister nec eos discipulos docuit, a quibus praesentibus interrogatus est praesens, nec illi tam sancti magnique doctores Ecclesiam docere potuerunt? 5. An respondebitur, haec non docuisse Apostolos, sed Prophetas? Hoc enim aisti, et verum est, quod ea quae futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent, inquis, ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Sed si venratio tua satis admiratione plenum esse dicit, si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit; quanto majore admiratione plenam est, si ea quae Prophetae hominibus sunt locuti, haec Apostoli vel scire sunt prohibiti vel docere! Quomodo autem Prophetae", + "candidate_score": 0.631, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_9", + "bdc_text": "Ego tibi magnas ago gratias quantum molestię devoraveris , pro me , quin consilium aliud a te petebam , nisi fidele ac fraternum consilium quidem nemini quicquam imputandum , nisi temporum iniquitati , neque profecto ipse tanti facio rem , ut quicquam designare cupiam , aut me autem , in re officio parum dignum si tempora essent meliora .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_741", + "psc_text": "Nec omnino arbitror te succensere potuisse, nisi aut hoc dicerem quod non debui, aut non sic dicerem ut debui; quia nec miror minus nos scire invicem, quam scimur a conjunctissimis et familiarissimis nostris. In quorum ego charitatem, fateor, facile me totum projicio, praesertim fatigatum scandalis saeculi; et in ea sine ulla sollicitudine requiesco: Deum quippe illic esse sentio, in quem me securus projicio, et in quo securus requiesco. Nec in hac mea securitate crastinum illud humanae fragilitatis incertum, de quo superius ingemui, omnino formido. Cum enim hominem christiana charitate flagrantem, eaque mihi fidelem amicum factum esse sentio; quidquid ei consiliorum meorum cogitationumque committo, non homini committo, sed illi in quo manet, ut talis sit. Deus enim charitas est; et qui manet in charitate, in Deo manet, et Deus in eo (I Joan. IV, 16): quam si deseruerit, tantum faciat necesse est dolorem, quantum manens fecerat gaudium. Verumtamen ex amico intimo", + "candidate_score": 0.630669, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_16", + "bdc_text": "Poteris autem hunc fratrem nostrum ecclesię diaconum alloqui ea de re ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_139", + "psc_text": "oremus, atque agamus quantum possumus, ut frumentum simus. Ego de rebaptizato diacono nostro silere non possum: scio enim quam mihi silentium perniciosum sit. Non enim cogito in ecclesiasticis honoribus tempora ventosa transigere, sed cogito me principi pastorum omnium rationem de commissis ovibus redditurum. Si forte nolles ut haec tibi scriberem, oportet te, frater, ignoscere timori meo. Multum enim timeo ne me tacente et dissimulante, alii quoque rebaptizentur a vobis. Decrevi ergo, quantum vires et facultatem Dominus praebere dignatur, causam istam sic agere, ut pacincis collationibus nostris omnes qui nobis communicant, noverint ab haeresibus aut schismatibus quantum catholica distet Ecclesia, et quantum sit cavenda pernicies vel zizaniorum vel praecisorum de vite Domini sarmentorum. Quam collationem mecum si libenti animo susceperis, ut concordibus nobis amborum litterae populis recitentur, ineffabili exsultabo laetitia. Si autem id aequo animo non accipis, quid faciam, frater, nisi ut te quoque invito epistolas nostras populo catholico legam, quo", + "candidate_score": 0.62855, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_3", + "bdc_text": "Negocium , quod mihi posset , esse cum abbate , si ęquus aliquando iudex mihi contingat ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_814", + "psc_text": "Evangelio ubi Dominus ait: In quo judicio judicaveritis, judicabimini (Id. VII, 2)? Cum enim causa quae inter illum et Spem exorta est, sub divino examine pendeat secundum placitum eorum, quod vobis si volueritis poterit recitari; quis ego sum, ut audeam Dei praevenire sententiam in delendo vel supprimendo ejus nomine, de quo nec suspicari temere mali aliquid episcopus debui, nec dilucide judicare homo de occultis hominum potui, cum in ipsis causis saecularibus, quando ad majorem potestatem refertur arbitrium judicandi, manentibus sicuti erant omnibus rebus, exspectetur illa sententia, unde jam non liceat provocari, ne superiori cognitori fiat injuria, si ejus pendente judicio aliquid fuerit commutatum? Et utique multum interest inter divinam et humanam quamlibet excelsissimam potestatem. Domini Dei nostri misericordia nunquam vos deserat, domini dilectissimi et honorandi fratres. EPISTOLA LXXVIII. Quidam e monasterio Augustini Spes nomine, accusatus a Bonifacio presbytero, crimen in Bonifacium ipsum transtulit. Cum res evidentibus argumentis cognosci ab Augustino", + "candidate_score": 0.616265, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_4", + "bdc_text": "nolo tanti facias , vel tu vel alias putetis me quicquam contra morem reipublicae vel quod , cum periculo aut offensione alicuius coniunctum sit petere , ne latet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2793", + "psc_text": "ne homo, qui cum in uno offenderit fit omnium reus, in multis offendendo ( quia in multis offendimus omnes ) propter magnum aggerem reatus sui minutatim collectum, ad tribunal tanti judicis perveniat, et eam quam non fecit, misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. 21. Multa dixi, quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec, quae tamen approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet; nam quali eloquio explicata sint, non nimis curo; si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere", + "candidate_score": 0.61271, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_4", + "bdc_text": "nolo tanti facias , vel tu vel alias putetis me quicquam contra morem reipublicae vel quod , cum periculo aut offensione alicuius coniunctum sit petere , ne latet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2787", + "psc_text": "diligit, nec se, nec proximum diligit. Ac per hoc qui totam legem servaverit, si in uno offenderit, fit omnium reus; quia contra charitatem facit, unde tota lex pendet. Reus itaque fit omnium, faciendo contra eam in qua pendent omnia. 17. Cur ergo non dicantur paria peccata? An forte quia magis facit contra charitatem, qui gravius peccat; minus, qui levius? et hoc ipso quod admittit, fit quidem omnium reus: sed gravius peccans, vel in pluribus peccans, magis reus; levius autem vel in paucioribus peccans, minus reus: tanto majore scilicet reatu, quanto amplius; tanto minore, quanto minus peccaverit: tamen etiamsi in uno offenderit, reus omnium est, quia contra eam facit in qua pendent omnia? Quae si vera sunt, eo modo et illud absolvitur quod ait homo etiam apostolicae gratiae, In multis enim offendimus omnes (Jacobi III, 2). Omnes enim offendimus, sed unus gravius, alius levius, quanto quisque gravius leviusve peccaverit: tanto in", + "candidate_score": 0.610579, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Naum", + "max_score": 0.673893, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_11_13", + "bdc_text": "Conturbat autem me ecclesiarum nostrarum status miserandus ingratitudo , contemptus verbi ac nescio quam frigidus zelus ministrorum fere omnium , tum etiam magistratuum omnibus hisce rebus , quae necessario requiruntur . Ab ipsis Vereor , ne certa sint , hęc praesagia mox futurę deformatae et initia dolorum . Dominus misereatur nostri .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Naum_window_22", + "psc_text": "Domini insanabilis venit furoris et irae, ponere orbem terrae desertum, et peccatores perdere ex eo (Isai. XIII, 9) . Speremus in Domino, et per patientiam ejus exspectemus adventum, ut cum venerit, bonum eum, non judicem sentiamus, et cognoscat vel sperantes in se, vel timentes se (II Tim. II). Scit enim Dominus eos qui ejus sunt. (Vers. 8.) Et in diluvio praetereunte consummationem faciet loci ejus, et inimicos ejus persequentur tenebrae. LXX: Et in diluvio transeunte consummationem faciet: consurgentes et inimicos ejus persequentur tenebrae. Dominus patiens et multae miserationis, et non irascetur in finem, neque in aeternum indignabitur; sed cum creverit malitia super terram, et omnis caro corruperit viam suam, inducet diluvium quod pertranseat, non quod permaneat in aeternum. Consummationem autem, sive finem, faciet loci ejus, id est, diluvii, ut quomodo de impio dicitur: Et pertransivi, et non est inventus locus ejus (Ps. XXXVI, 36) ; et: Iter impiorum peribit (Ps.", + "candidate_score": 0.673893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_12_14", + "bdc_text": "Ab ipsis Vereor , ne certa sint , hęc praesagia mox futurę deformatae et initia dolorum . Dominus misereatur nostri . Amen .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Naum_window_22", + "psc_text": "Domini insanabilis venit furoris et irae, ponere orbem terrae desertum, et peccatores perdere ex eo (Isai. XIII, 9) . Speremus in Domino, et per patientiam ejus exspectemus adventum, ut cum venerit, bonum eum, non judicem sentiamus, et cognoscat vel sperantes in se, vel timentes se (II Tim. II). Scit enim Dominus eos qui ejus sunt. (Vers. 8.) Et in diluvio praetereunte consummationem faciet loci ejus, et inimicos ejus persequentur tenebrae. LXX: Et in diluvio transeunte consummationem faciet: consurgentes et inimicos ejus persequentur tenebrae. Dominus patiens et multae miserationis, et non irascetur in finem, neque in aeternum indignabitur; sed cum creverit malitia super terram, et omnis caro corruperit viam suam, inducet diluvium quod pertranseat, non quod permaneat in aeternum. Consummationem autem, sive finem, faciet loci ejus, id est, diluvii, ut quomodo de impio dicitur: Et pertransivi, et non est inventus locus ejus (Ps. XXXVI, 36) ; et: Iter impiorum peribit (Ps.", + "candidate_score": 0.663839, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf026", + "work_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae", + "max_score": 0.673327, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_21_23", + "bdc_text": "Filii tui coniugio bene precationibus meque una cum piis ecclesie nostrę membris tuis precationibus commendo . Tuus Ioannes Zvingius. 1560 . Ornatissimo viro domino Henrico Bullingero , Tigurinę ecclesię fideli antistiti , domino suo colendo .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae_window_47", + "psc_text": "filio vestro domino rege nobis dirigantur cito. Nam et nostra ejus sic flagitavit gloriam suggestio, quia multum in concilio pro investiganda opus est veritate. De caetero Creatoris altissimi pietatem efflagito, ut coronam beatitudinis vestrae pro integritate fidei et statu Ecclesiae suae longo tempore praecipiat conservare, meque inter oblatrantia praesentis mundi varia et innumerabilia discrimina munitum reddat tuae intercessionis gratia, ac, reconditum in gremium memoriae tuae, tutum ab omni tempestate peccati oratu vestro efficiat Trinitas sacratissima. Et manu sua. Ego servus Domini Braulio Isidoro: in Domino fruar te, lucerna ardens, et non marcescens! EPISTOLA XI. ISIDORI BRAULIONI EPISCOPO. Domino meo, et Dei servo Braulioni episcopo Isidorus. 1. Quia te incolumem cognovi, gratias Christo egi; et utinam 576 cujus cognovi salutem in hoc corpore aspicerem et visionem! Quid autem mihi evenit pro peccatis meis, manifestabo, quia non fui dignus tua perlegere eloquia, statim ut accepi pittatium tuum, puer regius ad me venit,", + "candidate_score": 0.673327, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1", + "max_score": 0.673257, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_16_18", + "bdc_text": "Poteris autem hunc fratrem nostrum ecclesię diaconum alloqui ea de re ; nisi enim animus me fallit. puto id poteris ; est enim bonus ac pius minister .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_625", + "psc_text": "secundum te bonus malum, an ei, quem baptizauit secundum Bagaiense concilium sacrilegus religiosum? sed forte dicis et uerum dicis: 'non potest esse religiosus in schismate constitutus*. assentio. uerumtamen potest esse in uestra communione sacrilegus uel occultus a Primiano, quem religiosum creditis, baptizatus. porro si ille, quem Felicianus in catena sacrilegii baptizauit, relicto schismatis sacrilegio ecclesiastica communione corrigeretur, numquid audes dicere, quod melior in illo baptismus fieret, quamuis negare non audeas ipsum hominem fieri potuisse meliorem? hoc enim et ipso facto iudicastis, quandoquidem illos omnes, quos Felicianus et FraetextatusPraetextatus in damnato et detestato a uobis sacrilegio schismatis baptizarunt, cum illis ad uos redeuntibus sine ulla destructione uel repetitione baptismi suscepistis. si autem, quod dixisti: sed quaerimus per quernquem trnlius fiat, conparatiuum gradum pro positiuo posuisti, sic dicens: quaerimus per quem melius fiat, ac si diceres: 'quaerimus per quem bene fiat', uolens intellegi per malum ministrum male fieri, non te uerbo urgeo,", + "candidate_score": 0.673257, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_16_18", + "bdc_text": "Poteris autem hunc fratrem nostrum ecclesię diaconum alloqui ea de re ; nisi enim animus me fallit. puto id poteris ; est enim bonus ac pius minister .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_283", + "psc_text": "Yml 8 inqais] quis YmlR 12 possit XYRv 14 defuerint W defuerit-ministri om. YR 16 ad om. codd. sancti- Scando XZ 18 fidele Wm2 fidelis Yml 25 saccabaisse XYZ 28 supponis JrT fiat. et quia sine ministro nec nos dicimus posse hominem baptizari, quaeris a me, utrumne melius iniustus sit minister an iustus. ubi respondeo ad hoc esse melius, ut iustus minister sit, quo infirmitas hominis, cui sine exemplo laboriosum est et difficile quod imperat deus, imitatione boni ministri ad uitam bonam facilius erigatur; unde dicit apostolus Paulus: imitatores mei estote, sicut et ego Christi. ad hominem uero baptizandum et sanctificandum si tanto est melius quod accipitur, quanto est melior per quem traditur, tanta est in accipientibus baptismorum uarietas, quanta in ministris diuersitas meritorum. si enim, quod sine controuersia creditur, melior erat Paulus quam Apollo, meliorem baptismum dedit secundum istam uestram uanam peruersamque sententiam, et si meliorem baptismum dedit, profecto", + "candidate_score": 0.662288, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_16_18", + "bdc_text": "Poteris autem hunc fratrem nostrum ecclesię diaconum alloqui ea de re ; nisi enim animus me fallit. puto id poteris ; est enim bonus ac pius minister .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_284", + "psc_text": "sanctificandum si tanto est melius quod accipitur, quanto est melior per quem traditur, tanta est in accipientibus baptismorum uarietas, quanta in ministris diuersitas meritorum. si enim, quod sine controuersia creditur, melior erat Paulus quam Apollo, meliorem baptismum dedit secundum istam uestram uanam peruersamque sententiam, et si meliorem baptismum dedit, profecto eis, quos a se non baptizatos gratulatur, inuidit. porro si inter bonos ministros, cum sit alius alio melior, non est melior baptismus qui per meliorem datur, nullo modo est malus qui etiam per malum datur, quando idem baptismus datur. et ideo per ministros dispares dei munus aequale est, quia non illorum, sed eius est. Non ergo, sicut inaniter inueheris, nihil inter fidelem perfidumque discernimus, sed discernimus humana merita, non sacramenta diuina, quae tu quoque ui ueritatis adductus et haereticae contentionis oblitus nobis et nobis non alia, sed una eademque esse dixisti. § 7 Quomodo dicis: llOC et uo.s suademmsuademus et", + "candidate_score": 0.660792, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_16_18", + "bdc_text": "Poteris autem hunc fratrem nostrum ecclesię diaconum alloqui ea de re ; nisi enim animus me fallit. puto id poteris ; est enim bonus ac pius minister .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_623", + "psc_text": "enim et non faciunt. addo etiam ad hoc esse melius, ut ille cui ministratur ministri boni probitatem ac sanctitatem diligendo facilius imitetur, sed non ideo ueriora et sanctiora sunt quae ministrantur, quia per meliorem ministrantur. illa namque per se ipsa uera et sancta sunt propter deum uerum et sanctum cuius sunt, et ideo fieri potest, ut accedens ad societatem populi dei alium inueniat a quo facile baptizetur, alium eligat quem salubriter imitetur. certus est enim sanctum esse sacramentum Christi, etiamsi per minus sanctum uel non sanctum hominem ministratum est, se autem eiusdem ipsius sacramenti sanctitate puniri, si indigne acceperit, si male usus fuerit, si non ei conuenienter et congrue uixerit. § 25 Nam quaero abs te: si forte, quem Primianus in uestra communione baptizauit, pessime uiuat, quem uero Felicianus in Maximiani schismate baptizauit, optime uiuat, cuinam eorum patere existimas regnum dei, utrum ei, quem baptizauit 12 Matth. 28, 3 3", + "candidate_score": 0.655752, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_1_3", + "bdc_text": "Accepi tandem literas tuas diu expectatas , tametsi sciam tuis negociis donandum hoc . etiam si tardius aliquando rescribas . Negocium , quod mihi posset , esse cum abbate , si ęquus aliquando iudex mihi contingat ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "LIBER PRIMUS. § 1 Quando ad te, Cresconi, mea scripta peruenire possent ignorans peruentura tamen minime desperaui, quia et ad me tua, quamuis longe postea quam scripsisti, tamen quandoque peruenire potuerunt, quae tibi uisum est aduersus ea scribere debere, quae Petiliano Cirtensi episcopo uestro iterationem baptismi adstruere molienti et communionem nostram non documentorum pondere urgenti, sed maledictorum leuitate criminanti ut potui breuiter pro parte respondi. non enim tota eius epistula in manus meas tunc uenerat, sed parua pars prior. quod cur acciderit, quid opus est quaerere, quandoquidem, cum ad nos postea uniuersa peruenit, uniuersae reSpondererespondere non piguit? his ergo litteris tuis quas ad me dedisti si non rescriberem, fortasse contumeliosum putares, quod autem rescribo, rursum uereor ne contentiosum putes. sed si tu inuentis litteris meis non ad te datis, tantum quia episcopum partis Donati uel ipsam partem Donati redarguere uidebantur, ad officium tuum pertinere arbitratus es, cum tibi esses alicuius", + "candidate_score": 0.650458, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_17_19", + "bdc_text": "nisi enim animus me fallit. puto id poteris ; est enim bonus ac pius minister . pro me aliquando totius rei certa documenta una cum pius .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_283", + "psc_text": "Yml 8 inqais] quis YmlR 12 possit XYRv 14 defuerint W defuerit-ministri om. YR 16 ad om. codd. sancti- Scando XZ 18 fidele Wm2 fidelis Yml 25 saccabaisse XYZ 28 supponis JrT fiat. et quia sine ministro nec nos dicimus posse hominem baptizari, quaeris a me, utrumne melius iniustus sit minister an iustus. ubi respondeo ad hoc esse melius, ut iustus minister sit, quo infirmitas hominis, cui sine exemplo laboriosum est et difficile quod imperat deus, imitatione boni ministri ad uitam bonam facilius erigatur; unde dicit apostolus Paulus: imitatores mei estote, sicut et ego Christi. ad hominem uero baptizandum et sanctificandum si tanto est melius quod accipitur, quanto est melior per quem traditur, tanta est in accipientibus baptismorum uarietas, quanta in ministris diuersitas meritorum. si enim, quod sine controuersia creditur, melior erat Paulus quam Apollo, meliorem baptismum dedit secundum istam uestram uanam peruersamque sententiam, et si meliorem baptismum dedit, profecto", + "candidate_score": 0.647669, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_17_19", + "bdc_text": "nisi enim animus me fallit. puto id poteris ; est enim bonus ac pius minister . pro me aliquando totius rei certa documenta una cum pius .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_301", + "psc_text": "radice consistit et, si caput non habeat aliquid, nihil est, si origo et radix et caput baptizati baptizans minister est, Christus non est; si Christus est. ille non esLest denique cum minister occultus est malus, quae origo, quae radiIradix, quod caput est baptizati? an falsa eius fama? hoc quidem Cresconius dicit, sed uentasueritas contradicit. ergo si tunc origo et radix et caput Christus est, ipse est etiam quando minister est bonus, ne, quod absurdissimum est, melior sit condicio baptizati per occultum malum, quando Christus est caput, quam baptizati per manifestum bonum, si tunc minister est caput. hoc et de bono semine dixerim; sequitur enim: nec quicquam bencbene regemrat, ttisinisi bono semine regeneretur. § 14 Quae uero sequuntur ex epistula Petiliani abs te posita, ubi ait: quae C'urn ita sint, fratres, quae potest exseesse peruersitas, ut qui snissuis crimdnihuscriminibus reus est alium faciat innocetpteminnocentem, cum seriptumscriptum sit: arbor bona bonos fructus", + "candidate_score": 0.646952, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4442_sent_18_20", + "bdc_text": "est enim bonus ac pius minister . pro me aliquando totius rei certa documenta una cum pius . Nunc Bene vale .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_301", + "psc_text": "radice consistit et, si caput non habeat aliquid, nihil est, si origo et radix et caput baptizati baptizans minister est, Christus non est; si Christus est. ille non esLest denique cum minister occultus est malus, quae origo, quae radiIradix, quod caput est baptizati? an falsa eius fama? hoc quidem Cresconius dicit, sed uentasueritas contradicit. ergo si tunc origo et radix et caput Christus est, ipse est etiam quando minister est bonus, ne, quod absurdissimum est, melior sit condicio baptizati per occultum malum, quando Christus est caput, quam baptizati per manifestum bonum, si tunc minister est caput. hoc et de bono semine dixerim; sequitur enim: nec quicquam bencbene regemrat, ttisinisi bono semine regeneretur. § 14 Quae uero sequuntur ex epistula Petiliani abs te posita, ubi ait: quae C'urn ita sint, fratres, quae potest exseesse peruersitas, ut qui snissuis crimdnihuscriminibus reus est alium faciat innocetpteminnocentem, cum seriptumscriptum sit: arbor bona bonos fructus", + "candidate_score": 0.64558, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file