diff --git "a/11/12001.json" "b/11/12001.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/11/12001.json" @@ -0,0 +1,3490 @@ +{ + "letter_id": "12001", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/12001", + "dominant_topic": 7, + "topic_dist": [ + 0.050658, + 0.055201, + 0.049932, + 0.05078, + 0.054872, + 0.048358, + 0.047529, + 0.059777, + 0.049041, + 0.042205, + 0.046851, + 0.04732, + 0.047495, + 0.053607, + 0.052098, + 0.053069, + 0.04927, + 0.050617, + 0.047836, + 0.043484 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.688658, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_22_24", + "bdc_text": "Caeterum ego , quia illic non sum , temporum momenta atque inclinationes observare nequeo . Proinde obsecro te , mi Bullingere , quam primum censebis posse nos aliquid efficere ac impetrare , significa mihi . Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3462", + "psc_text": "revelavit sive revelaverit, peto nobiscum communicare digneris, et haec nostra rescripta sic accipere, tanquam hominis, qui mallem quidem eorum quae a me inquisisti, habere scientiam quam ignorantiam; sed quia id nondum potui, magis eligo cautam ignorantiam confiteri, quam falsam scientiam profiteri. EPISTOLA CXCVIII. Hesychius Augustino, significans consideratis divinis testimoniis de saeculi fine videri sibi diem quidem et horam frustra inquiri; attamen cognosci posse ex signis num jam instet tempus adventus Christi, quem ut cito venturum pie exspectari docet. Domino beatissimo, et charitate sincerissima venerando fratri et coepiscopo AUGUSTINO, HESYCHIUS, in Domino salutem. 1. Desideranti et exspectanti mihi sanctus compresbyter noster Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem.", + "candidate_score": 0.688658, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_22_24", + "bdc_text": "Caeterum ego , quia illic non sum , temporum momenta atque inclinationes observare nequeo . Proinde obsecro te , mi Bullingere , quam primum censebis posse nos aliquid efficere ac impetrare , significa mihi . Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3845", + "psc_text": "ne pereat anima tua, non facile tibi quisquam consulit; non quia desunt qui hoc faciant, sed quia difficile est invenire quando tecum ista possunt loqui. Nam et ego semper desideravi, et nunquam inveni locum vel tempus, ut agerem tecum quod me agere oportebat cum homine quem multum diligo in Christo. Scis autem qualem me apud Hipponem videris, quando ad me venire dignatus es, quia vix loquebar, imbecillitate corporis fatigatus. Nunc ergo, fili, audi me, saltem per litteras tibi sermocinantem, quas in periculis tuis nunquam tibi mittere potui, periculum cogitans perlatoris, et cavens ne ad eos ad quos nollem, mea epistola perveniret. Unde peto ut ignoscas, si me putas plus timuisse quam debui: tamen dixi quod timui. 3. Audi ergo me, imo Dominum Deum nostrum per ministerium infirmitatis meae. Recole qualis fueris, adhuc in corpore constituta religiosae memoriae priore conjuge tua, et recenti ejus obitu quomodo tibi vanitas saeculi hujus horruerit,", + "candidate_score": 0.679983, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_22_24", + "bdc_text": "Caeterum ego , quia illic non sum , temporum momenta atque inclinationes observare nequeo . Proinde obsecro te , mi Bullingere , quam primum censebis posse nos aliquid efficere ac impetrare , significa mihi . Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_123", + "psc_text": "mihi auferre non possum. 9. Haec propterea scripsi, ut si tuae Sanctitati jam non sunt necessaria, sive quod plura hujusmodi ipse cogites atque utiliora, sive quod tuae Sanctitati medicina ista non opus sit, mala tamen mea nota sint tibi, sciasque unde pro mea infirmitate Deum rogare digneris: quod ut impensissime facias, obsecro per humanitatem illius qui praeceptum dedit ut invicem onera nostra portemus. Multa sunt quae de vita nostra et conversatione deflerem, quae nollem per litteras ad te venire, si inter cor meum et cor tuum ulla essent ministeria praeter os meum et aures tuas. Si autem venerabilis nobis omniumque nostrum tota sinceritate charissimus, cujus in te vere fraternam cum praesens essem benignitatem studiumque perspexi, senex Saturninus dignatus fuerit, quando opportunum videbitur, ad nos venire, quidquid cum ejus Sanctitate, et spirituali affectu colloqui potuerimus, aut nihil, aut non multum distabit, ac si cum tua Dignatione id ageremus. Quod ut nobiscum", + "candidate_score": 0.67901, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_1_3", + "bdc_text": "Quam animo sis erga me , Bullingere colendissime , non benevolo modo , sed et humano , cum alias tum nuper , quum apud vos Tiguri essem , Der Besuch erfolgte wahrscheinlich , nachdem Johannes Hospinian um Hilfe für seinen Bruder Christian gebeten hatte ( oben Nr. 1911 ) , also zwischen Mitte Mai und der Abfassung des vorliegenden Briefs Mitte August 1544 . satis pulchre declarasti . Nec est , quod mihi tam doleat , quam quod hactenus est nulla mihi studii mei in te significandi oblata occasio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_666", + "psc_text": "Hipponensis, adeoque sibi remittendum. Domino beatissimo, et venerabili, et sincerissima charitate amplectendo fratri et consacerdoti SEVERO, et qui tecum sunt fratribus, AUGUSTINUS, et fratres qui mecum sunt, in Domino salutem. 1. Si dicam quae me ipsa causa cogit dicere, ubi erit sollicitudo charitatis? Si autem non dicam, ubi erit libertas amicitiae? Verumtamen fluctuans interim, elegi me purgare potius quam te arguere. Scripsisti te mirari, nos cum dolore nostro tolerare voluisse, quod correctione emendari potuisset: quasi non sint dolenda quae male facta sunt, etiamsi quantum possunt, postea corriguntur; aut non id maxime tolerandum sit, quod cum manifestum sit perperam factum, fieri non possit infectum. Desine itaque mirari, frater sincerissime. Nam ordinatus est apud Subsanam subdiaconus Timotheus, praeter meum consilium et voluntatem; cum quid de illo agendum esset, adhuc inter nostras alternas sententias deliberatio nutaret. Ecce adhuc doleo, quamvis jam ad te redierit; in quo nos tuae voluntati paruisse non poenitet. 2.", + "candidate_score": 0.676714, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_22_24", + "bdc_text": "Caeterum ego , quia illic non sum , temporum momenta atque inclinationes observare nequeo . Proinde obsecro te , mi Bullingere , quam primum censebis posse nos aliquid efficere ac impetrare , significa mihi . Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.676482, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_23_25", + "bdc_text": "Proinde obsecro te , mi Bullingere , quam primum censebis posse nos aliquid efficere ac impetrare , significa mihi . Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ; s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2849", + "psc_text": "Firmum, anno praeterito, ob rem earum Ravennam, et inde Africam Siciliamque direximus, quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum presbyterum Firmum direxi; quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te, et mei memorem, Christus Dominus custodiat, domine vere sancte, et beatissime papa. Et subter: Grandem latini sermonis in ista provincia notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque dictincta est: pleraque enim prioris laboris, fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CLXXIII. Augustinus Donato, villae Mutugennae in dioecesi Hipponensi presbytero donatistae, qui jussus comprehendi et adduci ad ecclesiam, conatus est sibi vim inferre, suadet ut re sobrie perpensa resipiscat, docens pravam voluntatem recte cogi ad meliora. Donato presbytero partis Donati, AUGUSTINUS episcopus Ecclesiae catholicae. 1. Si posses videre dolorem cordis mei, et sollicitudinem pro salute tua, fortassis", + "candidate_score": 0.676451, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_24_26", + "bdc_text": "Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ; s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 . mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_850", + "psc_text": "pervenire meruerit, adhuc nescio; nisi quod per fratrem sincerissimum Firmum scribis, si ille qui te primum gladio petiit, stilo repulsus est, ut sit humanitatis meae atque justitiae accusantem reprehendere, non respondentem. Hoc solo tenuissimo indicio, utcumque conjicio legisse te illam epistolam meam. In ea quippe deploravi tantam inter vos exstitisse discordiam, de quorum tanta amicitia, quaquaversum eam fama diffuderat, charitas fraterna gaudebat. Quod non feci reprehendendo Germanitatem tuam, cujus in ea re aliquam culpam me cognovisse non ausim dicere; sed dolendo humanam miseriam, cujus in amicitiis mutua charitate retinendis, quantalibet illa sit, incerta permansio est. Verum illud malueram tuis nosse rescriptis, utrum mihi veniam quam poposceram dederis: quod apertius mihi intimari cupio; quamvis hilarior quidam vultus litterarum tuarum, etiam hoc me impetrasse, significare videatur: si tamen post lectam illam missae sunt; quod in eis minime apparet. 2. Petis, vel potius fiducia charitatis jubes, ut in Scripturarum campo sine nostro invicem", + "candidate_score": 0.675082, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_23_25", + "bdc_text": "Proinde obsecro te , mi Bullingere , quam primum censebis posse nos aliquid efficere ac impetrare , significa mihi . Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ; s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_995", + "psc_text": "apud eos quidquam valuisse tuas litteras. Cur autem non valuerint, non opus est scribere; sed mitte aliquem tuorum, vel domesticorum, vel amicorum, cujus hoc fidei possis injungere, qui non ad ea loca, sed ad nos primitus veniat illis omnino nescientibus, et nobiscum primitus consilio pertractato, quod agendum Domino adjuvante visum fuerit, agat. Neque enim tantum pro eis agimus cum hoc agimus, sed etiam pro nostris jam factis catholicis, quibus illorum vicinitas sic infesta est, ut contemni a nobis nullo modo possit. Et hoc quidem breviter scribere poteram; sed volui te habere aliquid litterarum nostrarum, quo rationem curae meae non solum ipse cognosceres, sed etiam cuicumque dissuadenti ne tuorum correctioni operam instanter impendas, nobisque detrahenti quod talia velimus, habeas quod respondeas. Quod si superfluo feci, quod jam ista vel didiceras, vel ipse cogitaveras, aut onerosus fui quod curis publicis tam occupato prolixam epistolam ingessi, peto des veniam, dum tamen quod suggessi", + "candidate_score": 0.674108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_24_26", + "bdc_text": "Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ; s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 . mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1183", + "psc_text": "ab episcopo suo venerabili fratre meo Severo, qui tuam mecum sincerissimam Dilectionem multum salutat, per Hipponem-Regium, ubi ego sum, transire jussus est; quia cum forte simul essemus in magnis Ecclesiae tribulationibus et perturbationibus, quaerebamus occasionem scribendi ad Eximietatem tuam, et non inveniebamus. Jam quidem unam epistolam miseram in negotio sancti fratris et collegae mei Bonifacii episcopi Cataquensis; sed nondum ad nos pervenerant graviora, quae nos vehementius agitarent: quibus comprimendis vel corrigendis quemadmodum meliore secundum Christi viam consilio succurratur, commodius episcopi qui propterea navigaverunt, cum tanta benignitate tui cordis acturi sunt, qui potuerunt communi consilio diligentius deliberatum aliquid ferre, quantum temporis permittebat angustia. Illud tamen quo animum clementissimi et religiosissimi principis erga Ecclesiam provincia noverit, nullo modo esse differendum, sed etiam antequam episcopos qui profecti sunt, videas, quamprimum tua praestantissima pro Christi membris in tribulatione maxima constitutis vigilantia potuerit, accelerandum suggero, peto, obsecro, flagito. Neque enim parvum in his malis solatium", + "candidate_score": 0.674051, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_4_6", + "bdc_text": "Vidisses enim haud dubie si non maiorem , parem tamen voluntatem . Ego tibi ( ut debeo ) pro honore , quem primo colloquio amicissimo , deinde gratissimo convivio exhibuisti , gratias et ago et habeo immortales daturus operam , ut , si qua tibi in re gratificatus fuero , nihil in officio studioque operae meae desiderare possis . De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_234", + "psc_text": "vel indigni praesumere. Quare utinam hoc quoque nobis munus annueret gratia Dei, per Dominum nostrum Jesum Christum, ut etiam in carne faciem tuam videremus! non solum desideriis nostris magnum conferretur gaudium; sed etiam mentibus lumen accresceret, et ex tua copia locupletaretur inopia nostra. Quod quidem et absentibus largiri potes, hac praesertim occasione, qua filii nostri unanimes et charissimi nobis in Domino, Romanus et Agilis, quos ut nos alteros tibi commendamus, in nomine Domini revertentur, opere charitatis impleto; in quo tuae charitatis affectu specialiter utantur, rogamus. Nosti enim quam celsa promittat Altissimus fratri fratrem adjuvanti. Per hos, si quo me gratiae, quae tibi data est, dono remunerari voles, tuto facies. Sunt enim, velim credas, unum cor et una in Domino anima nobiscum. Gratia Dei tecum, ut est, in aeternum maneat, frater in Christo Domino unanime, venerabilis, dilectissime, et desiderabilis. Omnes in Christo sanctos, quales tibi cohaerere non dubium est, a nobis", + "candidate_score": 0.673868, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_23_25", + "bdc_text": "Proinde obsecro te , mi Bullingere , quam primum censebis posse nos aliquid efficere ac impetrare , significa mihi . Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ; s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_688", + "psc_text": "Si autem intelligunt, ambos, ut dixi, audiant, et quod voluerint faciant. Si quae etiam plebes a vobis ad nos transierunt, quas putas a dominis coactas, hoc et ibi fiat; ambos nos audiant, et eligant quod placuerit. Si autem non vis hoc fieri, cui non appareat non vos de veritate praesumere? Sed cavenda est ira Dei, et hic et in futuro saeculo. Adjuro te per Christum, ut ad ista respondeas. EPISTOLA LXVII. Augustinus Hieronymo: negans se scripsisse librum in eum; in hoc falsus, quod aliquis prolixam epistolam librum appellasset. Domino charissimo et desideratissimo, et honorando in Christo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum", + "candidate_score": 0.673839, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_22_24", + "bdc_text": "Caeterum ego , quia illic non sum , temporum momenta atque inclinationes observare nequeo . Proinde obsecro te , mi Bullingere , quam primum censebis posse nos aliquid efficere ac impetrare , significa mihi . Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1183", + "psc_text": "ab episcopo suo venerabili fratre meo Severo, qui tuam mecum sincerissimam Dilectionem multum salutat, per Hipponem-Regium, ubi ego sum, transire jussus est; quia cum forte simul essemus in magnis Ecclesiae tribulationibus et perturbationibus, quaerebamus occasionem scribendi ad Eximietatem tuam, et non inveniebamus. Jam quidem unam epistolam miseram in negotio sancti fratris et collegae mei Bonifacii episcopi Cataquensis; sed nondum ad nos pervenerant graviora, quae nos vehementius agitarent: quibus comprimendis vel corrigendis quemadmodum meliore secundum Christi viam consilio succurratur, commodius episcopi qui propterea navigaverunt, cum tanta benignitate tui cordis acturi sunt, qui potuerunt communi consilio diligentius deliberatum aliquid ferre, quantum temporis permittebat angustia. Illud tamen quo animum clementissimi et religiosissimi principis erga Ecclesiam provincia noverit, nullo modo esse differendum, sed etiam antequam episcopos qui profecti sunt, videas, quamprimum tua praestantissima pro Christi membris in tribulatione maxima constitutis vigilantia potuerit, accelerandum suggero, peto, obsecro, flagito. Neque enim parvum in his malis solatium", + "candidate_score": 0.673394, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_23_25", + "bdc_text": "Proinde obsecro te , mi Bullingere , quam primum censebis posse nos aliquid efficere ac impetrare , significa mihi . Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ; s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3845", + "psc_text": "ne pereat anima tua, non facile tibi quisquam consulit; non quia desunt qui hoc faciant, sed quia difficile est invenire quando tecum ista possunt loqui. Nam et ego semper desideravi, et nunquam inveni locum vel tempus, ut agerem tecum quod me agere oportebat cum homine quem multum diligo in Christo. Scis autem qualem me apud Hipponem videris, quando ad me venire dignatus es, quia vix loquebar, imbecillitate corporis fatigatus. Nunc ergo, fili, audi me, saltem per litteras tibi sermocinantem, quas in periculis tuis nunquam tibi mittere potui, periculum cogitans perlatoris, et cavens ne ad eos ad quos nollem, mea epistola perveniret. Unde peto ut ignoscas, si me putas plus timuisse quam debui: tamen dixi quod timui. 3. Audi ergo me, imo Dominum Deum nostrum per ministerium infirmitatis meae. Recole qualis fueris, adhuc in corpore constituta religiosae memoriae priore conjuge tua, et recenti ejus obitu quomodo tibi vanitas saeculi hujus horruerit,", + "candidate_score": 0.672479, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_22_24", + "bdc_text": "Caeterum ego , quia illic non sum , temporum momenta atque inclinationes observare nequeo . Proinde obsecro te , mi Bullingere , quam primum censebis posse nos aliquid efficere ac impetrare , significa mihi . Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_995", + "psc_text": "apud eos quidquam valuisse tuas litteras. Cur autem non valuerint, non opus est scribere; sed mitte aliquem tuorum, vel domesticorum, vel amicorum, cujus hoc fidei possis injungere, qui non ad ea loca, sed ad nos primitus veniat illis omnino nescientibus, et nobiscum primitus consilio pertractato, quod agendum Domino adjuvante visum fuerit, agat. Neque enim tantum pro eis agimus cum hoc agimus, sed etiam pro nostris jam factis catholicis, quibus illorum vicinitas sic infesta est, ut contemni a nobis nullo modo possit. Et hoc quidem breviter scribere poteram; sed volui te habere aliquid litterarum nostrarum, quo rationem curae meae non solum ipse cognosceres, sed etiam cuicumque dissuadenti ne tuorum correctioni operam instanter impendas, nobisque detrahenti quod talia velimus, habeas quod respondeas. Quod si superfluo feci, quod jam ista vel didiceras, vel ipse cogitaveras, aut onerosus fui quod curis publicis tam occupato prolixam epistolam ingessi, peto des veniam, dum tamen quod suggessi", + "candidate_score": 0.671819, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_22_24", + "bdc_text": "Caeterum ego , quia illic non sum , temporum momenta atque inclinationes observare nequeo . Proinde obsecro te , mi Bullingere , quam primum censebis posse nos aliquid efficere ac impetrare , significa mihi . Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_740", + "psc_text": "III, 2). Sed plane in Dei misericordia puto me posse facile abs te petere veniam, si quid offendi; quod mihi aperire debes, ut, cum te audiero, lucreris fratrem tuum (Matth. XVIII, 15). Neque enim, quia hoc propter longinquitatem terrarum non potes facere inter me et te, propterea debes sinere errare me. Prorsus quod ad ipsas res quas nosse volumus, attinet, si quid veri me tenere vel scio, vel credo, vel puto, in quo tu aliter sentis, quantum dat Dominus sine tua injuria conabor asserere. Quod autem pertinet ad offensionem tuam, cum te indignatum sensero, nihil aliud quam veniam deprecabor. 10. Nec omnino arbitror te succensere potuisse, nisi aut hoc dicerem quod non debui, aut non sic dicerem ut debui; quia nec miror minus nos scire invicem, quam scimur a conjunctissimis et familiarissimis nostris. In quorum ego charitatem, fateor, facile me totum projicio, praesertim fatigatum scandalis saeculi; et in ea sine", + "candidate_score": 0.671745, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_23_25", + "bdc_text": "Proinde obsecro te , mi Bullingere , quam primum censebis posse nos aliquid efficere ac impetrare , significa mihi . Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ; s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_706", + "psc_text": "nec alacritas in perferendis, nec fides in reddendis: tantum si aliquo modo merear, adjuvet Dominus, et adsit cordi tuo et desiderio meo, ut fraternam voluntatem nulla major voluntas impediat. 2. Quia ergo duas jam epistolas misi, nullam autem tuam postea recepi, easdem ipsas rursus mittere volui, credens eas non pervenisse. Quae etsi pervenerunt, ac fortasse tuae potius ad me pervenire minime potuerunt, ea ipsa scripta quae jam misisti, iterum mitte, si forte reservata sunt; sin minus, rursus dicta quod legam, dum tamen his respondere ne graveris, quod jam diu est ut exspecto. Primas etiam quas ad te adhuc presbyter litteras praeparaveram mittendas per quemdam fratrem nostrum Profuturum, qui postea collega nobis factus, jam ex hac vita migravit, nec eas tunc ipse perferre potuit, quia continuo dum proficisci disponit, episcopatus sarcina detentus, ac deinde in brevi defunctus est, etiam nunc mittere volui; ut scias in tua colloquia quam olim inardescam, et", + "candidate_score": 0.671634, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_0_2", + "bdc_text": "S [alutem ] p[lurimam ] d[ico ] . Quam animo sis erga me , Bullingere colendissime , non benevolo modo , sed et humano , cum alias tum nuper , quum apud vos Tiguri essem , Der Besuch erfolgte wahrscheinlich , nachdem Johannes Hospinian um Hilfe für seinen Bruder Christian gebeten hatte ( oben Nr. 1911 ) , also zwischen Mitte Mai und der Abfassung des vorliegenden Briefs Mitte August 1544 . satis pulchre declarasti .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_666", + "psc_text": "Hipponensis, adeoque sibi remittendum. Domino beatissimo, et venerabili, et sincerissima charitate amplectendo fratri et consacerdoti SEVERO, et qui tecum sunt fratribus, AUGUSTINUS, et fratres qui mecum sunt, in Domino salutem. 1. Si dicam quae me ipsa causa cogit dicere, ubi erit sollicitudo charitatis? Si autem non dicam, ubi erit libertas amicitiae? Verumtamen fluctuans interim, elegi me purgare potius quam te arguere. Scripsisti te mirari, nos cum dolore nostro tolerare voluisse, quod correctione emendari potuisset: quasi non sint dolenda quae male facta sunt, etiamsi quantum possunt, postea corriguntur; aut non id maxime tolerandum sit, quod cum manifestum sit perperam factum, fieri non possit infectum. Desine itaque mirari, frater sincerissime. Nam ordinatus est apud Subsanam subdiaconus Timotheus, praeter meum consilium et voluntatem; cum quid de illo agendum esset, adhuc inter nostras alternas sententias deliberatio nutaret. Ecce adhuc doleo, quamvis jam ad te redierit; in quo nos tuae voluntati paruisse non poenitet. 2.", + "candidate_score": 0.671558, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_23_25", + "bdc_text": "Proinde obsecro te , mi Bullingere , quam primum censebis posse nos aliquid efficere ac impetrare , significa mihi . Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ; s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3462", + "psc_text": "revelavit sive revelaverit, peto nobiscum communicare digneris, et haec nostra rescripta sic accipere, tanquam hominis, qui mallem quidem eorum quae a me inquisisti, habere scientiam quam ignorantiam; sed quia id nondum potui, magis eligo cautam ignorantiam confiteri, quam falsam scientiam profiteri. EPISTOLA CXCVIII. Hesychius Augustino, significans consideratis divinis testimoniis de saeculi fine videri sibi diem quidem et horam frustra inquiri; attamen cognosci posse ex signis num jam instet tempus adventus Christi, quem ut cito venturum pie exspectari docet. Domino beatissimo, et charitate sincerissima venerando fratri et coepiscopo AUGUSTINO, HESYCHIUS, in Domino salutem. 1. Desideranti et exspectanti mihi sanctus compresbyter noster Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem.", + "candidate_score": 0.671148, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_22_24", + "bdc_text": "Caeterum ego , quia illic non sum , temporum momenta atque inclinationes observare nequeo . Proinde obsecro te , mi Bullingere , quam primum censebis posse nos aliquid efficere ac impetrare , significa mihi . Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_688", + "psc_text": "Si autem intelligunt, ambos, ut dixi, audiant, et quod voluerint faciant. Si quae etiam plebes a vobis ad nos transierunt, quas putas a dominis coactas, hoc et ibi fiat; ambos nos audiant, et eligant quod placuerit. Si autem non vis hoc fieri, cui non appareat non vos de veritate praesumere? Sed cavenda est ira Dei, et hic et in futuro saeculo. Adjuro te per Christum, ut ad ista respondeas. EPISTOLA LXVII. Augustinus Hieronymo: negans se scripsisse librum in eum; in hoc falsus, quod aliquis prolixam epistolam librum appellasset. Domino charissimo et desideratissimo, et honorando in Christo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum", + "candidate_score": 0.670427, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_22_24", + "bdc_text": "Caeterum ego , quia illic non sum , temporum momenta atque inclinationes observare nequeo . Proinde obsecro te , mi Bullingere , quam primum censebis posse nos aliquid efficere ac impetrare , significa mihi . Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2407", + "psc_text": "vero in epistola tua legi, jam te cogi credere, ne a me videreris, et Carthagini me negatum, tu potius cogis his verbis ut absentiae meae causas non taceam. Quarum est una, quoniam laborem quem in illa urbe perpeti necesse est, et quem si exponere velim, aliud tantum loquendum est, jam sustinere non possum, quod infirmitati meae propriae, quae nota est omnibus qui familiarius me noverunt, accessit etiam senectus, quae generis humani est communis infirmitas. Altera causa est, quod statui, si Dominus velit, quantum mihi ex illis occupationibus, quas Ecclesiae, cui proprio munere servio, necessitas flagitat, datur temporis, id totum impendere labori studiorum ad ecclesiasticas scientias pertinentium; ubi me arbitror, si Dei misericordiae placet, etiam posteris aliquid profuturum. 14. Unum est autem, si verum quaeris audire, quod in te molestissime fero, quod cum sis et hujus jam aetatis, et hujus vitae ac probitatis, adhuc vis esse catechumenus; quasi fideles non possint,", + "candidate_score": 0.670423, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_23_25", + "bdc_text": "Proinde obsecro te , mi Bullingere , quam primum censebis posse nos aliquid efficere ac impetrare , significa mihi . Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ; s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_123", + "psc_text": "mihi auferre non possum. 9. Haec propterea scripsi, ut si tuae Sanctitati jam non sunt necessaria, sive quod plura hujusmodi ipse cogites atque utiliora, sive quod tuae Sanctitati medicina ista non opus sit, mala tamen mea nota sint tibi, sciasque unde pro mea infirmitate Deum rogare digneris: quod ut impensissime facias, obsecro per humanitatem illius qui praeceptum dedit ut invicem onera nostra portemus. Multa sunt quae de vita nostra et conversatione deflerem, quae nollem per litteras ad te venire, si inter cor meum et cor tuum ulla essent ministeria praeter os meum et aures tuas. Si autem venerabilis nobis omniumque nostrum tota sinceritate charissimus, cujus in te vere fraternam cum praesens essem benignitatem studiumque perspexi, senex Saturninus dignatus fuerit, quando opportunum videbitur, ad nos venire, quidquid cum ejus Sanctitate, et spirituali affectu colloqui potuerimus, aut nihil, aut non multum distabit, ac si cum tua Dignatione id ageremus. Quod ut nobiscum", + "candidate_score": 0.670225, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_23_25", + "bdc_text": "Proinde obsecro te , mi Bullingere , quam primum censebis posse nos aliquid efficere ac impetrare , significa mihi . Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ; s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1229", + "psc_text": "fratri et compresbytero DEOGRATIAS, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quaestiones tibi propositas mihi delegare maluisti, non, ut opinior, pigritia, sed quod ea quoque ipsa quae nosti, libentius per nos audis, dum nos nimis diligis. At ego propterea malebam a te illas aperiri, quod ille ipse amicus, qui eas proposuit, quantum ex hoc conjici datur, quod mihi ad quasdam epistolas non rescripsit, quasi nos verecundatur sequi: viderit quam ob causam. Hoc tamen suspicor, nec suspicio mea vel malevola est vel absurda, cum et optime noveris quantum eum diligam, quantoque mihi dolori sit, quod nondum christianus est; et utique non inconvenienter arbitror eum, quem video mihi rescribere noluisse, nihil sibi a me scribi voluisse. Proinde obsecro te, ut quemadmodum ego tibi parui, atque inter meas arctissimas occupationes, tuam sanctam mihique charissimam voluntatem offendere timui, si non facerem quod petisti, ita tu quoque facias quod peto. Hoc est autem, ut breviter quemadmodum a", + "candidate_score": 0.670202, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_4_6", + "bdc_text": "Vidisses enim haud dubie si non maiorem , parem tamen voluntatem . Ego tibi ( ut debeo ) pro honore , quem primo colloquio amicissimo , deinde gratissimo convivio exhibuisti , gratias et ago et habeo immortales daturus operam , ut , si qua tibi in re gratificatus fuero , nihil in officio studioque operae meae desiderare possis . De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", + "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", + "candidate_score": 0.669641, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_24_26", + "bdc_text": "Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ; s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 . mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3845", + "psc_text": "ne pereat anima tua, non facile tibi quisquam consulit; non quia desunt qui hoc faciant, sed quia difficile est invenire quando tecum ista possunt loqui. Nam et ego semper desideravi, et nunquam inveni locum vel tempus, ut agerem tecum quod me agere oportebat cum homine quem multum diligo in Christo. Scis autem qualem me apud Hipponem videris, quando ad me venire dignatus es, quia vix loquebar, imbecillitate corporis fatigatus. Nunc ergo, fili, audi me, saltem per litteras tibi sermocinantem, quas in periculis tuis nunquam tibi mittere potui, periculum cogitans perlatoris, et cavens ne ad eos ad quos nollem, mea epistola perveniret. Unde peto ut ignoscas, si me putas plus timuisse quam debui: tamen dixi quod timui. 3. Audi ergo me, imo Dominum Deum nostrum per ministerium infirmitatis meae. Recole qualis fueris, adhuc in corpore constituta religiosae memoriae priore conjuge tua, et recenti ejus obitu quomodo tibi vanitas saeculi hujus horruerit,", + "candidate_score": 0.669026, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_4_6", + "bdc_text": "Vidisses enim haud dubie si non maiorem , parem tamen voluntatem . Ego tibi ( ut debeo ) pro honore , quem primo colloquio amicissimo , deinde gratissimo convivio exhibuisti , gratias et ago et habeo immortales daturus operam , ut , si qua tibi in re gratificatus fuero , nihil in officio studioque operae meae desiderare possis . De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_197", + "psc_text": "de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum quiddam tui minus habeo, praesentiam videlicet corporis: quam ipsam etiam posteaquam te beatissimus nunc episcopus, tum vero jam episcopatu dignus, frater Alypius vidit, remeansque a me visus est, negare non possum magna ex parte mihi esse relatu ejus impressam; et ante reditum, cum te ille ibi videbat, ego videbam, sed oculis ejus. Non enim animo me atque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixerit, concordia duntaxat et familiaritate fidissima, non meritis quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus communione spiritus quo in unum nectimur, deinde illius ex ore jam diligis; nequaquam impudenter quasi aliquis ignotus commendo Germanitati tuae fratrem Profuturum,", + "candidate_score": 0.668241, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_6_8", + "bdc_text": "De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl . oben Nr. 1911 mit Anm. 4. . Eum adhortabor , ut voluntati obsequatur tuae .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.667315, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_24_26", + "bdc_text": "Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ; s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 . mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2849", + "psc_text": "Firmum, anno praeterito, ob rem earum Ravennam, et inde Africam Siciliamque direximus, quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum presbyterum Firmum direxi; quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te, et mei memorem, Christus Dominus custodiat, domine vere sancte, et beatissime papa. Et subter: Grandem latini sermonis in ista provincia notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque dictincta est: pleraque enim prioris laboris, fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CLXXIII. Augustinus Donato, villae Mutugennae in dioecesi Hipponensi presbytero donatistae, qui jussus comprehendi et adduci ad ecclesiam, conatus est sibi vim inferre, suadet ut re sobrie perpensa resipiscat, docens pravam voluntatem recte cogi ad meliora. Donato presbytero partis Donati, AUGUSTINUS episcopus Ecclesiae catholicae. 1. Si posses videre dolorem cordis mei, et sollicitudinem pro salute tua, fortassis", + "candidate_score": 0.666674, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_4_6", + "bdc_text": "Vidisses enim haud dubie si non maiorem , parem tamen voluntatem . Ego tibi ( ut debeo ) pro honore , quem primo colloquio amicissimo , deinde gratissimo convivio exhibuisti , gratias et ago et habeo immortales daturus operam , ut , si qua tibi in re gratificatus fuero , nihil in officio studioque operae meae desiderare possis . De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.665952, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_24_26", + "bdc_text": "Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ; s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 . mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_286", + "psc_text": "codices publicos fecerit. Domino eximio meritoque suscipiendo et dilectissimo fratri EUSEBIO, AUGUSTINUS. 1. Non ego recusanti voluntati tuae judicium, sicut dicis, inter episcopos subeundum molestus exhortator aut deprecator imposui. Quod quidem etiamsi suadere voluissem, possem fortasse facile ostendere quam valeas judicare inter nos in tam manifesta atque aperta causa, et quale sit illud quod facis, ut non auditis partibus jam ferre non dubites pro una parte sententiam, qui judicium reformidas; sed hoc, ut dixi, interim omitto. Nihil autem rogaveram aliud honorabilem benignitatem tuam, quod quaeso tandem in hac saltem epistola digneris advertere, nisi ut quaereres a Proculeiano, utrum hoc ipse dixerit Victori presbytero suo, quod ab eo sibi dictum publicum officium renuntiavit; an forte qui missi sunt, non quod a Victore audierunt, sed falsum Gestis persecuti sint; deinde quid illi de tota ipsa quaestione inter nos discutienda videretur. Arbitror autem non judicem fieri eum, qui rogatur ut interroget aliquem, et", + "candidate_score": 0.665669, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_4_6", + "bdc_text": "Vidisses enim haud dubie si non maiorem , parem tamen voluntatem . Ego tibi ( ut debeo ) pro honore , quem primo colloquio amicissimo , deinde gratissimo convivio exhibuisti , gratias et ago et habeo immortales daturus operam , ut , si qua tibi in re gratificatus fuero , nihil in officio studioque operae meae desiderare possis . De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_706", + "psc_text": "nec alacritas in perferendis, nec fides in reddendis: tantum si aliquo modo merear, adjuvet Dominus, et adsit cordi tuo et desiderio meo, ut fraternam voluntatem nulla major voluntas impediat. 2. Quia ergo duas jam epistolas misi, nullam autem tuam postea recepi, easdem ipsas rursus mittere volui, credens eas non pervenisse. Quae etsi pervenerunt, ac fortasse tuae potius ad me pervenire minime potuerunt, ea ipsa scripta quae jam misisti, iterum mitte, si forte reservata sunt; sin minus, rursus dicta quod legam, dum tamen his respondere ne graveris, quod jam diu est ut exspecto. Primas etiam quas ad te adhuc presbyter litteras praeparaveram mittendas per quemdam fratrem nostrum Profuturum, qui postea collega nobis factus, jam ex hac vita migravit, nec eas tunc ipse perferre potuit, quia continuo dum proficisci disponit, episcopatus sarcina detentus, ac deinde in brevi defunctus est, etiam nunc mittere volui; ut scias in tua colloquia quam olim inardescam, et", + "candidate_score": 0.665412, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_24_26", + "bdc_text": "Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ; s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 . mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_283", + "psc_text": "innotescat, libenter amplector. Audivi enim quod dixerit, ut sine tumultu populari adsint nobiscum deni ex utraque parte graves et honesti viri, et secundum Scripturas, quid in vero sit, perquiramus. Nam illud quod rursus eum dixisse nonnulli ad me pertulerunt, cur non ierim Constantinam, quando ibi plures ipsi erant, vel me debere ire Milevim, quod illic, sicut perhibent, concilium proxime habituri sunt, ridiculum est dicere, quasi ad me pertineat cura propria, nisi Hipponensis Ecclesiae. Mihi tota hujus quaestionis ratio maxime cum Proculeiano est. Sed si forte imparem se putat, cujus voluerit collegae sui imploret auxilium. In aliis enim civitatibus tantum agimus, quod ad Ecclesiam pertinet, quantum vel nos permittunt, vel nobis imponunt earumdem civitatum episcopi, fratres et consacerdotes nostri. 6. Quanquam et iste qui se tot annorum episcopum dicit, quid in me tirone timeat, quominus mecum velit conferre sermonem, non satis intelligo: si doctrinam liberalium litterarum, quas forte ipse aut non", + "candidate_score": 0.665063, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_24_26", + "bdc_text": "Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ; s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 . mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1806", + "psc_text": "in quo inveniendo noluisti adhibere tortorem. 3. Postremo pro Ecclesiae utilitate missus es. Hoc Ecclesiae catholicae, aut, ut modum dispensationis meae non supergredi videar, hoc Ecclesiae ad Hipponensium-Regiorum dioecesim pertinenti prodesse, hoc expedire contestor. Si non audis amicum petentem, audi episcopum consulentem. Quamvis quoniam christiano loquor, maxime in tali causa, non arroganter dixerim, audire te episcopum convenit jubentem, domine eximie et merito insignis, atque charissime fili. Unde scio quidem causas ecclesiasticas Excellentiae tuae potissimum injunctas, sed quia credo istam curam ad virum clarissimum atque spectabilem proconsulem pertinere, ad eum quoque litteras dedi; quas rego ut ipse illi tradere et allegare, si opus est, non graveris: atque ambos obsecro, ne importunam arbitremini, vel intercessionem, vel suggestionem, vel sollicitudinem nostram; et passiones catholicorum servorum Dei, quae infirmis ad aedificationem spiritualem utiles esse debent, haud reciproca inimicorum, a quibus passi sunt, poena decoloretis, sed potius refracta judiciaria severitate, et vestram fidem, quia filii", + "candidate_score": 0.664938, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_36", + "bdc_text": "] Divinarum humanarumque literarum scientissimo viro d. Henricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti primario , domino et fratri suo in Christo observando .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2283", + "psc_text": "videndum Deum per ejus auxilium, cor mundum te debere praeparare. De corpore vero spirituali, si Dominus juverit, opere alio experiemur quid disputare valeamus (De Civit. Dei, lib. 22, c. 29). EPISTOLA CXLVIII. Augustinus Fortunatiano episcopo Siccensi, ut episcopum quemdam ipsi reconciliet, quem litteris asperioribus offenderat, praesertim hoc dicto quod scripserat, nos his corporeis oculis non visuros Deum: diligenter interim explicans quomodo Deus videatur, et quatenus. Apparet autem illum episcopum, quem non nominat, Anthropomorphitis favisse. Commonitorium sancto fratri FORTUNATIANO. CAPUT PRIMUM. 1. Sicut praesens rogavi, et nunc commoneo ut fratrem nostrum de quo collocuti sumus, videre et rogare digneris, ut ignoscat mihi si quid durius et asperius in se dictum accepit in ea epistola, quam me modo scripsisse non poenitet, quia dixi istius corporis oculos nec videre Deum, nec esse visuros. Causam quippe adjunxi cur hoc dixerim, ne scilicet Deus ipse corporeus esse credatur, et in loci spatio intervalloque visibilis; nihil", + "candidate_score": 0.664015, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_1_3", + "bdc_text": "Quam animo sis erga me , Bullingere colendissime , non benevolo modo , sed et humano , cum alias tum nuper , quum apud vos Tiguri essem , Der Besuch erfolgte wahrscheinlich , nachdem Johannes Hospinian um Hilfe für seinen Bruder Christian gebeten hatte ( oben Nr. 1911 ) , also zwischen Mitte Mai und der Abfassung des vorliegenden Briefs Mitte August 1544 . satis pulchre declarasti . Nec est , quod mihi tam doleat , quam quod hactenus est nulla mihi studii mei in te significandi oblata occasio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.663622, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_4_6", + "bdc_text": "Vidisses enim haud dubie si non maiorem , parem tamen voluntatem . Ego tibi ( ut debeo ) pro honore , quem primo colloquio amicissimo , deinde gratissimo convivio exhibuisti , gratias et ago et habeo immortales daturus operam , ut , si qua tibi in re gratificatus fuero , nihil in officio studioque operae meae desiderare possis . De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1229", + "psc_text": "fratri et compresbytero DEOGRATIAS, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quaestiones tibi propositas mihi delegare maluisti, non, ut opinior, pigritia, sed quod ea quoque ipsa quae nosti, libentius per nos audis, dum nos nimis diligis. At ego propterea malebam a te illas aperiri, quod ille ipse amicus, qui eas proposuit, quantum ex hoc conjici datur, quod mihi ad quasdam epistolas non rescripsit, quasi nos verecundatur sequi: viderit quam ob causam. Hoc tamen suspicor, nec suspicio mea vel malevola est vel absurda, cum et optime noveris quantum eum diligam, quantoque mihi dolori sit, quod nondum christianus est; et utique non inconvenienter arbitror eum, quem video mihi rescribere noluisse, nihil sibi a me scribi voluisse. Proinde obsecro te, ut quemadmodum ego tibi parui, atque inter meas arctissimas occupationes, tuam sanctam mihique charissimam voluntatem offendere timui, si non facerem quod petisti, ita tu quoque facias quod peto. Hoc est autem, ut breviter quemadmodum a", + "candidate_score": 0.663457, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_24_26", + "bdc_text": "Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ; s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 . mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1182", + "psc_text": "vivo Stilichone in Africam missae sunt, ex voluntate Imperatoris piissimi et fidelissimi constitutas; quo nesciente vel nolente factum sive dolose jactant, sive libenter putant, atque hinc animos imperitorum turbulentissimos reddunt, nobisque periculose ac vehementer infestos. 3. Hoc autem quod petendo vel suggerendo admoneo praestantiam tuam, non dubito omnium per Africam collegarum meorum fieri voluntate; arbitrorque quacumque primitus exorta occasione facillime posse ac debere maturari, ut noverint, sicut dixi, homines vani, quorum et adversantium salutem requirimus, leges quae pro Christi Ecclesia missae sunt, magis Theodosii filium quam Stilichonem curasse mittendas. Propterea quippe memoratus presbyter harum perlator, cum de regione sit Milevitana, ab episcopo suo venerabili fratre meo Severo, qui tuam mecum sincerissimam Dilectionem multum salutat, per Hipponem-Regium, ubi ego sum, transire jussus est; quia cum forte simul essemus in magnis Ecclesiae tribulationibus et perturbationibus, quaerebamus occasionem scribendi ad Eximietatem tuam, et non inveniebamus. Jam quidem unam epistolam miseram in negotio sancti", + "candidate_score": 0.662716, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_1_3", + "bdc_text": "Quam animo sis erga me , Bullingere colendissime , non benevolo modo , sed et humano , cum alias tum nuper , quum apud vos Tiguri essem , Der Besuch erfolgte wahrscheinlich , nachdem Johannes Hospinian um Hilfe für seinen Bruder Christian gebeten hatte ( oben Nr. 1911 ) , also zwischen Mitte Mai und der Abfassung des vorliegenden Briefs Mitte August 1544 . satis pulchre declarasti . Nec est , quod mihi tam doleat , quam quod hactenus est nulla mihi studii mei in te significandi oblata occasio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3845", + "psc_text": "ne pereat anima tua, non facile tibi quisquam consulit; non quia desunt qui hoc faciant, sed quia difficile est invenire quando tecum ista possunt loqui. Nam et ego semper desideravi, et nunquam inveni locum vel tempus, ut agerem tecum quod me agere oportebat cum homine quem multum diligo in Christo. Scis autem qualem me apud Hipponem videris, quando ad me venire dignatus es, quia vix loquebar, imbecillitate corporis fatigatus. Nunc ergo, fili, audi me, saltem per litteras tibi sermocinantem, quas in periculis tuis nunquam tibi mittere potui, periculum cogitans perlatoris, et cavens ne ad eos ad quos nollem, mea epistola perveniret. Unde peto ut ignoscas, si me putas plus timuisse quam debui: tamen dixi quod timui. 3. Audi ergo me, imo Dominum Deum nostrum per ministerium infirmitatis meae. Recole qualis fueris, adhuc in corpore constituta religiosae memoriae priore conjuge tua, et recenti ejus obitu quomodo tibi vanitas saeculi hujus horruerit,", + "candidate_score": 0.66236, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_3_5", + "bdc_text": "Nec est , quod mihi tam doleat , quam quod hactenus est nulla mihi studii mei in te significandi oblata occasio . Vidisses enim haud dubie si non maiorem , parem tamen voluntatem . Ego tibi ( ut debeo ) pro honore , quem primo colloquio amicissimo , deinde gratissimo convivio exhibuisti , gratias et ago et habeo immortales daturus operam , ut , si qua tibi in re gratificatus fuero , nihil in officio studioque operae meae desiderare possis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.662354, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_4_6", + "bdc_text": "Vidisses enim haud dubie si non maiorem , parem tamen voluntatem . Ego tibi ( ut debeo ) pro honore , quem primo colloquio amicissimo , deinde gratissimo convivio exhibuisti , gratias et ago et habeo immortales daturus operam , ut , si qua tibi in re gratificatus fuero , nihil in officio studioque operae meae desiderare possis . De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_96", + "psc_text": "Quapropter fertilius tecum fortasse colloquor, quam si coram adessem, cum et epistolam meam legis, et eum audis in cujus pectore me habitare optime nosti. Cum magno gaudio litteras Sanctitatis tuae consideravi atque digessi, quod et christianum animum tuum sine ullo fuco iniqui temporis, et in nos amicissimum prae se gerunt. 2. Gratulor tibi, et gratias ago Deo et Domino nostro de spe et fide et charitate tua tibique apud eum, quod de nobis tam bene existimas ut fideles Dei servos esse credas, idque ipsum in nobis corde purissimo diligas: quanquam hinc etiam gratulandum benevolentiae tuae potius, quam gratiae tibi agendae sint. Tibi enim prodest ipsam diligere bonitatem, quam profecto diligit qui eum diligit quem credit bonum, sive ille se ita, sive aliter quam creditur habeat. Unus tantum in hac re cavendus est error, ne quisquam non de homine, sed de ipso hominis bono aliter sentiat, quam veritas postulat. Tu vero,", + "candidate_score": 0.662248, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_24", + "bdc_text": "Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_691", + "psc_text": "ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino gaudent. Memor nostri exaudiaris a Domino in omni sancto desiderio tuo, domine charissime et desideratissime, et honorande in Christo frater. EPISTOLA LXVIII. Hieronymus Augustino, jam accepta epistola quae continet quaestionem de mendacio officioso, sed dubitans etiamnum an sit Augustini, negat se responsurum nisi sit certus de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere sancto, ac beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Christo salutem. 1. In ipso profectionis articulo, sancti filii nostri Asterii hypodiaconi, necessarii mei, Beatitudinis tuae litterae supervenerunt, quibus satisfacis te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram; sed epistolae cujusdam, quasi ad me", + "candidate_score": 0.662143, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_24", + "bdc_text": "Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3590", + "psc_text": "scriptum meum, ubi res obscurissima tantummodo legitur inquisita, sine illius rescripto, ubi forsitan apparebit inventum, emanarit, latius pergat, perveniat etiam ad illos, qui comparantes, ut ait Apostolus, semetipsos sibimetipsis (II Cor. X, 12), non intelligunt quo animo a nobis fiat, quod ipsi eo animo facere nesciunt; et voluntatem meam erga honorandum pro suis ingentibus meritis dilectissimum amicum, non sicut eam vident, quando nec vident, sed sicut eis libitum est, et sicut odio suo dictante suspicantur, exponent: quod profecto, quantum in nobis est, cavere debemus. 6. At si forte quod per nos innotescere nolumus, etiam invitis nobis, eis, quibus nolumus innotuerit; quid restabit, nisi aequo animo habere Domini voluntatem? Neque enim hoc scribere ad quemquam deberem, quod semper latere voluissem. Nam si, quod absit, aliquo vel casu, vel necessitate nunquam ille rescripserit; procul dubio nostra consultatio, quam ad eum misimus, quandoque manifestabitur. Nec inutilis legentibus erit: quia etsi non illa invenient", + "candidate_score": 0.662095, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_3_5", + "bdc_text": "Nec est , quod mihi tam doleat , quam quod hactenus est nulla mihi studii mei in te significandi oblata occasio . Vidisses enim haud dubie si non maiorem , parem tamen voluntatem . Ego tibi ( ut debeo ) pro honore , quem primo colloquio amicissimo , deinde gratissimo convivio exhibuisti , gratias et ago et habeo immortales daturus operam , ut , si qua tibi in re gratificatus fuero , nihil in officio studioque operae meae desiderare possis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.661927, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_24", + "bdc_text": "Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3845", + "psc_text": "ne pereat anima tua, non facile tibi quisquam consulit; non quia desunt qui hoc faciant, sed quia difficile est invenire quando tecum ista possunt loqui. Nam et ego semper desideravi, et nunquam inveni locum vel tempus, ut agerem tecum quod me agere oportebat cum homine quem multum diligo in Christo. Scis autem qualem me apud Hipponem videris, quando ad me venire dignatus es, quia vix loquebar, imbecillitate corporis fatigatus. Nunc ergo, fili, audi me, saltem per litteras tibi sermocinantem, quas in periculis tuis nunquam tibi mittere potui, periculum cogitans perlatoris, et cavens ne ad eos ad quos nollem, mea epistola perveniret. Unde peto ut ignoscas, si me putas plus timuisse quam debui: tamen dixi quod timui. 3. Audi ergo me, imo Dominum Deum nostrum per ministerium infirmitatis meae. Recole qualis fueris, adhuc in corpore constituta religiosae memoriae priore conjuge tua, et recenti ejus obitu quomodo tibi vanitas saeculi hujus horruerit,", + "candidate_score": 0.661777, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_1_3", + "bdc_text": "Quam animo sis erga me , Bullingere colendissime , non benevolo modo , sed et humano , cum alias tum nuper , quum apud vos Tiguri essem , Der Besuch erfolgte wahrscheinlich , nachdem Johannes Hospinian um Hilfe für seinen Bruder Christian gebeten hatte ( oben Nr. 1911 ) , also zwischen Mitte Mai und der Abfassung des vorliegenden Briefs Mitte August 1544 . satis pulchre declarasti . Nec est , quod mihi tam doleat , quam quod hactenus est nulla mihi studii mei in te significandi oblata occasio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_850", + "psc_text": "pervenire meruerit, adhuc nescio; nisi quod per fratrem sincerissimum Firmum scribis, si ille qui te primum gladio petiit, stilo repulsus est, ut sit humanitatis meae atque justitiae accusantem reprehendere, non respondentem. Hoc solo tenuissimo indicio, utcumque conjicio legisse te illam epistolam meam. In ea quippe deploravi tantam inter vos exstitisse discordiam, de quorum tanta amicitia, quaquaversum eam fama diffuderat, charitas fraterna gaudebat. Quod non feci reprehendendo Germanitatem tuam, cujus in ea re aliquam culpam me cognovisse non ausim dicere; sed dolendo humanam miseriam, cujus in amicitiis mutua charitate retinendis, quantalibet illa sit, incerta permansio est. Verum illud malueram tuis nosse rescriptis, utrum mihi veniam quam poposceram dederis: quod apertius mihi intimari cupio; quamvis hilarior quidam vultus litterarum tuarum, etiam hoc me impetrasse, significare videatur: si tamen post lectam illam missae sunt; quod in eis minime apparet. 2. Petis, vel potius fiducia charitatis jubes, ut in Scripturarum campo sine nostro invicem", + "candidate_score": 0.6612, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_1_3", + "bdc_text": "Quam animo sis erga me , Bullingere colendissime , non benevolo modo , sed et humano , cum alias tum nuper , quum apud vos Tiguri essem , Der Besuch erfolgte wahrscheinlich , nachdem Johannes Hospinian um Hilfe für seinen Bruder Christian gebeten hatte ( oben Nr. 1911 ) , also zwischen Mitte Mai und der Abfassung des vorliegenden Briefs Mitte August 1544 . satis pulchre declarasti . Nec est , quod mihi tam doleat , quam quod hactenus est nulla mihi studii mei in te significandi oblata occasio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1650", + "psc_text": "sempiterna. CLASSIS TERTIA. Epistolae quas ab anno habitae collationis cum Donatistis Pelagianaeque haereseos in Africa deprehensae, scripsit Augustinus deinceps reliquo tempore vitae suae, id est ab anno 411 ad 430. EPISTOLA CXXIV. Augustinus ad Albinam, Pinianum et Melaniam ipsius desiderio venientes in Africam et Thagastae commorantes excusat se, quod illuc ad eos visendos pergere, non tam per hiemis rigorem, quam per statum Hipponensis Ecclesiae titubantem haud sibi licuisset. Dominis in Domino insignibus, et sanctitate charissimis ac desideratissimis fratribus, ALBINAE, PINIANO, et MELANIAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum habitu valetudinis vel natura frigus ferre non possim, nunquam tamen majores aestus, quam ista hieme tam horrenda, perpeti potui, quod ad vos, ad quos volatu maria transeunda fuerant, tam in proximo constitutos, tam de longinquo visendi nos gratia venientes, non dicam pergere, sed volare non potui. Et forte Sanctitas vestra eamdem hiemalem asperitatem poenae meae tantum causam putaverit; absit, charissimi. Quid enim", + "candidate_score": 0.660884, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_1", + "bdc_text": "Quam animo sis erga me , Bullingere colendissime , non benevolo modo , sed et humano , cum alias tum nuper , quum apud vos Tiguri essem , Der Besuch erfolgte wahrscheinlich , nachdem Johannes Hospinian um Hilfe für seinen Bruder Christian gebeten hatte ( oben Nr. 1911 ) , also zwischen Mitte Mai und der Abfassung des vorliegenden Briefs Mitte August 1544 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_666", + "psc_text": "Hipponensis, adeoque sibi remittendum. Domino beatissimo, et venerabili, et sincerissima charitate amplectendo fratri et consacerdoti SEVERO, et qui tecum sunt fratribus, AUGUSTINUS, et fratres qui mecum sunt, in Domino salutem. 1. Si dicam quae me ipsa causa cogit dicere, ubi erit sollicitudo charitatis? Si autem non dicam, ubi erit libertas amicitiae? Verumtamen fluctuans interim, elegi me purgare potius quam te arguere. Scripsisti te mirari, nos cum dolore nostro tolerare voluisse, quod correctione emendari potuisset: quasi non sint dolenda quae male facta sunt, etiamsi quantum possunt, postea corriguntur; aut non id maxime tolerandum sit, quod cum manifestum sit perperam factum, fieri non possit infectum. Desine itaque mirari, frater sincerissime. Nam ordinatus est apud Subsanam subdiaconus Timotheus, praeter meum consilium et voluntatem; cum quid de illo agendum esset, adhuc inter nostras alternas sententias deliberatio nutaret. Ecce adhuc doleo, quamvis jam ad te redierit; in quo nos tuae voluntati paruisse non poenitet. 2.", + "candidate_score": 0.660829, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_24", + "bdc_text": "Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_690", + "psc_text": "noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc dixerim, ut ego non tantum paratissimus sim, si quid te in meis scriptis moverit, fraterne accipere quid contra sentias, aut de correctione mea, aut de ipsa tua benevolentia gavisurus; verum etiam hoc a te postulem, et flagitem. 3. O si licuisset, etsi non cohabitante, saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino", + "candidate_score": 0.660315, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_24_26", + "bdc_text": "Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ; s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 . mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1652", + "psc_text": "patriae meae tam spirituali felicitate, quae vos etiam praesentes habere meruit: de quibus absentibus, cum id quod nati estis, et quod gratia Christi facti estis, audiret, quamvis charitate crederet, tamen, ne non crederetur, narrare forsitan verebatur. 2. Dicam igitur quare non venerim, et quibus malis a tanto bono impeditus sim; ut non solum a vobis veniam, sed etiam vestris orationibus, ab illo qui in vobis quod ei vivitis operatur, merear misericordiam. Populus Hipponensis, cui me Dominus servum dedit, cum ex magna et pene ex omni parte ita infirmus sit, ut pressura etiam levioris tribulationis possit graviter aegrotare, nunc tam magna tribulatione caeditur, ut etiamsi non sic esset infirmus, vix eam cum aliqua salute animi sustineret. Eum autem modo cum regressus sum, periculosissime scandalizatum comperi de absentia mea: vestris autem, de quorum spirituali robore gaudemus in Domino, sanis utique faucibus sapit quomodo dictum sit, Quis infirmatur, et ego non infirmor? quis", + "candidate_score": 0.660251, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_6_8", + "bdc_text": "De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl . oben Nr. 1911 mit Anm. 4. . Eum adhortabor , ut voluntati obsequatur tuae .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4129", + "psc_text": "ut caveas ne majorem tristitiam des bonis fratribus torpore tuo, quam laetitiam alacritate jam dederas. Commendare te autem litteris quibus voluisti, tam superfluum putavi, quam si quisquam te mihi eodem modo commendare voluisset. EPISTOLA CCXLIV. Augustinus Chrisimo, consolans ne deficiat in adversis. Domino vere ac merito charissimo, et praedicando fratri CHRISIMO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Rumor ad me detulit (Deus faciat ut non sit) sic te animo perturbatum, ut multum mirer prudentiam tuam et christianum animum parum cogitare rerum terrenarum conditionem nullo modo aequari posse coelestibus, ubi cor nostrum et spes nostra collocanda est. Vir cordate, numquid aut totum bonum tuum in his rebus erat, quas nunc videris amittere; aut tam magnum bonum illic deputabas, ut eo subtracto sic tenebrescat mens nimia tristitia, quasi lumen ejus, non Deus, sed terra sit? Audivi enim (jam dixi, Deus faciat ut falsum audierim) quod tibi manus etiam velles inferre; quod melius non", + "candidate_score": 0.660195, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_1_3", + "bdc_text": "Quam animo sis erga me , Bullingere colendissime , non benevolo modo , sed et humano , cum alias tum nuper , quum apud vos Tiguri essem , Der Besuch erfolgte wahrscheinlich , nachdem Johannes Hospinian um Hilfe für seinen Bruder Christian gebeten hatte ( oben Nr. 1911 ) , also zwischen Mitte Mai und der Abfassung des vorliegenden Briefs Mitte August 1544 . satis pulchre declarasti . Nec est , quod mihi tam doleat , quam quod hactenus est nulla mihi studii mei in te significandi oblata occasio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1229", + "psc_text": "fratri et compresbytero DEOGRATIAS, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quaestiones tibi propositas mihi delegare maluisti, non, ut opinior, pigritia, sed quod ea quoque ipsa quae nosti, libentius per nos audis, dum nos nimis diligis. At ego propterea malebam a te illas aperiri, quod ille ipse amicus, qui eas proposuit, quantum ex hoc conjici datur, quod mihi ad quasdam epistolas non rescripsit, quasi nos verecundatur sequi: viderit quam ob causam. Hoc tamen suspicor, nec suspicio mea vel malevola est vel absurda, cum et optime noveris quantum eum diligam, quantoque mihi dolori sit, quod nondum christianus est; et utique non inconvenienter arbitror eum, quem video mihi rescribere noluisse, nihil sibi a me scribi voluisse. Proinde obsecro te, ut quemadmodum ego tibi parui, atque inter meas arctissimas occupationes, tuam sanctam mihique charissimam voluntatem offendere timui, si non facerem quod petisti, ita tu quoque facias quod peto. Hoc est autem, ut breviter quemadmodum a", + "candidate_score": 0.65904, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_1_3", + "bdc_text": "Quam animo sis erga me , Bullingere colendissime , non benevolo modo , sed et humano , cum alias tum nuper , quum apud vos Tiguri essem , Der Besuch erfolgte wahrscheinlich , nachdem Johannes Hospinian um Hilfe für seinen Bruder Christian gebeten hatte ( oben Nr. 1911 ) , also zwischen Mitte Mai und der Abfassung des vorliegenden Briefs Mitte August 1544 . satis pulchre declarasti . Nec est , quod mihi tam doleat , quam quod hactenus est nulla mihi studii mei in te significandi oblata occasio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1644", + "psc_text": "Domino Christo unanime, magister meus in fide veritatis, et susceptor meus in visceribus charitatis. EPISTOLA CXXII. Augustinus clero et populo Hipponensi excusat absentiam suam, adhortans ut in sublevandis pauperibus solito sint alacriores, ob afflictiones temporarias. Dilectissimis fratribus conclericis et universae plebi, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. In primis peto charitatem vestram, et per Christum obsecro, ne vos mea contristet absentia corporalis. Nam spiritu et cordis affectu puto vos non dubitare nullo modo me a vobis posse discedere; quamvis me amplius contristet, quam forte vos ipsos, quod infirmitas mea sufficere non potest omnibus curis, quas de me exigunt membra Christi, quibus me et timor ejus et charitas servire compellit. Illud enim noverit Dilectio vestra, nunquam me absentem fuisse licentiosa libertate, sed necessaria servitute, quae saepe sanctos fratres et collegas meos, etiam labores marinos et transmarinos compulit sustinere; a quibus me semper non indevotio mentis, sed minus idonea valetudo corporis excusavit. Proinde,", + "candidate_score": 0.659025, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_24_26", + "bdc_text": "Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ; s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 . mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_904", + "psc_text": "habes conscripta, relege verba tua in illa Epistola quam mihi per fratrem nostrum jam collegam meum Cyprianum, breviorem misisti, quam veraci, quam germano, quam pleno charitatis affectu, cum quaedam me in te commisisse expostulasses graviter, subjunxisti: In hoc laeditur amicitia, in hoc necessitudinis jura violantur, ne videamur certare pueriliter, et fautoribus invicem, vel detractoribus nostris tribuere materiam contendendi. Haec abs te verba non solum ex animo dicta sentio, verum etiam benigno animo ad consulendum mihi. Denique addis, quod etiamsi non adderes, appareret, et dicis: Haec scribo, quia pure et christiane diligere te cupio, nec quidquam in mea mente retinere, quod distet a labiis. O vir sancte, mihique, ut Deus videt animam meam, veraci, corde dilecte, hoc ipsum quod posuisti in litteris tuis, quod te mihi exhibuisse non dubito, hoc ipsum omnino apostolum Paulum credo exhibuisse in Litteris suis, non unicuilibet homini, sed Judaeis, et Graecis, et omnibus Gentibus filiis suis,", + "candidate_score": 0.658978, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_26_28", + "bdc_text": "mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus . In his autem omnibus sequar non meum , sed tuum consilium . Vale in Christo foeliciter cum uxoreAnna , geb. Adlischwyler .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3843", + "psc_text": "consilium duxit uxorem et in multis graviter deliquit. Hunc hortatur ad vetus propositum, si per uxorem liceat; si non liceat, potestate mundana utatur in bonum, non in malum. Domino filio in praesentem et in aeternam salutem Dei misericordia protegendo et regendo BONIFACIO, AUGUSTINUS. 1. Fideliorem hominem, et qui faciliores haberet accessus ad aures tuas ferens litteras meas, nunquam potui reperire, quam nunc obtulit Dominus servum et ministrum Christi, diaconum Paulum, ambobus nobis charissimum, ut aliquid tibi loquerer, non pro potentia tua, et honore quem geris in isto saeculo maligno; nec pro incolumitate carnis tuae corruptibilis atque mortalis, quia et ipsa transitoria est, et quamdiu sit, semper incertum est; sed pro illa salute quam nobis promisit Christus: qui propterea hic exhonoratus atque crucifixus est, ut doceret nos bona hujus saeculi magis contemnere quam diligere, et hoc amare et sperare ab illo, quod in sua resurrectione monstravit. Resurrexit enim a mortuis, nec", + "candidate_score": 0.658815, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_34_36", + "bdc_text": "Tuus ex animo totus Ioannes Hospinianus . [ Adresse auf der Rückseite : ] Divinarum humanarumque literarum scientissimo viro d. Henricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti primario , domino et fratri suo in Christo observando .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_688", + "psc_text": "Si autem intelligunt, ambos, ut dixi, audiant, et quod voluerint faciant. Si quae etiam plebes a vobis ad nos transierunt, quas putas a dominis coactas, hoc et ibi fiat; ambos nos audiant, et eligant quod placuerit. Si autem non vis hoc fieri, cui non appareat non vos de veritate praesumere? Sed cavenda est ira Dei, et hic et in futuro saeculo. Adjuro te per Christum, ut ad ista respondeas. EPISTOLA LXVII. Augustinus Hieronymo: negans se scripsisse librum in eum; in hoc falsus, quod aliquis prolixam epistolam librum appellasset. Domino charissimo et desideratissimo, et honorando in Christo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum", + "candidate_score": 0.658613, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_24_26", + "bdc_text": "Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ; s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 . mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_281", + "psc_text": "et eum, quibus modis novit, a tam scelerata dispositione deterreat; verumtamen ego tanto animi dolore percussus, quid facerem nisi saltem loquerer? An vero ista illi faciunt, et mihi dicitur, Tace? Avertat a me Dominus hanc amentiam, ut cum ipse mihi imperet per Apostolum suum, et dicat ab episcopo refelli oportere docentes quae non oportet (Tit. I, 9), ego illorum indignationibus territus taceam? Quod enim publicis Gestis haerere volui tam sacrilegum nefas, ad hoc utique volui, ne me quisquam, maxime in aliis civitatibus ubi opportunum fuerit, ista deplorantem fingere aliquid arbitretur, quando etiam apud ipsam Hipponem jam dicitur, non hoc Proculeianum mandasse quod publicum renuntiavit officium. 5. Quid autem modestius agere possumus, quam ut tam gravem causam, per te tamen agam, virum et clarissima dignitate praeditum, et considerantissima voluntate tranquillum? Peto igitur, sicut jam petivi per fratres nostros bonos atque honestos viros, quos ad tuam Eximietatem misi, ut quaerere digneris utrum", + "candidate_score": 0.658406, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_36", + "bdc_text": "] Divinarum humanarumque literarum scientissimo viro d. Henricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti primario , domino et fratri suo in Christo observando .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_688", + "psc_text": "Si autem intelligunt, ambos, ut dixi, audiant, et quod voluerint faciant. Si quae etiam plebes a vobis ad nos transierunt, quas putas a dominis coactas, hoc et ibi fiat; ambos nos audiant, et eligant quod placuerit. Si autem non vis hoc fieri, cui non appareat non vos de veritate praesumere? Sed cavenda est ira Dei, et hic et in futuro saeculo. Adjuro te per Christum, ut ad ista respondeas. EPISTOLA LXVII. Augustinus Hieronymo: negans se scripsisse librum in eum; in hoc falsus, quod aliquis prolixam epistolam librum appellasset. Domino charissimo et desideratissimo, et honorando in Christo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum", + "candidate_score": 0.658376, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_1_3", + "bdc_text": "Quam animo sis erga me , Bullingere colendissime , non benevolo modo , sed et humano , cum alias tum nuper , quum apud vos Tiguri essem , Der Besuch erfolgte wahrscheinlich , nachdem Johannes Hospinian um Hilfe für seinen Bruder Christian gebeten hatte ( oben Nr. 1911 ) , also zwischen Mitte Mai und der Abfassung des vorliegenden Briefs Mitte August 1544 . satis pulchre declarasti . Nec est , quod mihi tam doleat , quam quod hactenus est nulla mihi studii mei in te significandi oblata occasio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_123", + "psc_text": "mihi auferre non possum. 9. Haec propterea scripsi, ut si tuae Sanctitati jam non sunt necessaria, sive quod plura hujusmodi ipse cogites atque utiliora, sive quod tuae Sanctitati medicina ista non opus sit, mala tamen mea nota sint tibi, sciasque unde pro mea infirmitate Deum rogare digneris: quod ut impensissime facias, obsecro per humanitatem illius qui praeceptum dedit ut invicem onera nostra portemus. Multa sunt quae de vita nostra et conversatione deflerem, quae nollem per litteras ad te venire, si inter cor meum et cor tuum ulla essent ministeria praeter os meum et aures tuas. Si autem venerabilis nobis omniumque nostrum tota sinceritate charissimus, cujus in te vere fraternam cum praesens essem benignitatem studiumque perspexi, senex Saturninus dignatus fuerit, quando opportunum videbitur, ad nos venire, quidquid cum ejus Sanctitate, et spirituali affectu colloqui potuerimus, aut nihil, aut non multum distabit, ac si cum tua Dignatione id ageremus. Quod ut nobiscum", + "candidate_score": 0.658367, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_24", + "bdc_text": "Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_705", + "psc_text": "versionem mire depravatam ac variantem reddat suae veritati. Novum Testamentum ab eo castigatum probat. Domino venerabili, et desiderabili sancto fratri, et compresbytero HIERONYMO AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAP. PRIMUM. 1. Ex quo coepi ad te scribere ac tua scripta desiderare, nunquam mihi melior occurrit occasio, quam ut per Dei servum ac ministrum fidelissimum, mihique charissimum mea tibi afferretur epistola, qualis est filius noster Cyprianus diaconus. Per hunc certe ita spero litteras tuas, ut certius in hoc rerum genere quidquam sperare non possim. Nam nec studium in petendis rescriptis memorato filio nostro deerit, nec gratia in promerendis, nec diligentia in custodiendis, nec alacritas in perferendis, nec fides in reddendis: tantum si aliquo modo merear, adjuvet Dominus, et adsit cordi tuo et desiderio meo, ut fraternam voluntatem nulla major voluntas impediat. 2. Quia ergo duas jam epistolas misi, nullam autem tuam postea recepi, easdem ipsas rursus mittere volui, credens eas non pervenisse.", + "candidate_score": 0.657776, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_36", + "bdc_text": "] Divinarum humanarumque literarum scientissimo viro d. Henricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti primario , domino et fratri suo in Christo observando .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.657468, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_26_28", + "bdc_text": "mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus . In his autem omnibus sequar non meum , sed tuum consilium . Vale in Christo foeliciter cum uxoreAnna , geb. Adlischwyler .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2319", + "psc_text": "nostri Ruffini quae proxima occurrit, nunc rescripta persolvo: de littore namque Hipponensi profectus est. Et approbo misericordiae consilium quod tibi Dominus inspiravit, mihique insinuare dignatus es. Ipse et hoc adjuvet, ipse prosperet, qui jam curam nostram ex magna parte lenivit, quia pervectus et commendatus est charissimus homo, non solum bonis operibus, sed etiam sanctis orationibus tuis. 2. Litterae sane Venerationis tuae, ubi multa quaesiisti, et quaerenda admonuisti, et quaerendo docuisti, ad me pervenerunt. Sed quas ipse continuo rescripsi per homines eorumdem sanctorum solatiorum nostrorum, sicut his tuis recentioribus comperi, non sunt redditae Venerationi tuae. In quibus quidem, quatenus ad interrogata responderim, recolere non valui; nec earum exemplum cum requisiissem, ubi hoc possem recognoscere, inveni. Ad nonnulla tamen me respondisse certus omnino sum, et ideo non ad omnia, quia ut cito finirem, festinatio perlatoris urgebat. Simul etiam miseram, sicut jusseras, et illius epistolae exemplum, quam tuae Charitati apud Carthaginem de corporum", + "candidate_score": 0.656941, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_26_28", + "bdc_text": "mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus . In his autem omnibus sequar non meum , sed tuum consilium . Vale in Christo foeliciter cum uxoreAnna , geb. Adlischwyler .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3463", + "psc_text": "Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem. Et quia dignatus es id petere a nobis, ut quid senserimus de ipsis quaestionibus, per litteras tuae sincerissimae charitati insinuaremus; ad ea de quibus scripta legi, prout intellectus exiguus meae mediocritatis sentire potuit aut intelligere, infra scripsi. 2. Cum Dei omnipotentis conditoris totius creaturae arbitrio et potestate cuncta gerantur; vel quae facta sunt, vel quae etiam futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Unde satis admiratione plenum est si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit, secundum hoc capitulum quod Dominus beatis Apostolis", + "candidate_score": 0.656893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_5_7", + "bdc_text": "Ego tibi ( ut debeo ) pro honore , quem primo colloquio amicissimo , deinde gratissimo convivio exhibuisti , gratias et ago et habeo immortales daturus operam , ut , si qua tibi in re gratificatus fuero , nihil in officio studioque operae meae desiderare possis . De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl . oben Nr. 1911 mit Anm. 4. .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.656681, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_3_5", + "bdc_text": "Nec est , quod mihi tam doleat , quam quod hactenus est nulla mihi studii mei in te significandi oblata occasio . Vidisses enim haud dubie si non maiorem , parem tamen voluntatem . Ego tibi ( ut debeo ) pro honore , quem primo colloquio amicissimo , deinde gratissimo convivio exhibuisti , gratias et ago et habeo immortales daturus operam , ut , si qua tibi in re gratificatus fuero , nihil in officio studioque operae meae desiderare possis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_197", + "psc_text": "de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum quiddam tui minus habeo, praesentiam videlicet corporis: quam ipsam etiam posteaquam te beatissimus nunc episcopus, tum vero jam episcopatu dignus, frater Alypius vidit, remeansque a me visus est, negare non possum magna ex parte mihi esse relatu ejus impressam; et ante reditum, cum te ille ibi videbat, ego videbam, sed oculis ejus. Non enim animo me atque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixerit, concordia duntaxat et familiaritate fidissima, non meritis quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus communione spiritus quo in unum nectimur, deinde illius ex ore jam diligis; nequaquam impudenter quasi aliquis ignotus commendo Germanitati tuae fratrem Profuturum,", + "candidate_score": 0.656546, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_36", + "bdc_text": "] Divinarum humanarumque literarum scientissimo viro d. Henricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti primario , domino et fratri suo in Christo observando .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2308", + "psc_text": "protectionem intelligimus: sic et cum audimus manus, operationem intelligere debemus; et cum audimus pedes, praesentationem; et cum audimus oculos, visionem qua cognoscit; et cum audimus faciem, notitiam qua innotescit; et si quid aliud eadem Scriptura tale commemorat, puto spiritualiter intelligendum. Neque hoc ego tantum, aut ego prior, sed omnes qui qualicumque spirituali intelligentia resistunt eis qui ob hoc Anthropomorphitae nominantur. Ex quorum litteris ne multa commemorando majores moras faciam, hoc unum sancti Hieronymi interpono, ut noverit iste frater, non se de hac re mecum magis quam cum prioribus agere debere, si quid eum contra permovet. 14. Cum ergo ille vir in Scripturis doctissimus, psalmum exponeret ubi dictum est, Intelligite ergo qui insipientes estis in populo, et stulti aliquando sapite. Qui plantavit aurem, non audiet? aut qui finxit oculum, non considerat? inter caetera, Iste locus, inquit, adversus eos maxime facit, qui Anthropomorphitae sunt, qui dicunt Deum habere membra quae etiam nos", + "candidate_score": 0.656331, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_24", + "bdc_text": "Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1107", + "psc_text": "Ac per hoc separationem qua existis ab unitate, qua excusatione possitis abluere non habetis, impleturque in vobis sanctae Scripturae illud oraculum: Filius malus ipse se justum dicit, exitum autem suum non abluit. 38. Meritis autem Cypriani sic non aequatur, qui propter paria Sacramenta nec ipsos haereticos audet rebaptizare, sicut non aequatur meritis Petri, quisquis non cogit gentes judaizare. Sed illa Petri non tantum claudicatio, verum etiam correctio Scripturis canonicis continetur: Cyprianus autem sensisse aliter de Baptismo, quam forma et consuetudo habebat Ecclesiae, non in canonicis, sed in suis et in concilii litteris invenitur; correxisse autem istam sententiam non invenitur, non incongruenter tamen de tali viro existimandum est quod correxerit, et fortasse suppressum sit ab eis qui hoc errore nimium delectati sunt, et tanto velut patrocinio carere noluerunt. Quanquam non desint qui hoc Cyprianum prorsus non sensisse contendant, sed sub ejus nomine a praesumptoribus atque mendacibus fuisse confictum. Neque enim sic", + "candidate_score": 0.655991, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_36", + "bdc_text": "] Divinarum humanarumque literarum scientissimo viro d. Henricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti primario , domino et fratri suo in Christo observando .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2295", + "psc_text": "Et paulo post, Audiamus ergo inquit, Patrem; invisibilis enim Pater; sed et Filius invisibilis secundum divinitatem; Deum enim nemo vidit unquam (I Joan. IV, 12): cum ergo Filius sit Deus, in eo utique quod Deus est Filius, non videtur (Lib. 2 in Luc. III, 22). 7. Sanctus autem Hieronymus ait: Videre Deum sicuti est in natura sua, oculus hominis non potest: non solum homo, nec Angeli, nec Throni, nec Potestates, nec Dominationes, nec omne nomen quod nominatur; neque enim creatura potest aspicere Creatorem suum. His verbis vir doctissimus satis ostendit quid etiam de futuro saeculo senserit, quod ad hanc rem attinet. Quantumlibet enim oculi corporis nostri mutentur in melius, Angelorum oculis aequabuntur. Hic autem et ipsis, et universae omnino coelesti creaturae invisibilem naturam dixit esse Creatoris. Aut si et hinc fit quaestio, et infertur ulla dubitatio, utrum non simus futuri Angelis potiores; ipsius Domini est hinc aperta sententia, ubi ait", + "candidate_score": 0.654214, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_34_36", + "bdc_text": "Tuus ex animo totus Ioannes Hospinianus . [ Adresse auf der Rückseite : ] Divinarum humanarumque literarum scientissimo viro d. Henricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti primario , domino et fratri suo in Christo observando .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_197", + "psc_text": "de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum quiddam tui minus habeo, praesentiam videlicet corporis: quam ipsam etiam posteaquam te beatissimus nunc episcopus, tum vero jam episcopatu dignus, frater Alypius vidit, remeansque a me visus est, negare non possum magna ex parte mihi esse relatu ejus impressam; et ante reditum, cum te ille ibi videbat, ego videbam, sed oculis ejus. Non enim animo me atque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixerit, concordia duntaxat et familiaritate fidissima, non meritis quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus communione spiritus quo in unum nectimur, deinde illius ex ore jam diligis; nequaquam impudenter quasi aliquis ignotus commendo Germanitati tuae fratrem Profuturum,", + "candidate_score": 0.654029, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_36", + "bdc_text": "] Divinarum humanarumque literarum scientissimo viro d. Henricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti primario , domino et fratri suo in Christo observando .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2166", + "psc_text": "bonus, et cum illo aeterno vivas in aeternum, domine dilectissime, et desideratissime frater. Ego autem etsi in me non agnosco praeconia de me tua, quae tuae Benignitatis epistola continet; benevolo tamen animo erga exiguitatem meam ingratus esse non possum: simul admonens ut potius ores pro me, quo talis a Domino fiam, qualem me jam esse arbitraris. Et alia manu: Memor nostri, incolumis Domino placeas, domine dilectissime, et desideratissime frater DE DUABUS PROXIME SEQUENTIBUS EPISTOLIS. (LIB. II RETRACT. CAPUT XLI.) De Videndo Deo scripsi librum, ubi de spirituali corpore quod erit in resurrectione sanctorum, inquisitionem diligentiorem distuli, utrum vel quomodo Deus qui spiritus est, etiam per corpus tale videatur: sed eam postea quaestionem sane difficillimam in novissimo, id est in vicesimo et secundo libro de Civitate Dei, satis quantum arbitror explicavi. Inveni etiam in quodam nostro codice, in quo et iste liber est, quoddam Commonitorium a me factum de hac re", + "candidate_score": 0.653847, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_3_5", + "bdc_text": "Nec est , quod mihi tam doleat , quam quod hactenus est nulla mihi studii mei in te significandi oblata occasio . Vidisses enim haud dubie si non maiorem , parem tamen voluntatem . Ego tibi ( ut debeo ) pro honore , quem primo colloquio amicissimo , deinde gratissimo convivio exhibuisti , gratias et ago et habeo immortales daturus operam , ut , si qua tibi in re gratificatus fuero , nihil in officio studioque operae meae desiderare possis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1230", + "psc_text": "eum, quem video mihi rescribere noluisse, nihil sibi a me scribi voluisse. Proinde obsecro te, ut quemadmodum ego tibi parui, atque inter meas arctissimas occupationes, tuam sanctam mihique charissimam voluntatem offendere timui, si non facerem quod petisti, ita tu quoque facias quod peto. Hoc est autem, ut breviter quemadmodum a te, sicut mihi indicasti, postulavit, ad omnia illi respondere non graveris, quod et ante facere potuisti. Scies enim cum legeris, nihil pene a me dictum quod ipse non noveras, aut quod me tacente nosse non poteras. Sed hoc opus meum rogo habeas cum caeteris, quorum studio scis convenire. Tuum vero illud quod flagito, habeat ipse cui hoc potissimum congruit, et caeteri quos non parum ista delectant, quemadmodum dici possunt abs te, inter quos et ipse sum. Vivas semper in Christo nostri memor. QUAESTIO PRIMA. De Resurrectione. 2. Movet quosdam, et requirunt de duabus resurrectionibus quae conveniat promissae resurrectioni, utrumnam Christi", + "candidate_score": 0.653555, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_36", + "bdc_text": "] Divinarum humanarumque literarum scientissimo viro d. Henricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti primario , domino et fratri suo in Christo observando .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2311", + "psc_text": "viventes divina eloquia tractaverunt, ideo commemoranda arbitratus sum, ut sciat iste frater, si quid aliter quam isti sentit, deposita dissensionis amaritudine, et fraternae charitatis suavitate servata atque in integrum restituta, diligenti et tranquilla consideratione quaerendum vel discendum vel docendum. Neque enim quorumlibet disputationes, quamvis catholicorum et laudatorum hominum, velut Scripturas canonicas habere debemus, ut nobis non liceat salva honorificentia quae illis debetur hominibus, aliquid in eorum scriptis improbare atque respuere, si forte invenerimus quod aliter senserint quam veritas habet, divino adjutorio vel ab aliis intellecta, vel a nobis. Talis ego sum in scriptis aliorum; tales volo esse intellectores meorum. Denique in iis omnibus quae de opusculis sanctorum atque doctorum commemoravi, Ambrosii, Hieronymi, Athanasii, Gregorii, et si qua aliorum talia legere potui quae commemorare longum putavi, Deum non esse corpus, nec formae humanae habere membra, nec eum esse per locorum spatia divisibilem, et esse natura incommutabiliter invisibilem, nec per eamdem naturam", + "candidate_score": 0.653276, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_26_28", + "bdc_text": "mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus . In his autem omnibus sequar non meum , sed tuum consilium . Vale in Christo foeliciter cum uxoreAnna , geb. Adlischwyler .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1806", + "psc_text": "in quo inveniendo noluisti adhibere tortorem. 3. Postremo pro Ecclesiae utilitate missus es. Hoc Ecclesiae catholicae, aut, ut modum dispensationis meae non supergredi videar, hoc Ecclesiae ad Hipponensium-Regiorum dioecesim pertinenti prodesse, hoc expedire contestor. Si non audis amicum petentem, audi episcopum consulentem. Quamvis quoniam christiano loquor, maxime in tali causa, non arroganter dixerim, audire te episcopum convenit jubentem, domine eximie et merito insignis, atque charissime fili. Unde scio quidem causas ecclesiasticas Excellentiae tuae potissimum injunctas, sed quia credo istam curam ad virum clarissimum atque spectabilem proconsulem pertinere, ad eum quoque litteras dedi; quas rego ut ipse illi tradere et allegare, si opus est, non graveris: atque ambos obsecro, ne importunam arbitremini, vel intercessionem, vel suggestionem, vel sollicitudinem nostram; et passiones catholicorum servorum Dei, quae infirmis ad aedificationem spiritualem utiles esse debent, haud reciproca inimicorum, a quibus passi sunt, poena decoloretis, sed potius refracta judiciaria severitate, et vestram fidem, quia filii", + "candidate_score": 0.652857, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_23", + "bdc_text": "Proinde obsecro te , mi Bullingere , quam primum censebis posse nos aliquid efficere ac impetrare , significa mihi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3982", + "psc_text": "Cum autem ibi me inveneris, ora pro me ne deficiam, sed perficiar; ora fili, ora. Sentio quid dicam, scio quid petam; non tibi videatur indignum, et quasi ultra merita tua: fraudabis me magno adjutorio, si non feceris. Non solum tu, sed etiam omnes qui ex ore tuo dilexerint, orate pro me: hoc eis me petivisse indica, et si multum nobis tribuitis, jussisse nos existimate quod petimus, et tamen date petentibus, vel obtemperate jubentibus. Orate pro nobis. Lege Litteras divinas, et invenies ipsos arietes nostros Apostolos petiisse hoc a filiis suis, sive praecepisse auditoribus suis. Ego certe quoniam hoc a me petiisti pro te, quantum faciam, videt qui exaudiat, qui videbat quia et ante faciebam: sed redde etiam in hac re dilectionis vicem. Praepositi vestri sumus; grex Dei estis: considerate et videte pericula nostra majora esse quam vestra, et orate pro nobis. Hoc enim et nobis condecet et vobis, ut bonam", + "candidate_score": 0.652713, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_5_7", + "bdc_text": "Ego tibi ( ut debeo ) pro honore , quem primo colloquio amicissimo , deinde gratissimo convivio exhibuisti , gratias et ago et habeo immortales daturus operam , ut , si qua tibi in re gratificatus fuero , nihil in officio studioque operae meae desiderare possis . De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl . oben Nr. 1911 mit Anm. 4. .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_247", + "psc_text": "Hos autem non habere, aut omnes non habere fratrem Romanianum scio, per quem prope omnia, quae quibuslibet auribus accommodata scribere potui, studio in nos tuo non apportanda dedi, sed legenda indicavi. Habebat enim jam ille omnia, secumque gestabat: per eum autem prima rescripta transmisi. Credo jam expertam Sanctitatem tuam sagacitate spirituali, quam tibi Dominus tribuit, quid ille vir boni animo gerat, et quae in illo infirmitate pars claudicet. Unde humanitati et charitati tuae tam ipsum quam filium ejus, legisti, ut spero, qua sollicitudine commendaverim, et quanta mihi necessitudine copulati sint. Aedificet eos per te Dominus. Quod ab illo magis petendum est: nam id tu quam velis novi. 8. Adversus Paganos te scribere didici ex fratribus: si quid de tuo pectore meremur, indifferenter mitte ut legamus. Nam pectus tuum tale Domini oraculum est, ut ex eo nobis tam placita, et adversus loquacissimas quaestiones explicatissima dari responsa praesumamus. Libros beatissimi papae Ambrosii", + "candidate_score": 0.650932, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_25_27", + "bdc_text": "s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 . mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus . In his autem omnibus sequar non meum , sed tuum consilium .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2319", + "psc_text": "nostri Ruffini quae proxima occurrit, nunc rescripta persolvo: de littore namque Hipponensi profectus est. Et approbo misericordiae consilium quod tibi Dominus inspiravit, mihique insinuare dignatus es. Ipse et hoc adjuvet, ipse prosperet, qui jam curam nostram ex magna parte lenivit, quia pervectus et commendatus est charissimus homo, non solum bonis operibus, sed etiam sanctis orationibus tuis. 2. Litterae sane Venerationis tuae, ubi multa quaesiisti, et quaerenda admonuisti, et quaerendo docuisti, ad me pervenerunt. Sed quas ipse continuo rescripsi per homines eorumdem sanctorum solatiorum nostrorum, sicut his tuis recentioribus comperi, non sunt redditae Venerationi tuae. In quibus quidem, quatenus ad interrogata responderim, recolere non valui; nec earum exemplum cum requisiissem, ubi hoc possem recognoscere, inveni. Ad nonnulla tamen me respondisse certus omnino sum, et ideo non ad omnia, quia ut cito finirem, festinatio perlatoris urgebat. Simul etiam miseram, sicut jusseras, et illius epistolae exemplum, quam tuae Charitati apud Carthaginem de corporum", + "candidate_score": 0.650557, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_5_7", + "bdc_text": "Ego tibi ( ut debeo ) pro honore , quem primo colloquio amicissimo , deinde gratissimo convivio exhibuisti , gratias et ago et habeo immortales daturus operam , ut , si qua tibi in re gratificatus fuero , nihil in officio studioque operae meae desiderare possis . De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl . oben Nr. 1911 mit Anm. 4. .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_234", + "psc_text": "vel indigni praesumere. Quare utinam hoc quoque nobis munus annueret gratia Dei, per Dominum nostrum Jesum Christum, ut etiam in carne faciem tuam videremus! non solum desideriis nostris magnum conferretur gaudium; sed etiam mentibus lumen accresceret, et ex tua copia locupletaretur inopia nostra. Quod quidem et absentibus largiri potes, hac praesertim occasione, qua filii nostri unanimes et charissimi nobis in Domino, Romanus et Agilis, quos ut nos alteros tibi commendamus, in nomine Domini revertentur, opere charitatis impleto; in quo tuae charitatis affectu specialiter utantur, rogamus. Nosti enim quam celsa promittat Altissimus fratri fratrem adjuvanti. Per hos, si quo me gratiae, quae tibi data est, dono remunerari voles, tuto facies. Sunt enim, velim credas, unum cor et una in Domino anima nobiscum. Gratia Dei tecum, ut est, in aeternum maneat, frater in Christo Domino unanime, venerabilis, dilectissime, et desiderabilis. Omnes in Christo sanctos, quales tibi cohaerere non dubium est, a nobis", + "candidate_score": 0.650269, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_1", + "bdc_text": "Quam animo sis erga me , Bullingere colendissime , non benevolo modo , sed et humano , cum alias tum nuper , quum apud vos Tiguri essem , Der Besuch erfolgte wahrscheinlich , nachdem Johannes Hospinian um Hilfe für seinen Bruder Christian gebeten hatte ( oben Nr. 1911 ) , also zwischen Mitte Mai und der Abfassung des vorliegenden Briefs Mitte August 1544 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1644", + "psc_text": "Domino Christo unanime, magister meus in fide veritatis, et susceptor meus in visceribus charitatis. EPISTOLA CXXII. Augustinus clero et populo Hipponensi excusat absentiam suam, adhortans ut in sublevandis pauperibus solito sint alacriores, ob afflictiones temporarias. Dilectissimis fratribus conclericis et universae plebi, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. In primis peto charitatem vestram, et per Christum obsecro, ne vos mea contristet absentia corporalis. Nam spiritu et cordis affectu puto vos non dubitare nullo modo me a vobis posse discedere; quamvis me amplius contristet, quam forte vos ipsos, quod infirmitas mea sufficere non potest omnibus curis, quas de me exigunt membra Christi, quibus me et timor ejus et charitas servire compellit. Illud enim noverit Dilectio vestra, nunquam me absentem fuisse licentiosa libertate, sed necessaria servitute, quae saepe sanctos fratres et collegas meos, etiam labores marinos et transmarinos compulit sustinere; a quibus me semper non indevotio mentis, sed minus idonea valetudo corporis excusavit. Proinde,", + "candidate_score": 0.650205, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_6_8", + "bdc_text": "De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl . oben Nr. 1911 mit Anm. 4. . Eum adhortabor , ut voluntati obsequatur tuae .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3240", + "psc_text": "licet nos Apostolus non solum opportune, verum etiam importune praedicando verbo instare praecipiat (II Tim. IV, 2); non tamen in eorum hominum numero vos habemus, quibus sermo vel pagina nostra importuna videatur, quando id quod ad sanam doctrinam non pertinet, vos ut vigilanter evitetis alloquimur. Hinc ergo est quod admonitionem nostram tam grato animo suscepistis, ut in epistola tua ad quam nunc rescribimus, diceres: Sane quod me hortatur Reverentia vestra, ne aures indulgeam his hominibus qui pravis tractatibus venerandam fidem saepe corrumpunt, gratias uberes ago tam piae admonitioni. 3. Quod itaque adjungis et dicis, Sed noverit sacerdotium vestrum, longe me ac domunculam meam ab hujusmodi personis esse discretam: omnisque familia nostra adeo catholicam sequitur fidem, ut in nullam haeresim aliquando deviaverit, nec unquam lapsa sit; non dico in eas sectas quae vix expiantur, sed nec in eas quae parvos habere videntur errores; hoc est quod nos magis magisque compellit non", + "candidate_score": 0.650073, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_0_2", + "bdc_text": "S [alutem ] p[lurimam ] d[ico ] . Quam animo sis erga me , Bullingere colendissime , non benevolo modo , sed et humano , cum alias tum nuper , quum apud vos Tiguri essem , Der Besuch erfolgte wahrscheinlich , nachdem Johannes Hospinian um Hilfe für seinen Bruder Christian gebeten hatte ( oben Nr. 1911 ) , also zwischen Mitte Mai und der Abfassung des vorliegenden Briefs Mitte August 1544 . satis pulchre declarasti .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1644", + "psc_text": "Domino Christo unanime, magister meus in fide veritatis, et susceptor meus in visceribus charitatis. EPISTOLA CXXII. Augustinus clero et populo Hipponensi excusat absentiam suam, adhortans ut in sublevandis pauperibus solito sint alacriores, ob afflictiones temporarias. Dilectissimis fratribus conclericis et universae plebi, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. In primis peto charitatem vestram, et per Christum obsecro, ne vos mea contristet absentia corporalis. Nam spiritu et cordis affectu puto vos non dubitare nullo modo me a vobis posse discedere; quamvis me amplius contristet, quam forte vos ipsos, quod infirmitas mea sufficere non potest omnibus curis, quas de me exigunt membra Christi, quibus me et timor ejus et charitas servire compellit. Illud enim noverit Dilectio vestra, nunquam me absentem fuisse licentiosa libertate, sed necessaria servitute, quae saepe sanctos fratres et collegas meos, etiam labores marinos et transmarinos compulit sustinere; a quibus me semper non indevotio mentis, sed minus idonea valetudo corporis excusavit. Proinde,", + "candidate_score": 0.649143, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_0_2", + "bdc_text": "S [alutem ] p[lurimam ] d[ico ] . Quam animo sis erga me , Bullingere colendissime , non benevolo modo , sed et humano , cum alias tum nuper , quum apud vos Tiguri essem , Der Besuch erfolgte wahrscheinlich , nachdem Johannes Hospinian um Hilfe für seinen Bruder Christian gebeten hatte ( oben Nr. 1911 ) , also zwischen Mitte Mai und der Abfassung des vorliegenden Briefs Mitte August 1544 . satis pulchre declarasti .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_692", + "psc_text": "ficto nomine. Domino vere sancto, ac beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Christo salutem. 1. In ipso profectionis articulo, sancti filii nostri Asterii hypodiaconi, necessarii mei, Beatitudinis tuae litterae supervenerunt, quibus satisfacis te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram; sed epistolae cujusdam, quasi ad me scriptae, per fratrem nostrum Sysinnium diaconum huc exemplaria pervenerunt. In qua hortaris me, ut παλινῳδίαν super quodam Apostoli capitulo canam, et imiter Stesichorum, inter vituperationes et laudes Helenae fluctuantem; ut qui detrahendo oculos perdiderat, laudando receperit. Ego simpliciter fateor Dignationi tuae, licet stilus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur, tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte, me respondente laesus, juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assidemus, pene epistolae tuae, vel ejus qui sub tuo nomine scripserat, obliti sumus, memores", + "candidate_score": 0.648906, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_25_27", + "bdc_text": "s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 . mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus . In his autem omnibus sequar non meum , sed tuum consilium .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_200", + "psc_text": "quorum est gravissima auctoritas, interpretationem distet, appareat. Satis autem nequeo mirari, si aliquid adhuc in hebraeis exemplaribus invenitur, quod tot interpretes illius linguae peritissimos fugerit. Omitto enim Septuaginta, de quorum vel consilii vel spiritus majore concordia, quam si unus homo esset, non audeo in aliquam partem certam ferre sententiam, nisi quod eis praeeminentem auctoritatem in hoc munere sine controversia tribuendam existimo. Illi me plus movent, qui cum posteriores interpretarentur, et verborum locutionumque hebraearum viam atque regulas mordicus, ut fertur, tenerent, non solum inter se non consenserunt, sed etiam reliquerunt multa, quae tanto post eruenda et prodenda remanerent. Et aut obscura sunt, aut manifesta: si enim obscura sunt, te quoque in eis falli potuisse creditur; si manifesta, illos in eis falli potuisse non creditur. Hujus igitur rei pro tua charitate, expositis causis, certum me facias obsecraverim. CAPUT III.-- Perniciosa simulatio. 3. Legi etiam quaedam scripta, quae tua dicerentur, in Epistolas apostoli", + "candidate_score": 0.648623, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_0_2", + "bdc_text": "S [alutem ] p[lurimam ] d[ico ] . Quam animo sis erga me , Bullingere colendissime , non benevolo modo , sed et humano , cum alias tum nuper , quum apud vos Tiguri essem , Der Besuch erfolgte wahrscheinlich , nachdem Johannes Hospinian um Hilfe für seinen Bruder Christian gebeten hatte ( oben Nr. 1911 ) , also zwischen Mitte Mai und der Abfassung des vorliegenden Briefs Mitte August 1544 . satis pulchre declarasti .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1650", + "psc_text": "sempiterna. CLASSIS TERTIA. Epistolae quas ab anno habitae collationis cum Donatistis Pelagianaeque haereseos in Africa deprehensae, scripsit Augustinus deinceps reliquo tempore vitae suae, id est ab anno 411 ad 430. EPISTOLA CXXIV. Augustinus ad Albinam, Pinianum et Melaniam ipsius desiderio venientes in Africam et Thagastae commorantes excusat se, quod illuc ad eos visendos pergere, non tam per hiemis rigorem, quam per statum Hipponensis Ecclesiae titubantem haud sibi licuisset. Dominis in Domino insignibus, et sanctitate charissimis ac desideratissimis fratribus, ALBINAE, PINIANO, et MELANIAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum habitu valetudinis vel natura frigus ferre non possim, nunquam tamen majores aestus, quam ista hieme tam horrenda, perpeti potui, quod ad vos, ad quos volatu maria transeunda fuerant, tam in proximo constitutos, tam de longinquo visendi nos gratia venientes, non dicam pergere, sed volare non potui. Et forte Sanctitas vestra eamdem hiemalem asperitatem poenae meae tantum causam putaverit; absit, charissimi. Quid enim", + "candidate_score": 0.648593, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_0_2", + "bdc_text": "S [alutem ] p[lurimam ] d[ico ] . Quam animo sis erga me , Bullingere colendissime , non benevolo modo , sed et humano , cum alias tum nuper , quum apud vos Tiguri essem , Der Besuch erfolgte wahrscheinlich , nachdem Johannes Hospinian um Hilfe für seinen Bruder Christian gebeten hatte ( oben Nr. 1911 ) , also zwischen Mitte Mai und der Abfassung des vorliegenden Briefs Mitte August 1544 . satis pulchre declarasti .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.647743, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_1", + "bdc_text": "Quam animo sis erga me , Bullingere colendissime , non benevolo modo , sed et humano , cum alias tum nuper , quum apud vos Tiguri essem , Der Besuch erfolgte wahrscheinlich , nachdem Johannes Hospinian um Hilfe für seinen Bruder Christian gebeten hatte ( oben Nr. 1911 ) , also zwischen Mitte Mai und der Abfassung des vorliegenden Briefs Mitte August 1544 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1650", + "psc_text": "sempiterna. CLASSIS TERTIA. Epistolae quas ab anno habitae collationis cum Donatistis Pelagianaeque haereseos in Africa deprehensae, scripsit Augustinus deinceps reliquo tempore vitae suae, id est ab anno 411 ad 430. EPISTOLA CXXIV. Augustinus ad Albinam, Pinianum et Melaniam ipsius desiderio venientes in Africam et Thagastae commorantes excusat se, quod illuc ad eos visendos pergere, non tam per hiemis rigorem, quam per statum Hipponensis Ecclesiae titubantem haud sibi licuisset. Dominis in Domino insignibus, et sanctitate charissimis ac desideratissimis fratribus, ALBINAE, PINIANO, et MELANIAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum habitu valetudinis vel natura frigus ferre non possim, nunquam tamen majores aestus, quam ista hieme tam horrenda, perpeti potui, quod ad vos, ad quos volatu maria transeunda fuerant, tam in proximo constitutos, tam de longinquo visendi nos gratia venientes, non dicam pergere, sed volare non potui. Et forte Sanctitas vestra eamdem hiemalem asperitatem poenae meae tantum causam putaverit; absit, charissimi. Quid enim", + "candidate_score": 0.64737, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_1", + "bdc_text": "Quam animo sis erga me , Bullingere colendissime , non benevolo modo , sed et humano , cum alias tum nuper , quum apud vos Tiguri essem , Der Besuch erfolgte wahrscheinlich , nachdem Johannes Hospinian um Hilfe für seinen Bruder Christian gebeten hatte ( oben Nr. 1911 ) , also zwischen Mitte Mai und der Abfassung des vorliegenden Briefs Mitte August 1544 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_850", + "psc_text": "pervenire meruerit, adhuc nescio; nisi quod per fratrem sincerissimum Firmum scribis, si ille qui te primum gladio petiit, stilo repulsus est, ut sit humanitatis meae atque justitiae accusantem reprehendere, non respondentem. Hoc solo tenuissimo indicio, utcumque conjicio legisse te illam epistolam meam. In ea quippe deploravi tantam inter vos exstitisse discordiam, de quorum tanta amicitia, quaquaversum eam fama diffuderat, charitas fraterna gaudebat. Quod non feci reprehendendo Germanitatem tuam, cujus in ea re aliquam culpam me cognovisse non ausim dicere; sed dolendo humanam miseriam, cujus in amicitiis mutua charitate retinendis, quantalibet illa sit, incerta permansio est. Verum illud malueram tuis nosse rescriptis, utrum mihi veniam quam poposceram dederis: quod apertius mihi intimari cupio; quamvis hilarior quidam vultus litterarum tuarum, etiam hoc me impetrasse, significare videatur: si tamen post lectam illam missae sunt; quod in eis minime apparet. 2. Petis, vel potius fiducia charitatis jubes, ut in Scripturarum campo sine nostro invicem", + "candidate_score": 0.646719, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_1", + "bdc_text": "Quam animo sis erga me , Bullingere colendissime , non benevolo modo , sed et humano , cum alias tum nuper , quum apud vos Tiguri essem , Der Besuch erfolgte wahrscheinlich , nachdem Johannes Hospinian um Hilfe für seinen Bruder Christian gebeten hatte ( oben Nr. 1911 ) , also zwischen Mitte Mai und der Abfassung des vorliegenden Briefs Mitte August 1544 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1440", + "psc_text": "EPISTOLA CXI. Augustinus Victoriano presbytero, consolans eum ad toleranter accipienda mala quae barbari, in Italiam et Hispaniam incursionem facientes, inferebant sanctis viris et sacris virginibus. Domino dilectissimo et desiderantissimo fratri et compresbytero VICTORIANO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Litterae tuae impleverunt grandi dolore cor nostrum, quibus petisti ut prolixo opere aliqua responderem; cum talibus malis magis prolixi gemitus et fletus, quam prolixi libri debeantur. Totus quippe mundus tantis affligitur cladibus, ut pene pars nulla terrarum sit, ubi non talia, qualia scripsisti, committantur atque plangantur. Nam ante parvum tempus, etiam in illis solitudinibus Aegypti, ubi monasteria separata ab omni strepitu, quasi secura delogerant, a barbaris interfecti sunt fratres. Jamvero quae modo in regionibus Italiae, quae in Galliis nefaria perpetrata sint, etiam vos latere non arbitron; de Hispanis quoque tot provinciis, quae ab his malis diu videbantur intactae, coeperunt jam talia nuntiari. Sed quid longe imus? Ecce in regione nostra Hipponensi, quoniam", + "candidate_score": 0.646218, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_0_2", + "bdc_text": "S [alutem ] p[lurimam ] d[ico ] . Quam animo sis erga me , Bullingere colendissime , non benevolo modo , sed et humano , cum alias tum nuper , quum apud vos Tiguri essem , Der Besuch erfolgte wahrscheinlich , nachdem Johannes Hospinian um Hilfe für seinen Bruder Christian gebeten hatte ( oben Nr. 1911 ) , also zwischen Mitte Mai und der Abfassung des vorliegenden Briefs Mitte August 1544 . satis pulchre declarasti .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_850", + "psc_text": "pervenire meruerit, adhuc nescio; nisi quod per fratrem sincerissimum Firmum scribis, si ille qui te primum gladio petiit, stilo repulsus est, ut sit humanitatis meae atque justitiae accusantem reprehendere, non respondentem. Hoc solo tenuissimo indicio, utcumque conjicio legisse te illam epistolam meam. In ea quippe deploravi tantam inter vos exstitisse discordiam, de quorum tanta amicitia, quaquaversum eam fama diffuderat, charitas fraterna gaudebat. Quod non feci reprehendendo Germanitatem tuam, cujus in ea re aliquam culpam me cognovisse non ausim dicere; sed dolendo humanam miseriam, cujus in amicitiis mutua charitate retinendis, quantalibet illa sit, incerta permansio est. Verum illud malueram tuis nosse rescriptis, utrum mihi veniam quam poposceram dederis: quod apertius mihi intimari cupio; quamvis hilarior quidam vultus litterarum tuarum, etiam hoc me impetrasse, significare videatur: si tamen post lectam illam missae sunt; quod in eis minime apparet. 2. Petis, vel potius fiducia charitatis jubes, ut in Scripturarum campo sine nostro invicem", + "candidate_score": 0.645664, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_25_27", + "bdc_text": "s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 . mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus . In his autem omnibus sequar non meum , sed tuum consilium .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3463", + "psc_text": "Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem. Et quia dignatus es id petere a nobis, ut quid senserimus de ipsis quaestionibus, per litteras tuae sincerissimae charitati insinuaremus; ad ea de quibus scripta legi, prout intellectus exiguus meae mediocritatis sentire potuit aut intelligere, infra scripsi. 2. Cum Dei omnipotentis conditoris totius creaturae arbitrio et potestate cuncta gerantur; vel quae facta sunt, vel quae etiam futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Unde satis admiratione plenum est si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit, secundum hoc capitulum quod Dominus beatis Apostolis", + "candidate_score": 0.645237, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_1", + "bdc_text": "Quam animo sis erga me , Bullingere colendissime , non benevolo modo , sed et humano , cum alias tum nuper , quum apud vos Tiguri essem , Der Besuch erfolgte wahrscheinlich , nachdem Johannes Hospinian um Hilfe für seinen Bruder Christian gebeten hatte ( oben Nr. 1911 ) , also zwischen Mitte Mai und der Abfassung des vorliegenden Briefs Mitte August 1544 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2290", + "psc_text": "fecisse succensuit; habeat lenitatem in danda venia, quam ego non habui in illa epistola conscribenda. Hoc per tuam charitatem rogo, quod praesens praesentem rogare volueram, si ejus haberem copiam. Quod cum conatus essem, scribente ad eum viro venerabili, nobisque omnibus honore praeferendo, venire noluit, dolum forsitan in eum, sicut pleraque humana sunt, quantum existimo, suspicatus; a quo me longe abesse, tu illi fac fidem quantum potes, qui praesens facilius potes. Indica ei cum quanto et quam vero dolore de offensione animi ejus tecum fuerim collocutus. Noverit quam non eum contemnam, et quantum in illo Deum timeam, et cogitem caput nostrum in cujus corpore fratres sumus. Ad locum in quo habitat, ideo mihi putavi non esse veniendum, ne spectaculum faceremus ridendum alienis, nostris dolendum, nobis pudendum. Per tuam sanctitatem et charitatem totum recte agi potest: ab illo quippe agitur, qui per fidem suam habitat in corde tuo; quem credo quod non", + "candidate_score": 0.645188, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_14_16", + "bdc_text": "Mater nostra Margaretha Züst. , quemadmodum nosti , propter aetatem mulier est admodum imbecillis et fere semper aegra . Quietiori igitur et tranquilliori indigebat vita , quam ut cum eiusmodi morbis conflictaretur . Quocirca volueramus ipsam liberare ea molestia et sorori nostrae quottidianum victum emere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1818", + "psc_text": "ignorata veritas, postquam praesumptum est quod possit agnosci. 2. Dum in his confabulatio nostra remoratur, unus e multis: Et quis, inquit, est sapientia ad perfectum Christianitatis imbutus, qui ambigua in quibus haereo possit aperire, dubiosque assensus meos vera vel verisimili credulitate firmare? Stupemus tacentes. Tunc in haec sponte prorumpit: Miror utrum mundi Dominus et rector intemeratae feminae corpus impleverit, pertulerit decem mensium longa illa fastidia mater, et tamen virgo enixa sit solemnitate pariendi, et post haec virginitas intacta permanserit. His et alia subnectit: Intra corpusculum vagientis infantiae latet, cui par vix putatur universitas; patitur puerilitatis annos, adolescit, juventute solidatur; tam diu a sedibus suis abest ille regnator, atque ad unum corpusculum totius mundi cura transfertur; deinde in somnos resolvitur, cibo alitur, omnes mortalium sentit affectus; nec ullis competentibus signis tantae majestatis indicia clarescunt, quoniam larvalis illa purgatio, debilium curae, reddita vita defunctis, haec, si et alios cogites, Deo parva sunt.", + "candidate_score": 0.644962, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_28", + "bdc_text": "Vale in Christo foeliciter cum uxoreAnna , geb. Adlischwyler .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1790", + "psc_text": "nec gemitibus quaereretur. CAPUT XVI. 29. Haec omnia considerans, et si quid aliud de hac re tibi Dominus insinuaverit, quod vel mihi non occurrit, vel dici a me longum fuit, concerta in oratione vincere hoc saeculum; ora in spe, ora fideliter et amanter, ora instanter atque patienter, ora sicut vidua Christi. Quamvis enim ad omnia membra ejus, hoc est ad omnes qui in eum credunt, et ejus corpori sociantur, sicut docuit, orare pertineat, specialiter tamen diligentior cura orationum in Scripturis ejus viduis invenitur injuncta. Nam duae fuerunt Annae honorabiliter nominatae, una conjugata quae sanctum Samuelem peperit, alia vidua quae Sanctum sanctorum, cum adhuc infans esset, agnovit. Oravit et conjugata in dolore animi et afflictione cordis, quia filios non habebat: tunc ipsum Samuelem impetravit, et acceptum Deo reddidit, quia cum posceret, vovit (I Reg. 1). Sed oratio ejus quomodo ad orationem illam dominicam pertineat, non facile reperitur, nisi quia in eo", + "candidate_score": 0.644138, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_19_21", + "bdc_text": "Quamvis spem nondum plane abiecerimus omnemZu lesen wäre vielleicht auch omnino. . Nam fieri posset , ut mihi quidem videtur , ut refrigerata mutua illa simultate tandem petitionem nostram senatus vester exaudiret . Hoc igitur in temporis opportunitate situm erit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_566", + "psc_text": "Spes autem quae videtur, non est spes: quod enim videt quis, quid sperat? Si autem quod non videmus speramus, per patientiam exspectamus (Rom. VIII, 24): secundum hanc fidem, et spem, et dilectionem, qua coepimus esse sub gratia, jam commortui sumus cum Christo, et consepulti illi per baptismum in mortem (Coloss. III), sicut dicit Apostolus: Quia et vetus homo noster simul crucifixus est cum illo; et resurreximus cum illo (Rom. VI, 6): quia simul nos excitavit, et simul sedere fecit in coelestibus. Unde est et illa exhortatio: Si autem resurrexistis cum Christo, quae sursum sunt quaerite, ubi Christus est ad dexteram Dei sedens; quae sursum sunt sapite, non quae super terram. Sed quod sequitur et dicit, Mortui enim estis, et vita vestra abscondita est cum Christo in Deo. Cum Christus apparuerit vita vestra, tunc et vos apparebitis cum illo in gloria (Coloss. III, 1-4); satis indicat quid velit intelligi, quia nunc", + "candidate_score": 0.643867, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_21_23", + "bdc_text": "Hoc igitur in temporis opportunitate situm erit . Caeterum ego , quia illic non sum , temporum momenta atque inclinationes observare nequeo . Proinde obsecro te , mi Bullingere , quam primum censebis posse nos aliquid efficere ac impetrare , significa mihi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3982", + "psc_text": "Cum autem ibi me inveneris, ora pro me ne deficiam, sed perficiar; ora fili, ora. Sentio quid dicam, scio quid petam; non tibi videatur indignum, et quasi ultra merita tua: fraudabis me magno adjutorio, si non feceris. Non solum tu, sed etiam omnes qui ex ore tuo dilexerint, orate pro me: hoc eis me petivisse indica, et si multum nobis tribuitis, jussisse nos existimate quod petimus, et tamen date petentibus, vel obtemperate jubentibus. Orate pro nobis. Lege Litteras divinas, et invenies ipsos arietes nostros Apostolos petiisse hoc a filiis suis, sive praecepisse auditoribus suis. Ego certe quoniam hoc a me petiisti pro te, quantum faciam, videt qui exaudiat, qui videbat quia et ante faciebam: sed redde etiam in hac re dilectionis vicem. Praepositi vestri sumus; grex Dei estis: considerate et videte pericula nostra majora esse quam vestra, et orate pro nobis. Hoc enim et nobis condecet et vobis, ut bonam", + "candidate_score": 0.643788, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_21_23", + "bdc_text": "Hoc igitur in temporis opportunitate situm erit . Caeterum ego , quia illic non sum , temporum momenta atque inclinationes observare nequeo . Proinde obsecro te , mi Bullingere , quam primum censebis posse nos aliquid efficere ac impetrare , significa mihi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3610", + "psc_text": "quidem et hoc scire, quod quaeris; sed multo magis cuperem scire, si fieri posset, quando praesentetur. Desideratus omnibus gentibus, et quando regnum futurum sit sanctorum, quam unde in hanc terram venire coeperim: et tamen illud cum ab illo, qui scit omnia, discipuli sui, nostri Apostoli, quaererent, responsum acceperunt: Non est vestrum nosse tempus, aut tempora, quae Deus posuit in sua potestate (Act. I, 17). Quid si et hoc scit, non esse nostrum scire, qui profecto scit, quid nobis sit utile scire? Et illud quidem per illum scio, non esse nostri scire tempora quae Pater posuit in sua potestate. Utrum autem originem animarum, quam nondum scio, nostrum sit scire, id est, pertineat ad nos id scire, nec hoc quidem scio. Nam si saltem hoc scirem, quod nostrum non sit id scire, non solum affirmare quamdiu nescio, verum etiam quaerere jam desisterem. Nunc autem, quamvis tam sit obscurum ac profundum, ut plus", + "candidate_score": 0.641659, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_6", + "bdc_text": "De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4129", + "psc_text": "ut caveas ne majorem tristitiam des bonis fratribus torpore tuo, quam laetitiam alacritate jam dederas. Commendare te autem litteris quibus voluisti, tam superfluum putavi, quam si quisquam te mihi eodem modo commendare voluisset. EPISTOLA CCXLIV. Augustinus Chrisimo, consolans ne deficiat in adversis. Domino vere ac merito charissimo, et praedicando fratri CHRISIMO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Rumor ad me detulit (Deus faciat ut non sit) sic te animo perturbatum, ut multum mirer prudentiam tuam et christianum animum parum cogitare rerum terrenarum conditionem nullo modo aequari posse coelestibus, ubi cor nostrum et spes nostra collocanda est. Vir cordate, numquid aut totum bonum tuum in his rebus erat, quas nunc videris amittere; aut tam magnum bonum illic deputabas, ut eo subtracto sic tenebrescat mens nimia tristitia, quasi lumen ejus, non Deus, sed terra sit? Audivi enim (jam dixi, Deus faciat ut falsum audierim) quod tibi manus etiam velles inferre; quod melius non", + "candidate_score": 0.641557, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_15_17", + "bdc_text": "Quietiori igitur et tranquilliori indigebat vita , quam ut cum eiusmodi morbis conflictaretur . Quocirca volueramus ipsam liberare ea molestia et sorori nostrae quottidianum victum emere . Sed nostri concives angustiam sui hospitalis praetexentes vendere nobis recusarunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_443", + "psc_text": "praeterea turba confluxit; sed nobis in tota illa multitudine perpauci apparebant, qui utiliter ac salubriter agi causam illam, et tantam reique tantae quaestionem prudenter et pie discuti cuperent. Caeteri vero magis ad spectaculum quasi altercationis nostrae prope theatrica consuetudine, quam ad instructionem salutis christiana devotione convenerant. Quapropter nec silentium nobis praebere, nec intente nobiscum atque modeste saltem et ordinate colloqui potuerunt, exceptis, ut dixi, paucis, quorum religiosa et simplex apparebat intentio. Itaque libere pro sui cujusque animi motu immoderate loquentium omnia strepitu turbabantur, nec evincere sive nos, sive ipse rogando, interdum etiam objurgando potuimus, ut nobis modestum silentium praeberetur. 2. Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut", + "candidate_score": 0.640871, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_15", + "bdc_text": "Quietiori igitur et tranquilliori indigebat vita , quam ut cum eiusmodi morbis conflictaretur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2152", + "psc_text": "ut dum aliquos fratres nostros in quantulacumque requie constitutos, in mediis nostris anxietatibus cogitamus, non parva ex parte recreemur, tanquam et nos in ipsis quietius tranquilliusque vivamus. Quamvis etiam cum molestiae in hujus vitae fragilitate crebrescunt, aeternam requiem nos desiderare compellunt. Mundus quippe iste periculosior est blandus quam molestus, et magis cavendus cum se illicit diligi, quam cum admonet cogitque contemni. Nam cum omnia quae in illo sunt, concupiscentia sint carnis, et concupiscentia oculorum, et ambitio saeculi (I Joan. II, 16); saepe etiam iis qui talibus spiritualia, invisibilia, aeterna praeponunt, inserit se terrenae suavitatis affectus, et delectationibus suis nostra comitatur officia. Quanto enim sunt charitati futura meliora, tanto sunt infirmitati violentiora praesentia. Et utinam ii qui ea videre et gemere noverunt, vincere et evadere mereantur! quod sine Dei gratia nullo modo voluntas implet humana; quae nec libera dicenda est, quamdiu est vincentibus et vincientibus cupiditatibus subdita. A quo enim quis", + "candidate_score": 0.638809, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_21_23", + "bdc_text": "Hoc igitur in temporis opportunitate situm erit . Caeterum ego , quia illic non sum , temporum momenta atque inclinationes observare nequeo . Proinde obsecro te , mi Bullingere , quam primum censebis posse nos aliquid efficere ac impetrare , significa mihi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_587", + "psc_text": "nobis tantummodo intelligenda traduntur. Non itaque dies observamus et annos et menses et tempora, ne audiamus ab Apostolo: Timeo vos ne forte sine causa laboraverim in vos (Gal. IV, 11). Eos enim culpat qui dicunt: Non proficiscar hodie, quia posterus dies est, aut quia luna sic fertur; vel, Proficiscar ut prospera cedant, quia ita se habet positio siderum: Non agam hoc mense commercium, quia illa stella mihi agit mensem; vel, Agam, quia suscepit mensem: Non plantem hoc anno vineam, quia bissextus est. Non autem quisquam sapiens arbitretur observatores temporum reprehendendos, qui dicunt, Non proficiscar hodie, quia tempestas exorta est; aut, Non navigem, quia adhuc sunt hibernae reliquiae; aut, Tempus seminandi est, quia imbribus autumnalibus terra satiata est; vel si qui forte alii naturales effectus circa motum aeris et humores ad variandas temporum qualitates in siderum ordinatissima conversione notati sunt, de quibus dictum est cum conderentur: Et sint in signis et", + "candidate_score": 0.63874, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_25_27", + "bdc_text": "s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 . mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus . In his autem omnibus sequar non meum , sed tuum consilium .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2487", + "psc_text": "causa metuendo non vereor. Metuo enim ne primum Deo, deinde ipsi amicitiae quam mecum inire dignatus es, jure displiceam, si minus liber in admonendo fuero, quod me admonere saluberrime existimo. Sim certe verecundior, cum tibi pro aliis intercedo: cum vero pro teipso, tanto liberior quanto amicior; quia tanto amicior quanto fidelior: quanquam haec ipsa non dicerem, nisi verecundius agerem. Quae si maxima est, ut ipse scripsisti, difficilium inter bonos efficacia; adjuvet me pro te apud te, ut in illo te fruar, qui mihi hanc ad te januam fiduciamque praestitit: praesertim quia id quod suggero, jam facile arbitror esse animo tuo tot divinis muneribus adminiculato et instructo. 12. Si enim virtutes quas accepisti, a quo acceperis sentiens, eique gratias agens, eas ad ipsius cultum etiam in tuis istis saecularibus honoribus conferas, tuaeque potestati subditos homines ad eum colendum exemplo tuae religiosae vitae, et ipso studio consulendi, seu fovendo seu terrendo erigas", + "candidate_score": 0.637924, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_6", + "bdc_text": "De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.63787, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_21_23", + "bdc_text": "Hoc igitur in temporis opportunitate situm erit . Caeterum ego , quia illic non sum , temporum momenta atque inclinationes observare nequeo . Proinde obsecro te , mi Bullingere , quam primum censebis posse nos aliquid efficere ac impetrare , significa mihi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3491", + "psc_text": "Rursus eumdem apostolum dixisse commemoras: De temporibus autem et momentis non necesse habemus scribere vobis: vos enim ipsi diligenter scitis quia dies Domini sicut fur in nocte, ita veniet; et cum dixerint, Pax et securitas, tunc subitaneus illis apparebit interitus, quomodo dolores parturientis, et non effugient (I Thess. V, 1-3). Et hic non dixit post quantum temporis hoc futurum sit, sed quomodo futurum sit; id est, non quanta erit aetatis brevitas vel prolixitas, sed quantumlibet intervallum sit spatiumque temporis, non tamen eis hoc veniet malum novissimum, nisi cum dixerint, Pax et securitas. Quibus verbis videtur Apostolus hujus novissimi diei vel spem vel timorem ab hoc nostro tempore removisse: non enim videmus ipsos amatores hujus saeculi, quibus subitaneus apparebit interitus, jam dicere, Pax et securitas. 9. Quid ergo scire sufficiat, satis ipse demonstrat Apostolus, dicendo, De temporibus et momentis non opus habemus vobis scribere; vel sicut alii codices habent, Non opus", + "candidate_score": 0.637714, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_6", + "bdc_text": "De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4172", + "psc_text": "nobis christianam nisi christiano non posse; nihil tamen mihi tale de filio tuo, quem adhuc paganum audio, promittere voluisti: quanto magis ego, propter illa quae in epistola memorati fratris mei legere poteris, quidquam de illius puellae connubio spondere non debeo, etiamsi quod dixi de filio tuo non tantum promissum tenerem, sed jam etiam factum esse gauderem? EPISTOLA CCLVI. Officiose Augustinus ad Christinum scribit. Domino merito praedicando, sinceriterque charissimo ac desiderantissimo fratri CHRISTINO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Epistolam meam desiderare te, mihi tua epistola nuntiavit. Frater autem Jacobus ejus desiderii erga nos tui locupletior testis accessit, quia plura mihi de te suavia atque in seipso experta locutus est, quam illa parva chartula potuit. Unde tuae benignitati congratulor, et de tuo pectore christiano Domino Deo nostro, cujus haec dona sunt, gratias ago, domine merito praedicande, sinceriterque charissime ac desiderantissime frater. Quod autem petis, ut litteris te quaeram; ego te affectu quaero, qui", + "candidate_score": 0.635997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_29_31", + "bdc_text": "et liberisZu Bullingers Kindern s. oben Nr. 1838 , Anm. 19 . tuis , quos meis verbis officiose salutes . Raptim , ex collegio nostro Augustiniano , Vgl. oben Nr. 1911 , Anm. 7 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3275", + "psc_text": "(Job. VII, 1)? Proinde quoniam semper, quamdiu es in hoc corpore, necessarium est tibi in oratione dicere quod Dominus docuit, Dimitte nobis debita nostra, sicut et nos dimittimus debitoribus nostris (Matth. VI, 12); memento cito ignoscere, si quis in te peccaverit, et a te veniam postulaverit, ut veraciter possis orare, et peccatis tuis veniam valeas impetrare. Haec Dilectioni quidem tuae festinanter scripsi, quoniam me festinatio perlatoris urgebat. Sed Deo gratias ago, quoniam bono desiderio tuo qualitercumque non defui. Semper te misericordia Dei protegat, domine eximie, et merito insignis atque honorabilis fili. EPISTOLA CXC. Optato demonstrat quid de animae origine certum sit, quid merito vocetur in dubium, satagendumque esse hac in quaestione ut salva sit imprimis fides, qua credimus neminem nasci ex Adam nisi vinculo damnationis obstrictum, neminemque inde liberari nisi renascendo per Christum. Domino beatissimo, et sincera dilectione desiderabili fratri et coepiscopo OPTATO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1.", + "candidate_score": 0.635839, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_13_15", + "bdc_text": "quid statuamus , incertum est . Mater nostra Margaretha Züst. , quemadmodum nosti , propter aetatem mulier est admodum imbecillis et fere semper aegra . Quietiori igitur et tranquilliori indigebat vita , quam ut cum eiusmodi morbis conflictaretur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1818", + "psc_text": "ignorata veritas, postquam praesumptum est quod possit agnosci. 2. Dum in his confabulatio nostra remoratur, unus e multis: Et quis, inquit, est sapientia ad perfectum Christianitatis imbutus, qui ambigua in quibus haereo possit aperire, dubiosque assensus meos vera vel verisimili credulitate firmare? Stupemus tacentes. Tunc in haec sponte prorumpit: Miror utrum mundi Dominus et rector intemeratae feminae corpus impleverit, pertulerit decem mensium longa illa fastidia mater, et tamen virgo enixa sit solemnitate pariendi, et post haec virginitas intacta permanserit. His et alia subnectit: Intra corpusculum vagientis infantiae latet, cui par vix putatur universitas; patitur puerilitatis annos, adolescit, juventute solidatur; tam diu a sedibus suis abest ille regnator, atque ad unum corpusculum totius mundi cura transfertur; deinde in somnos resolvitur, cibo alitur, omnes mortalium sentit affectus; nec ullis competentibus signis tantae majestatis indicia clarescunt, quoniam larvalis illa purgatio, debilium curae, reddita vita defunctis, haec, si et alios cogites, Deo parva sunt.", + "candidate_score": 0.635801, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_12_14", + "bdc_text": "s. HBBW VIII [Nr. 1123 ] 125 , Anm. 4 . quid statuamus , incertum est . Mater nostra Margaretha Züst. , quemadmodum nosti , propter aetatem mulier est admodum imbecillis et fere semper aegra .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1788", + "psc_text": "non possumus, utique nescimus; sed quidquid cogitanti occurrerit, abjicimus, respuimus, improbamus, non hoc esse quod quaerimus novimus, quamvis illud nondum quale sit noverimus. CAPUT XV. 28. Est ergo in nobis quaedam, ut ita dicam, docta ignorantia, sed docta spiritu Dei qui adjuvat infirmitatem nostram. Nam cum dixisset Apostolus, Si autem quod non videmus speramus, per patientiam exspectamus; ibi subjecit: Similiter et Spiritus adjuvat infirmitatem nostram: quid enim oremus, sicut oportet, nescimus; sed ipse Spiritus interpellat pro nobis gemitibus inenarrabilibus. Qui autem scrutatur corda, scit quid Spiritus sapiat, quia secundum Deum interpellat pro sanctis (Rom. VIII, 25-27). Quod non sic est intelligendum, ut existimemus sanctum Spiritum Dei, qui in Trinitate incommutabilis Deus est, et cum Patre et Filio unus Deus, tanquam aliquem qui non sit quod Deus est, interpellare pro sanctis: dictum quippe est, Interpellat pro sanctis, quia interpellare sanctos facit; sicut dictum est, Tentat vos Dominus Deus vester, ut sciat", + "candidate_score": 0.635682, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_6", + "bdc_text": "De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", + "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", + "candidate_score": 0.635443, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_25_27", + "bdc_text": "s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 . mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus . In his autem omnibus sequar non meum , sed tuum consilium .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1806", + "psc_text": "in quo inveniendo noluisti adhibere tortorem. 3. Postremo pro Ecclesiae utilitate missus es. Hoc Ecclesiae catholicae, aut, ut modum dispensationis meae non supergredi videar, hoc Ecclesiae ad Hipponensium-Regiorum dioecesim pertinenti prodesse, hoc expedire contestor. Si non audis amicum petentem, audi episcopum consulentem. Quamvis quoniam christiano loquor, maxime in tali causa, non arroganter dixerim, audire te episcopum convenit jubentem, domine eximie et merito insignis, atque charissime fili. Unde scio quidem causas ecclesiasticas Excellentiae tuae potissimum injunctas, sed quia credo istam curam ad virum clarissimum atque spectabilem proconsulem pertinere, ad eum quoque litteras dedi; quas rego ut ipse illi tradere et allegare, si opus est, non graveris: atque ambos obsecro, ne importunam arbitremini, vel intercessionem, vel suggestionem, vel sollicitudinem nostram; et passiones catholicorum servorum Dei, quae infirmis ad aedificationem spiritualem utiles esse debent, haud reciproca inimicorum, a quibus passi sunt, poena decoloretis, sed potius refracta judiciaria severitate, et vestram fidem, quia filii", + "candidate_score": 0.635436, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_25_27", + "bdc_text": "s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 . mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus . In his autem omnibus sequar non meum , sed tuum consilium .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_247", + "psc_text": "Hos autem non habere, aut omnes non habere fratrem Romanianum scio, per quem prope omnia, quae quibuslibet auribus accommodata scribere potui, studio in nos tuo non apportanda dedi, sed legenda indicavi. Habebat enim jam ille omnia, secumque gestabat: per eum autem prima rescripta transmisi. Credo jam expertam Sanctitatem tuam sagacitate spirituali, quam tibi Dominus tribuit, quid ille vir boni animo gerat, et quae in illo infirmitate pars claudicet. Unde humanitati et charitati tuae tam ipsum quam filium ejus, legisti, ut spero, qua sollicitudine commendaverim, et quanta mihi necessitudine copulati sint. Aedificet eos per te Dominus. Quod ab illo magis petendum est: nam id tu quam velis novi. 8. Adversus Paganos te scribere didici ex fratribus: si quid de tuo pectore meremur, indifferenter mitte ut legamus. Nam pectus tuum tale Domini oraculum est, ut ex eo nobis tam placita, et adversus loquacissimas quaestiones explicatissima dari responsa praesumamus. Libros beatissimi papae Ambrosii", + "candidate_score": 0.635194, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_25_27", + "bdc_text": "s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 . mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus . In his autem omnibus sequar non meum , sed tuum consilium .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_199", + "psc_text": "Jesu Domino nostro; qui nobis multas utilitates et viatica quaedam demonstrati a se itineris, etiam per tuam charitatem non mediocriter ministrare dignatur. CAPUT II. 2. Petimus ergo, et nobiscum petit omnis Africanarum Ecclesiarum studiosa societas, ut interpretandis eorum libris, qui graece Scripturas nostras quam optime tractaverunt, curam atque operam impendere non graveris. Potes enim efficere ut nos quoque habeamus tales illos viros, et unum potissimum, quem tu libentius in tuis litteris sonas. De vertendis autem in latinam linguam sanctis Litteris canonicis laborare te nollem, nisi eo modo quo Job interpretatus es; ut signis adhibitis quid inter hanc tuam et Septuaginta, quorum est gravissima auctoritas, interpretationem distet, appareat. Satis autem nequeo mirari, si aliquid adhuc in hebraeis exemplaribus invenitur, quod tot interpretes illius linguae peritissimos fugerit. Omitto enim Septuaginta, de quorum vel consilii vel spiritus majore concordia, quam si unus homo esset, non audeo in aliquam partem certam ferre sententiam, nisi", + "candidate_score": 0.635093, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_4", + "bdc_text": "Vidisses enim haud dubie si non maiorem , parem tamen voluntatem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1767", + "psc_text": "dare. Illud enim valde magnum est, sed nos ad capiendum parvi et angusti sumus. Ideo nobis dicitur: Dilatamini; ne sitis jugum ducentes cum infidelibus (II Cor. VI, 13, 14). Tanto quippe illud quod valde magnum est, quod nec oculus vidit, quia non est color; nec auris audivit, quia non est sonus; nec in cor hominis ascendit (I Cor. II, 9), quia cor hominis illuc debet ascendere, sumemus capacius, quanto id et fidelius credimus, et speramus firmius, et desideramus ardentius. CAPUT IX. 18. In ipsa ergo fide et spe et charitate continuato desiderio semper oramus. Sed ideo per certa intervalla horarum et temporum etiam verbis rogamus Deum, ut illis rerum signis nos ipsos admoneamus, quantumque in hoc desiderio profecerimus nobis ipsis innotescamus, et ad hoc augendum nos ipsos acrius excitemus. Dignior enim sequetur effectus, quem ferventior praecedit affectus. Ac per hoc et quod ait Apostolus, Sine intermissione orate (I Thess. V,", + "candidate_score": 0.634786, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_6", + "bdc_text": "De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1467", + "psc_text": "me officio salutes peto, et nos visere non graveris. Quod etiam propter rem tuam, quam hic habes, meliorem apud Deum faciendam, non impudenter exposco. Dei misericordia te circumplectatur, et ab omni iniquitate conservet. EPISTOLA CXIII. Cresconium rogat Augustinus ut suae pro Faventio petitionis adjutor sit. Domino dilectissimo, meritoque honorabili et suscipiendo fratri CRESCONIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Si ab ista causa dissimulavero, de qua tuae religioni ecce iterum scribo; non solum Eximietas tua, sed etiam ipse, quisquis ille est, in cujus causa Faventius sic raptus est, merito me culpabit, et recte reprehendet: judicans utique, si etiam ipse ad auxilium Ecclesiae confugisset, si ei simile aliquid accidisset, ita me fuisse ab ejus necessitate et tribulatione dissimulaturum. Deinde, si hominum existimatio contemnenda est, ipsi Domino Deo nostro quid dicam, et quam rationem reddam, si quantum possum non egero pro ejus salute, qui se Ecclesiae, cui servio, tuendum adjuvandumque commisit, domine dilectissime et", + "candidate_score": 0.63124, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_30_32", + "bdc_text": "tuis , quos meis verbis officiose salutes . Raptim , ex collegio nostro Augustiniano , Vgl. oben Nr. 1911 , Anm. 7 . ad 16 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2839", + "psc_text": "tuae, cito de hac re gaudio explebitur cor nostrum, et lingua nostra exsultatione (Psal. CXXV, 2). EPISTOLA CLXXI Excusat formam superioris epistolae ad Maximum datae. Domino beatissimo, et venerabiliter charissimo fratri et coepiscopo PEREGRINO, ALYPIUS et AUGUSTINUS, in Domino salutem. Ad honorabilem fratrem nostrum Maximum litteras dedimus, credentes eum gratanter eas suscepturum: utrum tamen aliquid profecerimus, proxima occasione, quam reperire potueris, dignare rescribere. Sciat sane prolixas epistolas ad familiarissimos nostros, non solum laicos, verum etiam episcopos, sic quomodo ista scripta est, ad eos scribere nos solere, ut et cito scribantur, et charta teneatur commodius cum leguntur, ne forte istum morem nostrum nesciens, factam sibi arbitretur injuriam. FRAGMENTUM EPISTOLAE HACTENUS INEDITAE AUGUSTINI AD MAXIMUM. In Primasii super Apocalypsim Commentariis repertum, libro secundo ad haec verba: Hos septem quin etiam gradus. .. . idem doctor amplissimus Augustinus multis memorat: ad Maximum denique scribens dicit sic: Praeceptis Dei, quae ut bene agamus accepimus", + "candidate_score": 0.630929, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_6", + "bdc_text": "De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4092", + "psc_text": "asseratur, lege etiam illud quod prolixius conscriptum misi Benignitati tuae. Si autem illud tibi non vacat legere, nec mihi vacat frustra verba jactare. Possum tamen, quantum Dominus dederit facultatis, vel dictanti tibi vel scribenti ego quoque vel dictando vel scribendo ad quod volueris respondere. Huic scripturae a me dictatae et relectae ego Augustinus subscripsi. EPISTOLA CCXL. Pascentius Augustinum contumeliose compellat, urgens ut proferat qui se tribus personis sit unus Deus, ad conflictum sub arbitris provocans. Optaveram te, frater dilectissime, pristini erroris tui consilium deponere; nunc miror te in ipso adhuc permanere, sicut epistola quam ad me misisti, clamat. Nam ita est Dignatio tua, sicut sitiens nimio calore accensus, si invenerit aquam coenosam et se inde ingurgitaverit; postea, etiamsi limpidam et frigidam reperiens biberit, non satis proficere potest, quandoquidem coeno semel ejus cor et anima obruitur. Denique, quod pace tua dicam, ita est consilium Praestantiae tuae, sicut arbor curva et nodosa,", + "candidate_score": 0.630791, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_3", + "bdc_text": "Nec est , quod mihi tam doleat , quam quod hactenus est nulla mihi studii mei in te significandi oblata occasio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2718", + "psc_text": "17). Sic enim ad Marcellinum scripsisti: in qua epistola etiam mei commemorationem benevolentissime facere dignatus es, quod hic me haberet in Africa, qui ei ipsam facilius possem explicare sententiam (Sap., epist. 165). Quod si potuissem, non ille hoc abs te tam longe posito inquireret; si tamen id tibi ex Africa scripsit. Nam quando scripserit nescio; lantum scio quod de hoc bene cognoverit cunctationem meam: unde me inconsulto facere voluit. Quanquam etiam si consuleret, magis hortarer, et gratias agerem quod nobis omnibus conferri posset, nisi tu breviter rescribere, quam respondere maluisses: credo ne superfluo laborares, ubi ego essem, quem putabas id optime scire quod ille quaesiverat. Ecce volo ut illa sententia etiam mea sit, sed nondum esse confirmo. 9. Misisti ad me discipulos ut ea doceam quae nondum ipse didici. Doce ergo quod doceam: nam ut doceam multi a me flagitant, eisque me sicut alia multa, et hoc ignorare confiteor: et", + "candidate_score": 0.629434, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_22", + "bdc_text": "Caeterum ego , quia illic non sum , temporum momenta atque inclinationes observare nequeo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3456", + "psc_text": "Nemo potest cognoscere tempora, quae Pater posuit in sua potestate (Act. I, 7). 2. Quod enim in alio loco ait, De die autem illa et hora nemo scit (Matth. XXIV, 36), sunt qui sic accipiunt, ut putent se posse computare tempora; diem vero tantummodo ipsum et horam neminem scire: ubi omitto dicere quemadmodum soleant Scripturae diem vel horam etiam pro tempore ponere. Sed certe illud de ignorantia temporum apertissime dictum est. Nam cum hinc Dominus interrogatus esset a discipulis suis: Nemo, inquit, potest cognoscere tempora, quae Pater posuit in sua potestate. Non enim dixit, Diem, vel, Horam, sed, tempora; quae in brevi spatio non solent diei, sicut dies vel hora, maxime si graecum intueamur eloquium, ex qua lingua in nostram eumdem librum, ubi hoc scriptum est, scimus esse translatum; quamvis latine satis exprimi non potuerit. Ibi enim graece legitur, χρόνους ἢ καιρούς. Nostri autem utrumque hoc verbum tempora appellant, sive", + "candidate_score": 0.629084, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_15", + "bdc_text": "Quietiori igitur et tranquilliori indigebat vita , quam ut cum eiusmodi morbis conflictaretur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1033", + "psc_text": "catholicos manifestos habeamus, damnantes suam pristinam vitam, et miserabilem errorem quo se arbitrabantur pro Ecclesia Dei facere quidquid inquieta temeritate faciebant! qui tamen ad hanc sanitatem non perducerentur, nisi legum istarum quae tibi displicent, vinculis tanquam phrenetici ligarentur. Quid illud alterum genus morbi gravissimi eorum, qui turbulentam quidem audaciam non habebant, sed quadam vetusta socordia premebantur, dicentes nobis, Verum quidem dicitis, non est quod respondeatur; sed durum est nobis traditionem parentum relinquere: nonne salubriter regula temporalium molestiarum excutiendi erant, ut tanquam de somno lethargico emergerent, et in salutem unitatis evigilarent? Quam multi ex ipsis nunc nobiscum gaudentes, pristinum pondus perniciosi sui operis accusant, et fatentur nos sibi molestos esse debuisse, ne tanquam mortifero somno, ita morbo veternosae consuetudinis interirent. 3. At enim quibusdam ista non prosunt. Numquid ideo negligenda est medicina, quia nonnullorum est insanabilis pestilentia? Tu non attendis nisi eos qui ita duri sunt, ut nec istam recipiant disciplinam.", + "candidate_score": 0.628712, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_3", + "bdc_text": "Nec est , quod mihi tam doleat , quam quod hactenus est nulla mihi studii mei in te significandi oblata occasio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2793", + "psc_text": "ne homo, qui cum in uno offenderit fit omnium reus, in multis offendendo ( quia in multis offendimus omnes ) propter magnum aggerem reatus sui minutatim collectum, ad tribunal tanti judicis perveniat, et eam quam non fecit, misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. 21. Multa dixi, quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec, quae tamen approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet; nam quali eloquio explicata sint, non nimis curo; si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere", + "candidate_score": 0.628221, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_30_32", + "bdc_text": "tuis , quos meis verbis officiose salutes . Raptim , ex collegio nostro Augustiniano , Vgl. oben Nr. 1911 , Anm. 7 . ad 16 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1371", + "psc_text": "si hanc autem solvere non potes, parce alienae animae, parce tuae. Aut si me de Feliciano falsum dixisse arguis, exige ut probem; certe si non probavero, tunc fac quod putas. Addo etiam, si non probavero, non sim episcopus communionis meae; si autem probavero, noli esse inimicus salutis tuae. Opto te, domine frater, in pace esse nobiscum. EPISTOLA CVII. Maximus et Theodorus Augustino renuntiantes quid ipsis coram responderit Macrobius ad ipsius litteras. Domino beatissimo et venerabili multumque desiderabili patri AUGUSTINO MAXIMUS et THEODORUS, in Domino salutem. 1. Ex praecepto Sanctitatis tuae ad episcopum Macrobium perreximus; ad quem cum litteras Beatitudinis tuae perferremus, primo negavit se ne eidem legerentur. Deinde aliquando ex nostra suggestione commotus, easdem sibi voluit recitari quibus relectis ait: « Non possum nisi ad me venientes suscipere, et iisdem fidem quam postulaverint dare. » Cum autem a nobis eidem diceretur quid de facto Primiani diceret, dixit se nuper ordinatum", + "candidate_score": 0.628051, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_19_21", + "bdc_text": "Quamvis spem nondum plane abiecerimus omnemZu lesen wäre vielleicht auch omnino. . Nam fieri posset , ut mihi quidem videtur , ut refrigerata mutua illa simultate tandem petitionem nostram senatus vester exaudiret . Hoc igitur in temporis opportunitate situm erit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3566", + "psc_text": "gloria, quando dicetur, Venite, benedicti Patris mei, percipite regnum (Matth. XXV, 34): et tamen tanquam factum fuisset dictum est, quod certo sciebatur futurum. 51. Multo minus mirandum est quod etiam verbis praesentis temporis usus est in eo quod illum identidem dixisse memorasti, Propter spem, quae reposita est nobis, quam ante audistis in verbo veritatis Evangelii, quod advenit in vos, sicut et in omni mundo est fructificans et crescens (Coloss. I, 5, 6), quamvis Evangelium nondum mundum tenebat universum: sed fructificare illud in universo mundo dixit et crescere, ut ita significaret quousque fuisset fructificando et crescendo venturum. Si ergo latet quando Ecclesia fructificante atque crescente universus omnino a mari usque ad mare orbis implebitur, procul dubio latet quando finis erit; ante quippe non erit. CAPUT XIII. 52. Ut autem tibi tanquam sancto homini Dei et sincerissimo fratri aperiam de hac quaestione quid sentiam: error quidem in utroque vitandus est, quantum ab", + "candidate_score": 0.626802, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_19_21", + "bdc_text": "Quamvis spem nondum plane abiecerimus omnemZu lesen wäre vielleicht auch omnino. . Nam fieri posset , ut mihi quidem videtur , ut refrigerata mutua illa simultate tandem petitionem nostram senatus vester exaudiret . Hoc igitur in temporis opportunitate situm erit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3462", + "psc_text": "revelavit sive revelaverit, peto nobiscum communicare digneris, et haec nostra rescripta sic accipere, tanquam hominis, qui mallem quidem eorum quae a me inquisisti, habere scientiam quam ignorantiam; sed quia id nondum potui, magis eligo cautam ignorantiam confiteri, quam falsam scientiam profiteri. EPISTOLA CXCVIII. Hesychius Augustino, significans consideratis divinis testimoniis de saeculi fine videri sibi diem quidem et horam frustra inquiri; attamen cognosci posse ex signis num jam instet tempus adventus Christi, quem ut cito venturum pie exspectari docet. Domino beatissimo, et charitate sincerissima venerando fratri et coepiscopo AUGUSTINO, HESYCHIUS, in Domino salutem. 1. Desideranti et exspectanti mihi sanctus compresbyter noster Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem.", + "candidate_score": 0.626371, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_29_31", + "bdc_text": "et liberisZu Bullingers Kindern s. oben Nr. 1838 , Anm. 19 . tuis , quos meis verbis officiose salutes . Raptim , ex collegio nostro Augustiniano , Vgl. oben Nr. 1911 , Anm. 7 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3752", + "psc_text": "meo nomine, sed etiam fratrum qui mecum sunt, et rogo ut pro nobis concorditer atque instanter oretis. Sit vobiscum Dominus. EPISTOLA CCXV. Augustinus Valentine ejusque monachis, de eodem argumento, simul transmittens ipsis librum de Gratia et Libero Arbitrio. Domino dilectissimo, et in Christi membris honorando fratri VALENTINO, et fratribus qui tecum sunt, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cresconium, Felicem et alium Felicem Dei servos, qui ex vestra congregatione ad nos venerunt, nobiscum egisse Pascha, noverit Charitas vestra. Quos ideo tenuimus aliquanto diutius, ut instructiores ad vos redirent adversus novos haereticos Pelagianos, in quorum errorem cadit qui putat secundum aliqua merita humana dari gratiam Dei, quae sola hominem liberat per Dominum nostrum Jesum Christum. Sed rursum qui putat, quando ad judicium Dominus venerit, non judicari hominem secundum opera sua, qui jam per aetatem uti potuit libero voluntatis arbitrio, nihilominus in errore est. Soli enim parvuli qui nondum habent opera propria vel", + "candidate_score": 0.625287, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_22", + "bdc_text": "Caeterum ego , quia illic non sum , temporum momenta atque inclinationes observare nequeo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_587", + "psc_text": "nobis tantummodo intelligenda traduntur. Non itaque dies observamus et annos et menses et tempora, ne audiamus ab Apostolo: Timeo vos ne forte sine causa laboraverim in vos (Gal. IV, 11). Eos enim culpat qui dicunt: Non proficiscar hodie, quia posterus dies est, aut quia luna sic fertur; vel, Proficiscar ut prospera cedant, quia ita se habet positio siderum: Non agam hoc mense commercium, quia illa stella mihi agit mensem; vel, Agam, quia suscepit mensem: Non plantem hoc anno vineam, quia bissextus est. Non autem quisquam sapiens arbitretur observatores temporum reprehendendos, qui dicunt, Non proficiscar hodie, quia tempestas exorta est; aut, Non navigem, quia adhuc sunt hibernae reliquiae; aut, Tempus seminandi est, quia imbribus autumnalibus terra satiata est; vel si qui forte alii naturales effectus circa motum aeris et humores ad variandas temporum qualitates in siderum ordinatissima conversione notati sunt, de quibus dictum est cum conderentur: Et sint in signis et", + "candidate_score": 0.623306, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_4", + "bdc_text": "Vidisses enim haud dubie si non maiorem , parem tamen voluntatem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2783", + "psc_text": "in aliquo nihil; sic potest dici habere aliam, et aliam non habere, aliam magis, aliam minus habere virtutem. Nam et, Major est in isto charitas, quam in illo, recte possumus dicere; et, Aliqua in isto, nulla in illo, quantum pertinet ad charitatem quae pietas est: et in ipso uno homine quod majorem habeat pudicitiam quam patientiam, et majorem hodie quam heri, si proficit; et adhuc non habeat continentiam, et habeat non parvam misericordiam. 15. Et ut generaliter breviterque complectar quam de virtute habeam notionem, quod ad recte vivendum attinet, virtus est charitas, qua id quod diligendum est diligitur. Haec in aliis major, in aliis minor, in aliis nulla est, plenissima vero quae jam non possit augeri, quamdiu hic homo vivit, est in nemine; quamdiu autem augeri potest, profecto illud quod minus est quam debet, ex vitio est. Ex quo vitio non est justus in terra, qui faciat bonum, et non", + "candidate_score": 0.622154, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_30_32", + "bdc_text": "tuis , quos meis verbis officiose salutes . Raptim , ex collegio nostro Augustiniano , Vgl. oben Nr. 1911 , Anm. 7 . ad 16 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_369", + "psc_text": "sincerissimo charitatis observando atque amplectendo fratri, et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAP. PRIMUM. 1. Habeo gratiam quod pro subscripta salutatione, plenam mihi epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem sumere, tali viro, a quo tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque secularium, curis circumstemur ingentibus; tamen epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare, aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali: quanquam simus in Domino Spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, et taceamus. Et libri quidem, quos de horreo dominico elaborasti, pene totum te nobis exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem tui corporis non vidimus: hoc modo nec ipse te nosti; nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum; et nos eum non mediocriter novimus", + "candidate_score": 0.619947, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_22", + "bdc_text": "Caeterum ego , quia illic non sum , temporum momenta atque inclinationes observare nequeo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3480", + "psc_text": "longe futurus est, cum ipsi Apostoli, tempore quo adhuc erant in carne, dixerint, Novissima hora est (I Joan. II, 18)? quamvis a Domino audierint, Non est vestrum scire tempora. Hoc ergo nesciebant quod nescimus et nos (quantum ad me attinet dico, et eos qui hoc mecum nesciunt); et tamen quibus dictum est, Non est vestrum scire tempora, quae pater posuit in sua potestate (Act. I, 7), diligebant ejus manifestationem, et dabant conservis suis in tempore cibaria, nec percutiebant eos dominando eis, nec luxuriabantur cum amatoribus mundi, dicentes, Moram facit Dominus meus. 2. Alia est ergo ignorantia temporum, alia labes morum amorque vitiorum. Nam et apostolus Paulus quando dicebat, Non cito moveamini mente, neque terreamini, sive per verbum sive per epistolam, tanquam per nos missam, quasi instet dies Domini (II Thess. II, 2); nolebat utique ut crederent eis qui jam propinquare Domini arbitrabantur adventum: nec tamen volebat ut, tanquam servus ille,", + "candidate_score": 0.619849, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_22", + "bdc_text": "Caeterum ego , quia illic non sum , temporum momenta atque inclinationes observare nequeo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3502", + "psc_text": "graveris exponere quomodo dixeris neminem posse temporum mensuras colligere; ne forte et hoc mihi videatur quod etiam Charitati tuae, et frustra quilibet nostrum instrui exspectet ab altero. Cum hoc enim dixisses, deinde subdidisti et aisti: Evangelium quidem dicit, « De die et hora nemo scit » (Matth. XXIV, 36): ego autem, inquis, pro possibilitate intellectus mei dico, neque mensem neque annum adventus ipsius sciri posse. Ita enim hoc videtur sonare, tanquam non possit sciri quo anno venturus sit, sed possit sciri qua hebdomade annorum, vel qua decade; tanquam dici possit atque definiri intra illos vel illos septem annos, aut intra illos vel illos decem annos. Quod si ne hoc quidem comprehendi potest, quaero utrum sic saltem possit definiri tempus adventus ejus, ut cum venturum esse dicamus intra istos, verbi gratia, quinquaginta vel centum annos, vel quotlibet seu majoris numeri seu minoris annorum, sed in quo eorum, nos ignorare. Hoc si", + "candidate_score": 0.61158, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_26", + "bdc_text": "mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_198", + "psc_text": "oculis ejus. Non enim animo me atque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixerit, concordia duntaxat et familiaritate fidissima, non meritis quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus communione spiritus quo in unum nectimur, deinde illius ex ore jam diligis; nequaquam impudenter quasi aliquis ignotus commendo Germanitati tuae fratrem Profuturum, quem nostris conatibus, deinde adjutorio tuo vere profuturum speramus; nisi forte quod talis est, ut ipse tibi per eum fiam commendatior, quam ille per me. Hactenus fortasse scribere debuerim, si esse vellem epistolarum solemnium more contentus; sed scatet animus in loquelas communicandas tecum de studiis nostris, quae habemus in Christo Jesu Domino nostro; qui nobis multas utilitates et viatica quaedam demonstrati a se itineris, etiam per tuam charitatem non mediocriter ministrare dignatur. CAPUT II. 2. Petimus ergo, et nobiscum petit omnis Africanarum Ecclesiarum studiosa societas, ut interpretandis eorum libris, qui graece Scripturas nostras quam optime tractaverunt, curam atque operam impendere", + "candidate_score": 0.609044, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_26", + "bdc_text": "mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1473", + "psc_text": "miseram, noluit ut eum saltem videret. Alio die misi litteras, petens ut ei concederetur quod jussit in causis talibus Imperator, id est ut Actis municipalibus interrogarentur qui praecepti fuerint exhibendi, utrum velint in ea civitate sub custodia moderata triginta dies agere, ut rem suam ordinent vel praeparent sumptus: id utique existimans quod per dies ipsos possemus fortasse causam ejus amica disceptatione finire. Jam vero cum illo Officiali profectus ductus est: sed metus est ne forte ad Consularis perductus officium, mali aliquid patiatur. Habet enim causam cum homine pecuniosissimo, quamvis judicis integritas fama clarissima praedicetur. Ne quid tamen apud Officium pecunia praevaleat, peto Sanctitatem tuam, domine dilectissime et venerabilis frater, ut honorabili nobisque charissimo Consulari digneris tradere litteras meas, et has ei legere; quia bis eamdem causam insinuare necessarium non esse arbitratus sum; et ejus causae differat audientiam, quoniam nescio utrum in ea nocens an innocens sit. Et quod circa eumdem", + "candidate_score": 0.607839, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_20", + "bdc_text": "Nam fieri posset , ut mihi quidem videtur , ut refrigerata mutua illa simultate tandem petitionem nostram senatus vester exaudiret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3982", + "psc_text": "Cum autem ibi me inveneris, ora pro me ne deficiam, sed perficiar; ora fili, ora. Sentio quid dicam, scio quid petam; non tibi videatur indignum, et quasi ultra merita tua: fraudabis me magno adjutorio, si non feceris. Non solum tu, sed etiam omnes qui ex ore tuo dilexerint, orate pro me: hoc eis me petivisse indica, et si multum nobis tribuitis, jussisse nos existimate quod petimus, et tamen date petentibus, vel obtemperate jubentibus. Orate pro nobis. Lege Litteras divinas, et invenies ipsos arietes nostros Apostolos petiisse hoc a filiis suis, sive praecepisse auditoribus suis. Ego certe quoniam hoc a me petiisti pro te, quantum faciam, videt qui exaudiat, qui videbat quia et ante faciebam: sed redde etiam in hac re dilectionis vicem. Praepositi vestri sumus; grex Dei estis: considerate et videte pericula nostra majora esse quam vestra, et orate pro nobis. Hoc enim et nobis condecet et vobis, ut bonam", + "candidate_score": 0.603229, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf026", + "work_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae", + "max_score": 0.685822, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_22_24", + "bdc_text": "Caeterum ego , quia illic non sum , temporum momenta atque inclinationes observare nequeo . Proinde obsecro te , mi Bullingere , quam primum censebis posse nos aliquid efficere ac impetrare , significa mihi . Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ;", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae_window_9", + "psc_text": "fratribus. An nescitis quia iniqui regnum Dei non possidebunt (I Cor. VI, 8) ? Sed nobis ista sufficiat dicere tibi, quod Deo dignum existimas adimple. Post haec autem precari tuam sanctitatem non desino, ut pro me intercessor apud Dominum existas, ut, quia meo vitio lapsus sum, per te remissionem consequar peccatorum. EPISTOLA II. ISIDORI BRAULIONI ARCHIDIACONO. In Christo charissimo, et dilectissimo filio, Braulioni archidiacono, Isidorus. 1. Dum amici litteras, charissime fili, suscipis, eas pro amico amplecti non moreris. Ipsa est enim secunda inter absentes consolatio, ut si non est praesens qui diligitur, pro eo litterae amplexentur. Direximus tibi annulum propter nostrum animum, et pallium pro amicitiarum nostrarum amictu, unde antiquitas hoc traxit vocabulum. Ora igitur pro me, inspiret tibi Dominus ut merear adhuc in vita videre te. Et quem moestificasti abeundo, aliquando iterum laetifices te praesentando. Quaternionem regularum per Maurentionem primicerium direximus. De caetero autem opto tuam semper cognoscere salutem,", + "candidate_score": 0.685822, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_23_25", + "bdc_text": "Proinde obsecro te , mi Bullingere , quam primum censebis posse nos aliquid efficere ac impetrare , significa mihi . Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ; s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae_window_9", + "psc_text": "fratribus. An nescitis quia iniqui regnum Dei non possidebunt (I Cor. VI, 8) ? Sed nobis ista sufficiat dicere tibi, quod Deo dignum existimas adimple. Post haec autem precari tuam sanctitatem non desino, ut pro me intercessor apud Dominum existas, ut, quia meo vitio lapsus sum, per te remissionem consequar peccatorum. EPISTOLA II. ISIDORI BRAULIONI ARCHIDIACONO. In Christo charissimo, et dilectissimo filio, Braulioni archidiacono, Isidorus. 1. Dum amici litteras, charissime fili, suscipis, eas pro amico amplecti non moreris. Ipsa est enim secunda inter absentes consolatio, ut si non est praesens qui diligitur, pro eo litterae amplexentur. Direximus tibi annulum propter nostrum animum, et pallium pro amicitiarum nostrarum amictu, unde antiquitas hoc traxit vocabulum. Ora igitur pro me, inspiret tibi Dominus ut merear adhuc in vita videre te. Et quem moestificasti abeundo, aliquando iterum laetifices te praesentando. Quaternionem regularum per Maurentionem primicerium direximus. De caetero autem opto tuam semper cognoscere salutem,", + "candidate_score": 0.68236, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_22_24", + "bdc_text": "Caeterum ego , quia illic non sum , temporum momenta atque inclinationes observare nequeo . Proinde obsecro te , mi Bullingere , quam primum censebis posse nos aliquid efficere ac impetrare , significa mihi . Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ;", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae_window_10", + "psc_text": "nostrum animum, et pallium pro amicitiarum nostrarum amictu, unde antiquitas hoc traxit vocabulum. Ora igitur pro me, inspiret tibi Dominus ut merear adhuc in vita videre te. Et quem moestificasti abeundo, aliquando iterum laetifices te praesentando. Quaternionem regularum per Maurentionem primicerium direximus. De caetero autem opto tuam semper cognoscere salutem, dilectissime mi domine, et charissime fili. EPISTOLA III. ISIDORI BRAULIONI ARCHIDIACONO. 562 In Christo charissimo et dilectissimo fratri Braulioni archidiacono Isidorus. 1. Quia non valeo te frui oculis carnis, perfruar saltem alloquiis, ut ipsa amici sit consolatio incolumem litteris cognoscere quem cupio videre. Utrumque bonum esset, si liceret; sed vel mente de te reficiar, si corporali obtutu non valeo. Dum pariter essemus, postulavi te, ut mihi decadem sextam sancti Augustini transmitteres; posco ut quoquomodo me cognitum ei facias. 2. Misimus vobis Synonymorum libellum, non pro id quod alicujus utilitatis sit, sed quia eum volueras. Commendo autem hunc puerum, commendo et", + "candidate_score": 0.675261, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_1_3", + "bdc_text": "Quam animo sis erga me , Bullingere colendissime , non benevolo modo , sed et humano , cum alias tum nuper , quum apud vos Tiguri essem , Der Besuch erfolgte wahrscheinlich , nachdem Johannes Hospinian um Hilfe für seinen Bruder Christian gebeten hatte ( oben Nr. 1911 ) , also zwischen Mitte Mai und der Abfassung des vorliegenden Briefs Mitte August 1544 . satis pulchre declarasti . Nec est , quod mihi tam doleat , quam quod hactenus est nulla mihi studii mei in te significandi oblata occasio .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae_window_10", + "psc_text": "nostrum animum, et pallium pro amicitiarum nostrarum amictu, unde antiquitas hoc traxit vocabulum. Ora igitur pro me, inspiret tibi Dominus ut merear adhuc in vita videre te. Et quem moestificasti abeundo, aliquando iterum laetifices te praesentando. Quaternionem regularum per Maurentionem primicerium direximus. De caetero autem opto tuam semper cognoscere salutem, dilectissime mi domine, et charissime fili. EPISTOLA III. ISIDORI BRAULIONI ARCHIDIACONO. 562 In Christo charissimo et dilectissimo fratri Braulioni archidiacono Isidorus. 1. Quia non valeo te frui oculis carnis, perfruar saltem alloquiis, ut ipsa amici sit consolatio incolumem litteris cognoscere quem cupio videre. Utrumque bonum esset, si liceret; sed vel mente de te reficiar, si corporali obtutu non valeo. Dum pariter essemus, postulavi te, ut mihi decadem sextam sancti Augustini transmitteres; posco ut quoquomodo me cognitum ei facias. 2. Misimus vobis Synonymorum libellum, non pro id quod alicujus utilitatis sit, sed quia eum volueras. Commendo autem hunc puerum, commendo et", + "candidate_score": 0.672362, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_23_25", + "bdc_text": "Proinde obsecro te , mi Bullingere , quam primum censebis posse nos aliquid efficere ac impetrare , significa mihi . Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ; s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae_window_10", + "psc_text": "nostrum animum, et pallium pro amicitiarum nostrarum amictu, unde antiquitas hoc traxit vocabulum. Ora igitur pro me, inspiret tibi Dominus ut merear adhuc in vita videre te. Et quem moestificasti abeundo, aliquando iterum laetifices te praesentando. Quaternionem regularum per Maurentionem primicerium direximus. De caetero autem opto tuam semper cognoscere salutem, dilectissime mi domine, et charissime fili. EPISTOLA III. ISIDORI BRAULIONI ARCHIDIACONO. 562 In Christo charissimo et dilectissimo fratri Braulioni archidiacono Isidorus. 1. Quia non valeo te frui oculis carnis, perfruar saltem alloquiis, ut ipsa amici sit consolatio incolumem litteris cognoscere quem cupio videre. Utrumque bonum esset, si liceret; sed vel mente de te reficiar, si corporali obtutu non valeo. Dum pariter essemus, postulavi te, ut mihi decadem sextam sancti Augustini transmitteres; posco ut quoquomodo me cognitum ei facias. 2. Misimus vobis Synonymorum libellum, non pro id quod alicujus utilitatis sit, sed quia eum volueras. Commendo autem hunc puerum, commendo et", + "candidate_score": 0.669233, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_4_6", + "bdc_text": "Vidisses enim haud dubie si non maiorem , parem tamen voluntatem . Ego tibi ( ut debeo ) pro honore , quem primo colloquio amicissimo , deinde gratissimo convivio exhibuisti , gratias et ago et habeo immortales daturus operam , ut , si qua tibi in re gratificatus fuero , nihil in officio studioque operae meae desiderare possis . De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae_window_45", + "psc_text": "data mihi scribendi optio, quia peccatis meis ingruentibus non modo sterilitatis vel inopiae malo, verum etiam luis et hostilitatis, quominus inquirerem, horribili sum praepeditus incursu. 2. Nunc autem etsi mille necessitatibus, mille curis attritus, post longum miseriae tempus, veluti ab improbi soporis, ut ita 575 dixerim, gravedine suscitatus, istius meae suggestionis affatibus dependere praesumo salutis obsequium, et cordis et corporis humilitate prostratus, imprecans excellentissimam tuae beatitudinis potestatem, ut peculiarem famulum, quem pio illo sacrae dignationis intuitu semper habuisti susceptum, usque in finem habere jubeas commendatum. 3. Nam et ego (Christus novit) gravi dolore discrucior, quod, emenso tempore tam prolixo, vel nunc vestrum non mereor videre conspectum, sed spero in illum qui non obliviscitur misereri, nec repellit in finem, quia exaudiet precem pauperis, et vestro me miserum repraesentabit aspectui. Suggero sane, et omnimoda supplicatione deposco, ut librum Etymologiarum, quem jam, favente Domino, audivimus consummatum, promissionis vestrae memores, servo vestro dirigere jubeatis,", + "candidate_score": 0.667807, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_24", + "bdc_text": "Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ;", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae_window_9", + "psc_text": "fratribus. An nescitis quia iniqui regnum Dei non possidebunt (I Cor. VI, 8) ? Sed nobis ista sufficiat dicere tibi, quod Deo dignum existimas adimple. Post haec autem precari tuam sanctitatem non desino, ut pro me intercessor apud Dominum existas, ut, quia meo vitio lapsus sum, per te remissionem consequar peccatorum. EPISTOLA II. ISIDORI BRAULIONI ARCHIDIACONO. In Christo charissimo, et dilectissimo filio, Braulioni archidiacono, Isidorus. 1. Dum amici litteras, charissime fili, suscipis, eas pro amico amplecti non moreris. Ipsa est enim secunda inter absentes consolatio, ut si non est praesens qui diligitur, pro eo litterae amplexentur. Direximus tibi annulum propter nostrum animum, et pallium pro amicitiarum nostrarum amictu, unde antiquitas hoc traxit vocabulum. Ora igitur pro me, inspiret tibi Dominus ut merear adhuc in vita videre te. Et quem moestificasti abeundo, aliquando iterum laetifices te praesentando. Quaternionem regularum per Maurentionem primicerium direximus. De caetero autem opto tuam semper cognoscere salutem,", + "candidate_score": 0.662762, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_1_3", + "bdc_text": "Quam animo sis erga me , Bullingere colendissime , non benevolo modo , sed et humano , cum alias tum nuper , quum apud vos Tiguri essem , Der Besuch erfolgte wahrscheinlich , nachdem Johannes Hospinian um Hilfe für seinen Bruder Christian gebeten hatte ( oben Nr. 1911 ) , also zwischen Mitte Mai und der Abfassung des vorliegenden Briefs Mitte August 1544 . satis pulchre declarasti . Nec est , quod mihi tam doleat , quam quod hactenus est nulla mihi studii mei in te significandi oblata occasio .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae_window_61", + "psc_text": "hic suggessimus, quam etiam de his quae supra questi sumus, eloquio vestro per eum illustrari mereamur. EPISTOLA XIII. ISIDORI BRAULIONI EPISCOPO. Domino meo et Dei servo Braulioni episcopo Isidorus. 1. Tuae sanctitatis epistolae me in urbe Toletana invenerunt. Nam permotus fueram causa concilii. Sed quamvis jussio principis in itinere positum remeare me admonuisset, ego tamen, quia propinquior eram praesentiae ipsius quam regressioni, malui potius cursum itineris non intercludere. Veni ad praesentiam principis, inveni praesentem diaconum tuum, per eum eloquia tua suscipiens, amplexus sum, et legi, et de salute tua Deo gratias egi; desiderio omni desiderans, quamvis debilis atque fessus, fiduciam tamen habens per Christum in hac vita videndi te, quia spes non confunditur per charitatem, quae diffusa est in cordibus nostris. 2. Codicem Etymologiarum cum aliis Codicibus de itinere transmisi, et licet inemendatum prae invalitudine, tamen tibi modo ad emendandum statueram offerre, si ad destinatum concilii locum 581 pervenissem. De", + "candidate_score": 0.662571, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_0_2", + "bdc_text": "S [alutem ] p[lurimam ] d[ico ] . Quam animo sis erga me , Bullingere colendissime , non benevolo modo , sed et humano , cum alias tum nuper , quum apud vos Tiguri essem , Der Besuch erfolgte wahrscheinlich , nachdem Johannes Hospinian um Hilfe für seinen Bruder Christian gebeten hatte ( oben Nr. 1911 ) , also zwischen Mitte Mai und der Abfassung des vorliegenden Briefs Mitte August 1544 . satis pulchre declarasti .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae_window_10", + "psc_text": "nostrum animum, et pallium pro amicitiarum nostrarum amictu, unde antiquitas hoc traxit vocabulum. Ora igitur pro me, inspiret tibi Dominus ut merear adhuc in vita videre te. Et quem moestificasti abeundo, aliquando iterum laetifices te praesentando. Quaternionem regularum per Maurentionem primicerium direximus. De caetero autem opto tuam semper cognoscere salutem, dilectissime mi domine, et charissime fili. EPISTOLA III. ISIDORI BRAULIONI ARCHIDIACONO. 562 In Christo charissimo et dilectissimo fratri Braulioni archidiacono Isidorus. 1. Quia non valeo te frui oculis carnis, perfruar saltem alloquiis, ut ipsa amici sit consolatio incolumem litteris cognoscere quem cupio videre. Utrumque bonum esset, si liceret; sed vel mente de te reficiar, si corporali obtutu non valeo. Dum pariter essemus, postulavi te, ut mihi decadem sextam sancti Augustini transmitteres; posco ut quoquomodo me cognitum ei facias. 2. Misimus vobis Synonymorum libellum, non pro id quod alicujus utilitatis sit, sed quia eum volueras. Commendo autem hunc puerum, commendo et", + "candidate_score": 0.660268, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_1", + "bdc_text": "Quam animo sis erga me , Bullingere colendissime , non benevolo modo , sed et humano , cum alias tum nuper , quum apud vos Tiguri essem , Der Besuch erfolgte wahrscheinlich , nachdem Johannes Hospinian um Hilfe für seinen Bruder Christian gebeten hatte ( oben Nr. 1911 ) , also zwischen Mitte Mai und der Abfassung des vorliegenden Briefs Mitte August 1544 .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae_window_10", + "psc_text": "nostrum animum, et pallium pro amicitiarum nostrarum amictu, unde antiquitas hoc traxit vocabulum. Ora igitur pro me, inspiret tibi Dominus ut merear adhuc in vita videre te. Et quem moestificasti abeundo, aliquando iterum laetifices te praesentando. Quaternionem regularum per Maurentionem primicerium direximus. De caetero autem opto tuam semper cognoscere salutem, dilectissime mi domine, et charissime fili. EPISTOLA III. ISIDORI BRAULIONI ARCHIDIACONO. 562 In Christo charissimo et dilectissimo fratri Braulioni archidiacono Isidorus. 1. Quia non valeo te frui oculis carnis, perfruar saltem alloquiis, ut ipsa amici sit consolatio incolumem litteris cognoscere quem cupio videre. Utrumque bonum esset, si liceret; sed vel mente de te reficiar, si corporali obtutu non valeo. Dum pariter essemus, postulavi te, ut mihi decadem sextam sancti Augustini transmitteres; posco ut quoquomodo me cognitum ei facias. 2. Misimus vobis Synonymorum libellum, non pro id quod alicujus utilitatis sit, sed quia eum volueras. Commendo autem hunc puerum, commendo et", + "candidate_score": 0.654611, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_0_2", + "bdc_text": "S [alutem ] p[lurimam ] d[ico ] . Quam animo sis erga me , Bullingere colendissime , non benevolo modo , sed et humano , cum alias tum nuper , quum apud vos Tiguri essem , Der Besuch erfolgte wahrscheinlich , nachdem Johannes Hospinian um Hilfe für seinen Bruder Christian gebeten hatte ( oben Nr. 1911 ) , also zwischen Mitte Mai und der Abfassung des vorliegenden Briefs Mitte August 1544 . satis pulchre declarasti .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae_window_61", + "psc_text": "hic suggessimus, quam etiam de his quae supra questi sumus, eloquio vestro per eum illustrari mereamur. EPISTOLA XIII. ISIDORI BRAULIONI EPISCOPO. Domino meo et Dei servo Braulioni episcopo Isidorus. 1. Tuae sanctitatis epistolae me in urbe Toletana invenerunt. Nam permotus fueram causa concilii. Sed quamvis jussio principis in itinere positum remeare me admonuisset, ego tamen, quia propinquior eram praesentiae ipsius quam regressioni, malui potius cursum itineris non intercludere. Veni ad praesentiam principis, inveni praesentem diaconum tuum, per eum eloquia tua suscipiens, amplexus sum, et legi, et de salute tua Deo gratias egi; desiderio omni desiderans, quamvis debilis atque fessus, fiduciam tamen habens per Christum in hac vita videndi te, quia spes non confunditur per charitatem, quae diffusa est in cordibus nostris. 2. Codicem Etymologiarum cum aliis Codicibus de itinere transmisi, et licet inemendatum prae invalitudine, tamen tibi modo ad emendandum statueram offerre, si ad destinatum concilii locum 581 pervenissem. De", + "candidate_score": 0.654168, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_3_5", + "bdc_text": "Nec est , quod mihi tam doleat , quam quod hactenus est nulla mihi studii mei in te significandi oblata occasio . Vidisses enim haud dubie si non maiorem , parem tamen voluntatem . Ego tibi ( ut debeo ) pro honore , quem primo colloquio amicissimo , deinde gratissimo convivio exhibuisti , gratias et ago et habeo immortales daturus operam , ut , si qua tibi in re gratificatus fuero , nihil in officio studioque operae meae desiderare possis .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae_window_45", + "psc_text": "data mihi scribendi optio, quia peccatis meis ingruentibus non modo sterilitatis vel inopiae malo, verum etiam luis et hostilitatis, quominus inquirerem, horribili sum praepeditus incursu. 2. Nunc autem etsi mille necessitatibus, mille curis attritus, post longum miseriae tempus, veluti ab improbi soporis, ut ita 575 dixerim, gravedine suscitatus, istius meae suggestionis affatibus dependere praesumo salutis obsequium, et cordis et corporis humilitate prostratus, imprecans excellentissimam tuae beatitudinis potestatem, ut peculiarem famulum, quem pio illo sacrae dignationis intuitu semper habuisti susceptum, usque in finem habere jubeas commendatum. 3. Nam et ego (Christus novit) gravi dolore discrucior, quod, emenso tempore tam prolixo, vel nunc vestrum non mereor videre conspectum, sed spero in illum qui non obliviscitur misereri, nec repellit in finem, quia exaudiet precem pauperis, et vestro me miserum repraesentabit aspectui. Suggero sane, et omnimoda supplicatione deposco, ut librum Etymologiarum, quem jam, favente Domino, audivimus consummatum, promissionis vestrae memores, servo vestro dirigere jubeatis,", + "candidate_score": 0.653669, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_5_7", + "bdc_text": "Ego tibi ( ut debeo ) pro honore , quem primo colloquio amicissimo , deinde gratissimo convivio exhibuisti , gratias et ago et habeo immortales daturus operam , ut , si qua tibi in re gratificatus fuero , nihil in officio studioque operae meae desiderare possis . De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl . oben Nr. 1911 mit Anm. 4. .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae_window_48", + "psc_text": "Dei servo Braulioni episcopo Isidorus. 1. Quia te incolumem cognovi, gratias Christo egi; et utinam 576 cujus cognovi salutem in hoc corpore aspicerem et visionem! Quid autem mihi evenit pro peccatis meis, manifestabo, quia non fui dignus tua perlegere eloquia, statim ut accepi pittatium tuum, puer regius ad me venit, dedi cubiculario meo illud pittatium; et confestim ambulavi ad principem, ut postea perlegerem et rescriberem. 2. Reversus e palatio regis, non solum scripta tua non inveni, sed etiam quidquid aliud in chartis fuit periit. Et idcirco, scit Dominus, luxi meritum meum, quia non perlegi eloquium tuum, sed rogo ut quaecunque occasio venerit, rescribe mihi. Et gratiam verbi tui non auferas, ut quod ex meo delicto perdidi, iterum gratia tua recipiam. Et manu sua. Ora pro nobis, beatissime domine. EPISTOLA XII BRAULIONIS EPISCOPI ISIDORO. Domino meo et vere domino, Christique electo, Isidoro episcoporum summo, Braulio servus inutilis sanctorum Dei. 1. Solet", + "candidate_score": 0.653358, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_5_7", + "bdc_text": "Ego tibi ( ut debeo ) pro honore , quem primo colloquio amicissimo , deinde gratissimo convivio exhibuisti , gratias et ago et habeo immortales daturus operam , ut , si qua tibi in re gratificatus fuero , nihil in officio studioque operae meae desiderare possis . De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl . oben Nr. 1911 mit Anm. 4. .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae_window_45", + "psc_text": "data mihi scribendi optio, quia peccatis meis ingruentibus non modo sterilitatis vel inopiae malo, verum etiam luis et hostilitatis, quominus inquirerem, horribili sum praepeditus incursu. 2. Nunc autem etsi mille necessitatibus, mille curis attritus, post longum miseriae tempus, veluti ab improbi soporis, ut ita 575 dixerim, gravedine suscitatus, istius meae suggestionis affatibus dependere praesumo salutis obsequium, et cordis et corporis humilitate prostratus, imprecans excellentissimam tuae beatitudinis potestatem, ut peculiarem famulum, quem pio illo sacrae dignationis intuitu semper habuisti susceptum, usque in finem habere jubeas commendatum. 3. Nam et ego (Christus novit) gravi dolore discrucior, quod, emenso tempore tam prolixo, vel nunc vestrum non mereor videre conspectum, sed spero in illum qui non obliviscitur misereri, nec repellit in finem, quia exaudiet precem pauperis, et vestro me miserum repraesentabit aspectui. Suggero sane, et omnimoda supplicatione deposco, ut librum Etymologiarum, quem jam, favente Domino, audivimus consummatum, promissionis vestrae memores, servo vestro dirigere jubeatis,", + "candidate_score": 0.652306, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_5_7", + "bdc_text": "Ego tibi ( ut debeo ) pro honore , quem primo colloquio amicissimo , deinde gratissimo convivio exhibuisti , gratias et ago et habeo immortales daturus operam , ut , si qua tibi in re gratificatus fuero , nihil in officio studioque operae meae desiderare possis . De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl . oben Nr. 1911 mit Anm. 4. .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae_window_10", + "psc_text": "nostrum animum, et pallium pro amicitiarum nostrarum amictu, unde antiquitas hoc traxit vocabulum. Ora igitur pro me, inspiret tibi Dominus ut merear adhuc in vita videre te. Et quem moestificasti abeundo, aliquando iterum laetifices te praesentando. Quaternionem regularum per Maurentionem primicerium direximus. De caetero autem opto tuam semper cognoscere salutem, dilectissime mi domine, et charissime fili. EPISTOLA III. ISIDORI BRAULIONI ARCHIDIACONO. 562 In Christo charissimo et dilectissimo fratri Braulioni archidiacono Isidorus. 1. Quia non valeo te frui oculis carnis, perfruar saltem alloquiis, ut ipsa amici sit consolatio incolumem litteris cognoscere quem cupio videre. Utrumque bonum esset, si liceret; sed vel mente de te reficiar, si corporali obtutu non valeo. Dum pariter essemus, postulavi te, ut mihi decadem sextam sancti Augustini transmitteres; posco ut quoquomodo me cognitum ei facias. 2. Misimus vobis Synonymorum libellum, non pro id quod alicujus utilitatis sit, sed quia eum volueras. Commendo autem hunc puerum, commendo et", + "candidate_score": 0.651937, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_1", + "bdc_text": "Quam animo sis erga me , Bullingere colendissime , non benevolo modo , sed et humano , cum alias tum nuper , quum apud vos Tiguri essem , Der Besuch erfolgte wahrscheinlich , nachdem Johannes Hospinian um Hilfe für seinen Bruder Christian gebeten hatte ( oben Nr. 1911 ) , also zwischen Mitte Mai und der Abfassung des vorliegenden Briefs Mitte August 1544 .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae_window_61", + "psc_text": "hic suggessimus, quam etiam de his quae supra questi sumus, eloquio vestro per eum illustrari mereamur. EPISTOLA XIII. ISIDORI BRAULIONI EPISCOPO. Domino meo et Dei servo Braulioni episcopo Isidorus. 1. Tuae sanctitatis epistolae me in urbe Toletana invenerunt. Nam permotus fueram causa concilii. Sed quamvis jussio principis in itinere positum remeare me admonuisset, ego tamen, quia propinquior eram praesentiae ipsius quam regressioni, malui potius cursum itineris non intercludere. Veni ad praesentiam principis, inveni praesentem diaconum tuum, per eum eloquia tua suscipiens, amplexus sum, et legi, et de salute tua Deo gratias egi; desiderio omni desiderans, quamvis debilis atque fessus, fiduciam tamen habens per Christum in hac vita videndi te, quia spes non confunditur per charitatem, quae diffusa est in cordibus nostris. 2. Codicem Etymologiarum cum aliis Codicibus de itinere transmisi, et licet inemendatum prae invalitudine, tamen tibi modo ad emendandum statueram offerre, si ad destinatum concilii locum 581 pervenissem. De", + "candidate_score": 0.647815, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_30_32", + "bdc_text": "tuis , quos meis verbis officiose salutes . Raptim , ex collegio nostro Augustiniano , Vgl. oben Nr. 1911 , Anm. 7 . ad 16 .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae_window_11", + "psc_text": "mente de te reficiar, si corporali obtutu non valeo. Dum pariter essemus, postulavi te, ut mihi decadem sextam sancti Augustini transmitteres; posco ut quoquomodo me cognitum ei facias. 2. Misimus vobis Synonymorum libellum, non pro id quod alicujus utilitatis sit, sed quia eum volueras. Commendo autem hunc puerum, commendo et memetipsum, ut ores pro me misero, quia valde langueo et infirmitatibus carnis, et culpa mentis. In utroque tuum praesidium posco, quia per me nihil mereor; de caetero pete ut dum vita comite portitori ad nos regredi fuerit opportunitas, vestris nos jubeatis laetificare eloquiis. EPISTOLA IV. ISIDORI MASSONAE EPISCOPO. 563 Domino sancto meritisque beato Massonae episcopo Isidorus. 1. Veniente ad nos famulo vestro viro religioso Nicetio, litteras honorificentiae vestrae nobis detulit, in quibus agnitio salutis vestrae nihilominus perpatuit maxime per eum portitorem, cujus lingua epistola vivens erat. Unde pro salute vestra gratiarum actionibus Deo nostro repensis, in quantum valuit mediocritas nostra", + "candidate_score": 0.636176, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Epistolae", + "max_score": 0.68341, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_22_24", + "bdc_text": "Caeterum ego , quia illic non sum , temporum momenta atque inclinationes observare nequeo . Proinde obsecro te , mi Bullingere , quam primum censebis posse nos aliquid efficere ac impetrare , significa mihi . Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1182", + "psc_text": "πίστεως ἀνήκειν δοκιμάσει, ἐμῷ ὀνόματι τῇ ὑμετέρᾳ εὐσεβείᾳ θαῤῥῶν ὑποβάλλει· ἐπειδὴ ὁμολογουμένως ἐπίσταμαι εἰς πά��των τούτων διόρθωσιν καὶ ἐκδίκησιν, τοῦ Θεοῦ ἐπιτρέποντος, ὑμᾶς ἐπαρκεῖν. EPISTOLA CXVI. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. I. Pro vigore fidei et sanctionibus contra rebelles monachos editis gratias agit. --II. Se ad Chalcedonenses episcopos litteras dedisse consensus sui testes. LEO episcopus PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Quamvis nullas nunc litteras tuae pietatis acceperim, scribente tamen gloriosissimo principe, non aliter dignatione ipsius sum gavisus, quam si mihi etiam tuae serenitatis redderentur alloquia. Unde consuetudinem debiti a me officii oportuit custodiri, qua me significarem clementiae vestrae salute gaudere, et incessabilibus a Deo precibus postulare ut vos, et Romanae reipublicae, et catholicae Ecclesiae in omni prosperitate conservet. De vigore autem fidei vestrae, qua indesinenter Domino sacrificium laudis offertis, quantas Deo gratias agam, enarrare non valeo: quoniam principibus temporis nostri non 1207 solum potentiam regiam, sed etiam sacerdotalem cognoscimus inesse doctrinam. Indicante", + "candidate_score": 0.68341, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_22_24", + "bdc_text": "Caeterum ego , quia illic non sum , temporum momenta atque inclinationes observare nequeo . Proinde obsecro te , mi Bullingere , quam primum censebis posse nos aliquid efficere ac impetrare , significa mihi . Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_945", + "psc_text": "provinciis evocari, mox tamen ut mihi pietatis vestrae scripta sunt tradita, et Bonifacium de compresbyteris meis ab Urbe direxerim, et de episcopis fratrem meum Paschasinum de Sicilia fecerim navigare, qui vicem meam sufficienter implerent, datis per eosdem epistolis ad eos qui legationem ante susceperant, ut ipsi quoque praedictis ad implendas partes meae praesentiae jungerentur, gloriosissime imperator. Unde quamvis nimis arctus dies synodo fuerit constitutus, spero tamen affuturum Dei omnipotentis auxilium, quo omnes valeant ad praefinitum tempus occurrere, et unanimiter cum sanctae fraternitatis assensu, quae universali Ecclesiae congruant definire. Compressa enim vel remota inquietudine ac pravitate paucorum, facile firmabitur probanda concordia, si in eam fidem quam evangelicis et apostolicis praedicationibus declaratam, per sanctos Patres nostros accepimus et tenemus, omnium corda concurrant, nulla penitus disputatione cujusquam retractationis admissa: ne per vanam fallacemque versutiam aut infirma videantur, aut dubia, quae in ipso 1076 angulari lapide, qui est Christus Dominus (Ephes. II, 20), ab", + "candidate_score": 0.677905, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_22_24", + "bdc_text": "Caeterum ego , quia illic non sum , temporum momenta atque inclinationes observare nequeo . Proinde obsecro te , mi Bullingere , quam primum censebis posse nos aliquid efficere ac impetrare , significa mihi . Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_559", + "psc_text": "καὶ τῷ ἐμῷ ἀδελφῷ, καὶ συνεπισκότῳ Φλαυιανῷ ἡ ὑμετέρα φιλανθρωπία γεγραφη κέναι με γινωσκέτω· καὶ τούτοις, οἶς ἐπέμψαμεν ἐντετάλθαι, πρὸς τὸ συγγνώμης ἀξιωθῆναι, εἰ τὰ τῆς πλάνης διορθωθείη· ἵνα δέ με τοῦ εὐσεβεστάτου βασιλέως τῇ διανοίᾳ. τὴν σύνοδον τῶν ἐπισκόπων συνελθεῖν θελησάσῃ δόξειε τὸ τῆς ἡμετέρας παρουσίας ἀπολιμπάνεσθαι, τοὺς ἀδελφοὺς τοὺς ἐμοὺς, Ἰούλιον τὸν ἐπίσκοπον, καὶ Ρενάτον τὸν πρεσβύτερον, καὶ τὸν ἐμὸν υἱὸν Ἱλάρον τὸν διάκονον πέπομφα. τοὺς εἰς τάξιν τῆς ἐμῆς παρουσίας ἀρκοῦντας. Ἀλλὰ τούτῳ μᾶλλον τῷ πλανηθέντι κρεῖτ τόν ἐστι συνελθεῖν· ἐπεί περ ἐκείνῷ περὶ ὃ παρεφρόνησε, ἀνανῆψαι ἦν· καὶ ἔνθα τὴν καταδίκην ὑπέμεινε, αὐτόθι καὶ συγγνώμης φιλοτιμίας ἀξιωθήσεται. 853 EPISTOLA XXXI. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. I. Pulcheriae zelum adversus Eutychen sollicitat. --II. Humanae saluti interesse, ut Christus non solum homo, sed ejusdem nobiscum generis homo sit. --III. Generationem Christiani ex Christi generatione fluere. Eutychetis pervicacia. Sedis apostolicae moderatio. --IV. Ne concilio intersit Leo, vetant consuetudo, conditio temporis,", + "candidate_score": 0.672636, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_22_24", + "bdc_text": "Caeterum ego , quia illic non sum , temporum momenta atque inclinationes observare nequeo . Proinde obsecro te , mi Bullingere , quam primum censebis posse nos aliquid efficere ac impetrare , significa mihi . Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1317", + "psc_text": "primum, ut ab hac intentione recederes, fraterno animo missis litteris admonerem? Ad quas cum non rescriberes, ipse te a colloquii mei consortio separasti. Denique inde jam tacui, sed clementissimo principi, custodi fidei, frequenti litterarum petitione suggessi, ut pro pace Ecclesiarum, quam tibi maxime prodesse 1278 cognoscis, haec quae nunc a tua dilectione facta sunt, implerentur. Cui ineffabiles gratias ago, quod secundum eruditionem Spiritus sancti, cujus est virtute plenissimus, sacerdotali dignatur studere concordiae, sciens sibi orationes supplicantium copiosius profuturas, si famuli unius Domini in nullo sint a verae pacis unitate divisi. CAP. II. Quod ergo in Constantinopolitana Ecclesia quaedam in officiis clericorum correcta significas, ut et Aetium presbyterum in gratiam tuam affectionemque revocaveris, et Andream ab archidiaconi actione submoveris, nobis placuisse rescribo: quia existimationem tuam, ut optabam, plurimum erigit atque commendat. Et merito post correctionem in oblivionem perducitur, quod reprehensioni obnoxium videbatur, cum haereticorum provectione, et discipulorum sanctae memoriae Flaviani injuria", + "candidate_score": 0.671591, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_22_24", + "bdc_text": "Caeterum ego , quia illic non sum , temporum momenta atque inclinationes observare nequeo . Proinde obsecro te , mi Bullingere , quam primum censebis posse nos aliquid efficere ac impetrare , significa mihi . Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_300", + "psc_text": "generalis indiximus. Ad tuae 711 dilectionis sollicitudinem pertinebit, ut nostrae ordinationis auctoritas ad praedictarum provinciarum episcopos deferatur. Si autem aliquid, quod absit, obstiterit, quo minus possit celebrari generale concilium, Galliciae saltem in unum conveniant sacerdotes, quibus congregandis fratres nostri Idatius et Ceponius imminebunt, conjuncta cum eis instantia tua, quo citius vel provinciali coaventu remedium tantis vulneribus afferatur. Data XII kal. Augustas Calepio et Ardabure vv. cc. coss. S. TURRIBII ASTURICENSIS EPISTOLA. De non recipiendis in auctoritatem fidei apocryphis scripturis, et de secta Priscillianistarum. Sanctis ac beatissimis, et omni veneratione colendis, IDACIO et CEPONIO episcopis, TURRIBIUS. CAP. I. Molesta semper est et injucunda peretrinatio, quam afficiunt [Al. efficiunt] duri labores, et acrymabiles necessitatum curae. Habet tamen aliquid adjumenti [Al. instrumenti], cum adeundo incognita, vel ignorata discendo, quodam profectu mentis augemur; plerumque 712 ea, quae apud nos optima videbantur, prava esse atque deterrima, reddita nobis meliorum ratione, noscentes. Quod mihi usu venit,", + "candidate_score": 0.670363, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_23_25", + "bdc_text": "Proinde obsecro te , mi Bullingere , quam primum censebis posse nos aliquid efficere ac impetrare , significa mihi . Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ; s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_945", + "psc_text": "provinciis evocari, mox tamen ut mihi pietatis vestrae scripta sunt tradita, et Bonifacium de compresbyteris meis ab Urbe direxerim, et de episcopis fratrem meum Paschasinum de Sicilia fecerim navigare, qui vicem meam sufficienter implerent, datis per eosdem epistolis ad eos qui legationem ante susceperant, ut ipsi quoque praedictis ad implendas partes meae praesentiae jungerentur, gloriosissime imperator. Unde quamvis nimis arctus dies synodo fuerit constitutus, spero tamen affuturum Dei omnipotentis auxilium, quo omnes valeant ad praefinitum tempus occurrere, et unanimiter cum sanctae fraternitatis assensu, quae universali Ecclesiae congruant definire. Compressa enim vel remota inquietudine ac pravitate paucorum, facile firmabitur probanda concordia, si in eam fidem quam evangelicis et apostolicis praedicationibus declaratam, per sanctos Patres nostros accepimus et tenemus, omnium corda concurrant, nulla penitus disputatione cujusquam retractationis admissa: ne per vanam fallacemque versutiam aut infirma videantur, aut dubia, quae in ipso 1076 angulari lapide, qui est Christus Dominus (Ephes. II, 20), ab", + "candidate_score": 0.670159, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_1_3", + "bdc_text": "Quam animo sis erga me , Bullingere colendissime , non benevolo modo , sed et humano , cum alias tum nuper , quum apud vos Tiguri essem , Der Besuch erfolgte wahrscheinlich , nachdem Johannes Hospinian um Hilfe für seinen Bruder Christian gebeten hatte ( oben Nr. 1911 ) , also zwischen Mitte Mai und der Abfassung des vorliegenden Briefs Mitte August 1544 . satis pulchre declarasti . Nec est , quod mihi tam doleat , quam quod hactenus est nulla mihi studii mei in te significandi oblata occasio .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1162", + "psc_text": "te misisse significas, necdum ad me noveris pervenisse. Unde, si expeditioris occasio se praebuerit perlatoris, libenter habeo, ut si qua est, quae utilis videatur, quam primum ad me mittatur instructio. De Aegyptiis monachis quam quieti, aut cujus sint fidei, scire desidero, et de Alexandrinae Ecclesiae pace quid ad vos veris nuntiis perferatur; ad cujus episcopum vel ordinatores 1193 ipsius, seu clericos, qualia scripta direxerim, missis exemplaribus scire te volui. Ad clementissimum quoque principem, et ad religiosissimam Augustam quis nunc meus sermo sit missus, directa exemplaria perdocebunt. CAP. IV. Utrum autem epistola mea, quam de incarnationis Dominicae fide incolumi adhuc sanctae memoriae Flaviano, ad dilectionem tuam per Basilium diaconum miseram, fraternitati tuae tradita sit, scire desidero: quoniam suspectum habeo quod de ejus textu nullum umquam indicium reddidisti. 1194 Gestorum synodalium, quae omnibus diebus concilii in Chalcedonensi civitate confecta sunt, parum clara propter linguae diversitatem apud nos habetur in structio. Et ideo", + "candidate_score": 0.669894, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_24", + "bdc_text": "Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_181", + "psc_text": "Anastasium, quae in pluribus collectionibus integra est, duobus capitibus tertio et quarto praetermissis, descriptam reperimus in duobus antiquis mss. Vat. 1347 et Vat. Palat. 579, ex quibus si alii codices vel collectiones illam sumpsissent, parem defectum praeferrent, nec tamen ea idcirco in suspicionem vocari posset. Nonne quaedam etiam Gelasii litterae in aliquot collectionibus breviores sunt quam in Conciliis editae fuerunt? Celeberrima est ejus pontificis epistola ad Dardanos, quae non solum in Quesnelli collectione 5, cap. 50, verum etiam in omnibus fere mss. aliarum antiquarum collectionum tribus longioribus et novem brevioribus membris caret, quae tamen leguntur in mss. praestantissimae collect. 14, et exinde in Romana Epistolarum pontificum editione, ac in tomis Conciliorum edita sunt; quo ampliori exemplo Facundum Hermianensem usum fuisse haud dubitari potest. Sicut autem in memoratis paulo ante mss. epistolae Innocentii I, ad Toletanos, retentis solis decretis generalibus, caetera quae ad singulares causas et personas pertinent, praetermissa fuerunt, ita", + "candidate_score": 0.666751, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_24", + "bdc_text": "Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_10", + "psc_text": "describantur, solas tamen antiquas collectiones urgebimus, quae sexto circiter saeculo compactae, majori auctoritate potiuntur, et ex quibus caeterae profectae sunt. 10. Epistola ad Septimum legitur in ms. Vat. Reginae collectionis primae ineunte VI saeculo lucubratae, quae nihil apocryphum praefert; in perantiqua collectione 4 codicum Lucensis et Corbertini; in vetusta collectione 5 et in collectione 8; ac tandem in codice Jesuitarum Parisiensium, qui licet in Conciliis perveniat ad an. 615, cum tamen Catalogum pontificum exhibeat desinentem in Felice successore Hormisdae, haec collectio in ipsa origine sub hoc tempus concinnata, videri potest, cui posteriora documenta subinde accesserint. Mirum autem videtur, Quesnellum hanc Leonis epistolam veluti spuriam repudiasse, nulla habita ratione codicum saltem collectionis 5, quam codicis Romanae Ecclesiae nomine edidit. Is quidem se ab hac objectione subducere potest, eo quod hunc codicem non totum simul compactum putavit, Leonis autem epistolas inter additamenta posterioris temporis retulit. Sed hoc commentitium effugium est, quod nulla", + "candidate_score": 0.657809, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_26_28", + "bdc_text": "mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus . In his autem omnibus sequar non meum , sed tuum consilium . Vale in Christo foeliciter cum uxoreAnna , geb. Adlischwyler .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_882", + "psc_text": "propria subscriptione damnantibus, participata nostrorum quos misimus cura cum supradicto episcopo pacis gratia tribuatur: QUIA devotionis utrumque est Christianae, ut et pertinaces veritas justa coerceat, et conversos charitas non repellat. CAP. III. Quia vero novimus, quantum piae sollicitudinis catholicis sacerdotibus mansuetudo vestra dignetur impendere, indicandum esse curavimus, fratrem et coepiscopum meum Eusebium nobiscum degere, et nostrae communionis esse consortem, cujus commendamus Ecclesiam, quam dicitur vastare qui illi injuste asseritur subrogatus; illud etiam a tua pietate poscentes, quod vos spontaneo facere non dubitamus arbitrio, ut tam fratrem et coepiscopum meum Julianum, quam Constantinopolitanos clericos, qui sanctae memoriae Flaviano fidelibus officiis adhaeserunt, ea qua debetis gratia foveatis. De omnibus vero pietatem vestram per nostros quid fieri aut ordinari deberet instruximus. Data idibus Aprilis, Adelfio viro clarissimo consule. 1038 EPISTOLA LXXX. AD ANATOLIUM EPISCOPUM CONSTANTINOPOLITANUM. Prima pro pace. SYNOPSIS (Ex collectione Hispanica). I. De fide ejus scriptis missis probata. --II. De his qui", + "candidate_score": 0.657748, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_24", + "bdc_text": "Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_175", + "psc_text": "papae litterae quaedum in spuriorum classem temere amandatae, quas inter non infimum sane locum tenet praeclarum illud de Lupicini episcopi ad sedem apostolicam appellatione fragmentum epistolae primae (nobis 12 ad Africanos) perperam, ut videtur, insertum. Est fragmentum hujus epistolae in Hadrianea editione contentum, quod a Quesnello expungitur. 7. Ex his autem P. Mopinot verbis liquet sane Coustantium voluisse hoc fragmentum defendere. At non in ipsa epistola inserendum, sed velut additamentum eidem subjiciendum credidisse videtur, uti innuunt etiam illa ipsius Coustantii tom. I Epist. Rom. pontif. pag. 969, not. a, quibus hoc fragmentum Leoninum ac sincerum allegaturus, uti a se edendum erat tomo secundo, his verbis utitur: In additamentis ad epistolam primam Leonis. Id ex eo ortum est quia nullum codicem reperit praeferentem integram et genuinam hujus epistolae lectionem ac formam, qua suus proprius locus ei fragmento tribueretur. Haec autem sors nobis feliciter obtigit. Etenim a P. Lectore Philippo Maria Sereno", + "candidate_score": 0.656383, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_26_28", + "bdc_text": "mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus . In his autem omnibus sequar non meum , sed tuum consilium . Vale in Christo foeliciter cum uxoreAnna , geb. Adlischwyler .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_911", + "psc_text": "agendum, ne mala dissensionum quae inde sunt orta permaneant. Quid itaque legatis nostris injunctum atque commissum sit, ipsorum insinuatione cognosces, eum mihi atque illis impensurus affectum, ut quaecumque ipsis mandata sunt, dilectionis tuae studio et sollicitudine sociata, adjuvante Domino, perveniant ad eum quem optamus effectum. Data V idus Junii, Adelfio viro clarissimo consule. 1054 EPISTOLA LXXXVII AD ANATOLIUM EPISCOPUM CP. SYNOPSIS. Ei commendat Basilium et Joannem presbyteros, qui haeresis accusati Romam venerant rationem fidei suae reddituri. LEO episcopus ANATOLIO confratri episcopo Constantinopolitano. Ad declinandam erroris maculam, qua nonnullos aut Nestoriana impietas, aut Eutychiana labefactavit insania, laudabilem curam filii nostri Basilius et Joannes presbyteri suae aestimationis habuerunt: ut inter compugnantia dogmata falsitatis vera catholicae fidei pace gauderent. Siquidem longinquae peregrinationis labore suscepto, sensum cordis sui in apostolica sede patefecerunt, damnantes utramque haeresim, quarum supra fecimus mentionem, et de incarnatione Domini nostri Jesu Christi non aliud recipientes, quam quod, instruente sancto Spiritu,", + "candidate_score": 0.654748, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_32_34", + "bdc_text": "ad 16 . calendas septembris . Tuus ex animo totus Ioannes Hospinianus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1340", + "psc_text": "Septembris, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus. 1286 Τῷ ἀγαπητῷ ἀδελφῷ Ἰουβεναλίῳ Λέων ἀρχιεπίσκοπος Ῥώμης. Δεξάμενος τῆς σῆς διαθέσεως γράμματα, ἅπερ τὰ τέκνα ἡμῶν Ἀνδείας ὁ πρεσβύτερος καὶ ὁ διάκονος Πέτρος ἐκόμισαν, ἥσθην μὲν, ὅτιπερ ἐπὶ τὸν θρόνον τῆς σῆς ἐπισκοπῆς ἐξόν σοι γέγονεν ἐπιστρέψαι· τῶν δὲ περιστάσεων τῶν σῶν ἁπασῶν συῤῥεουσῶν εἰς τὴν ἀνάμνησιν τὴν ἐμὴν, αἵτινές σε κατά τινας παρεξόδους καμεῖν πεποιήκασιν, ἤλγουν, ὡς ἂν σοῦ σαυτῷ γεγονότος τῶν τοσούτων ἀτυχημάτων αἰτίου, καὶ τὴν ἔνστασιν τὴν περὶ τὸ ἀνθίστασθαι τοῖς αἱρετικοῖς ἀπολέσαντος τοῖς νομίζουσιν οὐκέτι σε μετὰ παῤῥησίας τολμᾷν ἐλέγχειν αὐτοὺς, οὓς ὡμολόγησας ἐπὶ τῆς πλάνης αὐτῶν τῆς ἰδίας ἀρέσκειν σοι. Τὸ κατακρῖναι γὰρ τὸν τῆς ὁσίας μνήμης Φλαβιανὸν, καὶ τὸ δέξασθαι τὸν δυσσεβέστατον Εὐτυχῆ, τί ἦν, εἰ μὴτοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἡ κατὰ σάρκα ἀπάρνησις; ἣν αὐτὸς διὰ τῶν μεγάλων αὐτοῦ οἰκτιρμῶν ἀναλυθῆναι πεποίηκεν, 1288 ὁπότε τὴν ἀπευκταῖον ἐκείνην κρίσιν τῆς ἐν Ἐφέσῳ συνόδου, οὕτως διὰ", + "candidate_score": 0.654598, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_26_28", + "bdc_text": "mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus . In his autem omnibus sequar non meum , sed tuum consilium . Vale in Christo foeliciter cum uxoreAnna , geb. Adlischwyler .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_883", + "psc_text": "ea qua debetis gratia foveatis. De omnibus vero pietatem vestram per nostros quid fieri aut ordinari deberet instruximus. Data idibus Aprilis, Adelfio viro clarissimo consule. 1038 EPISTOLA LXXX. AD ANATOLIUM EPISCOPUM CONSTANTINOPOLITANUM. Prima pro pace. SYNOPSIS (Ex collectione Hispanica). I. De fide ejus scriptis missis probata. --II. De his qui metu in haeresim lapsi sunt, ut si conversi fuerint recipiantur. --III. De nominibus haereticorum ad sacrum altare non recitandis. --IV. De commendatione [Al. commemoratione] Juliani episcopi, vel eorum clericorum qui Flaviano episcopo in fide adhaeserunt. LEO episcopus ANATOLIO episcopo. CAP. I. Gaudemus in Domino, et in dono gratiae ipsius gloriamur, qui, sicut dilectionis tuae litteris et fratrum nostrorum quos Constantinopolim miseramus relatione cognovimus, sequacem te evangelicae eruditionis ostendit: ut per sacerdotis probabilem fidem merito praesumamus quod tota Ecclesia eidem credita nec rugam cujusquam sit erroris habitura nec maculam, dicente Apostolo: Despondi enim 1039 vos uni viro virginem castam exhibere Christo", + "candidate_score": 0.652674, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_26_28", + "bdc_text": "mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus . In his autem omnibus sequar non meum , sed tuum consilium . Vale in Christo foeliciter cum uxoreAnna , geb. Adlischwyler .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_616", + "psc_text": "Θεὸς, καὶ ὁ αὐτὸς ἄνθρωπος ἐν τῷ αὐτῷ καὶ εἷς ὑπῆρχεν, καὶ ἀληθής. Καὶ κινεῖ ἡμᾶς, ἀδελφὲ τιμιώτατε, πρὸς διαλέξεως πλάτος τὸ τῆς ὑποθέσεως μέγεθος ἀλλὰ πρὸς τὴν ἀγάπην τὴν σὴν οὐ διὰ πλειόνων ἐστὶ καμεῖν, ὁπότε μάλιστα καὶ περ ἤδη διὰ τῶν ἡμετέρων, ὡς προείρηται, πρὸς τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν Φλαυιανὸν τὰ ἀρκοῦντα ἀπεστάλκαμεν γράμματα, πρὸς τὸ μὴ μόνον τοὺς τῶν ἱερέων βεβαιοτέρους ἐράσασθαι λογισμοὺς, ἀλλὰ καὶ τοὺς τῶν λαϊκῶν. Παράσχοι δὲ, ὥσπερ πιστεύομεν, ὁ ἔλεος τοῦ Θεοῦ, ὥστε δίχα τοῦ γενέσθαι ζημίαν ψυχῆς τινος δυνηθῆναι κατὰ τῶν τοῦ διαβόλου βελῶν καὶ τὰ ὑγιῆ διαφυλαχθῆναι, καὶ τὰ τραυματισθέντα θεραπευθῆναι. Ὀ Θεὸς ὑγιαίνοντά σε διαφυλάξοι, ἀδελφὲ τιμιώτατε. 885 EPISTOLA XXXVI. AD FLAVIANUM EPISCOPUM CONSTANTINOPOLITANUM. SYNOPSIS Litteras et gesta synodi adversus Eutychem se accepisse monet. FLAVIANO charissimo fratri LEO papa. Litteras tuae dilectionis accepi cum gestis, quae apud vos de fidei quaestione confecta sunt. Et quia clementissimus imperator pro Ecclesiae pace sollicitus", + "candidate_score": 0.652125, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_0_2", + "bdc_text": "S [alutem ] p[lurimam ] d[ico ] . Quam animo sis erga me , Bullingere colendissime , non benevolo modo , sed et humano , cum alias tum nuper , quum apud vos Tiguri essem , Der Besuch erfolgte wahrscheinlich , nachdem Johannes Hospinian um Hilfe für seinen Bruder Christian gebeten hatte ( oben Nr. 1911 ) , also zwischen Mitte Mai und der Abfassung des vorliegenden Briefs Mitte August 1544 . satis pulchre declarasti .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1162", + "psc_text": "te misisse significas, necdum ad me noveris pervenisse. Unde, si expeditioris occasio se praebuerit perlatoris, libenter habeo, ut si qua est, quae utilis videatur, quam primum ad me mittatur instructio. De Aegyptiis monachis quam quieti, aut cujus sint fidei, scire desidero, et de Alexandrinae Ecclesiae pace quid ad vos veris nuntiis perferatur; ad cujus episcopum vel ordinatores 1193 ipsius, seu clericos, qualia scripta direxerim, missis exemplaribus scire te volui. Ad clementissimum quoque principem, et ad religiosissimam Augustam quis nunc meus sermo sit missus, directa exemplaria perdocebunt. CAP. IV. Utrum autem epistola mea, quam de incarnationis Dominicae fide incolumi adhuc sanctae memoriae Flaviano, ad dilectionem tuam per Basilium diaconum miseram, fraternitati tuae tradita sit, scire desidero: quoniam suspectum habeo quod de ejus textu nullum umquam indicium reddidisti. 1194 Gestorum synodalium, quae omnibus diebus concilii in Chalcedonensi civitate confecta sunt, parum clara propter linguae diversitatem apud nos habetur in structio. Et ideo", + "candidate_score": 0.651964, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_33_35", + "bdc_text": "calendas septembris . Tuus ex animo totus Ioannes Hospinianus . [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1471", + "psc_text": "kal. Septembris, quorum alterum habent duo codices Trecopith. et Oxon. Quesnelli ac editiones Josiae Simleri, Surii, etc., alterum vero codex Theodoricianus ejusdem Quesnelli et noster praestantissimus Ratisponensis; hunc postremum cum antecedentibus litteris concinnentem praetulimus: facile autem fuit librariorum lapsu notam VI, disjunctis lateribus convertere in III, et scribere XIII pro XVI kal. Septemb. Neque moveat plerosque codices et collectiones omni chronica notatione carere: aliae enim insignes epistolae in omnibus mss. notam chronicam desiderant; quam si in aliquo codice inveniremus, non idcirco expungendam quispiam crederet, nisi forte historiae repugnaret. In praesenti autem epistola praeter fidem aliquot codicum diversae originis, inter quos praesertim Ratisponensis maximam fidem facit, non solum nihil repugnat, sed omnia potius ex antea dictis concordant. 3. De testimoniis huic epistolae subjectis aliquid hic tandem praemonendum est. S. Leo haec post pseudosynodum Ephesinam primum collegerat, ac in Orientem per legatos miserat, ut doctrinam suae epistolae 28, ad Flavianum, Latinorum ac", + "candidate_score": 0.648097, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_0_2", + "bdc_text": "S [alutem ] p[lurimam ] d[ico ] . Quam animo sis erga me , Bullingere colendissime , non benevolo modo , sed et humano , cum alias tum nuper , quum apud vos Tiguri essem , Der Besuch erfolgte wahrscheinlich , nachdem Johannes Hospinian um Hilfe für seinen Bruder Christian gebeten hatte ( oben Nr. 1911 ) , also zwischen Mitte Mai und der Abfassung des vorliegenden Briefs Mitte August 1544 . satis pulchre declarasti .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1091", + "psc_text": "εὔχομεν μᾶλλον ἀδιαβλήτως πράττοντα φιλεῖν, ἤπερ ταύτῃ προσκαρτερείν τῇ τόλμᾳ, ἥτις αὐτὸν δύναται ἀπὸ πάντων χωρίσαι. Ὁ ἀδελφὸς δὲ ὁ ἐμὸς, καὶ συνεπίσκοπος Λουκιανὸς, ὅς μετὰ τοῦ ἐμοῦ τέκνου Βασιλείου τοῦ διακόνου τῆς ὑμετέρας γαληνότητος γράμματα πρὸς ἐμὲ ἐβάστασε, πάσῃ τῇ καθοσιώσει τὴν ἐνταλθεῖσαν αὐτοῖς πρεσβείαν ἐπλήρωσεν, ὃς οὐκ ἂν λογισθείη ἀπολελεῖφθαι τοῦ πράγματος, ὅντινα μᾶλλον ἡ ὑπόθεσις ἀπολέλοιπεν. Ἐδόθη πρὸ ἕνδεκα Καλανδῶν Ἰουννίων ὑπατείας Ἑρκουλάνου τοῦ λαμπροτάτου. EPISTOLA CV. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. De ambitu Anatolii. SYNOPSIS. I. Plenam esse fidei victoriam in qua superant tam qui ceciderunt quam qui steterunt. --II. Nihil valere posse contra canones Nicaenos, qui soli firmandae paci sufficiunt. --III. Anatolio Flavianum exemplo esse debere; et per se ruere quod Nicaenae synodo contrarium est. --IV. Ut ipsa Anatolium a proposito revocet hortatur. LEO episcopus PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Sanctis et Deo placitis clementiae vestrae studiis defensam contra haereticos catholicam fidem, et universae Ecclesiae redditam pacem, ineffabiliter", + "candidate_score": 0.647481, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_9_11", + "bdc_text": "De sorore autem miserrima , Rellicani ( foelicis memoriae ) relicta vidua , Rhellikans Ehefrau [ . . . ] , Witwe seit dessen Tod am 14 . Januar 1542 , war eine Schwester von Johannes und Christian Hospinian ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1213", + "psc_text": "ligno transfixa sit, aut inconvertibilis crescere per aetates, et in sapientia proficere sapientia sempiterna, vel Spiritu Deus, qui Spiritus est, subinde repleri potuerit. In hoc quoque se acerba vesania, ex quo auctore accesserit, prodit, quod quantum in se est, universis nocere molita est. Nam qui vos persequendo afflixit, caeteros ad consensum sceleris impellendo depravavit. Sed nec nos, licet in singulis fratribus, quia membra nostra sunt, vulnerasset, a speciali dolore fecit exceptos, quibus nova et inaudita prius atque incredibili audacia inferre contra suum caput est molitus injuriam. Sed utinam vel post tot pessima resipiscens, non nos etiam de suo aeternae damnationis interitu contristasset. Quam mensuram sceleris praetermisit, cui nec hoc sufficere potuit, quod nec vivis parcendo, 1224 nec mortuis, etiam in sanguine innocentis et catholici sacerdotis pollutas jampridem, abdicata veritate atque approbata falsitate, manus intinxit? Et cum scriptum sit: Qui odit fratrem suum, homicida est (I Joan. III, 15) ; ille", + "candidate_score": 0.642137, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_11_13", + "bdc_text": "Januar 1542 , war eine Schwester von Johannes und Christian Hospinian ; s. HBBW VIII [Nr. 1123 ] 125 , Anm. 4 . quid statuamus , incertum est .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1300", + "psc_text": "subsequentem. Habentes enim intra eam triduanum mysterium, hoc est XV lunam, quando crucifixus est Christus, quartae decimae cohaerentem, necnon et sextam decimam, et sequentem decimam septimam, vicesimo quidem octavo die mensis Pharmuthi, qui est IX kalendas Maias, jejunia solvemus vespere sabbatorum, sequenti vero lucescente Dominico, die XXIX mensis ipsius Pharmuthi, qui est VIII kalendas Maias, 1268 festivitatem sincerissime celebrabimus. CAP. IV. Nam et priscis temporibus, si quando die Dominico luna XIV reperta est, in sequentem septimanam est dilata festivitas, sicut in octogesimo nono, et nonagesimo tertio anno a Diocletiani probatur imperio. Sic enim et tunc beatissimi Patres nostri fecisse declarantur. In octogesimo quidem nono anno ab imperio Diocletiani, superstite beatae memoriae patre nostro et episcopo Athanasio, cum luna XIV paschalis die XXVIII mensis Phamenoth, id est nono kalendarum Aprilium die provenisset, die Dominico, in subsequentem translatum est hebdomadem, ita ut quinta die mensis Pharmuthi, hoc est pridie kalendarum Aprilium celebraretur", + "candidate_score": 0.640183, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_12", + "bdc_text": "s. HBBW VIII [Nr. 1123 ] 125 , Anm. 4 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_519", + "psc_text": "συσσεῖσαι 824, ἢ τὸ διαπεπάρθαι τοῖς ἥλοις καὶ τὰς τοῦ παραδείσου πύλας ἀνοῖξαι τῇ πίστει τῆ τοῦ λῃστοῦ, οὕτως οὐ τῆς αὐτῆς ἐστι φύσεως τό λέγειν· Ἐγὼ καὶ ὁ Πατὴρ ἕν ἐσμεν, καὶ τὸ λέγειν· Ὁ Πατήρ μου μείζων μου ἐστίν· εἰ καί τὰ μάλιστα γὰρ ἐν τῶ Δεσπότῃ Ἰησοῦ Χριστῷ τοῦ Θεοῦ, καὶ τοῦ ἀνθρώπου ἕν ἐστι τὸ πρόσωπον, ὅμως ἕτερόν ἐστιν ἑκεῖνο, ἐξ οὗ ἐν ἐκατέρῳ κοινόν ἐστι τὸ τῆς ὕβρεως, καὶ ἕτερον ἐξ οὗ κοινὸν τὸ τῆς δόξης καθέστηκεν, ἐξ ἡμῶν μὲν γάρ ἐστιν αὐτῷ ἡ ἐλάσσων τοῦ Πατρὸς ἀνθρωπότης, ἀπὸ δὲ τοῦ Πατρός ἐστιν αὐτῷ ἡ μετὰ τοῦ Πατρός ἴση Θεότης. Διὰ ταύτην τοίνυν τοῦ προσώπου τὴν ἕνωσιν, τὴν ἐν ἑκατέρᾳ φύσει νοεῖσθαι ὀφείλουσαν, καὶ υἱὸν ἀναγινώσκομεν ἀνθρώπου κατεληλυθέναι ἐξ οὐρανοῦ· ὁπότε ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ τὸ σῶμα ἐξ αὐτῆς τῆς Παρθένου, ἐξ ἧς ἐτέχθη, προσέλαβεν· καὶ πάλιν ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ σταυρωθεὶς λέγεται, καὶ ταφείς·", + "candidate_score": 0.635927, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_25_27", + "bdc_text": "s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 . mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus . In his autem omnibus sequar non meum , sed tuum consilium .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_882", + "psc_text": "propria subscriptione damnantibus, participata nostrorum quos misimus cura cum supradicto episcopo pacis gratia tribuatur: QUIA devotionis utrumque est Christianae, ut et pertinaces veritas justa coerceat, et conversos charitas non repellat. CAP. III. Quia vero novimus, quantum piae sollicitudinis catholicis sacerdotibus mansuetudo vestra dignetur impendere, indicandum esse curavimus, fratrem et coepiscopum meum Eusebium nobiscum degere, et nostrae communionis esse consortem, cujus commendamus Ecclesiam, quam dicitur vastare qui illi injuste asseritur subrogatus; illud etiam a tua pietate poscentes, quod vos spontaneo facere non dubitamus arbitrio, ut tam fratrem et coepiscopum meum Julianum, quam Constantinopolitanos clericos, qui sanctae memoriae Flaviano fidelibus officiis adhaeserunt, ea qua debetis gratia foveatis. De omnibus vero pietatem vestram per nostros quid fieri aut ordinari deberet instruximus. Data idibus Aprilis, Adelfio viro clarissimo consule. 1038 EPISTOLA LXXX. AD ANATOLIUM EPISCOPUM CONSTANTINOPOLITANUM. Prima pro pace. SYNOPSIS (Ex collectione Hispanica). I. De fide ejus scriptis missis probata. --II. De his qui", + "candidate_score": 0.63494, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_25_27", + "bdc_text": "s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 . mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus . In his autem omnibus sequar non meum , sed tuum consilium .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_890", + "psc_text": "dilectio tua litteris, quas per nostros accipiet, plenius instruetur. Data idibus Aprilis, Adelfio viro clarissimo consule. 1042 EPISTOLA LXXXI. AD JULIANUM EPISCOPUM. SYNOPSIS. Julianum diu per Dioscori improbitatem vexatum monet lapsos in communionem recipi non debere, nisi perfidia cum auctoribus damnata. LEO episcopus JULIANO episcopo. Litteras fraternitatis tuae per filios nostros Constantinopolitanos clericos, nuntias tuae salutis accepi; quibus te magnis tribulationibus gravatum fuisse significas: cum utique non defuerit materia sollicitudinis et laboris, quae inter procaces catholicae fidei adversarios inhaerentem veritati animum fatigarent; isque, ut scribis, fuerit animus ut per occasionem necessitatis et nobis te et patriae praesentares. Quod vere futurum speraveram, ut apertius omnium haereticorum ambages tuo ore recognoscerem. Sed gratias Deo, quod ita et incolumitas tua, et Ecclesiae causa profecit, ut liberum tibi fuerit apud eos interim degere, quorum nobis probabilis consensus innotuit, sicut et fratris Anatolii scripta profitentur, et gesta quae apud ipsum coram nostris sunt confecta demonstrant,", + "candidate_score": 0.634872, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_32_34", + "bdc_text": "ad 16 . calendas septembris . Tuus ex animo totus Ioannes Hospinianus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_582", + "psc_text": "ἐν σαρκί· καὶ σωζομένης τῆς ἐν 866 τῇ διττῇ φύσει τυγχανούσης ἰδιότητος, εἷς ὑπάρχων ἑκάτερον· ὡς εἴγε Εὐτυχὴς νοητῶς, καὶ ἐκτενῶς ἐπεπιστεύκει, οὐδαμῶς ἂν ἀπὸ τῆς εὐθείας τῆς πίστεως τῆς τοιαύτης ἀπέκλινε· δι' ἣν ἀπόκρισις αὐτῷ τῷ ἀποστόλῶ παρ' αὐτοῦ γίνεται τοῦ Δεσπότου· Μακάριος εἶ, Σίμων Βὰρ Ἰωνᾶ, ὅτι σὰρξ, καὶ αἷμα οὐκ ἀπεκάλυψέ σοι, ἀλλ' ὁ πατήρ μου ἐν τοῖς οὐρανοῖς· κᾀγὼ δὲ σοι λέγω, ὅτι σὺ εἶ Πέτρος, καὶ ἐπὶ ταύτῃ τῇ πέτρᾳ οἰκοδομήσω μου τὴν Ἑκκλησίαν, καὶ πύλαι ᾅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς· σφόδρα οὖν τῆς ἁρμονίας τῆς τοιαύτης οἱκοδομῆς ἐστιν ἀλλότριος, ὅς τις καὶ τὴν τοῦ μακαρίου Πέτρου ὁμολογίαν οὐ δέχεται, καὶ τῷ Εὐαγγελίῷ τοῦ Χριστοῦ ἀντιλέγει· δεικνὺς ἑαυτὸν μηδεμίαν πώποτε σπουδὴν ἐσχηκέναι πρὸς τὸ γνῶναι τὸ ἀληθές· μάτην τε τιμῆς ἄξιος ὤφθη, ὅς τις οὐδενὶ τῆς καρδίας τῷ ἀκμαίῷ τὴν τοῦ γήρως ἐκόσμησε πολιάν. Ἀλλ' ἐπειδή περ, ἀδελφοὶ τιμιώτατοι, καὶ τῆς τῶν τοιούτων θεραπείας οὐκ ἔστι", + "candidate_score": 0.633035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_32_34", + "bdc_text": "ad 16 . calendas septembris . Tuus ex animo totus Ioannes Hospinianus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_713", + "psc_text": "ἐκείνους οἵ τινες τὴν ἀλήθειαν τῆς σάρκοθς ἡμῶν ἐν τῷ Κυρίῳ Ἰησοῦ Χριστῷ 936 ἀρνοῦνται, ὁμοίᾳ ἀφοσιώσει καταδικάζομεν. Στήκετε τοίνυν ἐν τῷ πνεύματι τῆς (καθολικῆς) ἀληθείας, καὶ τὴν ἀποστολικὴν προτροπὴν τῇ διακονίᾳ τοῦ ἡμετέρου στόματος δέξασθε· ἐπειδὴ ὑμῖν κεχάρισθαι ὑπὲρ τοῦ Χριστοῦ, οὐ μόνον ἵνα εἰς αὐτόν πιστεύητε, ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ αὐτοῦ πάσχειν. Μὴ θέλητε ὑπολαμβάνειν, ἀγαπητοὶ, ὅτι τῇ ἁγίᾳ αὐτοῦ ἐκκλησίᾳ ἀπολειφθήσεται ἢ ὑστερήσει ποτὲ ἡ θεῖα Ἐκκλησία [Forte ἐκδικία]. Ἐκλάμπει γὰρ τῆς πίστεως τὸ καθαρὸν, ὅταν ἀπ' οὐτῆς ὁ ῥύπος τῆς πλάνης χωρισθῇ. Ὅθεν πάλιν καὶ πάλιν ὑμᾶς ἐνώπιον τοῦ Κυρίου διάμαρτυρόμεθα ὁμοῦ καὶ ὑπομιμνήσκομεν, ἵνα ἀπό τῆς πίστεως ἐν ᾗ τεθεμελιωμένοι ἐστὲ, καὶ ἐν ᾗ τὸν Χριστιανικώτατον βασιλέα οἴδαμεν παραμένειν, μήτε ἑνέδραις, μήτε τισὶν ἀπάταις μετακινηθείητε· ἀλλ' εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ ἐπισκόπου ὑμῶν ἐκεῖνον τοῖς ὀφθαλμοῖς κατέχητε, ὑπὲρ οὗ αὐτὸς πάντα παθεῖν ἅπερ ἐπηνέχθη οὐκ ἐφοβήθη· οὗτινος ἐν πᾶσι μιμητὰς ὑμᾶς γενέσθαι ἐπιθυμοῦμεν, ἵνα κοινὸν μετ' αὐτοῦ", + "candidate_score": 0.631037, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_33_35", + "bdc_text": "calendas septembris . Tuus ex animo totus Ioannes Hospinianus . [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1379", + "psc_text": "ad omnium fratrum et coepiscoporum nostrorum possit notitiam pervenire, diligentiae vestrae cura prospiciat, quia, quod saepe dicendum est, tota religio Christiana turbatur, si quidquam de his quae apud Chalcedonam sunt statuta convellatur. Datum kalendis Septembris, Constantino et Rufo consulibus. EPISTOLA CL. AD EUXITHEUM EPISCOPUM THESSALONICENSEM, ET A PARI AD JUVENALEM JEROSOLYMITANUM, PETRUM CORINTHIUM, ET LUCAM DYRRACHENUM. SYNOPSIS. Hortatur ut sceleratis ausibus Eutychianorum, qui Proterium Alex. episc. occiderant, strenue resistant; nec patiantur synodum alteram congregari; sed sua Chalcedonensi firmitas asseratur. LEO EUXITHEO Thessalonicensi episcopo. Cognitis quae apud Alexandriam Eutychianorum furore commissa sunt, quaeque fraternitati vestrae comperta esse non dubito, pro ea sollicitudine quam omnibus Ecclesiis Dei debeo, haec scripta direxi, quibus dilectionem vestram credidi commonendam ut sceleratis ausibus sancta constantia resistatis, ne in quoquam nostrum communis fides aut trepida inveniatur aut tepida; cum propitio Domino, qui Ecclesiam suam in quacumque tribulatione non deserit, tam religiosum tamque catholicum animum piissimi imperatoris habeamus,", + "candidate_score": 0.626725, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_32_34", + "bdc_text": "ad 16 . calendas septembris . Tuus ex animo totus Ioannes Hospinianus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_712", + "psc_text": "ἐπειδὴ τὴν ἐκκλησίαν ὑμῶν ταύτῇ τῇ πράξει ἔγνωμεν διασκορπισθεῖσαν, παραμυθητέους καὶ προτρεπτέους ὑμᾶς εἶναι πιστεύρμεν διὰ τῶν ἡμετέρων ἐπιστολῶν, ἵνα ὑπὲρ τῆς καθολικῆς πίστεως τῆς ἐκδικίας, τῇ τῶν ἀπίστων ἀνομίᾳ ἐναντιώσησθε. Οὐ γὰρ βουλόμεθα τὴν ἀγάπην ὑμῶν, ταύτῃ τῇ λὑπῃ καταφορτίζεσθαι, ὅθαν μείζων δόξα τῇ ὑμετέρᾳ παραμονῇ ἐπακολουθῇ ἵνα ἀπὸ τοῦ δεδοκιμασμένου ἐπισκόπου ὑμῶν, οὐδὲ μία ὑμᾶς ἀπειλὴ, οὐδὲ εἷς φόβος ἀποσπάσαι δυνήσεται· εἴ τις γὰρ ὑγιαίνοντος καὶ ζῶντος Φλαβιανοῦ τοῦ ἐπισκόπου (ὑμῶν) τὴν ἀρχιερωσύνην αὐτοῦ τολμήσει ὑπεισελθεῖν, οὐδέποτε εἰς κοινωνίαν ἡμετέραν γενήσεται, οὐδὲ μεταξὺ τῶν ἐπισκόπων δυνήσεται ἀριθμηθῆναι. Ἡμεῖς γὰρ καθάπερ Νεστόριον ἐν τῇ αὐτοῦ διαστροφῇ ἀναθεματίσαμεν, οὕτως καὶ ἐκείνους οἵ τινες τὴν ἀλήθειαν τῆς σάρκοθς ἡμῶν ἐν τῷ Κυρίῳ Ἰησοῦ Χριστῷ 936 ἀρνοῦνται, ὁμοίᾳ ἀφοσιώσει καταδικάζομεν. Στήκετε τοίνυν ἐν τῷ πνεύματι τῆς (καθολικῆς) ἀληθείας, καὶ τὴν ἀποστολικὴν προτροπὴν τῇ διακονίᾳ τοῦ ἡμετέρου στόματος δέξασθε· ἐπειδὴ ὑμῖν κεχάρισθαι ὑπὲρ τοῦ Χριστοῦ, οὐ μόνον ἵνα εἰς αὐτόν πιστεύητε, ἀλλὰ καὶ", + "candidate_score": 0.625007, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_33_35", + "bdc_text": "calendas septembris . Tuus ex animo totus Ioannes Hospinianus . [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1369", + "psc_text": "ita haereticorum impudentiae restitistis ut profiteremini in totius mundi pacem Chalcedonensis synodi vos esse custodes. Quod cum ex vestrae fidei sententia saluberrime definitum sit, quanto studiosius universali Ecclesiae est conferendum, ut tranquillitas fidei Christianae etiam vestro prosit imperio, nec improbitas haeretica in aliquo de suo molimine glorietur! Cujus pertinax et insidiosa contentio illico conquiescit, si imperiali potestate frenetur. Data kalendis Septembris, Constantino et Rufo viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN DUAS SEQUENTES EPISTOLAS 1. Quesnellus in codice Grimanico duas sequentes epistolas distinctas reperit, alteram Basilio Antiocheno, alteram Euxitheo Thessalonicensi et Juvenali Jerosolymitano inscriptam. In codice vero Ratisponensi una tantum profertur, sed cum inscriptione: Leo episcopus Basilio, Juvenali, Euxitheo, Petro, et Lucae episcopis. Hi duo postremi, ut ex codice encyclio discimus, sunt Petrus Corinthius et Lucas Dyrrachenus, ad quos pariter eamdem epistolam directam agnoscimus. Post primam periodum solius Basilii Antiocheni propriam, in eodem codice notatur: Usque huc Basilio; ex quo monemur, sequentia,", + "candidate_score": 0.620323, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_33_35", + "bdc_text": "calendas septembris . Tuus ex animo totus Ioannes Hospinianus . [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1463", + "psc_text": "strepitu gaudeamus. Nam si quis ita Christianae spei ac propriae salutis oblitus est, ut ad convulsionem sacratissimi concilii Nicaeni, sanctae Chalcedonensis synodi evangelicum apostolicumque decretum violare aliqua disputatione praesumat, hunc cum omnibus haereticis, qui de incarnatione Domini nostri Jesu Christi impia et detestanda senserunt, simili anathemate parique exsecratione damnamus: ut et legitima satisfactione correctis poenitentiae remedium non negetur, et in resultantes sententia synodalis, quae veritatis est plena, permaneat. Data decimo sexto kalendas Septembris, Leone et Majoriano Augustis consulibus. ADMONITIO IN EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Inter omnes Leonis epistolas duae prae caeteris et apud Latinos et apud Graecos maxime celebres inveniuntur, epistola 28, ad Flavianum, et sequens ad Leonem Augustum: quippe quae plenius catholicum dogma adversus Eutychianam haeresim explicant atque propugnant. Hinc cum S. Leonis epistolae pro fide editae laudantur, harum praesertim duarum expressa fit mentio: et cum epistola 28. ad Flavianum, vocaretur tomus primus, tum vero haec, ad Leonem Augustum, secundus", + "candidate_score": 0.619598, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore", + "max_score": 0.681541, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_27_29", + "bdc_text": "In his autem omnibus sequar non meum , sed tuum consilium . Vale in Christo foeliciter cum uxoreAnna , geb. Adlischwyler . et liberisZu Bullingers Kindern s. oben Nr. 1838 , Anm. 19 .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_99", + "psc_text": "In Anna. Audistis modo cum Evangelium legeretur, quod esset sancta prophetissa vidua octoginta et quatuor annorum, quae septem annis vixerat cum viro suo; frequentans templum Domini, serviens in orationibus nocte et die. Et ipsa vidua agnovit Christum. Vidit parvum, agnovit magnum. Et ipsa attestata est. Habes et in ista vitam vidualem. In Maria, virginalem (Luc. I et II). Eligat sibi quisque de istis tribus quam voluerit. Qui praeter istas esse voluerit, in membris Christi esse non disponit. Non dicant conjugatae: Nos ad Christum non pertinemus. Habuerunt maritos sanctae feminae. Non se extollant virgines. Quanto magnae sunt, humilient se in omnibus (Eccli. III, 20). Omnia exempla salutis proposita sunt ante oculos nostros. Nemo exorbitet. Nemo praeter uxorem: melius sine uxore. Si pudicitiam conjugalem quaeris; habes Susannam: si vidualem; habes Annam: si virginalem; habes Mariam. CAPUT III. 3. Deus nostri causa infans. Dominus Jesus homo esse voluit propter nos. Non vilescat misericordia:", + "candidate_score": 0.681541, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_27_29", + "bdc_text": "In his autem omnibus sequar non meum , sed tuum consilium . Vale in Christo foeliciter cum uxoreAnna , geb. Adlischwyler . et liberisZu Bullingers Kindern s. oben Nr. 1838 , Anm. 19 .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_100", + "psc_text": "(Eccli. III, 20). Omnia exempla salutis proposita sunt ante oculos nostros. Nemo exorbitet. Nemo praeter uxorem: melius sine uxore. Si pudicitiam conjugalem quaeris; habes Susannam: si vidualem; habes Annam: si virginalem; habes Mariam. CAPUT III. 3. Deus nostri causa infans. Dominus Jesus homo esse voluit propter nos. Non vilescat misericordia: jacet in terra Sapientia. In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum. O cibus et panis Angelorum: de te implentur Angeli, de te satiantur, et non fastidiunt; de te vivunt, de te sapiunt, de te beati sunt. Ubi es propter me? In diversorio angusto, in pannis, in praesepio. Propter quem? Qui regit sidera, sugit ubera: implet Angelos, fatur in sinu Patris, tacet in sinu matris. Sed locuturus est competente aetate, impleturus Evangelium nobis. Propter nos passurus, propter nos moriturus, ad exemplum praemii nostri resurrecturus, ante oculos discipulorum in coelum ascensurus, ad judicium de coelo venturus.", + "candidate_score": 0.675295, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_28", + "bdc_text": "Vale in Christo foeliciter cum uxoreAnna , geb. Adlischwyler .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_99", + "psc_text": "In Anna. Audistis modo cum Evangelium legeretur, quod esset sancta prophetissa vidua octoginta et quatuor annorum, quae septem annis vixerat cum viro suo; frequentans templum Domini, serviens in orationibus nocte et die. Et ipsa vidua agnovit Christum. Vidit parvum, agnovit magnum. Et ipsa attestata est. Habes et in ista vitam vidualem. In Maria, virginalem (Luc. I et II). Eligat sibi quisque de istis tribus quam voluerit. Qui praeter istas esse voluerit, in membris Christi esse non disponit. Non dicant conjugatae: Nos ad Christum non pertinemus. Habuerunt maritos sanctae feminae. Non se extollant virgines. Quanto magnae sunt, humilient se in omnibus (Eccli. III, 20). Omnia exempla salutis proposita sunt ante oculos nostros. Nemo exorbitet. Nemo praeter uxorem: melius sine uxore. Si pudicitiam conjugalem quaeris; habes Susannam: si vidualem; habes Annam: si virginalem; habes Mariam. CAPUT III. 3. Deus nostri causa infans. Dominus Jesus homo esse voluit propter nos. Non vilescat misericordia:", + "candidate_score": 0.667168, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_23_25", + "bdc_text": "Proinde obsecro te , mi Bullingere , quam primum censebis posse nos aliquid efficere ac impetrare , significa mihi . Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ; s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_251", + "psc_text": "ultro ab illo petere veniam. Debent inter vos esse alii pacifici, qui illum objurgent, ut a te prius veniam petat: tu tantum paratus esto ignoscere, prorsus paratus esto ex corde dimittere. Si paratus es dimittere, jam dimisisti. Habes adhuc quod ores: ora pro illo, ut petat a te veniam; quia scis ei nocere si non petat, ora pro illo ut petat. Dic Domino in oratione tua: Domine, scis me non peccasse in illum fratrem meum, sed illum potius peccasse in me, et obesse illi quod peccavit in me, si veniam non petat a me; ego bono animo peto ut ignoscas ei. CAPUT VII. 6. Offensae donandae exemplo Christi. Ecce dixi vobis quod maxime per istos dies jejuniorum vestrorum, observationum vestrarum, continentiae vestrae, mecum agere debeatis, ut cum fratribus vestris concordetis. Gaudeam et ego de pace vestra, qui contristor litibus vestris: ut omnes donantes vobismetipsis, si quis habet adversus aliquem querelam,", + "candidate_score": 0.66623, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_28", + "bdc_text": "Vale in Christo foeliciter cum uxoreAnna , geb. Adlischwyler .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_69", + "psc_text": "viventes cum conjugibus vestris: quod amisistis in corpore, in corde servate. Ubi jam non potest esse a concubitu caro integra, sit in fide virgo conscientia, secundum quam virgo est omnis Ecclesia. In Maria Christum pia virginitas peperit: in Anna Christum viduitas parvum grandaeva cognovit: in Elisabeth Christo conjugalis castitas et anilis fecunditas militavit. Omnes gradus fidelium membrorum capiti contulerunt, quod ipsius gratia conferre potuerunt. Proinde quia veritas et pax et justitia Christus est, hunc fide concipite, operibus edite; ut quod egit uterus Mariae in carne Christi, agat cor vestrum in lege Christi. Quomodo autem non ad partum Virginis pertinetis, quando Christi membra estis? Caput vestrum peperit Maria, vos Ecclesia. Nam ipsa quoque et mater et virgo est: mater visceribus charitatis, virgo integritate fidei et pietatis. Populos parit, sed unius membra sunt, cujus ipsa est corpus et conjux, etiam in hoc similitudinem gerens illius virginis, quia et in multis mater est", + "candidate_score": 0.65478, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_20_22", + "bdc_text": "Nam fieri posset , ut mihi quidem videtur , ut refrigerata mutua illa simultate tandem petitionem nostram senatus vester exaudiret . Hoc igitur in temporis opportunitate situm erit . Caeterum ego , quia illic non sum , temporum momenta atque inclinationes observare nequeo .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_935", + "psc_text": "Non potestis interrogare quod interrogaverunt, audite quod audierunt. Etenim illi tunc erant, nos nondum eramus: quibus tamen si credamus, et nobis interrogaverunt, et nobis audierunt. Ergo discipuli Christi deducturi aspectu ascensurum Christum interrogaverunt, et dixerunt ei: Domine, si hoc tempore praesentaberis? Cui dicebant? Quem praesentem videbant. Si hoc tempore praesentaberis? Et quid est illud? Nonne praesentem videbant? nonne praesentem audiebant? nonne praesentem etiam tangebant? Quid est hoc, Si hoc tempore praesentaberis? nisi quia noverant praesentia Christi futurum judicium, ut videretur a suis et ab alienis? Nam quando resurrexit, non est visus nisi a suis. Hoc ergo sciebant, et fide retinebant, futurum esse tempus quando judicatus judicaret, quando reprobatus probaret et reprobaret; quando conspicuus utrique hominum generi alios poneret ad dexteram, alios ad sinistram, dicturus quod utrique audirent, oblaturus quod non utrique acciperent, comminaturus quod non utrique pertimescerent. Sciebant futurum; sed quando, quaerebant. Si hoc tempore praesentaberis? Non utique nobis; nam", + "candidate_score": 0.652357, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_20_22", + "bdc_text": "Nam fieri posset , ut mihi quidem videtur , ut refrigerata mutua illa simultate tandem petitionem nostram senatus vester exaudiret . Hoc igitur in temporis opportunitate situm erit . Caeterum ego , quia illic non sum , temporum momenta atque inclinationes observare nequeo .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_934", + "psc_text": "de tempore futuri adventus Christi. Verumtamen ne putemus nos solos habere hoc desiderium de Domino nostro, ut dicamus, Quando veniet? Habuerunt hoc desiderium et discipuli ejus. Si possem vobis dicere inhiantibus, exspectantibus, suspensis, nosse cupientibus, quando veniat Dominus Deus noster, si possem vobis dicere, qualis vobis viderer? Sed si hoc ex me non vos speratis audire posse; qui si speratis, desipitis: ipsum certe Dominum Jesum Christum in corpore praesentem, viventem, loquentem, si ante oculos vestros et ante manus vestras haberetis, scio quia prae isto desiderio interrogaretis, et diceretis ei: Domine, quando venturus es? Discipuli ipsi Dominum Jesum Christum praesentem interrogaverunt. Non potestis interrogare quod interrogaverunt, audite quod audierunt. Etenim illi tunc erant, nos nondum eramus: quibus tamen si credamus, et nobis interrogaverunt, et nobis audierunt. Ergo discipuli Christi deducturi aspectu ascensurum Christum interrogaverunt, et dixerunt ei: Domine, si hoc tempore praesentaberis? Cui dicebant? Quem praesentem videbant. Si hoc tempore praesentaberis?", + "candidate_score": 0.629742, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_12_14", + "bdc_text": "s. HBBW VIII [Nr. 1123 ] 125 , Anm. 4 . quid statuamus , incertum est . Mater nostra Margaretha Züst. , quemadmodum nosti , propter aetatem mulier est admodum imbecillis et fere semper aegra .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_99", + "psc_text": "In Anna. Audistis modo cum Evangelium legeretur, quod esset sancta prophetissa vidua octoginta et quatuor annorum, quae septem annis vixerat cum viro suo; frequentans templum Domini, serviens in orationibus nocte et die. Et ipsa vidua agnovit Christum. Vidit parvum, agnovit magnum. Et ipsa attestata est. Habes et in ista vitam vidualem. In Maria, virginalem (Luc. I et II). Eligat sibi quisque de istis tribus quam voluerit. Qui praeter istas esse voluerit, in membris Christi esse non disponit. Non dicant conjugatae: Nos ad Christum non pertinemus. Habuerunt maritos sanctae feminae. Non se extollant virgines. Quanto magnae sunt, humilient se in omnibus (Eccli. III, 20). Omnia exempla salutis proposita sunt ante oculos nostros. Nemo exorbitet. Nemo praeter uxorem: melius sine uxore. Si pudicitiam conjugalem quaeris; habes Susannam: si vidualem; habes Annam: si virginalem; habes Mariam. CAPUT III. 3. Deus nostri causa infans. Dominus Jesus homo esse voluit propter nos. Non vilescat misericordia:", + "candidate_score": 0.629532, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_20_22", + "bdc_text": "Nam fieri posset , ut mihi quidem videtur , ut refrigerata mutua illa simultate tandem petitionem nostram senatus vester exaudiret . Hoc igitur in temporis opportunitate situm erit . Caeterum ego , quia illic non sum , temporum momenta atque inclinationes observare nequeo .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_938", + "psc_text": "praesentem videre Dominum in corpore constitutum, dicamus illi, Domine, si hoc tempore praesentaberis, et quando regnum Israel? Quando regnum tuorum, quando regnum humilium, quamdiu typhus superborum? Certe hoc est quod quaerebatis, hoc est quod audire desiderabatis. Videamus quid responderit. Non dedignentur audire agni, quod audierunt arietes. Audiamus quid dixit ipse Dominus. Quibus? Petro, Joanni, Andreae, Jacobo, caeteris tantis et talibus, tam dignis: sed quos invenit indignos, et fecit dignos. Quid eis respondit dicentibus, Si hoc tempore praesentaberis, et quando regnum Israel? Non est vestrum scire tempora, quae Pater posuit in sua potestate. Quid est hoc? Dicitur Petro, Non est vestrum: et dicis tu, Meum est? Non est vestrum scire tempora, quae Pater posuit in sua potestate. Quod creditis, bene creditis: quia venturum est. Quando venturum sit, quid ad te? Quando venerit, praepara te. Non est vestrum scire tempora, quae Pater posuit in sua potestate. Curiositas abscedat, pietas succedat. Quid ad", + "candidate_score": 0.628025, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.68061, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_6_8", + "bdc_text": "De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl . oben Nr. 1911 mit Anm. 4. . Eum adhortabor , ut voluntati obsequatur tuae .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_474", + "psc_text": "praeterea fraternitatem vestram, congruo charitatis affectu hortamur, ut officium primatus, quod Deo habetis auctore, tota intentione sic studeatis sagaciter exhibere, quatenus ad hunc vos ordinem pervenisse et animae vestrae proficiat, et aliis in futuro exemplum bonae imitationis existat. Estote ergo praecipue in ordinatione solliciti (Grat. 1, q. 1, c. 119); et ad sacros ordines aspirare, nisi provectiores aetate, et mundos opere, nullatenus admittatis, ne forte semper esse desinant quod immature esse festinant. Eorum enim qui in sacro sunt ordine collocandi prius vitam moresque discutite; et ut dignos huic officio adhibere possitis, non vobis potentia aut supplicatio quarumlibet surripiat personarum. Ante omnia autem cautos vos esse oportet, ut nulla proveniat in ordinatione venalitas, ne, quod absit, et ordinatis et ordinantibus periculum majus immineat. Si quando igitur de his tractari necesse est, graves expertosque viros consiliis vestris adhibete participes, et cum eis communi de hoc deliberatione pensate. Prae omnibus autem Columbum fratrem", + "candidate_score": 0.68061, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_22_24", + "bdc_text": "Caeterum ego , quia illic non sum , temporum momenta atque inclinationes observare nequeo . Proinde obsecro te , mi Bullingere , quam primum censebis posse nos aliquid efficere ac impetrare , significa mihi . Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_792", + "psc_text": "nullatenus possunt, sicut in alia suggestione plenius indicavi. Et quidem de memetipso in nullo turbatus sum, quia teste conscientia fateor, adversa quaelibet pati paratus sum, dummodo haec omnia cum salute duntaxat meae animae evadam. Sed de gloriosis viris Gregorio praefecto et Castorio magistro militum non mediocriter sum afflictus, qui et omnia quae potuerunt fieri nullo modo facere neglexerunt, et labores vigiliarum et custodiae civitatis in eadem obsessione vehementissimos pertulerunt, et post haec omnia gravi dominorum indignatione percussi sunt. De quibus patenter 768 intelligo quia eos non sua acta, sed mea persona gravat. Cum qua, quia pariter in tribulatione laboraverant, post laborem pariter tribulantur. Quod autem dominorum pietas illud mihi pavendum et terribile omnipotentis Dei judicium intentat, rogo per eumdem omnipotentem Dominum ne hoc ulterius quidem faciat. Nam adhuc nescimus quis ibi qualis sit. Et Paulus egregius praedicator ait: Nolite judicare ante tempus, donec veniat Dominus, qui et illuminabit abscondita tenebrarum,", + "candidate_score": 0.677817, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_6_8", + "bdc_text": "De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl . oben Nr. 1911 mit Anm. 4. . Eum adhortabor , ut voluntati obsequatur tuae .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1328", + "psc_text": "si ei de criminibus corporalibus nihil obviavit, si se non cognovit excommunicatum quando missas facere praesumpsit; et quidquid sub timore Dei tibi visum fuerit, decerne, ut nos dispositioni tuae consensum Deo auctore praebeamus. Si autem tuam fraternitatem suspectam praedictus filius noster habuerit, etiam reverendissimus vir frater noster Constantius Mediolanensis episcopus Ravennam veniat, tecum resideat, et de eadem causa pariter decernite; et quod utrisque vobis placuerit, mihi placiturum esse certum tenete. Sicut enim obstinati esse humilibus non debemus, ita districti existere superbis debemus. Vestra ergo fraternitas sicut in Scripturae sacrae paginis didicit, quidquid justum perpenderit, in ejus negotio decernat. EPISTOLA XI. AD BRUNICHILDEM REGINAM. Pallium Syagrio episcopo concedit. De sacris ordinibus praemio vel gratia non conferendis eam admonet, et ne ex laicis repente fiant episcopi. Laudat ejus erga Augustinum charitatem, hortaturque ut schismaticos ad concordiam revocare atque idololatriae reliquias, et alia in regno suo vitia coercere studeat. De codice ad eam", + "candidate_score": 0.677648, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_14_16", + "bdc_text": "Mater nostra Margaretha Züst. , quemadmodum nosti , propter aetatem mulier est admodum imbecillis et fere semper aegra . Quietiori igitur et tranquilliori indigebat vita , quam ut cum eiusmodi morbis conflictaretur . Quocirca volueramus ipsam liberare ea molestia et sorori nostrae quottidianum victum emere .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1114", + "psc_text": ". Adhuc timet qui jam ad coelum ducitur, et jam temere non vult qui adhuc in terra conversatur? Perpende, dulcissima filia, quia mater negligentiae solet esse securitas. 870 Habere ergo in hac vita non debes securitatem, per quam negligens reddaris. Scriptum est enim: Beatus vir qui semper est pavidus (Prov. XXVIII, 14) . Et rursus scriptum est: Servite Domino in timore, et exsultate ei cum tremore (Psal. II, 11) . In pauco ergo hujus vitae tempore mentem vestram necesse est ut tremor teneat, quatenus per securitatis gaudium sine fine postmodum exsultet. Omnipotens Deus sancti Spiritus sui gratia mentem vestram repleat, et post fletus, quos quotidie in oratione funditis, ad gaudia vos aeterna perducat. (Cf. Joan. Diac. l. IV, n. 60.) EPISTOLA XXVI. AD THEOCTISTAM PATRICIAM. Gratulatur quod inter hominum tumultus studeat lectioni, atque ad aeterna suspiret. Utrum eadem sint Augustae studia quaerit. De compunctione duplici agit fusius. Theoctistam hortatur ut", + "candidate_score": 0.675793, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_24_26", + "bdc_text": "Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ; s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 . mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_720", + "psc_text": "746 Ego itaque per responsales meos semel et bis verbis humilibus hoc quod in tota Ecclesia peccatur, corripere studui, nunc per meipsum scribo. Quidquid facere humiliter debui, non omisi. Sed si in mea correptione despicior, restat ut Ecclesiam debeam adhibere. Haec itaque dicens, omnipotens Deus fraternitati vestrae indicet quanto circa vos amore constringor, quantumque in hac causa non contra vos, sed pro vobis lugeo. In qua tamen praeceptis evangelicis, institutionibus canonum, utilitatibus fratrum personam praeponere non possum, nec ejus quem multum amo. Scripta autem sanctitatis vestrae dulcissima atque suavissima de causa presbyterorum Joannis et Athanasii suscepi, de qua vobis in subsequentibus Domino adjuvante respondebo, quia sub tantis tribulationibus circumfusus barbarorum gladiis premor, ut non dico multa tractare, sed mihi respirare vix liceat. Data Kalendis Januarii, indictione 13. (Cf. Joan. Diac. l. III, n. 54.) EPISTOLA XIX. AD SABINIANUM DIACONUM. Epistolam superiorem, ob reverentiam imperatoris, suavitate respersam, det Joanni episcopo. Principi", + "candidate_score": 0.670841, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_4_6", + "bdc_text": "Vidisses enim haud dubie si non maiorem , parem tamen voluntatem . Ego tibi ( ut debeo ) pro honore , quem primo colloquio amicissimo , deinde gratissimo convivio exhibuisti , gratias et ago et habeo immortales daturus operam , ut , si qua tibi in re gratificatus fuero , nihil in officio studioque operae meae desiderare possis . De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_823", + "psc_text": "famulus lucrum quotidie de accepto dono tuo. Domino et Redemptori nostro cum summa mentis intentione facere non desistatis. Et quidem venientem ad nos, ut potuimus, ex corporalis visus ostensione didicimus; bonum vero quod ex divina inspiratione in mentis tuae charitate manebat occultum desiderabilius nunc operis attestatione cognoscimus. Unde divinae misericordiae gratias ineffabili laude reddentes, hortamur dilectionem tuam, atque quibus valemus admonitionibus confortamus, ut quantum se acceptum talentum occultantis poena perturbat, tantum lucrum facientium, atque per hoc de coelestis regni perceptione laetantium, dominicae vocis invitatio te desiderabiliter appetenda corroboret. Scire te namque, dilectissime Fili, convenit, quod fructus hujus quem apprehendisti studii retributionis suae non careat fine. Et ideo praepedientium te nulla, vel si est, debet contrarietas perturbare, quia quanto ex difficultate causae bonum perfici, Domino cooperante, valuerit, tanto tibi erit et gloriosior retributionis spes. Excellentior namque nascitur ex desperatione victoria quaecunque fuerit laboris nimii adepta sudoribus. Cognovimus etiam quod Theodosius filius", + "candidate_score": 0.667458, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_4_6", + "bdc_text": "Vidisses enim haud dubie si non maiorem , parem tamen voluntatem . Ego tibi ( ut debeo ) pro honore , quem primo colloquio amicissimo , deinde gratissimo convivio exhibuisti , gratias et ago et habeo immortales daturus operam , ut , si qua tibi in re gratificatus fuero , nihil in officio studioque operae meae desiderare possis . De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1626", + "psc_text": "in illo tremendo examine judici venienti dicturus sum, si tunc illuc vacuus venero ubi tua excellentia greges post se fidelium ducet, quos modo ad verae fidei gratiam per studiosam et continuam praedicationem traxit? Sed est mihi, bone vir, hoc ex Dei munere 1029 in magna consolatione, quia opus sanctum quod in me non habeo diligo in te. Cumque de tuis actibus magna exsultatione gaudeo, ea quae per laborem tua sunt per charitatem mea fiunt. De conversione igitur Gothorum in vestro opere et in nostra exsultatione libet cum angelis exclamare: Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14) . Nos enim, ut existimo, gratiarum amplius omnipotenti Domino debitores existimus, quia etsi vobiscum nihil egimus, vestro tamen operi congaudendo participes sumus. Beatus vero Petrus apostolorum princeps quam libenter munera excellentiae vestrae susceperit, ipsa cunctis liquido vita vestra testatur. Scriptum quippe (Grat. 14, q. 5, c. 11)", + "candidate_score": 0.664712, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_1_3", + "bdc_text": "Quam animo sis erga me , Bullingere colendissime , non benevolo modo , sed et humano , cum alias tum nuper , quum apud vos Tiguri essem , Der Besuch erfolgte wahrscheinlich , nachdem Johannes Hospinian um Hilfe für seinen Bruder Christian gebeten hatte ( oben Nr. 1911 ) , also zwischen Mitte Mai und der Abfassung des vorliegenden Briefs Mitte August 1544 . satis pulchre declarasti . Nec est , quod mihi tam doleat , quam quod hactenus est nulla mihi studii mei in te significandi oblata occasio .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1917", + "psc_text": "et susceptiones possint exhibere, quive monasteriis custodiendis praeesse, tua fraternitas ad me ante aestivum tempus debeat venire, ut aegritudinis tuae ego specialiter, in quantum valeo, curam geram, quietem tuam custodiam, quia huic aegritudini aestivum tempus medici vehementer dicunt periculosum. Et valde pertimesco ne si curas aliquas cum adversitate temporis habueris, amplius ex eadem molestia pericliteris. Ego etiam ipse valde sum debilis, et omnino est utile ut cum Dei gratia sanus ad tuam redeas Ecclesiam; aut certe si vocandus es, inter tuorum manus voceris; et ego qui me proximum morti video, si me omnipotens Deus ante te vocare voluerit, inter tuas manus transire debeam. 1117 Si autem qualitas temporis ad veniendum praepedierit, aliquo parvo exenio dato, apud agonem agi potest ut ipse vobiscum hominem suum usque Romam transmittat. Si igitur eadem aegritudine gravari te sentis, et venire disponis, cum paucis tibi veniendum est, quia mecum in episcopio manens, quotidiana obsequia de", + "candidate_score": 0.663951, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_6_8", + "bdc_text": "De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl . oben Nr. 1911 mit Anm. 4. . Eum adhortabor , ut voluntati obsequatur tuae .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_291", + "psc_text": "competenti sibi more Castorium fratrem coepiscopum nostrum, et prius compassione habita studuit visitare, et eum postmodum pro excrescenti molestia corporis in Ravennati urbe suscipere. Unde non solum nos impensae charitatis, sed et Deum vobis fecistis procul dubio debitorem, qui in fratris infirmitate condoluisse probamini, ipsumque aegrum in sui membri molestia non solum visitasse, sed etiam suscepisse. Quem quidem ipse pro sua simplicitate illic ordinare omnimode renuebam, sed petentium importunitas fecit ut contradicere nullatenus potuissem. Si autem fieri potest, multum mihi et ipsi consuletis, si eum ad me vel per Siciliam transmittatis, si tamen ei grave non esse perpenditis. De episcopis vero ad nos pertinentibus, qui tamen huc pro interpositione hostium venire non possunt, curam vestra fraternitas gerat. Ita tamen ut pro causis suis ad Ravennatem urbem nullatenus revocentur, ne eos hoc tempore vexare aut fatigare in aliquo videamur. Sed si qua sunt, quae in eis videantur juste reprehendi, debent semper", + "candidate_score": 0.660539, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_24_26", + "bdc_text": "Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ; s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 . mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_317", + "psc_text": "huic urbi meisque necessitatibus minime prodesset; sed scriptis vestris discurrentibus, agnovi vos quidem sollicite agere, sed tamen apud quem agere possitis non habere. Peccatis ergo hoc meis deputo quia iste, qui nunc interest, et pugnare contra inimicos nostros dissimulat, et nos facere pacem vetat, quamvis jam modo, etiamsi velit facere, omnino non possumus, quia Ariulphus exercitum Authari et Nordulphi habens, eorum sibi dari precaria desiderat, 608 ut nobiscum aliquid loqui de pace dignetur. De causa vero episcoporum Istriae, omnia quae mihi vestra fraternitas scripsit, ita esse jam ante deprehendi in iis jussionibus quae ad me a piissimis principibus venerunt, quatenus me interim ab eorum compulsione suspenderem. Ego quidem pro iis quae scripsistis zelo atque ardori vestro valde congaudeo, debitoremque me vobis multipliciter factum profiteor. Scitote tamen quia de eadem re serenissimis dominis cum summo zelo et libertate rescribere non cessabo. Movere autem vos non debet praefati excellentissimi viri Romani Patricii", + "candidate_score": 0.660348, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_1", + "bdc_text": "Quam animo sis erga me , Bullingere colendissime , non benevolo modo , sed et humano , cum alias tum nuper , quum apud vos Tiguri essem , Der Besuch erfolgte wahrscheinlich , nachdem Johannes Hospinian um Hilfe für seinen Bruder Christian gebeten hatte ( oben Nr. 1911 ) , also zwischen Mitte Mai und der Abfassung des vorliegenden Briefs Mitte August 1544 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1917", + "psc_text": "et susceptiones possint exhibere, quive monasteriis custodiendis praeesse, tua fraternitas ad me ante aestivum tempus debeat venire, ut aegritudinis tuae ego specialiter, in quantum valeo, curam geram, quietem tuam custodiam, quia huic aegritudini aestivum tempus medici vehementer dicunt periculosum. Et valde pertimesco ne si curas aliquas cum adversitate temporis habueris, amplius ex eadem molestia pericliteris. Ego etiam ipse valde sum debilis, et omnino est utile ut cum Dei gratia sanus ad tuam redeas Ecclesiam; aut certe si vocandus es, inter tuorum manus voceris; et ego qui me proximum morti video, si me omnipotens Deus ante te vocare voluerit, inter tuas manus transire debeam. 1117 Si autem qualitas temporis ad veniendum praepedierit, aliquo parvo exenio dato, apud agonem agi potest ut ipse vobiscum hominem suum usque Romam transmittat. Si igitur eadem aegritudine gravari te sentis, et venire disponis, cum paucis tibi veniendum est, quia mecum in episcopio manens, quotidiana obsequia de", + "candidate_score": 0.658888, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_27_29", + "bdc_text": "In his autem omnibus sequar non meum , sed tuum consilium . Vale in Christo foeliciter cum uxoreAnna , geb. Adlischwyler . et liberisZu Bullingers Kindern s. oben Nr. 1838 , Anm. 19 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2063", + "psc_text": "ergo 1161 sua conjuge non cupidine voluptatis captus, sed solummodo liberorum creandorum gratia utitur, iste profecto de ingressu ecclesiae, seu de sumendo corporis dominici sanguinisque mysterio, suo est relinquendus judicio, quia a nobis prohiberi non debet accipere, qui in igne positus nescit ardere. Cum vero non amor procreandae sobolis, sed voluptas dominatur in opere commistionis, habent conjuges etiam de sua commistione quod defleant. Hoc enim eis concedit sancta praedicatio, et tamen de ipsa concessione metu animum concutit. Nam cum Paulus apostolus diceret: Qui se continere non potest, habeat uxorem suam, statim subjungere curavit: Hoc autem dico secundum indulgentiam, non secundum imperium (I Cor. VII, 9) . Non enim indulgetur quod licet et justum est. Quod enim indulgeri dixit, culpam esse demonstravit. Vigilanti vero mente pensandum est quod in Sina monte Dominus ad populum locuturus prius eumdem populum abstinere a mulieribus praecepit. Et si illic ubi Dominus per creaturam subditam hominibus", + "candidate_score": 0.658685, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_0_2", + "bdc_text": "S [alutem ] p[lurimam ] d[ico ] . Quam animo sis erga me , Bullingere colendissime , non benevolo modo , sed et humano , cum alias tum nuper , quum apud vos Tiguri essem , Der Besuch erfolgte wahrscheinlich , nachdem Johannes Hospinian um Hilfe für seinen Bruder Christian gebeten hatte ( oben Nr. 1911 ) , also zwischen Mitte Mai und der Abfassung des vorliegenden Briefs Mitte August 1544 . satis pulchre declarasti .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1917", + "psc_text": "et susceptiones possint exhibere, quive monasteriis custodiendis praeesse, tua fraternitas ad me ante aestivum tempus debeat venire, ut aegritudinis tuae ego specialiter, in quantum valeo, curam geram, quietem tuam custodiam, quia huic aegritudini aestivum tempus medici vehementer dicunt periculosum. Et valde pertimesco ne si curas aliquas cum adversitate temporis habueris, amplius ex eadem molestia pericliteris. Ego etiam ipse valde sum debilis, et omnino est utile ut cum Dei gratia sanus ad tuam redeas Ecclesiam; aut certe si vocandus es, inter tuorum manus voceris; et ego qui me proximum morti video, si me omnipotens Deus ante te vocare voluerit, inter tuas manus transire debeam. 1117 Si autem qualitas temporis ad veniendum praepedierit, aliquo parvo exenio dato, apud agonem agi potest ut ipse vobiscum hominem suum usque Romam transmittat. Si igitur eadem aegritudine gravari te sentis, et venire disponis, cum paucis tibi veniendum est, quia mecum in episcopio manens, quotidiana obsequia de", + "candidate_score": 0.658228, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_3_5", + "bdc_text": "Nec est , quod mihi tam doleat , quam quod hactenus est nulla mihi studii mei in te significandi oblata occasio . Vidisses enim haud dubie si non maiorem , parem tamen voluntatem . Ego tibi ( ut debeo ) pro honore , quem primo colloquio amicissimo , deinde gratissimo convivio exhibuisti , gratias et ago et habeo immortales daturus operam , ut , si qua tibi in re gratificatus fuero , nihil in officio studioque operae meae desiderare possis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1305", + "psc_text": "parum esset, expleto sacrificio, per temetipsum illuc accedens terminos effodisses. Ob quam rem hortor ut officium quod geris sollicita mente consideres, et quidquid gravare potest aut opinionem tuam aut animam omnino refugias, et te committere illud nullius suasione consentias. Nam non terrenarum rerum curam, sed animarum te ducatum suscepisse cognoscas. Ibi ergo cor figere, ibi sollicitudinem, ibi totum debes studium adhibere, atque de earum lucro diligentus cogitare, ut dum venienti Domino multiplicata quae tradidit talenta reddideris, retributionis ab eo fructum consequi et inter fideles famulos in aeterna merearis gloria exaltari. Hoc autem quod objurgo vel increpo, non ex asperitate, sed ex fraterna scito dilectione descendere, quia sacerdotem te apud omnipotentem Deum non nomine, quod solum ad poenam est, sed etiam meritis, quod ad mercedem respicit, inveniri desidero. Nam dum unum in Redemptoris nostri corpore membrum sumus, sicut in culpa tua dilaceror, ita quoque et in bona actione laetificor. (Vide sup.", + "candidate_score": 0.656916, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_6_8", + "bdc_text": "De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl . oben Nr. 1911 mit Anm. 4. . Eum adhortabor , ut voluntati obsequatur tuae .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_475", + "psc_text": "omnia autem cautos vos esse oportet, ut nulla proveniat in ordinatione venalitas, ne, quod absit, et ordinatis et ordinantibus periculum majus immineat. Si quando igitur de his tractari necesse est, graves expertosque viros consiliis vestris adhibete participes, et cum eis communi de hoc deliberatione pensate. Prae omnibus autem Columbum fratrem et coepiscopum nostrum in cunctis adhibere vos convenit. Credimus enim quia si illa quae agenda sunt cum ejus consilio feceritis, nullus in vobis quod quibusque modis redarguere possit inveniet; nobisque ita gratum esse tanquam si cum nostro consilio agantur, cognoscite: quoniam vita moresque illius ita nobis sunt in omnibus approbati, ut cunctis liquido constet quia quod cum ejus consensu agitur nullius culpae macula fuscatur. Praesentium vero lator Victorinus, suprascripti coepiscopi nostri diaconus, vestrorum praeco ita exstitit meritorum, ut animos nostros de vestra vehementer actione reficeret. Et oramus omnipotentem Dominum ut bona quae de vobis retulit placita sibi plenius faciat operatione", + "candidate_score": 0.656471, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_6_8", + "bdc_text": "De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl . oben Nr. 1911 mit Anm. 4. . Eum adhortabor , ut voluntati obsequatur tuae .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1917", + "psc_text": "et susceptiones possint exhibere, quive monasteriis custodiendis praeesse, tua fraternitas ad me ante aestivum tempus debeat venire, ut aegritudinis tuae ego specialiter, in quantum valeo, curam geram, quietem tuam custodiam, quia huic aegritudini aestivum tempus medici vehementer dicunt periculosum. Et valde pertimesco ne si curas aliquas cum adversitate temporis habueris, amplius ex eadem molestia pericliteris. Ego etiam ipse valde sum debilis, et omnino est utile ut cum Dei gratia sanus ad tuam redeas Ecclesiam; aut certe si vocandus es, inter tuorum manus voceris; et ego qui me proximum morti video, si me omnipotens Deus ante te vocare voluerit, inter tuas manus transire debeam. 1117 Si autem qualitas temporis ad veniendum praepedierit, aliquo parvo exenio dato, apud agonem agi potest ut ipse vobiscum hominem suum usque Romam transmittat. Si igitur eadem aegritudine gravari te sentis, et venire disponis, cum paucis tibi veniendum est, quia mecum in episcopio manens, quotidiana obsequia de", + "candidate_score": 0.656009, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_6_8", + "bdc_text": "De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl . oben Nr. 1911 mit Anm. 4. . Eum adhortabor , ut voluntati obsequatur tuae .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1856", + "psc_text": "voluntate implere postponit; quia, sicut edocti sumus, frequenter jam praedictae abbatissae per epistolas suas promisit ipsam decidere, et facere hoc hactenus supersedit. Tua ergo experientia ita agat, ut aut ipsa causa, sicut diximus, decidatur; aut si certe differre voluerit, et videris quia facere quae pacis sunt non volet, subtiliter nobis ea ipse renuntia, ut quid pro utilitate monasterii memorati agi debeat sciamus. EPISTOLA XII. AD CONONEM LIRINENSEM ABBATEM. Qua cura et solertia monasterium sibi commissum regere debeat. Commendat Columbum presbyterum. Gregorius Cononi abbati monasterii Lirinensis. Praepositorum sollicitudo subjectorum est cautela, quia qui super rem creditam vigilat, hostis insidias declinat. Quam autem solers sis in regendis fratribus, quantoque studio in eorum custodia 1099 vigilans, reverendissimo fratre et coepiscopo nostro Menna referente cognovimus. Et sicut nos audita decessoris tui incauta remissio saepius contristavit, ita provisionis tuae sollicitudo laetificat, quia studii tui cautelam et tibi ad remunerationem, et aliis ad utilitatis exemplum prodesse", + "candidate_score": 0.655481, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_13_15", + "bdc_text": "quid statuamus , incertum est . Mater nostra Margaretha Züst. , quemadmodum nosti , propter aetatem mulier est admodum imbecillis et fere semper aegra . Quietiori igitur et tranquilliori indigebat vita , quam ut cum eiusmodi morbis conflictaretur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1114", + "psc_text": ". Adhuc timet qui jam ad coelum ducitur, et jam temere non vult qui adhuc in terra conversatur? Perpende, dulcissima filia, quia mater negligentiae solet esse securitas. 870 Habere ergo in hac vita non debes securitatem, per quam negligens reddaris. Scriptum est enim: Beatus vir qui semper est pavidus (Prov. XXVIII, 14) . Et rursus scriptum est: Servite Domino in timore, et exsultate ei cum tremore (Psal. II, 11) . In pauco ergo hujus vitae tempore mentem vestram necesse est ut tremor teneat, quatenus per securitatis gaudium sine fine postmodum exsultet. Omnipotens Deus sancti Spiritus sui gratia mentem vestram repleat, et post fletus, quos quotidie in oratione funditis, ad gaudia vos aeterna perducat. (Cf. Joan. Diac. l. IV, n. 60.) EPISTOLA XXVI. AD THEOCTISTAM PATRICIAM. Gratulatur quod inter hominum tumultus studeat lectioni, atque ad aeterna suspiret. Utrum eadem sint Augustae studia quaerit. De compunctione duplici agit fusius. Theoctistam hortatur ut", + "candidate_score": 0.654154, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_26_28", + "bdc_text": "mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus . In his autem omnibus sequar non meum , sed tuum consilium . Vale in Christo foeliciter cum uxoreAnna , geb. Adlischwyler .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1989", + "psc_text": "omnia conservet. Scriptum quippe est: Pacem sequimini cum omnibus, et sanctimoniam, sine qua nemo videbit Deum (Hebr. XII, 14) . In rixa etenim mentis ipsum lumen clauditur bonae intentionis. Unde Psalmista dicit: Turbatus est prae ira oculus meus (Psal. VI, 8) . Et quid jam in nobis boni operis remanet, si pacem ex corde perdimus, sine qua Dominum videre non valemus? Vos itaque ita agite, ut de his quoque qui per jurgium perire poterant mercedis vestrae lucra colligatis. Omnipotens Deus dilectionem tuam gratia coelesti custodiat, et de his qui tibi commissi sunt fructum multiplicem ac mensuram supereffluentem ad aeterna gaudia reportare concedat. (Videl. VII, ep. 32.) EPISTOLA XLVII. AD ANATOLIUM DIACONUM CONSTANTINOPOLITANUM. Neque Joannem, neque episcopum alium ob corporis infirmitatem deponendum. Gregorius Anatolio diacono Constantinopolitano. Scripsit mihi tua dilectio (Grat. 7, q. 1, c. 1), piissimum domnum nostrum reverendissimo fratri meo Joanni, primae Justinianae episcopo, pro aegritudine capitis quam patitur,", + "candidate_score": 0.654119, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_6_8", + "bdc_text": "De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl . oben Nr. 1911 mit Anm. 4. . Eum adhortabor , ut voluntati obsequatur tuae .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1708", + "psc_text": "sub omni ad nos studeat festinatione transmittere, quatenus petentium desideria cum Christi auxilio, si nihil est quod eum impediat, impleantur. Cujus vita vel actus, quia melius possunt illic ubi diu est conversatus agnosci, curae tuae sit cum fratre et coepiscopo nostro Fortunato de eo diligenter inquirere. Et si nulla sunt quae ad sacrum ordinem obsistere valeant, ad nos debet omni postposita tarditate transmitti. Ne autem gloriosa filia nostra Clementina hoc moleste suscipiat, ad eam experientia tua pergat, et cum ejus voluntate hoc faciat. Sin vero reniti fortasse voluerit, huc eum, sicut diximus, sine mora experientia tua transmittat, quia ita animi filiorum nostrorum a nobis pacandi sunt, ut tamen animarum utilitas non debeat praepediri. EPISTOLA XX. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Ne acceptam ad possessiones emendas pecuniam, in alios usus expendant Surrentini monachi. Gregorius Anthemio subdiacono Campaniae. Pervenit ad nos quod monachi, quos in Surrentina civitate pro complenda, sicut nosti, Antonini quondam defensoris", + "candidate_score": 0.653815, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_6_8", + "bdc_text": "De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl . oben Nr. 1911 mit Anm. 4. . Eum adhortabor , ut voluntati obsequatur tuae .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_684", + "psc_text": "subscribere. Quod si ita est, contristamur, quia superbiae de te manifestum praebes indicium. Quod quam sit, praecipue in sacerdote, culpabile, divinae clamant admonitionis eloquia. Propterea 736 hortamur ut mentis tumore deposito, ordinatori tuo ante dicto fratri et coepiscopo nostro humilem te exhibere ac parere non desinas, quatenus et Deus gaudeat in fraternitatis vestrae concordia, et alii de te sumant bonitatis exemplum. Nam si, quod non credimus, te in superbia permanere contigerit, districtam canonicamque disciplinae correctionem, contumaciae tuae nos scito ulciscenter imponere. Bene ergo facis, talem te sponte salubri consideratione praebere, qualis esse canonica coerctione exigente compelleris. Nam nec tibi denuo post nostram admonitionem licebit ad tuae voluntatis arbitrium contra morem majoribus tuis inobedientem existere, nec tantae nos indisciplinationis ecclesiasticam cognoscas dissimulare vel differre vindictam. EPISTOLA XI. AD JOANNEM EPISCOPUM. Pallio in litaniis solemnibus uti, quatuor duntaxat per annum diebus, concedit. Gregorius Joanni episcopo Ravennati. Fraternitatem vestram valde invenio contristatam pro", + "candidate_score": 0.65368, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_6_8", + "bdc_text": "De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl . oben Nr. 1911 mit Anm. 4. . Eum adhortabor , ut voluntati obsequatur tuae .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1594", + "psc_text": "quae ejus fuissent decreto disposita nullius deinceps illicitae usurpationis molestia quaterentur. Unde quia effectum et regia voluntas et res valde desiderata poscebat, a praedecessore nostro Vigilio, Romanae sedis antistite, ad praedecessorem vestrum Aurelium scripta transmissa sunt, ubi omnia quae amplectendae voluntatis studium deposcebat apostolicae auctoritatis libenter annisu firmata sunt, quia difficultatem pati non potuit hujusmodi res petita. Sed ut fraternitas vestra quae fuerint tempore illo decreta cognoscat, antedicti praedecessoris nostri scripta his praevidimus scriptis adjungi. Quibus lectione percursis, hortamur ut omnia sacerdotali, sicut decet, studio inviolata conserves, nihilque illic de indebitis, nihil permittas de illicitis irrogari, nec ea quadam patiaris usurpatione convelli. Nam licet ea quae semel apostolicae sedis auctoritate sancita sunt nil egeant firmitatis, ex abundantia tamen cuncta quae pro hujus rei quiete a praedecessore nostro statuta sunt nostra iterum auctoritate in omnibus roboramus. Fraternitas ergo vestra ita se in custodiendis eis exhibeat, quatenus et omnem occasionem inquietudinis excludat,", + "candidate_score": 0.653227, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_6_8", + "bdc_text": "De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl . oben Nr. 1911 mit Anm. 4. . Eum adhortabor , ut voluntati obsequatur tuae .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1230", + "psc_text": "ergo magnum, sicut nostis, coram Deo nostro est in bonis quemquam indesinenter operibus permanere, fraternitatis vestrae se sollicitudo ad fovendas partes justitiae decenter exacuat, et contra ecclesiastici vigoris moderamina, prout possibile fuerit, fieri nihil permittat. Nec vos res aliqua ab hujusmodi intentione removeat; sed si qua sunt quae dilectionis vestrae sinceritatem offendunt, et regulas canonicae discretionis 904 excedunt, vigilantem studete curam impendere; atque ea hortando, suadendo, terrendo emendare, charitatis unitate servata, in quantum vires suppetunt, Deo adjuvante, contendite; et excessus auctorem coercitionis freno sacerdotali constringite, atque eum ab invio itinere lingua duce et actione reducite; et ita vestram in omnibus efficaciam exhibete, ut Deus omnipotens qui bonae voluntatis auctor et intentionis inspector est, velle vestrum et hic adjuvet, et in futura vita remuneret. Suprascriptum vero Paulum fratrem et coepiscopum nostrum fraternitati vestrae commendantes, hortamur ut idonee charitatem vestram debeat experiri quam praedicat. EPISTOLA XIII. AD COLUMBUM. Paulum episcopum commendat. Gregorius", + "candidate_score": 0.653059, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_6_8", + "bdc_text": "De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl . oben Nr. 1911 mit Anm. 4. . Eum adhortabor , ut voluntati obsequatur tuae .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1928", + "psc_text": "curavi; ut nobis omnia sub celeritate indicet, et quae fienda sunt, Deo ordinante, disponantur. Praeterea, in scriptis quae ad nos misistis fraternitatem vestram 1120 contristatam invenimus, eo quod huc eam quasi pro ingratitudine aliqua venire noluissemus, quando non illud ob aliud nisi sola utilitatis causa fecimus, scientes propter personas ibidem consistentes valde necessariam illic vestram fuisse praesentiam. Sed ne forte ex hoc ingratum erga vos animum nostrum credatis, quod absit, existere, si veniendi vobis voluntas est, apto vos tempore apostolorum liminibus praesentate. Nam quantum ad nos pertinet, ita charitatem vestram diligimus, ut videre vos saepius cupiamus. (Vide, sup., epist. 30 et 35, et lib. I, epist. 34. Cf. Joan. Diac., l. III, c. 48.) EPISTOLA XXXVII. AD ROMANUM DEFENSOREM. Deferendas ad episcopos clericorum causas, ne episcopalis jurisdictio violetur. Gregorius Romano defensori Siciliae. Pervenit ad nos (Grat. 11, q. 1, c. 39) quod si quis contra clericos quoslibet causam habeat, despectis", + "candidate_score": 0.652576, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_6_8", + "bdc_text": "De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl . oben Nr. 1911 mit Anm. 4. . Eum adhortabor , ut voluntati obsequatur tuae .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2091", + "psc_text": "Virgilio episcopo Arelatensi. Quantus sit affectus venientibus sponte fratribus impendendus, ex eo quod plerumque solent charitatis causa invitari, cognoscitur. Et ideo si communem fratrem Augustinum episcopum ad vos venire contigerit, ita illum dilectio vestra, sicut decet, affectuose dulciterque suscipiat, ut et ipsum consolationis suae bono refoveat, et alios qualiter fraterna charitas colenda sit doceat. Et quoniam saepius evenit ut hi qui longe sunt positi prius ab aliis quae sunt emendanda cognoscant, si quas fortasse fraternitati vestrae sacerdotum vel aliorum culpas intulerit, una cum eo residentes subtili cuncta investigatione perquirite. Et ita vos in ea quae Deum offendunt, et ad iracundiam provocant, districtos ac sollicitos exhibete, ut ad aliorum emendationem, et vindicta culpabilem feriat, et innocentem falsa opinio non affligat. Deus te incolumem custodiat, reverendissime frater. Data die X Kalend. Juliarum, imperante domino nostro piissimo Mauricio Tiberio Augusto an. 19, post consulatum ejusdem domini nostri anno 18, indict. 4. EPISTOLA LXIX.", + "candidate_score": 0.650251, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_1", + "bdc_text": "Quam animo sis erga me , Bullingere colendissime , non benevolo modo , sed et humano , cum alias tum nuper , quum apud vos Tiguri essem , Der Besuch erfolgte wahrscheinlich , nachdem Johannes Hospinian um Hilfe für seinen Bruder Christian gebeten hatte ( oben Nr. 1911 ) , also zwischen Mitte Mai und der Abfassung des vorliegenden Briefs Mitte August 1544 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_291", + "psc_text": "competenti sibi more Castorium fratrem coepiscopum nostrum, et prius compassione habita studuit visitare, et eum postmodum pro excrescenti molestia corporis in Ravennati urbe suscipere. Unde non solum nos impensae charitatis, sed et Deum vobis fecistis procul dubio debitorem, qui in fratris infirmitate condoluisse probamini, ipsumque aegrum in sui membri molestia non solum visitasse, sed etiam suscepisse. Quem quidem ipse pro sua simplicitate illic ordinare omnimode renuebam, sed petentium importunitas fecit ut contradicere nullatenus potuissem. Si autem fieri potest, multum mihi et ipsi consuletis, si eum ad me vel per Siciliam transmittatis, si tamen ei grave non esse perpenditis. De episcopis vero ad nos pertinentibus, qui tamen huc pro interpositione hostium venire non possunt, curam vestra fraternitas gerat. Ita tamen ut pro causis suis ad Ravennatem urbem nullatenus revocentur, ne eos hoc tempore vexare aut fatigare in aliquo videamur. Sed si qua sunt, quae in eis videantur juste reprehendi, debent semper", + "candidate_score": 0.648387, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_1", + "bdc_text": "Quam animo sis erga me , Bullingere colendissime , non benevolo modo , sed et humano , cum alias tum nuper , quum apud vos Tiguri essem , Der Besuch erfolgte wahrscheinlich , nachdem Johannes Hospinian um Hilfe für seinen Bruder Christian gebeten hatte ( oben Nr. 1911 ) , also zwischen Mitte Mai und der Abfassung des vorliegenden Briefs Mitte August 1544 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1928", + "psc_text": "curavi; ut nobis omnia sub celeritate indicet, et quae fienda sunt, Deo ordinante, disponantur. Praeterea, in scriptis quae ad nos misistis fraternitatem vestram 1120 contristatam invenimus, eo quod huc eam quasi pro ingratitudine aliqua venire noluissemus, quando non illud ob aliud nisi sola utilitatis causa fecimus, scientes propter personas ibidem consistentes valde necessariam illic vestram fuisse praesentiam. Sed ne forte ex hoc ingratum erga vos animum nostrum credatis, quod absit, existere, si veniendi vobis voluntas est, apto vos tempore apostolorum liminibus praesentate. Nam quantum ad nos pertinet, ita charitatem vestram diligimus, ut videre vos saepius cupiamus. (Vide, sup., epist. 30 et 35, et lib. I, epist. 34. Cf. Joan. Diac., l. III, c. 48.) EPISTOLA XXXVII. AD ROMANUM DEFENSOREM. Deferendas ad episcopos clericorum causas, ne episcopalis jurisdictio violetur. Gregorius Romano defensori Siciliae. Pervenit ad nos (Grat. 11, q. 1, c. 39) quod si quis contra clericos quoslibet causam habeat, despectis", + "candidate_score": 0.645234, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_1", + "bdc_text": "Quam animo sis erga me , Bullingere colendissime , non benevolo modo , sed et humano , cum alias tum nuper , quum apud vos Tiguri essem , Der Besuch erfolgte wahrscheinlich , nachdem Johannes Hospinian um Hilfe für seinen Bruder Christian gebeten hatte ( oben Nr. 1911 ) , also zwischen Mitte Mai und der Abfassung des vorliegenden Briefs Mitte August 1544 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2091", + "psc_text": "Virgilio episcopo Arelatensi. Quantus sit affectus venientibus sponte fratribus impendendus, ex eo quod plerumque solent charitatis causa invitari, cognoscitur. Et ideo si communem fratrem Augustinum episcopum ad vos venire contigerit, ita illum dilectio vestra, sicut decet, affectuose dulciterque suscipiat, ut et ipsum consolationis suae bono refoveat, et alios qualiter fraterna charitas colenda sit doceat. Et quoniam saepius evenit ut hi qui longe sunt positi prius ab aliis quae sunt emendanda cognoscant, si quas fortasse fraternitati vestrae sacerdotum vel aliorum culpas intulerit, una cum eo residentes subtili cuncta investigatione perquirite. Et ita vos in ea quae Deum offendunt, et ad iracundiam provocant, districtos ac sollicitos exhibete, ut ad aliorum emendationem, et vindicta culpabilem feriat, et innocentem falsa opinio non affligat. Deus te incolumem custodiat, reverendissime frater. Data die X Kalend. Juliarum, imperante domino nostro piissimo Mauricio Tiberio Augusto an. 19, post consulatum ejusdem domini nostri anno 18, indict. 4. EPISTOLA LXIX.", + "candidate_score": 0.642795, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_1", + "bdc_text": "Quam animo sis erga me , Bullingere colendissime , non benevolo modo , sed et humano , cum alias tum nuper , quum apud vos Tiguri essem , Der Besuch erfolgte wahrscheinlich , nachdem Johannes Hospinian um Hilfe für seinen Bruder Christian gebeten hatte ( oben Nr. 1911 ) , also zwischen Mitte Mai und der Abfassung des vorliegenden Briefs Mitte August 1544 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1015", + "psc_text": "ideo, frater charissime, quia ejusdem beatissimi martyris corpus in Brundusii Ecclesia, cui visitationis impendis officium, esse dignoscitur, praefati viri desideriis ex nostra te praeceptione convenit obedire, ut in devotione quam postulat sortiatur effectum. EPISTOLA LXIII. AD GENNADIUM PATRICIUM. Queritur impeditum Paulum episcopum ne Romam veniret. Se, ubi primum ex morbo convaluerit, in causae illius cognitione versaturum. Gregorius Gennadio patricio Africae. Excellentiam vestram non ambigimus reminisci, quia ante biennium pro Paulo fratre et coepiscopo nostro scripsimus, ut ei ad nos venire 839 desideranti dignitatis vestrae suffragia praeberetis, ob hoc quod a Donatistis insecutionis dicebatur molestiam sustinere, quatenus postquam illic eum contra eos nuntiatum est habere subsidium non posse, cognita veritate, fraterna ei compassione potuissemus ferre consultum et salubri dispositione quid contra pestiferae praesumptionis insaniam debuisset fieri tractaremus. Et quantum nobis praedictus frater innotuit, non solum nullum meruit cujusquam habere solatium, sed ne immune ad Romanam potuisset urbem accedere, diverso est impedimento", + "candidate_score": 0.642514, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_8_10", + "bdc_text": "Eum adhortabor , ut voluntati obsequatur tuae . De sorore autem miserrima , Rellicani ( foelicis memoriae ) relicta vidua , Rhellikans Ehefrau [ . . . ] , Witwe seit dessen Tod am 14 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1471", + "psc_text": "subjectorum vestrorum contemptu quidquam perveniat, praecavete. Cognovimus etiam quod monasterio sancti Juliani quaedam vidua suam substantiam dereliquit; et a clerico vestro, qui ejusdem defunctae mulieris actus, dum adhuc viveret, gubernabat, ipsa sit direpta substantia, nuncque callidum ad 982 reddendum existere. Hortamur ergo ut eum, si, ut dicitur, ita verum esse patuerit, districta faciatis exsecutione constringi, quatenus res monasterio derelictas restituere sine imminutione festinet, et quod audere servata fidei suae puritate non debuit, vel cum pudoris sui damno reddere compellatur. Quam vero verecundum sit ut fraternitatem vestram nos admonere videamur, quatenus clericum suum sub disciplinae vigore restringat, credo quod eadem fraternitas vestra tacita etiam ipsa considerat. Contra idolorum quoque cultores vel aruspices atque sortilegos (Grat. 26, q. 5, c. 10), fraternitatem vestram vehementius pastorali hortamur invigilare custodia, atque publice in populo contra hujus rei viros sermonem facere, eosque a tanti labe sacrilegii et divini intentatione judicii, et praesentis vitae periculo, adhortatione", + "candidate_score": 0.640221, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_15_17", + "bdc_text": "Quietiori igitur et tranquilliori indigebat vita , quam ut cum eiusmodi morbis conflictaretur . Quocirca volueramus ipsam liberare ea molestia et sorori nostrae quottidianum victum emere . Sed nostri concives angustiam sui hospitalis praetexentes vendere nobis recusarunt .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1769", + "psc_text": "mihi, quia sicut immortalis mori dignatus est ut nos liberaret a morte, et aeternus ante tempora fieri voluit temporalis, ita Dei sapientia ignorantiam nostram suscipere dignata est, ut nos ab ignorantia liberaret? Sed ad haec ei necdum respondi, quia gravi nuncusque infirmitate detentus sum. Jam nunc autem vestra coepi oratione convalescere, et ei, si ita perfecte convaluero ut dictare valeam, adjuvante Domino, respondebo; de quibus vobis mihi nihil dicendum est, ne videar docere quae nostis, quia et medicamina vires medendi perdum, quae membris sanis et fortibus apponuntur. Indicamus praeterea quia gravem hic difficultatem interpretum patimur. Dum enim non sunt qui sensum de sensu exprimant, sed transferre semper verborum proprietatem volunt, omnem dictorum sensum confundunt. Unde agitur ut ea quae translata fuerint, nisi cum gravi labore intelligere nullo modo valeamus. Benedictionem vero sancti Marci evangelistae et vestrae beatitudinis accepi. Ligna autem transmittere volui; sed quia navis parva fuit, quae venit, ea", + "candidate_score": 0.639646, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_6", + "bdc_text": "De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1328", + "psc_text": "si ei de criminibus corporalibus nihil obviavit, si se non cognovit excommunicatum quando missas facere praesumpsit; et quidquid sub timore Dei tibi visum fuerit, decerne, ut nos dispositioni tuae consensum Deo auctore praebeamus. Si autem tuam fraternitatem suspectam praedictus filius noster habuerit, etiam reverendissimus vir frater noster Constantius Mediolanensis episcopus Ravennam veniat, tecum resideat, et de eadem causa pariter decernite; et quod utrisque vobis placuerit, mihi placiturum esse certum tenete. Sicut enim obstinati esse humilibus non debemus, ita districti existere superbis debemus. Vestra ergo fraternitas sicut in Scripturae sacrae paginis didicit, quidquid justum perpenderit, in ejus negotio decernat. EPISTOLA XI. AD BRUNICHILDEM REGINAM. Pallium Syagrio episcopo concedit. De sacris ordinibus praemio vel gratia non conferendis eam admonet, et ne ex laicis repente fiant episcopi. Laudat ejus erga Augustinum charitatem, hortaturque ut schismaticos ad concordiam revocare atque idololatriae reliquias, et alia in regno suo vitia coercere studeat. De codice ad eam", + "candidate_score": 0.639348, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_6", + "bdc_text": "De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_475", + "psc_text": "omnia autem cautos vos esse oportet, ut nulla proveniat in ordinatione venalitas, ne, quod absit, et ordinatis et ordinantibus periculum majus immineat. Si quando igitur de his tractari necesse est, graves expertosque viros consiliis vestris adhibete participes, et cum eis communi de hoc deliberatione pensate. Prae omnibus autem Columbum fratrem et coepiscopum nostrum in cunctis adhibere vos convenit. Credimus enim quia si illa quae agenda sunt cum ejus consilio feceritis, nullus in vobis quod quibusque modis redarguere possit inveniet; nobisque ita gratum esse tanquam si cum nostro consilio agantur, cognoscite: quoniam vita moresque illius ita nobis sunt in omnibus approbati, ut cunctis liquido constet quia quod cum ejus consensu agitur nullius culpae macula fuscatur. Praesentium vero lator Victorinus, suprascripti coepiscopi nostri diaconus, vestrorum praeco ita exstitit meritorum, ut animos nostros de vestra vehementer actione reficeret. Et oramus omnipotentem Dominum ut bona quae de vobis retulit placita sibi plenius faciat operatione", + "candidate_score": 0.639136, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_6", + "bdc_text": "De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_291", + "psc_text": "competenti sibi more Castorium fratrem coepiscopum nostrum, et prius compassione habita studuit visitare, et eum postmodum pro excrescenti molestia corporis in Ravennati urbe suscipere. Unde non solum nos impensae charitatis, sed et Deum vobis fecistis procul dubio debitorem, qui in fratris infirmitate condoluisse probamini, ipsumque aegrum in sui membri molestia non solum visitasse, sed etiam suscepisse. Quem quidem ipse pro sua simplicitate illic ordinare omnimode renuebam, sed petentium importunitas fecit ut contradicere nullatenus potuissem. Si autem fieri potest, multum mihi et ipsi consuletis, si eum ad me vel per Siciliam transmittatis, si tamen ei grave non esse perpenditis. De episcopis vero ad nos pertinentibus, qui tamen huc pro interpositione hostium venire non possunt, curam vestra fraternitas gerat. Ita tamen ut pro causis suis ad Ravennatem urbem nullatenus revocentur, ne eos hoc tempore vexare aut fatigare in aliquo videamur. Sed si qua sunt, quae in eis videantur juste reprehendi, debent semper", + "candidate_score": 0.637372, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_25_27", + "bdc_text": "s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 . mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus . In his autem omnibus sequar non meum , sed tuum consilium .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1403", + "psc_text": "Quod ut melius possis implere, filium nostrum Joannem virum memorandum tribunum in tuo pariter stude adhibere solatio. De quo omnino confidimus quia si ei voluntatem nostram prodideris, devote se tibi accommodare non deneget. Pariter etiam studii tui sit, quoniam quaedam apud se sacrata praedictus Joannes habuisse ministeria perhibetur, et ea diligenter inquirere, et cum omni cautela in tutum facere, nobisque subtiliter quidquid inventum fuerit indicare. Ita ergo experientia tua haec quae scripsimus facere sollicite et curare festinet, ut non possit esse culpabilis. Nam si negligens esse patueris, ita te nostros noveris motus incurrere, ut nulla te postmodum possis excusatione defendere. Datum Mense Aprili, indictione 2. (Vide ep. 26 lib. VIII.) EPISTOLA XLVII. AD SABINUM SUBDIACONUM. Regitani cleri adversus episcopum suum querelas una cum episcopis quinque perscrutetur, ut, illorum relatione certior factus, ipse Romae decernat. Gregorius Sabino subdiacono. Clerus Ecclesiae Regitanae multa contra reverendissimum fratrem nostrum Bonifacium episcopum suum, data nobis", + "candidate_score": 0.636531, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_25_27", + "bdc_text": "s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 . mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus . In his autem omnibus sequar non meum , sed tuum consilium .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1479", + "psc_text": "quia dignum est ut rectam decessoris sui viam gressibus inoffensis incedat, quem de eodem loco ad reddendam rationem aeterni judicis tribunal exspectat. In qua re ne quid omittere quod ad pacem Ecclesiae pertinet videremur, nostris eumdem sanctissimum Joannem scriptis semel iterumque convenimus, ut amoto superbiae nomine cordis sui elationem ad humilitatem, quam magister et Dominus noster docuit, inclinaret. Quem quoniam neglexisse comperimus, haec eadem et beatissimum fratrem et consacerdotem nostrum Cyriacum successorem ipsius concordiae studio non destitimus admonere. Sed quia hoc jam, ut videmus, mundi hujus termino propinquante, in praecursione sua apparuit humani generis inimicus, ut ipsos qui ei contradicere bene atque humiliter vivendo debuerunt, per hoc superbiae vocabulum praecursores habeat sacerdotes, hortor atque suadeo ut nullus vestrum hoc nomen aliquando recipiat, nullus id consentiat, nullus scribat, nullus ubi fuerit scriptum admittat, vel subscriptionem suam adjiciat; sed sicut omnipotentis Dei ministros decet, integrum se ab hujusmodi venenata infectione custodiat, et", + "candidate_score": 0.635876, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_6", + "bdc_text": "De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1261", + "psc_text": "vestrae nos subtilius volumus informari; vel si qua ex eis scripta in Ecclesiae vestrae scrinio rejacent, eorum huc exemplaria transmitti necesse est; ut quidquid ad honoris vestri reverentiam vel genium praefatae Ecclesiae pertinet, libenti animo reparare possimus. Glorioso autem communi filio domno Marcello, si huc venire voluerit, instantius suadete, quia omnino eum videre desidero. Si vero illic stare elegerit, ita vos ei in charitate qua convenit exhibete, ut affectui ipsius quem circa vos habet, respondere, sicut decet, valeatis. Omnipotens Deus gratiae suae dono vos custodiat, protegat, et cor vestrum in ea quae ei sunt placita semper accendat. EPISTOLA XXV. AD VICTOREM EPISCOPUM PANORMITANUM. Judaeos in his quae ipsis concessa sunt nullo incommodo afficiendos. Gregorius Victori episcopo Panormitano. Sicut Judaeis non debet esse licentia quidquam in synagogis suis ultra quam permissum est lege praesumere, ita in his quae eis concessa sunt nullum debent praejudicium sustinere. Quae autem nobis in hac urbe", + "candidate_score": 0.633534, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_6", + "bdc_text": "De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_228", + "psc_text": "jungantur; quem tandem, si fructum animarum fecerit, atque ita Deus inspiret, episcopum obtinebunt. Gregorius ordini et plebi consistenti Neapoli. Quale de Paulo fratre et coepiscopo nostro habeat charitas vestra judicium, directa a vobis relatio patefecit. Quem quoniam ita estis in paucis diebus experti, ut eum cardinalem habere desideretis episcopum, gratulamur. Sed quia summis in rebus citum non oportet esse consilium, et nos quid fiendum sit matura subinde, Christo adjuvante, deliberatione disponimus, et vobis melius tractu temporis qualem se exhibeat innotescit. Ideoque, filii dilectissimi, praedicto viro, si eum vere diligitis, obedite, devotisque ad eum mentibus occursione pacifica convenite, quatenus ita 575 vos ad alterutrum dilectio mutuae charitatis astringat, ut inimicus saeviendo circumvolans in nullo vestrum viam nanciscatur ad dissociandam unanimitatem qua subrepat. Praefatum quoque episcopum dum fructum animarum, quem desideramus, Deo nostro, ipso quoque suffragante, facere senserimus, quidquid post haec de ejus persona vestroque desiderio cordi nostro inspiratio divina ministraverit, faciemus.", + "candidate_score": 0.632482, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_3", + "bdc_text": "Nec est , quod mihi tam doleat , quam quod hactenus est nulla mihi studii mei in te significandi oblata occasio .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1754", + "psc_text": "Unde omnino studendum est ut res aspera fiat mercedis occasio. Nam, sicut nostis, de terra plena carduis frumentum egreditur, et de spinis rosa producitur. Dum ergo seminandi vobis congruum tempus est, bonorum operum serere semina non cessetis, ut majores in die messis laetitiae manipulos reportetis, atque ad aeternam gloriam ex transitorii honoris merito veniatis. Cognoscentes igitur quale studium in praeparandis dromonibus gesseritis, sollicitudinem vestram, desiderato nuntio, relevamus, indicantes cum Langobardorum rege usque ad mensem Martium futurae quartae indictionis, de pace, propitiante Domino, convenisse. Quae si retineatur ignoramus, quia idem rex obiisse postea nuntiatus est, licet adhuc habeatur incertum. De Anamundaro autem quae scripsistis fecimus, sed voluntatem utinam sequatur effectus quia quantum ad nos pertinet, afflictis intercessionis nostrae solatium non negamus. Quod vero in expositionem sancti Job transmitti vobis codicem voluistis, de vestro omnino studio gaudemus: quoniam illi rei eminentiam vestram studere conspicimus, quae nec totos foras vos exire permittat, et", + "candidate_score": 0.632332, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_6", + "bdc_text": "De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1917", + "psc_text": "et susceptiones possint exhibere, quive monasteriis custodiendis praeesse, tua fraternitas ad me ante aestivum tempus debeat venire, ut aegritudinis tuae ego specialiter, in quantum valeo, curam geram, quietem tuam custodiam, quia huic aegritudini aestivum tempus medici vehementer dicunt periculosum. Et valde pertimesco ne si curas aliquas cum adversitate temporis habueris, amplius ex eadem molestia pericliteris. Ego etiam ipse valde sum debilis, et omnino est utile ut cum Dei gratia sanus ad tuam redeas Ecclesiam; aut certe si vocandus es, inter tuorum manus voceris; et ego qui me proximum morti video, si me omnipotens Deus ante te vocare voluerit, inter tuas manus transire debeam. 1117 Si autem qualitas temporis ad veniendum praepedierit, aliquo parvo exenio dato, apud agonem agi potest ut ipse vobiscum hominem suum usque Romam transmittat. Si igitur eadem aegritudine gravari te sentis, et venire disponis, cum paucis tibi veniendum est, quia mecum in episcopio manens, quotidiana obsequia de", + "candidate_score": 0.631662, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_6", + "bdc_text": "De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2176", + "psc_text": "Ut Paulini saevitia in clerum et simonia puniatur ac reprimatur, concilium cogat, ad id vocato, si opus sit, Hilaro. Gregorius Victori episcopo. Quanto laetitiae nobis est fratres nostros cognoscere erga filios suos paterna charitate decenter esse sollicitos, tanto tristitiae deputamus quando eos ab illicitis nec aliorum fratrum reverentia, nec sacerdotii praevalet consideratio 1200 temperare. Quam igitur gravis et aspera adversus fratrem nostrum Paulinum, Tegessis civitatis episcopum clericorum ejus vel eorum qui in sacro sunt ordine positi sit querela, fraternitati tuae liquere non dubium est, quia latere te in vicino non potuit quod ad nos in longinquo pervenit. Et quoniam valde cavendum est ne hoc quod eum frustra in se corporali injuria queruntur excedere, aut licite praesumatur, aut fiat dissimulatione deterius, sic manifesti excessus canonica semper moderatione premendi sunt, ut una res et praeteritorum correptio, et esse possit regula futurorum. Proinde simul cum dilectissimo communi fratre Columbo episcopo, vel aliis sacerdotibus", + "candidate_score": 0.630681, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_33_35", + "bdc_text": "calendas septembris . Tuus ex animo totus Ioannes Hospinianus . [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1890", + "psc_text": "Et ideo ita, sicut diximus, cum omni dulcedine apud eum stude agere, ut in hujus absolutione multis possit ferre consultum, et haec via remedii, sicut diximus, ejus temporibus non claudatur. Data mense Novembri, indict. 4. EPISTOLA XXVII. AD JOANNEM RELIGIOSUM. Joannem mensis pauperum et exhibendae diaconiae praepositum rationibus homini reddendis immunem declarat; sed rationem Deo positurum hortatur, ut opus suum impleat solertius. Gregorius Joanni religioso. Licet eos qui pia intentione sollicitudinis curam debilibus ac egenis impendunt, sua apud omnes valeat tueri devotio, melius tamen est si pro quiete sua de his muniti fuerint quae gesserint, ne inde eis inquietudinis occasio, unde magis laudandi sunt oriatur. Quia igitur te Joannem religiosum, intentionis tuae studio provocati, mensis pauperum et exhibendae diaconiae eligimus praeponendum, ne qua tibi ex hac administratione nascatur dubietas, hac te munitione prospeximus fulciendum; constituentes ut de hoc quod ad mensas pauperum vel diaconiae exhibitionem percepisti, sive subinde perceperis erogandum,", + "candidate_score": 0.624686, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_30_32", + "bdc_text": "tuis , quos meis verbis officiose salutes . Raptim , ex collegio nostro Augustiniano , Vgl. oben Nr. 1911 , Anm. 7 . ad 16 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2090", + "psc_text": "vestra, servatis eis propriis ordinibus, in suo coetu recipiat, ut dum et per sollicitudinem occulta mentis eorum discutitis, atque eos per veram scientiam 1170 recta quae tenere debeant docetis, et per mansuetudinem nullam eis contrarietatem vel difficultatem de propriis suis ordinibus facitis, eos ab antiqui hostis ore rapiatis; et tanto vobis apud omnipotentem Deum aeternae gloriae crescat retributio, quanto multos colligitis, qui vobiscum in Domino sine fine glorientur. Sancta itaque Trinitas orantes pro nobis sua vos protectione custodiat, vobisque in amore suo dona adhuc multipliciora concedat. EPISTOLA LXVIII. AD VIRGILIUM ARELATENSEM EPISCOPUM. Commendat Augustinum episcopum, si ad eum venerit. Gregorius Virgilio episcopo Arelatensi. Quantus sit affectus venientibus sponte fratribus impendendus, ex eo quod plerumque solent charitatis causa invitari, cognoscitur. Et ideo si communem fratrem Augustinum episcopum ad vos venire contigerit, ita illum dilectio vestra, sicut decet, affectuose dulciterque suscipiat, ut et ipsum consolationis suae bono refoveat, et alios qualiter fraterna", + "candidate_score": 0.620338, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf014", + "work_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1", + "max_score": 0.679316, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_23_25", + "bdc_text": "Proinde obsecro te , mi Bullingere , quam primum censebis posse nos aliquid efficere ac impetrare , significa mihi . Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ; s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_612", + "psc_text": "ἀναγκαίως ἐπὶ τὴν διὰ τοῦ γράμματος ἐπίσκεψιν ἦλθον, παρακαλῶν προηγουμένως μὲν ἐκτενεῖς τὰς ὑπὲρ ἐμοῦ ποιεῖσθαι ὑμᾶς δεήσεις, ἵνα καταξιωθῶ τὰς γοῦν λειπομένας ἡμέρας ἢ ὥρας δουλεῦσαι τῷ Κυρίῳ κατὰ τὸ εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας, ἔπειτα καὶ συγγνώμην ἔχειν μου τῇ ἀπολείψει καὶ τῇ βραδυτῆτι ταύτῃ τῶν γραμμάτων. μόλις γὰρ ηὐπορήσαμεν ἀνθρώπου τοῦ δυναμένου ἐξυπηρετήσασθαι ἡμῶν τῇ ἐπιθυμίᾳ· λέγομεν δὲ τὸν υἱὸν ἡμῶν Εὐγένιον τὸν μονάζοντα, δι’ οὗ παρακαλῶ εὔξασθαι ὑπὲρ ἡμῶν καὶ τῆς Ἐκκλησίας πάσης, καὶ ἀντιγράψαι ἡμῖν τὰ περὶ ὑμῶν, ἵνα γνόντες εὐθυμότερον διατεθῶμεν. Τῇ Ἀντιοχέων Ἐκκλησίᾳτῇ ἐκκλησίᾳ Ἀντιοχείας παραμυθητική E. Τίς δώσει μοι πτέρυγας, ὡσεὶ περιστερᾶς; καὶ πετασθήσομαιπετανθήσομαι Regius. πρὸς ὑμᾶς καὶ καταπαύσω τὸν πόθον ὃν ἔχω ἐπὶ τῇ συντυχίᾳ τῆς ὑμετέρας ἀγάπης. νυνὶ δὲ οὐχὶ πτερύγων ἐνδεῶς ἔχω μόνον, ἀλλὰ καὶ αὐτοῦ τοῦ σώματος, πάλαι μέν μοι ὑπὸ μακρᾶς τῆςτῆς om. E ἀρρωστίας πεπονηκότος, νῦν δὲ ὑπὸ τῶν συνεχῶν θλίψεων παντελῶς συντετριμμένου. τίς γὰρ οὕτως ἀδαμάντινος τὴν", + "candidate_score": 0.679316, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_18_20", + "bdc_text": "Apud vos autem impediit nos eorundem ( quantum intelligo ) inurbanitas , qui , quemadmodum se erga superiores decore gerant , in agris , vineis focisque suis , in quibus solum per omnem suam vitam sunt versati , nunquam didicere . Quamvis spem nondum plane abiecerimus omnemZu lesen wäre vielleicht auch omnino. . Nam fieri posset , ut mihi quidem videtur , ut refrigerata mutua illa simultate tandem petitionem nostram senatus vester exaudiret .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1173", + "psc_text": "οἶδα γὰρ ὅτι ἄνδρες τὸν πεπονημένον προελόμενοι βίον, καὶ ἀεὶ διὰ τῶν χειρῶν ἑαυτοῖς τὰ ἀναγκαῖα συμποριζόμενοι, πολὺν ἀποδημεῖν χρόνον τῶν ἰδίων οὐ δύνανται. ἀλλʼ ὅπουπερ ἂν ἦτε, μέμνησθε ἡμῶν. καὶ προσεύχεσθε ὑπὲρ ἡμῶν,ὑπὲρ ἡμῶν om. Vat., Coisl. sec., Reg. sec. ἵνα αὐτοὶ γοῦν πρὸς ἑαυτοὺς εἰρήνην ἔχωμεν καὶ πρὸς τὸν Θεόν, μηδεμιᾶς τοῖς λογισμοῖς ἡμῶν ταρ��χῆς ἐνοικούσης. Ὀπτίμῳ ἐπισκόπῳ Καὶ ἄλλως μὲνom. E. ἡδέως ὁρῶν τοὺς ἀγαθοὺς παῖδας διά τε τὸ ὑπὲρ τὴν ἡλικίαν τῶν ἠθῶν εὐσταθὲς καὶ διὰ τὸ πρὸς τὴν σὴν εὐλάβειαν οἰκεῖον, ἀφʼ οὗ τι καὶ μέγα προσδοκᾷν ἔστιν ἐπʼ αὐτοῖς, ἐπειδὴ καὶ μετὰ γραμμάτων σῶν εἶδον αὐτοὺς προσιόντας μοι, ἐδιπλασίασα τὸ ἐπʼ αὐτοῖς φίλτρον. ὅτε δὲ ἀνέγνων τὴν ἐπιστολὴν καὶ εἶδον ἐν αὐτῇ ὁμοῦ μὲν τὸ περὶ τὰςτῆς editi antiqui. ἐκκλησίας προνοητικὸν τῆς σῆς διαθέσεως, ὁμοῦ δὲ τὸ περὶ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν θείων γραφῶν ἐπιμελές, ηὐχαρίστησα τῷ Κυρίῳ, καὶ ἐπηυξάμην τὰ ἀγαθὰ τοῖς τὰ τοιαῦτα", + "candidate_score": 0.639735, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_10_12", + "bdc_text": "relicta vidua , Rhellikans Ehefrau [ . . . ] , Witwe seit dessen Tod am 14 . Januar 1542 , war eine Schwester von Johannes und Christian Hospinian ; s. HBBW VIII [Nr. 1123 ] 125 , Anm. 4 .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_674", + "psc_text": "ἐπειράθη τῷ βίῳ ἐπαγαγεῖν, ἀνάγκη μηδὲ ἡμᾶς τῆς ἐκ τῶν λογισμῶν βοηθείας ὑφέσθαι· καίτοι γε ἐπὶ τῶν σφόδρα ἐναργῶν μείζων ἐστὶ τοῦ λόγου ἡ παρʼ ἑκάστου πρόληψις. Γέγραπται,γάρ add. E. φησίν, ἐν τῷ Λευιτικῷ· Γυναῖκα ἐπʼ ἀδελφῇ αὐτῆς οὐ λήψῃ ἀντίζηλον, ἀποκαλύψαι τὴν ἀσχημοσύνην αὐτῆς ἐπʼ αὐτῇ, ἔτι ζώσης αὐτῆς. δῆλον δὴ οὖν ἐκ τούτου εἶναί φησιν ὅτι συγχωρεῖται λαμβάνειν τελευτησάσης. πρὸς δὴ τοῦτο πρῶτον μὲν ἐκεῖνο ἐρῶ· ὅτι, ὅσα ὁ νόμος λέγει, τοῖς ἐν τῷ νόμῳ λαλεῖ· ἐπεὶ οὕτω γε καὶ περιτομῇ, καὶ Σαββάτῳ, καὶ ἀποχῇ βρωμάτων ὑποκεισόμεθα. οὐ γὰρ δή, ἐὰν μέν τι εὕρωμεν συντρέχον ἡμῶν ταῖς ἡδοναῖς, τῷ ζυγῷ τῆς δουλείας τοῦ νόμου ἑαυτοὺς ὑποθήσομεν, ἐὰν δέ τι φανῇ βαρὺ τῶν νομίμων, τότε πρὸς τὴν ἐν Χριστῷ ἐλευθερίαν ἀποδραμούμεθα. ἠρωτήθημεν εἰ γέγραπται λαμβάνειν γυναῖκα ἐπʼ ἀδελφῇ. εἴπομεν, ὅπερ ἀσφαλὲς ἡμῖν καὶ ἀληθές, ὅτι οὐ γέγραπται. τὸ δʼ ἐκ τῆς τοῦ ἀκολούθου ἐπιφορᾶς τὸ σιωπηθὲν συλλογίζεσθαι νομοθετοῦντός ἐστιν,", + "candidate_score": 0.631222, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_10_12", + "bdc_text": "relicta vidua , Rhellikans Ehefrau [ . . . ] , Witwe seit dessen Tod am 14 . Januar 1542 , war eine Schwester von Johannes und Christian Hospinian ; s. HBBW VIII [Nr. 1123 ] 125 , Anm. 4 .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_823", + "psc_text": "λαοῦ, ἀπεχομένους τῆς προσφορᾶς· εἶτα αὐτοὺς ἐπιτρέπεσθαι τὴν κοινωνίαν τοῦ ἀγαθοῦ. Περὶ δὲ τῶν δύο ἀδελφὰς γαμούντων, ἢ ἀδελφοῖς δυσὶ γαμουμένων, ἐπιστολίδιον ἡμῖν ἐκπεφώνηται, οὗ τὸ ἀντίγραφον ἀπεστείλαμέν σου τῇ εὐλαβείᾳ. ὁ δὲ ἀδελφοῦ ἰδίου γυναῖκα λαβὼν οὐ πρότερον δεχθήσεται πρὶν ἀποστῆναι αὐτῆς. Χήραν, τὴν καταλεγεῖσαν εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν χηρῶν, τουτέστι, τὴν διακονουμένην ὑπὸ τῆς Ἐκκλησίας, ἔκρινεν ὁ ἀπόστολος γαμούμένην παρορᾶσθαι. ἀνδρὶ δὲ χηρεύσαντι οὐδεὶς ἐπίκειται νόμος, ἀλλʼ ἱκανὸν τῷ τοιούτῳ τὸ τῶν διγάμων ἐπιτίμιον. ἡ μέντοι χήρα ἑξηκονταετὴς γεγονυῖα, ἐὰν ἕληται πάλιν ἀνδρὶ συνοικεῖν, οὐ καταξιωθήσεται τῆς τοῦ ἀγαθοῦ κοινωνίας, ἕως ἂν τοῦ πάθους τῆς ἀκαθαρσίας παύσηται. ἐὰν μέντοι πρὸ ἑξήκοντα ἐτῶν ἀριθμήσωμεν αὐτήν, ἡμέτερον τὸ ἔγκλημα, οὐ τοῦ γυναίου. Ὁ τὴν διεφθαρμένην ὑφʼ ἑαυτοῦ εἰς γυναῖκα κατέχων τὸ μὲν ἐπὶ τῇ φθορᾷ ἐπιτίμιον ὑποστήσεται, τὴν δὲ γυναῖκα ἔχειν συγχωρηθήσεται. Ἡ πορνεία γάμος οὐκ ἔστιν· ἀλλʼ οὐδὲ γάμου ἀρχή. ὥστε, ἐὰν ᾖ δυνατὸν τοὺς κατὰ πορνείαν συναπτομένους χωρίζεσθαι,", + "candidate_score": 0.63044, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_16", + "bdc_text": "Quocirca volueramus ipsam liberare ea molestia et sorori nostrae quottidianum victum emere .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_674", + "psc_text": "ἐπειράθη τῷ βίῳ ἐπαγαγεῖν, ἀνάγκη μηδὲ ἡμᾶς τῆς ἐκ τῶν λογισμῶν βοηθείας ὑφέσθαι· καίτοι γε ἐπὶ τῶν σφόδρα ἐναργῶν μείζων ἐστὶ τοῦ λόγου ἡ παρʼ ἑκάστου πρόληψις. Γέγραπται,γάρ add. E. φησίν, ἐν τῷ Λευιτικῷ· Γυναῖκα ἐπʼ ἀδελφῇ αὐτῆς οὐ λήψῃ ἀντίζηλον, ἀποκαλύψαι τὴν ἀσχημοσύνην αὐτῆς ἐπʼ αὐτῇ, ἔτι ζώσης αὐτῆς. δῆλον δὴ οὖν ἐκ τούτου εἶναί φησιν ὅτι συγχωρεῖται λαμβάνειν τελευτησάσης. πρὸς δὴ τοῦτο πρῶτον μὲν ἐκεῖνο ἐρῶ· ὅτι, ὅσα ὁ νόμος λέγει, τοῖς ἐν τῷ νόμῳ λαλεῖ· ἐπεὶ οὕτω γε καὶ περιτομῇ, καὶ Σαββάτῳ, καὶ ἀποχῇ βρωμάτων ὑποκεισόμεθα. οὐ γὰρ δή, ἐὰν μέν τι εὕρωμεν συντρέχον ἡμῶν ταῖς ἡδοναῖς, τῷ ζυγῷ τῆς δουλείας τοῦ νόμου ἑαυτοὺς ὑποθήσομεν, ἐὰν δέ τι φανῇ βαρὺ τῶν νομίμων, τότε πρὸς τὴν ἐν Χριστῷ ἐλευθερίαν ἀποδραμούμεθα. ἠρωτήθημεν εἰ γέγραπται λαμβάνειν γυναῖκα ἐπʼ ἀδελφῇ. εἴπομεν, ὅπερ ἀσφαλὲς ἡμῖν καὶ ἀληθές, ὅτι οὐ γέγραπται. τὸ δʼ ἐκ τῆς τοῦ ἀκολούθου ἐπιφορᾶς τὸ σιωπηθὲν συλλογίζεσθαι νομοθετοῦντός ἐστιν,", + "candidate_score": 0.609171, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_16", + "bdc_text": "Quocirca volueramus ipsam liberare ea molestia et sorori nostrae quottidianum victum emere .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1313", + "psc_text": "γάρ ἐστιν ἡ σώζουσα ἡμᾶς, ὥς φησιν ὁ ἀπόστολος, δι’ ἀγάπης ἐνεργουμένη. Ἐλευθέρᾳἐλευθέρᾳ ἑτέρᾳ Regius sec., Coisl. sec. Στοχαζόμενός σου τῆς περὶ ἡμᾶς διαθέσεως, καὶ ἣν ἔχεις περὶ τὸ ἔργον τοῦ Κυρίου σπουδὴν ἐπιγινώσκοντες, κατεθαρρήσαμεν ὡς θυγατρὸς πρώην, καὶ ταῖς ἡμιόνοις ἐπὶ πλεῖον ἐχρησάμεθα, πεφεισμένως μὲν ὡς ἡμετέραις χρώμενοι, παρετείναμεν δʼ οὖν ὅμως αὐτῶν τὴν ὑπηρεσίαν. ταῦτα οὖν ἔδει ἐπισταλῆναί σου τῇ σεμνότητι, ὥστε εἰδέναι ὅτι ἀπόδειξίς ἐστι τῆςom. E. διαθέσεως τὸ γενομένον.γινόμενον E. et editi antiqui. Ὁμοῦ δὲ καὶ ὑπομιμνήσκομεν διὰ τοῦ γράμματος τὴν κοσμιότητά σου μεμνῆσθαι τοῦ Κυρίου, καὶ τὴν ἔξοδον τὴν ἀπὸ τοῦ κόσμου τούτου πρὸ ὀφθαλμῶν ποιουμένην ἀεί, τὸν βίον ἑαυτῆς ῥυθμίζειν πρὸς ἀπολογίαν τοῦ ἀπαραλογίστου κριτοῦ, ἵνα γένηταί σοι παρρησία ἐπὶ τοῖς ἀγαθοῖς ἔργοις ἔμπροσθεν τοῦ τὰ κρυπτὰ τῶν καρδιῶν ἡμῶν ἀποκαλύπτειν μέλλοντος ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς ἐπισκοπῆς αὐτοῦ. Τὴν εὐγενεστάτην θυγατέρα ἀσπαζόμεθα διὰ σοῦ· καὶ παρακαλῶ ἐν τῇ μελέτῃ τῶν λογίωνλόγων editi antiqui. τοῦ", + "candidate_score": 0.604842, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_16", + "bdc_text": "Quocirca volueramus ipsam liberare ea molestia et sorori nostrae quottidianum victum emere .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_951", + "psc_text": "ταῖς θλίψεσι τὸ πρὸς τὸν Θεὸν εὐχάριστον διασώζουσι, μάλιστα ἐπὶ τῆς οἰκονομίας τῆς καθʼ ὑμᾶς τὸ ἑαυτοῦ φιλάνθρωπον ἐφανέρωσε, μὴ συγχωρήσας ὑμῖν τὸν παρὰ τῶν ἐχθρῶν διωγμὸν τοιοῦτον ἐπενεχθῆναι, οἷον δύνασθαι περιτρέψαι τινὰς ἢ διασαλεῦσαι ἀπὸ τῆς εἰς Χριστὸν πίστεως. κούφοις γὰρ καὶ εὐκαταγωνίστοις ἀντιπάλοις παραζεύξας ὑμᾶς, ἐν τῇ κατʼ αὐτῶν νίκῃ τὸ βραβεῖον ὑμῖν τῆς ὑπομονῆς ηὐτρέπισεν. ἀλλʼ ὁ κοινὸς ἐχθρὸς τῆς ζωῆς ἡμῶν, ὁ ταῖς ἑαυτοῦ μεθοδείαις ἀντιμαχόμενος τοῦ Θεοῦ τῇ χρηστότητι, ἐπειδὴ εἶδεν ὑμᾶς ὡς τεῖχος κραταιὸν τῆς ἔξωθεν προσβολῆς καταφρονοῦντας, ἐν ὑμῖν αὐτοῖς, ὡς ἀκούω, ἐπενόησε γενέσθαι τινὰς λύπας πρὸς ἀλλήλους καὶ μικροψυχίας· αἳ παρὰ μὲν τὴν πρώτην μικραί εἰσι καὶ εὐθεράπευτοι, προϊόντος δὲ τοῦ χρόνου ὑπὸ φιλονεικίας αὐξανόμεναι, εἰς ἀνίατον παντελῶς ἐκπίπτειν πεφύκασι. διὸ ὥρμησα πρὸς τὴν διὰ τοῦ γράμματος τοῦδε παράκλησιν. εἰ μὲν ἦν δυνατόν, αὐτὸς ἂν παρεγενόμην, καὶ δι’ ἐμαυτοῦ ἱκέτευσα ὑμᾶς· ἐπειδὴ δὲ τοῦτο οἱ καιροὶ οὐκ ἐπιτρέπουσι, τὴν ἐπιστολὴν ταύτην ἀνθʼ", + "candidate_score": 0.602252, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_16", + "bdc_text": "Quocirca volueramus ipsam liberare ea molestia et sorori nostrae quottidianum victum emere .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_849", + "psc_text": "εἰς πέρατα περιφέρεσθαι, καὶ πάντας πᾶσι πολίτας καὶ οἰκείους εἶναι, νῦν ἀποτέμνομεν ἑαυτοὺς τῆς οἰκουμένης, καὶ οὔτε ἐπαισχυνόμεθα τῇ μονώσει, οὔτε ζημίαν φέρειν τὸν διασπασμὸν τῆς ὁμονοίας τιθέμεθα· οὔτε φρίσσομεν, ὅτι εἰς ἡμᾶς φθάνει ἡ φοβερὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν προφητεία, εἰπόντος, ὅτι Διὰ τὸ πληθυνθῆναι τὴν ἀνομίαν, ψυγήσεται ἡ ἀγάπη τῶν πολλῶν; Μὴ ταῦτα, ἀδελφοὶ τιμιώτατοι, μὴ ἀνάσχησθε τοῦτο, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τοῖς παρελθοῦσι παρακαλέσατε ἡμᾶς γράμμασιν εἰρηνικοῖς καὶ ἀγαπητικαῖς προσφωνήσεσιν, οἱονεὶ πραείᾳ τινὶ ἐπαφῇ τὸ τῆς καρδίας ἡμῶν ἕλκος, ὃ ἐκ τῆς παρελθούσης ἀμελείας ἐνεποιήσατε ἡμῖν, παραμυθούμενοι. καὶ εἴτε αὐτοὶ βούλεσθε πρὸς ἡμᾶς ἀπαντῆσαι καὶ δι’ ἑαυτῶν ἐρευνῆσαι τὰ ἀρρωστήματα ἡμῶν, εἰ ὄντως τοιαῦτά ἐστιν οἷα ἀκούετε, ἢ ταῖς ἐκ τοῦ ψεύδους προσθήκαις βαρύτερα ὑμῖν ἀπαγγέλλεται τὰ ἁμαρτήματα ἡμῶν, γενέσθω καὶ τοῦτο· ἕτοιμοι ἡμεῖς ὑπτίαις χερσὶ τὴν παρουσίαν ὑμῶν ὑποδέξασθαι, καὶ προθεῖναι ἑαυτοὺς εἰς ἀκριβῆ βάσανον· μόνον ἀγάπη ἡγείσθω τῶν γινομένων· εἴτε καὶ βούλεσθε παρʼ ἑαυτοῖς ὑποδεῖξαί τινα τόπον,", + "candidate_score": 0.599679, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", + "max_score": 0.677047, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_22_24", + "bdc_text": "Caeterum ego , quia illic non sum , temporum momenta atque inclinationes observare nequeo . Proinde obsecro te , mi Bullingere , quam primum censebis posse nos aliquid efficere ac impetrare , significa mihi . Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1731", + "psc_text": "nisi sit certius de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere Sancto, ac beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Domino salutem. 1. In ipso profectionis articulo sancti filii nostri Asterii Hypodiaconi, necessarii mei, beatitudinis tuae litterae ad me pervenerunt, quibus satisfacis, te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram, sed epistolae cujusdam quasi ad me scriptae per fratrem nostrum Sysinnium Diaconum huc exemplaria pervenerunt: in qua hortaris me, ut παλινῳδιαν super quodam Apostoli capitulo canam, et imiter Stesichorum inter vituperationem et laudes Helenae fluctuantem, ut qui detrahendo oculos perdiderat, laudando receperit. Ego simpliciter fateor dignationi tuae, licet stylus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur: tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte me respondente, laesus juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assideremus [al. assidemus ],", + "candidate_score": 0.677047, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_24_26", + "bdc_text": "Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ; s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 . mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_847", + "psc_text": "Unde et ego beatum me in hoc duntaxat negotio judico, quod apud eruditas aures imperitae linguae responsurus sum: quae objicit mihi vel ignorantiam, vel mendacium; si aut nescivi alienas litteras vere interpretari, aut nolui: quorum alterum error, alterum crimen est. Ac ne forsitan accusator meus facilitate, qua cuncta loquitur, et impunitate, qua sibi licere omnia putat, me quoque apud vos argueret, ut Papam Epiphanium criminatus est, hanc epistolam misi, quae te, et per te alios, qui nos amare dignantur, rei ordinem doceat. 2. Epiphanii litterae ad Joannem Episcopum. Eusebius Cremonensis Graeci sermonis ignarus. Pseudomonachus quid egerit. --Ante hoc ferme biennium miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora", + "candidate_score": 0.675721, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_15_17", + "bdc_text": "Quietiori igitur et tranquilliori indigebat vita , quam ut cum eiusmodi morbis conflictaretur . Quocirca volueramus ipsam liberare ea molestia et sorori nostrae quottidianum victum emere . Sed nostri concives angustiam sui hospitalis praetexentes vendere nobis recusarunt .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1952", + "psc_text": "Quae in contemptu ciborum tantam habebat pertinaciam: in luctu mitis erat, et suorum mortibus frangebatur, maxime liberorum. Nam et in viri et filiarum dormitione semper periclitata est. Et cum os stomachumque signaret, et matris [ Ms. matricis ] dolorem crucis niteretur impressione lenire; superabatur affectu, et credulam mentem, parentis viscera consternabant, animoque vincens, fragilitate corporis vincebatur: quam semel languor arripiens, longo tempore possidebat; ut et nobis inquietudinem, et sibi discrimen afferret. In quo illa laetabatur, per momenta commemorans; Miser ego homo, quis me liberabit de corpore mortis hujus (Rom. 7. 24) ? Dicat prudens lector, pro laudibus me vituperationem scribere. Testor Jesum, cui illa servivit, et ego servire cupio, me utramque in partem nihil fingere, sed quasi Christianum de 715 Christiana, quae sunt vera, proferre, id est, historiam scribere, non panegyricum, et illius vitia, aliorum esse virtutes. Vitia loquor, secundum animum meum, et omnium sororum ac fratrum desiderium, qui illam", + "candidate_score": 0.67431, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_23_25", + "bdc_text": "Proinde obsecro te , mi Bullingere , quam primum censebis posse nos aliquid efficere ac impetrare , significa mihi . Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ; s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2080", + "psc_text": "scripta erat, perveniret. Domino dilectissimo et in Christi visceribus honorando, sancto fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Jampridem caritati tuae prolixam epistolam misi, respondens illi tuae, quam per sanctum filium tuum Asterium, nunc jam non solum fratrem, verum etiam collegam meum, misisse te recolis. Quae utrum in manus tuas pervenire meruerit, adhuc nescio, nisi quod per fratrem sincerissimum Firmum scribis si ille qui te primum gladio petiit, stylo repulsus est; ut sit humanitatis meae atque justitiae, accusantem reprehendere, non respondentem. Hoc solo tenuissimo indicio utcumque conjicio, legisse te illam epistolam meam. In ea quippe deploravi tantam inter vos exstitisse discordiam, de quorum tanta amicitia, quaquaversum eam fama diffuderat, caritas fraterna gaudebat. Quod non feci reprehendendo in aliquo germanitatem tuam, cujus in ea re aliquam culpam me cognovisse, 762 non ausus sum dicere: sed dolendo humanam miseriam, cujus in amicitiis mutua caritate retinendis, quantalibet illa sit, incerta", + "candidate_score": 0.67337, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_14_16", + "bdc_text": "Mater nostra Margaretha Züst. , quemadmodum nosti , propter aetatem mulier est admodum imbecillis et fere semper aegra . Quietiori igitur et tranquilliori indigebat vita , quam ut cum eiusmodi morbis conflictaretur . Quocirca volueramus ipsam liberare ea molestia et sorori nostrae quottidianum victum emere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1952", + "psc_text": "Quae in contemptu ciborum tantam habebat pertinaciam: in luctu mitis erat, et suorum mortibus frangebatur, maxime liberorum. Nam et in viri et filiarum dormitione semper periclitata est. Et cum os stomachumque signaret, et matris [ Ms. matricis ] dolorem crucis niteretur impressione lenire; superabatur affectu, et credulam mentem, parentis viscera consternabant, animoque vincens, fragilitate corporis vincebatur: quam semel languor arripiens, longo tempore possidebat; ut et nobis inquietudinem, et sibi discrimen afferret. In quo illa laetabatur, per momenta commemorans; Miser ego homo, quis me liberabit de corpore mortis hujus (Rom. 7. 24) ? Dicat prudens lector, pro laudibus me vituperationem scribere. Testor Jesum, cui illa servivit, et ego servire cupio, me utramque in partem nihil fingere, sed quasi Christianum de 715 Christiana, quae sunt vera, proferre, id est, historiam scribere, non panegyricum, et illius vitia, aliorum esse virtutes. Vitia loquor, secundum animum meum, et omnium sororum ac fratrum desiderium, qui illam", + "candidate_score": 0.672603, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_24", + "bdc_text": "Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1729", + "psc_text": "miserim. Hoc falsum esse noveris: Deum nostrum testor, hoc me non fecisse, sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur, a me scriptum esse, puto te debere cognoscere: aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc dixerim, ut ego non tantum paratissimus sim, si quid te in meis scriptis moverit, fraterne accipere quid contra sentias, aut de correctione mea, aut de ipsa tua benevolentia gavisurus; verum etiam hoc a te postulem, et flagitem. 3. « O si licuisset, et si non cohabitante, saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici; et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, 632 et omnes fratres", + "candidate_score": 0.672388, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_23_25", + "bdc_text": "Proinde obsecro te , mi Bullingere , quam primum censebis posse nos aliquid efficere ac impetrare , significa mihi . Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ; s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1731", + "psc_text": "nisi sit certius de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere Sancto, ac beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Domino salutem. 1. In ipso profectionis articulo sancti filii nostri Asterii Hypodiaconi, necessarii mei, beatitudinis tuae litterae ad me pervenerunt, quibus satisfacis, te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram, sed epistolae cujusdam quasi ad me scriptae per fratrem nostrum Sysinnium Diaconum huc exemplaria pervenerunt: in qua hortaris me, ut παλινῳδιαν super quodam Apostoli capitulo canam, et imiter Stesichorum inter vituperationem et laudes Helenae fluctuantem, ut qui detrahendo oculos perdiderat, laudando receperit. Ego simpliciter fateor dignationi tuae, licet stylus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur: tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte me respondente, laesus juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assideremus [al. assidemus ],", + "candidate_score": 0.672166, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_22_24", + "bdc_text": "Caeterum ego , quia illic non sum , temporum momenta atque inclinationes observare nequeo . Proinde obsecro te , mi Bullingere , quam primum censebis posse nos aliquid efficere ac impetrare , significa mihi . Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1728", + "psc_text": "Christo fratri, et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae. Aliquid proculdubio impedimenti fuit. Unde agnosco, Dominum a me potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi, quod rescripseris. Nam rescribendi jam dedit, quia cum volueris, facillime poteris. 2. « Etiam hoc, quod ad me sane perlatum est, utrum quidem crederem, dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui. Hoc autem brevi, suggestum esse caritati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris: Deum nostrum testor, hoc me non fecisse, sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur, a me scriptum esse, puto te debere cognoscere: aut si cognosci non potest,", + "candidate_score": 0.671586, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_22_24", + "bdc_text": "Caeterum ego , quia illic non sum , temporum momenta atque inclinationes observare nequeo . Proinde obsecro te , mi Bullingere , quam primum censebis posse nos aliquid efficere ac impetrare , significa mihi . Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1738", + "psc_text": "occasio, quam ut per Dei servum, ac ministrum fidelissimum, mihique carissimum, mea tibi afferretur epistola, qualis est filius noster Cyprianus diaconus. Per hunc certe ita spero litteras tuas, ut certius in hoc rerum genere quidquam sperare non possim. Nam nec studium in petendis rescriptis memorato filio nostro deerit, nec gratia in promerendis, nec diligentia in custodiendis, nec alacritas in perferendis, nec fides in reddendis: tantum si aliquo modo merear, adjuvet Dominus, et adsit cordi tuo, et desiderio meo, ut fraternam voluntatem nulla major voluntas impediat. 2. Quia ergo duas jam epistolas misi; nullam autem tuam postea recepi, easdem ipsas rursum mittere volui, credens eas non pervenisse. Quae et si pervenerunt, ac fortasse tuae potius ad me minime pervenire potuerunt, ea ipsa scripta, quae jam misisti, iterum mitte, si forte reservata sunt. Sin minus, rursus dicta quod legam, dum tamen his respondere ne [al. non] graveris, quod jam diu est ut", + "candidate_score": 0.671577, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_23_25", + "bdc_text": "Proinde obsecro te , mi Bullingere , quam primum censebis posse nos aliquid efficere ac impetrare , significa mihi . Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ; s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1728", + "psc_text": "Christo fratri, et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae. Aliquid proculdubio impedimenti fuit. Unde agnosco, Dominum a me potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi, quod rescripseris. Nam rescribendi jam dedit, quia cum volueris, facillime poteris. 2. « Etiam hoc, quod ad me sane perlatum est, utrum quidem crederem, dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui. Hoc autem brevi, suggestum esse caritati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris: Deum nostrum testor, hoc me non fecisse, sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur, a me scriptum esse, puto te debere cognoscere: aut si cognosci non potest,", + "candidate_score": 0.670671, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_24_26", + "bdc_text": "Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ; s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 . mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2080", + "psc_text": "scripta erat, perveniret. Domino dilectissimo et in Christi visceribus honorando, sancto fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Jampridem caritati tuae prolixam epistolam misi, respondens illi tuae, quam per sanctum filium tuum Asterium, nunc jam non solum fratrem, verum etiam collegam meum, misisse te recolis. Quae utrum in manus tuas pervenire meruerit, adhuc nescio, nisi quod per fratrem sincerissimum Firmum scribis si ille qui te primum gladio petiit, stylo repulsus est; ut sit humanitatis meae atque justitiae, accusantem reprehendere, non respondentem. Hoc solo tenuissimo indicio utcumque conjicio, legisse te illam epistolam meam. In ea quippe deploravi tantam inter vos exstitisse discordiam, de quorum tanta amicitia, quaquaversum eam fama diffuderat, caritas fraterna gaudebat. Quod non feci reprehendendo in aliquo germanitatem tuam, cujus in ea re aliquam culpam me cognovisse, 762 non ausus sum dicere: sed dolendo humanam miseriam, cujus in amicitiis mutua caritate retinendis, quantalibet illa sit, incerta", + "candidate_score": 0.670177, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_23_25", + "bdc_text": "Proinde obsecro te , mi Bullingere , quam primum censebis posse nos aliquid efficere ac impetrare , significa mihi . Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ; s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1729", + "psc_text": "miserim. Hoc falsum esse noveris: Deum nostrum testor, hoc me non fecisse, sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur, a me scriptum esse, puto te debere cognoscere: aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc dixerim, ut ego non tantum paratissimus sim, si quid te in meis scriptis moverit, fraterne accipere quid contra sentias, aut de correctione mea, aut de ipsa tua benevolentia gavisurus; verum etiam hoc a te postulem, et flagitem. 3. « O si licuisset, et si non cohabitante, saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici; et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, 632 et omnes fratres", + "candidate_score": 0.669251, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_24", + "bdc_text": "Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1731", + "psc_text": "nisi sit certius de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere Sancto, ac beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Domino salutem. 1. In ipso profectionis articulo sancti filii nostri Asterii Hypodiaconi, necessarii mei, beatitudinis tuae litterae ad me pervenerunt, quibus satisfacis, te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram, sed epistolae cujusdam quasi ad me scriptae per fratrem nostrum Sysinnium Diaconum huc exemplaria pervenerunt: in qua hortaris me, ut παλινῳδιαν super quodam Apostoli capitulo canam, et imiter Stesichorum inter vituperationem et laudes Helenae fluctuantem, ut qui detrahendo oculos perdiderat, laudando receperit. Ego simpliciter fateor dignationi tuae, licet stylus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur: tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte me respondente, laesus juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assideremus [al. assidemus ],", + "candidate_score": 0.66863, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_24", + "bdc_text": "Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1728", + "psc_text": "Christo fratri, et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae. Aliquid proculdubio impedimenti fuit. Unde agnosco, Dominum a me potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi, quod rescripseris. Nam rescribendi jam dedit, quia cum volueris, facillime poteris. 2. « Etiam hoc, quod ad me sane perlatum est, utrum quidem crederem, dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui. Hoc autem brevi, suggestum esse caritati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris: Deum nostrum testor, hoc me non fecisse, sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur, a me scriptum esse, puto te debere cognoscere: aut si cognosci non potest,", + "candidate_score": 0.667433, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_23_25", + "bdc_text": "Proinde obsecro te , mi Bullingere , quam primum censebis posse nos aliquid efficere ac impetrare , significa mihi . Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ; s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1738", + "psc_text": "occasio, quam ut per Dei servum, ac ministrum fidelissimum, mihique carissimum, mea tibi afferretur epistola, qualis est filius noster Cyprianus diaconus. Per hunc certe ita spero litteras tuas, ut certius in hoc rerum genere quidquam sperare non possim. Nam nec studium in petendis rescriptis memorato filio nostro deerit, nec gratia in promerendis, nec diligentia in custodiendis, nec alacritas in perferendis, nec fides in reddendis: tantum si aliquo modo merear, adjuvet Dominus, et adsit cordi tuo, et desiderio meo, ut fraternam voluntatem nulla major voluntas impediat. 2. Quia ergo duas jam epistolas misi; nullam autem tuam postea recepi, easdem ipsas rursum mittere volui, credens eas non pervenisse. Quae et si pervenerunt, ac fortasse tuae potius ad me minime pervenire potuerunt, ea ipsa scripta, quae jam misisti, iterum mitte, si forte reservata sunt. Sin minus, rursus dicta quod legam, dum tamen his respondere ne [al. non] graveris, quod jam diu est ut", + "candidate_score": 0.666707, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_1_3", + "bdc_text": "Quam animo sis erga me , Bullingere colendissime , non benevolo modo , sed et humano , cum alias tum nuper , quum apud vos Tiguri essem , Der Besuch erfolgte wahrscheinlich , nachdem Johannes Hospinian um Hilfe für seinen Bruder Christian gebeten hatte ( oben Nr. 1911 ) , also zwischen Mitte Mai und der Abfassung des vorliegenden Briefs Mitte August 1544 . satis pulchre declarasti . Nec est , quod mihi tam doleat , quam quod hactenus est nulla mihi studii mei in te significandi oblata occasio .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1731", + "psc_text": "nisi sit certius de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere Sancto, ac beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Domino salutem. 1. In ipso profectionis articulo sancti filii nostri Asterii Hypodiaconi, necessarii mei, beatitudinis tuae litterae ad me pervenerunt, quibus satisfacis, te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram, sed epistolae cujusdam quasi ad me scriptae per fratrem nostrum Sysinnium Diaconum huc exemplaria pervenerunt: in qua hortaris me, ut παλινῳδιαν super quodam Apostoli capitulo canam, et imiter Stesichorum inter vituperationem et laudes Helenae fluctuantem, ut qui detrahendo oculos perdiderat, laudando receperit. Ego simpliciter fateor dignationi tuae, licet stylus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur: tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte me respondente, laesus juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assideremus [al. assidemus ],", + "candidate_score": 0.666321, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_24", + "bdc_text": "Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2080", + "psc_text": "scripta erat, perveniret. Domino dilectissimo et in Christi visceribus honorando, sancto fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Jampridem caritati tuae prolixam epistolam misi, respondens illi tuae, quam per sanctum filium tuum Asterium, nunc jam non solum fratrem, verum etiam collegam meum, misisse te recolis. Quae utrum in manus tuas pervenire meruerit, adhuc nescio, nisi quod per fratrem sincerissimum Firmum scribis si ille qui te primum gladio petiit, stylo repulsus est; ut sit humanitatis meae atque justitiae, accusantem reprehendere, non respondentem. Hoc solo tenuissimo indicio utcumque conjicio, legisse te illam epistolam meam. In ea quippe deploravi tantam inter vos exstitisse discordiam, de quorum tanta amicitia, quaquaversum eam fama diffuderat, caritas fraterna gaudebat. Quod non feci reprehendendo in aliquo germanitatem tuam, cujus in ea re aliquam culpam me cognovisse, 762 non ausus sum dicere: sed dolendo humanam miseriam, cujus in amicitiis mutua caritate retinendis, quantalibet illa sit, incerta", + "candidate_score": 0.666036, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_24", + "bdc_text": "Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2125", + "psc_text": "fallaciter 775 vel suas litteras scribere, vel Dei sui sacramenta tractare. » 23. �� Flagitas a me, ut aliquem saltem unum ostendam, cujus in hac re sententiam sita secutus, cum tu tam plures nominatim commemoraveris, qui te in eo, quod astruis praecesserunt; petens ut in eo, quod te reprehendo errantem, patiar te errare cum talibus; quorum ego fateor neminem legi; sed cum ferme sex, vel septem, horum quatuor auctoritatem tu quoque infringis. Nam Laodicenum, cujus nomen taces, de Ecclesia dicis nuper egressum; Alexandrum autem veterem haereticum; Origenem vero ac Dydimum reprehensos abs te, lego in recentioribus quaestionibus, quamvis Origenem mirabiliter ante laudaveris. Cum his ergo errare puto, quia nec te ipse patieris; quamvis hoc perinde dicatur ac si in hac sententia non erraverint. Nam quis est, qui se velit cum quolibet errare? Tres igitur restant, Eusebius Emisenus, Theodorus Heracleotes, et quem paulo post commemoras, Joannes, qui dudum in Pontificali gradu", + "candidate_score": 0.664035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_0_2", + "bdc_text": "S [alutem ] p[lurimam ] d[ico ] . Quam animo sis erga me , Bullingere colendissime , non benevolo modo , sed et humano , cum alias tum nuper , quum apud vos Tiguri essem , Der Besuch erfolgte wahrscheinlich , nachdem Johannes Hospinian um Hilfe für seinen Bruder Christian gebeten hatte ( oben Nr. 1911 ) , also zwischen Mitte Mai und der Abfassung des vorliegenden Briefs Mitte August 1544 . satis pulchre declarasti .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1731", + "psc_text": "nisi sit certius de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere Sancto, ac beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Domino salutem. 1. In ipso profectionis articulo sancti filii nostri Asterii Hypodiaconi, necessarii mei, beatitudinis tuae litterae ad me pervenerunt, quibus satisfacis, te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram, sed epistolae cujusdam quasi ad me scriptae per fratrem nostrum Sysinnium Diaconum huc exemplaria pervenerunt: in qua hortaris me, ut παλινῳδιαν super quodam Apostoli capitulo canam, et imiter Stesichorum inter vituperationem et laudes Helenae fluctuantem, ut qui detrahendo oculos perdiderat, laudando receperit. Ego simpliciter fateor dignationi tuae, licet stylus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur: tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte me respondente, laesus juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assideremus [al. assidemus ],", + "candidate_score": 0.66399, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_6_8", + "bdc_text": "De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl . oben Nr. 1911 mit Anm. 4. . Eum adhortabor , ut voluntati obsequatur tuae .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2993", + "psc_text": "vident, sed sicut eis libitum est, et sicut odio suo dictante suspicantur, exponent: quod profecto, quantum in nobis est, cavere debemus. At si forte, quod per nos innotescere nolumus, etiam invitis nobis, eis quibus nolumus innotuerit, quid restabit, nisi aequo animo habere Domini voluntatem? Neque 1071 enim hoc scribere ad quemquam deberem, quod semper latere voluissem. Nam si (quod absit) aliquo vel casu, vel necessitate nunquam ille rescripserit, procul dubio nostra consultatio, quam ad eum misimus, quandoque manifestabitur. Nec inutilis legentibus erit, quia etsi non illa invenient, quae requirunt, invenient certe, quemadmodum sint inquirenda, nec temere affirmanda, quae nesciunt, et dum ea, quae ibi legerint, consulere etiam ipsi, quos potuerint, studiosa caritate, non discordiosa contentione curabunt; donec aut id, quod volunt reperiant, aut ipsa inquisitione aciem mentis exerceant, ut ulterius inquirendum non esse cognoscant. Nunc tamen, quamdiu jam consulti amici nondum est desperanda responsio, edendam non esse consultationem nostram, quantum", + "candidate_score": 0.661512, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_1_3", + "bdc_text": "Quam animo sis erga me , Bullingere colendissime , non benevolo modo , sed et humano , cum alias tum nuper , quum apud vos Tiguri essem , Der Besuch erfolgte wahrscheinlich , nachdem Johannes Hospinian um Hilfe für seinen Bruder Christian gebeten hatte ( oben Nr. 1911 ) , also zwischen Mitte Mai und der Abfassung des vorliegenden Briefs Mitte August 1544 . satis pulchre declarasti . Nec est , quod mihi tam doleat , quam quod hactenus est nulla mihi studii mei in te significandi oblata occasio .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1140", + "psc_text": "hoc tempus, vel imprudentia, vel imperitia, vel pervicacia depravare conati sunt, uno libello breviter digesta edas, in notitiam eorum, quibus aut non vacat propter alia negotia, aut non valent propter alienam linguam tam multa legere atque cognoscere. Diu te rogarem, nisi hoc soleret esse indicium minus de caritate praesumentis. Hunc interea fratrem nostrum in Christo Paulum multum commendo benignitati tuae, cujus in nostris regionibus existimationi bonum coram Deo testimonium perhibemus. » EPISTOLA LXVIII. AD CASTRUTIUM. Castrutio e Pannonia, qui ut Hieronymum inviseret, navigare constituerat, gratias agit, eumque consolatur de caecitate oculorum, docens eam aliquoties a Deo propitio immitti. 1. Sanctus filius meus Heraclius diaconus mihi retulit, quod cupiditate 409 nostri Cissam usque venisses: et homo Pannonius, id est, terrenum animal, non timueris Adriatici maris aestus [al. Syrtes ], et Aegei atque lonii subire discrimina. Et nisi te pius fratrum retinuisset affectus, voluntatem opere complesses. Habeo itaque gratias, et in acceptum", + "candidate_score": 0.660574, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_3_5", + "bdc_text": "Nec est , quod mihi tam doleat , quam quod hactenus est nulla mihi studii mei in te significandi oblata occasio . Vidisses enim haud dubie si non maiorem , parem tamen voluntatem . Ego tibi ( ut debeo ) pro honore , quem primo colloquio amicissimo , deinde gratissimo convivio exhibuisti , gratias et ago et habeo immortales daturus operam , ut , si qua tibi in re gratificatus fuero , nihil in officio studioque operae meae desiderare possis .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.660408, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_21_23", + "bdc_text": "Hoc igitur in temporis opportunitate situm erit . Caeterum ego , quia illic non sum , temporum momenta atque inclinationes observare nequeo . Proinde obsecro te , mi Bullingere , quam primum censebis posse nos aliquid efficere ac impetrare , significa mihi .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3012", + "psc_text": "(Matth. 23. 8) . Si tamen scit expedire nobis, ut etiam talia noverimus, qui novit non solum quid doceat, verum etiam quid nobis discere expediat; nam confiteor dilectioni tuae cupiditatem meam; cupio quidem et hoc scire, quod quaeris; sed multo magis cuperem scire, si fieri posset, quando praesentetur desideratus omnibus gentibus, et quando regnum futurum sit Sanctorum, quam unde in hanc terram venire ceperim. Et tamen illud, cum ab illo, qui scit omnia, discipuli sui, nostri Apostoli, quaererent, responsum acceperunt: Non est vestrum nosse tempus, aut tempora, quae Deus posuit in sua potestate (Act. 1. 7) . Quid si et hoc scit non esse nostrum scire, qui profecto scit, quid nobis sit utile scire? Et illud quidem per illum scio, non esse nostri scire tempora, quae Pater posuit in sua potestate; utrum autem originem Animarum, quam nondum scio, nostrum sit scire, id est pertineat ad nos id scire, ne hoc", + "candidate_score": 0.660258, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_24_26", + "bdc_text": "Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ; s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 . mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2067", + "psc_text": "lectorem remittendum puto. Et si me, ut dicis, in novi Testamenti emendatione suscipis, exponisque causam cur suscipias; quia plurimi linguae Graecae habentes scientiam, de 754 meo possint opere judicare: eamdem integritatem debueras etiam in veteri credere Testamento, quod non nostra confinximus; sed ut apud Hebraeos invenimus, divina transtulimus. Sicubi dubitas, Haebraeos interroga. 21. Sed forte dices: quid si Hebraei aut respondere noluerint, aut mentiri voluerint? Tota frequentia Judaeorum in mea interpretatione reticebit? Nullusque inveniri poterit, qui Hebraeae linguae habeat notitiam [al. notionem ]: aut omnes imitabuntur illos Judaeos, quos dicis in Africae repertos oppidulo, in meam conspirasse calumniam? Hujuscemodi enim in epistola tua texis fabulam: « Quidam frater noster Episcopus, cum lectitari instituisset in Ecclesia cui praeest, interpretationem tuam, movit quiddam longe aliter a te positum apud Jonam Prophetam, quam erat omnium sensibus memoriaeque inveteratum, et tot aetatum successionibus decantatum. Factusque est tantus tumultus in plebe, maxime Graecis arguentibus et", + "candidate_score": 0.660211, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_24_26", + "bdc_text": "Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ; s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 . mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1729", + "psc_text": "miserim. Hoc falsum esse noveris: Deum nostrum testor, hoc me non fecisse, sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur, a me scriptum esse, puto te debere cognoscere: aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc dixerim, ut ego non tantum paratissimus sim, si quid te in meis scriptis moverit, fraterne accipere quid contra sentias, aut de correctione mea, aut de ipsa tua benevolentia gavisurus; verum etiam hoc a te postulem, et flagitem. 3. « O si licuisset, et si non cohabitante, saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici; et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, 632 et omnes fratres", + "candidate_score": 0.659882, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_24_26", + "bdc_text": "Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ; s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 . mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2010", + "psc_text": "enim quia hoc propter longinquitatem terrarum non potes facere inter me et te, propterea debes sinere errare me. Prorsus quod ad ipsas res, quas nosse volumus, attinet, si quid veri me tenere vel scio, vel credo, vel puto, in quo tu aliter sentis, quantum dat Dominus sine toa injuria, conabor asserere. Quod autem pertinet 735 ad offensionem tuam, cum te indignatum sensero, nihil aliud quam veniam deprecabor. 10. « Nec omnino arbitrabor [al. arbitror ] te succensere potuisse, nisi aut hoc dicerem quod non debui, aut non sic dicerem, ut debui: quia nec miror nos minus scire invicem, quam scimur a conjunctissimis et familiarissimis nostris. In quorum ego caritatem, fateor, facile me totum projicio, praesertim fatigatum scandalis saeculi; et in ea sine ulla sollicitudine requiesco. Dum quippe illic esse sentio, in quem me securus projicio, et in quo securus requiesco. Nec in hac mea securitate, crastinum illud humanae fragilitatis incertum,", + "candidate_score": 0.659364, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_1_3", + "bdc_text": "Quam animo sis erga me , Bullingere colendissime , non benevolo modo , sed et humano , cum alias tum nuper , quum apud vos Tiguri essem , Der Besuch erfolgte wahrscheinlich , nachdem Johannes Hospinian um Hilfe für seinen Bruder Christian gebeten hatte ( oben Nr. 1911 ) , also zwischen Mitte Mai und der Abfassung des vorliegenden Briefs Mitte August 1544 . satis pulchre declarasti . Nec est , quod mihi tam doleat , quam quod hactenus est nulla mihi studii mei in te significandi oblata occasio .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1738", + "psc_text": "occasio, quam ut per Dei servum, ac ministrum fidelissimum, mihique carissimum, mea tibi afferretur epistola, qualis est filius noster Cyprianus diaconus. Per hunc certe ita spero litteras tuas, ut certius in hoc rerum genere quidquam sperare non possim. Nam nec studium in petendis rescriptis memorato filio nostro deerit, nec gratia in promerendis, nec diligentia in custodiendis, nec alacritas in perferendis, nec fides in reddendis: tantum si aliquo modo merear, adjuvet Dominus, et adsit cordi tuo, et desiderio meo, ut fraternam voluntatem nulla major voluntas impediat. 2. Quia ergo duas jam epistolas misi; nullam autem tuam postea recepi, easdem ipsas rursum mittere volui, credens eas non pervenisse. Quae et si pervenerunt, ac fortasse tuae potius ad me minime pervenire potuerunt, ea ipsa scripta, quae jam misisti, iterum mitte, si forte reservata sunt. Sin minus, rursus dicta quod legam, dum tamen his respondere ne [al. non] graveris, quod jam diu est ut", + "candidate_score": 0.659232, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_36", + "bdc_text": "] Divinarum humanarumque literarum scientissimo viro d. Henricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti primario , domino et fratri suo in Christo observando .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_119", + "psc_text": "Evangelista in hac eadem Visione, non Deum Patrem, sed Christum scribat esse conspectum. Nam cum de incredulitate diceret Judaeorum, statim causas incredulitatis exposuit, dicens: Et ideo non poterant credere in eum, quia dixit Isaias: Aure audietis, et non intelligetis: et cernentes aspicietis, et non videbitis. Haec autem dixit, quando vidit gloriam Unigeniti, et testificatus est de eo (Is. 6. 9. 10; Joan. 12. 40. 41) . In praesenti ergo volumine Isaiae ab eo qui sedet in throno jubetur, ut dicat: Aure audietis, et non intelligetis. Qui autem haec jubet, ut Evangelista intelligit, Christus est: unde nunc colligitur, non posse Seraphim Christum intelligi, cum Christus sit ipse qui sedeat. Et licet in Actis Apostolorum adversus Judaeos inter se dissidentes, Paulus dicat: « Bene Spiritus Sanctus locutus est per Isaiam Prophetam ad patres nostros, dicens: Vade ad populum istum, et dic: Aure audietis, et non intelligetis: et videntes videbitis, et non perspicietis.", + "candidate_score": 0.65866, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_27_29", + "bdc_text": "In his autem omnibus sequar non meum , sed tuum consilium . Vale in Christo foeliciter cum uxoreAnna , geb. Adlischwyler . et liberisZu Bullingers Kindern s. oben Nr. 1838 , Anm. 19 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2719", + "psc_text": "ministeria familiae perstrepentis, et exquisitas epulas, quas amplae domus praebebat abundantia, appetisse eam jejuniorum laborem, asperitatem vestium, victus continentiam. Legerat enim Domini verba 978 dicentis: Qui mollibus vestiuntur, in domibus regum sunt (Matth. 11. 8) . Stupebat ad conversationem Eliae et Joannis Baptistae, quorum uterque zona pellicea astrinxit et mortificavit lumbos suos: alter venisse narratur in spiritu et virtute Eliae, praecursor Domini, in utero prophetans parentis, et ante diem judicii, judicis voce laudatus. Annae filiae Phanuelis mirabatur ardorem, quae orationibus atque jejuniis usque ad ultimam senectutem in templo Domino serviebat. Quatuor virginum filiarum Philippi desiderabat chorum, et unam se illarum esse cupiebat, quae pudicitia virginali, Prophetiae gratiam consecutae sunt. His et hujuscemodi cogitationibus pascebat animum, nihil ita metuens, quam aviam matremque offendere. Quarum cum incitaretur exemplo, voluntate et studiis terrebatur: non quo displiceret eis sanctum propositum, sed quod pro rei magnitudine, optare id et appetere non auderent. Aestuabat Christi tyruncula.", + "candidate_score": 0.65791, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_24", + "bdc_text": "Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1730", + "psc_text": "saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici; et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, 632 et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino gloriantur. Memor nostri exaudiaris a Domino in omni sancto desiderio tuo, domine carissime, et desideratissime, et honorande in Christo frater. » EPISTOLA CII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Acceptis Augustini epistolis quae continent quaestionem de mendacio officioso, dubitans etiamnum an ejus sit, negat se responsurum, nisi sit certius de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere Sancto, ac beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Domino salutem. 1. In ipso profectionis articulo sancti filii nostri Asterii Hypodiaconi, necessarii mei, beatitudinis tuae litterae ad me pervenerunt, quibus satisfacis, te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc", + "candidate_score": 0.656732, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_0_2", + "bdc_text": "S [alutem ] p[lurimam ] d[ico ] . Quam animo sis erga me , Bullingere colendissime , non benevolo modo , sed et humano , cum alias tum nuper , quum apud vos Tiguri essem , Der Besuch erfolgte wahrscheinlich , nachdem Johannes Hospinian um Hilfe für seinen Bruder Christian gebeten hatte ( oben Nr. 1911 ) , also zwischen Mitte Mai und der Abfassung des vorliegenden Briefs Mitte August 1544 . satis pulchre declarasti .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2079", + "psc_text": "vere sancte et beatissime papa. Si legisti librum explanationum in Jonam, puto quod ridiculam cucurbitae non recipias quaestionem. Sin autem amicus qui me primus gladio petiit, stylo repulsus est; sit humanitatis tuae atque justitiae accusantem reprehendere, non respondentem. In Scripturarum si placet campo sine nostro invicem dolore ludamus. EPISTOLA CXVI. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Respondet accuratius epistolis Hieronymi, 105. 112. et 115. de interpretatione loci Epistolae ad Galatos, confirmans quod Petrus merito veraciterque reprehensus fuerit a Paulo. Caeterum deprecatur veniam, si dictis forte incautioribus Hieronymi animum offenderit, excusans, quod nulla sua culpa per multorum manus obambularit epistola, priusquam ad eum, cui scripta erat, perveniret. Domino dilectissimo et in Christi visceribus honorando, sancto fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Jampridem caritati tuae prolixam epistolam misi, respondens illi tuae, quam per sanctum filium tuum Asterium, nunc jam non solum fratrem, verum etiam collegam meum, misisse te recolis. Quae utrum", + "candidate_score": 0.655595, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_15_17", + "bdc_text": "Quietiori igitur et tranquilliori indigebat vita , quam ut cum eiusmodi morbis conflictaretur . Quocirca volueramus ipsam liberare ea molestia et sorori nostrae quottidianum victum emere . Sed nostri concives angustiam sui hospitalis praetexentes vendere nobis recusarunt .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1521", + "psc_text": "regulam. Neque enim inimici ejus sumus, nec in aliqua re tam illum, quam paucos servos atque fugitivos, qui ejus negotii socii sunt, laesimus; sed Dei timorem et normam rigoris Evangelici familiaritati pristinae et necessitudini praetulimus [Ms. pertulimus ]. Qui cum accersitus esset ad quaestionem coram Episcopis, et omni clero negotium dicere [Ms. diceret ], et crebrius vocaretur ad causam, coepit subterfugere, et differre diem ex die: illa videlicet spe, ut multorum sermo narrabat, quod paulatim mulieris silentium redimeret. Et hoc faciens, sanctorum fratrum animos vulnerabat. Quis enim ambigit [Ms. abigit ], fiduciam bonae esse conscientiae; fugam autem, et dissimulationem, ut parcius loquar, et aperte proferam quod sentio, apud plerosque genus confessionis judicari? Praesertim cum grave ei mulier datis libellis crimen impingeret, et hoc per populos jactaretur, illum magnopere agere, ut quolibet potius genere, quam Episcoporum judicio res finem acciperet. Quae mulier, ignorante me, amicorum ejus studio, et in albo [Ms.", + "candidate_score": 0.654923, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_14_16", + "bdc_text": "Mater nostra Margaretha Züst. , quemadmodum nosti , propter aetatem mulier est admodum imbecillis et fere semper aegra . Quietiori igitur et tranquilliori indigebat vita , quam ut cum eiusmodi morbis conflictaretur . Quocirca volueramus ipsam liberare ea molestia et sorori nostrae quottidianum victum emere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2155", + "psc_text": "perdas. Quid tibi necesse est in ea versari domo, in qua necesse habes quotidie aut perire, aut vincere? Quisquamne mortalium juxta viperam securos somnos capit? quae etsi non percutiat, certe sollicitat. Securius est perire non posse, quam juxta periculum non perisse. In altero tranquillitas est, in altero gubernatio. Ibi gaudemus, hic evadimus. 4. Sed forte respondeas: Non bene morata mater est, res saeculi cupit, amat divitias, ignorat jejunium, oculos stibio linit, vult compta procedere, et nocet proposito meo, nec possum cum hujusmodi vivere. Primum quidem etiamsi talis est, ut causaris, majus habebis praemium, si talem non deseras. Illa te diu portavit in utero, diu aluit, et difficiliores infantiae mores blanda pietate sustinuit. Lavit pannorum 785 sordes, et immundo saepe foedata est stercore. Assedit aegrotanti; et quae pro te sua fastidia sustinuit, tua quoque passa est. Ad hanc perduxit aetatem; ut Christum amares, docuit. Non tibi displiceat ejus conversatio, quae te", + "candidate_score": 0.654338, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_1", + "bdc_text": "Quam animo sis erga me , Bullingere colendissime , non benevolo modo , sed et humano , cum alias tum nuper , quum apud vos Tiguri essem , Der Besuch erfolgte wahrscheinlich , nachdem Johannes Hospinian um Hilfe für seinen Bruder Christian gebeten hatte ( oben Nr. 1911 ) , also zwischen Mitte Mai und der Abfassung des vorliegenden Briefs Mitte August 1544 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1731", + "psc_text": "nisi sit certius de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere Sancto, ac beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Domino salutem. 1. In ipso profectionis articulo sancti filii nostri Asterii Hypodiaconi, necessarii mei, beatitudinis tuae litterae ad me pervenerunt, quibus satisfacis, te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram, sed epistolae cujusdam quasi ad me scriptae per fratrem nostrum Sysinnium Diaconum huc exemplaria pervenerunt: in qua hortaris me, ut παλινῳδιαν super quodam Apostoli capitulo canam, et imiter Stesichorum inter vituperationem et laudes Helenae fluctuantem, ut qui detrahendo oculos perdiderat, laudando receperit. Ego simpliciter fateor dignationi tuae, licet stylus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur: tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte me respondente, laesus juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assideremus [al. assidemus ],", + "candidate_score": 0.6525, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_0_2", + "bdc_text": "S [alutem ] p[lurimam ] d[ico ] . Quam animo sis erga me , Bullingere colendissime , non benevolo modo , sed et humano , cum alias tum nuper , quum apud vos Tiguri essem , Der Besuch erfolgte wahrscheinlich , nachdem Johannes Hospinian um Hilfe für seinen Bruder Christian gebeten hatte ( oben Nr. 1911 ) , also zwischen Mitte Mai und der Abfassung des vorliegenden Briefs Mitte August 1544 . satis pulchre declarasti .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2080", + "psc_text": "scripta erat, perveniret. Domino dilectissimo et in Christi visceribus honorando, sancto fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Jampridem caritati tuae prolixam epistolam misi, respondens illi tuae, quam per sanctum filium tuum Asterium, nunc jam non solum fratrem, verum etiam collegam meum, misisse te recolis. Quae utrum in manus tuas pervenire meruerit, adhuc nescio, nisi quod per fratrem sincerissimum Firmum scribis si ille qui te primum gladio petiit, stylo repulsus est; ut sit humanitatis meae atque justitiae, accusantem reprehendere, non respondentem. Hoc solo tenuissimo indicio utcumque conjicio, legisse te illam epistolam meam. In ea quippe deploravi tantam inter vos exstitisse discordiam, de quorum tanta amicitia, quaquaversum eam fama diffuderat, caritas fraterna gaudebat. Quod non feci reprehendendo in aliquo germanitatem tuam, cujus in ea re aliquam culpam me cognovisse, 762 non ausus sum dicere: sed dolendo humanam miseriam, cujus in amicitiis mutua caritate retinendis, quantalibet illa sit, incerta", + "candidate_score": 0.651796, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_0_2", + "bdc_text": "S [alutem ] p[lurimam ] d[ico ] . Quam animo sis erga me , Bullingere colendissime , non benevolo modo , sed et humano , cum alias tum nuper , quum apud vos Tiguri essem , Der Besuch erfolgte wahrscheinlich , nachdem Johannes Hospinian um Hilfe für seinen Bruder Christian gebeten hatte ( oben Nr. 1911 ) , also zwischen Mitte Mai und der Abfassung des vorliegenden Briefs Mitte August 1544 . satis pulchre declarasti .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1992", + "psc_text": "et in ignem mittetur (Ibid. 3. 10) . 729 EPISTOLA CX. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Hieronymum litteris suis nonnihil offensum demulcere studet Augustinus. Apologiam illius contra Ruffinum accepisse se testatur, deplorans tantos inter viros quondam amicissimos tam amarulentam discordiam incidisse. Domino venarando, et desideratissimo fratri compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Quamvis existimem antequam ista sumeres, venisse in manus tuas litteras meas, quas per Dei servum, filium nostram Cyprianum Diaconum misi, quibus certissime agnosceres meam esse epistolam, cujus exemplaria illuc pervenisse [al. venisse ] commemorasti; unde jam me arbitror rescriptis tuis, velut Entellinis gravibus atque acribus caestibus (Aeneid. V), tanquam audacem Daretem coepisse pulsari atque versari: nunc tamen eis ipsis respondebo litteris tuis, quas mihi per sanctum filium nostrum Asterium jam [al. abest jam ] mittere dignatus es, in quibus multa in me comperi tuae benevolentissimae caritatis, et rursus quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque ubi mulcebar", + "candidate_score": 0.651734, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_1", + "bdc_text": "Quam animo sis erga me , Bullingere colendissime , non benevolo modo , sed et humano , cum alias tum nuper , quum apud vos Tiguri essem , Der Besuch erfolgte wahrscheinlich , nachdem Johannes Hospinian um Hilfe für seinen Bruder Christian gebeten hatte ( oben Nr. 1911 ) , also zwischen Mitte Mai und der Abfassung des vorliegenden Briefs Mitte August 1544 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1992", + "psc_text": "et in ignem mittetur (Ibid. 3. 10) . 729 EPISTOLA CX. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Hieronymum litteris suis nonnihil offensum demulcere studet Augustinus. Apologiam illius contra Ruffinum accepisse se testatur, deplorans tantos inter viros quondam amicissimos tam amarulentam discordiam incidisse. Domino venarando, et desideratissimo fratri compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Quamvis existimem antequam ista sumeres, venisse in manus tuas litteras meas, quas per Dei servum, filium nostram Cyprianum Diaconum misi, quibus certissime agnosceres meam esse epistolam, cujus exemplaria illuc pervenisse [al. venisse ] commemorasti; unde jam me arbitror rescriptis tuis, velut Entellinis gravibus atque acribus caestibus (Aeneid. V), tanquam audacem Daretem coepisse pulsari atque versari: nunc tamen eis ipsis respondebo litteris tuis, quas mihi per sanctum filium nostrum Asterium jam [al. abest jam ] mittere dignatus es, in quibus multa in me comperi tuae benevolentissimae caritatis, et rursus quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque ubi mulcebar", + "candidate_score": 0.650987, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_14_16", + "bdc_text": "Mater nostra Margaretha Züst. , quemadmodum nosti , propter aetatem mulier est admodum imbecillis et fere semper aegra . Quietiori igitur et tranquilliori indigebat vita , quam ut cum eiusmodi morbis conflictaretur . Quocirca volueramus ipsam liberare ea molestia et sorori nostrae quottidianum victum emere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_718", + "psc_text": "matrem et liberos? GLORIA EPISCOPI EST, pauperum inopiae [Plerique Mss. opibus ] providere. Ignominia omnium Sacerdotum est, propriis studere divtiis. Natus in paupere domo, et in tugurio rusticano; qui vix milio et cibario pane, rugientem saturare ventrem poteram, nunc similam et mella fastidio. Novi et genera et nomina piscium, in quo littore coneha lecta sit calleo: saporibus avium discerno provincias; et ciborum pretiosorum me raritas, ac novissime damna ipsa delectant. Audio praeterea in senes, et anus absque liberis, quorumdam turpe servitium. Ipsi apponunt matulam [al. mappulam ], obsident lectum, purulentiam stomachi, et phlegmata pulmonis, manu propria suscipiunt. Pavent ad introitum medici, trementibusque labiis, an commodius habeant, sciscitantur: et si paululum senex vegetior fuerit, periclitantur: SIMULATAQUE laetitia, mens intrinsecus avara torquetur. Timent enim, ne perdant ministerium; et vivacem senem, Mathusalae annis comparant. O quanta apud Deum merces, si in praesenti pretium non sperarent! Quantis sudoribus haereditas cassa expetitur! Minori labore margaritum", + "candidate_score": 0.650142, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_0_2", + "bdc_text": "S [alutem ] p[lurimam ] d[ico ] . Quam animo sis erga me , Bullingere colendissime , non benevolo modo , sed et humano , cum alias tum nuper , quum apud vos Tiguri essem , Der Besuch erfolgte wahrscheinlich , nachdem Johannes Hospinian um Hilfe für seinen Bruder Christian gebeten hatte ( oben Nr. 1911 ) , also zwischen Mitte Mai und der Abfassung des vorliegenden Briefs Mitte August 1544 . satis pulchre declarasti .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1140", + "psc_text": "hoc tempus, vel imprudentia, vel imperitia, vel pervicacia depravare conati sunt, uno libello breviter digesta edas, in notitiam eorum, quibus aut non vacat propter alia negotia, aut non valent propter alienam linguam tam multa legere atque cognoscere. Diu te rogarem, nisi hoc soleret esse indicium minus de caritate praesumentis. Hunc interea fratrem nostrum in Christo Paulum multum commendo benignitati tuae, cujus in nostris regionibus existimationi bonum coram Deo testimonium perhibemus. » EPISTOLA LXVIII. AD CASTRUTIUM. Castrutio e Pannonia, qui ut Hieronymum inviseret, navigare constituerat, gratias agit, eumque consolatur de caecitate oculorum, docens eam aliquoties a Deo propitio immitti. 1. Sanctus filius meus Heraclius diaconus mihi retulit, quod cupiditate 409 nostri Cissam usque venisses: et homo Pannonius, id est, terrenum animal, non timueris Adriatici maris aestus [al. Syrtes ], et Aegei atque lonii subire discrimina. Et nisi te pius fratrum retinuisset affectus, voluntatem opere complesses. Habeo itaque gratias, et in acceptum", + "candidate_score": 0.650075, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_1", + "bdc_text": "Quam animo sis erga me , Bullingere colendissime , non benevolo modo , sed et humano , cum alias tum nuper , quum apud vos Tiguri essem , Der Besuch erfolgte wahrscheinlich , nachdem Johannes Hospinian um Hilfe für seinen Bruder Christian gebeten hatte ( oben Nr. 1911 ) , also zwischen Mitte Mai und der Abfassung des vorliegenden Briefs Mitte August 1544 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2080", + "psc_text": "scripta erat, perveniret. Domino dilectissimo et in Christi visceribus honorando, sancto fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Jampridem caritati tuae prolixam epistolam misi, respondens illi tuae, quam per sanctum filium tuum Asterium, nunc jam non solum fratrem, verum etiam collegam meum, misisse te recolis. Quae utrum in manus tuas pervenire meruerit, adhuc nescio, nisi quod per fratrem sincerissimum Firmum scribis si ille qui te primum gladio petiit, stylo repulsus est; ut sit humanitatis meae atque justitiae, accusantem reprehendere, non respondentem. Hoc solo tenuissimo indicio utcumque conjicio, legisse te illam epistolam meam. In ea quippe deploravi tantam inter vos exstitisse discordiam, de quorum tanta amicitia, quaquaversum eam fama diffuderat, caritas fraterna gaudebat. Quod non feci reprehendendo in aliquo germanitatem tuam, cujus in ea re aliquam culpam me cognovisse, 762 non ausus sum dicere: sed dolendo humanam miseriam, cujus in amicitiis mutua caritate retinendis, quantalibet illa sit, incerta", + "candidate_score": 0.649844, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_25_27", + "bdc_text": "s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 . mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus . In his autem omnibus sequar non meum , sed tuum consilium .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_643", + "psc_text": "In nostro arbitrio est, vel Lazarum sequi, vel divitem. EPISTOLA XLIX AD PAMMACHIUM. Apologeticam superiorem Epistolam Pammachio mittit, eidemque gratulatur quod ab omnibus dignus haberetur Sacerdotio; tandem eum invitat ad lectionem translationum suarum ex Hebraeo, et aliorum opusculorum. 1. Christiani interdum pudoris est, etiam apud amicos tacere, et humilitatem suam magis silentio consolari, quam retractando veteres amicitas, ambitionis crimen incurrere. Quamdiu tacuisti, tacui, nec expostulare unquam super hac re volui: ne non amicum quaerere, sed potentiorem viderer expetere. Nunc autem provocatus officio litterarum, primas semper partes habere tentabo: et non tam rescribere, quam scribere; ut et verecunde hucusque tacuisse, et verecundius loqui coepisse cognoscar. 2. De opusculis meis contra Jovinianum, quod et prudenter et amanter feceris, exemplaria subtrahendo, optime novi. Sed nihil profuit ista diligentia, cum aliquanti ex Urbe venientes, mihi eadem lectitarent, quae se Romae excepisse referebant. In hac quoque provincia jam libri fuerant divulgati: et ut ipse legisti,", + "candidate_score": 0.649246, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_2_4", + "bdc_text": "satis pulchre declarasti . Nec est , quod mihi tam doleat , quam quod hactenus est nulla mihi studii mei in te significandi oblata occasio . Vidisses enim haud dubie si non maiorem , parem tamen voluntatem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2142", + "psc_text": "abs te corrigendum fecisse me noveram. Exceptis autem familiaribus tuis, teipsum obsecro per gratiam, qua redempti sumus, ut quaecumque tua bona, quae Domini bonitate tibi concessa sunt, in litteris meis posui, non me existimes insidioso blandiloquio posuisse. Si quid autem in te peccavi, dimittas mihi. Nec illud, quod de nescio cujus Poetae facto ineptius fortasse, quam litteratius a me commemoratum est, amplius quam dixi, ad te trahas: cum continuo subjecerim, non hoc ideo me dixisse, ut oculos cordis reciperes, quos absit unquam ut amiseris; sed ut adverteres, quos sanos ac vigiles haberes. Propter solam ergo παλινῳδίαν si scripserimus aliquid, quod scripto posteriore destruere debeamus, imitandam, non propter Stesichori caecitatem, quam cordi tuo nec tribui, nec timui, attengendum illud existimavi: atque identidem rogo, ut me fidenter corrigas, ubi mihi hoc opus esse perspexeris. Quanquam enim secundum honorum vocabula, quae jam Ecclesiae usus obtinuit: Episcopatus Presbyterio major sit: tamen in multis rebus", + "candidate_score": 0.649231, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_9_11", + "bdc_text": "De sorore autem miserrima , Rellicani ( foelicis memoriae ) relicta vidua , Rhellikans Ehefrau [ . . . ] , Witwe seit dessen Tod am 14 . Januar 1542 , war eine Schwester von Johannes und Christian Hospinian ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_997", + "psc_text": "sordida peccatorum nostrorum vestimenta tolluntur, ut recipiant gloriam quam habuit apud patrem prius quam mundus esset. 7. Sed ne quis me vim facere Scripturae putet, et sic amare Christum, ut historiae auferam veritatem, interpretabor in membris, quod referatur ad caput: intelligam de servis, quod impleatur in Domino. Quanquam gloria Domini, gloria famulorum sit. Et ubicumque opportunitas loci tulerit, sic de vero lumine disputabo, ut derivetur ad eos, quibus Christus donavit, ut lumen sint. Pontifex iste, quem Mosaicus sermo describit, viduam ejectam et meretricem non ducit uxorem. Vidua est, cujus maritus est mortuus. Ejecta, quae a marito vivente projicitur. Meretrix, quae multorum libidini patet. Sed accipiet, inquit, uxorem virginem et de genere suo, non alienigenam, ne in mala terra nobilium seminum frumenta degeneret. Non meretricem, quae multis exposita est amatoribus. Non ejectam, quae etiam priori conjugio indigna fuit. Non viduam, ne pristinarum meminerit voluptatum: sed illam animam, quae non habet maculam,", + "candidate_score": 0.648503, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_34_36", + "bdc_text": "Tuus ex animo totus Ioannes Hospinianus . [ Adresse auf der Rückseite : ] Divinarum humanarumque literarum scientissimo viro d. Henricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti primario , domino et fratri suo in Christo observando .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1730", + "psc_text": "saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici; et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, 632 et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino gloriantur. Memor nostri exaudiaris a Domino in omni sancto desiderio tuo, domine carissime, et desideratissime, et honorande in Christo frater. » EPISTOLA CII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Acceptis Augustini epistolis quae continent quaestionem de mendacio officioso, dubitans etiamnum an ejus sit, negat se responsurum, nisi sit certius de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere Sancto, ac beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Domino salutem. 1. In ipso profectionis articulo sancti filii nostri Asterii Hypodiaconi, necessarii mei, beatitudinis tuae litterae ad me pervenerunt, quibus satisfacis, te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc", + "candidate_score": 0.647494, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_1", + "bdc_text": "Quam animo sis erga me , Bullingere colendissime , non benevolo modo , sed et humano , cum alias tum nuper , quum apud vos Tiguri essem , Der Besuch erfolgte wahrscheinlich , nachdem Johannes Hospinian um Hilfe für seinen Bruder Christian gebeten hatte ( oben Nr. 1911 ) , also zwischen Mitte Mai und der Abfassung des vorliegenden Briefs Mitte August 1544 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2079", + "psc_text": "vere sancte et beatissime papa. Si legisti librum explanationum in Jonam, puto quod ridiculam cucurbitae non recipias quaestionem. Sin autem amicus qui me primus gladio petiit, stylo repulsus est; sit humanitatis tuae atque justitiae accusantem reprehendere, non respondentem. In Scripturarum si placet campo sine nostro invicem dolore ludamus. EPISTOLA CXVI. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Respondet accuratius epistolis Hieronymi, 105. 112. et 115. de interpretatione loci Epistolae ad Galatos, confirmans quod Petrus merito veraciterque reprehensus fuerit a Paulo. Caeterum deprecatur veniam, si dictis forte incautioribus Hieronymi animum offenderit, excusans, quod nulla sua culpa per multorum manus obambularit epistola, priusquam ad eum, cui scripta erat, perveniret. Domino dilectissimo et in Christi visceribus honorando, sancto fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Jampridem caritati tuae prolixam epistolam misi, respondens illi tuae, quam per sanctum filium tuum Asterium, nunc jam non solum fratrem, verum etiam collegam meum, misisse te recolis. Quae utrum", + "candidate_score": 0.647093, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_14_16", + "bdc_text": "Mater nostra Margaretha Züst. , quemadmodum nosti , propter aetatem mulier est admodum imbecillis et fere semper aegra . Quietiori igitur et tranquilliori indigebat vita , quam ut cum eiusmodi morbis conflictaretur . Quocirca volueramus ipsam liberare ea molestia et sorori nostrae quottidianum victum emere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2156", + "psc_text": "portavit in utero, diu aluit, et difficiliores infantiae mores blanda pietate sustinuit. Lavit pannorum 785 sordes, et immundo saepe foedata est stercore. Assedit aegrotanti; et quae pro te sua fastidia sustinuit, tua quoque passa est. Ad hanc perduxit aetatem; ut Christum amares, docuit. Non tibi displiceat ejus conversatio, quae te sponso tuo virginem consecravit. Quod si ferre non potes et delicias ejus fugis: atque (ut hoc vulgo solet dici) saecularis est mater, habes alias virgines, habes sanctum pudicitiae chorum. Quid matrem deserens, eum eligis [al. diligis ], qui forsitan suam reliquit sororem et matrem? Illa difficilis; sed iste facilis. Illa jurgatrix: ergo iste placabilis. Quaero, utrum virum secuta sis, an postea inveneris? Si eum secuta es, manifestum est matrem reliqueris. Si postea reperisti, ostendis quid in matris hospitio non potueris invenire. Durus dolor est, et meo mucrone me vulnerans. Qui ambulat, inquit, simpliciter, ambulat confidenter (Prov. 10) . Tacerem, si", + "candidate_score": 0.646715, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_16_18", + "bdc_text": "Quocirca volueramus ipsam liberare ea molestia et sorori nostrae quottidianum victum emere . Sed nostri concives angustiam sui hospitalis praetexentes vendere nobis recusarunt . Apud vos autem impediit nos eorundem ( quantum intelligo ) inurbanitas , qui , quemadmodum se erga superiores decore gerant , in agris , vineis focisque suis , in quibus solum per omnem suam vitam sunt versati , nunquam didicere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_327", + "psc_text": "urbibus et castellis: et quasi ars sit sancta, non vita, quidquid vendiderint, majoris est pretii. Inter hos saepe sunt jurgia: quia suo viventes cibo, non patiuntur se alicui esse subjectos. Revera solent certare jejuniis; et rem secreti, victoriae faciunt. Apud hos affectata sunt omnia; laxae manicae, caligae follicantes, vestis crassior [Mss. grossior ], crebra suspiria; visitatio Virginum, detractio Clericorum: et si quando dies festus venerit, saturantur ad vomitum. 35. Coenobitae. --His igitur quasi quibusdam pestibus exterminatis, veniamus ad eos qui plures sunt, et in commune habitant, id est, quos vocari Coenobitas diximus. Prima apud eos confoederatio est, obedire majoribus, et quidquid jusserint, facere. Divisi sunt per decurias atque centurias, ita ut novem hominibus decimus praesit. Et rursus decem praepositos sub se centesimus habeat. Manent separati sejunctis cellulis. Usque ad horam nonam, ut institutum est, nemo pergit ad alium, exceptis his Decanis, quos diximus, ut si cogitationibus forte quis fluctuat, illius", + "candidate_score": 0.643606, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_13_15", + "bdc_text": "quid statuamus , incertum est . Mater nostra Margaretha Züst. , quemadmodum nosti , propter aetatem mulier est admodum imbecillis et fere semper aegra . Quietiori igitur et tranquilliori indigebat vita , quam ut cum eiusmodi morbis conflictaretur .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2155", + "psc_text": "perdas. Quid tibi necesse est in ea versari domo, in qua necesse habes quotidie aut perire, aut vincere? Quisquamne mortalium juxta viperam securos somnos capit? quae etsi non percutiat, certe sollicitat. Securius est perire non posse, quam juxta periculum non perisse. In altero tranquillitas est, in altero gubernatio. Ibi gaudemus, hic evadimus. 4. Sed forte respondeas: Non bene morata mater est, res saeculi cupit, amat divitias, ignorat jejunium, oculos stibio linit, vult compta procedere, et nocet proposito meo, nec possum cum hujusmodi vivere. Primum quidem etiamsi talis est, ut causaris, majus habebis praemium, si talem non deseras. Illa te diu portavit in utero, diu aluit, et difficiliores infantiae mores blanda pietate sustinuit. Lavit pannorum 785 sordes, et immundo saepe foedata est stercore. Assedit aegrotanti; et quae pro te sua fastidia sustinuit, tua quoque passa est. Ad hanc perduxit aetatem; ut Christum amares, docuit. Non tibi displiceat ejus conversatio, quae te", + "candidate_score": 0.643376, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_16_18", + "bdc_text": "Quocirca volueramus ipsam liberare ea molestia et sorori nostrae quottidianum victum emere . Sed nostri concives angustiam sui hospitalis praetexentes vendere nobis recusarunt . Apud vos autem impediit nos eorundem ( quantum intelligo ) inurbanitas , qui , quemadmodum se erga superiores decore gerant , in agris , vineis focisque suis , in quibus solum per omnem suam vitam sunt versati , nunquam didicere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3111", + "psc_text": "autem praecipiens, non eas jubet squalere sordibus, et horrentibus pannorum assumentis tegi, sed immoderato cultui, et nimis exquisito interdicit ornatui, simplicemque commendat ornatum atque habitum. De quo et vas electionis ait: Similiter autem et mulieres in habitu ornato, cum verecundia et sobrietate: ornantes se non in tortis crinibus, aut auro, aut margaritis, vel veste pretiosa, sed quod decet mulieres, promittentes castitatem per opera bona (1. Tim. 2. 9. 10) . 28. Reperi vero te miro fidei ardore succensam, aliquot jam ante annos continentiam proposuisse, et reliquum vitae tuae tempus pudicitiae consecrasse. Magni hoc animi signum, et perfectae virtutis indicium est, renuntiare subito expertae voluptati, fugere notas carnis illecebras, 1111 et calentis adhuc aetatis flammas fidei amore [al. ardore ] restinguere. Sed illud quoque simul didici, quod me non mediocriter angit ac stimulat, te videlicet tantum hoc bonum, absque consensu et pacto viri servare coepisse, cum hoc Apostolica omnino interdicat auctoritas,", + "candidate_score": 0.643202, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_17_19", + "bdc_text": "Sed nostri concives angustiam sui hospitalis praetexentes vendere nobis recusarunt . Apud vos autem impediit nos eorundem ( quantum intelligo ) inurbanitas , qui , quemadmodum se erga superiores decore gerant , in agris , vineis focisque suis , in quibus solum per omnem suam vitam sunt versati , nunquam didicere . Quamvis spem nondum plane abiecerimus omnemZu lesen wäre vielleicht auch omnino. .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_83", + "psc_text": "in suis urbibus commorantur? Absit ut de his quidquam sinistrum loquar, quia Apostolico gradui succedentes, CHRISTI CORPUS sacro ore conficiunt; per quos et nos Christiani sumus. Qui claves regni coelorum habentes, quodammodo ante judicii diem judicant: qui sponsam Domini sobria castitate conservant. Sed alia, ut ante perstrinxi, Monachorum est causa, alia Clericorum. Clerici pascunt oves: ego pascor. Illi de altario vivunt: mihi quasi infructuosae arbori, securis ponitur ad radicem, si munus ad altare non defero. Nec possum obtendere paupertatem, cum in Evangelio anum viduam, duo, quae sola sibi supererant, aera mittentem in gazophylacium, laudaverit Dominus (Luc. 21. 24). Mihi ante presbyterum sedere non licet: illi, si peccavero, licet tradere me Satanae in interitum carnis, ut spiritus salvus sit (1. Cor. 5. 5). Et in veteri quidem Lege, quicumque Sacerdotibus non obtemperasset, aut extra castra positus, lapidabatur a populo; aut gladio cervice subjecta, contemptum expiabat cruore (Deut. 17. 12). Nunc vero", + "candidate_score": 0.642781, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_14_16", + "bdc_text": "Mater nostra Margaretha Züst. , quemadmodum nosti , propter aetatem mulier est admodum imbecillis et fere semper aegra . Quietiori igitur et tranquilliori indigebat vita , quam ut cum eiusmodi morbis conflictaretur . Quocirca volueramus ipsam liberare ea molestia et sorori nostrae quottidianum victum emere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2159", + "psc_text": "5. Quid igitur? scelus est sancti viri habere contubernium? Obtorto collo me in jus trahis ut aut probem quod nolo, aut multorum invidiam subeam. Sanctus vir nunquam a matre filiam sejungit: utramque suscipit, et utramque 786 veneratur. Sit quamlibet sancta filia, mater vidua indicium castitatis est. Si coaevus tuus est ille nescio quis, matrem tuam honoret ut suam: si senior, te ut filiam diligat, et parentis subjiciat disciplinae. Non expedit amborum famae, plus te illum amare quam matrem: ne non videatur in te affectum eligere, sed aetatem. Et haec dicerem, si fratrem Monachum non haberes, si domesticis careres praesidiis. Nunc vero, proh dolor. inter matrem atque germanum, et matrem viduam, fratremque Monachum, cur se alienus interserit? Bonum quidem est, ut te et filiam noveris et sororem. Si autem utrumque non potes, et mater quasi dura respuitur, saltem frater placeat. Si frater asperior est, mollior sit illa quae genuit. Quid palles?", + "candidate_score": 0.641194, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_25_27", + "bdc_text": "s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 . mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus . In his autem omnibus sequar non meum , sed tuum consilium .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_847", + "psc_text": "Unde et ego beatum me in hoc duntaxat negotio judico, quod apud eruditas aures imperitae linguae responsurus sum: quae objicit mihi vel ignorantiam, vel mendacium; si aut nescivi alienas litteras vere interpretari, aut nolui: quorum alterum error, alterum crimen est. Ac ne forsitan accusator meus facilitate, qua cuncta loquitur, et impunitate, qua sibi licere omnia putat, me quoque apud vos argueret, ut Papam Epiphanium criminatus est, hanc epistolam misi, quae te, et per te alios, qui nos amare dignantur, rei ordinem doceat. 2. Epiphanii litterae ad Joannem Episcopum. Eusebius Cremonensis Graeci sermonis ignarus. Pseudomonachus quid egerit. --Ante hoc ferme biennium miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora", + "candidate_score": 0.64048, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_3", + "bdc_text": "Nec est , quod mihi tam doleat , quam quod hactenus est nulla mihi studii mei in te significandi oblata occasio .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2793", + "psc_text": "meus usque nunc operatur (Joan. 5. 17) : Sic enim ad Marcellinum scripsisti: in qua epistola etiam mei commemorationem benevolentissime facere dignatus es, quod hic me haberet in Africa, qui ei ipsam facilius possem explicare sententiam. Quod si potuissem, non ille hoc abs te tam longe posito inquireret; si tamen id tibi ex Africa scripsit. Nam quando scripserit nescio; tantum scio quod de hoc bene cognoverit cunctationem meam: unde me inconsulto facere voluit. Quanquam etiam si consuleret, magis hortarer, et gratias agerem quod nobis omnibus conferre posset, nisi tu breviter rescribere, quam respondere maluisses. Credo ne superfluo laborares, ubi ego essem, quem putabas id optime scire, quod ille quaesiverat. Ecce volo ut illa sententia etiam mea sit, sed nondum esse confirmo. » 9. « Misisti ad me discipulos, ut ea doceam, quae nondum ipse didici. Doce ergo quod doceam. Nam ut doceam, multi a me flagitant, eisque me sicut alia", + "candidate_score": 0.6404, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_28", + "bdc_text": "Vale in Christo foeliciter cum uxoreAnna , geb. Adlischwyler .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_812", + "psc_text": "cum possis multas ante oculos tibi proponere in Urbe qua vivis, quarum imitari exemplum debeas? Et ne videar adulatione per singulas currere, sufficit tibi sancta Marcella, quae respondens generi suo, aliquid nobis de Evangelio retulit. Anna septem annis a virginitate sua vixerat cum marito, ista septem mensibus. Illa Christi exspectabat adventum: ista tenet, quem illa susceperat. Illa vagientem canebat (al. cernebat ): ista praedicat triumphantem. Illa loquebatur de eo omnibus, qui expectabant redemptionem Israel (al. Jerusalem ): haec cum redemptis gentibus clamitat: « Frater non redimit, redimet homo » (Ps. 48. 8). et de alio Psalmo, « Homo natus est in ea, et ipse fundavit eam altissimus » (Ps. 86. 5). Scio me ante hoc ferme biennium, edidisse libros contra Jovinianum, quibus venientes e contrario quaestiones, ubi Apostolus concedit secunda matrimonia, Scripturarum auctoritate contrivi. Et non est necesse eadem ex integro scribere, cum possis inde quae scripta sunt mutuari. Hoc", + "candidate_score": 0.640361, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_18", + "bdc_text": "Apud vos autem impediit nos eorundem ( quantum intelligo ) inurbanitas , qui , quemadmodum se erga superiores decore gerant , in agris , vineis focisque suis , in quibus solum per omnem suam vitam sunt versati , nunquam didicere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3111", + "psc_text": "autem praecipiens, non eas jubet squalere sordibus, et horrentibus pannorum assumentis tegi, sed immoderato cultui, et nimis exquisito interdicit ornatui, simplicemque commendat ornatum atque habitum. De quo et vas electionis ait: Similiter autem et mulieres in habitu ornato, cum verecundia et sobrietate: ornantes se non in tortis crinibus, aut auro, aut margaritis, vel veste pretiosa, sed quod decet mulieres, promittentes castitatem per opera bona (1. Tim. 2. 9. 10) . 28. Reperi vero te miro fidei ardore succensam, aliquot jam ante annos continentiam proposuisse, et reliquum vitae tuae tempus pudicitiae consecrasse. Magni hoc animi signum, et perfectae virtutis indicium est, renuntiare subito expertae voluptati, fugere notas carnis illecebras, 1111 et calentis adhuc aetatis flammas fidei amore [al. ardore ] restinguere. Sed illud quoque simul didici, quod me non mediocriter angit ac stimulat, te videlicet tantum hoc bonum, absque consensu et pacto viri servare coepisse, cum hoc Apostolica omnino interdicat auctoritas,", + "candidate_score": 0.637836, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_19_21", + "bdc_text": "Quamvis spem nondum plane abiecerimus omnemZu lesen wäre vielleicht auch omnino. . Nam fieri posset , ut mihi quidem videtur , ut refrigerata mutua illa simultate tandem petitionem nostram senatus vester exaudiret . Hoc igitur in temporis opportunitate situm erit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_934", + "psc_text": "Ad Vesperam demorabitur fletus, et ad matutinum laetitia (Ps. 29. 6). Nox praecessit, dies autem appropinquavit » (Rom. 13). Unde et Moyses moriens plangitur (Deut. 34), Jesus absque funere et lacrymis in monte sepelitur. Quidquid de Scripturis super lamentatione dici potest, in eo libro quo Paulam Romae consolati sumus, breviter explicavimus. Nunc nobis per aliam semitam ad eumdem locum perveniendum est, ne videamur praetrita [al. praeterita ] et abolita quondam calcare vestigia. 7. Scimus quidem Nepotianum nostrum esse cum Christo, et Sanctorum mixtum choris, quod hic nobiscum eminus rimabatur in terris, et aestimatione quaerebat, ibi videntem cominus dicere: « Sicut audivimus, sic et vidimus, in civitate Domini virtutum, in civitate Dei nostri » (Ps. 47. 9): sed desiderium absentiae ejus ferre non possumus, non illius, sed nostram vicem dolentes. Quanto ille felicior, tanto amplius nos in dolore, quod tali caremus bono. Flebant et sorores Lazarum (Joan. 11), quem resurrecturum noverant.", + "candidate_score": 0.637357, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_16_18", + "bdc_text": "Quocirca volueramus ipsam liberare ea molestia et sorori nostrae quottidianum victum emere . Sed nostri concives angustiam sui hospitalis praetexentes vendere nobis recusarunt . Apud vos autem impediit nos eorundem ( quantum intelligo ) inurbanitas , qui , quemadmodum se erga superiores decore gerant , in agris , vineis focisque suis , in quibus solum per omnem suam vitam sunt versati , nunquam didicere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_83", + "psc_text": "in suis urbibus commorantur? Absit ut de his quidquam sinistrum loquar, quia Apostolico gradui succedentes, CHRISTI CORPUS sacro ore conficiunt; per quos et nos Christiani sumus. Qui claves regni coelorum habentes, quodammodo ante judicii diem judicant: qui sponsam Domini sobria castitate conservant. Sed alia, ut ante perstrinxi, Monachorum est causa, alia Clericorum. Clerici pascunt oves: ego pascor. Illi de altario vivunt: mihi quasi infructuosae arbori, securis ponitur ad radicem, si munus ad altare non defero. Nec possum obtendere paupertatem, cum in Evangelio anum viduam, duo, quae sola sibi supererant, aera mittentem in gazophylacium, laudaverit Dominus (Luc. 21. 24). Mihi ante presbyterum sedere non licet: illi, si peccavero, licet tradere me Satanae in interitum carnis, ut spiritus salvus sit (1. Cor. 5. 5). Et in veteri quidem Lege, quicumque Sacerdotibus non obtemperasset, aut extra castra positus, lapidabatur a populo; aut gladio cervice subjecta, contemptum expiabat cruore (Deut. 17. 12). Nunc vero", + "candidate_score": 0.637145, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_14_16", + "bdc_text": "Mater nostra Margaretha Züst. , quemadmodum nosti , propter aetatem mulier est admodum imbecillis et fere semper aegra . Quietiori igitur et tranquilliori indigebat vita , quam ut cum eiusmodi morbis conflictaretur . Quocirca volueramus ipsam liberare ea molestia et sorori nostrae quottidianum victum emere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2770", + "psc_text": "semper olet, quasi quasdam pestes et venena pudicitiae virgo devitet: ut taceam de caeteris, quorum importuna visitatio et se infamat, et alias; ut etiam si nihil mali perpetretur: tamen hoc sit vel maximum malum, frustra patere maledictis et morsibus Ethnicorum. Nec hoc de omnibus dicimus, sed de his, quos Ecclesia ipsa reprehendit; quos interdum abjicit; in quos nonnunquam episcoporum et presbyterorum censura desaevit: ut prope periculosius sit lascivis puellis ad loca religionis, quam ad publicum procedere. Quae vivunt in monasterio, et quarum simul magnus est numerus, nunquam solae, nunquam sine matre procedant. De agmine columbarum crebro accipiter unam separat, quam statim invadat et laceret, cujus carnibus et cruore saturetur. Morbidae oves suum relinquunt gregem, et luporum faucibus devorantur. Scio ego sanctas virgines, quae diebus festis propter frequentiam populorum, pedem domi cohibent; nec tunc egrediuntur, quando major est adhibenda custodia, et publicum penitus devitandum. Ante annos circiter triginta, de Virginitate servanda", + "candidate_score": 0.635213, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_9", + "bdc_text": "De sorore autem miserrima , Rellicani ( foelicis memoriae )", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2957", + "psc_text": "moeror, ut vultus prius pulcherrimus feminarum, ad tantam transeat foeditatem, ut amor in odia commutetur? Super hac conditione mortalium et Isaias loquitur: Omnis caro foenum, et omnis gloria ejus quasi flos foeni. Foenum aruit, flos decidit (Isai. 40. 6) . Juxta Septuaginta quoque similiter explicandum est. Omne quod in saeculo longum videtur, apud te, Deus, breve est. Dies enim et anni quibus humana vita contracta est, si comparentur aeternitati, reputabuntur pro nihilo. Sicut enim herba mane crevit, floruit et siccatur, ad vesperamque indurescit et deperit: ita erit omnis hominum pulchritudo. 10. Consumpti enim sumus in furore tuo, et in indignatione tua conturbati sumus. Septuaginta: Quia defecimus in ira tua, et in furore tuo turbati sumus. Pro eo quod nos diximus, turbati sumus, Symmachus et Aquila transtulerunt, acceleravimus. Brevitatem autem vitae significat humanae. Quodque intulit: in ira tua et in furore tuo, sententiae Dei ostendit perseverantiam, cui omnes homines subjacemus, illi", + "candidate_score": 0.635123, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_13_15", + "bdc_text": "quid statuamus , incertum est . Mater nostra Margaretha Züst. , quemadmodum nosti , propter aetatem mulier est admodum imbecillis et fere semper aegra . Quietiori igitur et tranquilliori indigebat vita , quam ut cum eiusmodi morbis conflictaretur .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2156", + "psc_text": "portavit in utero, diu aluit, et difficiliores infantiae mores blanda pietate sustinuit. Lavit pannorum 785 sordes, et immundo saepe foedata est stercore. Assedit aegrotanti; et quae pro te sua fastidia sustinuit, tua quoque passa est. Ad hanc perduxit aetatem; ut Christum amares, docuit. Non tibi displiceat ejus conversatio, quae te sponso tuo virginem consecravit. Quod si ferre non potes et delicias ejus fugis: atque (ut hoc vulgo solet dici) saecularis est mater, habes alias virgines, habes sanctum pudicitiae chorum. Quid matrem deserens, eum eligis [al. diligis ], qui forsitan suam reliquit sororem et matrem? Illa difficilis; sed iste facilis. Illa jurgatrix: ergo iste placabilis. Quaero, utrum virum secuta sis, an postea inveneris? Si eum secuta es, manifestum est matrem reliqueris. Si postea reperisti, ostendis quid in matris hospitio non potueris invenire. Durus dolor est, et meo mucrone me vulnerans. Qui ambulat, inquit, simpliciter, ambulat confidenter (Prov. 10) . Tacerem, si", + "candidate_score": 0.63151, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_12_14", + "bdc_text": "s. HBBW VIII [Nr. 1123 ] 125 , Anm. 4 . quid statuamus , incertum est . Mater nostra Margaretha Züst. , quemadmodum nosti , propter aetatem mulier est admodum imbecillis et fere semper aegra .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2159", + "psc_text": "5. Quid igitur? scelus est sancti viri habere contubernium? Obtorto collo me in jus trahis ut aut probem quod nolo, aut multorum invidiam subeam. Sanctus vir nunquam a matre filiam sejungit: utramque suscipit, et utramque 786 veneratur. Sit quamlibet sancta filia, mater vidua indicium castitatis est. Si coaevus tuus est ille nescio quis, matrem tuam honoret ut suam: si senior, te ut filiam diligat, et parentis subjiciat disciplinae. Non expedit amborum famae, plus te illum amare quam matrem: ne non videatur in te affectum eligere, sed aetatem. Et haec dicerem, si fratrem Monachum non haberes, si domesticis careres praesidiis. Nunc vero, proh dolor. inter matrem atque germanum, et matrem viduam, fratremque Monachum, cur se alienus interserit? Bonum quidem est, ut te et filiam noveris et sororem. Si autem utrumque non potes, et mater quasi dura respuitur, saltem frater placeat. Si frater asperior est, mollior sit illa quae genuit. Quid palles?", + "candidate_score": 0.631276, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_13_15", + "bdc_text": "quid statuamus , incertum est . Mater nostra Margaretha Züst. , quemadmodum nosti , propter aetatem mulier est admodum imbecillis et fere semper aegra . Quietiori igitur et tranquilliori indigebat vita , quam ut cum eiusmodi morbis conflictaretur .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1952", + "psc_text": "Quae in contemptu ciborum tantam habebat pertinaciam: in luctu mitis erat, et suorum mortibus frangebatur, maxime liberorum. Nam et in viri et filiarum dormitione semper periclitata est. Et cum os stomachumque signaret, et matris [ Ms. matricis ] dolorem crucis niteretur impressione lenire; superabatur affectu, et credulam mentem, parentis viscera consternabant, animoque vincens, fragilitate corporis vincebatur: quam semel languor arripiens, longo tempore possidebat; ut et nobis inquietudinem, et sibi discrimen afferret. In quo illa laetabatur, per momenta commemorans; Miser ego homo, quis me liberabit de corpore mortis hujus (Rom. 7. 24) ? Dicat prudens lector, pro laudibus me vituperationem scribere. Testor Jesum, cui illa servivit, et ego servire cupio, me utramque in partem nihil fingere, sed quasi Christianum de 715 Christiana, quae sunt vera, proferre, id est, historiam scribere, non panegyricum, et illius vitia, aliorum esse virtutes. Vitia loquor, secundum animum meum, et omnium sororum ac fratrum desiderium, qui illam", + "candidate_score": 0.631144, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_13_15", + "bdc_text": "quid statuamus , incertum est . Mater nostra Margaretha Züst. , quemadmodum nosti , propter aetatem mulier est admodum imbecillis et fere semper aegra . Quietiori igitur et tranquilliori indigebat vita , quam ut cum eiusmodi morbis conflictaretur .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2159", + "psc_text": "5. Quid igitur? scelus est sancti viri habere contubernium? Obtorto collo me in jus trahis ut aut probem quod nolo, aut multorum invidiam subeam. Sanctus vir nunquam a matre filiam sejungit: utramque suscipit, et utramque 786 veneratur. Sit quamlibet sancta filia, mater vidua indicium castitatis est. Si coaevus tuus est ille nescio quis, matrem tuam honoret ut suam: si senior, te ut filiam diligat, et parentis subjiciat disciplinae. Non expedit amborum famae, plus te illum amare quam matrem: ne non videatur in te affectum eligere, sed aetatem. Et haec dicerem, si fratrem Monachum non haberes, si domesticis careres praesidiis. Nunc vero, proh dolor. inter matrem atque germanum, et matrem viduam, fratremque Monachum, cur se alienus interserit? Bonum quidem est, ut te et filiam noveris et sororem. Si autem utrumque non potes, et mater quasi dura respuitur, saltem frater placeat. Si frater asperior est, mollior sit illa quae genuit. Quid palles?", + "candidate_score": 0.630879, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_18_20", + "bdc_text": "Apud vos autem impediit nos eorundem ( quantum intelligo ) inurbanitas , qui , quemadmodum se erga superiores decore gerant , in agris , vineis focisque suis , in quibus solum per omnem suam vitam sunt versati , nunquam didicere . Quamvis spem nondum plane abiecerimus omnemZu lesen wäre vielleicht auch omnino. . Nam fieri posset , ut mihi quidem videtur , ut refrigerata mutua illa simultate tandem petitionem nostram senatus vester exaudiret .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_360", + "psc_text": "omnes pene hebdomadas vultu laetante conjungens. Et quod impossibile forsitan est hominibus ad credendum, Deo autem praestante possibile est, ita ad quinquagenariam pervenit aetatem, ut non doleret stomachum, non viscerum cruciaretur injuria; non sicca humus jacentia membra confringeret; non sacco asperata 130 cutis foetorem aliquem situmque contraheret: sed sana corpore, anima sanior, solitudinem putaret esse delicias, et in urbe turbida, inveniret eremum Monachorum. 5. Et haec quidem tu melius nosti, a qua pauca didicimus; et cujus oculis durities de genibus camelorum in illo sancto corpusculo prae orandi frequentia obcalluisse perspecta est. Nos quod scire possumus, explicamus. Nihil illius severitate jucundius, nihil jucunditate severius, nihil suavitate tristius, nihil tristitia suavius. Ita pallor in facie est, ut quum continentiam indicet, non redoleat ostentationem. Sermo silens, et silentium loquens. Nec citus, nec tardus incessus. Idem semper habitus. Neglecta mundities, et inculta veste, cultus ipse sine cultu. Sola vitae suae aequalitate promeruit, ut in", + "candidate_score": 0.630527, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_3", + "bdc_text": "Nec est , quod mihi tam doleat , quam quod hactenus est nulla mihi studii mei in te significandi oblata occasio .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1130", + "psc_text": "videbitur, ubi hoc dixerit, quod lector sapit? Cum vero contra sensum lectoris aliquid occurrerit, officioso mendacio deputabitur? Non enim deesse poterunt causae, cur existimetur non solum potuisse, verum etiam debuisse mentiri, si huic regulae conceditur locus. Non opus est hanc causam multis verbis agere, praesertim apud te, cui sapienter providenti dictum est satis. Nequaquam vero mihi arrogaverim, ut ingenium tuum divino dono aureum, meis obolis ditare contendam: nec est quisquam te magis idoneus, qui opus illud emendet. » 4. « Neque enim a me docendus es, quomodo intelligatur, quod idem dicit: Factus sum Judaeis tanquam Judaeus, ut Judaeos lucrifacerem (1. Cor. 9. 20) , et caetera quae ibi dicuntur COMPASSIONE misericordiae, non simulatione fallaciae. Fit enim tanquam aegrotus, qui ministrat aegroto: non cum se febres habere mentitur, sed cum animo condolentis cogitat, quemadmodum sibi serviri vellet, si ipse aegrotaret. Nam utique Judaeus erat; Christianus autem factus, non Judaeorum sacramenta 406", + "candidate_score": 0.629612, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_6", + "bdc_text": "De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1736", + "psc_text": "sanctum fratrem meum Praesidium Diaconum, obsecro primum ut memineris mei. Deinde ut bajulum litterarum habeas commendatum, et mihi scias germanissimum, et in quibuscumque necessitas postulaverit, foveas atque sustentes; non quo aliqua re, Christo tribuente, indigeat; sed quo bonorum amicitias avidissime expetat, et se in his conjungendis maximum putet beneficium consecutum. Cur autem ad Occidentem navigaverit, ipso poteris narrante cognoscere. 2. Nos in monasterio constituti, variis hinc inde fluctibus quatimur, et peregrinationis molestias sustinemus. Sed credimus in eo qui dixit: Confidite, ego vici mundum (Joan. 16. 3) : quod ipso tribuente et praesule, contra hostem diabolum victoriam consequamur. Sanctum et venerabilem fratrem nostrum Papam Alypium, ut meo obsequio salutes, obsecro. Sancti fratres, qui nobiscum in monasterio Domino servire festinant, oppido te salutant. Incolumem te et memorem mei Christus Dominus noster tueatur omnipotens, Domine vere sancte et suscipiende Papa. 635 EPISTOLA CIV AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Hieronymum dehortatur a libris Testamenti veteris ex", + "candidate_score": 0.629153, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_30_32", + "bdc_text": "tuis , quos meis verbis officiose salutes . Raptim , ex collegio nostro Augustiniano , Vgl. oben Nr. 1911 , Anm. 7 . ad 16 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.628207, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_20_22", + "bdc_text": "Nam fieri posset , ut mihi quidem videtur , ut refrigerata mutua illa simultate tandem petitionem nostram senatus vester exaudiret . Hoc igitur in temporis opportunitate situm erit . Caeterum ego , quia illic non sum , temporum momenta atque inclinationes observare nequeo .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3012", + "psc_text": "(Matth. 23. 8) . Si tamen scit expedire nobis, ut etiam talia noverimus, qui novit non solum quid doceat, verum etiam quid nobis discere expediat; nam confiteor dilectioni tuae cupiditatem meam; cupio quidem et hoc scire, quod quaeris; sed multo magis cuperem scire, si fieri posset, quando praesentetur desideratus omnibus gentibus, et quando regnum futurum sit Sanctorum, quam unde in hanc terram venire ceperim. Et tamen illud, cum ab illo, qui scit omnia, discipuli sui, nostri Apostoli, quaererent, responsum acceperunt: Non est vestrum nosse tempus, aut tempora, quae Deus posuit in sua potestate (Act. 1. 7) . Quid si et hoc scit non esse nostrum scire, qui profecto scit, quid nobis sit utile scire? Et illud quidem per illum scio, non esse nostri scire tempora, quae Pater posuit in sua potestate; utrum autem originem Animarum, quam nondum scio, nostrum sit scire, id est pertineat ad nos id scire, ne hoc", + "candidate_score": 0.62742, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_18", + "bdc_text": "Apud vos autem impediit nos eorundem ( quantum intelligo ) inurbanitas , qui , quemadmodum se erga superiores decore gerant , in agris , vineis focisque suis , in quibus solum per omnem suam vitam sunt versati , nunquam didicere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_360", + "psc_text": "omnes pene hebdomadas vultu laetante conjungens. Et quod impossibile forsitan est hominibus ad credendum, Deo autem praestante possibile est, ita ad quinquagenariam pervenit aetatem, ut non doleret stomachum, non viscerum cruciaretur injuria; non sicca humus jacentia membra confringeret; non sacco asperata 130 cutis foetorem aliquem situmque contraheret: sed sana corpore, anima sanior, solitudinem putaret esse delicias, et in urbe turbida, inveniret eremum Monachorum. 5. Et haec quidem tu melius nosti, a qua pauca didicimus; et cujus oculis durities de genibus camelorum in illo sancto corpusculo prae orandi frequentia obcalluisse perspecta est. Nos quod scire possumus, explicamus. Nihil illius severitate jucundius, nihil jucunditate severius, nihil suavitate tristius, nihil tristitia suavius. Ita pallor in facie est, ut quum continentiam indicet, non redoleat ostentationem. Sermo silens, et silentium loquens. Nec citus, nec tardus incessus. Idem semper habitus. Neglecta mundities, et inculta veste, cultus ipse sine cultu. Sola vitae suae aequalitate promeruit, ut in", + "candidate_score": 0.625954, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_19_21", + "bdc_text": "Quamvis spem nondum plane abiecerimus omnemZu lesen wäre vielleicht auch omnino. . Nam fieri posset , ut mihi quidem videtur , ut refrigerata mutua illa simultate tandem petitionem nostram senatus vester exaudiret . Hoc igitur in temporis opportunitate situm erit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_344", + "psc_text": "In die urebar aestu, et gelu nocte (Gen. 31. 40) . Amemus et nos Christum, ejusque semper quaeramus amplexus, et facile videbitur omne difficile; brevia putabimus universa quae longa sunt; et jaculo illius vulnerati, per horarum momenta dicemus: « Heu me, quia peregrinatio mea prolongata est a me. (Ps. 119. 2). Non sunt enim condignae passiones hujus temporis ad futuram gloriam, quae revelabitur in nobis (Rom. 8. 18). Quia tribulatio patientiam operatur, patientia autem probationem, probatio autem spem, spes autem non confundit » (Ibid. 5. 3. 4). Quando tibi grave videtur esse quod sustines, Pauli secundam Epistolam ad Corinthios lege: « In laboribus plurimum; in carceribus abundantius; in plagis supra modum; in mortibus frequenter. A Judaeis quinquies quadragenas una minus accepi: ter virgis caesus sum: semel lapidatus sum: ter naufragium feci: nocte et die in profundo maris fui. In itineribus saepius, periculis fluminum, periculis latronum, periculis ex genere, periculis ex", + "candidate_score": 0.625605, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_33_35", + "bdc_text": "calendas septembris . Tuus ex animo totus Ioannes Hospinianus . [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2971", + "psc_text": "ostende, et veniemus corde sapienti. Septuaginta: Dexteram tuam ita notam fac, et eruditos corde in sapientia. Quod Aquila, Symmachus et Quinta Editio sic verterunt: Dies nostros sic ostende, ut veniamus corde sapienti. Errorque perspicuus est, cur pro diebus, Septuaginta dexteram dixerint: JAMENU quippe verbum compositum est, significans dies nostros. Quod in singulari numero si scribatur, extrema littera, quae appellatur NUN, exprimit dexteram; sicut est illud in nomine BENJAMIN, qui interpretatur, filius dexterae. Sin autem MEM habeat, diem vel dies sonat. Est autem sensus: Numerum annorum dierumque nostrorum, quibus in hoc saeculo nos vivere decrevisti, ostende nobis, ut praeparemus nos adventui tuo; et contempto errore mortalium, ad te pergere festinemus, cupiamusque praesentiam tuam, et ad te festinemus corde sapienti. Nihil enim ita decipit humanum genus, quam dum ignorant spatia vitae suae, longiorem sibi saeculi hujus possessionem repromittunt. Unde et illud egregie dictum est: Nullum tam senem esse et sic decrepitae aetatis,", + "candidate_score": 0.622699, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_4", + "bdc_text": "Vidisses enim haud dubie si non maiorem , parem tamen voluntatem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2859", + "psc_text": "dici habere aliam, et aliam non habere, aliam magis, aliam minus habere virtutem. Nam et major est, in isto caritas, quam in illo, recte possumus dicere; et aliqua in isto, nulla in illo, quantum pertinet ad caritatem quae pietas est, et in ipso uno homine quod majorem habeat pudicitiam, quam patientiam, et majorem hodie quam heri, si proficit, et adhuc non habeat continentiam, et habeat non parvam misericordiam. » 15. « Et ut generaliter breviterque complectar, quam de virtute habeam [al. habeo ] notionem, quod ad recte vivendum attinet, VIRTUS EST CARITAS, qua id quod diligendum est, diligitur. Haec in aliis major, in aliis minor, in aliis nulla est, plenissima vero quae jam non possit augeri, quamdiu homo hic vivit, est in nemine: quamdiu autem augeri potest, profecto illud quod minus est quam debet, ex vitio est. Ex quo vitio non est justus in terra, qui faciat bonum, et non", + "candidate_score": 0.620748, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_30_32", + "bdc_text": "tuis , quos meis verbis officiose salutes . Raptim , ex collegio nostro Augustiniano , Vgl. oben Nr. 1911 , Anm. 7 . ad 16 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2014", + "psc_text": "EPISTOLA CXI AUGUSTINI AD PRAESIDIUM. Praesidium rogat Augustinus, ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Sicut praesens rogavi sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit caritas tua, quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum et mearum ad ipsum, et ad me ipsius. Quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas [al. videbis ] et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, aut quomodo non debui, aliquid scripsi, non ad illum de me, sed ad meipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem; quo correctus petam, ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. » EPISTOLA CXII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Respondet tandem Hieronymus ad", + "candidate_score": 0.620555, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_26", + "bdc_text": "mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_847", + "psc_text": "Unde et ego beatum me in hoc duntaxat negotio judico, quod apud eruditas aures imperitae linguae responsurus sum: quae objicit mihi vel ignorantiam, vel mendacium; si aut nescivi alienas litteras vere interpretari, aut nolui: quorum alterum error, alterum crimen est. Ac ne forsitan accusator meus facilitate, qua cuncta loquitur, et impunitate, qua sibi licere omnia putat, me quoque apud vos argueret, ut Papam Epiphanium criminatus est, hanc epistolam misi, quae te, et per te alios, qui nos amare dignantur, rei ordinem doceat. 2. Epiphanii litterae ad Joannem Episcopum. Eusebius Cremonensis Graeci sermonis ignarus. Pseudomonachus quid egerit. --Ante hoc ferme biennium miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora", + "candidate_score": 0.614051, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_14", + "bdc_text": "Mater nostra Margaretha Züst. , quemadmodum nosti , propter aetatem mulier est admodum imbecillis et fere semper aegra .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_707", + "psc_text": "vetuli et pene decrepiti, dulcior melle oratio duxerit. Sed et ipsius nominis Abisag sacramentum, sapientiam senum indicat ampliorem. Interpretatur enim, pater meus superfluus, vel patris mei rugitus. Verbum superflui, ambiguum est; sed in praesenti loco virtutem sonat, quod amplior sit in senibus, et redundans ac larga sapientia. In alio autem loco superfluus, quasi non necessarius ponitur. Abisag autem, id est, rugitus, proprie nuncupatur, cum maris fluctus resonat, et ut ita dicam, de pelago veniens fremitus auditur. Ex quo ostenditur abundantissimum, et ultra humanam vocem divini sermonis in senibus tonitruum commorari. Porro Sunamitis in lingua nostra coccinea dicitur: ut significet calere sapientiam et divina lectione fervere: quod licet Dominici sanguinis indicet sacramentum, tamen et fervorem ostendit sapientiae. Unde et obstetrix illa in Genesi (c. 38) coccinum ligat in manu Phares, qui ab eo quod parietem diviserat, duos ante populos separantem, divisoris, id est, Phares, sortitus est nomen. Et Rahab meretrix in", + "candidate_score": 0.610412, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_26", + "bdc_text": "mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.609215, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_10", + "bdc_text": "relicta vidua , Rhellikans Ehefrau [ . . . ] , Witwe seit dessen Tod am 14 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_807", + "psc_text": "praelium. Non licebit tibi amare liberos, nec aequis aspicere oculis, quos genuisti. Clam porriges cibos, invidebit mortuo: et nisi oderis filios, adhuc eorum amare videberis patrem. Quod si de priore uxore sobolem habens, domum te introduxerit: etiam si clementissima fueris, omnes Comoedi, et Mimographi, et communes Rhetorum loci, in novercam saevissimam declamabunt. Si privignus languerit, et condoluerit caput, infamaberis ut venefica. Si non dederis cibos, crudelis; si dederis, malefica diceris. Oro te, quid habent tantum boni secundae nuptiae, ut haec mala valeant compensare? 16. Volumus scire quales esse debeant viduae? Legamus Evangelium secundum Lucam: Et erat, inquit, Anna prophetissa, filia Phanuel de tribu Aser (Luc. 2. 36) . Anna, interpretatur gratia. Phanuel, in lingua nostra, resonat vultum Dei. Aser, vel in beatitudinem, vel in divitias vertitur. Quia igitur ab adolescentia usque ad octoginta quatuor annos viduitatis onus sustinuerat, et non recedebat de templo Dei, diebus ac noctibus insistens jejuniis et", + "candidate_score": 0.608737, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_31", + "bdc_text": "Raptim , ex collegio nostro Augustiniano , Vgl. oben Nr. 1911 , Anm. 7 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1329", + "psc_text": "Moyses ascendit in montem: Jesus contra Amalec militat: ad crucis signum superatur inimicus: remissis orantis manibus, hostis victor insequitur. Sedet Moyses super lapidem dictum a Zacharia (Cap. 2. v. 5), qui septem habebat oculos: et in Samuelis volumine appellatur ABEN EZER, id est, lapis adjutorii (1. Reg. 4. 1) : et utramque manum ejus Aaron, et Ur, id est, montanus, lucidusque sustentat. Devicto adversario supervenit Jethro, educit Zephoram, et utrumque filium; dat concilium septuaginta Seniorum: et in typum Ecclesiae de gentibus congregatae, Legis immunitio, Evangelio suggerente, completur. Pulchre autem dissolutio, ac sanitas fortium, RAPHIDIM dicitur, vel propter dissipatum Amalec, vel propter sanatum Israel. Sin autem remissionem manuum juxta Syros RAPHIDIM sonat, dicemus, propter offensam populi: quia contra Dominum murmuravit, istud loco nomen impositum. Haec tangimus potius quam exponimus, breviter indicasse contenti, quod post fermentum Alus, et Messam Ecclesiae, soleant multiplicia daemonum adversum nos tentamenta consurgere. 478 XII. MANSIO. Et profecti", + "candidate_score": 0.608681, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_14", + "bdc_text": "Mater nostra Margaretha Züst. , quemadmodum nosti , propter aetatem mulier est admodum imbecillis et fere semper aegra .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2509", + "psc_text": "Metronia, per quadraginta annos vidua perseverans, Annam nobis filiam Phanuelis de Evangelio retulit (Luc. 3. 36). Benigna, mater quartum, et decimum viduitatis implens annum, centenario virginum choro cingitur. Soror Celerini, patris Ageruchiae, qui parvulam nutrivit infantem, et in suo natam suscepit gremio, per annos viginti mariti solatio destituta, erudit neptem; docens quod a matre didicit. 2. 901 Haec brevi sermone perstrinxi, ut ostendam adolescentulam meam non praestare monogamiam generi suo, sed reddere: nec tam laudandam esse, si tribuat, quam omnibus execrandam, si negare tentaverit: praesertim cum posthumus ejus Simplicius nomen patris referat, et nulla sit excusatio desertae ac sine haeredibus domus; sub quorum patrocinio interdum sibi libido blanditur, ut quod propter intemperantiam suam faciunt, videantur facere desiderio liberorum. Sed quid ego quasi ad retrectantem loquor, cum audiam eam multos Palatii procos, Ecclesiae vitare praesidio, quos certatim diabolus inflammat, ut viduae nostrae castitatem probent, quam et nobilitas, et forma, et aetas,", + "candidate_score": 0.606689, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_26", + "bdc_text": "mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_42", + "psc_text": "amplector, illae mecum loquuntur, illae hic tantum Latine sciunt. Hic enim aut barbarus semisermo discendus est, aut tacendum. Quotiescumque carissimos mihi vultus notae manus referunt impressa vestigia, toties aut ego hic non sum, aut vos hic estis. Credite amori vera dicenti: et cum has scriberem, vos videbam. De quibus hoc primum queror, cur tot interjacentibus spatiis maris atque terrarum, tam parvam Epistolam miseritis, nisi quod ita merui, qui vobis, ut scribitis, ante non scripsi. Chartam defuisse non puto, Aegypto ministrante commercia. Et si alicubi Ptolomaeus maria clausisset; tamen rex Attalus membranas a Pergamo miserat, ut penuria chartae pellibus pensaretur. Unde et Pergamenarum nomen ad hunc usque diem, tradente sibi invicem posteritate, servatum est. Quid igitur? arbitrer bajulum festinasse? Quamvis longae Epistolae una nox sufficit. An vos aliqua occupatione detentos? Nulla necessitas major est caritate. Restant duo: ut aut vos piguerit, aut ego non meruerim. E quibus magis volo vos incusare", + "candidate_score": 0.606149, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_14", + "bdc_text": "Mater nostra Margaretha Züst. , quemadmodum nosti , propter aetatem mulier est admodum imbecillis et fere semper aegra .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_709", + "psc_text": "mittere in terram, et quam volo ut ardeat (Luc. 12. 49) . Qui in discipulorum corda succensus, 258 cogebat eos dicere: « Nonne cor nostrum ardens erat in nobis, dum loqueretur in via, et aperiret nobis Scripturas? » (Ib. 24. 32.) 4. Quorsum haec tam longo repetita principio? Ne a me quaeras pueriles declamationes, sententiarum flosculos, verborum lenocinia, et per fines capitulorum singulorum acuta quaedam breviterque conclusa, quae plausus et clamores excitent audientium. Amplexetur me modo sapientia, et Abisag nostra, quae nunquam senescit, in meo requiescat sinu. Impolluta enim est, virginitatisque perpetuae, et quae in similitudinem Mariae, cum quotidie generet, semperque parturiat, incorrupta est. Hinc reor dixisse et Apostolum, spiritu ferventes (Rom. 12. 11) . Et in Evangelio Dominum praedicasse, quod in fine mundi, quando juxta Prophetam Zachariam, stultus pastor esse coeperit, sapientia decrescente, refrigescet caritas multorum (Matth. 24; Zach. 11). Audi igitur, ut Beatus Cyprianus ait, non diserta, sed", + "candidate_score": 0.603103, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa016.opp-lat1", + "max_score": 0.676788, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_2_4", + "bdc_text": "satis pulchre declarasti . Nec est , quod mihi tam doleat , quam quod hactenus est nulla mihi studii mei in te significandi oblata occasio . Vidisses enim haud dubie si non maiorem , parem tamen voluntatem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa016.opp-lat1_window_188", + "psc_text": "difficile ut mihi, nec tam molestus esses nec in his quidquam sperares. nam cum me interrogares, quid mihi de Academico sapiente uideatur, respondi uideri mihi, quod uideatur sibi scire sapientiam, ne aut temere me scire affirmarem aut illum non minus temere scire dicerem. — Pro magno, inquam, beneficio mihi obsecro concedas primo, ut ad id quod ego, non ad id quod tute interrogas respondere digneris, deinde ut spem meam, quam tibi non minus curae quam tuam esse scio, nunc paululum omittas — certe si Ille ista interrogatione decepero, cito transibo in tuam partem controuersiamque finiemus — postremo ut pulsa nescio qua sollicitudine, qua te tangi uideo, diligentius animaduertas, quo facile intellegas, quid mihi abs te responderi uelim. dixisti enim ideo te non aut aiere ant negare — quod utique facirlldumfaciendum est ad id quod rogo — ne temere te scire dicas quod nescis; quasi uero ego quid scias quaesierim et", + "candidate_score": 0.676788, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_2_4", + "bdc_text": "satis pulchre declarasti . Nec est , quod mihi tam doleat , quam quod hactenus est nulla mihi studii mei in te significandi oblata occasio . Vidisses enim haud dubie si non maiorem , parem tamen voluntatem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa016.opp-lat1_window_179", + "psc_text": "edd. tibi quod Mm2 s. I. nam mihi uidetur om.HMP 29 sapienti om.M LXIII. August. I pars III. ed. Knoell. 4 sapientem scire sapientiam. — Tum ille: Non magis me ingenium exercere uelle quam te arbitror et id miror; non enim tibi ulla in hac re exercitatione opus est. nam mihi adhuc fortasse caeco uidetur interesse inter uideri sibi scire et scire et inter sapientiam, quae in inuestigatione posita est, et ueritatem. quae a nobis cum alterutra dicantur, sibi quem ad modum quadrent non inuenio. — Tum ego, cum iam ad prandium uocaremur: Non, inquam, mihi quod tantum reniteris displicet; aut enim ambo nescimus, quid loquamur, et danda est opera, ne tam turpes simus, aut unus nostrum, quod item relinquere atque neglegere non minus turpe est. sed pomeridianis horis rediemus ad inuicem. mihi enim, cum uideretur iam nos ad calcem peruenisse, pugnos etiam miscuisti. — Hic cum arrisissent, disaessimusdiscessimus. §", + "candidate_score": 0.664736, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_3_5", + "bdc_text": "Nec est , quod mihi tam doleat , quam quod hactenus est nulla mihi studii mei in te significandi oblata occasio . Vidisses enim haud dubie si non maiorem , parem tamen voluntatem . Ego tibi ( ut debeo ) pro honore , quem primo colloquio amicissimo , deinde gratissimo convivio exhibuisti , gratias et ago et habeo immortales daturus operam , ut , si qua tibi in re gratificatus fuero , nihil in officio studioque operae meae desiderare possis .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa016.opp-lat1_window_188", + "psc_text": "difficile ut mihi, nec tam molestus esses nec in his quidquam sperares. nam cum me interrogares, quid mihi de Academico sapiente uideatur, respondi uideri mihi, quod uideatur sibi scire sapientiam, ne aut temere me scire affirmarem aut illum non minus temere scire dicerem. — Pro magno, inquam, beneficio mihi obsecro concedas primo, ut ad id quod ego, non ad id quod tute interrogas respondere digneris, deinde ut spem meam, quam tibi non minus curae quam tuam esse scio, nunc paululum omittas — certe si Ille ista interrogatione decepero, cito transibo in tuam partem controuersiamque finiemus — postremo ut pulsa nescio qua sollicitudine, qua te tangi uideo, diligentius animaduertas, quo facile intellegas, quid mihi abs te responderi uelim. dixisti enim ideo te non aut aiere ant negare — quod utique facirlldumfaciendum est ad id quod rogo — ne temere te scire dicas quod nescis; quasi uero ego quid scias quaesierim et", + "candidate_score": 0.659617, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_2_4", + "bdc_text": "satis pulchre declarasti . Nec est , quod mihi tam doleat , quam quod hactenus est nulla mihi studii mei in te significandi oblata occasio . Vidisses enim haud dubie si non maiorem , parem tamen voluntatem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa016.opp-lat1_window_73", + "psc_text": "quae tibi nisi noctu fortasse per somnium rediret in mentem, iam quid responderes non habebushabebas, cum in exponenda Ciceronis sententia id ipsum tu ipse ante commemoraueris. deinde uentum est ad definitionem sapientiae, quam cum tanta calliditate labefactare conareris, ut tua furta nec ipse auxiliator tuus Albicerius fortasse comprehenderet, quanta tibi uigilantia, quantis uiribus restitit, quam te paene inuoluit atque depressit, nisi te postremo tua definitione noua tutareris diceresque humanam esse sapientiam inquisitionem ueritatis, ex qua propter animi tranquillitatem beata uita contingeret! huic iste sententiae non respondebit, praesertim si in proroganda diei uel parte, quae restat, reddi sibi gratiam postulabit. § 25 Sed, ne longum faciamus, iam, si placet, sermo iste claudatur, in quo immorari etiam superfluum puto. tractata enim res est pro suscepto negotio satis; quae post pauca omnino posset uerba finiri. nisi exercere uos uellem neruosque uestros et studia, quae mihi magna cura est, explorare. nam cum instituissem uos", + "candidate_score": 0.658035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_2_4", + "bdc_text": "satis pulchre declarasti . Nec est , quod mihi tam doleat , quam quod hactenus est nulla mihi studii mei in te significandi oblata occasio . Vidisses enim haud dubie si non maiorem , parem tamen voluntatem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa016.opp-lat1_window_74", + "psc_text": "25 Sed, ne longum faciamus, iam, si placet, sermo iste claudatur, in quo immorari etiam superfluum puto. tractata enim res est pro suscepto negotio satis; quae post pauca omnino posset uerba finiri. nisi exercere uos uellem neruosque uestros et studia, quae mihi magna cura est, explorare. nam cum instituissem uos ad quaerendam ueritatem magno opere hortari, coeperam ex uobis quaerere, quantum in ea momenti poneretis; omnes autem posuistis tantum, ut plus non desiderem. nam cum beati esse cupiamus, siue id fieri non potest nisi inuenta siue non nisi diligenter quaesita ueritate, 1 beatum Tm2s.l. a quo T edd. 2 perfectumque (om. et) T diceres (om. esse) Tm diceres esse a 3 ipsaquae Pml 5 ageretur om.M aptiusque M illa M 7 nisi T 8 posuerunt M achademici codd. ubique 9 nocte H 10 pr. in om.M 13 furta—Albicerius om.HMP albicerius hariolus a 15quam] qua H cum M postremo te edd.", + "candidate_score": 0.657489, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_2_4", + "bdc_text": "satis pulchre declarasti . Nec est , quod mihi tam doleat , quam quod hactenus est nulla mihi studii mei in te significandi oblata occasio . Vidisses enim haud dubie si non maiorem , parem tamen voluntatem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa016.opp-lat1_window_84", + "psc_text": "debeo ? tu me adulescentulum pauperem ad studia pergentem et domo et sumtu et, quod plus est, animo excepisti; tu patre orbatum amicitia consolatus es, hortatione animasti, ope adiuuisti; tu in nostro ipso municipio fauore familiaritate communicatione domus tuae paene tecum clarum primatemque fecisti; tu Karthaginem inlustrioiisinlustrioris professionis gratia remeantem, cum tibi et meorum nulli consilium meum spemque aperuissem, quamuis aliquantum illo tibi insito — quia ibi iam docebam — patriae amore cunctatus es, tamen ubi euincere adulescentis cupiditatem ad ea quae uidebantur meliora tendentis nequiuisti, ex dehortatore in adiutorem mira beniuolentiae moderatione conuersus es. tu necessariis omnibus iter adminiculasti meum; tu ibidem rursus, qui cunabula et quasi nidum studiorum meorum foueras, iam uolare audentis sustentasti rudimenta; tu etiam, cum te absente atque ignorante nauigassem, nonnihil suscensens, quod non tecum communicassem, ut solerem, atque aliud quiduis quam contumaciam suspicans mansisti inconcussus in amicitia nec plus ante oculos tuos liberi deserti", + "candidate_score": 0.657484, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_2_4", + "bdc_text": "satis pulchre declarasti . Nec est , quod mihi tam doleat , quam quod hactenus est nulla mihi studii mei in te significandi oblata occasio . Vidisses enim haud dubie si non maiorem , parem tamen voluntatem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa016.opp-lat1_window_177", + "psc_text": "iam mihi exercendi tui causa disputare et, quia bene nosti istos adulescentulos uix adhuc posse discernere, quae acute ac subtiliter disseruntur, tamquam iudicum abuterisignorantia, ut tibi quantum libet loqui nullo liceat reclamante. nam paulo ante dixisti, cum quaererem, utrum sciret sapiens sapientiam, scire sibi uideri. cui ergo uidetur sapientem scire sapientiam, non utique uidetur nihil scire sapientem. hoc enim contendi non potest, nisi quisquam dicere audeat nihil esse sapientiam. ex quo fit, ut hoc tibi, quod etiam mihi, uideatur, nam mihi uidetur sapipntemsapientem non nihil scire et tibi, opinor, cui placet uideri sapienti 1 eri Pm] 4 compraehcmli Pml 5 inuenta T 6 nur.c] nunc tu T edd. mea cu Tml 7 uidetur add. Pm2 in mg. 8 bitiquam om.T 11 inquam T finesq;**ue P finemque H Mm in finemque T 15 perueniri M firmante M te om T 10 nihil] n. aliud T 17 consequtum Pml constiturum M 19", + "candidate_score": 0.651857, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_2_4", + "bdc_text": "satis pulchre declarasti . Nec est , quod mihi tam doleat , quam quod hactenus est nulla mihi studii mei in te significandi oblata occasio . Vidisses enim haud dubie si non maiorem , parem tamen voluntatem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa016.opp-lat1_window_189", + "psc_text": "qua sollicitudine, qua te tangi uideo, diligentius animaduertas, quo facile intellegas, quid mihi abs te responderi uelim. dixisti enim ideo te non aut aiere ant negare — quod utique facirlldumfaciendum est ad id quod rogo — ne temere te scire dicas quod nescis; quasi uero ego quid scias quaesierim et non quid tibi uideatur. itaque nunc idem planius — si tamen planius dici potest — interrogo: uideturne tibi scire sapientiam sapiens an non uidetur? — Si inueniri, inquit, sapiens, qualem ratio prodit. queat, potest uideri mihi scire sapientiam. — Ratio igitur, inquam, talem tibi prodit esse sapientem, qui sapientiam non ignoret; et recte istuc. non enim aliter decebat uidcriuideri tibi. § 10 Quaero ergo iam, utrum possit sapiens inueniri. si enim potest, potest etiam scire sapientiam omnisque inter nos quaestio 2 ginnasioru (i pr. in y corr.) T 5 inquam] in quantum H 6 nescire add.Tm2 in mg. 7 sapienscire", + "candidate_score": 0.649811, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_2_4", + "bdc_text": "satis pulchre declarasti . Nec est , quod mihi tam doleat , quam quod hactenus est nulla mihi studii mei in te significandi oblata occasio . Vidisses enim haud dubie si non maiorem , parem tamen voluntatem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa016.opp-lat1_window_218", + "psc_text": "cum te tali studio satis exercueris atque mundaueris, animus tuus ea post hanc uitam, id est cum homo esse desieris, facile perfruetur, an per eum, qui dixerit: uenite, mortales, ad philosophiam! magnus hic fructus est; quid enim homini sapientia carius? uenite igitur, ut sapientes sitis et sapientiam nesciatis! 'non', inquit, 'a me ita dicetur'. hoc est decipere; nam nihil 3 cf. Oic. Acad. 11 (1 1 si. (n ras.) M 3 hoccine HPm2T edd. 4 te om. M ∗ omnibus (h ras.) P spe om.]l spe*P 6 ingemiscendo HMT 7 permoueres H 8 quid edd. 10 uauit nescire P 13 est om.M 16 a*P 17 et] ac T ut] uel ne Hml cum] con T 20 sunt secuti edd. 23 sapientiae uocatur] est sapientiae M 24 erit a 26 animis Pm1 hac Pml 27 perfruatur HPa 28 ad] a Pml aliud apud tc inuenietur. ita fit, ut, si hoc dixeris,", + "candidate_score": 0.648089, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_3", + "bdc_text": "Nec est , quod mihi tam doleat , quam quod hactenus est nulla mihi studii mei in te significandi oblata occasio .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa016.opp-lat1_window_74", + "psc_text": "25 Sed, ne longum faciamus, iam, si placet, sermo iste claudatur, in quo immorari etiam superfluum puto. tractata enim res est pro suscepto negotio satis; quae post pauca omnino posset uerba finiri. nisi exercere uos uellem neruosque uestros et studia, quae mihi magna cura est, explorare. nam cum instituissem uos ad quaerendam ueritatem magno opere hortari, coeperam ex uobis quaerere, quantum in ea momenti poneretis; omnes autem posuistis tantum, ut plus non desiderem. nam cum beati esse cupiamus, siue id fieri non potest nisi inuenta siue non nisi diligenter quaesita ueritate, 1 beatum Tm2s.l. a quo T edd. 2 perfectumque (om. et) T diceres (om. esse) Tm diceres esse a 3 ipsaquae Pml 5 ageretur om.M aptiusque M illa M 7 nisi T 8 posuerunt M achademici codd. ubique 9 nocte H 10 pr. in om.M 13 furta—Albicerius om.HMP albicerius hariolus a 15quam] qua H cum M postremo te edd.", + "candidate_score": 0.638556, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_3", + "bdc_text": "Nec est , quod mihi tam doleat , quam quod hactenus est nulla mihi studii mei in te significandi oblata occasio .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa016.opp-lat1_window_188", + "psc_text": "difficile ut mihi, nec tam molestus esses nec in his quidquam sperares. nam cum me interrogares, quid mihi de Academico sapiente uideatur, respondi uideri mihi, quod uideatur sibi scire sapientiam, ne aut temere me scire affirmarem aut illum non minus temere scire dicerem. — Pro magno, inquam, beneficio mihi obsecro concedas primo, ut ad id quod ego, non ad id quod tute interrogas respondere digneris, deinde ut spem meam, quam tibi non minus curae quam tuam esse scio, nunc paululum omittas — certe si Ille ista interrogatione decepero, cito transibo in tuam partem controuersiamque finiemus — postremo ut pulsa nescio qua sollicitudine, qua te tangi uideo, diligentius animaduertas, quo facile intellegas, quid mihi abs te responderi uelim. dixisti enim ideo te non aut aiere ant negare — quod utique facirlldumfaciendum est ad id quod rogo — ne temere te scire dicas quod nescis; quasi uero ego quid scias quaesierim et", + "candidate_score": 0.63808, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_3", + "bdc_text": "Nec est , quod mihi tam doleat , quam quod hactenus est nulla mihi studii mei in te significandi oblata occasio .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa016.opp-lat1_window_179", + "psc_text": "edd. tibi quod Mm2 s. I. nam mihi uidetur om.HMP 29 sapienti om.M LXIII. August. I pars III. ed. Knoell. 4 sapientem scire sapientiam. — Tum ille: Non magis me ingenium exercere uelle quam te arbitror et id miror; non enim tibi ulla in hac re exercitatione opus est. nam mihi adhuc fortasse caeco uidetur interesse inter uideri sibi scire et scire et inter sapientiam, quae in inuestigatione posita est, et ueritatem. quae a nobis cum alterutra dicantur, sibi quem ad modum quadrent non inuenio. — Tum ego, cum iam ad prandium uocaremur: Non, inquam, mihi quod tantum reniteris displicet; aut enim ambo nescimus, quid loquamur, et danda est opera, ne tam turpes simus, aut unus nostrum, quod item relinquere atque neglegere non minus turpe est. sed pomeridianis horis rediemus ad inuicem. mihi enim, cum uideretur iam nos ad calcem peruenisse, pugnos etiam miscuisti. — Hic cum arrisissent, disaessimusdiscessimus. §", + "candidate_score": 0.632312, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_3", + "bdc_text": "Nec est , quod mihi tam doleat , quam quod hactenus est nulla mihi studii mei in te significandi oblata occasio .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa016.opp-lat1_window_164", + "psc_text": "ita perculsus est, ut propter cum maxime mihi istum sermonem inferendum putarem, quo in eius animo philosophia — nunc enim tempus est — maiorem partem non modo quam poetica sed quaeuis alia disciplina sibi usurpet ac uindicet. § 2 Sed quaeso uos, nonne miserati nos estis, cum pridie ita cubitum issemus, ut ad dilatam quaestionem et prorsus ad nihil aliud surgeretur, quod tanta de re familiari necessario peragenda extiterunt, ut his penitus occupati uix duas extremas diei horas in nosmet ipsos respirare possemus? quare semper fuit sententia mea sapienti iam homini nihil opus esse; ut autem sapiens fiat, plurimum necessariam esse fortunam, nisi quid aliud uidetur Alypio. — Tum ille: Quantum iuris, inquit, fortunae tribuas, nondum bene noninoui. nam si ad contemnendam fortunam fortuna ipsa opus esse arbitraris, me quoque comitem in hanc sententiam do tibi. sin fortunae nihil aliud concedis quam ea, quae corporis necessitati non possunt nisi ipsa", + "candidate_score": 0.632115, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_29_31", + "bdc_text": "et liberisZu Bullingers Kindern s. oben Nr. 1838 , Anm. 19 . tuis , quos meis verbis officiose salutes . Raptim , ex collegio nostro Augustiniano , Vgl. oben Nr. 1911 , Anm. 7 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa016.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "sunt deo, si possumus. impetremus, ut te tibi reddat — ita enim facile reddet et nobis — sinatque mentem illam tuam, quae raspirationemrespirationem iam diu parturit. aliquando in auras uerae libertatis emergere. etenim fortasse quae uulgo fortuna nominatur occulto quodam ordine regitur nihilque aliud in rebus casum uocamus, nisi cuius ratio et causa secreta est, nihilque seu commodi seu incommodi contingit in parte, quod non conueniat et congruat uniuerso. quam sententiam uberrimarum doctrinarum oraculis editam remotamque longissime ab intellectu profanorum se demonstraturam ueris amatoribus suis ad quam te inuito philosophia 9 cf. Retract. I 1, 3 17 cf. Retract. I 1, 2 2 AUKELI AUGUSTIXI EPI CATHOLICAE ACHADEMICORUM LIB PRIMUS INCIPIT P EXPLICIT RETRACT INCIPIT LIBER I. SCI AU- GUSTINI EPI CONTRA ACHADEMICOS M INCIPIT LIB .1. AURELII AUGUST ... CONTRA ..... T D. AURELII AUGUSTINI ACHADEMI- CORUM LIBER PRIMUS suppl. m. rec. H 4 prima verba resecta lilt, initiali", + "candidate_score": 0.623419, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf008", + "work_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae", + "max_score": 0.675495, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_3_5", + "bdc_text": "Nec est , quod mihi tam doleat , quam quod hactenus est nulla mihi studii mei in te significandi oblata occasio . Vidisses enim haud dubie si non maiorem , parem tamen voluntatem . Ego tibi ( ut debeo ) pro honore , quem primo colloquio amicissimo , deinde gratissimo convivio exhibuisti , gratias et ago et habeo immortales daturus operam , ut , si qua tibi in re gratificatus fuero , nihil in officio studioque operae meae desiderare possis .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_150", + "psc_text": "salutem Committi, domine maior, in necessitudinis iura pronuntias, cur quod ad salve tibi debitum spectat a stilo et pugillaribus diu temperem quodque deinceps nullas viantum volas mea papyrus oneraverit, quae vos cultu sedulae sospitatis 3 impertiat. praeter aequum ista coniectas, si reare mortalium quempiam, cui tamen sermocinari Latialiter cordi est, non pavere, cum in examen aurium tuarum quippe scriptus adducitur; tuarum, inquam, aurium, quarum peritiae, si me decursorum ad hoc aevi temporum praerogativa non obruat, nec Frontonianae gravitatis, aut ponderis Apuleiani fulmen aequiperem, cui Varrones, vel Atacinus vel Reatinus, 1 Plinii, vel avunculus vel Secundus, compositi in praesentiarum rusticabuntur. adstipulatur iudicio meo volumen illud, quod tute super statu animae rerum verborumque scientia divitissimus propalavisti. in quo dum ad meum nomen prooemiaris, hoc munus potissimum cepi, ut meae fama personae, quam operae pretium non erat librorum suorum titulis inclarescere, tuorum beneficio perpetuaretur. at quod, deus magne, quantumque opus illud est, materia", + "candidate_score": 0.675495, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_26_28", + "bdc_text": "mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus . In his autem omnibus sequar non meum , sed tuum consilium . Vale in Christo foeliciter cum uxoreAnna , geb. Adlischwyler .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_41", + "psc_text": "ad astra portare, si placeo, eloquentiam, si displiceo, felicitatem. videre mihi videor ut rideas, quia perspicis nostram cum milite comico ferocisse iactantiam, vale. Sidonius Campaniano suo salutem Accepi per praefectum annonae litteras tuas, quibus eum tibi sodalem veterem mihi insinuas iudici novo. gratias ago magnas illi, maximas tibi, quod statuistis de amicitia mea vel praesumere tuta vel inlaesa credere, ego vero notitiam viri familiaritatemque non solum volens sed et avidus amplector, quippe qui noverim nostram quoque gratiam hoc obsequio meo fore copulatiorem. sed et tu vigilantiae suae me, id est famae meae statum causamque commenda, vereor autem ne famem populi Romani theatralis caveae fragor insonet et infortunio meo publica deputetur esuries. sane hunc ipsum e vestigio ad portum mittere paro, quia comperi naves quinque Brundisio profectas cum speciebus tritici ac mellis ostia Tiberina tetigisse; quarum onera exspectationi plebis, si quid strenue gerit, raptim faciet offerri, commendaturus se mihi, me populo,", + "candidate_score": 0.657496, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_2_4", + "bdc_text": "satis pulchre declarasti . Nec est , quod mihi tam doleat , quam quod hactenus est nulla mihi studii mei in te significandi oblata occasio . Vidisses enim haud dubie si non maiorem , parem tamen voluntatem .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_150", + "psc_text": "salutem Committi, domine maior, in necessitudinis iura pronuntias, cur quod ad salve tibi debitum spectat a stilo et pugillaribus diu temperem quodque deinceps nullas viantum volas mea papyrus oneraverit, quae vos cultu sedulae sospitatis 3 impertiat. praeter aequum ista coniectas, si reare mortalium quempiam, cui tamen sermocinari Latialiter cordi est, non pavere, cum in examen aurium tuarum quippe scriptus adducitur; tuarum, inquam, aurium, quarum peritiae, si me decursorum ad hoc aevi temporum praerogativa non obruat, nec Frontonianae gravitatis, aut ponderis Apuleiani fulmen aequiperem, cui Varrones, vel Atacinus vel Reatinus, 1 Plinii, vel avunculus vel Secundus, compositi in praesentiarum rusticabuntur. adstipulatur iudicio meo volumen illud, quod tute super statu animae rerum verborumque scientia divitissimus propalavisti. in quo dum ad meum nomen prooemiaris, hoc munus potissimum cepi, ut meae fama personae, quam operae pretium non erat librorum suorum titulis inclarescere, tuorum beneficio perpetuaretur. at quod, deus magne, quantumque opus illud est, materia", + "candidate_score": 0.657109, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_26_28", + "bdc_text": "mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus . In his autem omnibus sequar non meum , sed tuum consilium . Vale in Christo foeliciter cum uxoreAnna , geb. Adlischwyler .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_420", + "psc_text": "quia tuorum apicum detulit munera, meorum reportat obsequia; quem saltim iuvimus voto, quia re forsitan non valemus. per quem obsecro impense, ut sitim nostram frequenter litteris litteratis, ambo germani, tu frequentius, inrigetis. sed si difficultas itineris intersiti resultat optatis, vel aliquotiens pro supplicibus supplicate. maius est autem, si nobis tribuere dignemini raris intercessionibus salutem quam si crebris affatibus dignitatem. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius domino papae Prospero salutem. Dum laudibus summis sanctum Annianum, maximum consummatissimumque pontificem, Lupo parem Germanoque non imparem, vis celebrari fideliumque desideras pectoribus infigi viri talis ac tanti mores merita virtutes, cui etiam illud non absque iustitia gloriae datur, quod te successore decessit, exegeras mihi, ut promitterem tibi Attilae bellum stilo me posteris intimaturum, quo videlicet Aurelianensis urbis obsidio oppugnatio, inruptio nec direptio et illa vulgata exauditi caelitus sacerdotis vaticinatio continebatur. coeperam scribere; sed operis arrepti fasce perspecto taeduit inchoasse; propter hoc nullis auribus credidi", + "candidate_score": 0.655163, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_26_28", + "bdc_text": "mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus . In his autem omnibus sequar non meum , sed tuum consilium . Vale in Christo foeliciter cum uxoreAnna , geb. Adlischwyler .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_320", + "psc_text": "scrupulo incursae ambiguitatis expedias et, quia Simplicium, spectabilem virum, episcopum sibi flagitat populus Biturix ordinari, quid super tanto debeam negotio facere, decernas. huius es namque vel erga me dignationis vel erga reliquos auctoritatis, ut si quid fieri voles (voles autem quicquid aequissimum est), non suadere tam debeas quam iubere. de quo tamen Simplicio scitote narrari plurima bona, atque ea quidem a plurimis bonis, quae testimonia mihi prima fronte conloquii non satis grata, quia satis gratiosa, iudicabantur. at postquam aemulos eius nihil vidi amplius quam silere, atque eos maxume, qui fidem fovent Arianorum, neque quippiam nominato, licet necdum nostrae professions, inlicitum opponi, animum adverti exactis-simum virum posse censeri, de quo civis malus loqui, bonus tacere non posset. sed cur ego istaec 1 ineptus adieci, tamquam darem consilium qui poposci? quin potius omnia ex vestro nutu arbitrio litterisque disponentur sacerdotibus, popularibus manifestabuntur. neque enim ita desipimus in totum, ut evocandum te primum,", + "candidate_score": 0.653881, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_26_28", + "bdc_text": "mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus . In his autem omnibus sequar non meum , sed tuum consilium . Vale in Christo foeliciter cum uxoreAnna , geb. Adlischwyler .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_414", + "psc_text": "religiosum sine iactantia litteratum, sine ineptia gravem sine studio facetum, sine asperitate constantem sine popularitate communem. praeterea his hoc praestantissimum bonis Fama superaggerat, quod te asserit hasce tot gratias fastigatissimae caritatis arce transcendere; Fama, inquam, quae de laudibus tuis cum canat multa, plus reticet. nam longius constitutis actionum tuarum propositum potest assignare, non numerum. quarum relatione succensus ultro primus, ut longe inferiorem decet, ad solvenda officia procurro nec vereor garrulitatis aliquando argui, qui potui taciturnitatis hucusque culpari. commendo Promotum gerulum litterarum, vobis quidem ante iam cognitum, sed nostrum nuper effectum vestris orationibus contribulem; qui cum sit gente Iudaeus, fide tamen praeelegit censeri Israelita quam sanguine, et municipatum caelestis illius civitatis affectans occidentemque litteram spiritu vivificante fastidiens, pariter huc iustis praemia proposita contemplans, huc, nisi faceret ad Christum de circumcisione transfugium, praevidens sese per aeterna saecula aequiterna supplicia passurum, patriam sibi maluit Ierusalem potius quam Hierosolymam computari. quibus agnitis adventantem Abrahae", + "candidate_score": 0.653082, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_26_28", + "bdc_text": "mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus . In his autem omnibus sequar non meum , sed tuum consilium . Vale in Christo foeliciter cum uxoreAnna , geb. Adlischwyler .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_321", + "psc_text": "opponi, animum adverti exactis-simum virum posse censeri, de quo civis malus loqui, bonus tacere non posset. sed cur ego istaec 1 ineptus adieci, tamquam darem consilium qui poposci? quin potius omnia ex vestro nutu arbitrio litterisque disponentur sacerdotibus, popularibus manifestabuntur. neque enim ita desipimus in totum, ut evocandum te primum, si venire possibile est, deinde, si quid sequius, 2 certe consulendum decerneremus, nisi in omnibus obsecuturi. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Domino Papae Perpetuo salutem Desiderio spiritalium lectionum, quarum 3 tibi tam per authenticos quam per disputatores byblio-theca fidei catholicae 4 perfamiliaris est, etiam illa, quae maxume 5 tuarum scilicet aurium minime digna sunt occupare censuram, noscere cupis; siquidem iniungis, ut orationem, quam 1 videor 2 ad plebem Biturigis in ecclesia sermocinatus, tibi dirigam; cui non rhetorica partitio, non oratoriae minae,3 non grammaticales figurae congruentem decorem disciplinamque suppeditaverunt. neque enim illic, ut exacte perorantibus mos est, aut pondera", + "candidate_score": 0.652911, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_25_27", + "bdc_text": "s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 . mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus . In his autem omnibus sequar non meum , sed tuum consilium .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_320", + "psc_text": "scrupulo incursae ambiguitatis expedias et, quia Simplicium, spectabilem virum, episcopum sibi flagitat populus Biturix ordinari, quid super tanto debeam negotio facere, decernas. huius es namque vel erga me dignationis vel erga reliquos auctoritatis, ut si quid fieri voles (voles autem quicquid aequissimum est), non suadere tam debeas quam iubere. de quo tamen Simplicio scitote narrari plurima bona, atque ea quidem a plurimis bonis, quae testimonia mihi prima fronte conloquii non satis grata, quia satis gratiosa, iudicabantur. at postquam aemulos eius nihil vidi amplius quam silere, atque eos maxume, qui fidem fovent Arianorum, neque quippiam nominato, licet necdum nostrae professions, inlicitum opponi, animum adverti exactis-simum virum posse censeri, de quo civis malus loqui, bonus tacere non posset. sed cur ego istaec 1 ineptus adieci, tamquam darem consilium qui poposci? quin potius omnia ex vestro nutu arbitrio litterisque disponentur sacerdotibus, popularibus manifestabuntur. neque enim ita desipimus in totum, ut evocandum te primum,", + "candidate_score": 0.652664, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_26_28", + "bdc_text": "mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus . In his autem omnibus sequar non meum , sed tuum consilium . Vale in Christo foeliciter cum uxoreAnna , geb. Adlischwyler .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_273", + "psc_text": "vitio perperam cavisse culpetur. hunc eatenus commendare praesumo, ut, si eum instruere dignanter advocatio consulta fastidit, auctoritas coronae tuae dissimulantibus studeat excudere responsi celeritatem, memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Domino Papae Lupo salutem Praeter officium, quod incomparabiliter eminenti apostolatui tuo sine fine debetur, etsi absque intermissione solvatur, commendo supplicum baiulorum pro nova necessitudine vetustam necessitatem,1 qui in Arvernam regionem longum iter, his quippe temporibus, emensi casso labore venerunt, namque unam feminam de affectibus suis, quam forte Vargorum (hoc enim nomine indigenas latrunculos nuncupant) superventus abstraxerat, isto deductam ante aliquot annos isticque distractam cum non falso indicio comperissent, certis quidem signis sed non recentibus inquisivere vestigiis. atque obiter haec eadem laboriosa, priusquam hi adessent, in negotiatoris nostri domo dominioque palam sane venumdata defungitur, quodam Prudente (hoc viro nomen), quem nunc Tricassibus degere fama divulgat, ignotorum nobis hominum collaudante contractum;1 cuius subscriptio intra formulam nundinarum tamquam idonei adstipulatoris ostenditur. auctoritas", + "candidate_score": 0.651308, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_25_27", + "bdc_text": "s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 . mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus . In his autem omnibus sequar non meum , sed tuum consilium .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_73", + "psc_text": "tabellario nuntiatum non minus gaudeo; nam licet in praesentiarum sis potissimus magistratus et in lares Philagrianos patricius apex tantis post saeculis tua tantum felicitate remeaverit, invenis tamen, vir amicitiarum servantissime, qualiter honorum tuorum crescat communione fastigium, raroque genere exempli altitudinem tuam humilitate sublimas. sic quondam Quintum Fabium magistrum equitum dictatorio rigori et Papirianae superbiae favor publicus praetulit; sic et Gnaeum Pompeium super aemulos extulit numquam fastidita popularitas; sic invidiam Tiberianam pressit universitatis amore Germanicus, quocirca nolo sibi de successibus tuis principalia beneficia plurimum blandiantur, quae nihil tibi amplius conferre potuerunt quam ut, si id noluissemus, transiremur inviti. illud peculiare tuum est, illud gratiae singularis, quod tam qui te aemulentur non habes quam non invenis qui sequantur, vale. Sidonius Sagittario suo salutem Vir clarissimus Proiectus, domi nobilis et patre patruoque spectabilibus, avo etiam praestantissimo sacerdote conspicuus, amicitiarum tuarum, nisi respuis, avidissime sinibus infertur, et cum illi familiae splendor probitas morum, patrimonii", + "candidate_score": 0.643341, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_25_27", + "bdc_text": "s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 . mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus . In his autem omnibus sequar non meum , sed tuum consilium .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_321", + "psc_text": "opponi, animum adverti exactis-simum virum posse censeri, de quo civis malus loqui, bonus tacere non posset. sed cur ego istaec 1 ineptus adieci, tamquam darem consilium qui poposci? quin potius omnia ex vestro nutu arbitrio litterisque disponentur sacerdotibus, popularibus manifestabuntur. neque enim ita desipimus in totum, ut evocandum te primum, si venire possibile est, deinde, si quid sequius, 2 certe consulendum decerneremus, nisi in omnibus obsecuturi. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Domino Papae Perpetuo salutem Desiderio spiritalium lectionum, quarum 3 tibi tam per authenticos quam per disputatores byblio-theca fidei catholicae 4 perfamiliaris est, etiam illa, quae maxume 5 tuarum scilicet aurium minime digna sunt occupare censuram, noscere cupis; siquidem iniungis, ut orationem, quam 1 videor 2 ad plebem Biturigis in ecclesia sermocinatus, tibi dirigam; cui non rhetorica partitio, non oratoriae minae,3 non grammaticales figurae congruentem decorem disciplinamque suppeditaverunt. neque enim illic, ut exacte perorantibus mos est, aut pondera", + "candidate_score": 0.640574, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_18_20", + "bdc_text": "Apud vos autem impediit nos eorundem ( quantum intelligo ) inurbanitas , qui , quemadmodum se erga superiores decore gerant , in agris , vineis focisque suis , in quibus solum per omnem suam vitam sunt versati , nunquam didicere . Quamvis spem nondum plane abiecerimus omnemZu lesen wäre vielleicht auch omnino. . Nam fieri posset , ut mihi quidem videtur , ut refrigerata mutua illa simultate tandem petitionem nostram senatus vester exaudiret .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_323", + "psc_text": "neque [enim] 4 valuissemus aliquid in commune consulere, nisi iudicii sui faciens plebs lenita iacturam sacerdotali se potius iudicio subdidisset, presbyterorum sane paucis angulatim fringultientibus, porro autem palam ne mussitantibus quidem, quia plerique non minus suum quam reliquos ordines pertimescebant. igitur, dum publice totos singuli cavent, factum est, ut omnes non aspernanter audirent quod deinceps ambienter exponerent. 1 itaque paginam sume subditis voluminibus ad-iunctam, quam duabus vigiliis unius noctis aestivae Christo teste dictatam plurimum vereor ne ipsi amplius lectioni, quae hoc de se probat, quam mihi credas, memor nostri esse dignare, domine papa. CONTIO Refert historia saecularis, dilectissimi, quendam philosophorum discipulis advenientibus prius tacendi patientiam quam loquendi monstrasse doctrinam et sic incipientes quosque inter disputantium consectaneorum cathedras mutum sustinuisse quinquennium, ut etiam celeriora quorumpiam ingenia non liceret ante laudari quam deceret agnosci. ita fiebat, ut eosdem post longam taciturnitatem locutos quisque audire coeperat, non taceret 2 quia, donec scientiam natura", + "candidate_score": 0.630451, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_26", + "bdc_text": "mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_320", + "psc_text": "scrupulo incursae ambiguitatis expedias et, quia Simplicium, spectabilem virum, episcopum sibi flagitat populus Biturix ordinari, quid super tanto debeam negotio facere, decernas. huius es namque vel erga me dignationis vel erga reliquos auctoritatis, ut si quid fieri voles (voles autem quicquid aequissimum est), non suadere tam debeas quam iubere. de quo tamen Simplicio scitote narrari plurima bona, atque ea quidem a plurimis bonis, quae testimonia mihi prima fronte conloquii non satis grata, quia satis gratiosa, iudicabantur. at postquam aemulos eius nihil vidi amplius quam silere, atque eos maxume, qui fidem fovent Arianorum, neque quippiam nominato, licet necdum nostrae professions, inlicitum opponi, animum adverti exactis-simum virum posse censeri, de quo civis malus loqui, bonus tacere non posset. sed cur ego istaec 1 ineptus adieci, tamquam darem consilium qui poposci? quin potius omnia ex vestro nutu arbitrio litterisque disponentur sacerdotibus, popularibus manifestabuntur. neque enim ita desipimus in totum, ut evocandum te primum,", + "candidate_score": 0.623995, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_26", + "bdc_text": "mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_73", + "psc_text": "tabellario nuntiatum non minus gaudeo; nam licet in praesentiarum sis potissimus magistratus et in lares Philagrianos patricius apex tantis post saeculis tua tantum felicitate remeaverit, invenis tamen, vir amicitiarum servantissime, qualiter honorum tuorum crescat communione fastigium, raroque genere exempli altitudinem tuam humilitate sublimas. sic quondam Quintum Fabium magistrum equitum dictatorio rigori et Papirianae superbiae favor publicus praetulit; sic et Gnaeum Pompeium super aemulos extulit numquam fastidita popularitas; sic invidiam Tiberianam pressit universitatis amore Germanicus, quocirca nolo sibi de successibus tuis principalia beneficia plurimum blandiantur, quae nihil tibi amplius conferre potuerunt quam ut, si id noluissemus, transiremur inviti. illud peculiare tuum est, illud gratiae singularis, quod tam qui te aemulentur non habes quam non invenis qui sequantur, vale. Sidonius Sagittario suo salutem Vir clarissimus Proiectus, domi nobilis et patre patruoque spectabilibus, avo etiam praestantissimo sacerdote conspicuus, amicitiarum tuarum, nisi respuis, avidissime sinibus infertur, et cum illi familiae splendor probitas morum, patrimonii", + "candidate_score": 0.615624, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_26", + "bdc_text": "mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_339", + "psc_text": "amicitias semel initas excolere curarem, sed quoniam fraternae quietis voto satis obstrepit conflictantium procella regnorum, saltim inter discretos separatosque litteram consuetudo sermonis iure retinebitur, quae iam pridem caritatis obtentu merito inducta veteribus annuit 1 exemplis, superest, ut sollicito veneratori culpam rarae occursionis indulgeas, qui 2 quo minus assidue conspectus tui sacrosancta contemplatione potiatur, nunc periculum de vicinis timet, nunc invidiam de patronis, sed de his ista: haec etiam 1 multa sunt. interim Petrum, tribunicium virum, portitorem nostri sermonis, insinuo, qui id ipsum sedulo exposcit, quique quid negotii ferat praesentaneo conpendiosius potest intimare memoratu, cui, precor, quod in vobis opis est, intuitu paginae praesentis accedat, manente respectu nihilominus aequitatis, contra quam nec magis fami Uarium causas commendare consuevi. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Ferreolo suo salutem Si amicitiae nostrae potius affinitatisque quam personae tuae tempus ordinem statum cogitaremus, iure vobis in hoc opere, quantulumcumque. est, primae titulorum rubricae, prima", + "candidate_score": 0.613449, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_26", + "bdc_text": "mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_414", + "psc_text": "religiosum sine iactantia litteratum, sine ineptia gravem sine studio facetum, sine asperitate constantem sine popularitate communem. praeterea his hoc praestantissimum bonis Fama superaggerat, quod te asserit hasce tot gratias fastigatissimae caritatis arce transcendere; Fama, inquam, quae de laudibus tuis cum canat multa, plus reticet. nam longius constitutis actionum tuarum propositum potest assignare, non numerum. quarum relatione succensus ultro primus, ut longe inferiorem decet, ad solvenda officia procurro nec vereor garrulitatis aliquando argui, qui potui taciturnitatis hucusque culpari. commendo Promotum gerulum litterarum, vobis quidem ante iam cognitum, sed nostrum nuper effectum vestris orationibus contribulem; qui cum sit gente Iudaeus, fide tamen praeelegit censeri Israelita quam sanguine, et municipatum caelestis illius civitatis affectans occidentemque litteram spiritu vivificante fastidiens, pariter huc iustis praemia proposita contemplans, huc, nisi faceret ad Christum de circumcisione transfugium, praevidens sese per aeterna saecula aequiterna supplicia passurum, patriam sibi maluit Ierusalem potius quam Hierosolymam computari. quibus agnitis adventantem Abrahae", + "candidate_score": 0.610551, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_26", + "bdc_text": "mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_41", + "psc_text": "ad astra portare, si placeo, eloquentiam, si displiceo, felicitatem. videre mihi videor ut rideas, quia perspicis nostram cum milite comico ferocisse iactantiam, vale. Sidonius Campaniano suo salutem Accepi per praefectum annonae litteras tuas, quibus eum tibi sodalem veterem mihi insinuas iudici novo. gratias ago magnas illi, maximas tibi, quod statuistis de amicitia mea vel praesumere tuta vel inlaesa credere, ego vero notitiam viri familiaritatemque non solum volens sed et avidus amplector, quippe qui noverim nostram quoque gratiam hoc obsequio meo fore copulatiorem. sed et tu vigilantiae suae me, id est famae meae statum causamque commenda, vereor autem ne famem populi Romani theatralis caveae fragor insonet et infortunio meo publica deputetur esuries. sane hunc ipsum e vestigio ad portum mittere paro, quia comperi naves quinque Brundisio profectas cum speciebus tritici ac mellis ostia Tiberina tetigisse; quarum onera exspectationi plebis, si quid strenue gerit, raptim faciet offerri, commendaturus se mihi, me populo,", + "candidate_score": 0.610254, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_26", + "bdc_text": "mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_163", + "psc_text": "litium spectat, breve quidem saepe est audientiae sed diuturnum semper iniuriae, vale, Sidonius Simplicio suo salutem Solet dicere currentem mones qui rogatum ut faciat quod facturus fuerat etiam non rogatus. percontere forsitan, quo spectet ista praemitti, baiulus apicum sedulo precatur, ut ad vos a me litteras ferat, cuius a nobis itinere comperto id ipsum erat utique, si tacuisset, orandus; namque hoc officium vester potius amor quam geruli respectus elicuit. ceterum hic ipse beneficium se computat meruisse, qui praestitit, quamquam identidem quod poposcit acceperit, sed quae nobis amicitiarum iura minime agnoscens. unde quamquam absens facile coniecto, quo repente stupore ferietur, cum intuitu nostri dignanter admissus intellexerit se paginam meam magis otiose flagitasse quam tradere, videre mihi videor, ut homini non usque ad invidiam per-faceto nova erunt omnia, cum invitabitur peregrinus ad domicilium, trepidus ad conloquium, rusticus ad laetitiam, pauper ad mensam, et cum apud crudos caeparumque crapulis esculentos hic agat vulgus,", + "candidate_score": 0.60766, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf033", + "work_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis", + "max_score": 0.675445, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_36", + "bdc_text": "] Divinarum humanarumque literarum scientissimo viro d. Henricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti primario , domino et fratri suo in Christo observando .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1377", + "psc_text": "Est itaque inferior, et superior sine loco, est amplus sine latitudine, est subtilis sine attenuatione. » 328 Et oculos Domini. ] « Oculus Dei, inquit Hildemarus, dicitur illa vis divina qua cuncta videt, sicut auris dicitur illa vis divina qua cuncta audit. » Sive, ut ait Bern. Cass., « Oculorum ejus speculatio est infallibilis, et plenissimae scientiae ipsius cognitio. » Speculari bonos et malos. ] Bonos ut corrigantur, ait iterum Hildemarus, sicut respexit Petrum; malos ut puniantur, et condemnentur, sicut respexisse legitur castra Aegyptiorum, solis adinstar, qui et ceram liquefacit et lutum indurat. Maxime tamen hoc sine aliqua dubitatione credamus. ] Quod ait maxime non sic capiendum est, quasi Deus magis uno esset in loco, quam alio; sed ad nos referri debet, non ad Deum ipsum, ut post Hildemarum docet Bernardus Cassin. Et certe, « licet semper videamur, sed tunc etiam praesentamus et ostendimus nos quasi facie ad faciem cum", + "candidate_score": 0.675445, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_36", + "bdc_text": "] Divinarum humanarumque literarum scientissimo viro d. Henricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti primario , domino et fratri suo in Christo observando .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1376", + "psc_text": "« Deus autem ubique esse dicitur, quia ipse manet intra omnia, ipse extra omnia, ipse super omnia, ipse infra omnia. Et superior per potentiam, et inferior per sustentationem: exterior per magnitudinem, et interior per subtilitatem. Sursum regens, deorsum continens, extra circumdans, interius penetrans. Nec alia ex parte superior, alia inferior; aut alia ex parte exterior, atque ex alia manet interior; sed unus idemque totus ubique, praesidendo sustinens, circumdando penetrans, penetrando circumdans, unde superius praesidens, inferius inde sustinens, et unde exterius ambiens, inde interius replens; sine inquietudine superius regens, sine labore inferius sustinens; interius sine extenuatione penetrans, exterius sine extensione circumdans. Est itaque inferior, et superior sine loco, est amplus sine latitudine, est subtilis sine attenuatione. » 328 Et oculos Domini. ] « Oculus Dei, inquit Hildemarus, dicitur illa vis divina qua cuncta videt, sicut auris dicitur illa vis divina qua cuncta audit. » Sive, ut ait Bern. Cass., « Oculorum", + "candidate_score": 0.660807, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_7_9", + "bdc_text": "oben Nr. 1911 mit Anm. 4. . Eum adhortabor , ut voluntati obsequatur tuae . De sorore autem miserrima , Rellicani ( foelicis memoriae )", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_841", + "psc_text": "prohibemur, cum dicit Scriptura nobis: Et a voluntatibus tuis avertere (Eccli. XXVIII) . Et iterum: Rogamus Deum in oratione, ut fiat illius voluntas in nobis (Matth. VI). Docemur ergo merito non facere nostram voluntatem, cum cavemus illud, quod dicit sancta Scriptura: Sunt viae quae videntur hominibus rectae; quarum finis usque ad profundum inferni demergit (Prov. XVI) . Et cum item cavemus illud, quod de negligentibus dictum est: Corrupti sunt, et abominabiles facti sunt in voluntatibus suis (Psal. LII) . In desideriis vero carnis ita nobis Deum credamus semper esse praesentem, cum dicit Propheta Domino: Ante te est omne desiderium meum (Psal. XXXVII) . Cavendum ergo ideo malum desiderium, quia mors secus introitum delectationis posita est. Unde Scriptura praecipit, dicens: Post concupiscentias tuas non eas (Eccli. XVIII) . Ergo si oculi Domini speculantur bonos et malos, et Dominus de coelo semper respicit super filios hominum (Psal. XXXIII), ut videat si est", + "candidate_score": 0.660323, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_7_9", + "bdc_text": "oben Nr. 1911 mit Anm. 4. . Eum adhortabor , ut voluntati obsequatur tuae . De sorore autem miserrima , Rellicani ( foelicis memoriae )", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_630", + "psc_text": "homini, quam hominis ipsius 148 voluntas? Nunquam ab ea requiescere, nunquam sedere licet; et quo amplius te ad obediendum sibi noverit fatigari, eo magis urget, instigat, et onerat, pietatis immemor, misericordiam nesciens: hoc enim proprium habet propria voluntas, ut quo obediens obedientior fuerit sibi, eo amplius eum crudelioribus vinculis innectat. » Neque hic solum praesenti hoc in saeculo suam in nos tyrannidem exercet propria voluntas, sed multo amplius in futuro, ut pote quae aeternam nobis damnationem acquirat: unde S. Bernardus Serm. 11 de divers. : « Caveamus a propria voluntate tanquam a vipera pessima et nequissima, quae sola deinceps damnare possit animas nostras; » et alibi Serm. 2 Temp. Pasch. : Cesset propria voluntas, et infernus non erit. » Et apud Cassianum Coll. 24, c. 23 abbas Abraham: « Perditio nostra est oblectatio vitae praesentis, et, ut expressius dicam, exsecutio desideriorum voluntatumque nostrarum. » Praeceptis abbatis in omnibus obedire. ]", + "candidate_score": 0.651771, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_23", + "bdc_text": "Proinde obsecro te , mi Bullingere , quam primum censebis posse nos aliquid efficere ac impetrare , significa mihi .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_36", + "psc_text": "operis tempus haudquaquam excludit. Ut quidquid agendum inchoas bonum, ab eo perfici instantissima oratione deposcas. ] Quod S. Pater non sic dicit, quasi aliquid boni a nobis incipi posse, ut quondam voluerunt Semipelagiani, sentiret; nam et discipulos jubet bonum aliquod in se cum viderint, Deo applicent non sibi, et infra Deum ipsum ita loquentem inducit: Et antequam me invocetis dicam, Ecce adsum. Ut qui nos jam in filiorum dignatus est numero computare, non debeat aliquando de malis actibus nostris contristari. Hic reddit rationem cur bonum aliquod inchoando, illud a Deo perfici instanti oratione postulare debeamus, scilicet ne Deo non orantibus nobis gratiam justissime subtrahente, male operemur, et sic malis actibus nostris eum contristemus, qui nos jam in filiorum numero computare dignatus est: ubi duplici nos motivo ad orandum impellit, uno amoris, altero gratitudinis: 11 amoris, quo ut veri filii malis actibus Deum offendere et contristare timeamus; gratitudinis, in eum qui", + "candidate_score": 0.649202, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_7_9", + "bdc_text": "oben Nr. 1911 mit Anm. 4. . Eum adhortabor , ut voluntati obsequatur tuae . De sorore autem miserrima , Rellicani ( foelicis memoriae )", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_628", + "psc_text": "S. Bern. Serm. 3 in Cant. : « Serpens, cum bibere concupiscit, ante venenum evomit; hausta vero sufficienter aqua, ad locum ubi vomuerat redit, vomitumque resumit: nos etiam, cum coelestis eloquii fluenta desideramus haurire, per conatum purae confessionis omnia vitiorum et lapsuum venena debemus evomere, sed absit ut revertamur ad vomitum! » Desideria carnis non perficere. ] Juxta illud Petri apostoli: Charissimi, obsecro vos tanquam advenas et peregrinos, abstinere vos a carnalibus desideriis, quae militant adversus animam. Voluntatem propriam odire. ] Voluntas propria, ut ait Smaragdus, et citatus a Bernardo Cassinensi et Boherio Petrus Diaconus, est ea quae privata, et singulariter sua est, quam nullus alius approbat, nullus justam esse proclamat. Vel, secundum S. Bernardum Serm. 2 Temp. Pasch.: « Voluntatem dico propriam, quae non est communis cum Deo et hominibus, sed nostra tantum, quando quod volumus non ad honorem Dei, non ad utilitatem fratrum, sed propter nosmetipsos facimus, non", + "candidate_score": 0.647685, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_7_9", + "bdc_text": "oben Nr. 1911 mit Anm. 4. . Eum adhortabor , ut voluntati obsequatur tuae . De sorore autem miserrima , Rellicani ( foelicis memoriae )", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_899", + "psc_text": "ut ait S. Bernardus (Epist. 11), « Hoc ad aeternam justamque Dei legem pertinuit, ut qui a Deo noluit suaviter regi, poenaliter a seipso regeretur; quique sponte jugum suave et onus leve charitatis abjecit, propriae voluntatis onus importabile pateretur invitus. » Secundo a praelato, qui propriam in subdito plectit voluntatem: quo sensu locum istum Regulae videtur intellexisse Richardus de S. Angelo, in eum ita scribens: « In hoc habet poenam, quia nos renuntiamus propriae voluntati in ipsa susceptione ordinis; postmodum promittimus obedientiam, et renuntiationem sive promissionem nostram servare debemus; si vero contrarium facimus, poenam habet, et erit arbitraria, cum hic non statuatur. » Et necessitas parit coronam. ] Necessitas scilicet propriae voluntatis amputandae tam in rebus malis, ut non peccemus, quam in bonis, quas sine benedictione Patris spiritalis facere prohibemur, parit coronam, quam reddet nobis aliquando justus judex. 212 Porro hunc gradum humilitatis non scandunt, qui aut importunitate, aut pusillanimitate", + "candidate_score": 0.647574, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_11", + "bdc_text": "Januar 1542 , war eine Schwester von Johannes und Christian Hospinian ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3454", + "psc_text": "gratia, Petre, Paule; vel solum familiae nomen, verbi gratia, le Blanc, le Noir, la Perche; vel solum nationis, ut Germane, Hispane; vel officii aut dignitatis, ut, Sacrista, Cantor, Decane, Praeposite, quod aut saeculum sapit, aut contemptum, imo etiam aliquando praebet occasionem superbiendi, dum ei suggeritur a cogitationibus suis se non 828 esse ut caeteri hominum, ut pote tali praepositum officio, ex tali oriundum familia, tam clara, tam illustri. Sed priores juniores suos fratres nominent. ] Juniores hic vocat, non quidem infantes, sive, ut aiunt, simpliciter aetate juniores; sed comparative ad antiquiores et priores in ordine professionis, ut indicat pronomen suos: non enim dicit priores juniores fratres nominent, sed juniores suos, id est sibi inferiores in ordine professionis: unde contingere potest ut unus et idem monachus frater et nonnus vocetur, frater ab antiquiore, nonnus ab inferiore. Certe saeculo XII Joannes sacerdos et monachus frater Joannes appellatus legitur in Vita S. Aiberti", + "candidate_score": 0.64628, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_7_9", + "bdc_text": "oben Nr. 1911 mit Anm. 4. . Eum adhortabor , ut voluntati obsequatur tuae . De sorore autem miserrima , Rellicani ( foelicis memoriae )", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_842", + "psc_text": "(Psal. XXXVII) . Cavendum ergo ideo malum desiderium, quia mors secus introitum delectationis posita est. Unde Scriptura praecipit, dicens: Post concupiscentias tuas non eas (Eccli. XVIII) . Ergo si oculi Domini speculantur bonos et malos, et Dominus de coelo semper respicit super filios hominum (Psal. XXXIII), ut videat si est intelligens, aut requirens Deum: et si ab angelis nobis deputatis quotidie die noctuque Domino factori nostro opera nostra nuntiantur, cavendum est ergo omni hora, fratres, sicut dicit in psalmo Propheta, ne nos declinantes in malo et inutiles factos (Psal. LII), aliqua hora aspiciat Deus, et parcendo nobis in hoc tempore, quia pius est, et exspectat nos converti in melius, ne dicat nobis in futuro: Haec fecisti, et tacui (Psal. XLIX) . Secundus humilitatis gradus est, si propriam quis non amans voluntatem, desideria sua non delectetur implere: sed vocem illam Domini factis imitetur, dicentis: Non veni facere voluntatem meam, sed ejus", + "candidate_score": 0.646229, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_12_14", + "bdc_text": "s. HBBW VIII [Nr. 1123 ] 125 , Anm. 4 . quid statuamus , incertum est . Mater nostra Margaretha Züst. , quemadmodum nosti , propter aetatem mulier est admodum imbecillis et fere semper aegra .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2006", + "psc_text": "in his aetatibus, senum videlicet et infantum, tamen et regulae auctoritas eis prospiciat. Consideretur semper in eis imbecillitas, et nullatenus eis districtio regulae teneatur in alimentis: sed sit in eis pia consideratio et praeveniant horas canonicas. COMMENTARIUS. Ex legitimo quidem ordine postquam de infirmis fratribus egit S. P. Benedictus, de senibus et infantibus consequenter tractat. Horum enim teneritudo, et illorum, ut ita loquar, in dies deficientia ad aegritudinem proxime accedit: imo, si Terentio fides sit, senectus ipsa morbus est (Terent. in Phorm. ). Unde et Regula Magistri (Cap. 28): « Justo judicio infantuli, et senio provecti, et infirmi aequali debent refectionum judicio relaxari. » In ipso autem hujus capituli titulo, ubi particula vel sumitur copulative pro et, S. Pater ante nominat senes, quam infantes; « quia plus est debilior senectus quam infantia, inquit Hildemarus; senectus 480 enim deficiendo minuitur robore; infantia autem crescendo vires assumit. Et senectus plus est fragilis", + "candidate_score": 0.645884, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_11_13", + "bdc_text": "Januar 1542 , war eine Schwester von Johannes und Christian Hospinian ; s. HBBW VIII [Nr. 1123 ] 125 , Anm. 4 . quid statuamus , incertum est .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2241", + "psc_text": "Sane 535 cum sanctus Pater tarde venientem ad mensam solum reficere jubet, sublata ei portione sua vini, non de infirmis debilibusque loquitur, sed de sanis maxime. At de his videsis Haeftenum lib. X, tract. 4, disq. 3. Credimus heminam vini per singulos sufficere per diem. ] De nomine heminae consentiunt inter se viri eruditi; at de mensura ipsa non parum litigant. Jacobus Brolius Parisiensis Sancti Germani monasterii monachus, vir doctus et religiosus, varias diversorum sententias refert, nulli tamen certo adhaerens. Prima est Petri Masii abbatis Casalis Benedicti, qui in Constitutionibus suae congregationis (Const. ms. Casalis Ben., cap. 57) heminae mensuram ita definit: « Hemina, sicut a quibusdam expositoribus Regulae accepimus, est mensura continens unam libram cum quarta parte alicujus liquoris; et est quasi tertia pars quartae vini Parisiensis. » Secunda est Smaragdi, qui sanctum Isidorum describens (Isid. l. XVI Orig., c. 25): « Hemina vini, ait, appendit libram unam, quae", + "candidate_score": 0.642418, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_7_9", + "bdc_text": "oben Nr. 1911 mit Anm. 4. . Eum adhortabor , ut voluntati obsequatur tuae . De sorore autem miserrima , Rellicani ( foelicis memoriae )", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_898", + "psc_text": "sententia est, Voluntas habet poenam, et necessitas parit coronam. Voluntas habet poenam. ] Quod duobus modis ex Hildemaro potest intelligi. 1º Voluntas abnegata habet poenam tam ex parte naturae, cui ad amputandas voluntates magnus superandus est labor, quam ex parte falsorum fratrum, qui obedientem monachum infestare non cessant. 2º Voluntas propria superiori haud subjecta habet poenam, et quidem perpetuam: est enim murus ferreus, qui hominem a Deo separat atque divellit, ut dicebat apud S. Dorotheum abbas Pastor (Doctr. 5, n. 4). Vel etiam temporalem, primo ab eo qui eam implere delectatur, quem justo Dei judicio propria inde conscientia cruciat. Nam, ut ait S. Bernardus (Epist. 11), « Hoc ad aeternam justamque Dei legem pertinuit, ut qui a Deo noluit suaviter regi, poenaliter a seipso regeretur; quique sponte jugum suave et onus leve charitatis abjecit, propriae voluntatis onus importabile pateretur invitus. » Secundo a praelato, qui propriam in subdito plectit voluntatem:", + "candidate_score": 0.641191, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_11", + "bdc_text": "Januar 1542 , war eine Schwester von Johannes und Christian Hospinian ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3455", + "psc_text": "non enim dicit priores juniores fratres nominent, sed juniores suos, id est sibi inferiores in ordine professionis: unde contingere potest ut unus et idem monachus frater et nonnus vocetur, frater ab antiquiore, nonnus ab inferiore. Certe saeculo XII Joannes sacerdos et monachus frater Joannes appellatus legitur in Vita S. Aiberti num. 7 (Bolland., 7 Aprilis). Alius tamen usus viguit apud Cluniacenses, in quorum antiquis Consuetudinibus reperio (Lib. II, c. 20): « Si quem fratrem appellat, nunquam puro nomine appellat, nisi domnus adjungat; et pueros fratres nominat. Item proprium nomen dicturus, semper frater praemittit. » Quare autem juniores S. Benedictus appellari voluerit fratres, ita explicat Hildemarus: « Bene fratres jussit appellari, quia uno sacro fonte baptismatis sunt renati, et uno Spiritu sanctificati, et unam professionem professi sunt, et unam remunerationem adipisci desiderant, et una matre, id est sancta Ecclesia editi sunt. » Aliquid simile habet Bernardus Cassinensis. Vide Haeftenum, lib. III,", + "candidate_score": 0.639396, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_11_13", + "bdc_text": "Januar 1542 , war eine Schwester von Johannes und Christian Hospinian ; s. HBBW VIII [Nr. 1123 ] 125 , Anm. 4 . quid statuamus , incertum est .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2254", + "psc_text": "continebat, quos ubi aliquis ministrasset, mixta, id est jam propinata esset hemina. Id confirmat ex Regulis sancti Fructuosi et sancti Isidori, qui Benedictinam prae oculis habuerunt, ejusque ritus expresserunt, cum suam condiderunt. Nam ex Regula sancti Isidori (Cap. 10) ternis poculis fraterna reficienda est sitis, et S. Fructuosus (Cap. 5), qui privatis diebus semiheminam concedit, in praecipuis solemnitatibus tres fratribus potiones indulget, hoc est integram heminam. Eamdem sententiam amplius confirmat ex Statutis sancti Adalardi abbatis Corbeiensis, qui in Cassinensi monasterio diu versatus fuerat, et Statuta anno 822, hoc est annis post synodum Aquisgranensem quinque conscripsit. Is in lib. I, cap. 4 (Spicil. tom. IV), praescribit ut duodecim canonicis quatuor sextarii dividantur, ita ut unusquisque accipiat calices duos. Quo ex loco patet sextarium in Corbeiensi monasterio sex calicibus constitisse, ac consequenter heminam tribus; et quidem cervisiae, quae aqua non diluitur. Ex quibus omnibus infert, cum ad moderatum haustum minus sex vini", + "candidate_score": 0.637841, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_14_16", + "bdc_text": "Mater nostra Margaretha Züst. , quemadmodum nosti , propter aetatem mulier est admodum imbecillis et fere semper aegra . Quietiori igitur et tranquilliori indigebat vita , quam ut cum eiusmodi morbis conflictaretur . Quocirca volueramus ipsam liberare ea molestia et sorori nostrae quottidianum victum emere .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2006", + "psc_text": "in his aetatibus, senum videlicet et infantum, tamen et regulae auctoritas eis prospiciat. Consideretur semper in eis imbecillitas, et nullatenus eis districtio regulae teneatur in alimentis: sed sit in eis pia consideratio et praeveniant horas canonicas. COMMENTARIUS. Ex legitimo quidem ordine postquam de infirmis fratribus egit S. P. Benedictus, de senibus et infantibus consequenter tractat. Horum enim teneritudo, et illorum, ut ita loquar, in dies deficientia ad aegritudinem proxime accedit: imo, si Terentio fides sit, senectus ipsa morbus est (Terent. in Phorm. ). Unde et Regula Magistri (Cap. 28): « Justo judicio infantuli, et senio provecti, et infirmi aequali debent refectionum judicio relaxari. » In ipso autem hujus capituli titulo, ubi particula vel sumitur copulative pro et, S. Pater ante nominat senes, quam infantes; « quia plus est debilior senectus quam infantia, inquit Hildemarus; senectus 480 enim deficiendo minuitur robore; infantia autem crescendo vires assumit. Et senectus plus est fragilis", + "candidate_score": 0.636131, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_11_13", + "bdc_text": "Januar 1542 , war eine Schwester von Johannes und Christian Hospinian ; s. HBBW VIII [Nr. 1123 ] 125 , Anm. 4 . quid statuamus , incertum est .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2162", + "psc_text": "libram unciarum triginta trinta cum dimidia uti legitimam admittit. Eamdem pro Benedictina agnoscere videntur Jacobus Brolius, monachus S. Germaniae Pratis, in Supplemento Antiq. Paris., pag. 88, et Andreas Quercetanus in not. ad Bibliot. Cluniac. Difficultatis punctum attigit, sed divinando, vir doctissimus Antonius Yepezius: censuit quippe eam legem de pondere librae editam more Francorum, qui libram numericam viginti solidis computare solent; solidum vero duodecim denariis, quem eumdem computandi morem etiam in ponderibus olim adhibuerint. Ex qua observatione intulit libram erudi panis a synodo assignatam constitisse libra sesquimedia, ut coctus panis constaret libra una Parisino more, quae pro una libra viginti quinque solidos exigit, et hanc demum esse libram quam sanctus Benedictus propensam appellat. At difficultatis nodum non modo attigit, sed etiam solvit dissertator Gallicus de hemina vini et panis libra Benedictina. Is enim in libello suo (Num. 25), anno 1667 Parisiis excuso, atque iterum anno 1688 recuso, ex vetustis Francorum legibus", + "candidate_score": 0.635825, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_13_15", + "bdc_text": "quid statuamus , incertum est . Mater nostra Margaretha Züst. , quemadmodum nosti , propter aetatem mulier est admodum imbecillis et fere semper aegra . Quietiori igitur et tranquilliori indigebat vita , quam ut cum eiusmodi morbis conflictaretur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2006", + "psc_text": "in his aetatibus, senum videlicet et infantum, tamen et regulae auctoritas eis prospiciat. Consideretur semper in eis imbecillitas, et nullatenus eis districtio regulae teneatur in alimentis: sed sit in eis pia consideratio et praeveniant horas canonicas. COMMENTARIUS. Ex legitimo quidem ordine postquam de infirmis fratribus egit S. P. Benedictus, de senibus et infantibus consequenter tractat. Horum enim teneritudo, et illorum, ut ita loquar, in dies deficientia ad aegritudinem proxime accedit: imo, si Terentio fides sit, senectus ipsa morbus est (Terent. in Phorm. ). Unde et Regula Magistri (Cap. 28): « Justo judicio infantuli, et senio provecti, et infirmi aequali debent refectionum judicio relaxari. » In ipso autem hujus capituli titulo, ubi particula vel sumitur copulative pro et, S. Pater ante nominat senes, quam infantes; « quia plus est debilior senectus quam infantia, inquit Hildemarus; senectus 480 enim deficiendo minuitur robore; infantia autem crescendo vires assumit. Et senectus plus est fragilis", + "candidate_score": 0.632844, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_9", + "bdc_text": "De sorore autem miserrima , Rellicani ( foelicis memoriae )", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_716", + "psc_text": "Cum discordante ante solis occasum in pacem redire. ] Hic S. Pater alludit ad illud Apostoli ad Ephes. IV: Sol non occidat super iracundiam vestram. Quem locum tribus modis interpretari 167 possumus. 1º Litteraliter, ut ante materialis solis occasum cum discordantibus in pacem redeamus, ne forte interveniente nocte diabolus, aptum tempus nactus, ea quae contigerunt magis ac magis inflammet. Atque ita Apostoli locum exponunt S. Ambrosius in psalm. IV; S. Isidorus Pelusiota lib. II, epist. 189; Evagrius in tom. III Monum. Eccl. Graecae, pag. 72. 2º Allegorice, per solem intelligendo Christum Dominum verum justitiae Solem, qui tunc nobis occidere dicitur, cum gratiae suae radios in poenam discordiae subtrahit. Ita Cassianus lib. VIII de Ira, cap. 9. 3º Tropice, solem sumendo pro ratione, « quae pro eo quod omnes cordis cogitationes discretionesque perlustret, sol merito nuncupatur, ut loquitur Cassianus loco citato. Irae ergo vitio non exstinguatur, ne, ea occidente, perturbationum tenebrae", + "candidate_score": 0.624926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_33_35", + "bdc_text": "calendas septembris . Tuus ex animo totus Ioannes Hospinianus . [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2369", + "psc_text": "nonam manducant, id est sexta cantata vadant dormire. Deinde qui debet tangere signum, cum videt horam congruam, tangere debet signum missae; deinde missa cantata sit media octava, et cantent nonam, 565 deinde manducent. » Atque eam fuisse Cassinensium praxim suo tempore testatur Bernardus Cassinensis. Sed nodum difficultatis solvisse videtur Petrus Boherius in secundo commentario, ab idibus Septembris explicans a die 13 Septembris exclusive. Et revera postridie, sive die 14 Septembris incipiunt numerari dies ante calendas Octobris, quos propterea sanctus Pater vocat calendas Octobris. Ex quo corrigendus est idem Boherius in primo commentario dicens: « Ipsa die idus Septembris ad nonam fratres reficiunt, quia tunc incipiunt jejunare; » et Statuta Lanfranci, quae praescribunt (Cap. 1, § 6) ut « ab idibus Septembris privatis diebus agantur continue jejunia quae Regula praecipit, atque ipsa die iduum incipiant jejunare; » et Consuetudines Romani Sancti Pauli monasterii, in quibus similiter legitur: « Idibus Septembris agant", + "candidate_score": 0.61992, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_14", + "bdc_text": "Mater nostra Margaretha Züst. , quemadmodum nosti , propter aetatem mulier est admodum imbecillis et fere semper aegra .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2006", + "psc_text": "in his aetatibus, senum videlicet et infantum, tamen et regulae auctoritas eis prospiciat. Consideretur semper in eis imbecillitas, et nullatenus eis districtio regulae teneatur in alimentis: sed sit in eis pia consideratio et praeveniant horas canonicas. COMMENTARIUS. Ex legitimo quidem ordine postquam de infirmis fratribus egit S. P. Benedictus, de senibus et infantibus consequenter tractat. Horum enim teneritudo, et illorum, ut ita loquar, in dies deficientia ad aegritudinem proxime accedit: imo, si Terentio fides sit, senectus ipsa morbus est (Terent. in Phorm. ). Unde et Regula Magistri (Cap. 28): « Justo judicio infantuli, et senio provecti, et infirmi aequali debent refectionum judicio relaxari. » In ipso autem hujus capituli titulo, ubi particula vel sumitur copulative pro et, S. Pater ante nominat senes, quam infantes; « quia plus est debilior senectus quam infantia, inquit Hildemarus; senectus 480 enim deficiendo minuitur robore; infantia autem crescendo vires assumit. Et senectus plus est fragilis", + "candidate_score": 0.609375, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_22", + "bdc_text": "Caeterum ego , quia illic non sum , temporum momenta atque inclinationes observare nequeo .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2541", + "psc_text": "vel praeventa, vel dilata non teneat, omnem procul dubio horarum succedentium ordinem turbat. Non ergo fabulis vacet, non longa cum aliquo colloquia misceat, non denique quid a saecularibus agatur inquirat; sed commissae sibi curae semper intentus, semper providus, semperque sollicitus, volubilis sphaerae necessitatem quiescere nescientem, siderum transitum et elabentis temporis meditetur semper excursum. Porro psallendi sibi faciat consuetudinem, si discernendi horas quotidianam habere desiderat notionem, ut quandocunque solis claritas, sive stellarum varietas nubium densitate non cernitur, illic in quantitate psalmodiae quam tenuerit, quoddam sibi velut horologium metiatur. » Notat vero Boherius hunc Regulae textum duobus posse modis intelligi, « vel quod abbas committat alicui fratri curam pulsandi, et discernendi quando pulsandum existat; vel solum discernendi quando sit pulsandum. Unde, inquit, vidi in quibusdam monasteriis, quod haec cura erat primicerii; in quibusdam prioris claustralis, vel subprioris. Talis enim cum tempus erat judicio suo pulsandi horas canonicas, faciebat signum sacristae, quod hora", + "candidate_score": 0.60769, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Adversus-Jovinianum", + "max_score": 0.673485, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_34_36", + "bdc_text": "Tuus ex animo totus Ioannes Hospinianus . [ Adresse auf der Rückseite : ] Divinarum humanarumque literarum scientissimo viro d. Henricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti primario , domino et fratri suo in Christo observando .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Adversus-Jovinianum_window_0", + "psc_text": "IN SEQ. LIBROS ADVERSUS JOVINIANUM ADMONITIO. Fuit Jovinianus professione monachus, homo, si vitae consuetudinem inspicias, luxui deditus ac dissolutus, divitiis abutens male partis, et qui per infamiam nominis Epicurus Christianorum meruerit audire: si cultum animi ac doctrinam requiras, vulgaris plane, nec eloquens, nec eruditus; sed, quod hujusmodi nebulonum ingenium est, procacitate ac superbia nemini postponendus. Ex qua urbe fuerit, seu potius ex quo prodierit monasterio, dubia res est; jamque exinde a Baronio plerique eum Mediolanensem autumant exstitisse: nonnulli cum Purricello Romanum faciunt. Atque horum quidem malim ego sententiae accedere, nam et Romae primitus jacta nefariae doctrinae semina, ibique virgines aliquot sacras provectae jam aetatis deceptas ab eo, ut nuberent viris, S. Augustinus libro de Haeresibus tradit. Ex Syricii quoque epistola evincitur, damnatos in Romana synodo ejus asseclas postmodum Mediolanum contendisse, aucupaturos sibi animum imperatoris: novos vero atque hospites illuc advenisse, declarat Ambrosii synodica epistola ad eumdem Syricium sub finem: Cum,", + "candidate_score": 0.673485, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-et-libero-arbitrio", + "max_score": 0.673461, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_27_29", + "bdc_text": "In his autem omnibus sequar non meum , sed tuum consilium . Vale in Christo foeliciter cum uxoreAnna , geb. Adlischwyler . et liberisZu Bullingers Kindern s. oben Nr. 1838 , Anm. 19 .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-et-libero-arbitrio_window_22", + "psc_text": "vivitis, nisi voluptatem conjugalem contemneretis. Hinc autem Domino loquenti cum dixissent discipuli, Si talis est causa hominis cum uxore, non expedit nubere; respondit eis, Non omnes capiunt verbum hoc, sed quibus datum est (Matth. XIX, 10, 11) . Numquid non liberum arbitrium Timothei est exhortatus Apostolus dicens, Contine te ipsum (I Tim. V, 22) ? Et in hac re potestatem voluntatis ostendit, ubi ait, non habens necessitatem, potestatem autem habens suae voluntatis, ut servet virginem suam. Et tamen, non omnes capiunt verbum hoc, sed quibus datum est. Quibus enim non est datum, aut nolunt, aut non implent quod volunt: quibus autem datum est, sic volunt ut impleant quod volunt. Itaque, ut hoc verbum, quod non ab omnibus capitur, ab aliquibus capiatur, et Dei donum est, et liberum arbitrium. 8. De ipsa quoque pudicitia conjugali nempe Apostolus ait, Quod vult faciat, non peccat si nubat (I Cor. VII, 37, 36) :", + "candidate_score": 0.673461, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_27_29", + "bdc_text": "In his autem omnibus sequar non meum , sed tuum consilium . Vale in Christo foeliciter cum uxoreAnna , geb. Adlischwyler . et liberisZu Bullingers Kindern s. oben Nr. 1838 , Anm. 19 .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-et-libero-arbitrio_window_11", + "psc_text": "; et, Pax in terra hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14) : et quod dicit apostolus Paulus, Quod vult faciat, non peccat si nubat: qui autem statuit in corde suo, non habens necessitatem, potestatem autem habens suae voluntatis, et hoc statuit in corde suo, servare virginem suam, bene facit (I Cor. VII, 36, 37) . Item dicit, Si autem volens, hoc facio, mercedem habeo (Id. IX, 17) : et alio loco, Sobrii estote juste, et nolite peccare (Id. XV, 34) : et iterum, Ut quemadmodum promptus est animus voluntatis, ita sit et perficiendi (II Cor. VIII, 11) . Et ad Timotheum dicit, Cum enim in deliciis egerint in Christo, nubere volunt (I Tim. V, 11) : et alibi, Sed et omnes qui pie volunt vivere in Christo Jesu, persecutionem patientur (II Tim, III, 12) : et ipsi Timotheo, Noli negligere gratiam quae in te est (I Tim. IV, 14) .", + "candidate_score": 0.662401, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_27_29", + "bdc_text": "In his autem omnibus sequar non meum , sed tuum consilium . Vale in Christo foeliciter cum uxoreAnna , geb. Adlischwyler . et liberisZu Bullingers Kindern s. oben Nr. 1838 , Anm. 19 .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-et-libero-arbitrio_window_21", + "psc_text": "quidem omnia, sed tamen aliqua legenda direxi. Nos ergo ad bene operandum spem non habeamus in homine, firmantes carnem brachii nostri: nec a Domino discedat cor nostrum; sed ei dicat, Adjutor meus esto, ne derelinquas me, neque despicias me, Deus salutaris meus (Psal. XXVI, 9) . 7. Proinde, charissimi, sicut superioribus testimoniis sanctarum Scripturarum probavimus, ad bene vivendum et recte agendum esse in homine liberum voluntatis arbitrium; sic etiam de gratia Dei, sine qua nihil boni agere possumus, quae sint divina testimonia videamus. Ac primum de ipsa vestra professione aliquid dicam. Neque enim congregaret vos ista societas, in qua continenter vivitis, nisi voluptatem conjugalem contemneretis. Hinc autem Domino loquenti cum dixissent discipuli, Si talis est causa hominis cum uxore, non expedit nubere; respondit eis, Non omnes capiunt verbum hoc, sed quibus datum est (Matth. XIX, 10, 11) . Numquid non liberum arbitrium Timothei est exhortatus Apostolus dicens, Contine te ipsum", + "candidate_score": 0.659971, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_5", + "bdc_text": "Ego tibi ( ut debeo ) pro honore , quem primo colloquio amicissimo , deinde gratissimo convivio exhibuisti , gratias et ago et habeo immortales daturus operam , ut , si qua tibi in re gratificatus fuero , nihil in officio studioque operae meae desiderare possis .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-et-libero-arbitrio_window_50", + "psc_text": "debitum (Rom. IV, 4) ? et iterum, Reliquiae, inquit, per electionem gratiae salvae factae sunt: et mox addidit, Si autem gratia, jam non ex operibus; alioquin gratia jam non est gratia (Id. XI, 5, 6) . Quomodo est ergo gratia vita aeterna, quae ex operibus sumitur? An forte vitam aeternam non dixit Apostolus gratiam? Imo vero sic dixit, ut negari omnino non possit; nec intellectorem acutum, sed tantummodo intentum desideret auditorem. Cum enim dixisset, Stipendium peccati, mors; continuo subdidit, Gratia autem Dei, vita aeterna, in Christo Jesu Domino nostro (Id. VI, 23) . 20. Ista ergo quaestio nullo modo mihi videtur posse dissolvi, nisi intelligamus et ipsa bona opera nostra quibus aeterna redditur vita, ad Dei gratiam pertinere, propter illud quod ait Dominus Jesus, Sine me nihil potestis facere (Joan. XV, 5) . Et ipse Apostolus cum dixisset, Gratia salvi facti estis per fidem, et hoc non ex vobis, sed", + "candidate_score": 0.643802, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_6", + "bdc_text": "De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-et-libero-arbitrio_window_3", + "psc_text": "vestram Charitatem, Valentine frater, et caeteri qui simul Deo servitis, compellente mutua charitate curavi. Nuntiatum est enim mihi de vobis, fratres, ab aliquibus qui in vestra congregatione sunt, et ad nos inde venerunt, per quos et ista direximus, quod de hac re dissensiones in vobis sint. Itaque, dilectissimi, ne vos perturbet hujus quaestionis obscuritas, moneo vos primum, ut de iis quae intelligitis, agatis Deo gratias: quidquid est autem quo pervenire nondum potest vestrae mentis intentio, pacem inter vos et charitatem servantes, a Domino ut intelligatis orate; et donec vos ipse perducat ad ea quae nondum intelligitis, ibi ambulate quo pervenire potuistis. Hoc admonet apostolus Paulus, qui cum dixisset nondum se esse perfectum, paulo post ait, Quotquot ergo perfecti hoc sapiamus; id est, ita nos esse perfectos, ut nondum ad perfectionem quae nobis sufficit venerimus: continuoque subjunxit, Et si quid aliter sapitis, hoc quoque vobis Deus revelabit: verumtamen in quod pervenimus,", + "candidate_score": 0.631677, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Thessalonicenses-I", + "max_score": 0.672032, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_6_8", + "bdc_text": "De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl . oben Nr. 1911 mit Anm. 4. . Eum adhortabor , ut voluntati obsequatur tuae .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Thessalonicenses-I_window_8", + "psc_text": "Deum et Patrem nostrum, in adventu Domini nostri Jesu Christi cum omnibus sanctis ejus. Amen. [ Cap. IV.] De caetero ergo, fratres, rogamus vos et obsecramus in Domino Jesu, ut quemadmodum accepistis a nobis, quomodo oporteat vos ambulare, et placere Deo, sic et ambuletis, ut abundetis magis. Scitis enim quae praecepta dederim vobis per Dominum Jesum. Haec est enim voluntas Dei, sanctificatio vestra: ut abstineatis vos a fornicatione, ut sciat unusquisque vestrum vas suum possidere in sanctificatione et honore; non in passione desiderii, sicut et gentes, quae ignorant Deum: et ne quis supergrediatur, neque circumveniat in negotio fratrem suum: quoniam vindex est Dominus de his omnibus, sicut praediximus vobis, et testificati sumus. Non enim vocavit nos Deus in immunditiam, sed in sanctificationem. Itaque qui haec spernit, non hominem spernit, sed Deum: qui etiam dedit Spiritum suum sanctum in nobis. De charitate autem fraternitatis non necesse habemus scribere vobis; ipsi enim", + "candidate_score": 0.672032, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_6", + "bdc_text": "De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Thessalonicenses-I_window_8", + "psc_text": "Deum et Patrem nostrum, in adventu Domini nostri Jesu Christi cum omnibus sanctis ejus. Amen. [ Cap. IV.] De caetero ergo, fratres, rogamus vos et obsecramus in Domino Jesu, ut quemadmodum accepistis a nobis, quomodo oporteat vos ambulare, et placere Deo, sic et ambuletis, ut abundetis magis. Scitis enim quae praecepta dederim vobis per Dominum Jesum. Haec est enim voluntas Dei, sanctificatio vestra: ut abstineatis vos a fornicatione, ut sciat unusquisque vestrum vas suum possidere in sanctificatione et honore; non in passione desiderii, sicut et gentes, quae ignorant Deum: et ne quis supergrediatur, neque circumveniat in negotio fratrem suum: quoniam vindex est Dominus de his omnibus, sicut praediximus vobis, et testificati sumus. Non enim vocavit nos Deus in immunditiam, sed in sanctificationem. Itaque qui haec spernit, non hominem spernit, sed Deum: qui etiam dedit Spiritum suum sanctum in nobis. De charitate autem fraternitatis non necesse habemus scribere vobis; ipsi enim", + "candidate_score": 0.634917, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1", + "max_score": 0.671726, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_4_6", + "bdc_text": "Vidisses enim haud dubie si non maiorem , parem tamen voluntatem . Ego tibi ( ut debeo ) pro honore , quem primo colloquio amicissimo , deinde gratissimo convivio exhibuisti , gratias et ago et habeo immortales daturus operam , ut , si qua tibi in re gratificatus fuero , nihil in officio studioque operae meae desiderare possis . De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.671726, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_5_7", + "bdc_text": "Ego tibi ( ut debeo ) pro honore , quem primo colloquio amicissimo , deinde gratissimo convivio exhibuisti , gratias et ago et habeo immortales daturus operam , ut , si qua tibi in re gratificatus fuero , nihil in officio studioque operae meae desiderare possis . De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl . oben Nr. 1911 mit Anm. 4. .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.660905, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_3_5", + "bdc_text": "Nec est , quod mihi tam doleat , quam quod hactenus est nulla mihi studii mei in te significandi oblata occasio . Vidisses enim haud dubie si non maiorem , parem tamen voluntatem . Ego tibi ( ut debeo ) pro honore , quem primo colloquio amicissimo , deinde gratissimo convivio exhibuisti , gratias et ago et habeo immortales daturus operam , ut , si qua tibi in re gratificatus fuero , nihil in officio studioque operae meae desiderare possis .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.652246, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistolae-ad-Valentinum", + "max_score": 0.671571, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_23_25", + "bdc_text": "Proinde obsecro te , mi Bullingere , quam primum censebis posse nos aliquid efficere ac impetrare , significa mihi . Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ; s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistolae-ad-Valentinum_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA PRIOR, INTER AUGUSTINIANAS CCXIV. Domino dilectissimo, et in Christi membris honorando fratri VALENTINO, et fratribus qui tecum sunt, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Venerunt ad nos duo juvenes, Cresconius et Felix, de vestra congregatione se esse dicentes, qui nobis retulerunt, monasterium vestrum nonnulla dissensione turbatum, eo quod quidam in vobis sic gratiam praedicent, ut negent hominis esse liberum arbitrium; et, quod est gravius, dicant, quod in die judicii non sit redditurus Deus unicuique secundum opera ejus (Matth. XVI, 27; Rom. II, 6). Etiam hoc tamen indicaverunt, quod plures vestrum non ita sentiant, sed liberum arbitrium adjuvari fateantur per Dei gratiam, ut recta sapiamus atque faciamus; ut cum venerit Dominus reddere unicuique secundum opera ejus, inveniat opera nostra bona, quae praeparavit Deus ut in illis ambulemus (Ephes. II, 10). Hoc qui sentiunt, bene sentiunt. 2. Obsecro itaque vos, fratres, sicut Corinthios obsecravit Apostolus, per nomen Domini nostri Jesus Christi, ut", + "candidate_score": 0.671571, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_29_31", + "bdc_text": "et liberisZu Bullingers Kindern s. oben Nr. 1838 , Anm. 19 . tuis , quos meis verbis officiose salutes . Raptim , ex collegio nostro Augustiniano , Vgl. oben Nr. 1911 , Anm. 7 .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistolae-ad-Valentinum_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA PRIOR, INTER AUGUSTINIANAS CCXIV. Domino dilectissimo, et in Christi membris honorando fratri VALENTINO, et fratribus qui tecum sunt, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Venerunt ad nos duo juvenes, Cresconius et Felix, de vestra congregatione se esse dicentes, qui nobis retulerunt, monasterium vestrum nonnulla dissensione turbatum, eo quod quidam in vobis sic gratiam praedicent, ut negent hominis esse liberum arbitrium; et, quod est gravius, dicant, quod in die judicii non sit redditurus Deus unicuique secundum opera ejus (Matth. XVI, 27; Rom. II, 6). Etiam hoc tamen indicaverunt, quod plures vestrum non ita sentiant, sed liberum arbitrium adjuvari fateantur per Dei gratiam, ut recta sapiamus atque faciamus; ut cum venerit Dominus reddere unicuique secundum opera ejus, inveniat opera nostra bona, quae praeparavit Deus ut in illis ambulemus (Ephes. II, 10). Hoc qui sentiunt, bene sentiunt. 2. Obsecro itaque vos, fratres, sicut Corinthios obsecravit Apostolus, per nomen Domini nostri Jesus Christi, ut", + "candidate_score": 0.645535, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_29_31", + "bdc_text": "et liberisZu Bullingers Kindern s. oben Nr. 1838 , Anm. 19 . tuis , quos meis verbis officiose salutes . Raptim , ex collegio nostro Augustiniano , Vgl. oben Nr. 1911 , Anm. 7 .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistolae-ad-Valentinum_window_11", + "psc_text": "pia consensione nuntiis celerrimis gaudeamus. Saluto vos, non solum meo nomine, sed etiam fratrum qui mecum sunt, et rogo ut pro nobis concorditer atque instanter oretis. Sit vobiscum Dominus. EPISTOLA POSTERIOR, INTER AUGUSTINIANAS CCXV. Domino dilectissimo, et in Christi membris honorando fratri VALENTINO, et fratribus qui tecum sunt, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cresconium, Felicem, et alium Felicem, Dei servos, qui ex vestra congregatione ad nos venerunt, nobiscum egisse Pascha noverit Charitas vestra. Quos ideo tenuimus aliquanto diutius, ut instructiores ad vos redirent adversus novos haereticos Pelagianos, in quorum errorem cadit, qui putat secundum aliqua merita humana dari gratiam Dei, quae sola hominem liberat per Dominum nostrum Jesum Christum. Sed rursum qui putat, quando ad judicium Dominus venerit, non judicari hominem secundum opera sua, qui jam per aetatem uti potuit libero voluntatis arbitrio, nihilominus in errore est. Soli enim parvuli, qui nondum habent opera propria, vel bona vel mala, secundum", + "candidate_score": 0.628122, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-anima-et-ejus-origine", + "max_score": 0.671563, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_4_6", + "bdc_text": "Vidisses enim haud dubie si non maiorem , parem tamen voluntatem . Ego tibi ( ut debeo ) pro honore , quem primo colloquio amicissimo , deinde gratissimo convivio exhibuisti , gratias et ago et habeo immortales daturus operam , ut , si qua tibi in re gratificatus fuero , nihil in officio studioque operae meae desiderare possis . De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-anima-et-ejus-origine_window_153", + "psc_text": "CAPUT PRIMUM. 1. Quod mihi ad te scribendum putavi, hoc prius cogites, fili dilectissime Victor, volo, si te contemnerem, nequaquam id me fuisse facturum. Nec ideo tamen humilitate nostra sic abutaris, ut propterea te existimes approbatum, quia cernis non fuisse contemptum. Non enim sequendum, sed corrigendum te diligo: et quoniam nec corrigi posse despero, nolo mireris me contemnere non posse quem diligo. Si enim te antequam nobis communicares, diligere debui, ut esses catholicus; quanto magis te jam communicantem diligere debeo, ne sis novus haereticus, et ut sis talis catholicus, cui resistere nullus possit haereticus? Quantum enim apparet ex donis ingenii, quae jam tibi largitus est Deus, profecto sapiens eris, si te non esse credideris; atque ut sis, ab illo qui facit sapientes, pie, suppliciter, instanterque poposceris; et malueris errore non decipi, quam errantium laudibus honorari. CAPUT II. 2. Prius me in libris tuis titulus tui nominis pro te sollicitum reddidit.", + "candidate_score": 0.671563, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_4_6", + "bdc_text": "Vidisses enim haud dubie si non maiorem , parem tamen voluntatem . Ego tibi ( ut debeo ) pro honore , quem primo colloquio amicissimo , deinde gratissimo convivio exhibuisti , gratias et ago et habeo immortales daturus operam , ut , si qua tibi in re gratificatus fuero , nihil in officio studioque operae meae desiderare possis . De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-anima-et-ejus-origine_window_86", + "psc_text": "vas in honore sanctificatum, utile Domino, ad omne opus bonum semper paratum, et bene vivendo, et sana docendo. Porro autem si ipsum oportet ut diligam sicut, facio; quanto magis te, frater, cujus erga me benevolentiam, et cujus catholicam fidem cautam et sobriam optime novi. Unde factum est ut eos libros qui tibi displicuerunt, et in quibus nomen meum aliter quam velles positum comperisti, describendos mihique mittendos vere fraterna planeque sincera dilectione curares. Tantum ergo abest ut hinc tuae charitati succenseam, quia fecisti; ut potius nisi fecisses, integro jure amicitiae succensere deberem. Ago itaque uberes gratias. Quemadmodum autem acceperim factum tuum, hinc manifestius indicavi, quod hunc ad te librum, mox ut illos legi, sine aliqua dilatione conscripsi. LIBER SECUNDUS. AD PETRUM PRESBYTERUM. Petrum admonet Augustinus, ne committat, ut libros de animae Origine a Vincentio Victore ad eum scriptos laudando approbasse, aut quae temere ille scripsit fidei Christianae contraria, pro dogmatibus catholicis", + "candidate_score": 0.662077, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_5_7", + "bdc_text": "Ego tibi ( ut debeo ) pro honore , quem primo colloquio amicissimo , deinde gratissimo convivio exhibuisti , gratias et ago et habeo immortales daturus operam , ut , si qua tibi in re gratificatus fuero , nihil in officio studioque operae meae desiderare possis . De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl . oben Nr. 1911 mit Anm. 4. .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-anima-et-ejus-origine_window_153", + "psc_text": "CAPUT PRIMUM. 1. Quod mihi ad te scribendum putavi, hoc prius cogites, fili dilectissime Victor, volo, si te contemnerem, nequaquam id me fuisse facturum. Nec ideo tamen humilitate nostra sic abutaris, ut propterea te existimes approbatum, quia cernis non fuisse contemptum. Non enim sequendum, sed corrigendum te diligo: et quoniam nec corrigi posse despero, nolo mireris me contemnere non posse quem diligo. Si enim te antequam nobis communicares, diligere debui, ut esses catholicus; quanto magis te jam communicantem diligere debeo, ne sis novus haereticus, et ut sis talis catholicus, cui resistere nullus possit haereticus? Quantum enim apparet ex donis ingenii, quae jam tibi largitus est Deus, profecto sapiens eris, si te non esse credideris; atque ut sis, ab illo qui facit sapientes, pie, suppliciter, instanterque poposceris; et malueris errore non decipi, quam errantium laudibus honorari. CAPUT II. 2. Prius me in libris tuis titulus tui nominis pro te sollicitum reddidit.", + "candidate_score": 0.661434, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_3_5", + "bdc_text": "Nec est , quod mihi tam doleat , quam quod hactenus est nulla mihi studii mei in te significandi oblata occasio . Vidisses enim haud dubie si non maiorem , parem tamen voluntatem . Ego tibi ( ut debeo ) pro honore , quem primo colloquio amicissimo , deinde gratissimo convivio exhibuisti , gratias et ago et habeo immortales daturus operam , ut , si qua tibi in re gratificatus fuero , nihil in officio studioque operae meae desiderare possis .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-anima-et-ejus-origine_window_2", + "psc_text": "hinc angor paululum, quod adhuc tuae Sanctitati minus quam vellem cognitus sum: quandoquidem putasti me sic accepturum, quasi tu mihi injuriam feceris, notum faciendo quod alius fecit. Quantum autem hoc absit ab animo meo, vide, ut ne ab illo quidem me passum injuriam conquerar. Cum enim aliter quaedam quam ego saperet, numquidnam debuit reticere? Unde mihi gratum esse debet, quod ita non tacuit, ut id etiam legere possimus. Deberet quidem tantum scribere potius ad me, quam ad alterum de me: sed quod mihi esset ignotus, non est ausus se mihi ingerere in meorum refutatione dictorum. Nec consulendum me putavit, ubi sibi videtur minime dubitandum, sed plane cognitam et certam tenere sententiam. Obtemperavit autem amico suo, a quo se, ut scriberet, dicit esse compulsum. Et si quid inter disputandum, quod in meam contumeliam redundaret, expressit; non eum conviciantis voluntate crediderim, sed diversa sentientis necessitate fecisse. Ubi enim mihi animus erga me", + "candidate_score": 0.654097, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_2_4", + "bdc_text": "satis pulchre declarasti . Nec est , quod mihi tam doleat , quam quod hactenus est nulla mihi studii mei in te significandi oblata occasio . Vidisses enim haud dubie si non maiorem , parem tamen voluntatem .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-anima-et-ejus-origine_window_2", + "psc_text": "hinc angor paululum, quod adhuc tuae Sanctitati minus quam vellem cognitus sum: quandoquidem putasti me sic accepturum, quasi tu mihi injuriam feceris, notum faciendo quod alius fecit. Quantum autem hoc absit ab animo meo, vide, ut ne ab illo quidem me passum injuriam conquerar. Cum enim aliter quaedam quam ego saperet, numquidnam debuit reticere? Unde mihi gratum esse debet, quod ita non tacuit, ut id etiam legere possimus. Deberet quidem tantum scribere potius ad me, quam ad alterum de me: sed quod mihi esset ignotus, non est ausus se mihi ingerere in meorum refutatione dictorum. Nec consulendum me putavit, ubi sibi videtur minime dubitandum, sed plane cognitam et certam tenere sententiam. Obtemperavit autem amico suo, a quo se, ut scriberet, dicit esse compulsum. Et si quid inter disputandum, quod in meam contumeliam redundaret, expressit; non eum conviciantis voluntate crediderim, sed diversa sentientis necessitate fecisse. Ubi enim mihi animus erga me", + "candidate_score": 0.647969, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I", + "max_score": 0.671482, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_27_29", + "bdc_text": "In his autem omnibus sequar non meum , sed tuum consilium . Vale in Christo foeliciter cum uxoreAnna , geb. Adlischwyler . et liberisZu Bullingers Kindern s. oben Nr. 1838 , Anm. 19 .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_981", + "psc_text": "non habens necessitatem, potestatem autem habens suae voluntatis; et hoc judicavit in corde suo servare virginem suam, bene facit. Igitur et qui matrimonio jungit virginem suam, bene facit: et qui non jungit, melius facit. Mulier vincta est legi, quanto tempore vir ejus vivit. Quod si dormierit vir ejus, liberata est: cui vult nubat, tantum in Domino. Beatior autem erit, si sic permanserit, secundum meum consilium; puto enim, et ego Spiritum Dei habeo (I Cor. VII, 38 et seq.) . Hoc est consilium Dei habere, explorare diligenter omnia, et quae meliora sunt, suadere; quae tutiora, demonstrare. 40. Providus ductor multas ostendit vias, ut qua vult unusquisque, quam sibi accommodam arbitratur, incedat; dummodo occurrat, quo possit in castris praetendere. Bona virginitatis via, sed sublimis et ardua validiores requirit. Bona etiam viduitatis, non tam difficilis, ut superior: sed confragosa et aspera cautiores exigit. Bona etiam matrimonii, plana et directa longiore circuitu ad castra", + "candidate_score": 0.671482, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_6_8", + "bdc_text": "De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl . oben Nr. 1911 mit Anm. 4. . Eum adhortabor , ut voluntati obsequatur tuae .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_308", + "psc_text": "relatio faciat cautiorem. Nam cum de superioribus principibus texuisset, quia prior eorum numerus ceremonias patrum coluit, recentior non removit; addidisset etiam: si exemplum religio veterum non facit, faciat dissimulatio proximorum; evidenter docuit quid et fidei tuae debeas, ut gentilitii ritus non sequaris exemplum: et pietati, ut fratris statuta non violes. Si enim pro suis dumtaxat partibus eorum dissimulationem principum praedicarunt, qui cum essent christiani, decreta tamen gentilium minime removerunt: quanto magis amori debes deferre fraterno, ut qui dissimulare deberes, etiamsi quid forsitan non probares, ne fraternis derogares statutis, et nunc teneas quod et fidei tuae, et germanitatis necessitudini judicas convenire. EPISTOLA XIX. AMBROSIUS a VIGILIO ad episcopatum recens allecto, ut sibi formam institutionis traderet, obsecratus, admonet ne fideles cum infidelibus patiatur inire conjugia: deterreat populum a fraudibus atque fenoribus: ad hospitalitatem vero illum hortetur: sed potissimum ut memorata christianorum cum gentilibus matrimonia efficacius prohibeat, historiam Samsonis universam decurrit atque edisserit.", + "candidate_score": 0.660227, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_1_3", + "bdc_text": "Quam animo sis erga me , Bullingere colendissime , non benevolo modo , sed et humano , cum alias tum nuper , quum apud vos Tiguri essem , Der Besuch erfolgte wahrscheinlich , nachdem Johannes Hospinian um Hilfe für seinen Bruder Christian gebeten hatte ( oben Nr. 1911 ) , also zwischen Mitte Mai und der Abfassung des vorliegenden Briefs Mitte August 1544 . satis pulchre declarasti . Nec est , quod mihi tam doleat , quam quod hactenus est nulla mihi studii mei in te significandi oblata occasio .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_945", + "psc_text": "asylum receptis admittat petit. AMBROSIO THEODOSIO imperatori. 1. Quamvis proxime scripserim augustae clementiae tuae etiam secundo, mihi tamen non satis fuit velut pari vice sermonis officium reddidisse; cum beneficiis clementiae tuae tam frequentibus oppigneratus sim, ut nullis officiis possim compensare quae debeo, beatissime atque augustissime Imperator. 2. Itaque ut prima occasio non praetermittenda fuit, qua per cubicularium tuum clementiae tuae gratias agerem, et alloquii mei officium 1022 repraesentarem; maximoe ne desidiae putaretur fuisse potius quam necessitatis, quod tempore superiore non scripserim. Itaque requirenda mihi causa fuit, qua pietati tuae deferrem debitum salutationis obsequium. 3. Merito autem ad praeferendam epistolam meam filium meum Felicem diaconum misi, simul ut mei vicem officii repraesentaret, memoratum quoque pro his qui ad matrem pietatis tuae Ecclesiam, petentes misericordiam, confugerunt; quorum lacrymas sustinere non potui, quin adventum clementiae tuae meis obsecrationibus praevenirem. 4. Grande est quod petimus, sed ab eo cui Dominus inaudita et admiranda concessit,", + "candidate_score": 0.658263, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_0_2", + "bdc_text": "S [alutem ] p[lurimam ] d[ico ] . Quam animo sis erga me , Bullingere colendissime , non benevolo modo , sed et humano , cum alias tum nuper , quum apud vos Tiguri essem , Der Besuch erfolgte wahrscheinlich , nachdem Johannes Hospinian um Hilfe für seinen Bruder Christian gebeten hatte ( oben Nr. 1911 ) , also zwischen Mitte Mai und der Abfassung des vorliegenden Briefs Mitte August 1544 . satis pulchre declarasti .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_942", + "psc_text": "Mediolanensem dereliqueram Domini judicio mihi commissam: sed ejus vitabam praesentiam, qui se sacrilegio miscuisset. Redii itaque circiter kalendas Augustas, ex illo die hic resedi. Hic me, Auguste, clementiae tuae apices repererunt. 3. Gratias Domino Deo nostro, qui fidei tuae pietatique respondit; et formam veteris restituit sanctitatis; ut videremus nostro tempore, quod in Scripturarum lectione miramur, tantam in praeliis divini auxilii fuisse praesentiam, ut nulli vertices montium adventus tui cursum retardarent, non hostilia arma impedimentum aliquod afferrent. 1021 4. Pro his gratias me censes agere oportere Domino Deo nostro: faciam libenter conscius meriti tui. Certum est placitam Deo esse hostiam, quae vestro offertur nomine, et hoc quantae devotionis et fidei est! Alii imperatores in exordio victoriae arcus triumphales parari jubent, aut alia insignia triumphorum: clementia tua hostiam Deo parat, oblationem et gratiarum actionem per sacerdotes celebrari Domino desiderat. 5. Etsi ego indignus atque impar tanto muneri et tantorum votorum celebritati; tamen", + "candidate_score": 0.654293, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_26_28", + "bdc_text": "mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus . In his autem omnibus sequar non meum , sed tuum consilium . Vale in Christo foeliciter cum uxoreAnna , geb. Adlischwyler .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_847", + "psc_text": "in libros nostrarum epistolarum referam, si placet, atque in numerum reponam; ut tuo commendentur nomine, et tuis ad nos, et nostris ad vos litteris augeatur mutuus amor per Dominum: ut ita legas, quod judices; et quod moverit, scribas ad me: amor enim verus constantia probatur. Placet jam quod senibus usu facilius est, quotidiano et familiari sermone epistolas texere; et si quid de Scripturis divinis obvium inciderit, attexere. Vale, frater, et dilige amantem tui; quia plurimum te diligo. EPISTOLA XLIX. Numquam minus se solum esse, quam cum solus sit amico scribens; solitudinis bona exemplis docet; maxime quod tunc liceat praesentem scripturis habere Deum, et ei mentem nostram patefacere. AMBROSIUS SABINO. 1. Quoniam tibi quoque complacuit nostrarum usus epistolarum, in quibus quidam inter absentes praesentium sermo est, pergam frequentius te in meis scriptis et cum 992 solus sum, alloqui. Numquam enim minus solus sum, quam cum solus esse videor: nec minus otiosus,", + "candidate_score": 0.653436, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_2_4", + "bdc_text": "satis pulchre declarasti . Nec est , quod mihi tam doleat , quam quod hactenus est nulla mihi studii mei in te significandi oblata occasio . Vidisses enim haud dubie si non maiorem , parem tamen voluntatem .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_887", + "psc_text": "conversus esset, quod ita emendatus, quasi senioris cujusdam aetatis mores induisset: quas clementiae tuae, quod eum non solum regno reddidisses; sed etiam, quod est amplius, instituisses fidei et pietatis tuae disciplinis? Hunc ergo non doleam, aevi integrum, antequam sacramentorum quae 1003 desideravit, adipisceretur gratiam, repentina obisse morte? Refrigerasti animum, quod etiam ipse dignatus es ferre testimonium meo dolori. Te, Imperator, arbitrum teneo affectus mei, te meae mentis interpretem. 4. Sed flendi tempora alias non deerunt: nunc de sepultura ejus, quoniam scripsit clementia tua ita hic procurandam. Si exsors recessit baptismatis, quid cognoverim, nunc repressi. Est hic porphyreticum labrum pulcherrimum, et in usus hujusmodi aptissimum; nam et Maximianus Diocletiani socius ita humatus est. Sunt tabulae porphyreticae pretiosissimae, quibus vestiatur operculum, quo regales exuviae claudantur. 5. Hoc fuerat praeparatum, sed exspectabatur rescriptum clementiae tuae: cujus perceptione recreatae sunt sanctae filiae tuae, filii tui Valentiniani sorores, quae se gravibus afficiunt modis; et amplius", + "candidate_score": 0.650079, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_21_23", + "bdc_text": "Hoc igitur in temporis opportunitate situm erit . Caeterum ego , quia illic non sum , temporum momenta atque inclinationes observare nequeo . Proinde obsecro te , mi Bullingere , quam primum censebis posse nos aliquid efficere ac impetrare , significa mihi .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_445", + "psc_text": "tempus (Eccl. III, 1; Hier. VIII, 7) . Jeremias clamat: Turtur et hirundo, agri passeres agnoverunt tempora introitus sui (Jerem. VIII, 7) . Quid autem evidentius, quam de passione Domini dictum videri potest: Agnovit bos possessorem suum, et asinus praesepe domini sui (Esai. I, 3) ? Agnoscamus ergo hoc praesepe Domini, in quo alimur, pascimur et reficimur. 7. Hoc igitur tempus praecipue scire debemus, quo per universum orbem consona sacrae noctis fundatur oratio; quia et tempore commendantur preces, sicut scriptum est: Tempore accepto exaudivi te, et in die salutis adjuvi te (Esai. XLIX, 8) . Hoc est tempus de quo apostolus dixit: Ecce nunc tempus acceptabile, ecce nunc dies salutis (II Cor. 6) . 8. Unde necesse fuit, quia etiam post Aegyptiorum supputationes, et Alexandrinae Ecclesiae definitiones, episcopi quoque Romanae Ecclesiae, per litteras plerique meam adhuc exspectant sententiam, quid existimem scribere de die Paschae. Nam licet futuri diei Paschae inciderit", + "candidate_score": 0.647418, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_1", + "bdc_text": "Quam animo sis erga me , Bullingere colendissime , non benevolo modo , sed et humano , cum alias tum nuper , quum apud vos Tiguri essem , Der Besuch erfolgte wahrscheinlich , nachdem Johannes Hospinian um Hilfe für seinen Bruder Christian gebeten hatte ( oben Nr. 1911 ) , also zwischen Mitte Mai und der Abfassung des vorliegenden Briefs Mitte August 1544 .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_942", + "psc_text": "Mediolanensem dereliqueram Domini judicio mihi commissam: sed ejus vitabam praesentiam, qui se sacrilegio miscuisset. Redii itaque circiter kalendas Augustas, ex illo die hic resedi. Hic me, Auguste, clementiae tuae apices repererunt. 3. Gratias Domino Deo nostro, qui fidei tuae pietatique respondit; et formam veteris restituit sanctitatis; ut videremus nostro tempore, quod in Scripturarum lectione miramur, tantam in praeliis divini auxilii fuisse praesentiam, ut nulli vertices montium adventus tui cursum retardarent, non hostilia arma impedimentum aliquod afferrent. 1021 4. Pro his gratias me censes agere oportere Domino Deo nostro: faciam libenter conscius meriti tui. Certum est placitam Deo esse hostiam, quae vestro offertur nomine, et hoc quantae devotionis et fidei est! Alii imperatores in exordio victoriae arcus triumphales parari jubent, aut alia insignia triumphorum: clementia tua hostiam Deo parat, oblationem et gratiarum actionem per sacerdotes celebrari Domino desiderat. 5. Etsi ego indignus atque impar tanto muneri et tantorum votorum celebritati; tamen", + "candidate_score": 0.643593, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_13_15", + "bdc_text": "quid statuamus , incertum est . Mater nostra Margaretha Züst. , quemadmodum nosti , propter aetatem mulier est admodum imbecillis et fere semper aegra . Quietiori igitur et tranquilliori indigebat vita , quam ut cum eiusmodi morbis conflictaretur .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_62", + "psc_text": "occultabat se mensibus quinque; eo quod sterilis conceperat in senectute (Luc. I, 24). His signis et ipsa Mariae virginitas apud ignaros mysterii, probri suspectabatur. Unde et Joseph, cui desponsata erat virgo, suspectum habebat vitium; dum adhuc nesciret Dominicae incarnationis sacramentum (Matth. I, 18). 14. Quid ergo negamus inspiciendas virgines? Interim quod nusquam legerim, non astruo, nec verum arbitror. Sed quia pleraque ad speciem facimus, non ad veritatem; et erroris gratia complura frequenter praetendimus (sunt enim qui nesciant recte facere, nisi metu poenae) relinquamus hoc illis, quas non verecundia revocat a lapsu, sed solus injuriae deterret metus: 769 apud quas nulla cura pudoris, et castitatis gratia, sed poenae timor est. Relinquamus vernaculis, quibus formido est deprehendi magis, quam peccasse. Absit a virgine sacra, ut obstetricem noverit: partus putatur, et remedium doloris ducitur, non examen pudoris. Relinquamus etiam illis, si quae gravibus appetitae calumniis, oppressae testimoniis, strangulatae argumentis, ad id confugiant, ut", + "candidate_score": 0.640391, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_14_16", + "bdc_text": "Mater nostra Margaretha Züst. , quemadmodum nosti , propter aetatem mulier est admodum imbecillis et fere semper aegra . Quietiori igitur et tranquilliori indigebat vita , quam ut cum eiusmodi morbis conflictaretur . Quocirca volueramus ipsam liberare ea molestia et sorori nostrae quottidianum victum emere .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_62", + "psc_text": "occultabat se mensibus quinque; eo quod sterilis conceperat in senectute (Luc. I, 24). His signis et ipsa Mariae virginitas apud ignaros mysterii, probri suspectabatur. Unde et Joseph, cui desponsata erat virgo, suspectum habebat vitium; dum adhuc nesciret Dominicae incarnationis sacramentum (Matth. I, 18). 14. Quid ergo negamus inspiciendas virgines? Interim quod nusquam legerim, non astruo, nec verum arbitror. Sed quia pleraque ad speciem facimus, non ad veritatem; et erroris gratia complura frequenter praetendimus (sunt enim qui nesciant recte facere, nisi metu poenae) relinquamus hoc illis, quas non verecundia revocat a lapsu, sed solus injuriae deterret metus: 769 apud quas nulla cura pudoris, et castitatis gratia, sed poenae timor est. Relinquamus vernaculis, quibus formido est deprehendi magis, quam peccasse. Absit a virgine sacra, ut obstetricem noverit: partus putatur, et remedium doloris ducitur, non examen pudoris. Relinquamus etiam illis, si quae gravibus appetitae calumniis, oppressae testimoniis, strangulatae argumentis, ad id confugiant, ut", + "candidate_score": 0.640333, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_25_27", + "bdc_text": "s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 . mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus . In his autem omnibus sequar non meum , sed tuum consilium .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_841", + "psc_text": "Vale, et nos dilige, ut facis; quia nos et te diligimus. 990 EPISTOLA XLVIII. SABINUM, ut libros suos severo expendat examine, obsecrat, et quae commoda hinc oriantur, exponit; subjungens tamen duritiem verborum tolerandam esse, dum fidei professio integra sit, suas variis haeresibus fidei professiones opponit: ac demum se in posterum scribendis epistolis maxime operam daturum spondet. AMBROSIUS SABINO. 1. Remisisti mihi libellos, quos tuo judicio probatiores habebo. Ideo misi alios non judicii favore delectatus, sed promissa a te, et petita a me veritate illectus: malo enim tuo corrigatur judicio, si quid movet, priusquam foras prodeat, unde jam revocandi nulla facultas sit; quam laudari a te, quod ab aliis reprehendatur. Itaque arbitrum te eorum quae postulas rogavi; neque enim legi a te mea, quae nonnumquam tribuo in vulgus, sed in tuae calculum venire sententiae desideravi. Non erit longi subsellii ista judicatio et mora, ut dictum est antiquitus. Facile est tibi de", + "candidate_score": 0.640254, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_25_27", + "bdc_text": "s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 . mittamque literas ad eos , quos promovere negocium nostrum arbitrabor , praesertim vero ad Habium consulem Bürgermeister Johannes Haab. , qui mihi visus est vir longe humanissimus . In his autem omnibus sequar non meum , sed tuum consilium .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_847", + "psc_text": "in libros nostrarum epistolarum referam, si placet, atque in numerum reponam; ut tuo commendentur nomine, et tuis ad nos, et nostris ad vos litteris augeatur mutuus amor per Dominum: ut ita legas, quod judices; et quod moverit, scribas ad me: amor enim verus constantia probatur. Placet jam quod senibus usu facilius est, quotidiano et familiari sermone epistolas texere; et si quid de Scripturis divinis obvium inciderit, attexere. Vale, frater, et dilige amantem tui; quia plurimum te diligo. EPISTOLA XLIX. Numquam minus se solum esse, quam cum solus sit amico scribens; solitudinis bona exemplis docet; maxime quod tunc liceat praesentem scripturis habere Deum, et ei mentem nostram patefacere. AMBROSIUS SABINO. 1. Quoniam tibi quoque complacuit nostrarum usus epistolarum, in quibus quidam inter absentes praesentium sermo est, pergam frequentius te in meis scriptis et cum 992 solus sum, alloqui. Numquam enim minus solus sum, quam cum solus esse videor: nec minus otiosus,", + "candidate_score": 0.639119, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_12_14", + "bdc_text": "s. HBBW VIII [Nr. 1123 ] 125 , Anm. 4 . quid statuamus , incertum est . Mater nostra Margaretha Züst. , quemadmodum nosti , propter aetatem mulier est admodum imbecillis et fere semper aegra .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_62", + "psc_text": "occultabat se mensibus quinque; eo quod sterilis conceperat in senectute (Luc. I, 24). His signis et ipsa Mariae virginitas apud ignaros mysterii, probri suspectabatur. Unde et Joseph, cui desponsata erat virgo, suspectum habebat vitium; dum adhuc nesciret Dominicae incarnationis sacramentum (Matth. I, 18). 14. Quid ergo negamus inspiciendas virgines? Interim quod nusquam legerim, non astruo, nec verum arbitror. Sed quia pleraque ad speciem facimus, non ad veritatem; et erroris gratia complura frequenter praetendimus (sunt enim qui nesciant recte facere, nisi metu poenae) relinquamus hoc illis, quas non verecundia revocat a lapsu, sed solus injuriae deterret metus: 769 apud quas nulla cura pudoris, et castitatis gratia, sed poenae timor est. Relinquamus vernaculis, quibus formido est deprehendi magis, quam peccasse. Absit a virgine sacra, ut obstetricem noverit: partus putatur, et remedium doloris ducitur, non examen pudoris. Relinquamus etiam illis, si quae gravibus appetitae calumniis, oppressae testimoniis, strangulatae argumentis, ad id confugiant, ut", + "candidate_score": 0.637939, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_18", + "bdc_text": "Apud vos autem impediit nos eorundem ( quantum intelligo ) inurbanitas , qui , quemadmodum se erga superiores decore gerant , in agris , vineis focisque suis , in quibus solum per omnem suam vitam sunt versati , nunquam didicere .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_520", + "psc_text": "ad id opus esse et constantiam. AMBROSIUS IRENAEO salutem. 1. Inter legendum, cum paululum requievissem animo, quia lucubratione destiteram, versiculum illum coepi mecum volvere, quo vesperi in vigiliis usi fueramus: Ὠραῖος κάλλει παρὰ τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων (Ps. XLIV, 3). Ὡς ὡραῖοι οἱ πόδες τῶν εὐαγγελιζομένων αὐτὸν (Isai. LII, 7). Et vere nihilh speciosius illo summo bono, cujus etiam praedicatio speciosa est nimis, et maxime perseverantis sermonis processus, et quaedam apostolicae praedicationis vestigia. Sed illa qui possunt? Quibus donavit Deus, non solum ut Christum annuntiarent, sed etiam pro illo paterentur. 2. Nos quantum possumus, intendamus illo animum, et in illo simus, illud animo teneamus, quod est pulchrum, decorum, bonum, ut fiat illuminatione ejus et fulgore speciosa anima nostra, et mens dilucida. Nam si oculi nostri cum aliqua obducuntur caligine, pascuntur agrorum viriditate et specie nemoris, vel collis 905 herbosi omnem inaequalitatem aegrescentis obtutus repellunt, et quadam salubri specie pupillae ipsae", + "candidate_score": 0.628618, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_20_22", + "bdc_text": "Nam fieri posset , ut mihi quidem videtur , ut refrigerata mutua illa simultate tandem petitionem nostram senatus vester exaudiret . Hoc igitur in temporis opportunitate situm erit . Caeterum ego , quia illic non sum , temporum momenta atque inclinationes observare nequeo .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_445", + "psc_text": "tempus (Eccl. III, 1; Hier. VIII, 7) . Jeremias clamat: Turtur et hirundo, agri passeres agnoverunt tempora introitus sui (Jerem. VIII, 7) . Quid autem evidentius, quam de passione Domini dictum videri potest: Agnovit bos possessorem suum, et asinus praesepe domini sui (Esai. I, 3) ? Agnoscamus ergo hoc praesepe Domini, in quo alimur, pascimur et reficimur. 7. Hoc igitur tempus praecipue scire debemus, quo per universum orbem consona sacrae noctis fundatur oratio; quia et tempore commendantur preces, sicut scriptum est: Tempore accepto exaudivi te, et in die salutis adjuvi te (Esai. XLIX, 8) . Hoc est tempus de quo apostolus dixit: Ecce nunc tempus acceptabile, ecce nunc dies salutis (II Cor. 6) . 8. Unde necesse fuit, quia etiam post Aegyptiorum supputationes, et Alexandrinae Ecclesiae definitiones, episcopi quoque Romanae Ecclesiae, per litteras plerique meam adhuc exspectant sententiam, quid existimem scribere de die Paschae. Nam licet futuri diei Paschae inciderit", + "candidate_score": 0.625877, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf024", + "work_id": "064_Boetius_De-syllogismo-hypothetico", + "max_score": 0.671135, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_3_5", + "bdc_text": "Nec est , quod mihi tam doleat , quam quod hactenus est nulla mihi studii mei in te significandi oblata occasio . Vidisses enim haud dubie si non maiorem , parem tamen voluntatem . Ego tibi ( ut debeo ) pro honore , quem primo colloquio amicissimo , deinde gratissimo convivio exhibuisti , gratias et ago et habeo immortales daturus operam , ut , si qua tibi in re gratificatus fuero , nihil in officio studioque operae meae desiderare possis .", + "psc_chunk_id": "064_Boetius_De-syllogismo-hypothetico_window_0", + "psc_text": "LIBER PRIMUS. Cum in omnibus philosophiae disciplinis ediscendis atque tractandis summum vitae positum solamen existimem, tum jocundius, et veluti cum quodam fructu etiam laboris arripio quae tecum communicanda compono. Nam etsi ipsa speculatio veritatis sua quadam specie sectanda est, fit tamen amabilior cum in commune deducitur. Nullum enim bonum est quod non pulchrius elucescat, si plurimorum notitia comprobetur. Nam quod alias taciturnitate compressum, jam jamque silentio periturum, latius efflorescit, et oblivionis interitu scientium participatione defenditur, fit quoque jocundior disciplina, cum inter ejusdem sapientiae conscios jubet esse sapientem: quod si accedat (ut tecum mihi nunc res est) ea quae sponte jocunda sunt in amicitiae participationem deduci, necesse est studii suavitatem quodam veluti dulcissimo caritatis sapore condiri. Nam cum id in se obtineat amicitia proprium munus, ut nolit habere solitarias cogitationes, tunc quod honeste quisque cogitat, nulli promptius, nisi quem diligit, confitetur. Quo factum est ut etiam si immensus labor coepto operi", + "candidate_score": 0.671135, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_5", + "bdc_text": "Ego tibi ( ut debeo ) pro honore , quem primo colloquio amicissimo , deinde gratissimo convivio exhibuisti , gratias et ago et habeo immortales daturus operam , ut , si qua tibi in re gratificatus fuero , nihil in officio studioque operae meae desiderare possis .", + "psc_chunk_id": "064_Boetius_De-syllogismo-hypothetico_window_0", + "psc_text": "LIBER PRIMUS. Cum in omnibus philosophiae disciplinis ediscendis atque tractandis summum vitae positum solamen existimem, tum jocundius, et veluti cum quodam fructu etiam laboris arripio quae tecum communicanda compono. Nam etsi ipsa speculatio veritatis sua quadam specie sectanda est, fit tamen amabilior cum in commune deducitur. Nullum enim bonum est quod non pulchrius elucescat, si plurimorum notitia comprobetur. Nam quod alias taciturnitate compressum, jam jamque silentio periturum, latius efflorescit, et oblivionis interitu scientium participatione defenditur, fit quoque jocundior disciplina, cum inter ejusdem sapientiae conscios jubet esse sapientem: quod si accedat (ut tecum mihi nunc res est) ea quae sponte jocunda sunt in amicitiae participationem deduci, necesse est studii suavitatem quodam veluti dulcissimo caritatis sapore condiri. Nam cum id in se obtineat amicitia proprium munus, ut nolit habere solitarias cogitationes, tunc quod honeste quisque cogitat, nulli promptius, nisi quem diligit, confitetur. Quo factum est ut etiam si immensus labor coepto operi", + "candidate_score": 0.650982, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1", + "max_score": 0.67093, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_4_6", + "bdc_text": "Vidisses enim haud dubie si non maiorem , parem tamen voluntatem . Ego tibi ( ut debeo ) pro honore , quem primo colloquio amicissimo , deinde gratissimo convivio exhibuisti , gratias et ago et habeo immortales daturus operam , ut , si qua tibi in re gratificatus fuero , nihil in officio studioque operae meae desiderare possis . De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_187", + "psc_text": "desiderantissimo fratri Pelagio Augustinus in domino salutem. Gratias ago plllrimumplurimum. quod me litteris tuis exhilarare dignatus es et certum facere de salute uestra. retribuat tibi dominus bona, quibus semper sis bonus, et cum illo aeterno uiuas in aeternum, domine dilectissime et desiderantissime frater. ego autem, etsi in me non agnosco praeconia de me tua, quae tuae benignitatis epistola continet, beneuolo tamen animo erga exiguitatem meam ingratus esse non possum, simul admonens, ut potius ores pro me, quo talis a domino fiam, qualem me iam esse 13 Eom. 9. 16 17 Ep. 146 (cf. XXXIII 596 M.) 2 esilarasset LUFF1 faciendum F 3 sic V correptos m. 1 F nolumus Ll salute ag ?gorurp F 4 uellej esse LULl]?' ei) enim FlV2 et S 6 uel corr. m. 2 ex cum F 7 simul-aeternam om. S 9 laudarat F et Ll 11 sic om. F 12 quod] quem S 14 breui", + "candidate_score": 0.67093, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_5_7", + "bdc_text": "Ego tibi ( ut debeo ) pro honore , quem primo colloquio amicissimo , deinde gratissimo convivio exhibuisti , gratias et ago et habeo immortales daturus operam , ut , si qua tibi in re gratificatus fuero , nihil in officio studioque operae meae desiderare possis . De fratre meo Christiano summopere placet mihi consilium tuumVgl . oben Nr. 1911 mit Anm. 4. .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_187", + "psc_text": "desiderantissimo fratri Pelagio Augustinus in domino salutem. Gratias ago plllrimumplurimum. quod me litteris tuis exhilarare dignatus es et certum facere de salute uestra. retribuat tibi dominus bona, quibus semper sis bonus, et cum illo aeterno uiuas in aeternum, domine dilectissime et desiderantissime frater. ego autem, etsi in me non agnosco praeconia de me tua, quae tuae benignitatis epistola continet, beneuolo tamen animo erga exiguitatem meam ingratus esse non possum, simul admonens, ut potius ores pro me, quo talis a domino fiam, qualem me iam esse 13 Eom. 9. 16 17 Ep. 146 (cf. XXXIII 596 M.) 2 esilarasset LUFF1 faciendum F 3 sic V correptos m. 1 F nolumus Ll salute ag ?gorurp F 4 uellej esse LULl]?' ei) enim FlV2 et S 6 uel corr. m. 2 ex cum F 7 simul-aeternam om. S 9 laudarat F et Ll 11 sic om. F 12 quod] quem S 14 breui", + "candidate_score": 0.651131, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_0_2", + "bdc_text": "S [alutem ] p[lurimam ] d[ico ] . Quam animo sis erga me , Bullingere colendissime , non benevolo modo , sed et humano , cum alias tum nuper , quum apud vos Tiguri essem , Der Besuch erfolgte wahrscheinlich , nachdem Johannes Hospinian um Hilfe für seinen Bruder Christian gebeten hatte ( oben Nr. 1911 ) , also zwischen Mitte Mai und der Abfassung des vorliegenden Briefs Mitte August 1544 . satis pulchre declarasti .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_187", + "psc_text": "desiderantissimo fratri Pelagio Augustinus in domino salutem. Gratias ago plllrimumplurimum. quod me litteris tuis exhilarare dignatus es et certum facere de salute uestra. retribuat tibi dominus bona, quibus semper sis bonus, et cum illo aeterno uiuas in aeternum, domine dilectissime et desiderantissime frater. ego autem, etsi in me non agnosco praeconia de me tua, quae tuae benignitatis epistola continet, beneuolo tamen animo erga exiguitatem meam ingratus esse non possum, simul admonens, ut potius ores pro me, quo talis a domino fiam, qualem me iam esse 13 Eom. 9. 16 17 Ep. 146 (cf. XXXIII 596 M.) 2 esilarasset LUFF1 faciendum F 3 sic V correptos m. 1 F nolumus Ll salute ag ?gorurp F 4 uellej esse LULl]?' ei) enim FlV2 et S 6 uel corr. m. 2 ex cum F 7 simul-aeternam om. S 9 laudarat F et Ll 11 sic om. F 12 quod] quem S 14 breui", + "candidate_score": 0.64769, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_5", + "bdc_text": "Ego tibi ( ut debeo ) pro honore , quem primo colloquio amicissimo , deinde gratissimo convivio exhibuisti , gratias et ago et habeo immortales daturus operam , ut , si qua tibi in re gratificatus fuero , nihil in officio studioque operae meae desiderare possis .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_131", + "psc_text": "non credo. an ille gratiam non ita definiuit, ut eam sic gratis appellatam quod daretur ostenderet? nempe ipse dixit: si autem gratia. iam non ex operibus, alioquin gratia iam non est gratia. unde item dicit: ei autem qui operatur merces non imputatur secundum gratiam, sed secundum debitum. quisquis ergo dignus est, debitum est ei. si autem debitum est, gratia non est; gratia quippe donatur, debitum redditur. gratia ergo donatur indignis, ut reddatur debitum dignis; ipse autem facit, ut habeant quaecumque redditurus est dignis qui ea quae non habebant donauit indignis. § 34 Hic forte dicet: ego non ex operibus, sed ex fide dixi apostolum dignum fuisse, cui tantae illae gratiae donarentur; non enim opera, quae bona ante non habuit, sed tamen fides eius hoc meruit. quid enim? putamus quod fides non operetur? immo ipsa ueraciter operatur, quae per dilectionem operatur. quantumlibet autem opera infidelium praedicentur, eiusdem apostoli sententiam ueram nouimus", + "candidate_score": 0.639662, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Romanos", + "max_score": 0.670623, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_23_25", + "bdc_text": "Proinde obsecro te , mi Bullingere , quam primum censebis posse nos aliquid efficere ac impetrare , significa mihi . Nam si ipse praesens esse non potuero , agam tamen ( aspirante ChristoZu dieser seltenen Junktur vgl . etwa Amerbach , Korr. VII 500 , 19. ) per fratres meosBekannt sind Anton , Christian und Felix Hospinian ( Wirth) , letzterer möglicher weise nicht mit dem Schreiber dieses Briefes zu identifizieren ( im Gegensatz zu HBBW VII [Nr. 1032 ] 220f , Anm. 3 ) ; s. Amerbach , Korr. XI/1 , Nr. 4554 , S. 535 , Anm. 1 .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Romanos_window_61", + "psc_text": "Christus, ne super alienum fundamentum aedificarem: sed sicut scriptum est: Quibus non est annuntiatum de eo, videbunt: et qui non audierunt, intelligent. Propter quod et impediebar plurimum venire ad vos et prohibitus sum usque adhuc. Nunc vero ulterius locum non habens in his regionibus, cupiditatem autem habens veniendi ad vos ex multis jam praecedentibus annis: cum in Hispaniam proficisci coepero, spero quod praeteriens videam vos, et a vobis deducar illuc, si vobis primum ex parte fruitus fuero. Nunc igitur proficiscar in Jerusalem ministrare sanctis. Probaverunt enim Macedonia, et Achaia, collationem aliquam facere in pauperes sanctorum, qui sunt in Jerusalem. Placuit enim eis, et debitores sunt eorum. Nam si spiritualium eorum participes facti sunt gentiles: debent et in carnalibus ministrare illis. Hoc igitur cum consummavero, et assignavero eis fructum hunc: per vos proficiscar in Hispaniam. Scio autem quoniam veniens ad vos, in abundantia benedictionis Evangelii Christi veniam. Obsecro ergo vos, fratres,", + "candidate_score": 0.670623, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12001_sent_5", + "bdc_text": "Ego tibi ( ut debeo ) pro honore , quem primo colloquio amicissimo , deinde gratissimo convivio exhibuisti , gratias et ago et habeo immortales daturus operam , ut , si qua tibi in re gratificatus fuero , nihil in officio studioque operae meae desiderare possis .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Romanos_window_1", + "psc_text": "gratias ago Deo meo per Jesum Christum pro omnibus vobis; quia fides vestra annuntiatur in universo mundo. Testis enim mihi est Deus, cui servio in spiritu meo in Evangelio Filii ejus, quod sine intermissione memoriam vestri facio semper in orationibus meis: obsecrans, si quomodo tandem aliquando prosperum iter habeam in voluntate Dei veniendi ad vos. Desidero enim videre vos, ut aliquid impertiar vobis gratiae spiritualis ad confirmandos vos: id est, simul consolari in vobis, per eam quae invicem est, fidem vestram atque meam. Nolo autem vos ignorare, fratres: quia saepe proposui venire ad vos (et prohibitus sum usque adhuc), ut aliquem fructum habeam et in vobis, sicut et in caeteris gentibus. Graecis ac Barbaris, sapientibus et insipientibus debitor sum: ita (quod in me) promptum est et vobis, qui Romae estis, evangelizare. Non enim erubesco Evangelium. Virtus enim Dei est in salutem omni credenti, Judaeo primum et Graeco. Justitia enim Dei", + "candidate_score": 0.644695, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file