diff --git "a/3/3346.json" "b/3/3346.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/3/3346.json" @@ -0,0 +1,3146 @@ +{ + "letter_id": "3346", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/3346", + "dominant_topic": 19, + "topic_dist": [ + 0.043944, + 0.046793, + 0.051729, + 0.051782, + 0.05156, + 0.040584, + 0.051346, + 0.048871, + 0.054169, + 0.053897, + 0.054721, + 0.051345, + 0.047319, + 0.05123, + 0.040696, + 0.04217, + 0.049468, + 0.058164, + 0.049855, + 0.060355 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jonam", + "max_score": 0.68026, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_24_26", + "bdc_text": "Rex occupatus bello Livoniensi nondum potuit caussam religionis tractare publicis comitiis . Benignissime recepit d. Ioannem a Lasco , qui de ipso , uti ad me scribit , amplissimam concepit spem . Plura iam in negotiorum turba non possum .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jonam_window_1", + "psc_text": "Si enim Jonas interpretatur columba, columba autem refertur ad Spiritum sanctum: nos quoque columbam, ex adventu [ Al. et adventum] ad nos interpretemur columbae. Scio veteres ecclesiasticos tam Graecos quam Latinos super hoc libro multa dixisse, et tantis quaestionibus, non tam aperuisse, quam obscurasse sententias; ut ipsa interpretatio eorum opus habeat interpretatione, et multo incertior lector recedat, quam fuerat antequam legeret. Nec hoc dico, quo magnis ingeniis detraham, et alios mea laude suggillem; sed quod commentatoris officium sit, ut quae obscura sunt, breviter aperteque dilucidet, et non tam disertitudinem ostentet suam, quam sensum ejus quem exponit, edisserat. Quaerimus igitur, Jonas propheta, excepto volumine suo, 389-390 et Evangeliis [ Al. Evangelio], hoc est, Domini de eo testimonio, ut alibi in Scripturis sanctis lectus sit? Et ni fallor in Regum volumine de eo ita scriptum est: Anno quintodecimo Amasiae filii Joas, regis Juda, regnavit Jeroboam, filius Joas, regis Israel in Samaria quadraginta", + "candidate_score": 0.68026, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_12", + "bdc_text": "magnae naves onustae viris et rebus ex Hispaniis venientes non procul a portu Anglico naufragio perierunt .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jonam_window_49", + "psc_text": "ostenditur sedari non posse naufragium, nisi morte fugitivi. (CAP. II) (Cap. II.--Vers. 1.) Et praeparavit Dominus piscem grandem: ut deglutiret Jonam. LXX: Et praecepit Dominus ceto magno, et devoravit Jonam. Morti et inferno praecepit 405 Dominus, ut prophetam suscipiat. Quae avidis faucibus praedam putans, quantum in devoratione laetata est, tantum luxit in vomitu. Tuncque completum est illud quod legitur in Osee: Ero mors tua, o mors: ero morsus tuus, inferne (Osee XIII, 14) . In Hebraico autem piscem grandem legimus, pro quo LXX interpretes, et Dominus in Evangelio cetum vocant, rem ipsam brevius explicantes. In Hebraico enim dicitur DAG GADOL, ( ) quod interpretatur, piscis grandis: haud dubium quin cetum significet. Et animadvertendum, quod ubi putabatur interitus, ibi custodia sit. Porro quod ait, praeparavit, vel ab initio cum conderet, de quo et in psalmo scribitur: Draco iste quem formasti ad illudendum ei (Psal. CIII, 26) : vel certe juxta navem", + "candidate_score": 0.614228, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_10_12", + "bdc_text": "Rex expeditione gravi se parat , ut hostibus progrediuntibus occurrat . Naves aliquot Anglorum et Belgarum , in quibus et magnae pecuniae et copiae fuerunt , a Gallis captae dicuntur in mari Britannico et in Galliam abductae ; magnae naves onustae viris et rebus ex Hispaniis venientes non procul a portu Anglico naufragio perierunt .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jonam_window_17", + "psc_text": "ut navigaret cum eis in Tharsis a facie Domini. Joppen portum esse Judaeae, et in Regnorum et Paralipomenon libris legimus (II Paral. II), ad quem Hiram quoque rex Tyri ligna de Libano ratibus transferebat, quae Jerusalem terreno itinere perveherentur. Hic locus est, in quo usque hodie saxa monstrantur in littore, in quibus Andromeda religata, Persei quondam sit liberata praesidio. Scit eruditus lector historiam; sed et juxta regionis naturam de montanis et arduis ad Joppen et campestria veniens propheta, recte dicitur descendisse, et invenisse navem funem solventem e littore, et ingredientem mare, deditque naulum ejus, 395 sive mercedem navis, id est, subvectionis ejus, juxta Hebraicum, sive naulum pro se [Al. suum ], ut Septuaginta transtulerunt. Et descendit in eam, ut proprie continetur in Hebraico: IERED ( ) enim descendit dicitur: ut fugitivus sollicite latebras quaereret. Vel ascendit, ut scriptum est in editione Vulgata: ut quocumque navis pergeret, perveniret: evasisse se putans,", + "candidate_score": 0.611474, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_12", + "bdc_text": "magnae naves onustae viris et rebus ex Hispaniis venientes non procul a portu Anglico naufragio perierunt .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jonam_window_25", + "psc_text": "LXX: Jonas autem descendit in ventrem navis, et dormiebat, et stertebat. Quantum ad historiam pertinet, prophetae mens secura describitur: non tempestate, non periculis conturbatur, eumdem et in tranquillo, et imminente naufragio animum gerens. Denique alii clamant ad deos suos, vasa projiciunt, nititur unusquisque quod potest. Iste tam quietus est et securus, animique tranquilli, ut ad navis interiora descendens, somno placido perfruatur. Sed et hoc dici potest: Conscius erat fugae et peccati, quo Domini praecepta neglexerat: et tempestatem, ignorantibus caeteris, contra se saevire cernebat: ideo descendit ad interiora navis, et tristis absconditur, ne quasi Dei vindices fluctus adversum se videret intumescere. Quod autem dormit, non securitatis est, sed moeroris. Nam et Apostolos legimus in Domini passione prae tristitiae magnitudine somno fuisse depressos (Matth. XXVI). Sin autem interpretamur in typo, somnus prophetae et gravissimus sopor hominem significat erroris sopore torpentem, cui non suffecerat fugisse a facie Dei, nisi et quadam vecordia mens", + "candidate_score": 0.610775, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_10_12", + "bdc_text": "Rex expeditione gravi se parat , ut hostibus progrediuntibus occurrat . Naves aliquot Anglorum et Belgarum , in quibus et magnae pecuniae et copiae fuerunt , a Gallis captae dicuntur in mari Britannico et in Galliam abductae ; magnae naves onustae viris et rebus ex Hispaniis venientes non procul a portu Anglico naufragio perierunt .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jonam_window_49", + "psc_text": "ostenditur sedari non posse naufragium, nisi morte fugitivi. (CAP. II) (Cap. II.--Vers. 1.) Et praeparavit Dominus piscem grandem: ut deglutiret Jonam. LXX: Et praecepit Dominus ceto magno, et devoravit Jonam. Morti et inferno praecepit 405 Dominus, ut prophetam suscipiat. Quae avidis faucibus praedam putans, quantum in devoratione laetata est, tantum luxit in vomitu. Tuncque completum est illud quod legitur in Osee: Ero mors tua, o mors: ero morsus tuus, inferne (Osee XIII, 14) . In Hebraico autem piscem grandem legimus, pro quo LXX interpretes, et Dominus in Evangelio cetum vocant, rem ipsam brevius explicantes. In Hebraico enim dicitur DAG GADOL, ( ) quod interpretatur, piscis grandis: haud dubium quin cetum significet. Et animadvertendum, quod ubi putabatur interitus, ibi custodia sit. Porro quod ait, praeparavit, vel ab initio cum conderet, de quo et in psalmo scribitur: Draco iste quem formasti ad illudendum ei (Psal. CIII, 26) : vel certe juxta navem", + "candidate_score": 0.610394, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_12", + "bdc_text": "magnae naves onustae viris et rebus ex Hispaniis venientes non procul a portu Anglico naufragio perierunt .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jonam_window_22", + "psc_text": "prava] et adultera signum quaerit, et signum non dabitur ei, nisi signum Jonae Prophetae. Sicut enim fuit Jonas in ventre ceti tribus diebus et tribus noctibus, sic erit Filius hominis in corde terrae, tribus diebus et tribus noctibus (Mat. XII, 39) . (Vers. 4.) Dominus autem misit ventum magnum in mare, et facta est tempestas magna in mari, et navis periclitabatur conteri. LXX: Et Dominus suscitavit spiritum magnum in mare, et facta est tempestas magna in mari, et navis periclitabatur conteri. Potest fuga prophetae et ad hominis referri in communi personam, qui Dei praecepta contemnens, recessit a facie ejus, et se mundo tradidit, ubi postea malorum tempestate, et totius mundi contra se saeviente naufragio, compulsus est sentire Deum, et reverti ad eum quem fugerat. Unde intelligimus etiam ea quae sibi homines aestimant salutaria, Deo nolente [ Al. volente], verti in perniciem, et non solum non prodesse auxilium his, quibus praebetur;", + "candidate_score": 0.60769, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_12", + "bdc_text": "magnae naves onustae viris et rebus ex Hispaniis venientes non procul a portu Anglico naufragio perierunt .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jonam_window_40", + "psc_text": "402 caeterum non ignoramus, flantes ventos, quibus in Evangelio, ut quiescerent, Dominus imperavit (Matth. VIII), et periclitantem naviculam, in qua dormiebat Jonas, et intumescens mare quod increpatur: tace et obmutesce, referri ad Dominum Salvatorem, et periclitantem Ecclesiam, vel Apostolos suscitantem [ Al. sustantes], qui eum deserentes in passione, quodammodo in fluctus praecipitabant: Iste Jonas dicit: Scio quia propter me tempestas grandis est super vos, quia me vident venti vobiscum ire in Tharsis, hoc est, ad contemplationem laetitiae navigare, ut vos mecum perducam ad gaudium: ut ubi ego sum et Pater, ibi et vos sitis (Joan. XIV, 3). Idcirco saeviunt, idcirco mundus, qui in maligno positus est, fremit (I Joan. V, 19): ideo elementa turbantur: me cupit devorare mors, ut vos pariter occidat; et non intelligit, quia velut in hamo escam capit, ut mea morte moriatur. Tollite me, et mittite in mare. Non est enim nostrum, mortem arripere, sed illatam ab", + "candidate_score": 0.590233, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis", + "max_score": 0.679341, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_23_25", + "bdc_text": "Crescit tamen in dies Christi ecclesia , decrescit papistica . Rex occupatus bello Livoniensi nondum potuit caussam religionis tractare publicis comitiis . Benignissime recepit d. Ioannem a Lasco , qui de ipso , uti ad me scribit , amplissimam concepit spem .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_251", + "psc_text": "crescimus: sicut crescit in oculis lux, cum acie convalescente videtur amplius, quae acie languente minus utique videbatur. Et minor erat oculis aegris, major est oculis sanis: cum ipsa per se ipsam nec ante imminuta sit, nec postmodum creverit. Minuitur ergo ministerium vocis, cum fit mentis profectus ad Verbum. Ita oportet Christum crescere, Joannem autem minui. Hoc eorum indicant passiones. Nam Joannes minutus est, caesus capite; Christus exaltatus est, crevit tanquam in cruce. Hoc eorum indicant natales dies. Nam a Natali Joannis incipiunt dierum detrimenta; a Christi autem, renovantur augmenta. SERMO CCLXXXIX. In Natali Joannis Baptistae, III. 1. Joannes non sine causa tam mirabiliter natus et tam magnus. Causa hodiernae celebris congregationis nostrae, Natale est Joannis Baptistae, cujus mirabilem conceptum et partum, cum Evangelium legeretur, audivimus. Magnum mysterium, fratres mei: mater Joannis et sterilis erat et anus, pater senex; prorsus in utroque desperata posteritas. Sed quia Deo impossibile nihil est, promissus", + "candidate_score": 0.679341, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_23_25", + "bdc_text": "Crescit tamen in dies Christi ecclesia , decrescit papistica . Rex occupatus bello Livoniensi nondum potuit caussam religionis tractare publicis comitiis . Benignissime recepit d. Ioannem a Lasco , qui de ipso , uti ad me scribit , amplissimam concepit spem .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_225", + "psc_text": "Denique quia humiliandus erat omnis homo Christo, ac per hoc et Joannes; et quod exaltandus erat Deus homo Christus, demonstravit et dies natalis, et genera passionum. Natus est Joannes hodie: ab hodierno minuuntur dies. Natus est Christus octavo calendas januarias: ab illo die crescunt dies. Joannes in passione capite est diminutus, Christus in ligno est exaltatus. Quam bene nuntiatus est virgini Mariae, quam vere, quam sancte: Quomodo fiet istud, quoniam virum non cognosco? Credebat, sed modum quaerebat. Et quid audivit? Spiritus sanctus superveniet in te, et virtus Altissimi, ipse Spiritus sanctus, id est, virtus Altissimi obumbrabit tibi. Et propterea hoc quod nascetur ex te sanctum, vocabitur Filius Dei (Luc. I, 34 et 35) . Virtus Altissimi obumbrabit tibi. Erit in te conceptus, libido non erit concupiscentiae. Non erit aestus, ubi umbram facit Spiritus sanctus. Sed quia corpori nostro sunt aestus, sufficiant haec charitati vestrae: bene cogitata plura erunt. SERMO CCLXXXVIII.", + "candidate_score": 0.667467, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_23_25", + "bdc_text": "Crescit tamen in dies Christi ecclesia , decrescit papistica . Rex occupatus bello Livoniensi nondum potuit caussam religionis tractare publicis comitiis . Benignissime recepit d. Ioannem a Lasco , qui de ipso , uti ad me scribit , amplissimam concepit spem .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_228", + "psc_text": "attentum silentium praebeat mihi copiam, adjuvante Domino, dicere quod donat ut dicam; erit procul dubio fructus attentionis vestrae, et operae pretium studii nostri, ut aliquid quod ad magnum sacramentum pertineat, insinuem auribus et cordibus vestris. 2. Joannes plus quam propheta, se abjecto Christum commendat. Fuerunt Prophetae ante Joannem, et multi, et magni, et sancti, digni Deo, Deo pleni, Salvatoris praenuntiatores; veritatis attestatores. Verumtamen de nullo eorum dici potuit, quod dictum est de Joanne: In natis mulierum nemo exsurrexit major Joanne Baptista (Matth. XI, 11) . Quid ergo sibi vult ista magnitudo praemissa ante magnum? Ad testimonium magnae humilitatis. Tam enim magnus erat, ut Christus posset putari. Posset Joannes abuti errore hominum, et non laborare persuadere se esse Christum, quia hoc jam illi, qui eum audiebant et videbant, illo non dicente putaverant. Non erat ei opus seminare errorem, sed confirmare. At ille sponsi amicus humilis, sponso zelans, non se pro sponso", + "candidate_score": 0.667328, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_23", + "bdc_text": "Crescit tamen in dies Christi ecclesia , decrescit papistica .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_251", + "psc_text": "crescimus: sicut crescit in oculis lux, cum acie convalescente videtur amplius, quae acie languente minus utique videbatur. Et minor erat oculis aegris, major est oculis sanis: cum ipsa per se ipsam nec ante imminuta sit, nec postmodum creverit. Minuitur ergo ministerium vocis, cum fit mentis profectus ad Verbum. Ita oportet Christum crescere, Joannem autem minui. Hoc eorum indicant passiones. Nam Joannes minutus est, caesus capite; Christus exaltatus est, crevit tanquam in cruce. Hoc eorum indicant natales dies. Nam a Natali Joannis incipiunt dierum detrimenta; a Christi autem, renovantur augmenta. SERMO CCLXXXIX. In Natali Joannis Baptistae, III. 1. Joannes non sine causa tam mirabiliter natus et tam magnus. Causa hodiernae celebris congregationis nostrae, Natale est Joannis Baptistae, cujus mirabilem conceptum et partum, cum Evangelium legeretur, audivimus. Magnum mysterium, fratres mei: mater Joannis et sterilis erat et anus, pater senex; prorsus in utroque desperata posteritas. Sed quia Deo impossibile nihil est, promissus", + "candidate_score": 0.648725, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_21_23", + "bdc_text": "Predicatur in Polonia evangelium ; sed graviter interim papistae obsistunt . Crescit tamen in dies Christi ecclesia , decrescit papistica .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_251", + "psc_text": "crescimus: sicut crescit in oculis lux, cum acie convalescente videtur amplius, quae acie languente minus utique videbatur. Et minor erat oculis aegris, major est oculis sanis: cum ipsa per se ipsam nec ante imminuta sit, nec postmodum creverit. Minuitur ergo ministerium vocis, cum fit mentis profectus ad Verbum. Ita oportet Christum crescere, Joannem autem minui. Hoc eorum indicant passiones. Nam Joannes minutus est, caesus capite; Christus exaltatus est, crevit tanquam in cruce. Hoc eorum indicant natales dies. Nam a Natali Joannis incipiunt dierum detrimenta; a Christi autem, renovantur augmenta. SERMO CCLXXXIX. In Natali Joannis Baptistae, III. 1. Joannes non sine causa tam mirabiliter natus et tam magnus. Causa hodiernae celebris congregationis nostrae, Natale est Joannis Baptistae, cujus mirabilem conceptum et partum, cum Evangelium legeretur, audivimus. Magnum mysterium, fratres mei: mater Joannis et sterilis erat et anus, pater senex; prorsus in utroque desperata posteritas. Sed quia Deo impossibile nihil est, promissus", + "candidate_score": 0.648181, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_33", + "bdc_text": "Praestantissimo viro d. Ioanni Fabritio , Curiensis ecclesiae ministro , compatri suo fideli et fratri charissimo .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_436", + "psc_text": ". Factum est quod praedixerat medicus: fieri non potuit quod praesumpsit aegrotus. Sed quid? Continuo respexit eum Dominus. Sic scriptum est, sic loquitur Evangelium: Respexit eum Dominus, et exiit foras, et flevit amare (Luc. XXII, 61, 62) . Exiit foras: hoc est, confiteri. Flevit amare, qui noverat amare. Dulcedo secuta est in amore, cujus amaritudo praecesserat in dolore. CAPUT IV. 4. Petro Ecclesiae unitatem significanti oves a Christo commendatae. Cur ter interrogatus Petrus de suo amore. Merito etiam post resurrectionem Dominus ipsi Petro oves suas commendavit pascendas. Non enim inter discipulos solus meruit pascere dominicas oves: sed quando Christus ad unum loquitur, unitas commendatur; et Petro primitus, quia in Apostolis Petrus est primus. Simon Joannis, inquit Dominus, amas me? Respondit ille, Amo. Et iterum interrogatus, iterum respondit. Et tertio interrogatus, et tanquam illi non credatur, contristatur. Sed quomodo ei non credebat, qui cor ejus videbat? Denique post illam tristitiam sic", + "candidate_score": 0.642863, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_32_34", + "bdc_text": "Bullingerus tuus . Praestantissimo viro d. Ioanni Fabritio , Curiensis ecclesiae ministro , compatri suo fideli et fratri charissimo . An h. herren Hansen Schmiden , pfarreren zuͦ S. Martin ze Chur.", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_782", + "psc_text": "Tamen quales servi? Tales qui possimus salva conscientiae fronte cantare, Mihi autem valde honorificati sunt amici tui, Deus (Psal. CXXXVIII, 17) . Antequam occideretur sanctus Stephanus in aperto, et in occulto coronaretur, audistis qualis fuerit electus ab Apostolis. Inter diaconos illos nominatur primus, sicut inter Apostolos Petrus. Ergo cum esset ab Apostolis ordinatus, in brevi ad passionem praecessit ordinatores suos: ab eis est ordinatus, sed prior est coronatus. Quid ergo audistis, cum ejus passio legeretur? Stephanus autem plenus gratia et Spiritu sancto, faciebat prodigia et signa magna in plebe, per nomen Domini Jesu Christi (Act. VI, 8) . Intelligite quis, per cujus nomen. Qui nostis amare Stephanum, in Christo amate. Hoc enim vult, hoc illi gratum est: inde gaudet, hoc acceptum habet. Non enim nomen suum voluit jactare apud lapidatores suos. Attendite quem confitebatur, quando lapidabatur; quem confitebatur in terra, quem videbat in coelo; pro quo tradebat carnem suam, cui", + "candidate_score": 0.641044, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_26_28", + "bdc_text": "Plura iam in negotiorum turba non possum . Tu saluta mihi amplissimos d. d. consules , fratres Philippum et Pontasellam , diligentissime vero d. Friderychum a Salicibus et d. Ioannem Traversum , cum quibus has communicabis inclusis iis tuis literis et mature missis . Valet eorum filius et proficit , scabie tamen iterum vexatur , ut solent fere huiusmodi adolescentuli .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_672", + "psc_text": "promisit fidelis est, qui promisit fallere non potest. Dicamus ergo ei candida conscientia, Propter verba labiorum tuorum ego custodivi vias duras (Psal. XVI, 4) . Quid times vias duras passionum et tribulationum? Transiit ipse. Respondes forte: Sed ipse. Transierunt Apostoli. Adhuc respondes: Sed Apostoli. Accipio. Responde: transierunt postea et multi viri. Erubesce: transierunt et feminae. Senex venisti ad passionem? noli timere mortem, vel quia vicinus es morti. Juvenis es? transierunt et juvenes, qui adhuc vitam sibi sperabant: transierunt et pueri, transierunt et puellae. Quomodo adhuc via aspera est, quam multi ambulando linierunt? Haec ergo est solemnis et assidua commonitio nostra ad vos, fratres, ut solemnitates martyrum, non vana solemnitate celebremus; sed quos in suis solemnitatibus amamus, etiam fide simili imitari non formidemus. SERMO CCCVII. In Decollatione beati Joannis Baptistae, I. CAPUT PRIMUM. 1. Joannis Baptistae caedes qua occasione facta. Cum sanctum Evangelium legeretur, crudele spectaculum ante oculos nostros constitutum est,", + "candidate_score": 0.636867, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_21_23", + "bdc_text": "Predicatur in Polonia evangelium ; sed graviter interim papistae obsistunt . Crescit tamen in dies Christi ecclesia , decrescit papistica .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_250", + "psc_text": "voces necesse est minuantur, quando ad Christum videndum proficimus. Quanto enim proficis ad videndam sapientiam, tanto minus tibi vox est necessaria. Vox in Prophetis, vox in Apostolis, vox in Psalmis, vox in Evangelio. Veniat illud, In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum. Cum eum viderimus sicuti est, numquid ibi recitabitur Evangelium? Numquid prophetias audituri sumus? Numquid Epistolas Apostolorum lecturi sumus? Quare? Quia deficiunt voces, crescente verbo: quia Illum oportet crescere, me autem minui. Et Verbum quidem per se ipsum nec crescit, nec deficit in se. In nobis autem crescere dicitur, cum proficiendo in illum crescimus: sicut crescit in oculis lux, cum acie convalescente videtur amplius, quae acie languente minus utique videbatur. Et minor erat oculis aegris, major est oculis sanis: cum ipsa per se ipsam nec ante imminuta sit, nec postmodum creverit. Minuitur ergo ministerium vocis, cum fit mentis profectus ad Verbum. Ita oportet", + "candidate_score": 0.633667, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_32_34", + "bdc_text": "Bullingerus tuus . Praestantissimo viro d. Ioanni Fabritio , Curiensis ecclesiae ministro , compatri suo fideli et fratri charissimo . An h. herren Hansen Schmiden , pfarreren zuͦ S. Martin ze Chur.", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_783", + "psc_text": "per cujus nomen. Qui nostis amare Stephanum, in Christo amate. Hoc enim vult, hoc illi gratum est: inde gaudet, hoc acceptum habet. Non enim nomen suum voluit jactare apud lapidatores suos. Attendite quem confitebatur, quando lapidabatur; quem confitebatur in terra, quem videbat in coelo; pro quo tradebat carnem suam, cui commendabat animam suam. Numquid enim legimus, aut in doctrina sana alicubi legere possumus, quia faciebat aut facit signa Jesus per nomen Stephani? Fecit Stephanus, sed per nomen Christi. Hoc facit et modo: quidquid videtis quia fit per memoriam Stephani, in nomine Christi fit; ut Christus commendetur, Christus adoretur, Christus exspectetur judex vivorum et mortuorum, et ab eis qui illum diligunt ad dexteram stetur. Quando enim venerit, stabunt ad dexteram, stabunt ad sinistram: beati, qui ad dexteram; miseri, qui ad sinistram. CAPUT II. 2. Duri Judaei in Stephanum. Imitetur tamen Dominum suum beatissimus Stephanus. Miro modo inter lapides patiebatur duros, mittentes,", + "candidate_score": 0.632718, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_23", + "bdc_text": "Crescit tamen in dies Christi ecclesia , decrescit papistica .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_250", + "psc_text": "voces necesse est minuantur, quando ad Christum videndum proficimus. Quanto enim proficis ad videndam sapientiam, tanto minus tibi vox est necessaria. Vox in Prophetis, vox in Apostolis, vox in Psalmis, vox in Evangelio. Veniat illud, In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum. Cum eum viderimus sicuti est, numquid ibi recitabitur Evangelium? Numquid prophetias audituri sumus? Numquid Epistolas Apostolorum lecturi sumus? Quare? Quia deficiunt voces, crescente verbo: quia Illum oportet crescere, me autem minui. Et Verbum quidem per se ipsum nec crescit, nec deficit in se. In nobis autem crescere dicitur, cum proficiendo in illum crescimus: sicut crescit in oculis lux, cum acie convalescente videtur amplius, quae acie languente minus utique videbatur. Et minor erat oculis aegris, major est oculis sanis: cum ipsa per se ipsam nec ante imminuta sit, nec postmodum creverit. Minuitur ergo ministerium vocis, cum fit mentis profectus ad Verbum. Ita oportet", + "candidate_score": 0.626427, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_23", + "bdc_text": "Crescit tamen in dies Christi ecclesia , decrescit papistica .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_225", + "psc_text": "Denique quia humiliandus erat omnis homo Christo, ac per hoc et Joannes; et quod exaltandus erat Deus homo Christus, demonstravit et dies natalis, et genera passionum. Natus est Joannes hodie: ab hodierno minuuntur dies. Natus est Christus octavo calendas januarias: ab illo die crescunt dies. Joannes in passione capite est diminutus, Christus in ligno est exaltatus. Quam bene nuntiatus est virgini Mariae, quam vere, quam sancte: Quomodo fiet istud, quoniam virum non cognosco? Credebat, sed modum quaerebat. Et quid audivit? Spiritus sanctus superveniet in te, et virtus Altissimi, ipse Spiritus sanctus, id est, virtus Altissimi obumbrabit tibi. Et propterea hoc quod nascetur ex te sanctum, vocabitur Filius Dei (Luc. I, 34 et 35) . Virtus Altissimi obumbrabit tibi. Erit in te conceptus, libido non erit concupiscentiae. Non erit aestus, ubi umbram facit Spiritus sanctus. Sed quia corpori nostro sunt aestus, sufficiant haec charitati vestrae: bene cogitata plura erunt. SERMO CCLXXXVIII.", + "candidate_score": 0.617687, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_19", + "bdc_text": "existimant vel non finiendum vel , si finiatur , eventu felici cariturum .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_665", + "psc_text": "esto, ut ad bonum pervenias. Si vis venire ad vitam, serva mandata. Cum autem pervenerimus ad vitam, quid addam aeternam? quid addam beatam? semel vitam, quia ipsa est vita, quae et aeterna et beata: cum pervenerimus ad vitam, certum nobis erit in ea nos semper futuros. Nam si erimus ibi, et utrum ibi semper futuri simus, incerti erimus; etiam ibi erit timor. Et si erit timor, cruciatus erit, non carnis, sed, quod pejus est, cordis. Ubi autem cruciatus, quae beatitudo? Erit ergo nobis certum quia in illa vita semper erimus, et eam finire non poterimus: quia in illius regno erimus, de quo dictum est, Et regni ejus non erit finis (Luc. I, 33) . CAPUT IX. Et gloriam sanctorum Dei, quorum mors est pretiosa in conspectu ejus, cum Sapientia demonstraret, ait, sicut in fine lectionis audisti, Et regnabit eorum Dominus in perpetuum (Sap. III, 8) . Erimus ergo in regno", + "candidate_score": 0.613755, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_13_15", + "bdc_text": "Exarsit grave bellum inter Anglos et Scotos , ac Scoti , Gallorum socii , hactenus victores fuerunt . Nuper 500 equitum trucidarunt ; quotidie incursiones et certamina fiunt .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_794", + "psc_text": "ibi vos videtis; ambo modo sermonem nostrum auditis; ambo pro nobis orate. Ambos vos exaudiet, qui vos coronavit, unum prius, alterum postea: unum qui persecutionem passus est, alterum qui persecutus est. Ille tunc agnus erat, ille autem lupus erat: modo autem ambo agni sunt. Agni agnoscant nos, et in grege Christi videant nos: orationibus suis commendent nos, ut quietam et tranquillam vitam impetrent Ecclesiae Domini sui. SERMO CCCXVII. De Stephano martyre, IV. CAPUT PRIMUM. 1. Reliquiae Stephani in Africam translatae, ac ubique ob Dei beneficia diffamatae. Praeceptum diligendi inimicos habet grande praemium. Exemplum de Patre coelesti datum. Martyr Stephanus, beatus et primus post Apostolos ab Apostolis diaconus ordinatus, ante Apostolos coronatus; illas terras passus illustravit, istas mortuus visitavit. Sed mortuus non visitaret, nisi et mortuus viveret. Exiguus pulvis tantum populum congregavit: cinis latet, beneficia patent. Cogitate, charissimi, quae nobis Deus servet in regione vivorum, qui tanta praestat de pulvere mortuorum.", + "candidate_score": 0.59456, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_34", + "bdc_text": "An h. herren Hansen Schmiden , pfarreren zuͦ S. Martin ze Chur.", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_816", + "psc_text": "clementius? Conciliabat auditorem, ut commendaret Salvatorem. Blande coepit, ut diu audiretur. Et quia hinc fuerat accusatus, quod verba dixerat contra Deum et legem, ipsam legem illis exposuit, ut ejus legis esset praedicator, cujus accusabatur esse vastator. Hoc et audivimus et audistis: non sunt nostra multa necessaria, quia multa audistis. Hoc tantum exhortor ad Charitatem vestram aedificandam, ut sciatis sanctum Stephanum honorem Christi quaesisse, ut sciatis sanctum Martyrem testem Christi fuisse, ut sciatis eum tanta tunc miracula in nomine Christi fecisse. Hoc enim salubriter scitis, Stephanum sanctum fecisse miracula in nomine Christi, nullum autem miraculum fecisse Dominum Christum in nomine Stephani: ut discernatis servum a Domino, cultorem a Deo, adoratorem ab adorando. Quando enim discernitis, tunc vos amat. Non enim pro se ille sanguinem fudit, sed pro Christo fudit. CAPUT II. 2. Spiritum suum Christo commendat. Videte cui animam suam commendaverit. Ecce, inquit, video coelos apertos, et Filium hominis stantem ad", + "candidate_score": 0.587022, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_34", + "bdc_text": "An h. herren Hansen Schmiden , pfarreren zuͦ S. Martin ze Chur.", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_815", + "psc_text": "Si non sacrificaveris, morieris? Invenisti parem pugnam, quaere parem palmam. In lecto es, et in stadio es; jaces, et luctaris. Permane in fide; et dum fatigatus es, vincis. Habetis ergo, charissimi, non parvum solatium, orationum locum. Martyr Stephanus hic honoretur: sed in ejus honore coronator Stephani adoretur. SERMO CCCXIX. De Stephano martyre, VI. CAPUT PRIMUM. 1. Stephani ad Judaeos oratio quam prudens. Stephanus tanquam servus miracula facit in Christi nomine. Donet mihi Dominus pauca dicere salubriter, qui donavit sancto Stephano tanta dicere fortiter. Sic coepit ad suos persecutores loqui, quasi timeret eos: Viri fratres et patres, audite. Quid lenius? quid clementius? Conciliabat auditorem, ut commendaret Salvatorem. Blande coepit, ut diu audiretur. Et quia hinc fuerat accusatus, quod verba dixerat contra Deum et legem, ipsam legem illis exposuit, ut ejus legis esset praedicator, cujus accusabatur esse vastator. Hoc et audivimus et audistis: non sunt nostra multa necessaria, quia multa audistis. Hoc", + "candidate_score": 0.586639, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_34", + "bdc_text": "An h. herren Hansen Schmiden , pfarreren zuͦ S. Martin ze Chur.", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_794", + "psc_text": "ibi vos videtis; ambo modo sermonem nostrum auditis; ambo pro nobis orate. Ambos vos exaudiet, qui vos coronavit, unum prius, alterum postea: unum qui persecutionem passus est, alterum qui persecutus est. Ille tunc agnus erat, ille autem lupus erat: modo autem ambo agni sunt. Agni agnoscant nos, et in grege Christi videant nos: orationibus suis commendent nos, ut quietam et tranquillam vitam impetrent Ecclesiae Domini sui. SERMO CCCXVII. De Stephano martyre, IV. CAPUT PRIMUM. 1. Reliquiae Stephani in Africam translatae, ac ubique ob Dei beneficia diffamatae. Praeceptum diligendi inimicos habet grande praemium. Exemplum de Patre coelesti datum. Martyr Stephanus, beatus et primus post Apostolos ab Apostolis diaconus ordinatus, ante Apostolos coronatus; illas terras passus illustravit, istas mortuus visitavit. Sed mortuus non visitaret, nisi et mortuus viveret. Exiguus pulvis tantum populum congregavit: cinis latet, beneficia patent. Cogitate, charissimi, quae nobis Deus servet in regione vivorum, qui tanta praestat de pulvere mortuorum.", + "candidate_score": 0.585038, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Sermones", + "max_score": 0.67526, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_23_25", + "bdc_text": "Crescit tamen in dies Christi ecclesia , decrescit papistica . Rex occupatus bello Livoniensi nondum potuit caussam religionis tractare publicis comitiis . Benignissime recepit d. Ioannem a Lasco , qui de ipso , uti ad me scribit , amplissimam concepit spem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_766", + "psc_text": "Joanne Chrysostomo Antiochiae habita, ubi in magna Paschatis vespera passionis historiam publice lectam affirmat. Hinc Quesnelli ratio num. 4 proposita minus est efficax. 5. Item prima ratio quod occupatissimus esset paschalis dies, nequaquam convincit. Sicut enim probare nequit pro excludendis a die paschali sermonibus SS. Augustini, Petri Chrysologi, Gregorii Magni et aliorum episcoporum, quos habitos in Paschate certissimum est, ita nec valet pro extrudendis ab eo die Leonis Sermonibus. Sozomeni vero testimonium a Quesnello allatum num. 6 multo minus cogit, ut patebit ex iis quae de ipso Sozomeni sensu annotabimus in dissertationem 1 Quesnelli, cap. 12. Sola documenta num. 2 et 5 a Quesnello allata pro astruendo sabbato sancto satis efficacia approbavimus et confirmavimus, ita tamen ut non ipso die sabbati sed nocte ejusdem diei, cum in pervigiliis Paschatis resurrectionis officium inciperet, sequentes sermones recitatos liqueat; unde tertia quoque Quesnelli ratio eliditur qua de Resurrectione in antecessum dictum tradit. 281", + "candidate_score": 0.67526, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_25_27", + "bdc_text": "Benignissime recepit d. Ioannem a Lasco , qui de ipso , uti ad me scribit , amplissimam concepit spem . Plura iam in negotiorum turba non possum . Tu saluta mihi amplissimos d. d. consules , fratres Philippum et Pontasellam , diligentissime vero d. Friderychum a Salicibus et d. Ioannem Traversum , cum quibus has communicabis inclusis iis tuis literis et mature missis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_52", + "psc_text": "labores in requiem, discordiae vertuntur in pacem, agnoscimus nos praesulis nostri meritis et precibus adjuvari, et documentis frequentibus experimur ipsum salubribus consiliis, ipsum aequis praesidere judiciis; ut manente apud nos jure ligandi atque solvendi, per moderamen beatissimi Petri et condemnatus ad poenitentiam, et reconciliatus perducatur ad veniam. Et ideo quidquid in nobis hodie sive dignatione fratrum, sive pietate filiorum detulistis officii, illi vos mecum religiosius et verius impendisse cognoscite, cujus sedi non tam praesidere quam servire gaudemus, sperantes orationibus ipsius esse praestandum, ut Deus misericordiarum ministerii nostri tempora benignus aspiciat, pastoremque ovium suarum custodire semper dignetur, et pascere. ADMONITIO IN SEQUENTES SERMONES DE COLLECTIS. Celeberrimi sunt S. Leonis sermones de Collectis; quippe peculiares quasdam collectas indicant, quae etsi ex Leone memorentur a pluribus, eas tamen a quopiam explicatas reperire non licuit. Quesnellus in notatione ad primum de Collectis sermonem hoc unum subjecit: De collectarum usu et antiquitate multa hic congerere", + "candidate_score": 0.646318, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_22_24", + "bdc_text": "sed graviter interim papistae obsistunt . Crescit tamen in dies Christi ecclesia , decrescit papistica . Rex occupatus bello Livoniensi nondum potuit caussam religionis tractare publicis comitiis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_765", + "psc_text": "tribuunt, ut de lectione passionis pridie, seu in Parasceve facta, et de lectione resurrectionis sabbato sancto nocte in vigiliis Paschae subsecuta intelligi nequeant. Forte vero Quesnellus ista laudati capitis verba, quae mox subjiciuntur, Solemnitati sanctissimae lectionis subsequatur exhortationis officium, non tam resurrectionis quam passionis lectionem eodem sabbati die sermoni praemissam significare credidit; quod tamen non omnino exploratum est. Nulli quidem antiqui ordines, nulla capitula, Evangeliorum hanc ejus diei lectionem indigitant. Sed cum haec posteriora sint, fieri potuit ut Leonis tempore hic ritus vigeret, sicuti vigebat apud Graecos saltem in Ecclesia Antiochena, ut liquet ex homil. 87 in Matth. a S. Joanne Chrysostomo Antiochiae habita, ubi in magna Paschatis vespera passionis historiam publice lectam affirmat. Hinc Quesnelli ratio num. 4 proposita minus est efficax. 5. Item prima ratio quod occupatissimus esset paschalis dies, nequaquam convincit. Sicut enim probare nequit pro excludendis a die paschali sermonibus SS. Augustini, Petri Chrysologi, Gregorii Magni", + "candidate_score": 0.641486, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_22_24", + "bdc_text": "sed graviter interim papistae obsistunt . Crescit tamen in dies Christi ecclesia , decrescit papistica . Rex occupatus bello Livoniensi nondum potuit caussam religionis tractare publicis comitiis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_766", + "psc_text": "Joanne Chrysostomo Antiochiae habita, ubi in magna Paschatis vespera passionis historiam publice lectam affirmat. Hinc Quesnelli ratio num. 4 proposita minus est efficax. 5. Item prima ratio quod occupatissimus esset paschalis dies, nequaquam convincit. Sicut enim probare nequit pro excludendis a die paschali sermonibus SS. Augustini, Petri Chrysologi, Gregorii Magni et aliorum episcoporum, quos habitos in Paschate certissimum est, ita nec valet pro extrudendis ab eo die Leonis Sermonibus. Sozomeni vero testimonium a Quesnello allatum num. 6 multo minus cogit, ut patebit ex iis quae de ipso Sozomeni sensu annotabimus in dissertationem 1 Quesnelli, cap. 12. Sola documenta num. 2 et 5 a Quesnello allata pro astruendo sabbato sancto satis efficacia approbavimus et confirmavimus, ita tamen ut non ipso die sabbati sed nocte ejusdem diei, cum in pervigiliis Paschatis resurrectionis officium inciperet, sequentes sermones recitatos liqueat; unde tertia quoque Quesnelli ratio eliditur qua de Resurrectione in antecessum dictum tradit. 281", + "candidate_score": 0.64129, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_22_24", + "bdc_text": "sed graviter interim papistae obsistunt . Crescit tamen in dies Christi ecclesia , decrescit papistica . Rex occupatus bello Livoniensi nondum potuit caussam religionis tractare publicis comitiis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_364", + "psc_text": "per furorem suae crudelitatis augeri: quoniam in suppliciis et mortibus beatorum martyrum, qui putabantur minui numero, multiplicabantur exemplo. Denique tantum contulit fidei nostrae impugnatio persequentium, ut nihil magis regium ornet principatum, quam quod domini mundi membra sunt Christi: nec tam gloriantur quod in imperio geniti, quam gaudent quod in baptismate sunt renati. Sed quia tempestas priorum turbinum conquievit, et dudum cessantibus praeliis quaedam videtur arridere tranquillitas, vigilanter cavenda sunt illa discrimina quae de otio ipsius pacis oriuntur. Adversarius enim, qui in apertis inefficax persecutionibus fuit, tecta nocendi arte desaevit: ut quos non perculit ictu afflictionis, lapsu dejiciat voluptatis. Videns itaque sibi resistere principum fidem, et unius Deitatis inseparabilem Trinitatem non segnius in palatiis quam in Ecclesiis adorari, interdictam dolet sanguinis christiani effusionem; et quorum obtinere non potest mortem, impetit mores. Terrorem proscriptionum in avaritiae mutat incendium, et quos damnis non fregit, cupiditate corrumpit. Malignitas enim longo usu propriae imbuta nequitiae,", + "candidate_score": 0.63529, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_22_24", + "bdc_text": "sed graviter interim papistae obsistunt . Crescit tamen in dies Christi ecclesia , decrescit papistica . Rex occupatus bello Livoniensi nondum potuit caussam religionis tractare publicis comitiis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_705", + "psc_text": "tempore Dominicae passionis multo avidius excellentiusque faciendum est, ut ea quae sacris sunt lectionibus recensita, sanae intelligentiae suscipiantur auditu, et quae magna sunt verbis, appareant majora mysteriis. Prima namque erigendi sursum nostri cordis est ratio quod ea quae etiam evangelica veritas enarravit, voces propheticae non tamquam gerenda, sed tamquam gesta cecinerunt; et quod humanae aures nondum cognoverant faciendum, jam Spiritus sanctus praedicabat impletum. Nam rex David, cujus secundum hominem semen est Christus, diem crucis Domini mille et plus quam centum annorum aetate praecessit, et nihil eorum suppliciorum quae sibi memorat illata perpessus est. Sed quia per os ejus ille loquebatur qui carnem passibilem ex ipsius erat stirpe sumpturus, merito sub ipsius persona praemittitur historia crucis, qui in se gerebat corpoream originem Salvatoris. Vere enim David in Christo est passus, quia vere Jesus in David est carne crucifixus. CAP. II. Cum ergo omnia quae in Dominum majestatis Judaica admisit impietas, tanto", + "candidate_score": 0.635227, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_22_24", + "bdc_text": "sed graviter interim papistae obsistunt . Crescit tamen in dies Christi ecclesia , decrescit papistica . Rex occupatus bello Livoniensi nondum potuit caussam religionis tractare publicis comitiis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_697", + "psc_text": "CAP. III. Quid enim aliud egit agitque crux Christi, quam ut destructis inimicitiis, et reconcilietur mundus Deo, et per sacrificium immolati Agni veram in pacem cuncta revocentur? Non autem concordat Deo, qui ab ea quam in regeneratione sua edidit professione dissentit, et divini immemor pacti, inhaerere ostenditur renuntiatis, dum resilire invenitur a creditis. Frustra enim Christianum sibi nomen usurpat, et nequaquam aestimet se Pascha Domini celebrare, qui Jesum Christum in ea qua natus, et passus, et mortuus, ac sepultus est carne, resurrexisse non credit, et nostrae in illo naturae resuscitatas primitias non fatetur. Verus itaque venerator Dominicae passionis sic crucifixum Jesum oculis cordis aspiciat, ut illius carnem suam esse cognoscat. Contremiscat in Redemptoris sui supplicio terrena substantia, rumpantur infidelium mentium petrae, et qui mortalitatis gravabantur sepulcris, discussa obstaculorum mole prosiliant. Appareant nunc quoque in civitate sancta, id est in Ecclesia Dei, futurae resurrectionis indicia, et quod gerendum est in corporibus,", + "candidate_score": 0.633104, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_16_18", + "bdc_text": "Haec omnia debemus sanctissimo ; der Tüffel gäb imm den lhon etc. De colloquio Wormatiensi prudentes nihil sperant ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_1006", + "psc_text": "sceleribus perdiderunt. Vos ergo, dilecti Deo et apostolico testimonio comprobati, quibus beatus apostolus Paulus doctor gentium dicit: Quoniam fides vestra annuntiatur in universo mundo, custodite in vobis quod tantum praedicatorem agnoscitis sensisse de vobis. Nemo vestrum efficiatur hujus laudis alienus, ut quos per tot saecula docente Spiritu sancto haeresis nulla violavit, ne Eutychianae quidem impietatis possint maculare contagia. Confidimus autem quod protectio Dei corda vestra fidemque custodiat; ut cui hactenus fideliter obedistis, in aeternum perseverante catholicae fidei observantia placeatis, per Christum Dominum nostrum. Amen. Quesnellus duas praefationes, alteram in episcopi consecratione, alteram in ordinatione presbyteri, et allocutionem archidiaconi ad episcopum, quae in Romano Pontificali exhihentur, cum ex styli similitudine S. Leoni tribuendas, tum Sermonibus ejus subjiciendas putavit. Nos vero, licet quoad Auctorem non omnino dissentiamus a Quesnelli sententia, hic tamen eas praefationes et allocutionem idcirco non appendimus, quia tomo secundo recusuri sumus antiquissimum Sacramentarium Romanum e ms. Veronensi a Josepho", + "candidate_score": 0.627752, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-diversis-quaestionibus", + "max_score": 0.674962, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_23_25", + "bdc_text": "Crescit tamen in dies Christi ecclesia , decrescit papistica . Rex occupatus bello Livoniensi nondum potuit caussam religionis tractare publicis comitiis . Benignissime recepit d. Ioannem a Lasco , qui de ipso , uti ad me scribit , amplissimam concepit spem .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-diversis-quaestionibus_window_125", + "psc_text": "Lex et Prophetae usque ad Joannem Baptistam; abhinc regnum Dei praedicatur (Luc. XVI, 16) . Et Joannes ipse: Illum, inquit, oportet crescere, me autem minui (Joan. III, 30) . Quod et diebus quibus nati sunt, et mortibus quibus passi sunt, figuratum est. Nascitur namque Joannes ex quo dies incipiunt minui: nascitur Dominus ex quo dies incipiunt crescere. Capite ille minuitur, dum occiditur: hic vero attollitur in cruce. Postquam ergo prophetia ipsa in Joanne constituta digito ostendit praesentem, quem venturum ab exordio generis humani cecinerat, incipit minui, atque inde crescere praedicatio regni Dei. Et ideo baptizavit Joannes in poenitentiam (Matth. III, 11): finitur enim vetus vita usque ad poenitentiam, atque inde incipit nova. 2. Non autem tantum in iis qui proprie Prophetae appellati sunt, sed in ipsa Veteris Testamenti historia prophetia non silere colligitur ab eis qui pie quaerunt, et ad haec investiganda divinitus adjuvantur. Maxime tamen illis evidentioribus rerum figuris", + "candidate_score": 0.674962, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_23", + "bdc_text": "Crescit tamen in dies Christi ecclesia , decrescit papistica .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-diversis-quaestionibus_window_125", + "psc_text": "Lex et Prophetae usque ad Joannem Baptistam; abhinc regnum Dei praedicatur (Luc. XVI, 16) . Et Joannes ipse: Illum, inquit, oportet crescere, me autem minui (Joan. III, 30) . Quod et diebus quibus nati sunt, et mortibus quibus passi sunt, figuratum est. Nascitur namque Joannes ex quo dies incipiunt minui: nascitur Dominus ex quo dies incipiunt crescere. Capite ille minuitur, dum occiditur: hic vero attollitur in cruce. Postquam ergo prophetia ipsa in Joanne constituta digito ostendit praesentem, quem venturum ab exordio generis humani cecinerat, incipit minui, atque inde crescere praedicatio regni Dei. Et ideo baptizavit Joannes in poenitentiam (Matth. III, 11): finitur enim vetus vita usque ad poenitentiam, atque inde incipit nova. 2. Non autem tantum in iis qui proprie Prophetae appellati sunt, sed in ipsa Veteris Testamenti historia prophetia non silere colligitur ab eis qui pie quaerunt, et ad haec investiganda divinitus adjuvantur. Maxime tamen illis evidentioribus rerum figuris", + "candidate_score": 0.623017, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1", + "max_score": 0.674038, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_23_25", + "bdc_text": "Crescit tamen in dies Christi ecclesia , decrescit papistica . Rex occupatus bello Livoniensi nondum potuit caussam religionis tractare publicis comitiis . Benignissime recepit d. Ioannem a Lasco , qui de ipso , uti ad me scribit , amplissimam concepit spem .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1174", + "psc_text": "dabitur ei nisi signum lonaeIonae. nam sicut fuit lonas signum. NineuitiaNineuitis, ita erit et filius hominis. in hoc quoque Iudaeorum plebe damnata ecclesiae mysterium euidenter 11,31 exprimitur, quae in Nineuitis per paenitentiam et in regina D austri per studium percipiendae sapientiae de totius orbis finibus congregatur, ut pacifici Salomonis uerba cognoscat. regina plane, cuius regnum est indiuiaum, de diuersis et distantibus populis in unum corpus adsurgens. itaque sacramentum illud magnum est de Christo et de ecclesia, sed tamen hoc maius est, quia illud in figura ante praecessit, nunc autem plenum in ueritate mysterium est; illic enim Salomonis typus, hic autem Christus in suo corpore est. ex duobus igitur E constat ecclesia, ut aut peccare nescias aut peccare desistas; paenitentia enim delictum abolet, sapientia cauet. hoc in mysterio. § 97 ceterum Ionae signum ut typus dominicae passionis ita etiam grauium, quae Iudaei conmiseunt, testificatio peccatorum est. simul aduertere licet et maiestatis", + "candidate_score": 0.674038, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_24_26", + "bdc_text": "Rex occupatus bello Livoniensi nondum potuit caussam religionis tractare publicis comitiis . Benignissime recepit d. Ioannem a Lasco , qui de ipso , uti ad me scribit , amplissimam concepit spem . Plura iam in negotiorum turba non possum .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1174", + "psc_text": "dabitur ei nisi signum lonaeIonae. nam sicut fuit lonas signum. NineuitiaNineuitis, ita erit et filius hominis. in hoc quoque Iudaeorum plebe damnata ecclesiae mysterium euidenter 11,31 exprimitur, quae in Nineuitis per paenitentiam et in regina D austri per studium percipiendae sapientiae de totius orbis finibus congregatur, ut pacifici Salomonis uerba cognoscat. regina plane, cuius regnum est indiuiaum, de diuersis et distantibus populis in unum corpus adsurgens. itaque sacramentum illud magnum est de Christo et de ecclesia, sed tamen hoc maius est, quia illud in figura ante praecessit, nunc autem plenum in ueritate mysterium est; illic enim Salomonis typus, hic autem Christus in suo corpore est. ex duobus igitur E constat ecclesia, ut aut peccare nescias aut peccare desistas; paenitentia enim delictum abolet, sapientia cauet. hoc in mysterio. § 97 ceterum Ionae signum ut typus dominicae passionis ita etiam grauium, quae Iudaei conmiseunt, testificatio peccatorum est. simul aduertere licet et maiestatis", + "candidate_score": 0.666191, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_23_25", + "bdc_text": "Crescit tamen in dies Christi ecclesia , decrescit papistica . Rex occupatus bello Livoniensi nondum potuit caussam religionis tractare publicis comitiis . Benignissime recepit d. Ioannem a Lasco , qui de ipso , uti ad me scribit , amplissimam concepit spem .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_325", + "psc_text": "autem diligitur a Christo quasi gloriosa, sancta, inmaculata, sine B ruga. et quanto melius totum corpus adsumitur quam adsumtus est! haec enim est spes ecclesiae. rapietur profecto. adsumetur, transferetur ad caelum. ecce curru ignis raptus Helias est, rapietur ecclesia. non mihi credis? crede uel Paulo, in quo Christus loquutus est. rapiemur inquit in nubibus obuiam Christo in aera; et ita semper cum domino erimus. § 89 ad hanc igitur aedificandam mittuntur quidem plures, C mittuntur patriarchae, mittuntur prophetae, mittitur Gabrihel archangelts, innumeri angeli deriguntur et multitudo caelestis exercitus deum laudat, quia ciuitatis huius aedificatio propinquabat. mittuntur plures ad eam, sed Christus eam solus aedificat; uerum non est solus, quia pater praesens est, et si solus aedificat, gratiam tamen tantae aedificationis non solus usurpat. scriptum est de templo dei, quod aedificauit Salomon, in quo typus ecclesiae fuit, quia LXX milia erant qui in umeris D portarent et LXXX milia lapidicaesores. ueniant", + "candidate_score": 0.662747, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_23_25", + "bdc_text": "Crescit tamen in dies Christi ecclesia , decrescit papistica . Rex occupatus bello Livoniensi nondum potuit caussam religionis tractare publicis comitiis . Benignissime recepit d. Ioannem a Lasco , qui de ipso , uti ad me scribit , amplissimam concepit spem .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_802", + "psc_text": "scrutante temtasse; si enim digito dei eiciuntur daemonia, fides quoque digito ecclesiae repperitur. F aut fortasse in parte quadam operatrice corponscorporis nostri omnes uidemur inuestigasse dominicae seriem passionis; fides enim per paucos ad plures peruenit. lex ergo Christum uenturum adnuntiat, euangelii scriptura uenisse confirmat. § 98 nonnulli etiam de ipso Iohanne sic intellegunt, magnum quidem ita prophetam, ut Christum agnosceret, adnuntiaret remissionem peccatorum futuram, sed tamen non tamquam dubium, sed tamquam pium uatem, quem uenturum crediderat non credidisse moriturum. non igitur fide, sed pietate dubitauit. dubitauit et 1379 A Petrus dicens: propitius esto, domine! non fiet hoc. ille fidei princeps, cui se Christus nondum dei filium dixerat et tamen ille crediderat, de morte Christi nec Christo credidit. pietatis adfectus, non indeuotionis est lapsus. denique alibi lauari sibi pedes recusat, ubi mysterium non agnoscit, dum dominico grauatur obsequio. ergo moriturum Christum nec sancti crediderunt; quod enim oculus non uidit nec auris", + "candidate_score": 0.660318, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_7_9", + "bdc_text": "Quieverunt ad tempus homines importuni . Benignum se nobis praebet Philippus . - In Gallia vel Picardia aiunt alii Peronam obsidione cingi , alii captam esse , quod non credo .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1903", + "psc_text": "his (e 8. h) π 17 his om. M 18 remittentur PLX eis J/ 20 eom] dum M fractionê M ante cum add. et M 21 autem haec αγ stent M 22 dixit PLO his (e 8. h m2) π nobiscam X ego sum] et hos X 23 conturbati quoque ΡαCLM conturbati utique X conturbati uero y contriti M aestimabant PL piritum uidere. et possent uideri hic plures fuisse; sed 24,29.39 quia et hic sero resurrectionis die - nam aduesperescente D iam die qui fuerant ingreasiingressi manere cum domino, ubi ille sese repente subduxit, eadem hora ad discipulos hi duo remeasse produntur, quando palpandum se obtulit - et secundum Iohannem sero die illa, una sabbatorum inducitur apparuisse discipulis et uulnera obtulisse palpanda, ne quid ambiguitatis adferret, putauimus diligentius requirendum. § 173 uidetur enim E 24,13 sqq. separatim se istis undecim demonstrasse, sicut se Ammaoni et Cleopae seorsum iam uespere demonstrauerat,", + "candidate_score": 0.622298, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_1", + "bdc_text": "D. Accepi et legi tuas , sed superiore septimana nullas a d. Friderycho a Salicibus accepi neque vidi .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1460", + "psc_text": "septies, sed etiam septuagies septies, quia septima generatione, ut habes secundum Lucan, Enoch raptus est, ne malitia mutaret cor eius, et in eo aculeus doloris quieuit. septuagesima autem et septima generatione dominus natus est ex Maria humani generis in se peccata suscipiens remissionem tribuit omnium delictorum. B § 24 ergo quamuis secundum litteram discas frequenter ignoscere nec indignationem tenere — nihil enim est quo possit offendi cui ignoscendi est consuetudo —, tamen agnosce mysteliummysterium. neque enim otiose sabbato dixit dominus mulieri: dimissa es ab infirmitate tua ostendens plebi suae, quae sicut mulier illa uocata sequeretur, aduentu suo se remisisse peccata. septuagies itaque et septies Lamech condemnatur, quia C grauius delinquit qui scelus dum punit admittit. omnem autem enormitatem sceleris baptismi sacramenta dimittunt. disce ergo donare iniurias tuas, quia persecutoribus suis Christus ignouit. 1 Lenit. 23, 15 sq.; 25, 8 et 10 sq. 6 Matth. 18, 22 7 Lnc. 3, 37", + "candidate_score": 0.622149, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_7_9", + "bdc_text": "Quieverunt ad tempus homines importuni . Benignum se nobis praebet Philippus . - In Gallia vel Picardia aiunt alii Peronam obsidione cingi , alii captam esse , quod non credo .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1827", + "psc_text": "om. π 19 quia (a s. u.) P duo aG 23 posuit P (t 8. u. m3) L pluraliter de uno dicere oX de uno dicere pluraliter X de uno pluraliter dicere PBOL Pilatus in apostolorum actibus conspirasse aduersus Christum Petri uoce produntur. sic et ad Hebraeos habes: in caprinis pellibus ambulabant, secti sunt et leonum molas c obstruxerunt, cum solus Helias melotidem habuisse, Esaias sectus esse. Danihel a leonibus intactus mansisse doceatur. § 123 Quam exsecrabilis in facto iniquitas Iudaeorum, ut quasi 23,40 latronem crucifigerent omnium redemtorem! bonus tamen in mysterio latro, qui insidiatus est diabolo, ut uasa eius auferret. mystice tamen latrones duo duos populos peccatores significant per baptismum crucifigendos esse cum Christo, quorum dissensio 23,33 diuersitatem pariter credentium signat. denique unus a sinistris, D alter a dextris erat. increpatio quoque futurum crucis scandalum etiam circa credentes reuelat. § 124 et acetum offerebant 23,36 Iudaei. bene ad consummanda", + "candidate_score": 0.622142, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_7_9", + "bdc_text": "Quieverunt ad tempus homines importuni . Benignum se nobis praebet Philippus . - In Gallia vel Picardia aiunt alii Peronam obsidione cingi , alii captam esse , quod non credo .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_630", + "psc_text": "tertio loco) et Augustinus 10 intrauit LX 11 et om. X pertransiit EGTX Augustinus lό aut] et ABC 17 ne peccem ... non s. u. m2 A archangelis P (v 8. i) L 19 potuerit X angelis suiş A 20 acceperant Xx potuerint FO et (i ex u) γ V potuerunt EGπΤ 21 nauim C et (im ex em) T Simonis, rogauit ut inducerent a terra aliquantulum. § 68 ubi dominus multis inpertiuit uaria genera sanitatum, nec tempore nec loco coepit a studio sanandi turba cohiberi. uespera incubuit, sequebantur: stagnum occurrit, nrguebanturguebant. et ideo ascendit in Petri nauem. haec est illa nauis, quae adhuc secundum5,6 Matthaeum fluctuat, secundum Lucan repletur piscibus, ut et principia ecclesiae fluctuantis et posteriora exuberantis agnoscas; pisces enim sunt qui hanc enauigant uitam. ibi adhuc 1353 A discipulis Christus dormit, hiehic praecipit; dormit enim trepidis, perfectis uigilat. sed quemadmodum dormiat Christus, audisti dicentem in propheta: eo", + "candidate_score": 0.620491, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_17_19", + "bdc_text": "der Tüffel gäb imm den lhon etc. De colloquio Wormatiensi prudentes nihil sperant ; existimant vel non finiendum vel , si finiatur , eventu felici cariturum .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_73", + "psc_text": "mentis habitu, non aliquo factorum exitu metiuntur; D plerumque enim aut bona mens facti reprehensibilis exitu deformatur aut improba cogitatio facti alicuius decore uelatur. sed etiam quod bene feceris, si male cogitaueris, diuino iudicio non potest conprobari; scriptum est enim: iuste quod iustum est persequeris. nam nisi esset ut iustum iniuste faceres. numquam dictum esset: iuste quod iustum est persequeris. et certe posse iustamiustum iniuste fieri docuit nos ipse saluator dicens: cum feceris elemosynam, E noli tuba canere ante te. et cum oratis, non eritis sicut hypocritae. bonum est enim misericordia, bonum est oratio, sed potest iniuste fieri, si iactantiae causa aliquis pauperi largiatur, ut uideatur ab hominibus. § 19 unde sanctus euangelista non solum iustos ante deum et incedentes in mandatis omnibus et iustificationibus domini, sed etiam sine querella incedentes ait. quod mire cum prophetico congruit dicto, quo sanctus Salomon in Prouerbiis usus est dicens: prouide bona semper coram", + "candidate_score": 0.614715, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_1", + "bdc_text": "D. Accepi et legi tuas , sed superiore septimana nullas a d. Friderycho a Salicibus accepi neque vidi .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1461", + "psc_text": "septuagies itaque et septies Lamech condemnatur, quia C grauius delinquit qui scelus dum punit admittit. omnem autem enormitatem sceleris baptismi sacramenta dimittunt. disce ergo donare iniurias tuas, quia persecutoribus suis Christus ignouit. 1 Lenit. 23, 15 sq.; 25, 8 et 10 sq. 6 Matth. 18, 22 7 Lnc. 3, 37 8 Sap. 4, 11 9 Luc. 3, 23 sqq. 15 Luc. 13, 12 18 Gen. 4, 24 21 Luc. 23, 34 1 decimo L nec] non PBL 2 quoque nec annorum s. u. m3 P, om. L nec] neque BFO regenerationum E (re eras.) yT uenerationum PL 4 ebdomada αCLχ ebdomadas (s del.) BK ebdomas PFO et (as ex adas) V 5 iubeleus (i 8. e pr.) Ej iubileu6 LN nobis dns uoluit X noluit nobis dns CX 7 septuagies (0 et ea 8. u.) P R lucan Pml lucam PM3 cet. enoc PCL malitiam L mutaret (im add. tn2)", + "candidate_score": 0.613563, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_12", + "bdc_text": "magnae naves onustae viris et rebus ex Hispaniis venientes non procul a portu Anglico naufragio perierunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_503", + "psc_text": "longae nauigationis taedio fatigatus fastidii uomitum tenere non possit. certe si quis intutae ratis uitia infida perspexerit, tamquam frequenti librorum portu obiecto licet ut aurium uela deponat, lectionis ancoram figat. non uidetur deseruisse nauigium, sed confecisse cursum qui de- Bcendit in portum. § 2 et plerisque locis fortasse amoenitas locorum ipsa inuitet praetermeantem. nam si Ulixem illum, ut fabulae ferunt - licet et propheta diaent: habitabunt in ea filiae 1334 E Sirenum, et si non dixisset propheta, nemo tamen iure reprehenderet, cum et gigantas et uallem Titanum scriptura conprehenderit - si ergo Ulixem illum post decem annorum exilia, quibus bellatum in Ilio est, decemque erroris annos festinantem ad patriam Lotophagi suauitate bacarum tenere potuerunt, si horti Alcinoi retardarunt, si postremo Sirenes cantu uocis inlectum ad illud famosum uoluptatis naufragium paene deduxerant, nisi aduersus inlecebrosae sonitus cantilenae inserta F cera sociorum clausisset aures, quanto magis religiosos uiros 13 Esai. 13, 21", + "candidate_score": 0.608116, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_1", + "bdc_text": "D. Accepi et legi tuas , sed superiore septimana nullas a d. Friderycho a Salicibus accepi neque vidi .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_803", + "psc_text": "cui se Christus nondum dei filium dixerat et tamen ille crediderat, de morte Christi nec Christo credidit. pietatis adfectus, non indeuotionis est lapsus. denique alibi lauari sibi pedes recusat, ubi mysterium non agnoscit, dum dominico grauatur obsequio. ergo moriturum Christum nec sancti crediderunt; quod enim oculus non uidit nec auris audiuit nec in cor hominis ascendit, haec B praeparauit deus diligentibus eum. religiosis itaque lapsus amoris fidem non inpedit. § 99 Denique dominus sciens neminem sine euangelio plene posse credere, quia sicut fides a uetere incipit testamento ita inpletur in nouo, interrogatus de se non uerbo aliquo, sed factis se 7,22 esse signauit. ite inquit nuntiate Iohanni quae uidistis et audistis. caeci uident, claudi ambulant, surdi C audiunt, leprosi mundantur, mortui resurgunt, 1 Ioh. 20, 25 sqq. 3 Luc. 11, 20 14 Matth. 16, 22 16 Matth. 16, 16 17 lob. 13, 8 20 Esai. 64, 4, I Cor. 2,", + "candidate_score": 0.603392, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.673999, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_24_26", + "bdc_text": "Rex occupatus bello Livoniensi nondum potuit caussam religionis tractare publicis comitiis . Benignissime recepit d. Ioannem a Lasco , qui de ipso , uti ad me scribit , amplissimam concepit spem . Plura iam in negotiorum turba non possum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_744", + "psc_text": "laxavi, ac si me auctore fuisset ordinatus. Alia vero perversa illius, scilicet mala corporalia, quae cognovi, vel quia cum pecuniis est electus, vel quia excommunicatus missas facere praesumpsit, propter Deum irrequisita praeterire non possum. Sed opto, et Dominum deprecor, quatenus nihil in eo de his quae dicta sunt valeat inveniri, et sine periculo animae meae causa ipsius terminetur. Prius tamen quam haec cognoscantur, serenissimus dominus discurrente jussione praecepit ut cum venientem cum honore suscipiam. Et valde grave est ut vir de quo tanta et talia nuntiantur, cum ante requiri et discuti debeat, honoretur. Et si episcoporum causae mihi commissorum apud piissimos dominos aliorum patrociniis disponuntur, infelix ego in Ecclesia ista quid facio? Sed ut episcopi mei me despiciant, et contra me refugium ad saeculares judices habeant, omnipotenti Deo gratias ago, peccatis meis deputo. Hoc tamen breviter suggero, quia aliquantulum exspecto; et si ad me diu venire distulerit, in eo exercere", + "candidate_score": 0.673999, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_24_26", + "bdc_text": "Rex occupatus bello Livoniensi nondum potuit caussam religionis tractare publicis comitiis . Benignissime recepit d. Ioannem a Lasco , qui de ipso , uti ad me scribit , amplissimam concepit spem . Plura iam in negotiorum turba non possum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_722", + "psc_text": "itaque dilectio eam epistolam, quam nunc direxi, propter voluntatem imperatoris dare studeat. Nam de subsequenti talis alia transmittetur, de qua ejus superbia non laetetur. Ad hoc enim usque pervenit, ut sub occasione Joannis presbyteri gesta huc transmitteret, in quibus se pene per omnem versum οἰκουμενικὸν patriarcham nominaret. Sed spero in omnipotentem Deum quia hypocrisim illius superna majestas solvet. Miror autem quomodo dilectionem tuam fallere potuit, ut permitteres domno imperatori persuaderi quatenus ad me sua scripta de hac causa transmitteret, in quibus admoneret ut cum eo pacem habere debuissem. Qui si justitiam tenere vult, illum debuit admonere ut se a superbo vocabulo compesceret, et protinus inter nos pax fieret. Tamen qua id calliditate a praedicto fratre nostro Joanne factum sit, suspicor, minime pensasti. Idcirco enim hoc ille fecit ut audiretur domnus imperator, et ille in sua vanitate confirmatus esse videretur, aut non a me audiretur, et ejus animus contra me irritaretur.", + "candidate_score": 0.663642, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_30_32", + "bdc_text": "videntur pleraeque nimis acurate scriptae , tantum abest , ut videri debeant mihi parum diligentes . Tiguri prima octobris festinantissime 1557 . Bullingerus tuus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1845", + "psc_text": "vestra complere cum Dei gratia festinamus. Et quia praedictus vir nobis non moribus, sed solum specie tenus notus est, oportet ut quanto in hac electione non solum vestram utilitatem, sed etiam 1095 causam Dei agi cognoscitis, tanto debeatis esse solliciti. Et si, subtiliter requirentes, nihil est quod ei ex anteacta vita criminis per sacros possit canones obviare, aut si ad tenendam disciplinam, vel exhibendum regimen idoneus reperitur, atque cunctorum in ejus, sicut scribitis, electione concordet assensus, divinitatis gratia suffragante, cum praesentium scriptorum auctoritate solemniter decernimus ordinari. Illud autem quod vobis ab Agilulfo indicatis scriptum, dilectionem vestram non moveat. Nam (Grat. 9, q. 1, c. 6) nos in hominem qui non a catholicis et maxime a Langobardis eligitur nulla praebemus ratione consensum. Nec si alicujus praesumptionis usurpatione factum fuerit, in locum vel ordinem illum sacerdotis suscipimus, quia vicarius sancti Ambrosii indignus evidenter ostenditur, si electus a talibus ordinatur. Nec enim est", + "candidate_score": 0.663393, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_3_5", + "bdc_text": "vicissim haec tibi communico : Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ; horum enim aliquot postulare , ut excommunicentur Zvingliani , plures autem ex legatis refragari .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2031", + "psc_text": "in damno expenditur quidquid cum peccato congregatur. Si vultis igitur nihil injuste perdere, 1150 summopere studete de injustitia nihil habere. In terrenis etenim rebus semper causa damni est origo peccati. Vos itaque si eminere adversantibus gentibus vultis, si eis, auctore Deo, victrices existere festinatis, ejusdem omnipotentis Dei cum tremore praecepta suscipite, ut ipse pro vobis contra adversarios vestros pugnare dignetur, qui per sacrum eloquium pollicitus est, dicens: Dominus pugnabit pro vobis, et vos tacebitis (Exod. XIV, 14) . EPISTOLA LXIV. AD AUGUSTINUM ANGLORUM EPISCOPUM. Ad varia dubia, de quibus ab Augustino consultus fuerat, respondet.--1. De quadripartita bonorum ecclesiasticorum divisione.--2. De clericis post clericatum uxorem ducentibus.--3. De diversis consuetudinibus diversarum Ecclesiarum non improbandis.--4. De poenitentia furum et restitutione ecclesiasticarum rerum.--5. Duo fratres possunt contrahere cum duabus sororibus.--6. Qui sunt in contrahendo prohibiti gradus consanguinitatis et affinitatis.--7. Neophyti in gradu prohibito juncti, nec separandi sunt, nec sacra communione privandi, sed admonendi ut", + "candidate_score": 0.659686, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_31_33", + "bdc_text": "Tiguri prima octobris festinantissime 1557 . Bullingerus tuus . Praestantissimo viro d. Ioanni Fabritio , Curiensis ecclesiae ministro , compatri suo fideli et fratri charissimo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1791", + "psc_text": "Commissam eidem ac Joanni episcopo Theodori episcopi causam. Gregorius Domitiano episcopo metropolitano. Quam magnae charitatis sit in mente vestra sinceritas, etiam res ipsa testatur, quod dilectionis affectum 1078 quem coram positis exhibetis servare absentibus non cessatis. Proinde multum nos ad diligendum gloriosum Leontium communem filium epistolarum vestrarum testificatio provocavit, quia dum illum sanctitati vestrae in amicitiis indicastis esse conjunctum, qualis jam sit ostenditur, scilicet quia bono viro nisi bonus homo placere non potuit. Et ideo non immerito diligendus est, qui vobis invenitur familiariter conjunctus. Idem autem gloriosus vir in Sicilia se retinuit, et ad Romanam urbem necdum venit. In his tamen quae ei pro publica utilitate serenissimorum dominorum jussione mandata sunt, in quantum ratio sinit, minime suffragari distulimus. Gloriosum enim Gregorium expraefectum, vel alios qui in septis ecclesiasticis residebant, hortari studiose curavimus, ut exire et rationes suas exponere debuissent. Qui egredientes cum Marco viro magnifico Scribone, qui ad exhibitionem eorum", + "candidate_score": 0.653349, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_2_4", + "bdc_text": "Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ; vicissim haec tibi communico : Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1638", + "psc_text": "memoriae Justiniani principis tempore, ita subripiente subito flamma incensum est, ut omnino ex ejus temporibus pene nulla charta remaneret. Alia autem, quia, quod nulli dicendum est, ea quae contra te sunt apud temetipsum debes documenta requirere, atque haec pro me in medium proferre. Ex qua re hortor ut vestra excellentia suis moribus congrua disponat, et quaeque ad pacem pertinent studiose peragat, ut regni vestri tempora per longa sint annorum curricula in magna laude memoranda. Praeterea transmisimus clavem aliam a sacratissimo beati Petri apostoli corpore, quae, cum digno honore reposita, quaeque apud vos invenerit benedicendo multiplicet. EPISTOLA CXXIII. AD VENANTIUM ET ITALICAM. Morbis afflictum ex suis ipsius molestiis atque ex generali totius orbis percussione, quae mundi finem proximum indicat, consolatur. Gregorius Domno Venantio patricio et Italicae jugalibus. Quosdam de Sicilia venientes, affectu quo debui, de sospitate vestrae excellentiae requirere 1032 curavi. Sed de assiduitate aegritudinum mihi tristia responderunt. Haec autem dicens,", + "candidate_score": 0.651501, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_2_4", + "bdc_text": "Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ; vicissim haec tibi communico : Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1805", + "psc_text": "quia nisi illas direxerit, usque ad adventus vestros ea quae a gloria vestra transmissa sunt non tangantur, sed vobis remeantibus conserventur. De persona autem gloriosi Libertini quaedam ad nos ante pervenerant; et necesse fuit ut ea vobis sicut revera filiis quos diligimus minime taceremus. Et quantum in gloriae vestrae epistolis invenimus, moleste illa, quod non decuit, suscepistis, quando nihil asperum scripsisse meminimus, sed hortati sumus ut cum eo charitatem et gratiam haberetis. Sed quia, ad haec aspera vobis rescribentibus, ne ipsam ad nos epistolam mitteretis per somnium vos scripsistis esse prohibitos, omnipotenti Deo gratias agimus, qui sic vos vigilantes custodit, ut etiam dormientes admoneat. Sed quia in eodem somnio et a me vos de eadem causa reprehensos scribitis, qualis sim vel ex hoc colligite. Et quando vos paterna adhortatione commoneo, moleste suscipere non debetis, quia qui dormientibus purus sum, vigilantibus duplex esse non patior. 1082 EPISTOLA LIII. AD ROMANUM DEFENSOREM.", + "candidate_score": 0.649387, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_25_27", + "bdc_text": "Benignissime recepit d. Ioannem a Lasco , qui de ipso , uti ad me scribit , amplissimam concepit spem . Plura iam in negotiorum turba non possum . Tu saluta mihi amplissimos d. d. consules , fratres Philippum et Pontasellam , diligentissime vero d. Friderychum a Salicibus et d. Ioannem Traversum , cum quibus has communicabis inclusis iis tuis literis et mature missis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_680", + "psc_text": "Si quid amplius, jam juxta eumdem modum debet relaxatio fieri, vel certe juxta quod dilectio tua praevidet, ut et ei qui convertitur onus relevetur, et ecclesiastica utilitas non gravi dispendio prematur. Nec hoc inutiliter facimus, si pro levandis pensionum oneribus eos ad Christi gratiam perducamus, quia etsi ipsi minus fideliter veniunt, hi tamen qui de eis nati fuerint jam fidelius baptizantur. Aut ipsos ergo, aut eorum filios lucramur. Et ideo non est grave quidquid de pensione pro Christo dimittimus. Praeterea ante hoc tempus, Joanne diacono veniente, mihi tua dilectio aliqua scripsit, quae omnia hora eadem relegens, multos dies interposui, et post multorum dierum moram, tanquam in memoria retinens quae legeram, ad singula respondi. Sed nunc, ut arbitror, unum mihi capitulum excidit, et de eo me suspicor nihil respondisse. Scripseras enim ut mutui solidi rusticis per manus quorumdam debiti conductorum darentur, ne tollentes ab aliis, aut in angariis, aut rerum pretiis", + "candidate_score": 0.648524, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_31_33", + "bdc_text": "Tiguri prima octobris festinantissime 1557 . Bullingerus tuus . Praestantissimo viro d. Ioanni Fabritio , Curiensis ecclesiae ministro , compatri suo fideli et fratri charissimo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_492", + "psc_text": "fraternitas tua ad Liparitanam Ecclesiam, in qua supradictus Agatho sacerdotis gessit officium, festinet dirigere, eique ad praesens exinde quinquaginta solidos, qui in ejus possint proficere victum, transmittat. Nam nimis est impium si alimoniorum necessitati post vindictam subjaceat. EPISTOLA LVI. AD JOANNEM EPISCOPUM. Ne in plateis pallium ulterius ferat, nisi a Romanis pontificibus id sibi concessum ostenderit. Ne in secretario ipso, cum pallio deinceps sedeat. In quosdam e clericis suis inquirat; contumacibus interdicat sacro ministerio. Primis duntaxat Ravennatis Ecclesiae diaconibus mappularum usum concedit. Gregorius Joanni episcopo Ravennati. Non multum temporis intervalium est (Grat. dist. 100, c. 7) quod quaedam nobis de tua fraternitate fuerant nuntiata, de quibus vobis, veniente illuc Castorio, notario sanctae cui, Deo auctore, praesidemus Ecclesiae, subtiliter nos indicasse meminimus. Pervenerat namque ad nos quaedam in Ecclesia vestra contra consuetudines a que humilitatis tramitem geri, quae sola, ut bene nostis, est officii sacerdotalis erectio. Quae si sapientia vestra mansuete", + "candidate_score": 0.648009, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_2_4", + "bdc_text": "Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ; vicissim haec tibi communico : Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_342", + "psc_text": "vestris ablata dubietate possit satisfactio abundanter 616 infundi, librum quem ex hac re sanctae memoriae decessor meus Pelagius papa scripserat, vobis utile judicavi transmittere. Quem si, deposito voluntariae defensionis studio, puro vigilantique corde saepius volueritis relegere, eum vos per omnia secuturos et ad unitatem nostram nihilominus reversuros esse confido. Porro autem si post hujus libri lectionem in ea qua estis volueritis deliberatione persistere, sine dubio non rationi operam, sed obstinationi vos dare monstratis. Unde iterum habita compassione charitatem vestram admoneo, ut quoniam Deo suffragante fidei nostrae integritas in causa trium capitulorum inviolata permansit, mentis tumore deposito, tanto citius ad matrem vestram, quae filios suos exspectat et invitat, Ecclesiam redeatis, quanto vos ab ea quotidie pro vobis exspectari cognoscitis. EPISTOLA LII. AD NATALEM EPISCOPUM. Profana quibus indulgebat convivia, et sacrae lectionis negligentiam non bene ab ipso excusari. De exhortationis studio gratulatur. Se laudatum dolet. Non modo ad Ecclesiam haereticos, sed et", + "candidate_score": 0.647944, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_32_34", + "bdc_text": "Bullingerus tuus . Praestantissimo viro d. Ioanni Fabritio , Curiensis ecclesiae ministro , compatri suo fideli et fratri charissimo . An h. herren Hansen Schmiden , pfarreren zuͦ S. Martin ze Chur.", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1210", + "psc_text": "nec hic praejudicium, nec ille videatur invidiam sustinere. EPISTOLA IV. AD VENANTIUM EPISCOPUM. Ut monasterium consecret concedit. Gregorius Venantio episcopo Lunensi. Fraternitatis vestrae insinuatione didicimus, quae habetur in subditis, intra civitatem Lunensem in domo te propria monasterium ancillarum Dei pro vestra devotione fundasse, quod in honore beati Petri apostolorum principis, et sanctorum martyrum Joannis et Pauli, atque Hermae et Sebastiani, desideras consecrari. Et ideo, frater charissime, si nullum corpus ibidem constat humatum, data primitus a fraternitate tua donatione legitima, id est calicem argenteum unum habentem uncias sex, patenam argenteam habentem libras duas, syndones duas, coopertorium 898 super altare unum, lecta strata numero decem, in aeramentis capita viginti, in ferramentis capita triginta, in caespite fundum Faborianum, et Lumbricata in integro constitutum in territorio Lunensi milliario ab urbe eadem plus minus secundo, juxta fluvium Macram, cum servis duobus, id est Mauro et Joanne, et boum paria duo tantum, gestisque municipalibus alligatis, praedicti", + "candidate_score": 0.647873, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_31_33", + "bdc_text": "Tiguri prima octobris festinantissime 1557 . Bullingerus tuus . Praestantissimo viro d. Ioanni Fabritio , Curiensis ecclesiae ministro , compatri suo fideli et fratri charissimo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_661", + "psc_text": "q. 1, c. 2) potest et ecclesiasticis obsequiis deservire, et in monachica regula ordinate persistere, ut ipse monasterio districtionem teneat qui quotidie in monasterio ecclesiastico cogitur permanere. Proinde fraternitas tua hoc, quolibet in loco factum sit, emendare festinet, quia ego nullo modo patiar ut loca sacra per clericorum ambitum destruantur. Vos itaque ita agite, ut mihi hac de re correctam causam sub celeritate nuntietis. (Cf. Joan. Diac. l. II, n. 54.) EPISTOLA II. AD FELICEM EPISCOP. ET CYRIACUM ABBATEM. Introducendos in monasterium a Theodosia fundatum servos Dei. Gregorius Felici episcopo et Cyriaco abbati. Querelam Theodosiae religiosae feminae subditae vobis satis series relationis explanat, in qua plura et non ad sacerdotalem pertinentia mansuetudinem contra Januarium fratrem et coepiscopum 728 nostrum capitula comprehensa relegimus, ita ut post fundatum a se servorum Dei monasterium, omne quod ad avaritiam, turbulentiam praejudiciumque pertinet, tempore dicatur oratorii ipsius dedicationis exhibitum. Quamobrem si ita est ut ante", + "candidate_score": 0.647839, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_16_18", + "bdc_text": "Haec omnia debemus sanctissimo ; der Tüffel gäb imm den lhon etc. De colloquio Wormatiensi prudentes nihil sperant ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1050", + "psc_text": "dubio debeatis pacem cordium prudentius custodire, propter hoc quod Veritas dicit: Habete sal in vobis, et pacem habete inter vos (Marc. IX, 49) . Et Paulus apostolus admonet, dicens: Solliciti servare unitatem spiritus in vinculo pacis (Ephes. IV, 3) . Qui rursus ait: Pacem sequimini cum omnibus et sanctimoniam, sine qua nemo videbit Deum (Hebr. XII, 14) . Quam videlicet pacem tunc nobiscum veraciter habebitis, si profani nominis superbiam declinetis, juxta quod idem magister gentium dicit: O Timothee, depositum custodi, devitans profanas vocum novitates (I Tim. VI, 20) . Nimis quippe iniquum est, si hi qui praedicatores humilitatis facti sunt, de vani nominis elatione glorientur, cum verus praedicator dicat: Mihi autem absit gloriari nisi in cruce Domini nostri Jesu Christi (Gal. VI, 14) . Ille ergo vere gloriosus est, qui non de temporali potentia, sed pro Christi nomine de sua passione gloriatur. In hoc itaque vos medullitus amplectimur, in hoc", + "candidate_score": 0.647741, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_31_33", + "bdc_text": "Tiguri prima octobris festinantissime 1557 . Bullingerus tuus . Praestantissimo viro d. Ioanni Fabritio , Curiensis ecclesiae ministro , compatri suo fideli et fratri charissimo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1849", + "psc_text": "Mense octobri, indict. 4. EPISTOLA VI. AD MARINIANUM RAVENNATEM EPISCOPUM. Florentium ejus diaconum Anatolio apud Constantinopolim diacono suo commendat. Propositae ordinationi assentitur. Exprobrat in commissa quadam causa negligentiam. Gregorius Mariniano episcopo Ravennae. Fraternitatis vestrae scripta suscepimus, in quibus indicastis Florentium diaconum vestrum pro utilitatibus Ecclesiae vestrae ad urbem regiam vos velle transmittere. Et quia voluistis ut eum dilectissimo filio nostro Anatolio diacono superscriptis debuissemus apicibus commendare, scribere ei curavimus ut illi in quibus necesse fuerit et valuerit adesse non differat, ipsaque scripta ad vos transmisimus, ut secum ea, quam direxeritis persona debeat deportare. De persona vero quam in sacro vos dicitis velle ordine promovere, videtur nobis ut si nihil est quod vitae ejus obsistat, et ei a nullo res quam indicastis, objicitur, quod visum vobis fuerit, faciatis. De aliis vero causis voluimus vobis, ut sollicitudinem gereretis, scribere. Sed postquam unam vobis commisimus, quae per neglectum vestrum deperiit, de aliis tacere", + "candidate_score": 0.647097, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_31_33", + "bdc_text": "Tiguri prima octobris festinantissime 1557 . Bullingerus tuus . Praestantissimo viro d. Ioanni Fabritio , Curiensis ecclesiae ministro , compatri suo fideli et fratri charissimo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1104", + "psc_text": "postulatus, cum solemnitate decreti omnium subscriptionibus roborati, vestrarum quoque testimonio litterarum, huc sacrandus occurrat, quatenus Ecclesia ipsa proprium, auxiliante Domino, habere valeat sacerdotem. Mense Maio. EPISTOLA XXII. AD CYPRIANUM DIACONUM. Siciliae episcopos olim tertio quoque anno, jam quinto Romam proficisci solitos, ad Natale sancti Petri convenire sic procuret, ut inde nulla praetori oriatur suspicio. Moneat quoque Liparitanum et Regitanum episcopos. Libertinum consoletur. Gregorius Cypriano diacono. Novit dilectio tua hoc olim consuetudinem tenuisse, ut fratres et coepiscopi nostri Romam 867 semel in triennio de Sicilia convenirent, sed nos, eorum labori consulentes, constituisse ut suam huc semel in quinquennio praesentiam exhiberent. At quia jam diu est quod huc minime convenerunt, eos hortari te volumus ut Natale sancti Petri hic, Deo perducente, nobiscum debeant celebrare. Sed ne forte praetori aliqua possit nasci suspicio, si eos huc admonitos venire cognoverit, voluntatem nostram intelligens, ita hoc ex te facere stude, ut et ipsi, sicut praediximus,", + "candidate_score": 0.645224, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_31_33", + "bdc_text": "Tiguri prima octobris festinantissime 1557 . Bullingerus tuus . Praestantissimo viro d. Ioanni Fabritio , Curiensis ecclesiae ministro , compatri suo fideli et fratri charissimo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_683", + "psc_text": "eligere ordinandum episcopum sibi commoneat, ut dum Deo illic fuerit propitio consecratus, ipse Ecclesiae suae res sine aliqua ambiguitate recipiat. EPISTOLA X. AD FELICEM EPISCOPUM. Districtam, nisi primae Justinianae episcopo primati suo pareat, minatur correptionem. Gregorius Felici episcopo Sardicae. Qualiter obedientia vel sit reverentia praepositis exhibenda, ex tuis quoque subjectis ipse non ambigis. In qua re valde est utile, si id quod disciplinae vigor imponit, nullo cogente, humilitas laudanda servaverit. Pervenit itaque ad nos quod fraternitas tua Joanni fratri nostro, primae Justinianae episcopo, secundum morem parere despiciat, et nec decreto ejus nec relationi, quam ad nos direxit, juxta consuetudinem voluisse subscribere. Quod si ita est, contristamur, quia superbiae de te manifestum praebes indicium. Quod quam sit, praecipue in sacerdote, culpabile, divinae clamant admonitionis eloquia. Propterea 736 hortamur ut mentis tumore deposito, ordinatori tuo ante dicto fratri et coepiscopo nostro humilem te exhibere ac parere non desinas, quatenus et Deus gaudeat", + "candidate_score": 0.64499, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_31_33", + "bdc_text": "Tiguri prima octobris festinantissime 1557 . Bullingerus tuus . Praestantissimo viro d. Ioanni Fabritio , Curiensis ecclesiae ministro , compatri suo fideli et fratri charissimo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1031", + "psc_text": "vel ordine nihilominus remeare. De hoc quoque et dilectissimo fratri nostro Constantinopolitanae civitatis antistiti, qui in supradicti sancti Joannis loco ordinatus est, nostra volumus scripta transmittere. Sed quia consuetudo non est ut prius quam ad nos ejus synodica deferatur debeamus scribere, idcirco distulimus. Sed postquam ea nobis delata fuerit, ei haec, dum opportunum fuerit, indicabimus. (Cf. Joan. Diac. l. IV, n. 36 et n. 23. Vide ind. 11 ep. 52, ind. 13 ep. 18.) LIBER SEPTIMUS. Indictione XV, et anno ordinationis ejus septimo. 845 EPISTOLA PRIMA. AD FORTUNATUM EPISCOPUM. Uxorem, quae libera approbata est, viro suo restituat; neque hic de illa iterum abjicienda cogitet. Gregorius Fortunato episcopo Neapolitano. Cujus rei causa (Grat. 29, q. 2, c. 6) cum matre sua huc compulsa anno praeterito praesentium venerit latrix, fraternitas tua cautius novit. Quam quia maritus suus, vester clericus, ob hoc quod de servili fuerat conditione pulsata, a suo noscitur removisse consortio,", + "candidate_score": 0.643517, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_30_32", + "bdc_text": "videntur pleraeque nimis acurate scriptae , tantum abest , ut videri debeant mihi parum diligentes . Tiguri prima octobris festinantissime 1557 . Bullingerus tuus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1196", + "psc_text": "studeat opus quod coepit, auxiliante Domino, ad perfectionem deducere. Et sive eos qui aliquando fideles fuerunt, sed ad cultum idolorum negligentia aut necessitate faciente reversi sunt, festinet cum indicta poenitentia aliquantorum dierum ad fidem reducere, ut reatum suum plangere debeant, et tanto firmius teneant hoc ad quod, Deo adjuvante, revertuntur, quanto illud perfecte defleverint unde discedunt; sive eos qui necdum baptizari sunt admonendo, rogando, de venturo judicio terrendo, rationem quoque reddendo, quia ligna et lapides colere non debent, festinet fraternitas tua omnipotenti Domino congregare; ut in adventu ejus, cum districtus dies judicii venerit, in numero sanctorum possit tua sanctitas inveniri. Quod enim opus utilius et sublimius acturus es, quam ut de animarum vivificatione et collectione cogites, et tuo Domino, qui tibi locum praedicandi dedit, immortale lucrum reportes? Transmisimus autem fraternitati tuae quinquaginta solidos ad vestimenta eorum qui baptizandi sunt comparanda; presbytero quoque Ecclesiae quae in Negeugno monte sita est possessionem", + "candidate_score": 0.643327, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_31_33", + "bdc_text": "Tiguri prima octobris festinantissime 1557 . Bullingerus tuus . Praestantissimo viro d. Ioanni Fabritio , Curiensis ecclesiae ministro , compatri suo fideli et fratri charissimo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1187", + "psc_text": "sine proprio possint consistere sacerdote, a nobis admoniti in scrinio promiserunt alium studiose se quaerere, et ad nos consecrandum Deo adjutore perducere. Et ideo ad dilectionem tuam latore praesentium veniente, Marcianum presbyterum dioeceseos Taurianensis Ecclesiae, qui nunc habitat in Ecclesia quae est in Massalargia constituta, dioecesis Catanensis Ecclesiae, ad te facito modis omnibus evocari; atque eum studii tui sit de criminibus, quae ad episcopatum accedere non permittunt cum omni subtilitate requirere. Et si eorum se expertem esse responderit, cum praesentium portitore eum festina dirigere, ut facto in eum decreto, ad nos veniat Deo protegente ordinandus. Si vero est aliquid quod ei possit obsistere, hunc qui ad dilectionem tuam venit, cum omni cura et celeritate dimitte, ut, eo ad loca sua remeante, alter secundum ea quae praemissa sunt requiratur. Datum mense Augusti, indictione 15. EPISTOLA XLII. AD MARINIANUM EPISCOPUM. Cum neque lapsum episcopum loco suo restitui, neque ultra tres menses Ecclesiam", + "candidate_score": 0.642751, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_30_32", + "bdc_text": "videntur pleraeque nimis acurate scriptae , tantum abest , ut videri debeant mihi parum diligentes . Tiguri prima octobris festinantissime 1557 . Bullingerus tuus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1105", + "psc_text": "quia jam diu est quod huc minime convenerunt, eos hortari te volumus ut Natale sancti Petri hic, Deo perducente, nobiscum debeant celebrare. Sed ne forte praetori aliqua possit nasci suspicio, si eos huc admonitos venire cognoverit, voluntatem nostram intelligens, ita hoc ex te facere stude, ut et ipsi, sicut praediximus, ad diem constitutum huc veniant, et nulla de eis praetori possit esse suspicio. Liparitanum vero et Regitanum episcopos, ut huc veniant pariter commonebis. Circa Libertinum vero virum magnificum esto sollicitus, ut nullus illum dolus decipiat, quia aliqua nobis de Ravennati urbe scripta sunt, ipsamque ad te epistolam misimus, ut ex ea qualiter te erga eum debeas exhibere possis addiscere. Consolare autem eum, ut se non affligat, quia credimus quod nos excellentissimus filius noster exarchus non contristet. Nam de persona ipsius scribere non distulimus. Sed quia in Pado idem exarchus occupatus est, minime scripta ejus suscepimus. (Cf. Joan. Diac. l. III,", + "candidate_score": 0.638126, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_32_34", + "bdc_text": "Bullingerus tuus . Praestantissimo viro d. Ioanni Fabritio , Curiensis ecclesiae ministro , compatri suo fideli et fratri charissimo . An h. herren Hansen Schmiden , pfarreren zuͦ S. Martin ze Chur.", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_974", + "psc_text": "monasterio presbyterum, qui sacra missarum solemnia celebrare debeat, ordinari; et quia hujusmodi non est differenda petitio, fraternitatem vestram scriptis praesentibus necessario duximus adhortandam, ut eum qui ad hoc ministerium de eadem congregatione electus fuerit, cujus vita, mores, et actio tanto possit ministerio convenire, sine mora, auxiliante Domino, debeat consecrari, quatenus nec ille de monasterio suo hac pro causa egredi, nec extraneum sibi ad peragendum sacrum opus cogatur adducere. EPISTOLA XLIII. AD VENANTIUM PATRICIUM. Contristatum se de illius et Joannis episcopi discordia; huic reverentiam exhibeat, causasque suas agant, illaesa charitate. Gregorius Venantio patricio exmonacho. Multum ea quam direxistis jam nos contristatos invenit epistola, quod inter vos et Joannem fratrem et coepiscopum nostrum, de quorum desiderabamus gaudere concordia, scandalum prodiisse cognovimus. Quaevis enim causa fuisset, non usque ad hoc debuit furor erumpere, ut armati homines vestri, sicut audivimus, in Episcopium irruerent, et diversa hostili more mala committerent, atque vos haec res a", + "candidate_score": 0.637903, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_32_34", + "bdc_text": "Bullingerus tuus . Praestantissimo viro d. Ioanni Fabritio , Curiensis ecclesiae ministro , compatri suo fideli et fratri charissimo . An h. herren Hansen Schmiden , pfarreren zuͦ S. Martin ze Chur.", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2157", + "psc_text": "vobis confidimus, agite, gloriose fili, ut et nos vobis gratias referamus, et beatos apostolorum principes pro amore et devotione vestra, quam eorum ecclesiis exhibetis, habeatis in omnibus adjutores. EPISTOLA XXIII. AD STEPHANUM EPISCOPUM. Homines cum bobus ad Savinum juvandum mittat. Gregorius Stephano episcopo. Quamvis fraternitatem vestram officii sui qualitas pro ecclesiarum utilitatibus ultro solatiari commoneat, non tamen ab re est si illud ex abundanti nostra hortemur epistola quod facere vos convenit prona voluntate. Proinde in ecclesiis beatorum Petri et Pauli trabes valde necessarias fraternitati vestrae duximus indicandum. Et quoniam Savino subdiacono ut aliquantas incidere et usque ad mare trahere debeat, unde huc adduci valeant, injunximus, atque in ea re manifestum est eum opus habere solatiis, sanctitas vestra, ut oportuerit, ei toto studio totaque intentione opem ferre studeat, ac in ejus solatio boves hominesque transmittat, ut nullam excusationem inveniat, sed quae ei praecipimus, vobis opitulantibus, implere sufficiat. Ita ergo fraternitas vestra", + "candidate_score": 0.636871, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_32_34", + "bdc_text": "Bullingerus tuus . Praestantissimo viro d. Ioanni Fabritio , Curiensis ecclesiae ministro , compatri suo fideli et fratri charissimo . An h. herren Hansen Schmiden , pfarreren zuͦ S. Martin ze Chur.", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1539", + "psc_text": "magis ex commendatione nostra vestra sibi in omnibus sentiant adesse solatia, ut et beatus Petrus apostolorum princeps, cujus res ipsa est, vobis retributor existat, et nos in vestris promptius utilitatibus commodemus. EPISTOLA C. AD SABINIANUM CALLIPOLITANUM EPISCOPUM. Ne patiatur Calliponitanos angariis praegravari. Gregorius Sabiniano episcopo Calliponitano. Indicatum nobis est quod homines Callipolitani castri, in quo te, propitiante Domino, esse constituimus sacerdotem, gravibus diversorum molestiis affligantur, atque in longinquis angariis multisque dispendiis conterantur. Hortamur ergo fraternitatem tuam, ut quia et locus ipse nostrae, sicut cunctis notum est, Ecclesiae esse dignoscitur, sollicitudinem tuam rectae defensionis zelo succendas, eosque non permittas illicitis praegravari, quia et exemplaria tibi privilegiorum Ecclesiae de scrinio nostro ob hoc fecimus dari; quatenus informatus ex omnibus qualiter habitatores loci illius defensare valeas non ignores. Volumus etiam ut massae ipsius Calliponitanae homines, sub sollicitudinis tuae cura, a futura tertia indictione, habere debeas, atque de eorum relevandis molestiis esse cautissimum; et", + "candidate_score": 0.634815, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_32_34", + "bdc_text": "Bullingerus tuus . Praestantissimo viro d. Ioanni Fabritio , Curiensis ecclesiae ministro , compatri suo fideli et fratri charissimo . An h. herren Hansen Schmiden , pfarreren zuͦ S. Martin ze Chur.", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_683", + "psc_text": "eligere ordinandum episcopum sibi commoneat, ut dum Deo illic fuerit propitio consecratus, ipse Ecclesiae suae res sine aliqua ambiguitate recipiat. EPISTOLA X. AD FELICEM EPISCOPUM. Districtam, nisi primae Justinianae episcopo primati suo pareat, minatur correptionem. Gregorius Felici episcopo Sardicae. Qualiter obedientia vel sit reverentia praepositis exhibenda, ex tuis quoque subjectis ipse non ambigis. In qua re valde est utile, si id quod disciplinae vigor imponit, nullo cogente, humilitas laudanda servaverit. Pervenit itaque ad nos quod fraternitas tua Joanni fratri nostro, primae Justinianae episcopo, secundum morem parere despiciat, et nec decreto ejus nec relationi, quam ad nos direxit, juxta consuetudinem voluisse subscribere. Quod si ita est, contristamur, quia superbiae de te manifestum praebes indicium. Quod quam sit, praecipue in sacerdote, culpabile, divinae clamant admonitionis eloquia. Propterea 736 hortamur ut mentis tumore deposito, ordinatori tuo ante dicto fratri et coepiscopo nostro humilem te exhibere ac parere non desinas, quatenus et Deus gaudeat", + "candidate_score": 0.631896, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_32_34", + "bdc_text": "Bullingerus tuus . Praestantissimo viro d. Ioanni Fabritio , Curiensis ecclesiae ministro , compatri suo fideli et fratri charissimo . An h. herren Hansen Schmiden , pfarreren zuͦ S. Martin ze Chur.", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_234", + "psc_text": "amplecti. Et quia ecclesiam sanctae Mariae Campisonis in tua parochia positam, presbytero vacare cognovimus, praesentium portitorem Dominicum presbyterum 578 in eadem ecclesia ut praeesse debeat, nos certum est deputasse. Ideoque fraternitas tua ei emolumenta ejusdem ecclesiae faciat sine cunctatione praestari, et decimae fructus indictionis, qui jam percepti sunt, praedicto viro fac sine mora restitui, quatenus ejusdem ecclesiae utilitates, cujus emolumenta consequitur, Deo adjutore, sollicite valeat procurare. EPISTOLA XIV. AD JOANNEM EPISCOPUM VELITRANUM. Episcopi sedes in tutiorem locum transfertur. Gregorius Joanni episcopo Velitrano. Temporis qualitas (Grat. 7, q. 1, c. 44) admonet episcoporum sedes antiquitis certis civitatibus constitutas, ad alia, quae securiora putamus, ejusdem dioeceseos loca transponere, quo et habitatores nunc degere, et barbaricum possint periculum facilius declinare. Propterea te Joannem fratrem coepiscopumque nostrum Velitrensis civitatis, sedemque tuam in locum qui Harenata dicitur ad sanctum Andream apostolum praecipimus exinde transmigrare, quatenus et ab hostilitatis incursu liberior existere valeas, et illic consuetudinem", + "candidate_score": 0.631457, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_32_34", + "bdc_text": "Bullingerus tuus . Praestantissimo viro d. Ioanni Fabritio , Curiensis ecclesiae ministro , compatri suo fideli et fratri charissimo . An h. herren Hansen Schmiden , pfarreren zuͦ S. Martin ze Chur.", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_992", + "psc_text": "quatenus dum sanctitatis vestrae fuerit solamina consecutus, si quid Deo nostro lucrifacere, sicut optamus, valuerit, et vos possitis pariter mercedem acquirere, qui ad bona opera suffragii vestri devote copiam ministratis. Candidum autem presbyterum, communem filium, et patrimoniolium Ecclesiae nostrae fraternitas vestra, quippe ut unanimis nobis, studeat habere commendatum, ut aliquid inde pauperum alimoniis sanctitate vestra valeat adjuvante proficere. Quia igitur patrimoniolum ipsum per annos plurimos praedecessor vester tenuit, et collectas apud se pensiones servavit, fraternitas vestra cujus sint res vel quibus erogentur consideret, atque eas animae suae respectu supra scripto filio nostro Candido presbytero nobis restituat dirigendas. Nam valde est exsecrabile ut quod a regibus gentium servatum est, ab episcopis dicatur ablatum. EPISTOLA LIV. AD DESIDERIUM ET SYAGRIUM EPISCOPOS. Augustinum et Candidum commendat. Gregorius Desiderio Viennensi, et Syagrio Augustodunensi, episcopis Galliae a paribus. De fraternitatis vestrae sincera charitate bene confidimus quod amore beati Petri apostolorum principis hominibus nostris vestra devote", + "candidate_score": 0.630589, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_32_34", + "bdc_text": "Bullingerus tuus . Praestantissimo viro d. Ioanni Fabritio , Curiensis ecclesiae ministro , compatri suo fideli et fratri charissimo . An h. herren Hansen Schmiden , pfarreren zuͦ S. Martin ze Chur.", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1036", + "psc_text": "AD GENNADIUM PATRICIUM. Rogat ne occupato animo de Ruferio comite ac concivibus ad se vocatis ferat sententiam. Anastasium tribunum loco suo restitui petit. Gregorius Gennadio patricio Africae. His qui se apud excellentiam vestram nostris desiderant epistolis commendari, securi 847 de vestra benignitate, facimus quod petimur. Ruferius siquidem comes cum aliis concivibus suis a vobis, ut cognovimus, ad Africanam evocati provinciam, petierunt scriptorum nostrorum sibi apud vos prodesse suffragia. Quapropter, excellentiam vestram paterno salutantes affectu, petimus ut eos in nullo a quoquam patiamini apud vestros animos contra justitiam ingravari; sed sicut circa commissos vobis pia discretaque vos novimus invigilare cautela, ita et de his tranquille disponere, inspirante vobis Domino, de beatis, atque de insulae ipsius sollicitius tractare cautela; ne si illuc exercitus sine persona utili quae hunc gubernare valeat incauta dispositione transmittitur, adjumentum hostibus praebeatur. Quia autem Anastasium tribunum, quem illic excellentia vestra ordinaverat, bene secum egisse atque in nulla laesione", + "candidate_score": 0.629465, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_32_34", + "bdc_text": "Bullingerus tuus . Praestantissimo viro d. Ioanni Fabritio , Curiensis ecclesiae ministro , compatri suo fideli et fratri charissimo . An h. herren Hansen Schmiden , pfarreren zuͦ S. Martin ze Chur.", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_976", + "psc_text": "qua vos contristatos asseritis, ejus fraternitas 825 nullatenus pervenisset. Nos tamen, ut hoc eo scribente comperimus, illico ei scripsimus, admonentes ut et oblationes vestras sicut ante susciperet, et missas in domo vestra non solum celebrari permitteret, sed si velitis, etiam ipse perageret, causamque suam servata charitate exsequi debuisset. Et quia nullos discordes vel fieri volumus vel manere, eamdem adhortationem iterandam esse prospeximus. Unde necesse est, charissime fili, ut et vos sacerdotalem illi reverentiam exhibere, sicut decet filios, debeatis, nec ejus ad iracundiam animos provocetis. Nam cum quo fidam estis gratiam habituri, si vobis, quod absit, cum sacerdote fuerit discordia? Itaque animorum tumore deposito, sic agere causas quas habetis invicem studete, ut et charitas inter vos intemerata permaneat, et alterutra mansuete procuretur utilitas. (Cf. Joan. Diac. l. 3, n. 48.) EPISTOLA XLIV. AD JOANNEM EPISCOPUM. Hortatur ut Venantio pristinam ostendat benevolentiam. Gregorius Joanni episcopo Syracusano. Quamvis causa fuerit quae fraternitatis vestrae", + "candidate_score": 0.629336, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_32_34", + "bdc_text": "Bullingerus tuus . Praestantissimo viro d. Ioanni Fabritio , Curiensis ecclesiae ministro , compatri suo fideli et fratri charissimo . An h. herren Hansen Schmiden , pfarreren zuͦ S. Martin ze Chur.", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_465", + "psc_text": "querelas. Gregorius Joanni episcopo Calliopolitano. Ex gestis quae ad nos fraternitas tua direxit, inventum est Andream fratrem et coepiscopum nostrum habuisse sine dubio concubinam. Sed quia incertum est si eam in sacro ordine constitutus contigerit, necesse est ut eum sollicita adhortatione commoneas, ut si positus in sacro ordine cum ea se novit immistum, ab eo quo est officio quiescat, et nullatenus administrare praesumat. Quod si forte conscius sibi hujus rei peccatum suum supprimens administrare praesumpserit, animae suae periculum divino judicio imminere cognoscat. Matriculam vero quam fecit fustibus castigari, quamvis exinde post octo menses obiisse non credimus, quia tamen eam contra propositi sui ordinem hujusmodi fecit affligi, duobus hunc mensibus a missarum solemnitate suspende, ut vel haec eum verecundia qualem se de caetero possit exhibere, instituat. Praeterea, oblata nobis petitione, quae tenetur in subditis, clerici praedicti episcopi multa se mala ab eo sustinere commemorant. Ob quam rem fraternitas tua subtiliter cuncta", + "candidate_score": 0.629072, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_17_19", + "bdc_text": "der Tüffel gäb imm den lhon etc. De colloquio Wormatiensi prudentes nihil sperant ; existimant vel non finiendum vel , si finiatur , eventu felici cariturum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1754", + "psc_text": "Unde omnino studendum est ut res aspera fiat mercedis occasio. Nam, sicut nostis, de terra plena carduis frumentum egreditur, et de spinis rosa producitur. Dum ergo seminandi vobis congruum tempus est, bonorum operum serere semina non cessetis, ut majores in die messis laetitiae manipulos reportetis, atque ad aeternam gloriam ex transitorii honoris merito veniatis. Cognoscentes igitur quale studium in praeparandis dromonibus gesseritis, sollicitudinem vestram, desiderato nuntio, relevamus, indicantes cum Langobardorum rege usque ad mensem Martium futurae quartae indictionis, de pace, propitiante Domino, convenisse. Quae si retineatur ignoramus, quia idem rex obiisse postea nuntiatus est, licet adhuc habeatur incertum. De Anamundaro autem quae scripsistis fecimus, sed voluntatem utinam sequatur effectus quia quantum ad nos pertinet, afflictis intercessionis nostrae solatium non negamus. Quod vero in expositionem sancti Job transmitti vobis codicem voluistis, de vestro omnino studio gaudemus: quoniam illi rei eminentiam vestram studere conspicimus, quae nec totos foras vos exire permittat, et", + "candidate_score": 0.627058, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_2", + "bdc_text": "Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1710", + "psc_text": "studio ac vigilantia possessiones ad comparandum exquire. Ex quarum fructibus servi Dei alimoniam consequentes, nec acceptos solidos incassum expendere, noc ipsi valeant victus necessitatem incurrere. Ita ergo omni vigilantia, omnique intentione in hoc te exhibere festina, ut efficacia tua et ab illis periculum, et a nobis omnem possit curam sollicitudinis amovere. EPISTOLA XXI. AD JOANNEM ITALIAE PRAEPOSITUM. Conqueritur de subtracta Neapolitanae diaconiae annona. Gregorius Joanni praeposito Italiae. Quidquid tribuitur pauperi, si subtili consideratione pensetur, non est donum, sed mutuum, quia quod datur multiplicato sine dubio fructu recipitur. Scripsistis autem nobis ut Dulcitio agenti vices vestras dicere deberemus ne quid super diatyposim auderet expendere. Et quanquam sit laudabile futura prospicere, quia tamen infirma omnino cautela est quae pietatis adjutorio non munitur, in hac sollicitudine vestra est quod nos pro vobis contristare invenimus. Fertur itaque quod annonas atque consuetudines diaconiae, quae Neapoli exhibetur, eminentia vestra subtraxerit. Quod minus fortasse fuerat obstupendum, si", + "candidate_score": 0.620697, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_5", + "bdc_text": "horum enim aliquot postulare , ut excommunicentur Zvingliani , plures autem ex legatis refragari .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_941", + "psc_text": "agnoscere, alioquin esset communione privatus; et ex hoc jam superbiae ipsius culpa in aperto monstratur, quod, saepius, sicut dixi, admonitus ut ad nos veniret, diversis excusationibus renititur, refugit, metuit. Unde ergo trepidat, si eum de his quae dicta sunt conscientia non accusat? Haec ergo cognoscentes, postquam vobis nullam de ignorantia excusationem assumere potestis, rego, hortor et moneo, ut a prohibirae vos communionis consortio per omnia suspendatis, nec culquam sacerdoti suprascripto Maximo communicanti contra animam suam quisquam vestrum communicare praesumat. Quia tamen audio, sicut praefatus sum, quosdam vestrum ignorantia lapsos, quosdam etiam ad communicandum violenter esse oppressos, omnipotentem Dominum deprecor, ut et eos qui huic pravitati minime consenserunt perpetua gratiae suae protectione custodiat, et optata eis largitate respondeat, et illos quos aut studium, aut ignorantia, aut alia quaelibet causa, traxit in culpam, ab omni reatu peccatorum, atque ab omnibus vinculis alienae obligationis absolvat, omnibusque in praesenti vita protectionis suae gratiam tribuat,", + "candidate_score": 0.616016, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_2", + "bdc_text": "Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2142", + "psc_text": "cognoscat, et in substantia illius aliquid fraudis committat, ad locum in quo res ejus sunt reconditae sine mora curabis accedere, et cum omni sollicitudine ac diligentia studii tui sit, praesente Consentio puero, qui rerum ipsarum esse custos asseritur, adhibitis testibus, solemniter ac subtiliter facere, easque res in loco tutissimo, ut utile praevideris, collocare, quatenus apto tempore huc cum eodem puero, Deo auxiliante, valeant transmitti. Sed et caetera, in quibuslibet rebus sive corporibus quae de substantia ipsius esse didiceris, cum omni strenuitate in unum congregare et constituere festina, ut nihil de ejus possit qualibet occasione deperire substantia. Haec igitur omnia ita sollicita et subtili stude cura peragere, ut te illic posito ne dispendium in rebus ipsis eveniat, et cujuslibet fraudis sub qualibet occasione sive exquisitione locus aliquis patere non valeat. Summa vero redituum ejus quae sit nobis pariter tuis scriptis indicare festina. EPISTOLA XIV. AD AZIMARCHUM SCRIBONEM. E maris periculo ereptum", + "candidate_score": 0.615797, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_2", + "bdc_text": "Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1638", + "psc_text": "memoriae Justiniani principis tempore, ita subripiente subito flamma incensum est, ut omnino ex ejus temporibus pene nulla charta remaneret. Alia autem, quia, quod nulli dicendum est, ea quae contra te sunt apud temetipsum debes documenta requirere, atque haec pro me in medium proferre. Ex qua re hortor ut vestra excellentia suis moribus congrua disponat, et quaeque ad pacem pertinent studiose peragat, ut regni vestri tempora per longa sint annorum curricula in magna laude memoranda. Praeterea transmisimus clavem aliam a sacratissimo beati Petri apostoli corpore, quae, cum digno honore reposita, quaeque apud vos invenerit benedicendo multiplicet. EPISTOLA CXXIII. AD VENANTIUM ET ITALICAM. Morbis afflictum ex suis ipsius molestiis atque ex generali totius orbis percussione, quae mundi finem proximum indicat, consolatur. Gregorius Domno Venantio patricio et Italicae jugalibus. Quosdam de Sicilia venientes, affectu quo debui, de sospitate vestrae excellentiae requirere 1032 curavi. Sed de assiduitate aegritudinum mihi tristia responderunt. Haec autem dicens,", + "candidate_score": 0.611384, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_2", + "bdc_text": "Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1441", + "psc_text": "sanctitatis vestrae sollicitudinem omnino laudavimus, quia quod vos oportuit facere, minime neglexistis. Sed nec nos praedictam possessionem, si eis jure competit, etiamsi ad communionem forte reverti distulerint, contra rationis ordinem patimur detineri; sed eam cognita volumus veritate restitui. Si vero ad unitatem Ecclesiae, quod optamus, Deo se inspirante converterint, etiamsi nihil illis competat, eam illis parati sumus concedere. Nam nulla occasione excusari volumus quos ad matris Ecclesiae sinum redire desiderabiliter exspectamus. De hortis vero quos in capitulari transmisso, ex substantia Italiae Ecclesiae vestrae competere signastis, vel praedictus nobis portitor indicavit, in subsequenti illuc personam 973 transmittemus, cui inter alia curabimus evidenter injungere ut veritatem congrua indagatione cognoscat, et quidquid justum fuerit, faciat. Nam nos qui alios contristari contra aequitatem non patimur, multo magis vos quos valde diligimus, tristes relinquere non valemus. De aliis autem causis quale nostrum ad singula sit responsum, supradicti communis filii relatione cognoscetis. Scripta vero ad dilectissimum", + "candidate_score": 0.611066, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_2", + "bdc_text": "Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_576", + "psc_text": "onerari, hortamur fraternitatem tuam ut studeas ei in cunctis concurrere, devotionique ejus tuae praebeas tuitionis auxilium, ut mercedis defuncti atque ejus studii tuus te concursus faciat et sollicitudo participem. Reliquiae vero, quas ibidem postulat collocandas, volumus ut a fraternitate tua sub debita veneratione condantur. EPISTOLA XVI. AD CYPRIANUM DIACONUM. Dispersa, quae in Siciliam detulerant Itali sacerdotes, Ecclesiarum vasa colligantur, ac summa cautione serventur. Gregorius Cypriano diacono, rectori Siciliae. Pervenit ad nos diversos Italiae sacerdotes Siciliam confugientes plurima secum Ecclesiarum suarum ministeria detulisse, eaque sive defunctis eis, sive male dispergentibus, prope omnia deperiisse. Qua in re moti hortamur dilectionem tuam 696 quatenus transmittens per omnia Siciliae loca, sicubi vasa sacra resque Ecclesiarum positas incaute repereris, eas cum summa districtione recolligi facias, atque adunatas sub notitia atque desuscepto apud singularum Ecclesiarum episcopos deponas, apud quos usque dum pacis tempus expoposcerit, juvante Domino, debeant tutissime conservari. Omnium autem rerum ipsarum non solum desusceptum", + "candidate_score": 0.609004, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_5", + "bdc_text": "horum enim aliquot postulare , ut excommunicentur Zvingliani , plures autem ex legatis refragari .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_939", + "psc_text": "Pervenit ad me quosdam vestrum, ignorantia vel necessitate deceptos, his qui ab apostolica sede, culpa, sicut nostis, exigente, communione privati sunt, communicasse; quosdam vero se salubri discretione, protegente Domino, suspendisse; 814 et quantum de constantibus gaudeo, tantum de deviantibus ingemisco, quoniam sacrae communionis mysteria, quae ad absolutionem nobis divina pietate concessa sunt, in detrimentum magis suae animae perceperunt. Et quia, sicut vobis omnipotens Deus innotescat, vehementer charitati vestrae et medullitus ex toto corde compatior, paterno affectu obtestor atque suadeo ut ab illicita communione se quisque suspendat, et quos apostolica sedes in communionis suae consortium non recipit omnino refugiat, ne inde reus ante conspectum aeterni judicis unde poterat salvari consistat. Comperi autem quod quidam perversae mentis homines illic insinuare conati sunt quia ego contra Maximum quodam odio movear, et non ea quae canonica, sed ea potius quae furoris sunt exsequi concupiscam. Sed absit hoc, absit a sacerdotali animo, ut in qualibet", + "candidate_score": 0.608667, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_2", + "bdc_text": "Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2147", + "psc_text": "Quod ut ita esse cognoscat, exemplar rerum inventarum de substantia ipsius tibi praevidimus dirigendum. Quod si forte apud praedictam solidorum quantitatem consentire noluerit, eligimus potius hoc quod pervenit ad xenodochium reddere, quam inanem invidiam sustinere. Si vero consenserit, studiose agendum est ut exinde securitas remittatur, quatenus post datam securitatem et decisionem causa recidiva exinde alterius nullo modo valeat quaestionis suscitari. Quod autem dederis in tuis rationibus noveris imputandum. EPISTOLA XVI. AD AZIMARCHUM SCRIBONEM. Laurentio Bonifacii quondam numerarii rationes apud Leontium exponenti faveat. Gregorius Azimarcho Scriboni. Magnitudinem vestram, quo tempore hic in Romana urbe fuit, cognovisse recolimus Bonifacium quondam numerarium, condito testamento, 1191 partem aliquam haereditatis suae xenodochio quod ad sanctum Petrum apostolorum principem situm est reliquisse. Et quoniam gerere nos sollicitudinem diximus ut ad gloriosum filium nostrum Leontium persona pro exponendis ratiociniis ipsius mitteretur, curam ut compleri debuisset habuimus. Idcirco quia Laurentius vir clarissimus praesentium portitor ad hoc illud noscitur", + "candidate_score": 0.605935, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_2", + "bdc_text": "Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1269", + "psc_text": "docti viri allocutio, quia aut discit audiens quod nescire se noverat, aut cognoscit, quod est amplius, id quod se et nescisse nesciebat. Qua in re ex audientium numero ego nunc factus sum, cui sanctissima vestra beatitudo scribere studuit, ut cunctorum martyrum gesta quae piae memoriae Constantini temporibus ab Eusebio Caesariensi collecta sunt transmittere debeam. Sed haec neque si collecta sint, neque si non sint, ante vestrae beatitudinis scripta cognovi. Ago ergo gratias, quia sanctissimae vestrae doctrinae scriptis eruditus coepi scire quod nesciebam. Praeter illa enim quae in ejusdem Eusebii libris de gestis sanctorum martyrum continentur, nulla in archivo hujus nostrae Ecclesiae, vel in Romanae urbis bibliothecis esse cognovi, nisi pauca quaedam in unius Codicis volumine collecta. Nos autem pene omnium martyrum distinctis per dies singulos passionibus collecta in uno Codice nomina habemus, atque quotidianis diebus in eorum veneratione missarum solemnia agimus. Non tamen in eodem volumine quis qualiter sit passus", + "candidate_score": 0.605862, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_2", + "bdc_text": "Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1350", + "psc_text": "praecepti auctoritate suspicionem vestram praevidimus auferendam, constituentes nullam vos exinde haeredesque vestros quolibet tempore repetitionis molestiam sustinere, nec a quoquam vobis aliquam objici quaestionem, quia ratio aequitatis exposcit, 944 ut quod studio pietatis impensum est, ad redemptorum onus vel afflictionem non debeat pertinere. (Vide sup. ep. 16.) EPISTOLA XVIII. AD ROMANUM DEFENSOREM. Patrimonium Ecclesiae in Sicilia commendat Gregorius Romano defensori. Propositi nostri cura nos admonet ecclesiasticas utilitates strenuis agendas mandare personis. Et ideo, quia te Romanum defensorem fidelem sollicitumque probavimus exstitisse, patrimonium sanctae Romanae, cui Deo miserante deservimus, Ecclesiae, in partibus Syracusanis, Catinensibus, Agrigentinis, vel Milensibus constitutum, a praesenti secunda indictione gubernationi tuae praevidimus committendum. Unde necesse est te illuc indifferenter accedere, ut, divini consideratione judicii, nostrae quoque admonitionis memoria te efficaciter ac fideliter studeas exhibere, ut nullius neglectus vel fraudis, quod absit, inveniaris sustinere periculum. Magis autem id agas, quatenus de fide et industria tua divinae possis gratiae commendari.", + "candidate_score": 0.605143, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_2", + "bdc_text": "Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2203", + "psc_text": "quia dum expositionem sacrorum verborum cupitis, quam stricte ipsum auctorem eorumdem verborum quaeritis demonstratis. Si igitur vires salutis recepero, auctore omnipotente Domino vestris desideriis parebo. Oro autem ut in cunctis actibus vestris gratia vos superna custodiat, quatenus in bono opere et aspirando vos repleat, et adjuvando confortet. EPISTOLA XLI. AD PANTALEONEM NOTARIUM. De Ecclesiarum quarumdam superstitibus tum pecuniis, tum clericis, tum rebus aliis. Gregorius Pantaleoni notario. Exspectabamus ut nos experientia tua de argento Ecclesiarum, vel aliis quas invenit rebus, omnino subtiliter redderet certiores, ut ex ejus renuntiatione quod fieri debuisset deliberare minutius potuissemus. Sed non nos ita renuntiatio tua ut oportebat instruxit. Curae ergo tuae sit ut argentum Ecclesiarum, quod clerus et populus habet, apud quos praevideris, in cimiliarchio ecclesiae sub omni sollicitudine atque cautela deponas, atque de eodem deposito inde susceptum accipias. Argentum vero Ecclesiarum, quod pro peccatis a clero et populo destitutum est, tecum huc defer. Si forte", + "candidate_score": 0.603714, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_2", + "bdc_text": "Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1460", + "psc_text": "Spalensis Ecclesiae sacerdotem tuae in Christo sanctitati cum omni veneratione commendo, quia per ipsum tua benevolentia nobis est lucidata; et dum cum eodem antistite de tua vita loquimur, in bonis actibus vestris nos minores esse censemus. Salutem vero tuam, reverentissime et sanctissime vir, audire delector, et peto tuae Christianitatis prudentiae ut nos gentesque nostras, quae nostro post Deum regimine moderantur, et vestris sunt a Christo acquisitae temporibus, communi Domino tuis crebro commendes orationibus, ut per eamdem rem quos orbis latitudo dissociat, vera in Deum acta charitas feliciter convalescat. EPISTOLA LXII. AD ROMANUM DEFENSOREM. Defensorum nomen usurpantes compescat. Fortunatum amoveat ab Ecclesiae negotiis. Martianum Joanni episcopo, Romanae Ecclesiae patrimonium curanti, inobedientem exsulare cogat. Gregorius Romano defensori. Pervenit ad nos quod tonsuratores in Sicilia prava sibi praesumptione nomen defensorum sumerent, 979 atque eos non solum utilitatibus ecclesiasticis non esse utiles, sed etiam hac occasione multa indisciplinata committere. Proinde experientiae tuae praesenti auctoritate", + "candidate_score": 0.603556, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_34", + "bdc_text": "An h. herren Hansen Schmiden , pfarreren zuͦ S. Martin ze Chur.", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_303", + "psc_text": "Ne Castorius episcopus ejusve successores, mortuo Ariminensi abbate, res monasterii describant aut administrent; ne alium ab eo quem congregatio poposcerit abbatem ordinent; ne in monasterio missas publicas faciant. Gregorius Castorio episcopo Arimini. Luminosus abbas monasterii sanctorum Andreae et Thomae, in Ariminensi civitate constituti, quas nobis lacrymabiliter preces effuderit, inditae textus petitionis informat. Pro qua re fraternitatem tuam hortamur, ut, obeunte abbate monasterii ipsius, Ecclesia tua in describendis providendisque acquisitis acquirendisve ejusdem monasterii rebus nulla se occasione permisceat. Abbatem vero eidem monasterio non alium, sed quem dignum moribus atque aptum monasticae disciplinae communi consensu congregatio tota 603 poposcerit, te volumus ordinare. Missas autem illic publicas per episcopum fieri omnimodo prohibemus, ne in servorum Dei recessibus popularibus occasio praebeatur ulla conventibus, et simpliciores ex hoc animas plerumque, quod absit, in scandalum trahat frequentior quoque muliebris introitus. Hanc autem scriptorum nostrorum paginam omni in futuro tempore a te vel post te episcopis ordinandis", + "candidate_score": 0.59808, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_34", + "bdc_text": "An h. herren Hansen Schmiden , pfarreren zuͦ S. Martin ze Chur.", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_773", + "psc_text": "sancti Michaelis dedicet, in quo missas celebrent presbyteri ibi deservientes; monachis tamen proficiat quidquid a fidelibus offerri contigerit. Gregorius Fortunato episcopo Neapolitano. Theodosius, abbas monasterii sancti Martini, petitoria nobis insinuatione suggessit, quae habetur in subditis, in domo quondam Martini, ex ejus voluntate, decessorem suum Andream abbatem monasterium in quo monachi habitare debeant construxisse. Et quia id in honorem beati Petri apostolorum principis, et sancti archangeli Michaelis postulat dedicari, dilectionem tuam praesentibus apicibus duximus adhortandam, quatenus ad praedictum locum, cum postulaverit, ingravanter accedas, venerandae solemnia dedicationis impendens. Et quoties necesse fuerit, a presbyteris Ecclesiae tuae in loco sancto deservientibus, celebrentur sacrificia veneranda 763 missarum, ita ut in eodem monasterio nec fraternitas tua, nec presbyteri, praeter diligentiam disciplinae aliquid molestiarum inferant; aut si quid illic pro diversorum devotione commoditatis accesserit, sibi existiment vindicari, cum monachis in eodem loco deservientibus debeat proficere quidquid a fidelibus offerri contigerit. EPISTOLA XXXVIII. AD ELIAM PRESBYTERUM ET", + "candidate_score": 0.593806, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_34", + "bdc_text": "An h. herren Hansen Schmiden , pfarreren zuͦ S. Martin ze Chur.", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2138", + "psc_text": "PASSIVUM FIRMANUM EPISCOPUM. Mandat oratorium consecrare, percepta prius donatione legitima, atque illic presbyterum cardinalem constituere. Gregorius Passivo episcopo Firmano. Anio comes castri Aprutiensis, Firmensis territorii, petitoria nobis insinuatione suggessit, quae habetur in subditis, in suprascripto castro oratorium se sumptu proprio pro sua devotione fundasse, quod in honorem beati Petri apostolorum principis desiderat consecrari. Et ideo, frater charissime, si in tuae dioeceseos, in qua visitationis impendis officium, memorata constructio jure consistit, et nullum corpus ibidem 1188 constat humatum, percepta primitus donatione legitima, id est fundos campulos cum conduma una, boves domitos parium unum, vaccas duas, argenti libras quatuor, lectum stratum unum, in peculio capita quindecim, aeramenti capita duo, ferramenta numero quinque, praesentes liberos a tributis fiscalibus solidos sex, gestisque municipalibus alligata, praedictum oratorium solemniter consecrabis. Presbyterum quoque te illic constituere volumus cardinalem, ut quoties praefatus conditor fieri sibi missas fortasse voluerit, vel fidelium concursus exegerit, nihil sit quod ad missarum sacra", + "candidate_score": 0.590312, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", + "max_score": 0.671395, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_23_25", + "bdc_text": "Crescit tamen in dies Christi ecclesia , decrescit papistica . Rex occupatus bello Livoniensi nondum potuit caussam religionis tractare publicis comitiis . Benignissime recepit d. Ioannem a Lasco , qui de ipso , uti ad me scribit , amplissimam concepit spem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2702", + "psc_text": "eam vel Barnabae, vel Clementis arbitrentur; et nihil interesse, cujus sit, cum ecclesiastici viri sit, et quotidie ecclesiarum lectione celebretur. Quod si eam Latinorum consuetudo non recipit inter Scripturas canonicas; nec Graecorum quidem ecclesiae Apocalypsin Joannis eadem libertate suscipiunt; et tamen nos utramque suscipimus, nequaquam hujus temporis consuetudinem, sed veterum scriptorum auctoritatem sequentes, qui plerumque utriusque abutuntur testimoniis, non ut interdum de apocryphis facere solent, quippe qui et gentilium litterarum raro utantur exemplis, sed quasi canonicis et ecclesiasticis. 4 Respondeant mihi qui hanc terram (quae nunc nobis Christi passione et resurrectione, terra repromissionis effecta est) possessam putant a populo Judaeorum, postquam reversus est ex Aegypto, quantum possederit; utique a Dan usque Bersabee, quae vix centum sexaginta millium in longum spatio tenditur. Neque enim David et Salomon potentissimos reges, exceptis iis quos post victoriam in amicitiam receperunt, plus tenuisse Scriptura testatur (2. Reg. 17). Et hoc dico, ut taceam quinque Palestinae", + "candidate_score": 0.671395, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_24_26", + "bdc_text": "Rex occupatus bello Livoniensi nondum potuit caussam religionis tractare publicis comitiis . Benignissime recepit d. Ioannem a Lasco , qui de ipso , uti ad me scribit , amplissimam concepit spem . Plura iam in negotiorum turba non possum .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2702", + "psc_text": "eam vel Barnabae, vel Clementis arbitrentur; et nihil interesse, cujus sit, cum ecclesiastici viri sit, et quotidie ecclesiarum lectione celebretur. Quod si eam Latinorum consuetudo non recipit inter Scripturas canonicas; nec Graecorum quidem ecclesiae Apocalypsin Joannis eadem libertate suscipiunt; et tamen nos utramque suscipimus, nequaquam hujus temporis consuetudinem, sed veterum scriptorum auctoritatem sequentes, qui plerumque utriusque abutuntur testimoniis, non ut interdum de apocryphis facere solent, quippe qui et gentilium litterarum raro utantur exemplis, sed quasi canonicis et ecclesiasticis. 4 Respondeant mihi qui hanc terram (quae nunc nobis Christi passione et resurrectione, terra repromissionis effecta est) possessam putant a populo Judaeorum, postquam reversus est ex Aegypto, quantum possederit; utique a Dan usque Bersabee, quae vix centum sexaginta millium in longum spatio tenditur. Neque enim David et Salomon potentissimos reges, exceptis iis quos post victoriam in amicitiam receperunt, plus tenuisse Scriptura testatur (2. Reg. 17). Et hoc dico, ut taceam quinque Palestinae", + "candidate_score": 0.662385, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_3_5", + "bdc_text": "vicissim haec tibi communico : Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ; horum enim aliquot postulare , ut excommunicentur Zvingliani , plures autem ex legatis refragari .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1432", + "psc_text": "peccantium multitudo non parit 512 errori patrocinium. Haec apud te amice potius expostulare volui, quam lacessitus publice desaevire; ut animadvertas, me reconciliatas amicitias pure colere, et non juxta Plautinam sententiam, altera manu lapidem tenere, panem offerre altera. 2. Frater meus Paulinianus necdum de patria reversus est, et puto quod eum Aquileiae apud sanctum Papam Chromatium videris. Sanctum quoque Presbyterum Ruffinum ob quamdam causam per Romam Mediolanum misimus; et oravimus, ut nostro animo et obsequio vos videret. Caeterisque amicis eadem significavimus, ne mordentes invicem, consumamini ab invicem. Jam tuae moderationis est, et tuorum, nullam occasionem impatientibus dare, ne non omnes similes mei invenias, qui possint figuratis laudibus delectari. EPISTOLA LXXXII. AD THEOPHILUM. Adversus Joannem Jerosolymitanum. Missis a Theophilo Alexandrino Episcopo litteris ad se et Monachos, qui secum degebant, ut pacem inter eos et Joannem Episcopum Jerosolymitanum reconciliaret, respondet, nihil potius habere se, quam ut dissidium componatur, et pax Christi inter utrosque", + "candidate_score": 0.659319, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_29_31", + "bdc_text": "Vale una cum domo tua et perge mihi frequentes vel creberrimas scribere literas , nec est , quod excuses ; videntur pleraeque nimis acurate scriptae , tantum abest , ut videri debeant mihi parum diligentes . Tiguri prima octobris festinantissime 1557 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2151", + "psc_text": "te, ne me tanto itinere vexatum, frustra venisse patiaris. Scit enim Dominus, quod post visionem sanctorum Locorum, hanc vel maxime causam habui, ut cum tuis litteris sorori mederer ac matri. Et ego: Jamjam, inquam, quod vis faciam: nam et epistolae transmarinae sunt, et specialiter sermo dictatus, raro potest invenire quos mordeat. Te autem obsecro, ut clam sermonem hunc habeas. Cumque portaveris eum pro viatico, si auditus fuerit, laetemur pariter, si autem contemptus fuerit, quod et magis reor, ego verba perdiderim, tu itineris longitudinem. Explicit Praefatio. 2. Primum vos scire cupio soror et filia, me non idcirco scribere, quia aliquid de vobis sinistrum suspicer; sed ne caeteri suspicentur vestram me orare concordiam. Alioquin (quod absit) si peccatorum vos existimarem glutino cohaesisse, nunquam scriberem; sciremque me surdis narrare fabulam. Deinde hoc obsecro, ut si mordacius quippiam scripsero, non tam meae putetis austeritatis [al. auctoritatis ] esse, quam morbi. Putridae carnes ferro curantur", + "candidate_score": 0.654127, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_33", + "bdc_text": "Praestantissimo viro d. Ioanni Fabritio , Curiensis ecclesiae ministro , compatri suo fideli et fratri charissimo .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_40", + "psc_text": "AD CHROMATIUM, JOVINUM, ET EUSEBIUM. Chromatium et Eusebium fratres, una cum Jovino amico, nec non matre et sororibus virginibus, eadem in domo sancte viventes resalutat, atque eorum contubernium pluribus laudat. Tunc Bonosi, de quo illi scripserant, laudes admiscet, ac probat. Demum sororem suam, quae bonos in patria magistros vitae non haberet, illis commendat. 1. Non debet charta dividere, quos amor mutuus copulavit: nec per singulos officia mei sunt partienda sermonis, cum sic invicem vos ametis,, ut non minus tres caritas jungat, quam duos natura sociavit; quin potius si rei conditio pateretur, sub uno litterulae 18 apice nomina indivisa concluderem, vestris quoque ita me litteris provocantibus, ut et in uno tres, et in tribus unum putarem. Nam postquam sancto Evagrio transmittente, in ea ad me eremi parte delatae sunt, quae inter Syros ac Saracenos vastum limitem ducit, sic gavisus sum, ut illum diem Romanae felicitatis, quo primum Marcelli apud Nolam praelio,", + "candidate_score": 0.653594, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_3_5", + "bdc_text": "vicissim haec tibi communico : Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ; horum enim aliquot postulare , ut excommunicentur Zvingliani , plures autem ex legatis refragari .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2928", + "psc_text": "diaboli in te atque in tuos potestate admissa? in te, inquam, prorsus enim Sacerdotis gravitatem condemnat tantum nefas in ecclesia fuisse completum. Ubi provisiones tuae? ubi certe, si casus evenerant, auxilia, vel consolationes, cum plus se adhuc metuere dicant, quam conqueruntur esse perpessas? Altius censerem, si essent aliquid de hac re mecum apertius collocutae. Vide, frater, antiqui hostis insidias, et spiritu boni rectoris pervigila, ut haec, quae ad nos opinione magis quam accusatione manifesta delata sunt, vel corrigantur, vel retundantur; ne jus ecclesiasticum de labefactatis causas, eum, qui non defenderit, praestare compellat. EPISTOLA CXXXVIII. AD RIPARIUM. Riparium presbyterum, quomodo Pelagiana dogmata rejecta, illorumque disseminator veluti alter Catilina expulsus sit, et quid ei illa contigerit in re docet. 1. Christi te adversum hostes Catholicae fidei bella bellare, et tuis litteris, et multorum relatione cognovi, ventosque esse contrarios, et in perditionem mutuam fautores esse perditionis, qui defensores saeculi esse deberent: tamen scias", + "candidate_score": 0.652937, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_2_4", + "bdc_text": "Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ; vicissim haec tibi communico : Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2928", + "psc_text": "diaboli in te atque in tuos potestate admissa? in te, inquam, prorsus enim Sacerdotis gravitatem condemnat tantum nefas in ecclesia fuisse completum. Ubi provisiones tuae? ubi certe, si casus evenerant, auxilia, vel consolationes, cum plus se adhuc metuere dicant, quam conqueruntur esse perpessas? Altius censerem, si essent aliquid de hac re mecum apertius collocutae. Vide, frater, antiqui hostis insidias, et spiritu boni rectoris pervigila, ut haec, quae ad nos opinione magis quam accusatione manifesta delata sunt, vel corrigantur, vel retundantur; ne jus ecclesiasticum de labefactatis causas, eum, qui non defenderit, praestare compellat. EPISTOLA CXXXVIII. AD RIPARIUM. Riparium presbyterum, quomodo Pelagiana dogmata rejecta, illorumque disseminator veluti alter Catilina expulsus sit, et quid ei illa contigerit in re docet. 1. Christi te adversum hostes Catholicae fidei bella bellare, et tuis litteris, et multorum relatione cognovi, ventosque esse contrarios, et in perditionem mutuam fautores esse perditionis, qui defensores saeculi esse deberent: tamen scias", + "candidate_score": 0.652846, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_4_6", + "bdc_text": "Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ; horum enim aliquot postulare , ut excommunicentur Zvingliani , plures autem ex legatis refragari . Brevi plura audiemus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2920", + "psc_text": "illustris domus conciliabulum precor, atque commoneo, ne per unum, aut ut multum, tres homunculos, suscipiant tantarum feces haereseon, aut (ut parum dicam) infamiam: ut ubi primum virtus, et sanctitas laudabatur, sordidissimae societatis turpitudo versetur. Sciantque qui hujuscemodi hominibus opes suggerunt, haereticorum multitudinem congregare, et Christi hostes facere et enutrire adversarios ejus; frustraque aliud lingua praetendere, cum manu [al. animus ] sentire aliud comprobentur [al. comprobetur. ] EPISTOLA CXXXIV AD AUGUSTINUM. Indicat se ab Orosio accepisse duos libros sibi inscriptos, sive duas superiores Augustini epistolas 131 et 132. quibus cur non responderit, excusat. Domino vere sancto et omni mihi affectione venerabili Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Christo salutem. 1. Virum honorabilem fratrem meum, filium dignationis tuae, Orosium Presbyterum, et sui merito et te jubente suscepi. Sed incidit tempus difficillimum, quando mihi tacere melius fuit quam loqui: ita ut nostra studia cessarent, et juxta Appium canina exerceretur facundia. Itaque duobus libellis tuis, quos", + "candidate_score": 0.648952, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_4_6", + "bdc_text": "Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ; horum enim aliquot postulare , ut excommunicentur Zvingliani , plures autem ex legatis refragari . Brevi plura audiemus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1432", + "psc_text": "peccantium multitudo non parit 512 errori patrocinium. Haec apud te amice potius expostulare volui, quam lacessitus publice desaevire; ut animadvertas, me reconciliatas amicitias pure colere, et non juxta Plautinam sententiam, altera manu lapidem tenere, panem offerre altera. 2. Frater meus Paulinianus necdum de patria reversus est, et puto quod eum Aquileiae apud sanctum Papam Chromatium videris. Sanctum quoque Presbyterum Ruffinum ob quamdam causam per Romam Mediolanum misimus; et oravimus, ut nostro animo et obsequio vos videret. Caeterisque amicis eadem significavimus, ne mordentes invicem, consumamini ab invicem. Jam tuae moderationis est, et tuorum, nullam occasionem impatientibus dare, ne non omnes similes mei invenias, qui possint figuratis laudibus delectari. EPISTOLA LXXXII. AD THEOPHILUM. Adversus Joannem Jerosolymitanum. Missis a Theophilo Alexandrino Episcopo litteris ad se et Monachos, qui secum degebant, ut pacem inter eos et Joannem Episcopum Jerosolymitanum reconciliaret, respondet, nihil potius habere se, quam ut dissidium componatur, et pax Christi inter utrosque", + "candidate_score": 0.648721, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_25_27", + "bdc_text": "Benignissime recepit d. Ioannem a Lasco , qui de ipso , uti ad me scribit , amplissimam concepit spem . Plura iam in negotiorum turba non possum . Tu saluta mihi amplissimos d. d. consules , fratres Philippum et Pontasellam , diligentissime vero d. Friderychum a Salicibus et d. Ioannem Traversum , cum quibus has communicabis inclusis iis tuis literis et mature missis .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.648376, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_30_32", + "bdc_text": "videntur pleraeque nimis acurate scriptae , tantum abest , ut videri debeant mihi parum diligentes . Tiguri prima octobris festinantissime 1557 . Bullingerus tuus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1125", + "psc_text": "quadrigae vestrae, et proposito quintam deesse Blaesillam, pene oblitus de ea loqui, quae prima de vobis praecesserit ad Dominum. Vere nunc quinque in tres, ac duas videmus esse divisas, illa cum sorore Paulina dulci somno fruitur, tu duarum medius, ad Christum levius subvolabis. EPISTOLA LXVII AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Hieronymum 404 sciscitatur de titulo vulgati ab ipso libri de Scriptoribus Ecclesiasticis; tum de Petro reprehenso non mendaciter a Paulo, quod etiam superiori epist. 56. quaesierat. Postremo petit, ut quae sint Origenis aliorumque haereticorum errata, sibi indicet. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo caritatis observando atque amplectendo fratri et Compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. 1. « Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam", + "candidate_score": 0.64609, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_29_31", + "bdc_text": "Vale una cum domo tua et perge mihi frequentes vel creberrimas scribere literas , nec est , quod excuses ; videntur pleraeque nimis acurate scriptae , tantum abest , ut videri debeant mihi parum diligentes . Tiguri prima octobris festinantissime 1557 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1255", + "psc_text": "scribenda dictavimus: non ut impleremus materiam, sed ne tibi in principio amicitiarum aliquid imperanti, videremur negare. Ora nobis a Domino sospitatem, ut post duodecim menses, quibus jugi languore confectus sum, possim aliquid dignum vestrae scribere voluntati: et ignosce si scatens oratio, cursu solito non fluat. Non enim eodem lepore dictamus, quo scribimus: quia in altero saepe stylum vertimus, iterum quae legi digna sint, scripturi: in altero quidquid in buccam venerit celeri sermone convolvimus. Caninium libenter vidi, qui narrare tibi poterit, quam difficile et periculosum manus dexterae, usque in praesentem diem, quo ista dictavi, vulnus sustinuerim. EPISTOLA LXXV. AD THEODORAM VIDUAM. Theodoram Lucinii viduam consolatur de morte mariti, cujus virtutes, et castitatem praecipue laudat. 1. Lugubri nuntio consternatus super sancti et venerabilis mihi dormitione Lucinii, vix brevem Epistolam dictare potui. Non quod ejus vicem doleam, quem scio ad meliora transisse, dicente Moyse: Transiens videbo visionem hanc magnam (Exod. 3. 3) ;", + "candidate_score": 0.644465, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_29_31", + "bdc_text": "Vale una cum domo tua et perge mihi frequentes vel creberrimas scribere literas , nec est , quod excuses ; videntur pleraeque nimis acurate scriptae , tantum abest , ut videri debeant mihi parum diligentes . Tiguri prima octobris festinantissime 1557 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_429", + "psc_text": "quo et legere non debeas: hoc enim veluti quotidiano cibo alitur et pinguescit oratio: sed quod lectionis fructus sit iste, si scribas. Itaque quoniam et heri tabellario ad me remisso, nullas 159 te jam epistolas habere dixisti, exceptis his, quas aliquando in eremo dictaveras, quasque tota aviditate legi atque descripsi: et ultro pollicitus es te furtivis noctium operis aliquas, si vellem, posse dictare; libenter accipio ab offerente, quod rogare volueram etiam si negasses. Neque vero ullam puto digniorem disputationis nostrae confabulationem fore, quam si de Scripturis sermocinemur inter nos: id est, ut ego interrogem, tu respondeas. Qua vita nihil puto in hac luce jucundius, quo animae pabulo omnia mella superantur. » Quam dulcia, inquit Propheta, gutturi meo eloquia tua, super mel ori meo (Ps. 118. 103) . « Nam cum idcirco, ut ait praecipuus orator, homines a bestiis differamus, quod loqui possumus: qua laude dignus est, qui in ea re", + "candidate_score": 0.64407, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_25_27", + "bdc_text": "Benignissime recepit d. Ioannem a Lasco , qui de ipso , uti ad me scribit , amplissimam concepit spem . Plura iam in negotiorum turba non possum . Tu saluta mihi amplissimos d. d. consules , fratres Philippum et Pontasellam , diligentissime vero d. Friderychum a Salicibus et d. Ioannem Traversum , cum quibus has communicabis inclusis iis tuis literis et mature missis .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_532", + "psc_text": "aliud suspicabatur. 196 Pene certe triennium cum eis vixi. Multa me virginum crebro turba circumdedit. Divinos Libros, ut potui, nonnullis saepe disserui. Lectio assiduitatem, assiduitas familiaritatem, familiaritas fiduciam fecerat. Dicant, quid unquam in me aliter senserint, quam Christianum decebat? Pecuniam cujusquam accepi? munera vel parva, vel magna non sprevi? in manu mea aes alicujus insonuit? obliquus sermo, oculus petulans fuit? Nihil mihi aliud objicitur nisi sexus mens, et hoc nunquam objicitur, nisi quum Jerosolymam Paula proficiscitur. Esto, crediderunt mentienti: cur non credunt neganti? Idem est homo ipse qui fuerat: fatetur insontem, qui dudum noxium loquebatur, et certe veritatem magis exprimunt tormenta quam risus: nisi quod facilius creditur quod aut fictum, libenter auditur, aut non fictum, ut fingatur, impellitur. 3. Antequam domum sanctae Paulae nossem, totius in me urbis studia consonabant. Omnium pene judicio dignus summo Sacerdotio decernebar. Beatae memoriae Damasus, meus sermo erat. Dicebar sanctus: dicebar humilis et disertus. Nunquid", + "candidate_score": 0.643643, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_29_31", + "bdc_text": "Vale una cum domo tua et perge mihi frequentes vel creberrimas scribere literas , nec est , quod excuses ; videntur pleraeque nimis acurate scriptae , tantum abest , ut videri debeant mihi parum diligentes . Tiguri prima octobris festinantissime 1557 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "siceram bibere: ne in crapula et ebrietate aggraventur corda eorum; et ut sensus officium exhibens, Deo vigeat semper, et tenuis sit. Quod autem infert prudentem, excludit eos, qui sub nomine simplicitatis excusant stultitiam Sacerdotum. NISI ENIM cerebrum sanum fuerit, omnia membra in vitio erunt. Ornatum quoque, ἐπίτασις est prioris verbi, id est, irreprehensibilis. Qui vitia non habet, irreprehensibilis appellatur: qui virtutibus pollet, ornatus est. Possumus et aliud 423 intelligere ex hoc verbo, juxta illud Tullii: Caput est artis, decere quod facias. Sunt enim quidam ignorantes mensuram suam, et tantae stoliditatis ac vecordiae, ut et in motu et in incessu, et in habitu, et in sermone communi, risum spectantibus praebeant: et quasi intelligentes quid sit ornatus, comunt se vestibus et munditiis corporis, et lautioris mensae epulas parant: cum omnis istiusmodi ornatus et cultus sordibus foedior sit. Quod autem doctrina a Sacerdotibus expetatur, et veteris praecepta sunt Legis, et ad Titum plenius", + "candidate_score": 0.643575, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_28_30", + "bdc_text": "Valet eorum filius et proficit , scabie tamen iterum vexatur , ut solent fere huiusmodi adolescentuli . Vale una cum domo tua et perge mihi frequentes vel creberrimas scribere literas , nec est , quod excuses ; videntur pleraeque nimis acurate scriptae , tantum abest , ut videri debeant mihi parum diligentes .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1732", + "psc_text": "tuae, licet stylus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur: tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte me respondente, laesus juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assideremus [al. assidemus ], pene epistolae tuae, vel ejus qui sub tuo nomine scripserat, obliti sumus, memores illius versiculi: Musica in luctu importuna narratio (Eccli. 22. 6) . Itaque si tua est epistola, aperte scribe, vel mitte exemplaria veriora: ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione 633 versemur: et vel nostrum emendemus errorem, vel alium frustra reprehendisse doceamus. 2. Absit autem a me, ut quidquam de libris tuae beatitutidinis attingere audeam. Sufficit enim mihi probare mea, et aliena non carpere. Caeterum optime novit prudentia tua, unumquemque in suo sensu abundare, et puerilis esse jactantiae, quod olim adolescentuli facere consueverant, accusando illustres viros, suo", + "candidate_score": 0.642251, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_29_31", + "bdc_text": "Vale una cum domo tua et perge mihi frequentes vel creberrimas scribere literas , nec est , quod excuses ; videntur pleraeque nimis acurate scriptae , tantum abest , ut videri debeant mihi parum diligentes . Tiguri prima octobris festinantissime 1557 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1254", + "psc_text": "ut possideat, sed ut interficiat. ECCLESIA QUEM scit suum esse, libenter concedit aemulae, dum vivat saltem apud adversariam: ne inter Legem divisus et Gratiam, Salvatoris mucrone feriatur. Unde dicit Apostolus: Ecce ego Paulus dico vobis, quod si Legem observatis, Christus vobis nihil prodest (Gal. 5) . 6. Haec sub allegoriae nubilo dicta sint. Caeterum optime novit prudentia tua, non easdem esse regulas in Tropologiae umbris, quae in historiae veritate. 451 Quod sicubi pedem offendimus, et sapienti lectori frivolum videatur esse quod scripsimus, culpam in auctorem referat. Nos enim et haec ipsa in lectulo decumbentes, longaque aegrotatione confecti, vix notario celeriter scribenda dictavimus: non ut impleremus materiam, sed ne tibi in principio amicitiarum aliquid imperanti, videremur negare. Ora nobis a Domino sospitatem, ut post duodecim menses, quibus jugi languore confectus sum, possim aliquid dignum vestrae scribere voluntati: et ignosce si scatens oratio, cursu solito non fluat. Non enim eodem lepore dictamus,", + "candidate_score": 0.641481, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_30_32", + "bdc_text": "videntur pleraeque nimis acurate scriptae , tantum abest , ut videri debeant mihi parum diligentes . Tiguri prima octobris festinantissime 1557 . Bullingerus tuus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "siceram bibere: ne in crapula et ebrietate aggraventur corda eorum; et ut sensus officium exhibens, Deo vigeat semper, et tenuis sit. Quod autem infert prudentem, excludit eos, qui sub nomine simplicitatis excusant stultitiam Sacerdotum. NISI ENIM cerebrum sanum fuerit, omnia membra in vitio erunt. Ornatum quoque, ἐπίτασις est prioris verbi, id est, irreprehensibilis. Qui vitia non habet, irreprehensibilis appellatur: qui virtutibus pollet, ornatus est. Possumus et aliud 423 intelligere ex hoc verbo, juxta illud Tullii: Caput est artis, decere quod facias. Sunt enim quidam ignorantes mensuram suam, et tantae stoliditatis ac vecordiae, ut et in motu et in incessu, et in habitu, et in sermone communi, risum spectantibus praebeant: et quasi intelligentes quid sit ornatus, comunt se vestibus et munditiis corporis, et lautioris mensae epulas parant: cum omnis istiusmodi ornatus et cultus sordibus foedior sit. Quod autem doctrina a Sacerdotibus expetatur, et veteris praecepta sunt Legis, et ad Titum plenius", + "candidate_score": 0.641007, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_29_31", + "bdc_text": "Vale una cum domo tua et perge mihi frequentes vel creberrimas scribere literas , nec est , quod excuses ; videntur pleraeque nimis acurate scriptae , tantum abest , ut videri debeant mihi parum diligentes . Tiguri prima octobris festinantissime 1557 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2870", + "psc_text": "judicis perveniat, et eam quam non fecit misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. » 21. « Multa dixi quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec tamen quae approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet: nam quali eloquio explicata sint, 1025 non nimis curo. Si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro, cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere quod scio; quanto justius abs te hoc caritatis debitum flagito, cujus doctrina in nomine et adjutorio Domini tantum in Latina lingua Ecclesiasticae litterae adjutae sunt, quantum nunquam", + "candidate_score": 0.640463, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_1_3", + "bdc_text": "D. Accepi et legi tuas , sed superiore septimana nullas a d. Friderycho a Salicibus accepi neque vidi . Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ; vicissim haec tibi communico :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1780", + "psc_text": "Sed et hoc in LXX. sub veru additum est. Et hinc apud vos, et apud plerosque error exoritur, quod scriptorum negligentia, virgulis et asteriscis subtractis, distinctio universa confunditur. 23. Trigesimo nono: Et legem tuam in medio cordis mei (Psal. 39. 9) . Pro quo in Graeco reperisse vos dicitis, in medio ventris mei, quod et in Hebraeo sic scriptum est, BATTHOCH MEAI. Sed propter euphoniam apud Latinos, in corde, translatum est; et tamen non debemus subtrahere quod verum est. In eodem: Domine, in adjutorium meum respice (Ibid. 14) . Pro quo in Graeco reperisse vos dicitis, σπεύσον, id est, festina. Sed apud Septuaginta πρόσχες, id est, respice, scriptum est. 24. Quadragesimo: Et si ingrediebatur, ut videret (Psal. 40. 7) . Et dicitis quod Si in Graeco non sit positum. Cum manifestissime et in Hebraeo, et in cunctis Interpretibus scriptum sit; et Septuaginta transtulerint, καὶ εἰ εἴσεπορεύετο τοῦ ὶδεῖν. 25. 651", + "candidate_score": 0.639191, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_26_28", + "bdc_text": "Plura iam in negotiorum turba non possum . Tu saluta mihi amplissimos d. d. consules , fratres Philippum et Pontasellam , diligentissime vero d. Friderychum a Salicibus et d. Ioannem Traversum , cum quibus has communicabis inclusis iis tuis literis et mature missis . Valet eorum filius et proficit , scabie tamen iterum vexatur , ut solent fere huiusmodi adolescentuli .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2681", + "psc_text": "magistram. Cum autem virgunculam rudem et edentulam, septimus aetatis annus exceperit, et ceperit erubescere, scire quid taceat, dubitare quid dicat: discat memoriter Psalterium, et usque ad annos pubertatis, libros Salomonis: Evangelia, Apostolos, et Prophetas sui cordis thesaurum faciat. Nec liberius procedat ad publicum, nec semper ecclesiarum quaerat celebritatem. In cubiculo suo totas delicias habeat. Nunquam juvenculos, nunquam cincinnatos videat, vocis dulcedines per aurem animam vulnerantes, puellarumque lascivia repellantur. Quae quanto licentius adeunt, tanto difficilius evitantur: et quod didicerunt, secreto docent, inclusamque Danaen vulgi sermonibus violant. Sit ei magistra comes, paedagoga custos: non multo vino dedita: non, juxta Apostolum, otiosa atque verbosa; sed sobria, gravis, lanifica, et ea tantum loquens, quae animum puellarem ad virtutem instituant. Ut enim aqua in areola digitum sequitur praecedentem, ita aetas mollis, et tenera in utramque partem flexibilis est, et quocumque duxeris, trahitur. Solent lascivi et comptuli juvenes blandimentis, affabilitate, munusculis, aditum sibi per nutrices aut", + "candidate_score": 0.639056, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_16_18", + "bdc_text": "Haec omnia debemus sanctissimo ; der Tüffel gäb imm den lhon etc. De colloquio Wormatiensi prudentes nihil sperant ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1496", + "psc_text": "sint fidei, et nullis idololatriae sordibus polluantur. Simulque considera, quod et vasa sacra in tabernaculo legimus, et caetera quae ad ritum caeremoniarum pertinent: cum utique sancta esse non possint, nisi ea quae sentiunt et venerantur Deum. Idioma igitur Scripturarum est, ut interdum sanctos pro mundis et purificatis atque expiatis nominent: sicut et Bethsabee sanctificata scribitur ab immunditia sua: et ipsum Templum, Sanctuarium nominatur. 6. Obsecro te, ne tacito mentis judicio, me aut vanitatis arguas, aut falsitatis. Testis est enim mihi conscientiae meae Deus, quod ab ipso procinctu et interpretationis exordio supradicta necessitas me retraxit; et scis ipse non bene fieri, quod occupato animo fiat. Pileolum textura breve, caritate latissimum, senili capiti confovendo, libenter accepi, et munere et muneris auctore laetatus. EPISTOLA LXXXVI. AD THEOPHILUM. Laudat prudentiam Theophili, cujus opera victa est factio Origenistarum. BEATISSIMO PAPAE THEOPHILO HIERONYMUS. 1. Nuper tuae Beatitudinis percepi scripta, emendantia vetus silentium, et me ad solitum", + "candidate_score": 0.638248, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_27_29", + "bdc_text": "Tu saluta mihi amplissimos d. d. consules , fratres Philippum et Pontasellam , diligentissime vero d. Friderychum a Salicibus et d. Ioannem Traversum , cum quibus has communicabis inclusis iis tuis literis et mature missis . Valet eorum filius et proficit , scabie tamen iterum vexatur , ut solent fere huiusmodi adolescentuli . Vale una cum domo tua et perge mihi frequentes vel creberrimas scribere literas , nec est , quod excuses ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2923", + "psc_text": "Sanctae ac venerabiles filiae tuae Eustochium et Paula ( Junior ), et genere suo, et exhortatione tua digne gradiuntur; specialiterque salutant beatitudinem tuam: omnis quoque fraternitas, quae nobiscum Domino Salvatori servire conatur. Sanctum Presbyterum Firmum, anno praeterito ob rem earum Ravennam, et inde Africam, Siciliamque direximus: quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum Presbyterum Firmum direxi, quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te et mei memorem Christus Dominus custodiat, domine vere sancte et beatissime Papa. Et subter. Grandem Latini sermonis in ista provincia 1044 notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque distincta est. Pleraque enim prioris laboris fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CXXXV INNOCENTII PAPAE AD AURELIUM. Litteras Aurelio mittit Innocentius Hieronymo reddendas. Dilectissimo fratri AURELIO INNOCENTIUS. Piissimam etiam ad nos perveniendi tuam", + "candidate_score": 0.638112, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_19_21", + "bdc_text": "existimant vel non finiendum vel , si finiatur , eventu felici cariturum . - Iam nunc copiosissimas ex Polonia literas accipio . Predicatur in Polonia evangelium ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2364", + "psc_text": "dixisse referatur: Poenitentiam agite, appropinquavit enim regnum coelorum (Matth. 3. 1) . Unde a diebus praedicationis ejus, regnum coelorum vim patitur (Ibid. 11. 12); ut qui homo natus est. Angelus esse desideret; et terrenum animal, coeleste quaerat habitaculum. Lex enim et Prophetae usque ad Joannem prophetaverunt (Ibid. 13) : non quod Joannes Prophetarum sit finis et Legis, sed ille qui Joannis testimonio praedicatus est. Joannes autem secundum mysterium, quod in Malachia scriptum est (Cap. 4. v. 5), Ipse est Elias, qui venturus est (Matth. 11. 14) : non quod eadem anima (ut Haeretici suspicantur) et in Elia et in Joanne fuerit: sed quod eamdem habuerit 854 Sancti Spiritus gratiam, zona cinctus ut Elias, vivens in eremo ut Elias: persecutionem passus ab Herodiade, ut ille sustinuit ab Jezabel: ut quomodo Elias secundi praecursor adventus est, ita Joannes venturum in carne Dominum Salvatorem, non solum in eremo, sed etiam in matris utero", + "candidate_score": 0.637615, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_27_29", + "bdc_text": "Tu saluta mihi amplissimos d. d. consules , fratres Philippum et Pontasellam , diligentissime vero d. Friderychum a Salicibus et d. Ioannem Traversum , cum quibus has communicabis inclusis iis tuis literis et mature missis . Valet eorum filius et proficit , scabie tamen iterum vexatur , ut solent fere huiusmodi adolescentuli . Vale una cum domo tua et perge mihi frequentes vel creberrimas scribere literas , nec est , quod excuses ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1466", + "psc_text": "mentionem. Certe Apollinarii et Didymi inter se dogma contrarium est. Rapiat me ergo utraque turma diversum altrinsecus, quia magistrum utrumque confiteor. Si expedit odisse homines, et gentem aliquam detestari, miro odio adversor circumcisos. Usque hodie enim persequuntur Dominum nostrum Jesum Christum in synagogis Satanae. Objiciat mihi quispiam, cur hominem Judaeum habuerim praeceptorem? Et audet quidam proferre litteras meas ad Didymum, quasi ad Magistrum? Grande crimen discipuli, si hominem eruditum et senem magistrum dixerim. Et tamen volo inspicere ipsam Epistolam, quae tanto tempore in calumniam reservata est. Nihil praeter honorem et salutationem continet. Inepta sunt haec et frivola. Arguite potius ubi haeresim defenderim, ubi pravum Origenis dogma laudaverim. In lectione Isaiae (Cap. 6), in qua duo Seraphim clamantia describuntur, illo interpretante Filium et Spiritum Sanctum, nonne ego detestandam expositionem in duo Testamenta mutavi? Habetur liber in manibus, ante viginti annos editus. Tot opuscula mea, et maxime Commentarii, juxta opportunitatem locorum gentilem", + "candidate_score": 0.637284, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_20_22", + "bdc_text": "- Iam nunc copiosissimas ex Polonia literas accipio . Predicatur in Polonia evangelium ; sed graviter interim papistae obsistunt .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_415", + "psc_text": "in his aliquid doctrinae pariter ac leporis inveneris, putes tibi quoque scripta esse, quae illis scripta sunt. 2. Albinam communem matrem valere cupio: de corpore loquor, ut spiritu valeat, non ignorans: eamque per te salutari obsecro, et duplici pietatis officio focillari, quod in una atque eadem Christiana simul diligatur, et mater. EPISTOLA XXXIII. AD PAULAM PARS QUAEDAM. Indicem operum Origenis contra Varronis Opera conferens, ostendit, Ecclesiam Christi habuisse Scriptorem, qui omnes Graecos Latinosque superasset etiam librorum editorum multitudine. 1. Varro et Chalcenterus copiosissimi Scriptores. --Marcum Terentium Varronem miratur Antiquitas, quod apud Latinos tam innumerabiles libros scripserit. Graeci Chalcenterum miris efferunt laudibus, quod tantos libros composuerit, quantos quivis nostrum alienos sua manu describere non possit. Et quia nunc otiosum est apud Latinos, Graecorum voluminum indicem texere, de eo qui latine scripsit, aliqua commemorabo; ut intelligamus nos Epimenidis dormire somnum, et studium quod illi posuerunt in eruditione saecularium scripturarum, nos in congregandis", + "candidate_score": 0.635735, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_16_18", + "bdc_text": "Haec omnia debemus sanctissimo ; der Tüffel gäb imm den lhon etc. De colloquio Wormatiensi prudentes nihil sperant ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2254", + "psc_text": "in Epistola ad Thessalonicenses prima: Ipse autem Deus pacis sanctificet vos per omnia, et integer spiritus vester, et anima et corpus sine querela, in adventu Domini nostri Jesu Christi servetur. Expliciunt Capitula Quaestionum. HIERONYMUS AD HEDIBIAM. DE QUAESTIONIBUS XII. 818 PRAEFATIO.--Ignota vultu, fidei mihi ardore notissima es. Et de extremis Galliae finibus in Bethleemitico rure latitantem, ad respondendum provocas, de sanctarum quaestiunculis Scripturarum, per hominem Dei, filium meum Apodemium, Commonitoriolum dirigens; quasi vero non habeas, in tua provincia disertos viros, et in Lege Dei perfectos: nisi forte experimentum magis nostri, quam doctrinam flagitas, et vis scire, quid de his quae ab aliis audisti, nos quoque sentiamus. Majores tui Patera, atque Delphidius, quorum alter antequam ego nascerer, Rhetoricam Romae 819 docuit: alter me jam adolescentulo omnes Gallias prosa versuque, suo illustravit ingenio, jam dormientes et taciti me jure reprehendunt, quod audeam ad stirpem generis sui quippiam mussitare: licet concedens eis eloquentiae", + "candidate_score": 0.633545, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_1_3", + "bdc_text": "D. Accepi et legi tuas , sed superiore septimana nullas a d. Friderycho a Salicibus accepi neque vidi . Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ; vicissim haec tibi communico :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_835", + "psc_text": "eorum libris qui Graece Scripturas nostras quam optime tractaverunt, curam atque operam impendere non graveris. Potes enim efficere, ut nos quoque habeamus illos tales viros, et unum potissimum quem tu libentius in tuis litteris sonas [ Origenem ]. De vertendis autem in linguam Latinam sanctis litteris Canonicis, laborare te nollem nisi eo modo quo Job interpretatus est: ut signis adhibitis, quid inter hanc tuam, et Septuaginta, quorum est gravis sima auctoritas, interpretationem distet, appareat. Satis autem nequeo mirari, si aliquid adhuc in Hebraicis litteris et 302 exemplaribus invenitur, quod tot Interpretes illius linguae peritissimos fugerit. Omitto enim Septuaginta, de quorum vel consilii, vel majore spiritus concordia, quam si [al. quasi ] unus homo esset, non audeo in aliquam partem certam ferre sententiam; nisi quod eis praeeminentem auctoritatem in hoc munere sine controversia tribuendam existimo. Illi me plus movent, qui cum posteriores interpretarentur, et verborum locutionumque Hebraearum viam atque regulas mordicus", + "candidate_score": 0.633429, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_20_22", + "bdc_text": "- Iam nunc copiosissimas ex Polonia literas accipio . Predicatur in Polonia evangelium ; sed graviter interim papistae obsistunt .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2334", + "psc_text": "majestatem digno non poterat Graeci eloquii explicare sermone. Habebat ergo Titum interpretem: sicut, et beatus Petrus Marcum, cujus Evangelium, Petro narrante, et illo scribente, compositum est. Denique et duae Epistolae quae feruntur Petri, stylo inter se et charactere discrepant, structuraque verborum. Ex quo intelligimus, pro necessitate rerum, diversis eum usum interpretibus. Ergo et Paulus Apostolus contristatur: quia praedicationis suae in praesentiarum fistulam, organumque per quod Christo caneret, non invenerat: perrexitque in Macedoniam, apparuerat enim ei vir Macedo, dicens: Transiens adjuva nos; ut ibi inveniret Titum, et visitaret fratres: vel persecutionibus probaretur: hoc est enim quod dicit: Deo autem gratia, qui semper triumphat nos in Christo Jesu, et odorem notitiae suae spargit in omni loco. Triumphat nos, pro eo quod est, triumphat de nobis, sive triumphum suum agit per nos: qui in alio loco dixerat: Spectaculum facti sumus mundo, et Angelis, et hominibus (1. Cor. 4) . Denique narrat in consequentibus.", + "candidate_score": 0.63304, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D. Accepi et legi tuas , sed superiore septimana nullas a d. Friderycho a Salicibus accepi neque vidi . Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1780", + "psc_text": "Sed et hoc in LXX. sub veru additum est. Et hinc apud vos, et apud plerosque error exoritur, quod scriptorum negligentia, virgulis et asteriscis subtractis, distinctio universa confunditur. 23. Trigesimo nono: Et legem tuam in medio cordis mei (Psal. 39. 9) . Pro quo in Graeco reperisse vos dicitis, in medio ventris mei, quod et in Hebraeo sic scriptum est, BATTHOCH MEAI. Sed propter euphoniam apud Latinos, in corde, translatum est; et tamen non debemus subtrahere quod verum est. In eodem: Domine, in adjutorium meum respice (Ibid. 14) . Pro quo in Graeco reperisse vos dicitis, σπεύσον, id est, festina. Sed apud Septuaginta πρόσχες, id est, respice, scriptum est. 24. Quadragesimo: Et si ingrediebatur, ut videret (Psal. 40. 7) . Et dicitis quod Si in Graeco non sit positum. Cum manifestissime et in Hebraeo, et in cunctis Interpretibus scriptum sit; et Septuaginta transtulerint, καὶ εἰ εἴσεπορεύετο τοῦ ὶδεῖν. 25. 651", + "candidate_score": 0.632869, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_28_30", + "bdc_text": "Valet eorum filius et proficit , scabie tamen iterum vexatur , ut solent fere huiusmodi adolescentuli . Vale una cum domo tua et perge mihi frequentes vel creberrimas scribere literas , nec est , quod excuses ; videntur pleraeque nimis acurate scriptae , tantum abest , ut videri debeant mihi parum diligentes .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1993", + "psc_text": "tanquam audacem Daretem coepisse pulsari atque versari: nunc tamen eis ipsis respondebo litteris tuis, quas mihi per sanctum filium nostrum Asterium jam [al. abest jam ] mittere dignatus es, in quibus multa in me comperi tuae benevolentissimae caritatis, et rursus quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque ubi mulcebar legens, ibi continuo feriebar: hoc sane vel maxime admirans, quod cum te dicas exemplaribus litterarum mearum ideo non temere putavisse credendum, ne forte, te respondente, laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses, meum esse sermonem, et sic rescribere; postea jubeas, si mea est epistola, aperte me scribere, aut mittere exemplaria veriora, ut absque ullo rancore stomachi, in Scripturarum disputatione versemur. Quo pacto enim possumus in hac disputatione sine rancore versari, si me laedere paras? aut si non paras, quomodo ego, te non laedente, abs te laesus juste expostularem 730 quod probare ante debuisses meum esse sermonem, et sic rescribere, hoc", + "candidate_score": 0.631819, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D. Accepi et legi tuas , sed superiore septimana nullas a d. Friderycho a Salicibus accepi neque vidi . Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_835", + "psc_text": "eorum libris qui Graece Scripturas nostras quam optime tractaverunt, curam atque operam impendere non graveris. Potes enim efficere, ut nos quoque habeamus illos tales viros, et unum potissimum quem tu libentius in tuis litteris sonas [ Origenem ]. De vertendis autem in linguam Latinam sanctis litteris Canonicis, laborare te nollem nisi eo modo quo Job interpretatus est: ut signis adhibitis, quid inter hanc tuam, et Septuaginta, quorum est gravis sima auctoritas, interpretationem distet, appareat. Satis autem nequeo mirari, si aliquid adhuc in Hebraicis litteris et 302 exemplaribus invenitur, quod tot Interpretes illius linguae peritissimos fugerit. Omitto enim Septuaginta, de quorum vel consilii, vel majore spiritus concordia, quam si [al. quasi ] unus homo esset, non audeo in aliquam partem certam ferre sententiam; nisi quod eis praeeminentem auctoritatem in hoc munere sine controversia tribuendam existimo. Illi me plus movent, qui cum posteriores interpretarentur, et verborum locutionumque Hebraearum viam atque regulas mordicus", + "candidate_score": 0.631047, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_4", + "bdc_text": "Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2928", + "psc_text": "diaboli in te atque in tuos potestate admissa? in te, inquam, prorsus enim Sacerdotis gravitatem condemnat tantum nefas in ecclesia fuisse completum. Ubi provisiones tuae? ubi certe, si casus evenerant, auxilia, vel consolationes, cum plus se adhuc metuere dicant, quam conqueruntur esse perpessas? Altius censerem, si essent aliquid de hac re mecum apertius collocutae. Vide, frater, antiqui hostis insidias, et spiritu boni rectoris pervigila, ut haec, quae ad nos opinione magis quam accusatione manifesta delata sunt, vel corrigantur, vel retundantur; ne jus ecclesiasticum de labefactatis causas, eum, qui non defenderit, praestare compellat. EPISTOLA CXXXVIII. AD RIPARIUM. Riparium presbyterum, quomodo Pelagiana dogmata rejecta, illorumque disseminator veluti alter Catilina expulsus sit, et quid ei illa contigerit in re docet. 1. Christi te adversum hostes Catholicae fidei bella bellare, et tuis litteris, et multorum relatione cognovi, ventosque esse contrarios, et in perditionem mutuam fautores esse perditionis, qui defensores saeculi esse deberent: tamen scias", + "candidate_score": 0.630387, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_20_22", + "bdc_text": "- Iam nunc copiosissimas ex Polonia literas accipio . Predicatur in Polonia evangelium ; sed graviter interim papistae obsistunt .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1593", + "psc_text": ". Et cessent ultra cogitationum suarum errores sequi, et Scripturarum magis auctoritate ducantur. Sicut enim qui voluptatibus enervati sunt, et quorum in pectore libido dominatur, contemplantes corporum venustatem, non quaerunt morum pulchritudinem, sed membrorum; sensusque eorum praegravatus fece terrena, nihil altius intuetur: sic qui structa verborum compositione ducuntur, et capti eloquentiae sono, non intuentur dogmatum veritatem, erubescunt errorem pristinum confiteri, et arrogantiae tumore caecati, nolunt esse discipuli, ne postquam correcti fuerint, prius errasse videantur. 20. Abjectis itaque Origenis malis, et Scripturarum, quae vocantur apocryphae [al. apocrypha et abscondita ], id est absconditae, decipulis praetermissis: Non enim in abscondito locutus sum (Joan. 18. 20) , ait Dominus, iterum atque iterum obsecro vos, fratres carissimi, dominicae passionis festa celebremus, fidem conversatione decorantes, misericordia in pauperes imitemur Deum, cui nulla corporalium naturarum forma consimilis est. Habeamus in cunctis imaginem bonitatis ejus, poenitentia emendemus errores, oremus pro inimicis, pro detractoribus obsecremus, aemulantes Moysen, qui", + "candidate_score": 0.629276, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_9_11", + "bdc_text": "- In Gallia vel Picardia aiunt alii Peronam obsidione cingi , alii captam esse , quod non credo . Rex expeditione gravi se parat , ut hostibus progrediuntibus occurrat . Naves aliquot Anglorum et Belgarum , in quibus et magnae pecuniae et copiae fuerunt , a Gallis captae dicuntur in mari Britannico et in Galliam abductae ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2548", + "psc_text": "ferocissimae nationes universas Gallias occuparunt. Quidquid inter Alpes et Pyrenaeum est, quod Oceano et Rheno includitur, Quadus, Wandalus, Sarmata, Halani, Gipedes, Heruli, Saxones, Burgundiones, Alemani, et, 914 o lugenda respublica! hostes Pannonii vastarunt. Etenim Assur venit cum illis (Psal. 82. 9) . Moguntiacum [al. Maguntiacum ], nobilis quondam civitas, capta atque subversa est, et in Ecclesia multa hominum millia trucidata. Vangiones longa obsidione deleti. Remorum urbs praepotens, Ambiani, Attrebatae, extremique hominum Morini, Tornacus, Nemetae, Argentoratus, translatae in Germaniam. Aquitaniae, Novemque populorum, Lugdunensis, et Narbonensis provinciae, praeter paucas urbes populata sunt cuncta. Quas et ipsas foris gladius, intus vastat fames. Non possum absque lacrymis Tolosae facere mentionem, quae ut hucusque non rueret, sancti Episcopi Exuperii merita praestiterunt. Ipsae Hispaniae jam jamque periturae, quotidie contremiscunt, recordantes irruptionis Cimbricae, et quidquid alii semel passi sunt, illae semper timore patiuntur. 17. Caetera taceo, ne videar de Dei desperare clementia. Olim a mari Pontico usque", + "candidate_score": 0.628548, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_26_28", + "bdc_text": "Plura iam in negotiorum turba non possum . Tu saluta mihi amplissimos d. d. consules , fratres Philippum et Pontasellam , diligentissime vero d. Friderychum a Salicibus et d. Ioannem Traversum , cum quibus has communicabis inclusis iis tuis literis et mature missis . Valet eorum filius et proficit , scabie tamen iterum vexatur , ut solent fere huiusmodi adolescentuli .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1880", + "psc_text": "putet. Et, ut caetera taceam, certe te liberet servandi difficultate, et custodiae periculo. MELIUS TIBI est desiderare absentem, quam 689 pavere ad singula: quid loquatur, cum quo loquatur, cui annuat, quem libenter aspiciat. Trade Eustochio parvulam, cujus nunc et ipse vagitus pro te oratio est. Trade comitem sanctitatis, futuram haeredem. Illam videat, illam amet, illam primis miretur ab annis (Aeneid. VIII) , cujus et sermo, et incessus, et habitus, doctrina virtutum est. Sit in gremio aviae, quae repetat in nepte, quidquid praemisit in filia; quae longo usu didicit nutrire, servare, docere virgines: in cujus corona centenarii quotidie numeri castitas texitur. Felix virgo, felix Paula Toxotii, QUAE PER AVIAE amitaeque virtutes nobilior est sanctitate, quam genere. O si tibi contingeret videre socrum et cognatam tuam, et in parvis corpusculis ingentes animos intueri: pro insita tibi pudicitia non ambigerem, quin praecederes filiam, et primam Dei sententiam, secunda Evangelii lege mutares. Nae [al.", + "candidate_score": 0.627623, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_8_10", + "bdc_text": "Benignum se nobis praebet Philippus . - In Gallia vel Picardia aiunt alii Peronam obsidione cingi , alii captam esse , quod non credo . Rex expeditione gravi se parat , ut hostibus progrediuntibus occurrat .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_960", + "psc_text": "putas nunc animi habere Corinthios, Athenienses, Lacedaemonios, Arcadas, cunctamque Graeciam, quibus imperant Barbari? Et certe paucas urbes nominavi, in quibus olim fuere regna non modica. Immunis ab his malis videbatur Oriens, et tantum nuntiis consternatus. Ecce tibi anno praeterito ex ultimis Caucasi rupibus immissi in nos, non jam Arabiae, sed Septentrionis lupi, tantas brevi provincias percurrerunt. Quot monasteria capta? quantae fluviorum aquae humano cruore mutatae sunt? Obsessa Antiochia, et urbes reliquae, quas Halis. Cydnus, Orontes, Euphratesque praeterfluunt. Tracti greges captivorum: Arabia, Phoenice, Palaestina, Aegyptus timore captivae. « Non mihi si linguae centum sint, oraque centum, Ferrea vox, . . . . . . . . . . . « Omnia poenarum percurrere nomina possim » (Virgil. 6. Aeneid.). Neque enim historiam proposui scribere, sed nostras breviter flere miserias. Alioquin ad haec merito explicanda, et Thucydides, et Sallustius muti sint [al. sunt ]. 17. Felix Nepotianus, qui haec non videt: felix", + "candidate_score": 0.627234, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_7_9", + "bdc_text": "Quieverunt ad tempus homines importuni . Benignum se nobis praebet Philippus . - In Gallia vel Picardia aiunt alii Peronam obsidione cingi , alii captam esse , quod non credo .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2034", + "psc_text": "Jerosolymam cum Barnaba, assumpto et Tito. Ascendi autem secundum revelationem, et exposui cum eis Evangelium quod praedico in gentibus (Gal. 2. 1) , ostendens 743 se non habuisse securitatem praedicandi Evangelii, nisi Petri et caeterorum Apostolorum qui cum eo erant, fuisset sententia roboratus. Statimque sequitur: Separatim autem his, qui videbantur aliquid esse; ne forte in vacuum currerem, aut cucurrissem. Quare separatim, et non publice [al. in publico ]? Ne forte fidelibus qui ex numero Judaeorum, Legem putabant esse servandam, et sic credendum in Domino Salvatore, fidei scandalum nasceretur. Ergo et eo tempore cum Petrus venisset Antiochiam (licet hoc Apostolorum Acta non scribant, sed affirmanti Paulo credendum sit) in faciem illi Paulus restitisse se scribit, quia reprehensibilis erat. Prius enim quam venirent quidam a Jacobo, cum gentibus edebat: cum autem venissent, subtrahebat se, et segregabat, timens cos qui ex circumcisione erant. Et consenserunt simulationi ejus caeteri Judaei: ita ut Barnabas adduceretur", + "candidate_score": 0.626213, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D. Accepi et legi tuas , sed superiore septimana nullas a d. Friderycho a Salicibus accepi neque vidi . Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_570", + "psc_text": "quaesivit anima mea: tenebo eum: et non dimittam illum » (Cant. 3. 4). 210 EPISTOLA XLVII AD DESIDERIUM. Desiderium et Serenillam sororem, a quibus litteras acceperat, ex nominum etymologia ducto initio, commendat; et ut ad sancta loca, suum implentes propositum, accedant, hortatur, et cur suorum operum interea nihil illis mittat, rationem reddit. 1. Lecto sermone Dignationis tuae, quem mihi nec opinanti tua benevolentia tribuit, gavisus quidem sum testimonio honesti et eloquentis viri: sed in memet reversus, satis dolui, indignum tantis laudibus atque praeconio opprimi me potius quam levari. Scis enim dogma nostrum, humilitatis tenere vexillum, et per ima gradientes, ad summa nos scandere. Quotus igitur ego, vel quantus sum, ut eruditae vocis merear testimonium; ut mihi ab eo palma eloquentiae deferatur, qui scribendo disertissime, deterruit ne scriberem? Verumtamen audendum est, ut caritas, quae non quaerit quae sua sunt, sed quae proximi, reddat salutationis officia, quoniam locum implere non valet praeceptoris.", + "candidate_score": 0.623838, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D. Accepi et legi tuas , sed superiore septimana nullas a d. Friderycho a Salicibus accepi neque vidi . Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2062", + "psc_text": "asteriscos habeat et virgulas praenotatas; et postea aliam translationem absque his signis ediderim: pace tua dixerim, videris mihi non intelligere, quod quaesisti. Illa enim interpretatio Septuaginta Interpretum est: et ubicumque virgulae, id est obeli sunt, significatur quod Septuaginta plus dixerint, quam habetur in Hebraeo. Ubi autem asterisci, id est, stellulae praelucentes, ex Theodotionis editione ab Origene additum est: Et ibi Graeca transtulimus: hic de ipso Hebraico, quod intelligebamus, expressimus: sensuum potius veritatem, quam verborum ordinem interdum conservantes. Et miror quomodo Septuaginta Interpretum libros legas, non puros ut ab eis editi sunt, sed ab Origene emendatos, sive corruptos per obelos et asteriscos; et Christiani hominis interpretatiunculam non sequaris, praesertim cum ea quae addita sunt, ex hominis Judaei atque blasphemi post passionem Christi, editione transtulerit. Vis amator esse verus Septuaginta Interpretum? Non legas ea quae sub asteriscis sunt, imo rade de voluminibus, ut veterum te fautorem probes. Quod si feceris, omnes Ecclesiarum", + "candidate_score": 0.62254, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_6_8", + "bdc_text": "Brevi plura audiemus . Quieverunt ad tempus homines importuni . Benignum se nobis praebet Philippus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_886", + "psc_text": "Nam qui falsarius vocor; et inter muliercularum radios et textrina dilanior, contentus sum crimen abnuere, non referre. Unde arbitrio tuo cuncta permitto; ut legas ipsam epistolam, tam Graecam quam Latinam: et illico intelliges accusatorum meorum naenias, et probrosas querelas. Porro mihi sufficit amicum instruxisse carissimum: et in cellula latitantem diem tantum exspectare judicii. Optoque, si fieri potest, et si adversarii siverint, Commentarios potius Scripturarum, quam Demosthenis et Tullii Philippicas tibi scribere. EPISTOLA LVIII. AD PAULINUM. Recusans ob humilitatem Christianam laudes Paulini, vicissimque laudes laudibus repensans, ob eloquentiam ejus et morum honestatem, hortatur ipsum ad studia divinarum Litterarum; normamque illi vitae sancte ac caste peragendae proponit. 1. Bonus homo de bono thesauro cordis sui profert ea quae bona sunt (Matth. 12), et ex fructibus arbor cognoscitur (Luc. 6. 44). Metiris nos virtutibus tuis, et parvos magnus extollis: ultimamque partem convivii occupas, ut patrisfamilias judicio proveharis. Quid enim in nobis, aut quantulum", + "candidate_score": 0.616136, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_29", + "bdc_text": "Vale una cum domo tua et perge mihi frequentes vel creberrimas scribere literas , nec est , quod excuses ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2151", + "psc_text": "te, ne me tanto itinere vexatum, frustra venisse patiaris. Scit enim Dominus, quod post visionem sanctorum Locorum, hanc vel maxime causam habui, ut cum tuis litteris sorori mederer ac matri. Et ego: Jamjam, inquam, quod vis faciam: nam et epistolae transmarinae sunt, et specialiter sermo dictatus, raro potest invenire quos mordeat. Te autem obsecro, ut clam sermonem hunc habeas. Cumque portaveris eum pro viatico, si auditus fuerit, laetemur pariter, si autem contemptus fuerit, quod et magis reor, ego verba perdiderim, tu itineris longitudinem. Explicit Praefatio. 2. Primum vos scire cupio soror et filia, me non idcirco scribere, quia aliquid de vobis sinistrum suspicer; sed ne caeteri suspicentur vestram me orare concordiam. Alioquin (quod absit) si peccatorum vos existimarem glutino cohaesisse, nunquam scriberem; sciremque me surdis narrare fabulam. Deinde hoc obsecro, ut si mordacius quippiam scripsero, non tam meae putetis austeritatis [al. auctoritatis ] esse, quam morbi. Putridae carnes ferro curantur", + "candidate_score": 0.616068, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_27", + "bdc_text": "Tu saluta mihi amplissimos d. d. consules , fratres Philippum et Pontasellam , diligentissime vero d. Friderychum a Salicibus et d. Ioannem Traversum , cum quibus has communicabis inclusis iis tuis literis et mature missis .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2923", + "psc_text": "Sanctae ac venerabiles filiae tuae Eustochium et Paula ( Junior ), et genere suo, et exhortatione tua digne gradiuntur; specialiterque salutant beatitudinem tuam: omnis quoque fraternitas, quae nobiscum Domino Salvatori servire conatur. Sanctum Presbyterum Firmum, anno praeterito ob rem earum Ravennam, et inde Africam, Siciliamque direximus: quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum Presbyterum Firmum direxi, quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te et mei memorem Christus Dominus custodiat, domine vere sancte et beatissime Papa. Et subter. Grandem Latini sermonis in ista provincia 1044 notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque distincta est. Pleraque enim prioris laboris fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CXXXV INNOCENTII PAPAE AD AURELIUM. Litteras Aurelio mittit Innocentius Hieronymo reddendas. Dilectissimo fratri AURELIO INNOCENTIUS. Piissimam etiam ad nos perveniendi tuam", + "candidate_score": 0.612182, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_29", + "bdc_text": "Vale una cum domo tua et perge mihi frequentes vel creberrimas scribere literas , nec est , quod excuses ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1732", + "psc_text": "tuae, licet stylus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur: tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte me respondente, laesus juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assideremus [al. assidemus ], pene epistolae tuae, vel ejus qui sub tuo nomine scripserat, obliti sumus, memores illius versiculi: Musica in luctu importuna narratio (Eccli. 22. 6) . Itaque si tua est epistola, aperte scribe, vel mitte exemplaria veriora: ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione 633 versemur: et vel nostrum emendemus errorem, vel alium frustra reprehendisse doceamus. 2. Absit autem a me, ut quidquam de libris tuae beatitutidinis attingere audeam. Sufficit enim mihi probare mea, et aliena non carpere. Caeterum optime novit prudentia tua, unumquemque in suo sensu abundare, et puerilis esse jactantiae, quod olim adolescentuli facere consueverant, accusando illustres viros, suo", + "candidate_score": 0.605133, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_10_12", + "bdc_text": "Rex expeditione gravi se parat , ut hostibus progrediuntibus occurrat . Naves aliquot Anglorum et Belgarum , in quibus et magnae pecuniae et copiae fuerunt , a Gallis captae dicuntur in mari Britannico et in Galliam abductae ; magnae naves onustae viris et rebus ex Hispaniis venientes non procul a portu Anglico naufragio perierunt .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2548", + "psc_text": "ferocissimae nationes universas Gallias occuparunt. Quidquid inter Alpes et Pyrenaeum est, quod Oceano et Rheno includitur, Quadus, Wandalus, Sarmata, Halani, Gipedes, Heruli, Saxones, Burgundiones, Alemani, et, 914 o lugenda respublica! hostes Pannonii vastarunt. Etenim Assur venit cum illis (Psal. 82. 9) . Moguntiacum [al. Maguntiacum ], nobilis quondam civitas, capta atque subversa est, et in Ecclesia multa hominum millia trucidata. Vangiones longa obsidione deleti. Remorum urbs praepotens, Ambiani, Attrebatae, extremique hominum Morini, Tornacus, Nemetae, Argentoratus, translatae in Germaniam. Aquitaniae, Novemque populorum, Lugdunensis, et Narbonensis provinciae, praeter paucas urbes populata sunt cuncta. Quas et ipsas foris gladius, intus vastat fames. Non possum absque lacrymis Tolosae facere mentionem, quae ut hucusque non rueret, sancti Episcopi Exuperii merita praestiterunt. Ipsae Hispaniae jam jamque periturae, quotidie contremiscunt, recordantes irruptionis Cimbricae, et quidquid alii semel passi sunt, illae semper timore patiuntur. 17. Caetera taceo, ne videar de Dei desperare clementia. Olim a mari Pontico usque", + "candidate_score": 0.604167, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_1", + "bdc_text": "D. Accepi et legi tuas , sed superiore septimana nullas a d. Friderycho a Salicibus accepi neque vidi .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1780", + "psc_text": "Sed et hoc in LXX. sub veru additum est. Et hinc apud vos, et apud plerosque error exoritur, quod scriptorum negligentia, virgulis et asteriscis subtractis, distinctio universa confunditur. 23. Trigesimo nono: Et legem tuam in medio cordis mei (Psal. 39. 9) . Pro quo in Graeco reperisse vos dicitis, in medio ventris mei, quod et in Hebraeo sic scriptum est, BATTHOCH MEAI. Sed propter euphoniam apud Latinos, in corde, translatum est; et tamen non debemus subtrahere quod verum est. In eodem: Domine, in adjutorium meum respice (Ibid. 14) . Pro quo in Graeco reperisse vos dicitis, σπεύσον, id est, festina. Sed apud Septuaginta πρόσχες, id est, respice, scriptum est. 24. Quadragesimo: Et si ingrediebatur, ut videret (Psal. 40. 7) . Et dicitis quod Si in Graeco non sit positum. Cum manifestissime et in Hebraeo, et in cunctis Interpretibus scriptum sit; et Septuaginta transtulerint, καὶ εἰ εἴσεπορεύετο τοῦ ὶδεῖν. 25. 651", + "candidate_score": 0.603681, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_29", + "bdc_text": "Vale una cum domo tua et perge mihi frequentes vel creberrimas scribere literas , nec est , quod excuses ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1993", + "psc_text": "tanquam audacem Daretem coepisse pulsari atque versari: nunc tamen eis ipsis respondebo litteris tuis, quas mihi per sanctum filium nostrum Asterium jam [al. abest jam ] mittere dignatus es, in quibus multa in me comperi tuae benevolentissimae caritatis, et rursus quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque ubi mulcebar legens, ibi continuo feriebar: hoc sane vel maxime admirans, quod cum te dicas exemplaribus litterarum mearum ideo non temere putavisse credendum, ne forte, te respondente, laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses, meum esse sermonem, et sic rescribere; postea jubeas, si mea est epistola, aperte me scribere, aut mittere exemplaria veriora, ut absque ullo rancore stomachi, in Scripturarum disputatione versemur. Quo pacto enim possumus in hac disputatione sine rancore versari, si me laedere paras? aut si non paras, quomodo ego, te non laedente, abs te laesus juste expostularem 730 quod probare ante debuisses meum esse sermonem, et sic rescribere, hoc", + "candidate_score": 0.6027, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_29", + "bdc_text": "Vale una cum domo tua et perge mihi frequentes vel creberrimas scribere literas , nec est , quod excuses ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_429", + "psc_text": "quo et legere non debeas: hoc enim veluti quotidiano cibo alitur et pinguescit oratio: sed quod lectionis fructus sit iste, si scribas. Itaque quoniam et heri tabellario ad me remisso, nullas 159 te jam epistolas habere dixisti, exceptis his, quas aliquando in eremo dictaveras, quasque tota aviditate legi atque descripsi: et ultro pollicitus es te furtivis noctium operis aliquas, si vellem, posse dictare; libenter accipio ab offerente, quod rogare volueram etiam si negasses. Neque vero ullam puto digniorem disputationis nostrae confabulationem fore, quam si de Scripturis sermocinemur inter nos: id est, ut ego interrogem, tu respondeas. Qua vita nihil puto in hac luce jucundius, quo animae pabulo omnia mella superantur. » Quam dulcia, inquit Propheta, gutturi meo eloquia tua, super mel ori meo (Ps. 118. 103) . « Nam cum idcirco, ut ait praecipuus orator, homines a bestiis differamus, quod loqui possumus: qua laude dignus est, qui in ea re", + "candidate_score": 0.602544, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_12_14", + "bdc_text": "magnae naves onustae viris et rebus ex Hispaniis venientes non procul a portu Anglico naufragio perierunt . Exarsit grave bellum inter Anglos et Scotos , ac Scoti , Gallorum socii , hactenus victores fuerunt . Nuper 500 equitum trucidarunt ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2548", + "psc_text": "ferocissimae nationes universas Gallias occuparunt. Quidquid inter Alpes et Pyrenaeum est, quod Oceano et Rheno includitur, Quadus, Wandalus, Sarmata, Halani, Gipedes, Heruli, Saxones, Burgundiones, Alemani, et, 914 o lugenda respublica! hostes Pannonii vastarunt. Etenim Assur venit cum illis (Psal. 82. 9) . Moguntiacum [al. Maguntiacum ], nobilis quondam civitas, capta atque subversa est, et in Ecclesia multa hominum millia trucidata. Vangiones longa obsidione deleti. Remorum urbs praepotens, Ambiani, Attrebatae, extremique hominum Morini, Tornacus, Nemetae, Argentoratus, translatae in Germaniam. Aquitaniae, Novemque populorum, Lugdunensis, et Narbonensis provinciae, praeter paucas urbes populata sunt cuncta. Quas et ipsas foris gladius, intus vastat fames. Non possum absque lacrymis Tolosae facere mentionem, quae ut hucusque non rueret, sancti Episcopi Exuperii merita praestiterunt. Ipsae Hispaniae jam jamque periturae, quotidie contremiscunt, recordantes irruptionis Cimbricae, et quidquid alii semel passi sunt, illae semper timore patiuntur. 17. Caetera taceo, ne videar de Dei desperare clementia. Olim a mari Pontico usque", + "candidate_score": 0.601897, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_11_13", + "bdc_text": "Naves aliquot Anglorum et Belgarum , in quibus et magnae pecuniae et copiae fuerunt , a Gallis captae dicuntur in mari Britannico et in Galliam abductae ; magnae naves onustae viris et rebus ex Hispaniis venientes non procul a portu Anglico naufragio perierunt . Exarsit grave bellum inter Anglos et Scotos , ac Scoti , Gallorum socii , hactenus victores fuerunt .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2547", + "psc_text": "sic decrepitae senectutis est, ut non putet se unum adhuc annum esse victurum. Unde subrepit oblivio conditionis suae, ut terrenum animal, et jam jamque solvendum, erigatur in superbiam, et animo coelum teneat. 16. Verum quid ago? Fracta navi de mercibus disputo. Qui tenebat, de medio fit, et non intelligimus Antichristum appropinquare, quem Dominus Jesus Christus interficiet spiritu oris sui (2. Thes. 2. 8). Vae praegnantibus, et nutrientibus in illa die (Marc. 13. 17; et Luc. 21) ; quorum utrumque de fructibus nuptiarum est. Praesentium miseriarum pauca percurram. Quod rari hucusque residemus, non nostri meriti, sed Domini misericordiae est. Innumerabiles et ferocissimae nationes universas Gallias occuparunt. Quidquid inter Alpes et Pyrenaeum est, quod Oceano et Rheno includitur, Quadus, Wandalus, Sarmata, Halani, Gipedes, Heruli, Saxones, Burgundiones, Alemani, et, 914 o lugenda respublica! hostes Pannonii vastarunt. Etenim Assur venit cum illis (Psal. 82. 9) . Moguntiacum [al. Maguntiacum ], nobilis quondam civitas, capta", + "candidate_score": 0.600751, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_11_13", + "bdc_text": "Naves aliquot Anglorum et Belgarum , in quibus et magnae pecuniae et copiae fuerunt , a Gallis captae dicuntur in mari Britannico et in Galliam abductae ; magnae naves onustae viris et rebus ex Hispaniis venientes non procul a portu Anglico naufragio perierunt . Exarsit grave bellum inter Anglos et Scotos , ac Scoti , Gallorum socii , hactenus victores fuerunt .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2548", + "psc_text": "ferocissimae nationes universas Gallias occuparunt. Quidquid inter Alpes et Pyrenaeum est, quod Oceano et Rheno includitur, Quadus, Wandalus, Sarmata, Halani, Gipedes, Heruli, Saxones, Burgundiones, Alemani, et, 914 o lugenda respublica! hostes Pannonii vastarunt. Etenim Assur venit cum illis (Psal. 82. 9) . Moguntiacum [al. Maguntiacum ], nobilis quondam civitas, capta atque subversa est, et in Ecclesia multa hominum millia trucidata. Vangiones longa obsidione deleti. Remorum urbs praepotens, Ambiani, Attrebatae, extremique hominum Morini, Tornacus, Nemetae, Argentoratus, translatae in Germaniam. Aquitaniae, Novemque populorum, Lugdunensis, et Narbonensis provinciae, praeter paucas urbes populata sunt cuncta. Quas et ipsas foris gladius, intus vastat fames. Non possum absque lacrymis Tolosae facere mentionem, quae ut hucusque non rueret, sancti Episcopi Exuperii merita praestiterunt. Ipsae Hispaniae jam jamque periturae, quotidie contremiscunt, recordantes irruptionis Cimbricae, et quidquid alii semel passi sunt, illae semper timore patiuntur. 17. Caetera taceo, ne videar de Dei desperare clementia. Olim a mari Pontico usque", + "candidate_score": 0.600128, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_12", + "bdc_text": "magnae naves onustae viris et rebus ex Hispaniis venientes non procul a portu Anglico naufragio perierunt .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1297", + "psc_text": "Melite erga unum Apostolum, et (ne contradictioni locum tribuam) 466 in una navi; hoc isti et frequenter faciunt et in plures: nec solum inopum necessitas sustentatur, sed prona in omnes munificentia aliquid et habentibus providet. Xenodochium in Portu Romano situm totus pariter mundus audivit. Sub una aestate didicit Britannia, quod Aegyptus et Parthus noverant Vere. 11. Quod scriptum est: « Timentibus Dominum, omnia cooperantur in bonum (Rom. 8. 28), in obitu tantae feminae vidimus comprobatum. Quadem praesagio futurorum ad multos scripserat Monachos, ut venirent, et se gravi onere laborantem absolverent, faceretque sibi de iniquo mammona amicos, qui eam reciperent in aeterna tabernacula (Luc. 16. 19). Venerunt, amici facti sunt: dormivit illa quo modo voluit: et deposita tandem sarcina, levior volavit ad coelum. Quantum haberet viventis Fabiolae Roma miraculum, in mortua demonstravit. Necdum spiritum exhalaverat, necdum debitam Christo reddiderat animam, Et jam fama volans, tanti praenuntia luctus (Aeneid. l. 1), totius", + "candidate_score": 0.594654, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Epistolae", + "max_score": 0.670775, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_24_26", + "bdc_text": "Rex occupatus bello Livoniensi nondum potuit caussam religionis tractare publicis comitiis . Benignissime recepit d. Ioannem a Lasco , qui de ipso , uti ad me scribit , amplissimam concepit spem . Plura iam in negotiorum turba non possum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_268", + "psc_text": "multas provincias hostilis occupavit irruptio, et executionem legum tempestates interclusere bellorum. Ex quo inter sacerdotes Dei difficiles commeatus et rari coeperunt esse conventus, invenit ob publicam perturbationem secreta perfidia libertatem, et ad multarum mentium subversionem his malis est incitata, quibus debuit esse correcta. Quae vero illic aut quanta pars plebium a contagione pestis hujus aliena est, ubi, sicut dilectio tua indicat, lethali morbo etiam 697 quorumdam sacerdotum corda corrupta sunt; et per quos opprimenda falsitas et defendenda veritas credebatur, per ipsos doctrinae Priscillianae Evangelium subditur Christi, ut ad profanos sensus pietate sanctorum voluminum depravata, sub nominibus prophetarum et apostolorum non hoc praedicetur quod Spiritus sanctus docuit, sed quod diaboli minister inseruit. Quia ergo dilectio tua fideli, quantum potuit, diligentia damnatas olim opiniones sedecim capitulis comprehendit, nos quoque strictim omnia retractamus, ne aliquid harum blasphemiarum aut tolerabile videatur aut dubium. CAP. I. Quam impie de Trinitate personarum in Deo sentiant Priscillianistae.", + "candidate_score": 0.670775, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_23_25", + "bdc_text": "Crescit tamen in dies Christi ecclesia , decrescit papistica . Rex occupatus bello Livoniensi nondum potuit caussam religionis tractare publicis comitiis . Benignissime recepit d. Ioannem a Lasco , qui de ipso , uti ad me scribit , amplissimam concepit spem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1332", + "psc_text": "Anthemio coss. Pascha VIII kalendas Maias. EPISTOLA CXXXIX. AD JUVENALEM JEROSOLYMITANUM EPISCOPUM. SYNOPSIS. I. Ipsum in sedem suam receptum esse gaudet, non dissimulata priori ejus tergiversatione, --II. Eumdem ipsis mysteriorum locis edoceri. --III. Ex veritate crucifixionis veritatem nostrae in Christo carnis defendi. --IV. Errantes circa incarnationem Domini ex utriusque Testamenti paginis instrui. 1285 LEO urbis Romae episcopus JUVENALI Jerosolymitano episcopo. CAP. I. Acceptis dilectionis tuae litteris, quas ad me filii nostri Andreas presbyter et Petrus diaconus detulerunt, gavisus quidem sum quod tibi ad episcopatus tui sedem redire licuisset; sed confluentibus in recordationem omnibus causis quae te per quosdam excessus laborare fecerunt, dolui adversitatum tuarum temetipsum tibi fuisse materiam, et resistendi haereticis constantiam perdidisse: quia aestimant non esse tibi liberum ut eos audeas redarguere quos tibi professus sis in suo errore placuisse. Beatae enim memoriae Flaviani condemnatio, et impiissimi Eutychis receptio, quid nisi Domini nostri Jesu Christi secundum carnem negatio fuit?", + "candidate_score": 0.664795, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_23_25", + "bdc_text": "Crescit tamen in dies Christi ecclesia , decrescit papistica . Rex occupatus bello Livoniensi nondum potuit caussam religionis tractare publicis comitiis . Benignissime recepit d. Ioannem a Lasco , qui de ipso , uti ad me scribit , amplissimam concepit spem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1172", + "psc_text": "I. De pace Ecclesiae reddita, compressis haereticorum reliquiis, et Anatolio increpato gratias agit. --II. De monachis a Marciano cohibitis, et approbatione Chalcedonensis synodi per se ad episcopos missa. LEO episcopus MARCIANO Augusto. CAP. I. Multa mihi in omnibus clementiae vestrae litteris causa gaudendi est, dum ex magna divinae providentiae misericordia praestitum humanis rebus experior, quod ecclesiasticam pacem, quae non nisi unitate praedicationis evangelicae custoditur, piissimo studio juvare dignamini: ut fidei vestrae gloria non solum utilitate reipublicae, 1201 sed etiam religionis profectibus augeatur, gloriosissime Auguste. Unde ineffabiliter Deo gratias ago, qui eo tempore quo oboritura haereticorum scandala praesciebat, vos in imperii fastigio collocavit; in quibus ad totius mundi salutem, et regia potentia, et sacerdotalis vigeret industria. Nam cum vestro praecipue opere sit effectum ut per synodale concilium damnatis impii dogmatis defensoribus, omnes vires sacrilegus error amitteret, ad ejusdem devotionis pertinet palmam, si malum quod in suis ducibus est oppressum etiam in", + "candidate_score": 0.65859, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_25_27", + "bdc_text": "Benignissime recepit d. Ioannem a Lasco , qui de ipso , uti ad me scribit , amplissimam concepit spem . Plura iam in negotiorum turba non possum . Tu saluta mihi amplissimos d. d. consules , fratres Philippum et Pontasellam , diligentissime vero d. Friderychum a Salicibus et d. Ioannem Traversum , cum quibus has communicabis inclusis iis tuis literis et mature missis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1642", + "psc_text": "colloquia sentiamus quia charitas Dei diffusa est in cordibus nostris per Spiritum sanctum, qui datus est nobis (Rom. V, 5) . Datum XV kalend. Septemb., Magno et Apollonio consulibus. EPISTOLA CLXXII. AD PRESBYTEROS ET DIACONOS ECCLESIAE ALEXANDRINAE. SYNOPSIS. Ad concordiam in Ecclesia Alexandrina servandam augendamque invitat; et ut qui ab haereticis seducti sunt, ad poenitentiae remedium provocentur. LEO episcopus presbyteris et diaconibus Ecclesiae Alexandrinae, dilectissimis filiis in Domino salutem. Gaudeo exsultanter in Domino de piissimo quem inter vos habetis affectu; dum sicut scripta vestra manifestant, et pastor gregem, et grex ostenditur amare pastorem. Solliciti ergo in invicem, sicut Apostolus ait, servare unitatem spiritus in vinculo pacis (Ephes. IV, 3) , properate ad fructum verae pervenire patientiae. Quid enim dignius aut velle potestis aut agere, quam ut, auxiliante Dei gratia, gloriosissimi principis fide ad profectum solidissimae pacis utamini, remota procul ea bestia quae vineam plantationis Dominicae, sicut psalmus propheticus canit (Ps.", + "candidate_score": 0.653178, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_30_32", + "bdc_text": "videntur pleraeque nimis acurate scriptae , tantum abest , ut videri debeant mihi parum diligentes . Tiguri prima octobris festinantissime 1557 . Bullingerus tuus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1471", + "psc_text": "kal. Septembris, quorum alterum habent duo codices Trecopith. et Oxon. Quesnelli ac editiones Josiae Simleri, Surii, etc., alterum vero codex Theodoricianus ejusdem Quesnelli et noster praestantissimus Ratisponensis; hunc postremum cum antecedentibus litteris concinnentem praetulimus: facile autem fuit librariorum lapsu notam VI, disjunctis lateribus convertere in III, et scribere XIII pro XVI kal. Septemb. Neque moveat plerosque codices et collectiones omni chronica notatione carere: aliae enim insignes epistolae in omnibus mss. notam chronicam desiderant; quam si in aliquo codice inveniremus, non idcirco expungendam quispiam crederet, nisi forte historiae repugnaret. In praesenti autem epistola praeter fidem aliquot codicum diversae originis, inter quos praesertim Ratisponensis maximam fidem facit, non solum nihil repugnat, sed omnia potius ex antea dictis concordant. 3. De testimoniis huic epistolae subjectis aliquid hic tandem praemonendum est. S. Leo haec post pseudosynodum Ephesinam primum collegerat, ac in Orientem per legatos miserat, ut doctrinam suae epistolae 28, ad Flavianum, Latinorum ac", + "candidate_score": 0.649224, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_25_27", + "bdc_text": "Benignissime recepit d. Ioannem a Lasco , qui de ipso , uti ad me scribit , amplissimam concepit spem . Plura iam in negotiorum turba non possum . Tu saluta mihi amplissimos d. d. consules , fratres Philippum et Pontasellam , diligentissime vero d. Friderychum a Salicibus et d. Ioannem Traversum , cum quibus has communicabis inclusis iis tuis literis et mature missis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_890", + "psc_text": "dilectio tua litteris, quas per nostros accipiet, plenius instruetur. Data idibus Aprilis, Adelfio viro clarissimo consule. 1042 EPISTOLA LXXXI. AD JULIANUM EPISCOPUM. SYNOPSIS. Julianum diu per Dioscori improbitatem vexatum monet lapsos in communionem recipi non debere, nisi perfidia cum auctoribus damnata. LEO episcopus JULIANO episcopo. Litteras fraternitatis tuae per filios nostros Constantinopolitanos clericos, nuntias tuae salutis accepi; quibus te magnis tribulationibus gravatum fuisse significas: cum utique non defuerit materia sollicitudinis et laboris, quae inter procaces catholicae fidei adversarios inhaerentem veritati animum fatigarent; isque, ut scribis, fuerit animus ut per occasionem necessitatis et nobis te et patriae praesentares. Quod vere futurum speraveram, ut apertius omnium haereticorum ambages tuo ore recognoscerem. Sed gratias Deo, quod ita et incolumitas tua, et Ecclesiae causa profecit, ut liberum tibi fuerit apud eos interim degere, quorum nobis probabilis consensus innotuit, sicut et fratris Anatolii scripta profitentur, et gesta quae apud ipsum coram nostris sunt confecta demonstrant,", + "candidate_score": 0.648364, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_31_33", + "bdc_text": "Tiguri prima octobris festinantissime 1557 . Bullingerus tuus . Praestantissimo viro d. Ioanni Fabritio , Curiensis ecclesiae ministro , compatri suo fideli et fratri charissimo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_757", + "psc_text": "accessisse pridie ante festivitatem apostoli Petri; die autem sequenti, id est ipso die festo ad basilicam apostoli Petri processisse; et illic post nocturnum officium a Leone aliisque episcopis qui ad idem festum convenerant, exoratum fuisse ut ad Theodosium scriberet. Idipsum Placidiam et Eudoxiam Augustas rogatas fuisse, ex aliis earumdem epistolis liquet. 3. Cardinalis Baronius ad an. 449, n. 164, arbitratus est has quatuor epistolas eodem anno scriptas fuisse post diem dedicationis basilicae S. Petri, quae celebrari solet die decima octava Novembris, et ad eam diem usque retentos fuisse existimat episcopos, qui synodo Romanae superioribus epistolis 44 et seqq. memoratae interfuerant. Sed praeterquam quod non est verosimile episcopos, qui III kal. Octobris in Urbe convenerant, per quinquaginta dies Romae fuisse detentos absoluta jam synodo die 13, aut serius 15 Octobris, ut liquet ex epist. 44 et sequentibus; praeter hoc, inquam, nullum antiquum documentum superest, quo probetur Leone pontifice dedicationem basilicae S.", + "candidate_score": 0.647117, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_1_3", + "bdc_text": "D. Accepi et legi tuas , sed superiore septimana nullas a d. Friderycho a Salicibus accepi neque vidi . Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ; vicissim haec tibi communico :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1471", + "psc_text": "kal. Septembris, quorum alterum habent duo codices Trecopith. et Oxon. Quesnelli ac editiones Josiae Simleri, Surii, etc., alterum vero codex Theodoricianus ejusdem Quesnelli et noster praestantissimus Ratisponensis; hunc postremum cum antecedentibus litteris concinnentem praetulimus: facile autem fuit librariorum lapsu notam VI, disjunctis lateribus convertere in III, et scribere XIII pro XVI kal. Septemb. Neque moveat plerosque codices et collectiones omni chronica notatione carere: aliae enim insignes epistolae in omnibus mss. notam chronicam desiderant; quam si in aliquo codice inveniremus, non idcirco expungendam quispiam crederet, nisi forte historiae repugnaret. In praesenti autem epistola praeter fidem aliquot codicum diversae originis, inter quos praesertim Ratisponensis maximam fidem facit, non solum nihil repugnat, sed omnia potius ex antea dictis concordant. 3. De testimoniis huic epistolae subjectis aliquid hic tandem praemonendum est. S. Leo haec post pseudosynodum Ephesinam primum collegerat, ac in Orientem per legatos miserat, ut doctrinam suae epistolae 28, ad Flavianum, Latinorum ac", + "candidate_score": 0.647054, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_20_22", + "bdc_text": "- Iam nunc copiosissimas ex Polonia literas accipio . Predicatur in Polonia evangelium ; sed graviter interim papistae obsistunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_305", + "psc_text": "vicem sanctorum Evangeliorum legunt, continentur, ignoret, maximi facinoris reum me esse credo, si taceam. Itaque haec non adhortatio auctoritatis alicujus est, sed potius suggestionis instructio. CAP. IV. Primum ergo est ut illa patefaciam quae in plurimorum fide, vel magis perfidia, esse cognovi: quae cum a multis publico pene magisterio doceantur, si catholicorum aliquis paulo constantius, destructionis causa, assertioni resistat, continuo inficias, eunt, et perfidiam perfidia occulunt. Quod ne ultra jam faciant, et apocryphis scripturis, quas canonicis libris, veluti secretas et arcanas, praeferunt, et quas maxima veneratione suscipiunt, et ex his quas legunt traditionibus, dictisque auctorum suorum, ea quae in ipsis arguuntur vera esse docentes; aliqua autem ex his quae in istorum doctrina sunt, in illis quos legere potui apocryphis codicibus non tenentur. Quare unde prolata sint nescio, nisi forte ubi scriptum est per cavillationes illas, per quas loqui sanctos apostolos mentiuntur, aliquid interius indicatur. quod disputandum sit potius quam legendum,", + "candidate_score": 0.646744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_33", + "bdc_text": "Praestantissimo viro d. Ioanni Fabritio , Curiensis ecclesiae ministro , compatri suo fideli et fratri charissimo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_616", + "psc_text": "Θεὸς, καὶ ὁ αὐτὸς ἄνθρωπος ἐν τῷ αὐτῷ καὶ εἷς ὑπῆρχεν, καὶ ἀληθής. Καὶ κινεῖ ἡμᾶς, ἀδελφὲ τιμιώτατε, πρὸς διαλέξεως πλάτος τὸ τῆς ὑποθέσεως μέγεθος ἀλλὰ πρὸς τὴν ἀγάπην τὴν σὴν οὐ διὰ πλειόνων ἐστὶ καμεῖν, ὁπότε μάλιστα καὶ περ ἤδη διὰ τῶν ἡμετέρων, ὡς προείρηται, πρὸς τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν Φλαυιανὸν τὰ ἀρκοῦντα ἀπεστάλκαμεν γράμματα, πρὸς τὸ μὴ μόνον τοὺς τῶν ἱερέων βεβαιοτέρους ἐράσασθαι λογισμοὺς, ἀλλὰ καὶ τοὺς τῶν λαϊκῶν. Παράσχοι δὲ, ὥσπερ πιστεύομεν, ὁ ἔλεος τοῦ Θεοῦ, ὥστε δίχα τοῦ γενέσθαι ζημίαν ψυχῆς τινος δυνηθῆναι κατὰ τῶν τοῦ διαβόλου βελῶν καὶ τὰ ὑγιῆ διαφυλαχθῆναι, καὶ τὰ τραυματισθέντα θεραπευθῆναι. Ὀ Θεὸς ὑγιαίνοντά σε διαφυλάξοι, ἀδελφὲ τιμιώτατε. 885 EPISTOLA XXXVI. AD FLAVIANUM EPISCOPUM CONSTANTINOPOLITANUM. SYNOPSIS Litteras et gesta synodi adversus Eutychem se accepisse monet. FLAVIANO charissimo fratri LEO papa. Litteras tuae dilectionis accepi cum gestis, quae apud vos de fidei quaestione confecta sunt. Et quia clementissimus imperator pro Ecclesiae pace sollicitus", + "candidate_score": 0.646647, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_33", + "bdc_text": "Praestantissimo viro d. Ioanni Fabritio , Curiensis ecclesiae ministro , compatri suo fideli et fratri charissimo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_617", + "psc_text": "Θεὸς ὑγιαίνοντά σε διαφυλάξοι, ἀδελφὲ τιμιώτατε. 885 EPISTOLA XXXVI. AD FLAVIANUM EPISCOPUM CONSTANTINOPOLITANUM. SYNOPSIS Litteras et gesta synodi adversus Eutychem se accepisse monet. FLAVIANO charissimo fratri LEO papa. Litteras tuae dilectionis accepi cum gestis, quae apud vos de fidei quaestione confecta sunt. Et quia clementissimus imperator pro Ecclesiae pace sollicitus synodum voluit congregari, quamvis evidenter appareat, rem, de qua agitur, nequaquam synodali indigere tractatu; tamen, frater charissime, subsecutos esse significo, quos in hac re placuit destinare. Nec necessarium fuit nunc amplius scribi, cum, propitio Deo, de his quae causae credimus convenire per ea quae ipsi portabunt scripta sis plenius instruendus. Data duodecimo kalendas Julii, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. 886 EPISTOLA XXXVII. AD THEODOSIUM AUGUSTUM. SYNOPSIS. Fidei et confessionis unitatem esse servandum. Legatos ad synodum Ephesinam missos, ad quam ut se conferret, necessitas non sinit. LEO THEODOSIO Augusto. Acceptis clementiae vestrae litteris, multum universali Ecclesiae gaudendum esse perspexi, quod", + "candidate_score": 0.645842, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_1_3", + "bdc_text": "D. Accepi et legi tuas , sed superiore septimana nullas a d. Friderycho a Salicibus accepi neque vidi . Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ; vicissim haec tibi communico :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_471", + "psc_text": "88. Hinc nihil mirum si haec testimonia in documentis Graecis ante gesta Chalcedonensia laudatae epistolae subjecta fuerint, licet primum ejusdem epistolae exemplum iisdem caruerit: unde nec a nobis eidem subjicienda sunt. Cum vero apud Latinos nullum exemplum hactenus inventum sit in quo haec testimonia post epistolam ad Flavianum describantur, sed ea separatim edita et inserta occurrant in nonnullis antiquis Latinorum collectionibus, nimirum in collect. 5 Quesnelliana cap. 41, ubi ea descripta reperies tomo tertio, et in mss. collect. 3 cap. 82, nec non in codice Veronensi 38 cap. 37, satis probabile est solos Graecos, qui ea simul allata et allegata acceperant in Constantinopolitano conventu exemplaria scripsisse, in quibus ea epistola una cum testimoniis legeretur, ac exinde in Graecos codices ante gesta Chalcedonensia utraque simul traduxisse. Ex his autem apparet quam perperam P. Garnerius horum testimoniorum collectionem Theodoreto tribuerit, de quo tamen plura in observationibus ad notam ultimam Quesnelli. Inter testimonia", + "candidate_score": 0.645677, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_31_33", + "bdc_text": "Tiguri prima octobris festinantissime 1557 . Bullingerus tuus . Praestantissimo viro d. Ioanni Fabritio , Curiensis ecclesiae ministro , compatri suo fideli et fratri charissimo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_958", + "psc_text": "dicens his qui de incarnationis Dominicae sacramento impia senserunt. Ego CYPRIANUS episcopus Ecclesiae Brixillianae, in omnia supra scripta consensi et subscripsi: Anathema dicens his qui de incarnationis Dominicae sacramento impia senserunt. Ego QUINTUS episcopus Ecclesiae Dertonensis, in omnia supra scripta consensi et subscripsi: Anathema dicens his qui de incarnationis Dominicae sacramento impia senserunt. Ego CRISPINUS episcopus Ecclesiae Ticinensis, in omnia supra scripta consensi et subscripsi: Anathema dicens his qui de incarnationis Dominicae sacramento impia senserunt. Ego FLOREIUS presbyter, jussus a praesente 1083 sancto EULOGIO episcopo meo Ecclesiae Iporiensis, quia ipse propter infirmitatem subscribere non potest, subscripsi ad omnia supra scripta, eo consentiente, et Anathema dicente his qui de incarnationis Dominicae sacramento impia senserunt. Ego MAXIMUS episcopus Ecclesiae Taurinatis, in omnia supra scripta consensi et subscripsi: Anathema dicens his qui de incarnationis Dominicae sacramento impia senserunt. Ego GRATUS presbyter, directus ab episcopo meo Euthasio Ecclesiae Augustanae, vice ipsius in omnia supra", + "candidate_score": 0.645278, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_25_27", + "bdc_text": "Benignissime recepit d. Ioannem a Lasco , qui de ipso , uti ad me scribit , amplissimam concepit spem . Plura iam in negotiorum turba non possum . Tu saluta mihi amplissimos d. d. consules , fratres Philippum et Pontasellam , diligentissime vero d. Friderychum a Salicibus et d. Ioannem Traversum , cum quibus has communicabis inclusis iis tuis literis et mature missis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1293", + "psc_text": "ineunte mea aetate dilexerim, sed Constantinopolitanae Ecclesiae reverentissimus clerus est, qui hoc habuit studium, et istarum partium religiosissimi sacerdotes qui in hoc fuere concordes et sibi pariter adjutores; cum et sic gestorum vis omnis et confirmatio auctoritati vestrae beatitudinis fuerit reservata. Hoc igitur bene compertum sanctitas vestra cognoscat, nihil ex me istius causa factum esse negotii, qui semper omnem jactantiae levitatem et aliena appetendi cupiditatem mihi vitandam crediderim. Omnem fraternitatem in Christo quae cum vestra est sanctitate, tam ego ipse 1264 quam mei plurimum salutamus. Et subscriptio litteris Graecis. EPISTOLA CXXXIII SANCTI PROTERII ALEXANDRINI EPISCOPI AD BEATISSIMUM PAPAM LEONEM ROMAE URBIS EPISCOPUM. De Ratione Paschalis. Domino meo dilectissimo fratri et consacerdoti LEONI PROTERIUS in Domino salutem. CAP. I. Piissimus et fidelissimus imperator noster Marcianus litteris ad nos nuper venerabilibus usus est, quibus asseruit aestimare quosdam non diligenter ascriptam diem festi paschalis, quae per octavam Indictionem futuram, Deo praestante, celebranda est.", + "candidate_score": 0.644982, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_31_33", + "bdc_text": "Tiguri prima octobris festinantissime 1557 . Bullingerus tuus . Praestantissimo viro d. Ioanni Fabritio , Curiensis ecclesiae ministro , compatri suo fideli et fratri charissimo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1282", + "psc_text": "vita. Nam cum 1257 amplecti se epistolam meam, quam ad beatae memoriae Flavianum contra Eutychen impium misi, toto corde profitetur, quid aliud quam apostolorum se ostendit esse discipulum? Quoniam doctrina veritatis in lumine suo permanet, et non potest esse diversum, quod unum est atque individuum. CAP. II. Rescripsi itaque praedicto fratri quod debui, atque in sancto studio ut perseveraret admonui. Qui sine dubio constantior erit, si etiam clementiae vestrae cohortationibus adjuvetur. Nec in aliquo eum terreat quorumdam imperita dissensio, quos paucorum haereticorum instigationibus ignorantia facit obnoxios. Quod ergo sua diligentia assequi nequeunt, opportune eorum insinuetur auditui. Et ne memoratus nova inferre, et propria videatur astruere, venerabilium Patrum qui eidem Ecclesiae praefuerunt, scripta relegantur; et quid B. Athanasius, quid Theophilus, quid Cyrillus, quid etiam alii Orientales magistri de incarnatione Domini senserint, recognoscant; nec repullulantibus decipiantur erroribus, qui olim evangelici sermonis sunt virtute prostrati: quoniam omnes fere haereses quae diversis temporibus exstiterunt,", + "candidate_score": 0.644623, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_25_27", + "bdc_text": "Benignissime recepit d. Ioannem a Lasco , qui de ipso , uti ad me scribit , amplissimam concepit spem . Plura iam in negotiorum turba non possum . Tu saluta mihi amplissimos d. d. consules , fratres Philippum et Pontasellam , diligentissime vero d. Friderychum a Salicibus et d. Ioannem Traversum , cum quibus has communicabis inclusis iis tuis literis et mature missis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_828", + "psc_text": "Secreta etiam mandata legatis commissa indicat. Dilectissimo fratri RAVENNIO, LEO papa. Diu filios nostros Petronium presbyterum et Regulum diaconum in Urbe tenuimus: quoniam et de nostra hoc gratia merebantur, et fidei quae nunc quorumdam errore incessitur, ratio postulabat. Voluimus enim eos nostro interesse tractatui, et universa cognoscere quae per te cupimus ad omnium fratrum et consacerdotum nostrorum notitiam pervenire, charissime; hoc dilectioni tuae specialiter delegantes, ut sollicitudine vigilantiae tuae epistola 1001 nostra, quam ad Orientem pro fidei defensione direximus,) vel sanctae memoriae Cyrilli, quae nostris sensibus tota concordat, universis fratribus innotescat: ut certiores effecti contra eos qui incarnationem Domini pravis persuasionibus aestimant temerandam, spirituali se virtute praemuniant. Habes probabilem facultatem, qua cunctis Ecclesiis et Deo nostro episcopatus tui possis commendare primordia, si haec ita, ut credimus atque mandavimus, impleveris, frater charissime. Quae autem committenda litteris non fuerunt, cum praedictorum filiorum nostrorum insinuatione didiceris, Domini fretus auxilio efficaciter, 1002 ut diximus,", + "candidate_score": 0.644233, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D. Accepi et legi tuas , sed superiore septimana nullas a d. Friderycho a Salicibus accepi neque vidi . Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1471", + "psc_text": "kal. Septembris, quorum alterum habent duo codices Trecopith. et Oxon. Quesnelli ac editiones Josiae Simleri, Surii, etc., alterum vero codex Theodoricianus ejusdem Quesnelli et noster praestantissimus Ratisponensis; hunc postremum cum antecedentibus litteris concinnentem praetulimus: facile autem fuit librariorum lapsu notam VI, disjunctis lateribus convertere in III, et scribere XIII pro XVI kal. Septemb. Neque moveat plerosque codices et collectiones omni chronica notatione carere: aliae enim insignes epistolae in omnibus mss. notam chronicam desiderant; quam si in aliquo codice inveniremus, non idcirco expungendam quispiam crederet, nisi forte historiae repugnaret. In praesenti autem epistola praeter fidem aliquot codicum diversae originis, inter quos praesertim Ratisponensis maximam fidem facit, non solum nihil repugnat, sed omnia potius ex antea dictis concordant. 3. De testimoniis huic epistolae subjectis aliquid hic tandem praemonendum est. S. Leo haec post pseudosynodum Ephesinam primum collegerat, ac in Orientem per legatos miserat, ut doctrinam suae epistolae 28, ad Flavianum, Latinorum ac", + "candidate_score": 0.64141, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_30_32", + "bdc_text": "videntur pleraeque nimis acurate scriptae , tantum abest , ut videri debeant mihi parum diligentes . Tiguri prima octobris festinantissime 1557 . Bullingerus tuus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_758", + "psc_text": "Sed praeterquam quod non est verosimile episcopos, qui III kal. Octobris in Urbe convenerant, per quinquaginta dies Romae fuisse detentos absoluta jam synodo die 13, aut serius 15 Octobris, ut liquet ex epist. 44 et sequentibus; praeter hoc, inquam, nullum antiquum documentum superest, quo probetur Leone pontifice dedicationem basilicae S. Petri celebratam fuisse die 18 Novembris. Adde quod Valentinianum an. 449 Romae fuisse nullum aliunde indicium est; nonnulla autem suppetunt documenta quae eum anno 450 ibidem exstitisse probant. 4. Quesnellus diss. 1 ad an. 450, n. 1, Baronii sententiam impugnans, in aliam apertius erroneam transiit, contendens has epistolas scriptas fuisse post festum S. Petri die 29 Junii an. 450. Error ex duobus manifeste detegitur. Primum quia hoc anno Valentinianus Romae erat mense Martio, quo legem edidit Novellis insertam tit. 7, de Indulgentiis reliquorum, nec non mense Aprili ex tit. 38, de Naviculariis annuis, etc., ex quibus dies festus S. Petri,", + "candidate_score": 0.640539, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_30_32", + "bdc_text": "videntur pleraeque nimis acurate scriptae , tantum abest , ut videri debeant mihi parum diligentes . Tiguri prima octobris festinantissime 1557 . Bullingerus tuus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_757", + "psc_text": "accessisse pridie ante festivitatem apostoli Petri; die autem sequenti, id est ipso die festo ad basilicam apostoli Petri processisse; et illic post nocturnum officium a Leone aliisque episcopis qui ad idem festum convenerant, exoratum fuisse ut ad Theodosium scriberet. Idipsum Placidiam et Eudoxiam Augustas rogatas fuisse, ex aliis earumdem epistolis liquet. 3. Cardinalis Baronius ad an. 449, n. 164, arbitratus est has quatuor epistolas eodem anno scriptas fuisse post diem dedicationis basilicae S. Petri, quae celebrari solet die decima octava Novembris, et ad eam diem usque retentos fuisse existimat episcopos, qui synodo Romanae superioribus epistolis 44 et seqq. memoratae interfuerant. Sed praeterquam quod non est verosimile episcopos, qui III kal. Octobris in Urbe convenerant, per quinquaginta dies Romae fuisse detentos absoluta jam synodo die 13, aut serius 15 Octobris, ut liquet ex epist. 44 et sequentibus; praeter hoc, inquam, nullum antiquum documentum superest, quo probetur Leone pontifice dedicationem basilicae S.", + "candidate_score": 0.638729, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_1_3", + "bdc_text": "D. Accepi et legi tuas , sed superiore septimana nullas a d. Friderycho a Salicibus accepi neque vidi . Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ; vicissim haec tibi communico :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1604", + "psc_text": "codicibus aliquid dicendum superest. Invenimus hanc epistolam in mss. decem et septem collectionum, nimirum 1, 3 et reliquis usque ad 13, nec non in 18 et 21 usque ad 24, ac praeterea in peculiari vetustissimo ms. capituli Veronensis 58. Duobus autem modis haec in ejusmodi collectionibus praefertur. In omnibus enim collectionibus posterioribus Dionysio ipsae Rustici inquisitiones desiderantur. Dionysius scilicet, omissis inquisitionibus, ipsarum loco titulos epistolae praefixit, quibus nonnumquam duas Leonis responsiones in unum minus apte copulavit, ut suo loco notabimus. Hos eosdem Dionysii titulos tantum nacti sumus in codicibus aliarum posteriorum collectionum Hispanicae, Hadrianeae, etc., quae hanc epistolam e Dionysio recepisse noscuntur. Hos titulos nos cum Quesnello in praemissa synopsi exhibebimus. Inquisitiones vero, sine quibus plerumque Leonis responsa intelligi nequeunt, Sirmondus primus edidit. Eas nos in quatuor collectionibus mss. Dionysio antiquioribus reperimus, scilicet in cod. Vat. Reginae collect. 1, in Vat. et Barber. collect. 3, in Lucensi collect. 4, in", + "candidate_score": 0.636624, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_27_29", + "bdc_text": "Tu saluta mihi amplissimos d. d. consules , fratres Philippum et Pontasellam , diligentissime vero d. Friderychum a Salicibus et d. Ioannem Traversum , cum quibus has communicabis inclusis iis tuis literis et mature missis . Valet eorum filius et proficit , scabie tamen iterum vexatur , ut solent fere huiusmodi adolescentuli . Vale una cum domo tua et perge mihi frequentes vel creberrimas scribere literas , nec est , quod excuses ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_890", + "psc_text": "dilectio tua litteris, quas per nostros accipiet, plenius instruetur. Data idibus Aprilis, Adelfio viro clarissimo consule. 1042 EPISTOLA LXXXI. AD JULIANUM EPISCOPUM. SYNOPSIS. Julianum diu per Dioscori improbitatem vexatum monet lapsos in communionem recipi non debere, nisi perfidia cum auctoribus damnata. LEO episcopus JULIANO episcopo. Litteras fraternitatis tuae per filios nostros Constantinopolitanos clericos, nuntias tuae salutis accepi; quibus te magnis tribulationibus gravatum fuisse significas: cum utique non defuerit materia sollicitudinis et laboris, quae inter procaces catholicae fidei adversarios inhaerentem veritati animum fatigarent; isque, ut scribis, fuerit animus ut per occasionem necessitatis et nobis te et patriae praesentares. Quod vere futurum speraveram, ut apertius omnium haereticorum ambages tuo ore recognoscerem. Sed gratias Deo, quod ita et incolumitas tua, et Ecclesiae causa profecit, ut liberum tibi fuerit apud eos interim degere, quorum nobis probabilis consensus innotuit, sicut et fratris Anatolii scripta profitentur, et gesta quae apud ipsum coram nostris sunt confecta demonstrant,", + "candidate_score": 0.635628, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D. Accepi et legi tuas , sed superiore septimana nullas a d. Friderycho a Salicibus accepi neque vidi . Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_471", + "psc_text": "88. Hinc nihil mirum si haec testimonia in documentis Graecis ante gesta Chalcedonensia laudatae epistolae subjecta fuerint, licet primum ejusdem epistolae exemplum iisdem caruerit: unde nec a nobis eidem subjicienda sunt. Cum vero apud Latinos nullum exemplum hactenus inventum sit in quo haec testimonia post epistolam ad Flavianum describantur, sed ea separatim edita et inserta occurrant in nonnullis antiquis Latinorum collectionibus, nimirum in collect. 5 Quesnelliana cap. 41, ubi ea descripta reperies tomo tertio, et in mss. collect. 3 cap. 82, nec non in codice Veronensi 38 cap. 37, satis probabile est solos Graecos, qui ea simul allata et allegata acceperant in Constantinopolitano conventu exemplaria scripsisse, in quibus ea epistola una cum testimoniis legeretur, ac exinde in Graecos codices ante gesta Chalcedonensia utraque simul traduxisse. Ex his autem apparet quam perperam P. Garnerius horum testimoniorum collectionem Theodoreto tribuerit, de quo tamen plura in observationibus ad notam ultimam Quesnelli. Inter testimonia", + "candidate_score": 0.634071, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_1_3", + "bdc_text": "D. Accepi et legi tuas , sed superiore septimana nullas a d. Friderycho a Salicibus accepi neque vidi . Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ; vicissim haec tibi communico :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_408", + "psc_text": "respondi, frater, litteris tuis, manavit in Isidorianam, ex Isidoriana autem, quae frequentior et magis obvia fuit, in collectiones 11, 12, 21 et 23, quarum auctores cum transcripserint quotquot Leonis epistolas in Isidoriana collectione reperere, transcripserunt etiam S. Petri Chrysologi epistolam, quemadmodum inter Leoninas in eadem collectione, sicut et in Hispanica, inserta fuerat. Licet ergo multi sint codices, et collectiones multae, quae decurtatam hujus epistolae editionem praeferunt; unica tamen omnium origo est, auctor scilicet collectionis Hispanicae, in cujus manus solum primum epistolae caput pervenisse, perspicuum fiet, si integrae editionis originem potioris et antiquitatis et auctoritatis esse ostendamus. 3. Hispanica collectione antiquior et majoris auctoritatis profecto est collectio epistolarum in causa Eutychetis, quae Actionibus Chalcedonensis concilii tum in Latinis, tum in Graecis exemplaribus praemissae aut insertae leguntur. Haec nimirum epistolarum collectio, quam in praefatione decimam septimam appellavimus, Latine erat compacta saltem ante medium sextum saeculum, quo Rusticus Romanae Ecclesiae diaconus collatis eximiis", + "candidate_score": 0.631931, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_1_3", + "bdc_text": "D. Accepi et legi tuas , sed superiore septimana nullas a d. Friderycho a Salicibus accepi neque vidi . Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ; vicissim haec tibi communico :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_467", + "psc_text": "Romani hanc notatiunculam praefixere: Pleraque haec sanctorum Patrum testimonia a S. Leone adjuncta sunt epistolae ipsius 97 (nunc 165) ad Leonem Augustum, sed in aliquibus Graecis codicibus concilii hujus inseruntur etiam hoc loco, nimirum post laudatam epistolam ad Flavianum. Haec autem Stephanus Baluzius intelligens de actione secunda notavit: Haec testimonia non exstant in codicibus mss., neque in antiquis editionibus: ac tamen etsi in aliquibus Graecis, ut monent editores Romani, inserantur in hoc loco, puto tamen lecta non fuisse in synodo, adeoque frustra descripta esse in his gestis, in quibus nulla horum testimoniorum mentio est, sed epistolae tantum. Omnem vero difficultatem sustulit observatio trium Graecorum exemplarium Chalcedonensium, quae memoravimus e bibliotheca Veneta S. Marci. Cum enim in his laudata ad Flavianum epistola, ut innuimus, bis proferatur, nimirum ante gesta, et in ipsis gestis; memorata testimonia Patrum non subjiciuntur epistolae gestis insertae, ut a Romanis edita sunt; sed describuntur post epistolam quae", + "candidate_score": 0.631929, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_1_3", + "bdc_text": "D. Accepi et legi tuas , sed superiore septimana nullas a d. Friderycho a Salicibus accepi neque vidi . Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ; vicissim haec tibi communico :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_462", + "psc_text": "quae peculiare Scripturarum et verborum studium exigebant, aliquid diligentiae ac subsidii contulisse; ex quo aliqui eas ab ipso dictatas crediderunt, et in Gallicani scriptoris gloriam apud Gallos vulgarunt. 6. Quantum porro intersit, ut tam celebris dogmatica epistola emendatissima, quoad fieri potest, edatur, cum per se satis intelligitur, tum vero demonstrant etiam luculentius illa trium episcoporum Galliae ad Leonem epist. 67, c. 2: Idcirco si dignanter admittitis, deprecamur ut opus et praesentibus et futuris temporibus profuturum (de hac epistola loquuntur), quod nos asservandi studio foliis mandare curavimus, sanctitas vestra percurrere, et si quid librarii errore defuerit, emendare dignetur. In hanc rem perficiendam codices triginta et amplius expendimus, et inter hos sex vetustissimos. qui millenariam aetatem attingunt. Cum haec epistola invenitur in omnibus collectionibus, quas in praefatione recensuimus, exceptis collect. 4, 6, 7, 14, 15 et 16, tum vero ad praecipuos cujusque collectionis mss. libros eamdem relegimus, inter quos vetustissimi sunt Vat.", + "candidate_score": 0.631334, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_16_18", + "bdc_text": "Haec omnia debemus sanctissimo ; der Tüffel gäb imm den lhon etc. De colloquio Wormatiensi prudentes nihil sperant ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_436", + "psc_text": "vestras sacras litteras: prohibebitur vero et quae evulgatur futura esse synodus; ut ne sanctissimae totius orbis Ecclesiae perturbentur. Omnem quae tecum est fraternitatem ego quique mecum sunt, salutamus. Sanus in Domino ac pro nobis orans, doneris nobis, Deo dilectissime et sanctissime pater. 781 Ἐπιστολή Φλαυιανοῦ ἐπισκόπου Κωνσταντινου πὸλεως γραφεῖσα πρὸς τὸν ἀρχιεπίσκοπον Λέοντα τῆς πρεσβυτέρας Ρώμης. Τῷ ἁγιωτάτohgr;ι καὶ μακαριωτάτῳ πατρὶ καὶ συλλειτουργῷ Λέοντι Φλαυιανὸς ἐν Κυρίῳ χαίρειν. Εὐσεβείας καὶ τοῦ ὀρθοτομεῖσθαι τὸν λόγον τῆς ἀληθείας οὐδὲν τιμιώτερον ἱερεῦσιν, ὡς ἐπίστασαι, θεοφιλέστατε. Πᾶσα γάρ ἡμῶν ἐλπὶς καὶ σωτηρία, καὶ ἀνταπόδοσις τῶν ἐπηγγελμένων ἀγαθῶν, ἐντεῦθεν ἐξήρτηται. Διά τοι τοῦτο, πάντα ποιητέον ἡμῖν καὶ πονητέον, ὑπὲρ τῆς ἀληθοῦς πίστεως, καὶ τῶν ἐκτεθέντων καὶ δογματισθέντων ὑπὸ τῶν ἁγίων πατέρων, ἐφ' ᾧ τε διὰ παντὸς καὶ ἐν παντοίαις περιστάσεσι πραγμάτων ἀκέραια καὶ ἄτρωτα ταῦτα διασώζεσθαι καὶ φυλάττεσθαι. ἀναγκαῖον οὖν ἦν καὶ νῦν ὁρῶντας ἡμᾶς βλαπτομένην τοῦ ὀρθόδοξον πίστιν, καὶ ἀνανεουμένην τοῦ Ἀπολλιναρίου καὶ Οὐαλεντίνου", + "candidate_score": 0.630502, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_24", + "bdc_text": "Rex occupatus bello Livoniensi nondum potuit caussam religionis tractare publicis comitiis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_268", + "psc_text": "multas provincias hostilis occupavit irruptio, et executionem legum tempestates interclusere bellorum. Ex quo inter sacerdotes Dei difficiles commeatus et rari coeperunt esse conventus, invenit ob publicam perturbationem secreta perfidia libertatem, et ad multarum mentium subversionem his malis est incitata, quibus debuit esse correcta. Quae vero illic aut quanta pars plebium a contagione pestis hujus aliena est, ubi, sicut dilectio tua indicat, lethali morbo etiam 697 quorumdam sacerdotum corda corrupta sunt; et per quos opprimenda falsitas et defendenda veritas credebatur, per ipsos doctrinae Priscillianae Evangelium subditur Christi, ut ad profanos sensus pietate sanctorum voluminum depravata, sub nominibus prophetarum et apostolorum non hoc praedicetur quod Spiritus sanctus docuit, sed quod diaboli minister inseruit. Quia ergo dilectio tua fideli, quantum potuit, diligentia damnatas olim opiniones sedecim capitulis comprehendit, nos quoque strictim omnia retractamus, ne aliquid harum blasphemiarum aut tolerabile videatur aut dubium. CAP. I. Quam impie de Trinitate personarum in Deo sentiant Priscillianistae.", + "candidate_score": 0.630153, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_24", + "bdc_text": "Rex occupatus bello Livoniensi nondum potuit caussam religionis tractare publicis comitiis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_396", + "psc_text": "optat custodiri. Dilectissimo fratri FLAVIANO episcopo LEO episcopus CAP. I. Cum christianissimus et clementissimus imperator sancta et laudabili fide pro Ecclesiae catholicae pace sollicitus, ad nos scripta transmiserit, de his quae apud vos perturbationis strepitum commoverunt, miramur fraternitatem tuam quidquid illud scandali fuit nobis silere potuisse, et non potius procurasse ut primitus nos insinuatio tuae relationis instrueret, 763 ne de rerum gestarum fide possemus ambigere. Accepimus enim libellum Eutychis presbyteri, qui se queritur, accusante Eusebio episcopo, immerito communione privatum, maxime cum evocatum se affuisse testetur, nec suam praesentiam denegasse; adeo ut in ipso judicio libellum appellationis se asserat obtulisse, nec tamen fuisse susceptum: qua ratione compulsus sit, ut contestatorios libellos in Constantinopolitana urbe proponeret. Quibus rebus intercedentibus, nondum agnoscimus qua justitia a communione Ecclesiae fuerit separatus. Sed respicientes ad causam, facti tui nosse volumus rationem, et usque ad nostram notitiam cuncta deferri: quoniam nos, qui sacerdotum Domini matura volumus esse", + "candidate_score": 0.627675, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D. Accepi et legi tuas , sed superiore septimana nullas a d. Friderycho a Salicibus accepi neque vidi . Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_467", + "psc_text": "Romani hanc notatiunculam praefixere: Pleraque haec sanctorum Patrum testimonia a S. Leone adjuncta sunt epistolae ipsius 97 (nunc 165) ad Leonem Augustum, sed in aliquibus Graecis codicibus concilii hujus inseruntur etiam hoc loco, nimirum post laudatam epistolam ad Flavianum. Haec autem Stephanus Baluzius intelligens de actione secunda notavit: Haec testimonia non exstant in codicibus mss., neque in antiquis editionibus: ac tamen etsi in aliquibus Graecis, ut monent editores Romani, inserantur in hoc loco, puto tamen lecta non fuisse in synodo, adeoque frustra descripta esse in his gestis, in quibus nulla horum testimoniorum mentio est, sed epistolae tantum. Omnem vero difficultatem sustulit observatio trium Graecorum exemplarium Chalcedonensium, quae memoravimus e bibliotheca Veneta S. Marci. Cum enim in his laudata ad Flavianum epistola, ut innuimus, bis proferatur, nimirum ante gesta, et in ipsis gestis; memorata testimonia Patrum non subjiciuntur epistolae gestis insertae, ut a Romanis edita sunt; sed describuntur post epistolam quae", + "candidate_score": 0.62502, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D. Accepi et legi tuas , sed superiore septimana nullas a d. Friderycho a Salicibus accepi neque vidi . Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_408", + "psc_text": "respondi, frater, litteris tuis, manavit in Isidorianam, ex Isidoriana autem, quae frequentior et magis obvia fuit, in collectiones 11, 12, 21 et 23, quarum auctores cum transcripserint quotquot Leonis epistolas in Isidoriana collectione reperere, transcripserunt etiam S. Petri Chrysologi epistolam, quemadmodum inter Leoninas in eadem collectione, sicut et in Hispanica, inserta fuerat. Licet ergo multi sint codices, et collectiones multae, quae decurtatam hujus epistolae editionem praeferunt; unica tamen omnium origo est, auctor scilicet collectionis Hispanicae, in cujus manus solum primum epistolae caput pervenisse, perspicuum fiet, si integrae editionis originem potioris et antiquitatis et auctoritatis esse ostendamus. 3. Hispanica collectione antiquior et majoris auctoritatis profecto est collectio epistolarum in causa Eutychetis, quae Actionibus Chalcedonensis concilii tum in Latinis, tum in Graecis exemplaribus praemissae aut insertae leguntur. Haec nimirum epistolarum collectio, quam in praefatione decimam septimam appellavimus, Latine erat compacta saltem ante medium sextum saeculum, quo Rusticus Romanae Ecclesiae diaconus collatis eximiis", + "candidate_score": 0.624731, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_27", + "bdc_text": "Tu saluta mihi amplissimos d. d. consules , fratres Philippum et Pontasellam , diligentissime vero d. Friderychum a Salicibus et d. Ioannem Traversum , cum quibus has communicabis inclusis iis tuis literis et mature missis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_828", + "psc_text": "Secreta etiam mandata legatis commissa indicat. Dilectissimo fratri RAVENNIO, LEO papa. Diu filios nostros Petronium presbyterum et Regulum diaconum in Urbe tenuimus: quoniam et de nostra hoc gratia merebantur, et fidei quae nunc quorumdam errore incessitur, ratio postulabat. Voluimus enim eos nostro interesse tractatui, et universa cognoscere quae per te cupimus ad omnium fratrum et consacerdotum nostrorum notitiam pervenire, charissime; hoc dilectioni tuae specialiter delegantes, ut sollicitudine vigilantiae tuae epistola 1001 nostra, quam ad Orientem pro fidei defensione direximus,) vel sanctae memoriae Cyrilli, quae nostris sensibus tota concordat, universis fratribus innotescat: ut certiores effecti contra eos qui incarnationem Domini pravis persuasionibus aestimant temerandam, spirituali se virtute praemuniant. Habes probabilem facultatem, qua cunctis Ecclesiis et Deo nostro episcopatus tui possis commendare primordia, si haec ita, ut credimus atque mandavimus, impleveris, frater charissime. Quae autem committenda litteris non fuerunt, cum praedictorum filiorum nostrorum insinuatione didiceris, Domini fretus auxilio efficaciter, 1002 ut diximus,", + "candidate_score": 0.62349, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_27", + "bdc_text": "Tu saluta mihi amplissimos d. d. consules , fratres Philippum et Pontasellam , diligentissime vero d. Friderychum a Salicibus et d. Ioannem Traversum , cum quibus has communicabis inclusis iis tuis literis et mature missis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1272", + "psc_text": "emendavimus, ex quibus colligitur omnes has epistolas eodem die VI idus Martias signatas fuisse. 2. Quoad ordinem vero, cum ex laudato testimonio epistolae 131 liquet S. pontificem scripsisse litteras ad Marcianum et Proterium antequam ad Julianum scriberet, tum vero ex initio cap. 2 epistolae 130, ad Marcianum, ubi Leo se Proterio rescripsisse testatur, palam fit litteras ad Proterium epistolae ad Marcianum praecessisse. Itaque licet omnes hae epistolae eodem die notentur, ex ipsarum tamen contextu Leo scripsit primum ad Proterium, dein ad Marcianum, ac tandem ad Julianum, et hunc ordinem in editione servabimus. 1253 EPISTOLA CXXIX. AD PROTERIUM EPISCOPUM ALEXANDRINUM. SYNOPSIS. I. Episcoporum esse vigilare ne fidei unitas violetur, quod vel litterulae immutatione fieri potest. --II. Ex traditione SS. PP. et suam epistolam catholicam, et docendos esse populus, asserit. --III. Fidem, disciplinam et privilegia Ecclesiarum ex norma vetustatis esse servanda. LEO PROTERIO episcopo Alexandrino. CAP. I. Laetificaverunt me litterae dilectionis tuae,", + "candidate_score": 0.612796, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_2", + "bdc_text": "Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_124", + "psc_text": "coss. EPISTOLA VII. AD EPISCOPOS PER ITALIAM. SYNOPSIS. Plurimos Manichaeorum vigilantia sua in urbe Roma detectos esse, et pari ab eis sollicitudine investigandos admonet. LEO universis episcopis per Italiae provincias constitutis in Domino salutem. CAP. I. In consortium vos nostrae sollicitudinis advocamus, ut vigilantia pastorali, ne quid diabolicae licere possit astutiae, commissis vobis gregibus diligentius consulatis: ne is qui Domini misericordia revelante per nostram curam a nostris ovibus morbus abigitur, necdum vobis praemonitis, et adhuc quid agatur ignaris, per vestras se dispergat Ecclesias, et suarum furtim cuniculos inveniat latebrarum, 624 ut quod a nobis in Urbe exstinguitur, tenebrosis apud vos radicibus seminetur. Plurimos impietatis Manichaeae sequaces et doctores in Urbe investigatio nostra reperit, vigilantia divulgavit, auctoritas et censura coercuit: quos potuimus emendare, correximus; et ut damnarent Manichaeum cum praedicationibus et disciplinis suis publica in Ecclesia professione, et manus suae subscriptione, compulimus; et ita de voragine impietatis suae confessos, poenitentiam concedendo,", + "candidate_score": 0.608009, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_27", + "bdc_text": "Tu saluta mihi amplissimos d. d. consules , fratres Philippum et Pontasellam , diligentissime vero d. Friderychum a Salicibus et d. Ioannem Traversum , cum quibus has communicabis inclusis iis tuis literis et mature missis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_462", + "psc_text": "quae peculiare Scripturarum et verborum studium exigebant, aliquid diligentiae ac subsidii contulisse; ex quo aliqui eas ab ipso dictatas crediderunt, et in Gallicani scriptoris gloriam apud Gallos vulgarunt. 6. Quantum porro intersit, ut tam celebris dogmatica epistola emendatissima, quoad fieri potest, edatur, cum per se satis intelligitur, tum vero demonstrant etiam luculentius illa trium episcoporum Galliae ad Leonem epist. 67, c. 2: Idcirco si dignanter admittitis, deprecamur ut opus et praesentibus et futuris temporibus profuturum (de hac epistola loquuntur), quod nos asservandi studio foliis mandare curavimus, sanctitas vestra percurrere, et si quid librarii errore defuerit, emendare dignetur. In hanc rem perficiendam codices triginta et amplius expendimus, et inter hos sex vetustissimos. qui millenariam aetatem attingunt. Cum haec epistola invenitur in omnibus collectionibus, quas in praefatione recensuimus, exceptis collect. 4, 6, 7, 14, 15 et 16, tum vero ad praecipuos cujusque collectionis mss. libros eamdem relegimus, inter quos vetustissimi sunt Vat.", + "candidate_score": 0.606961, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1", + "max_score": 0.670584, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_3_5", + "bdc_text": "vicissim haec tibi communico : Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ; horum enim aliquot postulare , ut excommunicentur Zvingliani , plures autem ex legatis refragari .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "LIBER PRIMUS. Dilectissimis fratribus ad nostrae dispensationis curam pertinentibus Augustinus in domino salutem. § 1 Nostis nos saepe uoluisse Donatistarum haereticorum sacrilegum errorem in notitiam manifestam non tam ex nostro quam ex ipsorum ore producere atque conuincere. unde factum est, ut ad nonnullos etiam primates eorum litteras daremus non quidem communicatorias, quiibusquibus se iam in praeteritum indignos a catholica ecclesia dissentiendo fecerunt, nec tamen contumeliosas sed pacificas, ut nobiscum quaestione discussa, quae illos ab orbis terrarum sancta communione disrupit, considerata ueritate corrigi uellent nec maiorum suorum animosam peruersitatem pertinacia stultiore defenderent, sed ad fructum caritatis radici catholicae redderentur. sed quoniam scriptum est: cum his qui oderant pacem eram pacificus, ita illi respuerunt litteras meas, sicut ipsam pacem, cui per eas consulebatur, oderunt. nunc uero cum essem in ecclesia Constantiniensi Absentio praesente et collega meo Fortunato eius episcopo, obtulerunt mihi fratres epistulam, quam ad suos presbyteros eiusdem schismatis episcopum dedisse dicebant,", + "candidate_score": 0.670584, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_4_6", + "bdc_text": "Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ; horum enim aliquot postulare , ut excommunicentur Zvingliani , plures autem ex legatis refragari . Brevi plura audiemus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "LIBER PRIMUS. Dilectissimis fratribus ad nostrae dispensationis curam pertinentibus Augustinus in domino salutem. § 1 Nostis nos saepe uoluisse Donatistarum haereticorum sacrilegum errorem in notitiam manifestam non tam ex nostro quam ex ipsorum ore producere atque conuincere. unde factum est, ut ad nonnullos etiam primates eorum litteras daremus non quidem communicatorias, quiibusquibus se iam in praeteritum indignos a catholica ecclesia dissentiendo fecerunt, nec tamen contumeliosas sed pacificas, ut nobiscum quaestione discussa, quae illos ab orbis terrarum sancta communione disrupit, considerata ueritate corrigi uellent nec maiorum suorum animosam peruersitatem pertinacia stultiore defenderent, sed ad fructum caritatis radici catholicae redderentur. sed quoniam scriptum est: cum his qui oderant pacem eram pacificus, ita illi respuerunt litteras meas, sicut ipsam pacem, cui per eas consulebatur, oderunt. nunc uero cum essem in ecclesia Constantiniensi Absentio praesente et collega meo Fortunato eius episcopo, obtulerunt mihi fratres epistulam, quam ad suos presbyteros eiusdem schismatis episcopum dedisse dicebant,", + "candidate_score": 0.665052, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_3_5", + "bdc_text": "vicissim haec tibi communico : Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ; horum enim aliquot postulare , ut excommunicentur Zvingliani , plures autem ex legatis refragari .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "scriptum est: cum his qui oderant pacem eram pacificus, ita illi respuerunt litteras meas, sicut ipsam pacem, cui per eas consulebatur, oderunt. nunc uero cum essem in ecclesia Constantiniensi Absentio praesente et collega meo Fortunato eius episcopo, obtulerunt mihi fratres epistulam, quam ad suos presbyteros eiusdem schismatis episcopum dedisse dicebant, sicut earundem quoque litterarum praetendebat inscriptio. quam cum legissem, ita miratus sum, quod primis uerbis suis totam partis suae communionem radicitus amputauit, ut nollem credere illius hominis esse litteras, quem solet fama praedicare quod inter eos doctrina atque facundia maxime 4 Donatistarum-errortm] Cresc. II 16, 20. IIII 10, 12 15 Ps. 119, 6-7 1 Augustinua contra petilianum bereticum 0 Incipit liber primus PQ 5 sacrilegium Pml 9 a om. 0 11 dirupit PQ 14 karitatis Q 15 oderunt v, cf. II 88, 195 18 Absentio] Alypio coni. v l* excellat. sed quia me legente aderant quidam, qui eius sermODissermonis cultum", + "candidate_score": 0.664773, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_4_6", + "bdc_text": "Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ; horum enim aliquot postulare , ut excommunicentur Zvingliani , plures autem ex legatis refragari . Brevi plura audiemus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "scriptum est: cum his qui oderant pacem eram pacificus, ita illi respuerunt litteras meas, sicut ipsam pacem, cui per eas consulebatur, oderunt. nunc uero cum essem in ecclesia Constantiniensi Absentio praesente et collega meo Fortunato eius episcopo, obtulerunt mihi fratres epistulam, quam ad suos presbyteros eiusdem schismatis episcopum dedisse dicebant, sicut earundem quoque litterarum praetendebat inscriptio. quam cum legissem, ita miratus sum, quod primis uerbis suis totam partis suae communionem radicitus amputauit, ut nollem credere illius hominis esse litteras, quem solet fama praedicare quod inter eos doctrina atque facundia maxime 4 Donatistarum-errortm] Cresc. II 16, 20. IIII 10, 12 15 Ps. 119, 6-7 1 Augustinua contra petilianum bereticum 0 Incipit liber primus PQ 5 sacrilegium Pml 9 a om. 0 11 dirupit PQ 14 karitatis Q 15 oderunt v, cf. II 88, 195 18 Absentio] Alypio coni. v l* excellat. sed quia me legente aderant quidam, qui eius sermODissermonis cultum", + "candidate_score": 0.661889, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_21_23", + "bdc_text": "Predicatur in Polonia evangelium ; sed graviter interim papistae obsistunt . Crescit tamen in dies Christi ecclesia , decrescit papistica .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_316", + "psc_text": "suum corpus etiam palpandum dubitantibus praebuit, consequentia uerba recitamus, ubi futuram ecclesiae latitudinem demonstrauit dicens: quoniam sic scriptum est et sic oportebat Christum pati et resurgere tertia die, et praedicari in nomine eius paenitentiam et re missionem peccatorum per omnes gentes, incipientibus ab Hierusalem, et uos omnibus gentibus ubi haec completa sunt communicare non uultis, quomodo estis oues huius pastoris, cuius auditis uocibus non solum non sequimini, uerum etiam repugnatis? et oues quidem uos non esse hinc docemus, esse autem lupos audite unde doceamus. iam enim quia ubi sit ecclesia uerbis ipsius apparet, manifestum est ubi sit ouile Christi. ab hoc igitur ouili certissimis uerbis domini demonstrato et expresso quicumque non dico per falsa, sed quod manifestum est per incerta hominum crimina oues segregant et ab unitatis atque caritatis uita ereptas et alienatas necant, nonne ipsi sunt lupi rapaces ? at enim et ipsi dominum Christum laudant et praedicant. hi", + "candidate_score": 0.647893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_4", + "bdc_text": "Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "scriptum est: cum his qui oderant pacem eram pacificus, ita illi respuerunt litteras meas, sicut ipsam pacem, cui per eas consulebatur, oderunt. nunc uero cum essem in ecclesia Constantiniensi Absentio praesente et collega meo Fortunato eius episcopo, obtulerunt mihi fratres epistulam, quam ad suos presbyteros eiusdem schismatis episcopum dedisse dicebant, sicut earundem quoque litterarum praetendebat inscriptio. quam cum legissem, ita miratus sum, quod primis uerbis suis totam partis suae communionem radicitus amputauit, ut nollem credere illius hominis esse litteras, quem solet fama praedicare quod inter eos doctrina atque facundia maxime 4 Donatistarum-errortm] Cresc. II 16, 20. IIII 10, 12 15 Ps. 119, 6-7 1 Augustinua contra petilianum bereticum 0 Incipit liber primus PQ 5 sacrilegium Pml 9 a om. 0 11 dirupit PQ 14 karitatis Q 15 oderunt v, cf. II 88, 195 18 Absentio] Alypio coni. v l* excellat. sed quia me legente aderant quidam, qui eius sermODissermonis cultum", + "candidate_score": 0.641985, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_20_22", + "bdc_text": "- Iam nunc copiosissimas ex Polonia literas accipio . Predicatur in Polonia evangelium ; sed graviter interim papistae obsistunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "scriptum est: cum his qui oderant pacem eram pacificus, ita illi respuerunt litteras meas, sicut ipsam pacem, cui per eas consulebatur, oderunt. nunc uero cum essem in ecclesia Constantiniensi Absentio praesente et collega meo Fortunato eius episcopo, obtulerunt mihi fratres epistulam, quam ad suos presbyteros eiusdem schismatis episcopum dedisse dicebant, sicut earundem quoque litterarum praetendebat inscriptio. quam cum legissem, ita miratus sum, quod primis uerbis suis totam partis suae communionem radicitus amputauit, ut nollem credere illius hominis esse litteras, quem solet fama praedicare quod inter eos doctrina atque facundia maxime 4 Donatistarum-errortm] Cresc. II 16, 20. IIII 10, 12 15 Ps. 119, 6-7 1 Augustinua contra petilianum bereticum 0 Incipit liber primus PQ 5 sacrilegium Pml 9 a om. 0 11 dirupit PQ 14 karitatis Q 15 oderunt v, cf. II 88, 195 18 Absentio] Alypio coni. v l* excellat. sed quia me legente aderant quidam, qui eius sermODissermonis cultum", + "candidate_score": 0.641774, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_8_10", + "bdc_text": "Benignum se nobis praebet Philippus . - In Gallia vel Picardia aiunt alii Peronam obsidione cingi , alii captam esse , quod non credo . Rex expeditione gravi se parat , ut hostibus progrediuntibus occurrat .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_387", + "psc_text": "I 12, 19 14 Matth. 7, 3 21 cf. Gen. 20 23 cf. Gen. 26, 11 24 cf. Gen. 47 25 cf. Gen. 39. 41. 42, 15 29 cf. Ex. 2, 10 cf. I Reg. 27 4 hosti Oml 7 ydolatria P idolatria Q 8 tetenetnr Oml 10 alliganerunt Oml 15 tni] tu Otnl 17 inqaies 0 20 considerastis Otnl 23 jsaac Q 28 typo 0m2Pml typho Pm2Qv 29 beneuolentiae v ad alienigenam regis Israhel compulsus iniquitate confugit. Helias ante currum pessimi regis non illius imperio, sed suo cucurrit obsequio. Helisaeus hospitae mulieri, si quid sibi forte a rege per eius intercessionem praestari uellet, etiam ultro offerendum putauit. sed ad ipsa iam tempora ueniam, quando captiuus dei populus habebatur, ubi, ut mitius loquar, mira tibi inrepsit obliuio. uolens enim probare, quod reges numquam christianitas nisi inuidos senserit, commemorasti tres pueros et Danihelem, quae passi sunt a persequentibus regibus, nec rebus,", + "candidate_score": 0.626417, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_5", + "bdc_text": "horum enim aliquot postulare , ut excommunicentur Zvingliani , plures autem ex legatis refragari .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_418", + "psc_text": "tacere et abscondere? ecce rex fuerit persecutor, cum obiecit leonibus Danihelem: quid, cum eo saluo recepto gaudens et gratulans inimicos eius dilaniandos et consumendos eisdem leonibus misit, fuit persecutor an non fuit? uolo respondeas. si enim fuit, cur ei Danihel ipse non restitit, curacum praesertim tanta familiaritate facillime potuisset? et nobis dicitis, ut reges ab hominum persecutione reuocemus! si autem propterea persecutor non fuit, quia scelus in sanctum uirum commissum iustissime uindicauit, quomodo uindicandum 16 pag. 123, 3 1 et Abdenago v 2 eurn) eis 0 blaphemaretur 0 temperabat (sic) Q 5 peccarum Oml 8 christi O 16 audetis mg. Om2 17 daniel OQ 18 sompnia Oml 20 et om. PQ 21 pr. flammis OQ est a regibus, quod Christi sacramenta exsufflantur, si prophetae membra, quia in periculum missa sunt, sic uindicari meruerunt? item concedo et manifestum est persecutorem fuisse regem, cum tres pueros, quod simulacrum adorare noluerint, misit in", + "candidate_score": 0.610756, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_29", + "bdc_text": "Vale una cum domo tua et perge mihi frequentes vel creberrimas scribere literas , nec est , quod excuses ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_491", + "psc_text": "peruersa PQ LIBER TERTIUS. § 1 Legi, Petiliane, litteras tuas, quando legere potui, quibus te satis indicasti aduersus catholicam ecclesiam pro parte Donati nec aliquid ualuisse dicere idoneum nec tacere permissum. quos aestus passus es, quanta cordis tempestate fluctuasti, cum legisses ea, quibus parti epistulae tuae, quae in manus meas tunc uenerat, quanta potui breuitate ac perspicuitate respondi! uidisti enim tanta firmitate roboratam, tanta luce illustratam quam tenemus et defendimus ueritatem, ut, quid contra eam dicendum esset, quo conuicta refelleretur, inuenire non posses. attendisti etiam multorum qui ea legerant expectationem in te esse conuersam, scire cupientium quid diceres, quid ageres, qua euaderes, quo ex tantis angustusangustiis quibus te dei uerbum circumuallarat erumperes. hic tu, qui debueras contempta opinione uanorum pergere in ueram sanamque sententiam, fecisti quod de talibus scriptura praedixit: dilexisti malitiam super benignitatem, iniquitatem magis quam loqui aequitatem. proinde si et ego tibi nellemuellem pro maledictis maledicta rependere, quid", + "candidate_score": 0.60359, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf041", + "work_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita", + "max_score": 0.66922, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_24_26", + "bdc_text": "Rex occupatus bello Livoniensi nondum potuit caussam religionis tractare publicis comitiis . Benignissime recepit d. Ioannem a Lasco , qui de ipso , uti ad me scribit , amplissimam concepit spem . Plura iam in negotiorum turba non possum .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1121", + "psc_text": "Celticus, consilio barbarus, studio tyrannico vehementer elatus, eo tempore cum esset magister militum, multos suae gentis, multos etiam Romanorum sub suo magisterio habens, terrorem plurimis, etiam ipsi principi, meditatione tyrannidis inferebat; eratque Arianus. Is ergo rogavit imperatorem ut intra civitatem ei unam daret ecclesiam. At ille eum se placare promisit. Tunc evocans Joannem, eique potentiam illius, meditatamque tyrannidem dicens, petebat ut data ecclesia ejus refrenaret intentionem. At ille virtute fortissimus: Noli, inquit, o imperator, haec promittere, neque sanctum canibus dare. Non enim potero Deo benedicentes expellere, et sanctum templum blasphemantibus injuste contradere. Neque hunc barbarum metuas, imperator; sed ambos nos jube vocari, et sub silentio inter nos quae dicuntur audi. Ego namque linguam illius sic frenabo, ut non praesumat petere quae dari non expedit. Hoc audiens imperator gavisus est, et utrumque altera die vocavit. Tunc Gainas petitionem suam poscebat; Joannes contradicebat, dicens: Non licet imperatori pietatem custodienti aliquid contra mandata", + "candidate_score": 0.66922, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_24_26", + "bdc_text": "Rex occupatus bello Livoniensi nondum potuit caussam religionis tractare publicis comitiis . Benignissime recepit d. Ioannem a Lasco , qui de ipso , uti ad me scribit , amplissimam concepit spem . Plura iam in negotiorum turba non possum .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1119", + "psc_text": "28, p. 235. CAPUT V. De conversione Celticorum per Joannem. Videns igitur etiam populum Celticorum Arianis retibus laqueatum, et cogitans de eorum capienda salute, consilium hujusmodi venationis invenit. Ejusdem namque linguae presbyteros, diaconos atque lectores fecit, et unam eis ecclesiam dedit. Qua occasione multos eorum cepit, dum et ipse frequenter illic iret, et per interpretem Celticum divinas lectiones exponeret. Haec ergo intra civitatem crebro faciens, et plurimos ejus gentis Arianorum ad apostolica dogmata revocavit. Apud Scythas autem quidam erant desiderium salutis habentes, quo non poterant pervenire. Quod Joannes agnoscens, quaesivit viros apostolico zelo ferventes, eosque direxit, et desiderantibus salutis gratiam ministravit. Ego autem etiam litteras ejus legi ad Leontium Ancyrae praesulem, quibus indicavit Scythas fuisse conversos in nostra provincia. Et cognoscens in quibusdam vicis Marcionis crevisse languorem, scripsit ejus loci pastoribus ut eos pellerent. Insuper etiam principis pro hac causa proferri petiit sanctionem. [ Haec desunt in mss. codicibus et", + "candidate_score": 0.659984, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_24_26", + "bdc_text": "Rex occupatus bello Livoniensi nondum potuit caussam religionis tractare publicis comitiis . Benignissime recepit d. Ioannem a Lasco , qui de ipso , uti ad me scribit , amplissimam concepit spem . Plura iam in negotiorum turba non possum .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1120", + "psc_text": "ministravit. Ego autem etiam litteras ejus legi ad Leontium Ancyrae praesulem, quibus indicavit Scythas fuisse conversos in nostra provincia. Et cognoscens in quibusdam vicis Marcionis crevisse languorem, scripsit ejus loci pastoribus ut eos pellerent. Insuper etiam principis pro hac causa proferri petiit sanctionem. [ Haec desunt in mss. codicibus et in ed. V. ] Quod igitur ecclesiarum curam in animo habuerit secundum divinum Apostolum, satis haec docuerint. [ Haec autem desunt in edit. Valesii ] Licet autem etiam aliunde illius libertatem intelligere. THEODORETUS, lib. V, cap. 30, p. 236. CAPUT VI. De Gaina magistro militum ejusque rebellione. Gainas quidam genere Celticus, consilio barbarus, studio tyrannico vehementer elatus, eo tempore cum esset magister militum, multos suae gentis, multos etiam Romanorum sub suo magisterio habens, terrorem plurimis, etiam ipsi principi, meditatione tyrannidis inferebat; eratque Arianus. Is ergo rogavit imperatorem ut intra civitatem ei unam daret ecclesiam. At ille eum se placare promisit.", + "candidate_score": 0.659978, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_22_24", + "bdc_text": "sed graviter interim papistae obsistunt . Crescit tamen in dies Christi ecclesia , decrescit papistica . Rex occupatus bello Livoniensi nondum potuit caussam religionis tractare publicis comitiis .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_303", + "psc_text": "quos omnes imperator posita lege sancivit auferri eorum oratoria et ecclesiis applicari; et neque in domibus privatorum eos congregationes patiebatur, nec publice celebrare. Melius enim judicabat in ecclesia catholica communicandum, et in eam cunctis convenire suadebat. Propter quam legem arbitror haeresis memoriam fuisse destructam. Nam priorum principum temporibus Christi cultores licet sectarum diversitate differrent, apud paganos tamen Christiani esse putabantur, et similiter passionibus subjacebant, ac semetipsos propter communes persecutiones examinaro non poterant, et propterea facile inter se convenientes missas celebrabant. Et licet essent pauci, non tamen videbantur esse divisi. Post hanc vero legem neque publice in ecclesias poterant convenire, neque latenter, dum episcopi civitatum et clerici observantes talia prohiberent. Hinc ergo plurimi metuentes ad Ecclesiam se catholicam contulerunt. Alii vero manserunt in sua sententia, non tamen successores haeresis reliquerunt. SOZOMEN., lib. II, cap. 30. Edit. Christ. Vales. cap. 32, p. 492. CAPUT XII. Quomodo et ubi imperator Constantinus imperatores tres", + "candidate_score": 0.641217, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_8_10", + "bdc_text": "Benignum se nobis praebet Philippus . - In Gallia vel Picardia aiunt alii Peronam obsidione cingi , alii captam esse , quod non credo . Rex expeditione gravi se parat , ut hostibus progrediuntibus occurrat .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1230", + "psc_text": "Cumque ad Mesopotamiam bellum fuisset de Armeniae regione translatum, Romani Persas Nisibi clausos fortiter obsidebant, ligneas turres facientes adversus eos, easque contra muros applicantes, et plurimos de muris contra se pugnantium perimentes. Porro 371 Barabanes Persarum rex, audiens Azazenam regionem ab eis fuisse vastatam, et eos qui in Nisibi clausi videbantur obsessos, seipsum cum magno exercitu praeparavit occurrere. Miratusque Romanorum virtutem, Saracenorum solatia postulavit. Quorum tunc erat rex Alamundarus vir fortis et praeliator, qui dum multa millia Saracenorum haberet, Persarum regi victoriam promittebat, seque ei Antiochiam Syriae traditurum. Sed non contigit quod putavit. Deus enim omnibus Saracenis quemdam irrationabilem metum latenter injecit, ita ut putarent sibimet Romanos insistere. Turbatique nec habentes quo fugerent, in fluvium Euphratem semetipsos armati projiciebant: ubi plus centum millia virorum necata atque consumpta sunt. His ita provenientibus, Nisibin obsidentes cum audirent Persarum regem plurimos elephantos adducere, perterriti cuncta quidem obsessionis machinamenta concremaverunt, et ad propria loca", + "candidate_score": 0.639535, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_24", + "bdc_text": "Rex occupatus bello Livoniensi nondum potuit caussam religionis tractare publicis comitiis .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_303", + "psc_text": "quos omnes imperator posita lege sancivit auferri eorum oratoria et ecclesiis applicari; et neque in domibus privatorum eos congregationes patiebatur, nec publice celebrare. Melius enim judicabat in ecclesia catholica communicandum, et in eam cunctis convenire suadebat. Propter quam legem arbitror haeresis memoriam fuisse destructam. Nam priorum principum temporibus Christi cultores licet sectarum diversitate differrent, apud paganos tamen Christiani esse putabantur, et similiter passionibus subjacebant, ac semetipsos propter communes persecutiones examinaro non poterant, et propterea facile inter se convenientes missas celebrabant. Et licet essent pauci, non tamen videbantur esse divisi. Post hanc vero legem neque publice in ecclesias poterant convenire, neque latenter, dum episcopi civitatum et clerici observantes talia prohiberent. Hinc ergo plurimi metuentes ad Ecclesiam se catholicam contulerunt. Alii vero manserunt in sua sententia, non tamen successores haeresis reliquerunt. SOZOMEN., lib. II, cap. 30. Edit. Christ. Vales. cap. 32, p. 492. CAPUT XII. Quomodo et ubi imperator Constantinus imperatores tres", + "candidate_score": 0.630916, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_9_11", + "bdc_text": "- In Gallia vel Picardia aiunt alii Peronam obsidione cingi , alii captam esse , quod non credo . Rex expeditione gravi se parat , ut hostibus progrediuntibus occurrat . Naves aliquot Anglorum et Belgarum , in quibus et magnae pecuniae et copiae fuerunt , a Gallis captae dicuntur in mari Britannico et in Galliam abductae ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_905", + "psc_text": "Syriam, atque Persas, fuere monachorum, quorum si vel nomina conscribere quispiam voluerit, multos libros implebit. SOZOMEN., lib. VI, cap. 28. p. 677. CAPUT II. Quod Ariani Constantinopoli comprehendentes orthodoxos, multos in navi concremaverint. Eo siquidem tempore in Constantinopolitana urbe comprehendentes Ariani quosdam religionis piae presbyteros, eosque mittentes in navem inermem, et trahentes in pelagus, aliis quippe in alia nave sequentibus, immisso igne cremaverunt. Quo facto, sancti viri cum igne atque mari pugnantes, novissime sunt absorpti, et triumpho martyrii coronati. THEODORETUS, lib. IV, cap. 22. Edit. Christ. Vales., cap. 24, p. 187. CAPUT III. Quod Valens paganis, Judaeis et haereticis tribuerit potestatem suas festivitates agendi, et orthodoxis ubique prohibuerit, et de Flaviani Diodorique virtutibus. In Antiochia vero Valens plurimo tempore commoratus, omnibus licentiam dedit gentilibus, atque Judaeis, nec non haereticis, suas festivitates agendi. Nam et gentiles festivitates agebant, daemonibus ministrantes, et post Julianum a Joviano idololatriae vanitates exstinctas, florere rursus iste", + "candidate_score": 0.6298, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_8_10", + "bdc_text": "Benignum se nobis praebet Philippus . - In Gallia vel Picardia aiunt alii Peronam obsidione cingi , alii captam esse , quod non credo . Rex expeditione gravi se parat , ut hostibus progrediuntibus occurrat .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1209", + "psc_text": "Eodem tempore apud Persas Christianitas est dilatata. Inter Romanos enim et Persas semper propter diversas causas mittuntur legationes. Tunc ergo casus attulit ut Maruthas Mesopotamenus episcopus, cujus dudum meminimus, a Romanorum imperatore ad Persarum destinaretur regem. Qui multam reverentiam apud Marutham inveniens, eum decenter honorabat, et tanquam divinum respiciebat virum. Hoc factum mordebat magos, metuentes ne regem Christianum fieri suaderet. Nam cum dolore capitis multo tempore torqueretur, magis eum curare non valentibus, Maruthas orationibus fecit incolumem; ob hanc ergo causam moliti sunt quamdam magi fallaciam. Et quoniam Persae ignem colunt, consuevitque rex in quadam domo ignem ardentem perpetuo suppliciter adorare, magi sub terra hominem quemdam abscondentes tempore quo rex solebat adorare, eum talia clamare fecerunt: Mitte foras regem; impie enim egit, quia sacerdotem Christianorum judicat esse venerandum. Haec audiens Isdigerdes Persarum rex, licet reverentiam haberet, tamen Marutham abjicere cogitabat. Porro Maru has vere Deo venerabilis homo, vacabat orationibus, per quas", + "candidate_score": 0.621708, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_10_12", + "bdc_text": "Rex expeditione gravi se parat , ut hostibus progrediuntibus occurrat . Naves aliquot Anglorum et Belgarum , in quibus et magnae pecuniae et copiae fuerunt , a Gallis captae dicuntur in mari Britannico et in Galliam abductae ; magnae naves onustae viris et rebus ex Hispaniis venientes non procul a portu Anglico naufragio perierunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_827", + "psc_text": "ad mare medium pervenirent, eos demergerent, et hoc modo morerentur. Quo facto, perductis eis in medium sinum qui vocatur Astacenus, quod jusserat praefectus et imperator impletum est, et in aliam sequentem naviculam nautae transeuntes concremaverunt navem. Contigit autem ventum subsolanum nimie flare; et ita navis velociter est accensa. Cujus reliquiae pervenerunt ad locum qui Acidiza nuncupatur, ubi ad plenum cum viris religiosis absumptae sunt. Quod tamen aiunt non sine ultione transisse. Fames namque repente secuta est circa Phrygias gentes; ita ut necessitatem haberent habitatores patriam relinquere, et ad Constantinopolim diversasque provincias properare. SOCRATES, lib. IV, cap. 13. Edit. Christ. Vales. cap. 16, p. 227. CAPUT XXXI. Quid Valens gesserit in Antiochia et Cappadocia. Valens itaque, Nicomedia relicta, pergebat ad Antiochiam. Interea dum venisset ad Cappadociam, solite [ ms. Lyr., sollicite] ejus loci turbabat Ecclesias, Arianis eas tradere volens. Quod se credebat cito perficere, eo quod pro quibusdam inimicitiis Basilius Eusebio,", + "candidate_score": 0.610287, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_5", + "bdc_text": "horum enim aliquot postulare , ut excommunicentur Zvingliani , plures autem ex legatis refragari .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_833", + "psc_text": "exsilio plurimorum orthodoxorum. Et haec quidem cum praefectus imperatori dixisset, populum quidem, quod sustinebat, non pertulit experiri. Verum igitur duces eorum, id est presbyteros atque diaconos interrogare praeceptus est, ut unum e duobus eligerent: aut communicare lupo, aut urbe pelli, et in quibusdam extremis partibus destinari. Cumque congregasset universos, mitibus utebatur verbis, persuadere nitens ut leges sequerentur imperatoris: indicium vesaniae dicens esse, ut tanto imperatori pauci homines resultarent. Cumque cuncti tacerent, ad horum ducem Eulogium, virum valde laudandum praefectus ait: Cur non respondes his quae dicuntur a nobis? At ille: non, inquit, oportet nihil interrogatum respondere. Tunc praefectus: Multa itaque verba locutus sum, monens vos quae satis expediunt. Porro Eulogius universis haec dicta fuisse respondit; et incongruum esse ut solus, alios despiciens, responderet. Si vero me solum, inquit, interrogas, meam declarabo sententiam. Praefectus ait: Communica possidenti regnum. At ille pacifice et nimis gratanter ait: Et mihi regni quoque sacerdotiique consortium", + "candidate_score": 0.609672, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_11_13", + "bdc_text": "Naves aliquot Anglorum et Belgarum , in quibus et magnae pecuniae et copiae fuerunt , a Gallis captae dicuntur in mari Britannico et in Galliam abductae ; magnae naves onustae viris et rebus ex Hispaniis venientes non procul a portu Anglico naufragio perierunt . Exarsit grave bellum inter Anglos et Scotos , ac Scoti , Gallorum socii , hactenus victores fuerunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_905", + "psc_text": "Syriam, atque Persas, fuere monachorum, quorum si vel nomina conscribere quispiam voluerit, multos libros implebit. SOZOMEN., lib. VI, cap. 28. p. 677. CAPUT II. Quod Ariani Constantinopoli comprehendentes orthodoxos, multos in navi concremaverint. Eo siquidem tempore in Constantinopolitana urbe comprehendentes Ariani quosdam religionis piae presbyteros, eosque mittentes in navem inermem, et trahentes in pelagus, aliis quippe in alia nave sequentibus, immisso igne cremaverunt. Quo facto, sancti viri cum igne atque mari pugnantes, novissime sunt absorpti, et triumpho martyrii coronati. THEODORETUS, lib. IV, cap. 22. Edit. Christ. Vales., cap. 24, p. 187. CAPUT III. Quod Valens paganis, Judaeis et haereticis tribuerit potestatem suas festivitates agendi, et orthodoxis ubique prohibuerit, et de Flaviani Diodorique virtutibus. In Antiochia vero Valens plurimo tempore commoratus, omnibus licentiam dedit gentilibus, atque Judaeis, nec non haereticis, suas festivitates agendi. Nam et gentiles festivitates agebant, daemonibus ministrantes, et post Julianum a Joviano idololatriae vanitates exstinctas, florere rursus iste", + "candidate_score": 0.60596, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_10_12", + "bdc_text": "Rex expeditione gravi se parat , ut hostibus progrediuntibus occurrat . Naves aliquot Anglorum et Belgarum , in quibus et magnae pecuniae et copiae fuerunt , a Gallis captae dicuntur in mari Britannico et in Galliam abductae ; magnae naves onustae viris et rebus ex Hispaniis venientes non procul a portu Anglico naufragio perierunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_408", + "psc_text": "cum quo Patri est gloria in saecula saeculorum, Amen. Veniens igitur Athanasius in Aegyptum, quos quidem agnovit Arii sectatores deposuit. Quibus a se depositis, Ecclesias eorum praecepit fidem tenere Nicaeni concilii, eamque summo studio custodiri. SOZOMEN., lib. III, cap. 21 Edit. Christ. Vales. cap. 22, p. 535. CAPUT XXXVII. De Magnentio tyranno, et de Britannioine atque Nepotiano. Sic itaque se rebus habentibus Magnentius tyrannus circa partes emersit Hesperias ( an. Dom. 352); qui Constantem imperatorem Occidentalium partium, facto dolo, circa Gallias interemit. Quo gesto, intestinum inflammatum est bellum. Magnentius etenim tyrannus cunctam tenebat Italiam, Africamque, et Libyam, simul et Gallias. In Illyrico vero et in Sirmio aliud rursus a militibus exortum est bellum per tyrannum nomine Britannionem. Sed etiam Romam tumultus non fortuitus detinebat. Fratruelis namque Constantini Nepotianus nomine imperium assumpserat, monomachorum virtute suffultus, et Nepotianum quidem Magnentii milites deposuerunt; Magnentius autem procedens, universas partes vastabat Hesperiae. Horum igitur omnium", + "candidate_score": 0.603583, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_10_12", + "bdc_text": "Rex expeditione gravi se parat , ut hostibus progrediuntibus occurrat . Naves aliquot Anglorum et Belgarum , in quibus et magnae pecuniae et copiae fuerunt , a Gallis captae dicuntur in mari Britannico et in Galliam abductae ; magnae naves onustae viris et rebus ex Hispaniis venientes non procul a portu Anglico naufragio perierunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_905", + "psc_text": "Syriam, atque Persas, fuere monachorum, quorum si vel nomina conscribere quispiam voluerit, multos libros implebit. SOZOMEN., lib. VI, cap. 28. p. 677. CAPUT II. Quod Ariani Constantinopoli comprehendentes orthodoxos, multos in navi concremaverint. Eo siquidem tempore in Constantinopolitana urbe comprehendentes Ariani quosdam religionis piae presbyteros, eosque mittentes in navem inermem, et trahentes in pelagus, aliis quippe in alia nave sequentibus, immisso igne cremaverunt. Quo facto, sancti viri cum igne atque mari pugnantes, novissime sunt absorpti, et triumpho martyrii coronati. THEODORETUS, lib. IV, cap. 22. Edit. Christ. Vales., cap. 24, p. 187. CAPUT III. Quod Valens paganis, Judaeis et haereticis tribuerit potestatem suas festivitates agendi, et orthodoxis ubique prohibuerit, et de Flaviani Diodorique virtutibus. In Antiochia vero Valens plurimo tempore commoratus, omnibus licentiam dedit gentilibus, atque Judaeis, nec non haereticis, suas festivitates agendi. Nam et gentiles festivitates agebant, daemonibus ministrantes, et post Julianum a Joviano idololatriae vanitates exstinctas, florere rursus iste", + "candidate_score": 0.601316, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_11", + "bdc_text": "Naves aliquot Anglorum et Belgarum , in quibus et magnae pecuniae et copiae fuerunt , a Gallis captae dicuntur in mari Britannico et in Galliam abductae ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_905", + "psc_text": "Syriam, atque Persas, fuere monachorum, quorum si vel nomina conscribere quispiam voluerit, multos libros implebit. SOZOMEN., lib. VI, cap. 28. p. 677. CAPUT II. Quod Ariani Constantinopoli comprehendentes orthodoxos, multos in navi concremaverint. Eo siquidem tempore in Constantinopolitana urbe comprehendentes Ariani quosdam religionis piae presbyteros, eosque mittentes in navem inermem, et trahentes in pelagus, aliis quippe in alia nave sequentibus, immisso igne cremaverunt. Quo facto, sancti viri cum igne atque mari pugnantes, novissime sunt absorpti, et triumpho martyrii coronati. THEODORETUS, lib. IV, cap. 22. Edit. Christ. Vales., cap. 24, p. 187. CAPUT III. Quod Valens paganis, Judaeis et haereticis tribuerit potestatem suas festivitates agendi, et orthodoxis ubique prohibuerit, et de Flaviani Diodorique virtutibus. In Antiochia vero Valens plurimo tempore commoratus, omnibus licentiam dedit gentilibus, atque Judaeis, nec non haereticis, suas festivitates agendi. Nam et gentiles festivitates agebant, daemonibus ministrantes, et post Julianum a Joviano idololatriae vanitates exstinctas, florere rursus iste", + "candidate_score": 0.59364, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_13", + "bdc_text": "Exarsit grave bellum inter Anglos et Scotos , ac Scoti , Gallorum socii , hactenus victores fuerunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_408", + "psc_text": "cum quo Patri est gloria in saecula saeculorum, Amen. Veniens igitur Athanasius in Aegyptum, quos quidem agnovit Arii sectatores deposuit. Quibus a se depositis, Ecclesias eorum praecepit fidem tenere Nicaeni concilii, eamque summo studio custodiri. SOZOMEN., lib. III, cap. 21 Edit. Christ. Vales. cap. 22, p. 535. CAPUT XXXVII. De Magnentio tyranno, et de Britannioine atque Nepotiano. Sic itaque se rebus habentibus Magnentius tyrannus circa partes emersit Hesperias ( an. Dom. 352); qui Constantem imperatorem Occidentalium partium, facto dolo, circa Gallias interemit. Quo gesto, intestinum inflammatum est bellum. Magnentius etenim tyrannus cunctam tenebat Italiam, Africamque, et Libyam, simul et Gallias. In Illyrico vero et in Sirmio aliud rursus a militibus exortum est bellum per tyrannum nomine Britannionem. Sed etiam Romam tumultus non fortuitus detinebat. Fratruelis namque Constantini Nepotianus nomine imperium assumpserat, monomachorum virtute suffultus, et Nepotianum quidem Magnentii milites deposuerunt; Magnentius autem procedens, universas partes vastabat Hesperiae. Horum igitur omnium", + "candidate_score": 0.588016, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf052", + "work_id": "051_Prosper-Aquitanus_Chronicum-integrum", + "max_score": 0.66877, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_24_26", + "bdc_text": "Rex occupatus bello Livoniensi nondum potuit caussam religionis tractare publicis comitiis . Benignissime recepit d. Ioannem a Lasco , qui de ipso , uti ad me scribit , amplissimam concepit spem . Plura iam in negotiorum turba non possum .", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Chronicum-integrum_window_155", + "psc_text": "tot nobilium provinciarum latissima eversione credita est saevitia et cupiditas hostilis expleta: nihilque inter omnia consilia principis ac senatus, populique Romani salubrius visum est, quam ut per legatos pax truculentissimi regis expeteretur. 752 Suscepit hoc negotium cum viro consulari Avieno, et viro praefectorio Trigetio beatissimus papa Leo auxilio Dei fretus, quem sciret numquam piorum laboribus defuisse. Nec aliud secutum est quam praesumpserat fides. Nam tota legatione dignanter accepta, ita summi sacerdotis praesentia rex gavisus est, ut et bello abstineri praeciperet, et ultra Danubium promissa pace discederet. OPILIONE V. C. CONSULE. Synodus Chalcedonensis peracta, Eutyche Dioscoroque damnatis: omnes autem qui se ab eis retraxerunt, in communionem recepti, confirmata universaliter fide, quae de incarnatione Verbi secundum Evangelicam et Apostolicam doctrinam per sanctum papam Leonem praedicabatur. Attila in sedibus suis mortuo, magna primum inter filios ipsius certamina de obtimendo regno exorta sunt: deinde aliquot gentium, quae Chunnis parebant, defectus secuti, causas et occasiones", + "candidate_score": 0.66877, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_13_15", + "bdc_text": "Exarsit grave bellum inter Anglos et Scotos , ac Scoti , Gallorum socii , hactenus victores fuerunt . Nuper 500 equitum trucidarunt ; quotidie incursiones et certamina fiunt .", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Chronicum-integrum_window_117", + "psc_text": "Samosateno et Artemone, de quibus supra dictum est, conceptum auctoribus. GRATIANO IV ET MEROBAUDE. Alemannorum multa millia apud Argentariam 733 oppidum Galliarum ab exercitu Gratiani caesa. Gens Hunnorum Gothos vastat, qui a Romanis sine armorum depositione suscepti rebellant. VALENTE VI ET VALENTINIANO II. Superatis Romanis, Gothi funduntur in Thracia. Valens de Antiochia exire compulsus, sera 734 poenitentia nostros de exsilio revocat. Lacrymabile bellum in Thracia: in quo deserente equitum praesidio, Romanae legiones usque ad internecionem a Gothis caesae sunt. Ipse autem Valens cum sagitta saucius fugeret, et ob dolorem nimium saepe equo laberetur, ad cujusdam villae casam deportatus est. Quo persequentibus barbaris, incensa cum eodem domo, sepultura quoque caruit. PARS SECUNDA. A MORTE VALENTIS IMPERATORIS USQUE AD OBITUM VALENTINIANI TERTII ET ROMAM A VANDALIS CAPTAM. Hucusque Hieronymus presbyter ordinem praecedentium digessit annorum. Nos quae consecuta sunt adjicere curavimus. Igitur Valente a Gothis in Thracia concremato, GRATIANUS cum fratre VALENTINIANO, XLI,", + "candidate_score": 0.601528, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_13_15", + "bdc_text": "Exarsit grave bellum inter Anglos et Scotos , ac Scoti , Gallorum socii , hactenus victores fuerunt . Nuper 500 equitum trucidarunt ; quotidie incursiones et certamina fiunt .", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Chronicum-integrum_window_153", + "psc_text": "suscepit regnum, vir gravissimus, et non solum reipublicae, sed etiam Ecclesiae pernecessarius. Hujus edictis apostolicae sedis auctoritatem secutis, synodus Ephesina damnatus, et apud Chalcedonem celebrari concilium episcopale decernitur: ut correctis venia mederetur, et pertinaces cum haeresi depellerentur. Placidia defuncta est V kalendas Decembris. MARCIANO AUGUSTO ET FLAVIO ADELPHIO. Attila post necem fratris, auctus opibus interempti, multa vicinarum sibi gentium millia cogit in belLum, quod Gothis tantum se inferre, tamquam custos Romanae amicitiae denuntiabat. Sed cum transito Rheno saevissimos ejus impetus multae Gallicanae urbes experirentur, cito et nostris et Gothis placuit, ut furori superborum hostium consociatis exercitibus repugnaretur. Tantaque Aetii patricii providentia fuit, ut raptim congregatis undique bellatoribus viris, adversae multitudini non impar occurreret. In quo conflictu, quamvis neutris cedentibus, inaestimabiles strages commorientium factae sint, Chunnos tamen eo constat victos fuisse, quod amissa praeliandi fiducia, qui super fuerant ad propria reverterunt. HERCULANO ET SPORATIO. Attila redintegratis viribus quas in Gallia amiserat,", + "candidate_score": 0.598836, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_13", + "bdc_text": "Exarsit grave bellum inter Anglos et Scotos , ac Scoti , Gallorum socii , hactenus victores fuerunt .", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Chronicum-integrum_window_117", + "psc_text": "Samosateno et Artemone, de quibus supra dictum est, conceptum auctoribus. GRATIANO IV ET MEROBAUDE. Alemannorum multa millia apud Argentariam 733 oppidum Galliarum ab exercitu Gratiani caesa. Gens Hunnorum Gothos vastat, qui a Romanis sine armorum depositione suscepti rebellant. VALENTE VI ET VALENTINIANO II. Superatis Romanis, Gothi funduntur in Thracia. Valens de Antiochia exire compulsus, sera 734 poenitentia nostros de exsilio revocat. Lacrymabile bellum in Thracia: in quo deserente equitum praesidio, Romanae legiones usque ad internecionem a Gothis caesae sunt. Ipse autem Valens cum sagitta saucius fugeret, et ob dolorem nimium saepe equo laberetur, ad cujusdam villae casam deportatus est. Quo persequentibus barbaris, incensa cum eodem domo, sepultura quoque caruit. PARS SECUNDA. A MORTE VALENTIS IMPERATORIS USQUE AD OBITUM VALENTINIANI TERTII ET ROMAM A VANDALIS CAPTAM. Hucusque Hieronymus presbyter ordinem praecedentium digessit annorum. Nos quae consecuta sunt adjicere curavimus. Igitur Valente a Gothis in Thracia concremato, GRATIANUS cum fratre VALENTINIANO, XLI,", + "candidate_score": 0.59005, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_13", + "bdc_text": "Exarsit grave bellum inter Anglos et Scotos , ac Scoti , Gallorum socii , hactenus victores fuerunt .", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Chronicum-integrum_window_128", + "psc_text": "Maximum quemdam tyrannidem transferens, interemerat. HONORIO IX ET THEODOSIO V COSS. Maximo in Hispania regno ablato, vita est concessa, eo quod modestia humilitasque hominis affectati imperii invidiam non merebatur. Gothi rege Athaulpho Gallias ingressi. Eodem tempore Heros vir sanctus, et beati Martini discipulus, cum Arelatensi oppido episcopus praesideret, a populo ipsius civitatis 740 insons, et nulli insimulationi obnoxius, pulsus est, inque ejus locum Patroclus ordinatus, amicus et famaliaris Constantii magistri militum, cujus per ipsum gratia quaerebatur. Quae res inter episcopos regionis illius magnarum discordiarum causa fuit. LUCIANO VIRO CLARISSIMO CONSULE. Hujus collega in consulatu fuit Heraclianus, qui novarum in Africa rerum reus, et honorem amisit et vitam. Burgundiones partem Galliae propinquantem Rheno obtinuerunt. Jovinus et Sebastianus fratres in Galliis regno arrepto interempti. Hac tempestate Pelagius Brito dogma nominis sui contra gratiam Christi, Coelestio et Juliano adjutoribus, exseruit, multosque in suum traxit errorem, praedicans unumquemque ad justitiam voluntate propria regi, tantumque", + "candidate_score": 0.585107, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.667646, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_1_3", + "bdc_text": "D. Accepi et legi tuas , sed superiore septimana nullas a d. Friderycho a Salicibus accepi neque vidi . Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ; vicissim haec tibi communico :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2849", + "psc_text": "Firmum, anno praeterito, ob rem earum Ravennam, et inde Africam Siciliamque direximus, quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum presbyterum Firmum direxi; quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te, et mei memorem, Christus Dominus custodiat, domine vere sancte, et beatissime papa. Et subter: Grandem latini sermonis in ista provincia notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque dictincta est: pleraque enim prioris laboris, fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CLXXIII. Augustinus Donato, villae Mutugennae in dioecesi Hipponensi presbytero donatistae, qui jussus comprehendi et adduci ad ecclesiam, conatus est sibi vim inferre, suadet ut re sobrie perpensa resipiscat, docens pravam voluntatem recte cogi ad meliora. Donato presbytero partis Donati, AUGUSTINUS episcopus Ecclesiae catholicae. 1. Si posses videre dolorem cordis mei, et sollicitudinem pro salute tua, fortassis", + "candidate_score": 0.667646, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_19_21", + "bdc_text": "existimant vel non finiendum vel , si finiatur , eventu felici cariturum . - Iam nunc copiosissimas ex Polonia literas accipio . Predicatur in Polonia evangelium ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1076", + "psc_text": "nosse dissimulas, in quam multas jam barbaras nationes tam parvo tempore venerit Evangelium, ut nec inimici Christi dubitare jam possint brevi tempore futurum, quod Discipulis respondit de saeculi fine quaerentibus, Et praedicabitur hoc Evangelium in universo orbe, in testimonium omnibus gentibus; et tunc veniet finis (Matth. XXIV, 14). In hoc et clama et contende, quantum potes, etiamsi apud Persas et Indos Evangelium praedicetur, ubi quidem jam diu praedicatur, nisi quisquis hoc audierit, Cartennas venerit, vel in viciniam Cartennensium, mundari omnino a delictis suis non poterit. Itane si carueris ista voce, rideri te metuis; et cum ea non careas, fleri te non vis? 23. Acutum autem aliquid tibi videris dicere, cum Catholicae nomen non ex totius orbis communione interpretaris, sed ex observatione praeceptorum omnium divinorum, atque omnium Sacramentorum: quasi nos, etiamsi forte hinc sit appellata Catholica, quod totum veraciter teneat, cujus veritatis nonnullae particulae etiam in diversis inveniuntur haeresibus, hujus nominis", + "candidate_score": 0.660476, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_27_29", + "bdc_text": "Tu saluta mihi amplissimos d. d. consules , fratres Philippum et Pontasellam , diligentissime vero d. Friderychum a Salicibus et d. Ioannem Traversum , cum quibus has communicabis inclusis iis tuis literis et mature missis . Valet eorum filius et proficit , scabie tamen iterum vexatur , ut solent fere huiusmodi adolescentuli . Vale una cum domo tua et perge mihi frequentes vel creberrimas scribere literas , nec est , quod excuses ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_717", + "psc_text": "et alterius malitiam in meam verteres contumeliam? Igitur ut ante jam scripsi, aut mitte eamdem epistolam tua subscriptam manu; aut senem latitantem in cellula lacessere desine. Sin autem tuam vis vel exercere, vel ostentare doctrinam, quaere juvenes, et disertos, et nobiles, quorum Romae dicuntur esse quam plurimi, qui possint et audeant tecum congredi, et in disputatione sanctarum Scripturarum, jugum cum episcopo ducere. Ego quondam miles, nunc veteranus, et tuas et aliorum debeo laudare victorias, non ipse rursus effeto corpore dimicare; ne, si me frequenter ad rescribendum impuleris, illius recorder historiae, quod Annibalem juveniliter exsultantem, Q. Maximus patientia sua fregerit (Tit. Liv. Decadis 3, lib. 2). Omnia fert aetas, animum quoque. Saepe ego longos Cantando puerum memini me condere soles: Nunc oblita mihi tot carmina; vox quoque Moerim Jam fugit ipsa. (Virg. Eccl. 9.) Et, ut magis de Scripturis sanctis loquar, Berzellai ille Galaadites, regis David beneficia omnesque delicias juveni delegans", + "candidate_score": 0.659964, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_3_5", + "bdc_text": "vicissim haec tibi communico : Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ; horum enim aliquot postulare , ut excommunicentur Zvingliani , plures autem ex legatis refragari .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2977", + "psc_text": "spiculis malae disputationis armarunt. Bene valete, fratres. Datum sexto calend. februarias, Honorio et Constantio viris clarissimis consulibus. EPISTOLA CLXXXIII. Innocentii ad quinque Episcopos rescriptum, improbantis doctrinam Pelagii, eumque, nisi haeresim ejuret, damnandum esse pronuntiantis. Dilectissimis fratribus AURELIO, ALYPIO, AUGUSTINO, EVODIO et POSSIDIO episcopis, INNOCENTIUS, salutem. 1. Fraternitatis vestrae litteras, plenas fidei, totoque religionis catholicae vigore firmatas, a duobus missas conciliis per fratrem et coepiscopum nostrum Julium pergrato suscepimus animo, quod earum tenor omnisque contextio in consideratione quotidianae gratiae Dei, et in eorum correctione qui contra sentiunt, integra ratione consistit; ut et illis omnem tollere possit errorem, et idoneum, dato quovis nostrae legis exemplo, quem sequi debeant dignum possint praebere doctorem. Sed de his jam satis, ut opinor, supra diximus, cum vestris relationibus respondentes rescripsimus quid vel de illorum perfidia, vel de vestra sententia sentiremus. Sed subinde contra eos subvenit et suppeditat quod dicatur, nec potest aliquando deesse quod vincat, cum", + "candidate_score": 0.65895, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D. Accepi et legi tuas , sed superiore septimana nullas a d. Friderycho a Salicibus accepi neque vidi . Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2849", + "psc_text": "Firmum, anno praeterito, ob rem earum Ravennam, et inde Africam Siciliamque direximus, quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum presbyterum Firmum direxi; quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te, et mei memorem, Christus Dominus custodiat, domine vere sancte, et beatissime papa. Et subter: Grandem latini sermonis in ista provincia notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque dictincta est: pleraque enim prioris laboris, fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CLXXIII. Augustinus Donato, villae Mutugennae in dioecesi Hipponensi presbytero donatistae, qui jussus comprehendi et adduci ad ecclesiam, conatus est sibi vim inferre, suadet ut re sobrie perpensa resipiscat, docens pravam voluntatem recte cogi ad meliora. Donato presbytero partis Donati, AUGUSTINUS episcopus Ecclesiae catholicae. 1. Si posses videre dolorem cordis mei, et sollicitudinem pro salute tua, fortassis", + "candidate_score": 0.658365, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_21_23", + "bdc_text": "Predicatur in Polonia evangelium ; sed graviter interim papistae obsistunt . Crescit tamen in dies Christi ecclesia , decrescit papistica .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1096", + "psc_text": "Lege enim quid de Petro scripserit Paulus, et quid inde etiam senserit Cyprianus; et non tibi displiceat Ecclesiae mansuetudo, quae membra Christi dispersa colligit, non collecta dispergit: quanquam et illi, qui tunc firmissimi fuerunt, et verba haereticorum insidiosa intelligere potuerunt, pauci quidem in comparatione caeterorum, sed tamen etiam ipsi quidam pro fide fortiter exsulabant, quidam toto orbe latitabant. Ac sic Ecclesia quae per omnes gentes crescit, in frumentis dominicis conservata est, et usque in finem, donec omnino gentes omnes, etiam barbaras teneat, conservabitur. Ipsa est enim Ecclesia in bono semine quod seminavit Filius hominis, et usque ad messem crescere inter zizania, praenuntiavit. Ager autem mundus est, messis finis est saeculi (Matth. XIII, 24-39). 32. Hilarius ergo decem provinciarum Asianarum aut zizania non triticum arguebat, aut ipsum etiam triticum quod defectu quodam periclitabatur, quanto vehementius, tanto utilius arguendum putabat. Habent enim etiam Scripturae canonicae hunc arguendi morem, ut tanquam omnibus dicatur,", + "candidate_score": 0.657175, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_2_4", + "bdc_text": "Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ; vicissim haec tibi communico : Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2849", + "psc_text": "Firmum, anno praeterito, ob rem earum Ravennam, et inde Africam Siciliamque direximus, quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum presbyterum Firmum direxi; quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te, et mei memorem, Christus Dominus custodiat, domine vere sancte, et beatissime papa. Et subter: Grandem latini sermonis in ista provincia notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque dictincta est: pleraque enim prioris laboris, fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CLXXIII. Augustinus Donato, villae Mutugennae in dioecesi Hipponensi presbytero donatistae, qui jussus comprehendi et adduci ad ecclesiam, conatus est sibi vim inferre, suadet ut re sobrie perpensa resipiscat, docens pravam voluntatem recte cogi ad meliora. Donato presbytero partis Donati, AUGUSTINUS episcopus Ecclesiae catholicae. 1. Si posses videre dolorem cordis mei, et sollicitudinem pro salute tua, fortassis", + "candidate_score": 0.655688, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_2_4", + "bdc_text": "Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ; vicissim haec tibi communico : Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2977", + "psc_text": "spiculis malae disputationis armarunt. Bene valete, fratres. Datum sexto calend. februarias, Honorio et Constantio viris clarissimis consulibus. EPISTOLA CLXXXIII. Innocentii ad quinque Episcopos rescriptum, improbantis doctrinam Pelagii, eumque, nisi haeresim ejuret, damnandum esse pronuntiantis. Dilectissimis fratribus AURELIO, ALYPIO, AUGUSTINO, EVODIO et POSSIDIO episcopis, INNOCENTIUS, salutem. 1. Fraternitatis vestrae litteras, plenas fidei, totoque religionis catholicae vigore firmatas, a duobus missas conciliis per fratrem et coepiscopum nostrum Julium pergrato suscepimus animo, quod earum tenor omnisque contextio in consideratione quotidianae gratiae Dei, et in eorum correctione qui contra sentiunt, integra ratione consistit; ut et illis omnem tollere possit errorem, et idoneum, dato quovis nostrae legis exemplo, quem sequi debeant dignum possint praebere doctorem. Sed de his jam satis, ut opinor, supra diximus, cum vestris relationibus respondentes rescripsimus quid vel de illorum perfidia, vel de vestra sententia sentiremus. Sed subinde contra eos subvenit et suppeditat quod dicatur, nec potest aliquando deesse quod vincat, cum", + "candidate_score": 0.653846, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_4_6", + "bdc_text": "Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ; horum enim aliquot postulare , ut excommunicentur Zvingliani , plures autem ex legatis refragari . Brevi plura audiemus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2977", + "psc_text": "spiculis malae disputationis armarunt. Bene valete, fratres. Datum sexto calend. februarias, Honorio et Constantio viris clarissimis consulibus. EPISTOLA CLXXXIII. Innocentii ad quinque Episcopos rescriptum, improbantis doctrinam Pelagii, eumque, nisi haeresim ejuret, damnandum esse pronuntiantis. Dilectissimis fratribus AURELIO, ALYPIO, AUGUSTINO, EVODIO et POSSIDIO episcopis, INNOCENTIUS, salutem. 1. Fraternitatis vestrae litteras, plenas fidei, totoque religionis catholicae vigore firmatas, a duobus missas conciliis per fratrem et coepiscopum nostrum Julium pergrato suscepimus animo, quod earum tenor omnisque contextio in consideratione quotidianae gratiae Dei, et in eorum correctione qui contra sentiunt, integra ratione consistit; ut et illis omnem tollere possit errorem, et idoneum, dato quovis nostrae legis exemplo, quem sequi debeant dignum possint praebere doctorem. Sed de his jam satis, ut opinor, supra diximus, cum vestris relationibus respondentes rescripsimus quid vel de illorum perfidia, vel de vestra sententia sentiremus. Sed subinde contra eos subvenit et suppeditat quod dicatur, nec potest aliquando deesse quod vincat, cum", + "candidate_score": 0.650338, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_2_4", + "bdc_text": "Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ; vicissim haec tibi communico : Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3577", + "psc_text": "ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit. EPISTOLA CCI. Imperatores nova in Pelagianos eorumque fautores sanctione edita, mandant Aurelio, necnon Augustino per ejusdem tenoris litteras seorsum ipsi inscriptas, ut adversus damnatam haeresim subscriptionem exigant a caeteris episcopis. Imperatores HONORIUS et THEODOSIUS Augusti, AURELIO episcopo, salutem. 1. Dudum quidem fuerat constitutum ut Pelagius atque Celestius infandi dogmatis repertores ab urbe Roma, velut quaedam catholicae veritatis contagia, pellerentur, ne ignorantium mentes saeva persuasione perverterent. In quo secuta est clementia nostra judicium Sanctitatis tuae, quo constat eos ab universis justa sententiae examinatione damnatos. Sed quia obstinati criminis pertinax malum, ut constitutio geminaretur, exegit; recenti quoque sanctione decrevimus ut si quis eos in quacumque provinciarum parte latitare non nesciens,", + "candidate_score": 0.649253, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_19_21", + "bdc_text": "existimant vel non finiendum vel , si finiatur , eventu felici cariturum . - Iam nunc copiosissimas ex Polonia literas accipio . Predicatur in Polonia evangelium ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3566", + "psc_text": "gloria, quando dicetur, Venite, benedicti Patris mei, percipite regnum (Matth. XXV, 34): et tamen tanquam factum fuisset dictum est, quod certo sciebatur futurum. 51. Multo minus mirandum est quod etiam verbis praesentis temporis usus est in eo quod illum identidem dixisse memorasti, Propter spem, quae reposita est nobis, quam ante audistis in verbo veritatis Evangelii, quod advenit in vos, sicut et in omni mundo est fructificans et crescens (Coloss. I, 5, 6), quamvis Evangelium nondum mundum tenebat universum: sed fructificare illud in universo mundo dixit et crescere, ut ita significaret quousque fuisset fructificando et crescendo venturum. Si ergo latet quando Ecclesia fructificante atque crescente universus omnino a mari usque ad mare orbis implebitur, procul dubio latet quando finis erit; ante quippe non erit. CAPUT XIII. 52. Ut autem tibi tanquam sancto homini Dei et sincerissimo fratri aperiam de hac quaestione quid sentiam: error quidem in utroque vitandus est, quantum ab", + "candidate_score": 0.649118, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_26_28", + "bdc_text": "Plura iam in negotiorum turba non possum . Tu saluta mihi amplissimos d. d. consules , fratres Philippum et Pontasellam , diligentissime vero d. Friderychum a Salicibus et d. Ioannem Traversum , cum quibus has communicabis inclusis iis tuis literis et mature missis . Valet eorum filius et proficit , scabie tamen iterum vexatur , ut solent fere huiusmodi adolescentuli .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_717", + "psc_text": "et alterius malitiam in meam verteres contumeliam? Igitur ut ante jam scripsi, aut mitte eamdem epistolam tua subscriptam manu; aut senem latitantem in cellula lacessere desine. Sin autem tuam vis vel exercere, vel ostentare doctrinam, quaere juvenes, et disertos, et nobiles, quorum Romae dicuntur esse quam plurimi, qui possint et audeant tecum congredi, et in disputatione sanctarum Scripturarum, jugum cum episcopo ducere. Ego quondam miles, nunc veteranus, et tuas et aliorum debeo laudare victorias, non ipse rursus effeto corpore dimicare; ne, si me frequenter ad rescribendum impuleris, illius recorder historiae, quod Annibalem juveniliter exsultantem, Q. Maximus patientia sua fregerit (Tit. Liv. Decadis 3, lib. 2). Omnia fert aetas, animum quoque. Saepe ego longos Cantando puerum memini me condere soles: Nunc oblita mihi tot carmina; vox quoque Moerim Jam fugit ipsa. (Virg. Eccl. 9.) Et, ut magis de Scripturis sanctis loquar, Berzellai ille Galaadites, regis David beneficia omnesque delicias juveni delegans", + "candidate_score": 0.648764, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_2_4", + "bdc_text": "Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ; vicissim haec tibi communico : Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1207", + "psc_text": "et ad contentiosos, non satis; quantum autem ad pacatos et intelligentes, plus forte quam sat est. Nec tibi ad excusationem meam objeci firmissimam consuetudinem, sed saluberrimae consuetudinis reddidi quam potui rationem. EPISTOLA XCIX. Ex Romanorum calamitate susceptum animo dolore commiserationemque significat. Religiosissimae atque in Christi membris merito sancteque laudabili famulae Dei ITALICAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Tres epistolas tuae Benignitatis acceperam, cum ista rescripsi. Unam quae adhuc meas litteras exigebat, alteram quae ad te jam pervenisse indicabat, tertiam quae benevolentissimam pro nobis curam tuam etiam de domo clarissimi et egregii juvenis Juliani, quae nostris adhaeret parietibus, continebat. Qua accepta continuo respondere non distuli, quia procurator Eximietatis tuae cito se Romam posse mittere, scripsit: cujus litteris graviter contristati sumus, quod ea quae illic in Urbe vel circa Urbem geruntur, non nobis insinuare curavit, ut certum apud nos fieret quod incertae famae credere nolebamus. Fratrum quippe litteris ante transmissis, quamvis molesta", + "candidate_score": 0.648637, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_4_6", + "bdc_text": "Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ; horum enim aliquot postulare , ut excommunicentur Zvingliani , plures autem ex legatis refragari . Brevi plura audiemus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_746", + "psc_text": "et beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Christo salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Tres simul epistolas, imo libellos breves, per diaconum Cyprianum, tuae Dignationis accepi, diversas, ut tu nominas, quaestiones, ut ego sentio, reprehensiones opusculorum meorum continentes: ad quas si respondere voluero, libri magnitudine opus erit. Tamen conabor, quantum facere possum, modum non egredi longioris epistolae, et festinanti fratri moram non facere, qui ante triduum, quam profecturus erat, a me epistolas flagitavit; ut pene in procinctu haec qualiacumque sunt, effutire compellerer, et tumultuario respondere sermone, non maturitate scribentis, sed dictantis temeritate: quae plerumque non in doctrinam, sed in casum vertitur; ut fortissimos quoque milites subita bella conturbant, et ante coguntur fugere, quam possint arma corripere. 2. Caeterum nostra armatura Christus est, et apostoli Pauli institutio, qui scribit ad Ephesios: « Assumite arma Dei, ut possitis resistere in die malo. » Et rursum: « State succincti lumbos vestros in veritate, et induti loricam", + "candidate_score": 0.648417, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_29_31", + "bdc_text": "Vale una cum domo tua et perge mihi frequentes vel creberrimas scribere literas , nec est , quod excuses ; videntur pleraeque nimis acurate scriptae , tantum abest , ut videri debeant mihi parum diligentes . Tiguri prima octobris festinantissime 1557 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2839", + "psc_text": "tuae, cito de hac re gaudio explebitur cor nostrum, et lingua nostra exsultatione (Psal. CXXV, 2). EPISTOLA CLXXI Excusat formam superioris epistolae ad Maximum datae. Domino beatissimo, et venerabiliter charissimo fratri et coepiscopo PEREGRINO, ALYPIUS et AUGUSTINUS, in Domino salutem. Ad honorabilem fratrem nostrum Maximum litteras dedimus, credentes eum gratanter eas suscepturum: utrum tamen aliquid profecerimus, proxima occasione, quam reperire potueris, dignare rescribere. Sciat sane prolixas epistolas ad familiarissimos nostros, non solum laicos, verum etiam episcopos, sic quomodo ista scripta est, ad eos scribere nos solere, ut et cito scribantur, et charta teneatur commodius cum leguntur, ne forte istum morem nostrum nesciens, factam sibi arbitretur injuriam. FRAGMENTUM EPISTOLAE HACTENUS INEDITAE AUGUSTINI AD MAXIMUM. In Primasii super Apocalypsim Commentariis repertum, libro secundo ad haec verba: Hos septem quin etiam gradus. .. . idem doctor amplissimus Augustinus multis memorat: ad Maximum denique scribens dicit sic: Praeceptis Dei, quae ut bene agamus accepimus", + "candidate_score": 0.648061, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_2_4", + "bdc_text": "Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ; vicissim haec tibi communico : Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2386", + "psc_text": "negotia, non tua, sed publica, id est omnium, non solum onerosas non esse, verum etiam gratas esse posse litteras meas credidi benevolentiae tuae, qua excellentiam vincis. 2. Cum enim accepissem mihi a fratribus epistolam missam sancti et praecipuis meritis venerandi papae Innocentii, quam per tuam Praestantiam ad me datam certis declaratur indiciis; ideo nullam tuam paginam simul advectam esse putaveram quod scribendi et rescribendi cura nolueris, gravioribus rebus occupatus, obstringi. Nam utique consentaneum videbatur ut qui mihi sancti viri scripta dignatus es mittere, ea sumerem adjuncta cum tuis. Hinc ergo statueram non esse oneri litteras meas animo tuo, nisi esset necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid", + "candidate_score": 0.647462, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_27_29", + "bdc_text": "Tu saluta mihi amplissimos d. d. consules , fratres Philippum et Pontasellam , diligentissime vero d. Friderychum a Salicibus et d. Ioannem Traversum , cum quibus has communicabis inclusis iis tuis literis et mature missis . Valet eorum filius et proficit , scabie tamen iterum vexatur , ut solent fere huiusmodi adolescentuli . Vale una cum domo tua et perge mihi frequentes vel creberrimas scribere literas , nec est , quod excuses ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.6465, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_29_31", + "bdc_text": "Vale una cum domo tua et perge mihi frequentes vel creberrimas scribere literas , nec est , quod excuses ; videntur pleraeque nimis acurate scriptae , tantum abest , ut videri debeant mihi parum diligentes . Tiguri prima octobris festinantissime 1557 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3576", + "psc_text": "plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas, facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit. EPISTOLA CCI. Imperatores nova in Pelagianos eorumque fautores", + "candidate_score": 0.645645, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_30_32", + "bdc_text": "videntur pleraeque nimis acurate scriptae , tantum abest , ut videri debeant mihi parum diligentes . Tiguri prima octobris festinantissime 1557 . Bullingerus tuus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2849", + "psc_text": "Firmum, anno praeterito, ob rem earum Ravennam, et inde Africam Siciliamque direximus, quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum presbyterum Firmum direxi; quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te, et mei memorem, Christus Dominus custodiat, domine vere sancte, et beatissime papa. Et subter: Grandem latini sermonis in ista provincia notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque dictincta est: pleraque enim prioris laboris, fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CLXXIII. Augustinus Donato, villae Mutugennae in dioecesi Hipponensi presbytero donatistae, qui jussus comprehendi et adduci ad ecclesiam, conatus est sibi vim inferre, suadet ut re sobrie perpensa resipiscat, docens pravam voluntatem recte cogi ad meliora. Donato presbytero partis Donati, AUGUSTINUS episcopus Ecclesiae catholicae. 1. Si posses videre dolorem cordis mei, et sollicitudinem pro salute tua, fortassis", + "candidate_score": 0.644882, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_28_30", + "bdc_text": "Valet eorum filius et proficit , scabie tamen iterum vexatur , ut solent fere huiusmodi adolescentuli . Vale una cum domo tua et perge mihi frequentes vel creberrimas scribere literas , nec est , quod excuses ; videntur pleraeque nimis acurate scriptae , tantum abest , ut videri debeant mihi parum diligentes .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_694", + "psc_text": "libris Beatitudinis tuae attingere audeam. Sufficit enim mihi probare mea, et aliena non carpere. Caeterum optime novit prudentia tua, unumquemque in suo sensu abundare, et puerilis esse jactantiae, quod olim adolescentuli facere consueverant, accusando illustres viros, suo nomini famam quaerere. Nec tam stultus sum, ut diversitate explanationum tuarum me laedi putem; quia nec tu laederis. si nos contraria senserimus. Sed illa est vera inter amicos reprehensio, si nostram peram non videntes, aliorum juxta Persium, manticam consideremus. Superest ut diligas diligentem te, et in Scripturarum campo juvenis senem non provoces. Nos nostra habuimus tempora, et cucurrimus quantum potuimus. Nunc, te currente, et longa spatia transmeante, nobis debetur otium: simulque (ut cum venia et honore tuo dixerim) ne solus mihi de poetis aliquid proposuisse videaris, memento Daretis et Entelli, et vulgaris proverbii, quod bos lassus fortius figat pedem. Tristes haec dictavimus. Utinam mereremur complexus tuos, et collatione mutua vel doceremus aliqua, vel", + "candidate_score": 0.644085, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_29_31", + "bdc_text": "Vale una cum domo tua et perge mihi frequentes vel creberrimas scribere literas , nec est , quod excuses ; videntur pleraeque nimis acurate scriptae , tantum abest , ut videri debeant mihi parum diligentes . Tiguri prima octobris festinantissime 1557 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_995", + "psc_text": "apud eos quidquam valuisse tuas litteras. Cur autem non valuerint, non opus est scribere; sed mitte aliquem tuorum, vel domesticorum, vel amicorum, cujus hoc fidei possis injungere, qui non ad ea loca, sed ad nos primitus veniat illis omnino nescientibus, et nobiscum primitus consilio pertractato, quod agendum Domino adjuvante visum fuerit, agat. Neque enim tantum pro eis agimus cum hoc agimus, sed etiam pro nostris jam factis catholicis, quibus illorum vicinitas sic infesta est, ut contemni a nobis nullo modo possit. Et hoc quidem breviter scribere poteram; sed volui te habere aliquid litterarum nostrarum, quo rationem curae meae non solum ipse cognosceres, sed etiam cuicumque dissuadenti ne tuorum correctioni operam instanter impendas, nobisque detrahenti quod talia velimus, habeas quod respondeas. Quod si superfluo feci, quod jam ista vel didiceras, vel ipse cogitaveras, aut onerosus fui quod curis publicis tam occupato prolixam epistolam ingessi, peto des veniam, dum tamen quod suggessi", + "candidate_score": 0.643538, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_1_3", + "bdc_text": "D. Accepi et legi tuas , sed superiore septimana nullas a d. Friderycho a Salicibus accepi neque vidi . Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ; vicissim haec tibi communico :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_732", + "psc_text": "res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius quam quae populi audiunt instruendis, propter ecclesiasticas occupationes omnino non possum. CAPUT III. 6. Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor, multum dolui inter tam charas familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum extitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto, satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem,", + "candidate_score": 0.643506, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_29_31", + "bdc_text": "Vale una cum domo tua et perge mihi frequentes vel creberrimas scribere literas , nec est , quod excuses ; videntur pleraeque nimis acurate scriptae , tantum abest , ut videri debeant mihi parum diligentes . Tiguri prima octobris festinantissime 1557 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_468", + "psc_text": "nostrum esset ecclesia: quam tamen villam communiter possident homines et nostrae communionis et ipsius, sicuti est villa Titiana. Sive ergo in Tubursicensi, sive in Thagastensi, talis locus, vel ille quem commemoravi, vel aliquis alius inventus fuerit, faciamus Codices canonicos praesto esse. Et si qua proferri potuerint ex utraque parte documenta: ut postpositis caeteris, nulla, si Domino placuerit, interpellante molestia, quotquot diebus potuerimus ad hoc vacantes, et unusquisque nostrum apud suum hospitem Dominum deprecantes, adjuvante ipso cui pax christiana gratissima est, rem tantam et bono animo coeptam ad inquisitionis terminum perducamus. Rescribite sane quid de hac re vel vobis vel illi videatur. EPISTOLA XLV. Augustinus Paulino, rogans ut demum rescribat post biennii silentium, mittatque sibi opus contra Paganos, quod ab ipso elaborari dudum audivit. Dominis germanissimis, dilectissimis et in Christo laudabilibus PAULINO et THERASIAE, ALYPIUS et AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Nequaquam nos nescio qua vestra cessatio, qua ecce per totum", + "candidate_score": 0.642895, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_27_29", + "bdc_text": "Tu saluta mihi amplissimos d. d. consules , fratres Philippum et Pontasellam , diligentissime vero d. Friderychum a Salicibus et d. Ioannem Traversum , cum quibus has communicabis inclusis iis tuis literis et mature missis . Valet eorum filius et proficit , scabie tamen iterum vexatur , ut solent fere huiusmodi adolescentuli . Vale una cum domo tua et perge mihi frequentes vel creberrimas scribere literas , nec est , quod excuses ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_731", + "psc_text": "collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola me curante. Homo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulerit, nec ad me retulerit. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras venire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum", + "candidate_score": 0.641842, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_5_7", + "bdc_text": "horum enim aliquot postulare , ut excommunicentur Zvingliani , plures autem ex legatis refragari . Brevi plura audiemus . Quieverunt ad tempus homines importuni .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_443", + "psc_text": "praeterea turba confluxit; sed nobis in tota illa multitudine perpauci apparebant, qui utiliter ac salubriter agi causam illam, et tantam reique tantae quaestionem prudenter et pie discuti cuperent. Caeteri vero magis ad spectaculum quasi altercationis nostrae prope theatrica consuetudine, quam ad instructionem salutis christiana devotione convenerant. Quapropter nec silentium nobis praebere, nec intente nobiscum atque modeste saltem et ordinate colloqui potuerunt, exceptis, ut dixi, paucis, quorum religiosa et simplex apparebat intentio. Itaque libere pro sui cujusque animi motu immoderate loquentium omnia strepitu turbabantur, nec evincere sive nos, sive ipse rogando, interdum etiam objurgando potuimus, ut nobis modestum silentium praeberetur. 2. Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut", + "candidate_score": 0.641264, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_1_3", + "bdc_text": "D. Accepi et legi tuas , sed superiore septimana nullas a d. Friderycho a Salicibus accepi neque vidi . Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ; vicissim haec tibi communico :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.640302, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_23", + "bdc_text": "Crescit tamen in dies Christi ecclesia , decrescit papistica .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1096", + "psc_text": "Lege enim quid de Petro scripserit Paulus, et quid inde etiam senserit Cyprianus; et non tibi displiceat Ecclesiae mansuetudo, quae membra Christi dispersa colligit, non collecta dispergit: quanquam et illi, qui tunc firmissimi fuerunt, et verba haereticorum insidiosa intelligere potuerunt, pauci quidem in comparatione caeterorum, sed tamen etiam ipsi quidam pro fide fortiter exsulabant, quidam toto orbe latitabant. Ac sic Ecclesia quae per omnes gentes crescit, in frumentis dominicis conservata est, et usque in finem, donec omnino gentes omnes, etiam barbaras teneat, conservabitur. Ipsa est enim Ecclesia in bono semine quod seminavit Filius hominis, et usque ad messem crescere inter zizania, praenuntiavit. Ager autem mundus est, messis finis est saeculi (Matth. XIII, 24-39). 32. Hilarius ergo decem provinciarum Asianarum aut zizania non triticum arguebat, aut ipsum etiam triticum quod defectu quodam periclitabatur, quanto vehementius, tanto utilius arguendum putabat. Habent enim etiam Scripturae canonicae hunc arguendi morem, ut tanquam omnibus dicatur,", + "candidate_score": 0.640211, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_30_32", + "bdc_text": "videntur pleraeque nimis acurate scriptae , tantum abest , ut videri debeant mihi parum diligentes . Tiguri prima octobris festinantissime 1557 . Bullingerus tuus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_442", + "psc_text": "est, perficiatur conventu frequentiore. Dominis dilectissimis et praedicabilibus fratribus ELEUSIO, GLORIO et FELICIBUS, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Fortunium quem Tubursicum habetis episcopum, per eamdem civitatem, quanquam festinantissime, cum ad Cirtensem Ecclesiam pergeremus, experti sumus ita omnino ut de illo soletis benignissime polliceri. Eam ipsam quippe vestram de illo nobis sermocinationem cum ei renuntiaremus, volentes eum videre, non abnuit. Venimus itaque ad eum; quia aetati ejus id a nobis deferendum videbatur, potius quam exigendum ut ipse ad nos veniret prior. Perreximus ergo comitantibus non paucis, quos forte aggregatos nobis illud tempus invenerat. Cum autem apud eum consedissemus, rumore disperso non parva praeterea turba confluxit; sed nobis in tota illa multitudine perpauci apparebant, qui utiliter ac salubriter agi causam illam, et tantam reique tantae quaestionem prudenter et pie discuti cuperent. Caeteri vero magis ad spectaculum quasi altercationis nostrae prope theatrica consuetudine, quam ad instructionem salutis christiana devotione convenerant. Quapropter nec silentium nobis", + "candidate_score": 0.638847, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_4", + "bdc_text": "Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2977", + "psc_text": "spiculis malae disputationis armarunt. Bene valete, fratres. Datum sexto calend. februarias, Honorio et Constantio viris clarissimis consulibus. EPISTOLA CLXXXIII. Innocentii ad quinque Episcopos rescriptum, improbantis doctrinam Pelagii, eumque, nisi haeresim ejuret, damnandum esse pronuntiantis. Dilectissimis fratribus AURELIO, ALYPIO, AUGUSTINO, EVODIO et POSSIDIO episcopis, INNOCENTIUS, salutem. 1. Fraternitatis vestrae litteras, plenas fidei, totoque religionis catholicae vigore firmatas, a duobus missas conciliis per fratrem et coepiscopum nostrum Julium pergrato suscepimus animo, quod earum tenor omnisque contextio in consideratione quotidianae gratiae Dei, et in eorum correctione qui contra sentiunt, integra ratione consistit; ut et illis omnem tollere possit errorem, et idoneum, dato quovis nostrae legis exemplo, quem sequi debeant dignum possint praebere doctorem. Sed de his jam satis, ut opinor, supra diximus, cum vestris relationibus respondentes rescripsimus quid vel de illorum perfidia, vel de vestra sententia sentiremus. Sed subinde contra eos subvenit et suppeditat quod dicatur, nec potest aliquando deesse quod vincat, cum", + "candidate_score": 0.637512, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_18_20", + "bdc_text": "De colloquio Wormatiensi prudentes nihil sperant ; existimant vel non finiendum vel , si finiatur , eventu felici cariturum . - Iam nunc copiosissimas ex Polonia literas accipio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1076", + "psc_text": "nosse dissimulas, in quam multas jam barbaras nationes tam parvo tempore venerit Evangelium, ut nec inimici Christi dubitare jam possint brevi tempore futurum, quod Discipulis respondit de saeculi fine quaerentibus, Et praedicabitur hoc Evangelium in universo orbe, in testimonium omnibus gentibus; et tunc veniet finis (Matth. XXIV, 14). In hoc et clama et contende, quantum potes, etiamsi apud Persas et Indos Evangelium praedicetur, ubi quidem jam diu praedicatur, nisi quisquis hoc audierit, Cartennas venerit, vel in viciniam Cartennensium, mundari omnino a delictis suis non poterit. Itane si carueris ista voce, rideri te metuis; et cum ea non careas, fleri te non vis? 23. Acutum autem aliquid tibi videris dicere, cum Catholicae nomen non ex totius orbis communione interpretaris, sed ex observatione praeceptorum omnium divinorum, atque omnium Sacramentorum: quasi nos, etiamsi forte hinc sit appellata Catholica, quod totum veraciter teneat, cujus veritatis nonnullae particulae etiam in diversis inveniuntur haeresibus, hujus nominis", + "candidate_score": 0.63714, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_19_21", + "bdc_text": "existimant vel non finiendum vel , si finiatur , eventu felici cariturum . - Iam nunc copiosissimas ex Polonia literas accipio . Predicatur in Polonia evangelium ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3552", + "psc_text": "tunc mittet Angelos suos, et congregabit electos suos. Non itaque tunc erit finis, sed tunc erit in proximo. 44. An dicendum est non omnia quae supra commemorata sunt, esse intelligenda, ubi ait, Cum videritis haec fieri, sed aliqua eorum; hoc videlicet excepto quod dictum est, Et tunc videbunt Filium hominis venientem, etc.? ipse quippe finis erit, non tunc proximus erit. Sed Matthaeus aperuit, nullis exceptis esse accipiendum quod positum est, Cum videritis haec fieri: nam et apud ipsum cum dictum esset, Et virtutes coelorum movebuntur; et tunc apparebit, inquit, signum Filii hominis in coelo, et tunc plangent omnes tribus terrae. Et videbunt Filium hominis venientem in nubibus coeli in virtute multa et majestate: et mittet Angelos suos cum tuba et voce magna, et congregabunt electos ejus a quatuor ventis, a summis coelorum usque ad terminos eorum. Ab arbore autem fici discite parabolam. Cum jam ramus ejus tener fuerit, et folia", + "candidate_score": 0.636046, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_28_30", + "bdc_text": "Valet eorum filius et proficit , scabie tamen iterum vexatur , ut solent fere huiusmodi adolescentuli . Vale una cum domo tua et perge mihi frequentes vel creberrimas scribere literas , nec est , quod excuses ; videntur pleraeque nimis acurate scriptae , tantum abest , ut videri debeant mihi parum diligentes .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.635742, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_27_29", + "bdc_text": "Tu saluta mihi amplissimos d. d. consules , fratres Philippum et Pontasellam , diligentissime vero d. Friderychum a Salicibus et d. Ioannem Traversum , cum quibus has communicabis inclusis iis tuis literis et mature missis . Valet eorum filius et proficit , scabie tamen iterum vexatur , ut solent fere huiusmodi adolescentuli . Vale una cum domo tua et perge mihi frequentes vel creberrimas scribere literas , nec est , quod excuses ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", + "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", + "candidate_score": 0.63574, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_28_30", + "bdc_text": "Valet eorum filius et proficit , scabie tamen iterum vexatur , ut solent fere huiusmodi adolescentuli . Vale una cum domo tua et perge mihi frequentes vel creberrimas scribere literas , nec est , quod excuses ; videntur pleraeque nimis acurate scriptae , tantum abest , ut videri debeant mihi parum diligentes .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1904", + "psc_text": "ingenio divina non valent assequi, vel eis quos, licet acute moveantur, contentiosum tamen studium et praeoccupatio diuturni erroris ab intelligendo impedit, sufficere utcumque possint. Verumtamen cognosce quid eos contra moveat, atque rescribe, ut vel epistolis vel libris, si adjuverit Deus, ad omnia respondere curemus. Sis in Domino felix, gratia et misericordia ejus, domine eximie et merito insignis, charissime ac desiderantissime fili. EPISTOLA CXXXIX. Ut Gesta quae adversus Donatistas confecta sunt publicentur, utque rei castigentur mitius et citra mortis poenam. Domino merito insigni, multumque charissimo ac desiderantissimo filio MARCELLINO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Gesta quae promisit Praestantia tua, vehementer exspecto, et in ecclesia Hipponensi jamjamque cupio recitari, ac, si fieri potuerit, etiam per omnes ecclesias in dioecesi constitutas; ut audiant homines, pleneque agnoscant confessores iniquitatis, non Dei timore extorquente poenitentiam, sed judiciaria diligentia crudelissimorum pectorum aperiente duritiam; sive illorum qui de homicidio et de excaecato ac debilitato presbyteri corpore confessi;", + "candidate_score": 0.635215, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_27_29", + "bdc_text": "Tu saluta mihi amplissimos d. d. consules , fratres Philippum et Pontasellam , diligentissime vero d. Friderychum a Salicibus et d. Ioannem Traversum , cum quibus has communicabis inclusis iis tuis literis et mature missis . Valet eorum filius et proficit , scabie tamen iterum vexatur , ut solent fere huiusmodi adolescentuli . Vale una cum domo tua et perge mihi frequentes vel creberrimas scribere literas , nec est , quod excuses ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799", + "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas", + "candidate_score": 0.634689, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_21_23", + "bdc_text": "Predicatur in Polonia evangelium ; sed graviter interim papistae obsistunt . Crescit tamen in dies Christi ecclesia , decrescit papistica .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1726", + "psc_text": "collationis cura suscepta diligentius perscrutati sunt Scripturas sacras; et quia in eis innumerabilia testimonia repererunt, quibus promissa est Ecclesia futura in omnibus gentibus, et toto orbe terrarum, sicut eam reddi et praesentari coepisse in Evangelio et Epistolis apostolicis, et in Actibus Apostolorum videmus, ubi et ipsa loca, et civitates, et provinciae leguntur, per quas crevit, incipiens ab Jerusalem, ut inde se etiam in Africam non migrando, sed crescendo diffunderet; non autem invenerunt aliquod testimonium divinorum eloquiorum, ubi dictum est eam perituram de caeteris partibus mundi, et in sola Africa Donati parte mansuram; et viderunt quam sit absurdum, pro illa, quae fuerat peritura, tot testimonia divina recitari; pro ea vero, quae, sicut putant, fuerat Domino placitura, nullum ejus testimonium reperiri: haec forte cogitantes, ad finiendas vanas, et perniciosas, et saluti aeternae contrarias inimicitias, ad locum collationis nostrae omnes convenire voluerunt, non ut tumultus novus oriatur, sed ut vetusta discordia finiatur. 4.", + "candidate_score": 0.633095, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_24", + "bdc_text": "Rex occupatus bello Livoniensi nondum potuit caussam religionis tractare publicis comitiis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3050", + "psc_text": "per priorum imperatorum leges ad communionem homines catholicam cogerentur; obtinuimus tamen ut illud potius quod dixi, ab imperatoribus peteretur: decretum est in concilio nostro, legati ad Comitatum missi sunt. 26. Sed Dei major misericordia, qui sciret harum legum terror et quaedam medicinalis molestia quam multorum esset pravis vel frigidis animis necessaria, et illi duritiae quae verbis emendari non potest, sed tamen aliquantula severitate disciplinae potest, id egit ut legati nostri quod susceperant, obtinere non possent. Jam enim nos praevenerant ex aliis locis quaedam episcoporum querelae gravissimae, qui mala fuerant ab ipsis multa perpessi, et a suis sedibus exturbati; praecipue horrenda et incredibilis caedes Maximiani episcopi catholici Ecclesiae Bagaiensis effecit ut nostra legatio jam quid ageret non haberet. Jam enim lex fuerat promulgata, ut tantae immanitatis haeresis Donatistarum, cui crudelius parci videbatur quam ipsa saeviebat, non tantum violenta esse, sed omnino esse non sineretur impune: non tamen supplicio capitali, propter servandam", + "candidate_score": 0.63256, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_1_3", + "bdc_text": "D. Accepi et legi tuas , sed superiore septimana nullas a d. Friderycho a Salicibus accepi neque vidi . Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ; vicissim haec tibi communico :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_199", + "psc_text": "Jesu Domino nostro; qui nobis multas utilitates et viatica quaedam demonstrati a se itineris, etiam per tuam charitatem non mediocriter ministrare dignatur. CAPUT II. 2. Petimus ergo, et nobiscum petit omnis Africanarum Ecclesiarum studiosa societas, ut interpretandis eorum libris, qui graece Scripturas nostras quam optime tractaverunt, curam atque operam impendere non graveris. Potes enim efficere ut nos quoque habeamus tales illos viros, et unum potissimum, quem tu libentius in tuis litteris sonas. De vertendis autem in latinam linguam sanctis Litteris canonicis laborare te nollem, nisi eo modo quo Job interpretatus es; ut signis adhibitis quid inter hanc tuam et Septuaginta, quorum est gravissima auctoritas, interpretationem distet, appareat. Satis autem nequeo mirari, si aliquid adhuc in hebraeis exemplaribus invenitur, quod tot interpretes illius linguae peritissimos fugerit. Omitto enim Septuaginta, de quorum vel consilii vel spiritus majore concordia, quam si unus homo esset, non audeo in aliquam partem certam ferre sententiam, nisi", + "candidate_score": 0.631561, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D. Accepi et legi tuas , sed superiore septimana nullas a d. Friderycho a Salicibus accepi neque vidi . Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_732", + "psc_text": "res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius quam quae populi audiunt instruendis, propter ecclesiasticas occupationes omnino non possum. CAPUT III. 6. Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor, multum dolui inter tam charas familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum extitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto, satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem,", + "candidate_score": 0.631358, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_1_3", + "bdc_text": "D. Accepi et legi tuas , sed superiore septimana nullas a d. Friderycho a Salicibus accepi neque vidi . Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ; vicissim haec tibi communico :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3455", + "psc_text": "praedictis, de quibus voluisti ut aliquid scriberem, melius mihi visum est sancti Hieronymi hominis doctissimi expositiones eorumdem verborum (ne illas forte non habeas) de opusculis ejus excerptas dirigere Beatitudini tuae. Si autem jam eas habebas, nec inquisitioni tuae satisfaciebant, quid de his sentias, peto mihi rescribere non graveris; et quemadmodum ipse eadem prophetica oracula intelligas. Ego enim maxime illud de Hebdomadibus Danielis secundum tempus quod jam transactum est, intelligendum puto: nam de Salvatoris adventu, qui exspectatur in fine, tempora dinumerare non audeo; nec aliquem prophetam de hac re numerum annorum existimo praefiniisse, sed illud potius praevalere, quod ipse Dominus ait, Nemo potest cognoscere tempora, quae Pater posuit in sua potestate (Act. I, 7). 2. Quod enim in alio loco ait, De die autem illa et hora nemo scit (Matth. XXIV, 36), sunt qui sic accipiunt, ut putent se posse computare tempora; diem vero tantummodo ipsum et horam neminem scire: ubi", + "candidate_score": 0.631235, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_1_3", + "bdc_text": "D. Accepi et legi tuas , sed superiore septimana nullas a d. Friderycho a Salicibus accepi neque vidi . Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ; vicissim haec tibi communico :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_792", + "psc_text": "in Libris canonicis interpretatio asteriscos habeat, et virgulas praenotatas, et postea aliam translationem absque his signis ediderim; pace tua dixerim, videris mihi non intelligere quod quaesisti. Illa enim interpretatio Septuaginta interpretum est; et ubicumque virgulae, id est obeli sunt, significatur quod Septuaginta plus dixerint quam habetur in hebraeo: ubi autem asterisci, id est stellae praelucentes, ex Theodotionis editione ab Origene additum est; et ibi graeca transtulimus, hic de ipso hebraico, quod intelligebamus expressimus, sensuum potius veritatem quam verborum interdum ordinem conservantes. Et miror quomodo Septuaginta interpretum libros legas non puros, ut ab eis editi sunt, sed ab Origene emendatos, sive corruptos per obelos et asteriscos, et christiani hominis interpretatiunculam non sequaris; praesertim cum ea quae addita sunt, ex hominis Judaei atque blasphemi, post passionem Christi, editione transtulerit. Vis amator esse verus Septuaginta interpretum? Non legas ea quae sub asteriscis sunt: imo rade de voluminibus, ut veterum te fautorem probes. Quod", + "candidate_score": 0.631024, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D. Accepi et legi tuas , sed superiore septimana nullas a d. Friderycho a Salicibus accepi neque vidi . Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_792", + "psc_text": "in Libris canonicis interpretatio asteriscos habeat, et virgulas praenotatas, et postea aliam translationem absque his signis ediderim; pace tua dixerim, videris mihi non intelligere quod quaesisti. Illa enim interpretatio Septuaginta interpretum est; et ubicumque virgulae, id est obeli sunt, significatur quod Septuaginta plus dixerint quam habetur in hebraeo: ubi autem asterisci, id est stellae praelucentes, ex Theodotionis editione ab Origene additum est; et ibi graeca transtulimus, hic de ipso hebraico, quod intelligebamus expressimus, sensuum potius veritatem quam verborum interdum ordinem conservantes. Et miror quomodo Septuaginta interpretum libros legas non puros, ut ab eis editi sunt, sed ab Origene emendatos, sive corruptos per obelos et asteriscos, et christiani hominis interpretatiunculam non sequaris; praesertim cum ea quae addita sunt, ex hominis Judaei atque blasphemi, post passionem Christi, editione transtulerit. Vis amator esse verus Septuaginta interpretum? Non legas ea quae sub asteriscis sunt: imo rade de voluminibus, ut veterum te fautorem probes. Quod", + "candidate_score": 0.63101, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_28_30", + "bdc_text": "Valet eorum filius et proficit , scabie tamen iterum vexatur , ut solent fere huiusmodi adolescentuli . Vale una cum domo tua et perge mihi frequentes vel creberrimas scribere literas , nec est , quod excuses ; videntur pleraeque nimis acurate scriptae , tantum abest , ut videri debeant mihi parum diligentes .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1800", + "psc_text": "te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas excitaberis, quorum testimoniis utuntur Apostoli. Si quid autem, vel cum legis, vel cum cogitas, tibi oritur quaestionis, in quo dissolvendo videar necessarius, scribe ut rescribam Magis enim hoc forte Domino ad juvante potero, quam praesens talia loqui tecum; non solum propter occupationes varias et meas et tuas (quoniam non cum mihi vacat, occurrit ut et tibi vacet), verum etiam propter eorum irruentem praesentiam, qui plerumque non sunt apti tali negotio, magisque linguae certaminibus, quam scientiae luminibus delectantur: quod autem scriptum habetur, semper vacat ad legendum, cum vacat legenti; nec onerosum fit praesens, quod cum voles sumitur, cum voles ponitur. EPISTOLA", + "candidate_score": 0.630684, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_17_19", + "bdc_text": "der Tüffel gäb imm den lhon etc. De colloquio Wormatiensi prudentes nihil sperant ; existimant vel non finiendum vel , si finiatur , eventu felici cariturum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1076", + "psc_text": "nosse dissimulas, in quam multas jam barbaras nationes tam parvo tempore venerit Evangelium, ut nec inimici Christi dubitare jam possint brevi tempore futurum, quod Discipulis respondit de saeculi fine quaerentibus, Et praedicabitur hoc Evangelium in universo orbe, in testimonium omnibus gentibus; et tunc veniet finis (Matth. XXIV, 14). In hoc et clama et contende, quantum potes, etiamsi apud Persas et Indos Evangelium praedicetur, ubi quidem jam diu praedicatur, nisi quisquis hoc audierit, Cartennas venerit, vel in viciniam Cartennensium, mundari omnino a delictis suis non poterit. Itane si carueris ista voce, rideri te metuis; et cum ea non careas, fleri te non vis? 23. Acutum autem aliquid tibi videris dicere, cum Catholicae nomen non ex totius orbis communione interpretaris, sed ex observatione praeceptorum omnium divinorum, atque omnium Sacramentorum: quasi nos, etiamsi forte hinc sit appellata Catholica, quod totum veraciter teneat, cujus veritatis nonnullae particulae etiam in diversis inveniuntur haeresibus, hujus nominis", + "candidate_score": 0.62924, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_4", + "bdc_text": "Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3581", + "psc_text": "enim omnis occasio gratissima est, per quam scribo vestrae Reverentiae; testem invocans Deum quod si posset fieri, assumptis alis columbae, vestris amplexibus implicarer, semper quidem pro merito virtutum vestrarum, sed nunc maxime, quia cooperatoribus et auctoribus vobis, haeresis Celestiana jugulata est: quae ita infecit corda multorum, ut cum superatos damnatosque esse se sentiant, tamen venena mentium non omittant; et, quod solum possunt, nos oderint, per quos putant se libertatem docendae haereseos perdidisse. CAPUT II. 2. Quod autem quaeritis utrum rescripserim contra libros Anniani, pseudodiaconi Celedensis, qui copiosissime pascitur, ut alienae blasphemiae verba frivola subministret: sciatis me ipsos libros in schedulis missos a sancto fratre Eusebio presbytero suscepisse, non ante multum temporis; et exinde vel ingruentibus morbis, vel dormitione sanctae et venerabilis filiae vestrae Eustochii, ita doluisse, ut propemodum contemnendos putarem. In eodem enim luto haesitat, et exceptis verbis tinnulis atque emendicatis, nihil aliud loquitur. Tamen multum egimus; ut dum epistolae", + "candidate_score": 0.628928, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_28_30", + "bdc_text": "Valet eorum filius et proficit , scabie tamen iterum vexatur , ut solent fere huiusmodi adolescentuli . Vale una cum domo tua et perge mihi frequentes vel creberrimas scribere literas , nec est , quod excuses ; videntur pleraeque nimis acurate scriptae , tantum abest , ut videri debeant mihi parum diligentes .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_60", + "psc_text": "tu. Etsi enim rescribendo par esse non valeo; tamen non minore a me diligentia servantur litterae tuae, quam frequentantur abs te. Prolixiores autem nostras, non te amplius quam binas accepisse convenit inter nos; non enim misimus tertias. Sane recognitis exemplaribus animadverti quinque fere tuis rogationibus esse responsum; nisi quod una ibi quaestio quasi transeunter perstricta, quanquam non temere ingenio tuo commissa sit, non tamen fortasse satisfecit avaritiae tuae; quam refrenes aliquantulum opus est, et nonnulla compendia libenter feras. Ita plane ut si quidquam fraudo intelligentiam, dum sum parcus in verbis, nihil parcas mihi; sed tu jure, quo mihi valentius esset forte aliquid, si quidquam posset esse jucundius, totum quod debetur, efflagites. Hanc igitur epistolam numerabis inter minores epistolas meas, quam tibi, non sibi nihil mihi de acervo minuere. Non enim et tu mittis minores, quae non eumdem acervum augeant. Quare illud quod de Filio Dei quaeris, cur ipse potius dicatur", + "candidate_score": 0.628886, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D. Accepi et legi tuas , sed superiore septimana nullas a d. Friderycho a Salicibus accepi neque vidi . Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.627946, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_5_7", + "bdc_text": "horum enim aliquot postulare , ut excommunicentur Zvingliani , plures autem ex legatis refragari . Brevi plura audiemus . Quieverunt ad tempus homines importuni .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.625516, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_17_19", + "bdc_text": "der Tüffel gäb imm den lhon etc. De colloquio Wormatiensi prudentes nihil sperant ; existimant vel non finiendum vel , si finiatur , eventu felici cariturum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3512", + "psc_text": "Neque enim qui etiam hoc saperent, defuerunt dicentes, tempore primi adventus Christi esse completas, et inde usque ad finem saeculi totidem rursus esse complendas. Equidem video quia si primus eas non complevit adventus, necesse est ut secundus eas compleat; quoniam prophetia illa non potest esse falsa: quae si tempore primi adventus impleta est, non cogit intelligi quod etiam de fine saeculi implebitur. Ac per hoc incertum est, etiamsi verum est; neque negandum quidem, sed neque praesumendum est id futurum. Relinquitur itaque, ut qui vult cogere istam prophetiam credi saeculi fine complendam, contendat quantum potest, et ostendat si potest, primo adventu Domini non fuisse completam, contra tot expositores divinorum eloquiorum, qui hinc non solum computatione temporum, verum etiam rebus ipsis completam fuisse demonstrant, maxime quod ibi scriptum est, Et ungetur Sanctus sanctorum: vel propter quod in eadem prophetia hebraei codices expressius habent, Occidetur Christus, et non erit ejus (Dan. IX, 24,", + "candidate_score": 0.623638, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D. Accepi et legi tuas , sed superiore septimana nullas a d. Friderycho a Salicibus accepi neque vidi . Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_199", + "psc_text": "Jesu Domino nostro; qui nobis multas utilitates et viatica quaedam demonstrati a se itineris, etiam per tuam charitatem non mediocriter ministrare dignatur. CAPUT II. 2. Petimus ergo, et nobiscum petit omnis Africanarum Ecclesiarum studiosa societas, ut interpretandis eorum libris, qui graece Scripturas nostras quam optime tractaverunt, curam atque operam impendere non graveris. Potes enim efficere ut nos quoque habeamus tales illos viros, et unum potissimum, quem tu libentius in tuis litteris sonas. De vertendis autem in latinam linguam sanctis Litteris canonicis laborare te nollem, nisi eo modo quo Job interpretatus es; ut signis adhibitis quid inter hanc tuam et Septuaginta, quorum est gravissima auctoritas, interpretationem distet, appareat. Satis autem nequeo mirari, si aliquid adhuc in hebraeis exemplaribus invenitur, quod tot interpretes illius linguae peritissimos fugerit. Omitto enim Septuaginta, de quorum vel consilii vel spiritus majore concordia, quam si unus homo esset, non audeo in aliquam partem certam ferre sententiam, nisi", + "candidate_score": 0.622277, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_6_8", + "bdc_text": "Brevi plura audiemus . Quieverunt ad tempus homines importuni . Benignum se nobis praebet Philippus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_443", + "psc_text": "praeterea turba confluxit; sed nobis in tota illa multitudine perpauci apparebant, qui utiliter ac salubriter agi causam illam, et tantam reique tantae quaestionem prudenter et pie discuti cuperent. Caeteri vero magis ad spectaculum quasi altercationis nostrae prope theatrica consuetudine, quam ad instructionem salutis christiana devotione convenerant. Quapropter nec silentium nobis praebere, nec intente nobiscum atque modeste saltem et ordinate colloqui potuerunt, exceptis, ut dixi, paucis, quorum religiosa et simplex apparebat intentio. Itaque libere pro sui cujusque animi motu immoderate loquentium omnia strepitu turbabantur, nec evincere sive nos, sive ipse rogando, interdum etiam objurgando potuimus, ut nobis modestum silentium praeberetur. 2. Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut", + "candidate_score": 0.618621, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_2", + "bdc_text": "Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2849", + "psc_text": "Firmum, anno praeterito, ob rem earum Ravennam, et inde Africam Siciliamque direximus, quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum presbyterum Firmum direxi; quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te, et mei memorem, Christus Dominus custodiat, domine vere sancte, et beatissime papa. Et subter: Grandem latini sermonis in ista provincia notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque dictincta est: pleraque enim prioris laboris, fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CLXXIII. Augustinus Donato, villae Mutugennae in dioecesi Hipponensi presbytero donatistae, qui jussus comprehendi et adduci ad ecclesiam, conatus est sibi vim inferre, suadet ut re sobrie perpensa resipiscat, docens pravam voluntatem recte cogi ad meliora. Donato presbytero partis Donati, AUGUSTINUS episcopus Ecclesiae catholicae. 1. Si posses videre dolorem cordis mei, et sollicitudinem pro salute tua, fortassis", + "candidate_score": 0.616935, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_18_20", + "bdc_text": "De colloquio Wormatiensi prudentes nihil sperant ; existimant vel non finiendum vel , si finiatur , eventu felici cariturum . - Iam nunc copiosissimas ex Polonia literas accipio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3571", + "psc_text": "cito esse venturum. Qui autem credunt quod secundus dicit, tardius Dominum esse venturum, si falsum fuerit inventum, citius Domino veniente; nullo modo qui ei crediderant turbabuntur in fide, sed inopinato gaudio perfruentur. 54. Quapropter qui dicit Dominum citius esse venturum, optabilius loquitur, sed periculosius fallitur. Utinam ergo sit verum; quia erit molestum, si non erit verum! Qui autem dicit Dominum tardius esse venturum, et tamen credit, sperat, amat ejus adventum; profecto de tarditate ejus etiamsi fallitur, feliciter fallitur: habebit enim majorem patientiam, si hoc ita erit; majorem laetitiam, si non erit. Ac per hoc ab eis qui diligunt manifestationem Domini, ille auditur suavius, isti creditur tutius: qui autem quid horum sit verum ignorare se confitetur, illud optat, hoc tolerat, in nullo eorum errat, quia nihil eorum aut affirmat aut negat. Obsecro te ut me talem non spernas; quia et ego te diligo id affirmantem quod verum esse desidero, et tanto", + "candidate_score": 0.616896, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_17_19", + "bdc_text": "der Tüffel gäb imm den lhon etc. De colloquio Wormatiensi prudentes nihil sperant ; existimant vel non finiendum vel , si finiatur , eventu felici cariturum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3552", + "psc_text": "tunc mittet Angelos suos, et congregabit electos suos. Non itaque tunc erit finis, sed tunc erit in proximo. 44. An dicendum est non omnia quae supra commemorata sunt, esse intelligenda, ubi ait, Cum videritis haec fieri, sed aliqua eorum; hoc videlicet excepto quod dictum est, Et tunc videbunt Filium hominis venientem, etc.? ipse quippe finis erit, non tunc proximus erit. Sed Matthaeus aperuit, nullis exceptis esse accipiendum quod positum est, Cum videritis haec fieri: nam et apud ipsum cum dictum esset, Et virtutes coelorum movebuntur; et tunc apparebit, inquit, signum Filii hominis in coelo, et tunc plangent omnes tribus terrae. Et videbunt Filium hominis venientem in nubibus coeli in virtute multa et majestate: et mittet Angelos suos cum tuba et voce magna, et congregabunt electos ejus a quatuor ventis, a summis coelorum usque ad terminos eorum. Ab arbore autem fici discite parabolam. Cum jam ramus ejus tener fuerit, et folia", + "candidate_score": 0.616672, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_17_19", + "bdc_text": "der Tüffel gäb imm den lhon etc. De colloquio Wormatiensi prudentes nihil sperant ; existimant vel non finiendum vel , si finiatur , eventu felici cariturum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1754", + "psc_text": "hominem dicta sunt? Possumus ergo hic dicere quod Apostolus ait de quodam propheta Cretensi, cum ejus illi sententia placuisset: Testimonium hoc verum est (Tit. I, 13). 11. Ille igitur beatus est, qui omnia quae vult habet, nec aliquid vult quod non decet. Quod si ita est, vide jam quae homines non indecenter velint. Alius vult conjugari, alius conjugio viduatus deinceps continenter eligit vivere, alius nullum concubitum nec in ipsis nuptiis experiri. Et si aliud hic alio melius reperitur, nullum tamen istorum possumus dicere indecenter aliquid velle: sic et optare filios, nuptiarum scilicet fructum, et eis qui suscepti fuerint vitam ac salutem, quo voto plerumque occupatur etiam continentia vidualis; nam etsi spreto conjugio jam non optant etiam filios procreare, optant tamen quos procreaverunt incolumes vivere. Ab hac omni cura immunis est virginalis integritas. Habent tamen omnes charos, et charas, quibus non indecenter optant etiam temporalem salutem. Sed cum istam salutem in", + "candidate_score": 0.615933, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_17_19", + "bdc_text": "der Tüffel gäb imm den lhon etc. De colloquio Wormatiensi prudentes nihil sperant ; existimant vel non finiendum vel , si finiatur , eventu felici cariturum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3730", + "psc_text": "episcopus dixit: Quod hesterno die promisi Charitati vestrae, propter quod vos volui frequentius convenire, et video frequentius convenisse, mora omni postposita hoc agendum est. Si enim aliud velim loqui, in illud suspensi minus auditis. Omnes in hac vita mortales sumus, et dies hujus vitae ultimus, omni homini est semper incertus: verumtamen in infantia speratur pueritia; et in pueritia speratur adolescentia; et in adolescentia speratur juventus; et in juventute speratur gravitas; et in gravitate speratur senectus: utrum contingat incertum est; est tamen quod speretur. Senectus autem aliam aetatem quam speret, non habet: incertum est etiam ipsa senectus quamdiu sit homini; illud tamen certum est, nullam remanere aetatem quae possit succedere senectuti. Quia voluit Deus, ad istam civitatem cum vigore aetatis adveni; sed tamen juvenis fui, et senui. Scio post obitus episcoporum, per ambitiosos aut contentiosos solere Ecclesias perturbari; et quod saepe expertus sum et dolui, debeo quantum ad me attinet, ne", + "candidate_score": 0.614911, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_18_20", + "bdc_text": "De colloquio Wormatiensi prudentes nihil sperant ; existimant vel non finiendum vel , si finiatur , eventu felici cariturum . - Iam nunc copiosissimas ex Polonia literas accipio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3566", + "psc_text": "gloria, quando dicetur, Venite, benedicti Patris mei, percipite regnum (Matth. XXV, 34): et tamen tanquam factum fuisset dictum est, quod certo sciebatur futurum. 51. Multo minus mirandum est quod etiam verbis praesentis temporis usus est in eo quod illum identidem dixisse memorasti, Propter spem, quae reposita est nobis, quam ante audistis in verbo veritatis Evangelii, quod advenit in vos, sicut et in omni mundo est fructificans et crescens (Coloss. I, 5, 6), quamvis Evangelium nondum mundum tenebat universum: sed fructificare illud in universo mundo dixit et crescere, ut ita significaret quousque fuisset fructificando et crescendo venturum. Si ergo latet quando Ecclesia fructificante atque crescente universus omnino a mari usque ad mare orbis implebitur, procul dubio latet quando finis erit; ante quippe non erit. CAPUT XIII. 52. Ut autem tibi tanquam sancto homini Dei et sincerissimo fratri aperiam de hac quaestione quid sentiam: error quidem in utroque vitandus est, quantum ab", + "candidate_score": 0.612583, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_19", + "bdc_text": "existimant vel non finiendum vel , si finiatur , eventu felici cariturum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1699", + "psc_text": "necessario futurus est vitae finis metuitur, illinc prohibentur ubi sine fine vivitur. Huc accedit quia vita misera etiamsi posset esse perpetua, nullo modo beatae vitae etiam brevissimae comparanda est: et tamen isti amando miserrimam atque brevissimam, perdunt beatissimam ac sempiternam, cum in hac ipsa, quam male diligunt, hoc velint quod in altera perdunt; quia utique in ista nec miseriam diligunt, nam beati esse volunt, nec brevitatem, nam eam finiri nolunt; tantum quia vita est, sic amatur, ut saepe propter eam, licet miseram et brevem, beata et sempiterna amittatur. 4. His consideratis, quid magnum vita aeterna jubet amatoribus suis, cum se jubet sic amari quemadmodum haec amatur a suis? an vero dignum est vel ferendum, cum contemnuntur omnia quae amantur in mundo, ut vita post paululum finienda, saltem ipsum paululum teneatur in mundo; et non contemnitur mundus, ut obtineatur vita quae sine fine apud illum est, per quem factus est mundus?", + "candidate_score": 0.611413, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_18_20", + "bdc_text": "De colloquio Wormatiensi prudentes nihil sperant ; existimant vel non finiendum vel , si finiatur , eventu felici cariturum . - Iam nunc copiosissimas ex Polonia literas accipio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3462", + "psc_text": "revelavit sive revelaverit, peto nobiscum communicare digneris, et haec nostra rescripta sic accipere, tanquam hominis, qui mallem quidem eorum quae a me inquisisti, habere scientiam quam ignorantiam; sed quia id nondum potui, magis eligo cautam ignorantiam confiteri, quam falsam scientiam profiteri. EPISTOLA CXCVIII. Hesychius Augustino, significans consideratis divinis testimoniis de saeculi fine videri sibi diem quidem et horam frustra inquiri; attamen cognosci posse ex signis num jam instet tempus adventus Christi, quem ut cito venturum pie exspectari docet. Domino beatissimo, et charitate sincerissima venerando fratri et coepiscopo AUGUSTINO, HESYCHIUS, in Domino salutem. 1. Desideranti et exspectanti mihi sanctus compresbyter noster Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem.", + "candidate_score": 0.610846, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_18_20", + "bdc_text": "De colloquio Wormatiensi prudentes nihil sperant ; existimant vel non finiendum vel , si finiatur , eventu felici cariturum . - Iam nunc copiosissimas ex Polonia literas accipio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1726", + "psc_text": "collationis cura suscepta diligentius perscrutati sunt Scripturas sacras; et quia in eis innumerabilia testimonia repererunt, quibus promissa est Ecclesia futura in omnibus gentibus, et toto orbe terrarum, sicut eam reddi et praesentari coepisse in Evangelio et Epistolis apostolicis, et in Actibus Apostolorum videmus, ubi et ipsa loca, et civitates, et provinciae leguntur, per quas crevit, incipiens ab Jerusalem, ut inde se etiam in Africam non migrando, sed crescendo diffunderet; non autem invenerunt aliquod testimonium divinorum eloquiorum, ubi dictum est eam perituram de caeteris partibus mundi, et in sola Africa Donati parte mansuram; et viderunt quam sit absurdum, pro illa, quae fuerat peritura, tot testimonia divina recitari; pro ea vero, quae, sicut putant, fuerat Domino placitura, nullum ejus testimonium reperiri: haec forte cogitantes, ad finiendas vanas, et perniciosas, et saluti aeternae contrarias inimicitias, ad locum collationis nostrae omnes convenire voluerunt, non ut tumultus novus oriatur, sed ut vetusta discordia finiatur. 4.", + "candidate_score": 0.609904, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_5", + "bdc_text": "horum enim aliquot postulare , ut excommunicentur Zvingliani , plures autem ex legatis refragari .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3050", + "psc_text": "per priorum imperatorum leges ad communionem homines catholicam cogerentur; obtinuimus tamen ut illud potius quod dixi, ab imperatoribus peteretur: decretum est in concilio nostro, legati ad Comitatum missi sunt. 26. Sed Dei major misericordia, qui sciret harum legum terror et quaedam medicinalis molestia quam multorum esset pravis vel frigidis animis necessaria, et illi duritiae quae verbis emendari non potest, sed tamen aliquantula severitate disciplinae potest, id egit ut legati nostri quod susceperant, obtinere non possent. Jam enim nos praevenerant ex aliis locis quaedam episcoporum querelae gravissimae, qui mala fuerant ab ipsis multa perpessi, et a suis sedibus exturbati; praecipue horrenda et incredibilis caedes Maximiani episcopi catholici Ecclesiae Bagaiensis effecit ut nostra legatio jam quid ageret non haberet. Jam enim lex fuerat promulgata, ut tantae immanitatis haeresis Donatistarum, cui crudelius parci videbatur quam ipsa saeviebat, non tantum violenta esse, sed omnino esse non sineretur impune: non tamen supplicio capitali, propter servandam", + "candidate_score": 0.609272, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_29", + "bdc_text": "Vale una cum domo tua et perge mihi frequentes vel creberrimas scribere literas , nec est , quod excuses ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_995", + "psc_text": "apud eos quidquam valuisse tuas litteras. Cur autem non valuerint, non opus est scribere; sed mitte aliquem tuorum, vel domesticorum, vel amicorum, cujus hoc fidei possis injungere, qui non ad ea loca, sed ad nos primitus veniat illis omnino nescientibus, et nobiscum primitus consilio pertractato, quod agendum Domino adjuvante visum fuerit, agat. Neque enim tantum pro eis agimus cum hoc agimus, sed etiam pro nostris jam factis catholicis, quibus illorum vicinitas sic infesta est, ut contemni a nobis nullo modo possit. Et hoc quidem breviter scribere poteram; sed volui te habere aliquid litterarum nostrarum, quo rationem curae meae non solum ipse cognosceres, sed etiam cuicumque dissuadenti ne tuorum correctioni operam instanter impendas, nobisque detrahenti quod talia velimus, habeas quod respondeas. Quod si superfluo feci, quod jam ista vel didiceras, vel ipse cogitaveras, aut onerosus fui quod curis publicis tam occupato prolixam epistolam ingessi, peto des veniam, dum tamen quod suggessi", + "candidate_score": 0.606733, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_1", + "bdc_text": "D. Accepi et legi tuas , sed superiore septimana nullas a d. Friderycho a Salicibus accepi neque vidi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_792", + "psc_text": "in Libris canonicis interpretatio asteriscos habeat, et virgulas praenotatas, et postea aliam translationem absque his signis ediderim; pace tua dixerim, videris mihi non intelligere quod quaesisti. Illa enim interpretatio Septuaginta interpretum est; et ubicumque virgulae, id est obeli sunt, significatur quod Septuaginta plus dixerint quam habetur in hebraeo: ubi autem asterisci, id est stellae praelucentes, ex Theodotionis editione ab Origene additum est; et ibi graeca transtulimus, hic de ipso hebraico, quod intelligebamus expressimus, sensuum potius veritatem quam verborum interdum ordinem conservantes. Et miror quomodo Septuaginta interpretum libros legas non puros, ut ab eis editi sunt, sed ab Origene emendatos, sive corruptos per obelos et asteriscos, et christiani hominis interpretatiunculam non sequaris; praesertim cum ea quae addita sunt, ex hominis Judaei atque blasphemi, post passionem Christi, editione transtulerit. Vis amator esse verus Septuaginta interpretum? Non legas ea quae sub asteriscis sunt: imo rade de voluminibus, ut veterum te fautorem probes. Quod", + "candidate_score": 0.606036, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_2", + "bdc_text": "Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_713", + "psc_text": "non solum res ipsa indicat, sed etiam te attestatum esse memini. Ac per hoc plurimum profueris, si eam graecam Scripturam, quam Septuaginta operati sunt, latinae veritati reddideris: quae in diversis codicibus ita varia est, ut tolerari vix possit; et ita suspecta, ne in graeco aliud inveniatur, ut inde aliquid proferri aut probari dubitetur. Brevem putabam futuram hanc epistolam; sed nescio quomodo ita mihi dulce factum est in ea progredi, ac si tecum loquerer. Sed obsecro te per Dominum, ne te pigeat ad omnia respondere, et praestare mihi, quantum potueris, praesentiam tuam. EPISTOLA LXXII. Hieronymus Augustino expostulans de illius epistola per Italiam sparsa, qua taxabatur locus non recte expositus in Epistola ad Galatas. Domino vere sancto et beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Domino salutem. CAP. PRIMUM. 1. Crebras ad me epistolas dirigis, et saepe compellis ut respondeam cuidam epistolae tuae, cujus ad me, ut ante jam scripsi, per fratrem Sysinnium diaconum", + "candidate_score": 0.605588, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_29", + "bdc_text": "Vale una cum domo tua et perge mihi frequentes vel creberrimas scribere literas , nec est , quod excuses ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_184", + "psc_text": "me non sedatus, sed consideratus consolatur dolor. Ne reprehendas, quaeso, sanctiore gravitate qua praevales, et dicas non recte me dolere, quod adhuc te non noverim, cum animum mihi tuum, hoc est teipsum interiorem aspiciendum patefeceris. Quid enim si uspiam te vel in terrena tua civitate didicissem fratrem et dilectorem meum, et tantum in Domino ac talem virum, nullumne me dolorem sensurum fuisse arbitrareris, si non sinerer nosse domum tuam? Quomodo ergo non doleam, quod nondum faciem tuam novi, hoc est domum animae tuae, quam sicut meam novi? 2. Legi enim litteras tuas fluentes lac et mel, praeferentes simplicitatem cordis tui, in qua quaeris Dominum sentiens de illo in bonitate, et afferentes ei claritatem et honorem. Legerunt fratres, et gaudent infatigabiliter et ineffabiliter, tam uberibus et tam excellentibus donis Dei, bonis tuis. Quotquot eas legerunt, rapiunt, quia rapiuntur cum legunt. Quam suavis odor Christi, et quam fragrat ex eis, dici non", + "candidate_score": 0.604218, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_29", + "bdc_text": "Vale una cum domo tua et perge mihi frequentes vel creberrimas scribere literas , nec est , quod excuses ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_724", + "psc_text": "quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque, ubi mulcebar legens, ibi continuo feriebar; hoc sane vel maxime admirans, quod cum dicas te exemplaribus litterarum mearum ideo temere non putasse credendum, ne forte te respondente laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses meum esse sermonem et sic rescribere, postea jubeas, si mea est epistola, aperte me scribere, aut mittere exemplaria veriora, ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione versemur. Quo pacto enim possumus in hac disputatione sine rancore versari, si me laedere paras? aut si non paras, quomodo ego, te non laedente, abs te laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses, meum esse sermonem, et sic rescribere, hoc est et sic laedere? Nisi enim rescribendo laesisses, ego juste expostulare non possem. Proinde cum ita rescribis, ut laedas, quis locus nobis relinquitur in disputatione Scripturarum sine ullo rancore versandi? Ego quidem absit ut laedar, si mihi certa ratione volueris et", + "candidate_score": 0.602903, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum", + "max_score": 0.66759, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_24_26", + "bdc_text": "Rex occupatus bello Livoniensi nondum potuit caussam religionis tractare publicis comitiis . Benignissime recepit d. Ioannem a Lasco , qui de ipso , uti ad me scribit , amplissimam concepit spem . Plura iam in negotiorum turba non possum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_221", + "psc_text": "ut a Turribio acceperat, mortifera contagionis peste erant labefactatae; sed, quod gravius est, eorumdem sacerdotes, hoc lethali correpti morbo, veritatem multis erroribus opprimebant, Priscilliani doctrinam evangelicis praeferebant documentis, et ista tandem profanis sensibus depravata populis proponebant, aut praedicabant, ut Spiritus sancti revelationibus rejectis, diaboli dogmata in auditorum animos inspirarent. Haec quippe ad illarum Ecclesiarum deplorandum statum Turribius S. Leoni reformanda proposuerat; quibus decem et septem capitula subjecit, strictim damnatas olim opiniones comprehendentia, quaeque S. pontifex, pro suprema sui apostolatus dignitate, denuo tractavit, ne aliquid earumdem blasphemiarum tolerabile aut dubium videretur in posterum. 5. Nos interim horum capitulorum summam stricte et veluti in compendio hic subjicere lectoribus non ingratum futurum arbitramur. Ad quod praestandum opus, etsi jam pridem plures insigniores theologi in ecclesiasticis conscribendis historiis manum admoverint, nescio tamen an felicius saltem palmares omnes hujus sectae errores, ex quibus et alii minoris momenti originem ducebant, annotaverint. Nec vero id plene P.", + "candidate_score": 0.66759, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_24_26", + "bdc_text": "Rex occupatus bello Livoniensi nondum potuit caussam religionis tractare publicis comitiis . Benignissime recepit d. Ioannem a Lasco , qui de ipso , uti ad me scribit , amplissimam concepit spem . Plura iam in negotiorum turba non possum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_247", + "psc_text": "Vix enim ab eodem comperta nequissimorum hominum impietate et sacrilegiis, studium cohibere non potuit, quin inter sacra mysteria peragenda profanam eam religionem hujusque dogmata impeteret et exagitaret. Cujus quidem agendi rationem nobis satis est indicasse, ne prolixior justo haec nostra evadat oratio. 263 CAPUT XV. De conciliis in Galliciae et Hispaniae regnis sancti Leonis Magni praecepto habitis. Falsum Paschasii Quesnelli judicium de antiquo cod. Canonum Rom. Ecclesiae. 1. Obscuriores autem nunc res nos scribere oportet, et iis quae jam diximus multo difficiliores, praesertim cum ob veterum monumentorum jacturam iis subsidiis careamus quae facile ad cognoscendam rerum veritatem nos dirigere atque conducere possent. Interim tamen a suscepto proposito manum non removebimus, quoadusque exploratius fiat quemadmodum pontificiis mandatis utriusque regni sacerdotes obtemperaverint. Episcopi ergo illi cum ob diversas rerum civilium administrationes, ut jam vidimus, tum ob diversorum principum stirpem, ingenia et religionem, in unum generale concilium convenire haud potuerint, uniuscujusque regni metropolitae", + "candidate_score": 0.665525, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_25_27", + "bdc_text": "Benignissime recepit d. Ioannem a Lasco , qui de ipso , uti ad me scribit , amplissimam concepit spem . Plura iam in negotiorum turba non possum . Tu saluta mihi amplissimos d. d. consules , fratres Philippum et Pontasellam , diligentissime vero d. Friderychum a Salicibus et d. Ioannem Traversum , cum quibus has communicabis inclusis iis tuis literis et mature missis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_207", + "psc_text": "et sanctitate, cum Ecclesiae disciplina, sacris canonibus et Christianis rebus minime cohaerere et conciliari possunt. Ita profecto mecum reputavi, postquam saepius epistolam perlegi. In qua et alia offendi quae apertam scriptoris oscitantiam saltem redolent. Ejusmodi quidem mihi visa sunt, vel quae capite 4, leguntur, quod ne ultra jam faciant usque ad finem, in quibus nulla ratione genuinus sensus juxta syntaxeos grammaticae regulas argui potest; vel quod in subsequenti capite 5 conspicitur, ubi eadem narratio de apocryphis S. Thomae Actibus iteratur, et id genus alia, quae certe aut scriptoris indiligentiam arguunt, aut illius codicis, in quo sub Turribii nomine epistola illa fuit inventa et fideliter eruta, praestantiam maxime elevant. 10. Sed quamvis ea in epistola multa eluceant quae a veritate, aut saltem a verisimilitudine, plurimum dissident, illam tamen rejiciendam, aut veluti supposititiam habendam esse, vereor judicare. Immo egomet in divi Leonis Magni Operibus colligendis et ornandis, quaemadmodum Quesnellus in suam transtulit", + "candidate_score": 0.655838, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_31_33", + "bdc_text": "Tiguri prima octobris festinantissime 1557 . Bullingerus tuus . Praestantissimo viro d. Ioanni Fabritio , Curiensis ecclesiae ministro , compatri suo fideli et fratri charissimo .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_320", + "psc_text": "hanc epistolam descripsit, Profuturi nomen habent. Sed hunc Bracarensem episcopum fuisse, ejus concilii prima Acta testantur. Quare vix dubitare licet eum apostolicam sedem, cum supra Priscillianistas, tum supra caeteras illas quaestiones Vigilii papae tempore consuluisse, atque Vigilium pontificem ad eumdem epistolas de quibus agimus direxisse. « De die autem (ait eminentissimus Aguirre) et anno quo data est, inutile reor esse si disputem, cum ex codice Colbertino constet scriptam esse eo anno quo Joannes consul fuit post Belisarium, id est anno 538. 7. Quod si vero secundo loco adhuc objiciatur, saltem postremum illius epistolae caput suppositionem et falsitatem redolere, in quo de primatu Romanae Ecclesiae disseritur, jam propositum urgerem. Nec enim moveri possem quod illud in variis Galliarum codicibus desideretur vel quod in pseudoisidoriana collectione dumtaxat reperiri adversarii asseverent. Nam imprimis isthaec epistola ad Gallaeciae metropolitam scripta est. « Et propterea longe major fides habenda reliquis omnibus codicibus manuscriptis antiquissimis Hispaniae,", + "candidate_score": 0.649412, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_24", + "bdc_text": "Rex occupatus bello Livoniensi nondum potuit caussam religionis tractare publicis comitiis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_247", + "psc_text": "Vix enim ab eodem comperta nequissimorum hominum impietate et sacrilegiis, studium cohibere non potuit, quin inter sacra mysteria peragenda profanam eam religionem hujusque dogmata impeteret et exagitaret. Cujus quidem agendi rationem nobis satis est indicasse, ne prolixior justo haec nostra evadat oratio. 263 CAPUT XV. De conciliis in Galliciae et Hispaniae regnis sancti Leonis Magni praecepto habitis. Falsum Paschasii Quesnelli judicium de antiquo cod. Canonum Rom. Ecclesiae. 1. Obscuriores autem nunc res nos scribere oportet, et iis quae jam diximus multo difficiliores, praesertim cum ob veterum monumentorum jacturam iis subsidiis careamus quae facile ad cognoscendam rerum veritatem nos dirigere atque conducere possent. Interim tamen a suscepto proposito manum non removebimus, quoadusque exploratius fiat quemadmodum pontificiis mandatis utriusque regni sacerdotes obtemperaverint. Episcopi ergo illi cum ob diversas rerum civilium administrationes, ut jam vidimus, tum ob diversorum principum stirpem, ingenia et religionem, in unum generale concilium convenire haud potuerint, uniuscujusque regni metropolitae", + "candidate_score": 0.648916, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_31_33", + "bdc_text": "Tiguri prima octobris festinantissime 1557 . Bullingerus tuus . Praestantissimo viro d. Ioanni Fabritio , Curiensis ecclesiae ministro , compatri suo fideli et fratri charissimo .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_342", + "psc_text": "Idatii Chronicum habet, cui omnes ecclesiastici scriptores suffragantur. Etenim prior Leonis epistola kalendis Augusti hujus anni conscripta est, quam S. pontifex, ut saepius diximus, Pervincio diacono patriam remigranti tradidit. Hunc ergo alas habuisse confingere oporteret, ut non temere arbitraremur brevi temporis intervallo Pervincium Galliciam attigisse, et rursum alios nuntios cum epistolis Romam, et alios ex urbe Roma ad Galliciam remeasse. Istud sane confictionis portentum cum aliis et aliis futilibus divinationibus nimis operose Quesnellus astruere conatus est, ad eam de duobus Turribiis opinionem suis lectoribus sensim insinuandam. 5. Jam vero tandem haec, et id genus alia, praetereamus, gradum novissime facturi ad genuinam Bracarensis synodi epocham inquirendam. Qua quidem in re satis esse videbitur, si, brevius aliorum sententias referentes, lectorum potius judicium exspectemus, quin rem ipsam definire 283 contendamus. Severinus Binius itaque ex eminentissimo cardinali Baronio istud Bracarense concilium anno Christi 563 coactum fuisse arbitratus est, ei etiam suffragante eminentissimo cardinali Aguirre,", + "candidate_score": 0.647542, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_25_27", + "bdc_text": "Benignissime recepit d. Ioannem a Lasco , qui de ipso , uti ad me scribit , amplissimam concepit spem . Plura iam in negotiorum turba non possum . Tu saluta mihi amplissimos d. d. consules , fratres Philippum et Pontasellam , diligentissime vero d. Friderychum a Salicibus et d. Ioannem Traversum , cum quibus has communicabis inclusis iis tuis literis et mature missis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_210", + "psc_text": "occasione. Novum ejusdem fragmentum de canonicis Scripturis, ex Palat. Vat. bibliot. cod. erutum. 1. Nos itaque, tot tantisque praecedentibus suffulti testimoniis, cum de veritate auctoritateque epistolae 15 S. Leonis Magni minime ambigere possemus, tantummodo eam a mendis purgare, si quae in eam irrepserunt, curavimus. Pro quo quidem labore felicius absolvendo necessaria nobis non defuere subsidia; nam, praeter varios antiquissimos Vaticanos codd., quos nostris oculis lustravimus; praeter Grimaneum archetypum Parisiis asservatum, juxta cujus lectiones Paschasius Quesnellus suam adornasse editionem maxime gloriatur, quem nos ipsi amicorum ope adjuti fideliter exscribere curavimus, illam eamdem epistolam tum ad Vallicellanum, tum ad duo Florentina exemplaria exegimus, ut divino quandoque Nomine opitulante, omnia Leonis Opera puriora, nitidiora auctioraque novis typis prodire possint. Sed jam ad institutum revertamur. Laudata igitur S. pontificis ad Asturicensem episcopum epistola sexdecim subjecta habet capitula, quia totidem discutienda et definienda Turribius Leoni proposuerat. Id ea verba innuunt: Quia ergo dilectio tua fideli", + "candidate_score": 0.646859, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_22_24", + "bdc_text": "sed graviter interim papistae obsistunt . Crescit tamen in dies Christi ecclesia , decrescit papistica . Rex occupatus bello Livoniensi nondum potuit caussam religionis tractare publicis comitiis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_229", + "psc_text": "De his autem sic scripsit: Apocryphae scripturae, quae sub nominibus apostolorum multarum habent seminarium falsitatum, non solum interdicendae, sed penitus auferendae sunt, atque ignibus concremandae. Nullo ergo praesidio haeretici aut novatores septi sunt, cum multis injuriis recentiores Romanos pontifices afficiunt, quod sua Opera proscribant, et ignibus concremari jubeant. Nimis vetusta est ejusmodi in catholica Ecclesia disciplina, nec solum a Gelasio papa, vel a concilio septuaginta episcoporum tum habito repetenda, sed a Leone Magno, qui eam omnibus catholicis episcopis observandam inculcat. Quare splendide inter caeteros acatholicos Van Espen et Beausobre allucinatos esse, Leonis haec agendi ratio suadet patefacitque. Nam Van Espen, cum in priori suorum Operum parte, quae Juris Ecclesiastici universi inscribitur, haudquaquam ad hocce Leonis decretum animadverteret, cumque agere institueret de Ecclesiae disciplina in haereticorum libris prohibendis, Gelasiano decreto dumtaxat insistit, cujus verbis vim omnem roburque prorsus adimere conatur, quasi ex suggestu affirmans Ecclesiam tantummodo publicam, non privatam, proscriptorum librorum", + "candidate_score": 0.635184, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_24", + "bdc_text": "Rex occupatus bello Livoniensi nondum potuit caussam religionis tractare publicis comitiis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_245", + "psc_text": "utuntur catholico nomine, qui istis impietatibus non resistunt. Non agendum igitur erat in illo concilio de haeresi damnanda, quam jam RR. PP. et Leo ipse damnaverant; sed de haereticis puniendis, quorum causa nondum satis apostolicae sedi erat explorata. Propterea noster Leo, jam sufficienter discussis quae ad jus pertinebant, ea quae circa personas et factum versari poterant concilii generalis, aut saltem provincialis, judicio subjecit. 10. Et quidem quia totus pontificis animus potissimum versabatur in Galliciae malis medendis, atque in praecavendo ne, latius in iis regionibus serpentibus, catholica religio ad plenum perduceretur exitium, sequentem censuit adhibere oeconomiam. Si videlicet aliquid obstitisset quominus generale concilium celebraretur, Galliciae saltem sacerdotes in unum convenire praecepit, quibus congregandis Idatio, et Ceponio, utpote metropolitico jure insignitis, cura demandata est, quibus et Turribii sollicitudinem adjunxit, ut citius vel provinciali conventu remedium tantis vulneribus afferretur. Dum haec igitur in Gallicia et Hispania agenda Leo jussit, et dum Pervincio Asturicensi", + "candidate_score": 0.62834, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_12_14", + "bdc_text": "magnae naves onustae viris et rebus ex Hispaniis venientes non procul a portu Anglico naufragio perierunt . Exarsit grave bellum inter Anglos et Scotos , ac Scoti , Gallorum socii , hactenus victores fuerunt . Nuper 500 equitum trucidarunt ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_187", + "psc_text": "itaque Hispaniarum et Gallaeciae regnorum civiles atque ecclesiasticas res tot tantaeque perturbationes vexarent, Innocentiana illa statuta exsecutioni demandari nullo modo poterant, praesertim quia Hispaniae et Gallaeciae populi non uno tantum Principi, sed duobus Arianorum labe pollutis tum obtemperare cogebantur. In Hispaniis enim Athaulphus, Christi anno 414, primus ex Gothorum gente regnavit. Sed vix imperii anno absoluto a quodam Gotho necatus est, cui Segericus succedens post sex menses ipse etiam interficitur. Quibus et alii quatuordecim ex eadem stirpe Ariani reges ad annum 568 usque successere. In Gallicia autem et Lusitania principes ex Suecorum stirpe regnarunt, quorum primus fuit Hermericus, qui, post imperii annos 32 decedens, anno 440 Rechilam successorem habuit. Is autem, septem dumtaxat annis in imperio consumptis, Recciario regni habenas reliquit, qui in catholica edoctus religione, ecclesiasticas res sanctis episcopis haud difficile componendas permisit. CAPUT XIII. De Turribio Asturicensi episcopo, ipsius ad apostolicam sedem consultationibus, rebusque ab eo gestis ad", + "candidate_score": 0.600073, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_13_15", + "bdc_text": "Exarsit grave bellum inter Anglos et Scotos , ac Scoti , Gallorum socii , hactenus victores fuerunt . Nuper 500 equitum trucidarunt ; quotidie incursiones et certamina fiunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_187", + "psc_text": "itaque Hispaniarum et Gallaeciae regnorum civiles atque ecclesiasticas res tot tantaeque perturbationes vexarent, Innocentiana illa statuta exsecutioni demandari nullo modo poterant, praesertim quia Hispaniae et Gallaeciae populi non uno tantum Principi, sed duobus Arianorum labe pollutis tum obtemperare cogebantur. In Hispaniis enim Athaulphus, Christi anno 414, primus ex Gothorum gente regnavit. Sed vix imperii anno absoluto a quodam Gotho necatus est, cui Segericus succedens post sex menses ipse etiam interficitur. Quibus et alii quatuordecim ex eadem stirpe Ariani reges ad annum 568 usque successere. In Gallicia autem et Lusitania principes ex Suecorum stirpe regnarunt, quorum primus fuit Hermericus, qui, post imperii annos 32 decedens, anno 440 Rechilam successorem habuit. Is autem, septem dumtaxat annis in imperio consumptis, Recciario regni habenas reliquit, qui in catholica edoctus religione, ecclesiasticas res sanctis episcopis haud difficile componendas permisit. CAPUT XIII. De Turribio Asturicensi episcopo, ipsius ad apostolicam sedem consultationibus, rebusque ab eo gestis ad", + "candidate_score": 0.598806, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1", + "max_score": 0.667362, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_4_6", + "bdc_text": "Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ; horum enim aliquot postulare , ut excommunicentur Zvingliani , plures autem ex legatis refragari . Brevi plura audiemus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_725", + "psc_text": "nferentibus apparere, nolui tamen sine rescripto relinquere, quidquid illud fuit. hinc factum est, ut hi nostri ad illum duo libri essent., § 2 Hoc opus sic incipit: Gaudentius, Donatistarum Tamugadensis episcopus. CAPVT LXXXVI. CONTRA MENDACIVM LIBER VNVS. § 1 Tunc et contra mendacium scripsi librum. cuius operis ea causa extitit, quod ad Priscilianistas hereticos uestigandos, qui heresem suam non solum negando uerum etiam mentiendo existimant occultandam, uisum est quibusdam catholicis Priscilianistas se debere simulare, ut eorum latebras penetrarent. quod ego fieri prohibens hunc librum condidi. § 2 Hic liber sic incipit: Multa mihi legenda misisti. 13 c. mend. 11, 25 (p. 503, 5) 21, 41 (p. 527, 20 sqq.) 15 c. mend. 7, 18 (p. 491, 14) 1 nulla CD1 rationem CDl se add. W 2 tacuisse C1D1E1R, tacere potuisse cet. v possit ODHR, possent F, posset cet. v 3 legentibus (i in ras. m. 2) C atque] et B", + "candidate_score": 0.667362, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_3_5", + "bdc_text": "vicissim haec tibi communico : Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ; horum enim aliquot postulare , ut excommunicentur Zvingliani , plures autem ex legatis refragari .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_725", + "psc_text": "nferentibus apparere, nolui tamen sine rescripto relinquere, quidquid illud fuit. hinc factum est, ut hi nostri ad illum duo libri essent., § 2 Hoc opus sic incipit: Gaudentius, Donatistarum Tamugadensis episcopus. CAPVT LXXXVI. CONTRA MENDACIVM LIBER VNVS. § 1 Tunc et contra mendacium scripsi librum. cuius operis ea causa extitit, quod ad Priscilianistas hereticos uestigandos, qui heresem suam non solum negando uerum etiam mentiendo existimant occultandam, uisum est quibusdam catholicis Priscilianistas se debere simulare, ut eorum latebras penetrarent. quod ego fieri prohibens hunc librum condidi. § 2 Hic liber sic incipit: Multa mihi legenda misisti. 13 c. mend. 11, 25 (p. 503, 5) 21, 41 (p. 527, 20 sqq.) 15 c. mend. 7, 18 (p. 491, 14) 1 nulla CD1 rationem CDl se add. W 2 tacuisse C1D1E1R, tacere potuisse cet. v possit ODHR, possent F, posset cet. v 3 legentibus (i in ras. m. 2) C atque] et B", + "candidate_score": 0.664964, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_3_5", + "bdc_text": "vicissim haec tibi communico : Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ; horum enim aliquot postulare , ut excommunicentur Zvingliani , plures autem ex legatis refragari .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_728", + "psc_text": "scripsi. a CAPVT LXXXVII. CONTRA DVAS EPISTVLAS PELAGIANORVM LIBRI QVATTVOR. § 1 Secuntur libri quattuor, quos contra duas epistulas Pelagianorum ad episcopum Romanae ecclesiae Bonifatium scripsi, quia, cum in manus eius uenissent, ipse mihi eas miserat inueniens in illis calumniose interpositum nomen meum. § 2 Hoc opus sic incipit: Noueram te quidem fama celeberrima praedicante. CAPVT LXXXVIII. CONTR;A IVLIANVM LIBRI SEX. § 1 Interea libri quattuor Iuliani Pelagiani, quos supra commemoraui, . uenerunt etiam in manus nostras, in quibus comperi illa, quae ex eis decerpserat, qui ea comiti Valerio miserat, non omnia eo modo, quo a Iuliano dicta sunt, ad eundem comitem scripta, sed nonnulla eorum aliquantum inmutata. scripsi ergo sex libros aduersus illos quattuor, sed meorum duo primi testimoniis sanctorum, qui fidem catholicam post 12 Retract. II, 79, 1 17 Aug. op. inperf. c. Iul. IIII, 5 1 num. om. BFPQ, LXI v 2 (4) epistulas HMP, aepistulas D,", + "candidate_score": 0.66465, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_2_4", + "bdc_text": "Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ; vicissim haec tibi communico : Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_604", + "psc_text": "ad Donatistas peruenirent, contra eorum errorem et pro catholica ueritate necessaria documenta curaui siue de ecclesiasticis siue de publicis gestis siue de scripturis canonicis et primo ad illos eadem promissa direxi, ut ipsi, si fieri posset, exposcerent. quae cum uenissent in eorum quorundam manus, nescio quis extitit, qui suo nomine tacito contra haec scriberet, ita se confitens Donatistam, tamquam hoc uocaretur. cui ego respondens alium librum scripsi. illa uero documenta, quae promiseram, eidem libello, quo eadem promiseram, iunxi et ex utroque unum esse uolui eumque 2 Aug. c. Cresc. gr. III, 43, 47. ep. 105, 2, 9. Cod. Theod. XVI, 5, 38-43. 52. 54 6 non extat 1 quado Cl, quos (os m. 2 in ras.) D 2 scribsi HM, descripsi Dl donatistaa (tis in ras.) M dederat leges (es ex is) CD, leges dederat cet. v honori.us (b ras.) CD imperatur ClDl 3 hoc-ad te M2 in ras. crisconi", + "candidate_score": 0.664227, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_2_4", + "bdc_text": "Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ; vicissim haec tibi communico : Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_641", + "psc_text": "multa iam scripsimus. CAPVT LXII. DE GRATIA TESTAMENTI NOVI AD HONORATVM LIBER VNVS. § 1 Eo ipso tempore, quo contra Donatistas uehementer exercebamur et contra Pelagianos exerceri iam coeperamus, amicus quidam misit mihi quinque a Carthagine quaestiones et rogauit, ut eas illi scribendo exponerem. quae sunt: quid sibi uelit uox illa: deus, deus meus, ut quid me dereliquisti? et quid sit, quod ait apostolus: ut in caritate radicati et fundati praeualeatis conprehendere cum omnibus sanctis, quae sit latitudo et longitudo et altitudo et prof undum; et quae sint quinque uirgines stidtaestultae 2 Aug. de haeres. 69. ep. 76, 3 sq. 14 Ps. 21, 1. cf. Matth. 27, 46 15 Eph. 3, 17 sq. 18 Matth. 25, 1 sqq. 1 quemammodum M aeclesiam H catholicam om. 81 2 inpium] ipsiuş ClDl solo Dt, sua F fonditus ClDl 3 subuertit D2H **scisma (hi ras.) CD, schisma (s pr. m. 2, ism in", + "candidate_score": 0.661781, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_3_5", + "bdc_text": "vicissim haec tibi communico : Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ; horum enim aliquot postulare , ut excommunicentur Zvingliani , plures autem ex legatis refragari .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_640", + "psc_text": "ordo temporum F, conuicit DZFGNRa, conuenit Q1 subuerti CWl 12 ibi a 13 aduersa BCDlFGBS, diuersa cet. 14 LXII R, om. BFPQ, XXV v 15 maximianis Bl libri duo 0 16 scribsi G1HMP1, scripsit 0 eciam 01 librtl (ii m. 2 in ras.) C inter] in M contra C2D% s. 1. 17 brebissimum 01 sed (ed m. 2 s. l.) C grande R multo G2 s. l. quo apparet, quemadmodum eorum aduersus ecclesiam catholicam inpium ac superbissimum errorem sola funditus Magimianistarum causa subuertat, quod scisma factum est ex ipsa parte Donati. § 2 Hic liber sic incipit: Multa iam diximus, multa iam scripsimus. CAPVT LXII. DE GRATIA TESTAMENTI NOVI AD HONORATVM LIBER VNVS. § 1 Eo ipso tempore, quo contra Donatistas uehementer exercebamur et contra Pelagianos exerceri iam coeperamus, amicus quidam misit mihi quinque a Carthagine quaestiones et rogauit, ut eas illi scribendo exponerem. quae sunt: quid sibi uelit uox", + "candidate_score": 0.65997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_3_5", + "bdc_text": "vicissim haec tibi communico : Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ; horum enim aliquot postulare , ut excommunicentur Zvingliani , plures autem ex legatis refragari .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_604", + "psc_text": "ad Donatistas peruenirent, contra eorum errorem et pro catholica ueritate necessaria documenta curaui siue de ecclesiasticis siue de publicis gestis siue de scripturis canonicis et primo ad illos eadem promissa direxi, ut ipsi, si fieri posset, exposcerent. quae cum uenissent in eorum quorundam manus, nescio quis extitit, qui suo nomine tacito contra haec scriberet, ita se confitens Donatistam, tamquam hoc uocaretur. cui ego respondens alium librum scripsi. illa uero documenta, quae promiseram, eidem libello, quo eadem promiseram, iunxi et ex utroque unum esse uolui eumque 2 Aug. c. Cresc. gr. III, 43, 47. ep. 105, 2, 9. Cod. Theod. XVI, 5, 38-43. 52. 54 6 non extat 1 quado Cl, quos (os m. 2 in ras.) D 2 scribsi HM, descripsi Dl donatistaa (tis in ras.) M dederat leges (es ex is) CD, leges dederat cet. v honori.us (b ras.) CD imperatur ClDl 3 hoc-ad te M2 in ras. crisconi", + "candidate_score": 0.659477, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_2_4", + "bdc_text": "Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ; vicissim haec tibi communico : Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_728", + "psc_text": "scripsi. a CAPVT LXXXVII. CONTRA DVAS EPISTVLAS PELAGIANORVM LIBRI QVATTVOR. § 1 Secuntur libri quattuor, quos contra duas epistulas Pelagianorum ad episcopum Romanae ecclesiae Bonifatium scripsi, quia, cum in manus eius uenissent, ipse mihi eas miserat inueniens in illis calumniose interpositum nomen meum. § 2 Hoc opus sic incipit: Noueram te quidem fama celeberrima praedicante. CAPVT LXXXVIII. CONTR;A IVLIANVM LIBRI SEX. § 1 Interea libri quattuor Iuliani Pelagiani, quos supra commemoraui, . uenerunt etiam in manus nostras, in quibus comperi illa, quae ex eis decerpserat, qui ea comiti Valerio miserat, non omnia eo modo, quo a Iuliano dicta sunt, ad eundem comitem scripta, sed nonnulla eorum aliquantum inmutata. scripsi ergo sex libros aduersus illos quattuor, sed meorum duo primi testimoniis sanctorum, qui fidem catholicam post 12 Retract. II, 79, 1 17 Aug. op. inperf. c. Iul. IIII, 5 1 num. om. BFPQ, LXI v 2 (4) epistulas HMP, aepistulas D,", + "candidate_score": 0.659442, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_3_5", + "bdc_text": "vicissim haec tibi communico : Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ; horum enim aliquot postulare , ut excommunicentur Zvingliani , plures autem ex legatis refragari .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_641", + "psc_text": "multa iam scripsimus. CAPVT LXII. DE GRATIA TESTAMENTI NOVI AD HONORATVM LIBER VNVS. § 1 Eo ipso tempore, quo contra Donatistas uehementer exercebamur et contra Pelagianos exerceri iam coeperamus, amicus quidam misit mihi quinque a Carthagine quaestiones et rogauit, ut eas illi scribendo exponerem. quae sunt: quid sibi uelit uox illa: deus, deus meus, ut quid me dereliquisti? et quid sit, quod ait apostolus: ut in caritate radicati et fundati praeualeatis conprehendere cum omnibus sanctis, quae sit latitudo et longitudo et altitudo et prof undum; et quae sint quinque uirgines stidtaestultae 2 Aug. de haeres. 69. ep. 76, 3 sq. 14 Ps. 21, 1. cf. Matth. 27, 46 15 Eph. 3, 17 sq. 18 Matth. 25, 1 sqq. 1 quemammodum M aeclesiam H catholicam om. 81 2 inpium] ipsiuş ClDl solo Dt, sua F fonditus ClDl 3 subuertit D2H **scisma (hi ras.) CD, schisma (s pr. m. 2, ism in", + "candidate_score": 0.656066, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_3_5", + "bdc_text": "vicissim haec tibi communico : Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ; horum enim aliquot postulare , ut excommunicentur Zvingliani , plures autem ex legatis refragari .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_721", + "psc_text": "0, eumquae D rearguendum C1D1, ∗∗∗redarguendum (red ras.) M dilatione (dila s. l. m. 2) E 15 deferrem C1 D1 ∗∗∗∗∗∗ libris D 16 quos] quod H praenuntiaui C1 D1 17 codex] quod et R misus H 18 habeat G auctoris non habebat a 19 librum D2FGNPQV CAPVT LXXXV. CONTRA GAVDENTIVM, DONATISTARVM EPISCOPVM, LIBRI II. § 1 Per idem tempus Dulcitius tribunus et notarius hic erat in Africa executor imperialium iussionum contra Donatistas datarum. qui cum dedisset litteras ad Gaudentium Tamugadensem, Donatistarum episcopum, unum illorum septem, quos in nostram conlationem auctores suae defensionis elegerant, exhortans eum ad unitatem catholicam et dissuadens incendium, quo se ac suos cum ipsa in qua erat ecclesia consumere minabatur, addens etiam, ut, si se iustos putarent, fugerent potius secundum praeceptum domini Christi quam nefandis se ignibus concremarent, rescripaitrescripsit epistulas duas, unam bre. uem festinante, ut asseruit, perlatore, aliam prolixam quasi plenius diligentiusque respondens. has mihi", + "candidate_score": 0.655596, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_4_6", + "bdc_text": "Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ; horum enim aliquot postulare , ut excommunicentur Zvingliani , plures autem ex legatis refragari . Brevi plura audiemus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_728", + "psc_text": "scripsi. a CAPVT LXXXVII. CONTRA DVAS EPISTVLAS PELAGIANORVM LIBRI QVATTVOR. § 1 Secuntur libri quattuor, quos contra duas epistulas Pelagianorum ad episcopum Romanae ecclesiae Bonifatium scripsi, quia, cum in manus eius uenissent, ipse mihi eas miserat inueniens in illis calumniose interpositum nomen meum. § 2 Hoc opus sic incipit: Noueram te quidem fama celeberrima praedicante. CAPVT LXXXVIII. CONTR;A IVLIANVM LIBRI SEX. § 1 Interea libri quattuor Iuliani Pelagiani, quos supra commemoraui, . uenerunt etiam in manus nostras, in quibus comperi illa, quae ex eis decerpserat, qui ea comiti Valerio miserat, non omnia eo modo, quo a Iuliano dicta sunt, ad eundem comitem scripta, sed nonnulla eorum aliquantum inmutata. scripsi ergo sex libros aduersus illos quattuor, sed meorum duo primi testimoniis sanctorum, qui fidem catholicam post 12 Retract. II, 79, 1 17 Aug. op. inperf. c. Iul. IIII, 5 1 num. om. BFPQ, LXI v 2 (4) epistulas HMP, aepistulas D,", + "candidate_score": 0.653823, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_3_5", + "bdc_text": "vicissim haec tibi communico : Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ; horum enim aliquot postulare , ut excommunicentur Zvingliani , plures autem ex legatis refragari .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_631", + "psc_text": "duos, quibus eam conectendam putaui, Pelagi ipsius nomen non sine aliqua laude posui, quia uita eius a multis praedicabatur, et eius illa redargui, quae in suis scriptis non ex persona sua posuit, sed quid ab aliis diceretur exposuit, quae tamen postea iam hereticus pertinacissima apimositateanimositate defendit. Caelestius uero discipulus eius iam propter tales assertiones apud Carthaginem in episcopali iudicio, ubi ego non interfui, excommunicationem meruerat. 2 Rom. 3, 24. Tit. 3, 7 3 I Io. 3, 24 5 Matth. 6, 12 7 Aug. de gest. Pel. 23, 47 10 De pecc. mer. et rem. III, 3, 5 11 Aug. de gest. Pel. 22, 46 14 Aug. de haeres. 88 1 de baptismate disputatur E 2 uriginale Cl de om. a gratia C1D1R, gratia dei cet. v qua] que Cl, quae Dl, quia H hocefficimur om. BF 3 efficimur (ef in ras. m. 2) D hac] ac 01 ser- * uat", + "candidate_score": 0.65303, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_4_6", + "bdc_text": "Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ; horum enim aliquot postulare , ut excommunicentur Zvingliani , plures autem ex legatis refragari . Brevi plura audiemus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_721", + "psc_text": "0, eumquae D rearguendum C1D1, ∗∗∗redarguendum (red ras.) M dilatione (dila s. l. m. 2) E 15 deferrem C1 D1 ∗∗∗∗∗∗ libris D 16 quos] quod H praenuntiaui C1 D1 17 codex] quod et R misus H 18 habeat G auctoris non habebat a 19 librum D2FGNPQV CAPVT LXXXV. CONTRA GAVDENTIVM, DONATISTARVM EPISCOPVM, LIBRI II. § 1 Per idem tempus Dulcitius tribunus et notarius hic erat in Africa executor imperialium iussionum contra Donatistas datarum. qui cum dedisset litteras ad Gaudentium Tamugadensem, Donatistarum episcopum, unum illorum septem, quos in nostram conlationem auctores suae defensionis elegerant, exhortans eum ad unitatem catholicam et dissuadens incendium, quo se ac suos cum ipsa in qua erat ecclesia consumere minabatur, addens etiam, ut, si se iustos putarent, fugerent potius secundum praeceptum domini Christi quam nefandis se ignibus concremarent, rescripaitrescripsit epistulas duas, unam bre. uem festinante, ut asseruit, perlatore, aliam prolixam quasi plenius diligentiusque respondens. has mihi", + "candidate_score": 0.65302, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_2_4", + "bdc_text": "Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ; vicissim haec tibi communico : Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_640", + "psc_text": "ordo temporum F, conuicit DZFGNRa, conuenit Q1 subuerti CWl 12 ibi a 13 aduersa BCDlFGBS, diuersa cet. 14 LXII R, om. BFPQ, XXV v 15 maximianis Bl libri duo 0 16 scribsi G1HMP1, scripsit 0 eciam 01 librtl (ii m. 2 in ras.) C inter] in M contra C2D% s. 1. 17 brebissimum 01 sed (ed m. 2 s. l.) C grande R multo G2 s. l. quo apparet, quemadmodum eorum aduersus ecclesiam catholicam inpium ac superbissimum errorem sola funditus Magimianistarum causa subuertat, quod scisma factum est ex ipsa parte Donati. § 2 Hic liber sic incipit: Multa iam diximus, multa iam scripsimus. CAPVT LXII. DE GRATIA TESTAMENTI NOVI AD HONORATVM LIBER VNVS. § 1 Eo ipso tempore, quo contra Donatistas uehementer exercebamur et contra Pelagianos exerceri iam coeperamus, amicus quidam misit mihi quinque a Carthagine quaestiones et rogauit, ut eas illi scribendo exponerem. quae sunt: quid sibi uelit uox", + "candidate_score": 0.652905, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_4_6", + "bdc_text": "Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ; horum enim aliquot postulare , ut excommunicentur Zvingliani , plures autem ex legatis refragari . Brevi plura audiemus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_641", + "psc_text": "multa iam scripsimus. CAPVT LXII. DE GRATIA TESTAMENTI NOVI AD HONORATVM LIBER VNVS. § 1 Eo ipso tempore, quo contra Donatistas uehementer exercebamur et contra Pelagianos exerceri iam coeperamus, amicus quidam misit mihi quinque a Carthagine quaestiones et rogauit, ut eas illi scribendo exponerem. quae sunt: quid sibi uelit uox illa: deus, deus meus, ut quid me dereliquisti? et quid sit, quod ait apostolus: ut in caritate radicati et fundati praeualeatis conprehendere cum omnibus sanctis, quae sit latitudo et longitudo et altitudo et prof undum; et quae sint quinque uirgines stidtaestultae 2 Aug. de haeres. 69. ep. 76, 3 sq. 14 Ps. 21, 1. cf. Matth. 27, 46 15 Eph. 3, 17 sq. 18 Matth. 25, 1 sqq. 1 quemammodum M aeclesiam H catholicam om. 81 2 inpium] ipsiuş ClDl solo Dt, sua F fonditus ClDl 3 subuertit D2H **scisma (hi ras.) CD, schisma (s pr. m. 2, ism in", + "candidate_score": 0.65224, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_4_6", + "bdc_text": "Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ; horum enim aliquot postulare , ut excommunicentur Zvingliani , plures autem ex legatis refragari . Brevi plura audiemus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_640", + "psc_text": "ordo temporum F, conuicit DZFGNRa, conuenit Q1 subuerti CWl 12 ibi a 13 aduersa BCDlFGBS, diuersa cet. 14 LXII R, om. BFPQ, XXV v 15 maximianis Bl libri duo 0 16 scribsi G1HMP1, scripsit 0 eciam 01 librtl (ii m. 2 in ras.) C inter] in M contra C2D% s. 1. 17 brebissimum 01 sed (ed m. 2 s. l.) C grande R multo G2 s. l. quo apparet, quemadmodum eorum aduersus ecclesiam catholicam inpium ac superbissimum errorem sola funditus Magimianistarum causa subuertat, quod scisma factum est ex ipsa parte Donati. § 2 Hic liber sic incipit: Multa iam diximus, multa iam scripsimus. CAPVT LXII. DE GRATIA TESTAMENTI NOVI AD HONORATVM LIBER VNVS. § 1 Eo ipso tempore, quo contra Donatistas uehementer exercebamur et contra Pelagianos exerceri iam coeperamus, amicus quidam misit mihi quinque a Carthagine quaestiones et rogauit, ut eas illi scribendo exponerem. quae sunt: quid sibi uelit uox", + "candidate_score": 0.65221, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_2_4", + "bdc_text": "Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ; vicissim haec tibi communico : Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_685", + "psc_text": "heresis cum suis auctoribus ab episcopis ecclesiae Romanae, pIiusprius Innocentio, deinde Zosimo, cooperantibus conciliorum Africanorum litteris conuicta atque damnata est, scripsi duos libros aduersus eos, unum de gratia Christi, alterum de peccato originali. § 2 Hoc opus sic incipit: Quantum, de uestra corporali et maxime spiritali salute gaudemus. CAPVT LXXVII. GESTA CVM EMERITO DONATISTA, LIBER VNVS. § 1 Aliquanto post conlationem, quam cum hereticis Donatistis habuimus, orta est nobis necessitas pergendi in Mauritaniam 10 Aug. de grato Chr. I, 30, 32. ll, 17, 19. 21, 24. Prosp. Tir. chron. 1261 ad ann. 416 (p. 468 ed. Momms.) 1 quam C2Q2RV et summum CD1, summum cet. v uerum et summum a alt. et] ei Dl 4 fateor G2 in ras. frater om. E dilectissimae D' 5 *XXVI (L desectum) M, om. BFPQ, L v 6 celestium C, celestinum BFGNS1 7 et om. H de om. BF, del. D2 originali peccato EO", + "candidate_score": 0.649132, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_4", + "bdc_text": "Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_728", + "psc_text": "scripsi. a CAPVT LXXXVII. CONTRA DVAS EPISTVLAS PELAGIANORVM LIBRI QVATTVOR. § 1 Secuntur libri quattuor, quos contra duas epistulas Pelagianorum ad episcopum Romanae ecclesiae Bonifatium scripsi, quia, cum in manus eius uenissent, ipse mihi eas miserat inueniens in illis calumniose interpositum nomen meum. § 2 Hoc opus sic incipit: Noueram te quidem fama celeberrima praedicante. CAPVT LXXXVIII. CONTR;A IVLIANVM LIBRI SEX. § 1 Interea libri quattuor Iuliani Pelagiani, quos supra commemoraui, . uenerunt etiam in manus nostras, in quibus comperi illa, quae ex eis decerpserat, qui ea comiti Valerio miserat, non omnia eo modo, quo a Iuliano dicta sunt, ad eundem comitem scripta, sed nonnulla eorum aliquantum inmutata. scripsi ergo sex libros aduersus illos quattuor, sed meorum duo primi testimoniis sanctorum, qui fidem catholicam post 12 Retract. II, 79, 1 17 Aug. op. inperf. c. Iul. IIII, 5 1 num. om. BFPQ, LXI v 2 (4) epistulas HMP, aepistulas D,", + "candidate_score": 0.646243, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_4", + "bdc_text": "Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_718", + "psc_text": "0, liber P duos GS 14 scribsi EHpl duos om. P potui] p. demonstraui R 15 scripturam Dl dissoluere a quaestionem difficillimam B 16 enodatissimae D 17 rei om. NQ, del. D2 perfeccionem D sentio] nescio B multus H 18 eius sinus R apperuerim E poterim Dl 19 leget 8 § 2 Huius operis primus liber sic incipit: Prima quaestio est, frater dilectissime Pollenti, secundus autem sic: Ad ea, quae mihi scripseras. CAPVT LXXXIIII. CONTRA ADVERSARIVM LEGIS ET PROPHETARVM LIBRI DVO. § 1 Interea liber quidam cuiusdam heretici siue Marcionistae siue cuiuslibet eorum, quorum error opinatur, quod istum mundum non deus fecerit nec deus legis, quae data est per Moysen, et prophetarum ad eandem legem pertinentium uerus sit deus, sed pessimus daemon, cum apud Carthaginem multis confluentibus et attentissime audientibus in platea maritima legeretur, peruenerunt ad eum fratres studiosissime Christiani eumque mihi redarguendum sine ulla dilatione miserunt multum rogantes, ut", + "candidate_score": 0.645151, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_4", + "bdc_text": "Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_640", + "psc_text": "ordo temporum F, conuicit DZFGNRa, conuenit Q1 subuerti CWl 12 ibi a 13 aduersa BCDlFGBS, diuersa cet. 14 LXII R, om. BFPQ, XXV v 15 maximianis Bl libri duo 0 16 scribsi G1HMP1, scripsit 0 eciam 01 librtl (ii m. 2 in ras.) C inter] in M contra C2D% s. 1. 17 brebissimum 01 sed (ed m. 2 s. l.) C grande R multo G2 s. l. quo apparet, quemadmodum eorum aduersus ecclesiam catholicam inpium ac superbissimum errorem sola funditus Magimianistarum causa subuertat, quod scisma factum est ex ipsa parte Donati. § 2 Hic liber sic incipit: Multa iam diximus, multa iam scripsimus. CAPVT LXII. DE GRATIA TESTAMENTI NOVI AD HONORATVM LIBER VNVS. § 1 Eo ipso tempore, quo contra Donatistas uehementer exercebamur et contra Pelagianos exerceri iam coeperamus, amicus quidam misit mihi quinque a Carthagine quaestiones et rogauit, ut eas illi scribendo exponerem. quae sunt: quid sibi uelit uox", + "candidate_score": 0.645081, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_4", + "bdc_text": "Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_604", + "psc_text": "ad Donatistas peruenirent, contra eorum errorem et pro catholica ueritate necessaria documenta curaui siue de ecclesiasticis siue de publicis gestis siue de scripturis canonicis et primo ad illos eadem promissa direxi, ut ipsi, si fieri posset, exposcerent. quae cum uenissent in eorum quorundam manus, nescio quis extitit, qui suo nomine tacito contra haec scriberet, ita se confitens Donatistam, tamquam hoc uocaretur. cui ego respondens alium librum scripsi. illa uero documenta, quae promiseram, eidem libello, quo eadem promiseram, iunxi et ex utroque unum esse uolui eumque 2 Aug. c. Cresc. gr. III, 43, 47. ep. 105, 2, 9. Cod. Theod. XVI, 5, 38-43. 52. 54 6 non extat 1 quado Cl, quos (os m. 2 in ras.) D 2 scribsi HM, descripsi Dl donatistaa (tis in ras.) M dederat leges (es ex is) CD, leges dederat cet. v honori.us (b ras.) CD imperatur ClDl 3 hoc-ad te M2 in ras. crisconi", + "candidate_score": 0.644753, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_30_32", + "bdc_text": "videntur pleraeque nimis acurate scriptae , tantum abest , ut videri debeant mihi parum diligentes . Tiguri prima octobris festinantissime 1557 . Bullingerus tuus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_695", + "psc_text": "tamen id sensisse auctor, a quo id scriptum est, inuenitur, sed genere locutionis hoc dixisse credibilius apparet. multa autem in scripturis sanctis obscura 1 Aug. op. inperf. c. Iulian. I, 16. IIII, 3 2 ep. 200 et 207 1 aduersQs (- ras.) C eos C1D1Q1 librum Ql quibus om. V quidam (qui a. l.) D, quedam El, quidem Ba 2 descripsit ODIEt, decerpsit cet. 11 (cf. Op. inperf. c. Iul. praef et II, 22. 25.) 3 accepi sse H ad M in ras. eadem] eodem H, ea BD2EFGNQ1S1 4 prior V liber om. B heretici-sic om. Ql dilectissimi 01, dilectissimae D 5 ualerii R, ualere Dl sic (c s. l. m. 2) E, sic incip N milicia C1, militia DI tuae (t add. tn. 2) 0, auae Dl 6 curas om. Q 7 *XXX (L desect.) M, om. BFGPQ, LIV v 8 titulum om. G loquutionum HO liberi 01 libri", + "candidate_score": 0.641993, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_30", + "bdc_text": "videntur pleraeque nimis acurate scriptae , tantum abest , ut videri debeant mihi parum diligentes .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_543", + "psc_text": "BFPQ, XIII v 17 annotationes BFMOQS2 18 titulus est F titulus om. B mens (u in ras. m. 2) C 19 habendus (nd s. l.) V eas sicut (s in ras.) M XXXVI Aug. sectio I para 2 10 uoluerunt, redegerunt in unum corpus descriptas de frontibus codicis, non facile dixerim. suaues enim paucissimis intellegentibus sunt, qui tamen necesse est offendantur multa non intellegentes, quia nec ipsa uerba, quae exponuntur, ita sunt descripta in multis locis, ut appareat, quid exponatur; deinde breuitatem sententiarum tanta secuta est obscuritas, ut eam lector ferre uix possit, quem necesse est plurima non intellecta transire; postremo etiam mendosum conperi opus ipsum in codicibus nostris, ut emendare non possem nec editum a me dici uellem, nisi quia scio fratres id habere, quod studio non potuit denegari. § 2 Hic liber sic incipit: Et opera magna erant ei super terram. CAPVT XL. DE CATECHIZANDIS RVDIBVS LIBER VNVS.", + "candidate_score": 0.640324, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_4", + "bdc_text": "Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_641", + "psc_text": "multa iam scripsimus. CAPVT LXII. DE GRATIA TESTAMENTI NOVI AD HONORATVM LIBER VNVS. § 1 Eo ipso tempore, quo contra Donatistas uehementer exercebamur et contra Pelagianos exerceri iam coeperamus, amicus quidam misit mihi quinque a Carthagine quaestiones et rogauit, ut eas illi scribendo exponerem. quae sunt: quid sibi uelit uox illa: deus, deus meus, ut quid me dereliquisti? et quid sit, quod ait apostolus: ut in caritate radicati et fundati praeualeatis conprehendere cum omnibus sanctis, quae sit latitudo et longitudo et altitudo et prof undum; et quae sint quinque uirgines stidtaestultae 2 Aug. de haeres. 69. ep. 76, 3 sq. 14 Ps. 21, 1. cf. Matth. 27, 46 15 Eph. 3, 17 sq. 18 Matth. 25, 1 sqq. 1 quemammodum M aeclesiam H catholicam om. 81 2 inpium] ipsiuş ClDl solo Dt, sua F fonditus ClDl 3 subuertit D2H **scisma (hi ras.) CD, schisma (s pr. m. 2, ism in", + "candidate_score": 0.637077, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_4", + "bdc_text": "Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_685", + "psc_text": "heresis cum suis auctoribus ab episcopis ecclesiae Romanae, pIiusprius Innocentio, deinde Zosimo, cooperantibus conciliorum Africanorum litteris conuicta atque damnata est, scripsi duos libros aduersus eos, unum de gratia Christi, alterum de peccato originali. § 2 Hoc opus sic incipit: Quantum, de uestra corporali et maxime spiritali salute gaudemus. CAPVT LXXVII. GESTA CVM EMERITO DONATISTA, LIBER VNVS. § 1 Aliquanto post conlationem, quam cum hereticis Donatistis habuimus, orta est nobis necessitas pergendi in Mauritaniam 10 Aug. de grato Chr. I, 30, 32. ll, 17, 19. 21, 24. Prosp. Tir. chron. 1261 ad ann. 416 (p. 468 ed. Momms.) 1 quam C2Q2RV et summum CD1, summum cet. v uerum et summum a alt. et] ei Dl 4 fateor G2 in ras. frater om. E dilectissimae D' 5 *XXVI (L desectum) M, om. BFPQ, L v 6 celestium C, celestinum BFGNS1 7 et om. H de om. BF, del. D2 originali peccato EO", + "candidate_score": 0.633994, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_4", + "bdc_text": "Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_725", + "psc_text": "nferentibus apparere, nolui tamen sine rescripto relinquere, quidquid illud fuit. hinc factum est, ut hi nostri ad illum duo libri essent., § 2 Hoc opus sic incipit: Gaudentius, Donatistarum Tamugadensis episcopus. CAPVT LXXXVI. CONTRA MENDACIVM LIBER VNVS. § 1 Tunc et contra mendacium scripsi librum. cuius operis ea causa extitit, quod ad Priscilianistas hereticos uestigandos, qui heresem suam non solum negando uerum etiam mentiendo existimant occultandam, uisum est quibusdam catholicis Priscilianistas se debere simulare, ut eorum latebras penetrarent. quod ego fieri prohibens hunc librum condidi. § 2 Hic liber sic incipit: Multa mihi legenda misisti. 13 c. mend. 11, 25 (p. 503, 5) 21, 41 (p. 527, 20 sqq.) 15 c. mend. 7, 18 (p. 491, 14) 1 nulla CD1 rationem CDl se add. W 2 tacuisse C1D1E1R, tacere potuisse cet. v possit ODHR, possent F, posset cet. v 3 legentibus (i in ras. m. 2) C atque] et B", + "candidate_score": 0.633979, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_4", + "bdc_text": "Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_171", + "psc_text": "esse D1, esset dens v odem D1 tertio libro v dispotatio V 19 manicbeus D1 20 originale peccatam Pmx originale narratur, et quidquid inde in litteris apostolicis legitur, detestabili inpudentia inmissum fuisse contendunt a corruptoribus scripturarum, tamquam non fuerit ab apostolis dictum. contra Pelagianos autem hoc defendendum est, quod utraque scriptura commendat, quam se accipere profitentur. § 7 Hoc opus sic incipit: Dic mihi, quaeso te, utrum deus non sit auctor mali. CAPVT VIIII. DE GENESI ADVERSVS MANICHEOS LIBRI DVO. § 1 Iam uero in Africa constitutus scripsi duos libros de Genesi contra Manicheos. quamuis enim superioribus libris quidquid disputaui, unde ostenderem deum summe bonum et inmutabilem creatorem esse omnium mutabilium naturarum nec ullam esgeesse naturam malum siue substantiam, in quantum natura est atque substantia, aduersus Manicheos nostra uigilaret intentio, isti tamen duo libri apertissime aduersus eos editi sunt in defensionem ueteris legis, quam uehementi studio uaesani erroris oppugnant, in", + "candidate_score": 0.632794, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_4", + "bdc_text": "Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_724", + "psc_text": "B Christi] nri G 13 rescripsit CD'R, rescripsit ille D2m, ille rescripsit (rescribsit EHP) cet. duas (u ex a) M brebem 01 14 festinanter E2 ut festinante B asserunt OR perlatorem EF alia C1, alteram V prolixa H 15 diligentius quae Dl mihi supra om. M memoratos Dl 16 esse om. PSVv ut] et El 17 āṇbas (- m. 2) CD reargui C1D1 in om. Dl 18 gaudenti C'.DUV, gaudentii eet. v rescribsit HPl ad me ipsum, nulla ratione respondens, sed magis se nec respondere nec tacuisse declarans. quod cum satis possit intellegenter legentibus et nostra atque ipsius dicta co nferentibus apparere, nolui tamen sine rescripto relinquere, quidquid illud fuit. hinc factum est, ut hi nostri ad illum duo libri essent., § 2 Hoc opus sic incipit: Gaudentius, Donatistarum Tamugadensis episcopus. CAPVT LXXXVI. CONTRA MENDACIVM LIBER VNVS. § 1 Tunc et contra mendacium scripsi librum. cuius operis ea causa extitit,", + "candidate_score": 0.629602, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_30", + "bdc_text": "videntur pleraeque nimis acurate scriptae , tantum abest , ut videri debeant mihi parum diligentes .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_376", + "psc_text": "SVe, in primo Ql, primo cet. 17 et add. C2D2 s. 1. inuentus N cu Dt 18 aliqua EOP, aliqui B eorundem R 19 aecclesiasticis D, et ecc. FGS aetiam D quibusdam CDENPQR, de quibusdam 0, quibus cet. respondi; aliquae remansemntremanserunt, quae rebus aliis magis urgentibus praetermissae sunt cumulo quoque obliuionis adiuncto. § 2 (2) In hoc dixi: certis enim quibusdam umbris ct figuris rerum ante domini aduentum secundum mirabilem atque ordinatissimam distributionem temporum populus ille tenebatur, qui testamentum uetus accepit; tamen in eo tanta praedicatio et praenuntiatio noui testamenti est, ut nulla in euangelio atque apostolica doctrina reperiantur quamuis ardua et diuina praecepta et promissa, quae illis etiam libris ueteribus desint. sed addendum erat 'paene' atque dicendum: ut paene nulla in euangelio atque apostolica doctrina reperiantur quamuis ardua et diuina praecepta et promissa, quae illis eiiametiam libris ueteribltsueteribus desint. quid est enim, quod in sermone euangelico in monte dominus", + "candidate_score": 0.627127, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_1", + "bdc_text": "D. Accepi et legi tuas , sed superiore septimana nullas a d. Friderycho a Salicibus accepi neque vidi .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_627", + "psc_text": "sedactus R diligentia. (m ras.) S qui eas in frontibus codicis esse noluerunt. adiuuant ergo aliquid, nisi quod ipsam epistulam, quam legebamus, quando ista dictaui, non diligenter ex graeco habebamus interpretatam. § 2 Hic liber sic incipit: Duodecim tribubus, quae sunt in dispersione, salutem. CAPVT LVIIII. DE PECCATORVM MERITIS ET REMISSIONE ET DE BA- PTISMO PARVVLORVM AD MARCELLINVM LIBRI TRES. § 1 Venit etiam necessitas, quae me cogeret aduersus Pelagianam heresem scribere, contra quam, cum opus erat, non scriptis, sed sermonibus et conlocutionibus agebamus, ut quisque nostrum poterat aut debebat. missis ergo mihi a Carthagine quaestionibus eorum, quas rescribendo dissoluerem, scripsi primum tres libros, quorum titulus est: de peccatorum mentismeritis et remissione. 4 Iac. 1, 1 11 Aug. Serm. 26. 27. 30. 131. 153. 155. 156. 158. 165. 169. 174. 176. 181 1 que 01 cudicis V, codices Ml adiubant Cx, adiuuat EOPa 2 quam] quod V 3 grego C1,", + "candidate_score": 0.601798, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf006", + "work_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem", + "max_score": 0.66703, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_23_25", + "bdc_text": "Crescit tamen in dies Christi ecclesia , decrescit papistica . Rex occupatus bello Livoniensi nondum potuit caussam religionis tractare publicis comitiis . Benignissime recepit d. Ioannem a Lasco , qui de ipso , uti ad me scribit , amplissimam concepit spem .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_504", + "psc_text": "quam ad Christum, Quid existis videre in solitudinem? tantumdem et Creatori competit, et Joannem ipsius esse majorem natis mulierum, et Christum vel quemque modicum, qui major Joanne futurus sit in regno aeque Creatoris, et qui sit major tanto propheta, qui non fuerit scandalizatus in Christum, quod tunc Joannem minuit. Diximus de remissa peccatorum. Illius autem peccatricis foeminae argumentum eo pertinebit, ut cum pedes Domini osculis figeret, lacrymis inundaret, crinibus detergeret, unguento perduceret, solidi corporis veritatem, non phantasma inane tractaverit. Et ut peccatricis poenitentia, secundum Creatorem meruerit, veniam praeponere solitum sacrificio. Sed et si poenitentiae stimulus ex fide acciderat, per poenitentiam ex fide justificatam, ab eo audiit: Fides tua te salvam fecit: qui per Habacuc (Habac., II, 4) pronuntiarat: Justus ex fide sua vivet. CAPUT XIX. Quod divites Christo mulieres adhaerebant, quae et de facultatibus suis ministrabant ei, inter quas et uxor regis procuratoris (Luc. VIII) , de prophetia est. Has", + "candidate_score": 0.66703, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_24", + "bdc_text": "Rex occupatus bello Livoniensi nondum potuit caussam religionis tractare publicis comitiis .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_211", + "psc_text": "Ideoque qui sabbatis lignatum ierat, morti datus est: suum enim opus fecerat, lege interdictum. Qui vero arcam sabbatis circumtulerant, impune gesserunt: non suum enim opus, sed Dei, ex praecepto scilicet ipsius, administraverant. CAPUT XXII. Proinde et similitudinem vetans fieri omnium quae in coelo et in terra et in aquis, ostendit et caussas, idololatriae scilicet substantiam cohibentes. Subjicit enim: Non adorabitis, neque servietis illis. Serpentis autem aenei effigies,. postea praecepta Mosi a Domino, non ad idololatriae titulum pertinebat, sed ad remediandos eos qui a serpentibus infestabantur. Et taceo de figura remedii Sic et Cherubim et Seraphim aurea in arcae figuratum exemplum, certe simplex ornamentum, accommodata suggestui, longe diversas habendo caussas ab idololatriae conditione, ob quam similitudo prohibetur, non videntur similitudinum prohibitarum legi refragari, non in eo similitudinis statu deprehensa, ob quem similitudo prohibetur. Diximus de sacrificiorum rationali institutione, avocantis scilicet ab idolis ad Deum officia ea, quae si rursus ejecerat, dicens", + "candidate_score": 0.62953, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_34", + "bdc_text": "An h. herren Hansen Schmiden , pfarreren zuͦ S. Martin ze Chur.", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_640", + "psc_text": "Merito. Tunc enim apostoli satis jam audierant Moysen et prophetas, qui secuti erant Christum, credendo Moysi et prophetis. Nec enim accepisset Petrus dicere: Tu es Christus, antequam audivisset et credidisset Moysi et prophetis, a quibus solis adhuc Christus annuntiabatur. Haec igitur fides eorum meruerat, ut etiam voce coelesti confirmaretur, jubente illum audiri, quem ergo agnoverant, evangelizantem pacem, evangelizantem bona, annuntiantem locum aeternum, aedificantem illis ascensum suum in coelum (Is. LII, 7; XXXIII, 14; Am. IX, 6) . Apud inferos autem de eis dictum est; Habent illic Moysen et prophetas, audiant illos (Luc. XVI, 29) ; qui non credebant, vel qui nec omnino sic credebant esse post mortem superbiae divitiarum, et gloriae deliciarum supplicia annuntiata a Moyse et prophetis: decreta autem ab eo Deo, qui (Ps. CXII, 6) de thronis deponit dynastas, et de sterculinis elevat inopes. Ita cum utrinque pronuntiationis diversitas competat Creatori, non erit divinitatum statuenda distantia, sed ipsarum", + "candidate_score": 0.585724, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia", + "max_score": 0.666604, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_33", + "bdc_text": "Praestantissimo viro d. Ioanni Fabritio , Curiensis ecclesiae ministro , compatri suo fideli et fratri charissimo .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_839", + "psc_text": "16. Ante biennium frater quidam in monasterium meum, quod juxta beatorum martyrum Joannis et Pauli Ecclesiam situm est, gratia conversationis venit, qui diu regulariter protractus, quandoque susceptus est (Lib. IV, Dialog., cap. 38). Quem frater suus ad monasterium non conversationis studio, sed carnali amore secutus est. Is autem qui ad conversationem venerat valde fratribus placebat; at contra, frater illius longe a vita ejus ac moribus discrepabat. Vivebat tamen in monasterio necessitate potius quam voluntate. Et cum in cunctis actibus perversus existeret, pro fratre suo ab omnibus aequanimiter tolerabatur. Erat enim levis eloquio, pravus actione, cultus vestibus, moribus incultus; ferre vero non poterat si quisquam illi de sancti habitus conversatione loqueretur. Facta autem fuerat vita illius cunctis fratribus visu gravis, sed tamen, ut dictum est, pro fratris sui gratia erat cunctis tolerabilis. Aspernabatur valde si quis sibi aliquid de pravitatis suae correctione loqueretur. Bona non solum facere, sed etiam audire non", + "candidate_score": 0.666604, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_23_25", + "bdc_text": "Crescit tamen in dies Christi ecclesia , decrescit papistica . Rex occupatus bello Livoniensi nondum potuit caussam religionis tractare publicis comitiis . Benignissime recepit d. Ioannem a Lasco , qui de ipso , uti ad me scribit , amplissimam concepit spem .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_330", + "psc_text": "dum per accessum temporis et Christus qui propheta esse putabatur Christus est agnitus, 1519 et Joannes qui Christus esse credebatur propheta esse innotuit, impletum est quod de Christo suus praecursor praedixit: Illum oportet crescere, me autem minui (Ibid.) . In aestimatione quippe populi et Christus crevit, quia agnitus est quod erat; et Joannes decrevit, quia cessavit dici quod non erat. Igitur quoniam et idem Joannes ideo in sanctitate perstitit, quia in cordis humilitate perduravit; et multi idcirco ceciderunt, quia apud semetipsos elata cogitatione tumuerunt, dicatur recte: Omnis vallis implebitur, et omnis mons et collis humiliabitur, quia donum humiles accipiunt, quod a se corda superbientium repellunt. 6. Sequitur: Et erunt prava in directa, et aspera in vias planas. Prava directa fiunt cum malorum corda per injustitiam detorta ad justitiae regulam diriguntur (Isai. XL, 4). Et aspera in vias planas immutantur cum immites atque iracundae mentes per infusionem supernae gratiae ad lenitatem", + "candidate_score": 0.661471, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_33", + "bdc_text": "Praestantissimo viro d. Ioanni Fabritio , Curiensis ecclesiae ministro , compatri suo fideli et fratri charissimo .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_313", + "psc_text": "corde esse conspicitis, omnipotentis Dei misericordiam amplius ametis. Praesenti anno in monasterio meo, quod juxta beatorum martyrum Joannis et Pauli Ecclesiam situm est, frater quidam ad conversionem venit, devote susceptus est, sed ipse devotius est conversatus (Dialog. lib. IV, cap. 38). Hunc ad monasterium frater suus corpore, non corde secutus est. Nam valde conversionis vitam et habitum detestans, in monasterio ut hospes habitabat, et, monachorum vitam moribus fugiens, recedere a monasterii habitatione non poterat, quia vel quid ageret vel unde viveret non habebat. Erat ejus pravitas cunctis onerosa, sed hunc omnes aequanimiter pro fratris ejus amore tolerabant. Nam, superbus et lubricus, si qua post hoc saeculum sequeretur vita nesciebat, irridebat vero si quis illi hanc praedicare voluisset. Itaque cum habitu saeculari vivebat in monasterio, verbis levis, motibus instabilis, mente tumidus, veste compositus, actione dissipatus. Mense autem Julio nuper elapso, hujus quam nostis pestilentiae clade percussus est, qui, ad extremum veniens,", + "candidate_score": 0.646325, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_9_11", + "bdc_text": "- In Gallia vel Picardia aiunt alii Peronam obsidione cingi , alii captam esse , quod non credo . Rex expeditione gravi se parat , ut hostibus progrediuntibus occurrat . Naves aliquot Anglorum et Belgarum , in quibus et magnae pecuniae et copiae fuerunt , a Gallis captae dicuntur in mari Britannico et in Galliam abductae ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_59", + "psc_text": "Galilaeae, vidit duos fratres, Simonem, qui vocatur Petrus, et Andream fratrem ejus, mittentes rete in mare (erant enim piscatores), et ait illis: Venite post me, et faciam vos fieri piscatores hominum. At illi continuo, relictis retibus, secuti sunt eum. Et procedens inde, vidit alios duos fratres, Jacobum Zebedaei, et Joannem fratrem ejus in navi, cum Zebedaeo patre eorum, reficientes retia sua, et vocavit eos. Illi autem statim, relictis retibus et patre, secuti sunt eum. 1450 1. Audistis, fratres charissimi, quia ad unius jussionis vocem Petrus et Andreas, relictis retibus, secuti sunt Redemptorem. Nulla vero hunc facere adhuc miracula viderant, nihil ab eo de praemio aeternae retributionis audierant; et tamen ad unum Domini praeceptum hoc quod possidere videbantur obliti sunt. Quanta nos ejus miracula videmus, quot flagellis affligimur, quantis minarum asperitatibus deterremur, et tamen vocantem sequi contemnimus? In coelo jam sedet, qui de conversione nos admonet; jam jugo fidei colla gentium", + "candidate_score": 0.625027, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_5_7", + "bdc_text": "horum enim aliquot postulare , ut excommunicentur Zvingliani , plures autem ex legatis refragari . Brevi plura audiemus . Quieverunt ad tempus homines importuni .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_376", + "psc_text": "loqui prohibuit. Vox namque ipsa a clamoris virtute succumbit; et quia a multis audiri non valeo, loqui, fateor, inter multos erubesco. Sed hanc in me verecundiam et ipse reprehendo. Quid enim? Nunquid si multis prodesse nequeo, nec paucis curabo? Et si ex messe portare manipulos multos non possum, nunquidnam debeo ad aream vacuus redire? Quamvis enim quantos debeo ferre non valeo, certe vel paucos, certe vel duos, certe vel unum feram. Habet namque ipsa infirmitatis intentio mercedis suae certitudinem, quia supernus arbiter noster, etsi pondus considerat in retributione, tamen vires pensat in pondere. 2. Lectio sancti Evangelii quam modo, fratres, audistis valde in superficie historica est aperta, sed ejus nobis sunt mysteria sub brevitate requirenda. Maria Magdalene, cum adhuc tenebrae essent, venit ad monumentum. Juxta historiam notatur hora, juxta intellectum vero mysticum requirentis signatur intelligentia. Maria etenim auctorem omnium, quem carne viderat mortuum, quaerebat in monumento; et quia hunc minime", + "candidate_score": 0.621868, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_34", + "bdc_text": "An h. herren Hansen Schmiden , pfarreren zuͦ S. Martin ze Chur.", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_45", + "psc_text": "martyribus gloria remunerabimur. Nam quamvis occasio persecutionis desit, habet tamen et pax nostra martyrium suum, quia etsi carnis colla ferro non subdimus, spiritali tamen gladio carnalia desideria in mente trucidamus, ipso adjuvante, etc. HOMILIA IV. Habita ad populum in basilica sancti Stephani martyris, de apostolis. LECTIO S. EVANGELII SEC. MATTH. X, 5-10. In illo tempore, misit Jesus duodecim discipulos suos, praecipiens eis dicens: In viam gentium ne abieritis, et in civitates Samaritanorum ne intraveritis, sed potius ite ad oves quae perierunt domus Israel. Euntes autem praedicate, dicentes quia appropinquavit regnum coelorum. Infirmos curate, mortuos suscitate, leprosos mundate, daemones ejicite. Gratis accepistis, gratis date. Nolite possidere aurum, neque argentum, neque pecuniam in zonis vestris; non peram in via, neque duas tunicas, neque calceamenta, neque virgam. Dignus est enim operarius cibo suo. 1. Cum constet omnibus, fratres charissimi, quia Redemptor noster in mundum pro redemptione gentium venit, cum Samaritanos quotidie ad fidem", + "candidate_score": 0.586528, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana", + "max_score": 0.666225, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_24_26", + "bdc_text": "Rex occupatus bello Livoniensi nondum potuit caussam religionis tractare publicis comitiis . Benignissime recepit d. Ioannem a Lasco , qui de ipso , uti ad me scribit , amplissimam concepit spem . Plura iam in negotiorum turba non possum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_313", + "psc_text": "gerendarum rerum, imperialium ministrorum protectione et armatae cohortis praesidio inflatus, audacter praecepit: Suscipiantur quae scripta sunt ad hanc sanctam et universalem synodum a sanctissimo fratre nostro coepiscopo Leone. Ne relegerentur, praepedivit, et harum litterarum loco, aliae divinae litterae redditae sunt, quas prae manibus tenebat Joannes presbyter, et primicerius notariorum, quae de Juvenalis mandato lectae et insertae fuerunt fidei monumentorum. Haec quidem, ut sincere fatear, portendunt Dioscorum se constituisse synodi praesidem ex violenta invasione, ut Christianus Lupus indicavit. Nescio tamen an principis delegationem prorsus excludant. Lupo tamen suffragari videtur Rusticus, vetustus interpres Actorum Chalcedonensium, qui ad hanc Dioscori agendi rationem animadvertens, annotavit in margine: Praevaricatio Dioscori, suscipi epistolam papae a synodo, et non relegi. Ista quidem, ut aequitas postulabat, cum ad magis Christiani Lupi opinionem explicandam, tum ad quasdam obscuras implexasque quaestiones, occasione suae opinionis ab eodem Lupo excitatas, aut dirimendas, aut illustrandas nos scribere oportuit; minime tamen recedentes a summo", + "candidate_score": 0.666225, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_2_4", + "bdc_text": "Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ; vicissim haec tibi communico : Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_609", + "psc_text": "Quod (ait S. Leo) vere futurum speraveram, ut apertius omnium haereticorum ambages tuo ore cognoscerem. Verumtamen, divina munitus protectione, ab impiorum hostium manibus incolumis cum evasisset, ut Ecclesiae causis utilitatem afferre potuisset, liberum ei fuit apud eos degere quorum nobis probabilis assensus innotuit, sicut fratris nostri Anatolii scripta profitentur, et gesta quae apud ipsum coram nostris sunt confecta demonstrant. Post haec salutationis vicissitudinem ei reddit, et ut circumspecte perseverantem diligentiam contra falsitatis astutias adhibeat hortatur, cum tibi ad hoc et tuus animus, et nostra auctoritas suffragetur. Aliquibus tamen minus tuta videri potest sententia nostra, qua Julianum Coensem patria Italum fuisse affirmamus, clarissimi potissimum Stephani Baluzii opinione ducti, qui in nova Conciliorum collectione de isto Coensi episcopo, apostolicae sedis legato, disserens, hominem Graecum fuisse affirmat; atque annotato Baronii et Henrici Valesii lapsu, qui, quandoque mss. codd., corruptis lectionibus adducti, hunc confuderunt cum Julio Puteolano episcopo, quem S. Leo ad latrocinalem synodum", + "candidate_score": 0.661649, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_24_26", + "bdc_text": "Rex occupatus bello Livoniensi nondum potuit caussam religionis tractare publicis comitiis . Benignissime recepit d. Ioannem a Lasco , qui de ipso , uti ad me scribit , amplissimam concepit spem . Plura iam in negotiorum turba non possum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_699", + "psc_text": "ipso sancto summo pontifice scriptis, 464 et aliorum ad ipsum. Hujusmodi libelli Graece et Latine exstant tom. IV, quos ad lectionem Vaticanorum codd. emendavimus, et ut inter S. Leonis Magni Opera in lucem prodeant in sequenti tomo curabimus. 4. In his porro libellis gravissima Dioscori facinora descripta et contestata continebantur, quorum summam in praesens indicare supervacaneum ducimus, cum viris doctis innotuerint, et possint a quopiam lustrari. Cum igitur tertio ad synodum vocatus Dioscorus obtemperare recusasset, nec eum permovere potuisset Joannes Germaniciae episcopus, dicens: Sacerdotum delicta communis est turpitudo. Si igitur scit tua sanctitas calumniam se ab aliquibus pati, non est longe sancta synodus; fatigare, ut convincas mendacium. Quare cum reliquum non esset ad ipsius defensionem, pontificii legati, Leonis personam agentes, in eum damnationis sententiam tulerunt. Hanc autem nos hic subjicere praetermittimus, ne contra propositum institutum nostrae Exercitationes nimium excrescant. Qui vero intelligere cupiunt an omnia apostolicae sedis jura in eo", + "candidate_score": 0.661403, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_23_25", + "bdc_text": "Crescit tamen in dies Christi ecclesia , decrescit papistica . Rex occupatus bello Livoniensi nondum potuit caussam religionis tractare publicis comitiis . Benignissime recepit d. Ioannem a Lasco , qui de ipso , uti ad me scribit , amplissimam concepit spem .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_313", + "psc_text": "gerendarum rerum, imperialium ministrorum protectione et armatae cohortis praesidio inflatus, audacter praecepit: Suscipiantur quae scripta sunt ad hanc sanctam et universalem synodum a sanctissimo fratre nostro coepiscopo Leone. Ne relegerentur, praepedivit, et harum litterarum loco, aliae divinae litterae redditae sunt, quas prae manibus tenebat Joannes presbyter, et primicerius notariorum, quae de Juvenalis mandato lectae et insertae fuerunt fidei monumentorum. Haec quidem, ut sincere fatear, portendunt Dioscorum se constituisse synodi praesidem ex violenta invasione, ut Christianus Lupus indicavit. Nescio tamen an principis delegationem prorsus excludant. Lupo tamen suffragari videtur Rusticus, vetustus interpres Actorum Chalcedonensium, qui ad hanc Dioscori agendi rationem animadvertens, annotavit in margine: Praevaricatio Dioscori, suscipi epistolam papae a synodo, et non relegi. Ista quidem, ut aequitas postulabat, cum ad magis Christiani Lupi opinionem explicandam, tum ad quasdam obscuras implexasque quaestiones, occasione suae opinionis ab eodem Lupo excitatas, aut dirimendas, aut illustrandas nos scribere oportuit; minime tamen recedentes a summo", + "candidate_score": 0.661038, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_23_25", + "bdc_text": "Crescit tamen in dies Christi ecclesia , decrescit papistica . Rex occupatus bello Livoniensi nondum potuit caussam religionis tractare publicis comitiis . Benignissime recepit d. Ioannem a Lasco , qui de ipso , uti ad me scribit , amplissimam concepit spem .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_446", + "psc_text": "» Ecce novum Quesnelli somnium. Jam sibi imaginatur adversarium David vicisse; canit victoriam, quod probaverit appellationes ad unicum Romanum pontificem ecclesiasticae consuetudini et synodorum juribus repugnare, cum potius lugere debuisset cladem sibi imminentem, ob gravissima commenta forte artificiose congesta, ad Romanorum pontificum auctoritatem elevandam et dejiciendam. Interim vero quid dicendum sit de epistola S. pontificis ad Galliarum episcopos, nostra scribendi ratio haud permittit referamus. De ea enim agemus in altero tomo Operum S. Leonis, vel hujus gesta recensentes post Chalced. concilium, ne temporum rationes confundere videamur. Dumtaxat in praesens annotamus nullam in ea fieri mentionem de Flaviani appellatione, circa quam nostra controversia versatur. Galliarum episcopos dumtaxat certiores facit de accepta ipsorum fidei professione synodaliter habita, qua subscripserunt epist. dogmaticae de Verbi incarnatione, quam jam pridem tamquam certam fidei regulam a cunctis sequendam scripserat ad Flavianum. Gratias agit Deo quod summa consensione absque concertationum strepitu evangelicae apostolicaeque traditioni adhaerere delegissent. Nec", + "candidate_score": 0.66053, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_23_25", + "bdc_text": "Crescit tamen in dies Christi ecclesia , decrescit papistica . Rex occupatus bello Livoniensi nondum potuit caussam religionis tractare publicis comitiis . Benignissime recepit d. Ioannem a Lasco , qui de ipso , uti ad me scribit , amplissimam concepit spem .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_231", + "psc_text": "aliter ecclesiastici regiminis formam et rationem interpretantur, vim omnem et studium adhibentes in distorquendis vel sancti Leonis Magni testimoniis, vel aliorum scriptis, quae nos ad plenam atque sinceram rerum omnium cognitionem poterant conducere. Modo vero gravius aliquod nos praestare oportet, et historiae filum minime abrumpere volentes, quae ad alteram Ephesinam synodum spectant, quaeque Eutychianae haereseos maximum incrementum praebuerunt, summa cum fidei catholicae jactura, et Orientalium Ecclesiarum exitio, et sacerdotalis dignitatis dedecore, et S. pontificis Leonis luctu, et gemitibus describere jamjam aggredimur. In qua historia contexenda, etsi quamplurimi praestantissimi viri suam operam locaverint, tamen cum non omnes eodem veritatis spiritu ducerentur, inde factum est, ut aliter et aliter de apostolicae sedis juribus ratiocinati fuerint; vel ex ea synodo, in latrocinium Dioscori Alexandrini aliorumque furore et impetu conversa, argumenta desumant ad imperatorum auctoritatem magis et magis amplificandam, Romanorum vero pontificum jurisdictionem intra angustos limites restringendam. Fateor quidem meum animum maximis angustiis et", + "candidate_score": 0.660386, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_24_26", + "bdc_text": "Rex occupatus bello Livoniensi nondum potuit caussam religionis tractare publicis comitiis . Benignissime recepit d. Ioannem a Lasco , qui de ipso , uti ad me scribit , amplissimam concepit spem . Plura iam in negotiorum turba non possum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_314", + "psc_text": "annotavit in margine: Praevaricatio Dioscori, suscipi epistolam papae a synodo, et non relegi. Ista quidem, ut aequitas postulabat, cum ad magis Christiani Lupi opinionem explicandam, tum ad quasdam obscuras implexasque quaestiones, occasione suae opinionis ab eodem Lupo excitatas, aut dirimendas, aut illustrandas nos scribere oportuit; minime tamen recedentes a summo S. pontificis Leonis studio, qui omnia validiora media adhibuit ut in indicta synodo omnia ad justitiae apices agerentur. 383 14. Posteaquam vero Dioscorus omne arbitrium in synodo accepit, quid boni Leoni et universae catholicae Ecclesiae sperandum supererat? Quid praesidii Flaviano Eusebioque Dorylaei, qui Elpidium cum armatis militum copiis, de imperatoris mandato, conspiciunt adesse synodo, accepta jam facultate in vincula mittendi quotquot praesidis voluntati obstitissent? Fateor quidem hanc facultatem Elpidio factam fuisse contra concordiae turbatores. At qua ratione Flavianus, et Eusebius, aliique, qui fortiter pro catholica fide et pro apostolicae sedis juribus merito contendebant, poterant esse concordes et aequanimes cum iis", + "candidate_score": 0.66032, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_25_27", + "bdc_text": "Benignissime recepit d. Ioannem a Lasco , qui de ipso , uti ad me scribit , amplissimam concepit spem . Plura iam in negotiorum turba non possum . Tu saluta mihi amplissimos d. d. consules , fratres Philippum et Pontasellam , diligentissime vero d. Friderychum a Salicibus et d. Ioannem Traversum , cum quibus has communicabis inclusis iis tuis literis et mature missis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_34", + "psc_text": "studiis indulgeat, animadverteret an acceptas a Leone Flaviani litteras cum synodalibus gestis portaverit honorabilis vir comes Pansophius, an alius? Non Pansophius quidem. Cum verba illa: De hac re plenius per eum qui ad nos tuae dilectionis portavit litteras rescribimus, indicent peculiarem aliquem forte Constantinopolitanae Ecclesiae clericum, ut tum moris erat, a Flaviano missum, qui litteras et synodalia Acta ad summum pontificem deferret. Remittere enim eum debebat Leo cum prolixioribus litteris. Igitur quis credet honorabilem virum, imperialis aulae comitem, 324 remittendum esse, quasi vero tabellarii munus eidem foret demandatum? Potius ergo concludendum est primas Flaviani epistolas cum synodalibus gestis alium latorem habuisse praeter comitem Pansophium, ut evidentissime demonstrant gravissima duo momenta, quae nos statim subjicimus. Alterum est quod, paucis elapsis diebus, prolixiores litteras daturus Flaviano, sicut in praecedenti promiserat, eas his verbis orditur: Lectis dilectionis tuae litteris, quas miramur fuisse tam seras, et gestorum episcopalium ordine recensito. Cur ergo, quo sensu,", + "candidate_score": 0.655393, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_25_27", + "bdc_text": "Benignissime recepit d. Ioannem a Lasco , qui de ipso , uti ad me scribit , amplissimam concepit spem . Plura iam in negotiorum turba non possum . Tu saluta mihi amplissimos d. d. consules , fratres Philippum et Pontasellam , diligentissime vero d. Friderychum a Salicibus et d. Ioannem Traversum , cum quibus has communicabis inclusis iis tuis literis et mature missis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_266", + "psc_text": "certiorem Flavianum de legatorum profectione quid impedit? Non ita facile enim erat epistolarum commercium, nec ita expeditum et tutum, ut certo sibi persuadere posset quod, nullo interposito impedimento quod epistolarum et perlatorum cursum retardaret, ejus epistolae ex urbe Roma citissime Constantinopolim deferrentur. Quod ultro quidem dat ipse Quesnellus in dissertatione de Vita et Rebus a magno Leone gestis, affirmans S. pontificis animum quandoque fluctuasse, ut litterae quas ad imperatorem aliosque Orientalium miserat fideliter redderentur. Sed ne abscedamus ab ea agendi ratione quam cum Flaviano ipso idem S. Leo servavit, hic animadvertere juvabit, pluribus in epistolis, diversis quidem temporibus scriptis, ipsum certiorem reddidisse de acceptis synodalibus 373 gestis contra Eutychen Constantinopoli exaratis. Id testatur in epist. 32, quae scripta est duodecime kal. Julii. Rursus epistola 24, qua idibus Junii praecedentis haec synodalia Acta recepisse testatur. Tandem duodecimo kal. Junias, epist. 22, fatetur jam ad ipsius manus pervenisse Flaviani epistolas, quibus certior", + "candidate_score": 0.6527, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_4_6", + "bdc_text": "Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ; horum enim aliquot postulare , ut excommunicentur Zvingliani , plures autem ex legatis refragari . Brevi plura audiemus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_609", + "psc_text": "Quod (ait S. Leo) vere futurum speraveram, ut apertius omnium haereticorum ambages tuo ore cognoscerem. Verumtamen, divina munitus protectione, ab impiorum hostium manibus incolumis cum evasisset, ut Ecclesiae causis utilitatem afferre potuisset, liberum ei fuit apud eos degere quorum nobis probabilis assensus innotuit, sicut fratris nostri Anatolii scripta profitentur, et gesta quae apud ipsum coram nostris sunt confecta demonstrant. Post haec salutationis vicissitudinem ei reddit, et ut circumspecte perseverantem diligentiam contra falsitatis astutias adhibeat hortatur, cum tibi ad hoc et tuus animus, et nostra auctoritas suffragetur. Aliquibus tamen minus tuta videri potest sententia nostra, qua Julianum Coensem patria Italum fuisse affirmamus, clarissimi potissimum Stephani Baluzii opinione ducti, qui in nova Conciliorum collectione de isto Coensi episcopo, apostolicae sedis legato, disserens, hominem Graecum fuisse affirmat; atque annotato Baronii et Henrici Valesii lapsu, qui, quandoque mss. codd., corruptis lectionibus adducti, hunc confuderunt cum Julio Puteolano episcopo, quem S. Leo ad latrocinalem synodum", + "candidate_score": 0.64901, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_25_27", + "bdc_text": "Benignissime recepit d. Ioannem a Lasco , qui de ipso , uti ad me scribit , amplissimam concepit spem . Plura iam in negotiorum turba non possum . Tu saluta mihi amplissimos d. d. consules , fratres Philippum et Pontasellam , diligentissime vero d. Friderychum a Salicibus et d. Ioannem Traversum , cum quibus has communicabis inclusis iis tuis literis et mature missis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_40", + "psc_text": "pontificem accepisse asseverat? Si verba illa, spectato etiam dicendi ordine, alium verum sensum 325 sine ulla detorsione subeant, viri docti poterunt affirmare. At jam alterum momentum, quod ex ejusdem Leonis Operibus eruimus, non alium sensum subire posse indicabit. Semel et iterum sanctus pontifex duobus suis epistolis, 22 nimirum et 24, sibi redditas esse Flaviani epistolas cum synodalibus actis (sed nimis sero) ipsum Constantinopolitanum episcopum fecit certiorem, quarum epistolarum altera kal. Junii fuit conscripta, altera vero idibus ejusdem mensis, quando videlicet Flaviani legatum cum pleniori instructione Constantinopolim remisit. Non igitur necesse erat ut de hisce litteris cum synodalibus Actis acceptis amplius faceret mentionem, nisi, redeunte comite Pansophio, easdem litteras cum exemplaribus Actorum iterasset. Utrumque autem iterasse Flavianum, prodit Leonis epistola trigesima secunda, quae data est kal. Julii ejusdem anni. Cujus quippe epistolae initium cum istud sit: Litteras tuae dilectionibus accepi, cum gestis quae apud vos de fidei quaestione confecta sunt, facile", + "candidate_score": 0.646076, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_31_33", + "bdc_text": "Tiguri prima octobris festinantissime 1557 . Bullingerus tuus . Praestantissimo viro d. Ioanni Fabritio , Curiensis ecclesiae ministro , compatri suo fideli et fratri charissimo .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_650", + "psc_text": "obsonum prorsus esset fidem quam beati Patres nostri ab apostolis sibi traditam praedicarunt, quasi dubiam retractare. Tandem se in legatis concilio adfuturum spondet, dicens: Nec me quoque, ut voluit vestra clementia, ab illo credatis abesse concilio, cum in his fratribus, quos direxi, id est Paschasino et Lucentio episcopis, Bonifacio et Basilio presbyteris, sed et in fratre meo Juliano, quem eorum volui esse participem, etiam mea sit aestimanda praesentia. Hanc epistolam scripsit sanctus pontifex VI kal. Julii anni 451. Sed cum post quindecim dies certior factus fuisset Paschasinum ex Sicilia ad Orientem navigasse, apostolicae sedis mandata exsecuturus, novas litteras ad ipsum Marcianum imperatorem dare constituit, in quibus legatos suos ipsi commendat, iterumque postulat ne disputatio de fide illic instauretur. Hoc ipsum praestitit cum Pulcheria augusta, ad quam epistolas misit per Theoctistum Magistrianum. In hac quippe de suis legatis ad concilium missis primo verba faciens, iterum 454 explicat quemadmodum desideraverit in Italia", + "candidate_score": 0.6444, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_1_3", + "bdc_text": "D. Accepi et legi tuas , sed superiore septimana nullas a d. Friderycho a Salicibus accepi neque vidi . Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ; vicissim haec tibi communico :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_858", + "psc_text": "fuerant mota non habeant. Et paulo supra: Vigilanti ergo cura respicite quia sexta illius actione sanctae fidei professio consummatur, moxque in septima ad instructionem jam fidelium regula canonum figitur, ulterioribus vero actionibus nihil de causa fidei, sed sola negotia privata versantur. Decessori suo, vel potius sibi ipsi, si qua 497 fides Paulo diacono, censentanea scribit S. Gregorius in epistola ad Secundinum: S. Chalcedonensis synodus usque ad definitionem fidei et prolationem canonum de generalibus causis locuta est. Nam post prolationem canonum specialia episcoporum certamina sopire curavit. Quid igitur mirum si plerique codices Graeci, et quidem antiquiores, non habuerunt olim actiones quae sequuntur post sextam? Quare factum ut postmodum ea addiderint, et in gesta intulerint diversis modis, temporum ordine minime servato, illam vel aliam inserentes, aut omittentes, prout quisque affectu ducebatur. Concludit Baluzius: Vetus collector omisit actionem de Domno, sed eam habuit vetus exemplar, ex quo descriptus est codex Juliae Patriciae. 13.", + "candidate_score": 0.632085, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_16_18", + "bdc_text": "Haec omnia debemus sanctissimo ; der Tüffel gäb imm den lhon etc. De colloquio Wormatiensi prudentes nihil sperant ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_394", + "psc_text": "in Theodosii mentem revocabat debitum fidei a majoribus acceptae defendendae, addit pariter defendendum esse summi sacerdotis honorem, et dignitatem propriae venerationis beato apostolo Petro intemeratam, et in nostris temporibus conservare; quatenus beatissimus Romanae civitatis episcopus, cui principatum sacerdotii super omnes antiquitas contulit, locum habeat et facultatem de fide et cacerdotibus judicare. Dicat nunc, amabo, Quesnellus, quomodo potuisset S. Leo Magnus consulere honori suae supremae dignitatis, violatae jurisdictionis suae damna reparare, facultatem quam super omnes antiquitas contulit in integrum restituere, si generalem ex omnibus totius orbis episcopis synodum non coegisset? An non in Ephesina synodo catholica fides, pontificia dignitas, sacerdotii principatus, cathedrae divi Petri honor, fuerunt contempta et solemniter dejecta? In nova ergo solemni synodo, et fides erat firmanda, et apostolicae 400 sedis jura debebant reparari, et propterea appellationem ad se factam a Flaviano ad generale concilium debebat deferre, quamvis sanctus Flavianus ipse solum pontificem, tamquam legitimum suae causae judicem, appellasset.", + "candidate_score": 0.630373, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_32_34", + "bdc_text": "Bullingerus tuus . Praestantissimo viro d. Ioanni Fabritio , Curiensis ecclesiae ministro , compatri suo fideli et fratri charissimo . An h. herren Hansen Schmiden , pfarreren zuͦ S. Martin ze Chur.", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_312", + "psc_text": "formae sequens consuetudinem nos direxit. Qui sanctissimus non dubitans se in vobis hic adesse, quos praecipue cognoscit omnia quae ad fidei catholicae sinceritatem et quae ad S. Petri apostoli pertinent reverentiam agere, qui etiam per nos congruas sanctorum Patrum concilio direxit epistolas, quas suscipi et recenseri praecipite. Gravissima haec Hilari allocutio, ipsiusque justissima postulatio, apostolicae sedis juribus innixa, nec contemni, nec rejici debebat a Dioscoro; cum testimonium perhibuisset Hilarius, S. pontificem concilio adesse per suos legatos, atque postulasset ut a Patribus id cognosceretur, ejusque dogmatica epistola susciperetur et legeretur. Tum vero Dioscorus, intemperantiae frenis laxatis, se constituit ambitiosum judicem omnium gerendarum rerum, imperialium ministrorum protectione et armatae cohortis praesidio inflatus, audacter praecepit: Suscipiantur quae scripta sunt ad hanc sanctam et universalem synodum a sanctissimo fratre nostro coepiscopo Leone. Ne relegerentur, praepedivit, et harum litterarum loco, aliae divinae litterae redditae sunt, quas prae manibus tenebat Joannes presbyter, et primicerius notariorum, quae", + "candidate_score": 0.629378, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_27", + "bdc_text": "Tu saluta mihi amplissimos d. d. consules , fratres Philippum et Pontasellam , diligentissime vero d. Friderychum a Salicibus et d. Ioannem Traversum , cum quibus has communicabis inclusis iis tuis literis et mature missis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_34", + "psc_text": "studiis indulgeat, animadverteret an acceptas a Leone Flaviani litteras cum synodalibus gestis portaverit honorabilis vir comes Pansophius, an alius? Non Pansophius quidem. Cum verba illa: De hac re plenius per eum qui ad nos tuae dilectionis portavit litteras rescribimus, indicent peculiarem aliquem forte Constantinopolitanae Ecclesiae clericum, ut tum moris erat, a Flaviano missum, qui litteras et synodalia Acta ad summum pontificem deferret. Remittere enim eum debebat Leo cum prolixioribus litteris. Igitur quis credet honorabilem virum, imperialis aulae comitem, 324 remittendum esse, quasi vero tabellarii munus eidem foret demandatum? Potius ergo concludendum est primas Flaviani epistolas cum synodalibus gestis alium latorem habuisse praeter comitem Pansophium, ut evidentissime demonstrant gravissima duo momenta, quae nos statim subjicimus. Alterum est quod, paucis elapsis diebus, prolixiores litteras daturus Flaviano, sicut in praecedenti promiserat, eas his verbis orditur: Lectis dilectionis tuae litteris, quas miramur fuisse tam seras, et gestorum episcopalium ordine recensito. Cur ergo, quo sensu,", + "candidate_score": 0.619507, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_27", + "bdc_text": "Tu saluta mihi amplissimos d. d. consules , fratres Philippum et Pontasellam , diligentissime vero d. Friderychum a Salicibus et d. Ioannem Traversum , cum quibus has communicabis inclusis iis tuis literis et mature missis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_35", + "psc_text": "habuisse praeter comitem Pansophium, ut evidentissime demonstrant gravissima duo momenta, quae nos statim subjicimus. Alterum est quod, paucis elapsis diebus, prolixiores litteras daturus Flaviano, sicut in praecedenti promiserat, eas his verbis orditur: Lectis dilectionis tuae litteris, quas miramur fuisse tam seras, et gestorum episcopalium ordine recensito. Cur ergo, quo sensu, quave ratione tam seras Flaviani epistolas appellasset, vel si Pansophius eas attulisset, qui vix trium mensium spatium insumpsisset eundo ex Urbe Constantinopolim, et rursus e Constantinopoli Romam revertendo? Si Pansophius has litteras cum synodalibus gestis attulisset, summa celeritate, non sero ad pontificias manus pervenissent, ut ex praecedenti temporum supputatione liquido innotescit. Oportet igitur inferre quempiam alium fuisse harum epistolarum latorem, qui, vel Eutychetis artibus, vel temporum vicissitudinibus, marisque tempestatibus praepeditus, diu in itinere cunctatus est, quemque S. pontifex cum alia epistola, 24 videlicet, Constantinopolim ad ipsum Flavianum remisit. Addimus voces illas, tam seras, non quamcumque cunctationem, sed longam temporis moram", + "candidate_score": 0.610425, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_27", + "bdc_text": "Tu saluta mihi amplissimos d. d. consules , fratres Philippum et Pontasellam , diligentissime vero d. Friderychum a Salicibus et d. Ioannem Traversum , cum quibus has communicabis inclusis iis tuis literis et mature missis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_433", + "psc_text": "Et cum primum oculos conjeci in illa Ephesini concilii, quibus ipse adversarius noster insistit, gravi suspicione ducebar rem aliter exposuisse ac se habuit. Nec suspicione me esse deceptum deprehendi. Cum videlicet lustratis Actis Romanae synodi, a Coelestino anno quadragintesimo trigesimo primo coactae, apprime intellexi, non tantum Quesnelli aedificium labare, sed prorsus corruere. In istius ergo concilii Actis, ut sapientissime etiam clariss. Stephanus Baluzius notavit, duas classes, ut ita dicam, seu ordines legatorum offendimus. Nam alii utique fuerunt a synodo Romana instituti, pro exsecutione damnationis latae in Nestorium; alii vero fuerunt ab ipso Coelestino papa electi, ut ejus vices et locum in oecumenica synodo tenerent. Unus ex legatis S. Coelestini fuit Cyrillus archiepiscopus, seu patriarcha Alexandrinus; alter vero fuit Philippus, presbyter Romanus. Hunc pontifex e suo latere misit; S. Cyrillo vero, qui numquam Romam ad synodum venit, post longum litterarum commercium, 408 suam et apostolicae sedis legationem in oecumenica synodo agere", + "candidate_score": 0.610113, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_2", + "bdc_text": "Ago tibi gratias pro diligenti consignatione rerum variarum , ex Italia maxime ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_664", + "psc_text": "aliquo studii vestri accumulastis argumento, idipsum addi libello huic sollicita pietate jubeatis: ut non solum plures sancti episcopi fratres nostri per Galias, verum etiam multi ex laicis filii vestri, qui epistolam istam magnopere pro veritatis manifestatione desiderant, remissam ad nos et sancta manu vestra emendatam transcribere, legere et tenere mereantur. Multa quidem alia in hac epistola notatu digna occurrunt, quae vel a Baronio, vel a Quesnello et ab aliis etiam forte indicata fuerunt, in quibus haud immorari opus est. Duo dumtaxat ego subjiciam. Alterum, videlicet, tres illos episcopos bis, tertio quaterque voces illas, beatissime papa, adhibuisse, sanctissimum pontificem alloquentes, quas concilii Chalcedonensis tempore in usu fuisse negat Quesnellus, ut ex iis colligat falsam et supposititiam esse de Domno Antiocheno actionem. Verumtamen allucinatum esse 457 hunc Leoninorum Operum editorem, probat cum haec, tum subsequens epistola synodica Ravennii, aliorumque episcoporum Gallorum, in cujus inscriptione ista verba offendimus: Domino vere sancto, merito in", + "candidate_score": 0.604226, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf050", + "work_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat", + "max_score": 0.665056, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_24_26", + "bdc_text": "Rex occupatus bello Livoniensi nondum potuit caussam religionis tractare publicis comitiis . Benignissime recepit d. Ioannem a Lasco , qui de ipso , uti ad me scribit , amplissimam concepit spem . Plura iam in negotiorum turba non possum .", + "psc_chunk_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat_window_397", + "psc_text": "verbis exponi potest descendit, crucemque et mortem nostra causa pertulit, ac nos qui sub peccato venditi eramus, pretioso suo sanguine redemit. Ipsi laus et gloria in saecula saeculorum. Amen (Rom. VII). Rex autem stupore simul atque ira correptus est: illud nempe, ob filii prudentiam, atque ejusmodi sermones, qui nullo pacto refelli possent; hoc autem, quia ipsius deos traducere ac criminari non desinebat, totamque ipsius vitam suggillabat ac proscindebat. Atque hujusmodi quidem sermonis splendorem ob internam tenebrarum crassitiem haudquaquam admisit. Cum autem ob amoris a natura insiti affectum in ipsum animadvertere, aut eum malo aliquo multare non posset, rursumque ipsum de 300 sententia dimovere se posse prorsus desperaret, veritus ne si pluribus eum sermonibus lacesseret, eo libere ac fidenter loquente, deosque suggillante atque cavillis insectante, majore ipse iracundia inflammatus, hostile aliquid in eum designaret, irato animo surgens secessit, his duntaxat verbis utens: Utinam nunquam natus fuisses, nec in lucem prodiisses, si", + "candidate_score": 0.665056, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_24", + "bdc_text": "Rex occupatus bello Livoniensi nondum potuit caussam religionis tractare publicis comitiis .", + "psc_chunk_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat_window_352", + "psc_text": "Improbus enim quidam ac praestigiator ingressus, de Christianae religionis doctrina ad eum verba fecit. Posteaque regi, quos ad ipsius filium senex sermones habuisset sigillatim exposuit, quantamque ille ex ipsis voluptatem cepisset, quodque prorsus Christo se ad dixisset. Quin etiam senis nomen ipsi indicavit, Barlaam ipsum nuncupari dicens. Nam etiam antea rex de Barlaam, ac summa religiosae ipsius vitae asperitate, multa auditione acceperat, Ut autem haec ad regis aures pervenerunt, tantus ei moeror obortus est, ut totus concuteretur, iracundia aestuaret, atque hoc nuntio pene exanimaretur. Ac statim Arachen quemdam, qui etiam secundum ab eo dignitatis gradum obtinebat, primusque in omnibus arcanis consiliis erat, ac praeterea astrologiae scientiam tenebat, ad se accivit, eique magno cum moerore atque animi consternatione quod acciderat narravit. Ille autem ipsius perturbatione animique confusione conspecta: Moesto, inquit, o rex, ac perturbato animo esse de sine; neque enim me ipsum de sententia deducturum diffido, quin potius illud certissimum habeo,", + "candidate_score": 0.632362, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_24", + "bdc_text": "Rex occupatus bello Livoniensi nondum potuit caussam religionis tractare publicis comitiis .", + "psc_chunk_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat_window_39", + "psc_text": "in lucem proferentes, ipsum apud regem hoc nomine accusant, quod non solum amicitiae ipsius oblitus, deorum cultum neglexisset, atque ad Christianam religionem animum inflexisset, verum etiam adversus ipsius majestatem gravia moliretur, popularem scilicet turbam perventens, omniumque benevolentiam sibi concilians. Quod si pro certo scire cupis, inquiunt, nihil nos fingere atque comminisci, privatim ei, tentandi ipsius causa, dic te relicta patria religione ac regni gloria, Christianam fidem amplecti, habitumque monasticum, quem olim tanquam parum honestum persecutus es, induere velle. Nam qui haec adversus virum illum scelerate confingebant, ipsius animi institutum ad compunctionem propensissimum exploratum habebant; nec dubitabant quin si haec verba a rege audiret, statim ipsi quod praestantius esset suadens, auctor futurus esset ut iis quae recte consulta essent, nullam moram afferret, atque hinc vera esse quae dicebant invenirentur. Rex autem, qua vir ille erga se benevolentia esset minime ignorans, ea quae dicebantur probabilitate omni carere ac falsa esse censebat. Neque", + "candidate_score": 0.624752, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_10", + "bdc_text": "Rex expeditione gravi se parat , ut hostibus progrediuntibus occurrat .", + "psc_chunk_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat_window_46", + "psc_text": "vestibus abjectis, atque induto cilicio, cum primum luxerit, ad regem adeas. Hoc autem sciscitante quidnam sibi sic habitus velit, responde: De iis rebus de quibus mecum hesterno die collocutus es, o rex, en adsum, paratus te in hac via quam ingredi constituisti sequi; Nam etsi deliciae ac voluptates jucundae sunt, absit tamen ut eas post te retineam. At vero virtutis iter, quod ingredi paras, licet arduum et asperum sit, tamen, modo tecum sim, facile et proclive ac jucundum erit. Ut enim me oblectamentorum hujus vitae socium habuisti, ita etiam molestiarum habiturus es, quo etiam in futurorum bonorum societatem tecum veniam. Praeclarus igitur ille vir infirmi hominis verba comprobans, fecit quemadmodum ipse monuerat. Eum itaque rex videns atque audiens, hac quidem de causa defectatus est, ipsius nimirum erga se benevolentiam admirans; atque falsa esse quae adversus eum ad se delata fuerant intelligens, majore eum honore atque apud se auctoritate ac familiaritate", + "candidate_score": 0.604184, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_10", + "bdc_text": "Rex expeditione gravi se parat , ut hostibus progrediuntibus occurrat .", + "psc_chunk_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat_window_333", + "psc_text": "rex, famulum tuum tentare? Perspectum enim habeo viri sermones pectus tuum altissime penetrasse. Nam nisi ita esset, non tam lubenter ac perpetuo cum eo sermones misceres. Et quidem nos istiusmodi praedicationem haudquaquam ignoramus. Verum ex quo tempore pater tuus atrocissimam adversus Christianos persecutionem excitavit, illi hinc expulsi sunt, atque ipsorum praedicatio conticuit. Quod si tibi dogma hoc arridet, ipsiusque duritiem et laborem subire potes, faustum sane ac felix sit id quod animo tuo insedit. Ego autem quid tandem faciam, qui hujusmodi duritiem ne adversis quidem oculis intueri possum, ac regis metu animum doloribus atque acerbitatibus distractum habeo? Quanam apud eum excusatione utar, qui ipsius imperia neglexi, atque huic viro ad te aditum permisi? Dixit autem ad eum regis filius: Equidem nihil aliud quod ingenti tuae erga me benevolentiae satis praemii afferret agnoscens, hoc unum beneficio tuo majus reperi, nimirum ut tibi bonum illud, quod naturam superat, perspicuum reddere studerem, hoc", + "candidate_score": 0.600308, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_10", + "bdc_text": "Rex expeditione gravi se parat , ut hostibus progrediuntibus occurrat .", + "psc_chunk_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat_window_76", + "psc_text": "adjiceres, verum abstrusae spei teipsum traderes. Erat enim aliquando magnus quidam et illustris rex, cui, cum in aureo curru, satellitum manu regiae majestati digna cinctus iter faceret, contigit ut duos viros, laceris ac sordidis vestibus, atque ore macie confecto, ac majorem in modum pallido, obvios haberet. Regi porro exploratum erat eos corporis afflictatione ac vitae Deo consecratae laboribus carnes suas ita confecisse. Ut igitur eos vidit, e curru statim desiliens, atque humi prostratus, eos adoravit; ac deinde surgens, amicissime complexus est, et salutavit. Proceres autem ipsius ac praefecti hoc moleste tulerunt, eum facinus regia gloria indignum admisisse existimantes. Verum cum coram ipsum reprehendere minime auderent, cum germano ipsius fratre agebant, ut regem admoneret, ne diadematis amplitudinem et sublimitatem ad hunc modum dedecore ac contumelia afficeret. Cum itaque ipse haec fratri dixisset, atque intempestivam et praeposteram ipsius humilitatem accusasset, responsum ipsi rex dedit, quod a fratre minime intellectum est. Mos enim", + "candidate_score": 0.599403, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_10", + "bdc_text": "Rex expeditione gravi se parat , ut hostibus progrediuntibus occurrat .", + "psc_chunk_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat_window_390", + "psc_text": "ortu tuo astrologi malum et improbum virum atque arrogantem, et adversus parentes contumacem te fore dixerunt. At si nunc quoque commiseris ut consilium meum frustra cadat, hostilem in te animum geram, atque ita te multabo, ut ne in hostes quidem suos tantae saevitiae specimen quisquam exhibeat. Rursum autem ille: Quidnam est, o rex, cur iracundia inflammeris, eoque nomine discrucieris, quod tanta bona divinitus sim consecutus? Et quis unquam pater filii felicitate dolere atque angi visus est? Aut quonam modo pater ille, ac non potius hostis 299 vocandus sit? Quocirca nec ego posthac te patrem appellabo, verum a te abscedam, non secus atque is qui serpentem fugit: siquidem te saluti meae invidere, meque in exitium per vim impellere perspectum habuero. Nam si mihi vim afferre, ac tyrannice mecum agere velis, quemadmodum etiam dixisti, nihil aliud, mihi crede, hinc lucri facies, quam ut patris loco, tyrannus et carnifex appelleris. Quandoquidem facilius tibi", + "candidate_score": 0.598264, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_10", + "bdc_text": "Rex expeditione gravi se parat , ut hostibus progrediuntibus occurrat .", + "psc_chunk_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat_window_57", + "psc_text": "sed potius in afflictione atque ingenti angustia vitam agere; adeo ut ipse quoque cibus ac potus fastidio mihi et acerbitati sit; etenim gestit animus ea quae extra has januas sunt perspicere. Quamobrem si me laete ac jucunde vivere cupis, jube me arbitratu meo foras progredi, atque earum rerum quarum prospectus mihi negatur spectaculo animum oblectare. Haec ut rex audivit, moestitia affectus 251 est, illudque cogitabat fore, ut si illi quod petebat denegaret, majorem ei moerorem ac sollicitudinem afferret. Quocirca se quae grata ipsi essent facturum dixit. Ac statim eximios equos ac satellitum manum regiae dignitati congruentem parari jussit, eique toras, quoties vellet, progrediendi potestatem fecit. Iis autem qui cum eo versabantur summopere mandavit ut curarent ne quid injucundi obviam haberet; verum quidquid pulchrum et amoenum ac jucundum esset, ipsi ostenderent; choreasque in viis agitarent, suavissimisque cantionibus operam darent, ac varia spectacula constituerent, ut ipse mentem his rebus occuparet atque oblectaret.", + "candidate_score": 0.597531, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_10", + "bdc_text": "Rex expeditione gravi se parat , ut hostibus progrediuntibus occurrat .", + "psc_chunk_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat_window_12", + "psc_text": "notis exprimi solent, alios omnes antecellebat. Quamobrem cum impium illud edictum audisset, inani hac atque humi serpente gloria et deliciis valere jussis, ad monachorum coetum sese aggregavit, atque in locis solitariis exsulans, jejuniis et vigiliis, ac diligenti oraculorum divinorum meditatione sensus suos apprime repurgabat, animumque ab omni vitiosa affectione solutum et abductum, ea luce quam tranquillitas a vitiosis affectionibus parit illustrabat. Rex autem, cum eum majorem in modum diligeret, atque in honore ac pretio haberet, ut hoc audivit, de amici jactura dolorem animo cepit, vehementiusque adversus monachos exarsit. Atque cum homines ad eum conquirendum quaquaversum misisset, et, quemadmodum vulgo dicitur, nullum non lapidem movisset quo eum inveniret, aliquando post illi qui ad eum investigandum missi fuerant, ut eum in solitudine commorari senserunt, ita perscrutati sunt, ut tandem eum arriperent, atque ad regis tribunal sisterent. Rex autem, cum eum qui quondam splendidis vestibus utebatur, atque in magnis deliciis vitam exigebat, tam", + "candidate_score": 0.595321, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_10", + "bdc_text": "Rex expeditione gravi se parat , ut hostibus progrediuntibus occurrat .", + "psc_chunk_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat_window_355", + "psc_text": "Qui etiam ipse Barlaami sibi nomen attribuens, se Christianorum sacra colere simulabit, eaque intueri ac defendere prae se feret. Ac postea, longa disputatione habita, tandem fractus, manus dabit. Quod cum filius tuus perspexerit, hoc est, Barlaamum victum esse, ac doctrinam nostram palmam tulisse, non est dubium quin ad victorum partes sese adjuncturus sit. Quam etiam ad rem istud magni momenti est, quod ille majestatem tuam veretur, tibique obsequi magnopere studet. Adde quod ille etiam qui Barlaami personam geret, resipiscet, seque in errore versatum esse affirmabit. Hoc sermone rex delectatus est, hominisque consilium optimum esse judicavit, inani videlicet spe nixus. Quocirca cum Barlaamum nuper recessisse comperisset, eum comprehendere festinabat. Itaque militibus ac centurionibus missis, varios itinerum exitus occupavit, ea autem via quam ex omnibus suspectiorem habebat, ipse, conscensis equis, cum omni celeritate persequebatur, atque omni ratione assequi cogitabat. Caeterum, cum sex totos dies inani labore 294 sese fatigasset, ipse quidem in", + "candidate_score": 0.594915, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_10", + "bdc_text": "Rex expeditione gravi se parat , ut hostibus progrediuntibus occurrat .", + "psc_chunk_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat_window_29", + "psc_text": "Sermonem vero excipiens, his eum verbis est allocutus: Undique, o miser, exitio tuo studuisti, ut qui ad ipsum, fortuna, ut videtur, te impellente, tum mentem tum linguam acueris, ac proinde obscuram quamdam atque inanem verborum naeniam effuderis. Ac nisi sermonis principio me tibi facturum recepissem, ut e medio concilio iracundiam depellerem, nunc carnes tuas in ignem conjecissem. Quoniam autem ipse antevertus, tibique cavens, hujusmodi verbis me obvinxisti, audaciam tuam ob pristinam meam erga te amicitiam fero. Quamobrem exsurge, atque ab oculis meis profuge; non jam te videbo, sed male mactabo. Ita egressus Dei homo in solitudinem secessit, moerore quidem eo nomine affectus, quod martyrium minime obiisset, caeterum nullo non die, quantum ad conscientiam attinet, martyrio fungens, atque adversus principatus et potestates, adversus mundi rectores tenebrarum hujus saeculi, adversus spiritualia nequitiae, ut ait beatus Paulus, dimicans (Ephes. VI). Cum igitur ille abiisset, rex graviore iracundia concitatus, acriorem persecutionem adversus monasticum agmen", + "candidate_score": 0.590955, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2", + "max_score": 0.66477, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_23_25", + "bdc_text": "Crescit tamen in dies Christi ecclesia , decrescit papistica . Rex occupatus bello Livoniensi nondum potuit caussam religionis tractare publicis comitiis . Benignissime recepit d. Ioannem a Lasco , qui de ipso , uti ad me scribit , amplissimam concepit spem .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3971", + "psc_text": "Crescant zizania, decrescat frumentum; utrumque crevit. Quare non apparet modo Spiritus sanctus in linguis omnibus? Imo vero apparet in linguis omnibus: tunc enim nondum erat Ecclesia per terrarum orbem diffusa, ut membra Christi in omnibus gentibus loquerentur. Tunc implebatur in uno, quod praenuntiabatur in omnibus. Jam totum corpus Christi loquitur omnium linguis: et quibus nondum loquitur, loquetur. Crescet enim Ecclesia, donec occupet omnes linguas. Quod vos deseruistis, quousque crevit! Tenete nobiscum quousque accessit, ut nobiscum perveniatis ad quae nondum accessit. Loquor omnium linguis, audeo tibi dicere. In corpore Christi sum, in Ecclesia Christi sum: si corpus Christi jam omnium linguis loquitur, et ego in omnibus linguis sum; mea est graeca, mea est syra, mea est hebraea, mea est omnium gentium, quia in unitate sum omnium gentium. 20. Ergo, fratres, coepit Ecclesia ab Jerusalem; iit per omnes gentes: quid evidentius hoc testimonio Legis, Prophetarum, ipsius Domini? Apostolorum ubique personant voces, reddentes", + "candidate_score": 0.66477, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_21_23", + "bdc_text": "Predicatur in Polonia evangelium ; sed graviter interim papistae obsistunt . Crescit tamen in dies Christi ecclesia , decrescit papistica .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3971", + "psc_text": "Crescant zizania, decrescat frumentum; utrumque crevit. Quare non apparet modo Spiritus sanctus in linguis omnibus? Imo vero apparet in linguis omnibus: tunc enim nondum erat Ecclesia per terrarum orbem diffusa, ut membra Christi in omnibus gentibus loquerentur. Tunc implebatur in uno, quod praenuntiabatur in omnibus. Jam totum corpus Christi loquitur omnium linguis: et quibus nondum loquitur, loquetur. Crescet enim Ecclesia, donec occupet omnes linguas. Quod vos deseruistis, quousque crevit! Tenete nobiscum quousque accessit, ut nobiscum perveniatis ad quae nondum accessit. Loquor omnium linguis, audeo tibi dicere. In corpore Christi sum, in Ecclesia Christi sum: si corpus Christi jam omnium linguis loquitur, et ego in omnibus linguis sum; mea est graeca, mea est syra, mea est hebraea, mea est omnium gentium, quia in unitate sum omnium gentium. 20. Ergo, fratres, coepit Ecclesia ab Jerusalem; iit per omnes gentes: quid evidentius hoc testimonio Legis, Prophetarum, ipsius Domini? Apostolorum ubique personant voces, reddentes", + "candidate_score": 0.661277, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_23", + "bdc_text": "Crescit tamen in dies Christi ecclesia , decrescit papistica .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3971", + "psc_text": "Crescant zizania, decrescat frumentum; utrumque crevit. Quare non apparet modo Spiritus sanctus in linguis omnibus? Imo vero apparet in linguis omnibus: tunc enim nondum erat Ecclesia per terrarum orbem diffusa, ut membra Christi in omnibus gentibus loquerentur. Tunc implebatur in uno, quod praenuntiabatur in omnibus. Jam totum corpus Christi loquitur omnium linguis: et quibus nondum loquitur, loquetur. Crescet enim Ecclesia, donec occupet omnes linguas. Quod vos deseruistis, quousque crevit! Tenete nobiscum quousque accessit, ut nobiscum perveniatis ad quae nondum accessit. Loquor omnium linguis, audeo tibi dicere. In corpore Christi sum, in Ecclesia Christi sum: si corpus Christi jam omnium linguis loquitur, et ego in omnibus linguis sum; mea est graeca, mea est syra, mea est hebraea, mea est omnium gentium, quia in unitate sum omnium gentium. 20. Ergo, fratres, coepit Ecclesia ab Jerusalem; iit per omnes gentes: quid evidentius hoc testimonio Legis, Prophetarum, ipsius Domini? Apostolorum ubique personant voces, reddentes", + "candidate_score": 0.656642, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_22_24", + "bdc_text": "sed graviter interim papistae obsistunt . Crescit tamen in dies Christi ecclesia , decrescit papistica . Rex occupatus bello Livoniensi nondum potuit caussam religionis tractare publicis comitiis .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_472", + "psc_text": "illo vivente, jam in coelo ad dexteram Patris sedente, opprobria objecta sunt Christianis: crimen de Christo Christiani diu habuerunt. Vidua illa pariens, et habens filios abundantiores quam illa quae habebat virum (Isai. LIV, 1; Galat. IV, 27) , audivit ignominias, audivit opprobria: sed Ecclesia multiplicata, extendens in dexteram atque sinistram, ignominiae viduitatis suae jam non est memor. «Memento, Domine,» apud quem est abundantia suavitatis memoriae tuae; «Memento,» noli oblivisci. Quid, «Memento? Memento opprobrii servorum tuorum, quod continui in sinu meo multarum gentium.» Ibam, inquit, praedicare, et opprobria audiebam, et in sinu meo continebam; quia implebam, «Blasphemamur, rogamus; quasi purgamenta mundi facti sumus, omnium peripsema» (I Cor. IV, 13) . Diu continuerunt Christiani opprobria in sinu suo, in corde suo; nec audebant resistere conviciantibus: antea cum crimen videretur respondere pagano, nunc jam crimen est remanere paganum. Gratias Domino; memor fuit opprobriorum nostrorum: exaltavit cornu Christi sui, fecit admirabilem apud reges terrae.", + "candidate_score": 0.641143, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_15_17", + "bdc_text": "quotidie incursiones et certamina fiunt . Haec omnia debemus sanctissimo ; der Tüffel gäb imm den lhon etc.", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2587", + "psc_text": "omni tentatione: quia a convalle plorationis ascendimus cantantes Canticum graduum; et custodit Dominus introitum, ut salvi intremus. Sana fide simus quando accidit tentatio, et custodit «exitum ex hoc nunc et usque in saeculum.» Cum enim exierimus ab omni tentatione, jam in aeternum nulla nos tentatio terrebit, nulla concupiscentia saltem sollicitabit. Audi Apostolum idipsum commemorantem, quod paulo ante commemoravi: «Fidelis Deus, qui non permittet vos tentari supra quam potestis ferre.» Ecce introitus tuus custoditur; quando non tibi sinit Deus accidere tentationem quam non potes ferre, introitum tuum custodit: videte si custodit et exitum. «Sed faciet,» inquit, «cum tentatione etiam exitum, ut possitis sustinere» (I Cor. X, 13) . Numquid possumus nos, fratres, interpretari aliter, quam ipsa verba Apostoli docuerunt? Custodite ergo vos, sed non a vobis, quia Dominus tegumentum, qui custodit, qui non dormitat nec dormit. Semel dormivit pro nobis: surrexit; jam non dormiet. Nemo de se praesumat. De convalle plorationis", + "candidate_score": 0.636813, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_15_17", + "bdc_text": "quotidie incursiones et certamina fiunt . Haec omnia debemus sanctissimo ; der Tüffel gäb imm den lhon etc.", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1085", + "psc_text": "pugnamus quotidie in uno corde nostro; unus homo in corde suo cum turba luctatur. Suggerit avaritia, suggerit libido, suggerit voracitas, suggerit laetitia ista popularis; omnia suggerunt: ab omnibus se continet, omnibus respondet, et ab omnibus aversatur; difficile est ut non ab aliqua feriatur . Ubi ergo securitas? Hic nusquam; in ista vita nusquam, nisi in sola spe promissorum Dei. Ibi autem, cum illuc pervenerimus, perfecta securitas, cum clauduntur portae, et confirmantur vectes portarum Jerusalem (Psal. CXLVII, 13) : ibi vere plena jubilatio et magnum gaudium. Modo autem ne securus laudes quamlibet vitam; ante mortem ne laudes hominem quemquam (Eccli. XI, 30) . 12. Hinc autem falluntur homines, ut vel non suscipiant meliorem vitam, vel temere aggrediantur; quia et cum laudare volunt, sic laudant, ut non ibi dicant mala quae mixta sunt; et qui vituperare volunt, tam invido animo et perverso vituperant, ut claudant oculos adversus bona, et sola mala quae", + "candidate_score": 0.635113, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_23", + "bdc_text": "Crescit tamen in dies Christi ecclesia , decrescit papistica .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3112", + "psc_text": "A Christo enim ros: nam nullum lumen exaltatum, nisi Christus. Quomodo exaltatum est? Primo in cruce; postea in coelo. Exaltatus in cruce, cum humiliaretur; sed humiliatio illius non potuit nisi alta esse. Hominis dispensatio minus minusque fiebat, quae significabatur in Joanne; Dei dispensatio in Domino nostro Jesu Christo crescebat: quod et natalibus eorum ostenditur. Nam ille natus est, sicut tradit Ecclesia, octavo calendas julias, cum jam incipiunt minui dies: Dominus autem natus octavo calendas junuarias, quando jam dies incipiunt crescere. Audi ipsum Joannem confitentem: «Illum oportet crescere, me autem minui» (Joan. III, 30) . Et passiones ipsorum hoc indicant. Dominus in cruce exaltatus est; ille caeso capite deminutus. Ergo lumen exaltatum, Christus: inde est ros Hermon. Sed quicumque vultis habitare in unum, optate rorem istum, compluimini inde. Alioquin non poteritis tenere quod profitemini, nec profiteri audere poteritis, nisi ille intonuerit; nec permanere poteritis, nisi ejus sagina non desit vobis: ipsa", + "candidate_score": 0.629097, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_17_19", + "bdc_text": "der Tüffel gäb imm den lhon etc. De colloquio Wormatiensi prudentes nihil sperant ; existimant vel non finiendum vel , si finiatur , eventu felici cariturum .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3973", + "psc_text": "ventilabrum probabit, vectes probabunt. Qui modo vere intus et veraciter intus, ibi firmiter intus: qui autem hic tolerando intus, ibi gaudendo intus. Fines enim Jerusalem pax; quia, «Posuit,» inquit, «fines tuos pacem.» Modo desideramus pacem, quam hic habemus in spe. Adhuc enim in nobis ipsis qualis pax? Caro concupiscit adversus spiritum, et spiritus adversus carnem (Galat. V, 17) . Ubi plena pax in uno homine? Quando erit plena in uno homine, tunc erit plena in omnibus civibus Jerusalem. Quando erit plena pax? Quando corruptibile hoc induerit incorruptionem, et mortale hoc induerit immortalitatem (I Cor. XV, 53) : tunc plena pax, tunc firma pax; nihil litigat adversus animam in homine, non ipsa adversum se, ex quadam parte saucia; non carnis fragilitas, non indigentia corporis, non fames, non sitis, non frigus, non aestus, non lassitudo, non ulla inopia, non provocatio rixae, non certe ipsa sollicita cautela et vitandi inimici et diligendi. Haec", + "candidate_score": 0.620436, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_18_20", + "bdc_text": "De colloquio Wormatiensi prudentes nihil sperant ; existimant vel non finiendum vel , si finiatur , eventu felici cariturum . - Iam nunc copiosissimas ex Polonia literas accipio .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3972", + "psc_text": "loquitur, et ego in omnibus linguis sum; mea est graeca, mea est syra, mea est hebraea, mea est omnium gentium, quia in unitate sum omnium gentium. 20. Ergo, fratres, coepit Ecclesia ab Jerusalem; iit per omnes gentes: quid evidentius hoc testimonio Legis, Prophetarum, ipsius Domini? Apostolorum ubique personant voces, reddentes testimonium spei nostrae in unitate corporis Christi. Gaudete in frumentis, tolerate zizania, gemite in tritura, suspirate in horreum. Veniet illud tempus quo gaudebimus, confirmatis vectibus portarum Jerusalem. Intret qui intraturus est. Qui illuc manifestus intrabit, huc fictus non intrat. Qui autem huc fictus intrat, foris est. Foris est, et nescit: ventilabrum probabit, vectes probabunt. Qui modo vere intus et veraciter intus, ibi firmiter intus: qui autem hic tolerando intus, ibi gaudendo intus. Fines enim Jerusalem pax; quia, «Posuit,» inquit, «fines tuos pacem.» Modo desideramus pacem, quam hic habemus in spe. Adhuc enim in nobis ipsis qualis pax? Caro concupiscit adversus", + "candidate_score": 0.610098, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_18_20", + "bdc_text": "De colloquio Wormatiensi prudentes nihil sperant ; existimant vel non finiendum vel , si finiatur , eventu felici cariturum . - Iam nunc copiosissimas ex Polonia literas accipio .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3973", + "psc_text": "ventilabrum probabit, vectes probabunt. Qui modo vere intus et veraciter intus, ibi firmiter intus: qui autem hic tolerando intus, ibi gaudendo intus. Fines enim Jerusalem pax; quia, «Posuit,» inquit, «fines tuos pacem.» Modo desideramus pacem, quam hic habemus in spe. Adhuc enim in nobis ipsis qualis pax? Caro concupiscit adversus spiritum, et spiritus adversus carnem (Galat. V, 17) . Ubi plena pax in uno homine? Quando erit plena in uno homine, tunc erit plena in omnibus civibus Jerusalem. Quando erit plena pax? Quando corruptibile hoc induerit incorruptionem, et mortale hoc induerit immortalitatem (I Cor. XV, 53) : tunc plena pax, tunc firma pax; nihil litigat adversus animam in homine, non ipsa adversum se, ex quadam parte saucia; non carnis fragilitas, non indigentia corporis, non fames, non sitis, non frigus, non aestus, non lassitudo, non ulla inopia, non provocatio rixae, non certe ipsa sollicita cautela et vitandi inimici et diligendi. Haec", + "candidate_score": 0.610077, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa029.opp-lat1", + "max_score": 0.664741, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_3_5", + "bdc_text": "vicissim haec tibi communico : Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ; horum enim aliquot postulare , ut excommunicentur Zvingliani , plures autem ex legatis refragari .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa029.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "X. AD CONSENTIVM CONTRA MENDACIVM. – § 1 Multa mihi legenda misisti, Consenti frater carissime, multa mihi legenda misisti. quibus rescripta dum praeparo et aliis atque aliis magis urgentibus occupationibus distrahor, emensus est annus atque in eas me detrusit angustias, ut quomodocumque rescriberem, ne arridente iam tempore nauigandi perlatorem remeare cupientem diutius detinerem. itaque omnibus, quae mihi Leonas dei famulus abs te adtulit, et mox ut ea sumpsi et postea cum haec dictare iam uellem euolutis atque perlectis et quanta potui consideratione perpensis ualde sum tuo delectatus eloquio et sanctarum memoria scripturarum ingeniique sollertia et dolore, quo neglegentes catholicos mordes, et 2 Sci Augustini contra mendacium liber 1 fol. 96h R Item liber beati Augustini aduersus Consentium contra mendacium fol. 43 T Contra mendacium fol. 95* M Titulo uacuum spatium rel. in qp Contra Consentium fol. 51* Ch Codex 0 ab initio mutilus Incipit contra mendacium ad Consentiam fol. 124-", + "candidate_score": 0.664741, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_4_6", + "bdc_text": "Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ; horum enim aliquot postulare , ut excommunicentur Zvingliani , plures autem ex legatis refragari . Brevi plura audiemus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa029.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "X. AD CONSENTIVM CONTRA MENDACIVM. – § 1 Multa mihi legenda misisti, Consenti frater carissime, multa mihi legenda misisti. quibus rescripta dum praeparo et aliis atque aliis magis urgentibus occupationibus distrahor, emensus est annus atque in eas me detrusit angustias, ut quomodocumque rescriberem, ne arridente iam tempore nauigandi perlatorem remeare cupientem diutius detinerem. itaque omnibus, quae mihi Leonas dei famulus abs te adtulit, et mox ut ea sumpsi et postea cum haec dictare iam uellem euolutis atque perlectis et quanta potui consideratione perpensis ualde sum tuo delectatus eloquio et sanctarum memoria scripturarum ingeniique sollertia et dolore, quo neglegentes catholicos mordes, et 2 Sci Augustini contra mendacium liber 1 fol. 96h R Item liber beati Augustini aduersus Consentium contra mendacium fol. 43 T Contra mendacium fol. 95* M Titulo uacuum spatium rel. in qp Contra Consentium fol. 51* Ch Codex 0 ab initio mutilus Incipit contra mendacium ad Consentiam fol. 124-", + "candidate_score": 0.65808, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_4", + "bdc_text": "Scribit d. Melanchton datis ad me literis amicissimis sibi Wormatiae duplicem esse pugnam cum adversus papistas , tum adversus socios ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa029.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "X. AD CONSENTIVM CONTRA MENDACIVM. – § 1 Multa mihi legenda misisti, Consenti frater carissime, multa mihi legenda misisti. quibus rescripta dum praeparo et aliis atque aliis magis urgentibus occupationibus distrahor, emensus est annus atque in eas me detrusit angustias, ut quomodocumque rescriberem, ne arridente iam tempore nauigandi perlatorem remeare cupientem diutius detinerem. itaque omnibus, quae mihi Leonas dei famulus abs te adtulit, et mox ut ea sumpsi et postea cum haec dictare iam uellem euolutis atque perlectis et quanta potui consideratione perpensis ualde sum tuo delectatus eloquio et sanctarum memoria scripturarum ingeniique sollertia et dolore, quo neglegentes catholicos mordes, et 2 Sci Augustini contra mendacium liber 1 fol. 96h R Item liber beati Augustini aduersus Consentium contra mendacium fol. 43 T Contra mendacium fol. 95* M Titulo uacuum spatium rel. in qp Contra Consentium fol. 51* Ch Codex 0 ab initio mutilus Incipit contra mendacium ad Consentiam fol. 124-", + "candidate_score": 0.633983, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3346_sent_30", + "bdc_text": "videntur pleraeque nimis acurate scriptae , tantum abest , ut videri debeant mihi parum diligentes .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa029.opp-lat1_window_122", + "psc_text": "haec enim tria tibi exequenda paulo ante commendaui et quodam modo iniunxi. § 26 Ad ostendenda ergo quaedam, quae putantur in scripturis esse mendacia, non ea esse quod putantur, si recte intellegantur, non tibi parum aduersus istos ualere uideatur, quod non de apostolicis, sed de propheticis litteris inueniunt uelut exempla mentiendi. illa quippe omnia, quae nominatim commemorant, ubi sit quisque mentitus, in eis libris leguntur, in quibus non solum dicta, aerumuerum etiam facta multa figurata conscripta sunt, quia et figurate gesta sunt. in figuris autem quod uelut mendacium dicitur, bene intellectum uerum 1 fugiant FL configiant Ch esse V ut puta f iis p 2 quonati Tl fuerant V potuerant V illos] eos V 3 nos OIR. FLOpbd 4 esse] etiam T aliquando V commentatius T commendaciu9 SM comodatius 0 5 dicam cur] dicantur P quor BJlO tripartita Rbd 6 patronos V auis uolunt adhibere diuinas soripturas bd 10 contra", + "candidate_score": 0.629188, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file