32. Denique ipsi sapientes saeculi, qui omnem 424 gloriam suam statuunt in expressione verborum, quod Latine forte dicimus, Graece τάχα non ubique pro dubitatione posuerunt. Aiunt itaque dixisse primum suorum poetam Ἦ τάχα χήρα ἔσομαι, quod est: Cito vidua ero. Et alibi: τάχα γάρ σε κατακτανέουσιν Ἀχαιοὶ πάντες ἐφορμηθέντες (Homer. lib. III Iliad.). Non",
+ "candidate_score": 0.588826,
+ "ce_score": null
+ }
+ ]
+ },
+ {
+ "rank": 7,
+ "cf_id": "cf025",
+ "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae",
+ "max_score": 0.679514,
+ "ce_confirmed": false,
+ "evidence": [
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_26_28",
+ "bdc_text": "vos certiora habebitis . Scribit Sultzerus e Basilęa arbitros colloquii in Gallia habendi esse delectos a parte pontificis cardinalem Lotharingum , Despensium et Salignatum , a parte altera cardinalem Castaliensem et eius fratrem atque Despuatum ; cardinales isti qui sint , scio , de reliquis nihil scio .",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1595",
+ "psc_text": "usurpatione convelli. Nam licet ea quae semel apostolicae sedis auctoritate sancita sunt nil egeant firmitatis, ex abundantia tamen cuncta quae pro hujus rei quiete a praedecessore nostro statuta sunt nostra iterum auctoritate in omnibus roboramus. Fraternitas ergo vestra ita se in custodiendis eis exhibeat, quatenus et omnem occasionem inquietudinis excludat, et aliis haec operari suadeat, dum se in custodienda defuncti piissima voluntate, sollicitam, ut decet, exhibuerit et devotam. EPISTOLA CXII. AD DESIDERIUM EPISCOPUM GALLIAE. De pallio ipsius praedecessoribus concesso nihil in Ecclesiae Romanae scrinio reperiri. Mittat proinde, si quid in Ecclesiae suae chartis invenerit. Gregorius Desiderio episcopo Galliarum. Fraternitatis vestrae desiderium Joannis regionarii relatione cognovimus: quod quidem libenter parati sumus implere, si diligenter fuerimus de his quae retulit informati. Inquit autem a vestra sibi relatum dilectione quod Ecclesiae vestrae quaedam olim privilegia ab apostolica sede concessa sint, atque usum pallii ejus sacerdotes 1020 antiquitus habuisse. Quod quia vobis magnopere poscitis",
+ "candidate_score": 0.679514,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_25_27",
+ "bdc_text": "quam hoc sit verum , nescio ; vos certiora habebitis . Scribit Sultzerus e Basilęa arbitros colloquii in Gallia habendi esse delectos a parte pontificis cardinalem Lotharingum , Despensium et Salignatum , a parte altera cardinalem Castaliensem et eius fratrem atque Despuatum ;",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1671",
+ "psc_text": "puto commendari tibi meos, quos Salvator, quasi in suo nomine ambulantes, recipiendos esse decernit; et si, ut audivi a sancto Candido tuo, hoc respondere volueris, temporis antiquitate roborata mutari non posse, manifeste antiquus error est; sed semper antiquior est veritas quae illum reprehendit. LIBER DECIMUS. Indictione tertia. 1041 EPISTOLA PRIMA. AD ROMANUM IN SICILIA DEFENSOREM. Ablatas, tum a Lucillo quondam episcopo, tum a Petro illius filio, res Melitensis Ecclesiae jubet restitui. Trajano jam episcopo monachos in solatium ita concedit, ut idipsum reservet dioecesani episcopi arbitrio. Quae idem Trajanus, dum erat abbas, acquisivit, non ejus, sed monasterii esse declarat. Alia quaedam ut tollat permittit. Gregorius Romano defensori Siciliae. Nihil proficit sacerdotum culpas ulcisci, et commissa dejectione crimina vindicare, si eis qui convincente facinore deponuntur, amissio honoris solatium, et casus sui coeperint esse compendium. Questus itaque nobis est frater et coepiscopus noster Trajanus Lucillum, quondam insulae Melitensis episcopum, flagitii sui iniquitate perterritum,",
+ "candidate_score": 0.672136,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_41_43",
+ "bdc_text": "septembris 1561 . H[allerus ] tuus . Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori fidelissimo , domino suo honorando et compatri colendissimo .",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_237",
+ "psc_text": "mihi Theodorus vir consularis nunc indicavit. Et ideo postquam tibi adhaerere et ecclesiasticis eum utilitatibus tua testificatione studere cognovi, nullius debet adversitatem vel inimicitias formidare; sed quanto sibi alios invidere perpendit, tanto vigilantius, ut ei nihil nocere valeant, in utilitatibus Ecclesiae, et Dei servitio perseveret. Fraternitas autem tua pro ejus persona post hoc non debet esse suspecta, quia apud me nulla subreptio locum inveniet. EPISTOLA XVI AD MAXIMIANUM EPISCOPUM SYRACUSANUM. Paulinum Taurianensem episcopum Ecclesiae Liparitanae praeficit. Gregorius Maximiano episcopo Syracusano. Locis munitis Ecclesia constituta pastoris vacare non debet officio. Quia igitur Ecclesia 580 Liparitana sacerdote privata dignoscitur, ideo Paulinum Taurianensis Ecclesiae episcopum in praedicta Ecclesia Liparitana fraternitas tua sine mora praeesse constituat, ut officii sui administrationem in eadem Ecclesia vigilanter exhibeat, et quaeque ejus utilitatibus convenire didicerit, ordinare non desinat. Cunctumque clerum ut in omnibus canonice ei obedire debeat admoneas, quatenus praefatae Ecclesiae in cunctis utilitas, praedicto fratre et coepiscopo",
+ "candidate_score": 0.670954,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_25_27",
+ "bdc_text": "quam hoc sit verum , nescio ; vos certiora habebitis . Scribit Sultzerus e Basilęa arbitros colloquii in Gallia habendi esse delectos a parte pontificis cardinalem Lotharingum , Despensium et Salignatum , a parte altera cardinalem Castaliensem et eius fratrem atque Despuatum ;",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1595",
+ "psc_text": "usurpatione convelli. Nam licet ea quae semel apostolicae sedis auctoritate sancita sunt nil egeant firmitatis, ex abundantia tamen cuncta quae pro hujus rei quiete a praedecessore nostro statuta sunt nostra iterum auctoritate in omnibus roboramus. Fraternitas ergo vestra ita se in custodiendis eis exhibeat, quatenus et omnem occasionem inquietudinis excludat, et aliis haec operari suadeat, dum se in custodienda defuncti piissima voluntate, sollicitam, ut decet, exhibuerit et devotam. EPISTOLA CXII. AD DESIDERIUM EPISCOPUM GALLIAE. De pallio ipsius praedecessoribus concesso nihil in Ecclesiae Romanae scrinio reperiri. Mittat proinde, si quid in Ecclesiae suae chartis invenerit. Gregorius Desiderio episcopo Galliarum. Fraternitatis vestrae desiderium Joannis regionarii relatione cognovimus: quod quidem libenter parati sumus implere, si diligenter fuerimus de his quae retulit informati. Inquit autem a vestra sibi relatum dilectione quod Ecclesiae vestrae quaedam olim privilegia ab apostolica sede concessa sint, atque usum pallii ejus sacerdotes 1020 antiquitus habuisse. Quod quia vobis magnopere poscitis",
+ "candidate_score": 0.670918,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_27_29",
+ "bdc_text": "Scribit Sultzerus e Basilęa arbitros colloquii in Gallia habendi esse delectos a parte pontificis cardinalem Lotharingum , Despensium et Salignatum , a parte altera cardinalem Castaliensem et eius fratrem atque Despuatum ; cardinales isti qui sint , scio , de reliquis nihil scio . Scribit etiam amplius in haec verba :",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1595",
+ "psc_text": "usurpatione convelli. Nam licet ea quae semel apostolicae sedis auctoritate sancita sunt nil egeant firmitatis, ex abundantia tamen cuncta quae pro hujus rei quiete a praedecessore nostro statuta sunt nostra iterum auctoritate in omnibus roboramus. Fraternitas ergo vestra ita se in custodiendis eis exhibeat, quatenus et omnem occasionem inquietudinis excludat, et aliis haec operari suadeat, dum se in custodienda defuncti piissima voluntate, sollicitam, ut decet, exhibuerit et devotam. EPISTOLA CXII. AD DESIDERIUM EPISCOPUM GALLIAE. De pallio ipsius praedecessoribus concesso nihil in Ecclesiae Romanae scrinio reperiri. Mittat proinde, si quid in Ecclesiae suae chartis invenerit. Gregorius Desiderio episcopo Galliarum. Fraternitatis vestrae desiderium Joannis regionarii relatione cognovimus: quod quidem libenter parati sumus implere, si diligenter fuerimus de his quae retulit informati. Inquit autem a vestra sibi relatum dilectione quod Ecclesiae vestrae quaedam olim privilegia ab apostolica sede concessa sint, atque usum pallii ejus sacerdotes 1020 antiquitus habuisse. Quod quia vobis magnopere poscitis",
+ "candidate_score": 0.668203,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_26_28",
+ "bdc_text": "vos certiora habebitis . Scribit Sultzerus e Basilęa arbitros colloquii in Gallia habendi esse delectos a parte pontificis cardinalem Lotharingum , Despensium et Salignatum , a parte altera cardinalem Castaliensem et eius fratrem atque Despuatum ; cardinales isti qui sint , scio , de reliquis nihil scio .",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_924",
+ "psc_text": "auctoritate praecipimus ut supradicto episcopo interminari non desinas, quatenus hoc de caetero facere non praesumat, sed in Ecclesia sua sacerdotali more resideat. Quem si forte non emendari post tuam interminationem cognoveris, in monasterio eum deputare, et nobis curabis modis omnibus indicare, ut quid facere debeas nostra iterum praeceptione cognoscas. EPISTOLA XXIV. AD MARINIANUM EPISCOPUM. Probat nonnullos immerito conqueri quod causa inter Ravennatem Ecclesiam et Claudium abbatem Romae discutiatur; aequam spondet sententiam. Gregorius Mariniano episcopo Ravennae. Scripta fraternitatis vestrae Virgilio diacono deferente suscepimus, in quibus indicastis quosdam de clero et populo clamitasse contra leges et canones esse ut inter Ecclesiam vestram et Claudium abbatem causa hic examinari ac judicari debeat. Qui si ecclesiasticum ordinem, vel inter quos agitur, nossent advertere, se a superflua querela modis omnibus abstinerent, praesertim quia nec causa dici illic potuit, ubi se praedictus abbas a decessore vestro questus est injustitiam pertulisse, et ex ea hactenus laborare. Hoc",
+ "candidate_score": 0.668062,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_25_27",
+ "bdc_text": "quam hoc sit verum , nescio ; vos certiora habebitis . Scribit Sultzerus e Basilęa arbitros colloquii in Gallia habendi esse delectos a parte pontificis cardinalem Lotharingum , Despensium et Salignatum , a parte altera cardinalem Castaliensem et eius fratrem atque Despuatum ;",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_904",
+ "psc_text": "qui in eo Codice qui mihi a fratre meo Joanne episcopo transmissus est annotavit haereticum, Pelagianus est, quia sententia ista evidenter Pelagii est. Quam Paulus apostolus aperte in suis Epistolis destruit. Quae loca Epistolarum ejus singula dicere praetermitto, quia scienti loquor. Pelagius vero qui in Ephesina synodo damnatus est, ea intentione hoc dixit, ut ostenderet nos a Christo vacue redemptos. Si enim nos per Adam in anima mortui non sumus, quod dici nefas est, vacue redempti sumus. Ephesinam autem synodum perscrutantes, de Adelphio et Sava, et caeteris aliis, qui illic dicuntur, 803 esse damnati, omnino nihil invenimus et existimamus quia sicut Chalcedonensis synodus in uno loco ab Ecclesia Constantinopolitana falsata est, sic aliquid in Ephesina synodo factum est. Charitas ergo vestra vetustos omnino codices ejusdem synodi requirat, et illic inde videat si quid tale invenitur, mihique eumdem Codicem quem invenerit transmittat, quem mox ut legero retransmitto. Novis enim Codicibus passim",
+ "candidate_score": 0.668051,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_25_27",
+ "bdc_text": "quam hoc sit verum , nescio ; vos certiora habebitis . Scribit Sultzerus e Basilęa arbitros colloquii in Gallia habendi esse delectos a parte pontificis cardinalem Lotharingum , Despensium et Salignatum , a parte altera cardinalem Castaliensem et eius fratrem atque Despuatum ;",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1861",
+ "psc_text": "ad te misimus, dubitasti, quam sis incautus apparuit. Nam si diligenter ea quae fraterno amore monuimus attendisses, non solum minime dubitasses, sed imo quid te sacerdotali gravitate oporteret agere cognovisses. Neque enim Cyriacus quondam abbas, qui scriptorum nostrorum portitor exstitit, istius disciplinae vel eruditionis fuit, ut vel ipse aliud facere, sicut putas, auderet, vel istam de ejus tibi persona suspicionem falsitatis assumeres. Sed dum monita salubria pensare postponis, contigit ut jam non solum actu, verum etiam esses interrogatione culpabilis. Perlatum siquidem ad nos fuerat (De consecrat., dist. 3, c. 27) quod, inconsiderato zelo succensus, sanctorum imagines sub hac quasi excusatione, ne adorari debuissent, confregeris. Et quidem quia eas adorari vetuisses, omnino laudavimus; fregisse vero reprehendimus. Dic, frater, a quo factum sacerdote aliquando auditum est quod fecisti. Si non aliud, vel illud te non debuit revocare, ut, despectis aliis fratribus, solum te sanctum et esse crederes sapientem? Aliud est enim picturam",
+ "candidate_score": 0.667429,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_25_27",
+ "bdc_text": "quam hoc sit verum , nescio ; vos certiora habebitis . Scribit Sultzerus e Basilęa arbitros colloquii in Gallia habendi esse delectos a parte pontificis cardinalem Lotharingum , Despensium et Salignatum , a parte altera cardinalem Castaliensem et eius fratrem atque Despuatum ;",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1345",
+ "psc_text": "Nam nos sic causas Ecclesiae vestrae fieri volumus, ut nec dispendium contra aequitatem sustineat, nec ad vestram possit aliquid invidiam sustinere. EPISTOLA XIV. AD FELICEM IN SICILIA. Se ad Joannem episcopum scripsisse, ut actores Ecclesiae suae deputet, qui cum Felice ipso sine mora judicium subeant. Gregorius Felici in Sicilia. Susceptis magnitudinis vestrae epistolis, contristati sumus quod ab actoribus Ecclesiae Syracusanae quasdam possessiones, quas vos tenuisse dicitis, occupatas irrationabiliter indicastis. Sed credimus quia hoc ad fratris et coepiscopi nostri Joannis notitiam non pervenit. Nam absolute poterat, cognita veritate, si quid illicite factum est, emendari. Et ideo quia legali provisione decretum est tam imminentis quam principalis rei causam in uno eodemque judicio cognosci, nec nos contra inauditam partem aliquid possumus definire, praedicto fratri nostro scripsimus ut actores Ecclesiae suae deputare debeat, qui vobiscum sine mora electorum possint subire judicium; ne aut vos res vestras sine cognitione, sicut querelam facitis, amittere, aut pars",
+ "candidate_score": 0.667374,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_26_28",
+ "bdc_text": "vos certiora habebitis . Scribit Sultzerus e Basilęa arbitros colloquii in Gallia habendi esse delectos a parte pontificis cardinalem Lotharingum , Despensium et Salignatum , a parte altera cardinalem Castaliensem et eius fratrem atque Despuatum ; cardinales isti qui sint , scio , de reliquis nihil scio .",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1671",
+ "psc_text": "puto commendari tibi meos, quos Salvator, quasi in suo nomine ambulantes, recipiendos esse decernit; et si, ut audivi a sancto Candido tuo, hoc respondere volueris, temporis antiquitate roborata mutari non posse, manifeste antiquus error est; sed semper antiquior est veritas quae illum reprehendit. LIBER DECIMUS. Indictione tertia. 1041 EPISTOLA PRIMA. AD ROMANUM IN SICILIA DEFENSOREM. Ablatas, tum a Lucillo quondam episcopo, tum a Petro illius filio, res Melitensis Ecclesiae jubet restitui. Trajano jam episcopo monachos in solatium ita concedit, ut idipsum reservet dioecesani episcopi arbitrio. Quae idem Trajanus, dum erat abbas, acquisivit, non ejus, sed monasterii esse declarat. Alia quaedam ut tollat permittit. Gregorius Romano defensori Siciliae. Nihil proficit sacerdotum culpas ulcisci, et commissa dejectione crimina vindicare, si eis qui convincente facinore deponuntur, amissio honoris solatium, et casus sui coeperint esse compendium. Questus itaque nobis est frater et coepiscopus noster Trajanus Lucillum, quondam insulae Melitensis episcopum, flagitii sui iniquitate perterritum,",
+ "candidate_score": 0.667008,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_26_28",
+ "bdc_text": "vos certiora habebitis . Scribit Sultzerus e Basilęa arbitros colloquii in Gallia habendi esse delectos a parte pontificis cardinalem Lotharingum , Despensium et Salignatum , a parte altera cardinalem Castaliensem et eius fratrem atque Despuatum ; cardinales isti qui sint , scio , de reliquis nihil scio .",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1861",
+ "psc_text": "ad te misimus, dubitasti, quam sis incautus apparuit. Nam si diligenter ea quae fraterno amore monuimus attendisses, non solum minime dubitasses, sed imo quid te sacerdotali gravitate oporteret agere cognovisses. Neque enim Cyriacus quondam abbas, qui scriptorum nostrorum portitor exstitit, istius disciplinae vel eruditionis fuit, ut vel ipse aliud facere, sicut putas, auderet, vel istam de ejus tibi persona suspicionem falsitatis assumeres. Sed dum monita salubria pensare postponis, contigit ut jam non solum actu, verum etiam esses interrogatione culpabilis. Perlatum siquidem ad nos fuerat (De consecrat., dist. 3, c. 27) quod, inconsiderato zelo succensus, sanctorum imagines sub hac quasi excusatione, ne adorari debuissent, confregeris. Et quidem quia eas adorari vetuisses, omnino laudavimus; fregisse vero reprehendimus. Dic, frater, a quo factum sacerdote aliquando auditum est quod fecisti. Si non aliud, vel illud te non debuit revocare, ut, despectis aliis fratribus, solum te sanctum et esse crederes sapientem? Aliud est enim picturam",
+ "candidate_score": 0.666576,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_7_9",
+ "bdc_text": "Schedulam de rebus Italicis et aliis tibi , sicut iubes , remitto . Basileae quid actum sit , ex d. Tumisio habe : recusavit princeps recipere conditiones in superiori conventu ab Helvetiis constitutas , et de eo nostri magnopere gavisi sunt ;",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1449",
+ "psc_text": "praesentium transmisisti, pro quibus ad nos causis a Crementio fratre et coepiscopo nostro transmissus fueris, superficie tenus indicasti, et earum radicem penitus tacuisti. Quarum si nobis origo vel fuisset qualitas interius manifesta, quid de his definiendum esset, praedicti fratris nostri animos responsione utique patenti ac congrua firmaremus. Illud tamen nobis omnino displicuit quod aliquos episcoporum sine primatis sui epistolis ad comitatum profectos esse, vel conventus significas illicitos celebrare. Sed quia, sicut praefati sumus, causarum origo vel qualitas omnino nobis ignota est, pronuntiare aliquid definitive non possumus, ne, quod reprehensibile nimis est, de rebus non bene cognitis proferre sententiam videamur. Unde valde necessarium fuerat si huc pro plenissima instructione nostra Magnitudo tua, nostris interrogationibus responsura, tempore quo in Sicilia dilala est, perrexisset. Sed tamen postquam fratrem et coepiscopum nostrum Joannem vidistis, in eo et nos vidisse vos credimus. Et ideo quia de eisdem nobis et ipse causis scribere studuit, ei quae",
+ "candidate_score": 0.665495,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_27_29",
+ "bdc_text": "Scribit Sultzerus e Basilęa arbitros colloquii in Gallia habendi esse delectos a parte pontificis cardinalem Lotharingum , Despensium et Salignatum , a parte altera cardinalem Castaliensem et eius fratrem atque Despuatum ; cardinales isti qui sint , scio , de reliquis nihil scio . Scribit etiam amplius in haec verba :",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_993",
+ "psc_text": "exsecrabile ut quod a regibus gentium servatum est, ab episcopis dicatur ablatum. EPISTOLA LIV. AD DESIDERIUM ET SYAGRIUM EPISCOPOS. Augustinum et Candidum commendat. Gregorius Desiderio Viennensi, et Syagrio Augustodunensi, episcopis Galliae a paribus. De fraternitatis vestrae sincera charitate bene confidimus quod amore beati Petri apostolorum principis hominibus nostris vestra devote solatia commodetis, praesertim dum causae qualitas exigat ubi etiam sponte concurrere, et laborare magis 832 optetis. Indicamus itaque sanctitati vestrae, nos Augustinum servum Dei, praesentium portitorem, cujus zelus et studium bene nobis est cognitum, cum aliis servis Dei pro animarum illuc causa, disponente Domino, direxisse; cujus relatione quid sibi injunctum sit, subtiliter agnoscens, fraternitas vestra ei modis omnibus in quibus causa poposcerit impendat solatia, ut boni operis adjutores, sicut decet et convenit, possitis existere. Ita ergo fraternitas vestra in hac re se devotam studeat demonstrare, ut bona quae de vobis opinione narrante didicimus, vera esse opere comprobemus. Dilectissimum vero communem",
+ "candidate_score": 0.665396,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_27",
+ "bdc_text": "Scribit Sultzerus e Basilęa arbitros colloquii in Gallia habendi esse delectos a parte pontificis cardinalem Lotharingum , Despensium et Salignatum , a parte altera cardinalem Castaliensem et eius fratrem atque Despuatum ;",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1671",
+ "psc_text": "puto commendari tibi meos, quos Salvator, quasi in suo nomine ambulantes, recipiendos esse decernit; et si, ut audivi a sancto Candido tuo, hoc respondere volueris, temporis antiquitate roborata mutari non posse, manifeste antiquus error est; sed semper antiquior est veritas quae illum reprehendit. LIBER DECIMUS. Indictione tertia. 1041 EPISTOLA PRIMA. AD ROMANUM IN SICILIA DEFENSOREM. Ablatas, tum a Lucillo quondam episcopo, tum a Petro illius filio, res Melitensis Ecclesiae jubet restitui. Trajano jam episcopo monachos in solatium ita concedit, ut idipsum reservet dioecesani episcopi arbitrio. Quae idem Trajanus, dum erat abbas, acquisivit, non ejus, sed monasterii esse declarat. Alia quaedam ut tollat permittit. Gregorius Romano defensori Siciliae. Nihil proficit sacerdotum culpas ulcisci, et commissa dejectione crimina vindicare, si eis qui convincente facinore deponuntur, amissio honoris solatium, et casus sui coeperint esse compendium. Questus itaque nobis est frater et coepiscopus noster Trajanus Lucillum, quondam insulae Melitensis episcopum, flagitii sui iniquitate perterritum,",
+ "candidate_score": 0.659001,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_27",
+ "bdc_text": "Scribit Sultzerus e Basilęa arbitros colloquii in Gallia habendi esse delectos a parte pontificis cardinalem Lotharingum , Despensium et Salignatum , a parte altera cardinalem Castaliensem et eius fratrem atque Despuatum ;",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_993",
+ "psc_text": "exsecrabile ut quod a regibus gentium servatum est, ab episcopis dicatur ablatum. EPISTOLA LIV. AD DESIDERIUM ET SYAGRIUM EPISCOPOS. Augustinum et Candidum commendat. Gregorius Desiderio Viennensi, et Syagrio Augustodunensi, episcopis Galliae a paribus. De fraternitatis vestrae sincera charitate bene confidimus quod amore beati Petri apostolorum principis hominibus nostris vestra devote solatia commodetis, praesertim dum causae qualitas exigat ubi etiam sponte concurrere, et laborare magis 832 optetis. Indicamus itaque sanctitati vestrae, nos Augustinum servum Dei, praesentium portitorem, cujus zelus et studium bene nobis est cognitum, cum aliis servis Dei pro animarum illuc causa, disponente Domino, direxisse; cujus relatione quid sibi injunctum sit, subtiliter agnoscens, fraternitas vestra ei modis omnibus in quibus causa poposcerit impendat solatia, ut boni operis adjutores, sicut decet et convenit, possitis existere. Ita ergo fraternitas vestra in hac re se devotam studeat demonstrare, ut bona quae de vobis opinione narrante didicimus, vera esse opere comprobemus. Dilectissimum vero communem",
+ "candidate_score": 0.658802,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_27",
+ "bdc_text": "Scribit Sultzerus e Basilęa arbitros colloquii in Gallia habendi esse delectos a parte pontificis cardinalem Lotharingum , Despensium et Salignatum , a parte altera cardinalem Castaliensem et eius fratrem atque Despuatum ;",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1595",
+ "psc_text": "usurpatione convelli. Nam licet ea quae semel apostolicae sedis auctoritate sancita sunt nil egeant firmitatis, ex abundantia tamen cuncta quae pro hujus rei quiete a praedecessore nostro statuta sunt nostra iterum auctoritate in omnibus roboramus. Fraternitas ergo vestra ita se in custodiendis eis exhibeat, quatenus et omnem occasionem inquietudinis excludat, et aliis haec operari suadeat, dum se in custodienda defuncti piissima voluntate, sollicitam, ut decet, exhibuerit et devotam. EPISTOLA CXII. AD DESIDERIUM EPISCOPUM GALLIAE. De pallio ipsius praedecessoribus concesso nihil in Ecclesiae Romanae scrinio reperiri. Mittat proinde, si quid in Ecclesiae suae chartis invenerit. Gregorius Desiderio episcopo Galliarum. Fraternitatis vestrae desiderium Joannis regionarii relatione cognovimus: quod quidem libenter parati sumus implere, si diligenter fuerimus de his quae retulit informati. Inquit autem a vestra sibi relatum dilectione quod Ecclesiae vestrae quaedam olim privilegia ab apostolica sede concessa sint, atque usum pallii ejus sacerdotes 1020 antiquitus habuisse. Quod quia vobis magnopere poscitis",
+ "candidate_score": 0.658375,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_27",
+ "bdc_text": "Scribit Sultzerus e Basilęa arbitros colloquii in Gallia habendi esse delectos a parte pontificis cardinalem Lotharingum , Despensium et Salignatum , a parte altera cardinalem Castaliensem et eius fratrem atque Despuatum ;",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2001",
+ "psc_text": "est, ita conversis misericors. Ad ipsum ergo 1139 tota mente contriti cordis ejulatione curramus, ab ipso ereptionis nostrae solatia postulemus. Qui quoniam benignus et mitis est, si nos a malis nostris emendatos sua viderit mandata diligere, et hic nos potens est ab hoste defendere, et in futuro aeterna nobis gaudia praeparare. (Cf. Joan. Diac. l. IV, c. 53.) EPISTOLA LII. AD DONUM MESSANENSEM EPISCOPUM. Id compleatur quod Placidum inter et Messanensis Ecclesiae actores judicatum est. Gregorius Dono episcopo Messanensi. Nullus unquam contentionibus finis imponitur, si impleri ea quae judicata fuerint differantur. Filius itaque noster Placidus, vir magnificus, questus est nobis ea quae inter eum et actores Ecclesiae vestrae Dei judicio definita sunt fraternitatem vestram nolle complere. Quod si ita est miramur, ut dum quieti vestrae vos deceat studere, contentionis vobis scrupulum reservetis. Proinde scriptis vos praesentibus adhortamur ut subtiliter requirere debeatis. Et si quid minus impletum est, si tamen nihil",
+ "candidate_score": 0.657077,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_27",
+ "bdc_text": "Scribit Sultzerus e Basilęa arbitros colloquii in Gallia habendi esse delectos a parte pontificis cardinalem Lotharingum , Despensium et Salignatum , a parte altera cardinalem Castaliensem et eius fratrem atque Despuatum ;",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_984",
+ "psc_text": "tamen ita suscipiendum esse cognosce, si et uxor ipsius similiter converti voluerit. Nam dum unum utrorumque corpus conjugii copulatione sit factum, incongruum est partem converti, et partem in saeculo remanere (Cf. Grat. 27, q. 2, c. 25). 828 EPISTOLA XLIX. AD PALLADIUM EPISCOPUM. Mittit reliquias ad dedicationem quatuor altarium in basilica quam Palladius construxerat. Gregorius Palladio episcopo Santonis Galliae. Veniens lator praesentium Leuparicus presbyter vester insinuavit nobis fraternitatem vestram ecclesiam in honorem beati Petri et Pauli apostolorum, necnon Laurentii atque Pancratii martyrum construxisse, atque illic tredecim altaria collocasse, ex quibus quatuor necdum dedicata comperimus remansisse, ob hoc quod suprascriptorum sanctorum reliquias illic collocare Deo annuente disponitis. Et quia reliquias sanctorum Petri et Pauli, necnon Laurentii atque Pancratii martyrum cum veneratione praebuimus, hortamur ut eas cum reverentia suscipere, et collocare, auxiliante Domino, debeatis: provisuri ante omnia ut servientibus ibidem non debeant alimoniarum deesse suffragia. EPISTOLA L. AD BRUNICHILDEM REGINAM. Reliquias mittit,",
+ "candidate_score": 0.656316,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_27",
+ "bdc_text": "Scribit Sultzerus e Basilęa arbitros colloquii in Gallia habendi esse delectos a parte pontificis cardinalem Lotharingum , Despensium et Salignatum , a parte altera cardinalem Castaliensem et eius fratrem atque Despuatum ;",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1506",
+ "psc_text": "ad nos transmittat, quae pallium tibi deferendum ex more percipiat. Nam quemadmodum illicita perpetrari non patimur, sic quae sunt consuetudinis non negamus (Grat. dist. 12, c. 9). Licet autem et ad haec concedenda dispensatio nos loci nostri vocaverit, multum tamen a nobis petitio dulcissimi atque excellentissimi filii nostri Domni Callinici exarchi ut temperantius erga te ageremus exigit. Cujus charissimam voluntatem nec pertulimus, nec potuimus contristare. (Cf. Joan. Diac. l. IV, c. 15.) EPISTOLA LXXXII. AD ANATOLIUM DIACONUM CONSTANTINOPOLITANUM. Marcellino de Romana Ecclesia bene merito faveat, atque ipsum apud imperatorem excuset. Gregorius Anatolio diacono Constantinopolitano. Bonis devotisque filiis ita nos opere dignam est respondere, ut quia debitum reddimus, 993 id quod ultro nos convenit impendere duplicemus. Quia igitur lator praesentium filius noster magnificus Marcellinus sic in causa se fratris et coepiscopi Maximi atque Istricorum exhibuit, et in Ecclesiae nostrae utilitates festinat impendere, ut sinceritatis suae affectum non solum verbis, sed etiam",
+ "candidate_score": 0.655293,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_11_13",
+ "bdc_text": "Tentarunt quidem arbitri aliud medium et voluerunt , ut prioribus tribus praefecturis , Tononiensi videlicet , Gaiensi et Terniacensi , quarta adhuc , Nividunensis videlicet , adderetur . Sed legati nostri hoc nec audire nec ad nostros referre voluerunt . Quoniam ergo existimatur fore , ut legatio super ea re ad nostros mittatur , decretum est , ut scribatur ad singulos Pagos , ut hoc facere intermittant .",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1217",
+ "psc_text": "positi, et reliquas duas clerus accipiat, et latores praesentium Donatus presbyter, necnon et Theodosianus atque Viator diaconi, aliorum quoque qui in sacrato sunt ordine constituti relationem ad nos deferentes, conquesti sunt hoc contra antiquam consuetudinem in suo gravamine praejudicialiter statutum; quippe quia de eadem quarta semper se duas partes et tertiam clerum perhibent consecutum, et petiverunt ne haec definitio in suo praejudicio permaneat; nos hoc fraternitatis tuae dispositioni oportere praevidimus committendum. Volumus ergo (Grat. ibid.) ut quidquid Ecclesiae tuae ex reditu vel quolibet alio titulo fortassis accesserit, quartam exinde portionem sine diminutione aliqua debeas segregare, atque eam secundum Dei timorem presbyteris, diaconis, ac clero, ut tibi visum fuerit, discrete dividere; ita sane ut unicuique, sicut meritum laboris exegerit, libera tibi sit, juxta quod praevideris, largiendi licentia, quatenus et hi qui merentur etiam temporali se sentiant hoc commodo consolari, et alii adjuvante Domino eorum ad melius contendant imitatione proficere. EPISTOLA VIII.",
+ "candidate_score": 0.651129,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_41_43",
+ "bdc_text": "septembris 1561 . H[allerus ] tuus . Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori fidelissimo , domino suo honorando et compatri colendissimo .",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_762",
+ "psc_text": "solum nomine, sed et meritis honoretur. Nos autem de vobis cognoscite studiosissime cogitare. Disposuimus enim hominem nostrum, qui vos possit tueri et regere, cum litteris commendatitiis ad excellentissimum regem, Christo auxiliante, transmittere. Sed viam tempus hiemis impedivit. Viro ergo glorioso Arigio patricio vos praevidimus commendandos, cui interim summa cum benignitate atque obedientia, sicut beati Petri famulos decet, obedire studete, atque ea quae pro ecclesiastica utilitate vobis praecipiuntur implete. Visum autem nobis est ut consuetudinaria excepta ejus utilitate debeatis inferre. Pensiones vero fideliter cum omni collectae diligentia apud unumquemque vestrum, quem communi consensu elegeritis, rejaceant; a quo cum venerit is quem a latere nostro transmiserimus, eas possit accipere. Non enim sumus dubii quod per eum qui vobis visus fuerit possint fideliter conservari. Ita ergo in omnibus irreprehensibiles atque obedientes existite, quatenus 759 veniens ad vos is qui patrimonium ipsum recturus est, sciat quemadmodum unicuique vestrum pro sua debeat strenuitate rependere. (Vide",
+ "candidate_score": 0.650872,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_35_37",
+ "bdc_text": "De motibus Italicis si quid habes amplius , communica , quaeso . Salutant te nostri omnes , praesertim d. Musculus , Hallerus quęstor , cuius uxor et filia Badenę lavant , Hagius , socer et Zehenderi omnes . Diesbachius Lausannam profectus est ;",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_218",
+ "psc_text": "magis optandum est, transient facinoribus absoluti. (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 50.) EPISTOLA III. AD VELOCEM MAGISTRUM MILITUM. Ut Ariulphum Langobardorum ducem, si ad Romanas vel ad Ravennates partes excurrat, a tergo insequatur. Gregorius Veloci magistro militum. Et pridem expressimus gloriae vestrae quia milites illuc erant parati venire; sed quoniam inimicos congregatos et huc discurrere epistola vestra significaverat, haec eos hic causa retinuit. Nunc vero utile est visum ut aliquanti illuc milites transmittantur, quos gloria tua admonere et hortari, ut parati sint ad laborem, studeat. Et occasione inventa, cum gloriosis filiis nostris Maurilio et Vitaliano loquere, et quaecunque vobis Deo adjutore pro utilitate reipublicae statuerint, facite. Et si huc vel ad Ravennates partes, nec dicendum Ariulphum cognoveritis excurrere, vos a dorso ejus ita sicut viros decet fortes, laborate, quatenus opinio vestra ex laboris vestri qualitate amplius in republica, Deo auxiliante, proficiat. Illud tamen prae omnibus admonemus, 571 ut familiam",
+ "candidate_score": 0.650779,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_35_37",
+ "bdc_text": "De motibus Italicis si quid habes amplius , communica , quaeso . Salutant te nostri omnes , praesertim d. Musculus , Hallerus quęstor , cuius uxor et filia Badenę lavant , Hagius , socer et Zehenderi omnes . Diesbachius Lausannam profectus est ;",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_655",
+ "psc_text": "Patres multos vidistis. Nam, credo, si vidissetis, tam celeriter ad Constantinopolitanam urbem redire minime poteratis. At postquam talis civitatis amor de corde vestro nullo modo recessit, suspicor quia excellentia vestra sancta quae corporaliter vidit, ex corde minime attendit. Sed omnipotens Deus mentem vestram gratia suae pietatis illustret, donet vobis sapere, et temporalia omnia quam sint fugitiva pensare, quia dum haec loquimur, et tempus currit, et judex supervenit, et mundum, quem sponte nolumus, ecce jam prope est ut dimittamus inviti. Domnum Apionem et domnam Eusebiam, eorumque filias mea peto vice salutari. Domnam vero illam nutricem meam, quam mihi per litteras commendatis, omnino diligo, et gravari in nullo volo. Sed tantis angustiis premimur, ut ab augariis atque oneribus hoc jam tempore nec nosmetipsos excusemus. 725 EPISTOLA XLVII. AD SABINIANUM DIACONUM. Maximi, qui Gregorii scripta publice scindi fecerat, superbiam comprimendam. Ejus calumniae de Malcho episcopo occiso quid respondendum. Monendum de duobus Romanum. Gregorius",
+ "candidate_score": 0.649722,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_35_37",
+ "bdc_text": "De motibus Italicis si quid habes amplius , communica , quaeso . Salutant te nostri omnes , praesertim d. Musculus , Hallerus quęstor , cuius uxor et filia Badenę lavant , Hagius , socer et Zehenderi omnes . Diesbachius Lausannam profectus est ;",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_623",
+ "psc_text": "Quod autem scripsit mihi charitas vestra, ut filio meo domno Theodoro archiatro et expraefecto pro vobis gratias agerem, feci, et quantum potui commendare minime cessavi. Peto autem mihi ignoscas quod epistolis tuis sub brevitate respondeo, quia tantis tribulationibus premor, ut mihi neque legere, neque per epistolas multa loqui liceat. Hoc solum tibi breviter dico: Quia oblitus sum manducare panem meum a voce 714 gemitus mei (Ps. CI, 5) . Omnes qui vobiscum sunt mea peto vice salutari. Domnae Dominicae salutes meas dicite, cui minime respondi, quia cum sit Latina, Graece mihi scripsit. EPISTOLA XXXIII. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Judaeis conversis tribus det solidos singulis annis. Gregorius Anthemio subdiacono. His quos de Judaica perditione Redemptor noster ad se dignatur convertere, rationabili nos oportet moderatione concurrere, ne victus, quod absit, inopiam patiantur. Ideoque tibi hujus praecepti auctoritate mandamus quatenus filiis Justae ex Hebraeis, id est Juliano, Redempto, et Fortunae, a tertia decima succedenti",
+ "candidate_score": 0.644834,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_35_37",
+ "bdc_text": "De motibus Italicis si quid habes amplius , communica , quaeso . Salutant te nostri omnes , praesertim d. Musculus , Hallerus quęstor , cuius uxor et filia Badenę lavant , Hagius , socer et Zehenderi omnes . Diesbachius Lausannam profectus est ;",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_822",
+ "psc_text": "Domino compleatis. Praesentium vero portitorem Castorium chartularium nostrum, quem pro quibusdam illic causis 776 transmisimus, magnitudo vestra, ut bona sua multiplicet, suis in omnibus studeat solatiis adjuvare. Omnipotens Deus sua vos protectione cum filiis et omni domo vestra ab omni adversitate tueatur atque custodiat, vobisque et praesentis vitae prosperitatem, et laetitiam futurae concedat. EPISTOLA XLVII. AD MASTALONEM. Ipsius pro Ecclesiae unitate zelum laudat. A procuranda schismaticorum reversione non deterreatur. Gregorius Mastaloni. Responsalium nostrorum relatione comperimus quod pro amore unitatis Ecclesiae tantus vos divini zeli ardor accenderit, ut quoscunque valueritis, non desinatis ad sinum matris Ecclesiae revocare, atque, ut bonus fidelisque famulus lucrum quotidie de accepto dono tuo. Domino et Redemptori nostro cum summa mentis intentione facere non desistatis. Et quidem venientem ad nos, ut potuimus, ex corporalis visus ostensione didicimus; bonum vero quod ex divina inspiratione in mentis tuae charitate manebat occultum desiderabilius nunc operis attestatione cognoscimus. Unde divinae misericordiae",
+ "candidate_score": 0.644517,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_34_36",
+ "bdc_text": "Haec modo accepimus . De motibus Italicis si quid habes amplius , communica , quaeso . Salutant te nostri omnes , praesertim d. Musculus , Hallerus quęstor , cuius uxor et filia Badenę lavant , Hagius , socer et Zehenderi omnes .",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_896",
+ "psc_text": "dignoscimur, ita et tu vigilantiam tuam in cunctis, ut decet, solerter exhibeas, quatenus in nulla re possis de neglectu reprehensibilis inveniri. Porro autem si tu, quod non opinamur, dissimulandum putaveris, rectori patrimonii Ecclesiae nostrae, qui illic est, vel fuerit constitutus, noveris esse licentiam ut quod sponte postponis ejus facere instantia modis omnibus urgearis. Sed et illud studere te convenit, ut hi qui contra quoslibet jurisdictioni tuae suppositos causam habuerint nullis apud fraternitatem tuam frustratoriis debeant dilationibus lacessiri, ne ad fatigationem et damnum alterius haec tibi servasse privilegia videamur. (Cf. Joan. Diac. lib. III, n. 20.) EPISTOLA XII. AD MONTANAM ET THOMAM. Montanam et Thomam Romanae Ecclesiae famulos manumittit. Eosdem a Gaudioso presbytero haeredes institutos, legatis frui concedit. Gregorius Montanae et Thomae. Cum Redemptor noster (Grat. 12, q. 2, c. 68), totius conditor creaturae, ad hoc propitiatus humanam voluerit carnem assumere, ut, divinitatis suae gratia dirupto quo tenebamur capti vinculo servitutis,",
+ "candidate_score": 0.644273,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_35_37",
+ "bdc_text": "De motibus Italicis si quid habes amplius , communica , quaeso . Salutant te nostri omnes , praesertim d. Musculus , Hallerus quęstor , cuius uxor et filia Badenę lavant , Hagius , socer et Zehenderi omnes . Diesbachius Lausannam profectus est ;",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1144",
+ "psc_text": "linguam etiam aliarum animae peccatorum suorum nexibus eruperint. Quia autem nemo hominum in hoc mundo sine peccato est, et quid est aliud peccare nisi a Deo fugere? fiducialiter dico etiam eamdem filiam meam peccata aliqua habere. Ut ergo dominae suae, id est aeternae sapientiae perfecte satisfaciat, quae sola fugit, cum multis redeat. Aversionis enim suae culpa nulli imputabitur, quae revertens lucrum reportat. Domnum autem Alexandrum et domnum Theodorum mea per vos peto vice salutari. Quod vero scribitis, ut excellentissimae filiae meae domnae Gurdiae, et sanctissimae filiae ejus domnae Theoctistae, et magnificis earum hominibus domno Marino, et domno Christidoro scribere debeam, eosque aliquid de anima sua admonere, bene scit dulcissima vestra magnitudo quia hodie in Constantinopolitana civitate qui de Latino in Graecum dictata bene transferant non sunt. Dum enim verba custodiunt, et sensus minime attendunt, nec verba intelligi faciunt, et sensus frangunt. Pro qua re praedictae filiae meae domnae Gurdiae breviter",
+ "candidate_score": 0.643018,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_35_37",
+ "bdc_text": "De motibus Italicis si quid habes amplius , communica , quaeso . Salutant te nostri omnes , praesertim d. Musculus , Hallerus quęstor , cuius uxor et filia Badenę lavant , Hagius , socer et Zehenderi omnes . Diesbachius Lausannam profectus est ;",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_782",
+ "psc_text": "graviter sudasse novimus et arietes? Quantas vero in hac terra tribulationes de Langobardorum gladiis, de iniquitatibus judicum, de insolentia atque importunitate causarum, de cura subjectorum, de molestia etiam corporis patior, explere nec calamo nec lingua sufficio. De quibus et si qua breviter possum loqui, dubito, ne vestrae sanctissimae charitati, dum de suis tribulationibus affligitur, etiam meas augeam. Sed omnipotens Deus, et suae largitate pietatis sanctissimae vestrae beatitudinis mentem omni consolatione repleat, et indignum me aliquando ab his quae patior malis quiescere pro vestra intercessione concedat. Amen. Gratia. Quae videlicet verba de scriptis vestris accepta idcirco in meis epistolis pono, ut de sancto Ignatio vestra beatitudo cognoscat, quia non solum vester est, sed etiam noster. Sicut enim magistrum ejus apostolorum principem habemus communem, ita quoque ejusdem principis discipulum nullus nostrum habeat privatum. Benedictionem autem vestram qua debuimus mente suscepimus, bene redolentem, bene sapientem. Et omnipotenti Deo gratias agimus, quia et odora",
+ "candidate_score": 0.642352,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_35_37",
+ "bdc_text": "De motibus Italicis si quid habes amplius , communica , quaeso . Salutant te nostri omnes , praesertim d. Musculus , Hallerus quęstor , cuius uxor et filia Badenę lavant , Hagius , socer et Zehenderi omnes . Diesbachius Lausannam profectus est ;",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_783",
+ "psc_text": "de sancto Ignatio vestra beatitudo cognoscat, quia non solum vester est, sed etiam noster. Sicut enim magistrum ejus apostolorum principem habemus communem, ita quoque ejusdem principis discipulum nullus nostrum habeat privatum. Benedictionem autem vestram qua debuimus mente suscepimus, bene redolentem, bene sapientem. Et omnipotenti Deo gratias agimus, quia et odora sunt et sapora quae agitis, quae dicitis, quae datis. De vita igitur vestra dicamus pariter, dicamus omnes: Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis. EPISTOLA XL. AD MAURICIUM AUGUSTUM. Conqueritur quod fatuus appellatus sit, quod de Ariulphi ad pacem animo plus aliis credatur quam sibi; quod interim captiva ducatur Italia. Imperatorem, ut debitam sacerdotibus reverentiam impendat, multis hortatur. Quas accepit ipse enumerat plagas. Gregorium praefectum et Castorium magistrum militum excusat. Diversum fore ab imperatorio divinum judicium. Gregorius Mauricio Augusto. In serenissimis jussionibus suis dominorum pietas, dum me de quibusdam redarguere studuit, parcendo mihi minime pepercit. Nam",
+ "candidate_score": 0.640955,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_34_36",
+ "bdc_text": "Haec modo accepimus . De motibus Italicis si quid habes amplius , communica , quaeso . Salutant te nostri omnes , praesertim d. Musculus , Hallerus quęstor , cuius uxor et filia Badenę lavant , Hagius , socer et Zehenderi omnes .",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_782",
+ "psc_text": "graviter sudasse novimus et arietes? Quantas vero in hac terra tribulationes de Langobardorum gladiis, de iniquitatibus judicum, de insolentia atque importunitate causarum, de cura subjectorum, de molestia etiam corporis patior, explere nec calamo nec lingua sufficio. De quibus et si qua breviter possum loqui, dubito, ne vestrae sanctissimae charitati, dum de suis tribulationibus affligitur, etiam meas augeam. Sed omnipotens Deus, et suae largitate pietatis sanctissimae vestrae beatitudinis mentem omni consolatione repleat, et indignum me aliquando ab his quae patior malis quiescere pro vestra intercessione concedat. Amen. Gratia. Quae videlicet verba de scriptis vestris accepta idcirco in meis epistolis pono, ut de sancto Ignatio vestra beatitudo cognoscat, quia non solum vester est, sed etiam noster. Sicut enim magistrum ejus apostolorum principem habemus communem, ita quoque ejusdem principis discipulum nullus nostrum habeat privatum. Benedictionem autem vestram qua debuimus mente suscepimus, bene redolentem, bene sapientem. Et omnipotenti Deo gratias agimus, quia et odora",
+ "candidate_score": 0.64059,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_34_36",
+ "bdc_text": "Haec modo accepimus . De motibus Italicis si quid habes amplius , communica , quaeso . Salutant te nostri omnes , praesertim d. Musculus , Hallerus quęstor , cuius uxor et filia Badenę lavant , Hagius , socer et Zehenderi omnes .",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1645",
+ "psc_text": "Romana enim civitas, peccatis nostris facientibus, diversis est attrita languoribus, ut nec qui in murorum custodia sint idonei persistant. EPISTOLA CXXV. AD MAXIMUM SALONITANUM EPISCOPUM. Gratulatur de plena satisfactione. Pallium mittit. Quod eo significatur moribus exprimat. Cum Sabiniano episcopo, Honorato archidiacono, Massiano clerico, jam non ex odio sed ex charitate agat. Gregorius Maximo episcopo Salonitano. Susceptis fratris et coepiscopi nostri Mariniani epistolis, sed et Castorio chartulario nostro remeante, fraternitatem vestram plenissime de his quibus dubietas fuerat satisfecisse cognovimus; magnasque omnipotenti Deo gratias solvimus, quia de meo corde medullitus omnis rancor sinistrae suspicionis evulsus est. Pro qua re Stephanum communem filium diaconum vestrum cum summa volui celeritate laxare. Sed hunc apud me vel paucis diebus immorari dolores crebri mearum aegritudinum compulerunt. At postquam meliorari vel modicum coepi, eum protinus cum gaudio retransmittere curavi. 1034 Itaque pallium ad sacra missarum solemnia utendum ex more transmisimus, cujus vos volumus per omnia genium vendicare.",
+ "candidate_score": 0.640099,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_34_36",
+ "bdc_text": "Haec modo accepimus . De motibus Italicis si quid habes amplius , communica , quaeso . Salutant te nostri omnes , praesertim d. Musculus , Hallerus quęstor , cuius uxor et filia Badenę lavant , Hagius , socer et Zehenderi omnes .",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1708",
+ "psc_text": "sub omni ad nos studeat festinatione transmittere, quatenus petentium desideria cum Christi auxilio, si nihil est quod eum impediat, impleantur. Cujus vita vel actus, quia melius possunt illic ubi diu est conversatus agnosci, curae tuae sit cum fratre et coepiscopo nostro Fortunato de eo diligenter inquirere. Et si nulla sunt quae ad sacrum ordinem obsistere valeant, ad nos debet omni postposita tarditate transmitti. Ne autem gloriosa filia nostra Clementina hoc moleste suscipiat, ad eam experientia tua pergat, et cum ejus voluntate hoc faciat. Sin vero reniti fortasse voluerit, huc eum, sicut diximus, sine mora experientia tua transmittat, quia ita animi filiorum nostrorum a nobis pacandi sunt, ut tamen animarum utilitas non debeat praepediri. EPISTOLA XX. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Ne acceptam ad possessiones emendas pecuniam, in alios usus expendant Surrentini monachi. Gregorius Anthemio subdiacono Campaniae. Pervenit ad nos quod monachi, quos in Surrentina civitate pro complenda, sicut nosti, Antonini quondam defensoris",
+ "candidate_score": 0.639476,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_34_36",
+ "bdc_text": "Haec modo accepimus . De motibus Italicis si quid habes amplius , communica , quaeso . Salutant te nostri omnes , praesertim d. Musculus , Hallerus quęstor , cuius uxor et filia Badenę lavant , Hagius , socer et Zehenderi omnes .",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_822",
+ "psc_text": "Domino compleatis. Praesentium vero portitorem Castorium chartularium nostrum, quem pro quibusdam illic causis 776 transmisimus, magnitudo vestra, ut bona sua multiplicet, suis in omnibus studeat solatiis adjuvare. Omnipotens Deus sua vos protectione cum filiis et omni domo vestra ab omni adversitate tueatur atque custodiat, vobisque et praesentis vitae prosperitatem, et laetitiam futurae concedat. EPISTOLA XLVII. AD MASTALONEM. Ipsius pro Ecclesiae unitate zelum laudat. A procuranda schismaticorum reversione non deterreatur. Gregorius Mastaloni. Responsalium nostrorum relatione comperimus quod pro amore unitatis Ecclesiae tantus vos divini zeli ardor accenderit, ut quoscunque valueritis, non desinatis ad sinum matris Ecclesiae revocare, atque, ut bonus fidelisque famulus lucrum quotidie de accepto dono tuo. Domino et Redemptori nostro cum summa mentis intentione facere non desistatis. Et quidem venientem ad nos, ut potuimus, ex corporalis visus ostensione didicimus; bonum vero quod ex divina inspiratione in mentis tuae charitate manebat occultum desiderabilius nunc operis attestatione cognoscimus. Unde divinae misericordiae",
+ "candidate_score": 0.639404,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_34_36",
+ "bdc_text": "Haec modo accepimus . De motibus Italicis si quid habes amplius , communica , quaeso . Salutant te nostri omnes , praesertim d. Musculus , Hallerus quęstor , cuius uxor et filia Badenę lavant , Hagius , socer et Zehenderi omnes .",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_623",
+ "psc_text": "Quod autem scripsit mihi charitas vestra, ut filio meo domno Theodoro archiatro et expraefecto pro vobis gratias agerem, feci, et quantum potui commendare minime cessavi. Peto autem mihi ignoscas quod epistolis tuis sub brevitate respondeo, quia tantis tribulationibus premor, ut mihi neque legere, neque per epistolas multa loqui liceat. Hoc solum tibi breviter dico: Quia oblitus sum manducare panem meum a voce 714 gemitus mei (Ps. CI, 5) . Omnes qui vobiscum sunt mea peto vice salutari. Domnae Dominicae salutes meas dicite, cui minime respondi, quia cum sit Latina, Graece mihi scripsit. EPISTOLA XXXIII. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Judaeis conversis tribus det solidos singulis annis. Gregorius Anthemio subdiacono. His quos de Judaica perditione Redemptor noster ad se dignatur convertere, rationabili nos oportet moderatione concurrere, ne victus, quod absit, inopiam patiantur. Ideoque tibi hujus praecepti auctoritate mandamus quatenus filiis Justae ex Hebraeis, id est Juliano, Redempto, et Fortunae, a tertia decima succedenti",
+ "candidate_score": 0.63736,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_34_36",
+ "bdc_text": "Haec modo accepimus . De motibus Italicis si quid habes amplius , communica , quaeso . Salutant te nostri omnes , praesertim d. Musculus , Hallerus quęstor , cuius uxor et filia Badenę lavant , Hagius , socer et Zehenderi omnes .",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_783",
+ "psc_text": "de sancto Ignatio vestra beatitudo cognoscat, quia non solum vester est, sed etiam noster. Sicut enim magistrum ejus apostolorum principem habemus communem, ita quoque ejusdem principis discipulum nullus nostrum habeat privatum. Benedictionem autem vestram qua debuimus mente suscepimus, bene redolentem, bene sapientem. Et omnipotenti Deo gratias agimus, quia et odora sunt et sapora quae agitis, quae dicitis, quae datis. De vita igitur vestra dicamus pariter, dicamus omnes: Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis. EPISTOLA XL. AD MAURICIUM AUGUSTUM. Conqueritur quod fatuus appellatus sit, quod de Ariulphi ad pacem animo plus aliis credatur quam sibi; quod interim captiva ducatur Italia. Imperatorem, ut debitam sacerdotibus reverentiam impendat, multis hortatur. Quas accepit ipse enumerat plagas. Gregorium praefectum et Castorium magistrum militum excusat. Diversum fore ab imperatorio divinum judicium. Gregorius Mauricio Augusto. In serenissimis jussionibus suis dominorum pietas, dum me de quibusdam redarguere studuit, parcendo mihi minime pepercit. Nam",
+ "candidate_score": 0.636619,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_34_36",
+ "bdc_text": "Haec modo accepimus . De motibus Italicis si quid habes amplius , communica , quaeso . Salutant te nostri omnes , praesertim d. Musculus , Hallerus quęstor , cuius uxor et filia Badenę lavant , Hagius , socer et Zehenderi omnes .",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1144",
+ "psc_text": "linguam etiam aliarum animae peccatorum suorum nexibus eruperint. Quia autem nemo hominum in hoc mundo sine peccato est, et quid est aliud peccare nisi a Deo fugere? fiducialiter dico etiam eamdem filiam meam peccata aliqua habere. Ut ergo dominae suae, id est aeternae sapientiae perfecte satisfaciat, quae sola fugit, cum multis redeat. Aversionis enim suae culpa nulli imputabitur, quae revertens lucrum reportat. Domnum autem Alexandrum et domnum Theodorum mea per vos peto vice salutari. Quod vero scribitis, ut excellentissimae filiae meae domnae Gurdiae, et sanctissimae filiae ejus domnae Theoctistae, et magnificis earum hominibus domno Marino, et domno Christidoro scribere debeam, eosque aliquid de anima sua admonere, bene scit dulcissima vestra magnitudo quia hodie in Constantinopolitana civitate qui de Latino in Graecum dictata bene transferant non sunt. Dum enim verba custodiunt, et sensus minime attendunt, nec verba intelligi faciunt, et sensus frangunt. Pro qua re praedictae filiae meae domnae Gurdiae breviter",
+ "candidate_score": 0.634811,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_36_38",
+ "bdc_text": "Salutant te nostri omnes , praesertim d. Musculus , Hallerus quęstor , cuius uxor et filia Badenę lavant , Hagius , socer et Zehenderi omnes . Diesbachius Lausannam profectus est ; misi tamen illi literas tuas , ut sperem illum eas nunc habere .",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1144",
+ "psc_text": "linguam etiam aliarum animae peccatorum suorum nexibus eruperint. Quia autem nemo hominum in hoc mundo sine peccato est, et quid est aliud peccare nisi a Deo fugere? fiducialiter dico etiam eamdem filiam meam peccata aliqua habere. Ut ergo dominae suae, id est aeternae sapientiae perfecte satisfaciat, quae sola fugit, cum multis redeat. Aversionis enim suae culpa nulli imputabitur, quae revertens lucrum reportat. Domnum autem Alexandrum et domnum Theodorum mea per vos peto vice salutari. Quod vero scribitis, ut excellentissimae filiae meae domnae Gurdiae, et sanctissimae filiae ejus domnae Theoctistae, et magnificis earum hominibus domno Marino, et domno Christidoro scribere debeam, eosque aliquid de anima sua admonere, bene scit dulcissima vestra magnitudo quia hodie in Constantinopolitana civitate qui de Latino in Graecum dictata bene transferant non sunt. Dum enim verba custodiunt, et sensus minime attendunt, nec verba intelligi faciunt, et sensus frangunt. Pro qua re praedictae filiae meae domnae Gurdiae breviter",
+ "candidate_score": 0.634683,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_34_36",
+ "bdc_text": "Haec modo accepimus . De motibus Italicis si quid habes amplius , communica , quaeso . Salutant te nostri omnes , praesertim d. Musculus , Hallerus quęstor , cuius uxor et filia Badenę lavant , Hagius , socer et Zehenderi omnes .",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1506",
+ "psc_text": "ad nos transmittat, quae pallium tibi deferendum ex more percipiat. Nam quemadmodum illicita perpetrari non patimur, sic quae sunt consuetudinis non negamus (Grat. dist. 12, c. 9). Licet autem et ad haec concedenda dispensatio nos loci nostri vocaverit, multum tamen a nobis petitio dulcissimi atque excellentissimi filii nostri Domni Callinici exarchi ut temperantius erga te ageremus exigit. Cujus charissimam voluntatem nec pertulimus, nec potuimus contristare. (Cf. Joan. Diac. l. IV, c. 15.) EPISTOLA LXXXII. AD ANATOLIUM DIACONUM CONSTANTINOPOLITANUM. Marcellino de Romana Ecclesia bene merito faveat, atque ipsum apud imperatorem excuset. Gregorius Anatolio diacono Constantinopolitano. Bonis devotisque filiis ita nos opere dignam est respondere, ut quia debitum reddimus, 993 id quod ultro nos convenit impendere duplicemus. Quia igitur lator praesentium filius noster magnificus Marcellinus sic in causa se fratris et coepiscopi Maximi atque Istricorum exhibuit, et in Ecclesiae nostrae utilitates festinat impendere, ut sinceritatis suae affectum non solum verbis, sed etiam",
+ "candidate_score": 0.633912,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_36_38",
+ "bdc_text": "Salutant te nostri omnes , praesertim d. Musculus , Hallerus quęstor , cuius uxor et filia Badenę lavant , Hagius , socer et Zehenderi omnes . Diesbachius Lausannam profectus est ; misi tamen illi literas tuas , ut sperem illum eas nunc habere .",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2391",
+ "psc_text": "omnia quae scripsimus requirere atque nobis stude subtiliter indicare ut, renuntiatione tua redditi certiores, quid post haec, Deo auctore fieri debeat disponamus. (Cf. Joan. Diac. l. III, c. 12.) EPISTOLA XII. AD THEODELINDAM LANGOBARDORUM REGINAM. Gratulatur de sociato catholicae fidei filio. Quod Secundo non responderit, causatur podagram. Habitam sub Justiniano synodum mittit. Romanae Ecclesiae orthodoxiam tuetur. Regi de facta pace gratias refert. Gregorius Theodelindae reginae. Scripta quae ad nos dudum a Genuensibus partibus transmisistis gaudii vestri nos fecere participes, 1270 propterea quod omnipotentis Dei gratia, et filium vobis donatum, et, quod valde excellentiae vestrae est laudabile, catholicae eum fidei novimus sociatum. Nec enim de christianitate vestra aliud credendum fuerat, nisi id studere vos, ut quem divino munere suscepistis catholicae rectitudinis auxilio muniretis, ut et Redemptor noster familiarem te suam famulam cognosceret, et Langobardorum genti novum regem in timere suo feliciter enutriret. Unde oramus omnipotentem Deum ut et vos in mandatorum",
+ "candidate_score": 0.633861,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_3",
+ "bdc_text": "Puto te interea d. Martyris literas , quas nuper misi , accepisse .",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1269",
+ "psc_text": "docti viri allocutio, quia aut discit audiens quod nescire se noverat, aut cognoscit, quod est amplius, id quod se et nescisse nesciebat. Qua in re ex audientium numero ego nunc factus sum, cui sanctissima vestra beatitudo scribere studuit, ut cunctorum martyrum gesta quae piae memoriae Constantini temporibus ab Eusebio Caesariensi collecta sunt transmittere debeam. Sed haec neque si collecta sint, neque si non sint, ante vestrae beatitudinis scripta cognovi. Ago ergo gratias, quia sanctissimae vestrae doctrinae scriptis eruditus coepi scire quod nesciebam. Praeter illa enim quae in ejusdem Eusebii libris de gestis sanctorum martyrum continentur, nulla in archivo hujus nostrae Ecclesiae, vel in Romanae urbis bibliothecis esse cognovi, nisi pauca quaedam in unius Codicis volumine collecta. Nos autem pene omnium martyrum distinctis per dies singulos passionibus collecta in uno Codice nomina habemus, atque quotidianis diebus in eorum veneratione missarum solemnia agimus. Non tamen in eodem volumine quis qualiter sit passus",
+ "candidate_score": 0.630812,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_38_40",
+ "bdc_text": "misi tamen illi literas tuas , ut sperem illum eas nunc habere . Salvi sint omnes tui et d. Gvaltherus , cui praeter hęc , quę hic tibi scribo , quod scribam , non habeo . Bernae 7 .",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_822",
+ "psc_text": "Domino compleatis. Praesentium vero portitorem Castorium chartularium nostrum, quem pro quibusdam illic causis 776 transmisimus, magnitudo vestra, ut bona sua multiplicet, suis in omnibus studeat solatiis adjuvare. Omnipotens Deus sua vos protectione cum filiis et omni domo vestra ab omni adversitate tueatur atque custodiat, vobisque et praesentis vitae prosperitatem, et laetitiam futurae concedat. EPISTOLA XLVII. AD MASTALONEM. Ipsius pro Ecclesiae unitate zelum laudat. A procuranda schismaticorum reversione non deterreatur. Gregorius Mastaloni. Responsalium nostrorum relatione comperimus quod pro amore unitatis Ecclesiae tantus vos divini zeli ardor accenderit, ut quoscunque valueritis, non desinatis ad sinum matris Ecclesiae revocare, atque, ut bonus fidelisque famulus lucrum quotidie de accepto dono tuo. Domino et Redemptori nostro cum summa mentis intentione facere non desistatis. Et quidem venientem ad nos, ut potuimus, ex corporalis visus ostensione didicimus; bonum vero quod ex divina inspiratione in mentis tuae charitate manebat occultum desiderabilius nunc operis attestatione cognoscimus. Unde divinae misericordiae",
+ "candidate_score": 0.630307,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_37_39",
+ "bdc_text": "Diesbachius Lausannam profectus est ; misi tamen illi literas tuas , ut sperem illum eas nunc habere . Salvi sint omnes tui et d. Gvaltherus , cui praeter hęc , quę hic tibi scribo , quod scribam , non habeo .",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1132",
+ "psc_text": "Dilectissimus filius meus Sabinianus diaconus ad me reversus nulla mihi gloriae vestrae scripta detulit, sed ea quae transmissa sunt captivis et pauperibus deportavit, unde et intellexi causam. Ideo enim homini loqui per epistolas noluistis, quia omnipotenti Deo verbum in bona operatione feceratis. Habet enim haec eadem vestra operatio vocem propriam, quae ad aures Dei secretas clamat, sicut scriptum est: Absconde eleemosynam iu sinu pauperis, et haec pro te exorabit (Eccli. XXIX, 15) . Et quidem mihi, fateor, triste est aliena expendere, et super eas quas de substantia ecclesiastica habeo adhuc etiam de rebus suavissimi filii mei domni Theodori rationes ponere. Vestrae tamen benignitati congaudeo, quia sollicite attenditis, atque custoditis hoc quod Veritas dicit: Date eleemosynam, et ecce omnia munda sunt vobis (Luc. XI, 41) . Et hoc quod scriptum est: Sicut aqua exstinguit ignem, sic eleemosyna exstinguit peccatum (Eccli. III, 33) . Paulus quoque apostolus ait: Vestra abundantia illorum inopiam",
+ "candidate_score": 0.628555,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_35",
+ "bdc_text": "De motibus Italicis si quid habes amplius , communica , quaeso .",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1449",
+ "psc_text": "praesentium transmisisti, pro quibus ad nos causis a Crementio fratre et coepiscopo nostro transmissus fueris, superficie tenus indicasti, et earum radicem penitus tacuisti. Quarum si nobis origo vel fuisset qualitas interius manifesta, quid de his definiendum esset, praedicti fratris nostri animos responsione utique patenti ac congrua firmaremus. Illud tamen nobis omnino displicuit quod aliquos episcoporum sine primatis sui epistolis ad comitatum profectos esse, vel conventus significas illicitos celebrare. Sed quia, sicut praefati sumus, causarum origo vel qualitas omnino nobis ignota est, pronuntiare aliquid definitive non possumus, ne, quod reprehensibile nimis est, de rebus non bene cognitis proferre sententiam videamur. Unde valde necessarium fuerat si huc pro plenissima instructione nostra Magnitudo tua, nostris interrogationibus responsura, tempore quo in Sicilia dilala est, perrexisset. Sed tamen postquam fratrem et coepiscopum nostrum Joannem vidistis, in eo et nos vidisse vos credimus. Et ideo quia de eisdem nobis et ipse causis scribere studuit, ei quae",
+ "candidate_score": 0.627548,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_19",
+ "bdc_text": "Nos nihil nunc expectare videmur quam bellum , et salus una videtur consistere in eo , si res religionis in Gallia prospere succedant .",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_63",
+ "psc_text": "audientium corda feriantur, et cum fortasse sapiens videri desiderat, unitatis compagem insipienter abscindat. Hinc namque Veritas dicit: Habete sal in vobis, et pacem habete inter vos (Marc. IX, 49) . Per sal quippe verbi sapientia designatur. Qui igitur loqui sapienter nititur, magnopere metuat ne ejus eloquio audientium unitas confundatur. Hinc Paulus ait: Non plus sapere quam oportet sapere, sed sapere ad sobrietatem (Rom. XII, 3) . Hinc in sacerdotis veste juxta divinam vocem, tintinnabulis mala punica conjunguntur (Exod. XXVIII, 33). Quid enim per mala punica, nisi fidei unitas designatur? Nam sicut in malo punico una exterius cortice multa interius grana muniuntur, sic innumeros sanctae Ecclesiae populos unitas fidei contegit, quos intus diversitas meritorum tenet. Tunc ergo tintinnabulis mala punica jungimus, cum per omne quod dicimus unitatem fidei custodimus. Rursum, cum me ad considerandum confero qualis rector in compassione, qualisque esse debeat in contemplatione, perpendo ut et singulis compassione sit proximus,",
+ "candidate_score": 0.624176,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_3",
+ "bdc_text": "Puto te interea d. Martyris literas , quas nuper misi , accepisse .",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1270",
+ "psc_text": "Ecclesiae, vel in Romanae urbis bibliothecis esse cognovi, nisi pauca quaedam in unius Codicis volumine collecta. Nos autem pene omnium martyrum distinctis per dies singulos passionibus collecta in uno Codice nomina habemus, atque quotidianis diebus in eorum veneratione missarum solemnia agimus. Non tamen in eodem volumine quis qualiter sit passus 917 indicatur, sed tantummodo nomen, locus, et dies passionis ponitur. Unde fit ut multi ex diversis terris atque provinciis per dies, ut praedixi, singulos cognoscantur martyrio coronati. Sed haec habere vos beatissimos credimus. Ea vero quae transmitti voluistis quaerentes quidem non invenimus, sed adhuc non invenientes quaerimus, et si potuerint inveniri, transmittimus. De lignis autem quod scribitis quia brevia fuerint, navis per quam transmissa sunt qualitas fecit, quia si major navis venisset, potuimus ligna etiam majora transmittere. Quod autem dicitis, quia si majora transmittimus, pretium dabitis, largitati quidem gratias agimus, sed accipere pretium, Evangelio interdicente, prohibemur. Nos enim ea quae",
+ "candidate_score": 0.622918,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_3",
+ "bdc_text": "Puto te interea d. Martyris literas , quas nuper misi , accepisse .",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1745",
+ "psc_text": "Anatolius diaconus de Constantinopolitana urbe scripserat, ad me quosdam monachos de Jerosolymorum partibus venisse, qui a me aliquid de Agnoitarum errore requirerent, et dicitis quia petiit ut vestra mihi sanctitas scriberet quid de eadem debuisset inquisitione sentire. Sed neque 1065 ad me de Jerosolymorum partibus requirentes aliquid monachi venerunt, neque eumdem communem filium vobis potuisse aliud quam erat scribere, sed interpretem suspicor in ejus epistolis erravisse. Nam idem diaconus mihi jam ante biennium scripsit quia a praedictis partibus ad Constantinopolitanam urbem talia requirentes monachi venerunt, meque studuit requirere quid sentirem. Cui ego ante longum tempus quam vestra scripta susciperem, contra eamdem haeresim ipsa respondi quae postmodum in epistola vestrae sanctitatis inveni; atque omnipotenti Deo magnas gratias retuli, quia de cunctis inquisitionibus Romanorum atque Graecorum Patres, quorum nos sequaces sumus, uno spiritu sunt locuti. In multis enim eamdem vestram epistolam ita reperi ac si contra praedictam haeresim scripta Latinorum Patrum legerem.",
+ "candidate_score": 0.619671,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_37_39",
+ "bdc_text": "Diesbachius Lausannam profectus est ; misi tamen illi literas tuas , ut sperem illum eas nunc habere . Salvi sint omnes tui et d. Gvaltherus , cui praeter hęc , quę hic tibi scribo , quod scribam , non habeo .",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1170",
+ "psc_text": "Sed quia horum lator jam ad egrediendum paratus retineri non potuit, ad haec responsali meo diacono veniente respondebo. (Vide sup. ep. 31.) EPISTOLA XXXV AD DOMINICUM EPISCOPUM. Corripiat monachos regularem disciplinam fuga eludentes atque impune vagantes. Episcopos ab illis defensandis deterreat. Gregorius Dominico episcopo Carthaginensi. Licet fraternitatem tuam erga monasteriorum curam pastorali vigilantia credamus esse sollicitam, ea tamen quae de monasterio in Africana provincia posito cognovimus, vobis necessario praevidimus indicare. Queritur autem Cumquodeus abbas lator praesentium, quia si quando monachos quibus praeesse dignoscitur sub regulari voluerit disciplina restringere, monasterium temere deferant, et licite quocunque voluerint vagantes existant. Quia ergo hoc et ipsis omnino perniciosum est, et aliis perditionis monstrat exemplum, hortamur fraternitatem vestram, ut si ita est, ecclesiasticam in illos correptionem exerceat, et congrua eos ultione a tali procul dubio praesumptione suspendat; atque ita ad obediendum salubri provisione superbientes animos jugo disciplinae subjiciat, ut quos ad hujus pravitatis excessum eorum",
+ "candidate_score": 0.61824,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_39_41",
+ "bdc_text": "Salvi sint omnes tui et d. Gvaltherus , cui praeter hęc , quę hic tibi scribo , quod scribam , non habeo . Bernae 7 . septembris 1561 .",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2203",
+ "psc_text": "quia dum expositionem sacrorum verborum cupitis, quam stricte ipsum auctorem eorumdem verborum quaeritis demonstratis. Si igitur vires salutis recepero, auctore omnipotente Domino vestris desideriis parebo. Oro autem ut in cunctis actibus vestris gratia vos superna custodiat, quatenus in bono opere et aspirando vos repleat, et adjuvando confortet. EPISTOLA XLI. AD PANTALEONEM NOTARIUM. De Ecclesiarum quarumdam superstitibus tum pecuniis, tum clericis, tum rebus aliis. Gregorius Pantaleoni notario. Exspectabamus ut nos experientia tua de argento Ecclesiarum, vel aliis quas invenit rebus, omnino subtiliter redderet certiores, ut ex ejus renuntiatione quod fieri debuisset deliberare minutius potuissemus. Sed non nos ita renuntiatio tua ut oportebat instruxit. Curae ergo tuae sit ut argentum Ecclesiarum, quod clerus et populus habet, apud quos praevideris, in cimiliarchio ecclesiae sub omni sollicitudine atque cautela deponas, atque de eodem deposito inde susceptum accipias. Argentum vero Ecclesiarum, quod pro peccatis a clero et populo destitutum est, tecum huc defer. Si forte",
+ "candidate_score": 0.617193,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_39_41",
+ "bdc_text": "Salvi sint omnes tui et d. Gvaltherus , cui praeter hęc , quę hic tibi scribo , quod scribam , non habeo . Bernae 7 . septembris 1561 .",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2326",
+ "psc_text": "omnes sua dextera protegat, atque post longa annorum curricula ad coelestia regna perducat. Eulogias vero sancti Marci a beatissima fraternitate vestra transmissas cum ea charitate qua sunt directae secundum notitiam earum suscepimus, et gratias affectui vestro referimus, quia ex his exterioribus quales erga nos interius sitis agnoscimus. (Joan. Diac., lib. IV, c. 52.) EPISTOLA XLIII. AD JOANNEM PANORMITANUM. Quem videre peroptabat, manere in Sicilia concedit, ob navigii periculum. Gregorius Joanni Panormitano. Amorem circa nos vestrum, quem corporali nobis visione voluimus exhibere, scriptis et 1249 operibus assidue demonstratis. Sed quid aliud haec exhibendo agitis, nisi ut plus quaeramus videre, quem docemur amplius amare? Et paulo minus jam etiam murmur accepimus, quia non possumus videre quem amamus. Sed adfuit qui mihi impossibilitatem navigii de vestra gloria narraret, atque ideo quod amavi retinui, et quod iratus fueram peperci. Omnipotens Deus sua vos protectione custodiat, et a malis omnibus gratia continua defendat. EPISTOLA XLIV.",
+ "candidate_score": 0.616397,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_28_30",
+ "bdc_text": "cardinales isti qui sint , scio , de reliquis nihil scio . Scribit etiam amplius in haec verba : \"Pictavii publici conventus habentur , sed extra templa , cum usu verbi et sacramentorum .",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1269",
+ "psc_text": "docti viri allocutio, quia aut discit audiens quod nescire se noverat, aut cognoscit, quod est amplius, id quod se et nescisse nesciebat. Qua in re ex audientium numero ego nunc factus sum, cui sanctissima vestra beatitudo scribere studuit, ut cunctorum martyrum gesta quae piae memoriae Constantini temporibus ab Eusebio Caesariensi collecta sunt transmittere debeam. Sed haec neque si collecta sint, neque si non sint, ante vestrae beatitudinis scripta cognovi. Ago ergo gratias, quia sanctissimae vestrae doctrinae scriptis eruditus coepi scire quod nesciebam. Praeter illa enim quae in ejusdem Eusebii libris de gestis sanctorum martyrum continentur, nulla in archivo hujus nostrae Ecclesiae, vel in Romanae urbis bibliothecis esse cognovi, nisi pauca quaedam in unius Codicis volumine collecta. Nos autem pene omnium martyrum distinctis per dies singulos passionibus collecta in uno Codice nomina habemus, atque quotidianis diebus in eorum veneratione missarum solemnia agimus. Non tamen in eodem volumine quis qualiter sit passus",
+ "candidate_score": 0.614494,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_7",
+ "bdc_text": "Schedulam de rebus Italicis et aliis tibi , sicut iubes , remitto .",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1441",
+ "psc_text": "sanctitatis vestrae sollicitudinem omnino laudavimus, quia quod vos oportuit facere, minime neglexistis. Sed nec nos praedictam possessionem, si eis jure competit, etiamsi ad communionem forte reverti distulerint, contra rationis ordinem patimur detineri; sed eam cognita volumus veritate restitui. Si vero ad unitatem Ecclesiae, quod optamus, Deo se inspirante converterint, etiamsi nihil illis competat, eam illis parati sumus concedere. Nam nulla occasione excusari volumus quos ad matris Ecclesiae sinum redire desiderabiliter exspectamus. De hortis vero quos in capitulari transmisso, ex substantia Italiae Ecclesiae vestrae competere signastis, vel praedictus nobis portitor indicavit, in subsequenti illuc personam 973 transmittemus, cui inter alia curabimus evidenter injungere ut veritatem congrua indagatione cognoscat, et quidquid justum fuerit, faciat. Nam nos qui alios contristari contra aequitatem non patimur, multo magis vos quos valde diligimus, tristes relinquere non valemus. De aliis autem causis quale nostrum ad singula sit responsum, supradicti communis filii relatione cognoscetis. Scripta vero ad dilectissimum",
+ "candidate_score": 0.609078,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_35",
+ "bdc_text": "De motibus Italicis si quid habes amplius , communica , quaeso .",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1450",
+ "psc_text": "valde necessarium fuerat si huc pro plenissima instructione nostra Magnitudo tua, nostris interrogationibus responsura, tempore quo in Sicilia dilala est, perrexisset. Sed tamen postquam fratrem et coepiscopum nostrum Joannem vidistis, in eo et nos vidisse vos credimus. Et ideo quia de eisdem nobis et ipse causis scribere studuit, ei quae nobis sunt visa rescripsimus. Qui quoniam maturi providique consilii sacerdos est, si cum ipso causas pro quibus missus est, tractare volueris, certi sumus quia in eo et quod utile et quod rationem habet invenies. (Vide lib XII, ep. 32). EPISTOLA LIX. AD JOANNEM EPISCOPUM SYRACUSANUM. Indicat quid Bizacenus primas egerit, ne a Romano episcopo judicaretur. De illius causa, quod placuerit, loquatur cum Martino Scholastico. Gregorius Joanni episcopo Syracusano. Fraternitatis vestrae scripta suscepi, in quibus indicastis Martinum virum eloquentissimum 976 de Africana provincia Syracusas venisse, vobisque aliquid secretum locutum fuisse. Et quidem fraternitas vestra, quoties occasionem reperit, amorem suum erga beatum",
+ "candidate_score": 0.607257,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_7",
+ "bdc_text": "Schedulam de rebus Italicis et aliis tibi , sicut iubes , remitto .",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_136",
+ "psc_text": "notario suo reliquerat ex massa Varroniana: quos dare te annis singulis sine aliqua dubitatione praecipimus nepti Eupli conductoris, quamvis omne mobile ejusdem Eupli perceperit, exceptis duntaxat solidis; dare etiam de solidis illius te volumus solidos viginti quinque. Suppostorium aliquod argenteum, pro uno solido dicitur esse appositum, et calix pro sex solidis dicitur esse appositus. Interrogato Dominico secretario, vel aliis qui scire possunt, debitum recipe, et vascula praefata restitue. Agimus autem gratias sollicitudini tuae, quia de causa fratris mei praecepi tibi ut argentum illius retransmittere debuisses, et sic oblivioni mandasti ac si tibi aliquid ab extremo mancipio tuo diceretur; quod jam vel modo non experientia, sed negligentia tua studeat implere, vel quidquid ejus apud Antoninum fuisse cognoveris, sub omni velocitate retransmitte. De causa Salpingi Judaei, epistola aliqua est inventa quam tibi fecimus transmitti, ut eam relegens, et subtiliter causam ejus, vel viduae cujusdam quae in eodem negotio dicitur implicata, cognoscens, de",
+ "candidate_score": 0.597677,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_7",
+ "bdc_text": "Schedulam de rebus Italicis et aliis tibi , sicut iubes , remitto .",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1524",
+ "psc_text": "vobis vita quam cupitis pro tanto bono vestro retributio existet. 999 EPISTOLA XCIV. AD ROMANUM DEFENSOREM. Istros quosdam, ut in Siciliam ad episcopum suum cito perveniant, adjuvet. Episcopum ipsum ut Romam veniat adhortetur, atque itineris expensam praebeat. Gregorius Romano defensori. Praesentium portitores huc de Istriae partibus venientes ad episcopum suum, qui nunc in Siciliae degit partibus, cum nostro se pergere solatio poposcerunt, quos hinc ordinantes fecimus ambulare. Suscipiens ergo eos experientia tua ordinet qualiter ad praedictum episcopum suum velocius valeant pervenire; ne, sicut astruunt, schismaticorum illarum partium eos alii ad persuadendum praeveniant. Quantum enim indicant, ipse episcopus pro unitate fidei ad nos habet desiderium veniendi. Concurrendum ergo illis est, ut bona quae cupiunt, Domino adjuvante, valeant perficere. Sed experientia tua aut per se, si in vicino est, aut suis epistolis, eumdem episcopum adhortetur, ut, propitiante Domino, ad apostolorum limina properare festinet, sciturus quod a nobis cum omni suscipietur affectu. Cui",
+ "candidate_score": 0.59503,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_7",
+ "bdc_text": "Schedulam de rebus Italicis et aliis tibi , sicut iubes , remitto .",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1699",
+ "psc_text": "si ita est, agere studeat ut quod relictum est modis omnibus exsolvatur. Ita ergo sollicitudo tua in hac se re exhibeat, ut suffragante justitia, praedicti abbatis labor, quem ad nos veniendo assumpsit, vacuus esse non debeat. EPISTOLA XIV. AD FANTINUM DEFENSOREM. Fusco abbati, monasterii sui Codices et vela restitui faciat. Gregorius Fantino defensori Neapolitano. Fuscus, abbas monasterii sancti Archangeli quod Macharis dicitur, atque sanctorum Maximi, Erasmi, et Julianae, asseruit Constantium cellae suae presbyterum ob temporis qualitatem se in Siciliam transmigrasse, et Codices monasterii sui atque vela secum pariter deportasse. Quem quoniam defunctum perhibet, et ea quae cellae suae esse commemorat sibi postulat debere restitui, experientia tua veritatem curet addiscere; et si ita est, 1051 omnia quae monasterii ipsius sunt sine aliqua faciat dilatione restitui. Nam contra rationem est ut quod de monasterio pro temporis, sicut dictum est, qualitate sublatum est, ab ejus debeat jure separari. Ita ergo experientia tua agat,",
+ "candidate_score": 0.593428,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_7",
+ "bdc_text": "Schedulam de rebus Italicis et aliis tibi , sicut iubes , remitto .",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1277",
+ "psc_text": "adhuc arcae Dei insunt tabulae testamenti. Quid est enim sacerdotale cor, nisi arca testamenti? in qua quia spiritalis doctrina viget, procul dubio tabulae legis jacent. Indicare quoque vestra beatitudo studuit, jam se quibusdam non scribere superba vocabula, quae ex vanitatis radice prodierunt, et mihi loquitur, dicens: Sicut jussistis. Quod verbum jussionis peto a meo auditu removete, quia scio qui sum, qui estis. Loco enim mihi fratres estis, moribus patres. Non ergo jussi, sed quae utilia visa sunt, indicare curavi. Non tamen invenio vestram beatitudinem hoc ipsum quod memoriae vestrae intuli, perfecte retinere voluisse. Nam dixi, nec mihi vos, nec cuiquam alteri tale aliquid scribere debere; et ecce (Grat. dist. 99, c. 5) in praefatione epistolae quam ad me ipsum qui prohibui direxistis, superbae appellationis verbum universalem, me papam dicentes, imprimere curastis. Quod peto dulcissima mihi sanctitas vestra ultra non faciat, quia vobis subtrahitur quod alteri plus quam ratio exigit praebetur.",
+ "candidate_score": 0.592328,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_7",
+ "bdc_text": "Schedulam de rebus Italicis et aliis tibi , sicut iubes , remitto .",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_495",
+ "psc_text": "noveritis, vestris nobis manifestissime significastis epistolis, quibus praeceptum beatae memoriae decessoris nostri Joannis papae nobis in subditis transmisistis annexum, continens omnes consuetudines ex privilegio praedecessorum nostrorum concessas vobis Ecclesiaeque vestrae debere servari. Confitemini igitur aliam esse generalis Ecclesiae consuetudinem, postquam ea quae vos geritis vobis ex privilegio vendicatis. Nulla ergo nobis in hac re ut arbitramur, poterit remanere dubietas. Aut enim mos omnium metropolitarum etiam a tua est fraternitate servandus, aut si tuae Ecclesiae aliquid specialiter dicis esse concessum, praeceptum a prioribus Romanae urbis pontificibus, quo haec Ravennati Ecclesiae sunt concessa, a vobis oportet ostendi. Quod si hoc non ostenditur, restat postquam talia agere neque consuetudine generali, neque privilegio vindicas, ut usurpasse te comprobes quod fecisti. Et quid dicturi sumus futuro judici, frater dilectissime, si illud grave jugum atque vinculum cervicis nostrae, non dico pro ecclesiastica, sed pro quadam saeculari nobis dignitate defendimus; gravari nos judicantes, si tanto pondere vel",
+ "candidate_score": 0.591602,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_7",
+ "bdc_text": "Schedulam de rebus Italicis et aliis tibi , sicut iubes , remitto .",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_507",
+ "psc_text": "sanctissimorum decessorum vestrorum cum mappulis sine reprehensione aliqua procedebant. Quare etiam eo tempore quo istic a praedecessore vestro peccator ordinatus sum, cuncti presbyteri et diaconi mei in obsequium 670 domni papae mecum procedentes usi sunt. Et quia praevidens Deus noster omnia in manu vestra et in conscientia purissima collocavit, adjuro vos per ipsam sedem apostolicam, quam antea moribus, nunc etiam honore debito gubernatis, ut in nullo Ravennati Ecclesiae, quae familiariter vestra est, pro meo merito privilegia quibus hucusque usa est, minuatis; sed et secundum vocem propheticam, in me, et in domo patris mei, secundum suum meritum transferatur. Quia ergo universa privilegia quae sanctae Ravennati Ecclesiae a praedecessoribus vestris indulta sunt, pro majori satisfactione subjeci ea in scriniis venerabilibus secundum consecrationis decessorum meorum tempora, fidem nihilominus reperientes, nunc vero in Dei et in vestra est potestate quidquid veritate cognita fieri jusseritis, quoniam ego jussionibus apostolatus domini mei parere desiderans, quamvis antiqua",
+ "candidate_score": 0.590998,
+ "ce_score": null
+ }
+ ]
+ },
+ {
+ "rank": 8,
+ "cf_id": "cf012",
+ "work_id": "009_Hilarius-Pictaviensis_Commentarius-in-psalmos-XV-XXXI-XLI",
+ "max_score": 0.678262,
+ "ce_confirmed": false,
+ "evidence": [
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_21_23",
+ "bdc_text": "videmus tentationes carnes miras ; maior tamen et melior pars cordate se gerit . Spero in domini auxilio ;",
+ "psc_chunk_id": "009_Hilarius-Pictaviensis_Commentarius-in-psalmos-XV-XXXI-XLI_window_19",
+ "psc_text": "Providebam Dominum in conspectu meo semper, quia a dextris est mihi ut non commovear. Propter hoc jucundatum est cor meum, et exsultavit lingua mea, insuper et caro mea habitabit in spe: quia non derelinques animam meam in infernum, neque dabis sanctum tuum videre corruptionem. Et textus quidem hic et ordo manifestus est: sed quod renes nominavit, et quasi in nocte, ait, erudierunt me; ne obscuriora videantur, interrogemus. Deus scrutator dicitur renum et cordis, in quibus quasi duobus locis hominis secreta teneantur. Sed in corde quidem secretum animae, in renibus vero secretum carnis est; quas subinde inter se diversitates interioris et exterioris hominis etiam Apostolus docet cum ait: Consentio legi secundum interiorem hominem; sed video aliam legem in membris meis repugnantem legi mentis meae (Rom. VII, 12) . Et alio loco: Igitur ego ipse quidem mente servio legi Dei; carne autem legi peccati (Ibid. 25) . Talem ergo ipse quamdam et",
+ "candidate_score": 0.678262,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_20_22",
+ "bdc_text": "Varie sunt affecti nostri ; videmus tentationes carnes miras ; maior tamen et melior pars cordate se gerit .",
+ "psc_chunk_id": "009_Hilarius-Pictaviensis_Commentarius-in-psalmos-XV-XXXI-XLI_window_19",
+ "psc_text": "Providebam Dominum in conspectu meo semper, quia a dextris est mihi ut non commovear. Propter hoc jucundatum est cor meum, et exsultavit lingua mea, insuper et caro mea habitabit in spe: quia non derelinques animam meam in infernum, neque dabis sanctum tuum videre corruptionem. Et textus quidem hic et ordo manifestus est: sed quod renes nominavit, et quasi in nocte, ait, erudierunt me; ne obscuriora videantur, interrogemus. Deus scrutator dicitur renum et cordis, in quibus quasi duobus locis hominis secreta teneantur. Sed in corde quidem secretum animae, in renibus vero secretum carnis est; quas subinde inter se diversitates interioris et exterioris hominis etiam Apostolus docet cum ait: Consentio legi secundum interiorem hominem; sed video aliam legem in membris meis repugnantem legi mentis meae (Rom. VII, 12) . Et alio loco: Igitur ego ipse quidem mente servio legi Dei; carne autem legi peccati (Ibid. 25) . Talem ergo ipse quamdam et",
+ "candidate_score": 0.657717,
+ "ce_score": null
+ }
+ ]
+ },
+ {
+ "rank": 9,
+ "cf_id": "cf051",
+ "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum",
+ "max_score": 0.675772,
+ "ce_confirmed": false,
+ "evidence": [
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_27_29",
+ "bdc_text": "Scribit Sultzerus e Basilęa arbitros colloquii in Gallia habendi esse delectos a parte pontificis cardinalem Lotharingum , Despensium et Salignatum , a parte altera cardinalem Castaliensem et eius fratrem atque Despuatum ; cardinales isti qui sint , scio , de reliquis nihil scio . Scribit etiam amplius in haec verba :",
+ "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_122",
+ "psc_text": "et de Gallaeciae schismate horum causa exorto. Quesnellianae conjecturae et ratiocinationes annotantur atque rejiciuntur. 1. Relicto in hisce exordiis parumper Quesnello ad nonnulla alia gradum facere statuimus. Ad Toletani videlicet concilii Acta, ad aliarum rerum seriem in hac eadem causa gestarum, ad gravissimum denique illud schisma in Galliciae potissimum provincia excitatum, postquam Symphosium, Dictinium aliosque episcopos et presbyteros, quondam Priscilliana lue infectos, a Toletanis Patribus receptos et absolutos fuisse, quidam invidi, aut ecclesiasticae disciplinae conservandae importuno studio addicti, resciverunt. Et imprimis quod ad laudata Acta attinet, qui oculos, prout a conciliorum collectoribus edita sunt, in ea conjiciunt, valde mutila et imperfecta modo asservari judicabunt, quod nemo hactenus animadvertit. Id sequens specimen, quod subjicimus, patefaciat. In epigraphe quidem nullum vitium irrepsisse arbitramur, nisi forte illud a collectoribus derivatum, qui istud Toletanum primum appellant, cum jam aliud ibidem ab iisdem novemdecim episcopis habitum Patruinus in sua asserat praefatione, ut etiam in superioribus",
+ "candidate_score": 0.675772,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_26_28",
+ "bdc_text": "vos certiora habebitis . Scribit Sultzerus e Basilęa arbitros colloquii in Gallia habendi esse delectos a parte pontificis cardinalem Lotharingum , Despensium et Salignatum , a parte altera cardinalem Castaliensem et eius fratrem atque Despuatum ; cardinales isti qui sint , scio , de reliquis nihil scio .",
+ "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_122",
+ "psc_text": "et de Gallaeciae schismate horum causa exorto. Quesnellianae conjecturae et ratiocinationes annotantur atque rejiciuntur. 1. Relicto in hisce exordiis parumper Quesnello ad nonnulla alia gradum facere statuimus. Ad Toletani videlicet concilii Acta, ad aliarum rerum seriem in hac eadem causa gestarum, ad gravissimum denique illud schisma in Galliciae potissimum provincia excitatum, postquam Symphosium, Dictinium aliosque episcopos et presbyteros, quondam Priscilliana lue infectos, a Toletanis Patribus receptos et absolutos fuisse, quidam invidi, aut ecclesiasticae disciplinae conservandae importuno studio addicti, resciverunt. Et imprimis quod ad laudata Acta attinet, qui oculos, prout a conciliorum collectoribus edita sunt, in ea conjiciunt, valde mutila et imperfecta modo asservari judicabunt, quod nemo hactenus animadvertit. Id sequens specimen, quod subjicimus, patefaciat. In epigraphe quidem nullum vitium irrepsisse arbitramur, nisi forte illud a collectoribus derivatum, qui istud Toletanum primum appellant, cum jam aliud ibidem ab iisdem novemdecim episcopis habitum Patruinus in sua asserat praefatione, ut etiam in superioribus",
+ "candidate_score": 0.674306,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_25_27",
+ "bdc_text": "quam hoc sit verum , nescio ; vos certiora habebitis . Scribit Sultzerus e Basilęa arbitros colloquii in Gallia habendi esse delectos a parte pontificis cardinalem Lotharingum , Despensium et Salignatum , a parte altera cardinalem Castaliensem et eius fratrem atque Despuatum ;",
+ "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_333",
+ "psc_text": "synodo proloquens dixit: Credo autem vestrae beatitudinis fraternitatem nosse quia eo tempore quo in his regionibus nefandissimae Priscillianae sectae venena serpebant, beatissimus papa urbis Romae Leo, qui quadragesimus fere apostoli 281 Petri successor exstitit, per Turribium notarium sedis suae ad synodum Galliciae contra impiam Priscillianae haeresis sectam scripta sua direxit. Si de Turribio Asturicensi isthaec verba explicanda forent, mendacium continerent. Is quippe cum esset episcopus, nec sedis apostolicae notarius dicendus est, nec illi munus istud injungendum, ut bajuli instar ad Galliciae synodum litteras deferret. Baronius hanc quaestionem excitari posse intelligens, unicum dumtaxat fuisse Turribium asseverat, cui primum refragatus est Ambrosius Morales rerum Hispanicarum scriptor non contemnendus, duos omnino distinguendos esse Turribios contendens, quorum alter Asturicensi potiebatur episcopatu, ad quem S. Leo Magnus epistolas direxit; alter vero per quem S. pontifex ad Hispaniae scripsit episcopos, qui Roma in Hispanias missus est ut laudatas deferret epistolas. Hanc ergo opinionem adoptavit Quesnellus, qui",
+ "candidate_score": 0.673722,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_25_27",
+ "bdc_text": "quam hoc sit verum , nescio ; vos certiora habebitis . Scribit Sultzerus e Basilęa arbitros colloquii in Gallia habendi esse delectos a parte pontificis cardinalem Lotharingum , Despensium et Salignatum , a parte altera cardinalem Castaliensem et eius fratrem atque Despuatum ;",
+ "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_122",
+ "psc_text": "et de Gallaeciae schismate horum causa exorto. Quesnellianae conjecturae et ratiocinationes annotantur atque rejiciuntur. 1. Relicto in hisce exordiis parumper Quesnello ad nonnulla alia gradum facere statuimus. Ad Toletani videlicet concilii Acta, ad aliarum rerum seriem in hac eadem causa gestarum, ad gravissimum denique illud schisma in Galliciae potissimum provincia excitatum, postquam Symphosium, Dictinium aliosque episcopos et presbyteros, quondam Priscilliana lue infectos, a Toletanis Patribus receptos et absolutos fuisse, quidam invidi, aut ecclesiasticae disciplinae conservandae importuno studio addicti, resciverunt. Et imprimis quod ad laudata Acta attinet, qui oculos, prout a conciliorum collectoribus edita sunt, in ea conjiciunt, valde mutila et imperfecta modo asservari judicabunt, quod nemo hactenus animadvertit. Id sequens specimen, quod subjicimus, patefaciat. In epigraphe quidem nullum vitium irrepsisse arbitramur, nisi forte illud a collectoribus derivatum, qui istud Toletanum primum appellant, cum jam aliud ibidem ab iisdem novemdecim episcopis habitum Patruinus in sua asserat praefatione, ut etiam in superioribus",
+ "candidate_score": 0.673339,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_25_27",
+ "bdc_text": "quam hoc sit verum , nescio ; vos certiora habebitis . Scribit Sultzerus e Basilęa arbitros colloquii in Gallia habendi esse delectos a parte pontificis cardinalem Lotharingum , Despensium et Salignatum , a parte altera cardinalem Castaliensem et eius fratrem atque Despuatum ;",
+ "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_89",
+ "psc_text": "in aliquo, ut arbitror, episcoporum conventu anathemate proscripti fuere. Sed de re tam obscura, cujus veteres scriptores altum servavere silentium, ne in divinationem labamur, verba facere omnino praetermittimus. Sed ad Idatii Chronicon sermonem convertentes, quandonam Symphosius et Dictinius ad catholicorum communionem redierint, paucis explicabimus . 8. Idatius itaque, Hispaniarum rerum scriptor accuratissimus, sub Anastasii pontificatu quoddam Toletanum concilium habitum fuisse, atque in eo tum Symphosium, tum Dictinium, aliosque Gallaeciae provinciae episcopos Priscillianam haeresim ejurasse, propriaque manu fidei professione subscripta condemnasse asseverat. Romanae Ecclesiae 37 habetur episcopus Anastasius. In provincia Carthaginensi, in civitate Toleto, synodus episcoporum contrahitur, in cujus gestis continetur Symphosius, et Dictinius, et alii cum his Gallaeciae provinciae episcopis Priscilliani sectatores haeresim ejus blasphemissimam cum assertore eodem professionis suae subscriptione condemnant. Addit praeterea: Statuuntur quaedam etiam observanda de Ecclesiae disciplina, communicante in eodem concilio Ortigio episcopo, qui Gelenis fuerat ordinatus. Sed agentibus Priscillianistis, pro fide catholica pulsus factionibus exsulabat.",
+ "candidate_score": 0.672868,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_25_27",
+ "bdc_text": "quam hoc sit verum , nescio ; vos certiora habebitis . Scribit Sultzerus e Basilęa arbitros colloquii in Gallia habendi esse delectos a parte pontificis cardinalem Lotharingum , Despensium et Salignatum , a parte altera cardinalem Castaliensem et eius fratrem atque Despuatum ;",
+ "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_16",
+ "psc_text": "Burdigalensi agerent archiepiscopatu, ita de S. Delphino, ad Christi annum 380, scripsere: S. Delphinus Ecclesiae Gallicanae singulare ornamentum . . . . , concilio Caesaraugustae in Hispania Tarraconensi celebrato, anno 380 aut anno sequenti, cum aliis Aquitaniae praesulibus interfuit, ubi damnati sunt Priscillianus et Delphidius, rhetor Aquitanus, aliive nefariorum dogmatum sectatores. Praeterea tandem, qui fieri potest ut Prosperi tam apertum tamque perspicuum testimonium rejiciamus? Illud profecto nec rejecerunt, nec de errore notarunt Tillemontius atque Dionysius Petavius; qui quamvis de Priscilliani patria et origine disserere dissimulent, tamen nobiscum illius haereseos 214 exordium ad 379 Christi annum revocarunt, solo Prosperi testimonio adducti. Non igitur Prosper ipse, ne in suum et totius Aquitaniae gentis dedecus et probrum verteretur, Priscillianum Gallum appellasset, si id certo cum sibi tum caeteris satis superque non fuisset perspectum. Si ita profecto, contra vulgatissimam traditionem omniumque persuasionem ratiocinaremur, nodum in scirpo quaerere videremur. Etenim ibi Priscillianum duxisse originem, ubi",
+ "candidate_score": 0.67047,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_26_28",
+ "bdc_text": "vos certiora habebitis . Scribit Sultzerus e Basilęa arbitros colloquii in Gallia habendi esse delectos a parte pontificis cardinalem Lotharingum , Despensium et Salignatum , a parte altera cardinalem Castaliensem et eius fratrem atque Despuatum ; cardinales isti qui sint , scio , de reliquis nihil scio .",
+ "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_115",
+ "psc_text": "quae disserendi ratio, contra 235 Ecclesiae canones, duos confingit episcopos eamdem sedem administrantes? Horum porro nihil habet Idatius in Chronico, nihil Toletani Patres, qui de hac Dictinii restitutione, aut de Turribii ordinatione nec unum verbum protulerunt. Immo Chronicum illud et hujus concilii Acta mire inter se concinunt; in ea videlicet indicanda indulgentia, qua Dictinio et caeteris poenitentibus episcopis benigne fuit concessum in suis sedibus perseverare, et dumtaxat cautum fuit ut ab initiandis episcopis, presbyteris atque diaconibus se abstinerent, quoadusque Romani pontificis Anastasii et Simpliciani Mediolanensis episcopi, Ambrosii successoris, communionis litteras reciperent: Symphosius autem (aiunt Toletani praesules) senex religiosus, qui quod egerat, supra scripsimus, in Ecclesia sua consistat, circumspectior circa eos quos ei reddemus futurus; inde exspectabit communionem unde prius spem futurae pacis acceperat. Quod observandum etiam Dictinio et Antherio esse decrevimus. Cum itaque Toletani Patres decrevissent Symphosium, Dictinium et Antherium in suis Ecclesiis debuisse consistere, an non confinxit Quesnellus Dictinium",
+ "candidate_score": 0.6679,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_25_27",
+ "bdc_text": "quam hoc sit verum , nescio ; vos certiora habebitis . Scribit Sultzerus e Basilęa arbitros colloquii in Gallia habendi esse delectos a parte pontificis cardinalem Lotharingum , Despensium et Salignatum , a parte altera cardinalem Castaliensem et eius fratrem atque Despuatum ;",
+ "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_335",
+ "psc_text": "fuisse in litteris eorum nomina describere per quos hae deferebantur. » Leonem ad Turribium rescripsisse per eumdem diaconum Pervincium, a quo consultationes acceperat: « Ad Galliciae vero synodum mittere debuisse non alienum clericum, sed nuntium aliquem e suo latere avulsum, quod munus optime alteri Turribio, non episcopo, sed Romanae sedis notario dumtaxat poterat convenire. » Haec, inquam, et id genus alia, nimis operose congerit, et magnifice exaggerat Quesnellus, ut duos Turribios distinguat. Qui praeterea cum se Leonino textu a Baronio urgeri intelligeret, in hunc tela retorquere nisus est, doctissimum istum Romanae Ecclesiae cardinalem, et Ecclesiasticorum Annalium parentem oblitum esse contendens. « Quidnam sit discriminis inter episcopum rebus Ecclesiae sacerdotali sollicitudine incumbentem, et diaconum, vel notarium, episcopi mandata ex praecepto exsequentem, et huc illucque litteras bajuli instar deferentem. » 2. Lepida profecto ratiocinatio isthaec iis forte videbitur, qui Quesnello adulari cupientes, nonnisi externam rerum superficiem attingere quaerunt. Sed quid ea insulsius,",
+ "candidate_score": 0.667466,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_27_29",
+ "bdc_text": "Scribit Sultzerus e Basilęa arbitros colloquii in Gallia habendi esse delectos a parte pontificis cardinalem Lotharingum , Despensium et Salignatum , a parte altera cardinalem Castaliensem et eius fratrem atque Despuatum ; cardinales isti qui sint , scio , de reliquis nihil scio . Scribit etiam amplius in haec verba :",
+ "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_115",
+ "psc_text": "quae disserendi ratio, contra 235 Ecclesiae canones, duos confingit episcopos eamdem sedem administrantes? Horum porro nihil habet Idatius in Chronico, nihil Toletani Patres, qui de hac Dictinii restitutione, aut de Turribii ordinatione nec unum verbum protulerunt. Immo Chronicum illud et hujus concilii Acta mire inter se concinunt; in ea videlicet indicanda indulgentia, qua Dictinio et caeteris poenitentibus episcopis benigne fuit concessum in suis sedibus perseverare, et dumtaxat cautum fuit ut ab initiandis episcopis, presbyteris atque diaconibus se abstinerent, quoadusque Romani pontificis Anastasii et Simpliciani Mediolanensis episcopi, Ambrosii successoris, communionis litteras reciperent: Symphosius autem (aiunt Toletani praesules) senex religiosus, qui quod egerat, supra scripsimus, in Ecclesia sua consistat, circumspectior circa eos quos ei reddemus futurus; inde exspectabit communionem unde prius spem futurae pacis acceperat. Quod observandum etiam Dictinio et Antherio esse decrevimus. Cum itaque Toletani Patres decrevissent Symphosium, Dictinium et Antherium in suis Ecclesiis debuisse consistere, an non confinxit Quesnellus Dictinium",
+ "candidate_score": 0.666843,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_26_28",
+ "bdc_text": "vos certiora habebitis . Scribit Sultzerus e Basilęa arbitros colloquii in Gallia habendi esse delectos a parte pontificis cardinalem Lotharingum , Despensium et Salignatum , a parte altera cardinalem Castaliensem et eius fratrem atque Despuatum ; cardinales isti qui sint , scio , de reliquis nihil scio .",
+ "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_335",
+ "psc_text": "fuisse in litteris eorum nomina describere per quos hae deferebantur. » Leonem ad Turribium rescripsisse per eumdem diaconum Pervincium, a quo consultationes acceperat: « Ad Galliciae vero synodum mittere debuisse non alienum clericum, sed nuntium aliquem e suo latere avulsum, quod munus optime alteri Turribio, non episcopo, sed Romanae sedis notario dumtaxat poterat convenire. » Haec, inquam, et id genus alia, nimis operose congerit, et magnifice exaggerat Quesnellus, ut duos Turribios distinguat. Qui praeterea cum se Leonino textu a Baronio urgeri intelligeret, in hunc tela retorquere nisus est, doctissimum istum Romanae Ecclesiae cardinalem, et Ecclesiasticorum Annalium parentem oblitum esse contendens. « Quidnam sit discriminis inter episcopum rebus Ecclesiae sacerdotali sollicitudine incumbentem, et diaconum, vel notarium, episcopi mandata ex praecepto exsequentem, et huc illucque litteras bajuli instar deferentem. » 2. Lepida profecto ratiocinatio isthaec iis forte videbitur, qui Quesnello adulari cupientes, nonnisi externam rerum superficiem attingere quaerunt. Sed quid ea insulsius,",
+ "candidate_score": 0.665987,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_26_28",
+ "bdc_text": "vos certiora habebitis . Scribit Sultzerus e Basilęa arbitros colloquii in Gallia habendi esse delectos a parte pontificis cardinalem Lotharingum , Despensium et Salignatum , a parte altera cardinalem Castaliensem et eius fratrem atque Despuatum ; cardinales isti qui sint , scio , de reliquis nihil scio .",
+ "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_89",
+ "psc_text": "in aliquo, ut arbitror, episcoporum conventu anathemate proscripti fuere. Sed de re tam obscura, cujus veteres scriptores altum servavere silentium, ne in divinationem labamur, verba facere omnino praetermittimus. Sed ad Idatii Chronicon sermonem convertentes, quandonam Symphosius et Dictinius ad catholicorum communionem redierint, paucis explicabimus . 8. Idatius itaque, Hispaniarum rerum scriptor accuratissimus, sub Anastasii pontificatu quoddam Toletanum concilium habitum fuisse, atque in eo tum Symphosium, tum Dictinium, aliosque Gallaeciae provinciae episcopos Priscillianam haeresim ejurasse, propriaque manu fidei professione subscripta condemnasse asseverat. Romanae Ecclesiae 37 habetur episcopus Anastasius. In provincia Carthaginensi, in civitate Toleto, synodus episcoporum contrahitur, in cujus gestis continetur Symphosius, et Dictinius, et alii cum his Gallaeciae provinciae episcopis Priscilliani sectatores haeresim ejus blasphemissimam cum assertore eodem professionis suae subscriptione condemnant. Addit praeterea: Statuuntur quaedam etiam observanda de Ecclesiae disciplina, communicante in eodem concilio Ortigio episcopo, qui Gelenis fuerat ordinatus. Sed agentibus Priscillianistis, pro fide catholica pulsus factionibus exsulabat.",
+ "candidate_score": 0.665661,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_27_29",
+ "bdc_text": "Scribit Sultzerus e Basilęa arbitros colloquii in Gallia habendi esse delectos a parte pontificis cardinalem Lotharingum , Despensium et Salignatum , a parte altera cardinalem Castaliensem et eius fratrem atque Despuatum ; cardinales isti qui sint , scio , de reliquis nihil scio . Scribit etiam amplius in haec verba :",
+ "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_335",
+ "psc_text": "fuisse in litteris eorum nomina describere per quos hae deferebantur. » Leonem ad Turribium rescripsisse per eumdem diaconum Pervincium, a quo consultationes acceperat: « Ad Galliciae vero synodum mittere debuisse non alienum clericum, sed nuntium aliquem e suo latere avulsum, quod munus optime alteri Turribio, non episcopo, sed Romanae sedis notario dumtaxat poterat convenire. » Haec, inquam, et id genus alia, nimis operose congerit, et magnifice exaggerat Quesnellus, ut duos Turribios distinguat. Qui praeterea cum se Leonino textu a Baronio urgeri intelligeret, in hunc tela retorquere nisus est, doctissimum istum Romanae Ecclesiae cardinalem, et Ecclesiasticorum Annalium parentem oblitum esse contendens. « Quidnam sit discriminis inter episcopum rebus Ecclesiae sacerdotali sollicitudine incumbentem, et diaconum, vel notarium, episcopi mandata ex praecepto exsequentem, et huc illucque litteras bajuli instar deferentem. » 2. Lepida profecto ratiocinatio isthaec iis forte videbitur, qui Quesnello adulari cupientes, nonnisi externam rerum superficiem attingere quaerunt. Sed quid ea insulsius,",
+ "candidate_score": 0.665245,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_27_29",
+ "bdc_text": "Scribit Sultzerus e Basilęa arbitros colloquii in Gallia habendi esse delectos a parte pontificis cardinalem Lotharingum , Despensium et Salignatum , a parte altera cardinalem Castaliensem et eius fratrem atque Despuatum ; cardinales isti qui sint , scio , de reliquis nihil scio . Scribit etiam amplius in haec verba :",
+ "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_89",
+ "psc_text": "in aliquo, ut arbitror, episcoporum conventu anathemate proscripti fuere. Sed de re tam obscura, cujus veteres scriptores altum servavere silentium, ne in divinationem labamur, verba facere omnino praetermittimus. Sed ad Idatii Chronicon sermonem convertentes, quandonam Symphosius et Dictinius ad catholicorum communionem redierint, paucis explicabimus . 8. Idatius itaque, Hispaniarum rerum scriptor accuratissimus, sub Anastasii pontificatu quoddam Toletanum concilium habitum fuisse, atque in eo tum Symphosium, tum Dictinium, aliosque Gallaeciae provinciae episcopos Priscillianam haeresim ejurasse, propriaque manu fidei professione subscripta condemnasse asseverat. Romanae Ecclesiae 37 habetur episcopus Anastasius. In provincia Carthaginensi, in civitate Toleto, synodus episcoporum contrahitur, in cujus gestis continetur Symphosius, et Dictinius, et alii cum his Gallaeciae provinciae episcopis Priscilliani sectatores haeresim ejus blasphemissimam cum assertore eodem professionis suae subscriptione condemnant. Addit praeterea: Statuuntur quaedam etiam observanda de Ecclesiae disciplina, communicante in eodem concilio Ortigio episcopo, qui Gelenis fuerat ordinatus. Sed agentibus Priscillianistis, pro fide catholica pulsus factionibus exsulabat.",
+ "candidate_score": 0.664912,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_27_29",
+ "bdc_text": "Scribit Sultzerus e Basilęa arbitros colloquii in Gallia habendi esse delectos a parte pontificis cardinalem Lotharingum , Despensium et Salignatum , a parte altera cardinalem Castaliensem et eius fratrem atque Despuatum ; cardinales isti qui sint , scio , de reliquis nihil scio . Scribit etiam amplius in haec verba :",
+ "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_44",
+ "psc_text": "Retulitne eam Theodoretus quemadmodum in suo autographo descriptam reperiit? Aut Orientales illi Patres de Occidentalium sedium ordine vel optime edocti, vel eum, nihil immutantes, fideliter persecuti sunt? Quis alterutrum affirmabit? Nam imprimis Orientales illi, qui Constantinopolim in concilio convenerant, Romanae Damasi synodo, quae tum agebatur, detrectarunt interesse, se excusantes, post tot innumeras gravissimasque aerumnas Arianorum furore exhaustas, tam longum et laboriosum iter arripere non posse, ut Romam venirent. Ea de causa tres episcopos legatos ad Damasum et Romanam synodum mittunt, Cyriacum, videlicet, Eusebium et Priscillianum, qui secum laudatam a Theodoreto epistolam detulere. Illis ergo Orientis Patribus, cum ordo, quem Occidentales episcopi in Romano concilio tenuere, tum horum numerus prorsus erant ignoti. Et idcirco nonnullorum nomina dumtaxat descripsere, caetera autem generali hac formula concludentes: Et caeteris sanctis episcopis in celebri urbe Roma convocatis. Nihil denique dicam de suspecta Theodoreti fide in veterum monumentis recensendis, cum jam Baronius atque alii merito eum",
+ "candidate_score": 0.664469,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_8_10",
+ "bdc_text": "Basileae quid actum sit , ex d. Tumisio habe : recusavit princeps recipere conditiones in superiori conventu ab Helvetiis constitutas , et de eo nostri magnopere gavisi sunt ; verebantur enim , si ipse eas recipere voluisset , ne magna cum omnium offensione Helvetiorum ipsi recusaturi essent .",
+ "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_97",
+ "psc_text": "suam sententiam hanc transtulit Quesnellus narrationem, minime tamen perpendens an cum caeteris aliis Priscillianistarum historiae certissimis monumentis cohaereret, necne. Si ad memoriam revocemus ea quae in superioribus ex Severo Sulpicio exscripsimus, dissimilem quamdam in Ambrosio agendi rationem in eadem causa deprehendimus. Is quidem Priscillianum, Instantium aliosque hujus sectae viros, qui Caesaraugustanae illi synodo anno 381 se sistere detractarunt; quamvis Mediolanum profectos; non audivit; non recepit; nec pro iisdem recipiendis ullas ad catholicos Hispaniarum episcopos litteras dedit. Qui ergo fieri potuit ut idem Ambrosius post illud idem Caesaraugustanum concilium audierit, receperit, poenitentiaeque agendae conditiones Symphosio episcopo et hujus filio Dictinio atque aliis praescripserit, qui iisdem moribus et vitiis labefactabantur? 2. Sed aliud quidpiam praeterea laudata in narratione est; quod cum Caesaraugustani concilii tempore minime conciliari potest. Ibidem enim sancti Siricii papae pro haereticis poenitentibus recipiendis statuta laudantur, Nec Ambrosius ipse alias conditiones jure praescribere poterat, nisi eas quas apostolica summi pontificis",
+ "candidate_score": 0.661902,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_27",
+ "bdc_text": "Scribit Sultzerus e Basilęa arbitros colloquii in Gallia habendi esse delectos a parte pontificis cardinalem Lotharingum , Despensium et Salignatum , a parte altera cardinalem Castaliensem et eius fratrem atque Despuatum ;",
+ "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_115",
+ "psc_text": "quae disserendi ratio, contra 235 Ecclesiae canones, duos confingit episcopos eamdem sedem administrantes? Horum porro nihil habet Idatius in Chronico, nihil Toletani Patres, qui de hac Dictinii restitutione, aut de Turribii ordinatione nec unum verbum protulerunt. Immo Chronicum illud et hujus concilii Acta mire inter se concinunt; in ea videlicet indicanda indulgentia, qua Dictinio et caeteris poenitentibus episcopis benigne fuit concessum in suis sedibus perseverare, et dumtaxat cautum fuit ut ab initiandis episcopis, presbyteris atque diaconibus se abstinerent, quoadusque Romani pontificis Anastasii et Simpliciani Mediolanensis episcopi, Ambrosii successoris, communionis litteras reciperent: Symphosius autem (aiunt Toletani praesules) senex religiosus, qui quod egerat, supra scripsimus, in Ecclesia sua consistat, circumspectior circa eos quos ei reddemus futurus; inde exspectabit communionem unde prius spem futurae pacis acceperat. Quod observandum etiam Dictinio et Antherio esse decrevimus. Cum itaque Toletani Patres decrevissent Symphosium, Dictinium et Antherium in suis Ecclesiis debuisse consistere, an non confinxit Quesnellus Dictinium",
+ "candidate_score": 0.660147,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_27",
+ "bdc_text": "Scribit Sultzerus e Basilęa arbitros colloquii in Gallia habendi esse delectos a parte pontificis cardinalem Lotharingum , Despensium et Salignatum , a parte altera cardinalem Castaliensem et eius fratrem atque Despuatum ;",
+ "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_122",
+ "psc_text": "et de Gallaeciae schismate horum causa exorto. Quesnellianae conjecturae et ratiocinationes annotantur atque rejiciuntur. 1. Relicto in hisce exordiis parumper Quesnello ad nonnulla alia gradum facere statuimus. Ad Toletani videlicet concilii Acta, ad aliarum rerum seriem in hac eadem causa gestarum, ad gravissimum denique illud schisma in Galliciae potissimum provincia excitatum, postquam Symphosium, Dictinium aliosque episcopos et presbyteros, quondam Priscilliana lue infectos, a Toletanis Patribus receptos et absolutos fuisse, quidam invidi, aut ecclesiasticae disciplinae conservandae importuno studio addicti, resciverunt. Et imprimis quod ad laudata Acta attinet, qui oculos, prout a conciliorum collectoribus edita sunt, in ea conjiciunt, valde mutila et imperfecta modo asservari judicabunt, quod nemo hactenus animadvertit. Id sequens specimen, quod subjicimus, patefaciat. In epigraphe quidem nullum vitium irrepsisse arbitramur, nisi forte illud a collectoribus derivatum, qui istud Toletanum primum appellant, cum jam aliud ibidem ab iisdem novemdecim episcopis habitum Patruinus in sua asserat praefatione, ut etiam in superioribus",
+ "candidate_score": 0.659734,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_27",
+ "bdc_text": "Scribit Sultzerus e Basilęa arbitros colloquii in Gallia habendi esse delectos a parte pontificis cardinalem Lotharingum , Despensium et Salignatum , a parte altera cardinalem Castaliensem et eius fratrem atque Despuatum ;",
+ "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_246",
+ "psc_text": "generale concilium celebraretur, Galliciae saltem sacerdotes in unum convenire praecepit, quibus congregandis Idatio, et Ceponio, utpote metropolitico jure insignitis, cura demandata est, quibus et Turribii sollicitudinem adjunxit, ut citius vel provinciali conventu remedium tantis vulneribus afferretur. Dum haec igitur in Gallicia et Hispania agenda Leo jussit, et dum Pervincio Asturicensi diacono epistolas pontificias utriusque regni episcopis deferendas tradidit, jam Calipius et Ardubare Romanum consulatum agebant. Id vero in Christi annum 447 contigisse, jam Romanorum consulum tabulae patefaciunt. Si quid tamen abundantius theologicarum rerum studiosi veritatisque amatores ad hujus nefandissimae sectae refellendos errores sibi cupiunt nancisci, ejusdem S. pontificis consulant homilias. Vix enim ab eodem comperta nequissimorum hominum impietate et sacrilegiis, studium cohibere non potuit, quin inter sacra mysteria peragenda profanam eam religionem hujusque dogmata impeteret et exagitaret. Cujus quidem agendi rationem nobis satis est indicasse, ne prolixior justo haec nostra evadat oratio. 263 CAPUT XV. De conciliis in Galliciae et",
+ "candidate_score": 0.659171,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_27",
+ "bdc_text": "Scribit Sultzerus e Basilęa arbitros colloquii in Gallia habendi esse delectos a parte pontificis cardinalem Lotharingum , Despensium et Salignatum , a parte altera cardinalem Castaliensem et eius fratrem atque Despuatum ;",
+ "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_332",
+ "psc_text": "eripere conabor, quae ex hujus concilii textu et narrationibus depromptae sunt, quaeque maximam disceptandi libidinem in Paschasii Quesnelli aliorumque animos excitarunt, ut mox videmus. CAPUT XIX ET ULTIMUM. Duos Leonis tempore exstitisse Turribios perperam Paschasius Quesnellus arbitratus est. Ad quem potissimum Christi annum Bracarense concilium de quo egimus sit revocandum. 1. Actorum Bracarensium seriem Paschasius Quesnellus percurrens, in eam lapsus est opinionem, praeter Turribium illum Asturicensem, de quo in superioribus verba fecimus, alium hujus nominis hominem exstitisse, qui apostolicae sedis notarii munere fungebatur, qui ad Galliciae synodum Leonis litteras detulerat. Huic controversiae Lucretii verba occasionem praebuere, qui in laudata Bracarensi synodo proloquens dixit: Credo autem vestrae beatitudinis fraternitatem nosse quia eo tempore quo in his regionibus nefandissimae Priscillianae sectae venena serpebant, beatissimus papa urbis Romae Leo, qui quadragesimus fere apostoli 281 Petri successor exstitit, per Turribium notarium sedis suae ad synodum Galliciae contra impiam Priscillianae haeresis sectam scripta sua direxit.",
+ "candidate_score": 0.657826,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_7_9",
+ "bdc_text": "Schedulam de rebus Italicis et aliis tibi , sicut iubes , remitto . Basileae quid actum sit , ex d. Tumisio habe : recusavit princeps recipere conditiones in superiori conventu ab Helvetiis constitutas , et de eo nostri magnopere gavisi sunt ;",
+ "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_97",
+ "psc_text": "suam sententiam hanc transtulit Quesnellus narrationem, minime tamen perpendens an cum caeteris aliis Priscillianistarum historiae certissimis monumentis cohaereret, necne. Si ad memoriam revocemus ea quae in superioribus ex Severo Sulpicio exscripsimus, dissimilem quamdam in Ambrosio agendi rationem in eadem causa deprehendimus. Is quidem Priscillianum, Instantium aliosque hujus sectae viros, qui Caesaraugustanae illi synodo anno 381 se sistere detractarunt; quamvis Mediolanum profectos; non audivit; non recepit; nec pro iisdem recipiendis ullas ad catholicos Hispaniarum episcopos litteras dedit. Qui ergo fieri potuit ut idem Ambrosius post illud idem Caesaraugustanum concilium audierit, receperit, poenitentiaeque agendae conditiones Symphosio episcopo et hujus filio Dictinio atque aliis praescripserit, qui iisdem moribus et vitiis labefactabantur? 2. Sed aliud quidpiam praeterea laudata in narratione est; quod cum Caesaraugustani concilii tempore minime conciliari potest. Ibidem enim sancti Siricii papae pro haereticis poenitentibus recipiendis statuta laudantur, Nec Ambrosius ipse alias conditiones jure praescribere poterat, nisi eas quas apostolica summi pontificis",
+ "candidate_score": 0.655288,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_27",
+ "bdc_text": "Scribit Sultzerus e Basilęa arbitros colloquii in Gallia habendi esse delectos a parte pontificis cardinalem Lotharingum , Despensium et Salignatum , a parte altera cardinalem Castaliensem et eius fratrem atque Despuatum ;",
+ "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_89",
+ "psc_text": "in aliquo, ut arbitror, episcoporum conventu anathemate proscripti fuere. Sed de re tam obscura, cujus veteres scriptores altum servavere silentium, ne in divinationem labamur, verba facere omnino praetermittimus. Sed ad Idatii Chronicon sermonem convertentes, quandonam Symphosius et Dictinius ad catholicorum communionem redierint, paucis explicabimus . 8. Idatius itaque, Hispaniarum rerum scriptor accuratissimus, sub Anastasii pontificatu quoddam Toletanum concilium habitum fuisse, atque in eo tum Symphosium, tum Dictinium, aliosque Gallaeciae provinciae episcopos Priscillianam haeresim ejurasse, propriaque manu fidei professione subscripta condemnasse asseverat. Romanae Ecclesiae 37 habetur episcopus Anastasius. In provincia Carthaginensi, in civitate Toleto, synodus episcoporum contrahitur, in cujus gestis continetur Symphosius, et Dictinius, et alii cum his Gallaeciae provinciae episcopis Priscilliani sectatores haeresim ejus blasphemissimam cum assertore eodem professionis suae subscriptione condemnant. Addit praeterea: Statuuntur quaedam etiam observanda de Ecclesiae disciplina, communicante in eodem concilio Ortigio episcopo, qui Gelenis fuerat ordinatus. Sed agentibus Priscillianistis, pro fide catholica pulsus factionibus exsulabat.",
+ "candidate_score": 0.654765,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_8_10",
+ "bdc_text": "Basileae quid actum sit , ex d. Tumisio habe : recusavit princeps recipere conditiones in superiori conventu ab Helvetiis constitutas , et de eo nostri magnopere gavisi sunt ; verebantur enim , si ipse eas recipere voluisset , ne magna cum omnium offensione Helvetiorum ipsi recusaturi essent .",
+ "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_159",
+ "psc_text": "ad Siricium papam epistolae qualem quantamque ipse erga apostolicam sedem animi reverentiam et submissionem exercuerit, quantumque Romanum pontificem ob jam damnatos haereticos laudaverit, nimis evidenter manifestant. Ambrosius igitur agens cum Hispanis episcopis de recipiendis Symphosio et Dictinio poenitentibus, non poterat praeterire conditiones jam ab eodem papa Siricio praescriptas; nec ipsi Hispani episcopi poenitentium causam cognoscere poterant, de ea inquirere et judicare, nisi sub iisdem conditionibus quas Siriciana statuta continebant. Igitur in definitivae sententiae decreto, quod Toletani PP. ediderunt, necessario ea verba exprimere oportebat: Litteris tamen sanctae memoriae Ambrosii . . . . ut, si condemnassent quae perperam egerant, et implessent conditiones, quas praescriptas litterae continebant, reverenter ad pacem (adde, quae S. memoriae papa Siricius suasisset) . . . . magnam, etc. Quod si facere praetermisissent, non irreverentiae dumtaxat, sed et schismatis et contumaciae redargui et puniri potuissent. At ne operam tandem vel cum uno Tillemontio, vel cum apostolicae sedis inimicis",
+ "candidate_score": 0.65348,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_8_10",
+ "bdc_text": "Basileae quid actum sit , ex d. Tumisio habe : recusavit princeps recipere conditiones in superiori conventu ab Helvetiis constitutas , et de eo nostri magnopere gavisi sunt ; verebantur enim , si ipse eas recipere voluisset , ne magna cum omnium offensione Helvetiorum ipsi recusaturi essent .",
+ "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_152",
+ "psc_text": "mediatorem et supremum etiam judicem debeant referri, non tamen parem utrique auctoritatem fuisse indicant. Ambrosius enim, in hac causa, vicaria, dumtaxat, seu delegata summi pontificis potestate fungebatur, cum ipse conditiones sub quibus poenitentes illi reciperentur non praescripserit, sed eos sub praescriptis a Siricio papa recipiendos insinuaverit suaseritque. Nihil nostro confingimus marte. Sed ejusdem definitivae sententiae illa verba id sonant: Litteris sanctae memoriae Ambrosii, quas post illud concilium ad nos miserat, ut, si condemnassent, quae perperam egerant, et implessent conditiones quas praescriptas litterae continebant, reverenter ad pacem (adde, quae sanctae memoriae Siricius papa suasisset ) . . . Quid enim ea ibi verba apponere, quae sanctae memoriae Siricius 243 papa suasisset, si Ambrosius propria et non apostolicae sedis auctoritate ad Hispaniarum episcopos scripsisset? Siricii quippe, non Ambrosii est magnum illud decretum ad Tarraconenses, Carthaginienses, Baeticos, Lusitanos atque Gallaecios, eosque qui in vicinis habitabant provinciis, quo statuit ea conditione poenitentibus, bigamis, vel",
+ "candidate_score": 0.652641,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_9_11",
+ "bdc_text": "recusavit princeps recipere conditiones in superiori conventu ab Helvetiis constitutas , et de eo nostri magnopere gavisi sunt ; verebantur enim , si ipse eas recipere voluisset , ne magna cum omnium offensione Helvetiorum ipsi recusaturi essent . Tentarunt quidem arbitri aliud medium et voluerunt , ut prioribus tribus praefecturis , Tononiensi videlicet , Gaiensi et Terniacensi , quarta adhuc , Nividunensis videlicet , adderetur .",
+ "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_147",
+ "psc_text": "omnia quae causa religionis tuendae, Ecclesiasticae disciplinae reparandae, atque pacis firmandae, perpetuoque duraturae concordiae, a Toletanis illis PP. anno 399 aut 400 firmata sunt. Verum cum in iis condendis decretis laudati PP. semper eam conditionem apposuerint, se pleniorem remissionem poenitentibus concessuros, cum sedes apostolica rescripserit, ut cum Vegentino et Paterno factum legimus, videlicet, Recepturi etiam in nostram communionem, cum sedes apostolica rescripserit; vel cum agebatur de recipiendis iis Gallaeciae episcopis qui cum Symphosio semper communicaverant, quibus dictum est, ut exspectarent pari exemplo quid papa, qui nunc est, quid S. Simplicianus Mediolanensis episcopus reliquique Ecclesiarum rescribant sacerdotes; vel illud denique, quod de Dictinio et Anterio pariter episcopis servandum constituerunt, quos ab ordinationis sacrae ministerio abstentos esse voluere, quoadusque per papam vel sanctum Simplicianum communio ipsis redderetur; cum, inquam, nos ejusmodi loquendi formulas ab Hispanis conciliis adhibitas offendamus, inde est ut nos in iis, tamquam in speculo, conspiciamus Hispaniarum praesules talem tantamque",
+ "candidate_score": 0.650317,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_7_9",
+ "bdc_text": "Schedulam de rebus Italicis et aliis tibi , sicut iubes , remitto . Basileae quid actum sit , ex d. Tumisio habe : recusavit princeps recipere conditiones in superiori conventu ab Helvetiis constitutas , et de eo nostri magnopere gavisi sunt ;",
+ "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_43",
+ "psc_text": "iis actis subscripsit. 6. Sed ad Orientalium epistolam a Theodoreto laudatam quod attinet, quid aiunt post Damasi et Ambrosii nomina illud statim Brittonis offendi? Sed rogo: Estne is Trevirorum episcopus? Nullibi id Theodoretus affirmat. Immo Henricus Valesius eum Capuanum episcopum fuisse suspicatus est. Sed rem definire impossibile reputamus, cum Romanae illius synodi Acta a Damaso coactae jam integra in Conciliorum collectione non asserventur, et episcoporum subscriptiones jamdiu interciderint. At dabo hunc Brittonem eumdem Trevirorum episcopum fuisse. Ergo tam solidum ex ea Orientalium episcoporum epistola deducitur ne argumentum, 220 ut hujus sola male confecta aut descripta epigraphe tanti momenti quaestionem definiat? Retulitne eam Theodoretus quemadmodum in suo autographo descriptam reperiit? Aut Orientales illi Patres de Occidentalium sedium ordine vel optime edocti, vel eum, nihil immutantes, fideliter persecuti sunt? Quis alterutrum affirmabit? Nam imprimis Orientales illi, qui Constantinopolim in concilio convenerant, Romanae Damasi synodo, quae tum agebatur, detrectarunt interesse, se excusantes, post",
+ "candidate_score": 0.643764,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_8_10",
+ "bdc_text": "Basileae quid actum sit , ex d. Tumisio habe : recusavit princeps recipere conditiones in superiori conventu ab Helvetiis constitutas , et de eo nostri magnopere gavisi sunt ; verebantur enim , si ipse eas recipere voluisset , ne magna cum omnium offensione Helvetiorum ipsi recusaturi essent .",
+ "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_160",
+ "psc_text": "conditiones, quas praescriptas litterae continebant, reverenter ad pacem (adde, quae S. memoriae papa Siricius suasisset) . . . . magnam, etc. Quod si facere praetermisissent, non irreverentiae dumtaxat, sed et schismatis et contumaciae redargui et puniri potuissent. At ne operam tandem vel cum uno Tillemontio, vel cum apostolicae sedis inimicis ludere videar, relictis modo Siricianis decretis atque Toletani concilii gestorum exemplaribus, ad ea gradum facere libet quae post hujusmodi gesta in iisdem Hispaniarum provinciis contigerunt. CAPUT XI. De gravi schismate inter Hispanos orto post Toletanam synodum. 1. Grave quidem tunc schisma ob veniam relaxatam episcopis et clericis poenitentibus, Priscillianistarum haeresim et scripta exsecrantibus, vel ob indulgentiam contumacibus denegatam, paulo post excitatum fuisse, jam sancti Innocentii papae epistolae ad synodum Toletanam evidentissime patefaciunt. Cujus quidem schismatis auctores Boetici, et Carthaginenses episcopi fuere, qui aegerrime ferentes quod Toletani Patres Symphosium, Dictinium aliosque Gallaeciae episcopos in communionem, retentis honoribus et gradibus, recepissent, ab",
+ "candidate_score": 0.642899,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_7_9",
+ "bdc_text": "Schedulam de rebus Italicis et aliis tibi , sicut iubes , remitto . Basileae quid actum sit , ex d. Tumisio habe : recusavit princeps recipere conditiones in superiori conventu ab Helvetiis constitutas , et de eo nostri magnopere gavisi sunt ;",
+ "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_89",
+ "psc_text": "in aliquo, ut arbitror, episcoporum conventu anathemate proscripti fuere. Sed de re tam obscura, cujus veteres scriptores altum servavere silentium, ne in divinationem labamur, verba facere omnino praetermittimus. Sed ad Idatii Chronicon sermonem convertentes, quandonam Symphosius et Dictinius ad catholicorum communionem redierint, paucis explicabimus . 8. Idatius itaque, Hispaniarum rerum scriptor accuratissimus, sub Anastasii pontificatu quoddam Toletanum concilium habitum fuisse, atque in eo tum Symphosium, tum Dictinium, aliosque Gallaeciae provinciae episcopos Priscillianam haeresim ejurasse, propriaque manu fidei professione subscripta condemnasse asseverat. Romanae Ecclesiae 37 habetur episcopus Anastasius. In provincia Carthaginensi, in civitate Toleto, synodus episcoporum contrahitur, in cujus gestis continetur Symphosius, et Dictinius, et alii cum his Gallaeciae provinciae episcopis Priscilliani sectatores haeresim ejus blasphemissimam cum assertore eodem professionis suae subscriptione condemnant. Addit praeterea: Statuuntur quaedam etiam observanda de Ecclesiae disciplina, communicante in eodem concilio Ortigio episcopo, qui Gelenis fuerat ordinatus. Sed agentibus Priscillianistis, pro fide catholica pulsus factionibus exsulabat.",
+ "candidate_score": 0.642748,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_8_10",
+ "bdc_text": "Basileae quid actum sit , ex d. Tumisio habe : recusavit princeps recipere conditiones in superiori conventu ab Helvetiis constitutas , et de eo nostri magnopere gavisi sunt ; verebantur enim , si ipse eas recipere voluisset , ne magna cum omnium offensione Helvetiorum ipsi recusaturi essent .",
+ "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_107",
+ "psc_text": "Dictinius et caeteri lapsorum acciti venire detrectarunt, fuisse recitatas; tum etiam Ambrosium sequestris officio sub iis conditionibus functum esse, ut Symphosius ab ordinationis munere se abstineret, et Dictinius hujus filius perpetuo in presbyterii gradu ita permaneret, ut ipse et alii clerici aequalis vel inferioris ordinis numquam ad superiores gradus Ecclesiae possent ascendere. Sed duo sane tum contigerunt, quae paci et ecclesiasticae reconciliationi prorsus repugnabant. Detrectarunt imprimis quotquot Ambrosium adierant coram Hispanorum episcoporum synodo condemnare quae perperam egerant, ut idem Mediolanensis antistes, apostolicae sedis statutis innixus, faciendum praescripserat, tum a poenitentium statu atque proposito contra fidem datam recesserunt. Nam vita functo Asturicensi episcopo, Symphosius ad eam sedem Dictinium filium evexit, et episcopum consecravit, et Dictinius ipse, cum eodem Symphosio multos alios in Galliciae provincia, quorum fides non satis probata erat, in episcopos ordinarunt. Horum autem omnium gestorum seriem continet illud definitivae sententiae exemplar quod in Toletana anni 400 synodo editum fuit.",
+ "candidate_score": 0.642652,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_7_9",
+ "bdc_text": "Schedulam de rebus Italicis et aliis tibi , sicut iubes , remitto . Basileae quid actum sit , ex d. Tumisio habe : recusavit princeps recipere conditiones in superiori conventu ab Helvetiis constitutas , et de eo nostri magnopere gavisi sunt ;",
+ "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_160",
+ "psc_text": "conditiones, quas praescriptas litterae continebant, reverenter ad pacem (adde, quae S. memoriae papa Siricius suasisset) . . . . magnam, etc. Quod si facere praetermisissent, non irreverentiae dumtaxat, sed et schismatis et contumaciae redargui et puniri potuissent. At ne operam tandem vel cum uno Tillemontio, vel cum apostolicae sedis inimicis ludere videar, relictis modo Siricianis decretis atque Toletani concilii gestorum exemplaribus, ad ea gradum facere libet quae post hujusmodi gesta in iisdem Hispaniarum provinciis contigerunt. CAPUT XI. De gravi schismate inter Hispanos orto post Toletanam synodum. 1. Grave quidem tunc schisma ob veniam relaxatam episcopis et clericis poenitentibus, Priscillianistarum haeresim et scripta exsecrantibus, vel ob indulgentiam contumacibus denegatam, paulo post excitatum fuisse, jam sancti Innocentii papae epistolae ad synodum Toletanam evidentissime patefaciunt. Cujus quidem schismatis auctores Boetici, et Carthaginenses episcopi fuere, qui aegerrime ferentes quod Toletani Patres Symphosium, Dictinium aliosque Gallaeciae episcopos in communionem, retentis honoribus et gradibus, recepissent, ab",
+ "candidate_score": 0.642578,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_7_9",
+ "bdc_text": "Schedulam de rebus Italicis et aliis tibi , sicut iubes , remitto . Basileae quid actum sit , ex d. Tumisio habe : recusavit princeps recipere conditiones in superiori conventu ab Helvetiis constitutas , et de eo nostri magnopere gavisi sunt ;",
+ "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_107",
+ "psc_text": "Dictinius et caeteri lapsorum acciti venire detrectarunt, fuisse recitatas; tum etiam Ambrosium sequestris officio sub iis conditionibus functum esse, ut Symphosius ab ordinationis munere se abstineret, et Dictinius hujus filius perpetuo in presbyterii gradu ita permaneret, ut ipse et alii clerici aequalis vel inferioris ordinis numquam ad superiores gradus Ecclesiae possent ascendere. Sed duo sane tum contigerunt, quae paci et ecclesiasticae reconciliationi prorsus repugnabant. Detrectarunt imprimis quotquot Ambrosium adierant coram Hispanorum episcoporum synodo condemnare quae perperam egerant, ut idem Mediolanensis antistes, apostolicae sedis statutis innixus, faciendum praescripserat, tum a poenitentium statu atque proposito contra fidem datam recesserunt. Nam vita functo Asturicensi episcopo, Symphosius ad eam sedem Dictinium filium evexit, et episcopum consecravit, et Dictinius ipse, cum eodem Symphosio multos alios in Galliciae provincia, quorum fides non satis probata erat, in episcopos ordinarunt. Horum autem omnium gestorum seriem continet illud definitivae sententiae exemplar quod in Toletana anni 400 synodo editum fuit.",
+ "candidate_score": 0.641233,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_7_9",
+ "bdc_text": "Schedulam de rebus Italicis et aliis tibi , sicut iubes , remitto . Basileae quid actum sit , ex d. Tumisio habe : recusavit princeps recipere conditiones in superiori conventu ab Helvetiis constitutas , et de eo nostri magnopere gavisi sunt ;",
+ "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_159",
+ "psc_text": "ad Siricium papam epistolae qualem quantamque ipse erga apostolicam sedem animi reverentiam et submissionem exercuerit, quantumque Romanum pontificem ob jam damnatos haereticos laudaverit, nimis evidenter manifestant. Ambrosius igitur agens cum Hispanis episcopis de recipiendis Symphosio et Dictinio poenitentibus, non poterat praeterire conditiones jam ab eodem papa Siricio praescriptas; nec ipsi Hispani episcopi poenitentium causam cognoscere poterant, de ea inquirere et judicare, nisi sub iisdem conditionibus quas Siriciana statuta continebant. Igitur in definitivae sententiae decreto, quod Toletani PP. ediderunt, necessario ea verba exprimere oportebat: Litteris tamen sanctae memoriae Ambrosii . . . . ut, si condemnassent quae perperam egerant, et implessent conditiones, quas praescriptas litterae continebant, reverenter ad pacem (adde, quae S. memoriae papa Siricius suasisset) . . . . magnam, etc. Quod si facere praetermisissent, non irreverentiae dumtaxat, sed et schismatis et contumaciae redargui et puniri potuissent. At ne operam tandem vel cum uno Tillemontio, vel cum apostolicae sedis inimicis",
+ "candidate_score": 0.641059,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_7_9",
+ "bdc_text": "Schedulam de rebus Italicis et aliis tibi , sicut iubes , remitto . Basileae quid actum sit , ex d. Tumisio habe : recusavit princeps recipere conditiones in superiori conventu ab Helvetiis constitutas , et de eo nostri magnopere gavisi sunt ;",
+ "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_94",
+ "psc_text": "qui in adornandis sancti Leonis Magni Operibus, nimis suis partibus indulgens, nullo veritatis studio adductus, solam ratiocinandi libidinem secutus, rerum ecclesiasticarum seriem, susquedeque, vertere nisus, veterum monumenta aut oscitanter lustravit, aut in pravum sensum detorsit; et denique veteri Ecclesiae disciplina abolita, novam regiminis et oeconomiae rationem moliri allaboravit. Is namque in notis et observationibus ad S. Leonis Magni epistolam 15 disertius Priscillianistarum causam et concilia in eosdem Priscillianistas congregata, tempus quo Symphosius et Dictinius vel in haeresim lapsi sunt, vel in Ecclesiae communionem suscepti fuere, diligentius inquirit. In praeceps sane multa ruerent, quae nos tamquam certa probavimus, si Quesnellianae conjecturae robur haberent. Sed tentabundus imprimis is scriptor incedens, utriusque lapsum, Symphosii nimirum et Dictinii, ante Caesaraugustanum 231 statuit concilium. De qua haeresi infamatus uterque fuit in Caesaraugustana synodo anni 381 adversus Priscillianum, cujus judicium declinasse dicitur Symphosius, in sententia Toletanae I synodo se subducens. Nutare arbitror hocce primum Quesnelli assertum.",
+ "candidate_score": 0.639499,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_7_9",
+ "bdc_text": "Schedulam de rebus Italicis et aliis tibi , sicut iubes , remitto . Basileae quid actum sit , ex d. Tumisio habe : recusavit princeps recipere conditiones in superiori conventu ab Helvetiis constitutas , et de eo nostri magnopere gavisi sunt ;",
+ "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_152",
+ "psc_text": "mediatorem et supremum etiam judicem debeant referri, non tamen parem utrique auctoritatem fuisse indicant. Ambrosius enim, in hac causa, vicaria, dumtaxat, seu delegata summi pontificis potestate fungebatur, cum ipse conditiones sub quibus poenitentes illi reciperentur non praescripserit, sed eos sub praescriptis a Siricio papa recipiendos insinuaverit suaseritque. Nihil nostro confingimus marte. Sed ejusdem definitivae sententiae illa verba id sonant: Litteris sanctae memoriae Ambrosii, quas post illud concilium ad nos miserat, ut, si condemnassent, quae perperam egerant, et implessent conditiones quas praescriptas litterae continebant, reverenter ad pacem (adde, quae sanctae memoriae Siricius papa suasisset ) . . . Quid enim ea ibi verba apponere, quae sanctae memoriae Siricius 243 papa suasisset, si Ambrosius propria et non apostolicae sedis auctoritate ad Hispaniarum episcopos scripsisset? Siricii quippe, non Ambrosii est magnum illud decretum ad Tarraconenses, Carthaginienses, Baeticos, Lusitanos atque Gallaecios, eosque qui in vicinis habitabant provinciis, quo statuit ea conditione poenitentibus, bigamis, vel",
+ "candidate_score": 0.639195,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_7_9",
+ "bdc_text": "Schedulam de rebus Italicis et aliis tibi , sicut iubes , remitto . Basileae quid actum sit , ex d. Tumisio habe : recusavit princeps recipere conditiones in superiori conventu ab Helvetiis constitutas , et de eo nostri magnopere gavisi sunt ;",
+ "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_41",
+ "psc_text": "varietate innumeris subjacuere mutationibus, ut sacra et profana indicant monumenta, gradus habebant; sed omnino ex earum origine, antiquitate et fundatoribus repetendae sunt. 5. Quod vero ex conciliorum privilegiis Romanorumque pontificum largitionibus et dispensationibus metropolitae jus aliquibus Ecclesiis attributum reperiatur, illud tamen Trevirorum sedi supra caeteras Galliarum, Hispaniarum et Angliae Brittonis aevo datum fuisse, minime demonstrari potest. Immo, si ecclesiasticis monumentis fidem velimus adhibere, dubio procul credendum erit Trevirorum episcopum tum primatus honorem haud obtinuisse supra archiepiscopum Viennensem, utrumque Narbonensem, Lugdunensem et quosdam caeteros alios Galliarum episcopos, qui ad Valentinam synodum convenere. Britto ille namque, de quo cum Blondello et Tillemontio modo negotium est, decimum quintum habet locum in illius synodi Actis subscribendis. Dicant igitur, amabo, duo illi scriptores, qui novum quasi in Occidente patriarcham supra trium regnorum provincias, quarto labente saeculo, delineare et confingere allaborant, cui potius fidem adhibere debeamus, Brittoni ipsi videlicet, qui ob suam sedem tantis ornatus praerogativis",
+ "candidate_score": 0.638896,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_8_10",
+ "bdc_text": "Basileae quid actum sit , ex d. Tumisio habe : recusavit princeps recipere conditiones in superiori conventu ab Helvetiis constitutas , et de eo nostri magnopere gavisi sunt ; verebantur enim , si ipse eas recipere voluisset , ne magna cum omnium offensione Helvetiorum ipsi recusaturi essent .",
+ "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_105",
+ "psc_text": "omnes suas professione 233 condemnans, correctionem petens, in Toletano illo concilio veniam postulavit. Haec itaque omnia tantam apud nos vim habent, ut nulla prorsus ratione in Quesnelli sententiam adducamur, ut videlicet arbitremur Symphosium anno 381 in Caesaraugustana illa synodo diffamatum, et veluti Priscillianistam se ab illorum Patrum judicio subduxisse. Vix enim ecclesiasticae reconciliationis donum sibi promereri potuisset, si novemdecim annorum spatio (quale inter illud et istud Toletanum concilium intercessit) pertinax in sua contumacia perstitisset. 5. Jam vero ad alia gradum faciamus, quae ob veterum monumentorum jacturam aeque obscura et multis difficultatibus implexa sunt: Ambrosium itaque, veluti pacis et reconciliationis sequestrem, a Symphosio et caeteris qui lapsi erant interpellatum fuisse, jam inter omnes cum veteres tum recentiores scriptores convenit. Non ita tamen exploratum est quo anno istos Mediolanum profectos Ambrosius receperit, traditis illis communicatoriis litteris, ut sub quibusdam praescriptis et acceptatis conditionibus catholici ipsi Hispaniarum episcopi, qui se a lapsorum communione",
+ "candidate_score": 0.638795,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_8_10",
+ "bdc_text": "Basileae quid actum sit , ex d. Tumisio habe : recusavit princeps recipere conditiones in superiori conventu ab Helvetiis constitutas , et de eo nostri magnopere gavisi sunt ; verebantur enim , si ipse eas recipere voluisset , ne magna cum omnium offensione Helvetiorum ipsi recusaturi essent .",
+ "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_158",
+ "psc_text": "additamentum existimavit. Sed ibi vir doctus nugas agit, cum futilibus insistens conjecturis, haudquaquam rationi consentaneum sibi videri arbitratur S. Ambrosium ea occasione, aut ex Siricii consilio, aut ex hujus legatione, ut Symphosius et Dictinius a Toletanis Patribus absolverentur, egisse. Papae! Ita non oportebat Tillemontium ratiocinari, ne Quesnello aut aliis videretur velle episcoporum jura minuere, et apostolicae sedi legitima jura asserere. Age igitur, aliorum praejudiciis vir doctus non adhaereat, eademque non propugnet . Sed dicat, amabo, an Siriciana illa decreta cum Ambrosium, tum Hispaniarum episcopos latere potuerint, an ab iisdem omnino contemni? Alterutrum asserere, aut suspicari, nimis inverisimile est. Nam Ambrosii ad Siricium papam epistolae qualem quantamque ipse erga apostolicam sedem animi reverentiam et submissionem exercuerit, quantumque Romanum pontificem ob jam damnatos haereticos laudaverit, nimis evidenter manifestant. Ambrosius igitur agens cum Hispanis episcopis de recipiendis Symphosio et Dictinio poenitentibus, non poterat praeterire conditiones jam ab eodem papa Siricio praescriptas; nec ipsi",
+ "candidate_score": 0.638625,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_8_10",
+ "bdc_text": "Basileae quid actum sit , ex d. Tumisio habe : recusavit princeps recipere conditiones in superiori conventu ab Helvetiis constitutas , et de eo nostri magnopere gavisi sunt ; verebantur enim , si ipse eas recipere voluisset , ne magna cum omnium offensione Helvetiorum ipsi recusaturi essent .",
+ "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_151",
+ "psc_text": "contemptu, contra canonum sanctiones irritas reddiderunt. Hoc quippe gravissimum violatae fidei, tum sacris canonibus irrogatae injuriae, facinus, ob quod irregularitatis vitium contraxerant, et arctioribus excommunicationis vinculis se obstrinxerant, illi Ecclesiae innotescere oportebat, cujus pastor mediatoris officium interposuerat, ut poenitentes illi absolverentur. Quare cum Ambrosius eorumdem intercessor jam apud Hispaniarum catholicos episcopos egisset, non ut a quocumque vitio absolverentur, sed sub illis dumtaxat conditionibus quas supremus et universalis pastor Siricius ex haeresi revertentibus praescripserat, idcirco illi de Symphosio rescripserunt: Inde exspectabit communionem, unde prius spem futurae pacis acceperat. Quod observandum etiam in Dictinio et Anterio esse decrevimus. Quae verba, etsi ad mediatorem et supremum etiam judicem debeant referri, non tamen parem utrique auctoritatem fuisse indicant. Ambrosius enim, in hac causa, vicaria, dumtaxat, seu delegata summi pontificis potestate fungebatur, cum ipse conditiones sub quibus poenitentes illi reciperentur non praescripserit, sed eos sub praescriptis a Siricio papa recipiendos insinuaverit suaseritque. Nihil nostro confingimus",
+ "candidate_score": 0.637676,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_7_9",
+ "bdc_text": "Schedulam de rebus Italicis et aliis tibi , sicut iubes , remitto . Basileae quid actum sit , ex d. Tumisio habe : recusavit princeps recipere conditiones in superiori conventu ab Helvetiis constitutas , et de eo nostri magnopere gavisi sunt ;",
+ "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_44",
+ "psc_text": "Retulitne eam Theodoretus quemadmodum in suo autographo descriptam reperiit? Aut Orientales illi Patres de Occidentalium sedium ordine vel optime edocti, vel eum, nihil immutantes, fideliter persecuti sunt? Quis alterutrum affirmabit? Nam imprimis Orientales illi, qui Constantinopolim in concilio convenerant, Romanae Damasi synodo, quae tum agebatur, detrectarunt interesse, se excusantes, post tot innumeras gravissimasque aerumnas Arianorum furore exhaustas, tam longum et laboriosum iter arripere non posse, ut Romam venirent. Ea de causa tres episcopos legatos ad Damasum et Romanam synodum mittunt, Cyriacum, videlicet, Eusebium et Priscillianum, qui secum laudatam a Theodoreto epistolam detulere. Illis ergo Orientis Patribus, cum ordo, quem Occidentales episcopi in Romano concilio tenuere, tum horum numerus prorsus erant ignoti. Et idcirco nonnullorum nomina dumtaxat descripsere, caetera autem generali hac formula concludentes: Et caeteris sanctis episcopis in celebri urbe Roma convocatis. Nihil denique dicam de suspecta Theodoreti fide in veterum monumentis recensendis, cum jam Baronius atque alii merito eum",
+ "candidate_score": 0.635691,
+ "ce_score": null
+ }
+ ]
+ },
+ {
+ "rank": 10,
+ "cf_id": "cf025",
+ "work_id": "075_Gregorius-I_Moralia",
+ "max_score": 0.675545,
+ "ce_confirmed": false,
+ "evidence": [
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_21_23",
+ "bdc_text": "videmus tentationes carnes miras ; maior tamen et melior pars cordate se gerit . Spero in domini auxilio ;",
+ "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1485",
+ "psc_text": "carnibus interior homo vestitur, quia in eo quod ad superna erigitur, carnalium motuum obsidione vallatur. Sed tendentem ad justitiam nequaquam in tentatione conditor deserit, qui per infusionem gratiae etiam peccantem praevenit; sed sublevatam mentem et ad bella exterius laxat, et interius roborat. Unde adhuc apte subjungitur; Ossibus et nervis compegisti me. Carnibus et pelle vestimur, sed ossibus nervisque compingimur, quia etsi tentatione foras irruente concutimur, intus tamen nos conditoris manus roborat, ne frangamur. Carnis itaque nos motibus humiliat ad dona, sed per ossa virtutum roborat contra tentamenta. Ait ergo: Carne et pelle vestisti me, ossibus et nervis compegisti me. Ac si aperte dicat: Foras me ad probationem deseris, sed tamen intus ne peream virtutibus astringendo custodis. Qui idcirco nobis bene vivendi rectitudinem tribuit, quia benigne praeterita quae deliquimus parcit. Unde et adhuc apte subjungitur: Vitam et misericordiam tribuisti mihi. 81. Vitam ex misericordia Dei praeveniente et subsequente accipit et servat.",
+ "candidate_score": 0.675545,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_21_23",
+ "bdc_text": "videmus tentationes carnes miras ; maior tamen et melior pars cordate se gerit . Spero in domini auxilio ;",
+ "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_434",
+ "psc_text": "si apertis diu involvitur, clausa, ut dignum est, pulsare praepeditur. Saepe antiquus hostis postquam menti nostrae tentationum certamen inflixerit, ab ipso suo certamine ad tempus recedit; non ut malitiae finem praebeat, sed ut corda quae per quietem secura reddiderit, repente rediens facilius inopinatus irrumpat. Hinc est quod ad tentandum beatum virum iterum redit, ejusque cruciatus expetit, quem tamen ei superna pietas retinendo concedit, dicens: CAPUT XXIX. VERS. 6.-- Ecce in manu tua est, tantum animam illius serva. 57. Quandoque Deus nos deserit ut custodiat. Tentatio fit salva anima, ubi negatur consensus. Delectationis tamen vulnus poenitentia curandum. --Sic quippe ille nos deserit, ut custodiat; sic custodit, ut tamen permisso tentationis articulo 96 statum nobis nostrae infirmitatis ostendat. Qui mox a facie Domini exiit, atque a planta pedis usque ad verticem acceptum feriendo vulneravit, quia nimirum cum licentiam percipit, a minimis incipiens, atque usque ad majora perveniens, quasi omne corpus mentis illatis",
+ "candidate_score": 0.669131,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_21_23",
+ "bdc_text": "videmus tentationes carnes miras ; maior tamen et melior pars cordate se gerit . Spero in domini auxilio ;",
+ "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2109",
+ "psc_text": "prophetarum verba multos docuisse viderentur. Et quia ille apud Deum magis in amore est, qui ad ejus amorem plurimos trahit, adhuc de eodem legis doctorum atque Pharisaeorum ordine subditur: Et quem maxime diligebam aversatus est me. Ipse enim ordo, suadente perfidia, a fide veritatis aversus est, qui prius in labore praedicationis serviens, maxime diligebatur; quem non solum ad non credendum, sed usque ad persequendum quoque Dominum populorum turba secuta est, et usque ad passionem illius saevitiae facibus accensa. In qua videlicet passione discipulorum corda turbata sunt. Unde et nunc subditur: CAPUT XLIX [ Rec XXIII ]. VERS. 20.-- Pelli meae, consumptis carnibus, adhaesit os meum. 57. Christo patienti, fugientibus apostolis, sanctae mulieres tanquam pellis adhaeserunt. --In osse fortitudo, in carnibus vero infirmitas corporis designatur. Quia igitur Christus et Ecclesia una persona est, quid per os nisi ipse Dominus designatur? Quid per carnem nisi discipuli, qui passionis ejus tempore infirma sapuerunt?",
+ "candidate_score": 0.668074,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_20_22",
+ "bdc_text": "Varie sunt affecti nostri ; videmus tentationes carnes miras ; maior tamen et melior pars cordate se gerit .",
+ "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1485",
+ "psc_text": "carnibus interior homo vestitur, quia in eo quod ad superna erigitur, carnalium motuum obsidione vallatur. Sed tendentem ad justitiam nequaquam in tentatione conditor deserit, qui per infusionem gratiae etiam peccantem praevenit; sed sublevatam mentem et ad bella exterius laxat, et interius roborat. Unde adhuc apte subjungitur; Ossibus et nervis compegisti me. Carnibus et pelle vestimur, sed ossibus nervisque compingimur, quia etsi tentatione foras irruente concutimur, intus tamen nos conditoris manus roborat, ne frangamur. Carnis itaque nos motibus humiliat ad dona, sed per ossa virtutum roborat contra tentamenta. Ait ergo: Carne et pelle vestisti me, ossibus et nervis compegisti me. Ac si aperte dicat: Foras me ad probationem deseris, sed tamen intus ne peream virtutibus astringendo custodis. Qui idcirco nobis bene vivendi rectitudinem tribuit, quia benigne praeterita quae deliquimus parcit. Unde et adhuc apte subjungitur: Vitam et misericordiam tribuisti mihi. 81. Vitam ex misericordia Dei praeveniente et subsequente accipit et servat.",
+ "candidate_score": 0.666941,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_21_23",
+ "bdc_text": "videmus tentationes carnes miras ; maior tamen et melior pars cordate se gerit . Spero in domini auxilio ;",
+ "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_286",
+ "psc_text": "vulnerat. --Quia per hoc, quod usque ad defectum cordis praevalere nequaquam permittitur, exclusus ab intimis, exterius vagatur. Qui etiam si virtutes mentis plerumque turbat, eo ipso foris est, quo resistente Deo, usque ad interitum bonorum corda non vulnerat. Tantum quippe contra illa saevire permittitur, in quantum necesse est ut tentationibus erudita solidentur; ne ea quae agunt bona, suis viribus tribuant, ne in securitatis torpore se deserant, et a formidinis accinctione dissolvant: sed ad provectus sui custodiam tanto solertius invigilent, quanto se contra adversarium stare semper in acie tentationum vident. CAPUT XLVI [ Vet. XXXIII ]. VERS. 13, 14, 15.-- Cum autem quadam die filii et filiae ejus comederent et biberent vinum in domo fratris sui primogeniti, nuntius venit ad Job, qui diceret: Boves arabant, et asinae pascebantur juxta eos, et irruerunt Sabaei, tuleruntque omnia, et pueros percusserunt gladio; et evasi ego solus, ut nuntiarem tibi. 71. Fides virtutum omnium prima.",
+ "candidate_score": 0.666849,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_21_23",
+ "bdc_text": "videmus tentationes carnes miras ; maior tamen et melior pars cordate se gerit . Spero in domini auxilio ;",
+ "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_285",
+ "psc_text": "cognita, in spe divini adjutorii robustius solidetur. Fitque mira dispensatione pietatis, ut unde malignus hostis cor tentat, ut interimat, inde misericors conditor hoc erudiat, ut vivat. Unde et bene subjungitur: CAPUT XLIV. VERS. 12.-- Ecce universa quae habet, in manu tua sunt, tantum in eum ne extendas manum tuam. 69. Deo perseverantiam tribuente. --Ac si aperte dicat: Electi uniuscujusque bona sic tibi tentanda exterius tribuo, ut tamen ipse noveris, quia perseverantem mihi illum in mentis radice conservo. Ubi et bene subditur: CAPUT XLV. IBID.-- Egressusque est Satan a facie Domini: 70. Quo moderante, diabolus bonorum corda usque ad interitum non vulnerat. --Quia per hoc, quod usque ad defectum cordis praevalere nequaquam permittitur, exclusus ab intimis, exterius vagatur. Qui etiam si virtutes mentis plerumque turbat, eo ipso foris est, quo resistente Deo, usque ad interitum bonorum corda non vulnerat. Tantum quippe contra illa saevire permittitur, in quantum necesse est ut tentationibus",
+ "candidate_score": 0.66603,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_20_22",
+ "bdc_text": "Varie sunt affecti nostri ; videmus tentationes carnes miras ; maior tamen et melior pars cordate se gerit .",
+ "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_286",
+ "psc_text": "vulnerat. --Quia per hoc, quod usque ad defectum cordis praevalere nequaquam permittitur, exclusus ab intimis, exterius vagatur. Qui etiam si virtutes mentis plerumque turbat, eo ipso foris est, quo resistente Deo, usque ad interitum bonorum corda non vulnerat. Tantum quippe contra illa saevire permittitur, in quantum necesse est ut tentationibus erudita solidentur; ne ea quae agunt bona, suis viribus tribuant, ne in securitatis torpore se deserant, et a formidinis accinctione dissolvant: sed ad provectus sui custodiam tanto solertius invigilent, quanto se contra adversarium stare semper in acie tentationum vident. CAPUT XLVI [ Vet. XXXIII ]. VERS. 13, 14, 15.-- Cum autem quadam die filii et filiae ejus comederent et biberent vinum in domo fratris sui primogeniti, nuntius venit ad Job, qui diceret: Boves arabant, et asinae pascebantur juxta eos, et irruerunt Sabaei, tuleruntque omnia, et pueros percusserunt gladio; et evasi ego solus, ut nuntiarem tibi. 71. Fides virtutum omnium prima.",
+ "candidate_score": 0.661117,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_20_22",
+ "bdc_text": "Varie sunt affecti nostri ; videmus tentationes carnes miras ; maior tamen et melior pars cordate se gerit .",
+ "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_448",
+ "psc_text": "cum inter haec divina districtio percutit, quid aliud quam angelus Domini affligit? 63. Tentationem aliter electi, aliter reprobi excipiunt. --Sed haec aliter aguntur a reprobis, aliter ab electis. Illorum namque corda ita tentantur, ut consentiant. Istorum vero, tentationes quidem suscipiunt, sed repugnant. Illorum mens delectabiliter capitur; et si ad tempus quod male suggeritur displicet, sed postmodum per deliberationem libet. Isti vero sic tentationum jacula excipiunt, ut semper resistendo fatigentur; et si quando usque ad delectationem tentata mens rapitur, ipsam tamen citius subreptionem suae delectationis erubescunt, et forti censura redarguunt quidquid intra se exsurgere carnale deprehendunt. Unde et bene mox subjungitur: CAPUT XXXIII. [ Rec. XIX ]. VERS. 10.-- Locuta es quasi una ex stultis mulieribus. Si bona accepimus de manu Domini, mala quare non sustineamus? 64. Contra aspera aut blanda quomodo resistendum. --Dignum quippe est ut sancta mens spiritali correptione comprimat, quidquid apud se carnale insolenter immurmurat; ne caro aut",
+ "candidate_score": 0.659504,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_20_22",
+ "bdc_text": "Varie sunt affecti nostri ; videmus tentationes carnes miras ; maior tamen et melior pars cordate se gerit .",
+ "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_933",
+ "psc_text": "Vet. XXII. ] 52. Motus carnis tentando rugiunt, sed usque ad morsum non perveniunt. Imo nobis pacem cum Deo procurant. --Possunt etiam per terrae bestias motus carnis intelligi, qui dum mentem nostram irrationabilia suadendo lacessunt, contra nos bestialiter insurgunt. Sed cum cor sub divina lege deprimitur, etiam carnis incentiva detumescunt; ut etsi tentando submurmurant, nequaquam tamen usque ad effectum operum, quasi ad aperti morsus rabiem exsurgant. Quis enim in hac adhuc corruptibili carne subsistens, has terrae bestias plene edomat, cum ille ad tertium coelum raptus egregius praedicator dicat: Video aliam legem in membris meis repugnantem legi mentis meae, et captivum me ducentem in lege peccati, quae est in membris meis (Rom. VII, 23) ? Sed alius est has bestias in campo operis saevientes aspicere, aliud intra cordis caveam frementes tenere. Redactae namque intra claustra continentiae, etsi adhuc tentando rugiunt, usque ad morsum tamen, ut diximus, actionis illicitae non excedunt. Pacificae",
+ "candidate_score": 0.65928,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_20_22",
+ "bdc_text": "Varie sunt affecti nostri ; videmus tentationes carnes miras ; maior tamen et melior pars cordate se gerit .",
+ "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1593",
+ "psc_text": "in unum coarctari valeant, demonstremus. 17. Coelum et infernus simul, in una mente contemplatio et carnis tentatio. --Saepe namque contingit ut ad summa jam mentem spiritus elevet, sed tamen hanc importunis caro tentationibus impugnet. Cumque ad contemplanda coelestia animus ducitur, objectis actionis illicitae imaginibus reverberatur. Nam carnis repente hunc stimulus sauciat quem extra carnem contemplatio sancta rapiebat. Coelum ergo simul infernusque coarctatur cum unam eamdemque mentem et sublevatio contemplationis illuminat, et importunitas tentationis obscurat; ut et videat intendendo quod appetat, et succumbendo in cogitatione toleret quod erubescat. De coelo quippe lux oritur, infernus autem tenebris possidetur. In unum ergo coelum infernusque redigitur cum mens, quae jam lucem patriae supernae considerat, etiam de carnis bello tenebras occultae tentationis portat. Certe jam Paulus tertii coeli culmen ascenderat, jam paradisi secreta cognoverat, et tamen adhuc carnis bella tolerans gemebat, dicens: Video aliam legem in membris meis repugnantem legi mentis meae, et captivum me",
+ "candidate_score": 0.655303,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_20_22",
+ "bdc_text": "Varie sunt affecti nostri ; videmus tentationes carnes miras ; maior tamen et melior pars cordate se gerit .",
+ "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1540",
+ "psc_text": "Animo ad id nitenti obstat cura carnis. --Sed plerumque se ad viam rectitudinis animus accingit, torporem discutit; tantoque in coelestibus desiderio rapitur, ut pene nil ex eo inferius remansisse videatur. Et tamen cum ad carnis curam reducitur, sine qua praesentis vitae via nullo modo expletur, ita hunc inferius depressum tenet, ac si adhuc de summis nulla contigisset. Auditis verbis coelestis oraculi, in amorem patriae coelestis erigitur; sed resurgente praesentis vitae studio, sub terrenae curae aggere sepelitur; atque in terra cordis nequaquam supernae spei semen proficit, quia cogitationis infimae spina densescit. Quam videlicet 336 spinam per semetipsam Veritas manu sanctae exhortationis eradicat, dicens: Nolite solliciti esse in crastinum (Matth. VI, 34) . Contra hanc quoque per Paulum dicitur: Carnis curam ne feceritis in concupiscentiis (Rom. XIII, 14) . Sed in his nimirum ducis ac militis verbis agnoscimus quia tunc ab ea mortifero vulnere animus pungitur, cum in ea mensurae aequitas non",
+ "candidate_score": 0.655218,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_20_22",
+ "bdc_text": "Varie sunt affecti nostri ; videmus tentationes carnes miras ; maior tamen et melior pars cordate se gerit .",
+ "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1594",
+ "psc_text": "infernusque redigitur cum mens, quae jam lucem patriae supernae considerat, etiam de carnis bello tenebras occultae tentationis portat. Certe jam Paulus tertii coeli culmen ascenderat, jam paradisi secreta cognoverat, et tamen adhuc carnis bella tolerans gemebat, dicens: Video aliam legem in membris meis repugnantem legi mentis meae, et captivum me ducentem in lege peccati, quae est in membris meis (Rom. VII, 23) . Quid ergo in hujus tanti praedicatoris pectore nisi coelum Deus infernumque coarctaverat, qui et visionis intimae jam lumen acceperat, et tamen adhuc tenebras de carne tolerabat? Super se viderat quod laetus appeteret, in se cernebat quod metuens doleret. Jam coelestis patriae lux irradiaverat, sed adhuc tentationis obscuritas animum confundebat. Cum coelo ergo infernum pertulit, quia et illuminatum securitas erexit, et tentatum gemitus stravit. 18. Terra et mare simul, fidei certitudo cum aliquantula dubietate. --Et saepe contingit ut fides in mente jam vigeat, sed tamen ex parte aliquantula",
+ "candidate_score": 0.655134,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_20_22",
+ "bdc_text": "Varie sunt affecti nostri ; videmus tentationes carnes miras ; maior tamen et melior pars cordate se gerit .",
+ "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_307",
+ "psc_text": "nos habere gratulamur, quadam mentis duritia irruente percutimur. Sed quasi obdurati cognoscimus, cui pietatis habitae bona tribuamus; et pietas verius velut exstincta recipitur, dum quasi amissa amplius amatur. Aliquando dum subjectum se divinae formidini animus gaudet, repente superbia tentante rigescit. Sed tamen valde mox timens quia non timet, ad humilitatem se iterum festinus inflectit; et tanto hanc solidius recipit, quanto ejus virtutis pondus quasi amittendo pensavit. 79. Tentationibus acquiruntur humilitas et vigilantia. --Eversa igitur domo, moriuntur filii quia turbata in tentatione conscientia, ad utilitatem propriae cognitionis raptim et in momento temporis obruuntur genitae in corde virtutes. [ Vet. XXXVII. ] Qui profecto filii intus per spiritum vivunt, dum exterius carne moriuntur, quia videlicet virtutes nostrae tentationis tempore etsi in momento turbatae ab status sui incolumitate deficiunt, per intentionis tamen perseverantiam integrae in mentis radice subsistunt. Cum quibus etiam tres sorores occumbunt, quia in corde nonnunquam per flagella turbatur charitas, per",
+ "candidate_score": 0.654025,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_12",
+ "bdc_text": "Sed legati nostri hoc nec audire nec ad nostros referre voluerunt .",
+ "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2095",
+ "psc_text": "in dolore poenarum, modo suis, modo Ecclesiae, modo Redemptoris nostri vocibus utitur, et plerumque sic sua narrat, ut tamen per typum ea quae sunt sanctae Ecclesiae ac Redemptoris nostri proferat, postposita paulisper cura historiae, in his quae subjungit qualiter Redemptoris nostri vocibus congruat demonstremus. Sequitur: CAPUT XXXIX [ Rec. XIX ]. VERS. 13, 14.-- Fratres meos longe fecit a me, et noti mei quasi alieni recesserunt a me. Dereliquerunt me propinqui mei, et qui me noverant obliti sunt mei. ALLEGORICUS SENSUS.--47. Judaei Christi fratres, noti et propinqui, quem incarnandum praedixerant, incarnatum negarunt. --Hoc melius ostendimus, si Joannis ad medium testimonium proferamus, qui ait: In propria venit, et sui eum non receperunt (Joan. I, 11) . Ab eo quippe fratres longe facti sunt, et noti recesserunt, quem tenentes legem prophetare Hebraei noverunt, et praesentem minime recognoscebant. Unde recte dicitur: Dereliquerunt me propinqui mei, et qui me noverant obliti sunt mei. Judaei",
+ "candidate_score": 0.627947,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_12",
+ "bdc_text": "Sed legati nostri hoc nec audire nec ad nostros referre voluerunt .",
+ "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2096",
+ "psc_text": "proferamus, qui ait: In propria venit, et sui eum non receperunt (Joan. I, 11) . Ab eo quippe fratres longe facti sunt, et noti recesserunt, quem tenentes legem prophetare Hebraei noverunt, et praesentem minime recognoscebant. Unde recte dicitur: Dereliquerunt me propinqui mei, et qui me noverant obliti sunt mei. Judaei etenim propinqui per carnem, noti per legis instructionem, quasi obliti sunt quem prophetaverant, dum eum et incarnandum verbis legis canerent, et incarnatum verbis perfidiae negarent. Sequitur: CAPUT XL. VERS. 15.-- Inquilini domus meae et ancillae sicut alienum habuerunt me. 48. A sacerdotibus et levitis pro alieno habitus fuit Christus. --Inquilini domus Dei fuerunt sacerdotes, quorum origo in Dei servitio deputata jam per officium in conditione tenebatur. Ancillae autem non immerito intelliguntur Levitarum animae, ad secreta tabernaculi, quasi ad interiora cubiculi, familiarius servientes. Dicat ergo de sacerdotibus sedula cura servientibus, dicat de Levitis ad interiora domus Dei obsequentibus: Inquilini domus meae",
+ "candidate_score": 0.616287,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_12",
+ "bdc_text": "Sed legati nostri hoc nec audire nec ad nostros referre voluerunt .",
+ "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1091",
+ "psc_text": "(III Reg. I, 23) ? Quomodo Moyses regi Aegyptio libere resistens eum despicere potuit, qui, Deo familiariter colloquens, sequentem se Jethro cognatum suum humilis adoravit (Exod. XVIII, 7)? Cujus etiam consilio tantam obedientiam praebuit, ut post secreta Dei colloquia magnum lucrum duceret quod foris ab ore hominis audiret. [ Vet. XXIV.] 55. Qui alios arguunt, seipsos non palpent. --Ex aliis ergo sanctorum factis discimus quid de aliis pensare debeamus. Sancti enim viri, nec ex elatione sunt liberi, nec ex timore submissi; sed cum rectitudo eos ad libertatem vocis erigit, consideratio infirmitatis propriae in humilitate custodit. Culpas quippe delinquentium etsi ex alto increpantes feriunt, semetipsos tamen apud se subtilius judicantes, quasi in abjectis ponunt; et quo prava in aliis insequuntur, eo ad reprimendos se atrociores redeunt; rursusque quo sibimet meliora agentibus nequaquam parcunt, eo vigilantius aliena facta reprehendunt. Quid enim de humana potentia mirari exterius poterunt, qui semetipsos quoque despiciunt, etiam",
+ "candidate_score": 0.612824,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_12",
+ "bdc_text": "Sed legati nostri hoc nec audire nec ad nostros referre voluerunt .",
+ "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2098",
+ "psc_text": "--Redemptor etenim noster, dum a synagoga cognitus non est, in domo sua quasi peregrinus exstitit. Quod aperte propheta testatur, dicens: Quare sicut colonus futurus es in terra, et quasi viator declinans ad manendum (Jerem. XIV, 8) ? Quia enim ut Dominus auditus non est, non possessor agri, sed colonus est creditus. Qui quasi viator ad manendum tantummodo declinavit, quia paucos ex Judaea abstulit, et ad vocationem gentium pergens, iter coeptum peregit. Peregrinus ergo in eorum oculis fuit, quia dum sola quae videre poterant cogitabant, non valuerunt intelligere in Domino quod videre non poterant. Dum enim despiciunt carnem visibilem, non pervenerunt ad invisibilem majestatem. Dicatur igitur recte: Et quasi peregrinus fui in oculis eorum. De quo adhuc populo apte subjungitur: CAPUT XLII. VERS. 16.-- Servum meum vocavi, et non respondit. 50. Christus a suo servo, nimirum a Judaico populo contemptus. --Quid enim Judaicus populus nisi servus fuit, qui non amore filii",
+ "candidate_score": 0.611259,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_16_18",
+ "bdc_text": "nemo tamen illos convivali praesentia , ut alias fieri solet , honoravit . In transitu per novam illam ditionem insolenter admodum se gesserunt , praesertim famuli ; sed hoc mihi non displicet .",
+ "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2296",
+ "psc_text": "Qui enim praesentem vitam non quasi viam transeunt, sed quasi patriam attendunt, luctum cordis electorum considerare nesciunt. Illos ergo ut dolorem suum considerent propheta exquirit, quos in hoc mundo contigit 497 animum non fixisse. Hinc per Salomonem dicitur: Aperi os tuum muto, et causis omnium filiorum qui pertranseunt (Prov. XXXI, 8) . Muti enim dicuntur qui praedicatorum verbis contradicendo minime resistunt. Qui etiam pertranseuntes sunt, quia intentionem mentis in amore vitae praesentis figere dedignantur. Igitur quia malus ad diem perditionis servatur, et ad diem furoris ducitur, hoc non nisi qui est viator intelligit, quoniam qui cor in praesentibus fixit, quae iniquum sequuntur supplicia non deprehendit. De quo adhuc subditur: CAPUT LVIII [ Rec. XXXVI. ] VERS. 31.-- Quis arguet coram eo viam ejus? et quae fecit, quis reddet illi? 69. Antichristum tantis signis, ostensione sanctitatis tanta elatum, solus Christus debellaturus est. --Saepe malus indignationem conditoris sui, quam in aeternum passurus",
+ "candidate_score": 0.609699,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_9",
+ "bdc_text": "recusavit princeps recipere conditiones in superiori conventu ab Helvetiis constitutas , et de eo nostri magnopere gavisi sunt ;",
+ "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2100",
+ "psc_text": "quia digna opera donis ejus reddere contempsit. Vocat enim nos Deus cum muneribus praevenit, respondemus vero vocationi ejus cum digne juxta percepta munera deservimus. Quia ergo tot muneribus Judaicum populum praevenit, dicat: Servum meum vocavi. Sed quia etiam post tot munera eum contempsit, subjungat: Et non respondit. Sequitur: CAPUT XLIII ( Vet. XXII, Rec. XX ). IBID.-- Ore proprio deprecabar illum. 51. Christus jussis reluctantem deprecatus est, nec exauditus. --Ac si apertius diceret: Ego ille qui ante incarnationem meam tot ei praecepta facienda per prophetarum ora mandaveram, incarnatus ad eum veniens, ore eum proprio deprecabar. Unde et Matthaeus, cum praecepta ab eo dari in monte describeret, ait: Aperiens os suum, dixit (Matth. V, 2) . Ac si patenter dicat: Tunc os suum aperuit, qui prius aperuerat ora prophetarum. Hinc est etiam quod de illo a sponsa praesentiam ejus desiderante dicitur: Osculetur me osculis oris sui (Cant. I, 1) . Sancta",
+ "candidate_score": 0.606087,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_9",
+ "bdc_text": "recusavit princeps recipere conditiones in superiori conventu ab Helvetiis constitutas , et de eo nostri magnopere gavisi sunt ;",
+ "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1419",
+ "psc_text": "ab alto volatu celsitudinis ad terras veniat, escam cadaveris inferius inquirat. Paulo post etenim subdit, dicens: Disciplina pacis nostrae super eum, et livore ejus sanati sumus (Isai. LIII, 5) . Et rursum: Et homo est, et quis cognoscet eum (Jer. XVII, 10, sec. LXX) ? Sublevata ergo in divinitatem mens justi, cum dispensationis gratiam ex ejus carne considerat, quasi a summis repente, ut aquila ad escam volat. Sed ecce ille Israeliticus populus immenso dudum prophetiae spiritu infusus ejusdem prophetiae dona perdidit, atque in ea fide quam praevidendo nuntiaverat non permansit; 310 et a se Redemptoris praesentiam negando repulit, quam cunctis se sequentibus praenuntiando declaravit. Unde et apte protinus per compassionem ad eorum quoque duritiam sermo convertitur, atque ab eis quomodo prophetiae gratia subtrahitur, indicatur. Nam subditur: CAPUT XXXIII. VERS. 27.-- Cum dixero: Nequaquam ita loquar, commuto faciem meam, et dolore torqueor. 49. Judaeorum perfidia et reprobatio. --Plebs quippe Judaica loqui",
+ "candidate_score": 0.605977,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_16_18",
+ "bdc_text": "nemo tamen illos convivali praesentia , ut alias fieri solet , honoravit . In transitu per novam illam ditionem insolenter admodum se gesserunt , praesertim famuli ; sed hoc mihi non displicet .",
+ "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_370",
+ "psc_text": "nescimus ubi posuerunt eum (Joan. XX, 2) . Solum quippe corpus Domini quaesitura venerat, et quasi totum simul Dominum tultum deplorat. An ergo et hoc in loco totum pro parte dicatur incertum est. 23. Nec sermo sit praeceps, nec post debitum silentium indiscretus. --Sed tamen hoc, quod diu tacuerunt, et quandoque loquendo reprobati sunt, neglecte praetereundum non est. Sunt namque nonnulli qui et loqui praecipitanter incipiunt, et effrenate coepta effrenatius exsequuntur. Et sunt nonnulli qui tarde quidem loqui inchoant, sed semel inchoantes, habere modum locutionis ignorant. Amici igitur beati Job dolorem videntes, diu tacuerunt; sed tarde inchoantes, indiscrete locuti sunt, quia parcere dolenti noluerunt. Tenuerunt linguam, ne praepropere inciperet; sed incipientem semel nequaquam moderati sunt, ne se ex consolatione usque ad contumelias effrenaret. Et bona quidem intentione ad consolandum venerant; sed hoc, quod pia mens mundum Deo obtulit, locutio praecipitata vitiavit. Scriptum quippe est: Si recte offeras, non recte autem",
+ "candidate_score": 0.604971,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_29_31",
+ "bdc_text": "Scribit etiam amplius in haec verba : \"Pictavii publici conventus habentur , sed extra templa , cum usu verbi et sacramentorum . Interea Turonenses vicinis sibi adiunctis arma ceperunt adversus principem de Montpausier",
+ "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_602",
+ "psc_text": "locutionis enitescant, eosque principes repletis conscientiarum domibus auro et argento divites memoret. Sed quia aliquando prophetico spiritui nequaquam sufficit ut ventura praevideat, nisi cordi prophetantis etiam praeterita et antiqua repraesentet, sanctus vir infra supraque oculos aperit, et non solum ventura conspicit, sed etiam transacta ad memoriam reducit. Nam protinus adjungit: CAPUT XXXII [ Rec. XXIX ]. VERS. 16.-- Aut sicut abortivum absconditum non subsisterem: vel qui concepti non viderunt lucem. 63. Sancti ante redemptionis tempus orti, sunt velut abortivi. Plures fuerunt quam quos memorat Moyses --Abortivum, quia ante plenum tempus oritur, exstinctum protinus occultatur. Quos ergo sanctus vir alios abortivos vocat, cum quibus se quiescere potuisse considerat, nisi electos quosque, qui ab ipso mundi primordio ante redemptionis tempus exorti sunt, et tamen huic mundo semetipsos mortificare curaverunt? Qui conscriptae legis tabulas non habentes, quasi ab utero mortui sunt, quia auctorem suum naturali lege timuerunt; et cum venturum Mediatorem crederent, studuerunt",
+ "candidate_score": 0.604836,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_1",
+ "bdc_text": "Quomodo res Gallicae habeant , ex Linero nostro Sangallensi , qui heri hac transiit , sine dubio intellexisti .",
+ "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1735",
+ "psc_text": "ostenditur, vel auditur, si intellectus non tribuitur, prophetia minime est. Vidit namque Pharao per somnium quae erant Aegypto ventura (Genes. XLI, 2, seq.); sed quia nequivit intelligere quod vidit, propheta non fuit. Aspexit Balthasar rex articulos manus scribentis in pariete (Dan. V, 5); sed propheta non fuit, quia intellectum rei quam viderat non accepit. Ut igitur beatus Job prophetiae spiritum se habere testetur, non solum vidisse se et audisse sed etiam intellexisse omnia asserit. De quo intellectu quia non extollitur, subjuncta ejus verba testantur cum ait: CAPUT XXI. VERS. 2.-- Secundum scientiam vestram et ego novi, nec inferior vestri sum. 32. Hoc accepto dono non intumuit. --Quibus videlicet dictis innotuit quantae humilitatis fuit qui se eis inferiorem negat, quorum longe vitam sancte vivendo transcenderat. Nam et secundum eorum scientiam se nosse confirmat, qui, sciendo coelestia, eorum terrenas cogitationes per prophetiae quoque spiritum transibat. Sequitur: CAPUT XXII [ Rec. XIII ].",
+ "candidate_score": 0.600797,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_6",
+ "bdc_text": "abitis nimirum , ut dialogus iste in Gemanicam quoque vertatur linguam .",
+ "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2366",
+ "psc_text": "quoque in amaritudine est sermo meus, et manus plagae meae aggravata est super gemitum meum. 31. Inordinata consolatio dolorem auget. --More suo beatus Job planioribus verbis inchoat, sed dicta sua alta mysterii prosecutione consummat. Mederi quippe dolor afflicti ex amicorum consolatione debuerat; sed quia consolatio ad blandimenta fallaciae erupit, afflicti dolor inhorruit. Quia, enim Eliphaz spondere converso meliora non timuit, quasi ex noxio medicamine vulnus crevit. Unde recte dicitur: Nunc quoque in amaritudine est sermo meus, et manus plagae meae aggravata est super gemitum meum, quia videlicet 513 inordinatae consolationis intentio percussionem quam minuere debuit multiplicavit. In quibus nimirum verbis per typum sanctae Ecclesiae etiam fidelium dolor exprimitur, qui eo amplius gemunt, quo malos blandiri conspiciunt, qui juxta Pauli vocem: Per dulces sermones et benedictiones seducunt corda innocentium (Rom. XVI, 18) . 32. [ Vet. XIII.] Fidelium mentes sine amaritudine esse nesciunt. Quae etiam verba ad considerandam subtilius mentem fidelium",
+ "candidate_score": 0.597875,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_6",
+ "bdc_text": "abitis nimirum , ut dialogus iste in Gemanicam quoque vertatur linguam .",
+ "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_177",
+ "psc_text": "sublimes atque incognitos modos locutionis intimae suspendatur. Nos namque ut ea quae sentimus intrinsecus extrinsecus exprimamus, haec per organum gutturis, per sonum vocis ejicimus. Alienis quippe oculis intra secretum mentis, quasi post parietem corporis stamus; sed cum manifestare nosmetipsos cupimus, quasi per linguae januam egredimur, ut quales sumus intrinsecus ostendamus. Spiritalis autem natura non ita est, quae ex mente et corpore composita dupliciter non est. Sed rursus sciendum est quia ipsa etiam natura incorporea cum loqui dicitur, ejus locutio nequaquam una atque eadem qualitate formatur. Aliter enim loquitur Deus ad angelos, aliter angeli ad Deum; aliter Deus ad sanctorum animas, aliter sanctorum animae ad Deum; aliter Deus ad diabolum, aliter diabolus ad Deum. 9. Aliter Deus loquitur ad angelos. --Nam quia spiritali naturae ex corporea oppositione nihil obstat, loquitur Deus ad angelos sanctos eo ipso, quo eorum cordibus occulta sua invisibilia ostentat: ut quidquid agere debeant, in ipsa contemplatione veritatis",
+ "candidate_score": 0.58736,
+ "ce_score": null
+ }
+ ]
+ },
+ {
+ "rank": 11,
+ "cf_id": "cf021",
+ "work_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1",
+ "max_score": 0.673548,
+ "ce_confirmed": false,
+ "evidence": [
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_19_21",
+ "bdc_text": "Nos nihil nunc expectare videmur quam bellum , et salus una videtur consistere in eo , si res religionis in Gallia prospere succedant . Varie sunt affecti nostri ; videmus tentationes carnes miras ;",
+ "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1418",
+ "psc_text": "Nonne sanguis ille jam fusus est? nonne ipsum est pretium omnium nostrum? Plane ipsum. Sed vide quid ait: Spe enim salvi facti sumus: spes autem quae videtur, non est spes. Quod enim videt quis, quid sperat? Si autem quod non videmus speramus, per patientiam exspectamus (Rom. VIII, 23-25) . Quid autem exspectat per patientiam? Salutem. Cujus rei salutem? Ipsius corporis: quia hoc dixit, redemptionem corporis nostri. Si salutem corporis exspectabat, non erat salus illa quam habebat. Esuries, sitis interficit, si subventum non fuerit. Medicamentum enim famis est cibus, et medicamentum sitis est potus, et medicamentum fatigationis est somnus. Detrahe ista medicamenta, vide si non interficiunt illa quae existunt. Si sepositis istis non sunt morbi, est sanitas. Si autem habes aliquid quod te possit interficere, nisi manducaveris; noli gloriari de sanitate, sed gemens exspecta redemptionem corporis tui. Gaude te redemptum; sed nondum re, spe securus esto. Etenim si non gemueris in",
+ "candidate_score": 0.673548,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_18_20",
+ "bdc_text": "sed hoc mihi non displicet . Nos nihil nunc expectare videmur quam bellum , et salus una videtur consistere in eo , si res religionis in Gallia prospere succedant . Varie sunt affecti nostri ;",
+ "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1418",
+ "psc_text": "Nonne sanguis ille jam fusus est? nonne ipsum est pretium omnium nostrum? Plane ipsum. Sed vide quid ait: Spe enim salvi facti sumus: spes autem quae videtur, non est spes. Quod enim videt quis, quid sperat? Si autem quod non videmus speramus, per patientiam exspectamus (Rom. VIII, 23-25) . Quid autem exspectat per patientiam? Salutem. Cujus rei salutem? Ipsius corporis: quia hoc dixit, redemptionem corporis nostri. Si salutem corporis exspectabat, non erat salus illa quam habebat. Esuries, sitis interficit, si subventum non fuerit. Medicamentum enim famis est cibus, et medicamentum sitis est potus, et medicamentum fatigationis est somnus. Detrahe ista medicamenta, vide si non interficiunt illa quae existunt. Si sepositis istis non sunt morbi, est sanitas. Si autem habes aliquid quod te possit interficere, nisi manducaveris; noli gloriari de sanitate, sed gemens exspecta redemptionem corporis tui. Gaude te redemptum; sed nondum re, spe securus esto. Etenim si non gemueris in",
+ "candidate_score": 0.667778,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_19_21",
+ "bdc_text": "Nos nihil nunc expectare videmur quam bellum , et salus una videtur consistere in eo , si res religionis in Gallia prospere succedant . Varie sunt affecti nostri ; videmus tentationes carnes miras ;",
+ "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_60",
+ "psc_text": "est, Recte vivite, et sperate donum Spiritus sancti, ut vos veritas, cui credidistis, illustret. 8. Sed tamen Sperate in Domino, clause adhuc dictum est. Sperantur autem quae, nisi bona? Sed quia unusquisque id bonum vult a Deo impetrare quod diligit, nec facile inveniuntur qui diligant bona interiora, id est, ad interiorem hominem pertinentia, quae sola diligenda sunt, caeteris autem ad necessitatem utendum, non ad gaudium perfruendum; admirabiliter cum dixisset, Sperate in Domino, subjecit: Multi dicunt: Quis ostendit nobis bona? Qui sermo, et quae interrogatio quotidiana est omnium stultorum et iniquorum; sive pacem et tranquillitatem vitae saecularis desiderantium, et propter perversitatem generis humani non invenientium, qui etiam caeci accusare audent ordinem rerum, cum involuti meritis suis putant tempora esse pejora quam praeterita fuerunt; sive de ipsa futura vita, quae nobis promittitur, dubitantium vel desperantium, qui saepe dicunt: Quis novit si vera sunt, aut quis venit ab inferis ut ista nuntiaret? Magnifice",
+ "candidate_score": 0.651256,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_17_19",
+ "bdc_text": "In transitu per novam illam ditionem insolenter admodum se gesserunt , praesertim famuli ; sed hoc mihi non displicet . Nos nihil nunc expectare videmur quam bellum , et salus una videtur consistere in eo , si res religionis in Gallia prospere succedant .",
+ "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1418",
+ "psc_text": "Nonne sanguis ille jam fusus est? nonne ipsum est pretium omnium nostrum? Plane ipsum. Sed vide quid ait: Spe enim salvi facti sumus: spes autem quae videtur, non est spes. Quod enim videt quis, quid sperat? Si autem quod non videmus speramus, per patientiam exspectamus (Rom. VIII, 23-25) . Quid autem exspectat per patientiam? Salutem. Cujus rei salutem? Ipsius corporis: quia hoc dixit, redemptionem corporis nostri. Si salutem corporis exspectabat, non erat salus illa quam habebat. Esuries, sitis interficit, si subventum non fuerit. Medicamentum enim famis est cibus, et medicamentum sitis est potus, et medicamentum fatigationis est somnus. Detrahe ista medicamenta, vide si non interficiunt illa quae existunt. Si sepositis istis non sunt morbi, est sanitas. Si autem habes aliquid quod te possit interficere, nisi manducaveris; noli gloriari de sanitate, sed gemens exspecta redemptionem corporis tui. Gaude te redemptum; sed nondum re, spe securus esto. Etenim si non gemueris in",
+ "candidate_score": 0.651088,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_19",
+ "bdc_text": "Nos nihil nunc expectare videmur quam bellum , et salus una videtur consistere in eo , si res religionis in Gallia prospere succedant .",
+ "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1418",
+ "psc_text": "Nonne sanguis ille jam fusus est? nonne ipsum est pretium omnium nostrum? Plane ipsum. Sed vide quid ait: Spe enim salvi facti sumus: spes autem quae videtur, non est spes. Quod enim videt quis, quid sperat? Si autem quod non videmus speramus, per patientiam exspectamus (Rom. VIII, 23-25) . Quid autem exspectat per patientiam? Salutem. Cujus rei salutem? Ipsius corporis: quia hoc dixit, redemptionem corporis nostri. Si salutem corporis exspectabat, non erat salus illa quam habebat. Esuries, sitis interficit, si subventum non fuerit. Medicamentum enim famis est cibus, et medicamentum sitis est potus, et medicamentum fatigationis est somnus. Detrahe ista medicamenta, vide si non interficiunt illa quae existunt. Si sepositis istis non sunt morbi, est sanitas. Si autem habes aliquid quod te possit interficere, nisi manducaveris; noli gloriari de sanitate, sed gemens exspecta redemptionem corporis tui. Gaude te redemptum; sed nondum re, spe securus esto. Etenim si non gemueris in",
+ "candidate_score": 0.645057,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_18_20",
+ "bdc_text": "sed hoc mihi non displicet . Nos nihil nunc expectare videmur quam bellum , et salus una videtur consistere in eo , si res religionis in Gallia prospere succedant . Varie sunt affecti nostri ;",
+ "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1737",
+ "psc_text": "Deum, respondet conturbanti se animae suae, et quasi rationem reddenti perturbationis suae, propter mala quibus abundat hic mundus. Interim habita in spe. Spes enim quae videtur, non est spes: si autem quod non videmus speramus, per patientiam exspectamus (Rom. VIII, 24, 25). 11. Spera in Deum. Quare Spera? Quoniam confitebor illi. Quid ei confiteberis? Salutare vultus mei, Deus meus. A me mihi salus esse non potest; hoc dicam, hoc confitebor: Salutare vultus mei Deus meus. Etenim ut metuat in his, quae utcumque intellecta cognoscit, respexit iterum sollicitus ne obrepat inimicus: nondum dicit, Salvus sum ex omni parte. Etenim primitias habentes Spiritus, in nobismetipsis ingemiscimus, adoptionem exspectantes redemptionem corporis nostri (Ibid., 23). Illa perfecta in nobis salute, erimus in domo Dei viventes sine fine, et sine fine audantes eum cui dictum est: Beati qui habitant in domo tua, in saecula saeculorum laudabunt te (Psal. LXXXIII, 5) . Hoc nondum est, quia",
+ "candidate_score": 0.644808,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_22_24",
+ "bdc_text": "maior tamen et melior pars cordate se gerit . Spero in domini auxilio ; is nobis adsit ! Fertur apud nos aliquid iactari de pristina Maximiliani regis filia Carolo , Gallorum regi , iungenda ;",
+ "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1254",
+ "psc_text": "Ergo fac bonitatem, non extra terram, sed inhabita terram. Et quid habebo? Et pasceris in divitiis ejus. Quae sunt divitiae ejus terrae? Divitiae ejus Dominus ejus, divitiae ejus Deus ejus. Ipse est ille cui dicitur; Pars mea, Domine (Psal. LXXII, 26) . Ipse est ille de quo dicitur: Dominus pars haereditatis meae et calicis mei (Psal. XV, 5) . Recenti sermone commendavimus Charitati Vestrae, et Deum esse possessionem nostram, et nos esse possessionem Dei. Audi quia divitiae terrae hujus ipse est: vide quid sequitur, Delectare in Domino. Tanquam quaesieris, et dixeris, Ostende mihi divitias terrae illius, in qua me jubes habitare; Delectare, inquit, in Domino, et dabit tibi petitiones cordis tui. 5. Signanter accipe petitiones cordis tui. Discerne petitiones cordis tui a petitionibus carnis, discerne quantum potes. Nec frustra dictum est in quodam psalmo: Deus cordis mei. Ibi enim sequitur et dicit: Et pars mea Deus meus in saecula (Psal.",
+ "candidate_score": 0.639878,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_18_20",
+ "bdc_text": "sed hoc mihi non displicet . Nos nihil nunc expectare videmur quam bellum , et salus una videtur consistere in eo , si res religionis in Gallia prospere succedant . Varie sunt affecti nostri ;",
+ "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2298",
+ "psc_text": "54), nulla subrepente defectione, nullis mutata aetatibus, nullo labore lassata ut cibo fulciatur, et aliqua esca reficiatur. Sed non erimus sine esca et potu: ipse erit cibus noster Deus et potus noster. Solus ille cibus reficit nec deficit. Libera me de sanguinibus Deus, Deus salutis meae. Modo enim jam in ipsa salute sumus. Audi Apostolum: Spe enim salvi facti sumus. Et vide quia de ipsa salute corporis dicebat: In nobismetipsis, inquit, ingemiscimus, adoptionem exspectantes, redemptionem corporis nostri. Spe enim salvi facti sumus. Spes autem quae videtur, non est spes: quod enim videt quis, quid sperat? Si autem quod non videmus speramus, per patientiam exspectamus (Rom. VIII, 23, 25) . Qui perseveraverit usque in finem, ipsa est illa patientia: hic salvus erit (Matth. X, 21, et XXIV, 13), ipsa est salus quam nondum habemus, sed habituri sumus. Nondum est res, sed certa spes. Et exsultabit lingua mea justitiam tuam. 20. [vers.",
+ "candidate_score": 0.639155,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_17_19",
+ "bdc_text": "In transitu per novam illam ditionem insolenter admodum se gesserunt , praesertim famuli ; sed hoc mihi non displicet . Nos nihil nunc expectare videmur quam bellum , et salus una videtur consistere in eo , si res religionis in Gallia prospere succedant .",
+ "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1738",
+ "psc_text": "Spiritus, in nobismetipsis ingemiscimus, adoptionem exspectantes redemptionem corporis nostri (Ibid., 23). Illa perfecta in nobis salute, erimus in domo Dei viventes sine fine, et sine fine audantes eum cui dictum est: Beati qui habitant in domo tua, in saecula saeculorum laudabunt te (Psal. LXXXIII, 5) . Hoc nondum est, quia nondum est salus quae promittitur: sed confiteor Deo meo in spe, et dico illi, Salus vultus mei, Deus meus. Spe enim salvi facti sumus: spes autem quae videtur, non est spes (Rom. VIII, 24). Persevera ergo ut pervenias; persevera donec veniat salus. Audi ipsum Deum tuum de interiore tibi loquentem: Sustine Dominum, viriliter age, et confortetur cor tuum, et sustine Dominum (Psal. XXVI, 14) ; quoniam qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. X, 22, et XXIV, 13) . Quare ergo tristis es anima mea, et quare conturbas me? Spera in Deum, quoniam confitebor illi. Haec est confessio",
+ "candidate_score": 0.638816,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_22_24",
+ "bdc_text": "maior tamen et melior pars cordate se gerit . Spero in domini auxilio ; is nobis adsit ! Fertur apud nos aliquid iactari de pristina Maximiliani regis filia Carolo , Gallorum regi , iungenda ;",
+ "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1905",
+ "psc_text": "sunt; et delectaverunt regem suum in honore ipsius; et ex omnibus fit una quaedam regina. 24. Quale carmen nuptiale? Ecce inter cantica hilaritatis plena, procedit et ipsa sponsa. Sponsus enim veniebat, ipse describebatur, in illum erat omnis intentio nostra: procedat et ista. Astitit regina a dextris tuis. Quae a sinistris, non regina. Stabit enim quaedam et a sinistris, cui dicetur: Vade in ignem aeternum. A dextris autem stabit, cui dicetur: Venite, benedicti Patris mei, percipite regnum quod vobis paratum est ab initio mundi (Matth. XXV, 34, 41) . Astitit regina a dextris tuis, in vestitu deaurato, circumamicta varietate. Vestitus reginae hujus quis est? Et pretiosus est, et varius est: sacramenta doctrinae in linguis omnibus variis. Alia lingua afra, alia syra, alia graeca, alia hebraea, alia illa et illa: faciunt istae linguae varietatem vestis reginae hujus. Quomodo autem omnis varietas vestis in unitate concordat, sic et omnes linguae ad unam fidem.",
+ "candidate_score": 0.637014,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_18_20",
+ "bdc_text": "sed hoc mihi non displicet . Nos nihil nunc expectare videmur quam bellum , et salus una videtur consistere in eo , si res religionis in Gallia prospere succedant . Varie sunt affecti nostri ;",
+ "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1595",
+ "psc_text": "eis non insanimus, amisisse nos putant magnas et varias voluptates, in quibus ipsi insaniunt: nec vident quia mendaces sunt. Quando illi ovum do vel invito, vel calicem salutarem porrigo saucio; et quomodo reficiam, quando invenio? Ne inedia deficiat, et ad sanitatem non perveniat, hortor ut reficiat: pugnos parat, saevire vult in medicum. Et si percusserit, diligatur; et si injuriam fecerit, non relinquatur: rediturus est ad mentem, gratias acturus. Quam multi hic cognoscunt se, vident se invicem, et loquuntur de se in Ecclesia Dei; in Ecclesiae sanctae gremio attendunt studia sua jam bona circa verbum Dei, circa officia et obsequia charitatis, ad frequentandum gregem Christi non recedere de Ecclesia, vident et loquuntur ad invicem de invicem. Quis est iste circissarius? Quis est iste amator et laudator illius venatoris, illius histrionis? De alio loquitur, et ille de ipso. Certe ista sunt, certe gaudemus de talibus. Si gaudemus de talibus, non desperemus de",
+ "candidate_score": 0.636436,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_18_20",
+ "bdc_text": "sed hoc mihi non displicet . Nos nihil nunc expectare videmur quam bellum , et salus una videtur consistere in eo , si res religionis in Gallia prospere succedant . Varie sunt affecti nostri ;",
+ "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_60",
+ "psc_text": "est, Recte vivite, et sperate donum Spiritus sancti, ut vos veritas, cui credidistis, illustret. 8. Sed tamen Sperate in Domino, clause adhuc dictum est. Sperantur autem quae, nisi bona? Sed quia unusquisque id bonum vult a Deo impetrare quod diligit, nec facile inveniuntur qui diligant bona interiora, id est, ad interiorem hominem pertinentia, quae sola diligenda sunt, caeteris autem ad necessitatem utendum, non ad gaudium perfruendum; admirabiliter cum dixisset, Sperate in Domino, subjecit: Multi dicunt: Quis ostendit nobis bona? Qui sermo, et quae interrogatio quotidiana est omnium stultorum et iniquorum; sive pacem et tranquillitatem vitae saecularis desiderantium, et propter perversitatem generis humani non invenientium, qui etiam caeci accusare audent ordinem rerum, cum involuti meritis suis putant tempora esse pejora quam praeterita fuerunt; sive de ipsa futura vita, quae nobis promittitur, dubitantium vel desperantium, qui saepe dicunt: Quis novit si vera sunt, aut quis venit ab inferis ut ista nuntiaret? Magnifice",
+ "candidate_score": 0.636272,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_18_20",
+ "bdc_text": "sed hoc mihi non displicet . Nos nihil nunc expectare videmur quam bellum , et salus una videtur consistere in eo , si res religionis in Gallia prospere succedant . Varie sunt affecti nostri ;",
+ "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2927",
+ "psc_text": "spes autem quae videtur, non est spes (Rom. VIII, 24) . Donec veniam ad illam glorificationem, ubi justi fulgebunt in regno Patris sui tanquam sol (Matth. XIII, 43). Interim nunc inter tentationes, inter iniquitates, inter scandala, inter apertas oppugnationes et subdolas locutiones, inter eos qui ore suo benedicunt, et corde suo maledicunt, inter eos qui honorem meum cogitant repellere, quid hic? Deus auxilii mei: dat enim auxilium certantibus. Contra quos certantibus? Non est nobis colluctatio adversus carnem et sanguinem; sed adversus principatus et potestates (Ephes. VI, 12) . Deus ergo auxilii mei, et spes mea in Deo. Spes, quamdiu nondum est quod promissum est, et creditur quod nondum videtur; cum autem venerit, erit salvatio et glorificatio: non tamen, dum illa differuntur, deserimur; Deus enim auxilii mei, et spes mea in Deo. 14. [vers. 9.] Sperate in eum, omne concilium plebis. Imitamini Idithun; transilite inimicos vestros: repugnantes vobis, resistentes itineri vestro,",
+ "candidate_score": 0.635993,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_17_19",
+ "bdc_text": "In transitu per novam illam ditionem insolenter admodum se gesserunt , praesertim famuli ; sed hoc mihi non displicet . Nos nihil nunc expectare videmur quam bellum , et salus una videtur consistere in eo , si res religionis in Gallia prospere succedant .",
+ "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1737",
+ "psc_text": "Deum, respondet conturbanti se animae suae, et quasi rationem reddenti perturbationis suae, propter mala quibus abundat hic mundus. Interim habita in spe. Spes enim quae videtur, non est spes: si autem quod non videmus speramus, per patientiam exspectamus (Rom. VIII, 24, 25). 11. Spera in Deum. Quare Spera? Quoniam confitebor illi. Quid ei confiteberis? Salutare vultus mei, Deus meus. A me mihi salus esse non potest; hoc dicam, hoc confitebor: Salutare vultus mei Deus meus. Etenim ut metuat in his, quae utcumque intellecta cognoscit, respexit iterum sollicitus ne obrepat inimicus: nondum dicit, Salvus sum ex omni parte. Etenim primitias habentes Spiritus, in nobismetipsis ingemiscimus, adoptionem exspectantes redemptionem corporis nostri (Ibid., 23). Illa perfecta in nobis salute, erimus in domo Dei viventes sine fine, et sine fine audantes eum cui dictum est: Beati qui habitant in domo tua, in saecula saeculorum laudabunt te (Psal. LXXXIII, 5) . Hoc nondum est, quia",
+ "candidate_score": 0.635648,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_19",
+ "bdc_text": "Nos nihil nunc expectare videmur quam bellum , et salus una videtur consistere in eo , si res religionis in Gallia prospere succedant .",
+ "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_60",
+ "psc_text": "est, Recte vivite, et sperate donum Spiritus sancti, ut vos veritas, cui credidistis, illustret. 8. Sed tamen Sperate in Domino, clause adhuc dictum est. Sperantur autem quae, nisi bona? Sed quia unusquisque id bonum vult a Deo impetrare quod diligit, nec facile inveniuntur qui diligant bona interiora, id est, ad interiorem hominem pertinentia, quae sola diligenda sunt, caeteris autem ad necessitatem utendum, non ad gaudium perfruendum; admirabiliter cum dixisset, Sperate in Domino, subjecit: Multi dicunt: Quis ostendit nobis bona? Qui sermo, et quae interrogatio quotidiana est omnium stultorum et iniquorum; sive pacem et tranquillitatem vitae saecularis desiderantium, et propter perversitatem generis humani non invenientium, qui etiam caeci accusare audent ordinem rerum, cum involuti meritis suis putant tempora esse pejora quam praeterita fuerunt; sive de ipsa futura vita, quae nobis promittitur, dubitantium vel desperantium, qui saepe dicunt: Quis novit si vera sunt, aut quis venit ab inferis ut ista nuntiaret? Magnifice",
+ "candidate_score": 0.633791,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_39_41",
+ "bdc_text": "Salvi sint omnes tui et d. Gvaltherus , cui praeter hęc , quę hic tibi scribo , quod scribam , non habeo . Bernae 7 . septembris 1561 .",
+ "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3581",
+ "psc_text": "Injuste fecisti? Esses plane etiam sic justus, et omnis esset ista laus tua; sed quia liberasti et ipsum peccatorem justificando impium, adjiciam super omnem laudem tuam. 16. [vers. 15.] Os meum enuntiabit justitiam tuam: non meam. Inde adjiciam super omnem laudem tuam, quia et quod justus sum, si justus sum, justitia tua est in me, non mea; tu enim justificas impium (Rom. IV, 5). Os meum enuntiabit justitiam tuam; tota die salutem tuam. Quid est, salutem tuam? Domini est salus (Psal. III, 9). Nemo sibi usurpet quia se salvum facit: Domini est salus. Non se salvum per se quisquam facit: Domini est salus, vana salus hominis (Psal. LIX, 13). Tota die salutem tuam: toto tempore. Aliquid adversi est; praedica salutem Domini: aliquid prosperi est; praedica salutem Domini. Ne praedices in prosperis, et obmutescas in adversis; alioquin non erit quod dictum est, tota die. Tota enim dies cum sua nocte est.",
+ "candidate_score": 0.628088,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_1_3",
+ "bdc_text": "Quomodo res Gallicae habeant , ex Linero nostro Sangallensi , qui heri hac transiit , sine dubio intellexisti . Ex eo nihil amplius accepimus . Puto te interea d. Martyris literas , quas nuper misi , accepisse .",
+ "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_392",
+ "psc_text": "Apertum hoc videtur et cognitu facile. Quomodo autem nox nocti annuntiat scientiam? Nonnulli haec verba simpliciter intellexerunt, et forte hoc sit verum; aestimantes hac sententia significatum esse, quod tempore Domini nostri Jesu Christi, cum in terra versaretur, Apostoli audierunt, hoc in posteros esse trajectum, tanquam de tempore in tempus: dies diei, nox nocti, prior dies posteriori diei, et prior nox posteriori nocti; quia haec doctrina diebus et noctibus praedicatur. Iste simplex intellectus cui sufficit sufficiat. Sed nonnulla verba Scripturarum obscuritate sua hoc profuerunt, quod multas intelligentias pepererunt: itaque hoc si planum esset, unum aliquid audiretis; quia vero obscure dictum est, multa audituri estis. Est et alius intellectus: dies diei, nox nocti, hoc est, spiritus spiritui, caro carni. Est alius: dies diei, spirituales spiritualibus; et nox nocti, carnales carnalibus. Utrique enim audiunt, etsi non utrique similiter sapiunt: illi enim audiunt tanquam verbum eructatum; illi tanquam scientiam annuntiatam: quod enim ructatur, praesentibus",
+ "candidate_score": 0.627506,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_31_33",
+ "bdc_text": "Interea Turonenses vicinis sibi adiunctis arma ceperunt adversus principem de Montpausier religionis ergo nec passi sunt principem in urbem ingredi. \" Haec ille ex aliis literis scriptis Pictavii pridie idus augusti .",
+ "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2606",
+ "psc_text": "quo regem Christum agnoscere noluerunt. Quemadmodum dati sunt in opprobrium, videte: dispersi sunt per omnes gentes, nusquam habentes stabilitatem, nusquam certam sedem. Propterea autem adhuc Judaei sunt, ut Libros nostros portent ad confusionem suam. Quando enim volumus ostendere prophetatum Christum, proferimus Paganis istas Litteras. Et ne forte dicant duri ad fidem quia nos illas Christiani composuimus, ut cum Evangelio quod praedicamus finxerimus Prophetas, per quos praedictum videretur quod praedicamus; hinc eos convincimus quia omnes ipsae Litterae quibus Christus prophetatus est, apud Judaeos sunt, omnes ipsas Litteras habent Judaei. Proferimus Codices ab inimicis, ut confundamus alios inimicos. In quali ergo opprobrio sunt Judaei? Codicem portat Judaeus, unde credat Christianus. Librarii nostri facti sunt, quomodo solent servi post dominos codices ferre, ut illi portando deficiant, illi legendo proficiant. In tale opprobrium dati sunt Judaei; et impletum est quod tanto ante praedictum est: Dedit in opprobrium conculcantes me. Quale autem opprobrium est, fratres,",
+ "candidate_score": 0.616558,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_17",
+ "bdc_text": "In transitu per novam illam ditionem insolenter admodum se gesserunt , praesertim famuli ;",
+ "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1526",
+ "psc_text": "dicere, quasi quod vis dicere huic non occurrerit: dicturus es, Filiis meis servo. Haec est vox pietatis, excusatio iniquitatis: Filiis meis, inquis, servo. Etiam servas filiis tuis. Itane hoc non noverat Idithun? Noverat ea plane, sed in diebus veteribus computabat, et ideo contemnebat; quia ad novos dies festinabat. 12. Nam ecce discutio te cum filiis tuis: servas transiturus transituris, imo vero transiens transeuntibus. Nam transiturum te sic dixi, quasi nunc maneas. Ipsum hodie: ex quo loqui coepimus usque ad hoc momentum, sentis quia senuimus. Neque enim cernis et incrementa capillorum tuorum; et nunc cum stas, cum hic es, cum agis aliquid, cum loqueris, in te crescunt capilli tui: neque enim repente creverunt, ut tonsorem quaereres. Agitur ergo aetas transvolans, et in intelligentibus, et non sentientibus, et in aliud male occupatis. Transis tu, et servas transeunti filio tuo. Primo hoc a te quaero, Scis eum possessurum cui servas? aut si nondum",
+ "candidate_score": 0.613141,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_17",
+ "bdc_text": "In transitu per novam illam ditionem insolenter admodum se gesserunt , praesertim famuli ;",
+ "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3739",
+ "psc_text": "etiam in te ipso prodiet iniquitas ex adipe ejus. Jam enim praeceptoribus et correptoribus suis inimicitias indicunt; et fiunt inimici verum dicentibus, jam sueti compalpari verbis adulantium, aure molli, corde non sano. Quis dicat diviti: Male fecisti rapere res alienas? Aut forte si ausus fuerit aliquis dicere, et talis est cui non possit ille resistere, quid respondet? Totum in contemptum Dei loquitur. Quare? Quia superbus est. Quare? Quia pinguis est. Quare? Quia devotus ad victimam est. Prodiet quasi ex adipe iniquitas eorum. 13. Transierunt in dispositionem cordis. Ibi intus transierunt. Quid est transierunt? Praetergressi sunt viam. Quid est transierunt? Excesserunt metas humani generis; homines se pares caeteris non putant. Transierunt, inquam, metas humani generis. Quando dicis tali homini: Frater tuus est iste pauper; eosdem parentes habuistis, Adam et Evam: noli attendere tumorem tuum, noli attendere typhum in quem elatus es; etsi te circumstat familia, etsi numerosum aurum et argentum, etsi",
+ "candidate_score": 0.609135,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_29_31",
+ "bdc_text": "Scribit etiam amplius in haec verba : \"Pictavii publici conventus habentur , sed extra templa , cum usu verbi et sacramentorum . Interea Turonenses vicinis sibi adiunctis arma ceperunt adversus principem de Montpausier",
+ "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3805",
+ "psc_text": "Gentibus in Judaeorum populum talia licerent. Sed egressum est desuper, quomodo dicit Daniel: A principio orationis tuae egressus est sermo (Dan. IX, 23) . Hoc et Dominus ipsi Pilato inflanti se, et ponenti signa sua, signa, et non cognoscenti, et dicenti ad Christum, Mihi non respondes? nescis quia potestatem habeo occidendi te, et potestatem habeo dimittendi te? Et Dominus ad inflatum, tanquam vesicam reflandam pungens: Non haberes, inquit, in me potestatem, nisi data tibi esset desuper (Joan. XIX, 10, 11) . Sic et hic, Posuerunt signa sua, signa: et non cognoverunt. Quomodo non cognoverunt? Sicut in egressum desuper. Quomodo egressus factus fuerat desuper, ut hoc impleretur, numquid sic illi cognoscere potuerunt? 9. [vers. 6.] Jam percurramus versus istos, eversa Jerusalem, propterea quia et manifesti sunt, et non libet immorari nec in poena inimicorum. Quasi in silva lignorum securibus conciderunt januas ejus in idipsum; in dolabro et fractorio dejecerunt eam: id",
+ "candidate_score": 0.60599,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_13",
+ "bdc_text": "Quoniam ergo existimatur fore , ut legatio super ea re ad nostros mittatur , decretum est , ut scribatur ad singulos Pagos , ut hoc facere intermittant .",
+ "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1702",
+ "psc_text": "cum Paganis, et ostendimus hoc evenire modo in Ecclesia Christi, quod ante praedictum est de nomine Christi, de capite et corpore Christi, ne putent nos finxisse illas praedictiones, et ex his rebus quae acciderunt, quasi futurae essent, nos conscripsisse, proferimus codices Judaeorum. Nempe Judaei inimici nostri sunt, de chartis inimici convincitur adversarius. Omnia ergo Dominus distribuit, omnia pro salute nostra ordinavit. Praedixit ante nos, implevit hoc tempore nostro, et quae nondum implevit, impleturus est. Itaque tenemus redditorem, ut credamus debitorem: quia et illa quae nondum dedit, dabit; sicut ea quae nondum dederat, dedit. Si quis probare vult ubi sint scripta, legat Moysen et Prophetas. Si aliquis perstrepit inimicus, et dicit, Vos vobis prophetias finxistis; proferantur codices Judaeorum, quia major serviet minori. Ibi legant ista praedicta, quae modo videmus impleta, et dicamus omnes: Benedictus Dominus Deus Israel, a saeculo et in saeculum: et dicet omnis populus, Fiat, fiat. IN PSALMUM XLI",
+ "candidate_score": 0.603304,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_11",
+ "bdc_text": "Tentarunt quidem arbitri aliud medium et voluerunt , ut prioribus tribus praefecturis , Tononiensi videlicet , Gaiensi et Terniacensi , quarta adhuc , Nividunensis videlicet , adderetur .",
+ "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2184",
+ "psc_text": "designatis partibus continetur, oriente, occidente, meridiano, et aquilone: ab his omnibus partibus vocati in Trinitate, et perfecti fide et praecepto Trinitatis, quoniam ter quaterni duodecim fiunt, agnoscitis quare ad totum orbem pertineant sancti, qui sedebunt super duodecim sedes judicaturi duodecim tribus Israel; quia et duodecim tribus Israel, totius Israel duodecim tribus sunt. Sicut enim judicaturi ex toto mundo, sic et judicandi ex toto mundo. Apostolus de se Paulus cum argueret fideles laicos, quia judicia sua non ad Ecclesiam deferebant, sed ad publicum pertrahebant eos cum quibus habebant negotia, ait: Nescitis quia Angelos judicabimus (I Cor. VI, 3) ? Videte quemadmodum judicem se fecit; non solum se, sed et omnes qui recte judicant in Ecclesia. 11. Cum ergo manifestum sit, multos cum Domino judicaturos, alios vero, non tamen ex aequo, sed pro meritis judicandos; cum omnibus Angelis suis veniet, quando ante eum congregabuntur omnes gentes (Matth. XXV, 31, 32), et inter",
+ "candidate_score": 0.600922,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_6",
+ "bdc_text": "abitis nimirum , ut dialogus iste in Gemanicam quoque vertatur linguam .",
+ "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_4030",
+ "psc_text": "repente homo loquitur? Jam enim hominis verba sunt, Quanta audivimus, et cognovimus ea, et patres nostri narraverunt nobis. Nimirum jam Deus ex hominis ministerio locuturus, sicut ait Apostolus, An vultis experimentum accipere ejus qui in me loquitur Christus (II Cor. XIII, 3) ? ex persona sua primum verba fieri voluit, ne verba ejus loquens homo, contemneretur ut homo. Ita enim se habent locutiones Dei, quae nobis insinuantur per sensum corporis nostri. Creaturam subditam opere invisibili Creator movet; non ejus substantia in aliquid corporale et temporale convertitur, ut corporalibus et temporalibus signis, sive ad oculos sive ad aures pertinentibus, quantum capere homines possunt, suam faciat innotescere voluntatem. Si enim angelus uti potest aethere, aere, nube, igne, et alia qualibet natura vel specie corporali; et homo vultu, lingua, manu, calamo, litteris, aliisve significantibus rebus ad suae mentis indicanda secreta; postremo cum homo sit, nuntios homines mittit, et dicit alii, Vade, et vadit;",
+ "candidate_score": 0.595307,
+ "ce_score": null
+ }
+ ]
+ },
+ {
+ "rank": 12,
+ "cf_id": "cf025",
+ "work_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II",
+ "max_score": 0.673427,
+ "ce_confirmed": false,
+ "evidence": [
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_20_22",
+ "bdc_text": "Varie sunt affecti nostri ; videmus tentationes carnes miras ; maior tamen et melior pars cordate se gerit .",
+ "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1881",
+ "psc_text": "Sed dum perficere bonum non invenit, profecto indicat quanta illum dispensationis supernae glacies premat. An ista glacies eorum corda non presserat, quibus dicebat, Ut non quaecunque vultis, illa faciatis (Gal. V, 17) ? Ac si aperte diceret: Occulta cordis vestri semina jam prodire in frugem quaerunt, sed superni moderaminis gelu premuntur, ut tanto post fecundius exeant, quanto divini judicii prementia pondera patientius portant. [Vet. XXVI.] 64. Inde graves emergunt tentationes, quae bene vivendi consuetudine superantur.---Et quia plerumque humana corda quoniam erumpere ad virtutes quas appetunt non valent, eo ipso quo ab intentionis suae perfectione resiliunt, tentationum stimulis fatigantur, sed tamen easdem tentationes cogitationum comprimunt, seque per 947 exercitationis usum in quodam vivendi rigore componunt, bene subditur: In similitudinem lapidis aquae durantur. Quia etsi fluxae cogitationes interius lacessunt, nequaquam tamen usque ad consensum pravi operis trahunt. Sed mens sub inolita bene vivendi consuetudine quasi sub quadam duritia exterius abscondit quidquid intus",
+ "candidate_score": 0.673427,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_21_23",
+ "bdc_text": "videmus tentationes carnes miras ; maior tamen et melior pars cordate se gerit . Spero in domini auxilio ;",
+ "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1881",
+ "psc_text": "Sed dum perficere bonum non invenit, profecto indicat quanta illum dispensationis supernae glacies premat. An ista glacies eorum corda non presserat, quibus dicebat, Ut non quaecunque vultis, illa faciatis (Gal. V, 17) ? Ac si aperte diceret: Occulta cordis vestri semina jam prodire in frugem quaerunt, sed superni moderaminis gelu premuntur, ut tanto post fecundius exeant, quanto divini judicii prementia pondera patientius portant. [Vet. XXVI.] 64. Inde graves emergunt tentationes, quae bene vivendi consuetudine superantur.---Et quia plerumque humana corda quoniam erumpere ad virtutes quas appetunt non valent, eo ipso quo ab intentionis suae perfectione resiliunt, tentationum stimulis fatigantur, sed tamen easdem tentationes cogitationum comprimunt, seque per 947 exercitationis usum in quodam vivendi rigore componunt, bene subditur: In similitudinem lapidis aquae durantur. Quia etsi fluxae cogitationes interius lacessunt, nequaquam tamen usque ad consensum pravi operis trahunt. Sed mens sub inolita bene vivendi consuetudine quasi sub quadam duritia exterius abscondit quidquid intus",
+ "candidate_score": 0.670341,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_20_22",
+ "bdc_text": "Varie sunt affecti nostri ; videmus tentationes carnes miras ; maior tamen et melior pars cordate se gerit .",
+ "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1092",
+ "psc_text": "occulta quaedam tentationum radix non facile apparet exsurgere, quia velut in via actionum sita transeuntium teritur pede cogitationum, et per innumeras curas quasi multis itinerantibus premitur, ne videatur. Si autem per conversionis gratiam a via cordis curarum turba removetur, ut nulla actionum insolentia conterat, nullus cogitationum tumultus premat, tunc quod occultum latebat agnoscitur, tunc de radice vitiorum pungit libere spina tentationum. Contra quam bene viventis manu agitur ut, in quantum potest fieri, non tegatur occulta, sed radicitus evellatur. Quod donec fiat, uniuscujusque conversi animum ita haec spina conturbat, ut saepe percussione subita pene superari se sentiat, ejusque vulnus medullitus inflictum exitialiter pertimescat. [Vet. XV.] 31. Tentationes, cum ob assiduitatem despiciuntur, periculosae. Deus tentationibus probat, non reprobat.---Plerumque vero ipsi tentationum stimuli, dum in usum veniunt, dilatantur, et non quidem acriores, sed longiores existunt. Minus autem dolent, sed magis inficiunt, quia dum menti diutius adhaerent, tanto fiunt minus pavendi, quanto magis assueti.",
+ "candidate_score": 0.657486,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_19_21",
+ "bdc_text": "Nos nihil nunc expectare videmur quam bellum , et salus una videtur consistere in eo , si res religionis in Gallia prospere succedant . Varie sunt affecti nostri ; videmus tentationes carnes miras ;",
+ "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2676",
+ "psc_text": "quatiuntur, praedicatores sanctos, quos, ut dixi, adhuc in suis corporibus illud tempus judicii invenerit, spes de regni propinquitate laetificat, et carnis infirmitas de irae ostensione perturbat. Erit ergo in eis aliquo modo tremor laetus, et timor securus, quia et coelesti regno se remunerari certi sunt, et per tanti turbinis metum pro carnis infirmitate contremiscunt. 16. Justis trementibus, quanta reproborum futura concussio.---Consideremus ergo quomodo tunc iniquorum conscientia concutitur, quando etiam justorum vita turbatur. Hi qui oderunt adventum judicis, quid facient, si terrorem tanti judicii etiam qui diligunt expavescunt? Et quia in sanctis praedicatoribus hoc pavore excoquitur, si qua eis inesse potuit levium rubigo vitiorum, postquam dixit: Cum sublatus fuerit, timebunt angeli, apte mox subdidit: Et territi purgabuntur. Sed quia haec de Leviathan istius fine cognovimus, interim priusquam pereat quid agat audiamus. Sequitur: CAPUT VIII [Rec. VIII]. VERS. 17.---Cum apprehenderit eum gladius, subsistere non poterit neque hasta, neque thorax. 17. Antichristus diaboli",
+ "candidate_score": 0.649831,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_41_43",
+ "bdc_text": "septembris 1561 . H[allerus ] tuus . Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori fidelissimo , domino suo honorando et compatri colendissimo .",
+ "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2366",
+ "psc_text": "Dominus potentiam suae magnitudinis intulit, nunc in subsequentibus nequitiam antiqui hostis ostendit, ut bonus famulus et, auditis prius virtutibus Domini, sciret quantum diligeret, et, cognita post calliditate diaboli, disceret quantum timeret. Unde bene per prophetam dicitur: Leo rugiet, quis non timebit? Dominus Deus (ocutus est, quis non prophetabit (Amos III, 8) ? Postquam enim virtus ei sui conditoris innotuit, nequaquam illum vires adversarii latere debuerunt, ut eo magis defensori suo se humilius subderet quo hostis sui nequitias subtilius agnovisset, protectoremque suum tanto ardentius quaereret, quanto terribiliorem hostem cognosceret quem vitaret. Certum quippe est quia minus diligit ereptorem suum qui minus intelligit periculum quod evasit, et vile solatium deputat defensoris qui virtutem adversarii debilem putat. Unde bene ereptionem suam Domino tribuens propheta dicebat: Diligam te, Domine, virtus mea (Psal. XVII, 1) , aperte videlicet dicens: Eo te magis diligo, quo infirmitatem 1055 propriam sentiens, virtutem meam te esse cognosco. Hinc rursum",
+ "candidate_score": 0.645642,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_41_43",
+ "bdc_text": "septembris 1561 . H[allerus ] tuus . Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori fidelissimo , domino suo honorando et compatri colendissimo .",
+ "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2367",
+ "psc_text": "intelligit periculum quod evasit, et vile solatium deputat defensoris qui virtutem adversarii debilem putat. Unde bene ereptionem suam Domino tribuens propheta dicebat: Diligam te, Domine, virtus mea (Psal. XVII, 1) , aperte videlicet dicens: Eo te magis diligo, quo infirmitatem 1055 propriam sentiens, virtutem meam te esse cognosco. Hinc rursum ait: Mirifica misericordias tuas, qui salvos facis sperantes in te (Psal. XVI, 7) , quia tunc nimirum misericordiae Domini mirae apud nosmetipsos qui eripimur fiunt, cum per easdem misericordias quam gravia fuerint pericula quae evasimus, agnoscuntur. 15. Vires fraudes que hostis nostri describuntur.---Et quia sermone praecedenti Dominus beato Job mira opera sanctorum sequentium patefecit, ut his auditis disceret de virtutum suarum culmine quam humilia sentire debuisset, nunc ei cum quo hoste bellum gerat ostenditur, et vires fraudesque illius subtilius indicantur, ut qui ad colloquium auctoris sui perductus est, argumenta adversarii aperte cognoscat. Verbis enim sequentibus fideli famulo Dominus cunctas hostis",
+ "candidate_score": 0.644685,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_24_26",
+ "bdc_text": "is nobis adsit ! Fertur apud nos aliquid iactari de pristina Maximiliani regis filia Carolo , Gallorum regi , iungenda ; quam hoc sit verum , nescio ; vos certiora habebitis .",
+ "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1385",
+ "psc_text": "quod potestati Patris esset aequalis indicavit, eique se non disparem calcato mortis aculeo innotuit. Unde et Mariae necdum credenti se Patri similem, dicit: Noli me tangere, nondum enimascendi ad Patrem (Joan. XX, 17) . Nobis enim in throno filii sedere, est ex ejusdem Filii potestate judicare. Quia enim judicii principatum ex ejus virtute percipimus, velut in throno ejus residemus. [Vet. XXVII.] Nec abhorret a vero quod alias super duodecim thronos venturos testatur esse discipulos (Matth. XIX, 28) , hic vero in throno suo perhibet esse sessuros. Per thronos quippe duodecim universale judicium, per thronum vero Fili singulare culmen judiciariae potestatis ostenditur. Hoc ergo duodecim thronis, quod uno throno Filii designatur, quia videlicet universale judicium ex Mediatoris nostri interventione percipitur. Dicatur ergo: Reges in solio collocat in perpetuum. 54. Sanctorum sessio est aeterna. Prius humiliati, erigentur.---Apte autem in perpetuum subdens aperte quid dicat insinuat. Si enim de terreni regni solio diceret,",
+ "candidate_score": 0.629412,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_24",
+ "bdc_text": "is nobis adsit ! Fertur apud nos aliquid iactari de pristina Maximiliani regis filia Carolo , Gallorum regi , iungenda ;",
+ "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1385",
+ "psc_text": "quod potestati Patris esset aequalis indicavit, eique se non disparem calcato mortis aculeo innotuit. Unde et Mariae necdum credenti se Patri similem, dicit: Noli me tangere, nondum enimascendi ad Patrem (Joan. XX, 17) . Nobis enim in throno filii sedere, est ex ejusdem Filii potestate judicare. Quia enim judicii principatum ex ejus virtute percipimus, velut in throno ejus residemus. [Vet. XXVII.] Nec abhorret a vero quod alias super duodecim thronos venturos testatur esse discipulos (Matth. XIX, 28) , hic vero in throno suo perhibet esse sessuros. Per thronos quippe duodecim universale judicium, per thronum vero Fili singulare culmen judiciariae potestatis ostenditur. Hoc ergo duodecim thronis, quod uno throno Filii designatur, quia videlicet universale judicium ex Mediatoris nostri interventione percipitur. Dicatur ergo: Reges in solio collocat in perpetuum. 54. Sanctorum sessio est aeterna. Prius humiliati, erigentur.---Apte autem in perpetuum subdens aperte quid dicat insinuat. Si enim de terreni regni solio diceret,",
+ "candidate_score": 0.628205,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_16_18",
+ "bdc_text": "nemo tamen illos convivali praesentia , ut alias fieri solet , honoravit . In transitu per novam illam ditionem insolenter admodum se gesserunt , praesertim famuli ; sed hoc mihi non displicet .",
+ "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1111",
+ "psc_text": "arrogantes solent? Cum quodam enim fastu proferunt hoc quod singulariter intellexisse se credunt; et fortasse tunc humilitatem praedicant, cum per elationis typhum exempla superbiae ostentant. Unde fit ut eorum praedicatio concors sibi manere non possit, quia id quod rectum loquentes seminant, perverse tumentes impugnant. Humilibus namque auditoribus verba sua non compatiendo, sed vix dedignando largiuntur. Longe quippe se in altum positos aestimant, et super eosdem auditores suos quasi praecedentes doctrinae respectum vix de summo dignanter inclinant. At contra verba justorum ex radice veniunt humilitatis, ut fructum valeant ferre pietatis: et quidquid salubre potuerint, non tumendo, sed compatiendo subministrant. Per verba quippe charitatis vel se in auditoribus suis, vel auditores suos in se ita transformant, ac si et illi per istos hoc quod audiunt doceant, et isti per illos hoc quod docendo proferunt discant. Eliu ergo typum arrogantium tenens, et cum pronuntiationis ostentatione inchoans, quid dicat audiamus. Sequitur: CAPUT XV. VERS.",
+ "candidate_score": 0.606394,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_16_18",
+ "bdc_text": "nemo tamen illos convivali praesentia , ut alias fieri solet , honoravit . In transitu per novam illam ditionem insolenter admodum se gesserunt , praesertim famuli ; sed hoc mihi non displicet .",
+ "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_836",
+ "psc_text": "mansi. Quid namque in hoc loco ostium nisi os debemus accipere? Per hoc quippe quasi egredimur, dum verbis quibus possumus secreta nostri cordis aperimus; et quales intus manemus in conscientia, tales foras egredimur per linguam. 38. Sancti commotionis tempore silent. Secus alii. Silendum, nisi loquendo aliis prodesse possimus.---Sunt vero nonnulli qui omnino despici metuunt, ac ne viles fortasse judicentur, sapientes videri appetunt. Hi coguntur ostium egredi, quia pulsati contumeliis, quam magni apud se lateant loquentes denuntiant. Dumque per impatientiam victi quaedam de se quae nesciebantur produnt, tanquam per oris ostium egrediuntur. Unde beatus Job dicturus quod oris ostium non fuisset egressus, bene praemisit: Tacui, quia videlicet impatientia turbatus a domo conscientiae exisset, si tacere nescisset. [Rec. XII.] Sancti etenim viri in commotionis tentatione semetipsos ostendere omnino refugiunt, et cum audientibus prodesse nequeunt, etiam despici tacentes volunt, ne de sapientiae suae ostentatione glorientur. Cumque aliquid dicunt prudenter, non quaerunt gloriam suam,",
+ "candidate_score": 0.605603,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_12",
+ "bdc_text": "Sed legati nostri hoc nec audire nec ad nostros referre voluerunt .",
+ "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2031",
+ "psc_text": "oppressione liberemur.---Sciendum vero est quia nequaquam culmen contemplationis attingimus, si non ab exterioris curae oppressione cessemus. Nequaquam nosmetipsos intuemur, ut sciamus aliud in nobis esse rationale quod regit, aliud animale quod regitur, nisi ad secretum hujus silentii recurrentes, ab omni exterius perturbatione sopiamur. Quod silentium nostrum bene etiam Adam dormiens figuravit (Ibid.) , de cujus mox latere mulier processit, quia quisquis ad interiora intelligenda rapitur, a rebus visibilibus oculos claudit; et tunc in semetipso vel quae praeesse viriliter debeant, vel quae subesse possint infirma distinguit, ut aliud in illo sit quod regere valeat tanquam vir, aliud tanquam femina quod regatur. In hoc itaque silentio cordis, dum per contemplationem interius vigilamus, exterius quasi obdormiscimus. Quia ergo remoti viri, id est a desideriis carnalibus alieni, hoc silentium mentis inhabitant, huic onagro Dominus in solitudine domum dedit, ut turba desideriorum temporalium non prematur. [Vet. XXV.] 55. Sancti quandiu vivunt, desiderio supernae patriae aestuant.---Sequitur:",
+ "candidate_score": 0.604495,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_29_31",
+ "bdc_text": "Scribit etiam amplius in haec verba : \"Pictavii publici conventus habentur , sed extra templa , cum usu verbi et sacramentorum . Interea Turonenses vicinis sibi adiunctis arma ceperunt adversus principem de Montpausier",
+ "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1925",
+ "psc_text": "eum revertuntur, miracula quibus coruscant, illi soli tribuendo.---Fulgura quippe ex nubibus exeunt, sicut mira opera ex sanctis praedicatoribus ostenduntur. Qui, ut saepe diximus, idcirco nubes vocari solent, quia et coruscant miraculis, et verbis pluunt. Et quia humana corda, postquam per praedicationem mota non fuerint, istis miraculorum fulgoribus conturbantur, Propheta attestante didicimus, qui ait: Fulgura multiplicabis, et conturbabis eos (Psal. XVII, 15) . Ac si diceret: Dum verba praedicationis tuae non audiuat, per praedicantium miracula conturbantur. Unde alias scriptum est: In lumine jacula tua ibunt, in splendore fulgoris armorum tuorum (Habac. III, 11) . Jacula Dei in lumine ire est verba ejus aperta veritate resonare. Sed quia saepe homines verba vitae etiam intellecta despiciunt, adjunguntur etiam miracula. Unde illic subdidit: In splendore fulgoris armorum tuorum. Fulgor quippe armorum est claritas miraculorum. Armis namque nos tuemur, jaculis adversa destruimus. Arma ergo cum jaculis sunt miracula cum praedicamentis. Sancti enim praedicatores verbis suis",
+ "candidate_score": 0.603176,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_6",
+ "bdc_text": "abitis nimirum , ut dialogus iste in Gemanicam quoque vertatur linguam .",
+ "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1636",
+ "psc_text": "Ex ore suo loquebatur quasi legens, et ego scribebam (Jerem. XXXVI, 18) . Qui enim legens loquitur, alio intendit, sed alio verbum facit, quia 894 quod videt dicit. Prophetae ergo Dei, quia ejus verba vident potius in corde quam audiunt, quasi legentes loquuntur. 3. Quomodo per angelos loqui soleat. Aliquando verbis utendo; aliquando rebus; aliquando simul verbis et rebus; aliquando imaginibus cordis aut corporis oculis ostensis.---Cum vero per angelum voluntatem suam Dominus indicat, aliquando eam verbis, aliquando rebus demonstrat, aliquando simul verbis et rebus, aliquando imaginibus cordis oculis ostensis, aliquando imaginibus et ante corporeos oculos ad tempus ex aere assumptis, aliquando coelestibus substantiis, aliquando terrenis; aliquando simul terrerenis et coelestibus. Nonnunquam vero etiam per angelum humanis cordibus ita loquitur Deus, ut ipse quoque angelus mentis obtutibus praesentetur 4. Verbis namque per angelum loquitur Deus, cum nil in imagine ostenditur, sed supernae verba locutionis audiuntur, sicut dicente Domino: Pater, clarifica filium",
+ "candidate_score": 0.590369,
+ "ce_score": null
+ }
+ ]
+ },
+ {
+ "rank": 13,
+ "cf_id": "cf012",
+ "work_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium",
+ "max_score": 0.673361,
+ "ce_confirmed": false,
+ "evidence": [
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_25_27",
+ "bdc_text": "quam hoc sit verum , nescio ; vos certiora habebitis . Scribit Sultzerus e Basilęa arbitros colloquii in Gallia habendi esse delectos a parte pontificis cardinalem Lotharingum , Despensium et Salignatum , a parte altera cardinalem Castaliensem et eius fratrem atque Despuatum ;",
+ "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_10",
+ "psc_text": "ambigit non interpretantis in eo esse gloriam, sed auctoris. Ego tamen quae gesta sunt, fideliter transmisi: vos an catholica, an haeretica sint, fidei vestrae judicio comprobate. 8. Quis scopus. Orientalium et Gallorum mutuae suspiciones. --Quamquam enim responderi litteris vestris necessarium fuerit, quibus communionem mihi dominicam fidei vestrae scriptis miseratis; et quidam etiam ex vobis ad synodum quae in Bithynia futura videbatur 463 acciti, firmissima fidei constantia intra communionem se meam continentes, a caeteris extra Gallias abstinerent: et dignum sane erat episcopali ministerio ac voce, in tanto haereticorum furore, aliqua vobiscum per litteras piae fidei consilia conferre. Non enim cum corporibus nostris exsulans, vinctum ac detentum esse potuit Dei verbum, ut non communicari vobiscum posset ubicumque (Vid. l. X de Trinitate, n. 4). Sed maxime cum comperissem synodos in Ancyra atque Arimino congregandas, et a singulis provinciis Gallicanis binos vel singulos eo esse venturos; ea, quae inter nos atque Orientales episcopos",
+ "candidate_score": 0.673361,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_26_28",
+ "bdc_text": "vos certiora habebitis . Scribit Sultzerus e Basilęa arbitros colloquii in Gallia habendi esse delectos a parte pontificis cardinalem Lotharingum , Despensium et Salignatum , a parte altera cardinalem Castaliensem et eius fratrem atque Despuatum ; cardinales isti qui sint , scio , de reliquis nihil scio .",
+ "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_10",
+ "psc_text": "ambigit non interpretantis in eo esse gloriam, sed auctoris. Ego tamen quae gesta sunt, fideliter transmisi: vos an catholica, an haeretica sint, fidei vestrae judicio comprobate. 8. Quis scopus. Orientalium et Gallorum mutuae suspiciones. --Quamquam enim responderi litteris vestris necessarium fuerit, quibus communionem mihi dominicam fidei vestrae scriptis miseratis; et quidam etiam ex vobis ad synodum quae in Bithynia futura videbatur 463 acciti, firmissima fidei constantia intra communionem se meam continentes, a caeteris extra Gallias abstinerent: et dignum sane erat episcopali ministerio ac voce, in tanto haereticorum furore, aliqua vobiscum per litteras piae fidei consilia conferre. Non enim cum corporibus nostris exsulans, vinctum ac detentum esse potuit Dei verbum, ut non communicari vobiscum posset ubicumque (Vid. l. X de Trinitate, n. 4). Sed maxime cum comperissem synodos in Ancyra atque Arimino congregandas, et a singulis provinciis Gallicanis binos vel singulos eo esse venturos; ea, quae inter nos atque Orientales episcopos",
+ "candidate_score": 0.667659,
+ "ce_score": null
+ }
+ ]
+ },
+ {
+ "rank": 14,
+ "cf_id": "cf016",
+ "work_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos",
+ "max_score": 0.673246,
+ "ce_confirmed": false,
+ "evidence": [
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_21_23",
+ "bdc_text": "videmus tentationes carnes miras ; maior tamen et melior pars cordate se gerit . Spero in domini auxilio ;",
+ "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_401",
+ "psc_text": "Quas ille suscipiebat pro servulis suis, nos subeamus pro Domino. Hic ergo finis. Ut adimpleam, inquit, qui desunt tribulationum Christi in carne mea, pro corpore ejus, quae est Ecclesia, cujus sum factus minister (Coloss. I, 24) . Videmus quid nobis suscipiendum sit, qui ministerium sacerdotale suscepimus; ut non solum pro nobis, sed etiam pro Ecclesia Domini sustinere fortiter passiones corporis debeamus. David autem addidit et animae passiones. 33. (Vers. 8, 9, 10, 11.) Denique ipse ait: Quoniam anima mea completa est illusionibus: et non est sanitas in carne mea. Incurvatus sum et humiliatus sum nimis: rugiebam a gemitu cordis mei. Et ante te omne desiderium meum, et gemitus meus non est absconditus a te. Cor meum conturbatum est, et deseruit me fortitudo mea, et lumen oculorum meorum non est mecum. Advertimus igitur laborem animae majorem esse, quam carnis. Denique quibus anima illusionibus compleatur, intellige; eo quod in tentationibus diabolus ei",
+ "candidate_score": 0.673246,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_21_23",
+ "bdc_text": "videmus tentationes carnes miras ; maior tamen et melior pars cordate se gerit . Spero in domini auxilio ;",
+ "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_513",
+ "psc_text": "et non aperui os meum, ne peccata majora contraherem. Agnovi voluntatem tuam, ut ad tempus erubescerem, et postea salvus fierem veniam postulando. Prodest ergo interdum et opprobrium. Siquidem etiam ipse prodest carnis interitus; ut testificatur Apostolus dicens: Tradidi eum in interitum carnis; ut spiritus salvus sit in die Domini nostri Jesu Christi. (I Cor. V, 5). Opprobrium quoque prodesse David ipse testatus est dicens ad Abessam: Sine, maledicat mihi Jeminaeus; quoniam dixit illi Dominus; ut videat humilitatem meam, et retribuat mihi Dominus bona pro maledicto hoc. (II Reg. XVI, 11 et 12) . Et revera vidit opprobrium ejus Dominus, quod flens ibat et excalceatus, operto capite; et amovit ejus opprobrium. Liquet igitur quia cum datus in opprobrium David fugerit, et humiliatus sit, et 855 nudis pedibus Domino satisfecerit, et lapides jacientem non repercusserit, et in maledicentem non permiserit vindicari, et post haec regno suo integro restitutus sit; quia et opprobrium",
+ "candidate_score": 0.671844,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_23_25",
+ "bdc_text": "Spero in domini auxilio ; is nobis adsit ! Fertur apud nos aliquid iactari de pristina Maximiliani regis filia Carolo , Gallorum regi , iungenda ; quam hoc sit verum , nescio ;",
+ "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_604",
+ "psc_text": "divinitatis ejus nihil vel decedere potuit, vel accedere. Deus enim incorporeus et immortalis est, cujus summa natura, et plenitudo virtutum sine ulla carnis accessione signatur. Caro autem dispensationis in Christo est, quam miserationis titulo, et pietatis jure suscepit; ut captivam redimeret, ablueret contaminatam, mortuam resuscitaret. Et pulchre ait: Numquid qui dormit, non adjiciet ut resurgat? Non dixit, non adjicitur; sed, non adjiciet ut resurgat; eo quod ipse se Dei Filius resuscitavit; sicut supra diximus dixisse eum Judaeis: Solvite hoc templum, et in triduo excitabo illud (Joan. II, 19) . Adjectionem accepit caro, quasi sumpta de homine, suscepta de Virgine: sed quasi Deus adjectionem ipsam operatus est, qui virtute propria resurrexit; ut esset suae resurrectionis operator. Ut autem intelligas quod et Pater Filium, et Filius ipse se resuscitaverit, agnosce operationem illam divinae fuisse virtutis; quia Patri et Filio una virtus, communis operatio; quandoquidem una atque eadem substantia Trinitatis est. 21. (Vers.",
+ "candidate_score": 0.63522,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_13_15",
+ "bdc_text": "Quoniam ergo existimatur fore , ut legatio super ea re ad nostros mittatur , decretum est , ut scribatur ad singulos Pagos , ut hoc facere intermittant . Legati Sabaudienses ( praemonitis tamen nostris ) e Basilea huc venerunt et pernoctarunt hic 1a septembris ; vino fuerunt donati honorario ;",
+ "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_340",
+ "psc_text": "Apostolus ait: Ore confessio fit ad salutem (Rom. X, 10) . Sed forte moveat, quia non dixit peccatorum commemorationem; sed diei sabbati, aut (sicut alius habet) sabbatorum (Exod. XX, 8 et seq.) . Quid est autem sabbatum, nisi requies futurorum, levamen praesentium, quo Lex jubet hominum opera feriari, onera deponi? Quae sunt graviora onera, nisi nostra peccata? Haec deponantur in sabbatorum diebus, hoc est, in hoc vitae istius tempore. Septem enim diebus hebdomas omnis concluditur, sex diebus mundus ille formatus est, septimo die requievit Dominus ab opere suo, qui in nostra mansuetudine requiescit, 816 sicut ipse dixit: Super quem requiescam, nisi supra humilem et mansuetum (Esai. LXVI, 2) ? Absolve te ergo omni sabbato, et alleva pondus errorum; ut securus ad illius futuri sabbati requiem pervenire merearis. Nam si hinc peccata gravia portaveris, illic requiem non habebis. Exonera igitur tuam mentem, rejice omnia quibus conscientia gravatur et premitur, ne fiat",
+ "candidate_score": 0.634136,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_12_14",
+ "bdc_text": "Sed legati nostri hoc nec audire nec ad nostros referre voluerunt . Quoniam ergo existimatur fore , ut legatio super ea re ad nostros mittatur , decretum est , ut scribatur ad singulos Pagos , ut hoc facere intermittant . Legati Sabaudienses ( praemonitis tamen nostris ) e Basilea huc venerunt et pernoctarunt hic 1a septembris ;",
+ "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_979",
+ "psc_text": "Lex data, promissa gratia; ut Lex peccatum ex parte resecaret, gratia omne donaret. 13. (Vers. 5.) Et cum haec nobis conferret, haec pro nobis subiret, nos pretium ejus repellebamus. Unde ait: Verumtamen pretium meum cogitaverunt repellere; quando pretium referente Juda proditore, Judaei in loculum mittere noluerunt dicentes: Non licet nobis mittere in loculum; quia pretium sanguinis est (Matth. XXVII, 6) . Damnatur hic judicio suo proditor, qui refudit pretium quod accepit, infirmus ad sacri muneris testimonium, sed validus sceleris sui testis. Unusquisque enim gravior accusator est sui, et inexcusabilem in se fert ipse sententiam. Principes Synagogae suo condemnant se judicio. Protientur enim pretium esse sanguinis quod dederunt, dam arguunt refundentem. Nam si recipiendum non fuit, nec solvendum fuit. Atque utinam aut non dedissent, aut quia dederant, nec recepissent. Repudiarunt enim quod 960 in loculum mittere noluerunt, et emerunt inde agrum in sepulturam peregrinorum. Merito ergo gentiles, quibus agri ejus qui",
+ "candidate_score": 0.63317,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_14",
+ "bdc_text": "Legati Sabaudienses ( praemonitis tamen nostris ) e Basilea huc venerunt et pernoctarunt hic 1a septembris ;",
+ "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_879",
+ "psc_text": "illam requiem (Heb. IV, 8, 9 et 11) . 2. Requies ergo vera jam non in operis cessatione, sed in resurrectionis est tempore. Ideoque qui sabbati secundum Legem solemnitatem custodiebant, unam sabbati nuncupabant, quasi unum esset sabbatum et non aliud. Nos qui observantiam 937 induimus spiritalem, et ad similitudinem et requiem Dei cupimus nostram formare militiam, atque in illa civitate coelesti nostrum exhibere ministerium: ubi non est exemplar, non umbra, sed veritas; primam dicimus sabbati, sicut scriptum est: Vespere autem sabbati, quae lucescit in prima sabbati (Matt. XXVIII, 1) . Nihil autem pulchrius, nihil expressius. Ante resurrectionem sabbatum dixit, post resurrectionem primam sabbati nuncupavit. Joannes quoque Evangelista dicit: Prima sabbati venit mane Maria Magdalena; cum adhuc tenebrae essent (Joan. XX, 1) . Tenebrae pro tempore, mane pro gratia. Sed isti expressius secundum Evangelium, quasi recusso velamine. David autem sub Lege positus, et moderationem tenuit debitae cantionis, et mysterium non repressit,",
+ "candidate_score": 0.619728,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_28",
+ "bdc_text": "cardinales isti qui sint , scio , de reliquis nihil scio .",
+ "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_328",
+ "psc_text": "sunt (Rom. IV, 17) ; hoc est, vocat gentes quae non erant, tamquam populum suum qui erat; erant enim patres nostri, qui erant electi Dei. Et alibi dicitur: Cognovit Dominus qui sunt ipsius (II Tim. II, 19) ; non cognoscit eos qui non sunt. Et Esther ait: Non des virgam regni tui iis qui non sunt (Esther. XIV, 11) . Recte ergo justus dicit: Et transivi, et ecce non erat; hoc est, vidi eum superexaltatum in saeculo, antequam considerarem quia nihil est saeculum. Ubi autem transivi mente supra mundum, vidi quia jam non erat, qui ante erat superexaltatus in hoc mundo. 79. Et tu, si justus es, transi a praesentibus ad ea quae futura sunt, et transibunt tibi praesentia. Coelum et terra transibunt; verba autem mea non praeteribunt (Matth. XXIV, 35) . Justo ergo omnia transeunt. Transit impius, similis vanitati est, et dies ejus sicut umbra praetereunt. Nec solum praetereunt",
+ "candidate_score": 0.617227,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_28",
+ "bdc_text": "cardinales isti qui sint , scio , de reliquis nihil scio .",
+ "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_406",
+ "psc_text": "alibi habes: Non cognovi verbum nequam; et: Declinantes a me malignos non cognoscebam (Ps. C, 3 et 4) . Denique cum omnia noverit Christus, peccatum non cognovit; cognoscit enim quae sua sunt, id est, quae virtutum sunt, non quae flagitiorum. Ideoque Scriptura tibi dicit: Cognovit Dominus qui sunt ipsius (II Tim. II, 19) . Iniquis autem dicit: Discedite a me, quia non novi vos (Luc. XIII, 27) . Et per Hieremiam locutus est dicens: Sicut agnus ductus sum ad immolandum, et nescivi (Jerem. XI, 19) . Quomodo nesciebat quod futurum ante praedixerat? Sed nescivi, inquit, cogitationes eorum, malitiam eorum. Nolo scire quae sanguinis sunt. Denique non congregabo conventicula eorum de sanguinibus (Ps. XV, 4) ; et: Deleo iniquitates eorum, et memor non sum (Esai., XLIII, 25) . Nolo scire quae remissurus adveni. Non cognovi ligna quae ardeant, nec quae in acervo lignorum sunt posita, vel stipulam, vel fenum, ut citius",
+ "candidate_score": 0.606033,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_28",
+ "bdc_text": "cardinales isti qui sint , scio , de reliquis nihil scio .",
+ "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_229",
+ "psc_text": "ipsi nescire voluistis. Opera vestra me nesciunt, facta vestra me nesciunt; etsi dicatis, quia me scitis, redarguunt vos peccata vestra. Omne peccatum a malo est: qui autem non peccat, in me manet, hoc scripsit Joannes (I Joan. III, 6). Quid de Domino dicam, quia dedignatur impium scire? Paulus dedignatur, qui dixit: Si quis in vobis propheta est, aut spiritalis, cognoscat quae scribo vobis: qui autem ignorat, ignorabitur (I Cor. XIV, 37 et 38) . 792 Et alibi scriptum est: Cognovit Dominus qui sunt ejus (II Tim. II, 19) . Simus ergo Domini, ut cognoscat nos Dominus, et discedat ab iniquitate omnis qui nominat nomen Domini. 32. Graecus habet: Novit Dominus dies immaculatorum. Sunt enim dies Eliae, sunt dies Nabuchodonosor; ideo Evangelium habet: In diebus Eliae, quando clausum est coelum (Luc. IV, 25) . Nox erat perfidis, sed Eliae lumen erat; clausum erat perfidis coelum, sed Eliae patebat; fames erat perfidis,",
+ "candidate_score": 0.605473,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_12",
+ "bdc_text": "Sed legati nostri hoc nec audire nec ad nostros referre voluerunt .",
+ "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_653",
+ "psc_text": "Quid est quod ait, auribus nostris? Quod si non satis esset, audivimus, certe si hoc placuerat: Auribus audivimus, plenum erat. Cum ergo additum est, nostris, quid sibi hoc vult; nisi ut intelligas illa esse nostra, quae mentis sunt; et ea esse meliora, quam quae istius corporis? Et ideo quasi de alio dicit hic ipse Propheta: Non timebo quid faciat mihi caro (Psal. LV, 5) . Et alibi: Voce mea ad Dominum clamavi, et vox mea ad Deum, et respexit me (Psal. LXXVI, 2) . Illa vox mea, quae auditur a Christo, non quae resultat in publico. Non vult igitur suum esse, quod corruptibile atque terrenum est, qui ad imaginem Dei et similitudinem meminit se creatum. Denique Scriptura nos edocet, prius ad imaginem Dei hominem esse formatum (Gen. I, 27), postea de luto factum (Gen. II, 7). Quasi superior ergo (superior enim qui antiquior) et gubernator et rector hujus corporis animae",
+ "candidate_score": 0.603173,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_12",
+ "bdc_text": "Sed legati nostri hoc nec audire nec ad nostros referre voluerunt .",
+ "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_792",
+ "psc_text": "Quomodo autem te audiat, qui ideo tibi obloquitur, eo quod salubrem tuum nolit audire sermonem? Aut quomodo tibi acquiescat, qui persecutor est, et velit te sibi vindicare? Aut, ut Aquila dixit, vel Symmachus, ut ulciscatur et puniat in te, quod Christi haereditas ad gentes videatur esse transfusa? Longe itaque ista confusio 917 a confusione et opprobrio peccatoris. Istius enim conscientia illuminatur, qui oblitus non est Dei sui: illorum confunditur, quorum ingenium caligat atque perturbat recordatio delictorum. 71. (Vers. 18, 19, 20.) Et ideo bene sibi conscii dicunt: Haec omnia venerunt super nos, et obliti non sumus te, et inique non egimus in testamento tuo. Et non recessit retro cor nostrum: et declinasti semitas nostras de via tua. Videtur versiculus ultimus non concordare superioribus. Nam quomodo declinarunt ii, quibus divinitatis nulla obrepsit oblivio, nec alicujus iniquitatis conscientia, nec ulla desidia? Sed si consideres quia justus vix salvus fit, intelligis profecto et",
+ "candidate_score": 0.602709,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_16_18",
+ "bdc_text": "nemo tamen illos convivali praesentia , ut alias fieri solet , honoravit . In transitu per novam illam ditionem insolenter admodum se gesserunt , praesertim famuli ; sed hoc mihi non displicet .",
+ "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_329",
+ "psc_text": "mundo. 79. Et tu, si justus es, transi a praesentibus ad ea quae futura sunt, et transibunt tibi praesentia. Coelum et terra transibunt; verba autem mea non praeteribunt (Matth. XXIV, 35) . Justo ergo omnia transeunt. Transit impius, similis vanitati est, et dies ejus sicut umbra praetereunt. Nec solum praetereunt justo praesentia; sed etiam cum ad ea quae sunt futura, intenderit, jam ista praetereunt. Vide quomodo justo praesentia praeteriere. Utique temporibus David prophetae Synagoga erat, Ecclesia ex gentibus non erat: et idem futuris quasi praesentibus dicit: Benedicite gentes Deum nostrum (Psal. LXV, 8) . Deinde supra ait: Ascendit Deus in jubilatione (Psal. XLVI, 6) . Transivit perfidiae ventura tempora, non aetate, sed mente; et resurrectionem Domini multo post saeculo futuram, pia fidei devotione celebravit dicens: Psallite Deo nostro, psallite; psallite Regi nostro, psallite (Ibid., 7) . Quasi interesset ipsis Christi et Ecclesiae nuptialis copulae sacramentis, ita tripudiat et gaudet. Causam",
+ "candidate_score": 0.601711,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_1",
+ "bdc_text": "Quomodo res Gallicae habeant , ex Linero nostro Sangallensi , qui heri hac transiit , sine dubio intellexisti .",
+ "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_792",
+ "psc_text": "Quomodo autem te audiat, qui ideo tibi obloquitur, eo quod salubrem tuum nolit audire sermonem? Aut quomodo tibi acquiescat, qui persecutor est, et velit te sibi vindicare? Aut, ut Aquila dixit, vel Symmachus, ut ulciscatur et puniat in te, quod Christi haereditas ad gentes videatur esse transfusa? Longe itaque ista confusio 917 a confusione et opprobrio peccatoris. Istius enim conscientia illuminatur, qui oblitus non est Dei sui: illorum confunditur, quorum ingenium caligat atque perturbat recordatio delictorum. 71. (Vers. 18, 19, 20.) Et ideo bene sibi conscii dicunt: Haec omnia venerunt super nos, et obliti non sumus te, et inique non egimus in testamento tuo. Et non recessit retro cor nostrum: et declinasti semitas nostras de via tua. Videtur versiculus ultimus non concordare superioribus. Nam quomodo declinarunt ii, quibus divinitatis nulla obrepsit oblivio, nec alicujus iniquitatis conscientia, nec ulla desidia? Sed si consideres quia justus vix salvus fit, intelligis profecto et",
+ "candidate_score": 0.599871,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_7",
+ "bdc_text": "Schedulam de rebus Italicis et aliis tibi , sicut iubes , remitto .",
+ "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_105",
+ "psc_text": "aperietur liber cordis tui, culpa nostra recitabitur. Est ibi liber, ubi est tabula; immo sunt libri inscripti, ubi sunt inscriptae tabulae, quas inscribit Spiritu sancto Apostolica doctrina, sicut legimus, dicente Paulo: Epistola nostra vos estis. . . . inscripta non atramento, sed Spiritu Dei vivi: non in tabulis lapideis, sed in tabulis cordis carnalibus (II Cor. III, 2 et 3) . Sunt ergo tabulae cordis inscriptae 763 Spiritu sancto, istae recitabuntur. Si bene egeris, manebit Scriptura. Vide ne tollas Spiritus sancti gratiam; vide ne deleas, et scribas atramento flagitia tua, ne veniat dies judicii, et dicat Judex: Recitentur libri, recitentur tabulae gestorum ejus; et dicat tibi: Ego scripsi tabulas tuas, cur delesti apices meos? Ego scripsi dona mea, quomodo delesti munera mea, et scripsisti opprobria tua? Non legisti quia scribo? Non tibi dixi per os Prophetae mei: Lingua mea calamus scribae velociter scribentis (Psal. XLIV, 2) ; judicium autem Verbi",
+ "candidate_score": 0.593206,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_6",
+ "bdc_text": "abitis nimirum , ut dialogus iste in Gemanicam quoque vertatur linguam .",
+ "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_551",
+ "psc_text": "in operibus agnoscitur. Et tamen de hoc homine dictum est: Et homo est et quis cognoscet eum (Jerem. XVII, 9) ? Quid est, quis? Non quo nemo, sed quo rarus, quo sapiens; sicut illud: Quis ascendet in montem Domini? Quis sapiens et intelliget ea (Ose. XIV, 10) ? Denique alibi: Vir insipiens non cognoscit ea, et stultus non intelligit haec (Psal. XCI, 7) . Et tu ergo cum legis Evangelium, quasi sapiens et non stultus cognosce quae legis: illuminet te Sapientiae fulgor aeternae. Verba quidem sunt; sed et ipsa mundant, et ipsa illuminant, et ipsa confirmant, et ipsa vivificant. Unde ait Petrus: Domine, ad quem ibimus? Verba vitae aeternae habes, et non relinquemus te (Joan. VI, 69) . 17. Denique ut adverteremus, quod secundum hominem locutus esset, paulo post dixit: Ecce appropinquat hora, ut Filius hominis tradatur in manus peccatorum (Matth. XXVI, 45) . Et Judae osculanti ait: Juda, osculo",
+ "candidate_score": 0.587894,
+ "ce_score": null
+ }
+ ]
+ },
+ {
+ "rank": 15,
+ "cf_id": "cf021",
+ "work_id": "stoa0040.stoa057a.opp-lat1",
+ "max_score": 0.670812,
+ "ce_confirmed": false,
+ "evidence": [
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_21_23",
+ "bdc_text": "videmus tentationes carnes miras ; maior tamen et melior pars cordate se gerit . Spero in domini auxilio ;",
+ "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa057a.opp-lat1_window_112",
+ "psc_text": "uera sunt, quae respondendo subiecit, quod saluator ait in euangelio: beati mundicordes. quoniam ipsi deum uidebunt, et quod Dauid dicit: quis ascendet in montem domini? aut quis stabit in loco sancto eius? innocens manibus et mundus corde; et alibi: benefac, domine, bonis et rectis corde; item apud Salomonem: bona est substantia, cui non est peccatum in conscientia; item illic: auerte te a delicto et dirige manus et ab omni delicto munda cor tuum; item in epistula lohannis: si cor nostrum nos non reprehendat. fiduciam habemus ad deum et quaecumque petierimus 4 Prou. 20, 8 9 Ps. 18, 13; Prou. 20, 9 15 Matth. 5. 8 16 Ps. 23, 3. 4 19 Ps. 124, 4 20 Eccli. 13, 24 21 Eccli. 38. 10 23 I Ioh. 3, 21. 22 1 ipsi 0 aduersari* R 2 uidebatur N hic m. IV 3 sequutum PN qui P 5 sit om. N praedi»tus LD",
+ "candidate_score": 0.670812,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_22_24",
+ "bdc_text": "maior tamen et melior pars cordate se gerit . Spero in domini auxilio ; is nobis adsit ! Fertur apud nos aliquid iactari de pristina Maximiliani regis filia Carolo , Gallorum regi , iungenda ;",
+ "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa057a.opp-lat1_window_112",
+ "psc_text": "uera sunt, quae respondendo subiecit, quod saluator ait in euangelio: beati mundicordes. quoniam ipsi deum uidebunt, et quod Dauid dicit: quis ascendet in montem domini? aut quis stabit in loco sancto eius? innocens manibus et mundus corde; et alibi: benefac, domine, bonis et rectis corde; item apud Salomonem: bona est substantia, cui non est peccatum in conscientia; item illic: auerte te a delicto et dirige manus et ab omni delicto munda cor tuum; item in epistula lohannis: si cor nostrum nos non reprehendat. fiduciam habemus ad deum et quaecumque petierimus 4 Prou. 20, 8 9 Ps. 18, 13; Prou. 20, 9 15 Matth. 5. 8 16 Ps. 23, 3. 4 19 Ps. 124, 4 20 Eccli. 13, 24 21 Eccli. 38. 10 23 I Ioh. 3, 21. 22 1 ipsi 0 aduersari* R 2 uidebatur N hic m. IV 3 sequutum PN qui P 5 sit om. N praedi»tus LD",
+ "candidate_score": 0.638506,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_24_26",
+ "bdc_text": "is nobis adsit ! Fertur apud nos aliquid iactari de pristina Maximiliani regis filia Carolo , Gallorum regi , iungenda ; quam hoc sit verum , nescio ; vos certiora habebitis .",
+ "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa057a.opp-lat1_window_110",
+ "psc_text": "jţ,i sibi C 10 alt. sunt] sint β 12 deus est N 14 est in caelis N 15 uester] urT V 16 esse iam b iam om. m. 1 D non esse b 17 sint ex sunt C et] ut DRKN ut ex et corr. C 18 sit om. N 19 interrogabat N 21 non] et non Vbd et non C 23 ad om. β 24 in om. N boming castil N cor om. N 26 nec N3 XXXXII Aug. Sect. VIII pars II. 3 in hoc testimonio et in his per quae respondit sibi ipsa aduersaria uideatur. nos autem huic respondentes dicimus ideo secutum esse: quis gloriabitur castum se habere cor? quoniam praecessit: cum rex iustus sederit in throno. quantalibet enim iustitia sit praeditus homo, cogitare debet, ne aliquid in illo, quod ipse non uidet, inueniatur esse culpandum, cum rex iustus sederit in throno, cuius cogitationem fugere delicta non",
+ "candidate_score": 0.630575,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_13",
+ "bdc_text": "Quoniam ergo existimatur fore , ut legatio super ea re ad nostros mittatur , decretum est , ut scribatur ad singulos Pagos , ut hoc facere intermittant .",
+ "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa057a.opp-lat1_window_24",
+ "psc_text": "m. 2 R quo m. 1 R constat Kp 22 ni bd siç N y fiant 8 25 aut om. m. 1 V ut N prohibetur N aut iuberetur om. N 26 possit LVBOCNfib, m. 1 D negauimus LB, m. 1 N esse hominem sine peccato, cum confiteri necesse sit eum tam omnia illa quae uetantur posse cauere quam quae impe- v rantur efficere?' respondetur multa esse in scripturis sanctis diuina praecepta, quae omnia commemorare nimis operosum est; sed dominus, qui uerbum consummans et breuians fecit super terram, in duobus praeceptis dixit legem prophetasque pendere, ut intellegeremus quicquid aliud diuinitus praeceptum est in his duobus habere finem et ad haec duo esse referendum: diliges dominum deum tuum ex toto corde tuo et ex tota anima tua et ex tota mente tua, et: diliges proximum tuum tamquam te ipsum. in his, inquit, duobus praeceptis tota lex pendet et prophetae. quicquid ergo",
+ "candidate_score": 0.599066,
+ "ce_score": null
+ }
+ ]
+ },
+ {
+ "rank": 16,
+ "cf_id": "cf021",
+ "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum",
+ "max_score": 0.669815,
+ "ce_confirmed": false,
+ "evidence": [
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_20_22",
+ "bdc_text": "Varie sunt affecti nostri ; videmus tentationes carnes miras ; maior tamen et melior pars cordate se gerit .",
+ "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_666",
+ "psc_text": "Sed aliae sunt rerum corporalium qualitates, quae secum a contrariis temperantur ut bene valeamus; et cum sint in diverso genere bonae, tamen cum discordant, malam valetudinem faciunt; et aliae sunt animae cupiditates, quae propterea carnis dicuntur, quia secundum carnem anima concupiscit, cum sic concupiscit, ut ei spiritus, id est pars ejus melior et superior, debeat repugnare. Denique ista vitia non medicos ullos corporum quaerunt, sed gratia Christi medicante curantur: prius, ut reatu non teneant; deinde, ut conflictu non vincant; postremo, ut omni ex parte sanata nulla omnino remaneant. Proinde cum mala concupiscere malum sit, et bona concupiscere bonum sit, atque hoc bellum quamdiu hic vivitur non quiescat, cum caro concupiscit adversus spiritum, et spiritus adversus carnem; quis me liberabit de corpore mortis hujus, nisi gratia Dei per Jesum Christum Dominum nostrum? Cui gratiae nimis inimicum dogma horrescimus vestrum. 29. Sed vir fortissimus, nocturnorum et si non administrator, certe exhortator praedicatorque",
+ "candidate_score": 0.669815,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_19",
+ "bdc_text": "Nos nihil nunc expectare videmur quam bellum , et salus una videtur consistere in eo , si res religionis in Gallia prospere succedant .",
+ "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_224",
+ "psc_text": "peccata. Qui coluit juste justum Deum. Qui perfectionem hominis in virtute atque justitia absit ut impediat desperando: sed eam tamen perfectionem cui nihil adjiciendum sit, in alia vita sperat, quae implebitur resurrectione mortuorum; in hac autem vita humanam justitiam in quadam militia belloque constituit, non solum adversus aemulas aerias potestates, sed adversus ipsas nostras cupiditates, per quas et illi exteriores inimici nos dejicere, vel penetrare moliuntur. In hoc bello et ipsam carnem adversariam gravem dicit, cujus utique natura sicut primitus condita est, nobiscum concordissima permaneret, nisi primi hominis praevaricatione vitiata, suo nobiscum languore confligeret. In hoc bello ille vir sanctus monet nos saeculum effugere, et in ea fuga quanta sit difficultas, imo impossibilitas, nisi Dei gratia opituletur, ostendit. Dicit mortua quidem vitia per remissionem in Baptismate omnium peccatorum, sed eorum nos curare debere quodam modo sepulturam. Et in hoc ipso opere talem describit cum vitiis mortuis nos habere conflictum, ut",
+ "candidate_score": 0.627004,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_39_41",
+ "bdc_text": "Salvi sint omnes tui et d. Gvaltherus , cui praeter hęc , quę hic tibi scribo , quod scribam , non habeo . Bernae 7 . septembris 1561 .",
+ "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_20",
+ "psc_text": "calcanei nostri, in quo Adam dente serpentis est vulneratus, et obnoxiam haereditatem successionis humanae suo vulnere dereliquit, ut omnes illo vulnere claudicemus » (In vers. 6). CAPUT IV. 11. I nunc, et mihi objice originale peccatum: dissimula ab istis, finge te nescire quid dicant; et sanctae Ecclesiae tot tantisque doctoribus, qui vita optime gesta debellatisque suorum temporum erroribus, gloriosissime de hoc saeculo antequam vos ebulliretis exierunt, velut eis non visis, in me impetum faciens, et velut nesciens quod illi sub meo nomine lacerentur, tanquam securus insulta. Crederem te, fateor, quid mali facias ignorare, nec impudentiae, sed imprudentiae tuae tribuerem, quod haec lumina civitatis Dei audes hostiliter insectari, quae sectari fideliter debuisti: crederem te, inquam, hoc tantum nefas committere nescientem, nisi in eo libro, cui te respondisse vel existimas, vel existimari cupis, apertissimum testimonium de sancti Ambrosii disputatione posuissem (De Nuptiis et Concupiscentia, lib. 1, n. 40). An ibi non legisti,",
+ "candidate_score": 0.618032,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_17",
+ "bdc_text": "In transitu per novam illam ditionem insolenter admodum se gesserunt , praesertim famuli ;",
+ "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_969",
+ "psc_text": "inquit, non dicent, Patres manducaverunt uvam acerbam, et dentes filiorum obstupuerunt: sed unusquisque in suo peccato morietur; et ejus qui manducaverit uvam acerbam, obstupescent dentes ipsius. Nempe manifestum est, ita hoc prophetice pronuntiari, sicut ipsum Testamentum novum, quod prius occultum fuit, et per Christum postea revelatum est. Denique, ne nos moverent ea quae commemoravi, et caetera hujusmodi plurima de reddendis in filios peccatis parentum, quae utique veraciter scripta sunt, et huic prophetiae contraria putarentur; continuo solvit istam molestissimam quaestionem, conjungendo atque dicendo: Ecce dies veniunt, dicit Dominus, et consummabo domui Israel et domui Juda Testamentum novum, non secundum Testamentum quod disposui patribus eorum (Jerem. XXXI, 29-32) . In hoc igitur Testamento novo per sanguinem testatoris deleto paterno chirographo, incipit homo paternis debitis non esse obnoxius renascendo, quibus nascendo fuerat obligatus, ipso Mediatore dicente, Ne vobis patrem dicatis in terra (Matth. XXIII, 9) : secundum hoc utique, quod alios natales quibus",
+ "candidate_score": 0.607829,
+ "ce_score": null
+ }
+ ]
+ },
+ {
+ "rank": 17,
+ "cf_id": "cf016",
+ "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide",
+ "max_score": 0.669621,
+ "ce_confirmed": false,
+ "evidence": [
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_21_23",
+ "bdc_text": "videmus tentationes carnes miras ; maior tamen et melior pars cordate se gerit . Spero in domini auxilio ;",
+ "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_425",
+ "psc_text": "terra quadam suae carnis abscondit: sicut princeps Synagogae, caeterique principes Judaeorum, qui credita sibi eloquia Dei humo quadam sui corporis occuparunt: deliciisque carnis intenti, quasi in quamdam exaltati cordis foveam fenus coeleste merserunt (Matth. XXIII, 14 et seq.). 14. Nos igitur non intra latibula carnis absconditam Domini teneamus pecuniam, vel mnam illam in sudario reponamus (Luc. XIX, 20): sed tamquam boni nummularii cum sudore quodam mentis et corporis aequo et parato semper libremus affectu; ut prope sit verbum in ore tuo et in corde tuo (Deut. XXX, 14). 15. Hoc verbum Dei est, pretiosum est talentum, quo redimeris. Haec est pecunia per mensas animarum saepe cernenda; ut frequenter agitando in omnem terram bonorum sonus possit exire nummorum, per quem vita paretur aeterna. Haec est autem vita aeterna, quam largiris omnipotens Pater; ut cognoscamus te solum verum Deum, et quem misisti Jesum Christum (Joan. XVII, 3) . CAPUT PRIMUM. Quam impii",
+ "candidate_score": 0.669621,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_24_26",
+ "bdc_text": "is nobis adsit ! Fertur apud nos aliquid iactari de pristina Maximiliani regis filia Carolo , Gallorum regi , iungenda ; quam hoc sit verum , nescio ; vos certiora habebitis .",
+ "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_175",
+ "psc_text": "si ipse esset rex Judaeorum, ait: In hoc sum natus (Joan. XVIII, 37) . Unde et Apostolus monet hoc esse nobis utile, si Christum non ex praecepto, neque ex gratia, sed quasi dilectissimum Filium ad dexteram Dei sedere credamus. Sic enim habes: Quae sursum sunt, quaerite, ubi Christus est ad dexteram Dei sedens: quae sursum sunt, sapite (Coloss. III, 1, 2) . Hoc est enim superiora sapere, credere quia Christus ut sedeat, non quasi jussus obsequitur, sed quasi Filius dilectissimus honoratur. Propter rationem ergo corporis dicit: Sede ad dexteram meam, donec ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum (Psal. CIX, 1, 2.) 104. Quod si et hoc ad calumniam trahis, quia Pater dixit: Ponam inimicos tuos; etiam Pater trahit ad Filium, quos Filius suscitet atque vivificet: Nemo enim, inquit, potest venire ad me, nisi Pater qui misit me, attraxerit eum: et ego resuscitabo eum in novissimo die (Joan. VI, 44) .",
+ "candidate_score": 0.631218,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_32",
+ "bdc_text": "religionis ergo nec passi sunt principem in urbem ingredi. \"",
+ "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_308",
+ "psc_text": "Sunt illic dispositae potestates, ordinati principes, qui coeli januas servant, qui ascendentem interrogant: quis me admittet, nisi omnipotentem annuntiem Christum? Clausae sunt portae, non cuicumque aperiuntur: non quicumque vult, nisi qui fideliter credit, ingredietur. Custoditur aula imperialis. 15. Sed esto, indignus obrepserit, latuerit principes portarum coelestium, discubuerit in coena Domini; ingressus Dominus convivii, videns non indutum nuptiale fidei vestimentum, projiciet eum in tenebras exteriores, ubi sit fletus et stridor dentium, si fidem pacemque non servet (Matth. XXII, 11 et seq.). 16. Servemus igitur nuptiale quod accepimus vestimentum, nec Christo propria denegemus, quem omnipotentem annuntiant angeli, prophetae significant, apostoli testificantur, sicut jam supra ostendimus (Lib. II, cap. 4). 17. Et fortasse non de istius tantummodo coeli portis propheta dixerit quod praeteribit; et alios enim coelos Dei Verbum penetrat, de quibus dictum est: Habemus enim sacerdotem magnum, principem sacerdotum, qui pertransivit coelos, Jesum Filium Dei (Hebr. IV, 14) . Qui sunt isti",
+ "candidate_score": 0.629219,
+ "ce_score": null
+ }
+ ]
+ },
+ {
+ "rank": 18,
+ "cf_id": "cf025",
+ "work_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis",
+ "max_score": 0.668911,
+ "ce_confirmed": false,
+ "evidence": [
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_21_23",
+ "bdc_text": "videmus tentationes carnes miras ; maior tamen et melior pars cordate se gerit . Spero in domini auxilio ;",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_186",
+ "psc_text": "Et respexit Dominus ad Abel et ad munera ejus; ad Cain vero et ad munera ejus non respexit. Iratusque est Cain vehementer, et concidit vultus ejus (Genes. IV, 4) . Livor itaque sacrificii, fratricidii seminarium fuit. Nam quem meliorem se esse doluit, ne utcunque esset amputavit. Dicendum est invidis quia dum se ista intrinsecus peste consumunt, etiam quidquid in se aliud boni habere videntur interimunt. Unde scriptum est: Vita carnium sanitas cordis, putredo ossium invidia (Prov. XIV, 30) . Quid enim per carnes nisi infirma quaedam ac tenera, et quid per ossa nisi fortia acta signantur? Et plerumque contingit ut quidam cum cordis innocentia in nonnullis suis actibus infirmi videantur, quidam vero jam quaedam ante humanos oculos robusta exerceant, sed tamen erga aliorum bona intus invidiae pestilentia tabescant. Bene ergo dicitur: Vita carnium sanitas cordis; quia si mentis innocentia custoditur, etiam si qua foris infirma sunt quandoque roborantur. 47 Et",
+ "candidate_score": 0.668911,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_20_22",
+ "bdc_text": "Varie sunt affecti nostri ; videmus tentationes carnes miras ; maior tamen et melior pars cordate se gerit .",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_186",
+ "psc_text": "Et respexit Dominus ad Abel et ad munera ejus; ad Cain vero et ad munera ejus non respexit. Iratusque est Cain vehementer, et concidit vultus ejus (Genes. IV, 4) . Livor itaque sacrificii, fratricidii seminarium fuit. Nam quem meliorem se esse doluit, ne utcunque esset amputavit. Dicendum est invidis quia dum se ista intrinsecus peste consumunt, etiam quidquid in se aliud boni habere videntur interimunt. Unde scriptum est: Vita carnium sanitas cordis, putredo ossium invidia (Prov. XIV, 30) . Quid enim per carnes nisi infirma quaedam ac tenera, et quid per ossa nisi fortia acta signantur? Et plerumque contingit ut quidam cum cordis innocentia in nonnullis suis actibus infirmi videantur, quidam vero jam quaedam ante humanos oculos robusta exerceant, sed tamen erga aliorum bona intus invidiae pestilentia tabescant. Bene ergo dicitur: Vita carnium sanitas cordis; quia si mentis innocentia custoditur, etiam si qua foris infirma sunt quandoque roborantur. 47 Et",
+ "candidate_score": 0.65445,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_17_19",
+ "bdc_text": "In transitu per novam illam ditionem insolenter admodum se gesserunt , praesertim famuli ; sed hoc mihi non displicet . Nos nihil nunc expectare videmur quam bellum , et salus una videtur consistere in eo , si res religionis in Gallia prospere succedant .",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_64",
+ "psc_text": "feriantur, et cum fortasse sapiens videri desiderat, unitatis compagem insipienter abscidat. Hinc namque Veritas dicit: Habete sal in vobis, et pacem habete inter vos (Marc. IX, 49) . Per sal quippe, verbi sapientia designatur. Qui igitur loqui sapienter nititur, magnopere metuat ne ejus eloquio audientium unitas confundatur. Hinc Paulus ait: Non plus sapere quam oportet sapere, sed sapere ad sobrietatem (Rom. XII, 3) . Hinc in sacerdotis veste 18 juxta divinam vocem tintinnabulis mala punica conjunguntur (Exod. XXVIII, 34). Quid enim per mala punica, nisi fidei unitas designatur? Nam sicut in malo punico, uno exterius cortice multa interius grana muniuntur; sic innumeros sanctae Ecclesiae populos unitas fidei contegit, quos intus diversitas meritorum tenet. Ne igitur rector incautus ad loquendum proruat, hoc quod jam praemisimus, per semetipsam Veritas discipulis clamat: Habete sal in vobis, et pacem habete inter vos (Marc. IX, 49) . Ac si figurate per habitum sacerdotis dicat: Mala",
+ "candidate_score": 0.63773,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_19",
+ "bdc_text": "Nos nihil nunc expectare videmur quam bellum , et salus una videtur consistere in eo , si res religionis in Gallia prospere succedant .",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_64",
+ "psc_text": "feriantur, et cum fortasse sapiens videri desiderat, unitatis compagem insipienter abscidat. Hinc namque Veritas dicit: Habete sal in vobis, et pacem habete inter vos (Marc. IX, 49) . Per sal quippe, verbi sapientia designatur. Qui igitur loqui sapienter nititur, magnopere metuat ne ejus eloquio audientium unitas confundatur. Hinc Paulus ait: Non plus sapere quam oportet sapere, sed sapere ad sobrietatem (Rom. XII, 3) . Hinc in sacerdotis veste 18 juxta divinam vocem tintinnabulis mala punica conjunguntur (Exod. XXVIII, 34). Quid enim per mala punica, nisi fidei unitas designatur? Nam sicut in malo punico, uno exterius cortice multa interius grana muniuntur; sic innumeros sanctae Ecclesiae populos unitas fidei contegit, quos intus diversitas meritorum tenet. Ne igitur rector incautus ad loquendum proruat, hoc quod jam praemisimus, per semetipsam Veritas discipulis clamat: Habete sal in vobis, et pacem habete inter vos (Marc. IX, 49) . Ac si figurate per habitum sacerdotis dicat: Mala",
+ "candidate_score": 0.628808,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_14_16",
+ "bdc_text": "Legati Sabaudienses ( praemonitis tamen nostris ) e Basilea huc venerunt et pernoctarunt hic 1a septembris ; vino fuerunt donati honorario ; nemo tamen illos convivali praesentia , ut alias fieri solet , honoravit .",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_254",
+ "psc_text": "et humilitate, et non ad parcendum corpori, non in honore aliquo ad saturitatem carnis (Coloss. II, 23) . Qua in re notandum est quod in disputatione sua praedicator egregius superstitioni humilitatis speciem jungit, quia dum plus quam necesse est per abstinentiam caro atteritur, humilitas foris ostenditur, sed de hac ipsa humilitate graviter interius superbitur. Et nisi aliquando mens ex abstinentiae virtute tumesceret, nequaquam hanc velut inter magna merita Pharisaeus arrogans studiose numeraret, dicens: Jejuno bis in Sabbato (Luc. XVIII, 12) . Admonendi ergo sunt gulae dediti, ne in eo quod escarum delectationi incubant, luxuriae se mucrone transfigant; et quanta sibi per esum loquacitas, quanta mentis levitas insidietur, aspiciant, ne dum ventri molliter serviunt, vitiorum laqueis crudeliter astringantur. Tanto enim longius a secundo parente receditur, quanto per immoderatum usum dum manus ad cibum tenditur, parentis primi lapsus iteratur. At contra admonendi sunt abstinentes, ut sollicite semper aspiciant, ne cum gulae vitium",
+ "candidate_score": 0.625122,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_9",
+ "bdc_text": "recusavit princeps recipere conditiones in superiori conventu ab Helvetiis constitutas , et de eo nostri magnopere gavisi sunt ;",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_25",
+ "psc_text": "Sed hoc in utrisque est subtiliter intuendum, quia et is qui recusavit, plene non restitit; et is qui mitti voluit, ante per altaris calculum se purgatum vidit; ne aut non purgatus adire quisque sacra ministeria audeat, aut quem superna gratia elegit, sub humilitatis specie superbe contradicat. Quia igitur valde difficile est purgatum se quemlibet posse cognoscere, praedicationis officium tutius declinatur; nec tamen declinari, ut diximus, pertinaciter debet, cum ad suscipiendum hoc superna voluntas agnoscitur. Quod Moyses utrumque miro opere explevit, qui praeesse tantae multitudini et noluit et obedivit. Superbus enim fortasse esset, si ducatum plebis innumerae sine trepidatione susciperet; et rursum superbus existeret, si auctoris imperio obedire recusaret. Utrobique ergo humilis, utrobique subjectus, et praeesse populis semetipsum metiendo noluit, et tamen de imperantis viribus praesumendo consensit. Hinc ergo, hinc quique praecipites colligant cum quanta culpa ex appetitu proprio caeteris praeferri non metuunt, si sancti viri plebium ducatum suscipere Deo etiam",
+ "candidate_score": 0.61467,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_30",
+ "bdc_text": "\"Pictavii publici conventus habentur , sed extra templa , cum usu verbi et sacramentorum .",
+ "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_64",
+ "psc_text": "feriantur, et cum fortasse sapiens videri desiderat, unitatis compagem insipienter abscidat. Hinc namque Veritas dicit: Habete sal in vobis, et pacem habete inter vos (Marc. IX, 49) . Per sal quippe, verbi sapientia designatur. Qui igitur loqui sapienter nititur, magnopere metuat ne ejus eloquio audientium unitas confundatur. Hinc Paulus ait: Non plus sapere quam oportet sapere, sed sapere ad sobrietatem (Rom. XII, 3) . Hinc in sacerdotis veste 18 juxta divinam vocem tintinnabulis mala punica conjunguntur (Exod. XXVIII, 34). Quid enim per mala punica, nisi fidei unitas designatur? Nam sicut in malo punico, uno exterius cortice multa interius grana muniuntur; sic innumeros sanctae Ecclesiae populos unitas fidei contegit, quos intus diversitas meritorum tenet. Ne igitur rector incautus ad loquendum proruat, hoc quod jam praemisimus, per semetipsam Veritas discipulis clamat: Habete sal in vobis, et pacem habete inter vos (Marc. IX, 49) . Ac si figurate per habitum sacerdotis dicat: Mala",
+ "candidate_score": 0.601274,
+ "ce_score": null
+ }
+ ]
+ },
+ {
+ "rank": 19,
+ "cf_id": "cf020",
+ "work_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Titum",
+ "max_score": 0.668444,
+ "ce_confirmed": false,
+ "evidence": [
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_19_21",
+ "bdc_text": "Nos nihil nunc expectare videmur quam bellum , et salus una videtur consistere in eo , si res religionis in Gallia prospere succedant . Varie sunt affecti nostri ; videmus tentationes carnes miras ;",
+ "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Titum_window_155",
+ "psc_text": "et haereses in nobis esse, ut probati quique manifesti fiant (I Cor. XI, 19) . Et ad Galatas inter carnis opera numeratur: Manifesta autem sunt opera carnis: quae sunt fornicatio, immunditia, luxuria, idololatria, veneficia, inimicitiae, contentiones, aemulationes, irae, rixae, dissentiones, haereses, invidiae, ebrietates, comessationes, et caetera his similia, quae praedico vobis sicut 737 praedixi: quoniam qui haec agunt, regnum Dei non possidebunt (Gal. V, 19 seqq.) . In quibus diligenter est observandum, quod quomodo caetera vitia, quae inter carnis opera numerata sunt, excludunt nos [ Al. excluduntur] a regno Dei: ita etiam nobis haereses auferant regnum Dei; et non interest quomodo quis, dum tantum excludatur a regno. Quod autem magis mirum sit etiam illud de Actibus apostolorum videtur esse relegendum, fidem nostram in Christum, et Ecclesiasticam disciplinam, jam tunc a perversis hominibus haeresim nuncupatam. Nos enim, inquiunt Judaei ad apostolum Paulum, nec litteras a te accepimus de Judaea [Al. de",
+ "candidate_score": 0.668444,
+ "ce_score": null
+ }
+ ]
+ },
+ {
+ "rank": 20,
+ "cf_id": "cf009",
+ "work_id": "Origenes_De-principiis",
+ "max_score": 0.667857,
+ "ce_confirmed": false,
+ "evidence": [
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_21_23",
+ "bdc_text": "videmus tentationes carnes miras ; maior tamen et melior pars cordate se gerit . Spero in domini auxilio ;",
+ "psc_chunk_id": "Origenes_De-principiis_window_416",
+ "psc_text": "longum tempus adhiberi: innumerabiles enim nobis, ut ita dicam, sunt animæ, innumeri earum mores, motus quamplurimi, consilia item, impetus et appetitus, quorum unus est dispensator optimus Deus, qui et tempora novit et congrua auxilia, et ductus et vias; universorum Deus et pater qui novit qua via ducat Pharaonem per tot prodigia et submersionem, in qua utique non finita est ipsius erga Pharaonem providentia. Non enim quia submersus est, ideo interiit: «In manu enim Dei et nos et sermones nostri et» omnis prudentia atque operum scientia.» Atque hæc pro viribus nostris diximus ut id Scripturæ defendatur: Induravit Dominus cor Pharaonis,» atque illud: «Cujus vult miseretur, et quem vult indurat.» XV. Id etiam videamus quod Ezechiel dicit: «Auferam lapidea corda ipsorum, et immittam carnea, et ut in præceptis meis ambulent et mandata mea custodiant.» Si enim cum vult Deus lapidea corda tollit, et carnea immittit ut præcepta sua custodiantur et mandata serventur,",
+ "candidate_score": 0.667857,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_20_22",
+ "bdc_text": "Varie sunt affecti nostri ; videmus tentationes carnes miras ; maior tamen et melior pars cordate se gerit .",
+ "psc_chunk_id": "Origenes_De-principiis_window_515",
+ "psc_text": "positam voluntatibus, animalis irrationabilis statum tenere. Hæc autem tractavimus volentes singularum assertionum disserere opiniones, ampliori quam voluimus usi excursu, uti ne latere nos putarentur ea quæ moveri solent ab his qui quærunt utrum sit alia anima in nobis præter hanc cœlestem et rationabilem, quæ huic naturaliter adversetur, et vocetur vel caro, vel sapientia carnis, vel anima carnis. IV. Nunc videamus quid etiam adversum hæc responderi soleat ab his qui defendunt unum esse in nobis molum, et unam vitam unius ejusdemque animæ, cujus sive salus sive perditio secundum actus suos ipsi proprie ascribatur. Et primo videamus cujusmodi sint passiones animi quas patimur cum sentimus intra nosmetipsos velut in partes nos rapi per singula; cum pugna quædam fit cogitationum in cordibus nostris, et quædam nobis verisimilitudines suggeruntur, quibus nune in hoc, nunc in aliud inclinamur, quibusque nunc quidem arguimur, nunc vero nosmetipsos amplectimur. Nihil autem magnum est si mala ingenia dicamus quia",
+ "candidate_score": 0.657974,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_20_22",
+ "bdc_text": "Varie sunt affecti nostri ; videmus tentationes carnes miras ; maior tamen et melior pars cordate se gerit .",
+ "psc_chunk_id": "Origenes_De-principiis_window_416",
+ "psc_text": "longum tempus adhiberi: innumerabiles enim nobis, ut ita dicam, sunt animæ, innumeri earum mores, motus quamplurimi, consilia item, impetus et appetitus, quorum unus est dispensator optimus Deus, qui et tempora novit et congrua auxilia, et ductus et vias; universorum Deus et pater qui novit qua via ducat Pharaonem per tot prodigia et submersionem, in qua utique non finita est ipsius erga Pharaonem providentia. Non enim quia submersus est, ideo interiit: «In manu enim Dei et nos et sermones nostri et» omnis prudentia atque operum scientia.» Atque hæc pro viribus nostris diximus ut id Scripturæ defendatur: Induravit Dominus cor Pharaonis,» atque illud: «Cujus vult miseretur, et quem vult indurat.» XV. Id etiam videamus quod Ezechiel dicit: «Auferam lapidea corda ipsorum, et immittam carnea, et ut in præceptis meis ambulent et mandata mea custodiant.» Si enim cum vult Deus lapidea corda tollit, et carnea immittit ut præcepta sua custodiantur et mandata serventur,",
+ "candidate_score": 0.656679,
+ "ce_score": null
+ },
+ {
+ "bdc_chunk_id": "4950_sent_13_15",
+ "bdc_text": "Quoniam ergo existimatur fore , ut legatio super ea re ad nostros mittatur , decretum est , ut scribatur ad singulos Pagos , ut hoc facere intermittant . Legati Sabaudienses ( praemonitis tamen nostris ) e Basilea huc venerunt et pernoctarunt hic 1a septembris ; vino fuerunt donati honorario ;",
+ "psc_chunk_id": "Origenes_De-principiis_window_610",
+ "psc_text": "nonnullis ne inquirunt quidem, puta tragelapho, griphe et vulture; de aliquibus meras nugas et frigidas traditiones afferunt, ut cum de sabbato dicunt locum unicuique bis mille cubitis esse definitum. Alii, quos inter est Dositheus Samareus, explosa ejusmodi expositione, arbitrantur, quo quisque corporis situ fuerit die sabbati inventus, in eo ad vesperam usque manendum. Sed et quod dicitur, non levandum esse onus die sabbati, impossibile est. Hinc ad infinitas fabulas Judæorum doctores devenere, dicentes onus quidem esse hunc calceum, sed non illum; suffixas item clavis soleas, sed non quæ sine clavis: sic quod uno humero gestatur, pro onere habendum, non quod utroque. XVIII. Jam vero si ad Evangelium veniamus, et similia requiramus, quid a ratione magis alienum quam istud: « Ne» minem per viam salutaveritis,» quod Apostolis præ cepisse Salvatorem simpliciores existimant? Et cum dextera maxilla percuti dicitur, res est a verisimili prorsus abhorrens, cum omnis qui percutit, nisi natura mancus",
+ "candidate_score": 0.631634,
+ "ce_score": null
+ }
+ ]
+ }
+ ],
+ "biblical_hits": []
+}
\ No newline at end of file