diff --git "a/3/3877.json" "b/3/3877.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/3/3877.json" @@ -0,0 +1,5450 @@ +{ + "letter_id": "3877", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/3877", + "dominant_topic": 3, + "topic_dist": [ + 0.048194, + 0.050683, + 0.050079, + 0.064653, + 0.052832, + 0.038807, + 0.048416, + 0.045634, + 0.055292, + 0.0521, + 0.049827, + 0.049058, + 0.041582, + 0.0477, + 0.045225, + 0.044542, + 0.050002, + 0.054715, + 0.051799, + 0.058861 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf026", + "work_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Regula-monachorum-1", + "max_score": 0.724157, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_32_34", + "bdc_text": "satius enim ipsis esse non accedere quam iudicium sibi indigne sumendo manducare . Nolunt tamen ut quisquam cogatur , aut ut ullius conscientię post illam admonitionem factam vis inferatur : sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Regula-monachorum-1_window_39", + "psc_text": "statim reminiscens ad veniam poscendam fuerit inclinatus, percipiat ab eo indulgentiam, cui cognoscitur intulisse injuriam. Qui autem non petit, aut non ex animo poscit, in collationem deductus juxta excessum injuriae congruae subjaceat disciplinae. Qui sibi invicem convicia objiciunt, si iterum invicem sibi celeriter laxando ignoscunt, hi ab alio judicandi non sunt, quia pariter sibi veniam dare festinaverunt, si tamen excedere in semetipsos frequentius non praesumant. 2. Qui sponte culpam confitetur quam gessit, veniam promereri debet quam expetet. Oretur igitur pro eo, eique confestim, si levis culpa est, postulata indulgentia praebeatur. Qui pro gravi vitio saepe excommunicatus emendari neglexerit, tandiu damnationi subjaceat, quousque vitia inolita deponat, ut quem semel illata animadversio non coercuit, frequens severitas censeat emendandum. Quamvis frequentium, graviorumque vitiorum voragine sit quispiam immersus, non tamen est a monasterio projiciendus, sed juxta qualitatem coercendus, ne forte qui poterat per diuturnam poenitudinem emendari, dum projicitur, ore diaboli devoretur. 546 CAPUT XVII.", + "candidate_score": 0.724157, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_33_35", + "bdc_text": "Nolunt tamen ut quisquam cogatur , aut ut ullius conscientię post illam admonitionem factam vis inferatur : sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur . Et ut horum consistoriorum quoque maior sit authoritas , volunt ut praefecti , ubicunque fieri potest , illis praesentes intersint et eorum authoritatem tueantur .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Regula-monachorum-1_window_39", + "psc_text": "statim reminiscens ad veniam poscendam fuerit inclinatus, percipiat ab eo indulgentiam, cui cognoscitur intulisse injuriam. Qui autem non petit, aut non ex animo poscit, in collationem deductus juxta excessum injuriae congruae subjaceat disciplinae. Qui sibi invicem convicia objiciunt, si iterum invicem sibi celeriter laxando ignoscunt, hi ab alio judicandi non sunt, quia pariter sibi veniam dare festinaverunt, si tamen excedere in semetipsos frequentius non praesumant. 2. Qui sponte culpam confitetur quam gessit, veniam promereri debet quam expetet. Oretur igitur pro eo, eique confestim, si levis culpa est, postulata indulgentia praebeatur. Qui pro gravi vitio saepe excommunicatus emendari neglexerit, tandiu damnationi subjaceat, quousque vitia inolita deponat, ut quem semel illata animadversio non coercuit, frequens severitas censeat emendandum. Quamvis frequentium, graviorumque vitiorum voragine sit quispiam immersus, non tamen est a monasterio projiciendus, sed juxta qualitatem coercendus, ne forte qui poterat per diuturnam poenitudinem emendari, dum projicitur, ore diaboli devoretur. 546 CAPUT XVII.", + "candidate_score": 0.702494, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_34_36", + "bdc_text": "sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur . Et ut horum consistoriorum quoque maior sit authoritas , volunt ut praefecti , ubicunque fieri potest , illis praesentes intersint et eorum authoritatem tueantur . Vides non nihil esse disciplinae in ecclesiis nostris , ut multi ex illis queruntur .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Regula-monachorum-1_window_39", + "psc_text": "statim reminiscens ad veniam poscendam fuerit inclinatus, percipiat ab eo indulgentiam, cui cognoscitur intulisse injuriam. Qui autem non petit, aut non ex animo poscit, in collationem deductus juxta excessum injuriae congruae subjaceat disciplinae. Qui sibi invicem convicia objiciunt, si iterum invicem sibi celeriter laxando ignoscunt, hi ab alio judicandi non sunt, quia pariter sibi veniam dare festinaverunt, si tamen excedere in semetipsos frequentius non praesumant. 2. Qui sponte culpam confitetur quam gessit, veniam promereri debet quam expetet. Oretur igitur pro eo, eique confestim, si levis culpa est, postulata indulgentia praebeatur. Qui pro gravi vitio saepe excommunicatus emendari neglexerit, tandiu damnationi subjaceat, quousque vitia inolita deponat, ut quem semel illata animadversio non coercuit, frequens severitas censeat emendandum. Quamvis frequentium, graviorumque vitiorum voragine sit quispiam immersus, non tamen est a monasterio projiciendus, sed juxta qualitatem coercendus, ne forte qui poterat per diuturnam poenitudinem emendari, dum projicitur, ore diaboli devoretur. 546 CAPUT XVII.", + "candidate_score": 0.694731, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf026", + "work_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-ecclesiasticis-officiis", + "max_score": 0.723059, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_26_28", + "bdc_text": "Omnes illi iuramento obstringuntur ad invigilandum offendiculis ecclesiae et ad cohercendum illa . Habent etiam ista consistoria potestatem vocandi omnes eos qui in religione minus videntur instituti , et qui vel non noverint precari aut praecepta domini ac symbolum recitare . Licet eos ibi examinare , erudire , hortari , spatia illis temporum ad discendum praescribere .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-ecclesiasticis-officiis_window_123", + "psc_text": "Porro si et doctrina et sermone fuerit eruditus, potest caeteros quosque instituere, et docere suos, et adversarios repercutere, qui ni refutati fuerint, atque convicti, facile queunt simplicium corda pervertere. 17. Hujus autem sermo debet esse purus, simplex, apertus, plenus gravitate, et honestate, plenus suavitate, et gratia, tractans de mysterio legis, de doctrina fidei, de virtute continentiae, de disciplina justitiae, unumquemque admonens diversa exhortatione juxta professionis morumque qualitatem, scilicet ut praenoscat, quid, cui, quando, vel quomodo proferat. Cujus prae caeteris speciale officium est Scripturas legere, percurrere canones, exempla sanctorum imitari, vigiliis, jejuniis, orationibus incumbere, cum fratribus pacem habere, nec quemquam in membris suis despicere, nullum damnare, nisi comprobatum, nullum excommunicare, nisi discussum. Quique ita humilitatem pariter et auctoritatem praestabit, ut neque per nimiam humilitatem suam subditorum vitia convalescere faciat, neque per immoderatam auctoritatem severitatis potestatem exerceat; sed tanto cautius erga commissos agat, quanto durius a Christo judicari formidat. 18. Tenebit quoque", + "candidate_score": 0.723059, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_27_29", + "bdc_text": "Habent etiam ista consistoria potestatem vocandi omnes eos qui in religione minus videntur instituti , et qui vel non noverint precari aut praecepta domini ac symbolum recitare . Licet eos ibi examinare , erudire , hortari , spatia illis temporum ad discendum praescribere . Nec quisquam ab illa potestate consistoriorum exemptus est .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-ecclesiasticis-officiis_window_123", + "psc_text": "Porro si et doctrina et sermone fuerit eruditus, potest caeteros quosque instituere, et docere suos, et adversarios repercutere, qui ni refutati fuerint, atque convicti, facile queunt simplicium corda pervertere. 17. Hujus autem sermo debet esse purus, simplex, apertus, plenus gravitate, et honestate, plenus suavitate, et gratia, tractans de mysterio legis, de doctrina fidei, de virtute continentiae, de disciplina justitiae, unumquemque admonens diversa exhortatione juxta professionis morumque qualitatem, scilicet ut praenoscat, quid, cui, quando, vel quomodo proferat. Cujus prae caeteris speciale officium est Scripturas legere, percurrere canones, exempla sanctorum imitari, vigiliis, jejuniis, orationibus incumbere, cum fratribus pacem habere, nec quemquam in membris suis despicere, nullum damnare, nisi comprobatum, nullum excommunicare, nisi discussum. Quique ita humilitatem pariter et auctoritatem praestabit, ut neque per nimiam humilitatem suam subditorum vitia convalescere faciat, neque per immoderatam auctoritatem severitatis potestatem exerceat; sed tanto cautius erga commissos agat, quanto durius a Christo judicari formidat. 18. Tenebit quoque", + "candidate_score": 0.703765, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_25_27", + "bdc_text": "Sunt in illis constituti minister cum quatuor aliis , in quibusdam sex aut octo , presbyteris , prout ecclesię fuerint numerosae . Omnes illi iuramento obstringuntur ad invigilandum offendiculis ecclesiae et ad cohercendum illa . Habent etiam ista consistoria potestatem vocandi omnes eos qui in religione minus videntur instituti , et qui vel non noverint precari aut praecepta domini ac symbolum recitare .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-ecclesiasticis-officiis_window_118", + "psc_text": "signum pontificalis honoris, vel signaculum secretorum. Nam multa sunt quae carnalium 421 minusque intelligentium sensibus occultantes sacerdotes, quasi sub signaculo, condunt, ne indignis quibusque Dei sacramenta aperiantur. Jam vero quod saeculares viri nequaquam ad ministerium Ecclesiae admittuntur, eadem auctoritas apostolica docet, dicens: Manus cito nemini imposueris, et iterum: Non neophytum (I Tim. V, 22) , ne, in superbiam elatus, putet se non tam ministerium humilitatis quam administrationem saecularis potestatis adeptum, et condemnatione superbiae, sicut diabolus, per jactantiam dejiciatur. 13. Quomodo enim valebit saecularis homo sacerdotis magisterium adimplere, cujus nec officium tenuit, nec disciplinam agnovit? Aut quid docere poterit, cum ipse non didicit? Nunc vero saepe cernimus, plurimos ordinationem in tabulis facere, nec eligunt qui Ecclesiae prosint, sed quos vel ipsi amant, vel quorum sunt obsequiis deliniti, vel pro quibus majorum quispiam rogaverit; et, ut deteriora dicam, qui ut ordinarentur muneribus impetrarunt. Taceo de reliquis; alii successores filios vel parentes faciunt,", + "candidate_score": 0.686613, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_25_27", + "bdc_text": "Sunt in illis constituti minister cum quatuor aliis , in quibusdam sex aut octo , presbyteris , prout ecclesię fuerint numerosae . Omnes illi iuramento obstringuntur ad invigilandum offendiculis ecclesiae et ad cohercendum illa . Habent etiam ista consistoria potestatem vocandi omnes eos qui in religione minus videntur instituti , et qui vel non noverint precari aut praecepta domini ac symbolum recitare .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-ecclesiasticis-officiis_window_123", + "psc_text": "Porro si et doctrina et sermone fuerit eruditus, potest caeteros quosque instituere, et docere suos, et adversarios repercutere, qui ni refutati fuerint, atque convicti, facile queunt simplicium corda pervertere. 17. Hujus autem sermo debet esse purus, simplex, apertus, plenus gravitate, et honestate, plenus suavitate, et gratia, tractans de mysterio legis, de doctrina fidei, de virtute continentiae, de disciplina justitiae, unumquemque admonens diversa exhortatione juxta professionis morumque qualitatem, scilicet ut praenoscat, quid, cui, quando, vel quomodo proferat. Cujus prae caeteris speciale officium est Scripturas legere, percurrere canones, exempla sanctorum imitari, vigiliis, jejuniis, orationibus incumbere, cum fratribus pacem habere, nec quemquam in membris suis despicere, nullum damnare, nisi comprobatum, nullum excommunicare, nisi discussum. Quique ita humilitatem pariter et auctoritatem praestabit, ut neque per nimiam humilitatem suam subditorum vitia convalescere faciat, neque per immoderatam auctoritatem severitatis potestatem exerceat; sed tanto cautius erga commissos agat, quanto durius a Christo judicari formidat. 18. Tenebit quoque", + "candidate_score": 0.683924, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_48_50", + "bdc_text": "Tenemus etiam adhuc memori mente quid eo tempore hi ipsi Lausan[ n]enses tum disputarint de superioritate ministrorum , quod minister esset super omnes etc . Non ergo desunt rationes cur pius magistratus ( cuius certe pietatem in hac ipsa causa et actione sic cognovi ut non possim non illam praedicare ) non velit omnem et plenam potestatem ipsorum arbitrio concedere . Sed nimis procul excurro .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-ecclesiasticis-officiis_window_123", + "psc_text": "Porro si et doctrina et sermone fuerit eruditus, potest caeteros quosque instituere, et docere suos, et adversarios repercutere, qui ni refutati fuerint, atque convicti, facile queunt simplicium corda pervertere. 17. Hujus autem sermo debet esse purus, simplex, apertus, plenus gravitate, et honestate, plenus suavitate, et gratia, tractans de mysterio legis, de doctrina fidei, de virtute continentiae, de disciplina justitiae, unumquemque admonens diversa exhortatione juxta professionis morumque qualitatem, scilicet ut praenoscat, quid, cui, quando, vel quomodo proferat. Cujus prae caeteris speciale officium est Scripturas legere, percurrere canones, exempla sanctorum imitari, vigiliis, jejuniis, orationibus incumbere, cum fratribus pacem habere, nec quemquam in membris suis despicere, nullum damnare, nisi comprobatum, nullum excommunicare, nisi discussum. Quique ita humilitatem pariter et auctoritatem praestabit, ut neque per nimiam humilitatem suam subditorum vitia convalescere faciat, neque per immoderatam auctoritatem severitatis potestatem exerceat; sed tanto cautius erga commissos agat, quanto durius a Christo judicari formidat. 18. Tenebit quoque", + "candidate_score": 0.67682, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_25_27", + "bdc_text": "Sunt in illis constituti minister cum quatuor aliis , in quibusdam sex aut octo , presbyteris , prout ecclesię fuerint numerosae . Omnes illi iuramento obstringuntur ad invigilandum offendiculis ecclesiae et ad cohercendum illa . Habent etiam ista consistoria potestatem vocandi omnes eos qui in religione minus videntur instituti , et qui vel non noverint precari aut praecepta domini ac symbolum recitare .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-ecclesiasticis-officiis_window_127", + "psc_text": "instituti sunt ad exemplum septuaginta seniorum, tanquam consacerdotes propter sollicitudinem pauperum. Hi in villis et vicis constituti gubernant sibi commissas Ecclesias, habentes licentiam constituere lectores, subdiaconos, exorcistas, acolythos; presbyteros autem aut diaconos ordinare non audeant, praeter conscientiam episcopi, in cujus regione praeesse noscuntur; hi autem a solo episcopo civitatis cui adjacent ordinantur. 425 CAPUT VII. De presbyteris. 1. Presbyterorum ordo exordium sumpsit (ut dictum est) a filiis Aaron. Qui enim sacerdotes vocabantur in Veteri Testamento, hi sunt qui nunc appellantur presbyteri, et qui nuncupabantur principes sacerdotum, nunc episcopi nominantur. Presbyteri autem interpretantur seniores, quia seniores aetate Graeci presbyteros vocant. His enim, sicut episcopis, dispensatio mysteriorum Dei commissa est. 2. Praesunt enim Ecclesiae Christi, et in confectione divini corporis et sanguinis consortes cum episcopis sunt, similiter et in doctrina populorum, et in officio praedicandi. Ac sola propter auctoritatem summo sacerdoti clericorum ordinatio et consecratio servata est, ne a multis Ecclesiae disciplina", + "candidate_score": 0.673601, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_23_25", + "bdc_text": "Ut autem concessiones quoque principum intelligas , et quam non nullam habeamus disciplinam , imo maiorem et severiorem quam ego in ullis Tigurinis ecclesiis viderim , scribam quid habeamus et quid ipsis quoque concessum sit . Habemus in singulis parochiis , non urbicis modo sed et paganis , ut sic dicam , consistoria quę nobis senatus sunt ecclesiastici . Sunt in illis constituti minister cum quatuor aliis , in quibusdam sex aut octo , presbyteris , prout ecclesię fuerint numerosae .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-ecclesiasticis-officiis_window_128", + "psc_text": "enim, sicut episcopis, dispensatio mysteriorum Dei commissa est. 2. Praesunt enim Ecclesiae Christi, et in confectione divini corporis et sanguinis consortes cum episcopis sunt, similiter et in doctrina populorum, et in officio praedicandi. Ac sola propter auctoritatem summo sacerdoti clericorum ordinatio et consecratio servata est, ne a multis Ecclesiae disciplina vendicata concordiam solveret, scandala generaret. Nam Paulus apostolus eosdem presbyteros, ut vere sacerdotes, sub nomine episcoporum ita asseverat, 426 loquens ad Titum: « Hujus rei, inquit, gratia reliqui te Cretae, ut ea quae desunt corrigas, et constituas per civitates presbyteros, quemadmodum ego tibi disposui. Si quis sine crimine est, unius uxoris vir, filios habens fideles, non in accusatione luxuriae, aut non subditos. Oportet enim episcopum sine crimine esse » (Tit. I). Qua sententia ostendit presbyteros etiam sub episcoporum nomine taxari. 3. Unde et ad Timotheum de ordinatione episcopi et diaconi scribens (I Tim. III), de presbyteris omnino tacuit, quia eos", + "candidate_score": 0.672492, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_31_33", + "bdc_text": "Deinde habent amplius hanc quoque potestatem , vocandi omnes eos qui publicis sceleribus ecclesias offendunt , scortatores , ebrios , usurarios , milites sanguinarios etc. , et monendi ac dehortandi eos , insuper quoque consulendi ( nota bene hanc vocem consulendi , nam expresse illis concessa est ) , ut si mores mutare non velint , ne accedant ad coenam domini : satius enim ipsis esse non accedere quam iudicium sibi indigne sumendo manducare . Nolunt tamen ut quisquam cogatur , aut ut ullius conscientię post illam admonitionem factam vis inferatur :", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-ecclesiasticis-officiis_window_123", + "psc_text": "Porro si et doctrina et sermone fuerit eruditus, potest caeteros quosque instituere, et docere suos, et adversarios repercutere, qui ni refutati fuerint, atque convicti, facile queunt simplicium corda pervertere. 17. Hujus autem sermo debet esse purus, simplex, apertus, plenus gravitate, et honestate, plenus suavitate, et gratia, tractans de mysterio legis, de doctrina fidei, de virtute continentiae, de disciplina justitiae, unumquemque admonens diversa exhortatione juxta professionis morumque qualitatem, scilicet ut praenoscat, quid, cui, quando, vel quomodo proferat. Cujus prae caeteris speciale officium est Scripturas legere, percurrere canones, exempla sanctorum imitari, vigiliis, jejuniis, orationibus incumbere, cum fratribus pacem habere, nec quemquam in membris suis despicere, nullum damnare, nisi comprobatum, nullum excommunicare, nisi discussum. Quique ita humilitatem pariter et auctoritatem praestabit, ut neque per nimiam humilitatem suam subditorum vitia convalescere faciat, neque per immoderatam auctoritatem severitatis potestatem exerceat; sed tanto cautius erga commissos agat, quanto durius a Christo judicari formidat. 18. Tenebit quoque", + "candidate_score": 0.671069, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_27", + "bdc_text": "Habent etiam ista consistoria potestatem vocandi omnes eos qui in religione minus videntur instituti , et qui vel non noverint precari aut praecepta domini ac symbolum recitare .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-ecclesiasticis-officiis_window_202", + "psc_text": "jam post doctrinam fidei, post continentiam vitae ad gratiam Christi percipiendam festinant. Ideoque appellantur competentes, id est, gratiam Christi petentes; nam catechumeni tantum audiunt, necdum petunt. Sunt enim quasi hospites, et vicini fidelium, deforis audiunt mysteria, et gratiam, sed adhuc non appellantur fideles. 2. Competentes autem jam petunt, jam accipiunt, jam catechizantur, id est, imbuuntur instructione sacramentorum. Istis enim salutare symbolum traditur, quasi commonitorium fidei et sanctae confessionis indicium, quo instructi agnoscant quales jam ad gratiam Christi exhibere se debeant. 460 CAPUT XXIII. De symbolo. 1. Symbolum autem, quod iidem competentes accipiunt, tali ratione institutum majores nostri dixerunt; tradunt enim his verbis. Quod post ascensionem Domini et Salvatoris nostri ad Patrem, cum per adventum sancti Spiritus discipuli ejus inflammati linguis omnium gentium loquerentur, quo praesagio consecutum est ut nulla illis gens extera, nulla lingua barbara, inaccessa vel invia videretur, praeceptum est eis a Domino datum, ad praedicandum Dei verbum, ad", + "candidate_score": 0.667667, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_27", + "bdc_text": "Habent etiam ista consistoria potestatem vocandi omnes eos qui in religione minus videntur instituti , et qui vel non noverint precari aut praecepta domini ac symbolum recitare .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-ecclesiasticis-officiis_window_118", + "psc_text": "signum pontificalis honoris, vel signaculum secretorum. Nam multa sunt quae carnalium 421 minusque intelligentium sensibus occultantes sacerdotes, quasi sub signaculo, condunt, ne indignis quibusque Dei sacramenta aperiantur. Jam vero quod saeculares viri nequaquam ad ministerium Ecclesiae admittuntur, eadem auctoritas apostolica docet, dicens: Manus cito nemini imposueris, et iterum: Non neophytum (I Tim. V, 22) , ne, in superbiam elatus, putet se non tam ministerium humilitatis quam administrationem saecularis potestatis adeptum, et condemnatione superbiae, sicut diabolus, per jactantiam dejiciatur. 13. Quomodo enim valebit saecularis homo sacerdotis magisterium adimplere, cujus nec officium tenuit, nec disciplinam agnovit? Aut quid docere poterit, cum ipse non didicit? Nunc vero saepe cernimus, plurimos ordinationem in tabulis facere, nec eligunt qui Ecclesiae prosint, sed quos vel ipsi amant, vel quorum sunt obsequiis deliniti, vel pro quibus majorum quispiam rogaverit; et, ut deteriora dicam, qui ut ordinarentur muneribus impetrarunt. Taceo de reliquis; alii successores filios vel parentes faciunt,", + "candidate_score": 0.663319, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_41", + "bdc_text": "Sed quoniam experimur quotidie quomodo illi inquisitione sua non modo in imperitos utantur , sed in quoscunque etiam quantumlibet pios et doctos et inculpatę vitę , qui in praedestinationis negotio non omnia ipsorum aut Calvini dicta et scripta probant , sed moderationem maiorem requirunt , hoc facit ut et senatus et nos quoque tyrannidem metuamus .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-ecclesiasticis-officiis_window_123", + "psc_text": "Porro si et doctrina et sermone fuerit eruditus, potest caeteros quosque instituere, et docere suos, et adversarios repercutere, qui ni refutati fuerint, atque convicti, facile queunt simplicium corda pervertere. 17. Hujus autem sermo debet esse purus, simplex, apertus, plenus gravitate, et honestate, plenus suavitate, et gratia, tractans de mysterio legis, de doctrina fidei, de virtute continentiae, de disciplina justitiae, unumquemque admonens diversa exhortatione juxta professionis morumque qualitatem, scilicet ut praenoscat, quid, cui, quando, vel quomodo proferat. Cujus prae caeteris speciale officium est Scripturas legere, percurrere canones, exempla sanctorum imitari, vigiliis, jejuniis, orationibus incumbere, cum fratribus pacem habere, nec quemquam in membris suis despicere, nullum damnare, nisi comprobatum, nullum excommunicare, nisi discussum. Quique ita humilitatem pariter et auctoritatem praestabit, ut neque per nimiam humilitatem suam subditorum vitia convalescere faciat, neque per immoderatam auctoritatem severitatis potestatem exerceat; sed tanto cautius erga commissos agat, quanto durius a Christo judicari formidat. 18. Tenebit quoque", + "candidate_score": 0.649263, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_25", + "bdc_text": "Sunt in illis constituti minister cum quatuor aliis , in quibusdam sex aut octo , presbyteris , prout ecclesię fuerint numerosae .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-ecclesiasticis-officiis_window_127", + "psc_text": "instituti sunt ad exemplum septuaginta seniorum, tanquam consacerdotes propter sollicitudinem pauperum. Hi in villis et vicis constituti gubernant sibi commissas Ecclesias, habentes licentiam constituere lectores, subdiaconos, exorcistas, acolythos; presbyteros autem aut diaconos ordinare non audeant, praeter conscientiam episcopi, in cujus regione praeesse noscuntur; hi autem a solo episcopo civitatis cui adjacent ordinantur. 425 CAPUT VII. De presbyteris. 1. Presbyterorum ordo exordium sumpsit (ut dictum est) a filiis Aaron. Qui enim sacerdotes vocabantur in Veteri Testamento, hi sunt qui nunc appellantur presbyteri, et qui nuncupabantur principes sacerdotum, nunc episcopi nominantur. Presbyteri autem interpretantur seniores, quia seniores aetate Graeci presbyteros vocant. His enim, sicut episcopis, dispensatio mysteriorum Dei commissa est. 2. Praesunt enim Ecclesiae Christi, et in confectione divini corporis et sanguinis consortes cum episcopis sunt, similiter et in doctrina populorum, et in officio praedicandi. Ac sola propter auctoritatem summo sacerdoti clericorum ordinatio et consecratio servata est, ne a multis Ecclesiae disciplina", + "candidate_score": 0.643329, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_25", + "bdc_text": "Sunt in illis constituti minister cum quatuor aliis , in quibusdam sex aut octo , presbyteris , prout ecclesię fuerint numerosae .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-ecclesiasticis-officiis_window_132", + "psc_text": "componerent (Num. III, VIII). 2. A XXV annis et supra iisdem in tabernaculo servire mandatum est, quam regulam sancti Patres et in Novo Testamento constituerunt. In Evangelio primordia eorum in Actibus apostolorum ita leguntur: « Convocantes itaque XII apostoli multitudinem discipulorum, dixerunt: Non placet nos relinquere verbum Dei, et ministrare mensis. Quid ergo est, fratres? Considerate ex vobis ipsis viros boni testimonii VII, plenos Spiritu sancto et sapientia, quos constituamus in hanc rem. Nos vero erimus orationi et ministerio sermonis instantes. Et placuit hic sermo coram omni multitudine, et elegerunt Stephanum plenum fide, et Spiritu sancto, Philippum et Prochorum, et Nicanorem, et Timonem, et Parmenam, et Nicolaum advenam Antiochensem. Quos statuerunt ante apostolos, et cum orassent, imposuerunt illis manus, et verbum Dei crescebat, et multiplicabatur numerus credentium » (Act. VI). 3. Ex hinc jam decreverunt apostoli, vel successores apostolorum, per omnes Ecclesias septem diaconos, qui sublimiori gradu 428 caeteris proximi", + "candidate_score": 0.635019, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_25", + "bdc_text": "Sunt in illis constituti minister cum quatuor aliis , in quibusdam sex aut octo , presbyteris , prout ecclesię fuerint numerosae .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-ecclesiasticis-officiis_window_131", + "psc_text": "convincitur. Non ergo propter decrepitam senectutem, sed propter sapientiam presbyteri nominantur. Quod si ita est, mirum est cur insipientes constituantur. 427 CAPUT VIII. De diaconibus. 1. Diaconorum ordo a Levi tribu accepit exordium. Praecepit enim Dominus Moysi ut post ordinationem Aaron sacerdotis et filiorum ejus rursus Levi tribus in divini cultus ministeriis ordinarentur, et consecrarentur Domino pro omnibus primogenitis, et servirent pro Israel coram Aaron et filiis in tabernaculo Domini, excubantes in templo die ac nocte; ipsique gestarent arcam, et tabernaculum, et omnia vasa ejus, et in circuitu tabernaculi castra ipsi constituerent, et in promovendo tabernaculo ipsi deponerent, rursus ipsi componerent (Num. III, VIII). 2. A XXV annis et supra iisdem in tabernaculo servire mandatum est, quam regulam sancti Patres et in Novo Testamento constituerunt. In Evangelio primordia eorum in Actibus apostolorum ita leguntur: « Convocantes itaque XII apostoli multitudinem discipulorum, dixerunt: Non placet nos relinquere verbum Dei, et ministrare", + "candidate_score": 0.633443, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_66", + "bdc_text": "Dominus Vicetenens ex senatu per apparitorem mihi nunciavit cursorem Tigurum mittendum , ut si quid scribere velim scribam .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-ecclesiasticis-officiis_window_105", + "psc_text": "tonsura. 1. Tonsurae ecclesiasticae usus a Nazaraeis, nisi fallor, exortus est (Num. VI), prius crine servato, denuo post vitae magnae continentiam devotione completam, caput radebant, et capillos in igne sacrificii ponere jubebantur, scilicet, ut perfectionem devotionis suae Domino consecrarent. Horum ergo exemplo usus ab apostolis introductus est, 416 ut hi qui, divinis cultibus mancipati, Domino consecrantur, quasi Nazaraei, id est, sancti Dei, crine praeciso, innoventur. 2. Hoc quippe et Ezechieli prophetae jubetur, dicente Domino: Tu fili hominis, sume tibi gladium acutum, et duces per caput tuum, et barbam (Ezech. V) ; videlicet quia et ipse sacerdotali genere Deo in ministerium sanctificationis deserviebat. Hoc et Nazareos illos Priscillam et Aquilam in Actibus apostolorum primum fecisse legimus (Act. XVIII), Paulum quoque apostolum, et quosdam discipulorum Christi, qui in hujusmodi cultu imitandi exstiterunt. 3. Est autem in clericis tonsura signum quoddam, quod in corpore figuratur, sed in animo agitur, scilicet, ut hoc signo", + "candidate_score": 0.609006, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf006", + "work_id": "001_Tertullianus_De-poenitentia", + "max_score": 0.711995, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_32_34", + "bdc_text": "satius enim ipsis esse non accedere quam iudicium sibi indigne sumendo manducare . Nolunt tamen ut quisquam cogatur , aut ut ullius conscientię post illam admonitionem factam vis inferatur : sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur .", + "psc_chunk_id": "001_Tertullianus_De-poenitentia_window_35", + "psc_text": "a custodibus corporum obstructi, si nemo Domino deditus delinquere desinet, nisi intinctione alligatus. Quod si qui ita senserit, nescio an intinctus magis contristetur, quod peccare desierit, quam laetetur, quod evaserit. Itaque audientes optare intinctionem, non praesumere oportet. Qui enim optat, honorat: qui praesumit, superbit. In illo verecundia, in isto petulantia apparet. Ille satagit, hic negligit. Ille mereri cupit, at hic, ut debitum, sibi repromittit: ille sumit, hic invadit. Quem censeas digniorem, nisi emendatiorem? quem emendatiorem, nisi timidiorem, et idcirco vera poenitentia functum? Timuit enim adhuc delinquere, ne non mereretur accipere. At ille praesumptor, cum sibi repromitteret, securus scilicet, timere non potuit: sic nec poenitentiam implevit, quia instrumento poenitentiae, id est, metu, caruit. Praesumptio inverecundiae portio est, instat petitorem, despicit datorem. Itaque decipit nonnunquam. Ante enim quam debeatur repromittit, quo semper is, qui est praestaturus, offenditur. CAPUT VII. Hucusque, Christe Domine, de poenitentiae disciplina servis tuis dicere vel audire contingat, quousque", + "candidate_score": 0.711995, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_34", + "bdc_text": "sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur .", + "psc_chunk_id": "001_Tertullianus_De-poenitentia_window_35", + "psc_text": "a custodibus corporum obstructi, si nemo Domino deditus delinquere desinet, nisi intinctione alligatus. Quod si qui ita senserit, nescio an intinctus magis contristetur, quod peccare desierit, quam laetetur, quod evaserit. Itaque audientes optare intinctionem, non praesumere oportet. Qui enim optat, honorat: qui praesumit, superbit. In illo verecundia, in isto petulantia apparet. Ille satagit, hic negligit. Ille mereri cupit, at hic, ut debitum, sibi repromittit: ille sumit, hic invadit. Quem censeas digniorem, nisi emendatiorem? quem emendatiorem, nisi timidiorem, et idcirco vera poenitentia functum? Timuit enim adhuc delinquere, ne non mereretur accipere. At ille praesumptor, cum sibi repromitteret, securus scilicet, timere non potuit: sic nec poenitentiam implevit, quia instrumento poenitentiae, id est, metu, caruit. Praesumptio inverecundiae portio est, instat petitorem, despicit datorem. Itaque decipit nonnunquam. Ante enim quam debeatur repromittit, quo semper is, qui est praestaturus, offenditur. CAPUT VII. Hucusque, Christe Domine, de poenitentiae disciplina servis tuis dicere vel audire contingat, quousque", + "candidate_score": 0.681966, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "032_Augustinus-Hipponensis_Regula", + "max_score": 0.711434, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_32_34", + "bdc_text": "satius enim ipsis esse non accedere quam iudicium sibi indigne sumendo manducare . Nolunt tamen ut quisquam cogatur , aut ut ullius conscientię post illam admonitionem factam vis inferatur : sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur .", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_Regula_window_12", + "psc_text": "manifestare, ne deterius putrescat in corde? Sed antequam aliis demonstretur, per quos convincendus est, si negaverit, prius praeposito debet ostendi, si admonitus neglexerit corrigi, ne forte possit secretius correptus non innotescere caeteris. Si autem negaverit, tunc neganti adhibendi sunt alii, ut jam coram omnibus possit non ab uno teste argui, sed a duobus tribusve convinci. Convictus vero, secundum praepositi vel etiam presbyteri, ad cujus dispensationem pertinet, arbitrium, debet emendatoriam subire vindictam: quam si ferre recusaverit, etiamsi ipse non abscesserit, de vestra societate projiciatur. Non enim et hoc fit crudeliter, sed misericorditer, ne contagione pestifera plurimos perdat. Et hoc quod dixi de oculo non figendo, etiam in caeteris inveniendis, prohibendis, indicandis, convincendis vindicandisque peccatis, diligenter et fideliter observetur, cum dilectione hominum, et odio vitiorum. Quicumque autem in tantum progressus fuerit malum, ut occulte ab aliqua litteras vel quaelibet munuscula accipiat, si hoc ultro confitetur, parcatur illi, et oretur pro illo. Si", + "candidate_score": 0.711434, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_33_35", + "bdc_text": "Nolunt tamen ut quisquam cogatur , aut ut ullius conscientię post illam admonitionem factam vis inferatur : sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur . Et ut horum consistoriorum quoque maior sit authoritas , volunt ut praefecti , ubicunque fieri potest , illis praesentes intersint et eorum authoritatem tueantur .", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_Regula_window_12", + "psc_text": "manifestare, ne deterius putrescat in corde? Sed antequam aliis demonstretur, per quos convincendus est, si negaverit, prius praeposito debet ostendi, si admonitus neglexerit corrigi, ne forte possit secretius correptus non innotescere caeteris. Si autem negaverit, tunc neganti adhibendi sunt alii, ut jam coram omnibus possit non ab uno teste argui, sed a duobus tribusve convinci. Convictus vero, secundum praepositi vel etiam presbyteri, ad cujus dispensationem pertinet, arbitrium, debet emendatoriam subire vindictam: quam si ferre recusaverit, etiamsi ipse non abscesserit, de vestra societate projiciatur. Non enim et hoc fit crudeliter, sed misericorditer, ne contagione pestifera plurimos perdat. Et hoc quod dixi de oculo non figendo, etiam in caeteris inveniendis, prohibendis, indicandis, convincendis vindicandisque peccatis, diligenter et fideliter observetur, cum dilectione hominum, et odio vitiorum. Quicumque autem in tantum progressus fuerit malum, ut occulte ab aliqua litteras vel quaelibet munuscula accipiat, si hoc ultro confitetur, parcatur illi, et oretur pro illo. Si", + "candidate_score": 0.689219, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_34", + "bdc_text": "sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur .", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_Regula_window_12", + "psc_text": "manifestare, ne deterius putrescat in corde? Sed antequam aliis demonstretur, per quos convincendus est, si negaverit, prius praeposito debet ostendi, si admonitus neglexerit corrigi, ne forte possit secretius correptus non innotescere caeteris. Si autem negaverit, tunc neganti adhibendi sunt alii, ut jam coram omnibus possit non ab uno teste argui, sed a duobus tribusve convinci. Convictus vero, secundum praepositi vel etiam presbyteri, ad cujus dispensationem pertinet, arbitrium, debet emendatoriam subire vindictam: quam si ferre recusaverit, etiamsi ipse non abscesserit, de vestra societate projiciatur. Non enim et hoc fit crudeliter, sed misericorditer, ne contagione pestifera plurimos perdat. Et hoc quod dixi de oculo non figendo, etiam in caeteris inveniendis, prohibendis, indicandis, convincendis vindicandisque peccatis, diligenter et fideliter observetur, cum dilectione hominum, et odio vitiorum. Quicumque autem in tantum progressus fuerit malum, ut occulte ab aliqua litteras vel quaelibet munuscula accipiat, si hoc ultro confitetur, parcatur illi, et oretur pro illo. Si", + "candidate_score": 0.684235, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_34_36", + "bdc_text": "sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur . Et ut horum consistoriorum quoque maior sit authoritas , volunt ut praefecti , ubicunque fieri potest , illis praesentes intersint et eorum authoritatem tueantur . Vides non nihil esse disciplinae in ecclesiis nostris , ut multi ex illis queruntur .", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_Regula_window_12", + "psc_text": "manifestare, ne deterius putrescat in corde? Sed antequam aliis demonstretur, per quos convincendus est, si negaverit, prius praeposito debet ostendi, si admonitus neglexerit corrigi, ne forte possit secretius correptus non innotescere caeteris. Si autem negaverit, tunc neganti adhibendi sunt alii, ut jam coram omnibus possit non ab uno teste argui, sed a duobus tribusve convinci. Convictus vero, secundum praepositi vel etiam presbyteri, ad cujus dispensationem pertinet, arbitrium, debet emendatoriam subire vindictam: quam si ferre recusaverit, etiamsi ipse non abscesserit, de vestra societate projiciatur. Non enim et hoc fit crudeliter, sed misericorditer, ne contagione pestifera plurimos perdat. Et hoc quod dixi de oculo non figendo, etiam in caeteris inveniendis, prohibendis, indicandis, convincendis vindicandisque peccatis, diligenter et fideliter observetur, cum dilectione hominum, et odio vitiorum. Quicumque autem in tantum progressus fuerit malum, ut occulte ab aliqua litteras vel quaelibet munuscula accipiat, si hoc ultro confitetur, parcatur illi, et oretur pro illo. Si", + "candidate_score": 0.678469, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_35_37", + "bdc_text": "Et ut horum consistoriorum quoque maior sit authoritas , volunt ut praefecti , ubicunque fieri potest , illis praesentes intersint et eorum authoritatem tueantur . Vides non nihil esse disciplinae in ecclesiis nostris , ut multi ex illis queruntur . Poterant his esse contenti donec dominus daret perfectiora .", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_Regula_window_21", + "psc_text": "obediatur; multo magis presbytero qui omnium vestrum curam gerit. Ut ergo cuncta ista serventur, et si quid servatum minus fuerit, non negligenter praetereatur, sed ut emendandum corrigendumque curetur, ad praepositum praecipue pertinebit, ut ad presbyterum, cujus est apud vos major auctoritas, referat quod modum vel vires ejus excedit. Ipse vero qui vobis praeest, non se existimet potestate dominante, sed charitate serviente felicem. Honore coram vobis praelatus sit vobis; timore coram Deo substratus sit pedibus vestris. Circa omnes seipsum bonorum operum praebeat exemplum (Tit. II, 7). Corripiat inquietos, consoletur pusillanimes, suscipiat infirmos, patiens sit ad omnes (I Thess. V, 14); disciplinam libens habeat, metuens imponat. Et quamvis utrumque sit necessarium, tamen plus a vobis amari appetat, quam timeri; semper cogitans Deo se pro vobis redditurum esse rationem. Unde vos magis obediendo, non solum vestri, sed etiam ipsius miseremini; quia inter vos quanto loco superiore, tanto in periculo majore versatur. De regulae", + "candidate_score": 0.662328, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_35", + "bdc_text": "Et ut horum consistoriorum quoque maior sit authoritas , volunt ut praefecti , ubicunque fieri potest , illis praesentes intersint et eorum authoritatem tueantur .", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_Regula_window_21", + "psc_text": "obediatur; multo magis presbytero qui omnium vestrum curam gerit. Ut ergo cuncta ista serventur, et si quid servatum minus fuerit, non negligenter praetereatur, sed ut emendandum corrigendumque curetur, ad praepositum praecipue pertinebit, ut ad presbyterum, cujus est apud vos major auctoritas, referat quod modum vel vires ejus excedit. Ipse vero qui vobis praeest, non se existimet potestate dominante, sed charitate serviente felicem. Honore coram vobis praelatus sit vobis; timore coram Deo substratus sit pedibus vestris. Circa omnes seipsum bonorum operum praebeat exemplum (Tit. II, 7). Corripiat inquietos, consoletur pusillanimes, suscipiat infirmos, patiens sit ad omnes (I Thess. V, 14); disciplinam libens habeat, metuens imponat. Et quamvis utrumque sit necessarium, tamen plus a vobis amari appetat, quam timeri; semper cogitans Deo se pro vobis redditurum esse rationem. Unde vos magis obediendo, non solum vestri, sed etiam ipsius miseremini; quia inter vos quanto loco superiore, tanto in periculo majore versatur. De regulae", + "candidate_score": 0.61432, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf006", + "work_id": "stoa0275.stoa021.opp-lat1", + "max_score": 0.709379, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_32_34", + "bdc_text": "satius enim ipsis esse non accedere quam iudicium sibi indigne sumendo manducare . Nolunt tamen ut quisquam cogatur , aut ut ullius conscientię post illam admonitionem factam vis inferatur : sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa021.opp-lat1_window_26", + "psc_text": "Doleat et ingemiscat necesse est venia peccatorum permissa tot in homine mortis opera diruta, tot titulos damnationis retro suae erasos. Dolet, quod ipsum et angelos eius Christi servus ille peccator iudicaturus est. Itaque observat, oppugnat, obsidet, si qua possit aut oculos concupiscentia carnali ferire, aut animum illecebris saecularibus irretire, aut fidem terrenae potestatis formidine evertere, aut a via certa perversis traditionibus detorquere; non scandalis, non tentationibus deficit. Haec igitur venena eius providens deus, clausa licet ignoscentiae ianua et intinctionis sera obstructa, aliquid adhuc permisit patere. Collocavit in vestibulo paenitentiam secundam, quae pulsantibus patefaciat; sed iam semel, quia iam secundo; sed amplius nunquam, quia proxime frustra. Non enim et hoc semel satis est? Habes quod iam non merebaris; amisisti enim quod acceperas. Si tibi indulgentia domini accommodat unde restituas quod amiseras, iterato beneficio gratus esto, nedum ampliato. Maius est enim restituere quam dare, quoniam miserius est perdidisse quam omnino non accepisse.", + "candidate_score": 0.709379, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_34_36", + "bdc_text": "sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur . Et ut horum consistoriorum quoque maior sit authoritas , volunt ut praefecti , ubicunque fieri potest , illis praesentes intersint et eorum authoritatem tueantur . Vides non nihil esse disciplinae in ecclesiis nostris , ut multi ex illis queruntur .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa021.opp-lat1_window_26", + "psc_text": "Doleat et ingemiscat necesse est venia peccatorum permissa tot in homine mortis opera diruta, tot titulos damnationis retro suae erasos. Dolet, quod ipsum et angelos eius Christi servus ille peccator iudicaturus est. Itaque observat, oppugnat, obsidet, si qua possit aut oculos concupiscentia carnali ferire, aut animum illecebris saecularibus irretire, aut fidem terrenae potestatis formidine evertere, aut a via certa perversis traditionibus detorquere; non scandalis, non tentationibus deficit. Haec igitur venena eius providens deus, clausa licet ignoscentiae ianua et intinctionis sera obstructa, aliquid adhuc permisit patere. Collocavit in vestibulo paenitentiam secundam, quae pulsantibus patefaciat; sed iam semel, quia iam secundo; sed amplius nunquam, quia proxime frustra. Non enim et hoc semel satis est? Habes quod iam non merebaris; amisisti enim quod acceperas. Si tibi indulgentia domini accommodat unde restituas quod amiseras, iterato beneficio gratus esto, nedum ampliato. Maius est enim restituere quam dare, quoniam miserius est perdidisse quam omnino non accepisse.", + "candidate_score": 0.684498, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_33_35", + "bdc_text": "Nolunt tamen ut quisquam cogatur , aut ut ullius conscientię post illam admonitionem factam vis inferatur : sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur . Et ut horum consistoriorum quoque maior sit authoritas , volunt ut praefecti , ubicunque fieri potest , illis praesentes intersint et eorum authoritatem tueantur .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa021.opp-lat1_window_26", + "psc_text": "Doleat et ingemiscat necesse est venia peccatorum permissa tot in homine mortis opera diruta, tot titulos damnationis retro suae erasos. Dolet, quod ipsum et angelos eius Christi servus ille peccator iudicaturus est. Itaque observat, oppugnat, obsidet, si qua possit aut oculos concupiscentia carnali ferire, aut animum illecebris saecularibus irretire, aut fidem terrenae potestatis formidine evertere, aut a via certa perversis traditionibus detorquere; non scandalis, non tentationibus deficit. Haec igitur venena eius providens deus, clausa licet ignoscentiae ianua et intinctionis sera obstructa, aliquid adhuc permisit patere. Collocavit in vestibulo paenitentiam secundam, quae pulsantibus patefaciat; sed iam semel, quia iam secundo; sed amplius nunquam, quia proxime frustra. Non enim et hoc semel satis est? Habes quod iam non merebaris; amisisti enim quod acceperas. Si tibi indulgentia domini accommodat unde restituas quod amiseras, iterato beneficio gratus esto, nedum ampliato. Maius est enim restituere quam dare, quoniam miserius est perdidisse quam omnino non accepisse.", + "candidate_score": 0.681624, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_34", + "bdc_text": "sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa021.opp-lat1_window_26", + "psc_text": "Doleat et ingemiscat necesse est venia peccatorum permissa tot in homine mortis opera diruta, tot titulos damnationis retro suae erasos. Dolet, quod ipsum et angelos eius Christi servus ille peccator iudicaturus est. Itaque observat, oppugnat, obsidet, si qua possit aut oculos concupiscentia carnali ferire, aut animum illecebris saecularibus irretire, aut fidem terrenae potestatis formidine evertere, aut a via certa perversis traditionibus detorquere; non scandalis, non tentationibus deficit. Haec igitur venena eius providens deus, clausa licet ignoscentiae ianua et intinctionis sera obstructa, aliquid adhuc permisit patere. Collocavit in vestibulo paenitentiam secundam, quae pulsantibus patefaciat; sed iam semel, quia iam secundo; sed amplius nunquam, quia proxime frustra. Non enim et hoc semel satis est? Habes quod iam non merebaris; amisisti enim quod acceperas. Si tibi indulgentia domini accommodat unde restituas quod amiseras, iterato beneficio gratus esto, nedum ampliato. Maius est enim restituere quam dare, quoniam miserius est perdidisse quam omnino non accepisse.", + "candidate_score": 0.679122, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "075_Gregorius-I_Moralia", + "max_score": 0.707166, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_32_34", + "bdc_text": "satius enim ipsis esse non accedere quam iudicium sibi indigne sumendo manducare . Nolunt tamen ut quisquam cogatur , aut ut ullius conscientię post illam admonitionem factam vis inferatur : sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1172", + "psc_text": "Christus in judicio reprobos ad feriendum videbit, quos hic ad misericordiam impendendam non vidit. --Ac si aperte diceret: Districtus ad judicium veniens, et ad salvandum non vides, et ad feriendum vides, quia quem in praesenti vita dispensationis tuae miseratione non respicis, respiciendo, postmodum per justitiam exstinguis. Nunc enim peccator quisque Deum non metuit et vivit, blasphemat et proficit, quia scilicet misericors creator, quem exspectando vult corrigere, aspiciendo non vult punire, sicut scriptum est: Dissimulans peccata hominum propter poenitentiam (Sap. XI, 24) . Sed tunc peccator cum respicitur non subsistit, quia cum districtus judex merita subtiliter inquirit, reus ad tormenta non sufficit. 32. Justi se perituros sciunt, si remota pietate a Deo judicentur. --Quamvis hoc etiam justorum voci congruit, quorum mens semper sollicita venturo examini intendit. Omne enim quod agunt metuunt, dum caute considerant qui ante quantum judicem stabunt. Intuentur potentiam illius magnitudinis, et pensant quanto reatu constricti sunt propriae infirmitatis.", + "candidate_score": 0.707166, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_32_34", + "bdc_text": "satius enim ipsis esse non accedere quam iudicium sibi indigne sumendo manducare . Nolunt tamen ut quisquam cogatur , aut ut ullius conscientię post illam admonitionem factam vis inferatur : sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1182", + "psc_text": "judicis in confessione praeveniunt electi. --Ori etenim suo parcit, qui confiteri malum quod fecit erubescit. In laborem quippe os mittere est hoc ad confessionem perpetratae iniquitatis occupare. Sed justus ori suo non parcit, quia iram judicis districti praeveniens, verbis contra se propriae confessionis saevit. Hinc Psalmista ait: Praeveniamus faciem ejus in confessione (Psal. XCIV, 2) . Hinc per Salomonem dicitur: Qui abscondit scelera sua, non dirigetur; qui autem confessus fuerit et dereliquerit ea, misericordiam consequetur (Prov. XXVIII, 13) . Hinc rursum scriptum est: Justus in principio accusator est sui (Prov. XVIII, 17) . Sed nequaquam ad confessionem os panditur, nisi cum consideratione districti judicii per pavorem spiritus angustatur. Unde et apte mox subditur: CAPUT XXI [ Rec. XI ]. IBID.-- Loquar in tribulatione spiritus mei. 37. Peccatorum confessionem comitari debet poenitentiae luctus. --Tribulatio quippe spiritus linguam commovet, ut reatum pravi operis vox confessionis impugnet. Sciendum quoque est quia saepe et", + "candidate_score": 0.691752, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_52", + "bdc_text": "Conscientiam praetexunt , et verbum domini , institutionem Christi , exemplum apostolicum .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_25", + "psc_text": "An experimentum quaeritis ejus qui in me loquitur Christus (II Cor. XIII, 3) ? Hinc est quod angelus qui Moysi apparuisse describitur, modo angelus, modo Dominus memoratur: angelus videlicet, propter hoc, quod exterius loquendo serviebat; Dominus autem dicitur, quia interius praesidens loquendi efficaciam ministrabat. Cum ergo loquens ab interiori regitur, et per obsequium angelus, et per inspirationem Dominus nominatur. Hinc David ait: Attendite popule meus legem meam; inclinate aurem vestram in verba oris mei (Psal. LXXVII, 1) . Non enim lex David, aut populus David, sed personam ejus, ex quo loquebatur, assumens, ipsius auctoritate loquitur, cujus inspiratione replebatur. Hoc quotidie fieri in Ecclesia cernimus, si vigilanter intuemur. Nam stans in medio populi lector clamat: Ego sum Deus Abraham, Deus Isaac, et Deus Jacob (Exod. III, 6) . Et quod ipse Deus sit, vere profecto non dicit; nec tamen per hoc quod dicit, veritatis regulam deserit; quia cui ministerium lectione exhibet,", + "candidate_score": 0.679226, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_33_35", + "bdc_text": "Nolunt tamen ut quisquam cogatur , aut ut ullius conscientię post illam admonitionem factam vis inferatur : sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur . Et ut horum consistoriorum quoque maior sit authoritas , volunt ut praefecti , ubicunque fieri potest , illis praesentes intersint et eorum authoritatem tueantur .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1930", + "psc_text": "itaque in hujus culpa praedicatori agendum est, nisi ut in sermone admonitionis, quem pro communi salute omnium auditorum facit, tales culpas ad medium deducat quales eum perpetrasse considerat qui et praesto est, et de se solo adhuc argui non potest, ne deterior fiat? Et cum generaliter contra culpam invectio intenditur, correptionis verbum libenter ad mentem ducitur, quia potens pravus ignorat quod sibi hoc specialiter dicatur. Quid itaque isti praedicator suus nisi parcens minime pepercit, cui et specialiter correptionis verba non intulit, et tamen vulnus illius sub communi admonitione percussit? Unde fit plerumque ut eo vehementius perpetratam culpam lugeat, quo reatum suum et cum se percussum sentiat nesciri putat. [ Vet. IV.] 7. Protervi qua discretione corripiendi. --Magna itaque praedicationis arte agendum est 420 ut qui ex aperta correptione deteriores fiunt quodam temperamento correptionis ad salutem redeant. Unde etiam Paulus dicit: Quae putamus ignobiliora membra esse corporis, his honorem abundantiorem circumdamus;", + "candidate_score": 0.674953, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_37_39", + "bdc_text": "Poterant his esse contenti donec dominus daret perfectiora . Sed malunt deserere ecclesias et tanta offendicula instituere , et pio magistratui tantam infamiam inurere , qui eos exules et mendicos fere suscepit et fovit . Sub quorum umbram ex tempestate gravi profugerunt , eos nunc lacerant et ipsis tales turbas movent .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2444", + "psc_text": "LXII. VERS. 16.-- Perfodiunt in tenebris domos, sicut in die condixerant sibi, et ignoraverunt lucem. 76. Haeretici in adversitatis nocte justorum conscientiam perfodere tentant. --Quid namque hoc loco domorum nomine nisi conscientiae designantur, in quibus habitamus cum tractando quid agimus? Unde cuidam sanato dicitur: Vade in domum tuam ad tuos, et annuntia illis quanta tibi Dominus fecerit (Luc. VIII, 39) , id est, a peccati jam vitio securus ad conscientiam revertere, et in vocem praedicationis excitare. Justi itaque cum in praesenti saeculo die prosperitatis clarescunt, eis errorum magistri perversa suadere metuunt. Sed consilia exquirunt, dejectionem prosperitatis eorum summopere praestolantur, ut in adversitatis tenebris eorum mentes suadendo perfodiant, quibus prospere viventibus perversa loqui minime audebant. Quos mox ut in adversitate viderint, exsurgunt, et non nisi ex peccati merito talia illos perpeti asserunt, quia solam praesentis vitae gloriam diligentes, flagellum damnationem credunt. In tenebris ergo domos perfodiunt, quia bonorum mentes ex ipsa", + "candidate_score": 0.658052, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_49_51", + "bdc_text": "Non ergo desunt rationes cur pius magistratus ( cuius certe pietatem in hac ipsa causa et actione sic cognovi ut non possim non illam praedicare ) non velit omnem et plenam potestatem ipsorum arbitrio concedere . Sed nimis procul excurro . Exilium potius illi quam has concessiones elegerunt .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1172", + "psc_text": "Christus in judicio reprobos ad feriendum videbit, quos hic ad misericordiam impendendam non vidit. --Ac si aperte diceret: Districtus ad judicium veniens, et ad salvandum non vides, et ad feriendum vides, quia quem in praesenti vita dispensationis tuae miseratione non respicis, respiciendo, postmodum per justitiam exstinguis. Nunc enim peccator quisque Deum non metuit et vivit, blasphemat et proficit, quia scilicet misericors creator, quem exspectando vult corrigere, aspiciendo non vult punire, sicut scriptum est: Dissimulans peccata hominum propter poenitentiam (Sap. XI, 24) . Sed tunc peccator cum respicitur non subsistit, quia cum districtus judex merita subtiliter inquirit, reus ad tormenta non sufficit. 32. Justi se perituros sciunt, si remota pietate a Deo judicentur. --Quamvis hoc etiam justorum voci congruit, quorum mens semper sollicita venturo examini intendit. Omne enim quod agunt metuunt, dum caute considerant qui ante quantum judicem stabunt. Intuentur potentiam illius magnitudinis, et pensant quanto reatu constricti sunt propriae infirmitatis.", + "candidate_score": 0.656305, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_32", + "bdc_text": "satius enim ipsis esse non accedere quam iudicium sibi indigne sumendo manducare .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2332", + "psc_text": "desit? Nam etsi quosdam peccantes deserit, eisdem tamen ipsis adest per judicium, quibus deesse cernitur per adjumentum. Sic itaque exteriora circumdat, ut interiora impleat; sic interiora implet ut exteriora circumdet; sic summa regit, ut ima non deserat; sic imis praesens est, ut a superioribus non recedat; sic latet in sua specie, ut tamen cognoscatur in operatione; sic cognoscitur in suo opere, ut tamen comprehendi non valeat a cognoscentis aestimatione; sic adest, ut videri nequeat; sic videri non valet, ut tamen ejus praesentiam ipsa sua judicia testentur; sic se nobis intelligendum praebet, ut tamen ipsum nobis radium sui intellectus obnubilet; et rursum sic caligine nos ignorantiae reprimit, ut tamen menti nostrae radiis suae claritatis intermicet: quatenus et sublevata quidpiam videat, et reverberata contremiscat; et quia eum, sicuti est, videre non potest, aliquatenus vivendo cognoscat. Sed haec haeretici sanctam Ecclesiam scire non aestimant, quia stulto judicio solos se esse sapientes putant. Ex", + "candidate_score": 0.652837, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_32", + "bdc_text": "satius enim ipsis esse non accedere quam iudicium sibi indigne sumendo manducare .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2372", + "psc_text": "Nam cum contra votum suum atque desiderium quodlibet agi conspiciunt, ad occulta Dei judicia recurrunt, ut in eis videant quia inordinate intus non disponitur quod inordinatum foris currere videtur. Cum enim praesidentem angelicis spiritibus Creatorem omnium fidei oculis contemplantur, ad ejus nimirum solium veniunt. Et quia considerant quoniam is qui mire angelos regit injuste homines non disponit, profecto inveniunt causales rationes quam justae sint, dum ipsae causae extrinsecus videantur injustae; dumque id humiliter faciunt, semetipsos saepe in sua voluntate reprehendunt, sua in se nonnunquam vota dijudicant, dum meliora esse ea quae disponit conditor pensant. Unde bene adhuc subditur: CAPUT XXVIII [ Rec. XIII ]. VERS. 4.-- Ponam coram eo judicium, et os meum replebo increpationibus. 35. Ex occultorum Dei judiciorum consideratione ad poenitentiam accenduntur electi. --Coram Deo judicium ponere est intra secretum mentis per fidei contemplationem ad tremendum examen majestatis illius oculos nostrae considerationis aperire, quid peccator homo mereatur attendere,", + "candidate_score": 0.652209, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_35_37", + "bdc_text": "Et ut horum consistoriorum quoque maior sit authoritas , volunt ut praefecti , ubicunque fieri potest , illis praesentes intersint et eorum authoritatem tueantur . Vides non nihil esse disciplinae in ecclesiis nostris , ut multi ex illis queruntur . Poterant his esse contenti donec dominus daret perfectiora .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_585", + "psc_text": "quia si non peccasset, illuc etiam non redemptus ascenderet, ad quod praedicatores sanctos post redemptionem necesse est cum magno labore pervenire. Et cum quibus jam nunc quiesceret, insinuet, dicens: Cum regibus et consulibus terrae [Vet. XXXIII ]. Reges quippe sunt sancti praedicatores res Ecclesiae, qui et commissos sibi recte disponere, et sua bene regere corpora sciunt; qui dum desideriorum in se motus temperant, super subjectis cogitationibus lege virtutis regnant. Qui bene etiam terrae consules vocantur. Reges enim sunt, quia sibimetipsis praesident; terrae autem consules, quia exstinctis peccatoribus vitae consultum praebent. Reges sunt, quia semetipsos regere sciunt; terrae sunt consules, quia terrenas mentes per exhortationis suae consilium ad coelestia pertrahunt. An terrae consul non erat, qui dicebat: De virginibus autem praeceptum Domini non habeo, consilium autem do (I Cor. VII, 25) ? Et iterum: Beatior erit, si sic permanserit, secundum meum consilium (Ibid., 40) . Bene autem subditur: CAPUT XXX [", + "candidate_score": 0.651057, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_37_39", + "bdc_text": "Poterant his esse contenti donec dominus daret perfectiora . Sed malunt deserere ecclesias et tanta offendicula instituere , et pio magistratui tantam infamiam inurere , qui eos exules et mendicos fere suscepit et fovit . Sub quorum umbram ex tempestate gravi profugerunt , eos nunc lacerant et ipsis tales turbas movent .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2445", + "psc_text": "in adversitatis tenebris eorum mentes suadendo perfodiant, quibus prospere viventibus perversa loqui minime audebant. Quos mox ut in adversitate viderint, exsurgunt, et non nisi ex peccati merito talia illos perpeti asserunt, quia solam praesentis vitae gloriam diligentes, flagellum damnationem credunt. In tenebris ergo domos perfodiunt, quia bonorum mentes ex ipsa eorum corrumpere adversitate moliuntur. Bene autem dicitur: Sicut in die condixerant sibi, quia cum justos conspicerent 530 prosperitatis luce claruisse, quoniam loqui non poterant, ad maligna solummodo contra eos consilia vacabant. [ Vet. XXIX. ] Sive autem haeretici, sive perversi quilibet, cum justos in dejectione conspiciunt, gaudent; cum vero eos ad regendae potestatis viderint culmen erumpere, perturbantur, metuunt, afflictionibus tabescunt. Unde et subditur: CAPUT LXIII. VERS. 17.-- Si subito apparuerit aurora, arbitrantur umbram mortis. 77. Iniqui ex justorum prosperitate turbantur. --Iniqui semper afflictionem fidelium exspectant, eosque in tribulatione videre desiderant. Et in tenebris domos perfodiunt, dum cor innocentium, sed tamen", + "candidate_score": 0.650748, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_56_58", + "bdc_text": "Omnes sunt illis canes . Ecclesias si haberent Corinthiacas , non incestuosum modo , sed omnes alios quoque excommunicasse [ n]t , et eam sic repurgassent , ut ego considerans vitia eius ecclesiae videre non possim an aliquem in ecclesia vel unum saltem retinuissent . Sed sum nimius .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_940", + "psc_text": "sum Judaeis tanquam Judaeus, ut Judaeos lucrarer; et his qui sub lege sunt, quasi sub lege essem, cum ipse non essem sub lege, ut eos qui sub lege erant lucrifacerem; et his qui sine lege sunt quasi sine lege essem, cum sine lege Dei non essem, sed in lege essem Christi. (I Cor. IX, 20 et 21) . Et paulo post: Omnibus omnia factus sum, ut omnes facerem salvos (Ibid., 23) . Neque enim egregius praedicator, ut quasi Judaeus fieret, ad perfidiam erupit; neque ut quasi sub lege esset, ad carnale sacrificium rediit; neque ut omnibus omnia fieret, simplicitatem mentis in erroris varietatem commutavit; sed condescendendo appropinquavit infidelibus, non cadendo; ut videlicet singulos in se suscipiens, et se in singulos transfigurans, compatiendo colligeret, si ita 206 ipse, ut illi, esset quid impendi sibi ab aliis recte voluisset; et tanto verius unicuique erranti concurreret, quanto salutis ejus modum ex propria consideratione", + "candidate_score": 0.650145, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_58_60", + "bdc_text": "Sed sum nimius . Vexat me hęc causa plurimum . Ideo sum verbosior .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1676", + "psc_text": "est: Dulcedo eorum vermis; disserendo pertingit. Quae nimirum tam multa sunt, ut in uno corpore comprehendi non possent, nisi sub magna brevitate dicerentur. Qui ergo ab aliis actibus vacat, legat caetera multipliciter dicta. Cui vero ad studiose legendum non vacat, hujus partis ei brevitas placeat, in qua non tam quae sentimus dicimus quam ea quae sunt dicenda signamus. Igitur quoniam in ea multa, sicut me loquente excepta sunt, ita dereliqui, immutationem styli lector meus aequanimiter accipe, quia et saepe eosdem cibos edentibus, diversitas placet coctionis. Sed quoties partes singulas ad legendum sumis, reducere semper ad memoriam eam, quam proposui causae originem, stude, quia et per beatum Job, qui dolens dicitur, passiones Domini ejusque corporis, id est sanctae Ecclesiae designantur, et amici ejus haereticorum tenent speciem, qui, ut saepe jam diximus (Maxime praefat., c. 6, n. 15), Deum dum defendere nituntur, offendunt. Qui dum ficte consulunt, sanctorum mentem fortiter affligunt; nec", + "candidate_score": 0.64321, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_46", + "bdc_text": "Et si tale quid deinceps quoque ( quod dominus avertat ) evenerit , vides quantum periclitatura sit veritas .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1068", + "psc_text": "invenit, quae vitare jam nequeat. Hinc est enim quod per quemdam sapientem dicitur: Vae his qui perdiderunt sustinentiam (Eccli. II, 16) . Sustinentiam videlicet perdunt qui, dum diu se immorari visibilibus aestimant, spem invisibilium derelinquunt. Cumque mens in praesentibus figitur, vita terminatur; et repente ad supplicia improvisa perveniunt, quae, decepti suis praesumptionibus, aut nunquam se contingere, aut tarde crediderunt. Hinc Veritas dicit: Vigilate itaque, quia nescitis diem neque horam (Matth. XXV, 13) . Hinc rursum scriptum est: Dies Domini sicut fur in nocte, ita veniel (I Thess. V, 2) . Quia enim ad rapiendam animam propinquans minime conspicitur, furi in nocte comparatur. Tanto igitur debet quasi semper veniens metui, quanto a nobis non valet ventura praesciri. Unde et sancti viri, quia brevitatem vitae indesinenter ascipiunt, quasi quotidie morientes vivunt; et tanto se solidius mansuris praeparant, quanto et nulla esse transitoria semper ex fine pensant. Hinc quippe Psalmista, veloci cursu fugere", + "candidate_score": 0.638152, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_45_47", + "bdc_text": "Omnes sane recte sentientes fuissent excommunicati et stabilitus fuisset Lutheranus error . Et si tale quid deinceps quoque ( quod dominus avertat ) evenerit , vides quantum periclitatura sit veritas . Nisi enim senatus sua eam authoritate hic retinuisset , iam de ea actum erat .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1246", + "psc_text": "In iniquitatis suae manu dimissi sunt, qui vitam nostrae rectitudinis imitari noluerint. Tu tamen si diluculo surrexeris ad Deum, et Omnipotentem fueris deprecatus. [Vet. XXVI. ] Quia enim se haeretici tenere lucem veritatis aestimant, sanctam Ecclesiam quasi in erroris nocte positam, ad diluculum veritatis vocant, quatenus et per cognitionem Dei, quasi per diluculum surgat, et per precem poenitentiae praeterita diluat. Si mundus et rectus incesseris. Mundus videlicet in cogitatione, rectus in opere. Statim evigilabit ad te. Ac si aperte dicat: Quia is qui nunc tribulationibus tuis virtutem suae protectionis non exerit, quasi ab adjutorio errantis dormit. Et pacatum reddet habitaculum justitiae tuae. Id est, praesentis vitae contrarietates amovet, et tranquillitatis protinus securitatem praebet. Quia enim perversi quique temporale gaudium singulare aestimant divinae remunerationis bonum, quae ipsi anxie ambiunt, haec aliis pro magno pollicentur. Unde plerumque fit, ut aut ami sa recuperari spondeant, aut ad majora adhuc praesentis vitae praemia auditorum", + "candidate_score": 0.637033, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_46", + "bdc_text": "Et si tale quid deinceps quoque ( quod dominus avertat ) evenerit , vides quantum periclitatura sit veritas .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_488", + "psc_text": "Sequitur: CAPUT II. VERS. 4.-- Dies ille vertatur in tenebras. 7. Vertitur in tenebras, cum quae promittit prospera, intelliguntur adversa. --Quasi lucet dies iste mentibus hominum, cum pravitatis ejus persuasio prospera creditur, et qualis sit intrinsecus non videtur. Sed cum iniquitas illius, sicut est, agnoscitur, dies falsae promissionis quasi quibusdam ante judicii nostri oculos tenebris obscuratur; quia videlicet qualis est ex merito, talis perspicitur in blandimento. In tenebras ergo dies vertitur, quando adversa intelligimus, etiam quae prospera suadendo pollicetur. In tenebras dies vertitur, quando antiquus hostis qualis est saeviens, talis a nobis perspicitur etiam sub blandimentis latens; ne fictis prosperitatibus quasi ex diei lumine illudat, et veris miseriis ad 108 peccati tenebras pertrahat. Sequitur: CAPUT III [ Vet. IX ]. IBID.-- Non requirat eum Deus desuper, et non illustret lumine. 8. Cur humana natura reparata, non angelica. --Omnipotens Deus sicut ex nihilo bona facere potuit, ita, cum voluit, per incarnationis", + "candidate_score": 0.636712, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_45_47", + "bdc_text": "Omnes sane recte sentientes fuissent excommunicati et stabilitus fuisset Lutheranus error . Et si tale quid deinceps quoque ( quod dominus avertat ) evenerit , vides quantum periclitatura sit veritas . Nisi enim senatus sua eam authoritate hic retinuisset , iam de ea actum erat .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_707", + "psc_text": "innocentium corda confirmat. Si enim nunc omnes male agentes percuteret, extremum jam judicium quibus exhiberet? Si autem nullum omnino percuteret, quis Deum res humanas curare credidisset? Nonnunquam ergo 155 iniquos ferit, ut ostendat quia inulta mala non deserit. Nonnunquam vero iniquos diu tolerat, ut considerantibus insinuet, ad quod eos judicium reservet. 36. Iniquos deleri quo sensu falsum, quo verum. --Haec itaque sententia deletionis iniquorum, si non cum fine praesentis saeculi de cunctis generaliter dicitur, ex magna parte procul dubio veritatis virtute evacuatur. Sed tunc vera erit, cum jam iniquitatis dilatio non erit. Quae hoc fortasse modo intelligi rectius potest, quoniam nec innocens perit, nec rectus deletur; quia etsi carne hic atteritur, in conspectu aeterni judicis vera salute reparatur. Et qui seminant dolores et metunt, flante Deo pereunt; quia quanto hic altius perverse agendo proficiunt, tanto durius subsequenti damnatione feriuntur. Sed cum eidem sententiae praemittitur, Recordare, videlicet patet quia transacta res", + "candidate_score": 0.634856, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_62_64", + "bdc_text": "Habes alia magis necessaria quę agas . Sed non possum non in sinum tuum effundere quę me angunt . Vireto ut scribas adhuc oro .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2350", + "psc_text": "Dat etiam pro silice torrentes aureos, quia pro robusto opere doctrinam multiplicat clarae praedicationis, ut peccator quisque conversus, et ex infirmo fortis existere valeat, et in sua fortitudine usque ad proferenda verba intimae claritatis exsurgat, quatenus in eo et infirmitas actionis, in qua velut solvitur, bene vivendi fortitudine solidetur; et rursus cum sensus ex vita trahitur, ex ipsa fortitudine torrentes aurei defluant, quia in ore bene viventium doctrinae claritas inundat. Sequitur: CAPUT XVIII. VERS. 25. Eritque Omnipotens contra hostes tuos, et argentum coacervabitur tibi. 23. Deus, fugatis hostibus, divini eloquii argento nos ditat. --Quos magis alios hostes patimur quam malignos spiritus, qui in nostris nos cogitationibus obsident, ut civitatem valeant nostrae mentis irrumpere, eamque sub sui jugo dominii captam tenere? Argenti autem nomine sacra eloquia designati testatur Psalmista, qui ait: Eloquia Domini eloquia casta, argentum igne examinatum terrae (Psal. XI, 7) . Et saepe cum eloquiis sacris intendimus, malignorum spirituum", + "candidate_score": 0.633615, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_39", + "bdc_text": "Sub quorum umbram ex tempestate gravi profugerunt , eos nunc lacerant et ipsis tales turbas movent .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2449", + "psc_text": "exsultant in rebus pessimis (Prov. II, 14) . Sic itaque in tenebris quasi in luce ambulant, quia ita gaudent in nocte peccati, ac si eos lux justitiae circumfundat. Vel certe, quia tenebrae vitam praesentem non inconvenienter exprimunt, in qua alienae conscientiae non videntur; lux vero nostra patria aeterna est, in qua dum vultus aspicimus, corda in nobis nostra vicissim videmus; iniqui autem quia vitam praesentem ita diligunt, atque haec exsilii tempora complectuntur ac si jam in patria regnent; recte dicitur: Sic in tenebris quasi in luce ambulant, quia sic in praesenti caecitate laeti sunt, ac si jam aeternae patriae luce perfruantur. Sequitur: CAPUT LXV [ Vet. XXX ]. VERS. 18.-- Levis est super faciem aquae. 531 79. Iniqui ad omnem tentationis aut erroris ventum leves sunt. --A plurali numero ad singularem redit, quia plerumque unus mala inchoat, et imitando multi subsequuntur. Sed ejus principaliter culpa est qui perversis sequentibus exempla", + "candidate_score": 0.63265, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_61_63", + "bdc_text": "Tu mihi parce oro . Habes alia magis necessaria quę agas . Sed non possum non in sinum tuum effundere quę me angunt .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2350", + "psc_text": "Dat etiam pro silice torrentes aureos, quia pro robusto opere doctrinam multiplicat clarae praedicationis, ut peccator quisque conversus, et ex infirmo fortis existere valeat, et in sua fortitudine usque ad proferenda verba intimae claritatis exsurgat, quatenus in eo et infirmitas actionis, in qua velut solvitur, bene vivendi fortitudine solidetur; et rursus cum sensus ex vita trahitur, ex ipsa fortitudine torrentes aurei defluant, quia in ore bene viventium doctrinae claritas inundat. Sequitur: CAPUT XVIII. VERS. 25. Eritque Omnipotens contra hostes tuos, et argentum coacervabitur tibi. 23. Deus, fugatis hostibus, divini eloquii argento nos ditat. --Quos magis alios hostes patimur quam malignos spiritus, qui in nostris nos cogitationibus obsident, ut civitatem valeant nostrae mentis irrumpere, eamque sub sui jugo dominii captam tenere? Argenti autem nomine sacra eloquia designati testatur Psalmista, qui ait: Eloquia Domini eloquia casta, argentum igne examinatum terrae (Psal. XI, 7) . Et saepe cum eloquiis sacris intendimus, malignorum spirituum", + "candidate_score": 0.630586, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_60_62", + "bdc_text": "Ideo sum verbosior . Tu mihi parce oro . Habes alia magis necessaria quę agas .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_598", + "psc_text": "Sequitur: CAPUT XXXI. VERS. 15.-- Cum principibus, qui possident aurum, et replent domos suas argento. 61. Principes sunt rectores Ecclesiae, aurum sapientia, argentum verbum Dei. --Quos alios principes, nisi sanctae Ecclesiae rectores vocat, quos indesinenter in loco praedicatorum praecedentium divina dispensatio subrogat? De quibus eidem Ecclesiae Psalmista ait: Pro patribus tuis nati sunt tibi filii: constitues eos principes super omnem terram (Psal. XLIV, 17) . Quid vero aurum, nisi sapientiam appellat? de qua per Salomonem dicitur: Thesaurus desiderabilis requiescit in ore sapientis (Prov. XXI, 20) . Aurum nempe sapientiam vidit, quam thesaurum vocavit. Quae et recte auri appellatione signatur; quia sicut auro temporalia, ita sapientia bona aeterna mercantur. Si aurum sapientia non esset, nequaquam Laodiceae Ecclesiae ab angelo diceretur: Suadeo tibi emere a me aurum ignitum (Apoc. III, 18) . Aurum quippe emimus, cum accepturi sapientiam, prius obedientiam praebemus. Ad quem videlicet nos contractum bene quidam sapiens excitat, dicens: Concupisti", + "candidate_score": 0.630529, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_58_60", + "bdc_text": "Sed sum nimius . Vexat me hęc causa plurimum . Ideo sum verbosior .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1238", + "psc_text": "Qui enim usquequo dicit, quia aedificationis verba jam portare non possit ostendit. Sed cum corrigi iniqui despiciunt, bene prolata criminantur. Unde et protinus adjungit: Et spiritus multiplex sermonis oris tui. Cum multiplicitas in sermone reprehenditur, esse procul dubio intelligentiae gravitas in sensu denegatur. Vis quippe summa loquentium, quadrifaria qualitate distinguitur. Nam sunt nonnulli quos sentiendi simul ac dicendi amplitudo dilatat, et sunt nonnulli quos sentiendi simul et dicendi inopia angustat. Sunt nonnulli qui efficaciam dicendi habent, sed acumen sentiendi non habent; et sunt nonnulli qui acumine sentiendi subnixi sunt, sed ex inopia locutionis obmutescunt. Hoc namque in hominibus cernimus, quod in rebus saepe insensibilibus videmus. Nam plerumque et abundans aqua ab intimis ducitur et largis in superficiem meatibus derivatur. Plerumque angusta in intimis latet, et progrediendi rimas difficulter inveniens, foras angustior exsudat. Plerumque minima in absconditis oritur; cumque patenter qua exeat invenit, ex largo foramine tenuis procedit, magnique se meatus", + "candidate_score": 0.628257, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_64_66", + "bdc_text": "Vireto ut scribas adhuc oro . Cuius rei gratia hic nuncius a senatu mittatur , adhuc dum haec scribo ignoro . Dominus Vicetenens ex senatu per apparitorem mihi nunciavit cursorem Tigurum mittendum , ut si quid scribere velim scribam .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_598", + "psc_text": "Sequitur: CAPUT XXXI. VERS. 15.-- Cum principibus, qui possident aurum, et replent domos suas argento. 61. Principes sunt rectores Ecclesiae, aurum sapientia, argentum verbum Dei. --Quos alios principes, nisi sanctae Ecclesiae rectores vocat, quos indesinenter in loco praedicatorum praecedentium divina dispensatio subrogat? De quibus eidem Ecclesiae Psalmista ait: Pro patribus tuis nati sunt tibi filii: constitues eos principes super omnem terram (Psal. XLIV, 17) . Quid vero aurum, nisi sapientiam appellat? de qua per Salomonem dicitur: Thesaurus desiderabilis requiescit in ore sapientis (Prov. XXI, 20) . Aurum nempe sapientiam vidit, quam thesaurum vocavit. Quae et recte auri appellatione signatur; quia sicut auro temporalia, ita sapientia bona aeterna mercantur. Si aurum sapientia non esset, nequaquam Laodiceae Ecclesiae ab angelo diceretur: Suadeo tibi emere a me aurum ignitum (Apoc. III, 18) . Aurum quippe emimus, cum accepturi sapientiam, prius obedientiam praebemus. Ad quem videlicet nos contractum bene quidam sapiens excitat, dicens: Concupisti", + "candidate_score": 0.628109, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_38", + "bdc_text": "Sed malunt deserere ecclesias et tanta offendicula instituere , et pio magistratui tantam infamiam inurere , qui eos exules et mendicos fere suscepit et fovit .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1277", + "psc_text": "Hoc namque, quod per se stare non valet, fulcitur ut stet, quia cum vitam suam hypocrita labefactari in judicio conspicit, hanc fulciendo statuere operum enumeratione contendit. An non laudis suae habitaculum hinc inde fulciunt, qui facta sua, ut praefati sumus, in judicio enumerantes, dicunt: Domine, Domine, nonne in nomine tuo prophetavimus, et in nomine tuo daemonia ejecimus, et in nomine tuo virtutes multas fecimus (Matth. VII, 22) ? Sed domus laudis tot allegationibus fulta minime consurgit, quia protinus judex dicit, Nunquam novi vos, discedite a me qui operamini iniquitatem (Ibid. 23) . Et sciendum est quia hoc quod surgit ab infimis ad superiora se erigit. Domus ergo hypocritae surgere non valet, quia per omne quod juxta praecepta coelestia agere potuit, a terra animum nunquam levavit. Jure igitur tunc nequaquam ad praemium retributionis erigitur, qui per hoc quod nunc exhibet in appetitu temporalis gloriae jacet. [ Vet. XXXIII, Rec. XXVIII. ]", + "candidate_score": 0.627295, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_39", + "bdc_text": "Sub quorum umbram ex tempestate gravi profugerunt , eos nunc lacerant et ipsis tales turbas movent .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1726", + "psc_text": "ab anima umbra illius mortis est in qua anima separatur a Deo. In lucem ergo umbra mortis producitur, cum, intellecta morte spiritus, mors carnis minime timetur. Quod tamen et aliter intelligi potest. Principes etenim non immerito vocantur qui magno consilii judicio suis cogitationibus semper principantur, omnesque stultos motus potestate sapientiae comprimunt. Sed saepe contingit ut in occulto animus de ipsa sua sapientia in elationis fastum sublevetur, et sub eis vitiis corruat, de quibus se victorem fuisse gaudebat. Recte ergo dicitur: Effundit despectionem super principes. Sed quia nonnunquam hi qui in vitiis jacere videntur ad poenitentiae lamenta currunt, seque contra culpas quibus subjacebant erigunt, apte subjungitur: Et eos qui oppressi fuerant, relevans. Nonnulli enim superno illustrati munere, aspiciunt in quanta peccatorum suorum turpitudine jacent, factorum maculas lacrymis lavant, et sub se postmodum carnis suae motus deprimunt, a quibus ante premebantur. 377 27. Magna Dei dispensatione omnia hic habentur incerta. --Quod nimirum", + "candidate_score": 0.623184, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_62_64", + "bdc_text": "Habes alia magis necessaria quę agas . Sed non possum non in sinum tuum effundere quę me angunt . Vireto ut scribas adhuc oro .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1008", + "psc_text": "me. 21. Quam timendum ne ad ferienda nostra vitia ligatam manum teneat. --Saepe namque fiducia longae prosperitatis inflati, in quodam statu elationis erigimur. Cumque nos extolli conditor conspicit, sed amorem suum erga nos per verbera non exercet, quasi ad ferienda nostra vitia manum ligatam tenet. An non affectus sui manum ligaverat cum peccanti populo dicebat: Jam non irascar tibi (Isai. LIV, 9) ; et: Zelus meus recessit a te (Ezech. XVI, 42) ? Solvat ergo manum dicitur, exerceat affectum. Recte autem subjungitur: Et succidat me. Cum enim securos nos ac de virtutum affluentia elatos, repentinus vel flagelli dolor, vel infirmitatis tentatio percutit, protinus a status sui vertice mentis nostrae elatio succisa cadit, ut de semetipsa nihil audeat, sed, infirmitatis suae ictu prostrata, manum levantis quaerat. Hinc est quod sancti viri cum de occulta erga se dispositione suspecti sunt, plus prospera ipsa pertimescunt, tentari appetunt, flagellari concupiscunt, quatenus incautam mentem metus", + "candidate_score": 0.623058, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf006", + "work_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem", + "max_score": 0.704168, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_32_34", + "bdc_text": "satius enim ipsis esse non accedere quam iudicium sibi indigne sumendo manducare . Nolunt tamen ut quisquam cogatur , aut ut ullius conscientię post illam admonitionem factam vis inferatur : sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_588", + "psc_text": "Nisi enim credideritis, non intelligetis; neque alios admittebant, utique docentes praecepta potius et doctrinas hominum. Qui ergo nec ipsos introeuntes, nec aliis aditum praestantes, increpabat, obtrectator habendus est legis, an fautor? Si obtrectator, placere debebant et praeclusores legis: si fautor, jam non et aemulus legis. Sed haec omnia ad infuscandum Creatorem ingerebat ut saevum, erga quem delinquentes, vae habituri essent. Et quis saevum non potius timeret provocare, deficiendo ab eo? Tanto magis ergo demerendum docebat, quem timendum ingerebat. Sic oportebat Christum Creatoris. CAPUT XXVIII. Merito itaque non placebat illi hypocrisis Pharisaeorum, labiis scilicet amantium Deum, non corde: Cavete, inquit (Luc, XII) discipulis, a fermento Pharisaeo rum, quod est hypocrisis, non praedicatio Creatoris. Odit contumaces Patris Filius; non vult suos tales existere in illum: non in alium, in quem hypocrisis fuisset admissa, cujus exemplum a discipulis caveretur. Ita Pharisaeorum prohibet exemplum: in eum prohibebat illud admitti, in quem admittebant Pharisaei. Igitur", + "candidate_score": 0.704168, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_34_36", + "bdc_text": "sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur . Et ut horum consistoriorum quoque maior sit authoritas , volunt ut praefecti , ubicunque fieri potest , illis praesentes intersint et eorum authoritatem tueantur . Vides non nihil esse disciplinae in ecclesiis nostris , ut multi ex illis queruntur .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_588", + "psc_text": "Nisi enim credideritis, non intelligetis; neque alios admittebant, utique docentes praecepta potius et doctrinas hominum. Qui ergo nec ipsos introeuntes, nec aliis aditum praestantes, increpabat, obtrectator habendus est legis, an fautor? Si obtrectator, placere debebant et praeclusores legis: si fautor, jam non et aemulus legis. Sed haec omnia ad infuscandum Creatorem ingerebat ut saevum, erga quem delinquentes, vae habituri essent. Et quis saevum non potius timeret provocare, deficiendo ab eo? Tanto magis ergo demerendum docebat, quem timendum ingerebat. Sic oportebat Christum Creatoris. CAPUT XXVIII. Merito itaque non placebat illi hypocrisis Pharisaeorum, labiis scilicet amantium Deum, non corde: Cavete, inquit (Luc, XII) discipulis, a fermento Pharisaeo rum, quod est hypocrisis, non praedicatio Creatoris. Odit contumaces Patris Filius; non vult suos tales existere in illum: non in alium, in quem hypocrisis fuisset admissa, cujus exemplum a discipulis caveretur. Ita Pharisaeorum prohibet exemplum: in eum prohibebat illud admitti, in quem admittebant Pharisaei. Igitur", + "candidate_score": 0.693705, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_34", + "bdc_text": "sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_588", + "psc_text": "Nisi enim credideritis, non intelligetis; neque alios admittebant, utique docentes praecepta potius et doctrinas hominum. Qui ergo nec ipsos introeuntes, nec aliis aditum praestantes, increpabat, obtrectator habendus est legis, an fautor? Si obtrectator, placere debebant et praeclusores legis: si fautor, jam non et aemulus legis. Sed haec omnia ad infuscandum Creatorem ingerebat ut saevum, erga quem delinquentes, vae habituri essent. Et quis saevum non potius timeret provocare, deficiendo ab eo? Tanto magis ergo demerendum docebat, quem timendum ingerebat. Sic oportebat Christum Creatoris. CAPUT XXVIII. Merito itaque non placebat illi hypocrisis Pharisaeorum, labiis scilicet amantium Deum, non corde: Cavete, inquit (Luc, XII) discipulis, a fermento Pharisaeo rum, quod est hypocrisis, non praedicatio Creatoris. Odit contumaces Patris Filius; non vult suos tales existere in illum: non in alium, in quem hypocrisis fuisset admissa, cujus exemplum a discipulis caveretur. Ita Pharisaeorum prohibet exemplum: in eum prohibebat illud admitti, in quem admittebant Pharisaei. Igitur", + "candidate_score": 0.679123, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_33_35", + "bdc_text": "Nolunt tamen ut quisquam cogatur , aut ut ullius conscientię post illam admonitionem factam vis inferatur : sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur . Et ut horum consistoriorum quoque maior sit authoritas , volunt ut praefecti , ubicunque fieri potest , illis praesentes intersint et eorum authoritatem tueantur .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_588", + "psc_text": "Nisi enim credideritis, non intelligetis; neque alios admittebant, utique docentes praecepta potius et doctrinas hominum. Qui ergo nec ipsos introeuntes, nec aliis aditum praestantes, increpabat, obtrectator habendus est legis, an fautor? Si obtrectator, placere debebant et praeclusores legis: si fautor, jam non et aemulus legis. Sed haec omnia ad infuscandum Creatorem ingerebat ut saevum, erga quem delinquentes, vae habituri essent. Et quis saevum non potius timeret provocare, deficiendo ab eo? Tanto magis ergo demerendum docebat, quem timendum ingerebat. Sic oportebat Christum Creatoris. CAPUT XXVIII. Merito itaque non placebat illi hypocrisis Pharisaeorum, labiis scilicet amantium Deum, non corde: Cavete, inquit (Luc, XII) discipulis, a fermento Pharisaeo rum, quod est hypocrisis, non praedicatio Creatoris. Odit contumaces Patris Filius; non vult suos tales existere in illum: non in alium, in quem hypocrisis fuisset admissa, cujus exemplum a discipulis caveretur. Ita Pharisaeorum prohibet exemplum: in eum prohibebat illud admitti, in quem admittebant Pharisaei. Igitur", + "candidate_score": 0.678775, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_42_44", + "bdc_text": "Possem tibi multa recensere quę egerunt sub hac concessione mirabilia , ut mirum sit principes non auferre ipsis omnem prius concessam potestatem . Sollicitat nos quoque schisma illud sacramentarium , quod aliquando hanc misere vexavit et exercuit ecclesiam . Quid enim eo tempore fuisset factum , si excommunicandi mera potestas in manibus fuisset ministrorum ?", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_874", + "psc_text": "Eph. III-VI) Datam inquit sibi Apostolus gratiam novissimo omnium, illuminandi omnes; quae dispensatio sacramenti occulti ab aevis in Deo, qui omnia condidit. Rapuit haereticus in praepositionem, et ita legi fecit: Occulti ab aevis Deo, qui omnia condidit. Sed emicat falsum. Infert enim Apostolus: Ut nota fiat principatibus et potestatibus, in supercoelestibus, per Ecclesiam, multifaria sapientia Dei. Cujus dicit principatibus et potestatibus? Si Creatoris, quale est ut principatibus et potestatibus ejus ostendi voluerit Deus ille sapientiam suam, ipsi autem non? quando nec potestates sine suo principe potuissent quid cognoscere. Aut si ideo Deum non nominavit hic, quasi in illis et princeps ipse reputetur, ergo et occultatum sacramentum principatibus et potestatibus ejus qui omnia condidit, pronuntiasset: proinde in illis deputans ipsum. Quod si illis dicit occultatum, illi debebat dixisse manifestum; ergo non Deo erat occultatum, sed in Deo omnium conditore; occultum autem principatibus et potestatibus ejus (Is., XL, 13): Quis enim cognovit", + "candidate_score": 0.64512, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_45_47", + "bdc_text": "Omnes sane recte sentientes fuissent excommunicati et stabilitus fuisset Lutheranus error . Et si tale quid deinceps quoque ( quod dominus avertat ) evenerit , vides quantum periclitatura sit veritas . Nisi enim senatus sua eam authoritate hic retinuisset , iam de ea actum erat .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_398", + "psc_text": "de tribu, de populo, de domo, de censu denique Augusti, quem testem fidelissimum dominicae nativitatis romana archiva custodiunt? Meminerant certe, nisi circumcisum scirent, non admittendum in sancta sanctorum. Sed etsi passim synagoga adiretur, non tamen ad docendum, nisi ab optime cognito et explorato et probato, jam pridem in hoc ipsum, vel aliunde commendato cum hoc munere. Stupebant autem omnes ad doctrinam ejus; plane: quoniam, inquit, in potestate erat sermo ejus (Luc., IV, 32) : non quoniam adversus Legem et Prophetas docebat. Utique enim eloquium divinum et vim et gratiam praestabat, magis exstruens quam destruens substantiam Legis et Prophetarum. Alioquin non stuperent, sed horrerent; nec mirarentur, sed statim aversarentur destructorem Legis et Prophetarum; et utique in primis alterius Dei praedicatorem: quia nec potuisset adversus Legem et Prophetas docere. et hoc nomine adversus Creatorem, non praemissa diversae atque aemulae divinitatis professione. Cum ergo nihil tale Scriptura significet, nisi solam vim et potestatem", + "candidate_score": 0.643645, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_66_68", + "bdc_text": "Dominus Vicetenens ex senatu per apparitorem mihi nunciavit cursorem Tigurum mittendum , ut si quid scribere velim scribam . Haec ergo effudi potius quam scripsi . Commendo tibi me et ecclesias nostras semper .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_488", + "psc_text": "tuam inducito; et nudum si videris, tegito. Item per Ezechielem (Ezech., XVIII, 7), de viro justo: Panem suum dabit esurienti, et nudum conteget. Satis ergo jam tunc me docuit ea facere aliis, quae mihi velim fieri. Proinde denuntians: Non occides, non adulterabis, non furaberis, non falsum testimonium dices; docuit ne faciam aliis quae fieri mihi nolim: et ideo ipsius erit praeceptum in Evangelio, qui illud retro et praestruxit et distinxit, et ad arbitrium disciplinae suae disposuit: et merito jam compendio substrinxit, quoniam et alias recisum sermonem facturus in terris (Is., X, 23) Dominus, id est Christus, praedicabatur. CAPUT XVII. Hic nunc de foenore cum interponit (Luc. VI): Et si foeneraveritis a quibus speratis vos recepturos, quae gratia est vobis? percurre sequentia Ezechielis, de eodem viro justo: Pecuniam, inquit (Ezech. XVIII, 8), suam foenori non dedit, et quod abundaverit, non sumet; foenoris scilicet redundantiam, quod est usura. Prius igitur fuit, ut", + "candidate_score": 0.641375, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_45_47", + "bdc_text": "Omnes sane recte sentientes fuissent excommunicati et stabilitus fuisset Lutheranus error . Et si tale quid deinceps quoque ( quod dominus avertat ) evenerit , vides quantum periclitatura sit veritas . Nisi enim senatus sua eam authoritate hic retinuisset , iam de ea actum erat .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_731", + "psc_text": "21) edicuntur, adeo vera, ut Apostolo consonent profitenti (I Cor. IX, 20): Factum se Judaeis judaeum, ut Judaeos lucrifaceret, et sub Lege agentem, propter eos qui sub Lege agerent: sic et propter superinductitios illos, et omnibus novissime omnia factum, ut omnes lucraretur. Si haec quoque intelligi ex hoc postulant, id quoque nemo dubitavit, ejus Dei et Christi praedicatorem Paulum, cujus legem, quamvis excludens, interim tamen pro temporibus admiserat, statim amoliendam si novum Deum protulisset. Bene igitur quod et dexteras Paulo dederunt Petrus et Jacobus et Joannes; et de officii distributione pepigerunt, ut Paulus in nationes, illi in circumcisionem; tantum ut meminissent egenorum, et hoc secundum legem Creatoris, pauperes et egenos foventis, sicut in Evangelii vestri retractatu probatum est. Adeo constat de Lege sola fuisse quaestionem, dum ostenditur quid ex Lege custodiri convenerit. Sed reprehendit Petrum, non recto pede incedentem ad Evangelii veritatem. Plane reprehendit; non ob aliud tamen, quam ob", + "candidate_score": 0.637335, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_38", + "bdc_text": "Sed malunt deserere ecclesias et tanta offendicula instituere , et pio magistratui tantam infamiam inurere , qui eos exules et mendicos fere suscepit et fovit .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_458", + "psc_text": "in finem oblivioni habebitur mendicus: tolerantia pauperum non peribit in finem. Item (Ps. CXII, 5): Quis sicut Deus noster, qui habitat in excelsis, et humilia prospectat in coelo et in terra? Qui suscitat mendicum de terra, et de stercore exaltat pauperem, uti sedere eum faciat cum principibus populi; utique in regno suo. Sic et retro in Basiliis, Anna mater Samuelis, spiritu gloriam Deo reddens: Qui, inquit (I Reg., II, 8), excitat pauperem de terra, et mendicum, uti sedere eum faciat cum dynastis populi; utique in regno suo: et in thronis gloriae; utique regalibus. Per Esaiam vero (Is., III, 13), quomodo invehitur in vexatores egenorum? Vos autem ad quid incenditis vineam meam, et rapina mendici in domibus vestris? Cur vos laeditis populum meum, et faciem mendicorum confunditis? et rursus (Is., X, 1): Vae qui scribunt nequitiam; scribentes enim scribunt nequam, vitantes judicia mendicorum, et diripientes judicata pauperum populi mei. Quae judicia", + "candidate_score": 0.622575, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Epistolae", + "max_score": 0.703428, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_52_54", + "bdc_text": "Conscientiam praetexunt , et verbum domini , institutionem Christi , exemplum apostolicum . Non posse se bona conscientia coenam exhibere his de quorum fide ipsis non constet . Sceleratos non a ma [gistratu] modo puniri , sed et ab ecclesia quoque et illi[us ministris ] coerceri debere , non proiiciendum sanctum canibus [ et alia ] quę sunt eiusmodi .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1447", + "psc_text": "Spiritum sanctum fixit auctoritas. CAP. IV. Instructioni autem parvulorum nostrorum, qui post lactis alimoniam cibo desiderant solidiore satiari, ministerii nostri praesidium non negamus: et sicut simpliciores non spernimus, ita a rebellibus haereticis abstinemus: memores praecepti Domini, dicentis: Nolite dare sanctum canibus, neque miseritis margaritas vestras ante porcos (Matth. VII, 6) . Nimis quippe indignum nimisque injustum est eos ad libertatem disceptationis admitti, quos significat Spiritus sanctus per prophetam, 1342 dicens: Filii alieni mentiti sunt mihi (Ps. XVII, 46) . Qui etiamsi Evangelio non resisterent, de illis tamen se esse monstrarent, de quibus scriptum est: Deum se profitentur scire, factis autem negant (Tit. I, 16) : clamante adhuc justi Abel sanguine adversum impium Cain, qui increpatus a Domino (Genes. IV, 10), non quievit ad poenitudinem, sed exarsit ad caedem. Cujus vindictam sic Domini judicio volumus reservari, ut improbus praedo et parricida crudelis in seipsum recidat, et nostra non teneat. Neque sanctae", + "candidate_score": 0.703428, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_53_55", + "bdc_text": "Non posse se bona conscientia coenam exhibere his de quorum fide ipsis non constet . Sceleratos non a ma [gistratu] modo puniri , sed et ab ecclesia quoque et illi[us ministris ] coerceri debere , non proiiciendum sanctum canibus [ et alia ] quę sunt eiusmodi . Non audires quemquam horum de [ecclesia ] sua bene loquentem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1447", + "psc_text": "Spiritum sanctum fixit auctoritas. CAP. IV. Instructioni autem parvulorum nostrorum, qui post lactis alimoniam cibo desiderant solidiore satiari, ministerii nostri praesidium non negamus: et sicut simpliciores non spernimus, ita a rebellibus haereticis abstinemus: memores praecepti Domini, dicentis: Nolite dare sanctum canibus, neque miseritis margaritas vestras ante porcos (Matth. VII, 6) . Nimis quippe indignum nimisque injustum est eos ad libertatem disceptationis admitti, quos significat Spiritus sanctus per prophetam, 1342 dicens: Filii alieni mentiti sunt mihi (Ps. XVII, 46) . Qui etiamsi Evangelio non resisterent, de illis tamen se esse monstrarent, de quibus scriptum est: Deum se profitentur scire, factis autem negant (Tit. I, 16) : clamante adhuc justi Abel sanguine adversum impium Cain, qui increpatus a Domino (Genes. IV, 10), non quievit ad poenitudinem, sed exarsit ad caedem. Cujus vindictam sic Domini judicio volumus reservari, ut improbus praedo et parricida crudelis in seipsum recidat, et nostra non teneat. Neque sanctae", + "candidate_score": 0.685574, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_23_25", + "bdc_text": "Ut autem concessiones quoque principum intelligas , et quam non nullam habeamus disciplinam , imo maiorem et severiorem quam ego in ullis Tigurinis ecclesiis viderim , scribam quid habeamus et quid ipsis quoque concessum sit . Habemus in singulis parochiis , non urbicis modo sed et paganis , ut sic dicam , consistoria quę nobis senatus sunt ecclesiastici . Sunt in illis constituti minister cum quatuor aliis , in quibusdam sex aut octo , presbyteris , prout ecclesię fuerint numerosae .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_113", + "psc_text": "provinciae suae ordinatio permittitur sacerdotum, ita fratrem et coepiscopum nostrum Anastasium de ordinando antistite volumus consulatis. Cui metropolitani episcopi consecrationem statuimus reservari, ut eo inquisitore atque custode, cum certus licentiae modus imponitur, 619 ecclesiasticae disciplinae in omnibus ordo servetur. Ipsum vero secundum definita canonum hoc vestra dilectio nostris epistolis admonitum esse cognoscat, ut de statu Ecclesiarum vestrarum certiores subinde sua relatione nos faciat; sciturus sibi a nobis imputandum, si quid de his quae statuimus a quoquam fuerit temeratum. CAP. VI. Si quae vero causae graviores vel appellationes emerserint, eas sub ipsius relatione ad nos mitti debere decrevimus, ut nostra secundum ecclesiasticum morem sententia finiantur. Haec vero quae per filium meum Nicolaum presbyterum scripta direximus recurrentibus litteris, ut vos eadem sciamus accepisse, rescribite. Data pridie idus Januarias Theodosio XVIII et Albino consulibus. EPISTOLA VI AD ANASTASIUM THESSALONICENSEM EPISCOPUM. SYNOPSIS. I. Ut bonus pastor ad sollicitudinem coepiscoporum litteris compelli amat. --II. Vices", + "candidate_score": 0.676365, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_11_13", + "bdc_text": "His transactis senatus voluit ut nos in locum proscriptorum alios eligeremus . Sed quoniam non omnes Sabaudici ministri ita nobis noti sunt atque Germani , decretum est heri legationem illuc mittendam , et convocandos reliquarum classium seu capitulorum Sabaudicorum decanos et iuratos , hoc est , visitatores omnes , ut una cum illis ex singulis classibus deligantur idonei qui his ecclesiis praeficiantur . Mittuntur duo senatores , d. Musculus item et Benedictus Aretius atque ego , quibus iniungitur ut simul statum scholę inspiciamus et quomodo illa retineri et instrui de novo possit consyderemus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_651", + "psc_text": "editores Romani notarunt: Hunc canonem simul cum epistola interpres illius temporis Graece reddidit satis deprava um, et mancum, sicut et caeteras etiam ejusdem B. Leonis epistolas, quae in hoc Chalcedonensi concilio sunt insertae. Jam vero Graecam interpretationem cum Latina ejusdem versione primum exhibeamus; dein subjiciemus antiquam editionem Latinam, quae ex mss. collectionis Chalcedonensis prodiit, licet haec pro originali Leonis epistola haberi non possit. EPISTOLA XLIII. AD THEODOSIUM AUGUSTUM. 902 Epistola Leonis ad Theodosium divae memoriae, per quam rogavit specialem synodum in partibus Italiae fieri, et nullo alio in loco; propterea quod sit contraria canonibus secunda synodus Ephesina. Gloriosissimo et serenissimo THEODOSIO imperatori LEO episcopus. Antea et ab initio in iis quae factae sunt synodis tantam nos accepimus fiduciam a sanctissimo Petro et principe apostolorum, ut potestatem habeamus et veritatis vindicandae pro nostra pace, et nemini ipsam liceat, cum munita adeo sit, concutere, dum sine mora laesio removetur. Quoniam igitur concilium", + "candidate_score": 0.674563, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_23_25", + "bdc_text": "Ut autem concessiones quoque principum intelligas , et quam non nullam habeamus disciplinam , imo maiorem et severiorem quam ego in ullis Tigurinis ecclesiis viderim , scribam quid habeamus et quid ipsis quoque concessum sit . Habemus in singulis parochiis , non urbicis modo sed et paganis , ut sic dicam , consistoria quę nobis senatus sunt ecclesiastici . Sunt in illis constituti minister cum quatuor aliis , in quibusdam sex aut octo , presbyteris , prout ecclesię fuerint numerosae .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_975", + "psc_text": "sancta Dei Ecclesia ad ordinandum metropolitanos provinciarum tam Asianae quam Ponticaevel Thraciae; et nunc synodali decreto firmavimus,non tantum sedi aliquid Constantinoplitanae praestantes, quantum metropolitanis urbibus quietem congruam providentes, eo quod frequenter episcopis vitam finientibus multae turbaenascuntur, absque rectore clericis ac populis remanentibus, qui per easdem sunt civitates, et ecclesiasticum confundentibus ordinem: quod nec vestram latuit sanctitatem, maxime propter Ephesios,unde quidam vobis saepius importuni fuerunt. Confirmavimus autem et centum quinquaginta sanctorum Patrum, qui in Constantinopoli congregati sunt, regulam sub piae memoriae majore Theodosio, quae praecepit, post vestram sanctissimam et apostolicam sedem, honorem habere Constantinopolitanam (quae 1098 secunda est ordinata), confidentes quia lucente apud vos apostolico radio, et usque ad Constantinopolitanorum Ecclesiam, consuete gubernando parentes, hunc saepius expandetis, eo quod absque invidia consueveritis vestrorum bonorum participatione ditare domesticos. Quae igitur definivimus ad interemptionem quidem totius confusionis, confirmationem vero ecclesiasticae ordinationis, haec sicut propria et amica, et ad decorem convenientissima, dignare complecti, sanctissime", + "candidate_score": 0.673371, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_33_35", + "bdc_text": "Nolunt tamen ut quisquam cogatur , aut ut ullius conscientię post illam admonitionem factam vis inferatur : sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur . Et ut horum consistoriorum quoque maior sit authoritas , volunt ut praefecti , ubicunque fieri potest , illis praesentes intersint et eorum authoritatem tueantur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_63", + "psc_text": "semper errare, et numquam in fundamento apostolico permanere. Quoniam qui nullo discussi examine, nullo sunt praejudicio suae professionis obstricti, hunc maxime expetunt fructum, ut sub velamento communionis plures domos adeant, et per falsi nominis scientiam multorum corda corrumpant. Quod utique efficere non possent, si Ecclesiarum praesules necessariam diligentiam in talium receptione servassent, ne cuiquam eorum evagari in diversa licuisset. CAP. II. Ne ergo hoc ulterius audeatur, neve per quorumdam negligentiam introducta pernicies ad eversionem multarum tendat animarum; hac nostri auctoritate praecepti, industriae tuae fraternitatis indicimus, ut congregata apud vos synodo provincialium sacerdotum, omnes sive presbyteri, sive diaconi, sive cujusque ordinis clerici, qui de Pelagianorum Coelestianorumque consortio in communionem catholicam ea imprudentia sunt recepti, ut non prius ad damnationem sui coarctarentur erroris, nunc saltem, posteaquam hypocrisis eorum ex quadam parte detegitur, ad veram correctionem, 591 quae et ipsis prodesse, et nullis possit nocere, cogantur. Damnent apertis professionibus suis superbi erroris auctores,", + "candidate_score": 0.673189, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_57_59", + "bdc_text": "Ecclesias si haberent Corinthiacas , non incestuosum modo , sed omnes alios quoque excommunicasse [ n]t , et eam sic repurgassent , ut ego considerans vitia eius ecclesiae videre non possim an aliquem in ecclesia vel unum saltem retinuissent . Sed sum nimius . Vexat me hęc causa plurimum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1216", + "psc_text": "Flaviano vitam praesentis saeculi moliretur auferre, se verae vitae luce privavit. Dum vos ab Ecclesiis vestris conaretur expellere, se a Christianorum collegio segregavit. Dum trahit plurimos, et impellit ad erroris assensum, multiplici animam suam vulnere sauciavit: solus ultra omnes, et per omnes, ac pro omnibus reus, qui causa reatus omnibus fuit. Sed licet his tua fraternitas solido cibo firmata indigere minime videatur, tamen, ut quod nostri loci est impleamus circa vocem dicentis Apostoli: Praeter ea quae extrinsecus sunt, instantia mea quotidiana, 1225 sollicitudo omnium Ecclesiarum. Quis infirmatur, et ego non infirmor? Quis scandalizatur, et ego non uror (II Cor. XI, 28, 29) ? Hoc praecipue praesenti occasione credimus admonendum, frater charissime, ut quotiescumque divina gratia administrante, illos qui foris sunt fonte doctrinae aut submergimus aut purgamus, in nullo ab illis quas Spiritus sancti Divinitas in Chalcedonensi concilio protulit, fidei regulis recedentes, inter utrumque hostem novellae perfidiae sermonem nostrum cum omni", + "candidate_score": 0.672713, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_23_25", + "bdc_text": "Ut autem concessiones quoque principum intelligas , et quam non nullam habeamus disciplinam , imo maiorem et severiorem quam ego in ullis Tigurinis ecclesiis viderim , scribam quid habeamus et quid ipsis quoque concessum sit . Habemus in singulis parochiis , non urbicis modo sed et paganis , ut sic dicam , consistoria quę nobis senatus sunt ecclesiastici . Sunt in illis constituti minister cum quatuor aliis , in quibusdam sex aut octo , presbyteris , prout ecclesię fuerint numerosae .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1162", + "psc_text": "te misisse significas, necdum ad me noveris pervenisse. Unde, si expeditioris occasio se praebuerit perlatoris, libenter habeo, ut si qua est, quae utilis videatur, quam primum ad me mittatur instructio. De Aegyptiis monachis quam quieti, aut cujus sint fidei, scire desidero, et de Alexandrinae Ecclesiae pace quid ad vos veris nuntiis perferatur; ad cujus episcopum vel ordinatores 1193 ipsius, seu clericos, qualia scripta direxerim, missis exemplaribus scire te volui. Ad clementissimum quoque principem, et ad religiosissimam Augustam quis nunc meus sermo sit missus, directa exemplaria perdocebunt. CAP. IV. Utrum autem epistola mea, quam de incarnationis Dominicae fide incolumi adhuc sanctae memoriae Flaviano, ad dilectionem tuam per Basilium diaconum miseram, fraternitati tuae tradita sit, scire desidero: quoniam suspectum habeo quod de ejus textu nullum umquam indicium reddidisti. 1194 Gestorum synodalium, quae omnibus diebus concilii in Chalcedonensi civitate confecta sunt, parum clara propter linguae diversitatem apud nos habetur in structio. Et ideo", + "candidate_score": 0.669902, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_12", + "bdc_text": "Sed quoniam non omnes Sabaudici ministri ita nobis noti sunt atque Germani , decretum est heri legationem illuc mittendam , et convocandos reliquarum classium seu capitulorum Sabaudicorum decanos et iuratos , hoc est , visitatores omnes , ut una cum illis ex singulis classibus deligantur idonei qui his ecclesiis praeficiantur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_123", + "psc_text": "ex nostra delegatione coeperint, secundum ea quae scripsimus, obedire. Cognovimus sane, quod non potuimus silentio praeterire, a quibusdam fratribus solos episcopos tantum diebus Dominicis ordinari; presbyteros vero et diaconos, circa quos par consecratio fieri debet, passim quolibet die dignitatem officii sacerdotalis accipere; quod contra canones et traditionem Patrum 623 usurpatio corrigenda committit, cum mos quibus est traditus circa omnes sacros ordines debeat omnimodis custodiri; ita ut per longa temporum curricula, qui sacerdos vel levita ordinandus est, per omnes clericalis officii ordines provehatur: ut diuturno discat tempore, cujus et doctor ipse futurus est. Data pridie idus Januarias, Theodosio XVIII et Albino coss. EPISTOLA VII. AD EPISCOPOS PER ITALIAM. SYNOPSIS. Plurimos Manichaeorum vigilantia sua in urbe Roma detectos esse, et pari ab eis sollicitudine investigandos admonet. LEO universis episcopis per Italiae provincias constitutis in Domino salutem. CAP. I. In consortium vos nostrae sollicitudinis advocamus, ut vigilantia pastorali, ne quid diabolicae licere possit", + "candidate_score": 0.669782, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_23_25", + "bdc_text": "Ut autem concessiones quoque principum intelligas , et quam non nullam habeamus disciplinam , imo maiorem et severiorem quam ego in ullis Tigurinis ecclesiis viderim , scribam quid habeamus et quid ipsis quoque concessum sit . Habemus in singulis parochiis , non urbicis modo sed et paganis , ut sic dicam , consistoria quę nobis senatus sunt ecclesiastici . Sunt in illis constituti minister cum quatuor aliis , in quibusdam sex aut octo , presbyteris , prout ecclesię fuerint numerosae .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_235", + "psc_text": "fratribus SENECIONI, CAROSO, THEODULO, LUCAE, ANTIOCHO et VIGILANTIO metropolitanis per Illyrici provincias constitutis, LEO. CAP. I. Grato animo epistolas nostras a vestra dilectione susceptas, recurrentis paginae sermo testatus est, quas nos pro 678 Ecclesiarum statu et pace solliciti, ne quid novella praesumptio erroris afferret, noscimur direxisse: volentes a sacerdotibus Domini custodiri quae sedis apostolicae auctoritas crebro constituit; scilicet ut per Illyricum Ecclesiae constitutae ad curam fratris et coepiscopi nostri Anastasii Thessalonicensis urbis antistitis pertinerent. Ut si quae majores inter episcopos causae sunt quae in provinciis suis nequeant terminari, ad ejus notitiam referantur, et eodem arbitrio sub divini timore judicii componantur. Servetur hic ordo sacerdotali concordiae profuturus, ut Ecclesiae Domini concordi, quemadmodum cupimus, consilio construantur, et nullum, insidiante diabolo, aditum possit praebere dissensio, per quam valeat dissipare quae nos magno studio habita cupimus moderatione connectere. CAP. II. Invitati fratres in causis maximis, et quae intra provincias suas finiri nequeant terminandis, si", + "candidate_score": 0.667898, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_24_26", + "bdc_text": "Habemus in singulis parochiis , non urbicis modo sed et paganis , ut sic dicam , consistoria quę nobis senatus sunt ecclesiastici . Sunt in illis constituti minister cum quatuor aliis , in quibusdam sex aut octo , presbyteris , prout ecclesię fuerint numerosae . Omnes illi iuramento obstringuntur ad invigilandum offendiculis ecclesiae et ad cohercendum illa .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_235", + "psc_text": "fratribus SENECIONI, CAROSO, THEODULO, LUCAE, ANTIOCHO et VIGILANTIO metropolitanis per Illyrici provincias constitutis, LEO. CAP. I. Grato animo epistolas nostras a vestra dilectione susceptas, recurrentis paginae sermo testatus est, quas nos pro 678 Ecclesiarum statu et pace solliciti, ne quid novella praesumptio erroris afferret, noscimur direxisse: volentes a sacerdotibus Domini custodiri quae sedis apostolicae auctoritas crebro constituit; scilicet ut per Illyricum Ecclesiae constitutae ad curam fratris et coepiscopi nostri Anastasii Thessalonicensis urbis antistitis pertinerent. Ut si quae majores inter episcopos causae sunt quae in provinciis suis nequeant terminari, ad ejus notitiam referantur, et eodem arbitrio sub divini timore judicii componantur. Servetur hic ordo sacerdotali concordiae profuturus, ut Ecclesiae Domini concordi, quemadmodum cupimus, consilio construantur, et nullum, insidiante diabolo, aditum possit praebere dissensio, per quam valeat dissipare quae nos magno studio habita cupimus moderatione connectere. CAP. II. Invitati fratres in causis maximis, et quae intra provincias suas finiri nequeant terminandis, si", + "candidate_score": 0.662708, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_24_26", + "bdc_text": "Habemus in singulis parochiis , non urbicis modo sed et paganis , ut sic dicam , consistoria quę nobis senatus sunt ecclesiastici . Sunt in illis constituti minister cum quatuor aliis , in quibusdam sex aut octo , presbyteris , prout ecclesię fuerint numerosae . Omnes illi iuramento obstringuntur ad invigilandum offendiculis ecclesiae et ad cohercendum illa .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_975", + "psc_text": "sancta Dei Ecclesia ad ordinandum metropolitanos provinciarum tam Asianae quam Ponticaevel Thraciae; et nunc synodali decreto firmavimus,non tantum sedi aliquid Constantinoplitanae praestantes, quantum metropolitanis urbibus quietem congruam providentes, eo quod frequenter episcopis vitam finientibus multae turbaenascuntur, absque rectore clericis ac populis remanentibus, qui per easdem sunt civitates, et ecclesiasticum confundentibus ordinem: quod nec vestram latuit sanctitatem, maxime propter Ephesios,unde quidam vobis saepius importuni fuerunt. Confirmavimus autem et centum quinquaginta sanctorum Patrum, qui in Constantinopoli congregati sunt, regulam sub piae memoriae majore Theodosio, quae praecepit, post vestram sanctissimam et apostolicam sedem, honorem habere Constantinopolitanam (quae 1098 secunda est ordinata), confidentes quia lucente apud vos apostolico radio, et usque ad Constantinopolitanorum Ecclesiam, consuete gubernando parentes, hunc saepius expandetis, eo quod absque invidia consueveritis vestrorum bonorum participatione ditare domesticos. Quae igitur definivimus ad interemptionem quidem totius confusionis, confirmationem vero ecclesiasticae ordinationis, haec sicut propria et amica, et ad decorem convenientissima, dignare complecti, sanctissime", + "candidate_score": 0.661649, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_12", + "bdc_text": "Sed quoniam non omnes Sabaudici ministri ita nobis noti sunt atque Germani , decretum est heri legationem illuc mittendam , et convocandos reliquarum classium seu capitulorum Sabaudicorum decanos et iuratos , hoc est , visitatores omnes , ut una cum illis ex singulis classibus deligantur idonei qui his ecclesiis praeficiantur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_828", + "psc_text": "Secreta etiam mandata legatis commissa indicat. Dilectissimo fratri RAVENNIO, LEO papa. Diu filios nostros Petronium presbyterum et Regulum diaconum in Urbe tenuimus: quoniam et de nostra hoc gratia merebantur, et fidei quae nunc quorumdam errore incessitur, ratio postulabat. Voluimus enim eos nostro interesse tractatui, et universa cognoscere quae per te cupimus ad omnium fratrum et consacerdotum nostrorum notitiam pervenire, charissime; hoc dilectioni tuae specialiter delegantes, ut sollicitudine vigilantiae tuae epistola 1001 nostra, quam ad Orientem pro fidei defensione direximus,) vel sanctae memoriae Cyrilli, quae nostris sensibus tota concordat, universis fratribus innotescat: ut certiores effecti contra eos qui incarnationem Domini pravis persuasionibus aestimant temerandam, spirituali se virtute praemuniant. Habes probabilem facultatem, qua cunctis Ecclesiis et Deo nostro episcopatus tui possis commendare primordia, si haec ita, ut credimus atque mandavimus, impleveris, frater charissime. Quae autem committenda litteris non fuerunt, cum praedictorum filiorum nostrorum insinuatione didiceris, Domini fretus auxilio efficaciter, 1002 ut diximus,", + "candidate_score": 0.660698, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_57", + "bdc_text": "Ecclesias si haberent Corinthiacas , non incestuosum modo , sed omnes alios quoque excommunicasse [ n]t , et eam sic repurgassent , ut ego considerans vitia eius ecclesiae videre non possim an aliquem in ecclesia vel unum saltem retinuissent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1216", + "psc_text": "Flaviano vitam praesentis saeculi moliretur auferre, se verae vitae luce privavit. Dum vos ab Ecclesiis vestris conaretur expellere, se a Christianorum collegio segregavit. Dum trahit plurimos, et impellit ad erroris assensum, multiplici animam suam vulnere sauciavit: solus ultra omnes, et per omnes, ac pro omnibus reus, qui causa reatus omnibus fuit. Sed licet his tua fraternitas solido cibo firmata indigere minime videatur, tamen, ut quod nostri loci est impleamus circa vocem dicentis Apostoli: Praeter ea quae extrinsecus sunt, instantia mea quotidiana, 1225 sollicitudo omnium Ecclesiarum. Quis infirmatur, et ego non infirmor? Quis scandalizatur, et ego non uror (II Cor. XI, 28, 29) ? Hoc praecipue praesenti occasione credimus admonendum, frater charissime, ut quotiescumque divina gratia administrante, illos qui foris sunt fonte doctrinae aut submergimus aut purgamus, in nullo ab illis quas Spiritus sancti Divinitas in Chalcedonensi concilio protulit, fidei regulis recedentes, inter utrumque hostem novellae perfidiae sermonem nostrum cum omni", + "candidate_score": 0.657285, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_56_58", + "bdc_text": "Omnes sunt illis canes . Ecclesias si haberent Corinthiacas , non incestuosum modo , sed omnes alios quoque excommunicasse [ n]t , et eam sic repurgassent , ut ego considerans vitia eius ecclesiae videre non possim an aliquem in ecclesia vel unum saltem retinuissent . Sed sum nimius .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1216", + "psc_text": "Flaviano vitam praesentis saeculi moliretur auferre, se verae vitae luce privavit. Dum vos ab Ecclesiis vestris conaretur expellere, se a Christianorum collegio segregavit. Dum trahit plurimos, et impellit ad erroris assensum, multiplici animam suam vulnere sauciavit: solus ultra omnes, et per omnes, ac pro omnibus reus, qui causa reatus omnibus fuit. Sed licet his tua fraternitas solido cibo firmata indigere minime videatur, tamen, ut quod nostri loci est impleamus circa vocem dicentis Apostoli: Praeter ea quae extrinsecus sunt, instantia mea quotidiana, 1225 sollicitudo omnium Ecclesiarum. Quis infirmatur, et ego non infirmor? Quis scandalizatur, et ego non uror (II Cor. XI, 28, 29) ? Hoc praecipue praesenti occasione credimus admonendum, frater charissime, ut quotiescumque divina gratia administrante, illos qui foris sunt fonte doctrinae aut submergimus aut purgamus, in nullo ab illis quas Spiritus sancti Divinitas in Chalcedonensi concilio protulit, fidei regulis recedentes, inter utrumque hostem novellae perfidiae sermonem nostrum cum omni", + "candidate_score": 0.650793, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_16_18", + "bdc_text": "et spes adhuc superest , si illi consensus persuaderi possit , ut illius authoritate reliqui omnes quoque reduci possint . Sed quid futurum sit nescio . D. Nicolaus a Diesbach , consulis nunc vices gerens , ex animo te precatur ut per hunc nuncium qui has tibi adfert Vireto ipse quoque scribere velis , et illum ad concordiam et consensum una nobiscum hortari .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_930", + "psc_text": "constat agitatum; quodque vestra clementia amore veritatis catholicis adfutura, aliud statuendo cassavit, gloriosissime imperator. CAP. II. Unde per ipsum Dominum nostrum Jesum Christum, qui regni vestri est auctor et rector, obtestor et obsecro clementiam vestram ut in praesenti synodo fidem quam beati Patres nostri ab apostolis sibi traditam praedicarunt, non patiamini quasi dubiam retractari; et quae olim majorum sunt auctoritate damnata, redivivis non permittatis conatibus excitari; illudque potius jubeatis ut antiquae Nicaenae synodi constituta, remota haereticorum interpretatione, permaneant. Nec me quoque, ut voluit vestra clementia, ab illo credatis abesse concilio, cum in his fratribus quos direxi, id est Paschasino et Lucentio episcopis, 1065 Bonifacio et Basilio presbyteris, sed et in fratre meo Juliano, quem eorum volui esse participem, etiam mea sit aestimanda praesentia. Quos, auxiliante Christo, ita acturos esse confido, ut ea quae Domino nostro placeant, decernantur, accedente pietatis vestrae studio, quod et paci prosit, et religioni, et custodiae veritatis.", + "candidate_score": 0.648746, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Scripsi nuper quaedam de causa Lausa [ n]nensi , 24 . videlicet huius mensis , quo die multi pertinaciam suam remittentes concessionibus senatus consenserunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1348", + "psc_text": "αὐθεντίαις διασημαίνεται, κατὰ 1294 τὸ πρόσφορον τῇ τῆς σῆς ἐπισκοπῆς ἀρχαιότητι σαφῶς ἐπιγινώσκεις, ὁπότε ἡ πίστις ἡ τῶν πατέρων καὶ τὰ γράμματα τὰ ἐμὰ τὰ πρὸς τὸν τῆς ὁσίας μνήμης Φλαβιανὸν, ὧν αὐτὸς ἐμνημόνευσας, εἰς τὴν τῆς οἰκουμενικῆς συνόδου προστεθέντα βεβαίωσιν ἐξαρκεῖ. Ὅθεν προνοεῖσθαι τὴν σὴν διάθεσιν χρὴ, ὥστε μηδένα κατὰ τοῦ ἀῤῥήτου μυστηρίου τῆς ἡμετέρας λυτρώσεως καὶ ἐλπίδος ὑπογογγύζειν. Ἀλλ' οἵτινες εἶεν οἱ ἔτι τὴν τῆς ἀγνοίας ἀχλὺν ὑφιστάμενοι, ἤ διχονοοῦντες διὰ φαυλότητα, διδαχθῶσιν ἐκ τῆς εἰσηγήσεως τῶν ἐν ταῖς ἐκκλησίαις τοῦ Θεοῦ τήν ἀποστολικὴν καὶ σαφῆ ποιουμένων διδασκαλίαν, πρὸς τὸ γινώσκειν αὐτοὺς, ὡς περὶ τῆς σαρκώσεως τοῦ Θεοῦ λόγου τοῦτο πιστεύομεν, ἢ ἐκεῖνοι ἐπίστευσαν, καὶ μὴ διὰ τὴν σκληρότητα τὴν οἰκείαν ἐκτὸς ἑαυτοὺς ποιήσωσι τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ, ᾦτινι συναπεθάνομεν καὶ συνανέστημεν· ἐπειδὴ οὔτε ἡ εὐσέβεια ἡ τῆς πίστεως, οὔτε ὁ τοῦ μυστηρίου λόγος ἀνέχεται, ἢ ἐν τῇ ἰδία οὐσία εἶναι τὴν Θεότητα παθητὴν, ἢ διεψεῦσθαι ἐν τῇ", + "candidate_score": 0.647376, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_16_18", + "bdc_text": "et spes adhuc superest , si illi consensus persuaderi possit , ut illius authoritate reliqui omnes quoque reduci possint . Sed quid futurum sit nescio . D. Nicolaus a Diesbach , consulis nunc vices gerens , ex animo te precatur ut per hunc nuncium qui has tibi adfert Vireto ipse quoque scribere velis , et illum ad concordiam et consensum una nobiscum hortari .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_934", + "psc_text": "auferatur, necessarie fraternitati tuae quod omni Ecclesiae prosit injungimus, ut cum fratribus et coepiscopis nostris Paschasino et Lucentio, sed et fratribus et compresbyteris nostris Bonifacio et Basilio, quos vice nostra ad praedictum conventum ire praecipimus, curam tuam actionemque conjungas 1068 in omnibus, auctoritate nostrae praeceptionis usurus: quoniam scimus omnium illic actarum rerum majorem te quam nostros habere notitiam: ut dum curam tuam illis consili u mque sociaveris, in nulla parte fallantur; sed omnia, Deo adjuvante, veniant in effectum, quae fidei et paci probaveris convenire. Data sexto kalendas Julii, Adelfio viro clarissimo consule. EPISTOLA XCIII. AD SYNODUM, QUAE NICAEAM PRIMUM INDICTA, POSTEA VERO CHALCEDONE CONGREGATA EST. SYNOPSIS. I. Necessitatem temporis et consuetudinem vetare ne intersit synodo; se tamen per legatos quos mittit, praesentem futurum. --II. Disputandi contra fidem audaciam esse comprimendam. --III. Episcopos propter fidem ejectos esse restituendos, manentibus contra Nestorium in Epheso decretis. LEO episcopus S. SYNODO apud Nicaeam constitutae.", + "candidate_score": 0.647218, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_54", + "bdc_text": "Sceleratos non a ma [gistratu] modo puniri , sed et ab ecclesia quoque et illi[us ministris ] coerceri debere , non proiiciendum sanctum canibus [ et alia ] quę sunt eiusmodi .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1447", + "psc_text": "Spiritum sanctum fixit auctoritas. CAP. IV. Instructioni autem parvulorum nostrorum, qui post lactis alimoniam cibo desiderant solidiore satiari, ministerii nostri praesidium non negamus: et sicut simpliciores non spernimus, ita a rebellibus haereticis abstinemus: memores praecepti Domini, dicentis: Nolite dare sanctum canibus, neque miseritis margaritas vestras ante porcos (Matth. VII, 6) . Nimis quippe indignum nimisque injustum est eos ad libertatem disceptationis admitti, quos significat Spiritus sanctus per prophetam, 1342 dicens: Filii alieni mentiti sunt mihi (Ps. XVII, 46) . Qui etiamsi Evangelio non resisterent, de illis tamen se esse monstrarent, de quibus scriptum est: Deum se profitentur scire, factis autem negant (Tit. I, 16) : clamante adhuc justi Abel sanguine adversum impium Cain, qui increpatus a Domino (Genes. IV, 10), non quievit ad poenitudinem, sed exarsit ad caedem. Cujus vindictam sic Domini judicio volumus reservari, ut improbus praedo et parricida crudelis in seipsum recidat, et nostra non teneat. Neque sanctae", + "candidate_score": 0.64669, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_16_18", + "bdc_text": "et spes adhuc superest , si illi consensus persuaderi possit , ut illius authoritate reliqui omnes quoque reduci possint . Sed quid futurum sit nescio . D. Nicolaus a Diesbach , consulis nunc vices gerens , ex animo te precatur ut per hunc nuncium qui has tibi adfert Vireto ipse quoque scribere velis , et illum ad concordiam et consensum una nobiscum hortari .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_115", + "psc_text": "sacerdotes non nisi diebus Dominicis esse consecrandos. Dilectissimo fratri ANASTASIO, LEO. CAP. I. Omnium quidem litteras sacerdotum grato nos relegere animo, fraterni 620 collegii charitas facit, cum per spiritalem gratiam tamquam praesentes amplectimur, quibus sermone epistolis mutuo commeantibus sociamur. Sed major nobis in his videtur esse affectio, in quibus de statu Ecclesiarum certiores effecti, ad exercendae sollicitudinis vigilantiam officii nostri consideratione compellimur: ut in speculis, quemadmodum Dominus voluit, constituti, et pro voto nostro currentibus rebus nostrum commodemus assensum, et ea quae depravari aliqua usurpatione perspicimus, adhibitae coercitionis remediis corrigamus: sperantes jacti seminis responsurum nobis uberem fructum, si non sinamus crescere quae in messis detrimenta Dominicae coeperint pullulare. CAP. II. Postquam itaque nobis petitio tuae dilectionis innotuit per filium nostrum Nicolaum presbyterum, ut tibi quoque a nobis, sicut decessoribus tuis, per Illyricum cum nostra vice propter custodiam regularum auctoritas praestaretur, praebentes assensum, nostra adhortatione compellimus ut nulla dissimulatio, negligentia nulla proveniat", + "candidate_score": 0.646594, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_23", + "bdc_text": "Ut autem concessiones quoque principum intelligas , et quam non nullam habeamus disciplinam , imo maiorem et severiorem quam ego in ullis Tigurinis ecclesiis viderim , scribam quid habeamus et quid ipsis quoque concessum sit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_21", + "psc_text": "in eodem gradu neque hoc Nicaeno, neque ullo alio canone interdictam fuisse promotionem ad ordinem superiorem; immo eo ipso quo illi recipiebantur in suo gradu, etiam ad altiorem potuisse provehi, aliquot exemplis demonstrare conatur. 16. Haec autem objectio ut refellatur, praemonendum est primaevam Ecclesiae disciplinam fuisse, ne quisquam (sive clericus, sive laicus) ab haeresi rediens in clericatus ordinem reciperetur. Pro hac disciplina Occidentis testes sunt S. Cyprianus epist. 72 ad Stephanum, Innocentius I epist. 17 n. 8, et epist. 24 n. 4, et concilium Italiae inter canones Ecclesiae Africanae cap. 56, ubi quamvis Afri episcopi aequitatem hujus legis agnoscerent, legationem tamen ad Anastasium papam misere, qua ob clericorum inopiam, ut de severitate hujus legis aliquantulum remitteretur postularunt. Quin alii episcopi Africani in epist. ad Joannem II, loquentes de Arianis sacerdotibus ad Ecclesiam revertentibus, affirmarunt: Ex omnium quidem collegarum tacitis motibus nemini placere sensimus ut in suis honoribus suscipiantur (Conc. t.", + "candidate_score": 0.642799, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Scripsi nuper quaedam de causa Lausa [ n]nensi , 24 . videlicet huius mensis , quo die multi pertinaciam suam remittentes concessionibus senatus consenserunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_52", + "psc_text": "Si enim de praeteritis litteris et de re olim insinuata loqueretur, vi verbi duximus commonendam, omnis rectae syntaxeos ratio posset et haberet exigeret. Id autem si evidens judicetur, epistolam primam ad Januarium traditam non fuisse consequens fit. Ita enim Leo indicat se duxisse eum nunc monere, ac si antea de eadem re numquam monuerit. Igitur epistola prima, in qua eadem monitio fusius ingeritur, non ad Januarium, sed ad aliquem ejus praedecessorem tradita dici debet. 25. Ex his porro tempus duarum sequentium epistolarum elicitur, et cur ab his initium duxerimus, manifestum fiet. Annus 444, cui has epistolas auctoritate libri de Promissionibus adjudicavit Quesnellus, explicato eodem testimonio et auctoritate Photii satis revincitur. Multo autem magis repellitur opinio Antelmii, qui easdem epistolas attribuit anno 447. Non leve in speciem videri potest illud cui potissimum insistit Antelmius epist. 1 num. 11 pag. 7, nimirum in epistola ad Aquileiensem episcopum, c. 1 mentionem fieri decretorum", + "candidate_score": 0.64238, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_8_10", + "bdc_text": "Quod professores attinet , qui superfuerunt omnes , Ribittus nempe , Tagaultius , Beraldus et Randonus ( nam Merlinus iam prius dimissus est post Bezam ) dimissionem amicam petiere . Ea ipsis concessa est , sic tamen ut , quod ipsi quoque polliciti sunt , ad diem usque pentecostes mansuri sint . Dicunt illi , se non posse communem causam fratrum deserere et bona conscientia in ecclesia esse , disciplina illa ecclesiastica carente .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_691", + "psc_text": "καταπραΰνεσθαι, οὐ μόνον ταύτην [Forte αὐτή] εἰς μείζονα τῆς εἰρήνην, ζημίαι. ἀλλ' ὅπερ ἐστὶ λύπης καὶ ἀγανακτήσεως ἄξιον, καὶ αὐτῆς τῆς πίστεως πρὸς ὅλεθρον καὶ ἀνατροπὴν τοῖς Χριστιανοῖς προεχώρησε. Καὶ οὗτοι μὲν οἱ ἀποσταλέντες. ὧν εἶς τὴν βίαν τοῦ ἐπισκόπου Ἀλεξανδρέων ἑαυτῷ πάντα ἐνδικοῦντος ἐκφυγὼν, τῶν πεπραγμένων πραγμάτων ἡμῖν τὴν τάξιν μετὰ πίστεως ἀπήγγειλεν, ἀντέστησαν ἐν τῇ συνόδῳ καὶ ὡς ἔχρην, ἑνὸς ἀνθρώπου, οὐ τῇ κρίσει μᾶλλον, ἀλλὰ τῇ μανίᾳ, διαμαρτυρούμενοι ἅπερ κατὰ βίαν καὶ φόβον ἐπράττετο, τοῖς τῆς ἐκκλησίας δικαίοις, καὶ αὐτῷ τῷ συμβόλῳ τῷ (ἀπὸ) τῶν ἀποστόλων εἰσηγηθέντι, πρόκριμα φέρειν οὐ μὴ δύνασθαι· καὶ οὔτε ἑαυτοὺς ἀπὸ ταύτης τῆς πίστεως, ἣν πλήρη ἐκτεθεῖσαν καὶ διατυπωθεῖσαν, ἐκ τοῦ θρόνου τοῦ μακαριωτάτου ἀποστόλου Πέτρου εἰς τὴν ἁγίαν σύνοδον (ἤνεγκαν) εἰρηκότας ἀφίστασθαι κατὰ ἀδικίαν τινὸς. Ἧς πίστεως ἡ ἀνάγνωσις, παρακαλούντων τῶν ἐπισκόπων, οὐ προσεδέχθη· ὥστε τῆς αὐτῆς ἀποκινηθείσης πίστεως, ἥτις τοὺς πατριάρχας (καὶ προφήτας) καὶ ἀποστόλους καὶ μάρτυρας ἐστεφάνωσε, τὴν γέννησιν", + "candidate_score": 0.640074, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_4", + "bdc_text": "februarii superfuerunt aliqui adhuc examinandi , sed omnium obstinatissimi .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1610", + "psc_text": "permanere. Dicente vero Domino: Beatus qui perseveraverit usque in finem (Matth. XXIV, 13) , unde erit beata perseverantia, nisi de virtute patientiae? Nam secundum apostolicam praedicationem, omnes qui voluerint in Christo pie vivere persecutionem patientur (II Tim. III, 12) . Quae non in eo tantum computanda est, quod contra Christianam pietatem aut ferro aut ignibus agitur, 1418 aut quibuscumque suppliciis, cum persecutionum saevitiam suppleant et dissimilitudines morum, et contumaciae inobedientium, et malignarum tela linguarum: quibus conflictationibus cum omnia semper membra pulsentur, et nulla piorum portio a tentatione sit libera, ita ut periculis nec otia careant, nec labores, quis inter fluctus maris navim diriget, si gubernator abscedat? Quis ab insidiis luporum oves custodiet, si pastoris cura non vigilet (Joan. X, 12)? Quis denique latronibus obsistet et furibus, si speculatorem in prospectu explorationis locatum, ab intentione sollicitudinis amor quietis abducat? Permanendum ergo est in opere credito et in labore suscepto. Constanter tenenda", + "candidate_score": 0.639591, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_18_20", + "bdc_text": "D. Nicolaus a Diesbach , consulis nunc vices gerens , ex animo te precatur ut per hunc nuncium qui has tibi adfert Vireto ipse quoque scribere velis , et illum ad concordiam et consensum una nobiscum hortari . Existimat , quod et nos putamus , tuam authoritatem plurimum apud ipsum valituram . Rogo ergo ego quoque ut ad illum scribas et literas per hunc ad me mittas .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_828", + "psc_text": "Secreta etiam mandata legatis commissa indicat. Dilectissimo fratri RAVENNIO, LEO papa. Diu filios nostros Petronium presbyterum et Regulum diaconum in Urbe tenuimus: quoniam et de nostra hoc gratia merebantur, et fidei quae nunc quorumdam errore incessitur, ratio postulabat. Voluimus enim eos nostro interesse tractatui, et universa cognoscere quae per te cupimus ad omnium fratrum et consacerdotum nostrorum notitiam pervenire, charissime; hoc dilectioni tuae specialiter delegantes, ut sollicitudine vigilantiae tuae epistola 1001 nostra, quam ad Orientem pro fidei defensione direximus,) vel sanctae memoriae Cyrilli, quae nostris sensibus tota concordat, universis fratribus innotescat: ut certiores effecti contra eos qui incarnationem Domini pravis persuasionibus aestimant temerandam, spirituali se virtute praemuniant. Habes probabilem facultatem, qua cunctis Ecclesiis et Deo nostro episcopatus tui possis commendare primordia, si haec ita, ut credimus atque mandavimus, impleveris, frater charissime. Quae autem committenda litteris non fuerunt, cum praedictorum filiorum nostrorum insinuatione didiceris, Domini fretus auxilio efficaciter, 1002 ut diximus,", + "candidate_score": 0.639053, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_17_19", + "bdc_text": "Sed quid futurum sit nescio . D. Nicolaus a Diesbach , consulis nunc vices gerens , ex animo te precatur ut per hunc nuncium qui has tibi adfert Vireto ipse quoque scribere velis , et illum ad concordiam et consensum una nobiscum hortari . Existimat , quod et nos putamus , tuam authoritatem plurimum apud ipsum valituram .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1220", + "psc_text": "fidei definitione firmavit, nec circa cujusquam vestrum, qui nobiscum pro catholica fide laborastis, personam, quidquam reprobum videri permisit: quia nec poterat, Spiritu sancto judicante, quisquam 1227 ex eis non victor exire, quorum jam vicerat fides. CAP. VI. Quod superest, exhortamur ut quia illic nonnullas Eutychiani ac Nestoriani erroris reliquias cognovimus remansisse, nunc etiam sedi apostolicae collabores. Victoria enim quam Christus Dominus noster suae donavit Ecclesiae, quamdiu in hoc mundo versamur, licet fiduciam majorem tribuat, non tamen in totum sollicitudinem perimit; nec ut dormiamus donata est, sed ut suavius laboremus. Unde in hoc quoque tuae vigilantiae sollicitudine volumus adjuvari, ut tua relatione currente quid apud illas regiones doctrina Dominica proficiat, apostolicam sedem festines instruere: quatenus illius regionis sacerdotes, in quocumque usus exegerit, adjuvemus. De his vero quae in saepe dicto concilio illicita contra venerabiles Nicaenos canones praesumptione tentata sunt, ad fratrem et coepiscopum nostrum Antiochenae sedis praesulem scripsimus; adjicientes et illud,", + "candidate_score": 0.638592, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_17_19", + "bdc_text": "Sed quid futurum sit nescio . D. Nicolaus a Diesbach , consulis nunc vices gerens , ex animo te precatur ut per hunc nuncium qui has tibi adfert Vireto ipse quoque scribere velis , et illum ad concordiam et consensum una nobiscum hortari . Existimat , quod et nos putamus , tuam authoritatem plurimum apud ipsum valituram .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_828", + "psc_text": "Secreta etiam mandata legatis commissa indicat. Dilectissimo fratri RAVENNIO, LEO papa. Diu filios nostros Petronium presbyterum et Regulum diaconum in Urbe tenuimus: quoniam et de nostra hoc gratia merebantur, et fidei quae nunc quorumdam errore incessitur, ratio postulabat. Voluimus enim eos nostro interesse tractatui, et universa cognoscere quae per te cupimus ad omnium fratrum et consacerdotum nostrorum notitiam pervenire, charissime; hoc dilectioni tuae specialiter delegantes, ut sollicitudine vigilantiae tuae epistola 1001 nostra, quam ad Orientem pro fidei defensione direximus,) vel sanctae memoriae Cyrilli, quae nostris sensibus tota concordat, universis fratribus innotescat: ut certiores effecti contra eos qui incarnationem Domini pravis persuasionibus aestimant temerandam, spirituali se virtute praemuniant. Habes probabilem facultatem, qua cunctis Ecclesiis et Deo nostro episcopatus tui possis commendare primordia, si haec ita, ut credimus atque mandavimus, impleveris, frater charissime. Quae autem committenda litteris non fuerunt, cum praedictorum filiorum nostrorum insinuatione didiceris, Domini fretus auxilio efficaciter, 1002 ut diximus,", + "candidate_score": 0.637446, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_18_20", + "bdc_text": "D. Nicolaus a Diesbach , consulis nunc vices gerens , ex animo te precatur ut per hunc nuncium qui has tibi adfert Vireto ipse quoque scribere velis , et illum ad concordiam et consensum una nobiscum hortari . Existimat , quod et nos putamus , tuam authoritatem plurimum apud ipsum valituram . Rogo ergo ego quoque ut ad illum scribas et literas per hunc ad me mittas .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1179", + "psc_text": "τοιαῦτα καὶ πρὸς τὴν σὴν ἐνδοξότητα, καὶ πρὸς τὸν τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἐπίσκοπον ἰξαπέσταλται γράμματα, δι' ὧν ἐναργέστατα δείκνυται ἐμὲ τῶν περὶ τῆς καθολικῆς πίστεως ἐν τῇ προλεχθείσῃ συνόδῳ τυπωθέντων ἔχεσθαι. Ἀλλ' ἐπείπερ 1204 ἐν τοῖς αὐτοῖς γράμμασι τὰ διὰ τὴν τῆς συνόδου ἀφορμὴν κακῶς ἐπιχειρηθέντα διαβεβλήκει, μᾶλλον ἠθέλησεν ὁ προλεχθεὶς ἐπίσκοπος τὴν ἐμὴν εὐχαριστίαν σιωπῆσαι, ἤπερ τὴν ἐμὴν ἀμβιτίονα δημοσιεῦσαι· ἐμοὶ δὲ πολλὴ παῤῥησία, τοῦ Θεοῦ δι' ὑμῶν παρέχοντος, συνεισηνέχθη, ὅτιπερ ἀποδέξασθαι ὑμᾶς τὴν ἐμὴν ἀσφάλειαν, ἣν τοῖς πατρικοῖς κανόσι φυλάττω, τῆς ὑμετέρας εὐσεβείας τοῖς γράμμασιν ἐμηνύσατε. Καὶ δικαίως διπλασιάζεταί μοι ἡ χαρὰ, ὁπότε ὑμῖν, ὦ ἐνδοξότατε βασιλεῦ, ἀρέσκειν γινώσκω, ὡς ἂν καὶ ἡ ἐν Νικαίᾳ πίστις τὴν ἰδίαν κατάσχοι πίστιν, καὶ τὰ προνόμια τῶν ἐκκλησιῶν ἀσάλευτα διαμείνοιεν· εἰ καὶ τὰ μάλιστα δὲ περὶ τοῦ λαμπροῦ ἔργου τῆς ὑμετέρας πίστεως οὐδέν μοι ἡ σὴ εὐσέβεια ἐμήνυσεν, ὅμως ἐμοὶ διὰ τοῦ σέβοντος ὑμᾶς ἰδικῶς μετ' ἐμοῦ τοῦ ἐμοῦ καὶ συνεπισκόπου καὶ", + "candidate_score": 0.637206, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_1_3", + "bdc_text": "Scripsi nuper quaedam de causa Lausa [ n]nensi , 24 . videlicet huius mensis , quo die multi pertinaciam suam remittentes concessionibus senatus consenserunt . Nunc ergo quid crastina amplius actum , et quę catastrophe sequuta , et quis sit harum rerum praesens status , aperiam. 25 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_52", + "psc_text": "Si enim de praeteritis litteris et de re olim insinuata loqueretur, vi verbi duximus commonendam, omnis rectae syntaxeos ratio posset et haberet exigeret. Id autem si evidens judicetur, epistolam primam ad Januarium traditam non fuisse consequens fit. Ita enim Leo indicat se duxisse eum nunc monere, ac si antea de eadem re numquam monuerit. Igitur epistola prima, in qua eadem monitio fusius ingeritur, non ad Januarium, sed ad aliquem ejus praedecessorem tradita dici debet. 25. Ex his porro tempus duarum sequentium epistolarum elicitur, et cur ab his initium duxerimus, manifestum fiet. Annus 444, cui has epistolas auctoritate libri de Promissionibus adjudicavit Quesnellus, explicato eodem testimonio et auctoritate Photii satis revincitur. Multo autem magis repellitur opinio Antelmii, qui easdem epistolas attribuit anno 447. Non leve in speciem videri potest illud cui potissimum insistit Antelmius epist. 1 num. 11 pag. 7, nimirum in epistola ad Aquileiensem episcopum, c. 1 mentionem fieri decretorum", + "candidate_score": 0.636753, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_8_10", + "bdc_text": "Quod professores attinet , qui superfuerunt omnes , Ribittus nempe , Tagaultius , Beraldus et Randonus ( nam Merlinus iam prius dimissus est post Bezam ) dimissionem amicam petiere . Ea ipsis concessa est , sic tamen ut , quod ipsi quoque polliciti sunt , ad diem usque pentecostes mansuri sint . Dicunt illi , se non posse communem causam fratrum deserere et bona conscientia in ecclesia esse , disciplina illa ecclesiastica carente .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_679", + "psc_text": "ἀπὸ τῆς ἀποστολικῆς καθέδρας ἀποσταλέντες, τοσοῦτον ἀσεβὲς ἰδόντες ἐπὶ τῇ συγκαταθέσει, μηδεμιᾷ κατανοήσει δυνηθῆναι συγκαταθέσθαι· ὥστε μετὰ παῤῥησίας ἐν αὐτῇ τῇ συνόδῳ διεμαρτύραντο, οὐδαμῶς τοῦτο τὸ παρ' αὐτῶν δογματισθὲν, δύνασθαι πάμπαν δέξασθαι τὴν ἀποστολικὴν καθέδραν· ὅτι ὡς ἀληθῶς πάσης τῆς καθολικῆς πίστεως τὸ μυστήριον, ὅπερ ἀπείη ἀπὸ τῶν καιρῶν τῆς ὑμετέρας εὐσεβείας, σχίζεται, εἰ μὴ αὐτὴ ἡ χαλεπωτάτη πρᾶξις, ἥτις πᾶσαν ἀσέβειαν ὑπερβάλλει, ἐξαλειφθείη. Ἀλλ' ἐπειδὴ ἡ διαβολικὴ κακουργία, λεπτομερῶς ἀπατῶσα τοὺς ἀφελεστέρους, τῷ τρόπῳ τούτῳ τὴν ἀπαιδευσίαν ἐπὶ ὁμοιώματι τῆς εὐσεβείας ἀπατᾷν ἐπεχείρησεν, ἵνα ἀντὶ τῶν ὑγιαινόντων τὰ βλαβερὰ συμβουλεύσῃ ἁποκινήσατε, παρακαλοῦμεν, ἁπὸ τῆς συνειδήσεως τῆς ὑμετέρας εὐσεβείας τὸν κίνδυνον τῆς θρησκείας, καὶ τῆς πίστεως· καὶ ὅπερ ἑπὶ τοῖς κοσμικοῖς πράγμασι τῇ ἱσότητι τῶν ὑμετέρων νόμων συγχωρεῖται, καὶ ἐν τοῖς θείοις δόγμασι σκεψάμενοι παράσχετε. Ἵνα τῷ εὐαγγελίῳ τοῦ Χριστοῦ βίαν μὴ ἐπενέγκῃ ἡ ἀνθρωπίνη προπέτεια. Ἰδοὺ γὰρ ὲγὼ, Χριστιανὲ καὶ αἰδέσιμε βασιλεῦ, μετὰ τοῦ συλλειτουργοῦ μου πληρῶν τὰ περὶ", + "candidate_score": 0.635362, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_17_19", + "bdc_text": "Sed quid futurum sit nescio . D. Nicolaus a Diesbach , consulis nunc vices gerens , ex animo te precatur ut per hunc nuncium qui has tibi adfert Vireto ipse quoque scribere velis , et illum ad concordiam et consensum una nobiscum hortari . Existimat , quod et nos putamus , tuam authoritatem plurimum apud ipsum valituram .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_882", + "psc_text": "propria subscriptione damnantibus, participata nostrorum quos misimus cura cum supradicto episcopo pacis gratia tribuatur: QUIA devotionis utrumque est Christianae, ut et pertinaces veritas justa coerceat, et conversos charitas non repellat. CAP. III. Quia vero novimus, quantum piae sollicitudinis catholicis sacerdotibus mansuetudo vestra dignetur impendere, indicandum esse curavimus, fratrem et coepiscopum meum Eusebium nobiscum degere, et nostrae communionis esse consortem, cujus commendamus Ecclesiam, quam dicitur vastare qui illi injuste asseritur subrogatus; illud etiam a tua pietate poscentes, quod vos spontaneo facere non dubitamus arbitrio, ut tam fratrem et coepiscopum meum Julianum, quam Constantinopolitanos clericos, qui sanctae memoriae Flaviano fidelibus officiis adhaeserunt, ea qua debetis gratia foveatis. De omnibus vero pietatem vestram per nostros quid fieri aut ordinari deberet instruximus. Data idibus Aprilis, Adelfio viro clarissimo consule. 1038 EPISTOLA LXXX. AD ANATOLIUM EPISCOPUM CONSTANTINOPOLITANUM. Prima pro pace. SYNOPSIS (Ex collectione Hispanica). I. De fide ejus scriptis missis probata. --II. De his qui", + "candidate_score": 0.635344, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Scripsi nuper quaedam de causa Lausa [ n]nensi , 24 . videlicet huius mensis , quo die multi pertinaciam suam remittentes concessionibus senatus consenserunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_421", + "psc_text": "voluit eas litteras quas Leonem melius instructum plenius reddidisse aut brevi redditurum praesumebat. Enim vero si has dogmaticas Leonis litteras ille legisset, non videtur scripturus fuisse: Extra consensum Romanae civitatis episcopi causas fidei audire (seu ex Graeco cognoscere, aut dijudicare) non possumus; quae verba nondum sibi notam Romani episcopi sententiam declarant. Igitur haec Chrysologi epistola sub idem tempus data videtur, quo Leo scripsit epistolas 23 et 24, id est circa Februarium an. 449. Forte idem ille vir, qui Theodosii atque Eutychis litteras ad S. Leonem attulit, Ravennam etiam cum ejusdem Theodosii litteris ad Valentinianum transivit, et hac occasione epistolam Eutychis ad Chrysologum detulit. Huic autem Constantinopolim revertenti, dum Valentiniani responsa referret, Chrysologus tradidit hanc epistolam ad Eutychem, ut citius ac tutius traderetur. Certe autem non scripsit post notitiam actorum in Eutychem, aut definitivo Leonis epistolae, ut in Quesnelli sententia praesumendum est. EPISTOLA XXV, PETRI CHRYSOLOGI EPISCOPI RAVENNATIS AD EUTYCHEM PRESBYTERUM.", + "candidate_score": 0.633612, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_2_4", + "bdc_text": "videlicet huius mensis , quo die multi pertinaciam suam remittentes concessionibus senatus consenserunt . Nunc ergo quid crastina amplius actum , et quę catastrophe sequuta , et quis sit harum rerum praesens status , aperiam. 25 . februarii superfuerunt aliqui adhuc examinandi , sed omnium obstinatissimi .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1348", + "psc_text": "αὐθεντίαις διασημαίνεται, κατὰ 1294 τὸ πρόσφορον τῇ τῆς σῆς ἐπισκοπῆς ἀρχαιότητι σαφῶς ἐπιγινώσκεις, ὁπότε ἡ πίστις ἡ τῶν πατέρων καὶ τὰ γράμματα τὰ ἐμὰ τὰ πρὸς τὸν τῆς ὁσίας μνήμης Φλαβιανὸν, ὧν αὐτὸς ἐμνημόνευσας, εἰς τὴν τῆς οἰκουμενικῆς συνόδου προστεθέντα βεβαίωσιν ἐξαρκεῖ. Ὅθεν προνοεῖσθαι τὴν σὴν διάθεσιν χρὴ, ὥστε μηδένα κατὰ τοῦ ἀῤῥήτου μυστηρίου τῆς ἡμετέρας λυτρώσεως καὶ ἐλπίδος ὑπογογγύζειν. Ἀλλ' οἵτινες εἶεν οἱ ἔτι τὴν τῆς ἀγνοίας ἀχλὺν ὑφιστάμενοι, ἤ διχονοοῦντες διὰ φαυλότητα, διδαχθῶσιν ἐκ τῆς εἰσηγήσεως τῶν ἐν ταῖς ἐκκλησίαις τοῦ Θεοῦ τήν ἀποστολικὴν καὶ σαφῆ ποιουμένων διδασκαλίαν, πρὸς τὸ γινώσκειν αὐτοὺς, ὡς περὶ τῆς σαρκώσεως τοῦ Θεοῦ λόγου τοῦτο πιστεύομεν, ἢ ἐκεῖνοι ἐπίστευσαν, καὶ μὴ διὰ τὴν σκληρότητα τὴν οἰκείαν ἐκτὸς ἑαυτοὺς ποιήσωσι τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ, ᾦτινι συναπεθάνομεν καὶ συνανέστημεν· ἐπειδὴ οὔτε ἡ εὐσέβεια ἡ τῆς πίστεως, οὔτε ὁ τοῦ μυστηρίου λόγος ἀνέχεται, ἢ ἐν τῇ ἰδία οὐσία εἶναι τὴν Θεότητα παθητὴν, ἢ διεψεῦσθαι ἐν τῇ", + "candidate_score": 0.632556, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Scripsi nuper quaedam de causa Lausa [ n]nensi , 24 . videlicet huius mensis , quo die multi pertinaciam suam remittentes concessionibus senatus consenserunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1048", + "psc_text": "οἰκουμενικῇ συνόδῳ πεπραγμένα λαβὼν ταύτης τῆς βασιλευούσης ἐξεδήμησε πόλεως. Ἐπειδὴ δὲ μετ' ἐκείνους πρέπον ἦν τοὺς ὑπολελειμμένους καὶ εἰς γνῶσιν ἡμῶν ἀναγκαίως ἐλθεῖν ὀφείλοντας χάρτας, καὶ δι' ἡμετέρων ἀνδρῶν ἀποσταλῆναι· διὰ τὸ ἰδικῶς ἡμῖν πεπρᾶχθαί τινα, τούτου χάριν ἐπιλεξάμενοι ἄνδρα εὐσεβείᾳ τε, 1125 καὶ συνέσει, καὶ τῇ περὶ τὴν πίστιν ἀκεραιότητι πλουτοῦντα τὸν μνημονευθέντα θεοσεβέστατον ἐπίσκοπον, ἅμα τῷ προειρημένῳ διακόνῳ εἰς τὴν ὑμετέραν μεγίστην Ῥώμην ἐξαπεστείλαμεν ἵνα τὰ μὲν διὰ τῶν χαρτῶν, τὰ δὲ δι' ἑαυτῶν σαφῆ ποιήσαντες ἀποκρίσεως προσφόρῳ τε, καὶ ὑμῖν πρεπούσης χαίροντες πρὸς ἡμᾶς ἐπανέλθωσιν, ἀνυμνοῦντες μετὰ πάντων τὴν ἀγάπην, καὶ τὴν φιλοφροσύνην τὴν συνήθη περὶ τὸν τῆς βασιλεύουσης ταύτης πόλεως θρόνον, τῇ πατρικῇ κηδεμονίᾳ τῆς ὑμετέρας μακαριότητος ὅπως μὲν γὰρ ἡ ἁγία, καὶ οἰκουμενικὴ σύνοδος ἐρευνήσασα τὴν γεγενημένην ζάλην κατὰ τῆς κοινῆς εἰρήνης εὗρε τὸν αἴτιον, Διόσκορόν φημι, τὸν τῆς Ἀλεξανδρέων γεγονότα πρώην ἐπίσκοπον, καὶ ἀπέτεμε τῆς ἱερωσύνης, τὰ παρὰ τῆς ἁγίας καὶ οἰκουμενικῆς συνόδου λεπτομερέστερον", + "candidate_score": 0.631864, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_7_9", + "bdc_text": "Factum itaque ut novem vel decem ex praecipuis exulare mallent quam concessionibus principum ( ut vocant senatum nostrum ) consentire . Quod professores attinet , qui superfuerunt omnes , Ribittus nempe , Tagaultius , Beraldus et Randonus ( nam Merlinus iam prius dimissus est post Bezam ) dimissionem amicam petiere . Ea ipsis concessa est , sic tamen ut , quod ipsi quoque polliciti sunt , ad diem usque pentecostes mansuri sint .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1114", + "psc_text": "ἀποσχέσθαι ἕγνω τῶν κεκωλυμένων, οὔτε χαίρειν τοῖς συγκεχωρημένοις, τῇ ἀκολούθῳ καὶ φαύλῃ προκοπῇ τῶν ἀτιμωρήτων παραβάσεων αὔξονται αἱ ὁδοί, καὶ στυγνάζουσιν αἱ ἁμαρτίαι, αἵτινες ἐβαστάχθησαν ἔρωτι τοῦ ἀνανεωχθῆναι τὴν πίστιν, καὶ τὴν ὁμόνοιαν. Μετ' ἐκεῖνα τοίνυν τὰ ἐπὶ τῇ σῇ χειροτονίᾳ ἡμαρτημένα προοίμια, μετὰ τὴν χειροτονίαν τοῦ Ἀντιοχείας ἐπισκόπου, ἥντικα ἑαυτῷ παρὰ τοὺς κανονικοὺς θεσμοὺς ἐξεδίκησας, πάσχω, καὶ εἰς τοῦτο τὴν σὴν ἀγάπην ἐξολισθῆσαι, ὥστε τὰς θείας διατυπώσεις τῶν ἐν Νικαὶᾳ κανόνων ἐπιχειρεῖν σε παραλύειν· καθάπερ ἐπιτηδείου σοι προσενεχθέντος καιροῦ, ὅπως τῆς δευτέρας τιμῆς τὸ προοίμιον ὁ ἀλεξανδρέων θρόνος, καὶ ἡ ἀντιοχέων ἐκκλησία τὴν κυριότητα τῆς τρίτης ἀπωλέσει ἀξίας· ὥστε τούτων τῶν τόπων τῷ σῷ δικαίω ὑπαχθέντων πάντας τοὺς μητροπολίτας ἐπισκόπους τῆς ἰδίας τιμῆς στερηθῆναι· ἅτινα μήτε ἀκουσθέντα, μήτε ἐπιχειρηθέντα ποτὲ οὕτω προσέλαβες τῇ παραβάσει, ὥστε τὴν ἁγίαν σύνοδον τὴν εἰς τὸ ἀποσβέσαι μόνον τὴν αἵρεσιν, καὶ βεβαιῶσαι τὴν καθολικὴν πίστιν σπουδῇ τοῦ χριστιανικωτάτου βασιλέως συναθροισθεῖσαν εἰς ἀφορμὴν ἀμβιτίονος ἑλκυσθῆναι", + "candidate_score": 0.631207, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_8_10", + "bdc_text": "Quod professores attinet , qui superfuerunt omnes , Ribittus nempe , Tagaultius , Beraldus et Randonus ( nam Merlinus iam prius dimissus est post Bezam ) dimissionem amicam petiere . Ea ipsis concessa est , sic tamen ut , quod ipsi quoque polliciti sunt , ad diem usque pentecostes mansuri sint . Dicunt illi , se non posse communem causam fratrum deserere et bona conscientia in ecclesia esse , disciplina illa ecclesiastica carente .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1114", + "psc_text": "ἀποσχέσθαι ἕγνω τῶν κεκωλυμένων, οὔτε χαίρειν τοῖς συγκεχωρημένοις, τῇ ἀκολούθῳ καὶ φαύλῃ προκοπῇ τῶν ἀτιμωρήτων παραβάσεων αὔξονται αἱ ὁδοί, καὶ στυγνάζουσιν αἱ ἁμαρτίαι, αἵτινες ἐβαστάχθησαν ἔρωτι τοῦ ἀνανεωχθῆναι τὴν πίστιν, καὶ τὴν ὁμόνοιαν. Μετ' ἐκεῖνα τοίνυν τὰ ἐπὶ τῇ σῇ χειροτονίᾳ ἡμαρτημένα προοίμια, μετὰ τὴν χειροτονίαν τοῦ Ἀντιοχείας ἐπισκόπου, ἥντικα ἑαυτῷ παρὰ τοὺς κανονικοὺς θεσμοὺς ἐξεδίκησας, πάσχω, καὶ εἰς τοῦτο τὴν σὴν ἀγάπην ἐξολισθῆσαι, ὥστε τὰς θείας διατυπώσεις τῶν ἐν Νικαὶᾳ κανόνων ἐπιχειρεῖν σε παραλύειν· καθάπερ ἐπιτηδείου σοι προσενεχθέντος καιροῦ, ὅπως τῆς δευτέρας τιμῆς τὸ προοίμιον ὁ ἀλεξανδρέων θρόνος, καὶ ἡ ἀντιοχέων ἐκκλησία τὴν κυριότητα τῆς τρίτης ἀπ��λέσει ἀξίας· ὥστε τούτων τῶν τόπων τῷ σῷ δικαίω ὑπαχθέντων πάντας τοὺς μητροπολίτας ἐπισκόπους τῆς ἰδίας τιμῆς στερηθῆναι· ἅτινα μήτε ἀκουσθέντα, μήτε ἐπιχειρηθέντα ποτὲ οὕτω προσέλαβες τῇ παραβάσει, ὥστε τὴν ἁγίαν σύνοδον τὴν εἰς τὸ ἀποσβέσαι μόνον τὴν αἵρεσιν, καὶ βεβαιῶσαι τὴν καθολικὴν πίστιν σπουδῇ τοῦ χριστιανικωτάτου βασιλέως συναθροισθεῖσαν εἰς ἀφορμὴν ἀμβιτίονος ἑλκυσθῆναι", + "candidate_score": 0.631144, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_18", + "bdc_text": "D. Nicolaus a Diesbach , consulis nunc vices gerens , ex animo te precatur ut per hunc nuncium qui has tibi adfert Vireto ipse quoque scribere velis , et illum ad concordiam et consensum una nobiscum hortari .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1220", + "psc_text": "fidei definitione firmavit, nec circa cujusquam vestrum, qui nobiscum pro catholica fide laborastis, personam, quidquam reprobum videri permisit: quia nec poterat, Spiritu sancto judicante, quisquam 1227 ex eis non victor exire, quorum jam vicerat fides. CAP. VI. Quod superest, exhortamur ut quia illic nonnullas Eutychiani ac Nestoriani erroris reliquias cognovimus remansisse, nunc etiam sedi apostolicae collabores. Victoria enim quam Christus Dominus noster suae donavit Ecclesiae, quamdiu in hoc mundo versamur, licet fiduciam majorem tribuat, non tamen in totum sollicitudinem perimit; nec ut dormiamus donata est, sed ut suavius laboremus. Unde in hoc quoque tuae vigilantiae sollicitudine volumus adjuvari, ut tua relatione currente quid apud illas regiones doctrina Dominica proficiat, apostolicam sedem festines instruere: quatenus illius regionis sacerdotes, in quocumque usus exegerit, adjuvemus. De his vero quae in saepe dicto concilio illicita contra venerabiles Nicaenos canones praesumptione tentata sunt, ad fratrem et coepiscopum nostrum Antiochenae sedis praesulem scripsimus; adjicientes et illud,", + "candidate_score": 0.631118, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_8_10", + "bdc_text": "Quod professores attinet , qui superfuerunt omnes , Ribittus nempe , Tagaultius , Beraldus et Randonus ( nam Merlinus iam prius dimissus est post Bezam ) dimissionem amicam petiere . Ea ipsis concessa est , sic tamen ut , quod ipsi quoque polliciti sunt , ad diem usque pentecostes mansuri sint . Dicunt illi , se non posse communem causam fratrum deserere et bona conscientia in ecclesia esse , disciplina illa ecclesiastica carente .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1121", + "psc_text": "ἀρχῆθεν τετυπωμένων προνομίων οἱ μητροπολῖται ἀποστερηθεῖεν ἐπίσκοποι μηδέ που Ἀλεξανδρέων θρόνου τῆς τιμῆς, ἧς τινος διὰ τοῦ ἁγίου Μάρκου τοῦ εὐαγγελιστοῦ τοῦ μαθητοῦ τοῦ ἁγίου Πέτρου ἠξιώθη, παραπόληται· μήτε διὰ Διόσκορον διὰ τὴν ἰταμότητα τῆς ἰδίας δυσσεβείας πεσόντα, τὸ φῶς τῆς τοσαύτης Ἐκκλησίας σκότῳ ἀλλοτρίῳ ἀμαυρωθείη, καὶ ἡ Ἀντιοχέων ὁμοίως Ἐκκλησία, ἐν ᾗ τὸ πρῶτον διδάσκοντος τοῦ μακαριωτάτου ἀποστόλου Πέτρου τὸ τοῦ Χριστοῦ ὄνομα ἤρξατο, ἐν τῇ τῶν πατέρων διατυπώσει παραμενέτω, καὶ ἐν τῷ τρίτῳ βαθμῷ ἰδρυνθεῖσα μήποτε ἑαυτοῖς γένηται 1170 ἐλάσσων· ἄλλο γάρ ἐστι θρόνος, καὶ ἄλλο προκαθεδρία, καὶ μεγάλη ἑκάστου τιμή ἐστιν ἡ ἰδία καθαρότης, ἥτις ὁπότε ἐν οἵοις δήποτε τόποις τὸν ἴδιον τόπον οὐκ ἀπόλλυσι, πόσῳ μᾶλλον ἐν τῇ Κωνσταντινουπολιτῶν πόλει ἐπίδοξος δύναται εἶναι ἡ μεγαλειότης· ἡ διὰ τῆς σῆς παραφυλακῆς, καὶ ἐκδικήσεως οἵτε πατρικοὶ κανόνες, καὶ πολλοὶ ἱερεῖς ὑπόδειγμα ἔχομεν ἀγαθότητος· ταῦτά σοι γράφω, ἀδελφὲ, ἐν τῷ Δεσπότῃ ἡμῶν προτρεπόμενος, Καὶ ὑπομιμνήσκω, ὅπως ἀφέμενος τῆς ἐπιθυμίας", + "candidate_score": 0.631034, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Scripsi nuper quaedam de causa Lausa [ n]nensi , 24 . videlicet huius mensis , quo die multi pertinaciam suam remittentes concessionibus senatus consenserunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1471", + "psc_text": "kal. Septembris, quorum alterum habent duo codices Trecopith. et Oxon. Quesnelli ac editiones Josiae Simleri, Surii, etc., alterum vero codex Theodoricianus ejusdem Quesnelli et noster praestantissimus Ratisponensis; hunc postremum cum antecedentibus litteris concinnentem praetulimus: facile autem fuit librariorum lapsu notam VI, disjunctis lateribus convertere in III, et scribere XIII pro XVI kal. Septemb. Neque moveat plerosque codices et collectiones omni chronica notatione carere: aliae enim insignes epistolae in omnibus mss. notam chronicam desiderant; quam si in aliquo codice inveniremus, non idcirco expungendam quispiam crederet, nisi forte historiae repugnaret. In praesenti autem epistola praeter fidem aliquot codicum diversae originis, inter quos praesertim Ratisponensis maximam fidem facit, non solum nihil repugnat, sed omnia potius ex antea dictis concordant. 3. De testimoniis huic epistolae subjectis aliquid hic tandem praemonendum est. S. Leo haec post pseudosynodum Ephesinam primum collegerat, ac in Orientem per legatos miserat, ut doctrinam suae epistolae 28, ad Flavianum, Latinorum ac", + "candidate_score": 0.630792, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Scripsi nuper quaedam de causa Lausa [ n]nensi , 24 . videlicet huius mensis , quo die multi pertinaciam suam remittentes concessionibus senatus consenserunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1179", + "psc_text": "τοιαῦτα καὶ πρὸς τὴν σὴν ἐνδοξότητα, καὶ πρὸς τὸν τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἐπίσκοπον ἰξαπέσταλται γράμματα, δι' ὧν ἐναργέστατα δείκνυται ἐμὲ τῶν περὶ τῆς καθολικῆς πίστεως ἐν τῇ προλεχθείσῃ συνόδῳ τυπωθέντων ἔχεσθαι. Ἀλλ' ἐπείπερ 1204 ἐν τοῖς αὐτοῖς γράμμασι τὰ διὰ τὴν τῆς συνόδου ἀφορμὴν κακῶς ἐπιχειρηθέντα διαβεβλήκει, μᾶλλον ἠθέλησεν ὁ προλεχθεὶς ἐπίσκοπος τὴν ἐμὴν εὐχαριστίαν σιωπῆσαι, ἤπερ τὴν ἐμὴν ἀμβιτίονα δημοσιεῦσαι· ἐμοὶ δὲ πολλὴ παῤῥησία, τοῦ Θεοῦ δι' ὑμῶν παρέχοντος, συνεισηνέχθη, ὅτιπερ ἀποδέξασθαι ὑμᾶς τὴν ἐμὴν ἀσφάλειαν, ἣν τοῖς πατρικοῖς κανόσι φυλάττω, τῆς ὑμετέρας εὐσεβείας τοῖς γράμμασιν ἐμηνύσατε. Καὶ δικαίως διπλασιάζεταί μοι ἡ χαρὰ, ὁπότε ὑμῖν, ὦ ἐνδοξότατε βασιλεῦ, ἀρέσκειν γινώσκω, ὡς ἂν καὶ ἡ ἐν Νικαίᾳ πίστις τὴν ἰδίαν κατάσχοι πίστιν, καὶ τὰ προνόμια τῶν ἐκκλησιῶν ἀσάλευτα διαμείνοιεν· εἰ καὶ τὰ μάλιστα δὲ περὶ τοῦ λαμπροῦ ἔργου τῆς ὑμετέρας πίστεως οὐδέν μοι ἡ σὴ εὐσέβεια ἐμήνυσεν, ὅμως ἐμοὶ διὰ τοῦ σέβοντος ὑμᾶς ἰδικῶς μετ' ἐμοῦ τοῦ ἐμοῦ καὶ συνεπισκόπου καὶ", + "candidate_score": 0.630729, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Scripsi nuper quaedam de causa Lausa [ n]nensi , 24 . videlicet huius mensis , quo die multi pertinaciam suam remittentes concessionibus senatus consenserunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_591", + "psc_text": "Leonem acceptis primis Flaviani litteris cum gestis synodi Constantinopolitanae consilium cepisse mittendi legatos quatuor in Orientem, qui rem totam Constantinopoli componerent. Ad hunc unice finem scriptas primum credit epistolas plures, quae 13 Junii datae nunc leguntur. Solas autem duas nominat, scilicet epist. 28 ad Flavianum, et 32 ad archimandritas Constantinopolitanos, in quibus reapse nihil de synodo habetur, sed de fidei tantum causa per legatos curanda. Addit porro: At antequam legati profecti essent, acceptae sunt a Leone Theodosii litterae, quibus de indicta synodo monebatur; statimque iidem legati, qui ad fidei negotium cum Flaviano tractandum destinati erant, ad synodum directi sunt, eorumque tardata profectio, quo novis litteris scribendis tempus daretur, vel prioribus amplificandis; et in his de concilio fit mentio. Hac autem de causa et anterioribus et ultimis litteris eamdem chronicam notationem idibus Junii affixam innuit. 3. Nemini tamen haec satisfacere poterunt. Primo enim Flaviani litteras cum gestis Constantinopolitanae synodi a Leone", + "candidate_score": 0.630387, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_18", + "bdc_text": "D. Nicolaus a Diesbach , consulis nunc vices gerens , ex animo te precatur ut per hunc nuncium qui has tibi adfert Vireto ipse quoque scribere velis , et illum ad concordiam et consensum una nobiscum hortari .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_115", + "psc_text": "sacerdotes non nisi diebus Dominicis esse consecrandos. Dilectissimo fratri ANASTASIO, LEO. CAP. I. Omnium quidem litteras sacerdotum grato nos relegere animo, fraterni 620 collegii charitas facit, cum per spiritalem gratiam tamquam praesentes amplectimur, quibus sermone epistolis mutuo commeantibus sociamur. Sed major nobis in his videtur esse affectio, in quibus de statu Ecclesiarum certiores effecti, ad exercendae sollicitudinis vigilantiam officii nostri consideratione compellimur: ut in speculis, quemadmodum Dominus voluit, constituti, et pro voto nostro currentibus rebus nostrum commodemus assensum, et ea quae depravari aliqua usurpatione perspicimus, adhibitae coercitionis remediis corrigamus: sperantes jacti seminis responsurum nobis uberem fructum, si non sinamus crescere quae in messis detrimenta Dominicae coeperint pullulare. CAP. II. Postquam itaque nobis petitio tuae dilectionis innotuit per filium nostrum Nicolaum presbyterum, ut tibi quoque a nobis, sicut decessoribus tuis, per Illyricum cum nostra vice propter custodiam regularum auctoritas praestaretur, praebentes assensum, nostra adhortatione compellimus ut nulla dissimulatio, negligentia nulla proveniat", + "candidate_score": 0.630075, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_18", + "bdc_text": "D. Nicolaus a Diesbach , consulis nunc vices gerens , ex animo te precatur ut per hunc nuncium qui has tibi adfert Vireto ipse quoque scribere velis , et illum ad concordiam et consensum una nobiscum hortari .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_833", + "psc_text": "ut quia incolumitas vestra exsultatio et salus nostra est, citius ad nos relatu desiderabili salutis vestrae gaudia recurrant. Et alia manu: Memorem coronam vestram humilitatis nostrae Christus Dominus longaeva aetate conservet, domine sancte beatissime pater, et apostolica sede dignissime Papa. Ceretius susceptus vester apostolatum vestrum saluto, commendans me orationibus vestris. 1005 Salonius venerator vester, apostolatum vestrum in Domino saluto, orationum vestrarum subsidia deposcens. Veranus cultor vestri apostolatus, beatitudinem vestram saluto, et ut pro me oretis peto. EPISTOLA LXIX. AD THEODOSIUM AUGUSTUM. SYNOPSIS. I. Consensum suum ad ordinationem Anatolii CP. suspendit; professionem fidei exigit. --II. Petit ut idem haereticorum communionem abdicet, communi fidei subscribat. Legatos mittit. Synodum postulat intra Italiam fieri. LEO episcopus THEODOSIO semper Augusto. CAP. I. Omnibus quidem vestrae pietatis epistolis, inter eas sollicitudines quas pro fide patimur, spem securitatis nobis maximam praestitistis, Nicaenum commendando concilium: adeo ut ab illo, sicut saepe jam scribitis, non patiamini sacerdotes Domini deviare.", + "candidate_score": 0.63002, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_18_20", + "bdc_text": "D. Nicolaus a Diesbach , consulis nunc vices gerens , ex animo te precatur ut per hunc nuncium qui has tibi adfert Vireto ipse quoque scribere velis , et illum ad concordiam et consensum una nobiscum hortari . Existimat , quod et nos putamus , tuam authoritatem plurimum apud ipsum valituram . Rogo ergo ego quoque ut ad illum scribas et literas per hunc ad me mittas .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_882", + "psc_text": "propria subscriptione damnantibus, participata nostrorum quos misimus cura cum supradicto episcopo pacis gratia tribuatur: QUIA devotionis utrumque est Christianae, ut et pertinaces veritas justa coerceat, et conversos charitas non repellat. CAP. III. Quia vero novimus, quantum piae sollicitudinis catholicis sacerdotibus mansuetudo vestra dignetur impendere, indicandum esse curavimus, fratrem et coepiscopum meum Eusebium nobiscum degere, et nostrae communionis esse consortem, cujus commendamus Ecclesiam, quam dicitur vastare qui illi injuste asseritur subrogatus; illud etiam a tua pietate poscentes, quod vos spontaneo facere non dubitamus arbitrio, ut tam fratrem et coepiscopum meum Julianum, quam Constantinopolitanos clericos, qui sanctae memoriae Flaviano fidelibus officiis adhaeserunt, ea qua debetis gratia foveatis. De omnibus vero pietatem vestram per nostros quid fieri aut ordinari deberet instruximus. Data idibus Aprilis, Adelfio viro clarissimo consule. 1038 EPISTOLA LXXX. AD ANATOLIUM EPISCOPUM CONSTANTINOPOLITANUM. Prima pro pace. SYNOPSIS (Ex collectione Hispanica). I. De fide ejus scriptis missis probata. --II. De his qui", + "candidate_score": 0.62993, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_68_70", + "bdc_text": "Commendo tibi me et ecclesias nostras semper . Salutant te d. Diesbach , Haller , Hag , Tillger , Steiger , socer item meus , mater , Musculus et fratres omnes . Bernae ultima februarii 1559 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1014", + "psc_text": "Quod nos ante oculos semper habentes, non desinemus Domino ac Deo nostro gratias agere et pariter supplicare, gratulantes quod tantae sanctitatis, tantae fidei, tantaeque doctrinae apostolicae sedi, unde religionis nostrae, propitio Christo, fons et origo manavit, antistitem dederit; petentes etiam ut datum concessumque munus pontificii vestri, longissima ad aedificationem Ecclesiarum suarum aetate custodiat. Nos autem etsi impares meritis, pari tamen fide, si quid (quod absit) contra Ecclesiam catholicam profana infestatione tentetur, parati sumus, confortante Domino, cum beatitudine vestra pro veritate fidei 1110 animas nostras ponere, et vitam hanc auctori salutis nostrae et largitori aeternitatis impendere. Et alia manu: Ora pro me, domine merito beatissime, et apostolico honore venerande papa. RUSTICUS episcopus apostolatum vestrum in Domino venerans saluto, et ut digneris pro me orare, supplex rogo. VENERIUS te dominum in Christo meum, reverendissime, saluto; et ut digneris pro me orare, supplex rogo. CONSTANTIANUS episcopus beatitudinem vestram saluto. MAXIMUS episcopus beatitudinem vestram", + "candidate_score": 0.628317, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_18", + "bdc_text": "D. Nicolaus a Diesbach , consulis nunc vices gerens , ex animo te precatur ut per hunc nuncium qui has tibi adfert Vireto ipse quoque scribere velis , et illum ad concordiam et consensum una nobiscum hortari .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_882", + "psc_text": "propria subscriptione damnantibus, participata nostrorum quos misimus cura cum supradicto episcopo pacis gratia tribuatur: QUIA devotionis utrumque est Christianae, ut et pertinaces veritas justa coerceat, et conversos charitas non repellat. CAP. III. Quia vero novimus, quantum piae sollicitudinis catholicis sacerdotibus mansuetudo vestra dignetur impendere, indicandum esse curavimus, fratrem et coepiscopum meum Eusebium nobiscum degere, et nostrae communionis esse consortem, cujus commendamus Ecclesiam, quam dicitur vastare qui illi injuste asseritur subrogatus; illud etiam a tua pietate poscentes, quod vos spontaneo facere non dubitamus arbitrio, ut tam fratrem et coepiscopum meum Julianum, quam Constantinopolitanos clericos, qui sanctae memoriae Flaviano fidelibus officiis adhaeserunt, ea qua debetis gratia foveatis. De omnibus vero pietatem vestram per nostros quid fieri aut ordinari deberet instruximus. Data idibus Aprilis, Adelfio viro clarissimo consule. 1038 EPISTOLA LXXX. AD ANATOLIUM EPISCOPUM CONSTANTINOPOLITANUM. Prima pro pace. SYNOPSIS (Ex collectione Hispanica). I. De fide ejus scriptis missis probata. --II. De his qui", + "candidate_score": 0.62793, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_7_9", + "bdc_text": "Factum itaque ut novem vel decem ex praecipuis exulare mallent quam concessionibus principum ( ut vocant senatum nostrum ) consentire . Quod professores attinet , qui superfuerunt omnes , Ribittus nempe , Tagaultius , Beraldus et Randonus ( nam Merlinus iam prius dimissus est post Bezam ) dimissionem amicam petiere . Ea ipsis concessa est , sic tamen ut , quod ipsi quoque polliciti sunt , ad diem usque pentecostes mansuri sint .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1121", + "psc_text": "ἀρχῆθεν τετυπωμένων προνομίων οἱ μητροπολῖται ἀποστερηθεῖεν ἐπίσκοποι μηδέ που Ἀλεξανδρέων θρόνου τῆς τιμῆς, ἧς τινος διὰ τοῦ ἁγίου Μάρκου τοῦ εὐαγγελιστοῦ τοῦ μαθητοῦ τοῦ ἁγίου Πέτρου ἠξιώθη, παραπόληται· μήτε διὰ Διόσκορον διὰ τὴν ἰταμότητα τῆς ἰδίας δυσσεβείας πεσόντα, τὸ φῶς τῆς τοσαύτης Ἐκκλησίας σκότῳ ἀλλοτρίῳ ἀμαυρωθείη, καὶ ἡ Ἀντιοχέων ὁμοίως Ἐκκλησία, ἐν ᾗ τὸ πρῶτον διδάσκοντος τοῦ μακαριωτάτου ἀποστόλου Πέτρου τὸ τοῦ Χριστοῦ ὄνομα ἤρξατο, ἐν τῇ τῶν πατέρων διατυπώσει παραμενέτω, καὶ ἐν τῷ τρίτῳ βαθμῷ ἰδρυνθεῖσα μήποτε ἑαυτοῖς γένηται 1170 ἐλάσσων· ἄλλο γάρ ἐστι θρόνος, καὶ ἄλλο προκαθεδρία, καὶ μεγάλη ���κάστου τιμή ἐστιν ἡ ἰδία καθαρότης, ἥτις ὁπότε ἐν οἵοις δήποτε τόποις τὸν ἴδιον τόπον οὐκ ἀπόλλυσι, πόσῳ μᾶλλον ἐν τῇ Κωνσταντινουπολιτῶν πόλει ἐπίδοξος δύναται εἶναι ἡ μεγαλειότης· ἡ διὰ τῆς σῆς παραφυλακῆς, καὶ ἐκδικήσεως οἵτε πατρικοὶ κανόνες, καὶ πολλοὶ ἱερεῖς ὑπόδειγμα ἔχομεν ἀγαθότητος· ταῦτά σοι γράφω, ἀδελφὲ, ἐν τῷ Δεσπότῃ ἡμῶν προτρεπόμενος, Καὶ ὑπομιμνήσκω, ὅπως ἀφέμενος τῆς ἐπιθυμίας", + "candidate_score": 0.627715, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_7_9", + "bdc_text": "Factum itaque ut novem vel decem ex praecipuis exulare mallent quam concessionibus principum ( ut vocant senatum nostrum ) consentire . Quod professores attinet , qui superfuerunt omnes , Ribittus nempe , Tagaultius , Beraldus et Randonus ( nam Merlinus iam prius dimissus est post Bezam ) dimissionem amicam petiere . Ea ipsis concessa est , sic tamen ut , quod ipsi quoque polliciti sunt , ad diem usque pentecostes mansuri sint .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1170", + "psc_text": "βασιλέων καὶ ἀπὸ συναινέσεως τοῦ ἀποστολικοῦ θρόνου ἤρεσε συναθροισθῆναι· ὡς ἂν κατακριθέντων τῶν αἱρετικῶν, οἵτινες διορθωθῆναι οὐκ ἠνέσχοντο, μηδεμιὰ περιλιμπάνηται ἀμφιβολία περὶ τῆς ἀληθοῦς τοῦ δεσπότου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ σαρκώσεως. Ὅθεν εἴ τις ποτὲ τολμήσει τὴν Νεστορίου ἀπιστίαν ἀσφαλίζεσθαι, ἢ Ἐτυχοῦς ἢ Διοσκόρου τὸ ἀσεβὲς δόγμα ἐκδικεῖν, ἀπὸ τῆς τῶν καθολικῶν κοινωνίας ἀποκοπείη, μήτε ἐχέτω τούτου τοῦ σώματος κοινωνίαν, οὕτινος ἥρνηται τὴν ἀλήθειαν, ἀλελφοὶ τιμιώτατοι. Περὶ τοῦ φυλαχθῆναι ὁμοίως τῶν ἁγίων πατέρων τοὺς κανόνας, οἵτινες ἐν τῇ τῇς Νικαέων συνόδῳ ἀτρέπτοις δόγμασι συντέθεινται, τὴν παρατήρησιν τῆς ἡμετέρας ἁγιωσύνης ὑπομιμνήσκω, ὅπως τὰ δίκαια τῶν ἐκκλησιῶν καθῶς παρ' ἐκείνων τῶν τριακοσίων δέκα καὶ ὀκτὼ πατέρων θεόθεν ἐμπνευσθέντων τετύπωται διαμείνοιεν· μηδὲν δὲ ἡ ἀναιδὴς ἀμβιτίων ἐπιθυμήσοι, μήτε δι' ἐλαττώσεως ἑτέρου αὔξησίν τινα ἑαυτῷ περιποιῆσαι θελήσειε. Ἐφ' ὅσον γὰρ δήποτε ἀποσπασθεισῶν συναινέσεων ἑαυτὴν τῇ τῆς ματαιότητος ὑπεροψίᾳ ὠχύρωσε, καὶ τὰς ἰδίας ἐγχειρήσεις τῷ τῶν συνεδρίων ὀνόματι οἴεται βεβαιοτέρας, ἀνίσχυρον, καὶ ἀβέβαιον ἔσται πᾶν ὁτιοῦν", + "candidate_score": 0.626997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_18", + "bdc_text": "D. Nicolaus a Diesbach , consulis nunc vices gerens , ex animo te precatur ut per hunc nuncium qui has tibi adfert Vireto ipse quoque scribere velis , et illum ad concordiam et consensum una nobiscum hortari .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_934", + "psc_text": "auferatur, necessarie fraternitati tuae quod omni Ecclesiae prosit injungimus, ut cum fratribus et coepiscopis nostris Paschasino et Lucentio, sed et fratribus et compresbyteris nostris Bonifacio et Basilio, quos vice nostra ad praedictum conventum ire praecipimus, curam tuam actionemque conjungas 1068 in omnibus, auctoritate nostrae praeceptionis usurus: quoniam scimus omnium illic actarum rerum majorem te quam nostros habere notitiam: ut dum curam tuam illis consili u mque sociaveris, in nulla parte fallantur; sed omnia, Deo adjuvante, veniant in effectum, quae fidei et paci probaveris convenire. Data sexto kalendas Julii, Adelfio viro clarissimo consule. EPISTOLA XCIII. AD SYNODUM, QUAE NICAEAM PRIMUM INDICTA, POSTEA VERO CHALCEDONE CONGREGATA EST. SYNOPSIS. I. Necessitatem temporis et consuetudinem vetare ne intersit synodo; se tamen per legatos quos mittit, praesentem futurum. --II. Disputandi contra fidem audaciam esse comprimendam. --III. Episcopos propter fidem ejectos esse restituendos, manentibus contra Nestorium in Epheso decretis. LEO episcopus S. SYNODO apud Nicaeam constitutae.", + "candidate_score": 0.62631, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_18", + "bdc_text": "D. Nicolaus a Diesbach , consulis nunc vices gerens , ex animo te precatur ut per hunc nuncium qui has tibi adfert Vireto ipse quoque scribere velis , et illum ad concordiam et consensum una nobiscum hortari .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_889", + "psc_text": "praesentem esse cognoscant. Illud quoque dilectionem tuam nosse volumus, fratrem et coepiscopum nostrum Eusebium, qui causa fidei multa discrimina laboresque toleravit, nobiscum interim demorari et in nostra nunc communione persistere: cujus Ecclesiam tua sollicitudine volumus esse defensam, ut nihil eodem absente depereat, et nullus ei in aliquo praejudicare praesumat, donec cum litterarum nostrarum ad vos prosecutione perveniat. Et ut major circa te vel nostra vel totius Christianae plebis affectio provocetur, hoc quod ad dilectionem tuam scripsimus in omnium volumus notitiam pervenire: ut qui Deo nostro deserviunt de confirmata apud te pace sedis apostolicae gratulentur. De caeteris vero causis atque personis dilectio tua litteris, quas per nostros accipiet, plenius instruetur. Data idibus Aprilis, Adelfio viro clarissimo consule. 1042 EPISTOLA LXXXI. AD JULIANUM EPISCOPUM. SYNOPSIS. Julianum diu per Dioscori improbitatem vexatum monet lapsos in communionem recipi non debere, nisi perfidia cum auctoribus damnata. LEO episcopus JULIANO episcopo. Litteras fraternitatis tuae per filios", + "candidate_score": 0.624522, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_45", + "bdc_text": "Omnes sane recte sentientes fuissent excommunicati et stabilitus fuisset Lutheranus error .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_795", + "psc_text": "Apostolus: Sicut per unius delictum in omnes homines in condemnationem, sic et per unius justitiam in omnes homines ad justificationem vitae. Sicut enim per inobedientiam unius hominis peccatores constituti sunt multi, ita et per unius hominis obedientiam justi constituentur multi (Rom. V, 18, 19) . Et iterum: Quia enim per hominem mors, et per hominem resurrectio mortuorum. Et sicut in Adam omnes moriuntur, ita et in Christo omnes vivificabuntur (I Cor. XV, 2) . Hi utique omnes, qui licet in Adam sint nati, in Christo tamen inveniuntur renati, habentes fidei testimonium, et de justificatione gratiae, et de communione naturae: quam qui susceptam ab unigenito Dei Filio in utero Davidicae virginis diffitetur, ab omni sacramento Christianae religionis alienus est; et nec sponsum agnoscens, nec sponsam intelligens, nuptiali non potest interesse convivio. Caro enim Christi velamen est Verbi, quo omnis qui ipsum integre confitetur induitur. Erubescens autem illud, et quasi indignum refutans,", + "candidate_score": 0.619882, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_11", + "bdc_text": "His transactis senatus voluit ut nos in locum proscriptorum alios eligeremus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_55", + "psc_text": "verba ad nos ibidem non tam de Leone quam de praedecessoribus ejus sumpta. Ita etiam hic voces a nobis, et decretorum nostrorum de praedecessorum decretis accipi potuerunt. Cum enim una eademque sit antecessorum et successorum auctoritas, decreta autem pontificia ex hac auctoritate totam vim sortiantur, nostra dici potuerunt decreta, quae ab antecessoribus lata fuere auctoritate successoribus communi; ita ut nostra decreta appellare, idem sit ac dicere edita auctoritate pontificia, quae tum in antecessoribus, tum in successoribus una eademque est. Simili loquendi ratione usus est etiam Gelasius, uti ostendemus in annotationibus ad cap. 50 codicis, quem Quesnellus edidit. 26. Caeterum sub initia pontificatus Leonis et circa an. 442 scriptas duas sequentes epistolas confirmabit etiam non modicum historica quaedam animadversio, quam primus produxit card. Norisius tom. III pag. 1177, et tom. IV, pag. 752; dein Pagius ad an. 418, n. 57; ac tandem P. Bernardus de Rubeis Monument. Aquileien. cap. 14, pag.", + "candidate_score": 0.618725, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_65_67", + "bdc_text": "Cuius rei gratia hic nuncius a senatu mittatur , adhuc dum haec scribo ignoro . Dominus Vicetenens ex senatu per apparitorem mihi nunciavit cursorem Tigurum mittendum , ut si quid scribere velim scribam . Haec ergo effudi potius quam scripsi .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1117", + "psc_text": "τοῦ ἀποστολικοῦ θρόνου ἀποσταλέντες, οἵτινες ἐν τῳ συνόδῇ ἐτοποτήρουν ἐμοὶ, εὐδοκίμως, καὶ γενναίως τοῖς παρανόμοις τολμήμασι ἀντέστησαν, φανερῶς βοῶντες, μή τις κατὰ τῶν ἐν Νικαίᾳ κανόνων ἐπιχείρησις ἀναιδὴς ἐξανασταίη· ἀλλ' οὐδέ ἀμφιβάλλεται ἀντιβῆναι αὐτοὺς, οῖστισι καὶ αὐτὸς ἐν τοῖς ἑαυτοῦ γράμμασι μέμφῃ, ὅτι δὴ ταῖς σαῖς ἐπιχειρήσεσιν ἠθέλησαν ἀντιβῆναι. Καὶ ἐμοὶ μὲν οὖν πάνυ αὐτοὺς ταῦτα γράφων παρατίθης· αὐτοῦ δὲ, ὅτι περ αὐτοῖς πειθαρχῆσαι οὐκ ἠνέσχου παράνομα ἐπιχειρῶν, κατηγορεῖς, περιττῶς τὰ ἀσυγχώρητα ἁρπάζων, ἀθέσμως ἐπιθυμῶν ἐκείνων, ἅτινα οὐδεμιᾷ ἀπάτῃ δυνήσονται ἡμετέραν ἔχειν σύνεσιν. 1166 Ἀπέστω γὰρ τῆς ἡμετέρας συνειδήσεως, ὥστε τὴν οὕτως φαύλην ἐπιθυμίαν ἐμαῖς σπουδαῖς βοηθηθῆναι, καὶ οὐχὶ μᾶλλον καὶ ἐμοῦ, καὶ πάντων τῶν μεγάλα φρονούντων, ἀλλὰ ταπεινὰ, σπουδῇ καταχωσθῆναι. Οἱ ἅγιοι ἐκεῖνοι, καὶ σεπτοὶ πατέρες, οἵτινες ἐν τῇ Νικέων πόλει τοῦ ἱεροσύλου Ἀρείου μετὰ τῆς ἰδίας δυσσεβείας κατακριθέντος νόμους διαιωνίζοντας τῶν ἐκκλησιαστικῶν ἔθεντο κανόνων, καὶ παρ' ἡμῖν, καὶ ἐν παντὶ τῷ κόσμῳ ταῖς ἰδίαις διατάξεσι ζῶσι, καὶ εἴ", + "candidate_score": 0.617886, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_40", + "bdc_text": "nec esset impossibile plura quoque a senatu impetrare , si videret ipsos his concessis recte uti .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_977", + "psc_text": "tam piissimus et Christi amicos imperatores, qui super hoc delectantur, quam clarissimum senatum, et totam, sicut dicere convenit, imperii civitatem, opportunum credidimus esse honoris ejus confirmationem ab universali concilio celebrari, et velut haec a tua sanctitate fuerint inchoata, eo quod fovere semper studeas,roboravimus, praesumentes, dum noverimus quia quidquid rectitudinis a filiis fit, ad patres recurrit, facientes hoc proprium sibi. Rogamus igitur, et tuis decretis nostrum honora judicium; et sicut nos capiti in bonis 1100 adjecimus consonantiam, sic et summitas tua filiis quod decet adimpleat. Sic enim et pii principes complacebunt, qui tamquam legem tuae sanctitatis judicium firmaverunt, et Constantinopolitana sedes suscipiet praemium, quae omne semper studium vobis ad causam pietatis explevit, et semetipsam vobis ad concordiam eodem zelo conjunxit. Ut autem cognoscatis quia nihil cuilibet donando per gratiam fecimus, aut per inimicitias adversando, sed ut nutu gubernati divino, omnem vobis gestorum vim insinuavimus, ad comprobationem nostrae sinceritatis, et ad eorum", + "candidate_score": 0.613969, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_7", + "bdc_text": "Factum itaque ut novem vel decem ex praecipuis exulare mallent quam concessionibus principum ( ut vocant senatum nostrum ) consentire .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1170", + "psc_text": "βασιλέων καὶ ἀπὸ συναινέσεως τοῦ ἀποστολικοῦ θρόνου ἤρεσε συναθροισθῆναι· ὡς ἂν κατακριθέντων τῶν αἱρετικῶν, οἵτινες διορθωθῆναι οὐκ ἠνέσχοντο, μηδεμιὰ περιλιμπάνηται ἀμφιβολία περὶ τῆς ἀληθοῦς τοῦ δεσπότου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ σαρκώσεως. Ὅθεν εἴ τις ποτὲ τολμήσει τὴν Νεστορίου ἀπιστίαν ἀσφαλίζεσθαι, ἢ Ἐτυχοῦς ἢ Διοσκόρου τὸ ἀσεβὲς δόγμα ἐκδικεῖν, ἀπὸ τῆς τῶν καθολικῶν κοινωνίας ἀποκοπείη, μήτε ἐχέτω τούτου τοῦ σώματος κοινωνίαν, οὕτινος ἥρνηται τὴν ἀλήθειαν, ἀλελφοὶ τιμιώτατοι. Περὶ τοῦ φυλαχθῆναι ὁμοίως τῶν ἁγίων πατέρων τοὺς κανόνας, οἵτινες ἐν τῇ τῇς Νικαέων συνόδῳ ἀτρέπτοις δόγμασι συντέθεινται, τὴν παρατήρησιν τῆς ἡμετέρας ἁγιωσύνης ὑπομιμνήσκω, ὅπως τὰ δίκαια τῶν ἐκκλησιῶν καθῶς παρ' ἐκείνων τῶν τριακοσίων δέκα καὶ ὀκτὼ πατέρων θεόθεν ἐμπνευσθέντων τετύπωται διαμείνοιεν�� μηδὲν δὲ ἡ ἀναιδὴς ἀμβιτίων ἐπιθυμήσοι, μήτε δι' ἐλαττώσεως ἑτέρου αὔξησίν τινα ἑαυτῷ περιποιῆσαι θελήσειε. Ἐφ' ὅσον γὰρ δήποτε ἀποσπασθεισῶν συναινέσεων ἑαυτὴν τῇ τῆς ματαιότητος ὑπεροψίᾳ ὠχύρωσε, καὶ τὰς ἰδίας ἐγχειρήσεις τῷ τῶν συνεδρίων ὀνόματι οἴεται βεβαιοτέρας, ἀνίσχυρον, καὶ ἀβέβαιον ἔσται πᾶν ὁτιοῦν", + "candidate_score": 0.60504, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_24", + "bdc_text": "Habemus in singulis parochiis , non urbicis modo sed et paganis , ut sic dicam , consistoria quę nobis senatus sunt ecclesiastici .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_975", + "psc_text": "sancta Dei Ecclesia ad ordinandum metropolitanos provinciarum tam Asianae quam Ponticaevel Thraciae; et nunc synodali decreto firmavimus,non tantum sedi aliquid Constantinoplitanae praestantes, quantum metropolitanis urbibus quietem congruam providentes, eo quod frequenter episcopis vitam finientibus multae turbaenascuntur, absque rectore clericis ac populis remanentibus, qui per easdem sunt civitates, et ecclesiasticum confundentibus ordinem: quod nec vestram latuit sanctitatem, maxime propter Ephesios,unde quidam vobis saepius importuni fuerunt. Confirmavimus autem et centum quinquaginta sanctorum Patrum, qui in Constantinopoli congregati sunt, regulam sub piae memoriae majore Theodosio, quae praecepit, post vestram sanctissimam et apostolicam sedem, honorem habere Constantinopolitanam (quae 1098 secunda est ordinata), confidentes quia lucente apud vos apostolico radio, et usque ad Constantinopolitanorum Ecclesiam, consuete gubernando parentes, hunc saepius expandetis, eo quod absque invidia consueveritis vestrorum bonorum participatione ditare domesticos. Quae igitur definivimus ad interemptionem quidem totius confusionis, confirmationem vero ecclesiasticae ordinationis, haec sicut propria et amica, et ad decorem convenientissima, dignare complecti, sanctissime", + "candidate_score": 0.60185, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_7", + "bdc_text": "Factum itaque ut novem vel decem ex praecipuis exulare mallent quam concessionibus principum ( ut vocant senatum nostrum ) consentire .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1114", + "psc_text": "ἀποσχέσθαι ἕγνω τῶν κεκωλυμένων, οὔτε χαίρειν τοῖς συγκεχωρημένοις, τῇ ἀκολούθῳ καὶ φαύλῃ προκοπῇ τῶν ἀτιμωρήτων παραβάσεων αὔξονται αἱ ὁδοί, καὶ στυγνάζουσιν αἱ ἁμαρτίαι, αἵτινες ἐβαστάχθησαν ἔρωτι τοῦ ἀνανεωχθῆναι τὴν πίστιν, καὶ τὴν ὁμόνοιαν. Μετ' ἐκεῖνα τοίνυν τὰ ἐπὶ τῇ σῇ χειροτονίᾳ ἡμαρτημένα προοίμια, μετὰ τὴν χειροτονίαν τοῦ Ἀντιοχείας ἐπισκόπου, ἥντικα ἑαυτῷ παρὰ τοὺς κανονικοὺς θεσμοὺς ἐξεδίκησας, πάσχω, καὶ εἰς τοῦτο τὴν σὴν ἀγάπην ἐξολισθῆσαι, ὥστε τὰς θείας διατυπώσεις τῶν ἐν Νικαὶᾳ κανόνων ἐπιχειρεῖν σε παραλύειν· καθάπερ ἐπιτηδείου σοι προσενεχθέντος καιροῦ, ὅπως τῆς δευτέρας τιμῆς τὸ προοίμιον ὁ ἀλεξανδρέων θρόνος, καὶ ἡ ἀντιοχέων ἐκκλησία τὴν κυριότητα τῆς τρίτης ἀπωλέσει ἀξίας· ὥστε τούτων τῶν τόπων τῷ σῷ δικαίω ὑπαχθέντων πάντας τοὺς μητροπολίτας ἐπισκόπους τῆς ἰδίας τιμῆς στερηθῆναι· ἅτινα μήτε ἀκουσθέντα, μήτε ἐπιχειρηθέντα ποτὲ οὕτω προσέλαβες τῇ παραβάσει, ὥστε τὴν ἁγίαν σύνοδον τὴν εἰς τὸ ἀποσβέσαι μόνον τὴν αἵρεσιν, καὶ βεβαιῶσαι τὴν καθολικὴν πίστιν σπουδῇ τοῦ χριστιανικωτάτου βασιλέως συναθροισθεῖσαν εἰς ἀφορμὴν ἀμβιτίονος ἑλκυσθῆναι", + "candidate_score": 0.599781, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_7", + "bdc_text": "Factum itaque ut novem vel decem ex praecipuis exulare mallent quam concessionibus principum ( ut vocant senatum nostrum ) consentire .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1052", + "psc_text": "ἐκείνην ἱερὰν ἐπιστολὴν, ἐπιτεθεικότες 1129 τῷ ἁγίῳ θυσιαστηρίῳ προσδεδώκαμεν τῇ αὐτῶν εὺσεβείᾳ· οὕτως αὐτὸν δέξασθαι τούτων ἀπαιτησάντων οἵπερ δεξάμενοι ἐδόξασεν σὺν ἡμῖν τὸν δεσπότην Χριστὸν τὸν ἀπελάσαντα μὲν πάντα ζόφον κακοδοξίας· τρανώσαντα δὲ ὁμογνωμόνως τὸν λόγον τῆς ἀληθείας, καὶ τὸ μὲν περὶ τῆς ἐκκλησιαστικῆς εἰρήνης, καὶ τῆς περὶ τὴν εὐαγῆ πίστιν ὁμονοίας τῶν ἱερέων τῇ χάριτι τοῦ σωτῆρος οὕτω συνέδραμεν. Ἐπειδὴ δὲ καὶ περὶ ἑτέρων ὑποθέσεων ἐχρῆν ἡμᾶς διασκοπῆσαι ἵνα ἡ τοσαύτη σύνοδος πάντα δόξῃ πραττειν ἀπαραλείπτως τὰ δεόμενα διορθώσεως τε καὶ βεβαιώσεως, ἔν τε κανονικοῖς, καὶ ἐν ἑτέροις ἐκκλησιαστικοῖς κεφαλαίοις, ἐγένετο φροντὶς τοῖς τε κρατοῦσι τῶν ὅλων, καὶ τοῖς μεγαλοπρεπεστάτοις, καὶ ἐνδοξοτάτοις ἔρχουσι, τῇ τε λαμπρῷ καὶ ἐνδόξῳ συγκλήτῳ, τῷ τε κλήρῳ παντὶ, καὶ λαῷ αἴσθησιν λαβεῖν προσθήκης τινὸς εἰς τιμὴν, τὸν κατὰ τὴν βασιλεύουσαν ταύτην Κωνσταντίνου ἀγιότατον θρόνον, διὰ τῆς συναινέσεως τῆς ἁγίας ταύτης συνόδου τῆς περὶ τὸν κανόνα τῶν ἑκατὸν πεντήκοντα ἁγίων πατέρων οἵπερ ἐτύγχανον συνειλεγμένοι ἐπὶ", + "candidate_score": 0.599288, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_7", + "bdc_text": "Factum itaque ut novem vel decem ex praecipuis exulare mallent quam concessionibus principum ( ut vocant senatum nostrum ) consentire .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1056", + "psc_text": "συνέδριον, τὸν θρόνον τοῦτον ἐξουθενοῦντες, καὶ πάντα ποιοῦντες ὅσα ὕβρεως αἴτια, ἐμοί τε, καὶ τῇ Κωνσταντινουπόλεως ἁγιωτάτῃ Ἐκκλησίᾳ. Καθίστατο καὶ ταῦτα νεύματι τῶν εὐσεβεστάτων ἡμῶν βασιλέων παραγενομένων, καὶ τῶν μεγαλοπρεπεστάτων καὶ ἐνδοξοτάτων ἀρχόντων τῷ συνεδρίῳ, καὶ ἀποφηναμένων τὸν παρὰ τῆς ἁγίας συνόδου ὅρον βέβαιον εἶναι, καὶ προσφιλοτιμησαμένων καὶ αὐτῶν τὰ εἰς τιμὴν, καθάπερ εἰρήκαμεν, τοῦ θρόνου συντείνοντα, ἅπερ ἐκ πολλῶν ὀλίγα ὑμῖν ἐγνωρίσαμεν, ἵνα μὴ δόξωμεν αὐτοὺς μὲν βαρεῖν, ταῖς δέ ἀκοαῖς ταῖς ὑμετέραις παρενοχλεῖν. Ἡμεῖς γὰρ ὅοτι καὶ πρὸ τῆς αὐτῶν παρουσίας, τὰ εἱς δόξαν ὑμετέραν καὶ τιμὴν τὴν ὀφειλομένην ἐν πᾶσι διεπραξάμεθα, καὶ μετὰ τὴν αὐτῶν παρουσίαν, Θεός τε μάρτυς, καὶ αὐτὰ πεπραγμένα δηλοῖ. Ὅπως γε καὶ αὐτοὺς τιμῆς τε, καὶ δορυφορίας ἠξιώσαμεν αἰδοῖ, καὶ τιμῇ τῇ περὶ ὑμᾶς, καὶ τὸν τοιοῦτον τύπον ἐπὶ τὴν ὑμετέραν ὁσιότητα ἡ ἁγία σύνοδος ἀνήνεγκε καὶ ἡμεῖς, ἐφ' ᾧ τε παρ' ὑμῶν τυχεῖν συναινέσεως, καὶ βεβαιότητος, παρακαλοῦμέν τε, καὶ τοῦτο παρ' ὑμῶν", + "candidate_score": 0.598934, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_14", + "bdc_text": "Interea Viretus senatui scripsit , et blande admodum , ita ut videatur non procul abesse a consensu .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1051", + "psc_text": "ἐπεχείρησαν, ἀνέδειξεν ὅμως τὴν ἑαυτοῦ ἀλήθειαν, καὶ ᾠκονόμησε σύμφωνον, καὶ ἀντίλεκτον ἐκφωνηθῆναι παρὰ πάντων ἔγγραφον· στηρίζζντα μὲν τῶν βεβαίων τὰς ψυχὰς, προσκαλούμενον δὲ πάντας εἰς τὴν ὁδὸν τῆς ἀληθείας τοὺς ἀπὸ τῆς ἀληθείας ἐκκλίνοντας καὶ δὴ ὑποσημηνάμενος συμφώνως τῃ τοιούτῷ χάρτῳ παραγενόμενοι εἰς τὸ συνέδριον τῆς οἰκουμενικῆς ἡμῶν συνόδου ἐν τῷ μαρτυρίῳ τῆς αὐτῆς ἁγιωτάτης καὶ καλλινίκου μάρτυρος Εὐφημίας· τοῦ τε εὐσεβεστάτου, καὶ φιλοχρίστου βασιλέως ἡμῶν Μαρκιανοῦ, καὶ τῆς εὐσεβεστάτης κατὰ πάντα πιστοτὰτης βασιλίδος, καὶ αὐγούστης τῆς θυγατρὸς ἡμῶν Πυλχερίας μετά προσευχῆς, χαρᾶς τε καὶ εὐφροσύνης, τὸν ἐπὶ τῇ βεβαιώσει τῆς τῶν πατέρων ἡμῶν ἔγγραφον πίστεως ὅρον κατὰ τὴν ὑμετέραν ἐκείνην ἱερὰν ἐπιστολὴν, ἐπιτεθεικότες 1129 τῷ ἁγίῳ θυσιαστηρίῳ προσδεδώκαμεν τῇ αὐτῶν εὺσεβείᾳ· οὕτως αὐτὸν δέξασθαι τούτων ἀπαιτησάντων οἵπερ δεξάμενοι ἐδόξασεν σὺν ἡμῖν τὸν δεσπότην Χριστὸν τὸν ἀπελάσαντα μὲν πάντα ζόφον κακοδοξίας· τρανώσαντα δὲ ὁμογνωμόνως τὸν λόγον τῆς ἀληθείας, καὶ τὸ μὲν περὶ τῆς ἐκκλησιαστικῆς εἰρήνης, καὶ τῆς περὶ τὴν εὐαγῆ", + "candidate_score": 0.597579, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf033", + "work_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis", + "max_score": 0.703204, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_32_34", + "bdc_text": "satius enim ipsis esse non accedere quam iudicium sibi indigne sumendo manducare . Nolunt tamen ut quisquam cogatur , aut ut ullius conscientię post illam admonitionem factam vis inferatur : sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_480", + "psc_text": "iis quae domi sunt: Nemo mittens manum ad aratrum, et respiciens retro, aptus est regno Dei. Quod si de eo qui renuntiare tantum voluerat, tale judicium est, quid de hujus judicio dicendum est? » Multo severior plane S. Stephani ordinis Grandimontensis censura In Regul. c. 34: « Si forte, inquit, pater vester, vel quislibet amicus vester saecularis prope cellam vestram graviter aegrotans, et peccata sua confiteri, et res suas disponere in praesentia vestra desiderans, mandet vobis ut eum visitetis, ejus praesentiam nullatenus adeatis, si tamen clericos necessitati suae sufficientes cum eo adesse contingat. Quod si illuc ire praesumentes in itinere moriamini, nequaquam Deo de vobis rationem reddemus. » His omnibus addo Carthusiensium monachorum statuta: « Monachi causa devotionis, pietatis, recreationis, visitationis parentum, aut quavis alia causa terminos suos nullatenus exeant; » et alibi: « Omnes personae ordinis vitent et fugiant parentum visitationes, et carnales affectiones; alioquin pro modo culpae puniantur;", + "candidate_score": 0.703204, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_34_36", + "bdc_text": "sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur . Et ut horum consistoriorum quoque maior sit authoritas , volunt ut praefecti , ubicunque fieri potest , illis praesentes intersint et eorum authoritatem tueantur . Vides non nihil esse disciplinae in ecclesiis nostris , ut multi ex illis queruntur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3342", + "psc_text": "litteris G. Mosomensis et A. Marchianensis abbatum ad abbates S. Theoderici (Ms. Histor. S. Theod.) et S. Crispini Suessionensis, quibus eos suae provinciae visitatores constituunt, inter alia generalis capituli statuta, quorum eis maxime commendant observationem, istud est: « Ut nullus hospes detineatur ultra annum, nisi de abbatis et conventus ad quos missus fuerit, processerit voluntate, vel visitatoribus visum fuerit ex edire. » Si qua sane rationabiliter, et cum humilitate charitatis reprehendit aut ostendit. ] Idque verbo aut exemplo, sive de servitio Dei, sive de Regulae observationibus, sive de praeceptis Domini custodiendis. Ubi notat Boherius triplicem esse reprehensionem: imperiosam, quae fit imperio potestatis, quae solum majoribus conceditur; temerariam, quae malo fit animo, et socialem, quae minoribus conceditur, quae sine acerbitate, devoto et reverenti animo fieri debet, de qua hic S. Benedictus. Tractet prudenter abbas. ] « Apud se, et cum aliis qui hospitis conversationem noverunt et verba, » inquit Bernardus Cassinensis.", + "candidate_score": 0.696868, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_32_34", + "bdc_text": "satius enim ipsis esse non accedere quam iudicium sibi indigne sumendo manducare . Nolunt tamen ut quisquam cogatur , aut ut ullius conscientię post illam admonitionem factam vis inferatur : sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1572", + "psc_text": "quos, « si quis, ut ait Cassianus (Lib. II, cap. 16), pro admisso quolibet delicto fuerit ab oratione suspensus, nullus cum eo prorsus orandi habet licentiam, antequam submissa in terram poenitentia reconciliatio ejus, et admissi venia coram fratribus cunctis publice fuerit ab abbate concessa; ob hoc namque tali observantia semetipsos ab orationis ejus consortio segregant atque secernunt, quod credunt eum qui ab oratione suspenditur, secundum Apostoli sententiam tradi Satanae; et si quis orationi ejus antequam recipiatur a seniore inconsiderata pietate permotus communicare 375 praesumpserit, complicem se damnationis ejus efficiat, tradens scilicet semetipsum voluntarie Satanae, cui ille pro sui reatus emendatione fuerat deputatus, in eo vel maxime gravius crimen incurrens, quod cum illo se vel confabulationis, vel orationis communione miscendo, majorem illi generet insolentiae fomitem, et contumaciam delinquentis in pejus enutriat. » Idem etiam postea statuit Magister in Regul. c. 13, eamdemque Ecclesia servavit severitatem adversus communicantes cum excommunicatis, ut patet", + "candidate_score": 0.693666, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_32_34", + "bdc_text": "satius enim ipsis esse non accedere quam iudicium sibi indigne sumendo manducare . Nolunt tamen ut quisquam cogatur , aut ut ullius conscientię post illam admonitionem factam vis inferatur : sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1571", + "psc_text": "jussione abbatis junguntur excommunicatis. Si quis frater praesumpserit sine jussione abbatis fratri excommunicato quolibet modo se jungere, aut loqui cum eo, vel mandatum ei dirigere, similem sortiatur excommunicationis vindictam. COMMENTARIUS. Inter alias quas superiori capite descripserat excommunicatorum poenas, S. Benedictus dixerat, ne quis ei fratrum in ullo jungeretur consortio, neque in colloquio. Igitur ne quis falsa pietate, aut commiseratione indiscreta motus contra aliquid praesumeret, sapienter subjunxit: Si quis frater praesumpserit sine jussione abbatis fratri excommunicato quolibet modo se jungere, aut loqui cum eo, vel mandatum ei dirigere, similem sortiatur excommunicationis vindictam. ] Quod ex antiqua veterum monachorum disciplina desumpsit. apud quos, « si quis, ut ait Cassianus (Lib. II, cap. 16), pro admisso quolibet delicto fuerit ab oratione suspensus, nullus cum eo prorsus orandi habet licentiam, antequam submissa in terram poenitentia reconciliatio ejus, et admissi venia coram fratribus cunctis publice fuerit ab abbate concessa; ob hoc namque tali observantia semetipsos", + "candidate_score": 0.69117, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_10_12", + "bdc_text": "Dicunt illi , se non posse communem causam fratrum deserere et bona conscientia in ecclesia esse , disciplina illa ecclesiastica carente . His transactis senatus voluit ut nos in locum proscriptorum alios eligeremus . Sed quoniam non omnes Sabaudici ministri ita nobis noti sunt atque Germani , decretum est heri legationem illuc mittendam , et convocandos reliquarum classium seu capitulorum Sabaudicorum decanos et iuratos , hoc est , visitatores omnes , ut una cum illis ex singulis classibus deligantur idonei qui his ecclesiis praeficiantur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3100", + "psc_text": "est maxime ne suscipiendus invitus convertatur, aut cogentibus eum parentibus monachus fiat. Ita Fuldenses in libello supplici postulant (Num. 9), « quod nullus vi monachus fieri cogatur, nec ad clerum tondeatur, sive liber sit, sive servus; quia tales in monasterium suscepti auctores sunt scelerum, et exsecutores vitiorum. » Septimo, Cistercienses volunt (Lib. antiq. defin., dist. 11, cap. 1), ut « in recipiendis novitiis clericis tanta in litteratura competenti, aetate legitima, et probatione spirituum, si ex Deo sunt, adhibeatur diligentia, quod cedant ad utilitatem ordinis et honorem. Et idcirco districtissime prohibetur ne aliquis deinceps recipiatur in ordine, nisi constet eum de legitimo matrimonio natum, vel super dispensatione sua litteras apostolicae sedis ostendat. Quod si quis defectum natalium patiens, vel fallaciter recipientis dissimulatione receptus fuerit, a visitatore, quam citius hoc eidem innotuerit, expellatur; et abbas in hoc delinquens per patrem abbatem vel visitatorem citetur ad capitulum generale. Eidem poenae sit subditus, qui", + "candidate_score": 0.690868, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_34_36", + "bdc_text": "sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur . Et ut horum consistoriorum quoque maior sit authoritas , volunt ut praefecti , ubicunque fieri potest , illis praesentes intersint et eorum authoritatem tueantur . Vides non nihil esse disciplinae in ecclesiis nostris , ut multi ex illis queruntur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2722", + "psc_text": "Anianensis (Tom. IV Analect.): quibus concinit Concordia Dunstani his verbis (Cap. 7): « Quod si invenerit, nullatenus illud debet reticere in capitulo venturi diei. » Et Statuta Lanfranci (Cap. 4): « Dum circumeunt, nullum signum faciant, nulli quacunque occasione loquantur, studiose 650 tantum negligentias et offensiones inspiciant, et tacite praetereuntes, de eis postea in capitulo etiam clamores faciant. » Idem habent Divionenses S. Benigni Consuetudines cap. 4. Ex Hildemaro tamen circatores aliquam videntur habuisse facultatem corrigendi delinquentes: « Isti seniores, inquit, debent potestatem habere corrigendi decanos, et praepositos, etiam ipsum abbatem, quanquam non omnes uno modo: subjectos admonendo, rogando, atque increpando; priores rogando. » De prioribus tamen ita scribit Udalricus (Lib. III, cap. 7): « Domno abbati et priori ita deferunt circatores, ut nequaquam veniant ubi eos noverint esse, quia scriptum est: Non est discipulus super magistrum. » Accedentibus autem circatoribus, qui ex licentia de rebus necessariis colloquebantur, hoc eis", + "candidate_score": 0.689023, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_48_50", + "bdc_text": "Tenemus etiam adhuc memori mente quid eo tempore hi ipsi Lausan[ n]enses tum disputarint de superioritate ministrorum , quod minister esset super omnes etc . Non ergo desunt rationes cur pius magistratus ( cuius certe pietatem in hac ipsa causa et actione sic cognovi ut non possim non illam praedicare ) non velit omnem et plenam potestatem ipsorum arbitrio concedere . Sed nimis procul excurro .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_267", + "psc_text": "esse debere, eo quod ille tam de doctrina sua quam de obedientia discipulorum suorum redditurus est rationem Deo in die judicii, et propterea dixit obedientia discipulorum utrum sit perfecta, an imperfecta obedientia, sicut tota doctrina abbatis si plus fuerit, an minor illa doctrina, quam debet. » Secundum est cur semper? Respondetque: « Quia voluit S. Benedictus ut nunquam a corde abbatis discussio ista recedat. » Hinc tanta S. Patris sollicitudo extremi judicii in memoriam abbatis revocandi, ut vix unquam de eo loquatur in Regula, quin illud ejus menti intimet, et revera nihil ita praesumptionem abbatis coercere, eumque intra sui limites officii continere potest, sicut jugis memoria futurae discussionis. Praeclare admodum Xistus philosophus Citatur a Boherio in I comm. in libro Sententiarum Moralium ait: « Cum praees omnibus, memento quia et tibi praeest Deus; et judicare homines scito, quia et judicaberis a Deo: majus periculum judicantis quam ejus qui judicatur. »", + "candidate_score": 0.688357, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_33_35", + "bdc_text": "Nolunt tamen ut quisquam cogatur , aut ut ullius conscientię post illam admonitionem factam vis inferatur : sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur . Et ut horum consistoriorum quoque maior sit authoritas , volunt ut praefecti , ubicunque fieri potest , illis praesentes intersint et eorum authoritatem tueantur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2722", + "psc_text": "Anianensis (Tom. IV Analect.): quibus concinit Concordia Dunstani his verbis (Cap. 7): « Quod si invenerit, nullatenus illud debet reticere in capitulo venturi diei. » Et Statuta Lanfranci (Cap. 4): « Dum circumeunt, nullum signum faciant, nulli quacunque occasione loquantur, studiose 650 tantum negligentias et offensiones inspiciant, et tacite praetereuntes, de eis postea in capitulo etiam clamores faciant. » Idem habent Divionenses S. Benigni Consuetudines cap. 4. Ex Hildemaro tamen circatores aliquam videntur habuisse facultatem corrigendi delinquentes: « Isti seniores, inquit, debent potestatem habere corrigendi decanos, et praepositos, etiam ipsum abbatem, quanquam non omnes uno modo: subjectos admonendo, rogando, atque increpando; priores rogando. » De prioribus tamen ita scribit Udalricus (Lib. III, cap. 7): « Domno abbati et priori ita deferunt circatores, ut nequaquam veniant ubi eos noverint esse, quia scriptum est: Non est discipulus super magistrum. » Accedentibus autem circatoribus, qui ex licentia de rebus necessariis colloquebantur, hoc eis", + "candidate_score": 0.686827, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_33_35", + "bdc_text": "Nolunt tamen ut quisquam cogatur , aut ut ullius conscientię post illam admonitionem factam vis inferatur : sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur . Et ut horum consistoriorum quoque maior sit authoritas , volunt ut praefecti , ubicunque fieri potest , illis praesentes intersint et eorum authoritatem tueantur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3342", + "psc_text": "litteris G. Mosomensis et A. Marchianensis abbatum ad abbates S. Theoderici (Ms. Histor. S. Theod.) et S. Crispini Suessionensis, quibus eos suae provinciae visitatores constituunt, inter alia generalis capituli statuta, quorum eis maxime commendant observationem, istud est: « Ut nullus hospes detineatur ultra annum, nisi de abbatis et conventus ad quos missus fuerit, processerit voluntate, vel visitatoribus visum fuerit ex edire. » Si qua sane rationabiliter, et cum humilitate charitatis reprehendit aut ostendit. ] Idque verbo aut exemplo, sive de servitio Dei, sive de Regulae observationibus, sive de praeceptis Domini custodiendis. Ubi notat Boherius triplicem esse reprehensionem: imperiosam, quae fit imperio potestatis, quae solum majoribus conceditur; temerariam, quae malo fit animo, et socialem, quae minoribus conceditur, quae sine acerbitate, devoto et reverenti animo fieri debet, de qua hic S. Benedictus. Tractet prudenter abbas. ] « Apud se, et cum aliis qui hospitis conversationem noverunt et verba, » inquit Bernardus Cassinensis.", + "candidate_score": 0.686186, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_34_36", + "bdc_text": "sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur . Et ut horum consistoriorum quoque maior sit authoritas , volunt ut praefecti , ubicunque fieri potest , illis praesentes intersint et eorum authoritatem tueantur . Vides non nihil esse disciplinae in ecclesiis nostris , ut multi ex illis queruntur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1659", + "psc_text": "de ordine suo requirant sollicite annuatim. Qui si in monasterio suo recipi possunt, secundum ordinem regularem abbates seu priores eorum, monitione praemissa, ecclesiatica censura compellantur ad receptionem eorum, salva ordinis disciplina. Quod si hoc regularis ordo non patitur, auctoritate nostra provideatur ut apud idem monasterium in locis competentibus, si absque gravi scandalo fieri poterit; alioquin ex aliis religiosis domibus ejusdem ordinis ad agendam ibi poenitentiam talibus vitae necessaria ministrentur. Si vero hujusmodi fugitivos inobendientes invenerint, eos excommunicent, et tandiu faciant ecclesiarum praelatis excommunicatos publice denuntiari, donec ad mandatum ipsorum humiliter revertantur. » Denique Constitutiones Richardi episcopi Sarum anno 1217 editae (Apud Spelm. tom. II Conc. Angl.): « Cum quidam apostatae salutis suae immemores, abjecto timore Dei, de ordine suo egredi sine licentia suorum praelatorum, et in saeculo saeculariter conversari, abjecto religionis habitu, non verentur; praecipimus archidiaconis, decanis etiam, monitione praemissa competenti, ut tales ad claustrum per ecclesiasticam censuram redire compellant:", + "candidate_score": 0.685591, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_53_55", + "bdc_text": "Non posse se bona conscientia coenam exhibere his de quorum fide ipsis non constet . Sceleratos non a ma [gistratu] modo puniri , sed et ab ecclesia quoque et illi[us ministris ] coerceri debere , non proiiciendum sanctum canibus [ et alia ] quę sunt eiusmodi . Non audires quemquam horum de [ecclesia ] sua bene loquentem .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1015", + "psc_text": "praecipimus; vicos, castella, civitates peragrare prohibemus, et a populorum praedicatione omnino cessare censuimus. » Et novissime concilium Tridentinum (Sess. 5, in decret. de Ref., c. 2): « Regulares cujuscunque ordinis, nisi a suis superioribus de vita, moribus et scientia examinati et probati fuerint, etiam in ecclesiis suorum ordinum praedicare non possint: cum qua licentia personaliter se coram episcopis praesentare, et ab eis benedictionem petere teneantur antequam praedicare incipiant. In ecclesiis vero quae suorum ordinum non sunt, ultra licentiam suorum superiorum, etiam episcopi licentiam habere teneantur, sine qua in ipsis ecclesiis non suorum ordinum nullo modo praedicare possint. » His accedit S. Bernardi auctoritas (Serm. 64, in Cant.): « Publice praedicare nec monacho convenit, nec novitio expedit, nec non misso licet. » Gilberti de Hoillandia (Serm. 18 in Cant.): « Nemo praedicationis officium assumat, nemo sibi sumat honorem nisi vocatus a Deo. » Et certe recte argumentatur auctor Sermonum ad Fratres", + "candidate_score": 0.685218, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_11_13", + "bdc_text": "His transactis senatus voluit ut nos in locum proscriptorum alios eligeremus . Sed quoniam non omnes Sabaudici ministri ita nobis noti sunt atque Germani , decretum est heri legationem illuc mittendam , et convocandos reliquarum classium seu capitulorum Sabaudicorum decanos et iuratos , hoc est , visitatores omnes , ut una cum illis ex singulis classibus deligantur idonei qui his ecclesiis praeficiantur . Mittuntur duo senatores , d. Musculus item et Benedictus Aretius atque ego , quibus iniungitur ut simul statum scholę inspiciamus et quomodo illa retineri et instrui de novo possit consyderemus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3560", + "psc_text": "decanos autem hic Bernardus Cassinensis et Boherius in utroque commentario officiales intelligunt. Ego vero decem monachis praefectos, inter quos et ipsi officiales reperiri poterant: unde et Hildemarus: « Prout intelligo, antiqua consuetudo fuit ut in omni officio et obedientia monasterii semper esset unus decanus super illos decem monachos, verbi gratia: si grammatici erant qui 854 discebant, unus decanus erat super illos fratres qui erant deputati ad illam obedientiam: et isti decani habebant curam de eorum necessitate corporali, et illi necessitatem eorum quaerebant ab abbate, et illi erant solliciti de eorum negligentia, sicut legitur in Instituta Patrum, quando ad mensam sedebant; quomodo illi decani faciebant signum, si qua necessitas quaerenda erat fratribus. Deinde forte quando quaerebant ( forte coquebant) panes, ibant quatuor aut tres decant, prout necesse erat, cum fratribus. Quando vero in horto ibant, quatuor decani cum decania sua ibant. Deinde non audebat ire de istius decania quis, et ire", + "candidate_score": 0.684908, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_34_36", + "bdc_text": "sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur . Et ut horum consistoriorum quoque maior sit authoritas , volunt ut praefecti , ubicunque fieri potest , illis praesentes intersint et eorum authoritatem tueantur . Vides non nihil esse disciplinae in ecclesiis nostris , ut multi ex illis queruntur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2690", + "psc_text": "hoc sufficiunt facultates ordinis seu religionis hujusmodi, deinceps habeatur magister qui monachos eorum doceat in hujusmodi scientiis primitivis: videlicet grammatica, logica et philosophia, proviso attentius ut saeculares instruendi cum ipsis monachis docendis nullatenus admittantur . . . Praecipimus insuper in virtute obedientiae cunctis vis tatoribus in provincialibus capitulis deputandis, quod omnia et singula de magistris instructoribus, et personis instruendis, et aliis, circa ea superius ordinata faciant auctoritate apostolica, per censuram ecclesiasticam, et alia opportuna remedia (appellatione remota) firmiter observari. Et nihilominus ea quae super praedictis fecerint et invenerint, praesidentibus capitulo provinciali referant; qui etiam auctoritate apostolica praefata, si videatur eisdem, vel ipsorum majori parti, contra negligentes vel rebelles in praemissis fortius procedere non postponant, etc. (Spicil. tom. V). » Hoc Benedicti papae salutare statutum renovavit postea 643 Tristandus archiepiscopus in concilio Senonensi anno 1485, art. 3, cap. 1. Et novissime concilium Tridentinum definit (Sess. 5, in dec. de Reformat., cap.", + "candidate_score": 0.6844, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_34", + "bdc_text": "sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3342", + "psc_text": "litteris G. Mosomensis et A. Marchianensis abbatum ad abbates S. Theoderici (Ms. Histor. S. Theod.) et S. Crispini Suessionensis, quibus eos suae provinciae visitatores constituunt, inter alia generalis capituli statuta, quorum eis maxime commendant observationem, istud est: « Ut nullus hospes detineatur ultra annum, nisi de abbatis et conventus ad quos missus fuerit, processerit voluntate, vel visitatoribus visum fuerit ex edire. » Si qua sane rationabiliter, et cum humilitate charitatis reprehendit aut ostendit. ] Idque verbo aut exemplo, sive de servitio Dei, sive de Regulae observationibus, sive de praeceptis Domini custodiendis. Ubi notat Boherius triplicem esse reprehensionem: imperiosam, quae fit imperio potestatis, quae solum majoribus conceditur; temerariam, quae malo fit animo, et socialem, quae minoribus conceditur, quae sine acerbitate, devoto et reverenti animo fieri debet, de qua hic S. Benedictus. Tractet prudenter abbas. ] « Apud se, et cum aliis qui hospitis conversationem noverunt et verba, » inquit Bernardus Cassinensis.", + "candidate_score": 0.683866, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_12_14", + "bdc_text": "Sed quoniam non omnes Sabaudici ministri ita nobis noti sunt atque Germani , decretum est heri legationem illuc mittendam , et convocandos reliquarum classium seu capitulorum Sabaudicorum decanos et iuratos , hoc est , visitatores omnes , ut una cum illis ex singulis classibus deligantur idonei qui his ecclesiis praeficiantur . Mittuntur duo senatores , d. Musculus item et Benedictus Aretius atque ego , quibus iniungitur ut simul statum scholę inspiciamus et quomodo illa retineri et instrui de novo possit consyderemus . Interea Viretus senatui scripsit , et blande admodum , ita ut videatur non procul abesse a consensu .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3342", + "psc_text": "litteris G. Mosomensis et A. Marchianensis abbatum ad abbates S. Theoderici (Ms. Histor. S. Theod.) et S. Crispini Suessionensis, quibus eos suae provinciae visitatores constituunt, inter alia generalis capituli statuta, quorum eis maxime commendant observationem, istud est: « Ut nullus hospes detineatur ultra annum, nisi de abbatis et conventus ad quos missus fuerit, processerit voluntate, vel visitatoribus visum fuerit ex edire. » Si qua sane rationabiliter, et cum humilitate charitatis reprehendit aut ostendit. ] Idque verbo aut exemplo, sive de servitio Dei, sive de Regulae observationibus, sive de praeceptis Domini custodiendis. Ubi notat Boherius triplicem esse reprehensionem: imperiosam, quae fit imperio potestatis, quae solum majoribus conceditur; temerariam, quae malo fit animo, et socialem, quae minoribus conceditur, quae sine acerbitate, devoto et reverenti animo fieri debet, de qua hic S. Benedictus. Tractet prudenter abbas. ] « Apud se, et cum aliis qui hospitis conversationem noverunt et verba, » inquit Bernardus Cassinensis.", + "candidate_score": 0.683261, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_26_28", + "bdc_text": "Omnes illi iuramento obstringuntur ad invigilandum offendiculis ecclesiae et ad cohercendum illa . Habent etiam ista consistoria potestatem vocandi omnes eos qui in religione minus videntur instituti , et qui vel non noverint precari aut praecepta domini ac symbolum recitare . Licet eos ibi examinare , erudire , hortari , spatia illis temporum ad discendum praescribere .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_782", + "psc_text": "S. Hildegardis. Pertimescendumque est ne si diutius aut silentio, aut orationi occupetur animus, tandem deficiat, sicut arcus, qui, cum nimis aut diutius distenditur, vel debilitatur, vel frangitur. Nec refert quod Regula cap. 42 jubet omni tempore silentio studere monachos; nam multum differunt semper silere, et omni tempore silentio studere; semper silere est nunquam loqui, at vero potest aliquis etiam loquendo silentio studere, puta necessaria duntaxat proferendo, idque breviter, et submissa voce: quamvis laudemus, beatosque praedicemus eos qui possunt valentque ita perpetuo silere, ut nullo hominum consortio indigeant; atque ut hoc nobis aliquando donum Deus concedat, obnixe deprecamur. Tertium, ex abbatis pendere arbitrio assignare dies, horas, tempus seu spatium, locum, modumque colloquii. Communis tamen ordinis usus obtinuit, ut non nisi privatis diebus abbas colloquium permitteret, dominicis festisque diebus duodecim lectionum continuo silentio consecratis. Et certe inter quinque capitula quae receptis concilii Aquisgran. capitulis addiderunt Centuriatores Tom. II Capitul. Baluz., p. 1092", + "candidate_score": 0.683059, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_10_12", + "bdc_text": "Dicunt illi , se non posse communem causam fratrum deserere et bona conscientia in ecclesia esse , disciplina illa ecclesiastica carente . His transactis senatus voluit ut nos in locum proscriptorum alios eligeremus . Sed quoniam non omnes Sabaudici ministri ita nobis noti sunt atque Germani , decretum est heri legationem illuc mittendam , et convocandos reliquarum classium seu capitulorum Sabaudicorum decanos et iuratos , hoc est , visitatores omnes , ut una cum illis ex singulis classibus deligantur idonei qui his ecclesiis praeficiantur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1425", + "psc_text": "establis doyens, c' est à dire prieurs. Hos Regula Magistri, cap. 11, vocat praepositos; S. Benedictus, sequenti cap. 22, se iores. Si major congregatio fuerit. ] Quid sit major congregatio diximus cap. 17. Eligantur. ] Ab abbate simul et conventu, inquit Boherius; quia cum per decanos ordinetur omnis utilitas monasterii, eorum electio inter praecipua, quae cum agenda occurrunt, tenetur abbas omnem convocare congregationem, censenda est. Vel potius a solo abbate, ad quem pertinet omnis ordinatio sui monasterii, qui cum possit eligere per se praepositum; multo magis decanum. Et plane si in decanorum electione fratrum teneretur assensum requirere, tales aliquando eligerentur, quibus non confidens, nec secure partiretur onera sua. Eligebantur autem decani uti et praepositi, non ad vitam, sed ad tempus solum, ut patet ex Vita S. Liobae, c. 3, ubi de monasterio S. Tettae (Saec. III Bened., part. II): « Erat in illo virginum monasterio sanctimonialis quaedam propter disciplinae studium,", + "candidate_score": 0.68295, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_34_36", + "bdc_text": "sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur . Et ut horum consistoriorum quoque maior sit authoritas , volunt ut praefecti , ubicunque fieri potest , illis praesentes intersint et eorum authoritatem tueantur . Vides non nihil esse disciplinae in ecclesiis nostris , ut multi ex illis queruntur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3392", + "psc_text": "sacerdotii obliviscatur regulae obedientiam et disciplinam, sed magis ac magis in Deum proficiat. Locum vero illum semper attendat, quo ingressus est in monasterio, praeter officium altaris, et si forte electio congregationis et voluntas abbatis pro vitae merito eum 813 promovere voluerit. Qui tamen regulam a decanis vel praepositis constitutam sibi servare sciat: quod si aliter praesumpserit, non sacerdos, sed rebellio judicetur: et saepe admonitus si non correxerit, etiam episcopus adhibeatur in testimonium. Quod si nec sic emendaverit, clarescentibus culpis projiciatur de monasterio; si tamen talis fuerit ejus contumacia, ut subdi aut obedire regulae nolit. COMMENTARIUS. Si quis abbas sibi.] Sibi, hoc est suo monasterio. Ubi observat Menardus duplici olim nomine sacerdotes ordinatos fuisse: vel pro monasteriis suis, ut ex hoc capite constat; vel pro saecularibus ecclesiis seu parochiis, ut habetur 16, quaest. 1, cap. Si quis, cap. In parochia tua, cap. Cum pro utilitate Ecclesiae, cap. Monachi, et cap. Ne", + "candidate_score": 0.682055, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_34_36", + "bdc_text": "sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur . Et ut horum consistoriorum quoque maior sit authoritas , volunt ut praefecti , ubicunque fieri potest , illis praesentes intersint et eorum authoritatem tueantur . Vides non nihil esse disciplinae in ecclesiis nostris , ut multi ex illis queruntur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3574", + "psc_text": "explicare; » et Regulae Tarnatensis: « Ad praepositum praecipue pertinebit ut ad abbatem, cujus est apud nos major auctoritas, referat quod modum et vires ejus excedit. » Qui praepositus, si repertus fuerit vitiosus aut contemptor sanctae regulae. ] Hic observat Boherius in suo secundo commentario quosdam hujus occasione textus negare eam quam habemus Regulam a S. Benedicto scriptam fuisse, eo quod sanctam illam appellet, ac proinde abnuendam esse fidem his quae a Gregorio Magno lib. II Dialogorum scribuntur. Verum non ideo S. Pater Regulam suam appellavit sanctam, quod a se scripta sit, sed quia sancta et salutaria continet praecepta, quorum praxis ad supremum perfectionis fastigium perducit. Comprobatus. ] Neque enim simplex suspicio hic sufficere debet. Admoneatur verbis usque quater. ] Idque secreto, secundum Bernardum Cassinensem, et quidem ab abbate, juxta Boherium. Nam simplex monachus bis, decanus ter, praepositus quater admoneri debet. Si non emendaverit, adhibeatur ei correctio disciplinae regularis. ]", + "candidate_score": 0.681589, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_10_12", + "bdc_text": "Dicunt illi , se non posse communem causam fratrum deserere et bona conscientia in ecclesia esse , disciplina illa ecclesiastica carente . His transactis senatus voluit ut nos in locum proscriptorum alios eligeremus . Sed quoniam non omnes Sabaudici ministri ita nobis noti sunt atque Germani , decretum est heri legationem illuc mittendam , et convocandos reliquarum classium seu capitulorum Sabaudicorum decanos et iuratos , hoc est , visitatores omnes , ut una cum illis ex singulis classibus deligantur idonei qui his ecclesiis praeficiantur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_403", + "psc_text": "prorsus extulerit. » Sed sicut discipulis convenit obedire magistro, ita et ipsum provide et juste condecet cuncta disponere. ] Quod adjicit, ne forte abbas quasi libera utens potestate, spretis fratrum consiliis, injuste disponat aliquid. Sane sicut abbatem fratrum adhaerere sententiae non astringit, sic non decet eum ab eorum sententia, maxime 97 cum in unam conveniunt, facile recedere. In omnibus igitur omnes magistram sequantur regulam. ] Hactenus abbatem et fratres singillatim; nunc utrosque simul admonet ut in omnibus omnes magistram sequantur regulam, non solum in dandis consiliis, de quibus hic praesertim, sed in omnibus aliis monasticis observantiis. Porro qui dicit omnes, nullum excipit; ergo nec abbates. Recte omnino Petrus Blesensis Epist. 131: « Nulli praelato aut subdito voluntatem sequi licet; nam et monachorum legislator quasi edicto praecipit generali, ut omnes magistram sequantur regulam, et ab hac lege nec abbas nec prior excipitur. » Et S. Bernardus De Praec. et disp. c.", + "candidate_score": 0.681284, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_48_50", + "bdc_text": "Tenemus etiam adhuc memori mente quid eo tempore hi ipsi Lausan[ n]enses tum disputarint de superioritate ministrorum , quod minister esset super omnes etc . Non ergo desunt rationes cur pius magistratus ( cuius certe pietatem in hac ipsa causa et actione sic cognovi ut non possim non illam praedicare ) non velit omnem et plenam potestatem ipsorum arbitrio concedere . Sed nimis procul excurro .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_400", + "psc_text": "Hoc enim humilitati, cum qua dari consilium jussit, repugnat. « Quae major potest esse superbia, inquit S. Bernardus Serm. 2, de Resurrect., quam si unus suum judicium praeferat universae congregationis judicio, quasi solus haberet spiritum Dei? » Neque vero sic capienda sunt, S. Benedicti verba, quasi omnino sententiam suam tueri prohiberet; imo licet ad objecta respondere, quodque sibi visum fuerit sanius, validissimis, quoad fieri potest, rationibus firmare, dummodo omnis absit obstinatio aut pertinacia. Sed quid si insurgat loquenti contrarius aliquis? Audi Hildemarum: « Quod si alter e latere surgit dicens. Quia hoc quod dicis nec bonum, nec verum est, hic debet ille alter caute vigilare, ne in procacitatem cadat; id est debet dicere abbati: Si vobis placet, ego mittam rationem quam de hac re sentio, et non debet contra illum fratrem qui sibi contrarie dixit aliquid contrarium dicere. Quod si abbas dederit licentiam, dicat rationem humiliter illius rei ita: Tantas", + "candidate_score": 0.680404, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_11_13", + "bdc_text": "His transactis senatus voluit ut nos in locum proscriptorum alios eligeremus . Sed quoniam non omnes Sabaudici ministri ita nobis noti sunt atque Germani , decretum est heri legationem illuc mittendam , et convocandos reliquarum classium seu capitulorum Sabaudicorum decanos et iuratos , hoc est , visitatores omnes , ut una cum illis ex singulis classibus deligantur idonei qui his ecclesiis praeficiantur . Mittuntur duo senatores , d. Musculus item et Benedictus Aretius atque ego , quibus iniungitur ut simul statum scholę inspiciamus et quomodo illa retineri et instrui de novo possit consyderemus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3143", + "psc_text": "Regula per ordinem. ] Juxta priscorum monachorum instituta, quae venientibus ad conversionem, ut sciant ad quid ingrediuntur, legi Regulam mandant, ut videre est in Regula tertia SS. Patrum, cap. 1; in Regula S. Caesarii ad virgines in recapitulatione, cap. 8; in Regula S. Aureliani, cap. 1; S. Ferreoli, cap. 5; Tarnatensis monasterii, cap. 1, et Magistri. A quibus, si S. Caesarium excipias, in hoc rantum differt S. Benedictus, quod illi semel tantum introeunti sive admisso legendam decernunt Regulam; S. Benedictus vero ter in ipso probationis anno; cujus statutum renovavit Gregorius papa IX in Constitutione pro monachis Benedictinis, decernens, ut admittendis « novitiis dura praedicentur et aspera; et eisdem admissis legatur, et exponatur regula ter in anno, probationis terminis a B. Benedicto constitutis. » Hanc lectionem fieri per ordinem S. Pater instituit, quod Bernardus Cassinensis exponit, ut non sit « superficialis, sed diligens, et expositiva, et intelligibilis. Et hoc est, inquit,", + "candidate_score": 0.679379, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_34_36", + "bdc_text": "sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur . Et ut horum consistoriorum quoque maior sit authoritas , volunt ut praefecti , ubicunque fieri potest , illis praesentes intersint et eorum authoritatem tueantur . Vides non nihil esse disciplinae in ecclesiis nostris , ut multi ex illis queruntur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3538", + "psc_text": "ut antea disposuimus, omnis utilitas monasterii, prout abbas disposuerit, ut dum pluribus committitur, unus non superbiat. Quod si aut locus expetit, aut congregatio petierit, rationabiliter cum humilitate, et quemcunque elegerit abbas cum consilio fratrum timentium Deum, ordinet ipse sibi praepositum. Qui tamen praepositus illa agat cum reverentia quae ab abbate suo ei injuncta fuerint, nihil contra abbatis voluntatem aut ordinationem faciens: quia quantum praelatus est caeteris, ita eum oportet sollicitius observare praecepta regulae. Qui praepositus, si repertus fuerit vitiosus, aut elatione deceptus superbiae, aut contemptor sanctae regulae fuerit comprobatus, admoneatur verbis usque quater: si non emendaverit, adhibeatur ei correctio disciplinae regularis. Quod si neque sic correxerit, tunc dejiciatur de ordine praepositurae, et alius qui dignus est in loco ejus subrogetur. Quod si et postea in congregatione quietus et obediens non fuerit, etiam de monasterio expellatur. Cogitet tamen abbas se de omnibus judiciis suis Deo reddere rationem, ne forte invidiae aut", + "candidate_score": 0.679011, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_48_50", + "bdc_text": "Tenemus etiam adhuc memori mente quid eo tempore hi ipsi Lausan[ n]enses tum disputarint de superioritate ministrorum , quod minister esset super omnes etc . Non ergo desunt rationes cur pius magistratus ( cuius certe pietatem in hac ipsa causa et actione sic cognovi ut non possim non illam praedicare ) non velit omnem et plenam potestatem ipsorum arbitrio concedere . Sed nimis procul excurro .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_382", + "psc_text": "dicat ipse unde agitur. Et audiens consilium fratrum, tractet apud se; et quod utilius judicaverit, faciat. Ideo a tem omnes ad consilium vocari diximus, quia saepe juniori Dominus revelat quod melius est. Sic autem dent fratres consilium cum omni humilitatis subjectione, ut non praesumant procaciter defendere quod eis visum fuerit; sed magis in abbatis pendeat arbitrio; ut quod salubrius judicaverit esse, ei cuncti obediant. Sed sicut discipulis convenit obedire magistro, ita et ipsum provide et juste condecet cuncta disponere. In omnibus igitur omnes magistram sequantur regulam: neque ab ea temere declinetur a quoquam. Nullus in monasterio proprii sequatur cordis voluntatem; neque praesumat quisquam cum abbate suo proterve vel foris monasterium contendere. Quod si praesumpserit, regulari disciplinae subjaceat. Ipse tamen abbas cum timore Dei et observatione regulae omnia faciat, sciens se procul dubio de omnibus 92 judiciis suis aequissimo judici Deo rationem redditurum. Si qua vero minora agenda sunt in monasterii", + "candidate_score": 0.678782, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_34_36", + "bdc_text": "sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur . Et ut horum consistoriorum quoque maior sit authoritas , volunt ut praefecti , ubicunque fieri potest , illis praesentes intersint et eorum authoritatem tueantur . Vides non nihil esse disciplinae in ecclesiis nostris , ut multi ex illis queruntur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3692", + "psc_text": "intranti vel exeunti; unus famulus semper est juxta illum, qui dicat interrogantibus propter quid talis ei poenitentia sit injuncta, nec recedit inde usquequo missa finiatur. » Vide quae supra diximus ex Benignianis Consuetudinibus ad cap. 44. Sed econtra Bernardus Cassinensis hic conqueritur de nonnullis religiosis qui, « quando aliquis fratrum etiam saeculares homines suo pravo corrumpit exemplo, eum occulte puniunt, vel de uno loco transferunt ad alium locum, et peccatum licet publicum aut negant mendaciter, aut palliant turpiter. Et qui malo ejus exemplo corrupti fuerant delinquentis, poenam ignorantes disciplinae latentis, magis corrumpuntur, et assumunt audaciam faciendi similia, vel etiam majora: contra quos invehitur hac auctoritate B. Benedictus: Peccantes coram omnibus arguantur. » Infantum vero usque ad quindecim annorum aetates disciplinae diligentia sit. ] Et etiam ultra si non sint morigerati, ut docet Hildemarus. Et tamen in excerpto 94 Egberti episcopi Eboracensis exstat canon Roman. et Francor. (Spelm. tom. I Concil.", + "candidate_score": 0.678685, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_34", + "bdc_text": "sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3392", + "psc_text": "sacerdotii obliviscatur regulae obedientiam et disciplinam, sed magis ac magis in Deum proficiat. Locum vero illum semper attendat, quo ingressus est in monasterio, praeter officium altaris, et si forte electio congregationis et voluntas abbatis pro vitae merito eum 813 promovere voluerit. Qui tamen regulam a decanis vel praepositis constitutam sibi servare sciat: quod si aliter praesumpserit, non sacerdos, sed rebellio judicetur: et saepe admonitus si non correxerit, etiam episcopus adhibeatur in testimonium. Quod si nec sic emendaverit, clarescentibus culpis projiciatur de monasterio; si tamen talis fuerit ejus contumacia, ut subdi aut obedire regulae nolit. COMMENTARIUS. Si quis abbas sibi.] Sibi, hoc est suo monasterio. Ubi observat Menardus duplici olim nomine sacerdotes ordinatos fuisse: vel pro monasteriis suis, ut ex hoc capite constat; vel pro saecularibus ecclesiis seu parochiis, ut habetur 16, quaest. 1, cap. Si quis, cap. In parochia tua, cap. Cum pro utilitate Ecclesiae, cap. Monachi, et cap. Ne", + "candidate_score": 0.678625, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_12_14", + "bdc_text": "Sed quoniam non omnes Sabaudici ministri ita nobis noti sunt atque Germani , decretum est heri legationem illuc mittendam , et convocandos reliquarum classium seu capitulorum Sabaudicorum decanos et iuratos , hoc est , visitatores omnes , ut una cum illis ex singulis classibus deligantur idonei qui his ecclesiis praeficiantur . Mittuntur duo senatores , d. Musculus item et Benedictus Aretius atque ego , quibus iniungitur ut simul statum scholę inspiciamus et quomodo illa retineri et instrui de novo possit consyderemus . Interea Viretus senatui scripsit , et blande admodum , ita ut videatur non procul abesse a consensu .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3143", + "psc_text": "Regula per ordinem. ] Juxta priscorum monachorum instituta, quae venientibus ad conversionem, ut sciant ad quid ingrediuntur, legi Regulam mandant, ut videre est in Regula tertia SS. Patrum, cap. 1; in Regula S. Caesarii ad virgines in recapitulatione, cap. 8; in Regula S. Aureliani, cap. 1; S. Ferreoli, cap. 5; Tarnatensis monasterii, cap. 1, et Magistri. A quibus, si S. Caesarium excipias, in hoc rantum differt S. Benedictus, quod illi semel tantum introeunti sive admisso legendam decernunt Regulam; S. Benedictus vero ter in ipso probationis anno; cujus statutum renovavit Gregorius papa IX in Constitutione pro monachis Benedictinis, decernens, ut admittendis « novitiis dura praedicentur et aspera; et eisdem admissis legatur, et exponatur regula ter in anno, probationis terminis a B. Benedicto constitutis. » Hanc lectionem fieri per ordinem S. Pater instituit, quod Bernardus Cassinensis exponit, ut non sit « superficialis, sed diligens, et expositiva, et intelligibilis. Et hoc est, inquit,", + "candidate_score": 0.678128, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_34_36", + "bdc_text": "sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur . Et ut horum consistoriorum quoque maior sit authoritas , volunt ut praefecti , ubicunque fieri potest , illis praesentes intersint et eorum authoritatem tueantur . Vides non nihil esse disciplinae in ecclesiis nostris , ut multi ex illis queruntur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_480", + "psc_text": "iis quae domi sunt: Nemo mittens manum ad aratrum, et respiciens retro, aptus est regno Dei. Quod si de eo qui renuntiare tantum voluerat, tale judicium est, quid de hujus judicio dicendum est? » Multo severior plane S. Stephani ordinis Grandimontensis censura In Regul. c. 34: « Si forte, inquit, pater vester, vel quislibet amicus vester saecularis prope cellam vestram graviter aegrotans, et peccata sua confiteri, et res suas disponere in praesentia vestra desiderans, mandet vobis ut eum visitetis, ejus praesentiam nullatenus adeatis, si tamen clericos necessitati suae sufficientes cum eo adesse contingat. Quod si illuc ire praesumentes in itinere moriamini, nequaquam Deo de vobis rationem reddemus. » His omnibus addo Carthusiensium monachorum statuta: « Monachi causa devotionis, pietatis, recreationis, visitationis parentum, aut quavis alia causa terminos suos nullatenus exeant; » et alibi: « Omnes personae ordinis vitent et fugiant parentum visitationes, et carnales affectiones; alioquin pro modo culpae puniantur;", + "candidate_score": 0.677411, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_11_13", + "bdc_text": "His transactis senatus voluit ut nos in locum proscriptorum alios eligeremus . Sed quoniam non omnes Sabaudici ministri ita nobis noti sunt atque Germani , decretum est heri legationem illuc mittendam , et convocandos reliquarum classium seu capitulorum Sabaudicorum decanos et iuratos , hoc est , visitatores omnes , ut una cum illis ex singulis classibus deligantur idonei qui his ecclesiis praeficiantur . Mittuntur duo senatores , d. Musculus item et Benedictus Aretius atque ego , quibus iniungitur ut simul statum scholę inspiciamus et quomodo illa retineri et instrui de novo possit consyderemus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3342", + "psc_text": "litteris G. Mosomensis et A. Marchianensis abbatum ad abbates S. Theoderici (Ms. Histor. S. Theod.) et S. Crispini Suessionensis, quibus eos suae provinciae visitatores constituunt, inter alia generalis capituli statuta, quorum eis maxime commendant observationem, istud est: « Ut nullus hospes detineatur ultra annum, nisi de abbatis et conventus ad quos missus fuerit, processerit voluntate, vel visitatoribus visum fuerit ex edire. » Si qua sane rationabiliter, et cum humilitate charitatis reprehendit aut ostendit. ] Idque verbo aut exemplo, sive de servitio Dei, sive de Regulae observationibus, sive de praeceptis Domini custodiendis. Ubi notat Boherius triplicem esse reprehensionem: imperiosam, quae fit imperio potestatis, quae solum majoribus conceditur; temerariam, quae malo fit animo, et socialem, quae minoribus conceditur, quae sine acerbitate, devoto et reverenti animo fieri debet, de qua hic S. Benedictus. Tractet prudenter abbas. ] « Apud se, et cum aliis qui hospitis conversationem noverunt et verba, » inquit Bernardus Cassinensis.", + "candidate_score": 0.677384, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_9_11", + "bdc_text": "Ea ipsis concessa est , sic tamen ut , quod ipsi quoque polliciti sunt , ad diem usque pentecostes mansuri sint . Dicunt illi , se non posse communem causam fratrum deserere et bona conscientia in ecclesia esse , disciplina illa ecclesiastica carente . His transactis senatus voluit ut nos in locum proscriptorum alios eligeremus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3692", + "psc_text": "intranti vel exeunti; unus famulus semper est juxta illum, qui dicat interrogantibus propter quid talis ei poenitentia sit injuncta, nec recedit inde usquequo missa finiatur. » Vide quae supra diximus ex Benignianis Consuetudinibus ad cap. 44. Sed econtra Bernardus Cassinensis hic conqueritur de nonnullis religiosis qui, « quando aliquis fratrum etiam saeculares homines suo pravo corrumpit exemplo, eum occulte puniunt, vel de uno loco transferunt ad alium locum, et peccatum licet publicum aut negant mendaciter, aut palliant turpiter. Et qui malo ejus exemplo corrupti fuerant delinquentis, poenam ignorantes disciplinae latentis, magis corrumpuntur, et assumunt audaciam faciendi similia, vel etiam majora: contra quos invehitur hac auctoritate B. Benedictus: Peccantes coram omnibus arguantur. » Infantum vero usque ad quindecim annorum aetates disciplinae diligentia sit. ] Et etiam ultra si non sint morigerati, ut docet Hildemarus. Et tamen in excerpto 94 Egberti episcopi Eboracensis exstat canon Roman. et Francor. (Spelm. tom. I Concil.", + "candidate_score": 0.677359, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_11_13", + "bdc_text": "His transactis senatus voluit ut nos in locum proscriptorum alios eligeremus . Sed quoniam non omnes Sabaudici ministri ita nobis noti sunt atque Germani , decretum est heri legationem illuc mittendam , et convocandos reliquarum classium seu capitulorum Sabaudicorum decanos et iuratos , hoc est , visitatores omnes , ut una cum illis ex singulis classibus deligantur idonei qui his ecclesiis praeficiantur . Mittuntur duo senatores , d. Musculus item et Benedictus Aretius atque ego , quibus iniungitur ut simul statum scholę inspiciamus et quomodo illa retineri et instrui de novo possit consyderemus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1425", + "psc_text": "establis doyens, c' est à dire prieurs. Hos Regula Magistri, cap. 11, vocat praepositos; S. Benedictus, sequenti cap. 22, se iores. Si major congregatio fuerit. ] Quid sit major congregatio diximus cap. 17. Eligantur. ] Ab abbate simul et conventu, inquit Boherius; quia cum per decanos ordinetur omnis utilitas monasterii, eorum electio inter praecipua, quae cum agenda occurrunt, tenetur abbas omnem convocare congregationem, censenda est. Vel potius a solo abbate, ad quem pertinet omnis ordinatio sui monasterii, qui cum possit eligere per se praepositum; multo magis decanum. Et plane si in decanorum electione fratrum teneretur assensum requirere, tales aliquando eligerentur, quibus non confidens, nec secure partiretur onera sua. Eligebantur autem decani uti et praepositi, non ad vitam, sed ad tempus solum, ut patet ex Vita S. Liobae, c. 3, ubi de monasterio S. Tettae (Saec. III Bened., part. II): « Erat in illo virginum monasterio sanctimonialis quaedam propter disciplinae studium,", + "candidate_score": 0.676904, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_34_36", + "bdc_text": "sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur . Et ut horum consistoriorum quoque maior sit authoritas , volunt ut praefecti , ubicunque fieri potest , illis praesentes intersint et eorum authoritatem tueantur . Vides non nihil esse disciplinae in ecclesiis nostris , ut multi ex illis queruntur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3539", + "psc_text": "regularis. Quod si neque sic correxerit, tunc dejiciatur de ordine praepositurae, et alius qui dignus est in loco ejus subrogetur. Quod si et postea in congregatione quietus et obediens non fuerit, etiam de monasterio expellatur. Cogitet tamen abbas se de omnibus judiciis suis Deo reddere rationem, ne forte invidiae aut zeli flamma urat animam. COMMENTARIUS. 849 De praeposito monasterii duo potissimum hic tractat S. Benedictus, qualiter ordinandus sit, et quomodo corrigendus, si repertus fuerit vitiosus. Quid autem sit praepositus, quae institutionis ejus causae, quae munia, quae virtutes, aut omnino tacuit, aut ita leviter tetigit, pene ut praeteriisse videatur. Quapropter antequam S. Regulae textum expendamus, isthaec aliunde repetere duximus operae pretium. Praepositus itaque, si vim nominis attendamus, idem significat quod praelatus; eoque nomine apud Romanos appellabatur regii satellitii praefectus, ut patet ex Theophilacto Simocatta (Lib. IV, c. 15): « Satellitii regii principem, quem praepositum appellare Romani solent, Martyropolim misit. » Apud", + "candidate_score": 0.67674, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_35_37", + "bdc_text": "Et ut horum consistoriorum quoque maior sit authoritas , volunt ut praefecti , ubicunque fieri potest , illis praesentes intersint et eorum authoritatem tueantur . Vides non nihil esse disciplinae in ecclesiis nostris , ut multi ex illis queruntur . Poterant his esse contenti donec dominus daret perfectiora .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_300", + "psc_text": "Boherius, cui concinit Hildemarus: « Disciplina est omnium mandatorum Dei custodia. » Vel disciplinam, id est correctionem, quae a Deo infligitur, juxta Trithemium hunc Regulae locum ita exponentem: « Que suos subditos propter eorum excessus corrigit, et tamen vult ut patientes sint; sed quam cito ipsum a Deo propter sua peccata corripi contigerit, non solum non patiens non est, sed etiam contra Deum murmurat; hic talis absque dubio disciplinam odit, et sermones Christi projicit post se, quia non vult videre vitam suam quasi malam, sed se reputat justum. » Addit Trithemius: « Secundo disciplinam odit praelatus, quando a subditis dedignatur avisari. » Et projecisti sermones meos post te. ] « Post se sermones Domini projicit praelatus quando quae de divinis Scripturis subditis praedicat, implere ipse dissimulat, » infit Smaragdus. Vel etiam: Projecisti sermones meos post te, idem est ac odisti disciplinam, ut modo exponebat Trithemius: « quod enim diligimus, inquit", + "candidate_score": 0.676428, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_34", + "bdc_text": "sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1659", + "psc_text": "de ordine suo requirant sollicite annuatim. Qui si in monasterio suo recipi possunt, secundum ordinem regularem abbates seu priores eorum, monitione praemissa, ecclesiatica censura compellantur ad receptionem eorum, salva ordinis disciplina. Quod si hoc regularis ordo non patitur, auctoritate nostra provideatur ut apud idem monasterium in locis competentibus, si absque gravi scandalo fieri poterit; alioquin ex aliis religiosis domibus ejusdem ordinis ad agendam ibi poenitentiam talibus vitae necessaria ministrentur. Si vero hujusmodi fugitivos inobendientes invenerint, eos excommunicent, et tandiu faciant ecclesiarum praelatis excommunicatos publice denuntiari, donec ad mandatum ipsorum humiliter revertantur. » Denique Constitutiones Richardi episcopi Sarum anno 1217 editae (Apud Spelm. tom. II Conc. Angl.): « Cum quidam apostatae salutis suae immemores, abjecto timore Dei, de ordine suo egredi sine licentia suorum praelatorum, et in saeculo saeculariter conversari, abjecto religionis habitu, non verentur; praecipimus archidiaconis, decanis etiam, monitione praemissa competenti, ut tales ad claustrum per ecclesiasticam censuram redire compellant:", + "candidate_score": 0.676152, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_34", + "bdc_text": "sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3574", + "psc_text": "explicare; » et Regulae Tarnatensis: « Ad praepositum praecipue pertinebit ut ad abbatem, cujus est apud nos major auctoritas, referat quod modum et vires ejus excedit. » Qui praepositus, si repertus fuerit vitiosus aut contemptor sanctae regulae. ] Hic observat Boherius in suo secundo commentario quosdam hujus occasione textus negare eam quam habemus Regulam a S. Benedicto scriptam fuisse, eo quod sanctam illam appellet, ac proinde abnuendam esse fidem his quae a Gregorio Magno lib. II Dialogorum scribuntur. Verum non ideo S. Pater Regulam suam appellavit sanctam, quod a se scripta sit, sed quia sancta et salutaria continet praecepta, quorum praxis ad supremum perfectionis fastigium perducit. Comprobatus. ] Neque enim simplex suspicio hic sufficere debet. Admoneatur verbis usque quater. ] Idque secreto, secundum Bernardum Cassinensem, et quidem ab abbate, juxta Boherium. Nam simplex monachus bis, decanus ter, praepositus quater admoneri debet. Si non emendaverit, adhibeatur ei correctio disciplinae regularis. ]", + "candidate_score": 0.675888, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_25_27", + "bdc_text": "Sunt in illis constituti minister cum quatuor aliis , in quibusdam sex aut octo , presbyteris , prout ecclesię fuerint numerosae . Omnes illi iuramento obstringuntur ad invigilandum offendiculis ecclesiae et ad cohercendum illa . Habent etiam ista consistoria potestatem vocandi omnes eos qui in religione minus videntur instituti , et qui vel non noverint precari aut praecepta domini ac symbolum recitare .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3410", + "psc_text": "monasterio S. Theoderici factae anno 1184 (Histor. ms. S. Theod.) ex quatuordecim monachis octo presbyteri, tres diaconi et tres subdiaconi recitantur. Tandem Clemens V in concilio Viennensi ad ampliationem cultus divini statuit « quod monachi quilibet ad monitionem sui abbatis se faciant ad omnes ordines sacros, excusatione cessante legitima, promoveri. » Qui dignus sit sacerdotio fungi. ] Hanc dignitatem sed sacerdotii meritum in tribus potissimum constituit Alexander III in concilio Lateranensi, cap. 3, ubi sic loquitur: « In cunctis sacris ordinibus et ecclesiasticis ministeriis aetatis maturitas, gravitas morum, et litterarum scientia inquirenda est. » Id quod summo studio observari rogabant monachi Fuldenses in libello supplici ad Carolum Magnum, postulantes (Num. 2) ut « illi ad sacrum ordinem eligantur qui eruditi sunt verbo et sancta conversatione probati, et nec fures, nec scelerati, et qui sacerdotii juris penitus sunt ignari. » Ad aetatem vero quod spectat, exstat Petri Venerabilis statutum (Statut. 43),", + "candidate_score": 0.675852, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_33_35", + "bdc_text": "Nolunt tamen ut quisquam cogatur , aut ut ullius conscientię post illam admonitionem factam vis inferatur : sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur . Et ut horum consistoriorum quoque maior sit authoritas , volunt ut praefecti , ubicunque fieri potest , illis praesentes intersint et eorum authoritatem tueantur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2404", + "psc_text": "Factis completoriis in ultimo dicunt hunc versum: Pone, Domine, custodiam ori meo, et ostium circumstantiae labiis meis; mox ingrediantur silentium, et suis se collocent lectis, et tanto silentio redigantur, ut usque ad nocturnos putetur nullus ibi esse de fratribus. » Quod si inventus fuerit quisquam praevaricari hanc taciturnitatis regulam, gratiori vindictae subjacent. ] Qualis autem esse debeat, S. Pater non explicat. In Poenis incerti auctoris, apud S. Basilium, decernitur (Num. 12), ut « si quis inveniatur nocte privatim cum aliquo agere, aut locum ubi dormit mutare praeter voluntatem ad hoc de ignatorum, excommunicetur. » Et item (Num. 15): « Si quis vesperi post Pater noster inveniatur colloquens, excommunicetur. » Idem praestitisse legitur S. Benedictus in sanctimoniales linguae plus debito indulgentes. De aliis violati silentii poenis vide Haeftenum lib. VI, tract. 3, disq. 13. Sed quaeret aliquis quandonam silentium nocturnum obligare incipiat: incepto, an finito completorio, et iterum quandonam desinat. Primum", + "candidate_score": 0.674101, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_34", + "bdc_text": "sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3575", + "psc_text": "praxis ad supremum perfectionis fastigium perducit. Comprobatus. ] Neque enim simplex suspicio hic sufficere debet. Admoneatur verbis usque quater. ] Idque secreto, secundum Bernardum Cassinensem, et quidem ab abbate, juxta Boherium. Nam simplex monachus bis, decanus ter, praepositus quater admoneri debet. Si non emendaverit, adhibeatur ei correctio disciplinae regularis. ] Quasi diceret, inquit Hildemarus, « Si per quatuor vices fuerit admonitus, et se non emendaverit, ducatur per gradus, hoc est publica correptio, excommunicatio, nimiis jejuniis, si dignus est, flagello, deinde oratio, postea ejiciatur de ordine praepositurae, postea expellatur. » Idem habent Bernardus Cassinensis, Boherius et Turrecremata. Quod si neque sic correxerit, tunc dejiciatur de ordine praepositurae. ] Ita praepositum quemdam superbia elatum aliquando deposuisse dicitur Benedictus abbas Anianensis in ejus Vita, auctore Ardone, n. 24 (Saec. IV Ben., part. I). Causas vero seu rationes hujusmodi depositionis praepositi declarat Gregorius papa IX in bulla ad Cluniacenses his verbis: « Conventuales quoque", + "candidate_score": 0.673437, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_27_29", + "bdc_text": "Habent etiam ista consistoria potestatem vocandi omnes eos qui in religione minus videntur instituti , et qui vel non noverint precari aut praecepta domini ac symbolum recitare . Licet eos ibi examinare , erudire , hortari , spatia illis temporum ad discendum praescribere . Nec quisquam ab illa potestate consistoriorum exemptus est .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2722", + "psc_text": "Anianensis (Tom. IV Analect.): quibus concinit Concordia Dunstani his verbis (Cap. 7): « Quod si invenerit, nullatenus illud debet reticere in capitulo venturi diei. » Et Statuta Lanfranci (Cap. 4): « Dum circumeunt, nullum signum faciant, nulli quacunque occasione loquantur, studiose 650 tantum negligentias et offensiones inspiciant, et tacite praetereuntes, de eis postea in capitulo etiam clamores faciant. » Idem habent Divionenses S. Benigni Consuetudines cap. 4. Ex Hildemaro tamen circatores aliquam videntur habuisse facultatem corrigendi delinquentes: « Isti seniores, inquit, debent potestatem habere corrigendi decanos, et praepositos, etiam ipsum abbatem, quanquam non omnes uno modo: subjectos admonendo, rogando, atque increpando; priores rogando. » De prioribus tamen ita scribit Udalricus (Lib. III, cap. 7): « Domno abbati et priori ita deferunt circatores, ut nequaquam veniant ubi eos noverint esse, quia scriptum est: Non est discipulus super magistrum. » Accedentibus autem circatoribus, qui ex licentia de rebus necessariis colloquebantur, hoc eis", + "candidate_score": 0.673147, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_33_35", + "bdc_text": "Nolunt tamen ut quisquam cogatur , aut ut ullius conscientię post illam admonitionem factam vis inferatur : sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur . Et ut horum consistoriorum quoque maior sit authoritas , volunt ut praefecti , ubicunque fieri potest , illis praesentes intersint et eorum authoritatem tueantur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1512", + "psc_text": "ordinem constitutum donec corrigantur. » Idem legitur in Regula Orientali cap. 19. Hic secundum Domini nostri praeceptum admoneatur semel et secundo secrete a senioribus suis. ] Si tamen honesto et intelligibili animo sit; nam duros corde in ipso initio peccati durius coercere oportet, ut ex Regulae cap. 2 hic observat Hildemarus. Si non emendaverit, objurgetur publice coram omnibus. ] A praelato scilicet, qui solus habet potestatem publice delinquentes corripiendi; aut etiam a senioribus cum ejus potestate. Regula Cujusdam ad virgines praescribit (Cap. 18), ut « secreto a senioribus semel vel bis corripiatur. Si non emendaverit, tunc simul ab omni congregatione objurgetur. » Si intelligit qualis poena sit. ] Sive, ut loquitur Regula Cujusdam ad virgines: Si ejus antea intellectus viguit, excommunicationi subjaceat. Igitur S. Benedictus post trinam admonitionem incorrigibilem excommunicationi subjicit. Eamdem disciplinam instituit S. Basilius in 360 Regulis brev. interrog. 3, in Constitut. Monast. c. 30; Regula Orientalis cap.", + "candidate_score": 0.672667, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_12_14", + "bdc_text": "Sed quoniam non omnes Sabaudici ministri ita nobis noti sunt atque Germani , decretum est heri legationem illuc mittendam , et convocandos reliquarum classium seu capitulorum Sabaudicorum decanos et iuratos , hoc est , visitatores omnes , ut una cum illis ex singulis classibus deligantur idonei qui his ecclesiis praeficiantur . Mittuntur duo senatores , d. Musculus item et Benedictus Aretius atque ego , quibus iniungitur ut simul statum scholę inspiciamus et quomodo illa retineri et instrui de novo possit consyderemus . Interea Viretus senatui scripsit , et blande admodum , ita ut videatur non procul abesse a consensu .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3649", + "psc_text": "Et Alcuinus ad fratres Wiremutensis et Girwensis ecclesiae scribens (Epist. 49): « Vos vero qui estis patres et pastores sanctae congregationis, docete diligentissime fraterno amore familiam, quam accepistis regendam, omneque bonitatis exemplum in vobismetipsis ostendite; saepiusque Regula S. Benedicti in conventu fratrum propria exponatur lingua, ut intelligi possit ab omnibus. » Similiter S. Dunstanus (In Concord. cap. 1): « Residentibus legatur Regula, vel si dies festus fuerit, evangelium ipsius diei, de qua lectione a priore, prout Dominus dederit, dicatur. » Et Udalricus de capitulo feriae 5 in Coena Domini (Lib. I, c. 12): « Exposita Regulae sententia, jubente domno abbate, consurgit camerarius, etc. » Denique Joannes Trithemius (Praefat. ad lib. Region. claustr.): « Sicut moris est observationibus Bursfeldensibus, cujus unionis et observantiae secundum regulam S. Benedicti sumus, paragraphum unum de eadem Regula, quae nobis capitulariter ter in anno legi consuevit, fratribus meis 875 singulis diebus compellor declarare: super qua subit", + "candidate_score": 0.672595, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_34", + "bdc_text": "sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3539", + "psc_text": "regularis. Quod si neque sic correxerit, tunc dejiciatur de ordine praepositurae, et alius qui dignus est in loco ejus subrogetur. Quod si et postea in congregatione quietus et obediens non fuerit, etiam de monasterio expellatur. Cogitet tamen abbas se de omnibus judiciis suis Deo reddere rationem, ne forte invidiae aut zeli flamma urat animam. COMMENTARIUS. 849 De praeposito monasterii duo potissimum hic tractat S. Benedictus, qualiter ordinandus sit, et quomodo corrigendus, si repertus fuerit vitiosus. Quid autem sit praepositus, quae institutionis ejus causae, quae munia, quae virtutes, aut omnino tacuit, aut ita leviter tetigit, pene ut praeteriisse videatur. Quapropter antequam S. Regulae textum expendamus, isthaec aliunde repetere duximus operae pretium. Praepositus itaque, si vim nominis attendamus, idem significat quod praelatus; eoque nomine apud Romanos appellabatur regii satellitii praefectus, ut patet ex Theophilacto Simocatta (Lib. IV, c. 15): « Satellitii regii principem, quem praepositum appellare Romani solent, Martyropolim misit. » Apud", + "candidate_score": 0.672479, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_12_14", + "bdc_text": "Sed quoniam non omnes Sabaudici ministri ita nobis noti sunt atque Germani , decretum est heri legationem illuc mittendam , et convocandos reliquarum classium seu capitulorum Sabaudicorum decanos et iuratos , hoc est , visitatores omnes , ut una cum illis ex singulis classibus deligantur idonei qui his ecclesiis praeficiantur . Mittuntur duo senatores , d. Musculus item et Benedictus Aretius atque ego , quibus iniungitur ut simul statum scholę inspiciamus et quomodo illa retineri et instrui de novo possit consyderemus . Interea Viretus senatui scripsit , et blande admodum , ita ut videatur non procul abesse a consensu .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1210", + "psc_text": "videre est in lib. I de Ecclesiastica Cura Caroli Magni, in cujus cap. 7 haec leguntur: « Finem vero lectionis sono gutturis designavit (Carolus imperator), ad quem universi ita intente suspensi erant, ut sive finita sententia, sive in media distinctione, sive subdistinctione significaret, nullus sequens superius aut inferius inciperet quantumcunque incongruum initium vel finis videretur. » In plurimis tamen monasteriis usus obtinuerat ut pridie lectiones terminarentur ab uno aliquo cui haec cura demandata erat, qui singulis indicabat lectoribus quid quantumque quis legere deberet. Hic erat ut plurimum cantor sive armarius: « Lectiones ab armario pridie ante sint terminatae et correctae, » inquiunt mss. Consuet. Germaniae. Et lib. Usuum Cisterc. (Cap. 11): « Prima dominica Septuagesimae . . . incipiatur lectio Genesis, vel aliorum librorum, ut diximus, ibi ubi cantor lectiones vigiliarum usque ad quadragesimam debere finire praeviderit. » Et infra (Cap. 16): « Librum Jeremiae prophetae his diebus tam in", + "candidate_score": 0.672323, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_34", + "bdc_text": "sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2431", + "psc_text": "perseverent, quousque praesidenti visum fuerit, eos pro modo culpae satisfecisse. » Ut videatur ab ipso vel ab omnibus. ] Particula vel hic loci sumitur copulative pro et. Atque in hoc discrepat S. P. Benedictus ab antiquis monachis, qui tarde venientes ad opus Dei non admittebant in oratorium, ut patet ex his Cassiani verbis (Lib. III, c. 7): « Is vero qui in tertia, sexta vel nona priusquam psalmus coeptus finiatur, ad orationem non occurrerit, ulterius oratorium introire non audet, nec semetipsum admiscere psallentibus; sed congregationis missam stans pro foribus praestolatur, donec egredientibus cunctis, submissa in terram poenitentia, negligentiae suae vel tarditatis impetret veniam, sciens nequaquam se posse desidiae suae noxam aliter expiare; sed ne in ea quidem, quae post tres horas erit secutura solemnitas admittendum, nisi pro negligentia praesenti confestim vera humilitate subnixius satisfacere festinaverit. In nocturnis vero conventiculis usque ad secundum psalmum praebetur tardanti dilatio, ita duntaxat ut antequam", + "candidate_score": 0.671805, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_33_35", + "bdc_text": "Nolunt tamen ut quisquam cogatur , aut ut ullius conscientię post illam admonitionem factam vis inferatur : sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur . Et ut horum consistoriorum quoque maior sit authoritas , volunt ut praefecti , ubicunque fieri potest , illis praesentes intersint et eorum authoritatem tueantur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_480", + "psc_text": "iis quae domi sunt: Nemo mittens manum ad aratrum, et respiciens retro, aptus est regno Dei. Quod si de eo qui renuntiare tantum voluerat, tale judicium est, quid de hujus judicio dicendum est? » Multo severior plane S. Stephani ordinis Grandimontensis censura In Regul. c. 34: « Si forte, inquit, pater vester, vel quislibet amicus vester saecularis prope cellam vestram graviter aegrotans, et peccata sua confiteri, et res suas disponere in praesentia vestra desiderans, mandet vobis ut eum visitetis, ejus praesentiam nullatenus adeatis, si tamen clericos necessitati suae sufficientes cum eo adesse contingat. Quod si illuc ire praesumentes in itinere moriamini, nequaquam Deo de vobis rationem reddemus. » His omnibus addo Carthusiensium monachorum statuta: « Monachi causa devotionis, pietatis, recreationis, visitationis parentum, aut quavis alia causa terminos suos nullatenus exeant; » et alibi: « Omnes personae ordinis vitent et fugiant parentum visitationes, et carnales affectiones; alioquin pro modo culpae puniantur;", + "candidate_score": 0.671736, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_12_14", + "bdc_text": "Sed quoniam non omnes Sabaudici ministri ita nobis noti sunt atque Germani , decretum est heri legationem illuc mittendam , et convocandos reliquarum classium seu capitulorum Sabaudicorum decanos et iuratos , hoc est , visitatores omnes , ut una cum illis ex singulis classibus deligantur idonei qui his ecclesiis praeficiantur . Mittuntur duo senatores , d. Musculus item et Benedictus Aretius atque ego , quibus iniungitur ut simul statum scholę inspiciamus et quomodo illa retineri et instrui de novo possit consyderemus . Interea Viretus senatui scripsit , et blande admodum , ita ut videatur non procul abesse a consensu .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2886", + "psc_text": "mattam vel nattam dicimus: in his autem solis antiqui monachi dormire solebant, et his solis lectulos suos sternebant. » Eodem modo loquitur Petrus Diaconus, sed Bernardus Cassinensis et Boherius lectos stratos intelligunt lectos « ordinatos cum suis stramentis, id est omnibus ad quiescendum necessariis praeparatos. » Similiter Richardus de S. Angelo lectos ordinatos quos etiam molles vult esse S. Fructuosus, c. 10. Vide Regulam Magistri, cap. 79. Et domus Dei a sapientibus sapienter administretur. ] S. Pachomius « sollicitudinem totius dispensationis erga fratres et peregrinos eisdem commisit, qui se in ordine sequebantur, » ut legimus in ejus Vita, cap. 25 (Apud Rosweid, lib. I de Vit. Patr.). Hospitibus autem, cui non praecipitur, nullatenus societur neque colloquatur. ] Haec fuit communis veterum monachorum praxis, quam videre est in omnibus pene antiquis Regulis, Regula SS. Serapionis, Macarii, Paphnutii, et alterius Macarii (Cap. 8): « Nec licebit aliqua fratri eum superveniente sermocinari, non", + "candidate_score": 0.671604, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_27_29", + "bdc_text": "Habent etiam ista consistoria potestatem vocandi omnes eos qui in religione minus videntur instituti , et qui vel non noverint precari aut praecepta domini ac symbolum recitare . Licet eos ibi examinare , erudire , hortari , spatia illis temporum ad discendum praescribere . Nec quisquam ab illa potestate consistoriorum exemptus est .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3648", + "psc_text": "Instit., dist. 6, cap. 1. Ne quis fratrum de ignorantia se excuset. ] Ex his postremis hujus capituli verbis recte omnino Bernardus Cassinensis infert, non modo legendam, sed insuper exponendam esse Regulam; alioquin de ejus ignorantia posset se aliquis excusare. Et certe nonnulla occurrunt in textu Regulae loca quae varios possunt sortiri sensus, nec facile, ni exponantur, intelligi queunt. Bernardo lucem praetulerat Hildemarus, « quia, inquit, nihil valet illa lectio, nisi fuerit ejus traditio adhibita. » Hinc congregata Aquisgrani synodus decernit (Can. 70). « ut ad capitulum lectio tradatur (id est exponatur). Similiter ad collationem, si tempus fuerit opportunum. » Et Alcuinus ad fratres Wiremutensis et Girwensis ecclesiae scribens (Epist. 49): « Vos vero qui estis patres et pastores sanctae congregationis, docete diligentissime fraterno amore familiam, quam accepistis regendam, omneque bonitatis exemplum in vobismetipsis ostendite; saepiusque Regula S. Benedicti in conventu fratrum propria exponatur lingua, ut intelligi possit ab omnibus.", + "candidate_score": 0.671445, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_50_52", + "bdc_text": "Sed nimis procul excurro . Exilium potius illi quam has concessiones elegerunt . Conscientiam praetexunt , et verbum domini , institutionem Christi , exemplum apostolicum .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3438", + "psc_text": "Pater subdit. Qui abbas non conturbet gregem sibi commissum, etc.] Hic, ut scribit Bernardus Cassinensis, « triplici freno considerationem constringit abbatis. Primo quod paci subditorum intendat, gregem non conturbando. Secundo quod omnia juste disponat, potestatis libertate non abutendo. Tertio quod tam opera quam judicia Deo sunt cognita, et semper timeat discussionem extremi judicii cogitando. » Sic accedant ad pacem. ] Scilicet quae datur in missa, ut docent Bernardus Cassinensis, Nicolaus de Fractura, Richardus de S. Angelo, Boherius in secundo commentario, Theobaldus Artaldus, et Nicolaus Bravus; vel quae datur advenientibus hospitibus aut in missa, ut Menardus; vel tandem quae datur in missa, aut accedentibus hospitibus, aut professis post missam, aut in missa Evangelio dicto a textu Evangelii sine cruce in quibusdam monasteriis, ut exponit in primo commentario Boherius. De modo dandi et accipiendi in missa pacem ante communionem, de qua hunc locum interpretor, vide quae diximus in l. II de Antiq.", + "candidate_score": 0.670777, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_12_14", + "bdc_text": "Sed quoniam non omnes Sabaudici ministri ita nobis noti sunt atque Germani , decretum est heri legationem illuc mittendam , et convocandos reliquarum classium seu capitulorum Sabaudicorum decanos et iuratos , hoc est , visitatores omnes , ut una cum illis ex singulis classibus deligantur idonei qui his ecclesiis praeficiantur . Mittuntur duo senatores , d. Musculus item et Benedictus Aretius atque ego , quibus iniungitur ut simul statum scholę inspiciamus et quomodo illa retineri et instrui de novo possit consyderemus . Interea Viretus senatui scripsit , et blande admodum , ita ut videatur non procul abesse a consensu .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3550", + "psc_text": "vasis, seu suppellectibus, ita habeat intentam, ut in nullo negligentiae tenebris reperiatur fuscata, ut dum sacri laboris omnem curam adhibet, ab Omnipotente fructum laboris recipiat. Omnibus sabbatis post horam orationis nonam tam senior quam juniores praepositae lectos omnium sororum visitent, et faciant propter earum negligentias inquirendas, aut si aliquid inveniatur illicite et sine commeatu retentum. Itemque post completam lectos omnium cum luminaribus visitent, ut omnium expergiscentem sensum vel tepescentem ex oratione agnoscant. Similiter ad omnes cursus nocturnos, hoc est faciendum, ut sciant quae cum fervore vel quae cum tepiditate ad cursum assurgunt; et eas quas tarditate vel segnitia culpabiles repererint, prout culpa vel aetas fuerit, aut increpatione, aut flagello corripiant. » Sed haec alii, nostri autem quid? In concilio Aquisgranensi decernitur solum (Can. 31), « ut praepositus intra vel extra monasterium post abbatem majorem reliquis abbati subjectis habeat potestatem: » quod quasi explicare videntur capitula monachorum Sangallensium his verbis (Cap.", + "candidate_score": 0.67066, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_27_29", + "bdc_text": "Habent etiam ista consistoria potestatem vocandi omnes eos qui in religione minus videntur instituti , et qui vel non noverint precari aut praecepta domini ac symbolum recitare . Licet eos ibi examinare , erudire , hortari , spatia illis temporum ad discendum praescribere . Nec quisquam ab illa potestate consistoriorum exemptus est .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2639", + "psc_text": "caeteris vero. . . . unicuique sicut Deus divisit mensuram, quae officii sui sint studiose discat et persequatur, neque curiose ulterius quidquam inquirat. » Et alibi interrogatus (Inter. 292) « an conveniat ut inter fratres magister sit puerorum saecularium? respondet affirmative: « Si qui eos adducunt, ea mente adducunt, et qui suscipiunt tales sunt qui planissime confidant posse se qui sibi adducantur in disciplina et correptione educare. » Quod si saeculares docebant, quanto magis monachos, qui alios ex suo instituto litteris imbuere tenebantur? alioquin quaeratione id potuissent? His adjicienda est Regula solitariorum, in cujus cap. 20 haec legimus: « Solitarius itaque debet esse doctor, non qui doceri indigeat; etiam debet esse sapiens et doctus in lege divina, ut sciat unde proterat nova et vetera. Multis modis etiam necessarium est solitariis ut instructi sint in divinis eloquiis: primum, propter astutias et fraudes diaboli, per quas se ipsum solet in cordibus insipientium", + "candidate_score": 0.670132, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_34", + "bdc_text": "sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_480", + "psc_text": "iis quae domi sunt: Nemo mittens manum ad aratrum, et respiciens retro, aptus est regno Dei. Quod si de eo qui renuntiare tantum voluerat, tale judicium est, quid de hujus judicio dicendum est? » Multo severior plane S. Stephani ordinis Grandimontensis censura In Regul. c. 34: « Si forte, inquit, pater vester, vel quislibet amicus vester saecularis prope cellam vestram graviter aegrotans, et peccata sua confiteri, et res suas disponere in praesentia vestra desiderans, mandet vobis ut eum visitetis, ejus praesentiam nullatenus adeatis, si tamen clericos necessitati suae sufficientes cum eo adesse contingat. Quod si illuc ire praesumentes in itinere moriamini, nequaquam Deo de vobis rationem reddemus. » His omnibus addo Carthusiensium monachorum statuta: « Monachi causa devotionis, pietatis, recreationis, visitationis parentum, aut quavis alia causa terminos suos nullatenus exeant; » et alibi: « Omnes personae ordinis vitent et fugiant parentum visitationes, et carnales affectiones; alioquin pro modo culpae puniantur;", + "candidate_score": 0.669683, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_12_14", + "bdc_text": "Sed quoniam non omnes Sabaudici ministri ita nobis noti sunt atque Germani , decretum est heri legationem illuc mittendam , et convocandos reliquarum classium seu capitulorum Sabaudicorum decanos et iuratos , hoc est , visitatores omnes , ut una cum illis ex singulis classibus deligantur idonei qui his ecclesiis praeficiantur . Mittuntur duo senatores , d. Musculus item et Benedictus Aretius atque ego , quibus iniungitur ut simul statum scholę inspiciamus et quomodo illa retineri et instrui de novo possit consyderemus . Interea Viretus senatui scripsit , et blande admodum , ita ut videatur non procul abesse a consensu .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3652", + "psc_text": "Dirigendi fratres in viam, omnium fratrum, vel abbatis orationi se commendent: et semper ad orationem ultimam operis Dei, commemoratio omnium absentium fiat. Revertentes autem de via fratres in ipso die quo redeunt, per omnes canonicas horas, dum expletur opus Dei, prostrati solo oratorii ab omnibus petant orationem, propter excessus: ne quid forte subripuerit in via visus, aut auditus malae rei, aut otiosi sermonis. Nec praesumat quisquam alio referre quaecunque foris monasterium viderit aut audierit: quia plurima destructio est. Quod si quis praesumpserit, vindictae regulari subjaceat. Similiter et qui praesumpserit claustra monasterii egredi, vel quocunque ire, vel quidpiam quamvis parvum sine abbatis jussione facere COMMENTARIUS. 876 Dirigendi fratres in via. ] Acute Petrus Boherius in utroque commentario hunc locum exponens, et post eum Haeftenus observant, non sine causa pluralem hic a S. Benedicto usurpatum esse numerum, quo tacite saltem innueret solos extra coenobium monachos sine socio fratre progredi non debere. Et", + "candidate_score": 0.669184, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_12_14", + "bdc_text": "Sed quoniam non omnes Sabaudici ministri ita nobis noti sunt atque Germani , decretum est heri legationem illuc mittendam , et convocandos reliquarum classium seu capitulorum Sabaudicorum decanos et iuratos , hoc est , visitatores omnes , ut una cum illis ex singulis classibus deligantur idonei qui his ecclesiis praeficiantur . Mittuntur duo senatores , d. Musculus item et Benedictus Aretius atque ego , quibus iniungitur ut simul statum scholę inspiciamus et quomodo illa retineri et instrui de novo possit consyderemus . Interea Viretus senatui scripsit , et blande admodum , ita ut videatur non procul abesse a consensu .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_384", + "psc_text": "cuncti obediant. ] His in verbis, ut notat Boherius, quinque praesertim complectitur S. legislator: 1. Ut in rebus dubiis majorisque momenti congreget abbas omnes monachos, convocet abbas omnem congregationem. 2. Ut tractandas res ipse exponat, et dicat ipse unde agitur. 3. Ut fratrum de re proposita sententiam deposcat, et audiens consilium fratrum. 4. Audito fratrum consilio, ipse secum deliberet, tractet apud se. 5. Quod melius judicaverit, opere exsequatur: quae quidem omnia sigillatim expendenda sunt. Quotiens aliqua praecipua agenda sunt in monasterio. Praecipua vocant ea quae majoris sunt momenti, spectantque ad totam congregationem, ex quibus quinque potissimum recenset Hildemarus, suntque: 1. Susceptio novitiorum. 2. Ejectio e monasterio. 3. Poenitentia sive excommunicatio pro graviori culpa injungenda, qualis aut quandiu durare oporteat. 4. Donum rei cujuscunque, quae sit alicujus pretii. 5. Mutatio gravis alicujus rei. Quibus addi possunt collationes beneficiorum, venditiones rerum monasterii, conductiones sive locationes immobilium bonorum, et alia hujusmodi bene multa.", + "candidate_score": 0.668808, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_34", + "bdc_text": "sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3087", + "psc_text": "aspera per quae itur ad Deum. Si promiserit de stabilitatis suae perseverantia, post duorum mensium circulum legatur ei haec regula per ordinem et dicatur ei: Ecce lex sub qua militare vis: si potes observare, ingredere; si vero non potes, liber discede. Si adhuc steterit, tunc ducatur in supradictam cellam novitiorum: et iterum probetur in omni patientia. Et post sex mensium circuitum, legatur ei regula, ut sciat ad quod ingreditur. Et si adhuc stat, post quatuor menses iterum relegatur ei eadem regula. Et si, habita secum deliberatione, promiserit se omnia custodire, et cuncta sibi imperata servare, tunc suscipiatur in congregatione, sciens lege regulae constitutum, quod ei ex illa die non liceat de monasterio egredi, nec collum excutere de sub jugo regulae, quam sub tam morosa deliberatione licuit aut excusare aut suscipere. Suscipiendus autem, in oratorio coram omnibus promittat de stabilitate sua, et conversione morum suorum, et obedientia coram Deo et sanctis", + "candidate_score": 0.668653, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_34", + "bdc_text": "sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1572", + "psc_text": "quos, « si quis, ut ait Cassianus (Lib. II, cap. 16), pro admisso quolibet delicto fuerit ab oratione suspensus, nullus cum eo prorsus orandi habet licentiam, antequam submissa in terram poenitentia reconciliatio ejus, et admissi venia coram fratribus cunctis publice fuerit ab abbate concessa; ob hoc namque tali observantia semetipsos ab orationis ejus consortio segregant atque secernunt, quod credunt eum qui ab oratione suspenditur, secundum Apostoli sententiam tradi Satanae; et si quis orationi ejus antequam recipiatur a seniore inconsiderata pietate permotus communicare 375 praesumpserit, complicem se damnationis ejus efficiat, tradens scilicet semetipsum voluntarie Satanae, cui ille pro sui reatus emendatione fuerat deputatus, in eo vel maxime gravius crimen incurrens, quod cum illo se vel confabulationis, vel orationis communione miscendo, majorem illi generet insolentiae fomitem, et contumaciam delinquentis in pejus enutriat. » Idem etiam postea statuit Magister in Regul. c. 13, eamdemque Ecclesia servavit severitatem adversus communicantes cum excommunicatis, ut patet", + "candidate_score": 0.668567, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_12_14", + "bdc_text": "Sed quoniam non omnes Sabaudici ministri ita nobis noti sunt atque Germani , decretum est heri legationem illuc mittendam , et convocandos reliquarum classium seu capitulorum Sabaudicorum decanos et iuratos , hoc est , visitatores omnes , ut una cum illis ex singulis classibus deligantur idonei qui his ecclesiis praeficiantur . Mittuntur duo senatores , d. Musculus item et Benedictus Aretius atque ego , quibus iniungitur ut simul statum scholę inspiciamus et quomodo illa retineri et instrui de novo possit consyderemus . Interea Viretus senatui scripsit , et blande admodum , ita ut videatur non procul abesse a consensu .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3144", + "psc_text": "« novitiis dura praedicentur et aspera; et eisdem admissis legatur, et exponatur regula ter in anno, probationis terminis a B. Benedicto constitutis. » Hanc lectionem fieri per ordinem S. Pater instituit, quod Bernardus Cassinensis exponit, ut non sit « superficialis, sed diligens, et expositiva, et intelligibilis. Et hoc est, inquit, legere per ordinem. » Hinc et Hildemarus: « Bene dixit, legatur ei regula per ordinem, ut sciat quid observare debeat, et manifestare illi debet totum sensum regulae. » Locus autem huic lectioni deputatus erat capitulum seu auditorium, ut patet ex Smaragdo et Bernardo Cassinensi; quorum primus exponens illud Regulae: Ducatur in supradictam cellam novitiorum. « Intelligitur, inquit, exisse eum ab ipsa cella novitiorum, et venisse ad auditorium, sive ad eum quem abbas elegit locum, et ibi audire Regulae praeceptum; et tunc iterum reverti in cellam novitiorum. » Alter vero in eumdem locum: « Quia de illa exierat, ut admonitionem abbatis", + "candidate_score": 0.667452, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_12_14", + "bdc_text": "Sed quoniam non omnes Sabaudici ministri ita nobis noti sunt atque Germani , decretum est heri legationem illuc mittendam , et convocandos reliquarum classium seu capitulorum Sabaudicorum decanos et iuratos , hoc est , visitatores omnes , ut una cum illis ex singulis classibus deligantur idonei qui his ecclesiis praeficiantur . Mittuntur duo senatores , d. Musculus item et Benedictus Aretius atque ego , quibus iniungitur ut simul statum scholę inspiciamus et quomodo illa retineri et instrui de novo possit consyderemus . Interea Viretus senatui scripsit , et blande admodum , ita ut videatur non procul abesse a consensu .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_27", + "psc_text": "vacare Deo, imo negotium negotiorum omnium hoc est; quod quicunque in cella non agit fideliter et ferventer, quodcunque agit, quod propter hoc non agit, scilicet ut Deo serviatur, in eo quod agit, otiatur. » Ad te ergo nunc meus sermo dirigitur, quisquis abrenuntians propriis voluntatibus. Sicut nullus in Ecclesia fidelis admittitur quin prius diabolo, pompis et operibus ejus abrenuntiaverit, ita nec ullum in claustro monachum qui propriis non abrenuntiet voluntatibus, S. P. Benedictus introduci voluit, ut post Hildemarum recte notavit Bernardus Cassinensis. Ex his ergo liquet quem sibi scopum in Regula S. legislator, quem sibi finem proposuerit, obedientiam scilicet seu propriae voluntatis abnegationem, ut docet imprimis S. Petrus Damiani, cum dicit Opusc. 13, cap. 6: « Videamus cum scribere incipit (S. Benedictus) quibus verba dirigit, ad quod hominum genus omnem vim secuturae elocutionis intendit; ait enim: Ad te ergo nunc meus sermo dirigitur, etc. » Refert hic integrum Regulae textum,", + "candidate_score": 0.667114, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_12_14", + "bdc_text": "Sed quoniam non omnes Sabaudici ministri ita nobis noti sunt atque Germani , decretum est heri legationem illuc mittendam , et convocandos reliquarum classium seu capitulorum Sabaudicorum decanos et iuratos , hoc est , visitatores omnes , ut una cum illis ex singulis classibus deligantur idonei qui his ecclesiis praeficiantur . Mittuntur duo senatores , d. Musculus item et Benedictus Aretius atque ego , quibus iniungitur ut simul statum scholę inspiciamus et quomodo illa retineri et instrui de novo possit consyderemus . Interea Viretus senatui scripsit , et blande admodum , ita ut videatur non procul abesse a consensu .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_475", + "psc_text": "1º propter propriam virtutem; 2º propter virtutem alterius, scilicet Dei, seu communitatis; 3º propter signum virtutis, ut est senectus; 4º propter participationem divinae bonitatis; et sic omnes homines honorare debemus, quia nullus est in quo non insit aliqua divinae bonitatis participatio, saltem secundum aliquid. Jam vero si quis quaerat quid sit honor, aut in quo consistat, respondet S. Thomas 1-2, q. 2, a. 2 esse signum et testimonium quoddam illius excellentiae quae est in honorato. Pro eo autem quod S. P. Benedictus habet honorare omnes homines, Magister legit honorare patrem et matrem; quod S. Pater qui alia hic recensuit Decalogi praecepta, consulto tacuit, quasi doceret ita monachos parentibus suis obmortuos esse debere, ut ne de iis quidem cogitarent. Sciebat nimirum inordinatum parentum amorem monachis omnibus esse lapidem offendiculi, eos in quos ceciderit haud dubium contriturum; quemque propterea a suis coenobiis arcere omni opera studuerunt, quotquot pene fuerunt vitae monasticae institutores;", + "candidate_score": 0.66686, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_35_37", + "bdc_text": "Et ut horum consistoriorum quoque maior sit authoritas , volunt ut praefecti , ubicunque fieri potest , illis praesentes intersint et eorum authoritatem tueantur . Vides non nihil esse disciplinae in ecclesiis nostris , ut multi ex illis queruntur . Poterant his esse contenti donec dominus daret perfectiora .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3515", + "psc_text": "Summus itaque locus bene regitur, cum is qui praeest, vitiis potius quam fratribus dominatur: bene acceptam potestatem regit, qui et tenere illam novit et impugnare; bene hanc regit, qui scit per illum super culpas erigi, scit cum illa caeteris in aequalitate componi. » Eamdem ipse S. pontifex servabat regulam: unde et ad Venantium Italiae cancellarium scribens (Lib. I, epist. 33), « sic, inquit, culpam tuam insequor, ut te diligam: sic personam diligo, ut culpae vitium non amplectar. » Eamdem et S. Fulgentius (Bolland., 1 Januar.), qui « odiens vitia, diligens homines, tandiu severus apparebat quandiu disciplinae spiritualis utilitas exigebat: alias autem circa singulos ita mansuetus fuit, et communis, et facilis, ut neminem fratrum puro nomine clamitaret, neque cum typho saecularis dominationis aliquibus quamvis parvulis imperaret. » In ipsa autem correptione prudenter agat. ] Qualiter fieri debeat correptio, alio juvat ex ore audire: « In his, qui plerumque contingere solent, lapsibus", + "candidate_score": 0.66605, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_22_24", + "bdc_text": "Nam cum illius ipsi scripta et authoritatem nobis semper obiiciant , nos vicissim illius exemplum illis obiicimus , quod in ecclesia Tigurina hac disciplina non minus quam nostra ecclesia carente pacatus et tranquillus maneat , nec turbas aliquas non necessarias moveat , nec tanta offendicula talemque desolationem , qualem illi prae se habent , instituat . Ut autem concessiones quoque principum intelligas , et quam non nullam habeamus disciplinam , imo maiorem et severiorem quam ego in ullis Tigurinis ecclesiis viderim , scribam quid habeamus et quid ipsis quoque concessum sit . Habemus in singulis parochiis , non urbicis modo sed et paganis , ut sic dicam , consistoria quę nobis senatus sunt ecclesiastici .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_782", + "psc_text": "S. Hildegardis. Pertimescendumque est ne si diutius aut silentio, aut orationi occupetur animus, tandem deficiat, sicut arcus, qui, cum nimis aut diutius distenditur, vel debilitatur, vel frangitur. Nec refert quod Regula cap. 42 jubet omni tempore silentio studere monachos; nam multum differunt semper silere, et omni tempore silentio studere; semper silere est nunquam loqui, at vero potest aliquis etiam loquendo silentio studere, puta necessaria duntaxat proferendo, idque breviter, et submissa voce: quamvis laudemus, beatosque praedicemus eos qui possunt valentque ita perpetuo silere, ut nullo hominum consortio indigeant; atque ut hoc nobis aliquando donum Deus concedat, obnixe deprecamur. Tertium, ex abbatis pendere arbitrio assignare dies, horas, tempus seu spatium, locum, modumque colloquii. Communis tamen ordinis usus obtinuit, ut non nisi privatis diebus abbas colloquium permitteret, dominicis festisque diebus duodecim lectionum continuo silentio consecratis. Et certe inter quinque capitula quae receptis concilii Aquisgran. capitulis addiderunt Centuriatores Tom. II Capitul. Baluz., p. 1092", + "candidate_score": 0.664777, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_22", + "bdc_text": "Nam cum illius ipsi scripta et authoritatem nobis semper obiiciant , nos vicissim illius exemplum illis obiicimus , quod in ecclesia Tigurina hac disciplina non minus quam nostra ecclesia carente pacatus et tranquillus maneat , nec turbas aliquas non necessarias moveat , nec tanta offendicula talemque desolationem , qualem illi prae se habent , instituat .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_289", + "psc_text": "etiamsi ipse taceat, operum exemplum quovis sermone potentius ad doctrinam fratrum sit expositum. » Talem se exhibuit Christus Dominus, de quo legimus quia coepit facere et docere; talem se exhibuit et Apostolus, qui dicebat: Imitatores mei estote; tales requirebat praelatos, cum ad Timotheum scribebat: In omnibus teipsum praebe exemplum bonorum operum in doctrina, in integritate, in gravitate. Ut capacibus discipulis. ] Id est « memoriosis, accommodatis, intelligibilibus, qui ea quae a magistris audiunt, velociter capiunt, et memoriter retinent, et operibus complent, » inquit Smaragdus. Mandata Domini verbis proponat. ] Talibus enim, qui suapte ad Deum feruntur, verba sufficiunt. Duris vero corde. ] Id est « contumacibus, rigidis, et incorrigibilibus, » ut exponit iterum Smaragdus. Et simplicioribus. ] Id est « illitteratis, et pene nullam in Scripturis divinis vel memoriam, vel intelligentiam habentibus, » uti prosequitur idem Smaragdus. Factis suis divina praecepta demonstret. ] Praecepta hic documenta seu consilia intelligit, «", + "candidate_score": 0.664708, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_12_14", + "bdc_text": "Sed quoniam non omnes Sabaudici ministri ita nobis noti sunt atque Germani , decretum est heri legationem illuc mittendam , et convocandos reliquarum classium seu capitulorum Sabaudicorum decanos et iuratos , hoc est , visitatores omnes , ut una cum illis ex singulis classibus deligantur idonei qui his ecclesiis praeficiantur . Mittuntur duo senatores , d. Musculus item et Benedictus Aretius atque ego , quibus iniungitur ut simul statum scholę inspiciamus et quomodo illa retineri et instrui de novo possit consyderemus . Interea Viretus senatui scripsit , et blande admodum , ita ut videatur non procul abesse a consensu .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2028", + "psc_text": "Hanc porro lectionem ad mensam adeo necessariam existimavit S. P. Benedictus, ut ad omnes omnino mensas eam frequentari voluerit; ut indicat absoluta et indeterminata ejus locutio mensis edentium fratrum lectio deesse non debet. Hinc synodus Aquisgranensis (Can. 28): « Servitores non ad unam mensam, sed in propriis locis post refectionem fratrum reficiantur, quibus eadem lectio quae fratribus recitata est, recitetur. » Cujus statuti praxim videre est apud Cluniacenses, quibus « tempore refectionis nunquam deerat lectio utrisque mensis, » ut loquitur Joannes Monachus in Vita S. Odonis, lib. I, num. 30: unde et Udalricus agens de lectore hebdomadario (Lib. II, cap. 34), « librum, inquit, in quo legendum est, in refectorium portat et reportat qui legit ad servitores. » Idem habent Divionenses S. Benigni Consuetudines mss., cap. 37. Idem etiam ex recentioribus Congregationibus institutum amplexi sunt Cassinenses, ubi major est congregatio, Coelestini, Olivetani, et Fulienses, ut in eorum Declarationibus sive Constitutionibus", + "candidate_score": 0.664, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_12_14", + "bdc_text": "Sed quoniam non omnes Sabaudici ministri ita nobis noti sunt atque Germani , decretum est heri legationem illuc mittendam , et convocandos reliquarum classium seu capitulorum Sabaudicorum decanos et iuratos , hoc est , visitatores omnes , ut una cum illis ex singulis classibus deligantur idonei qui his ecclesiis praeficiantur . Mittuntur duo senatores , d. Musculus item et Benedictus Aretius atque ego , quibus iniungitur ut simul statum scholę inspiciamus et quomodo illa retineri et instrui de novo possit consyderemus . Interea Viretus senatui scripsit , et blande admodum , ita ut videatur non procul abesse a consensu .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3028", + "psc_text": "Fructuosi (Cap. 4): « In stramentis competens adhibenda est disciplina, nec amplius quidquam ab aliquo requirendum, quam unum stragulum, canabemque villatum, mappulam, et duabus lanatis pellibus arietum. » Denique Regula Magistri (Cap. 81): « In lectis habeant in hieme singulas mattas, et sagos tomentatios singulos, et lanas. In aestate pro lanis, rachinis propter aestus utantur; et ante ipsos lectos singulas pelles, ubi tergant a sordibus pedes, et sic in suos lectos ascendant. » Quae tamen lecta frequenter ab abbate scrutanda sunt, etc.] Frequenter ait indefinite; sed Regula S. Isidori (Cap. 14) praescribit, ut « per singulos menses abbas sive praepositus lectulos cunctorum perspiciat, ne quid indigeant fratres, nec superfluum habeant. » Regula Cujusdam ad virgines (Cap. 2): « Omnibus sabbatis post horam orationis nonam tam senior quam juniores praepositae lectos omnium sororum visitent, et faciant, propter earum negligentias inquirendas, aut si quid inveniatur illicite et sine commeatu retentum. » Denique", + "candidate_score": 0.663892, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_12", + "bdc_text": "Sed quoniam non omnes Sabaudici ministri ita nobis noti sunt atque Germani , decretum est heri legationem illuc mittendam , et convocandos reliquarum classium seu capitulorum Sabaudicorum decanos et iuratos , hoc est , visitatores omnes , ut una cum illis ex singulis classibus deligantur idonei qui his ecclesiis praeficiantur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3342", + "psc_text": "litteris G. Mosomensis et A. Marchianensis abbatum ad abbates S. Theoderici (Ms. Histor. S. Theod.) et S. Crispini Suessionensis, quibus eos suae provinciae visitatores constituunt, inter alia generalis capituli statuta, quorum eis maxime commendant observationem, istud est: « Ut nullus hospes detineatur ultra annum, nisi de abbatis et conventus ad quos missus fuerit, processerit voluntate, vel visitatoribus visum fuerit ex edire. » Si qua sane rationabiliter, et cum humilitate charitatis reprehendit aut ostendit. ] Idque verbo aut exemplo, sive de servitio Dei, sive de Regulae observationibus, sive de praeceptis Domini custodiendis. Ubi notat Boherius triplicem esse reprehensionem: imperiosam, quae fit imperio potestatis, quae solum majoribus conceditur; temerariam, quae malo fit animo, et socialem, quae minoribus conceditur, quae sine acerbitate, devoto et reverenti animo fieri debet, de qua hic S. Benedictus. Tractet prudenter abbas. ] « Apud se, et cum aliis qui hospitis conversationem noverunt et verba, » inquit Bernardus Cassinensis.", + "candidate_score": 0.663724, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_21_23", + "bdc_text": "Utinam d. P . Martyr idem facere vellet . Nam cum illius ipsi scripta et authoritatem nobis semper obiiciant , nos vicissim illius exemplum illis obiicimus , quod in ecclesia Tigurina hac disciplina non minus quam nostra ecclesia carente pacatus et tranquillus maneat , nec turbas aliquas non necessarias moveat , nec tanta offendicula talemque desolationem , qualem illi prae se habent , instituat . Ut autem concessiones quoque principum intelligas , et quam non nullam habeamus disciplinam , imo maiorem et severiorem quam ego in ullis Tigurinis ecclesiis viderim , scribam quid habeamus et quid ipsis quoque concessum sit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3515", + "psc_text": "Summus itaque locus bene regitur, cum is qui praeest, vitiis potius quam fratribus dominatur: bene acceptam potestatem regit, qui et tenere illam novit et impugnare; bene hanc regit, qui scit per illum super culpas erigi, scit cum illa caeteris in aequalitate componi. » Eamdem ipse S. pontifex servabat regulam: unde et ad Venantium Italiae cancellarium scribens (Lib. I, epist. 33), « sic, inquit, culpam tuam insequor, ut te diligam: sic personam diligo, ut culpae vitium non amplectar. » Eamdem et S. Fulgentius (Bolland., 1 Januar.), qui « odiens vitia, diligens homines, tandiu severus apparebat quandiu disciplinae spiritualis utilitas exigebat: alias autem circa singulos ita mansuetus fuit, et communis, et facilis, ut neminem fratrum puro nomine clamitaret, neque cum typho saecularis dominationis aliquibus quamvis parvulis imperaret. » In ipsa autem correptione prudenter agat. ] Qualiter fieri debeat correptio, alio juvat ex ore audire: « In his, qui plerumque contingere solent, lapsibus", + "candidate_score": 0.663451, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_52", + "bdc_text": "Conscientiam praetexunt , et verbum domini , institutionem Christi , exemplum apostolicum .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_261", + "psc_text": "necessitate constringitur sub cujus aestimatione populus grex vocatur. Sit ergo necesse est cogitatione mundus, actione praecipuus, discretus in silentio, utilis in verbo, singulis compassione proximus, prae cunctis contemplatione suspensus, bene agentibus per humilitatem socius, etc.: » quae fusius sequentibus capitibus prosequitur, quaeque ultima verba pene iisdem terminis repetit in libro I Registri, cap. 24. Christi enim agere vices in monasterio creditur. ] Id est Christi personam exhibere, seu ejus potestatem in subditos habere, et auctoritatem exercere; « quia, inquit Richardus de S. Angelo, quando in abbates eliguntur, vocantur a Deo tanquam Aaron, et postquam sunt vocati, recipiunt potestatem et vicem Christi a papa, qui gerit vicem veri Dei. » Quando ipsius vocantur praenomine. ] Id est eodem quo Christus vocatur nomine, nempe abbatis et patris. Non dixit simpliciter nomine; sed praenomine, quod onus nominis, seu dignitatem significat, ut exponit Bernardus Cassinensis. 64 Dicente Apostolo. ] Paulo scilicet, qui semper intelligendus", + "candidate_score": 0.66252, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_26", + "bdc_text": "Omnes illi iuramento obstringuntur ad invigilandum offendiculis ecclesiae et ad cohercendum illa .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_429", + "psc_text": "omni hora custodire Deut. IV. 49. In omni loco Deum se respicere, pro certo scire Prov. V. 50. Cogitationes malas cordi suo advenientes mox ad Christum allidere Psal. XXXVI. 51. Et seniori spirituali patefacere Eccl. IX. 52. Os suum a malo vel pravo eloquio custodire Psal. XXXV. 53. Multum loqui non amare Prov. X. 54. Verba vana aut risui apta non loqui Matth. XII . 61. Non velle dici sanctum antequam sit; sed prius esse quod verius. 59.. 55. Risum multum aut excussum non amare Eccle. VII . 56. Lectiones sanctas libenter audire Luc. IV. 57. Orationi frequenter incumbere Luc. XVIII. 58. Mala sua praeterita cum lacrymis vel gemitu quotidie in oratione Deo confiteri, de ipsis malis de caetero emendare Psal. VI. Desideria carnis non perficere; voluntatem propriam odire Gal. V. 60. Praeceptis abbatis in omnibus obedire Hebr. XIII , etiamsi ipse aliter 104 (quod absit) agat, memores illud dominicum", + "candidate_score": 0.661092, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_22_24", + "bdc_text": "Nam cum illius ipsi scripta et authoritatem nobis semper obiiciant , nos vicissim illius exemplum illis obiicimus , quod in ecclesia Tigurina hac disciplina non minus quam nostra ecclesia carente pacatus et tranquillus maneat , nec turbas aliquas non necessarias moveat , nec tanta offendicula talemque desolationem , qualem illi prae se habent , instituat . Ut autem concessiones quoque principum intelligas , et quam non nullam habeamus disciplinam , imo maiorem et severiorem quam ego in ullis Tigurinis ecclesiis viderim , scribam quid habeamus et quid ipsis quoque concessum sit . Habemus in singulis parochiis , non urbicis modo sed et paganis , ut sic dicam , consistoria quę nobis senatus sunt ecclesiastici .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3574", + "psc_text": "explicare; » et Regulae Tarnatensis: « Ad praepositum praecipue pertinebit ut ad abbatem, cujus est apud nos major auctoritas, referat quod modum et vires ejus excedit. » Qui praepositus, si repertus fuerit vitiosus aut contemptor sanctae regulae. ] Hic observat Boherius in suo secundo commentario quosdam hujus occasione textus negare eam quam habemus Regulam a S. Benedicto scriptam fuisse, eo quod sanctam illam appellet, ac proinde abnuendam esse fidem his quae a Gregorio Magno lib. II Dialogorum scribuntur. Verum non ideo S. Pater Regulam suam appellavit sanctam, quod a se scripta sit, sed quia sancta et salutaria continet praecepta, quorum praxis ad supremum perfectionis fastigium perducit. Comprobatus. ] Neque enim simplex suspicio hic sufficere debet. Admoneatur verbis usque quater. ] Idque secreto, secundum Bernardum Cassinensem, et quidem ab abbate, juxta Boherium. Nam simplex monachus bis, decanus ter, praepositus quater admoneri debet. Si non emendaverit, adhibeatur ei correctio disciplinae regularis. ]", + "candidate_score": 0.660867, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_22_24", + "bdc_text": "Nam cum illius ipsi scripta et authoritatem nobis semper obiiciant , nos vicissim illius exemplum illis obiicimus , quod in ecclesia Tigurina hac disciplina non minus quam nostra ecclesia carente pacatus et tranquillus maneat , nec turbas aliquas non necessarias moveat , nec tanta offendicula talemque desolationem , qualem illi prae se habent , instituat . Ut autem concessiones quoque principum intelligas , et quam non nullam habeamus disciplinam , imo maiorem et severiorem quam ego in ullis Tigurinis ecclesiis viderim , scribam quid habeamus et quid ipsis quoque concessum sit . Habemus in singulis parochiis , non urbicis modo sed et paganis , ut sic dicam , consistoria quę nobis senatus sunt ecclesiastici .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_781", + "psc_text": "Et sane S. Benedictus qui illo 183 capite omne cum excommunicatis colloquium prohibet, capitis titulum ita effert: De his qui sine jussione abbatis junguntur excommunicatis; non dicit junguntur vel loquuntur; quia utrumque sub verbo junguntur intelligitur. Addet aliquis locum ex cap. 49 de observatione Quadragesimae, in qua S. Pater praecipit aliquid subtrahi de loquacitate aliorum temporum; confirmaturque ex perpetua ordinis praxi, cujus exemplum videre est in Vita S. Frodoberti abbatis Cellensis Saec. II Bened., p. 630 , ubi quandoque cum discipulis colloquium familiare habuisse dicitur. Hinc fit ut taedio non afficiantur monachi, et severius post haec silentium observetur, ut docet S. Hildegardis. Pertimescendumque est ne si diutius aut silentio, aut orationi occupetur animus, tandem deficiat, sicut arcus, qui, cum nimis aut diutius distenditur, vel debilitatur, vel frangitur. Nec refert quod Regula cap. 42 jubet omni tempore silentio studere monachos; nam multum differunt semper silere, et omni tempore silentio studere; semper", + "candidate_score": 0.660074, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_12", + "bdc_text": "Sed quoniam non omnes Sabaudici ministri ita nobis noti sunt atque Germani , decretum est heri legationem illuc mittendam , et convocandos reliquarum classium seu capitulorum Sabaudicorum decanos et iuratos , hoc est , visitatores omnes , ut una cum illis ex singulis classibus deligantur idonei qui his ecclesiis praeficiantur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2848", + "psc_text": "humanitas illi exhibenda est, cur non et lectio ei legenda est, quod melius est? Unde ista potest esse discretio? si enim frequenter venerit ipse hospes ad monasterium, ita ut post quindecim aut viginti dies venerit, quoties venerit, toties ei lectio legenda sit, et omnis humanitas praebenda. » Denique singulare haudquaquam exstitit S. Benedicto lectionem adhibere hospitibus; nam in Regula abbatis Isaiae haec lego (Cap. 33): « Hilariter occurre extero, et saluta illum, ne discessus vester ab invicem sit cum detrimento; et cave ne cum advenerit ad te interroges illum inutilia 681 tibi; sed postula ab illo ut oret, et cum sederit, dic illi: Quomodo vales, frater mi? et exhibe illi librum aliquem ad legendum. » Et post haec omnis ei exhibeatur humanitas. ] Omnis humanitas Smaragdo « dicitur omnis miserantis affectus, et obsequium plenum et perfectum amoris, quod hospitibus exhiberi oportet in cibi, et potus, et omnium illis competentium administrationem.", + "candidate_score": 0.658142, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_46", + "bdc_text": "Et si tale quid deinceps quoque ( quod dominus avertat ) evenerit , vides quantum periclitatura sit veritas .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_546", + "psc_text": "Non est peccatum verum jurare, sed quia grande peccatum falsum jurare, longe est a peccato falsum jurandi, qui omnino non jurat; propinquat falsae jurationi qui vel verum jurat. Dominus ergo, qui prohibuit jurare, supra ripam noluit te ambulare, ne pes tuus in angusto labatur, et cadas. Sed Dominus juravit, inquis. Securus jurat qui mentiri nescit: non te moveat quia Dominus juravit, quia forte non debet jurare nisi Dominus. Tu autem quando juras quid facis? Testem Deum adhibes; tu ipsum, ipse seipsum; sed homo, quia in multis falleris, plerumque adhibes testem Veritatem ad tuam falsitatem. » Quid ergo? « Juramentum aliud nullus 130 proferat nisi crede mihi, quod in Evangelio legimus Dominum mulieri Samaritanae affirmasse; aut certe, seu aliud, quod monachorum est consuetudo jurandi, » inquit Ordo conversationis Monast. Vide S. August. serm. 182 de Scripturis, et S. Thom. 2-2, q. 89. Veritatem ex corde et ore proferre. ] Quod hic", + "candidate_score": 0.657257, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_10", + "bdc_text": "Dicunt illi , se non posse communem causam fratrum deserere et bona conscientia in ecclesia esse , disciplina illa ecclesiastica carente .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1616", + "psc_text": "Dei ducitur frater ad arctiorem religionem intrandam; et ut excludatur transitus a monasterio in eremum: sed loquitur quando frater timore disciplinae, vel animi inconstantia, vel levitate, vel propter mundanas voluptates egreditur sine licentia de monasterio ad saeculum redeundo, ut se celet abbati, et talis dicitur fugitivus. » Aliter Hildemarus proprium vitium exponit, quod ita fugitivo aut projecto est proprium, ut nulli sit alteri commune: « Proprium, inquit, vitium est illud, ubi cum perpetratur, alius non intermiscetur, sed solus unus illud malum peragit. » Si enim vel alterum secum vitii conscium habeat, jam non erit proprium, sed commune: atque ideo a Bernardo Cassinensi contagiosum appellatum, de quo ex eodem Bernardo et Hildemaro tacet hoc capite sanctus Benedictus. Hic nimirum quinque distinguit causas, pro quibus aliquis egredi de monasterio potest. 1º Quidam propter relaxatam in proprio coenobio 387 vitae regularis disciplinam exeunt, ad aliud observantiae strictioris transituri. 2º Alii, studio majoris perfectionis", + "candidate_score": 0.648848, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_22", + "bdc_text": "Nam cum illius ipsi scripta et authoritatem nobis semper obiiciant , nos vicissim illius exemplum illis obiicimus , quod in ecclesia Tigurina hac disciplina non minus quam nostra ecclesia carente pacatus et tranquillus maneat , nec turbas aliquas non necessarias moveat , nec tanta offendicula talemque desolationem , qualem illi prae se habent , instituat .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_782", + "psc_text": "S. Hildegardis. Pertimescendumque est ne si diutius aut silentio, aut orationi occupetur animus, tandem deficiat, sicut arcus, qui, cum nimis aut diutius distenditur, vel debilitatur, vel frangitur. Nec refert quod Regula cap. 42 jubet omni tempore silentio studere monachos; nam multum differunt semper silere, et omni tempore silentio studere; semper silere est nunquam loqui, at vero potest aliquis etiam loquendo silentio studere, puta necessaria duntaxat proferendo, idque breviter, et submissa voce: quamvis laudemus, beatosque praedicemus eos qui possunt valentque ita perpetuo silere, ut nullo hominum consortio indigeant; atque ut hoc nobis aliquando donum Deus concedat, obnixe deprecamur. Tertium, ex abbatis pendere arbitrio assignare dies, horas, tempus seu spatium, locum, modumque colloquii. Communis tamen ordinis usus obtinuit, ut non nisi privatis diebus abbas colloquium permitteret, dominicis festisque diebus duodecim lectionum continuo silentio consecratis. Et certe inter quinque capitula quae receptis concilii Aquisgran. capitulis addiderunt Centuriatores Tom. II Capitul. Baluz., p. 1092", + "candidate_score": 0.647081, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_22", + "bdc_text": "Nam cum illius ipsi scripta et authoritatem nobis semper obiiciant , nos vicissim illius exemplum illis obiicimus , quod in ecclesia Tigurina hac disciplina non minus quam nostra ecclesia carente pacatus et tranquillus maneat , nec turbas aliquas non necessarias moveat , nec tanta offendicula talemque desolationem , qualem illi prae se habent , instituat .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_781", + "psc_text": "Et sane S. Benedictus qui illo 183 capite omne cum excommunicatis colloquium prohibet, capitis titulum ita effert: De his qui sine jussione abbatis junguntur excommunicatis; non dicit junguntur vel loquuntur; quia utrumque sub verbo junguntur intelligitur. Addet aliquis locum ex cap. 49 de observatione Quadragesimae, in qua S. Pater praecipit aliquid subtrahi de loquacitate aliorum temporum; confirmaturque ex perpetua ordinis praxi, cujus exemplum videre est in Vita S. Frodoberti abbatis Cellensis Saec. II Bened., p. 630 , ubi quandoque cum discipulis colloquium familiare habuisse dicitur. Hinc fit ut taedio non afficiantur monachi, et severius post haec silentium observetur, ut docet S. Hildegardis. Pertimescendumque est ne si diutius aut silentio, aut orationi occupetur animus, tandem deficiat, sicut arcus, qui, cum nimis aut diutius distenditur, vel debilitatur, vel frangitur. Nec refert quod Regula cap. 42 jubet omni tempore silentio studere monachos; nam multum differunt semper silere, et omni tempore silentio studere; semper", + "candidate_score": 0.646551, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_4", + "bdc_text": "februarii superfuerunt aliqui adhuc examinandi , sed omnium obstinatissimi .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_844", + "psc_text": "in ipsa obedientia duris 198 et contrariis rebus, vel etiam quibuslibet irrogatis injuriis, tacita conscientia patientiam amplectatur: et sustinens, non lassescat vel discedat, dicente Scriptura: Qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. XXIV) . Item, Confortetur cor tuum, et sustine Dominum (Psal. XXVI) . Et ostendens fidelem pro Domino universa etiam contraria sustinere debere, dicit ex persona etiam sufferentium: Propter te morte tota die afficimur: aestimati sumus ut oves occisionis (Psal. XLIII) . Et securi de spe retributionis divinae, subsequuntur gaudentes, et dicentes: Sed in his omnibus superamus, propter eum qui dilexit nos (Rom. VIII) . Et item alio loco Scriptura: Probasti nos, inquit, Deus; igne nos examinasti, sicut igne examinatur argentum; induxisti nos in laqueum; posuisti tribulationes in dorso nostro (Psal. LXV) . Et ut ostendat sub priore debere nos esse, subsequitur, dicens: Imposuisti homines super capita nostra. Sed et praeceptum Domini in adversis et in injuriis,", + "candidate_score": 0.645616, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_70_72", + "bdc_text": "Bernae ultima februarii 1559 . Hallerus tuus . Fratri meo nunc scribere non vacat .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3346", + "psc_text": "mihi conversatio fratrum istius loci, et illis placuit mea conversatio; ideo stabilitatem meam in hoc monasterio per hanc scripturam manu mea scriptam perpetuum confirmo. » Addit Hildemarus: « Si autem nescierit litteras, debet rogare alium qui scribat, et debet dicere inferius: Manu mea pro majore firmitate subscriptam. Hoc vero notandum, quia non debet nominare monasterium unde fuit. » Sed Bernardus Cassinensis ad hunc locum scribens: « Puto ego, inquit, quod promittendo obedientiam abbati loci istius, maxime si in alio monasterio fuit professus, satis potest ejus stabilitas esse firmata; nec est apud nos consuetudo aliter stabilitatem firmare. » Idem habet Nicolaus de Fractura. Maxime quia tempore hospitalitatis potuit ejus vita dignosci. ] Ad probationem monachorum peregrinorum, aliud a tempore hospitalitatis spatium, quod Boherius vult esse annuale, non indicit S. P. Benedictus. Ex quo datur intelligi, statim ut stabilitatem in monasterio firmare rogaverint, congregationis corpori esse sociandos. Et certe Regula Magistri (Cap.", + "candidate_score": 0.644358, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_22", + "bdc_text": "Nam cum illius ipsi scripta et authoritatem nobis semper obiiciant , nos vicissim illius exemplum illis obiicimus , quod in ecclesia Tigurina hac disciplina non minus quam nostra ecclesia carente pacatus et tranquillus maneat , nec turbas aliquas non necessarias moveat , nec tanta offendicula talemque desolationem , qualem illi prae se habent , instituat .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3524", + "psc_text": "Cant.): « Audiant hoc praelati, qui sibi commissis semper volunt esse formidini, utilitati raro. Erudimini qui judicatis terram; discite subditorum matres vos esse debere, non dominos: studere magis amati, quam metui. Et si interdum severitate opus est, paterna sit, non tyrannica. Matres fovendo, patres vos corrigendo exhibeatis: mansuescite, ponite feritatem, suspendite verbera, producite ubera: pectora lacte pinguescant, non typho turgeant. Quid jugum vestrum super eos aggravatis, quorum potius ubera portare deberetis? » At his in omnibus sequenda est regula S. Gregorii ad Bononem Lerinensem abbatem ita scribentis (Lib. IX, epist. 8): « Ipsa in te dulcedo cauta, non remissa sit: correctio vero diligens sit, non severa: sed sic alterum condiatur ex altero, ut et boni habeant amando quod caveant, et pravi metuendo quod diligant. » Non sit turbulentus et anxius. ] « Turbulentus Smaragdo dicitur, commotionis ira turbatus, moestus, molestus, vel atrox. Anxius vero dicitur acedia vel anxietate plenus. »", + "candidate_score": 0.643189, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_55", + "bdc_text": "Non audires quemquam horum de [ecclesia ] sua bene loquentem .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_4", + "psc_text": "et ostendentem nobis viam ipsius tabernaculi, ac dicentem: Qui ingreditur sine macula et operatur justitiam, qui loquitur veritatem in corde suo, qui non egit dolum in lingua sua, qui non fecit proximo suo malum, qui opprobrium non accepit adversus proximum suum Psal. CXXXVI . Qui malignum diabolum aliqua suadentem sibi, cum ipsa suasione sua a conspectibus cordis sui respuens, deduxit ad nihilum, et parvulos cogitatus ejus tenuit, et illisit ad Christum. Qui timentes Dominum de bona 3 observantia sua non se reddunt elatos; sed ipsa in se bona, non a se posse, sed a Domino fieri existimantes, operantem in se Dominum magnificant, illud cum propheta dicentes: Non nobis, Domine, non nobis, sed nomini tuo da gloriam Psal. CXIII . Sicut nec Paulus apostolus de praedicatione sua sibi aliquid imputavit dicens: Gratia Dei sum id quod sum I Cor.XV . Et iterum ipse dicit: Qui gloriatur, in Domino glorietur II Cor.", + "candidate_score": 0.642755, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_64_66", + "bdc_text": "Vireto ut scribas adhuc oro . Cuius rei gratia hic nuncius a senatu mittatur , adhuc dum haec scribo ignoro . Dominus Vicetenens ex senatu per apparitorem mihi nunciavit cursorem Tigurum mittendum , ut si quid scribere velim scribam .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3034", + "psc_text": "Tusci primum ferro in ceris scripserunt. Postea Romani jusserunt ne graphium ferreum quis haberet; unde et apud scribas dicitur: ceram ferro ne caedito. Postea institutum est ut in cera ossibus scriberent, sicut indicat Atta in satira dicens: Vertamus vomerem in ceram, mucroneque aremus osseo. » Postea tamen Romanos ad graphium ferreum rediisse patet ex Martiali lib. XIV, epigr. 21. Erat autem graphium qua parte scribebatur acutum, altera obtusum, vel latum, qua characteres in cera scripti oblitterari 724 possent aut radi; unde vertere stylum apud Latinos idem erat ac corrigere, retractare, et mutare sententiam. De acu vide Haeftenum lib. V, tract. 2, disq. 6. Mappula est sudariolum, sive linteum tergendae pituitae aptum. Vulgatus Alcuinus in lib. de Offic. eccles. cap. 39: « Mappula quae in sinistra parte gestatur, qua pituitam oculorum et narium detergimus. » Honorius Augustodunensis: « Ad extremum sacerdos fanonem in sinistrum brachium ponit, qui et mappula et sudarium", + "candidate_score": 0.641849, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_22", + "bdc_text": "Nam cum illius ipsi scripta et authoritatem nobis semper obiiciant , nos vicissim illius exemplum illis obiicimus , quod in ecclesia Tigurina hac disciplina non minus quam nostra ecclesia carente pacatus et tranquillus maneat , nec turbas aliquas non necessarias moveat , nec tanta offendicula talemque desolationem , qualem illi prae se habent , instituat .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_773", + "psc_text": "« Dicebant etiam Tom. I Mon. Eccl. Graec, pag. 377 de abbate Agathone per tres annos illum lapidem ore gestasse donec silere didicisset. » Sed hos omnes superavit Joannes cognomento Silentiarius, qui ex episcopo factus monachus, totos quadraginta septem annos in silentio exegit. Quid de Virgine Deipara loquar, quae, ut notat doctor mellifluus ( Serm. in Dominic. infra oct. Assumpt. ), non nisi quater in toto Evangeliorum decursu locuta legitur? Hujusmodi exempla ad imitationem proposita discipulis haud dubium voluit esse sanctus Pater, cum nullum in Regula tempus loquendi proposuit: cujus votis ut obsecundarent dilectissimi filii continuum pene in coenobiis silentium observare studuerunt. Hos inter enituere prae omnibus Cluniacenses monachi, qui sibi quasi in perpetuum ore praecluso, manus in linguas commutasse videbantur, adinventis signis quibus, dum lingua taceret, quae necessario requirenda erant invicem exprimebant. At non sine admiratione legere possumus quod de Cisterciensium silentio scribit Guillelmus abbas S. Theoderici in libro", + "candidate_score": 0.641586, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_10", + "bdc_text": "Dicunt illi , se non posse communem causam fratrum deserere et bona conscientia in ecclesia esse , disciplina illa ecclesiastica carente .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3692", + "psc_text": "intranti vel exeunti; unus famulus semper est juxta illum, qui dicat interrogantibus propter quid talis ei poenitentia sit injuncta, nec recedit inde usquequo missa finiatur. » Vide quae supra diximus ex Benignianis Consuetudinibus ad cap. 44. Sed econtra Bernardus Cassinensis hic conqueritur de nonnullis religiosis qui, « quando aliquis fratrum etiam saeculares homines suo pravo corrumpit exemplo, eum occulte puniunt, vel de uno loco transferunt ad alium locum, et peccatum licet publicum aut negant mendaciter, aut palliant turpiter. Et qui malo ejus exemplo corrupti fuerant delinquentis, poenam ignorantes disciplinae latentis, magis corrumpuntur, et assumunt audaciam faciendi similia, vel etiam majora: contra quos invehitur hac auctoritate B. Benedictus: Peccantes coram omnibus arguantur. » Infantum vero usque ad quindecim annorum aetates disciplinae diligentia sit. ] Et etiam ultra si non sint morigerati, ut docet Hildemarus. Et tamen in excerpto 94 Egberti episcopi Eboracensis exstat canon Roman. et Francor. (Spelm. tom. I Concil.", + "candidate_score": 0.638545, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_68_70", + "bdc_text": "Commendo tibi me et ecclesias nostras semper . Salutant te d. Diesbach , Haller , Hag , Tillger , Steiger , socer item meus , mater , Musculus et fratres omnes . Bernae ultima februarii 1559 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3596", + "psc_text": "Cistercienses utrumque usurpabant, et Deo gratias, et benedicite: primum, audito pulsantis sed clamantis voce aut signo; secundum, cum ad eum accederent: « Cum hospes pulsaverit, inquit liber Usuum (Cap. 120), responso Deo gratias januam aperiat; et postquam benedicite dixerit, humiliter quis sit vel quid velit ab eo requirat. » Et infra: « Quod si dum hora in ecclesia celebratur hospes ad portam pulsaverit, more solito Deo gratias, et benedicite dicat. » Eadem exstitit etiam Bursfeldensium consuetudo. Posset etiam aliter intelligi istud benedicat, ut scilicet ostiarius venienti benedictionem tribueret: solebant quippe veteres monachi ad aliquod monasterium hospitaturi venientes, in ipso accessu de foris benedictionem petere dicentes benedic, vel aliquid hujusmodi, ut patet ex citata Vita S. Eudociae, et ex Regula Magistri, cap. 1. Cui expositiodi favet antiqua versio Gallica Joannis de Précis, ita reddens, ou dogne beneisson; et alia recentior, ou qu' il donne quelque parole de bénédiction. At prior expositio,", + "candidate_score": 0.637788, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_70_72", + "bdc_text": "Bernae ultima februarii 1559 . Hallerus tuus . Fratri meo nunc scribere non vacat .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2745", + "psc_text": "statutum quo liberius adimpleret alter Bernardus, abbas Clarevallensis, etiam a scribendis libris abstinebat; unde provocanti amico Guillelmo abbati, ut Petro Abaelardo sese opponens, illius refutaret errores, hunc in modum rescripsit (Epist. 392): « Operae pretium puto, praesertim considerata 656 opportunitate, me atque eos pariter alicubi convenire et conferre de omnibus; idipsum tamen ante Pascha fieri posse non arbitror, ne quod praesens tempus indicit studium orationis impediatur, » Vide lib. III de Antiquis monach. Ritibus, cap. 10. Ciborum et potus abstinentiam. ] Et hanc maxime, ut pote quam ter hoc capitulo commendat sanctus legislator, uti observarunt Hildemarus, Bernardus Cassinensis, et Boherius. Primo enim dixit, abstinentiae operam demus; deinde, ciborum et potus abstinentiam, ac tandem, subtrahat corpori suo de cibo, de potu, idque super mensuram sibi indictam. Indicta autem mensura in Quadragesima alia non videtur fuisse, quam panis, et forte aqua sola: nam solum panem concessisse innuunt ea quae supra diximus ad", + "candidate_score": 0.636639, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_54", + "bdc_text": "Sceleratos non a ma [gistratu] modo puniri , sed et ab ecclesia quoque et illi[us ministris ] coerceri debere , non proiiciendum sanctum canibus [ et alia ] quę sunt eiusmodi .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2210", + "psc_text": "Deinde « minime credendum est, inquit Menardus, a S. Benedicto tales institui monachos, qui pedum numero delicias escarum dijudicent, cum ipse capite 36 Regulae carnis esu exceptis aegrotis monachos arceat. Nec vero inferri potest quadrupedum interdictione volatilium esum esse permissum; nam cum unum prohibetur, non statim alterum permitti concludendum est, ut Levit. XIX, cum dicitur, Non maledices surdo, nec coram caeco pones offendiculum: male quidem inferret aliquis ex ejusmodi legibus permitti non surdis maledicere, et videntibus ponere offendiculum; quia potest accedere peculiaris ratio, ut ejusmodi prohibitio fiat, etiamsi alterum expresse non prohibeatur. » Sed ad id quod ex cap. 36, ubi carnes absolute interdicuntur, infertur, respondent alii veteres aves sub carnis nomine non comprehendisse, imo utrumque distinxisse, ut videre est in Regula S. Caesarii (Cap. 24): « Pullos et carnes nunquam sani accipiant; » et in Vita S. Pardulfi (In ejus Vit. Saec. 3) qui « nunquam carnium, neque volatilium", + "candidate_score": 0.634868, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_68_70", + "bdc_text": "Commendo tibi me et ecclesias nostras semper . Salutant te d. Diesbach , Haller , Hag , Tillger , Steiger , socer item meus , mater , Musculus et fratres omnes . Bernae ultima februarii 1559 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3461", + "psc_text": "verbo dominus factum sit per syncopen domnus. Qua voce sanctos viros, episcopos, reges, aliasque honorabiles nobilesque personas appellarunt: unde in antiquis litaniis summus pontifex domnus apostolicus appellatur. Ita apud Severum Sulpicium, epist. 2, Domnum Martinum obiisse nuntiant; Vita B. Alcuini, num. 22, saec. IV Bened., Vade ad sepulcrum domni Martini; S. Gregorius, lib. I Regist., cap. 6, Domnum Alexandrum, domnum Theodorum, filium meum Marinum, domnam Eusiciam, domnam Eudochiam, domnam Dominicam mea peto vice salutari; Statuta S. Adalardi, Missa domnae Balthildae; Aimonius, lib. IV de Gestis Francorum, c. 68, Domnus Carolus rex habuit conventum generalem in Wormatia civitate. Hinc tritus ille versiculus: Coelestem Dominum, mortalem dicito domnum. Sed quod soli tunc abbati competebat domni nomen, nunc omnibus fere monachis promiscue tribuitur; id quod jam tempore Smaragdi abbatis usu receptum fuisse constat ex ejusdem loco supra citato, et apud Cluniacenses ex Udalrico etiam laudato. Etsi credamus non defuisse etiam olim qui utrumque", + "candidate_score": 0.631758, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_44", + "bdc_text": "Quid enim eo tempore fuisset factum , si excommunicandi mera potestas in manibus fuisset ministrorum ?", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1515", + "psc_text": "est propria excommunicatio, quam majorem vocant theologi; nam ex parte excommunicati praecedit contumacia, et contemptus, et gravitas culpae; ex parte excommunicantis trina admonitio. » Cui consentit Joannes Craesbeeck. Vetus versio Gallica ita reddit textum: Soit excommunié, c' est-à-dire mis hors de la communauté des autres. Sed mea quidem sententia S. Benedictus hoc capite loquitur de excommunicatione in genere, de eadem in specie dicturus duobus capitibus consequentibus. An vero pro gravioribus culpis excommunicatione, quae proprie sit ecclesiastica censura, fratres suos inuri voluerit, discutiendum erit ad caput 25. Interim antiquam excommunicandi formulam ex Regula Magistri accipe (Cap. 13): « Cum suggestum fuerit abbati meritum inobedientis, jam non dicendus frater, sed haereticus legis; jam non dicendus filius Dei, sed operarius daemonis, qui dissipando sanctorum facta, velut quaedam scabies est procreata in grege. Convocet eum abbas praesentibus suis praepositis, vel caetera congregatione circumstante; et interrogati ab abbate praepositi ejus quid peccaverit, vel quoties monitus", + "candidate_score": 0.631172, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_28", + "bdc_text": "Licet eos ibi examinare , erudire , hortari , spatia illis temporum ad discendum praescribere .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3144", + "psc_text": "« novitiis dura praedicentur et aspera; et eisdem admissis legatur, et exponatur regula ter in anno, probationis terminis a B. Benedicto constitutis. » Hanc lectionem fieri per ordinem S. Pater instituit, quod Bernardus Cassinensis exponit, ut non sit « superficialis, sed diligens, et expositiva, et intelligibilis. Et hoc est, inquit, legere per ordinem. » Hinc et Hildemarus: « Bene dixit, legatur ei regula per ordinem, ut sciat quid observare debeat, et manifestare illi debet totum sensum regulae. » Locus autem huic lectioni deputatus erat capitulum seu auditorium, ut patet ex Smaragdo et Bernardo Cassinensi; quorum primus exponens illud Regulae: Ducatur in supradictam cellam novitiorum. « Intelligitur, inquit, exisse eum ab ipsa cella novitiorum, et venisse ad auditorium, sive ad eum quem abbas elegit locum, et ibi audire Regulae praeceptum; et tunc iterum reverti in cellam novitiorum. » Alter vero in eumdem locum: « Quia de illa exierat, ut admonitionem abbatis", + "candidate_score": 0.630473, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_68_70", + "bdc_text": "Commendo tibi me et ecclesias nostras semper . Salutant te d. Diesbach , Haller , Hag , Tillger , Steiger , socer item meus , mater , Musculus et fratres omnes . Bernae ultima februarii 1559 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2833", + "psc_text": "est comites, presbyteros, monachos, et reliquos inclinato capite salutare debemus. » Ubi triplicem distinguit salutationem: unam, qua toto corpore prostrato reges, episcopos, et abbatem proprium; secundam, qua unico flexo genu reginam; tertiam, qua capite inclinato reliquos salutamus. Rectius tamen, meo judicio, Smaragdus: S. Benedictus, inquit, « hic sicut superius duas advenientium inducit personas: unam mediocrem, cui tantum caput inclinatur a fratre; aliam vero summam, quae in terram toto prostrato adoratur et corpore; sed tamen in utrisque Dominus Jesus Christus adoratur qui et suscipitur. » Simili modo Bernardus Cassinensis: « Nam reges et episcopi genuum flectione; alii mediocres, comites, abbates, et caeteri capitis inclinatione sunt honorandi; et ideo dicit vel. » Et Nicolaus de Fractura: « Inclinato capite, ut si fuerint mediocres, vel etiam comites, barones, abbates, et caeteri, capitis inclinatione honorentur. Vel prostrato omni corpore in terra. Et hoc si fuerint reges, vel principes, vel marchiones, et eorum majores, sive", + "candidate_score": 0.630231, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_44", + "bdc_text": "Quid enim eo tempore fuisset factum , si excommunicandi mera potestas in manibus fuisset ministrorum ?", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1574", + "psc_text": "ignorans eum esse excommunicatum; 2º ignorans legem prohibentem communionem cum excommunicato; 3º ei participans animo provocandi eum ad humilitatis satisfactionem; 4º communicans cum eo, ut eum in malitia confirmet; 5º ut det illi fugiendi consilium, et medium exsequendae fugae subministret. Ex quibus casibus qui primo et secundo modo participant, ut immunes a culpa, ita etiam immunes esse debent a poena; sic tamen ut novitiorum magister, qui probationis tempore legem non edocuit discipulos, indictam hic pro illis subeat poenam. Qui vero tertio modo cum excommunicato participavit, si presbyter est aut esse potest, in minori culpa judicari debet (si enim majorem subiret excommunicationem, inhabilis esset ad suscipiendos aut exercendos sacros ordines). Sin minus eamdem excommunicationis vindictam sortiri debet; sed ita ut paucis diebus, verbi gratia, duobus vel tribus maneat excommunicatus. Qui vero quarto et quinto modo communicant, eamdem omnino excommunicationis vindictam sustineant; hoc est tandiu excommunicentur, quandiu ille, quocum communicaverunt, fuit et", + "candidate_score": 0.630213, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_44", + "bdc_text": "Quid enim eo tempore fuisset factum , si excommunicandi mera potestas in manibus fuisset ministrorum ?", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1522", + "psc_text": "Craesbeeck: « Improbi quos nec opprobria, nec animae pericula movent, non excommunicatione, sed verberum acerbitate ad instar irrationabilium pecorum, quae nullo rationis judicio ducuntur, sed flagello impelluntur, cogendi sunt; ut qui 362 malitia sua excaecati et obdurati nullis rationibus cedunt, illos corporum afflictio et cruciatus commoveat et ad mentem revocet. » Consonat Regula Magistri: « Excommunicati vero fratres, si ita superbi exstiterint, ut in superbia cordis perseverantes, in tertia die hora nona satisfacere abbati noluerint, custoditi usque ad necem caedantur virgis; et si placuerit abbati, de monasterio expellantur, etc. » CAPUT XXIV. Qualis debeat esse modus excommunicationis. Secundum modum culpae excommunicationis vel disciplinae mensura debet extendi: qui culparum modus in abbatis pendeat judicio. Si quis tamen frater in levioribus culpis invenitur, a mensae participatione privetur. Privati autem a mensae consortio, ista erit ratio: ut in oratorio psalmum, aut antiphonam non imponat neque lectionem, recitet, usque ad satisfactionem. Refectionem autem cibi,", + "candidate_score": 0.630111, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_70_72", + "bdc_text": "Bernae ultima februarii 1559 . Hallerus tuus . Fratri meo nunc scribere non vacat .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3367", + "psc_text": "ipsum non pro sua nequitia expulsum fuisse de monasterio nostro, sed quia affectabat non modicum in vestro monasterio Domino famulari, unde ad futuram rei memoriam, etc. Litterae generales ex Hildemaro. Omnibus episcopis, seu cunctis ordinibus sanctae Ecclesiae, nec non cuncto populo fideli. Notum sit vobis quia ego dedi licentiam isti fratri nostro nomine Joanni, vel Paulo, ut ubi invenerit sibi commodum habitare regularem ordinem ducendo, habeat licentiam habitandi, ad utilitatem suam et monasterii. Ex Bernardo Cassinensi. Cum talis frater desideret in alio monasterio morari, ubi, secundum quod sibi videtur, animam suam salvare possit, et Domino famulari; noveritis nos sibi licentiam dedisse per has dimissorias litteras ad aliud monasterium transeundi. Praeter has generales specialesque litterarum formulas quibus monachis indultum erat ad aliud transire monasterium, erant et aliae pro abbatibus seu monachis ad fundandum novum monasterium missis, a quibus absoluti ab obedientia sui abbatis futuro monasterii, ad quod mittebantur, abbatii subjiciebantur, ut", + "candidate_score": 0.627969, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_70_72", + "bdc_text": "Bernae ultima februarii 1559 . Hallerus tuus . Fratri meo nunc scribere non vacat .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2622", + "psc_text": "plane, sic verbi Domini poteris fieri taciturnus praedicator, et lingua silente in multorum populorum auribus manus tua clamosis vocibus personabit. » Eumdem laborem singulari opusculo laudavit Joannes Trithemius, etiam post typographiae inventionem fratres suos ad illum invitans. Vide Benedicti ejusdem lib. I de Viris illustribus ordinis S. cap. 6. Denique, aliud laboris genus a nostris frequentatum notat Mabillonius (Praefat. ad saec. I Bened., pag. 60): nimirum qui prae corporis infirmitate operosos labores manibus exercere non poterant, iis pro Regulae indulgentia prolixioribus studiis aliorum operas compensare licebat. Quod probat exemplo Lanfranci, qui, ut loquitur Guillelmus Malmesburiensis (Lib. I de Gestis Pont. Angl.): « Factus monachus, homo qui ne ciret agresti opere victum quaerere, publicas scholas de dialectica professus est, ut egestatem monasterii scholarum liberalitate 627 temperaret, » cum econtra Herluinus abbas coquendis panibus, et fimo tractando occuparetur, et S. Bernardi abbatis Clarevallensis, cui pro manuum labore commissa est cura divini verbi", + "candidate_score": 0.626913, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_70_72", + "bdc_text": "Bernae ultima februarii 1559 . Hallerus tuus . Fratri meo nunc scribere non vacat .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2623", + "psc_text": "Angl.): « Factus monachus, homo qui ne ciret agresti opere victum quaerere, publicas scholas de dialectica professus est, ut egestatem monasterii scholarum liberalitate 627 temperaret, » cum econtra Herluinus abbas coquendis panibus, et fimo tractando occuparetur, et S. Bernardi abbatis Clarevallensis, cui pro manuum labore commissa est cura divini verbi docendi et praedicandi, uti ipse testatur in quodam sermone his verbis (Serm. 10, in psal. XC): « Quod aliquoties vobis loquimur praeter consuetudinem ordinis nostri, non nostra id agimus praesumptione, sed de voluntate venerabilium fratrum et coabbatum nostrorum, qui id nobis etiam injungunt, quod tamen sibi passim nolunt omnino licere. Nempe aliam mihi rationem et singularem necessitatem esse noverunt; neque enim modo loquerer vobis, si possem laborare vobiscum. Illud forte vobis efficacius verbum fieret, sed et conscientiae meae magis acceptum. Caeterum quando id mihi peccatis meis exigentibus, et onerosi hujus, ut ipsi scitis, tam multiplici infirmitate corporis, et ipsa quoque", + "candidate_score": 0.625893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_44", + "bdc_text": "Quid enim eo tempore fuisset factum , si excommunicandi mera potestas in manibus fuisset ministrorum ?", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1575", + "psc_text": "excommunicationem, inhabilis esset ad suscipiendos aut exercendos sacros ordines). Sin minus eamdem excommunicationis vindictam sortiri debet; sed ita ut paucis diebus, verbi gratia, duobus vel tribus maneat excommunicatus. Qui vero quarto et quinto modo communicant, eamdem omnino excommunicationis vindictam sustineant; hoc est tandiu excommunicentur, quandiu ille, quocum communicaverunt, fuit et debet esse excommunicatus, ita ut illo excommunicationis vinculo soluto, ipse remaneat ligatus. Ita Hildemarus temporis sui disciplinam repraesentans. Similiter Bernardus Cassinensis et Boherius observant tribus modis aliquem participare cum excommunicato: 1º Simpliciter cum eo loquendo, bibendo, comedendo, consedendo, operando; 2º ut communicet ei cooperatione et consilio; 3º ut communicet ei auctoritate vel defensione. Quibus duobus postremis modis qui participant excommunicato, eamdem sortiuntur excommunicationis vindictam; qui vero primo tantum modo, minorem dumtaxat incurrit excommunicationem. Sed in hoc illi loquuntur secundum recentiora jura; nam tempore S. P. Benedicti nulla nisi major agnoscebatur excommunicatio, a qua posteris saeculis nonnihil relaxavit Ecclesia, praedicto casu", + "candidate_score": 0.62507, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_44", + "bdc_text": "Quid enim eo tempore fuisset factum , si excommunicandi mera potestas in manibus fuisset ministrorum ?", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2506", + "psc_text": "Regula Magistri (Cap. 16): « Vasa, inquit, monasterii si sub aliquo per negligentiam fracta fuerint, non prius qui fregit accedet ad mensam, nisi poenitens abbati satisfecerit per humilitatem ad genua incurvatus. » Aut perdiderit. ] Nec minori etiam districtione puniebant eos qui res monasterii perdidissent, ut passim videre est in Regula S. Pachomii (Art. 75): « Si aliquis, inquit, aliquid perdiderit, ante altare publice corripietur. Si vero de propriis vesticulis fuerit quod perditum est, tribus hebdomadibus non accipiet, et in quarta, acta poenitentia, dabitur ei quod amisit. » Et infra (Art. 116): « Qui minister est, habeat studium ne quid operis pereat in monasterio, in nulla omnino arte quae exercetur a fratribus: quod si quid perierit, et negligentia fuerit dissipatum, increpabitur a Patre minister operum singulorum; et ipse increpabit alterum qui opus perdiderit, duntaxat juxta voluntatem et sententiam principis, absque qua nullus increpandi fratrem habebit potestatem. » Et item (Art.", + "candidate_score": 0.624275, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_44", + "bdc_text": "Quid enim eo tempore fuisset factum , si excommunicandi mera potestas in manibus fuisset ministrorum ?", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1532", + "psc_text": "sententia cujus probaretur esse delictum. » Qualis autem esset illa excommunicationis sententia pro levioribus, explicat S. Pater, scilicet a mensae participatione privetur, non autem ab oratorio; nam dum fratres in refectorio comedunt, ipse sit in ecclesia, ex statutis Lanfranci cap. 17. Ejusdem poenae meminerunt S. Basilius in serm. 1 de Institutione monach.; S. Caesarius in Regul. ad virg. c. 11; Regula Cujusdam ad virg., c. 19; et Regula Magistri, cap. 13. Privati autem a mensae consortio ista erit ratio. ] Id est rationabiliter isto modo procedetur, inquit Bernardus Cassinensis, sive, ut ait Hildemarus, Rationabilis causa est. Ut in oratorio psalmum, aut antiphonam non imponat. ] Sed neque aliquid simile, ut sunt responsoria, hymni, etc., quia idem judicium est in ipsis, infit Boherius. 365 Neque lectionem recitet. ] Neque missam celebret, si presbyter; neque ad eam offerat, si solum monachus sit, ut post Hildemarum docent Bernardus Cassin., Nicolaus de Fractura et", + "candidate_score": 0.622669, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_44", + "bdc_text": "Quid enim eo tempore fuisset factum , si excommunicandi mera potestas in manibus fuisset ministrorum ?", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1576", + "psc_text": "auctoritate vel defensione. Quibus duobus postremis modis qui participant excommunicato, eamdem sortiuntur excommunicationis vindictam; qui vero primo tantum modo, minorem dumtaxat incurrit excommunicationem. Sed in hoc illi loquuntur secundum recentiora jura; nam tempore S. P. Benedicti nulla nisi major agnoscebatur excommunicatio, a qua posteris saeculis nonnihil relaxavit Ecclesia, praedicto casu minorem tantum inferens excommunicationem, quae nec a suffragiis, nec a consortio fidelium, nec a conferendis alteri sacramentis excludit, sed a sola sacramentorum participatione. Imo alia etiam accessit ex concilio Constantiensi moderatio, ut excommunicationi etiam minori non sit locus ex participatione cum excommunicato, nisi ille fuerit publice et nominatim denuntiatus. 376 Nec mirum videri debet Ecclesiam aut monachos tantam in communicantes excommunicatis adhibuisse severitatem; hoc enim exigebat rectus ordo disciplinae, sive ad incutiendum aliis excommunicationis timorem, sive ad excommunicatos rubore suffundendos, atque hac confusione ad humilitatis satisfactionem provocandos. Alioquin si aliorum perfrui possent consortio, magis ac magis indurati excommunicationis poenam spernerent,", + "candidate_score": 0.621409, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_70_72", + "bdc_text": "Bernae ultima februarii 1559 . Hallerus tuus . Fratri meo nunc scribere non vacat .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_835", + "psc_text": "destinatis Cistercienses addunt scriptoria (Lib. antiq. Definit., dist. 7, cap. 5), ubicunque ex consuetudine scribunt monachi. Addendus insuper focus communis, in quo, ex antiquo ordinis nostri more, inviolabile silentium servabatur, ut patet ex Hildemaro, antiquissimo Regulae commentatore in 195 hoc caput ita scribente: « Si hiemis tempus fuerit, et propter frigus convenerint omnes in unum ad calefaciendum se, silentium debet ibi esse, et nullus debet ibi loqui. » Et ex S. Dunstani Concordia: « A calendis Novembris concedatur fratribus accessus ad ignem dum necessitas compulerit, et frigoris nimietas incubuerit, quod tamen sub silentio fiat. » Quod spectat ad recentiores congregationes, Cassinenses volunt (Declar. Cassin. ad Reg., c. 52), ut « Servetur semper silentium in choro, in dormitorio et in refectorio, etiam extra horam refectionis, et in quadam parte claustri circa capitulum, excepto si in dictis locis oporteret aliqua loqui breviter, et submissa voce. Hujusmodi etiam silentium servetur ad ignem communem", + "candidate_score": 0.620189, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_44", + "bdc_text": "Quid enim eo tempore fuisset factum , si excommunicandi mera potestas in manibus fuisset ministrorum ?", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1554", + "psc_text": "peccato excommunicentur. Sed non eo ipso quo quis in graviorem culpam incidisset, nisi forte ob materiae gravitatem, excommunicatione feriebatur; nam triplex ex parte excommunicantis praecedere debet monitio; et ex parte excommunicandi contumacia et contemptus. Deinde hoc statuto non praeceptum abbati dedit S. Pater, sed potestatem, qua ille cum summa discretione ac prudentia debet uti, nec pro quolibet peccato mortali statim excommunicare, maxime cum olim eo ipso quo fuisset quis excommunicatus, ad sacerdotium inhabilis evaderet. Quapropter abbatem monet Hildemarus prudenter attendere, num ille qui deliquit sit presbyter, aut possit tandem aliquando ad sacerdotium evectus, aliquam Ecclesiae conferre utilitatem; eo enim casu, nisi forte talis esset ejus culpa, quae redderet inhabilem ad sacrum ordinem, abstinere deberet ab excommunicatione, « quia, inquit, si in majori culpa excommunicatus fuerit, si presbyter est, non debet missam cantare; si autem non est presbyter, nec debet esse. » Idem docet in cap. 23. Quarto. S. Benedictus tam", + "candidate_score": 0.619462, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_70_72", + "bdc_text": "Bernae ultima februarii 1559 . Hallerus tuus . Fratri meo nunc scribere non vacat .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_295", + "psc_text": "quam pulchre abstinentiam praedicat plenus venter! » Denique S. Bernardus ad Balduinum abbatem scribens Epist. 201, postquam illum hortatus est ut quod aliis onus portandum imponit, prior ipse portet, rationem reddens ait: « Alioquin subsannabit te sapiens, ut pote pigrum illum cui labor sit manum porrigere ad os: arguet te et Apostolus dicens: Tu qui alios doces teipsum non doces; sed et notaberis vitio Pharisaeorum, qui alligant onera gravia et importabilia, et imponunt ea in humeros hominum, digito autem suo nolunt ea movere. Sermo quidem vivus et efficax exemplum est operis, facile faciens suadibile, quod dicitur, dum monstrat factibile quod suadetur. » His omnibus accedit quod scribit Petrus Damiani Opusc. 15, cap. 27: « Optime vigilias praedicat, qui post longum psalmodiae decursum signum excitandis fratribus pulsat; eloquentissime dum tacemus silentium commendamus; fructuose de extremitate vestium disputat, qui se pannorum conscissione deformat; indumentorum vero juxta divitem nitore conspicuus frustra cum Joanne", + "candidate_score": 0.6188, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_70_72", + "bdc_text": "Bernae ultima februarii 1559 . Hallerus tuus . Fratri meo nunc scribere non vacat .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3649", + "psc_text": "Et Alcuinus ad fratres Wiremutensis et Girwensis ecclesiae scribens (Epist. 49): « Vos vero qui estis patres et pastores sanctae congregationis, docete diligentissime fraterno amore familiam, quam accepistis regendam, omneque bonitatis exemplum in vobismetipsis ostendite; saepiusque Regula S. Benedicti in conventu fratrum propria exponatur lingua, ut intelligi possit ab omnibus. » Similiter S. Dunstanus (In Concord. cap. 1): « Residentibus legatur Regula, vel si dies festus fuerit, evangelium ipsius diei, de qua lectione a priore, prout Dominus dederit, dicatur. » Et Udalricus de capitulo feriae 5 in Coena Domini (Lib. I, c. 12): « Exposita Regulae sententia, jubente domno abbate, consurgit camerarius, etc. » Denique Joannes Trithemius (Praefat. ad lib. Region. claustr.): « Sicut moris est observationibus Bursfeldensibus, cujus unionis et observantiae secundum regulam S. Benedicti sumus, paragraphum unum de eadem Regula, quae nobis capitulariter ter in anno legi consuevit, fratribus meis 875 singulis diebus compellor declarare: super qua subit", + "candidate_score": 0.618614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_70_72", + "bdc_text": "Bernae ultima februarii 1559 . Hallerus tuus . Fratri meo nunc scribere non vacat .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2504", + "psc_text": "« Id est in domo cujuslibet artis, » inquit Boherius. Quamvis Paulus Augustinus a Janua, Theobaldus Artaldus, et quaedam versiones Gallicae hunc textum intelligant de mensae ministerio. In pistrino. ] Pistrinum Boherio « est locus ubi farina deponitur, et fit panis. Et haec quidem parare, inquit, monachorum est. » Nimirum per vices olim in quibusdam saltem monasteriis fratres id praestabant, ut patet ex Vita S. Samsonis (Num. 16, saec. I Ben.): « Frater autem ejusdem presbyteri vicissentibus se per ordinem caeteris monachis hujus monasterii pistor effectus est. » Et in Vita S. Austrebertae (Saec. III Ben.): « Erat consuetudo ut vicissim a sororibus coquerentur panes. » 599 Aut fregerit quidpiam. ] Quanta severitate veteres monachi eos plecterent qui aliquid fregissent docet Cassianus his verbis (Lib. IV, cap. 16): « Si quis gillonem fictilem, quem baucalem nuncupant, casu aliquo fregerit, non aliter negligentiam suam quam publica diluet poenitentia; cunctisque in synaxi", + "candidate_score": 0.61825, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_70_72", + "bdc_text": "Bernae ultima februarii 1559 . Hallerus tuus . Fratri meo nunc scribere non vacat .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3464", + "psc_text": "praemittunt frater. Anno 1313, Adam abbas S. Faronis Meldensis chartam ita incipit (Saec. II Ben., pag. 601): Frater Adam divina permissione monasterii S. Faronis ordinis S. Benedicti abbas humilis. Denique anno 1493, in Instrumento Reformationis ordinis Cisterciensis articulis Parisiensibus praemisso omnes abbates inscribuntur fratres (Nomast. Cist. p. 574) . Ubicunque autem sibi obviant fratres, junior a priore benedictionem petat. ] Scilicet « in his locis et horis ubi licet loqui; verum si aliis locis et horis fuerint, in corde suo petet benedictionem inclinato capite, » inquit Hildemarus. Similiter et Bernardus Cassinensis: « Ubi et quando licet loqui, tunc modeste potest dicere benedicite; ubi et quando non licet loqui, sola capitis inclinatio erit benedictionis postulatio. » Concinunt Nicolaus de Eractura, Boherius, et Turrecremata, ut merito ad Cisterciensium objecta Petrus Venerabilis responderit (Lib. I, epist. 28): « Ubicunque sibi obviant fratres, junior a priore benedictionem petit, benedicite dicendo, si extra regularia loca", + "candidate_score": 0.617896, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_44", + "bdc_text": "Quid enim eo tempore fuisset factum , si excommunicandi mera potestas in manibus fuisset ministrorum ?", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1564", + "psc_text": "texebant. » Et ex Regula Magistri (Cap. 13): « Ab hac excommunicationis hora soli posito et sequestrato ei aliqua opera propter otiositatem a praeposito suo consignetur . . . . . Quidquid vero extra opus assignatum peculiariter vel ultro effecerit, dispergatur, vel dissipetur. » Ita Hugo Dervensis monachus propter fugam ab aliis semotus jussus est formam crucis dominicae . . . . formose componere, ex lib. Mirac. S. Bercarii abbatis n. 22. Et hoc est quod S. Benedictus ait: solus sit ad opus sibi injunctum. Persistens in poenitentiae luctu. ] Luctum poenitentiae jungit S. Pater, ut cognoscatur, inquit Bernardus Cassinensis, quia illa est poenitentia fructuosa, qua quis lacrymis et gemitibus lavat peccata. Sciens illam terribilem Apostoli sententiam dicentis traditum hujusmodi hominem Satanae in interitum carnis, ut spiritus salvus sit in die Domini. ] Cujus sententiae tres affert expositiones Hildemarus. Prima est eorum qui tradi Satanae intelligunt detrudi in carcerem; eo", + "candidate_score": 0.616424, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_2", + "bdc_text": "videlicet huius mensis , quo die multi pertinaciam suam remittentes concessionibus senatus consenserunt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2113", + "psc_text": "tout le temps de l' an; Matthiae Lamberti: tous les mois de l' an; altera recentioris auctoris: en tous les mois de l' année. Quam lectionem praefert Menardus, aitque S. Benedictum hic occurrere pravae quorumdam consuetudini, qui ob calores plura fercula in aestate quam in hieme quotidie apponi volebant; quod etiam cavit S. Isidorus hoc statuto (Cap. 10): « In utrisque temporibus refectio mensae tribus erit pulmentis. » Vulgaris tamen lectio non videtur omnino spernenda; nam si legamus omnibus mensis, manifestum est S. legislatorem non minus pravae occurrisse quorumdam consuetudini, qui plura aut meliora abbatis aliorumque in dignitate positorum mensis apponi volunt fercula, quam fratrum; id quod expressis verbis prohibet idem S. Isidorus (Cap. 10): « Abbas citra languoris necessitatem cibos in conspectu pariter cum fratribus sumat; nec aliud quam caeteri, nec cultius quam quae in commune consistunt, praeparari sibi quidquam expetat . . . Aequalia quippe erunt mensarum omnium", + "candidate_score": 0.615932, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_35", + "bdc_text": "Et ut horum consistoriorum quoque maior sit authoritas , volunt ut praefecti , ubicunque fieri potest , illis praesentes intersint et eorum authoritatem tueantur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3515", + "psc_text": "Summus itaque locus bene regitur, cum is qui praeest, vitiis potius quam fratribus dominatur: bene acceptam potestatem regit, qui et tenere illam novit et impugnare; bene hanc regit, qui scit per illum super culpas erigi, scit cum illa caeteris in aequalitate componi. » Eamdem ipse S. pontifex servabat regulam: unde et ad Venantium Italiae cancellarium scribens (Lib. I, epist. 33), « sic, inquit, culpam tuam insequor, ut te diligam: sic personam diligo, ut culpae vitium non amplectar. » Eamdem et S. Fulgentius (Bolland., 1 Januar.), qui « odiens vitia, diligens homines, tandiu severus apparebat quandiu disciplinae spiritualis utilitas exigebat: alias autem circa singulos ita mansuetus fuit, et communis, et facilis, ut neminem fratrum puro nomine clamitaret, neque cum typho saecularis dominationis aliquibus quamvis parvulis imperaret. » In ipsa autem correptione prudenter agat. ] Qualiter fieri debeat correptio, alio juvat ex ore audire: « In his, qui plerumque contingere solent, lapsibus", + "candidate_score": 0.615637, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_2", + "bdc_text": "videlicet huius mensis , quo die multi pertinaciam suam remittentes concessionibus senatus consenserunt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2112", + "psc_text": "qui panem cum sale et aqua percipiunt, ubi autem praeter haec aliud aliquid additur, perfectum jejunium non vocatur. » Omnibus mensis. ] Hanc lectionem, quam vulgatae retinent editiones, et in quibusdam codicibus reperiri docent Hildemarus, Bernardus Cassinensis et Boherius, reprobat idem Hildemarus, et cum eo praefati commentatores, cujus loco substituunt omnibus mensibus, sicuti exstat in Regula Magistri cap. 26. Quam lectionem sequuntur antiquae versiones Gallicae, inter alias vetus ex ms. Conch., quae hunc locum ita reddit: en tous les moys de l' an; versio Joannis de Précis cum alia antiqua monasterii S. Remigii Rhemensis: en tout temps; Guidonis Juvenalis: en tout le temps de l' an; Matthiae Lamberti: tous les mois de l' an; altera recentioris auctoris: en tous les mois de l' année. Quam lectionem praefert Menardus, aitque S. Benedictum hic occurrere pravae quorumdam consuetudini, qui ob calores plura fercula in aestate quam in hieme quotidie apponi volebant; quod", + "candidate_score": 0.611315, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_35", + "bdc_text": "Et ut horum consistoriorum quoque maior sit authoritas , volunt ut praefecti , ubicunque fieri potest , illis praesentes intersint et eorum authoritatem tueantur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2723", + "psc_text": "increpando; priores rogando. » De prioribus tamen ita scribit Udalricus (Lib. III, cap. 7): « Domno abbati et priori ita deferunt circatores, ut nequaquam veniant ubi eos noverint esse, quia scriptum est: Non est discipulus super magistrum. » Accedentibus autem circatoribus, qui ex licentia de rebus necessariis colloquebantur, hoc eis significare haud morabantur, testante Udalrico (Ibid.), quia « obedientiarii, qui non possunt omittere, ut aliquando, aliis silentibus, de obedientiis suis loquantur, si quem circatorum viderint supervenire, continuo assurgunt, et summatim demonstrant quae sit eis necessitas loquendi. » Et Statuta Lanfranci (cap. 4): « Cum autem extra claustrum inveniunt aliquos fratres loquentes, simul assurgant eis ipsi loquentes, dicatque eis unus eorum, si ita est, quia per licentiam ibi loquuntur. » Idem habent Divionenses S. Benigni Consuetudines. Neque frater ad fratrem jungatur horis incompetentibus. » Quid sint horae competentes, ostendimus ad cap. 6 et 31, ubi demonstravimus eas dici, quibus certis diebus", + "candidate_score": 0.602305, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_35", + "bdc_text": "Et ut horum consistoriorum quoque maior sit authoritas , volunt ut praefecti , ubicunque fieri potest , illis praesentes intersint et eorum authoritatem tueantur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1425", + "psc_text": "establis doyens, c' est à dire prieurs. Hos Regula Magistri, cap. 11, vocat praepositos; S. Benedictus, sequenti cap. 22, se iores. Si major congregatio fuerit. ] Quid sit major congregatio diximus cap. 17. Eligantur. ] Ab abbate simul et conventu, inquit Boherius; quia cum per decanos ordinetur omnis utilitas monasterii, eorum electio inter praecipua, quae cum agenda occurrunt, tenetur abbas omnem convocare congregationem, censenda est. Vel potius a solo abbate, ad quem pertinet omnis ordinatio sui monasterii, qui cum possit eligere per se praepositum; multo magis decanum. Et plane si in decanorum electione fratrum teneretur assensum requirere, tales aliquando eligerentur, quibus non confidens, nec secure partiretur onera sua. Eligebantur autem decani uti et praepositi, non ad vitam, sed ad tempus solum, ut patet ex Vita S. Liobae, c. 3, ubi de monasterio S. Tettae (Saec. III Bened., part. II): « Erat in illo virginum monasterio sanctimonialis quaedam propter disciplinae studium,", + "candidate_score": 0.599257, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana", + "max_score": 0.702292, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_47_49", + "bdc_text": "Nisi enim senatus sua eam authoritate hic retinuisset , iam de ea actum erat . Tenemus etiam adhuc memori mente quid eo tempore hi ipsi Lausan[ n]enses tum disputarint de superioritate ministrorum , quod minister esset super omnes etc . Non ergo desunt rationes cur pius magistratus ( cuius certe pietatem in hac ipsa causa et actione sic cognovi ut non possim non illam praedicare ) non velit omnem et plenam potestatem ipsorum arbitrio concedere .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_394", + "psc_text": "in Theodosii mentem revocabat debitum fidei a majoribus acceptae defendendae, addit pariter defendendum esse summi sacerdotis honorem, et dignitatem propriae venerationis beato apostolo Petro intemeratam, et in nostris temporibus conservare; quatenus beatissimus Romanae civitatis episcopus, cui principatum sacerdotii super omnes antiquitas contulit, locum habeat et facultatem de fide et cacerdotibus judicare. Dicat nunc, amabo, Quesnellus, quomodo potuisset S. Leo Magnus consulere honori suae supremae dignitatis, violatae jurisdictionis suae damna reparare, facultatem quam super omnes antiquitas contulit in integrum restituere, si generalem ex omnibus totius orbis episcopis synodum non coegisset? An non in Ephesina synodo catholica fides, pontificia dignitas, sacerdotii principatus, cathedrae divi Petri honor, fuerunt contempta et solemniter dejecta? In nova ergo solemni synodo, et fides erat firmanda, et apostolicae 400 sedis jura debebant reparari, et propterea appellationem ad se factam a Flaviano ad generale concilium debebat deferre, quamvis sanctus Flavianus ipse solum pontificem, tamquam legitimum suae causae judicem, appellasset.", + "candidate_score": 0.702292, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_10_12", + "bdc_text": "Dicunt illi , se non posse communem causam fratrum deserere et bona conscientia in ecclesia esse , disciplina illa ecclesiastica carente . His transactis senatus voluit ut nos in locum proscriptorum alios eligeremus . Sed quoniam non omnes Sabaudici ministri ita nobis noti sunt atque Germani , decretum est heri legationem illuc mittendam , et convocandos reliquarum classium seu capitulorum Sabaudicorum decanos et iuratos , hoc est , visitatores omnes , ut una cum illis ex singulis classibus deligantur idonei qui his ecclesiis praeficiantur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_569", + "psc_text": "ex ejusmodi agendi ratione summam et maximam auctoritatem indicante plenissime omnibus innotescant. 6. Horum tamen legatorum missionem ad alium etiam scopum Leonem direxisse, sequentia illius epistolae patefaciunt: Sin vero aliqui a puritate nostrae fidei atque a Patrum auctoritate dissentiunt, concilium universale intra Italiam, sicut synodus quae ob hanc causam Romae convenerat mecum petit, clementia vestra concedat, ut in unum convenientibus omnibus his qui aut ignorantia aut timore prolapsi sunt, correctionis remediis consulatur. Qui sane ad hocce dictum animadvertere non recuset, apprime intelliget nulla alia de causa Leonem ad praescribendam generalem synodum adductum fuisse, nisi ut, convenientibus in unum omnibus prolapsis, correctionis remedia sacerdotali auctoritate iisdem praeberentur. Non ergo synodum generalem fieri Flaviani appellatio postulabat; non ipsius a rebus ecclesiasticis expulsio, ut ait Galla Placidia. Nec enim ab hisce causis Romani pontificis animus ad eam postulandam 436 moveri potuisset, cum Flavianus eo temporis intervallo hominem jam exuisset, et in Constantinopolitanum thronum", + "candidate_score": 0.695451, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_48_50", + "bdc_text": "Tenemus etiam adhuc memori mente quid eo tempore hi ipsi Lausan[ n]enses tum disputarint de superioritate ministrorum , quod minister esset super omnes etc . Non ergo desunt rationes cur pius magistratus ( cuius certe pietatem in hac ipsa causa et actione sic cognovi ut non possim non illam praedicare ) non velit omnem et plenam potestatem ipsorum arbitrio concedere . Sed nimis procul excurro .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_65", + "psc_text": "jurisdictionis discretio dabatur: atque cum omnes ad apostolatum munus essent electi, unus vero solus caeteris praeeminebat. Quoniam (ait) et inter beatissimos apostolos in similitudine honoris fuit quaedam discretio potestatis. Et cum omnium par esset electio, uni tamen datum est, ut caeteris praeemineret. Auditne Quesnellus? Similes in characteris et dignitatis honore quem gradus non admittere satis est exploratum; dispares vero in potestatis praerogativa, quia unus caeteris debet praesidere: Qua ergo ratione, vel quibus Leonis verbis ductus, jurium aequalitatem inter episcopos jactare potuit Quesnellus? Non enim in jurisdictione exercenda, vel in judiciis ferendis omnes episcopi omnia sibi vindicare possunt. Cum, auctore eodem Leone, divina aeque ac ecclesiastica dispositione factum sit ut singuli in singulis provinciis essent quorum inter fratres prima haberetur sententia; et rursus quidam in majoribus urbibus constituti sollicitudinem susciperent ampliorem, per quos ad unam Petri sedem universalis Ecclesiae cura conflueret, et nihil usquam a suo capite dissideret. Si itaque toto", + "candidate_score": 0.691795, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_11_13", + "bdc_text": "His transactis senatus voluit ut nos in locum proscriptorum alios eligeremus . Sed quoniam non omnes Sabaudici ministri ita nobis noti sunt atque Germani , decretum est heri legationem illuc mittendam , et convocandos reliquarum classium seu capitulorum Sabaudicorum decanos et iuratos , hoc est , visitatores omnes , ut una cum illis ex singulis classibus deligantur idonei qui his ecclesiis praeficiantur . Mittuntur duo senatores , d. Musculus item et Benedictus Aretius atque ego , quibus iniungitur ut simul statum scholę inspiciamus et quomodo illa retineri et instrui de novo possit consyderemus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_601", + "psc_text": "Ecclesiarum et concordia Domini pertinent sacerdotum per legatos nostros scripta direximus. Novos autem Constantinopolim misisse legatos, postremis iis verbis patefactum est. 443 Verumtamen novae hujus delegationis causa cum in hac epistola indicata non sit, ex aliis subsequentibus necesse est eam exquiramus. Primo enim arbitrabar (cum scripta ibi indicata desiderentur) solemnem decrevisse legationem ad Marcianum, huic gratulaturus pro Romano adepto imperio, pro sibi et Ecclesiae rebus majori patrocinio vindicando. At legatos de quibus ibi mentionem facit ad alium scopum fuisse directos, Leonis scripta ad imperatorem, et epistolae eadem die ad Pulcheriam, ad Anatolium et ad Julianum episcopum Coensem scriptae non obscure declarant. Atque imprimis S. Leo eadem die ad Pulcheriam scribens, hujus pietatem laudat, qua, divinae misericordiae suffulta praesidio, labores sustinuit, ut duae haereses, Nestoriana videlicet et Eutychiana, nec laterent, nec sensim catholicorum corda labefactarent. Id indicare voluisse iis vocibus: Et qui sibi singulas partes geminae impietatis elegerant, una catholicae fidei", + "candidate_score": 0.687476, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_10_12", + "bdc_text": "Dicunt illi , se non posse communem causam fratrum deserere et bona conscientia in ecclesia esse , disciplina illa ecclesiastica carente . His transactis senatus voluit ut nos in locum proscriptorum alios eligeremus . Sed quoniam non omnes Sabaudici ministri ita nobis noti sunt atque Germani , decretum est heri legationem illuc mittendam , et convocandos reliquarum classium seu capitulorum Sabaudicorum decanos et iuratos , hoc est , visitatores omnes , ut una cum illis ex singulis classibus deligantur idonei qui his ecclesiis praeficiantur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_261", + "psc_text": "neque cuicumque alteri, licitum fuisse, sine aperta haereseos et contumaciae nota resilire ab iis quae a S. Petri cathedra, verae fidei columna et firmamento, sequenda proponebantur. 11. Interim autem apostolicae sedis legati, de omnibus quae jam in Eutychiano negotio contigerant instructi, et de singulis in Ephesina synodo agendis scriptum commonitorium a summo pontifice accipientes, incunctanter itineri se committunt. Cunctorum enim Eutychianorum artes 372 S. Leonem eludere necessum erat. Qui praetextu malorum in Orientem ob novam haeresim gliscentium, imperatoris animum induxerunt ad brevissimum tempus praestituendum, quo episcopi apud Ephesum convenirent. Celerrime igitur suum iter eos aggredi oportebat, ad Dioscori caeterorumque voluntatem frustrandam, qui in votis habebant ut concilium generale ageretur sine Romano pontifice, qui per seipsum immediate vel per suos legatos eidem praesideret. Hinc ergo minime Quesnello subscribere possumus, qui in dissertatione de Vita et Rebus a magno Leone gestis, tum in notis ad epistolam 32, cuidam corruptae lectioni ex Grim.", + "candidate_score": 0.68586, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_10_12", + "bdc_text": "Dicunt illi , se non posse communem causam fratrum deserere et bona conscientia in ecclesia esse , disciplina illa ecclesiastica carente . His transactis senatus voluit ut nos in locum proscriptorum alios eligeremus . Sed quoniam non omnes Sabaudici ministri ita nobis noti sunt atque Germani , decretum est heri legationem illuc mittendam , et convocandos reliquarum classium seu capitulorum Sabaudicorum decanos et iuratos , hoc est , visitatores omnes , ut una cum illis ex singulis classibus deligantur idonei qui his ecclesiis praeficiantur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_412", + "psc_text": "12. Sed jam S. pontificem Leonem ab illis duabus causis, fidei scilicet et charitatis, adductum fuisse ut oecumenicam synodum, tamquam necessarium remedium adhibendum, ipse decerneret, Quesnellus perfecte intellexisset, si verba ad quae provocat, et quibus insistit, e sua sede non extraxisset, neglectis caeteris aliis quibus S. pontifex Theodosium imperatorem allocutus est. Rerum ergo omnium infelicissimum statum exponit, indicando Ephesini latrocinii judicium et Acta ad apostolicae sedis tribunal, tum propter suorum legatorum reclamationem, tum propter episcopi Flaviani appellationem esse devoluta. Ut quia et nostri fideliter reclamarunt, et eisdem libellum appellationis Flavianus episcopus dedit. Ex hoc ergo, quod praemittit, immediate hoc aliud, tamquam necessario apostolicae sedis juribus cohaerens, subjicit: Generalem synodum intra Italiam jubeatis celebrari, quae omnes offensiones ita aut repellat, aut mitiget, ne aliquid ultra sit vel in fide dubium, vel in charitate divisum. Ne vero ejusmodi decretum a se factum Theodosio imperatori injustum aut irrationabile videretur, in ejus mentem revocat", + "candidate_score": 0.685316, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_11_13", + "bdc_text": "His transactis senatus voluit ut nos in locum proscriptorum alios eligeremus . Sed quoniam non omnes Sabaudici ministri ita nobis noti sunt atque Germani , decretum est heri legationem illuc mittendam , et convocandos reliquarum classium seu capitulorum Sabaudicorum decanos et iuratos , hoc est , visitatores omnes , ut una cum illis ex singulis classibus deligantur idonei qui his ecclesiis praeficiantur . Mittuntur duo senatores , d. Musculus item et Benedictus Aretius atque ego , quibus iniungitur ut simul statum scholę inspiciamus et quomodo illa retineri et instrui de novo possit consyderemus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_426", + "psc_text": "videatur, quam S. Leo indicare voluit ea scribendi formula: Leo, et sancta synodus, quae Romae convenit. 15. Gravioris tamen momenti est altera illa fallacia, quam idem Quesnellus subjecit, qua unice usus est ad Romanorum pontificum auctoritatem elevandam, et inter angustissimos limites restringendam. Quapropter eum rogare oportet undenam hauserit S. Leonis legatos ad istud munus fuisse assumptos totius Occidentalis synodi mandato et delegatione? Eos autem e suo latere S. Leonem misisse, quocumque alio episcopo inconsulto nobis persuadent illae scribendi formulae: Quos e latere meo misi; qui vice mea sancto conventui vestrae fraternitatis intersint; qui vicem praesentiae meae implere sufficerent, et aliae hujusmodi, quas frequenter offendimus in epistolis, cum ante tum post Ephesinam synodum scriptis. Vel ergo Quesnellus dare debet in solo Romano episcopo totius Occidentis synodi auctoritatem residere, vel legatos illos solius Romani pontificis personam gesisse. Si primum, jam Romanus pontifex solus totius synodi habet auctoritatem, potest solus statuere, definire, judicare,", + "candidate_score": 0.68281, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_10_12", + "bdc_text": "Dicunt illi , se non posse communem causam fratrum deserere et bona conscientia in ecclesia esse , disciplina illa ecclesiastica carente . His transactis senatus voluit ut nos in locum proscriptorum alios eligeremus . Sed quoniam non omnes Sabaudici ministri ita nobis noti sunt atque Germani , decretum est heri legationem illuc mittendam , et convocandos reliquarum classium seu capitulorum Sabaudicorum decanos et iuratos , hoc est , visitatores omnes , ut una cum illis ex singulis classibus deligantur idonei qui his ecclesiis praeficiantur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_396", + "psc_text": "pontifex causas assignat, quae ejus animum moverunt ad novum generale concilium habendum: altera fidei catholicae vulneratio fuit; altera luctuosus status omnium Ecclesiarum Orientis, tantopere perturbatus, vel propter praesules dejectos, vel propter eos qui impiis subscriptionibus captivas manus dederunt, Dioscoro obtemperantes; tertia denique fuit illa pluries legatorum pontificiorum exclamatio facta, cum viderunt, a synodi exordiis usque ad finem, apostolicae sedis jura non tantum neglecta, sed pessumdata atque abolita. Duas illas priores causas S. Leo his verbis indicavit ad Theodosium imperatorem scribendo. Igitur (ait) concilium episcoporum quod propter Flavianum in Ephesina civitate fieri praecepistis, et ipsi fidei probatur obesse, et omnes Ecclesias vulnerare, et haec a nobis comperta sunt non incerto nuntio, sed ab ipsis reverendissimis episcopis, qui a nobis missi sunt, etc. Et paulo infra, volens exprimere gravia vulnera Ecclesiis illata, adjecit: In quo autem judicio non omnes qui convenerant interfuisse cognovimus. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti", + "candidate_score": 0.68201, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_10_12", + "bdc_text": "Dicunt illi , se non posse communem causam fratrum deserere et bona conscientia in ecclesia esse , disciplina illa ecclesiastica carente . His transactis senatus voluit ut nos in locum proscriptorum alios eligeremus . Sed quoniam non omnes Sabaudici ministri ita nobis noti sunt atque Germani , decretum est heri legationem illuc mittendam , et convocandos reliquarum classium seu capitulorum Sabaudicorum decanos et iuratos , hoc est , visitatores omnes , ut una cum illis ex singulis classibus deligantur idonei qui his ecclesiis praeficiantur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_55", + "psc_text": "dilucide patefaciunt. Nam imperator, spectato ecclesiasticae hierarchiae ordine, in quo unum episcopum et pastorem caeteris sacerdotibus Christus Dominus praefecit, non Romani pontificis opem dumtaxat imploravit ad scandala illa abolenda quae latius in Constantinopolitanum clerum gliscebant; sed judicium ipsius expostulavit, ut et fidei dogma firmaretur; ut Nicaena statuta servarentur, et cognosceret an jure vel injuria Eutyches, cui imperialis aulae ministri patrocinabantur, a sacerdotii gradu et monasterii praefectura esset dejectus. Ejusmodi Theodosii epistola ad Leonem, vel temporis injuria deperdita est, vel in alicujus bibliothecae scrinio obsoleta asservatur. Superest tamen epistola Leonis ad eumdem Theodosium imperatorem, ex qua non obscure suprema pontificia jura colliguntur, et plane innotescit quidquid episcopos particularium Ecclesiarum servare oporteat, cum aliqua fidei causa pertractatur in ea quam ipsi sortiti sunt Ecclesiae portione. 8. In hac ergo epistola S. Leo fatetur se prorsus ignorare quae in tanta causa gesta erant. Idcirco quia nondum synodalia Acta cum Flaviani epistolis receperat, ait", + "candidate_score": 0.681632, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_10_12", + "bdc_text": "Dicunt illi , se non posse communem causam fratrum deserere et bona conscientia in ecclesia esse , disciplina illa ecclesiastica carente . His transactis senatus voluit ut nos in locum proscriptorum alios eligeremus . Sed quoniam non omnes Sabaudici ministri ita nobis noti sunt atque Germani , decretum est heri legationem illuc mittendam , et convocandos reliquarum classium seu capitulorum Sabaudicorum decanos et iuratos , hoc est , visitatores omnes , ut una cum illis ex singulis classibus deligantur idonei qui his ecclesiis praeficiantur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_259", + "psc_text": "ex gestorum serie et ipsius de quo agitur professione patefactam, evidenter et plene quid servandum esset ostendi. 10. Ex quo sane agendi modo S. pontifex sibi blandiebatur cuncta in ea synodo ad felicem exitum per suos legatos esse perducenda; cum prius eos necessario commonitorio de cunctis rebus agendis definiendisve edocuerit, evidenter et plene quid servandum esset patefaciendo. Sed jam de horum legatorum missione horumque necesaria instructione pro omnibus quae agenda erant etiam mentionem facit in epistola ad imperatorem, eadem die conscripta. In qua pariter strictius paucis causas sive motiva illa tria exposuit, quibus praepeditus detinebatur, ne Ephesinae synodo per se interesset; tamen eum certiorem facit ex gestorum serie satis superque compertum habuisse imperite atque imprudenter Eutychen errasse, et debuisse a sua, quae merito reprobatur, persuasione discedere. Quare cum ipse imperator constituisset apud Ephesum habendum esse synodale judicium, ut imperito seni ea in qua nimis caligat veritas innotescat: Fratres meos Julium", + "candidate_score": 0.681413, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_47_49", + "bdc_text": "Nisi enim senatus sua eam authoritate hic retinuisset , iam de ea actum erat . Tenemus etiam adhuc memori mente quid eo tempore hi ipsi Lausan[ n]enses tum disputarint de superioritate ministrorum , quod minister esset super omnes etc . Non ergo desunt rationes cur pius magistratus ( cuius certe pietatem in hac ipsa causa et actione sic cognovi ut non possim non illam praedicare ) non velit omnem et plenam potestatem ipsorum arbitrio concedere .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_58", + "psc_text": "doctrinae conveniebat judicare? vel quia labes illa intra Constantinopolitanae Ecclesiae limites se continebat, vel quia non apostolicae sedi, sed episcopis universis catholica veritas tota in solidum a Christo Domino credita erat, quam quisque pro virili defendere tenebatur; et caetera hujuscemodi, quae maximas nugas agendo congessit Quesnellus, ut, excepto primatus honore, parem auctoritatem et jurisdictionem in cunctis episcopis admittendam esse confingeret. 9. Possemus quamplurima hic ex Leone proferre, quibus praerogativam ecclesiastici primatus in totum orbem sibi suisque successoribus convenire et deberi passim in suis epistolis et sermonibus affirmavit. Sed ne extra chorum in praesens canere videamur, plane praetermittimus. 329 CAPUT III. Idem Paschasius Quesnellus, novis excogitatis doctrinis, prorsus ecclesiastici regiminis formam pervertit, de Flaviani et Eutychetis causa disserendo. Cardinalis Baronii ea de re asserta sancti Leonis Magni decretis vindicantur. Ejusdem S. pontificis epistola 12 a Quesnello perperam explicata, auctior prout in ms. cod. Vatic. reperitur, exponitur. A cujus epistolae decretis minime", + "candidate_score": 0.681295, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_48_50", + "bdc_text": "Tenemus etiam adhuc memori mente quid eo tempore hi ipsi Lausan[ n]enses tum disputarint de superioritate ministrorum , quod minister esset super omnes etc . Non ergo desunt rationes cur pius magistratus ( cuius certe pietatem in hac ipsa causa et actione sic cognovi ut non possim non illam praedicare ) non velit omnem et plenam potestatem ipsorum arbitrio concedere . Sed nimis procul excurro .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_58", + "psc_text": "doctrinae conveniebat judicare? vel quia labes illa intra Constantinopolitanae Ecclesiae limites se continebat, vel quia non apostolicae sedi, sed episcopis universis catholica veritas tota in solidum a Christo Domino credita erat, quam quisque pro virili defendere tenebatur; et caetera hujuscemodi, quae maximas nugas agendo congessit Quesnellus, ut, excepto primatus honore, parem auctoritatem et jurisdictionem in cunctis episcopis admittendam esse confingeret. 9. Possemus quamplurima hic ex Leone proferre, quibus praerogativam ecclesiastici primatus in totum orbem sibi suisque successoribus convenire et deberi passim in suis epistolis et sermonibus affirmavit. Sed ne extra chorum in praesens canere videamur, plane praetermittimus. 329 CAPUT III. Idem Paschasius Quesnellus, novis excogitatis doctrinis, prorsus ecclesiastici regiminis formam pervertit, de Flaviani et Eutychetis causa disserendo. Cardinalis Baronii ea de re asserta sancti Leonis Magni decretis vindicantur. Ejusdem S. pontificis epistola 12 a Quesnello perperam explicata, auctior prout in ms. cod. Vatic. reperitur, exponitur. A cujus epistolae decretis minime", + "candidate_score": 0.681157, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_49_51", + "bdc_text": "Non ergo desunt rationes cur pius magistratus ( cuius certe pietatem in hac ipsa causa et actione sic cognovi ut non possim non illam praedicare ) non velit omnem et plenam potestatem ipsorum arbitrio concedere . Sed nimis procul excurro . Exilium potius illi quam has concessiones elegerunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_335", + "psc_text": "Eusebium ab omni sacerdotali et episcopali dignitate esse judicamus alienos. Ne denique videretur se totius causae arbitrum constituisse, quasi ad episcopos qui ad synodum convenerant conversus, eos ita compellat: Confiteatur vero unusquisque religiosissimorum episcoporum suam propriam voluntatem, manifestam hanc faciant sub fide monimentorum. At quorsum ita episcopos alloquitur, cum quadraginta duobus loqui vetitum fuit? Quando qui pii, legitimi, atque sanctissimi erant judices, jure suffragii et interloquendi privantur, et falsis quaesitis coloribus calumniantur, persequuntur, quin eorum contestationibus locus praebeatur? Et denique quomodo poterant eorum voluntatem patefacere, praesente carnifice Barsuma et militibus, qui cum caeteris, fustibus et gladiis eos puras chartas subscribere cogebant? Exstant enim, notat Baronius, nonaginta sex episcoporum subscriptiones, magna cum ignominia postmodum recitatae in concilio Chalcedonensi, cum causati sunt vim illatam, dum catenae expositae essent, et parati milites, ut si quis reluctaretur, vinctus catenis in exsilium duceretur. 19. Flavianus tandem aegre ferens in tali latrocinio fidei causam ad exitium", + "candidate_score": 0.68093, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_11_13", + "bdc_text": "His transactis senatus voluit ut nos in locum proscriptorum alios eligeremus . Sed quoniam non omnes Sabaudici ministri ita nobis noti sunt atque Germani , decretum est heri legationem illuc mittendam , et convocandos reliquarum classium seu capitulorum Sabaudicorum decanos et iuratos , hoc est , visitatores omnes , ut una cum illis ex singulis classibus deligantur idonei qui his ecclesiis praeficiantur . Mittuntur duo senatores , d. Musculus item et Benedictus Aretius atque ego , quibus iniungitur ut simul statum scholę inspiciamus et quomodo illa retineri et instrui de novo possit consyderemus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_312", + "psc_text": "formae sequens consuetudinem nos direxit. Qui sanctissimus non dubitans se in vobis hic adesse, quos praecipue cognoscit omnia quae ad fidei catholicae sinceritatem et quae ad S. Petri apostoli pertinent reverentiam agere, qui etiam per nos congruas sanctorum Patrum concilio direxit epistolas, quas suscipi et recenseri praecipite. Gravissima haec Hilari allocutio, ipsiusque justissima postulatio, apostolicae sedis juribus innixa, nec contemni, nec rejici debebat a Dioscoro; cum testimonium perhibuisset Hilarius, S. pontificem concilio adesse per suos legatos, atque postulasset ut a Patribus id cognosceretur, ejusque dogmatica epistola susciperetur et legeretur. Tum vero Dioscorus, intemperantiae frenis laxatis, se constituit ambitiosum judicem omnium gerendarum rerum, imperialium ministrorum protectione et armatae cohortis praesidio inflatus, audacter praecepit: Suscipiantur quae scripta sunt ad hanc sanctam et universalem synodum a sanctissimo fratre nostro coepiscopo Leone. Ne relegerentur, praepedivit, et harum litterarum loco, aliae divinae litterae redditae sunt, quas prae manibus tenebat Joannes presbyter, et primicerius notariorum, quae", + "candidate_score": 0.680019, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_11_13", + "bdc_text": "His transactis senatus voluit ut nos in locum proscriptorum alios eligeremus . Sed quoniam non omnes Sabaudici ministri ita nobis noti sunt atque Germani , decretum est heri legationem illuc mittendam , et convocandos reliquarum classium seu capitulorum Sabaudicorum decanos et iuratos , hoc est , visitatores omnes , ut una cum illis ex singulis classibus deligantur idonei qui his ecclesiis praeficiantur . Mittuntur duo senatores , d. Musculus item et Benedictus Aretius atque ego , quibus iniungitur ut simul statum scholę inspiciamus et quomodo illa retineri et instrui de novo possit consyderemus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_317", + "psc_text": "post Juvenalem. Atque convenientibus centum et triginta episcopis in basilica Dei Genitricis Mariae, jussum est a Dioscoro legi litteras imperatoris ad se ipsum datas: legati vero apostolicae sedis, nimirum Julius episcopus Puteolanus, Renatus presbyter titulo Sancti Clementis, Hilarus diaconus, synodum de sua legatione docuerunt, exhibitis pariter epistolis quas cum ad synodum, tum ad Flavianum sanctissimus Leo Magnus direxerat. Susceptae quidem fuerunt hujusmodi litterae (ut vidimus paulo ante), minime lectae. Et quamvis pontificii legati pluries instetissent ut legerentur, et sub juramento id promisisset Dioscorus, tamen perjurii reus potius fieri voluit, Ecclesiae apostolicae jura violare, scandalum in totum orbem excitare, quam permittere ut recitarentur. 15. Harum ergo litterarum loco maluit ut imperatoris litterae legerentur; et audita suggestione qua postulabatur ut fidei causa tractaretur, Dioscorus petitionem rejecit dicens decretum esse ab imperatore ut de controversiis Constantinopoli Flavianum inter et Eutychen exortis tractaretur. Notarii, qui Acta excipiebant ex ejusdem Alexandrini episcopi mandato addiderunt episcopos", + "candidate_score": 0.677795, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_11_13", + "bdc_text": "His transactis senatus voluit ut nos in locum proscriptorum alios eligeremus . Sed quoniam non omnes Sabaudici ministri ita nobis noti sunt atque Germani , decretum est heri legationem illuc mittendam , et convocandos reliquarum classium seu capitulorum Sabaudicorum decanos et iuratos , hoc est , visitatores omnes , ut una cum illis ex singulis classibus deligantur idonei qui his ecclesiis praeficiantur . Mittuntur duo senatores , d. Musculus item et Benedictus Aretius atque ego , quibus iniungitur ut simul statum scholę inspiciamus et quomodo illa retineri et instrui de novo possit consyderemus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_618", + "psc_text": "quibusdam aliis causis amplius deliberandum contingeret, celeriter ad nos relatio dirigatur, ut, pertractata qualitate causarum, nostra quid observari debeat sollicitudo constituat. 6. Hic itaque duo, nisi mea me fallat opinio, attendenda sunt, quae ambo certa et nitida praeseferunt argumenta supremae moderationis a Romanis pontificibus adhibitae in negotiis Orientalium Ecclesiarum. Alterum spectat ad eos poenitentes qui metu adducti lapsi erant. Pro quibus recipiendis Leo ipse eas regulas praescribit quae justitiae haud repugnarent, vel indulgentiae cum justitiae injuria non faverent. Pro his autem reconciliandis misit duos laudatos legatos, Lucentium atque Basilium, quibus cum necessarium commonitorium et institutiones dedisset, nemini, nec ipsi Anatolio Constantinopolitano episcopo, licitum esse poterat ab iisdem vel leviter resilire. Quotquot igitur lapsi ex hoc ordine ad pristina ecclesiastica officia, dignitates et gradus erant restituendi, nonnisi apostolicae sedis auctoritate absolvi poterant, et antiquis honoribus frui concedebatur. Caeteros vero, qui tamquam schismatis auctores habebantur, quorum causa durior et gravior erat, ex", + "candidate_score": 0.67587, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_47_49", + "bdc_text": "Nisi enim senatus sua eam authoritate hic retinuisset , iam de ea actum erat . Tenemus etiam adhuc memori mente quid eo tempore hi ipsi Lausan[ n]enses tum disputarint de superioritate ministrorum , quod minister esset super omnes etc . Non ergo desunt rationes cur pius magistratus ( cuius certe pietatem in hac ipsa causa et actione sic cognovi ut non possim non illam praedicare ) non velit omnem et plenam potestatem ipsorum arbitrio concedere .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_122", + "psc_text": "nuperus iste scriptor divinando, comminiscendove, omnia susquedeque vertendo nimis audacter decertavit. 11. Verumtamen etsi daremus Constantini monachi mendacium nulla ratione posse excusari atque defendi, quid inde? Jam alia nobis occurrerent quae probant post recusatam ab Eutyche Constantinopolitanae synodi sententiam, causam jam fuisse devolutam ad supremum Romani pontificis tribunal; cum certo ex duabus illis Leoninis epistolis habeamus, S. pontificem jussisse ut sub gestorum relatione omnia ad suam notitiam deferrentur, ut posset de bene cognitis congrue judicare. Cui enim datum est causas cognoscere, decernere et judicare, vera et non arbitraria jurisdictio convenire debet. Potissimum si agamus de fidei rebus, quarum cognitio, auctore etiam clarissimo viro Petro de Marca, Romanae apostolicaeque sedi fuit reservata. Quamvis ipse tamen, nescio quo spiritu ductus, ex parte Quesnello praeluserit, ut paulo post videbimus, asseverando, contra cardinalem Perronium, appellationem illam Eutychetis probari non posse ex Leoninis epistolis; et aliunde appellasse ad synodos Romanam, Alexandrinam, Hierosolymitanam, Thessalonicensem, sed clanculum,", + "candidate_score": 0.67524, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_11_13", + "bdc_text": "His transactis senatus voluit ut nos in locum proscriptorum alios eligeremus . Sed quoniam non omnes Sabaudici ministri ita nobis noti sunt atque Germani , decretum est heri legationem illuc mittendam , et convocandos reliquarum classium seu capitulorum Sabaudicorum decanos et iuratos , hoc est , visitatores omnes , ut una cum illis ex singulis classibus deligantur idonei qui his ecclesiis praeficiantur . Mittuntur duo senatores , d. Musculus item et Benedictus Aretius atque ego , quibus iniungitur ut simul statum scholę inspiciamus et quomodo illa retineri et instrui de novo possit consyderemus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_174", + "psc_text": "obsecramus. Animadvertat, quaeso, lector, ad alia quae immediate sequuntur. Nam sedes Constantinopolitana patrem habet apostolicum vestrum thronum, praecipuo quodam modo vobiscum se conjungens, ut ob vestram curam erga ipsam omnibus persuasum sit vos antea sincere meditatos esse, et etiam nunc de ea eamdem mentem ac curam sine intermissione habere, et ecclesiastico statui utilia omnino fore, ut dignemini scripto confirmare quae consecuta sunt in sanctissima atque oecumenica synodo, et ipsam jam dictam constitutionem de sede Constantinopolitana ad vestram sanctitatem mittere curavimus, ut cognoscere possitis votis vestris omnia divinitus fuisse disposita. Tandem supplex S. Leonem exorat, ut singulis propositionibus congruam faciat responsionem misso hac de causa Luciano episcopo tamquam legato, qui omnia exponeret, et famulatum serviendo exhiberet, qui erat vir perfectus, et ipsis imperatoribus antea charus, quem prius Leo ipse ad synodum miserat. Obsecramusque ut congruentem responsionem unaquaeque propositio accipiat, cum vobis omnia Deo dilectissimus episcopus Lucianus exponat, qui et ipse praesens", + "candidate_score": 0.675093, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_11_13", + "bdc_text": "His transactis senatus voluit ut nos in locum proscriptorum alios eligeremus . Sed quoniam non omnes Sabaudici ministri ita nobis noti sunt atque Germani , decretum est heri legationem illuc mittendam , et convocandos reliquarum classium seu capitulorum Sabaudicorum decanos et iuratos , hoc est , visitatores omnes , ut una cum illis ex singulis classibus deligantur idonei qui his ecclesiis praeficiantur . Mittuntur duo senatores , d. Musculus item et Benedictus Aretius atque ego , quibus iniungitur ut simul statum scholę inspiciamus et quomodo illa retineri et instrui de novo possit consyderemus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_835", + "psc_text": "Hierosolymorum et Maximi successoris Domni; in aliis vero postponi, et in nona actione reponi, vel in decima, ut modo exstat in Labbeana Conciliorum collectione; et credendum est tantorum discriminum causam notariorum arbitrio et oscitantiae esse adjudicandam. Ne autem vir doctus divinatione uti videretur, sapienter annotavit: quod episcopi cum ad synodos proficiscebantur, solebant notarios suos secum deducere, qui gesta synodalia notis exciperent; qua scilicet finita synodo, codicem Actorum singuli referrent in patriam. Hanc consuetudinem probat primo ex observationibus Henrici Valesii ad Evagrium. Verum nos illam magis confirmamus ex S. Leonis Magni epistolis, qui legatos missurus ad Ephesinam synodum secundam, Dulcitium notarium, cujus fidem satis perspectam habebat, suis legatis, Julio videlicet, Renato et Hilario sociavit, ut testatus est, cum in epistola 24 ad Flavianum, tum in altera 29 ad eamdem Ephesinam synodum. Sed Baluzius, hac observatione praetermissa, aliam retulit desumptam ex Chalcedonensi ipsa synodo, quam eruditis notis adornabat. In actione prima (ait)", + "candidate_score": 0.675082, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_47_49", + "bdc_text": "Nisi enim senatus sua eam authoritate hic retinuisset , iam de ea actum erat . Tenemus etiam adhuc memori mente quid eo tempore hi ipsi Lausan[ n]enses tum disputarint de superioritate ministrorum , quod minister esset super omnes etc . Non ergo desunt rationes cur pius magistratus ( cuius certe pietatem in hac ipsa causa et actione sic cognovi ut non possim non illam praedicare ) non velit omnem et plenam potestatem ipsorum arbitrio concedere .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_963", + "psc_text": "II, epist. 4, pag. mihi 53. 12. Gravem esse hanc in Bellarminum censuram omnes intelligunt; haud tamen scio an tamquam injustam eam condemnent. Hoc posterius tamen nos facile assequemur, animadvertentes Bellarmini scopum non fuisse totam atque integram S. Leonis epistolam exscribere, et in suum usum convertere, sed verba illa dumtaxat referre quae ad institutam sibique propositam quaestionem spectabant. Et ea potissimum quae ecclesiasticam auctoritatem et jurisdictionem indicabant. Quis itaque umquam theologorum, etiam infimae notae, hactenus confinxit mulieres cujuscumque conditionis et gradus, quacumque suprema saeculi potestate praeditas, jurisdictionem in Ecclesia obtinuisse, hancque jure exercuisse? Nec heterodoxi (si Montanistas et Cataphrygas excipiamus) per somnium cogitarunt mulieres 518 Petri apostoli auctoritate uti posse in legibus ecclesiasticis tuendis, condendis atque abolendis. Pietate fidei quidem legibus Ecclesiae obtemperare et obsequi possunt, et ut exsecutioni demandentur suum laborem impendere, rebellium improbos conatus poenis cohibere, et ea subsidia ecclesiasticis judicibus praestare quae ad canonum conservationem ordinata sunt.", + "candidate_score": 0.67504, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_11_13", + "bdc_text": "His transactis senatus voluit ut nos in locum proscriptorum alios eligeremus . Sed quoniam non omnes Sabaudici ministri ita nobis noti sunt atque Germani , decretum est heri legationem illuc mittendam , et convocandos reliquarum classium seu capitulorum Sabaudicorum decanos et iuratos , hoc est , visitatores omnes , ut una cum illis ex singulis classibus deligantur idonei qui his ecclesiis praeficiantur . Mittuntur duo senatores , d. Musculus item et Benedictus Aretius atque ego , quibus iniungitur ut simul statum scholę inspiciamus et quomodo illa retineri et instrui de novo possit consyderemus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_864", + "psc_text": "Hierosolymitani aliorumque quibus synodus actione quarta indulgentiam dedit, et de quorum nominibus ad altare recitandis Anatolius scripsit ad S. Leonem. Sed unde constat indulgentiam praemissis verae poenitentiae signis Domnum expetiisse? Aliquos in Ephesina Dioscori synodo lapsos S. Leo recipiendos jussit; sed sub iis conditionibus quas ipse praescripserat in epistola 64 de qua in superioribus egimus: duas legationes, alteram Abundii et sociorum, alteram Lucentii et Basilii ad Orientales instituit, pro nonnullis lapsis poenitentibus et satisfactionem debitam exhibentibus recipiendis: de gravioribus lapsis tamen sibi judicare reservat, ut constat ex commonitorio dato Lucentio, atque Basilio, postremis legatis ex Urbe ad Constantinopolim missis pro lapsis poenitentibus recipiendis. Sed Domnum in eorum numero fuisse, quorum causa durior videbatur, quis non intelligit? Igitur hujus causae judicium et examen unice magno Leoni reservatum erat, quod clarissimus Baluzius minime observavit, nec Domni causa ex illis erat de quibus vel pontificii legati, vel Anatolius, vel alius quisquam judicare posset.", + "candidate_score": 0.673563, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_47_49", + "bdc_text": "Nisi enim senatus sua eam authoritate hic retinuisset , iam de ea actum erat . Tenemus etiam adhuc memori mente quid eo tempore hi ipsi Lausan[ n]enses tum disputarint de superioritate ministrorum , quod minister esset super omnes etc . Non ergo desunt rationes cur pius magistratus ( cuius certe pietatem in hac ipsa causa et actione sic cognovi ut non possim non illam praedicare ) non velit omnem et plenam potestatem ipsorum arbitrio concedere .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_65", + "psc_text": "jurisdictionis discretio dabatur: atque cum omnes ad apostolatum munus essent electi, unus vero solus caeteris praeeminebat. Quoniam (ait) et inter beatissimos apostolos in similitudine honoris fuit quaedam discretio potestatis. Et cum omnium par esset electio, uni tamen datum est, ut caeteris praeemineret. Auditne Quesnellus? Similes in characteris et dignitatis honore quem gradus non admittere satis est exploratum; dispares vero in potestatis praerogativa, quia unus caeteris debet praesidere: Qua ergo ratione, vel quibus Leonis verbis ductus, jurium aequalitatem inter episcopos jactare potuit Quesnellus? Non enim in jurisdictione exercenda, vel in judiciis ferendis omnes episcopi omnia sibi vindicare possunt. Cum, auctore eodem Leone, divina aeque ac ecclesiastica dispositione factum sit ut singuli in singulis provinciis essent quorum inter fratres prima haberetur sententia; et rursus quidam in majoribus urbibus constituti sollicitudinem susciperent ampliorem, per quos ad unam Petri sedem universalis Ecclesiae cura conflueret, et nihil usquam a suo capite dissideret. Si itaque toto", + "candidate_score": 0.673524, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_47_49", + "bdc_text": "Nisi enim senatus sua eam authoritate hic retinuisset , iam de ea actum erat . Tenemus etiam adhuc memori mente quid eo tempore hi ipsi Lausan[ n]enses tum disputarint de superioritate ministrorum , quod minister esset super omnes etc . Non ergo desunt rationes cur pius magistratus ( cuius certe pietatem in hac ipsa causa et actione sic cognovi ut non possim non illam praedicare ) non velit omnem et plenam potestatem ipsorum arbitrio concedere .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_54", + "psc_text": "tamquam supremum gestorum et 328 controversiarum judicem. Siquidem ea ratione Flavianum compellebat ad suam notitiam totius facti causam et modum deferre, ut judicis, non collegae, partes obiret. Quoniam (subjicit) nos qui sacerdotum Domini matura volumus esse judicia, nihil possumus incognitis rebus in cujusquam partis praejudicium definire, priusquam universa quae gesta sunt veraciter audiamus. An collegae collegam alloquenti haec et illa alia verba, facti tui nosse volumus rationem, esse posse arbitrabimur? Par in parem non habere imperium jura omnia asseverant. At Leonem auctoritate qua pollebat Flaviano jussisse, tum totus illius 20 epistolae contextus, tum subsequentis epistolae verba ad imperatorem Theodosium scriptae, dilucide patefaciunt. Nam imperator, spectato ecclesiasticae hierarchiae ordine, in quo unum episcopum et pastorem caeteris sacerdotibus Christus Dominus praefecit, non Romani pontificis opem dumtaxat imploravit ad scandala illa abolenda quae latius in Constantinopolitanum clerum gliscebant; sed judicium ipsius expostulavit, ut et fidei dogma firmaretur; ut Nicaena statuta servarentur, et cognosceret", + "candidate_score": 0.67174, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_47_49", + "bdc_text": "Nisi enim senatus sua eam authoritate hic retinuisset , iam de ea actum erat . Tenemus etiam adhuc memori mente quid eo tempore hi ipsi Lausan[ n]enses tum disputarint de superioritate ministrorum , quod minister esset super omnes etc . Non ergo desunt rationes cur pius magistratus ( cuius certe pietatem in hac ipsa causa et actione sic cognovi ut non possim non illam praedicare ) non velit omnem et plenam potestatem ipsorum arbitrio concedere .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_500", + "psc_text": "Igitur Julius quasi rationem reddere volens de iis quae a se ipso gesta fuerant, eos hisce verbis compellat: Oportebat igitur vos, dilectissimi, huc accedere, et nequaquam tergiversari, ut res ad finem deducatur. Id enim ratio requirit . . . . Venissent enim, ut dixi, si de sua causa bene sperassent. Numquam enim Eusebiani R. P. denegarunt jus evocandi Orientalium Ecclesiarum episcopos, neque se exemptos praedicarunt ab illo obsequii debito quo totius Christiani orbis Ecclesiae sanctae apostolicae Romanae sedi obtemperare tenentur. 9. Launoius tamen se ab harum rerum serie perstrictum intelligens, sequens effugium excogitavit, dicendo: Neque Julii papae decreto, neque Romanae synodi sententia Athanasium suae sedi restitutum; sed Sardicensium judicio, quae synodus, Romana synodo longe numerosior, quidquid a Romana synodo gestum fuerat confirmat. Pessimum ratiocinium contra omnes juris et dialecticae regulas constructum. Judicandi enim jus cum decreti jam lati exsecutione confundere satagit, ut inde male inferat Romanorum PP. judicia parum nihilumve", + "candidate_score": 0.671342, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_47_49", + "bdc_text": "Nisi enim senatus sua eam authoritate hic retinuisset , iam de ea actum erat . Tenemus etiam adhuc memori mente quid eo tempore hi ipsi Lausan[ n]enses tum disputarint de superioritate ministrorum , quod minister esset super omnes etc . Non ergo desunt rationes cur pius magistratus ( cuius certe pietatem in hac ipsa causa et actione sic cognovi ut non possim non illam praedicare ) non velit omnem et plenam potestatem ipsorum arbitrio concedere .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_516", + "psc_text": "contendere hanc regiminis formam, ecclesiasticorumque judiciorum rationem, aut episcoporum dignitatem, aut Ecclesiarum auctoritatem laedere posse. Nam ipse S. pontifex haec mirifice ex divina dispositione inter se cohaerere asseverat, subdens: Quoniam sollicitudo nostra, non sua quaerens, sed quae sunt Christi, dignitatem divinitus datam, nec Ecclesiis, nec Ecclesiarum sacerdotibus abrogabat. Nullum enim dignitatis aut alienae auctoritatis jus laedi potest in episcopali ordine, si omnes, quaerentes quae Jesu Christi sunt, istius dispositiones pervertere non audeant, et in fidei rebus et Ecclesiarum negotiis supremo capiti adhaereant, per quod coelestia dona 425 in omne corpus manare debent. Nec enim (subjicit etiam) divinorum mysteriorum participes esse possunt qui a Petri soliditate recedere audeant. 12. Huic autem Petri soliditati adhaesisse Athanasium, et ab ea Arianos Eusebianosque recessisse, hactenus in praecedentibus explicavimus. An vero in hujus causae judicio pro Athanasio vel pro Eusebianis Quesnello stare placuerit, non satis dilucide ego conspicio. Illud unum tantummodo intelligo, nostrum adversarium omnes", + "candidate_score": 0.670164, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_23_25", + "bdc_text": "Ut autem concessiones quoque principum intelligas , et quam non nullam habeamus disciplinam , imo maiorem et severiorem quam ego in ullis Tigurinis ecclesiis viderim , scribam quid habeamus et quid ipsis quoque concessum sit . Habemus in singulis parochiis , non urbicis modo sed et paganis , ut sic dicam , consistoria quę nobis senatus sunt ecclesiastici . Sunt in illis constituti minister cum quatuor aliis , in quibusdam sex aut octo , presbyteris , prout ecclesię fuerint numerosae .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_72", + "psc_text": "recognoscendis causis, jampridem in provincialibus synodis tractatis et definitis: et tunc maxime, quando de fidei negotio agitur, et ob illud contentiones et scandala suborirentur, quemadmodum in Eutychiana causa evenisse omnibus exploratum est. Titulus ergo illius capitis haec habet: ut si inter eos (episcopos videlicet) de negotio fuerit oborta contentio, cuncta Romano pontifici sub gestorum insinuatione pandantur, ut ab eo quod Deo placuerit ordinetur. An non haec omnia cohaerent cum iis quae Baronius de veteri Ecclesiae instituto scripserat? Igitur tantum abest ut hujus dicta infirmentur 332 ex iis quae S. Leo habet in epistola ad Anastasium Thessalonicensem, quinimmo plus firmamenti et roboris assequuntur. 5. Nunc ad reliqua progrediamur. Atque interim aliis praetermissis, quae de hac epistola dicere possemus, quam non tantum ad Vaticana, aliaque mss. exemplaria exegimus et castigavimus, sed etiam auctiorem ornatioremque reddidimus circa illius octavi canonis doctrinam, quam uberius et luculentius explicatam offendimus in quodam Graeco archetypo ejusdem Vaticanae", + "candidate_score": 0.669526, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_47_49", + "bdc_text": "Nisi enim senatus sua eam authoritate hic retinuisset , iam de ea actum erat . Tenemus etiam adhuc memori mente quid eo tempore hi ipsi Lausan[ n]enses tum disputarint de superioritate ministrorum , quod minister esset super omnes etc . Non ergo desunt rationes cur pius magistratus ( cuius certe pietatem in hac ipsa causa et actione sic cognovi ut non possim non illam praedicare ) non velit omnem et plenam potestatem ipsorum arbitrio concedere .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_531", + "psc_text": "dumtaxat, nisi fuerant laesae fidei homines, qui quemadmodum Nicaenorum dogmatum regulas prorsus evertere atque abolere quaerebant, ita auctoritatem supremi judicis et canonum custodis oppugnare contendebant. Ut igitur in posterum, vel provincialia concilia factiosorum virorum hanc Rom. pontificum pacificam possessionem laedere aut infringere non tentarent, in illo Sardicae conventu duos laudatos canones tamquam Nicaenorum appendicem condere voluerunt, cum in praecedenti illa Nicaena synodo stabilitum fuisset Ecclesiarum privilegia et praerogativas esse servandas, et PP. dixerint: Romana Ecclesia semper habuit primatum, ut in Chalcedonensi synodo lectum fuit et nos in praecedentibus observavimus. Jam vero nunc nobis dicat Quesnellus quid in septimo canone habeatur, quo prioribus derogatum esse intelligamus? 428 In eo enim tam perspicue R. P. auctoritas in appellantium causis suscipiendis et judicandis explicatur, ut eo prorsus dirimantur Eusebianorum et cunctorum schismaticorum contentiones, negantium judices synodorum provincialium esse pulsandos ad praeteritorum judiciorum rationem reddendam, quod quidem necessarium ad cohibendam judicum in condemnatum impotentiam,", + "candidate_score": 0.669176, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_47_49", + "bdc_text": "Nisi enim senatus sua eam authoritate hic retinuisset , iam de ea actum erat . Tenemus etiam adhuc memori mente quid eo tempore hi ipsi Lausan[ n]enses tum disputarint de superioritate ministrorum , quod minister esset super omnes etc . Non ergo desunt rationes cur pius magistratus ( cuius certe pietatem in hac ipsa causa et actione sic cognovi ut non possim non illam praedicare ) non velit omnem et plenam potestatem ipsorum arbitrio concedere .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_959", + "psc_text": "posse Alexandrino et Antiocheno patriarchis propter alias et alias rerum atque temporum circumstantias, vel arbitrati sunt pollere auctoritate obsoletos faciendi et antiquandi veteres canones, novosque condendi, qui ad meliorem tutioremque Ecclesiarum administrationem et tranquillitatem pertinerent, in iis quae ad disciplinam et oeconomiam referuntur. At qualecumque eorum fuerit judicium, Leo abolevit, cassavit, irritum fecit. Cum itaque hoc non tamquam particularis, sed universalis episcopus fecerit, synodi generalis judicium reformando, cassando et abolendo, jam ipsum nec synodorum decretis subesse, nec synodorum decreta aliquam vim et vigorem habere sine suo suffragio atque confirmatione evidentissime patefecit. 11. At Launoii nugatorias interpretationes jam opus est excutiamus, quemadmodum jam pridem in scholis collegii urbani Propagandae Fidei facere consuevimus, hujusmodi argumenta tractantes. Launoius igitur quaestionem illam examinandam assumens, quae ad pontificiam universalium synodorum confirmationem pertinet, cardinalem Bellarminum graviter exagitat, quod lib. II de Conciliis, cap. 17, scripserit Rom. pontificem simpliciter et absolute esse supra Ecclesiam universalem et concilium", + "candidate_score": 0.668249, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_47_49", + "bdc_text": "Nisi enim senatus sua eam authoritate hic retinuisset , iam de ea actum erat . Tenemus etiam adhuc memori mente quid eo tempore hi ipsi Lausan[ n]enses tum disputarint de superioritate ministrorum , quod minister esset super omnes etc . Non ergo desunt rationes cur pius magistratus ( cuius certe pietatem in hac ipsa causa et actione sic cognovi ut non possim non illam praedicare ) non velit omnem et plenam potestatem ipsorum arbitrio concedere .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1032", + "psc_text": "epistolae sanctitatis vestrae subdiderant, jam viderentur satisfecisse praeteritis. Duo alia praeterea suae resipiscentiae argumenta in hac epistola profert. Alterum pertinet ad initam pacem et summam conjunctionem quam cum Romano pontifice Leone in posterum habere et inviolabili nexu conservare desiderat. Alterum vero respicit praecedentem sui ambitus culpam, quam a se amolitur, eamque in cleri sui episcoporumque Orientalium studium refundit. Illud unum addens, quod Quesnelliana et Launoii commenta maxime evertit, affirmando Chalcedonensium gestorum vim omnem et confirmationem auctoritati apostolicae sedis fuisse reservatam. Cum et sic (ne inepte fabulari videar Anatolii verba subjicio) cum et sic gestorum vis omnis et confirmatio auctoritati vestrae beatitudinis fuerit reservata. 533 5. Hisce ergo litteris acceptis non distulit S. Leo responsum dare Anatolio, et nihil minuens de pontificia majestate, firmum incommutabileque propositum in ejus mentem revocat, quo curae communis gratiae debuisset studere, ne ullam anxietatem sibi ingereret. Subjicit se optasse in ecclesiasticis curis talem habere consortem quales", + "candidate_score": 0.66688, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_47_49", + "bdc_text": "Nisi enim senatus sua eam authoritate hic retinuisset , iam de ea actum erat . Tenemus etiam adhuc memori mente quid eo tempore hi ipsi Lausan[ n]enses tum disputarint de superioritate ministrorum , quod minister esset super omnes etc . Non ergo desunt rationes cur pius magistratus ( cuius certe pietatem in hac ipsa causa et actione sic cognovi ut non possim non illam praedicare ) non velit omnem et plenam potestatem ipsorum arbitrio concedere .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_928", + "psc_text": "propterea hujus officia interponere non distulit, ut nimirum, sequestris partibus assumptis, et ipse apud eumdem sanctum pontificem ageret ut Constantinopolitani episcopatus jura et privilegia augerentur. Ad quorum omnium agendi rationem cum sedulo ego attendissem, certo mihi persuasi totius Orientis maxime episcopos in synodis generalibus congregatos, et imperatores ipsos, firmiter credidisse nulla conciliorum decreta in Ecclesia robur obtinere, et canonis rationem habere 511 posse, quae a Romano pontifice non essent probata, immo omnibus viribus cadere, quoties expresse definita reprobentur, ut perspicue explicavimus in praecedenti libro, et potissimum in capitibus 4, 5, 6, et novissime indicavimus ex mox dictis ad actionem 11 istius Chalcedonensis concilii. 2. Atque ut vere et solide disseramus, primo annotare liceat quid de vigesimo illo octavo canone in sua synodica scripserint ad S. pontificem. Praeterea attendamus hac occasione ibidem vocasse Leonem vocis beati Petri legitimum interpretem, illique supremi capitis principatum sincera confessione adjudicasse, contra quem suam insaniam Alexandrinus", + "candidate_score": 0.665663, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_16_18", + "bdc_text": "et spes adhuc superest , si illi consensus persuaderi possit , ut illius authoritate reliqui omnes quoque reduci possint . Sed quid futurum sit nescio . D. Nicolaus a Diesbach , consulis nunc vices gerens , ex animo te precatur ut per hunc nuncium qui has tibi adfert Vireto ipse quoque scribere velis , et illum ad concordiam et consensum una nobiscum hortari .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_436", + "psc_text": "dixit: Deposuerunt enim supplentes locum sedis apostolicae, totiusque synodi sanctissimorum Deoque dilectissimorum Occidentalium episcoporum. Utrosque autem legatos suam operam impendere debuisse aequanimiter pro apostolicae sedis juribus, patet ex commonitorio quod idem S. Coelestinus ipsis dederat, praecipiendo ut Ephesum convenientibus, ad S. fratrem et coepiscopum nostrum Cyrillum consilium omne converterent, et quidquid in ejus viderent arbitrio facerent. Subjecit deinde: Et auctoritatem apostolicae sedis custodire debere mandamus. Quemadmodum tandem se genere in ea synodo debuissent, ipse hisce verbis indicavit, videlicet, ut si forte ad disceptationem fuerit ventum, vos de eorum sententiis debeatis judicare, non subire certamen. Voluit Coelestinus hocce commonitorio prospicere suae sedis et totius Occidentalis synodi honori et auctoritati, atque in iis personam agere supremi ecclesiasticarum rerum et fidei dogmatum judicis, qui jam Nestorii causam Romae finierat, nec aliquid amplius quam exsecutio latae in ipsum Nestorium sententiae desiderabatur. Non mirum ergo si ex laudati commonitorii epigraphe intelligamus, aequanimiter praefatae Romani pontificis", + "candidate_score": 0.657626, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_1_3", + "bdc_text": "Scripsi nuper quaedam de causa Lausa [ n]nensi , 24 . videlicet huius mensis , quo die multi pertinaciam suam remittentes concessionibus senatus consenserunt . Nunc ergo quid crastina amplius actum , et quę catastrophe sequuta , et quis sit harum rerum praesens status , aperiam. 25 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_876", + "psc_text": "excessus (ait): Dolui adversitatum tuarum temetipsum tibi fuisse materiam, et resistendi haereticis constantiam perdidisse, quia aestimant non esse tibi liberum ut eos audeas redarguere, quos tibi professus sis in suo errore placuisse. Causam deinde assignat propter quam post talem gravissimum lapsum ad sui episcopatus sedem ei licuisset redire, ita subjiciens: Unde quia in tempore indulgentiae resipiscentiam magis quam pertinaciam delegisti, ita gaudeo te coelestem expetiisse medicinam, ut fidei ab haereticis impugnatae tandem possis esse defensor. Quis interim non videt graviter commentum fuisse Quesnellum, contendentem Leonem decreto quo latrocinii Ephesini Acta in irritum missa sunt omnibus lapsis indulgentiam concessisse, nec cogitasse excipere Domni depositionem? Quid? Forte latrocinalia Acta rescindendo, hujus synodi principibus indulgentiam dandam esse intendebat, si non resipuissent, si humillime non postulassent veniam sibi dari, adimpletis omnibus conditionibus quas sanctus pontifex praescripsit Anatolio, Juvenali, Thalassio caeterisque qui Dioscoro, Eutycheti, communicaverant, in Flavianum Eusebium Dorylaeensem et in alios orthodoxos facta conspiratione?", + "candidate_score": 0.65722, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_6", + "bdc_text": "die examinati sunt intellexissent , quę cum ipsis acta essent omnia , de novo quasi conspirarunt iterum ad non consentiendum , sed ad exsilium potius eligendum , et fecerunt quoque ut aliqui ex illis qui priore die consenserant , conscientiis angerentur ita ut aegre continuerimus eos quin ad senatum redirent et adhuc cum reliquis exilium poscerent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_505", + "psc_text": "effugium jam pridem evertit sanctus Leo Magnus increpans Anatolium, qui arbitrabatur sibi patrocinari numerosiorem synodum Chalcedonensem ad antiquandum Nicaenum canonem de Ecclesiarum juribus et privilegiis. 10. Hanc vero antiquam tantorum apostolicae sedis jurium possessionem, quam litigiosam facere multis variisque modis Eusebiani nisi sunt, tandem Ursacius et Valens ad poenitentiam adducti, sub jurejurando in posterum tamquam ratam et firmam habituros esse sequentibus verbis testati sunt: Quin, et hoc promittimus (aiunt) numquam si aliquando Orientales atque adeo ipse Eusebius velit malitiose eum ad judicium vocare, nos citra tuam sententiam eo abituros. Vel ut melius legimus in fragmentis S. Hilarii: Citra tuam conscientiam non adfuturos. Non ergo ex horum factorum serie dubitare possumus jam ante Sardicense concilium illam consuetudinem apostolicam obtinuisse ut Romani pontifices episcoporum appellationes exciperent; de horum causis vel in synodis vel extra synodos judicasse, neque cuiquam licitum fuisse extra Romani pontificis conscientiam de episcoporum causis judicia proferre. Cadit igitur totum", + "candidate_score": 0.653762, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_1_3", + "bdc_text": "Scripsi nuper quaedam de causa Lausa [ n]nensi , 24 . videlicet huius mensis , quo die multi pertinaciam suam remittentes concessionibus senatus consenserunt . Nunc ergo quid crastina amplius actum , et quę catastrophe sequuta , et quis sit harum rerum praesens status , aperiam. 25 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_835", + "psc_text": "Hierosolymorum et Maximi successoris Domni; in aliis vero postponi, et in nona actione reponi, vel in decima, ut modo exstat in Labbeana Conciliorum collectione; et credendum est tantorum discriminum causam notariorum arbitrio et oscitantiae esse adjudicandam. Ne autem vir doctus divinatione uti videretur, sapienter annotavit: quod episcopi cum ad synodos proficiscebantur, solebant notarios suos secum deducere, qui gesta synodalia notis exciperent; qua scilicet finita synodo, codicem Actorum singuli referrent in patriam. Hanc consuetudinem probat primo ex observationibus Henrici Valesii ad Evagrium. Verum nos illam magis confirmamus ex S. Leonis Magni epistolis, qui legatos missurus ad Ephesinam synodum secundam, Dulcitium notarium, cujus fidem satis perspectam habebat, suis legatis, Julio videlicet, Renato et Hilario sociavit, ut testatus est, cum in epistola 24 ad Flavianum, tum in altera 29 ad eamdem Ephesinam synodum. Sed Baluzius, hac observatione praetermissa, aliam retulit desumptam ex Chalcedonensi ipsa synodo, quam eruditis notis adornabat. In actione prima (ait)", + "candidate_score": 0.648827, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_14_16", + "bdc_text": "Interea Viretus senatui scripsit , et blande admodum , ita ut videatur non procul abesse a consensu . Itaque antequam nos illuc proficiscamur vocabitur ipse huc ut et senatus et nos cum illo agamus , si forte adhuc retineri possit : et spes adhuc superest , si illi consensus persuaderi possit , ut illius authoritate reliqui omnes quoque reduci possint .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_426", + "psc_text": "videatur, quam S. Leo indicare voluit ea scribendi formula: Leo, et sancta synodus, quae Romae convenit. 15. Gravioris tamen momenti est altera illa fallacia, quam idem Quesnellus subjecit, qua unice usus est ad Romanorum pontificum auctoritatem elevandam, et inter angustissimos limites restringendam. Quapropter eum rogare oportet undenam hauserit S. Leonis legatos ad istud munus fuisse assumptos totius Occidentalis synodi mandato et delegatione? Eos autem e suo latere S. Leonem misisse, quocumque alio episcopo inconsulto nobis persuadent illae scribendi formulae: Quos e latere meo misi; qui vice mea sancto conventui vestrae fraternitatis intersint; qui vicem praesentiae meae implere sufficerent, et aliae hujusmodi, quas frequenter offendimus in epistolis, cum ante tum post Ephesinam synodum scriptis. Vel ergo Quesnellus dare debet in solo Romano episcopo totius Occidentis synodi auctoritatem residere, vel legatos illos solius Romani pontificis personam gesisse. Si primum, jam Romanus pontifex solus totius synodi habet auctoritatem, potest solus statuere, definire, judicare,", + "candidate_score": 0.648525, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Scripsi nuper quaedam de causa Lausa [ n]nensi , 24 . videlicet huius mensis , quo die multi pertinaciam suam remittentes concessionibus senatus consenserunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_264", + "psc_text": "mensis. Si ergo sanctus pontifex tum miserat suos legatos, non est cur, despecta auctoritate aliorum omnium manuscriptorum et praecedentium editorum, conjectari velimus aut possimus, duodecimo kal. Junii nondum esse profectos, idque minime inferendum esse contendamus ex una dumtaxat voce amanuensis lapsum non obscure praeseferente et indicante, cum omnia tum mss. tum edita exemplaria, subsecutos, non subsecuturos, exhibeant. Accedit quod si tamdiu iter aggredi protraxissent, cum concilium kal. Augusti esset inchoandum, jam vix tempus illis superfuisset Ephesum praestituta die attigendi. Et propterea studium illud a S. Leone adhibitum pro frustrandis malis Eutychianorum artibus minus prudens fuisset, cum ob talem tantamque temporis prolatationem ei discrimini se exposuisset, ut, annitentibus qui Eutychianae causae patrocinabantur, concilium inchoaretur et ad exitum perduceretur, minime exspectatis apostolicae sedis legatis. Nec quidquam in Quesnelli favorem concludere potest epistola illa 34, ad quam provocat, quamque illis vocibus Leo Magnus orditur: Profectis jam nostris quos ad vos in fidei causa", + "candidate_score": 0.647449, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_1_3", + "bdc_text": "Scripsi nuper quaedam de causa Lausa [ n]nensi , 24 . videlicet huius mensis , quo die multi pertinaciam suam remittentes concessionibus senatus consenserunt . Nunc ergo quid crastina amplius actum , et quę catastrophe sequuta , et quis sit harum rerum praesens status , aperiam. 25 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_864", + "psc_text": "Hierosolymitani aliorumque quibus synodus actione quarta indulgentiam dedit, et de quorum nominibus ad altare recitandis Anatolius scripsit ad S. Leonem. Sed unde constat indulgentiam praemissis verae poenitentiae signis Domnum expetiisse? Aliquos in Ephesina Dioscori synodo lapsos S. Leo recipiendos jussit; sed sub iis conditionibus quas ipse praescripserat in epistola 64 de qua in superioribus egimus: duas legationes, alteram Abundii et sociorum, alteram Lucentii et Basilii ad Orientales instituit, pro nonnullis lapsis poenitentibus et satisfactionem debitam exhibentibus recipiendis: de gravioribus lapsis tamen sibi judicare reservat, ut constat ex commonitorio dato Lucentio, atque Basilio, postremis legatis ex Urbe ad Constantinopolim missis pro lapsis poenitentibus recipiendis. Sed Domnum in eorum numero fuisse, quorum causa durior videbatur, quis non intelligit? Igitur hujus causae judicium et examen unice magno Leoni reservatum erat, quod clarissimus Baluzius minime observavit, nec Domni causa ex illis erat de quibus vel pontificii legati, vel Anatolius, vel alius quisquam judicare posset.", + "candidate_score": 0.646466, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Scripsi nuper quaedam de causa Lausa [ n]nensi , 24 . videlicet huius mensis , quo die multi pertinaciam suam remittentes concessionibus senatus consenserunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_864", + "psc_text": "Hierosolymitani aliorumque quibus synodus actione quarta indulgentiam dedit, et de quorum nominibus ad altare recitandis Anatolius scripsit ad S. Leonem. Sed unde constat indulgentiam praemissis verae poenitentiae signis Domnum expetiisse? Aliquos in Ephesina Dioscori synodo lapsos S. Leo recipiendos jussit; sed sub iis conditionibus quas ipse praescripserat in epistola 64 de qua in superioribus egimus: duas legationes, alteram Abundii et sociorum, alteram Lucentii et Basilii ad Orientales instituit, pro nonnullis lapsis poenitentibus et satisfactionem debitam exhibentibus recipiendis: de gravioribus lapsis tamen sibi judicare reservat, ut constat ex commonitorio dato Lucentio, atque Basilio, postremis legatis ex Urbe ad Constantinopolim missis pro lapsis poenitentibus recipiendis. Sed Domnum in eorum numero fuisse, quorum causa durior videbatur, quis non intelligit? Igitur hujus causae judicium et examen unice magno Leoni reservatum erat, quod clarissimus Baluzius minime observavit, nec Domni causa ex illis erat de quibus vel pontificii legati, vel Anatolius, vel alius quisquam judicare posset.", + "candidate_score": 0.645953, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_1_3", + "bdc_text": "Scripsi nuper quaedam de causa Lausa [ n]nensi , 24 . videlicet huius mensis , quo die multi pertinaciam suam remittentes concessionibus senatus consenserunt . Nunc ergo quid crastina amplius actum , et quę catastrophe sequuta , et quis sit harum rerum praesens status , aperiam. 25 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_501", + "psc_text": "synodi sententia Athanasium suae sedi restitutum; sed Sardicensium judicio, quae synodus, Romana synodo longe numerosior, quidquid a Romana synodo gestum fuerat confirmat. Pessimum ratiocinium contra omnes juris et dialecticae regulas constructum. Judicandi enim jus cum decreti jam lati exsecutione confundere satagit, ut inde male inferat Romanorum PP. judicia parum nihilumve esse pendenda, nisi a generalibus synodis confirmata et tamquam rata habeantur. Sed dicat an jure vel 422 injuria cum Julii, tum Romani concilii judicium et sententia fuerint retardata? Non jure quidem, cum tam Eusebiani quam Athanasius et socii Rom. pontificem tamquam judicem habere non recusarunt, ut ex antecedentibus innotescit. Injuria igitur Arianorum factio sese Julii et Romanae synodi statutis opposuit, cui cum Constantii imperatoris auctoritas et violentia patrocinaretur, ne Athanasius et alii suis sedibus restituerentur cautum fuit, sed ipsos Sardicenses nullum robur nullamque confirmationem Julii judicio et Romanae synodi sententiae addidisse Launoium et Quesnellum animadvertere oportebat, cum solemni sequenti declaratione", + "candidate_score": 0.644503, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_1_3", + "bdc_text": "Scripsi nuper quaedam de causa Lausa [ n]nensi , 24 . videlicet huius mensis , quo die multi pertinaciam suam remittentes concessionibus senatus consenserunt . Nunc ergo quid crastina amplius actum , et quę catastrophe sequuta , et quis sit harum rerum praesens status , aperiam. 25 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_489", + "psc_text": "Jam vero si latius de hac Julii epistola ad Eusebianos scripta disserere vellem, clarius ostendere possem apostolicae sedis auctoritatem, de qua pontifex facit mentionem, in divino jure et apostolico canone esse fundatam, ut satis erudite probavit cl. Christianus Lupus, adducendo varia exempla ex ecclesiastica historia desumpta; et ea videlicet quae vel ex Eusebii Caesariensis Historia, vel ex aliorum scriptis ipse doctus vir desumi posse arbitratur. Addit quoque vulgatum Tertulliani testimonium contra Praxeam in Montani causa ad Zephirinum appellantis, et Antiocheni concilii decretum contra Paulum Samosatenum latum, quod pondus non obtinuit, nisi post Dionysii Romani confirmationem, ut ipsi alias descripsimus, in adornanda Eusebii Caesariensis Latina Rufiniana editione. Haec itaque et id genus alia exempla, ad quae praestantissimi viri provocarunt ad explicandum divinum et apostolicum jus RR. PP. concessum pro appellationibus quibuscumque suscipiendis, in praesens praetermittimus, ne extra campum vagemur, neve ab aliis jam actum agere videamur. Insistimus dumtaxat laudato papae Julii", + "candidate_score": 0.642601, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_1_3", + "bdc_text": "Scripsi nuper quaedam de causa Lausa [ n]nensi , 24 . videlicet huius mensis , quo die multi pertinaciam suam remittentes concessionibus senatus consenserunt . Nunc ergo quid crastina amplius actum , et quę catastrophe sequuta , et quis sit harum rerum praesens status , aperiam. 25 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_511", + "psc_text": "prorsus respectu ad Sardicensium PP. sanctiones. Quare ibidem hoc aliud tamquam suae supremae auctoritatis argumentum adducit: Sed nec illa praeterimus, quod apostolica sedes frequenter, ut dictum est, more majorum etiam sine ulla synodo praecedente, et absolvendi quos synodus inique damnaverat, et damnandi, nulla existente synodo, quos oportuit, habuerit facultatem. Deinde sequentia subjicit exempla, quae mire suffragantur quaestioni de qua in praesentiarum agimus: Athanasii Alexandrini videlicet, 424 ab Orientalium synodis damnati, sed ab apostolica sede absoluti; Joannis Constantinopolitani, quem catholicorum praesulum synodus damnaverat, et sedes apostolica etiam sola, quia non consensit, absolvit; itemque sanctae memoriae Flaviani, pontificum Graecorum congregatione damnati, quem pari tenore, quoniam sola sedes apostolica non consensit, absolvit . . . . . . . . . et impiam synodum (intellige latrocinalem Ephesinam) non consentiendo submovit, ac pro veritate ut synodus Chalcedonensis fieret sola decrevit. Nullum porro in his adducendis exemplis Gelasium ad Sardicensium canones respectum habuisse, manifestum est.", + "candidate_score": 0.640764, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_1_3", + "bdc_text": "Scripsi nuper quaedam de causa Lausa [ n]nensi , 24 . videlicet huius mensis , quo die multi pertinaciam suam remittentes concessionibus senatus consenserunt . Nunc ergo quid crastina amplius actum , et quę catastrophe sequuta , et quis sit harum rerum praesens status , aperiam. 25 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_722", + "psc_text": "labores locique distantiam, pontificios legatos nonnisi octavo aut nono mense adventasse credendum est. Qui praeterea, fideliter suo munere perfungi cupientes, haudquaquam Anatolio in laesae fidei suspicionem adducto permisissent in synodo quam ipsi, mandante Romano pontifice, convocabant principes partes subire, cuncta pro sua libidine disponere, ecclesiasticas leges abolere, cum ipse potius de mala fide suspectus coram ipsis legatis caeterisque episcopis tamquam reus se sistere debuisset. 7. Photii igitur causa ad praecedentem aliam synodum, quae Theodosii mortem praecessit, omnino referenda est. Cui cum Eustathius Berytiorum episcopus subreptitium quod acceperat ab imperatore pragmaticum typum exhibuisset, episcopi omnes qui Constantinopoli convenerant, vel in Anatolii gratiam, vel poenarum minis deterriti, etiam contra ecclesiasticarum regularum vetitum, praestiterunt assensum. Tunc itaque agente Chrysaphio et caeteris imperialibus ministris, qui Eustathio impense favebant, non tantum Theodosianum fuit confirmatum rescriptum; sed operam dederunt ut Maximus patriarcha Antiochenus, qui ab ejusmodi aberat synodo, quamvis Constantinopoli diversaretur, quae recentius ad ampliandam Ecclesiae", + "candidate_score": 0.640604, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_18_20", + "bdc_text": "D. Nicolaus a Diesbach , consulis nunc vices gerens , ex animo te precatur ut per hunc nuncium qui has tibi adfert Vireto ipse quoque scribere velis , et illum ad concordiam et consensum una nobiscum hortari . Existimat , quod et nos putamus , tuam authoritatem plurimum apud ipsum valituram . Rogo ergo ego quoque ut ad illum scribas et literas per hunc ad me mittas .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_310", + "psc_text": "supra concilii indictionem, ita ut aeque sanctus Leo ab imperatore vocatus fuerit, ac Dioscorus, Juvenalis, atque Thalassius; minime vero referri ad synodi primatem et praesidem, quam praerogativam unice Dioscoro commissam fuisse et laudata divalis et synodalium gestorum series patefaciunt. Si ita mihi reponeretur, non tamen in angulum Christiani Lupi opinionem rejiciendam esse arbitrarer. Hanc enim majus robur et vim assequi, ex Hilari diaconi, apostolicae sedis pariter legati, protestatione, si integram eam doctissimus vir in medium attulisset, quemadmodum nos facere necessarium duximus, quidem docti viri, qui nullis adhaereant partibus, judicabunt. 13. Hilarus itaque diaconus Romanus, interpretante eum Florentio episcopo Lydorum, dixit: Gloriosissimi et christianissimi imperatores charitatem circa fidem catholicam et affectum tenentes, beatissimum episcopum Leonem apostolicae sedis praesulem, ut huic venerabili et sancto concilio adesset, dirigentes venerabiles epistolas, supplicarunt; cujus pietati placere potuit, si in hac re teneretur aliqua similitudo. Nam melius potest cognoscere vestra sanctitas, quia neque in Nicaena, neque", + "candidate_score": 0.639552, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_1_3", + "bdc_text": "Scripsi nuper quaedam de causa Lausa [ n]nensi , 24 . videlicet huius mensis , quo die multi pertinaciam suam remittentes concessionibus senatus consenserunt . Nunc ergo quid crastina amplius actum , et quę catastrophe sequuta , et quis sit harum rerum praesens status , aperiam. 25 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_267", + "psc_text": "certiorem reddidisse de acceptis synodalibus 373 gestis contra Eutychen Constantinopoli exaratis. Id testatur in epist. 32, quae scripta est duodecime kal. Julii. Rursus epistola 24, qua idibus Junii praecedentis haec synodalia Acta recepisse testatur. Tandem duodecimo kal. Junias, epist. 22, fatetur jam ad ipsius manus pervenisse Flaviani epistolas, quibus certior reddebatur de causa quam dolebat apud vos pravo errore commotam. Non enim plenius de hoc novo errore recenter exorto se instructum potuisset fateri, nisi synodalia gesta una cum litteris accepisset. Quapropter maxime laudari debet S. P. studium, qui in rerum gravissimarum causis pluries de eodem negotio expressam facit mentionem. Ut videlicet si quandoque suarum epistolarum latores vel infirmitatibus detinerentur, vel, inopinato aliquo casu essent praepediti, aggressum iter interrumpere cogerentur, illi saltem ad quos scripta dirigebat, aliis et aliis epistolis, perlatoribus et nuntiis fierent certiores de rebus quae per litterarum commercium tum tractabantur. Si quae in hoc cap. tandem occurrunt quae", + "candidate_score": 0.639479, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_1_3", + "bdc_text": "Scripsi nuper quaedam de causa Lausa [ n]nensi , 24 . videlicet huius mensis , quo die multi pertinaciam suam remittentes concessionibus senatus consenserunt . Nunc ergo quid crastina amplius actum , et quę catastrophe sequuta , et quis sit harum rerum praesens status , aperiam. 25 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_264", + "psc_text": "mensis. Si ergo sanctus pontifex tum miserat suos legatos, non est cur, despecta auctoritate aliorum omnium manuscriptorum et praecedentium editorum, conjectari velimus aut possimus, duodecimo kal. Junii nondum esse profectos, idque minime inferendum esse contendamus ex una dumtaxat voce amanuensis lapsum non obscure praeseferente et indicante, cum omnia tum mss. tum edita exemplaria, subsecutos, non subsecuturos, exhibeant. Accedit quod si tamdiu iter aggredi protraxissent, cum concilium kal. Augusti esset inchoandum, jam vix tempus illis superfuisset Ephesum praestituta die attigendi. Et propterea studium illud a S. Leone adhibitum pro frustrandis malis Eutychianorum artibus minus prudens fuisset, cum ob talem tantamque temporis prolatationem ei discrimini se exposuisset, ut, annitentibus qui Eutychianae causae patrocinabantur, concilium inchoaretur et ad exitum perduceretur, minime exspectatis apostolicae sedis legatis. Nec quidquam in Quesnelli favorem concludere potest epistola illa 34, ad quam provocat, quamque illis vocibus Leo Magnus orditur: Profectis jam nostris quos ad vos in fidei causa", + "candidate_score": 0.638339, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_44", + "bdc_text": "Quid enim eo tempore fuisset factum , si excommunicandi mera potestas in manibus fuisset ministrorum ?", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_420", + "psc_text": "Sed dicat, amabo, Quesnellus, quomodo potuisset S. Leo cogere Dioscorum et totam Eutychianam factionem ut coram apostolica sede se sisterent; quomodo nonaginta duos episcopos, qui in Ephesina synodo impiis subscriptionibus captivas manus praebuerunt, ad publicam atque solemnem retractationem reducere potuisset; quomodo denique monachorum Constantinopolitanorum Aegyptiorumque intolerandam audaciam fregisset, ut poenitentes, abjecta omni superbia et impietate, ab Ecclesiae unitate non exciderent? Flaviani utique justitiae et sanctitati debebat summus pontifex necessaria praestare praesidia, sed simul illud remedii genus praescribere, quod caeteris omnibus prodesset; alias cum tot facinorum auctoribus, et horum sociis, catholicorum universitas in Oriente periisset. Igitur poterat praevidere Quesnellus ad rem nostram maxime facere, quod ipse de Innocentio primo summo pontifice in S. Joannis Chrysostomi causa, injuria depositi, ex Sozomeno descripsit, dicendo: Oecumenicam synodum convocare studuit, scribensque ad clericos Constantinopolitanos, quodnam remedium esset adhibendum his verbis inquirebat: Sed quodnam remedium hisce rebus in praesenti afferemus? Necessaria erit synodalis cognitio, quam etiam", + "candidate_score": 0.636727, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_17_19", + "bdc_text": "Sed quid futurum sit nescio . D. Nicolaus a Diesbach , consulis nunc vices gerens , ex animo te precatur ut per hunc nuncium qui has tibi adfert Vireto ipse quoque scribere velis , et illum ad concordiam et consensum una nobiscum hortari . Existimat , quod et nos putamus , tuam authoritatem plurimum apud ipsum valituram .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_310", + "psc_text": "supra concilii indictionem, ita ut aeque sanctus Leo ab imperatore vocatus fuerit, ac Dioscorus, Juvenalis, atque Thalassius; minime vero referri ad synodi primatem et praesidem, quam praerogativam unice Dioscoro commissam fuisse et laudata divalis et synodalium gestorum series patefaciunt. Si ita mihi reponeretur, non tamen in angulum Christiani Lupi opinionem rejiciendam esse arbitrarer. Hanc enim majus robur et vim assequi, ex Hilari diaconi, apostolicae sedis pariter legati, protestatione, si integram eam doctissimus vir in medium attulisset, quemadmodum nos facere necessarium duximus, quidem docti viri, qui nullis adhaereant partibus, judicabunt. 13. Hilarus itaque diaconus Romanus, interpretante eum Florentio episcopo Lydorum, dixit: Gloriosissimi et christianissimi imperatores charitatem circa fidem catholicam et affectum tenentes, beatissimum episcopum Leonem apostolicae sedis praesulem, ut huic venerabili et sancto concilio adesset, dirigentes venerabiles epistolas, supplicarunt; cujus pietati placere potuit, si in hac re teneretur aliqua similitudo. Nam melius potest cognoscere vestra sanctitas, quia neque in Nicaena, neque", + "candidate_score": 0.635564, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_1_3", + "bdc_text": "Scripsi nuper quaedam de causa Lausa [ n]nensi , 24 . videlicet huius mensis , quo die multi pertinaciam suam remittentes concessionibus senatus consenserunt . Nunc ergo quid crastina amplius actum , et quę catastrophe sequuta , et quis sit harum rerum praesens status , aperiam. 25 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_36", + "psc_text": "innotescit. Oportet igitur inferre quempiam alium fuisse harum epistolarum latorem, qui, vel Eutychetis artibus, vel temporum vicissitudinibus, marisque tempestatibus praepeditus, diu in itinere cunctatus est, quemque S. pontifex cum alia epistola, 24 videlicet, Constantinopolim ad ipsum Flavianum remisit. Addimus voces illas, tam seras, non quamcumque cunctationem, sed longam temporis moram indicare, ob quam Leonis animus in admirationem rapiebatur, tamquam ob rem extra omnem ordinem constitutam et insuetam. Ad quae verba cum iterum et tertio sedulo animadverterem, et ex altera parte cognovissem Constantinopolitanam illam provincialem synodum de Eutychetis damnatione labente Novembris mense praecedentis anni absolutam fuisse, inferri posse arbitratus sum Flavianum statim in subsequenti decimo mense ejusdem anni, vel saltem in initio Januarii anni 449 immediate subsequentis, ad Leonem cum synodalibus Actis supra Eutychianum negotium scripsisse, minime exspectatis Leonis litteris, quas per honorabilem virum comitem Pansophium se accepisse affirmat. Quod si Quesnellus mihi objiciat Flavianum priori illa epistola quam in sua", + "candidate_score": 0.635377, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Scripsi nuper quaedam de causa Lausa [ n]nensi , 24 . videlicet huius mensis , quo die multi pertinaciam suam remittentes concessionibus senatus consenserunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_267", + "psc_text": "certiorem reddidisse de acceptis synodalibus 373 gestis contra Eutychen Constantinopoli exaratis. Id testatur in epist. 32, quae scripta est duodecime kal. Julii. Rursus epistola 24, qua idibus Junii praecedentis haec synodalia Acta recepisse testatur. Tandem duodecimo kal. Junias, epist. 22, fatetur jam ad ipsius manus pervenisse Flaviani epistolas, quibus certior reddebatur de causa quam dolebat apud vos pravo errore commotam. Non enim plenius de hoc novo errore recenter exorto se instructum potuisset fateri, nisi synodalia gesta una cum litteris accepisset. Quapropter maxime laudari debet S. P. studium, qui in rerum gravissimarum causis pluries de eodem negotio expressam facit mentionem. Ut videlicet si quandoque suarum epistolarum latores vel infirmitatibus detinerentur, vel, inopinato aliquo casu essent praepediti, aggressum iter interrumpere cogerentur, illi saltem ad quos scripta dirigebat, aliis et aliis epistolis, perlatoribus et nuntiis fierent certiores de rebus quae per litterarum commercium tum tractabantur. Si quae in hoc cap. tandem occurrunt quae", + "candidate_score": 0.634423, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_11", + "bdc_text": "His transactis senatus voluit ut nos in locum proscriptorum alios eligeremus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_436", + "psc_text": "dixit: Deposuerunt enim supplentes locum sedis apostolicae, totiusque synodi sanctissimorum Deoque dilectissimorum Occidentalium episcoporum. Utrosque autem legatos suam operam impendere debuisse aequanimiter pro apostolicae sedis juribus, patet ex commonitorio quod idem S. Coelestinus ipsis dederat, praecipiendo ut Ephesum convenientibus, ad S. fratrem et coepiscopum nostrum Cyrillum consilium omne converterent, et quidquid in ejus viderent arbitrio facerent. Subjecit deinde: Et auctoritatem apostolicae sedis custodire debere mandamus. Quemadmodum tandem se genere in ea synodo debuissent, ipse hisce verbis indicavit, videlicet, ut si forte ad disceptationem fuerit ventum, vos de eorum sententiis debeatis judicare, non subire certamen. Voluit Coelestinus hocce commonitorio prospicere suae sedis et totius Occidentalis synodi honori et auctoritati, atque in iis personam agere supremi ecclesiasticarum rerum et fidei dogmatum judicis, qui jam Nestorii causam Romae finierat, nec aliquid amplius quam exsecutio latae in ipsum Nestorium sententiae desiderabatur. Non mirum ergo si ex laudati commonitorii epigraphe intelligamus, aequanimiter praefatae Romani pontificis", + "candidate_score": 0.633097, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Scripsi nuper quaedam de causa Lausa [ n]nensi , 24 . videlicet huius mensis , quo die multi pertinaciam suam remittentes concessionibus senatus consenserunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_40", + "psc_text": "pontificem accepisse asseverat? Si verba illa, spectato etiam dicendi ordine, alium verum sensum 325 sine ulla detorsione subeant, viri docti poterunt affirmare. At jam alterum momentum, quod ex ejusdem Leonis Operibus eruimus, non alium sensum subire posse indicabit. Semel et iterum sanctus pontifex duobus suis epistolis, 22 nimirum et 24, sibi redditas esse Flaviani epistolas cum synodalibus actis (sed nimis sero) ipsum Constantinopolitanum episcopum fecit certiorem, quarum epistolarum altera kal. Junii fuit conscripta, altera vero idibus ejusdem mensis, quando videlicet Flaviani legatum cum pleniori instructione Constantinopolim remisit. Non igitur necesse erat ut de hisce litteris cum synodalibus Actis acceptis amplius faceret mentionem, nisi, redeunte comite Pansophio, easdem litteras cum exemplaribus Actorum iterasset. Utrumque autem iterasse Flavianum, prodit Leonis epistola trigesima secunda, quae data est kal. Julii ejusdem anni. Cujus quippe epistolae initium cum istud sit: Litteras tuae dilectionibus accepi, cum gestis quae apud vos de fidei quaestione confecta sunt, facile", + "candidate_score": 0.630059, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_44", + "bdc_text": "Quid enim eo tempore fuisset factum , si excommunicandi mera potestas in manibus fuisset ministrorum ?", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_419", + "psc_text": "in suis habendis consiliis et deliberationibus. Purum enim, et rectum, nullaque exceptione subjectum, S. pontificis judicium esse debebat. Cujus robur ab auctoritate potestateque non tantum pendere oportebat, sed ab iis etiam solemnitatibus requisitis ad reparanda in pristinum statum suae sedis profligata jura, quam reparationem numquam perfecte obtinuisset sine totius universalis Ecclesiae celebritate. Praeterea, quale remedii genus adhibuisset, litigantes ad se vocare, rem discutere, et judicium decernere? 405 Si quaestio Flavianum inter dumtaxat et Eutychetem intercessisset, id forte S. Leo fecisset, quia potestatem plenariam habebat, nec ab aliis et aliis gravissimis rerum circumstantiis et calamitatibus adductus fuisset ad oecumenicam synodum decernendam. Sed dicat, amabo, Quesnellus, quomodo potuisset S. Leo cogere Dioscorum et totam Eutychianam factionem ut coram apostolica sede se sisterent; quomodo nonaginta duos episcopos, qui in Ephesina synodo impiis subscriptionibus captivas manus praebuerunt, ad publicam atque solemnem retractationem reducere potuisset; quomodo denique monachorum Constantinopolitanorum Aegyptiorumque intolerandam audaciam fregisset, ut poenitentes,", + "candidate_score": 0.630007, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_44", + "bdc_text": "Quid enim eo tempore fuisset factum , si excommunicandi mera potestas in manibus fuisset ministrorum ?", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_459", + "psc_text": "provinciae congregatis, discutiantur hujusmodi quaestiones, et sic qui suo peccaverint, evidenter episcopo excommunicati rationabiliter ab omnibus aestimentur, usquequo episcoporum congregationi placeat. Conciliorum collectores ad marginem posuerunt: Vel in communi, vel episcopo placeat humaniorem pro talibus ferre sententiam, etc. 25. Conferat jam modo Quesnellus, qui S. Leonis Opera novis typis illustranda proposuerat, an S. pontificis imperatorem urgentis verba cum hujus canonis decreto aliquam affinitatem habeant; ea tamen ratiocinandi formula servata, quam scholae a minori ad majus appellant? Quid enim habet Leo iis in verbis quod huic canoni non respondeat? Agitur hic de laico vel clerico exciso, et e gradu suo ejecto per oppressionem, vim atque judicis tyrannidem. Leo autem episcoporum causam pertractat, qui superati minis atque injuriis, a veritatis tramite deviarunt solemniter. Concilium de quibusdam malis in una sola provincia grassantibus, de laicis vel clericis irregulariter excommunicatis; de episcopis tandem vim atque tyrannidem exercentibus disserens, tamquam remedium adhibendum, provincialem congregandam synodum", + "candidate_score": 0.622298, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_11", + "bdc_text": "His transactis senatus voluit ut nos in locum proscriptorum alios eligeremus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_647", + "psc_text": "Ex quo Leonis Magni pontificis mandato intelligimus Eusebium Dorylaei, Theodoretum Cyri, aliosque catholicos episcopos, qui violentiam passi fuerant, propriis sedibus esse restituendos; Domno vero Antiocheno, Dioscori et Eutychetis nutibus suffragatori, nullum jus superesse potuisse ut pristino honori et dignitati quibus exutus fuerat restitueretur. Profecto si hanc Leoninam praescriptionem Quesnellus attendisset, vix unam ex tantis quaestionibus excitasset, inquirondo cur, rescissis a Leone latrocinii Ephesini actis, non fuisset ei permissum ad Antiochenam sedem remeare, pro qua Maximus fuerat ordinatus; neque incassum tantopere laborasset ut contenderet actionem illam de Domno Antiocheno esse supposititiam. 6. Sed ad rem nostram iterum venire volentes, Leo Magnus ab incoepto non desistit studio. Nam discessurus Bonifacius presbyter ex urbe Roma, ut pontificii vicarii sive legati munere in synodo fungeretur, huic novas litteras Marciano augusto reddendas tradidit, in duo tantum capita distributas; quorum priori in imperatoris mentem praecedentem renovat petitionem, qua ad tranquilliora tempora, longe ab hostili metu, synodum", + "candidate_score": 0.618666, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_40", + "bdc_text": "nec esset impossibile plura quoque a senatu impetrare , si videret ipsos his concessis recte uti .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_267", + "psc_text": "certiorem reddidisse de acceptis synodalibus 373 gestis contra Eutychen Constantinopoli exaratis. Id testatur in epist. 32, quae scripta est duodecime kal. Julii. Rursus epistola 24, qua idibus Junii praecedentis haec synodalia Acta recepisse testatur. Tandem duodecimo kal. Junias, epist. 22, fatetur jam ad ipsius manus pervenisse Flaviani epistolas, quibus certior reddebatur de causa quam dolebat apud vos pravo errore commotam. Non enim plenius de hoc novo errore recenter exorto se instructum potuisset fateri, nisi synodalia gesta una cum litteris accepisset. Quapropter maxime laudari debet S. P. studium, qui in rerum gravissimarum causis pluries de eodem negotio expressam facit mentionem. Ut videlicet si quandoque suarum epistolarum latores vel infirmitatibus detinerentur, vel, inopinato aliquo casu essent praepediti, aggressum iter interrumpere cogerentur, illi saltem ad quos scripta dirigebat, aliis et aliis epistolis, perlatoribus et nuntiis fierent certiores de rebus quae per litterarum commercium tum tractabantur. Si quae in hoc cap. tandem occurrunt quae", + "candidate_score": 0.615005, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_40", + "bdc_text": "nec esset impossibile plura quoque a senatu impetrare , si videret ipsos his concessis recte uti .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_500", + "psc_text": "Igitur Julius quasi rationem reddere volens de iis quae a se ipso gesta fuerant, eos hisce verbis compellat: Oportebat igitur vos, dilectissimi, huc accedere, et nequaquam tergiversari, ut res ad finem deducatur. Id enim ratio requirit . . . . Venissent enim, ut dixi, si de sua causa bene sperassent. Numquam enim Eusebiani R. P. denegarunt jus evocandi Orientalium Ecclesiarum episcopos, neque se exemptos praedicarunt ab illo obsequii debito quo totius Christiani orbis Ecclesiae sanctae apostolicae Romanae sedi obtemperare tenentur. 9. Launoius tamen se ab harum rerum serie perstrictum intelligens, sequens effugium excogitavit, dicendo: Neque Julii papae decreto, neque Romanae synodi sententia Athanasium suae sedi restitutum; sed Sardicensium judicio, quae synodus, Romana synodo longe numerosior, quidquid a Romana synodo gestum fuerat confirmat. Pessimum ratiocinium contra omnes juris et dialecticae regulas constructum. Judicandi enim jus cum decreti jam lati exsecutione confundere satagit, ut inde male inferat Romanorum PP. judicia parum nihilumve", + "candidate_score": 0.614794, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_40", + "bdc_text": "nec esset impossibile plura quoque a senatu impetrare , si videret ipsos his concessis recte uti .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_504", + "psc_text": "atque auctoritas ex episcoporum numero desumeretur, potius stare debuissent decreta Alexandrinae et Romanae synodorum, quam Tyri et Mareoticae. Istis quidem numerosior fuit cum Alexandrina, tum Romana, in quibus Athanasius fuit absolutus, et suae sedi restitutus. De hac postrema etiam loquens, idem Athanasius in secunda apologia ait: Presbyter enim Vitus plures episcopos quam quinquaginta ad concilium adduxit, ubi et nostra defensio recepta fuit, et digni habiti sumus communione et agape. Sed praeter Romanum pontificem et episcopos a Vito presbytero ad concilium adductos, alii quoque conventui forte interesse potuerunt, quod nos affirmare certo haud possumus, ob monumentorum inopiam. Verum hoc nostrorum adversariorum effugium jam pridem evertit sanctus Leo Magnus increpans Anatolium, qui arbitrabatur sibi patrocinari numerosiorem synodum Chalcedonensem ad antiquandum Nicaenum canonem de Ecclesiarum juribus et privilegiis. 10. Hanc vero antiquam tantorum apostolicae sedis jurium possessionem, quam litigiosam facere multis variisque modis Eusebiani nisi sunt, tandem Ursacius et Valens ad poenitentiam adducti,", + "candidate_score": 0.606764, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_40", + "bdc_text": "nec esset impossibile plura quoque a senatu impetrare , si videret ipsos his concessis recte uti .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1008", + "psc_text": "consuetudine, qua Romani pontifices, acceptis synodalibus Actis, mittebant ad synodi Patres epistolas encyclicas decretorum seu canonum confirmativas, quae in Ecclesiis publice legebantur, ut vis coactiva decretorum in singulorum notitiam veniret. Hanc confirmationem necessariam judicatam fuisse, certe indicant illa postrema verba, in singulorum notitiam pervenire debebant. Praeterea, quae calumnia movere poterat Leonis animum ad rem insolitam agendam; et Marcianum ad eam exposcendam? Forte cum ageretur de solis fidei decretis Leo, tamquam Eutychianista, aut Nestorianus, in suspicionem traducebatur, ita ut suae fidei publicum testimonium eum dare oporteret? Figmentum apage, nec a fatuis quidem excogitatum? An non plurium annorum cursu improbos gravissimosque labores subiit, ad utramque haeresim exstinguendam? Testabantur id omnes litterae huc illucque, et ad Orientales potissimum missae; Marcianus praeterea atque etiam Pulcheria augusta hoc ipsum testabantur, ut nulli calumniae umquam locus esse posset. 4. Mirari deinde oportet quod Quesnellus affirmet Leonem eam epistolam ad Chalcedonensem synodum non scripsisse ut robur sacrosanctis", + "candidate_score": 0.605888, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_47", + "bdc_text": "Nisi enim senatus sua eam authoritate hic retinuisset , iam de ea actum erat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_510", + "psc_text": "unamquamque synodum sua auctoritate confirmat, et continuata moderatione custodit, pro suo scilicet principatu, quem beatus Petrus apostolus Domini voce praeceptum, Ecclesia nihilominus subsequente, et tenuit semper, et retinet. Narrat ergo hic quemadmodum apostolica sedes Domini praecepto illud principatum obtinuerit, et semper retineat, quae sua auctoritate unamquamque synodum habeat confirmare, et continuata moderatione custodire. Profecto si unamquamque synodum confirmat, cur Launoius de synodis generalibus id verum non esse contendit? Praeterea Gelasius ipse ut probaret divino jure apostolicam sedem usam fuisse in Acacio damnando, numquam ad synodorum canones provocat, sed ad eos pontifices suos praedecessores, qui de similibus causis judicaverunt, nullo habito prorsus respectu ad Sardicensium PP. sanctiones. Quare ibidem hoc aliud tamquam suae supremae auctoritatis argumentum adducit: Sed nec illa praeterimus, quod apostolica sedes frequenter, ut dictum est, more majorum etiam sine ulla synodo praecedente, et absolvendi quos synodus inique damnaverat, et damnandi, nulla existente synodo, quos oportuit, habuerit facultatem. Deinde", + "candidate_score": 0.603362, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_47", + "bdc_text": "Nisi enim senatus sua eam authoritate hic retinuisset , iam de ea actum erat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_525", + "psc_text": "inter angustos limites illa R. P. auctoritas restringatur, quam in tertio et quarto canone amplissimam eidem adjudicarunt? Fallitur omnino Quesnellus. Canones illi nulla ratione inter se pugnant, et summum illud jus, quod in tertio et quarto canone comprobat pontificis Rom. auctoritatem in appellationibus accipiendis, magis magisque confirmatur in quinto, seu septimo canone, ut sit in ejus potestate vel judicare per se, vel causae judicium aliis delegare, vel litigantes partes ad se accire, vel novam synodum indicere, in qua solemnius totum negotium de quo quaestio agitatur ad novum examen revocetur. Itaque ne fabulari videamur, ad canones attendamus. Canon ille tertius in primis Eusebianam compescuit factionem, Nicaenos canones in spretum adducentem. Cum videlicet temerariis ausibus ex Ecclesiis ad eam non pertinentibus ipsa ejiciebat episcopos et clericos orthodoxos, et in horum cathedras et loca alios damnatos et haereticos intrudebat. Ut autem istius Eusebianae factionis temerariam agendi rationem Quesnellus occuleret, aut saltem dissimularet, non", + "candidate_score": 0.598509, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_47", + "bdc_text": "Nisi enim senatus sua eam authoritate hic retinuisset , iam de ea actum erat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_819", + "psc_text": "auspiciis collocatus remaneret, locumque cedere Domnus cogeretur, manifestum id esse aiunt ex Actis Chalcedonensibus. Siquidem in actione quae de Domno Antiocheno inscribitur, disertis verbis legitur confirmatum auctoritate Leonis fuisse Maximum. Quesnellus tandem integram illam actionem, ad ecclesiasticae historiae veritatem indagandam in suam transtulit dissertationem. Ut de ea, sub oculis posita, facilius lector judicium interponeret. Tali ergo tantoque quaestionum et verborum apparatu praemisso, exscriptam actionem illam de Domno Antiocheno, inter Chalcedonensis concilii Acta relatam, Quesnellus fassus est se eam minime commentitiam esse, sed genuinam totis votis peroptasse: « Hoc enim si esset (ait), prae manibus haberemus testimonium summae auctoritatis pontificis Romani tam in synodos, cum in Orientales episcopos; majorum, inquam, et primarum sedium episcopos. Enimvero quantae potestatis est ut penes Romanum episcopum Antiocheni, et consequenter Alexandrini aliorumque episcoporum consecratio fuerit, aut saltem confirmatio, ut ex hoc loco argumentantur cardinalis Bellarminus ejusque apologista Jacobus Gretserus. Qualis praerogativa, ut cum plures episcopi ab", + "candidate_score": 0.59167, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_47", + "bdc_text": "Nisi enim senatus sua eam authoritate hic retinuisset , iam de ea actum erat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_533", + "psc_text": "fieri posse. Quocirca episcopi in magna synodo Nicaeae congregati, non sine Dei consilio permiserunt prioris synodi Acta in alia synodo examinari, ut et illi qui judices erant prae oculis habentes secundum de ea re futurum judicium, cum omni diligentia causam expenderent, et illi qui sententiam acceperant certo cognoscerent se non per simultatem priorum judicum, sed jure ac merito condemnatos esse. Ad sequentia, quaeso, verba animadvertat Quesnellus, ut intelligat hanc regulam jam ex apostolica consuetudine obtinuisse, et dumtaxat fuisse renovatam et explicatam in Nicaeno concilio. Quod si (subjicit S. Julius) istiusmodi consuetudo olim fuit, ejusque memoria est, et scripto prodita in magna synodo, eamque apud vos valere non sinitis, rem profecto indecoram facitis. Age vero canonem illum quintum Sardicensem, quem extra suam naturalem sedem Dionysii Exigui codd. exhibent, subjiciamus; quemque duabus vocibus omissis mutilum et obtruncatum Quesnellus adduxit, repugnantibus omnium interpretum versionibus. Hosius episcopus dixit: Placuit ut siquis episcopus delatus fuerit,", + "candidate_score": 0.590692, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_47", + "bdc_text": "Nisi enim senatus sua eam authoritate hic retinuisset , iam de ea actum erat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_500", + "psc_text": "Igitur Julius quasi rationem reddere volens de iis quae a se ipso gesta fuerant, eos hisce verbis compellat: Oportebat igitur vos, dilectissimi, huc accedere, et nequaquam tergiversari, ut res ad finem deducatur. Id enim ratio requirit . . . . Venissent enim, ut dixi, si de sua causa bene sperassent. Numquam enim Eusebiani R. P. denegarunt jus evocandi Orientalium Ecclesiarum episcopos, neque se exemptos praedicarunt ab illo obsequii debito quo totius Christiani orbis Ecclesiae sanctae apostolicae Romanae sedi obtemperare tenentur. 9. Launoius tamen se ab harum rerum serie perstrictum intelligens, sequens effugium excogitavit, dicendo: Neque Julii papae decreto, neque Romanae synodi sententia Athanasium suae sedi restitutum; sed Sardicensium judicio, quae synodus, Romana synodo longe numerosior, quidquid a Romana synodo gestum fuerat confirmat. Pessimum ratiocinium contra omnes juris et dialecticae regulas constructum. Judicandi enim jus cum decreti jam lati exsecutione confundere satagit, ut inde male inferat Romanorum PP. judicia parum nihilumve", + "candidate_score": 0.590621, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_47", + "bdc_text": "Nisi enim senatus sua eam authoritate hic retinuisset , iam de ea actum erat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_512", + "psc_text": "pari tenore, quoniam sola sedes apostolica non consensit, absolvit . . . . . . . . . et impiam synodum (intellige latrocinalem Ephesinam) non consentiendo submovit, ac pro veritate ut synodus Chalcedonensis fieret sola decrevit. Nullum porro in his adducendis exemplis Gelasium ad Sardicensium canones respectum habuisse, manifestum est. Nam, ut vidimus, haec jura apostolicae sedi adjudicata fuisse asseverat ex Dominico praecepto, et in illorum privilegiorum possessione semper Romana Ecclesia permansit, quamvis haeretici schismaticique invidia et odio acti de legitima hac possessione quaestiones excitare magna animorum contentione nisi fuerint. Deinde, ut hactenus vidimus, etiam septennio antequam Sardicense concilium cogeretur, Romana Ecclesia ejusmodi jura exercuit sanct. mem. Athanasium absolvendo. 11. At demus Launoium haec omnia dissimulare debuisse, ut impune et solo rixandi animo Bellarminum doctum virum exagitaret. An forte id aeque facere poterat Quesnellus, qui in adornandis S. Leonis Operibus non semel hujus epistolam 89, quae est ad episcopos Viennensis", + "candidate_score": 0.59019, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_47", + "bdc_text": "Nisi enim senatus sua eam authoritate hic retinuisset , iam de ea actum erat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_941", + "psc_text": "antiquitatis exempla, nullis posset suffragiis adjuvari. Igitur posteaquam asseveravit nec ratum habere velle nec assensum praebere posse canoni de quo quaestio agebatur, protestatur nequaquam gloriam Constantinopolitanae urbis derivatam ab imperatorum auctoritate atque potentia diminutam remanere posse, etiamsi illius urbis antistes ad altiorem gradum et ordinem non ascenderet. Alia tamen (ait) ratio est rerum saecularium, alia divinarum: nec praeter illam petram quam Dominus in fundamentis mire posuit, stabilis erat illa constructio; sed propria perdit, qui indebita concupiscit. Atque discrimen afferens inter regiam urbem et apostolicam sedem, Ecclesiarum privilegia unde deriventur indicavit, subjiciendo: Privilegia enim Ecclesiarum sanctorum Patrum canonibus instituta, et venerabilis Nicaenae synodi fixa decretis, nulla possunt improbitate convelli, nulla violari novitate. In quo opere (sequentium verborum pondus animadvertere lector noster non negligat), auxiliante Christo, fideliter exsequendo, necesse est me perseverantem exhibere famulatum: quoniam dispensatio mihi credita, et ad meum tendit reatum, si paternarum regulae sanctionum quae in synodo Nicaena ad", + "candidate_score": 0.590118, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_47", + "bdc_text": "Nisi enim senatus sua eam authoritate hic retinuisset , iam de ea actum erat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_751", + "psc_text": "dignam retribues pro tot laboribus gratiam, si talem te qualem probavimus pro universalis Ecclesiae defensione servaveris. Ex tali itaque exordio mihi pollicebar voluisse tandem Quesnellum apostolicae sedi et Romanis ipsis pontificibus ea jura asserere, quae hactenus praecedentium dissertationum occasione aut inficiari, vel elevare, aut denique omnino abolere nisus est. Sed mea opinio me fefellit. Nam statim inquirere simulans quale fuerit illud apostolicae sedis judicium, a multis quaesitum est hactenus, inque varias itum est sententias ait. Quare primo nonnullorum affirmat esse sententiam qui aliquod vel in synodo, vel extra synodum a S. Leone de restitutione Theodoreti decretum conditum fuisse autumant, postquam ad eum causam suam per libellum appellationis detulisset. Verumtamen cum ex hac sententia sibi incommodum afferri intellexit, negativo sequenti argumento eam rejecit, scribendo: « Cum de hujusmodi decreto ne apex quidem ullus appareat sive in Actis Chalcedonensibus, sive in aliis rerum tum temporis gestarum monimentis, tam facile refellitur quam profertur.", + "candidate_score": 0.589978, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_47", + "bdc_text": "Nisi enim senatus sua eam authoritate hic retinuisset , iam de ea actum erat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_485", + "psc_text": "Romanorum pontificum juribus et praerogativis quam judicaverint de Christi Domini divinitate et divini Verbi cum Patre consubstantialitate. Haec autem de Christo Domino negare minime veritos esse, omnibus exploratum est. Igitur si Eusebiani nulla alia ducebantur lege quam solius arbitrii, non mirum quod nullo ecclesiastico praecepto obtemperare voluerint, et, ut suam pervicacem contumaciam specioso aliquo colore tuerentur; canones confingebant, quibus cautum esset unius synodi judicia alterius synodi cognitione et decretis non posse dissolvi. Sed quale effigium commentiebantur? Ipsi in primis plures synodos coegerant ad Nicaena statuta abolenda. Deinde quando a summo pontifice Julio Romam vocati fuerunt ad causam dicendam, judicis incompetentiam (ut aiunt) non allegarunt. Citationem seu vocationem non impugnarunt. Moram dumtaxat adhibuerunt, et ad tergiversationes varias recurrentes, cum diutius pontifex eorum adventum exspectare non posset, et clam arrepta fuga ab eorum legatis, qui synodorum Tyrii ac Mareoticae Acta inconsulte inter pontificias 419 manus reliquerunt, rerum omnium veritate perspicue cognita, in", + "candidate_score": 0.589115, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_47", + "bdc_text": "Nisi enim senatus sua eam authoritate hic retinuisset , iam de ea actum erat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_419", + "psc_text": "in suis habendis consiliis et deliberationibus. Purum enim, et rectum, nullaque exceptione subjectum, S. pontificis judicium esse debebat. Cujus robur ab auctoritate potestateque non tantum pendere oportebat, sed ab iis etiam solemnitatibus requisitis ad reparanda in pristinum statum suae sedis profligata jura, quam reparationem numquam perfecte obtinuisset sine totius universalis Ecclesiae celebritate. Praeterea, quale remedii genus adhibuisset, litigantes ad se vocare, rem discutere, et judicium decernere? 405 Si quaestio Flavianum inter dumtaxat et Eutychetem intercessisset, id forte S. Leo fecisset, quia potestatem plenariam habebat, nec ab aliis et aliis gravissimis rerum circumstantiis et calamitatibus adductus fuisset ad oecumenicam synodum decernendam. Sed dicat, amabo, Quesnellus, quomodo potuisset S. Leo cogere Dioscorum et totam Eutychianam factionem ut coram apostolica sede se sisterent; quomodo nonaginta duos episcopos, qui in Ephesina synodo impiis subscriptionibus captivas manus praebuerunt, ad publicam atque solemnem retractationem reducere potuisset; quomodo denique monachorum Constantinopolitanorum Aegyptiorumque intolerandam audaciam fregisset, ut poenitentes,", + "candidate_score": 0.588643, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_47", + "bdc_text": "Nisi enim senatus sua eam authoritate hic retinuisset , iam de ea actum erat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_37", + "psc_text": "statim in subsequenti decimo mense ejusdem anni, vel saltem in initio Januarii anni 449 immediate subsequentis, ad Leonem cum synodalibus Actis supra Eutychianum negotium scripsisse, minime exspectatis Leonis litteris, quas per honorabilem virum comitem Pansophium se accepisse affirmat. Quod si Quesnellus mihi objiciat Flavianum priori illa epistola quam in sua editione excudi curavit aperte fateri Eutychen accusatum a religiosissimo episcopo Eusebio, occurrentem ad S. concilium propriaque voce quid ipse sentiret Patribus synodi detegentem, ut qui alienus sit a recta fide deposuimus, prout sanctitatem vestram docebunt cuncta super eo confecta Acta, quae et misimus cum hisce nostris litteris; quasi quod voluerit indicare, non prius ad Leonem scripsisse, quam cum Acta confecta cum hisce litteris miserit; occurram statim respondendo ex reliquo illius epistolae contextu colligi jam pridem Flavianum cum Actis super Eutychem gestis hanc eamdem hujus epistolae partem ad Leonem misisse, iterumque eamdem rescribere coactum, cum, auditis Leonis querimoniis, nondum et litteras", + "candidate_score": 0.588032, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_47", + "bdc_text": "Nisi enim senatus sua eam authoritate hic retinuisset , iam de ea actum erat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_504", + "psc_text": "atque auctoritas ex episcoporum numero desumeretur, potius stare debuissent decreta Alexandrinae et Romanae synodorum, quam Tyri et Mareoticae. Istis quidem numerosior fuit cum Alexandrina, tum Romana, in quibus Athanasius fuit absolutus, et suae sedi restitutus. De hac postrema etiam loquens, idem Athanasius in secunda apologia ait: Presbyter enim Vitus plures episcopos quam quinquaginta ad concilium adduxit, ubi et nostra defensio recepta fuit, et digni habiti sumus communione et agape. Sed praeter Romanum pontificem et episcopos a Vito presbytero ad concilium adductos, alii quoque conventui forte interesse potuerunt, quod nos affirmare certo haud possumus, ob monumentorum inopiam. Verum hoc nostrorum adversariorum effugium jam pridem evertit sanctus Leo Magnus increpans Anatolium, qui arbitrabatur sibi patrocinari numerosiorem synodum Chalcedonensem ad antiquandum Nicaenum canonem de Ecclesiarum juribus et privilegiis. 10. Hanc vero antiquam tantorum apostolicae sedis jurium possessionem, quam litigiosam facere multis variisque modis Eusebiani nisi sunt, tandem Ursacius et Valens ad poenitentiam adducti,", + "candidate_score": 0.587905, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.700754, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_53_55", + "bdc_text": "Non posse se bona conscientia coenam exhibere his de quorum fide ipsis non constet . Sceleratos non a ma [gistratu] modo puniri , sed et ab ecclesia quoque et illi[us ministris ] coerceri debere , non proiiciendum sanctum canibus [ et alia ] quę sunt eiusmodi . Non audires quemquam horum de [ecclesia ] sua bene loquentem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_211", + "psc_text": "tuam nobis nuntiatum esset tumultuari homines, et dicere se ferre non posse ut illa solemnitas prohiberetur, quam Laetitiam nominantes, vinolentiae nomen frustra conantur abscondere, sicut etiam te praesente jamjam nuntiabatur; opportune nobis accidit occulta ordinatione omnipotentis Dei, ut quarta feria illud in Evangelio capitulum consequenter tractaretur: Nolite dare sanctum canibus, neque projeceritis margaritas vestras ante porcos (Matth. VII, 6). Tractatum est ergo de canibus et de porcis, ita ut et pervicaci latratu adversus Dei praecepta rixantes, et voluptatum carnalium sordibus dediti erubescere cogerentur; conclusumque ita, ut viderent quam esset nefarium intra ecclesiae parietes id agere nomine religionis, quod in suis domibus si agere perseverarent, a sancto et margaritis ecclesiasticis eos arceri oporteret. 3. Sed haec quamvis grate accepta fuerint, tamen quia pauci convenerant, non erat satisfactum tanto negotio. Iste autem sermo cum ab eis qui aderant, pro cujusque facultate ac studio, foris ventilaretur, multos habuit contradictores. Postea vero quam dies", + "candidate_score": 0.700754, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_26_28", + "bdc_text": "Omnes illi iuramento obstringuntur ad invigilandum offendiculis ecclesiae et ad cohercendum illa . Habent etiam ista consistoria potestatem vocandi omnes eos qui in religione minus videntur instituti , et qui vel non noverint precari aut praecepta domini ac symbolum recitare . Licet eos ibi examinare , erudire , hortari , spatia illis temporum ad discendum praescribere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.698547, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_43_45", + "bdc_text": "Sollicitat nos quoque schisma illud sacramentarium , quod aliquando hanc misere vexavit et exercuit ecclesiam . Quid enim eo tempore fuisset factum , si excommunicandi mera potestas in manibus fuisset ministrorum ? Omnes sane recte sentientes fuissent excommunicati et stabilitus fuisset Lutheranus error .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_949", + "psc_text": "Tota igitur quaestio est, utrum nihil mali sit schisma, aut utrum schisma non feceritis, ut pro bono opere potestatibus resistatis, non pro malo, unde vobis acquiratis judicium. Propterea providentissime Dominus non ait: Beati qui persecutionem patiuntur tantum; sed addidit, propter justitiam (Matth. V, 10). Si ergo justitia est quam operati estis in illa dissensione, in qua etiam permanetis, secundum ea quae supra dixi, nosse abs te cupio. Si autem iniquitas est orbem christianum damnare inauditum, vel quia non audivit quae vos audistis, vel quia non ei probatum est quod temere credidistis, aut sine certo documento accusastis, et ideo rebaptizare velle tot Ecclesias ipsius Domini, cum hic adhuc esset in carne, et Apostolorum ejus praedicatione ac labore fundatas: quia vobis licet, aut nescire Afros collegas vestros malos simul viventes, simul Sacramenta tractantes; aut etiam scire, sed tolerare, ne pars Donati dividatur; illis autem in orbe remotissimo constitutis, non licet nescire quod", + "candidate_score": 0.69091, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_43_45", + "bdc_text": "Sollicitat nos quoque schisma illud sacramentarium , quod aliquando hanc misere vexavit et exercuit ecclesiam . Quid enim eo tempore fuisset factum , si excommunicandi mera potestas in manibus fuisset ministrorum ? Omnes sane recte sentientes fuissent excommunicati et stabilitus fuisset Lutheranus error .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3086", + "psc_text": "partem Donati judicaverunt, damnatoque uno quodam Donato qui auctor schismatis fuisse manifestatus est, caeteros correctos, etiamsi extra Ecclesiam ordinati essent, in suis honoribus suscipiendos esse censuerunt: non quod etiam foris ab unitate corporis Christi possent habere Spiritum sanctum; sed maxime propter eos, quos foris positi possent decipere, et a susceptione illius muneris impedire; deinde ut etiam ipsorum infirmitas lenius excepta intus sanabilis fieret, jam nulla pertinacia claudente oculos cordis adversus evidentiam veritatis. Quid autem aliud etiam ipsi cogitaverunt, quando Maximianistas, quos in sacrilego, sicut eorum concilium indicat, schismate damnaverant, et in quorum jam locum alios ordinaverant, posteaquam viderunt ab eis populos non recedere, ne omnes perderent, in suis honoribus receperunt; et Baptismo quem foris ab eis damnati dederant, nullam contradictionem quaestionemque moverunt? Quare ergo mirantur, aut queruntur, aut calumniantur quod eos sic suscipimus pro vera pace Christi, et non recordantur quid ipsi fecerint pro vana, quae contra Christum est, pace", + "candidate_score": 0.682648, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_54_56", + "bdc_text": "Sceleratos non a ma [gistratu] modo puniri , sed et ab ecclesia quoque et illi[us ministris ] coerceri debere , non proiiciendum sanctum canibus [ et alia ] quę sunt eiusmodi . Non audires quemquam horum de [ecclesia ] sua bene loquentem . Omnes sunt illis canes .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_211", + "psc_text": "tuam nobis nuntiatum esset tumultuari homines, et dicere se ferre non posse ut illa solemnitas prohiberetur, quam Laetitiam nominantes, vinolentiae nomen frustra conantur abscondere, sicut etiam te praesente jamjam nuntiabatur; opportune nobis accidit occulta ordinatione omnipotentis Dei, ut quarta feria illud in Evangelio capitulum consequenter tractaretur: Nolite dare sanctum canibus, neque projeceritis margaritas vestras ante porcos (Matth. VII, 6). Tractatum est ergo de canibus et de porcis, ita ut et pervicaci latratu adversus Dei praecepta rixantes, et voluptatum carnalium sordibus dediti erubescere cogerentur; conclusumque ita, ut viderent quam esset nefarium intra ecclesiae parietes id agere nomine religionis, quod in suis domibus si agere perseverarent, a sancto et margaritis ecclesiasticis eos arceri oporteret. 3. Sed haec quamvis grate accepta fuerint, tamen quia pauci convenerant, non erat satisfactum tanto negotio. Iste autem sermo cum ab eis qui aderant, pro cujusque facultate ac studio, foris ventilaretur, multos habuit contradictores. Postea vero quam dies", + "candidate_score": 0.682484, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_52_54", + "bdc_text": "Conscientiam praetexunt , et verbum domini , institutionem Christi , exemplum apostolicum . Non posse se bona conscientia coenam exhibere his de quorum fide ipsis non constet . Sceleratos non a ma [gistratu] modo puniri , sed et ab ecclesia quoque et illi[us ministris ] coerceri debere , non proiiciendum sanctum canibus [ et alia ] quę sunt eiusmodi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_211", + "psc_text": "tuam nobis nuntiatum esset tumultuari homines, et dicere se ferre non posse ut illa solemnitas prohiberetur, quam Laetitiam nominantes, vinolentiae nomen frustra conantur abscondere, sicut etiam te praesente jamjam nuntiabatur; opportune nobis accidit occulta ordinatione omnipotentis Dei, ut quarta feria illud in Evangelio capitulum consequenter tractaretur: Nolite dare sanctum canibus, neque projeceritis margaritas vestras ante porcos (Matth. VII, 6). Tractatum est ergo de canibus et de porcis, ita ut et pervicaci latratu adversus Dei praecepta rixantes, et voluptatum carnalium sordibus dediti erubescere cogerentur; conclusumque ita, ut viderent quam esset nefarium intra ecclesiae parietes id agere nomine religionis, quod in suis domibus si agere perseverarent, a sancto et margaritis ecclesiasticis eos arceri oporteret. 3. Sed haec quamvis grate accepta fuerint, tamen quia pauci convenerant, non erat satisfactum tanto negotio. Iste autem sermo cum ab eis qui aderant, pro cujusque facultate ac studio, foris ventilaretur, multos habuit contradictores. Postea vero quam dies", + "candidate_score": 0.675902, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_72_74", + "bdc_text": "Fratri meo nunc scribere non vacat . Velim itaque te has ei communicare , ut ipse quoque catastrophen huius rei , de qua prius ad ipsum quoque scripsi , cognoscat . Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero Tigurinae ecclesiae pastori fidelissimo domino et compatri suo perpetuo colendo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4152", + "psc_text": "Domino conjunctos; atque ut hanc tanquam meam epistolam deputes, peto: etsi enim aliam propriam mittere potuissem, tamen malui huic suscribere, ut unanimitatem nostram una etiam pagina testaretur. EPISTOLA CCXLIX. Augustinus Restituto, quatenus mali tolerandi in Ecclesia. Domino desiderantissimo, et honorifica sinceritate charissimo fratri, et condiacono RESTITUTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Aestus indicantes piam flammam cordis tui, indicavit mihi fidelissimus, ut scis, particeps eorum, frater Deogratias. Lege itaque Tychonium quem bene nosti, non quidem omnia probaturus; nam quae in illo cavenda sint, bene nosti. Hanc tamen quaestionem, quomodo in Ecclesia Dei si qua forte perversa vel etiam scelerata corrigere aut exstinguere non valemus, salvo unitatis vinculo toleranda sint, strenue videtur mihi tractavisse atque solvisse. Quanquam in ejus litteris tantummodo intentione correcta, ad ipsos divinarum Scripturarum fontes recurrere nos oportet, ut ibi videamus quam pauca de hac re testimonia sententiarum, vel exempla gestorum posuit, et quam nemo possit omnia ponere, nisi qui", + "candidate_score": 0.673647, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_27_29", + "bdc_text": "Habent etiam ista consistoria potestatem vocandi omnes eos qui in religione minus videntur instituti , et qui vel non noverint precari aut praecepta domini ac symbolum recitare . Licet eos ibi examinare , erudire , hortari , spatia illis temporum ad discendum praescribere . Nec quisquam ab illa potestate consistoriorum exemptus est .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.67119, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_34", + "bdc_text": "sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3714", + "psc_text": "(Prov. XXVII, 20, sec. LXX). Quando ergo simul estis in ecclesia, et ubicumque ubi et viri sunt, invicem vestram pudicitiam custodite. Deus enim qui habitat in vobis, etiam isto modo custodiet vos ex vobis. 11. Et si hanc de qua loquor, oculi petulantiam in aliqua vestrum adverteritis, statim admonete, ne coepta progrediantur, sed ex proximo corrigantur. Si autem et post admonitionem iterum, vel alio quocumque die idipsum eam facere videritis, jam velut vulneratam sanandam prodat quaecumque invenire potuit hoc, prius tamen et alteri vel tertiae demonstratam, ut duarum vel trium possit ore convinci (Matth. XVIII, 16), et competenti severitate coerceri. Nec vos judicetis esse malevolas, quando hoc indicatis. Magis quippe innocentes non estis, si sorores vestras, quas indicando corrigere potestis, tacendo perire permittitis. Si enim soror tua vulnus haberet in corpore, quod vellet occultari, dum timeret secari, nonne crudeliter abs te sileretur, et misericorditer indicaretur? Quanto ergo potius eam debes", + "candidate_score": 0.670989, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_6_8", + "bdc_text": "die examinati sunt intellexissent , quę cum ipsis acta essent omnia , de novo quasi conspirarunt iterum ad non consentiendum , sed ad exsilium potius eligendum , et fecerunt quoque ut aliqui ex illis qui priore die consenserant , conscientiis angerentur ita ut aegre continuerimus eos quin ad senatum redirent et adhuc cum reliquis exilium poscerent . Factum itaque ut novem vel decem ex praecipuis exulare mallent quam concessionibus principum ( ut vocant senatum nostrum ) consentire . Quod professores attinet , qui superfuerunt omnes , Ribittus nempe , Tagaultius , Beraldus et Randonus ( nam Merlinus iam prius dimissus est post Bezam ) dimissionem amicam petiere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1382", + "psc_text": "de pacis gremio sententiae fulmen excussit. Hinc alii duodecim, qui ejus ordinationi, quando contra Primianum levatus est, interfuerant, non dilata damnatione conjuncti sunt: caeteris autem, ne nimia praecisio fieret, praestituto die, redeundi est concessa dilatio, salvis suis honoribus, si intra terminum temporis remeassent. Nec timuerunt trecenti et decem ad suum collegium revocare tanto Maximiani sacrilegio accusatos, intuentes forte quod scriptum est: Charitas cooperit multitudinem peccatorum (I Pet. IV, 8). Quibus autem est permissum tempus dilationis, foris a vestra communione baptizaverunt, quoscumque baptizare potuerunt. Neque enim nisi foris fuissent, dilatione concessa invitari poterant ut redirent. Deinde et antequam dilatio finiretur, et posteaquam finita est, illi duodecim cum Maximiano damnati, apud tres aut amplius proconsules accusati sunt, ut e sedibus suis judiciario vigore pellerentur: inter quos erat Felicianus Mustitanus, de quo non ago, et Praetextatus Assuritanus nuper defunctus, in cujus damnati loco alter jam fuerat ordinatus. Quos duos non unus Primianus, sed", + "candidate_score": 0.670556, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_72_74", + "bdc_text": "Fratri meo nunc scribere non vacat . Velim itaque te has ei communicare , ut ipse quoque catastrophen huius rei , de qua prius ad ipsum quoque scripsi , cognoscat . Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero Tigurinae ecclesiae pastori fidelissimo domino et compatri suo perpetuo colendo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.670488, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_9_11", + "bdc_text": "Ea ipsis concessa est , sic tamen ut , quod ipsi quoque polliciti sunt , ad diem usque pentecostes mansuri sint . Dicunt illi , se non posse communem causam fratrum deserere et bona conscientia in ecclesia esse , disciplina illa ecclesiastica carente . His transactis senatus voluit ut nos in locum proscriptorum alios eligeremus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2097", + "psc_text": "29): nam etiam hoc ipse Apostolus scripsit. Cum autem dicit, judicium sibi manducat, satis ostendit, quia non alteri judicium manducat, sed sibi. Hoc nos egimus, et ostendimus, et obtinuimus, quia communio malorum non maculat aliquem participatione Sacramentorum, sed consensione factorum. Nam si in factis malis non eis quisque consentiat; portat malus causum suam et personam suam, nec praejudicat alteri quem in consensione mali operis socium non habet criminis. 6. Hoc etiam ipsi voce apertissima coacti sunt confiteri; non tunc quando ista dicebamus, sed postea cum aliud ageretur. Nam cum ventum fuisset ad causam etiam Caeciliani, quam nos ab Ecclesiae causa distinguebamus, ut si forte malus esset inventus, ipsum anathematizaremus, non tamen propter ipsum Ecclesiam Christi relinqueremus, cui per malam suam causam praejudicare non posset: cum ergo etiam ad ipsam Caeciliani causam ventum fuisset, et legi sent illi concilium Carthaginense, ubi recitabant septuaginta plus minus episcoporum sententias contra Caecilianum absentem prolatas;", + "candidate_score": 0.669072, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_4_6", + "bdc_text": "februarii superfuerunt aliqui adhuc examinandi , sed omnium obstinatissimi . Nam cum ab illis qui 24 . die examinati sunt intellexissent , quę cum ipsis acta essent omnia , de novo quasi conspirarunt iterum ad non consentiendum , sed ad exsilium potius eligendum , et fecerunt quoque ut aliqui ex illis qui priore die consenserant , conscientiis angerentur ita ut aegre continuerimus eos quin ad senatum redirent et adhuc cum reliquis exilium poscerent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2093", + "psc_text": "diligentiam vobis ministrata est. Nulla excusatio jam remansit; nimium dura, nimium diabolica sunt hominum corda quae adhuc tantae manifestationi veritatis obsistunt. 3. Ecce episcopi partis vestrae, quos omnes elegerunt, ut pro omnibus loquerentur, conati sunt, quantum potuerunt, ut omnino ipsa causa non ageretur, propter quam tantus numerus episcoporum utriusque partis de universa Africa, et de tam longinquis locis Carthaginem venerat. Et cum omnis anima suspensa exspectaret in tanta collectione quid ageretur, illi vehementer instabant ut nihil ageretur. Quare hoc, nisi quia causam suam malam sciebant, et facillime se posse vinci, si ageretur, dubitare non poterant? Ipse ergo animus eorum, quo timebant ne causa ageretur, jam victos eos esse monstrabat. Si enim extorquerent quod volebant, ut jam collatio ipsa non fieret, nec disputationibus nostris veritas appareret: redeuntes a Carthagine, quid vobis erant responsari? quid demonstraturi? Credo, prolaturi erant Gesta, et dicturi vobis: Nos instabamus ut causa non ageretur, illi instabant ut", + "candidate_score": 0.668478, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_6_8", + "bdc_text": "die examinati sunt intellexissent , quę cum ipsis acta essent omnia , de novo quasi conspirarunt iterum ad non consentiendum , sed ad exsilium potius eligendum , et fecerunt quoque ut aliqui ex illis qui priore die consenserant , conscientiis angerentur ita ut aegre continuerimus eos quin ad senatum redirent et adhuc cum reliquis exilium poscerent . Factum itaque ut novem vel decem ex praecipuis exulare mallent quam concessionibus principum ( ut vocant senatum nostrum ) consentire . Quod professores attinet , qui superfuerunt omnes , Ribittus nempe , Tagaultius , Beraldus et Randonus ( nam Merlinus iam prius dimissus est post Bezam ) dimissionem amicam petiere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1381", + "psc_text": "si hoc factum displicet tibi, illud saltem attende, illud pro bono tuo ingenio prudenter adverte, quia unum Primianum non judicas de factis ipsius Primiani, et orbem christianum judicas de factis Caeciliani. Times ne te polluat, si noveris quod vindicare non audeas: absolve ergo gentes, quae nec nosse poterant quod accusas. 5. Nec tamen illud unius Primiani factum est: scis, in quantum opinor, et tu, centum ferme episcopi vestri factione damnabili cum Maximiano conspirantes, ausi sunt damnare Primianum; et trecentorum decem Vagaiensi concilio, sicut decreti ejus verba personant: Maximianum fidei aemulum, veritatis adulterum, Ecclesiae matris inimicum, Dathan, Core, et Abiron ministrum, de pacis gremio sententiae fulmen excussit. Hinc alii duodecim, qui ejus ordinationi, quando contra Primianum levatus est, interfuerant, non dilata damnatione conjuncti sunt: caeteris autem, ne nimia praecisio fieret, praestituto die, redeundi est concessa dilatio, salvis suis honoribus, si intra terminum temporis remeassent. Nec timuerunt trecenti et decem ad suum", + "candidate_score": 0.667788, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_21_23", + "bdc_text": "Utinam d. P . Martyr idem facere vellet . Nam cum illius ipsi scripta et authoritatem nobis semper obiiciant , nos vicissim illius exemplum illis obiicimus , quod in ecclesia Tigurina hac disciplina non minus quam nostra ecclesia carente pacatus et tranquillus maneat , nec turbas aliquas non necessarias moveat , nec tanta offendicula talemque desolationem , qualem illi prae se habent , instituat . Ut autem concessiones quoque principum intelligas , et quam non nullam habeamus disciplinam , imo maiorem et severiorem quam ego in ullis Tigurinis ecclesiis viderim , scribam quid habeamus et quid ipsis quoque concessum sit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", + "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", + "candidate_score": 0.663518, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_72_74", + "bdc_text": "Fratri meo nunc scribere non vacat . Velim itaque te has ei communicare , ut ipse quoque catastrophen huius rei , de qua prius ad ipsum quoque scripsi , cognoscat . Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero Tigurinae ecclesiae pastori fidelissimo domino et compatri suo perpetuo colendo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_744", + "psc_text": "inimicitias pervenisse; laetum erit, et multo majus ex inimicitiis talibus ad pristinam concordiam revertisse. EPISTOLA LXXIV. Augustinus Praesidium rogat ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Sicut praesens rogavi Sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit Charitas tua quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum, et mearum ad ipsum, et ad me ipsius, quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, vel quomodo non debui, aliquid scripsi; non ad illum de me, sed ad me ipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem, quo correctus petam ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. EPISTOLA LXXV.", + "candidate_score": 0.662678, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_20_22", + "bdc_text": "Rogo ergo ego quoque ut ad illum scribas et literas per hunc ad me mittas . Utinam d. P . Martyr idem facere vellet . Nam cum illius ipsi scripta et authoritatem nobis semper obiiciant , nos vicissim illius exemplum illis obiicimus , quod in ecclesia Tigurina hac disciplina non minus quam nostra ecclesia carente pacatus et tranquillus maneat , nec turbas aliquas non necessarias moveat , nec tanta offendicula talemque desolationem , qualem illi prae se habent , instituat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", + "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", + "candidate_score": 0.661954, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_72_74", + "bdc_text": "Fratri meo nunc scribere non vacat . Velim itaque te has ei communicare , ut ipse quoque catastrophen huius rei , de qua prius ad ipsum quoque scripsi , cognoscat . Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero Tigurinae ecclesiae pastori fidelissimo domino et compatri suo perpetuo colendo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1648", + "psc_text": "humanus casus acciderit, gaudeat qui de loco ruinoso emigravit: si autem nihil tale fuerit subsecutum, non contristetur qui quandoque moriturus, immortali Domino, ad quem venturus est, bona propria commendavit. Itaque, fratres mei dilectissimi, ex eo quod quisque habet, secundum suas vires quas ipse novit, facite quod soletis, alacriore animo quam soletis, et inter omnes seculi hujus molestias apostolicam exhortationem corde retinete, ubi ait: Dominus in proximo est; nihil solliciti fueritis (Philipp. IV, 5, 6). Talia mihi de vobis nuntientur, quibus noverim, non propter meam praesentiam, sed propter Dei praeceptum, qui nunquam est absens, vos solere facere quod multis annis me praesente, et aliquando etiam me absente fecistis. Dominus vos in pace conservet; et, dilectissimi fratres, orate pro nobis. EPISTOLA CXXIII. Hieronymus Augustino quaedam per aenigma renuntians. Multi utroque claudicant pede, et ne fractis quidem cervicibus inclinantur, habentes affectum erroris pristini, cum praedicandi eamdem non habeant libertatem. Sancti fratres qui cum", + "candidate_score": 0.661779, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_72_74", + "bdc_text": "Fratri meo nunc scribere non vacat . Velim itaque te has ei communicare , ut ipse quoque catastrophen huius rei , de qua prius ad ipsum quoque scripsi , cognoscat . Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero Tigurinae ecclesiae pastori fidelissimo domino et compatri suo perpetuo colendo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4151", + "psc_text": "XXIV, 13): conjungere Domino, ut crescat in novissimis vita tua. Scio enim non deesse recreationem cordis de fratribus bonis. Huc adjunge promissiones Dei fideles, magnas, certas, sempiternas, ipsiusque tolerantiae imperturbabilem ineffabilemque mercedem: et vide quam verum Domino cantes, Secundum multitudinem dolorum meorum in corde meo, consolationes tuae jucundaverunt animam meam (Psal. XCIII, 19). Mitte fratri Firmo litteras nostras. Sanctitatem tuam et familiam Dei, quae tuo ministerio gubernatur, fratres et sorores quae apud nos sunt nobiscum, in Domino resalutant. ( Et alia manu: ) Incolumes pro nobis oretis, dilectissimi et sancti fratres. Ego Alypius impensissime saluto Sinceritatem tuam, omnesque tibi in Domino conjunctos; atque ut hanc tanquam meam epistolam deputes, peto: etsi enim aliam propriam mittere potuissem, tamen malui huic suscribere, ut unanimitatem nostram una etiam pagina testaretur. EPISTOLA CCXLIX. Augustinus Restituto, quatenus mali tolerandi in Ecclesia. Domino desiderantissimo, et honorifica sinceritate charissimo fratri, et condiacono RESTITUTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem.", + "candidate_score": 0.660942, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_56_58", + "bdc_text": "Omnes sunt illis canes . Ecclesias si haberent Corinthiacas , non incestuosum modo , sed omnes alios quoque excommunicasse [ n]t , et eam sic repurgassent , ut ego considerans vitia eius ecclesiae videre non possim an aliquem in ecclesia vel unum saltem retinuissent . Sed sum nimius .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1099", + "psc_text": "confirmatum est in vobis, ita ut nihil desit vobis in ulla gratia (I Cor. I, 4-7), putaremus omnes Corinthios carnales et animales, non percipientes quae sunt spiritus Dei (Id. II, 14), contentiosos, aemulos, secundum hominem ambulantes. Itaque et totus mundus in maligno positus est (I Joan. V, 19), propter zizania quae sunt per totum mundum; et Christus propitiator est peccatorum nostrorum, non tantum nostrorum, sed et totius mundi (Id. II, 2), propter triticum quod est per totum mundum. 33. Refrigescit autem charitas multorum propter scandalorum abunduntiam, quanto magis magisque glorificato Christi nomine congregantur in communionem Sacramentorum ejus etiam maligni, et perseveranter omnino perversi, sed tamen tanquam palea de arca dominica nonnisi ultima ventilatione separandi (Matth. III, 12). Non exstinguunt isti frumenta dominica, in eorum quidem comparatione pauca, sed multa per seipsa; non exstinguunt electos Dei congregandos in fine saeculi, sicut Evangelium loquitur, a quatuor ventis, a summis coelorum usque ad", + "candidate_score": 0.66026, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_44_46", + "bdc_text": "Quid enim eo tempore fuisset factum , si excommunicandi mera potestas in manibus fuisset ministrorum ? Omnes sane recte sentientes fuissent excommunicati et stabilitus fuisset Lutheranus error . Et si tale quid deinceps quoque ( quod dominus avertat ) evenerit , vides quantum periclitatura sit veritas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_375", + "psc_text": "Dominum Jesum salus ipsa, quae illis Sacramentis significabatur, advenerat. Ideoque Gentibus, quod insuetos a fide revocarent onere gravi et non necessario, nullo modo imponenda esse censebat (Act. XV, 28). 5. Quapropter non ideo Petrum emendavit, quod paternas traditiones observaret: quod si facere vellet, nec mendaciter nec incongrue faceret; quamvis enim jam superflua, tamen solita non nocerent: sed quoniam Gentes cogebat Judaizare (Gal. II, 14), quod nullo modo posset, nisi ea sic ageret, tanquam adhuc etiam post Domini adventum necessaria saluti forent; quod vehementer per apostolatum Pauli veritas dissuasit. Nec apostolus Petrus hoc ignorabat; sed id faciebat, timens eos qui ex circumcisione erant. Ita et ipse vere correctus est, et Paulus vera narravit, ne sancta Scriptura, quae ad fidem posteris edita est, admissa auctoritate mendacii, tota dubia nutet et fluctuet. Non enim potest aut oportet litteris explicari, quanta et quam inexplicabilia mala consequantur, si hoc concesserimus. Posset autem opportune minusque periculose", + "candidate_score": 0.660078, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_57", + "bdc_text": "Ecclesias si haberent Corinthiacas , non incestuosum modo , sed omnes alios quoque excommunicasse [ n]t , et eam sic repurgassent , ut ego considerans vitia eius ecclesiae videre non possim an aliquem in ecclesia vel unum saltem retinuissent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1105", + "psc_text": "tritico separare: quod unumquemque peccatis alienis maculari non posse monstravit, quam sibi omnes impiae seditionis auctores solam causam separationis assumunt: quod in eo ipso, in quo aliter sapuit, collegas diversa sentientes, nec judicandos, nec a jure communionis amovendos esse decrevit: quod in ea ipsa epistola ad Jubaianum, quae in concilio, cujus auctoritatem ad rebaptizandum sequi vos dicitis, primitus recitata est, cum fateatur in praeteritum sic esse admissos in Ecclesiam qui fuerant alibi baptizati, ut denuo non baptizarentur, unde illos sine Baptismo fuisse arbitratur; tantum tamen ponit utilitatis et salubritatis in pace Ecclesiae, ut propter illam non eos credat ab Ecclesiae muneribus separari? 37. Qua in re, sicut ingenium tuum novi, facillime perspicis totam causam vestram penitus eversam et exstinctam. Si enim Sacramenta cum peccatoribus communicando, sicut putatis, periit Ecclesia quae fuerat in orbe terrarum (nam vos ideo separastis), jam prius tota perierat, cum, sicut dicit Cyprianus, in eam sine Baptismo", + "candidate_score": 0.658404, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_57_59", + "bdc_text": "Ecclesias si haberent Corinthiacas , non incestuosum modo , sed omnes alios quoque excommunicasse [ n]t , et eam sic repurgassent , ut ego considerans vitia eius ecclesiae videre non possim an aliquem in ecclesia vel unum saltem retinuissent . Sed sum nimius . Vexat me hęc causa plurimum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1105", + "psc_text": "tritico separare: quod unumquemque peccatis alienis maculari non posse monstravit, quam sibi omnes impiae seditionis auctores solam causam separationis assumunt: quod in eo ipso, in quo aliter sapuit, collegas diversa sentientes, nec judicandos, nec a jure communionis amovendos esse decrevit: quod in ea ipsa epistola ad Jubaianum, quae in concilio, cujus auctoritatem ad rebaptizandum sequi vos dicitis, primitus recitata est, cum fateatur in praeteritum sic esse admissos in Ecclesiam qui fuerant alibi baptizati, ut denuo non baptizarentur, unde illos sine Baptismo fuisse arbitratur; tantum tamen ponit utilitatis et salubritatis in pace Ecclesiae, ut propter illam non eos credat ab Ecclesiae muneribus separari? 37. Qua in re, sicut ingenium tuum novi, facillime perspicis totam causam vestram penitus eversam et exstinctam. Si enim Sacramenta cum peccatoribus communicando, sicut putatis, periit Ecclesia quae fuerat in orbe terrarum (nam vos ideo separastis), jam prius tota perierat, cum, sicut dicit Cyprianus, in eam sine Baptismo", + "candidate_score": 0.657431, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_27", + "bdc_text": "Habent etiam ista consistoria potestatem vocandi omnes eos qui in religione minus videntur instituti , et qui vel non noverint precari aut praecepta domini ac symbolum recitare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2801", + "psc_text": "faciliores, quanto sibi videbantur spiritu excellere, cum superbiendo cuncta turbarent. Si quis ergo videtur propheta esse, aut spiritualis, cognoscat, inquit, quae scribo vobis, quia Domini est mandatum. Si quis videtur esse, et utique non est: nam qui est, sine dubitatione cognoscit, nec admonitione et cohortatione opus habet, quia omnia judicat, et a nemine judicatur (Id. II, 15). Illi ergo seditiones et perturbationes in Ecclesia faciebant, qui videbantur esse in Ecclesia, quod non erant. Hos docet cognoscere Domini esse mandatum, quia non est seditionis Deus, sed pacis. Si quis autem ignorat, ignorabitur, id est, improbabitur. Non enim Deus, si ad scientiam referas, ignorat eos quibus dicturus est, Non novi vos (Luc. XIII, 27); sed eorum improbatio hoc verbo insinuata est. 3. Cum autem Dominus dicat, Beati mundo corde, quoniam ipsi Deum videbunt (Matth. V, 8), eaque visio nobis in fine summum praemium promittatur; non est metuendum, si nunc ad liquidum, quae", + "candidate_score": 0.656844, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_45_47", + "bdc_text": "Omnes sane recte sentientes fuissent excommunicati et stabilitus fuisset Lutheranus error . Et si tale quid deinceps quoque ( quod dominus avertat ) evenerit , vides quantum periclitatura sit veritas . Nisi enim senatus sua eam authoritate hic retinuisset , iam de ea actum erat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_375", + "psc_text": "Dominum Jesum salus ipsa, quae illis Sacramentis significabatur, advenerat. Ideoque Gentibus, quod insuetos a fide revocarent onere gravi et non necessario, nullo modo imponenda esse censebat (Act. XV, 28). 5. Quapropter non ideo Petrum emendavit, quod paternas traditiones observaret: quod si facere vellet, nec mendaciter nec incongrue faceret; quamvis enim jam superflua, tamen solita non nocerent: sed quoniam Gentes cogebat Judaizare (Gal. II, 14), quod nullo modo posset, nisi ea sic ageret, tanquam adhuc etiam post Domini adventum necessaria saluti forent; quod vehementer per apostolatum Pauli veritas dissuasit. Nec apostolus Petrus hoc ignorabat; sed id faciebat, timens eos qui ex circumcisione erant. Ita et ipse vere correctus est, et Paulus vera narravit, ne sancta Scriptura, quae ad fidem posteris edita est, admissa auctoritate mendacii, tota dubia nutet et fluctuet. Non enim potest aut oportet litteris explicari, quanta et quam inexplicabilia mala consequantur, si hoc concesserimus. Posset autem opportune minusque periculose", + "candidate_score": 0.655888, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_72_74", + "bdc_text": "Fratri meo nunc scribere non vacat . Velim itaque te has ei communicare , ut ipse quoque catastrophen huius rei , de qua prius ad ipsum quoque scripsi , cognoscat . Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero Tigurinae ecclesiae pastori fidelissimo domino et compatri suo perpetuo colendo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2849", + "psc_text": "Firmum, anno praeterito, ob rem earum Ravennam, et inde Africam Siciliamque direximus, quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum presbyterum Firmum direxi; quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te, et mei memorem, Christus Dominus custodiat, domine vere sancte, et beatissime papa. Et subter: Grandem latini sermonis in ista provincia notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque dictincta est: pleraque enim prioris laboris, fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CLXXIII. Augustinus Donato, villae Mutugennae in dioecesi Hipponensi presbytero donatistae, qui jussus comprehendi et adduci ad ecclesiam, conatus est sibi vim inferre, suadet ut re sobrie perpensa resipiscat, docens pravam voluntatem recte cogi ad meliora. Donato presbytero partis Donati, AUGUSTINUS episcopus Ecclesiae catholicae. 1. Si posses videre dolorem cordis mei, et sollicitudinem pro salute tua, fortassis", + "candidate_score": 0.654787, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_72_74", + "bdc_text": "Fratri meo nunc scribere non vacat . Velim itaque te has ei communicare , ut ipse quoque catastrophen huius rei , de qua prius ad ipsum quoque scripsi , cognoscat . Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero Tigurinae ecclesiae pastori fidelissimo domino et compatri suo perpetuo colendo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_688", + "psc_text": "Si autem intelligunt, ambos, ut dixi, audiant, et quod voluerint faciant. Si quae etiam plebes a vobis ad nos transierunt, quas putas a dominis coactas, hoc et ibi fiat; ambos nos audiant, et eligant quod placuerit. Si autem non vis hoc fieri, cui non appareat non vos de veritate praesumere? Sed cavenda est ira Dei, et hic et in futuro saeculo. Adjuro te per Christum, ut ad ista respondeas. EPISTOLA LXVII. Augustinus Hieronymo: negans se scripsisse librum in eum; in hoc falsus, quod aliquis prolixam epistolam librum appellasset. Domino charissimo et desideratissimo, et honorando in Christo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum", + "candidate_score": 0.654522, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_72_74", + "bdc_text": "Fratri meo nunc scribere non vacat . Velim itaque te has ei communicare , ut ipse quoque catastrophen huius rei , de qua prius ad ipsum quoque scripsi , cognoscat . Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero Tigurinae ecclesiae pastori fidelissimo domino et compatri suo perpetuo colendo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_666", + "psc_text": "Hipponensis, adeoque sibi remittendum. Domino beatissimo, et venerabili, et sincerissima charitate amplectendo fratri et consacerdoti SEVERO, et qui tecum sunt fratribus, AUGUSTINUS, et fratres qui mecum sunt, in Domino salutem. 1. Si dicam quae me ipsa causa cogit dicere, ubi erit sollicitudo charitatis? Si autem non dicam, ubi erit libertas amicitiae? Verumtamen fluctuans interim, elegi me purgare potius quam te arguere. Scripsisti te mirari, nos cum dolore nostro tolerare voluisse, quod correctione emendari potuisset: quasi non sint dolenda quae male facta sunt, etiamsi quantum possunt, postea corriguntur; aut non id maxime tolerandum sit, quod cum manifestum sit perperam factum, fieri non possit infectum. Desine itaque mirari, frater sincerissime. Nam ordinatus est apud Subsanam subdiaconus Timotheus, praeter meum consilium et voluntatem; cum quid de illo agendum esset, adhuc inter nostras alternas sententias deliberatio nutaret. Ecce adhuc doleo, quamvis jam ad te redierit; in quo nos tuae voluntati paruisse non poenitet. 2.", + "candidate_score": 0.654312, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_72_74", + "bdc_text": "Fratri meo nunc scribere non vacat . Velim itaque te has ei communicare , ut ipse quoque catastrophen huius rei , de qua prius ad ipsum quoque scripsi , cognoscat . Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero Tigurinae ecclesiae pastori fidelissimo domino et compatri suo perpetuo colendo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.653566, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_42_44", + "bdc_text": "Possem tibi multa recensere quę egerunt sub hac concessione mirabilia , ut mirum sit principes non auferre ipsis omnem prius concessam potestatem . Sollicitat nos quoque schisma illud sacramentarium , quod aliquando hanc misere vexavit et exercuit ecclesiam . Quid enim eo tempore fuisset factum , si excommunicandi mera potestas in manibus fuisset ministrorum ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1120", + "psc_text": "Sacramenta, quae sic habetis et datis, quemadmodum habebantur et dabantur, etiam priusquam inde exiretis. Non tamen ideo non habetis, quia ibi non estis, unde sunt quae habetis. Non in vobis mutamus in quibus nobiscum estis; in multis enim estis nobiscum; nam et de talibus dictum est, Quoniam in multis erant mecum (Psal. LIV, 19): sed ea corrigimus in quibus nobiscum non estis, et ea vos hic accipere volumus quae non habetis illic ubi estis. Nobiscum autem estis in Baptismo, in symbolo, in caeteris dominicis Sacramentis. In spiritu autem unitatis et vinculo pacis, in ipsa denique catholica Ecclesia, nobiscum non estis. Haec si accipiatis, non tunc aderunt, sed tunc proderunt quae habetis. Non ergo sicut putatis suscipimus vestros, sed suscipiendo efficimus nostros qui recedunt a vobis, ut suscipiantur a nobis; et ut incipiant esse nostri, prius desinunt esse vestri. Nec nobis conjungi compellimus operarios erroris quem detestamur; sed ideo nobis illos", + "candidate_score": 0.653513, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_32", + "bdc_text": "satius enim ipsis esse non accedere quam iudicium sibi indigne sumendo manducare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_407", + "psc_text": "Magis enim amplexi sunt occasionem, qua possent alios falsa criminatione perfundere, et conversas in eos linguas hominum ab inquisitione criminum suorum hoc modo declinare. Alioquin si fieri non posset ut quisque mala quae ipse committeret, in alio judicaret, non diceret quibusdam Paulus apostolus: Propterea inexcusabilis es, o homo omnis qui judicas. In quo enim alium judicas, temetipsum condemnas; eadem enim agis, quae judicas. (Rom. II, 1.) Quod illi omnino fecerunt, ut haec verba apostolica integre in eos apteque conveniant. 11. Non ergo tunc Secundus, quando eorum crimina Deo dimisit, paci unitatique consuluit: alioquin magis hoc apud Carthaginem provideret, ne schisma fieret, ubi nullus aderat cui confesso crimen donare cogeretur; sed quod erat facillimum, tota conservatio pacis esset absentes nolle damnare. Itaque injuriam facerent innocentibus, etiamsi eis non convictis, neque confessis, neque omnino praesentibus ignoscere voluissent. Ille quippe accipit veniam, cujus culpa certissima est. Quanto ergo immaniores et caeciores fuerunt, qui", + "candidate_score": 0.65326, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_14_16", + "bdc_text": "Interea Viretus senatui scripsit , et blande admodum , ita ut videatur non procul abesse a consensu . Itaque antequam nos illuc proficiscamur vocabitur ipse huc ut et senatus et nos cum illo agamus , si forte adhuc retineri possit : et spes adhuc superest , si illi consensus persuaderi possit , ut illius authoritate reliqui omnes quoque reduci possint .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_272", + "psc_text": "ignoscere. 4. Illud tamen quod promittere dignatus es, peto memineris, ut sedentibus quos ipse delegeris (dummodo verba nostra non inaniter ventilentur, sed stilo excipiantur, ut et tranquillius et ordinatius disseramus, et si quid forte a nobis dictum de memoria lapsum fuerit, recitatione revocetur), rem tam magnam, et ad salutem omnium pertinentem cum concordia requiramus. Aut si placet, nullo medio interposito, prius nobiscum sive per epistolas, sive per collocutionem atque lectionem, ubi placuerit, conferamus: ne forte intemperantes nonnulli auditores malint quasi nostrum exspectare certamen, quam de nostra salute in nostra collocutione cogitare: ut quod fuerit inter nos terminatum, postea per nos populus noverit; aut si per epistolas agi placet, ipsae plebibus recitentur, ut aliquando non plebes, sed plebs una dicatur. Prorsus sicut volueris, sicut jusseris, sicut tibi placuerit, libenter amplector. Et de animo beatissimi et venerabilis mihi patris Valerii nunc absentis tota securitate polliceor hoc eum cum magna laetitia cogniturum: novi", + "candidate_score": 0.652612, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_13_15", + "bdc_text": "Mittuntur duo senatores , d. Musculus item et Benedictus Aretius atque ego , quibus iniungitur ut simul statum scholę inspiciamus et quomodo illa retineri et instrui de novo possit consyderemus . Interea Viretus senatui scripsit , et blande admodum , ita ut videatur non procul abesse a consensu . Itaque antequam nos illuc proficiscamur vocabitur ipse huc ut et senatus et nos cum illo agamus , si forte adhuc retineri possit :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_272", + "psc_text": "ignoscere. 4. Illud tamen quod promittere dignatus es, peto memineris, ut sedentibus quos ipse delegeris (dummodo verba nostra non inaniter ventilentur, sed stilo excipiantur, ut et tranquillius et ordinatius disseramus, et si quid forte a nobis dictum de memoria lapsum fuerit, recitatione revocetur), rem tam magnam, et ad salutem omnium pertinentem cum concordia requiramus. Aut si placet, nullo medio interposito, prius nobiscum sive per epistolas, sive per collocutionem atque lectionem, ubi placuerit, conferamus: ne forte intemperantes nonnulli auditores malint quasi nostrum exspectare certamen, quam de nostra salute in nostra collocutione cogitare: ut quod fuerit inter nos terminatum, postea per nos populus noverit; aut si per epistolas agi placet, ipsae plebibus recitentur, ut aliquando non plebes, sed plebs una dicatur. Prorsus sicut volueris, sicut jusseris, sicut tibi placuerit, libenter amplector. Et de animo beatissimi et venerabilis mihi patris Valerii nunc absentis tota securitate polliceor hoc eum cum magna laetitia cogniturum: novi", + "candidate_score": 0.652389, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_54", + "bdc_text": "Sceleratos non a ma [gistratu] modo puniri , sed et ab ecclesia quoque et illi[us ministris ] coerceri debere , non proiiciendum sanctum canibus [ et alia ] quę sunt eiusmodi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_211", + "psc_text": "tuam nobis nuntiatum esset tumultuari homines, et dicere se ferre non posse ut illa solemnitas prohiberetur, quam Laetitiam nominantes, vinolentiae nomen frustra conantur abscondere, sicut etiam te praesente jamjam nuntiabatur; opportune nobis accidit occulta ordinatione omnipotentis Dei, ut quarta feria illud in Evangelio capitulum consequenter tractaretur: Nolite dare sanctum canibus, neque projeceritis margaritas vestras ante porcos (Matth. VII, 6). Tractatum est ergo de canibus et de porcis, ita ut et pervicaci latratu adversus Dei praecepta rixantes, et voluptatum carnalium sordibus dediti erubescere cogerentur; conclusumque ita, ut viderent quam esset nefarium intra ecclesiae parietes id agere nomine religionis, quod in suis domibus si agere perseverarent, a sancto et margaritis ecclesiasticis eos arceri oporteret. 3. Sed haec quamvis grate accepta fuerint, tamen quia pauci convenerant, non erat satisfactum tanto negotio. Iste autem sermo cum ab eis qui aderant, pro cujusque facultate ac studio, foris ventilaretur, multos habuit contradictores. Postea vero quam dies", + "candidate_score": 0.649457, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_55_57", + "bdc_text": "Non audires quemquam horum de [ecclesia ] sua bene loquentem . Omnes sunt illis canes . Ecclesias si haberent Corinthiacas , non incestuosum modo , sed omnes alios quoque excommunicasse [ n]t , et eam sic repurgassent , ut ego considerans vitia eius ecclesiae videre non possim an aliquem in ecclesia vel unum saltem retinuissent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1099", + "psc_text": "confirmatum est in vobis, ita ut nihil desit vobis in ulla gratia (I Cor. I, 4-7), putaremus omnes Corinthios carnales et animales, non percipientes quae sunt spiritus Dei (Id. II, 14), contentiosos, aemulos, secundum hominem ambulantes. Itaque et totus mundus in maligno positus est (I Joan. V, 19), propter zizania quae sunt per totum mundum; et Christus propitiator est peccatorum nostrorum, non tantum nostrorum, sed et totius mundi (Id. II, 2), propter triticum quod est per totum mundum. 33. Refrigescit autem charitas multorum propter scandalorum abunduntiam, quanto magis magisque glorificato Christi nomine congregantur in communionem Sacramentorum ejus etiam maligni, et perseveranter omnino perversi, sed tamen tanquam palea de arca dominica nonnisi ultima ventilatione separandi (Matth. III, 12). Non exstinguunt isti frumenta dominica, in eorum quidem comparatione pauca, sed multa per seipsa; non exstinguunt electos Dei congregandos in fine saeculi, sicut Evangelium loquitur, a quatuor ventis, a summis coelorum usque ad", + "candidate_score": 0.648678, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_5_7", + "bdc_text": "Nam cum ab illis qui 24 . die examinati sunt intellexissent , quę cum ipsis acta essent omnia , de novo quasi conspirarunt iterum ad non consentiendum , sed ad exsilium potius eligendum , et fecerunt quoque ut aliqui ex illis qui priore die consenserant , conscientiis angerentur ita ut aegre continuerimus eos quin ad senatum redirent et adhuc cum reliquis exilium poscerent . Factum itaque ut novem vel decem ex praecipuis exulare mallent quam concessionibus principum ( ut vocant senatum nostrum ) consentire .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1381", + "psc_text": "si hoc factum displicet tibi, illud saltem attende, illud pro bono tuo ingenio prudenter adverte, quia unum Primianum non judicas de factis ipsius Primiani, et orbem christianum judicas de factis Caeciliani. Times ne te polluat, si noveris quod vindicare non audeas: absolve ergo gentes, quae nec nosse poterant quod accusas. 5. Nec tamen illud unius Primiani factum est: scis, in quantum opinor, et tu, centum ferme episcopi vestri factione damnabili cum Maximiano conspirantes, ausi sunt damnare Primianum; et trecentorum decem Vagaiensi concilio, sicut decreti ejus verba personant: Maximianum fidei aemulum, veritatis adulterum, Ecclesiae matris inimicum, Dathan, Core, et Abiron ministrum, de pacis gremio sententiae fulmen excussit. Hinc alii duodecim, qui ejus ordinationi, quando contra Primianum levatus est, interfuerant, non dilata damnatione conjuncti sunt: caeteris autem, ne nimia praecisio fieret, praestituto die, redeundi est concessa dilatio, salvis suis honoribus, si intra terminum temporis remeassent. Nec timuerunt trecenti et decem ad suum", + "candidate_score": 0.648619, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_14_16", + "bdc_text": "Interea Viretus senatui scripsit , et blande admodum , ita ut videatur non procul abesse a consensu . Itaque antequam nos illuc proficiscamur vocabitur ipse huc ut et senatus et nos cum illo agamus , si forte adhuc retineri possit : et spes adhuc superest , si illi consensus persuaderi possit , ut illius authoritate reliqui omnes quoque reduci possint .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4047", + "psc_text": "tua tibi usitatissima retinere, quando nunquam ea repetere valuisse videbamus, cum non aliquid maxime necessarium parares; quanto minus posse illos qui nos audirent, ita nostrorum meminisse verborum, ut si quid forte vel tu de meis, vel ego de tuis verbis vellem retractare atque discutere, valerent seu dictum seu non dictum liquido recordari; in qua nobis difficultate facile notariorum recitatio subveniret. Tunc indignanter dixisti melius fuisse ut meam famam semper audires, eo quod longe inferiorem me expertus esses, quam tibi illa jactasset. Tunc ego commemoravi, cum te ante prandium salutaremus, et eam famam nobis praedicasses, hoc me dixisse, quod de me illa mentita sit: hic sane aisti verum me dixisse. Proinde cum duo tibi de me diversa locuti sint, aliud fama mea, et aliud ego; magis utique gaudere debeo, me potius quam illam repertum esse veracem. Sed quia scriptum est, Solus Deus verax, omnis autem homo mendax (Rom. III, 4); vereor", + "candidate_score": 0.645459, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_33", + "bdc_text": "Nolunt tamen ut quisquam cogatur , aut ut ullius conscientię post illam admonitionem factam vis inferatur :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3484", + "psc_text": "vita, aut quisquam dicturus est quod ad defunctos etiam pertineat quod ait, Vigilate, ne cum repente venerit, inveniat vos dormientes? Cur itaque omnibus dicit, quod ad eos solos pertineat qui tunc erunt, nisi quia eo modo ad omnes pertinet, quomodo dixi? Tunc enim unicuique veniet dies ille, cum venerit ei dies ut talis hinc exeat, qualis judicandus est illo die. Ac per hoc vigilare debet omnis christianus, ne imparatum inveniat eum Domini adventus. Imparatum autem inveniet ille dies, quem imparatum invenerit suae vitae hujus ultimus dies. Certe enim hoc saltem manifestum erat Apostolis, non eorum temporibus, cum hic in carne viverent, Dominum esse venturum: et tamen quis dubitet eos praecipue vigilasse et servasse quod omnibus dixit, ne imparatos repente veniens inveniret? CAPUT II. 4. Nondum sane intelligo quonam modo accipi debeat quod scripsit Sanctitas tua, propterea dixisse Dominum Apostolis, Non est vestrum nosse tempora vel momenta, quae Pater posuit in", + "candidate_score": 0.644071, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_14_16", + "bdc_text": "Interea Viretus senatui scripsit , et blande admodum , ita ut videatur non procul abesse a consensu . Itaque antequam nos illuc proficiscamur vocabitur ipse huc ut et senatus et nos cum illo agamus , si forte adhuc retineri possit : et spes adhuc superest , si illi consensus persuaderi possit , ut illius authoritate reliqui omnes quoque reduci possint .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3964", + "psc_text": "me, sed pro salute omnium nuncupata! Nec enim mea ista gloria separari a salute omnium potest, et ut ego orationibus tuis felix esse possim, una mecum omnes felices esse necesse est. Diu, pater, pro Romano imperio, pro Romana republica, pro his etiam, quos dignos esse tibi occurrerit, talia vota sumas ac nuncupes; quandoque te usque in coelum tollis, tradas posteris, mandesque sequentibus. 4. Satis progressus sum fortasse quam debui, sed parum locutus certe quam volui. Confiteor enim, scribens ad te vultus mihi tuos tanquam praesentis imaginor; et cum olim me sermo rudis et inops lingua deficiat, tamen quasi coram tecum colloquar fabulerque, non satior. Proinde hinc etiam nostra in te desideria metire. Cum jamdiu finem mereretur epistolaris paginae forsitan ingrata verbositas, subtrahimus verecundiam; dum cupiditati consulimus, et sermonem relinquere, esse a te recedere suspicamur. Nolo ergo non desinere, sed non possum: si enim credis, mi pater, adeo nostris sensibus ac", + "candidate_score": 0.643765, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_23", + "bdc_text": "Ut autem concessiones quoque principum intelligas , et quam non nullam habeamus disciplinam , imo maiorem et severiorem quam ego in ullis Tigurinis ecclesiis viderim , scribam quid habeamus et quid ipsis quoque concessum sit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.643484, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_14_16", + "bdc_text": "Interea Viretus senatui scripsit , et blande admodum , ita ut videatur non procul abesse a consensu . Itaque antequam nos illuc proficiscamur vocabitur ipse huc ut et senatus et nos cum illo agamus , si forte adhuc retineri possit : et spes adhuc superest , si illi consensus persuaderi possit , ut illius authoritate reliqui omnes quoque reduci possint .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_445", + "psc_text": "ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non desistentibus, et ut cuique facultas dabatur, multa dicentibus. Ex quibus omnibus verbis nostris, quantum recordari potui, causae totius actionem, Dilectionem vestram fraudare nolui. Potestis enim ei litteras meas legere, ut vel approbet vera me scripsisse; vel ipse vobis, si quid melius recolit, incunctanter insinuet. CAPUT II. 3. Primo enim vitam nostram, quam vobis benevolentius fortasse quam verius narrantibus, se comperisse dicebat, praedicare dignatus est: adjungens se dixisse vobis, nos omnia, quae de nobis insinuaveratis, bene facere potuisse, si in Ecclesia faceremus. Deinde quaerere coepimus quaenam illa esset Ecclesia, ubi vivere sic oporteret; utrum illa quae, sicut sancta tanto ante Scriptura", + "candidate_score": 0.641865, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_13_15", + "bdc_text": "Mittuntur duo senatores , d. Musculus item et Benedictus Aretius atque ego , quibus iniungitur ut simul statum scholę inspiciamus et quomodo illa retineri et instrui de novo possit consyderemus . Interea Viretus senatui scripsit , et blande admodum , ita ut videatur non procul abesse a consensu . Itaque antequam nos illuc proficiscamur vocabitur ipse huc ut et senatus et nos cum illo agamus , si forte adhuc retineri possit :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_198", + "psc_text": "oculis ejus. Non enim animo me atque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixerit, concordia duntaxat et familiaritate fidissima, non meritis quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus communione spiritus quo in unum nectimur, deinde illius ex ore jam diligis; nequaquam impudenter quasi aliquis ignotus commendo Germanitati tuae fratrem Profuturum, quem nostris conatibus, deinde adjutorio tuo vere profuturum speramus; nisi forte quod talis est, ut ipse tibi per eum fiam commendatior, quam ille per me. Hactenus fortasse scribere debuerim, si esse vellem epistolarum solemnium more contentus; sed scatet animus in loquelas communicandas tecum de studiis nostris, quae habemus in Christo Jesu Domino nostro; qui nobis multas utilitates et viatica quaedam demonstrati a se itineris, etiam per tuam charitatem non mediocriter ministrare dignatur. CAPUT II. 2. Petimus ergo, et nobiscum petit omnis Africanarum Ecclesiarum studiosa societas, ut interpretandis eorum libris, qui graece Scripturas nostras quam optime tractaverunt, curam atque operam impendere", + "candidate_score": 0.641508, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_13_15", + "bdc_text": "Mittuntur duo senatores , d. Musculus item et Benedictus Aretius atque ego , quibus iniungitur ut simul statum scholę inspiciamus et quomodo illa retineri et instrui de novo possit consyderemus . Interea Viretus senatui scripsit , et blande admodum , ita ut videatur non procul abesse a consensu . Itaque antequam nos illuc proficiscamur vocabitur ipse huc ut et senatus et nos cum illo agamus , si forte adhuc retineri possit :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_653", + "psc_text": "et senem Xantippum concorditer constet, quis vestrum debeat convocare concilium: aut certe, quod salubrius arbitror, sine cujusquam praejudicio ambo convocate collegas nostros, eos maxime qui vobis episcopatus aetate vicini sunt, qui facile quis vestrum verum dicat agnoscant, ut inter vos paucos eadem prae caeteris quaestio dirimatur, et errore sublato minores a caeteris convocentur, qui nec possunt nec debent, nisi vobis in hac re tanquam prioribus credere, et nunc ignorant cui vestrum potissimum credant. Hanc epistolam signatam misi annulo qui exprimit faciem hominis attendentis in latus. EPISTOLA LX. Augustinus Aurelio significat Donatum et ipsius fratrem se venitente recessisse de monasterio: porro et monachis facilem lapsum, et ordini clericorum injuriam fieri, dum tales in clerum assumuntur. Domino beatissimo et debita observantia venerabili, sinceriterque charissimo fratri et consacerdoti papae AURELIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Litteras nullas tuae Venerabilitatis, ex quo ab invicem corporaliter digressi sumus, accepi. Nunc vero legi epistolam Benignitatis tuae", + "candidate_score": 0.641151, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_17_19", + "bdc_text": "Sed quid futurum sit nescio . D. Nicolaus a Diesbach , consulis nunc vices gerens , ex animo te precatur ut per hunc nuncium qui has tibi adfert Vireto ipse quoque scribere velis , et illum ad concordiam et consensum una nobiscum hortari . Existimat , quod et nos putamus , tuam authoritatem plurimum apud ipsum valituram .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3572", + "psc_text": "ille auditur suavius, isti creditur tutius: qui autem quid horum sit verum ignorare se confitetur, illud optat, hoc tolerat, in nullo eorum errat, quia nihil eorum aut affirmat aut negat. Obsecro te ut me talem non spernas; quia et ego te diligo id affirmantem quod verum esse desidero, et tanto magis nolo fallaris, quanto magis amo quod polliceris, et quanto magis video periculosum si falleris. Da veniam, si onerosus fui sanctis sensibus tuis: quanto enim rarius provenit, tanto me tecum saltem per litteras loqui diutius delectavit. EPISTOLA CC. Augustinus Valerio comiti, transmittens nuncupatum ipsi librum primum de Nuptiis et Concupiscentia. Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post", + "candidate_score": 0.640899, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_4", + "bdc_text": "februarii superfuerunt aliqui adhuc examinandi , sed omnium obstinatissimi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_812", + "psc_text": "Dominis dilectissimis meritoque honorandis fratribus FELICI et HILARINO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Non miror satanam fidelium animos perturbantem: cui resistite, permanentes in spe promissorum Dei qui fallere non potest; qui non solum nobis in se credentibus, et sperantibus, et in ejus charitate usque in finem perseverantibus polliceri praemia aeterna dignatus est, verum etiam temporalia scandala non defutura praedixit, quibus fidem nostram exerceri et probari oporteret: ait enim, Quoniam abundabit iniquitas, refrigescet charitas multorum; sed continuo subjecit, Qui autem perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. XXIV, 12, 13). Quid ergo mirum, si homines servis Dei detrahunt, et quia eorum vitam pervertere non possunt, famam decolorare conantur, cum ipsum Deum et Dominum eorum quotidie blasphemare non cessent, cum eis displicet quidquid contra eorum voluntatem justo et occulto judicio facit? Unde exhortor prudentiam vestram, domini dilectissimi meritoque honorandi fratres, ut Scripturam Dei, quae nobis haec omnia futura praenuntiavit, et adversus", + "candidate_score": 0.640013, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_18_20", + "bdc_text": "D. Nicolaus a Diesbach , consulis nunc vices gerens , ex animo te precatur ut per hunc nuncium qui has tibi adfert Vireto ipse quoque scribere velis , et illum ad concordiam et consensum una nobiscum hortari . Existimat , quod et nos putamus , tuam authoritatem plurimum apud ipsum valituram . Rogo ergo ego quoque ut ad illum scribas et literas per hunc ad me mittas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2849", + "psc_text": "Firmum, anno praeterito, ob rem earum Ravennam, et inde Africam Siciliamque direximus, quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum presbyterum Firmum direxi; quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te, et mei memorem, Christus Dominus custodiat, domine vere sancte, et beatissime papa. Et subter: Grandem latini sermonis in ista provincia notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque dictincta est: pleraque enim prioris laboris, fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CLXXIII. Augustinus Donato, villae Mutugennae in dioecesi Hipponensi presbytero donatistae, qui jussus comprehendi et adduci ad ecclesiam, conatus est sibi vim inferre, suadet ut re sobrie perpensa resipiscat, docens pravam voluntatem recte cogi ad meliora. Donato presbytero partis Donati, AUGUSTINUS episcopus Ecclesiae catholicae. 1. Si posses videre dolorem cordis mei, et sollicitudinem pro salute tua, fortassis", + "candidate_score": 0.639933, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_36", + "bdc_text": "Vides non nihil esse disciplinae in ecclesiis nostris , ut multi ex illis queruntur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.639199, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_10", + "bdc_text": "Dicunt illi , se non posse communem causam fratrum deserere et bona conscientia in ecclesia esse , disciplina illa ecclesiastica carente .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_403", + "psc_text": "judici dimittamus: aut si aliqui in vobis sunt qui certa istorum crimina ita noverint, ut ea facile valeant edocere, negantesque convincere, et talibus communicare formidant, pergant ad fratres et collegas nostros transmarinarum Ecclesiarum episcopos, et ibi prius de istorum factis et contumacia conquerantur, quod ad judicium collegarum Afrorum male sibi conscii venire noluerunt, ut inde illis denuntietur ut veniant, ibique objectis respondeant. Quod si non fecerint, ibi etiam eorum pravitas et perversitas innotescet, missaque tractatoria super eorum nomine per totum orbem terrarum, quacumque jam Christi Ecclesia dilata est, ab omnibus Ecclesiis eorum communio praecidetur, ne aliquis error in Cathedra Ecclesiae Carthaginis oriatur. Tum demum securi episcopum alium plebi Carthaginis ordinabimus, cum a tota Ecclesia isti fuerint separati: ne forte cum alius modo fuerit ordinatus, non ei communicetur ab Ecclesia transmarina, quia iste ab honore depositus non videbitur, quem jam ordinatum fama celebravit, et ad eum commeare communicatorias litteras fecit; atque", + "candidate_score": 0.637679, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_13_15", + "bdc_text": "Mittuntur duo senatores , d. Musculus item et Benedictus Aretius atque ego , quibus iniungitur ut simul statum scholę inspiciamus et quomodo illa retineri et instrui de novo possit consyderemus . Interea Viretus senatui scripsit , et blande admodum , ita ut videatur non procul abesse a consensu . Itaque antequam nos illuc proficiscamur vocabitur ipse huc ut et senatus et nos cum illo agamus , si forte adhuc retineri possit :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_688", + "psc_text": "Si autem intelligunt, ambos, ut dixi, audiant, et quod voluerint faciant. Si quae etiam plebes a vobis ad nos transierunt, quas putas a dominis coactas, hoc et ibi fiat; ambos nos audiant, et eligant quod placuerit. Si autem non vis hoc fieri, cui non appareat non vos de veritate praesumere? Sed cavenda est ira Dei, et hic et in futuro saeculo. Adjuro te per Christum, ut ad ista respondeas. EPISTOLA LXVII. Augustinus Hieronymo: negans se scripsisse librum in eum; in hoc falsus, quod aliquis prolixam epistolam librum appellasset. Domino charissimo et desideratissimo, et honorando in Christo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum", + "candidate_score": 0.637218, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_13_15", + "bdc_text": "Mittuntur duo senatores , d. Musculus item et Benedictus Aretius atque ego , quibus iniungitur ut simul statum scholę inspiciamus et quomodo illa retineri et instrui de novo possit consyderemus . Interea Viretus senatui scripsit , et blande admodum , ita ut videatur non procul abesse a consensu . Itaque antequam nos illuc proficiscamur vocabitur ipse huc ut et senatus et nos cum illo agamus , si forte adhuc retineri possit :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_691", + "psc_text": "ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino gaudent. Memor nostri exaudiaris a Domino in omni sancto desiderio tuo, domine charissime et desideratissime, et honorande in Christo frater. EPISTOLA LXVIII. Hieronymus Augustino, jam accepta epistola quae continet quaestionem de mendacio officioso, sed dubitans etiamnum an sit Augustini, negat se responsurum nisi sit certus de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere sancto, ac beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Christo salutem. 1. In ipso profectionis articulo, sancti filii nostri Asterii hypodiaconi, necessarii mei, Beatitudinis tuae litterae supervenerunt, quibus satisfacis te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram; sed epistolae cujusdam, quasi ad me", + "candidate_score": 0.63496, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_43", + "bdc_text": "Sollicitat nos quoque schisma illud sacramentarium , quod aliquando hanc misere vexavit et exercuit ecclesiam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_949", + "psc_text": "Tota igitur quaestio est, utrum nihil mali sit schisma, aut utrum schisma non feceritis, ut pro bono opere potestatibus resistatis, non pro malo, unde vobis acquiratis judicium. Propterea providentissime Dominus non ait: Beati qui persecutionem patiuntur tantum; sed addidit, propter justitiam (Matth. V, 10). Si ergo justitia est quam operati estis in illa dissensione, in qua etiam permanetis, secundum ea quae supra dixi, nosse abs te cupio. Si autem iniquitas est orbem christianum damnare inauditum, vel quia non audivit quae vos audistis, vel quia non ei probatum est quod temere credidistis, aut sine certo documento accusastis, et ideo rebaptizare velle tot Ecclesias ipsius Domini, cum hic adhuc esset in carne, et Apostolorum ejus praedicatione ac labore fundatas: quia vobis licet, aut nescire Afros collegas vestros malos simul viventes, simul Sacramenta tractantes; aut etiam scire, sed tolerare, ne pars Donati dividatur; illis autem in orbe remotissimo constitutis, non licet nescire quod", + "candidate_score": 0.634511, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_71_73", + "bdc_text": "Hallerus tuus . Fratri meo nunc scribere non vacat . Velim itaque te has ei communicare , ut ipse quoque catastrophen huius rei , de qua prius ad ipsum quoque scripsi , cognoscat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_744", + "psc_text": "inimicitias pervenisse; laetum erit, et multo majus ex inimicitiis talibus ad pristinam concordiam revertisse. EPISTOLA LXXIV. Augustinus Praesidium rogat ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Sicut praesens rogavi Sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit Charitas tua quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum, et mearum ad ipsum, et ad me ipsius, quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, vel quomodo non debui, aliquid scripsi; non ad illum de me, sed ad me ipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem, quo correctus petam ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. EPISTOLA LXXV.", + "candidate_score": 0.633235, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_18_20", + "bdc_text": "D. Nicolaus a Diesbach , consulis nunc vices gerens , ex animo te precatur ut per hunc nuncium qui has tibi adfert Vireto ipse quoque scribere velis , et illum ad concordiam et consensum una nobiscum hortari . Existimat , quod et nos putamus , tuam authoritatem plurimum apud ipsum valituram . Rogo ergo ego quoque ut ad illum scribas et literas per hunc ad me mittas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_366", + "psc_text": "in itinere quodam locutus sis. 3. Fratrem Severum, et qui cum eo sunt, salutamus. Etiam fortasse ipsis scriberemus, si per festinationem perlatoris liceret. Peto autem ut apud eumdem fratrem nostrum Victorem, cui ago etiam apud tuam Sanctitatem gratias quod Constantinam cum pergeret indicavit, petendo adjuves propter negotium quod ipse novit, de quo gravissimum pondus pro ea re multum deprecantis Nectarii majoris patior, per Calamam remeare ne gravetur: sic enim promisit mihi. Vale. EPISTOLA XXXIX. Hieronymus Augustino, commendans illi Praesidium, et salvere jubens Alypium. Domino vere sancto et beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Christo salutem. CAP. PRIMUM. 1. Anno praeterito, per fratrem nostrum Asterium hypodiaconum Dignationi tuae epistolam miseram, promptum reddens salutationis officium; quam tibi arbitror redditam. Nunc quoque per sanctum fratrem meum Praesidium diaconum, obsecro primum ut memineris mei: deinde ut bajulum litterarum habeas commendatum, et mihi scias germanissimum, et in quibuscumque necessitas postulaverit, foveas atque sustentes; non quo aliqua", + "candidate_score": 0.631467, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_28", + "bdc_text": "Licet eos ibi examinare , erudire , hortari , spatia illis temporum ad discendum praescribere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3486", + "psc_text": "Non est vestrum praedicare tempora; sed, Non est vestrum nosse: verum si ita vis intelligi quod ait, Non est vestrum scire, ac si diceret, Non est vestrum scientes facere, id est, non est vestrum hoc docere; quis nostrum docere audeat, vel se scire praesumat quod Deus ille magister nec eos discipulos docuit, a quibus praesentibus interrogatus est praesens, nec illi tam sancti magnique doctores Ecclesiam docere potuerunt? 5. An respondebitur, haec non docuisse Apostolos, sed Prophetas? Hoc enim aisti, et verum est, quod ea quae futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent, inquis, ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Sed si venratio tua satis admiratione plenum esse dicit, si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit; quanto majore admiratione plenam est, si ea quae Prophetae hominibus sunt locuti, haec Apostoli vel scire sunt prohibiti vel docere! Quomodo autem Prophetae", + "candidate_score": 0.630812, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_4", + "bdc_text": "februarii superfuerunt aliqui adhuc examinandi , sed omnium obstinatissimi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_818", + "psc_text": "locutus adjunxit, Qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Id. XXIV, 12, 13), cum hac iniquitatis abundantia refrigescentem charitatem viderent, non perturbarentur, non expavescerent, non quasi rebus insperatis et inopinatis contristati deficerent; sed potius videntes accidere, quae futura praedicta sunt ante finem, patienter perseverarent usque in finem, ut securi mererentur regnare post finem in ea vita quae non habet finem. 2. Proinde, charissimi, in isto scandalo, quo de Bonifacio presbytero nonnulli perturbantur, non vobis dico ut non doleatis: qui enim ista non dolent, non est in eis charitas Christi; qui autem etiam de talibus gaudent, abundat in eis malignitas diaboli. Non quia in memorato presbytero apparuit aliquid, quod dignum damnatione judicaretur; sed quia duo de domo nostra talem habent causam, ut unus eorum sine dubio perditus habeatur, et sit alterius fama apud quosdam mala, apud quosdam dubia, etiamsi non sit maculata conscientia. Dolete ista, quoniam dolenda sunt: non tamen", + "candidate_score": 0.629038, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_45", + "bdc_text": "Omnes sane recte sentientes fuissent excommunicati et stabilitus fuisset Lutheranus error .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3086", + "psc_text": "partem Donati judicaverunt, damnatoque uno quodam Donato qui auctor schismatis fuisse manifestatus est, caeteros correctos, etiamsi extra Ecclesiam ordinati essent, in suis honoribus suscipiendos esse censuerunt: non quod etiam foris ab unitate corporis Christi possent habere Spiritum sanctum; sed maxime propter eos, quos foris positi possent decipere, et a susceptione illius muneris impedire; deinde ut etiam ipsorum infirmitas lenius excepta intus sanabilis fieret, jam nulla pertinacia claudente oculos cordis adversus evidentiam veritatis. Quid autem aliud etiam ipsi cogitaverunt, quando Maximianistas, quos in sacrilego, sicut eorum concilium indicat, schismate damnaverant, et in quorum jam locum alios ordinaverant, posteaquam viderunt ab eis populos non recedere, ne omnes perderent, in suis honoribus receperunt; et Baptismo quem foris ab eis damnati dederant, nullam contradictionem quaestionemque moverunt? Quare ergo mirantur, aut queruntur, aut calumniantur quod eos sic suscipimus pro vera pace Christi, et non recordantur quid ipsi fecerint pro vana, quae contra Christum est, pace", + "candidate_score": 0.628117, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_71_73", + "bdc_text": "Hallerus tuus . Fratri meo nunc scribere non vacat . Velim itaque te has ei communicare , ut ipse quoque catastrophen huius rei , de qua prius ad ipsum quoque scripsi , cognoscat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_247", + "psc_text": "Hos autem non habere, aut omnes non habere fratrem Romanianum scio, per quem prope omnia, quae quibuslibet auribus accommodata scribere potui, studio in nos tuo non apportanda dedi, sed legenda indicavi. Habebat enim jam ille omnia, secumque gestabat: per eum autem prima rescripta transmisi. Credo jam expertam Sanctitatem tuam sagacitate spirituali, quam tibi Dominus tribuit, quid ille vir boni animo gerat, et quae in illo infirmitate pars claudicet. Unde humanitati et charitati tuae tam ipsum quam filium ejus, legisti, ut spero, qua sollicitudine commendaverim, et quanta mihi necessitudine copulati sint. Aedificet eos per te Dominus. Quod ab illo magis petendum est: nam id tu quam velis novi. 8. Adversus Paganos te scribere didici ex fratribus: si quid de tuo pectore meremur, indifferenter mitte ut legamus. Nam pectus tuum tale Domini oraculum est, ut ex eo nobis tam placita, et adversus loquacissimas quaestiones explicatissima dari responsa praesumamus. Libros beatissimi papae Ambrosii", + "candidate_score": 0.625911, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_15", + "bdc_text": "Itaque antequam nos illuc proficiscamur vocabitur ipse huc ut et senatus et nos cum illo agamus , si forte adhuc retineri possit :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3350", + "psc_text": "sermocinamur, admonentes ut docendis instes, quibus terrendis satis, quantum comperimus, institisti. Sunt enim quidam, qui justissime damnatas impietates adhuc liberius defendendas putant; et sunt qui occultius penetrant domos, et quod in aperto jam clamare metuunt, in secreto seminare non quiescunt: sunt autem qui omnino silverunt, magno timore compressi, sed adhuc corde retinent quod ore jam proferre non audent; qui tamen esse possunt fratribus ex priore ipsius dogmatis defensione notissimi. Proinde alii severius coercendi, alii vigilantius vestigandi, alii tractandi quidem lenius, sed non segnius sunt docendi, ut si non timentur ne perdant, non tamen negligantur ne pereant. CAPUT II. 3. Quod enim putant auferri sibi liberum arbitrium, si nec ipsam bonam voluntatem sine adjutorio Dei hominem habere consenserint; non intelligunt non se firmare humanum arbitrium, sed impellere, ut per inania feratur, non in Domino tanquam in petra stabili collocetur: paratur enim voluntas a Domino. 4. Quod autem personarum acceptorem Deum se", + "candidate_score": 0.625446, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_1", + "bdc_text": "Scripsi nuper quaedam de causa Lausa [ n]nensi , 24 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_724", + "psc_text": "quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque, ubi mulcebar legens, ibi continuo feriebar; hoc sane vel maxime admirans, quod cum dicas te exemplaribus litterarum mearum ideo temere non putasse credendum, ne forte te respondente laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses meum esse sermonem et sic rescribere, postea jubeas, si mea est epistola, aperte me scribere, aut mittere exemplaria veriora, ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione versemur. Quo pacto enim possumus in hac disputatione sine rancore versari, si me laedere paras? aut si non paras, quomodo ego, te non laedente, abs te laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses, meum esse sermonem, et sic rescribere, hoc est et sic laedere? Nisi enim rescribendo laesisses, ego juste expostulare non possem. Proinde cum ita rescribis, ut laedas, quis locus nobis relinquitur in disputatione Scripturarum sine ullo rancore versandi? Ego quidem absit ut laedar, si mihi certa ratione volueris et", + "candidate_score": 0.62531, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_38", + "bdc_text": "Sed malunt deserere ecclesias et tanta offendicula instituere , et pio magistratui tantam infamiam inurere , qui eos exules et mendicos fere suscepit et fovit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_407", + "psc_text": "Magis enim amplexi sunt occasionem, qua possent alios falsa criminatione perfundere, et conversas in eos linguas hominum ab inquisitione criminum suorum hoc modo declinare. Alioquin si fieri non posset ut quisque mala quae ipse committeret, in alio judicaret, non diceret quibusdam Paulus apostolus: Propterea inexcusabilis es, o homo omnis qui judicas. In quo enim alium judicas, temetipsum condemnas; eadem enim agis, quae judicas. (Rom. II, 1.) Quod illi omnino fecerunt, ut haec verba apostolica integre in eos apteque conveniant. 11. Non ergo tunc Secundus, quando eorum crimina Deo dimisit, paci unitatique consuluit: alioquin magis hoc apud Carthaginem provideret, ne schisma fieret, ubi nullus aderat cui confesso crimen donare cogeretur; sed quod erat facillimum, tota conservatio pacis esset absentes nolle damnare. Itaque injuriam facerent innocentibus, etiamsi eis non convictis, neque confessis, neque omnino praesentibus ignoscere voluissent. Ille quippe accipit veniam, cujus culpa certissima est. Quanto ergo immaniores et caeciores fuerunt, qui", + "candidate_score": 0.62525, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_71_73", + "bdc_text": "Hallerus tuus . Fratri meo nunc scribere non vacat . Velim itaque te has ei communicare , ut ipse quoque catastrophen huius rei , de qua prius ad ipsum quoque scripsi , cognoscat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.624981, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_62_64", + "bdc_text": "Habes alia magis necessaria quę agas . Sed non possum non in sinum tuum effundere quę me angunt . Vireto ut scribas adhuc oro .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_686", + "psc_text": "te potius terreat. Cui volo scire quid respondeas, si tibi dicat: Crispine, carum fuit pretium tuum ad emendum timorem Mappaliensium, et vilis mors mea ad emendum amorem omnium gentium? plus valuit rebaptizandis colonis tuis quod numeratum est de saeculo tuo, quam baptizandis populis meis quod manavir de latere meo? Scio te plura audire posse, si Christo aurem praebeas, et ex ipsa tua possessione admoneri quam impia contra Christum loquamini. Si enim humano jure praesumis firme te possidere quod emisti argento tuo, quanto firmius divino jure possidet Christus quod emit sanguine suo! Et ille quidem inconcusse possidebit totum quod emit, de quo dictum est: Dominabitur a mari usque ad mare, et a flumine usque ad terminos orbis terrae (Psal. LXXI, 8). Sed certe quomodo confidis non te perditurum quod in Africa videris emisse, qui Christum dicis toto orbe perdito ad solam Africam remansisse? 2. Quid multa? Si voluntate sua Mappalienses in", + "candidate_score": 0.6233, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_1", + "bdc_text": "Scripsi nuper quaedam de causa Lausa [ n]nensi , 24 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_725", + "psc_text": "ante debuisses, meum esse sermonem, et sic rescribere, hoc est et sic laedere? Nisi enim rescribendo laesisses, ego juste expostulare non possem. Proinde cum ita rescribis, ut laedas, quis locus nobis relinquitur in disputatione Scripturarum sine ullo rancore versandi? Ego quidem absit ut laedar, si mihi certa ratione volueris et potueris demonstrare illud ex Epistola Apostoli, vel quid aliud Scripturarum sanctarum te verius intellexisse, quam me: imo vero absit, ut non cum gratiarum actione lucris meis deputem, si fuero te docente instructus, aut emendante correctus. 2. Verumtamen, tu mihi frater charissime, nisi te putares laesum scriptis meis, non me putares laedi posse rescriptis tuis. Nullo enim modo id de te opinatus fuero, quod non te arbitraris laesum, si sic tamen rescribis ut laedas. Aut si te non sic rescribente, ego propter nimiam stultitiam meam laedi posse putatus sum, hoc ipso laesisti plane, quod de me ita sexsisti. Sed nullo modo", + "candidate_score": 0.622255, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_71_73", + "bdc_text": "Hallerus tuus . Fratri meo nunc scribere non vacat . Velim itaque te has ei communicare , ut ipse quoque catastrophen huius rei , de qua prius ad ipsum quoque scripsi , cognoscat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.622078, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_70_72", + "bdc_text": "Bernae ultima februarii 1559 . Hallerus tuus . Fratri meo nunc scribere non vacat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_128", + "psc_text": "quandiu in hac vita es, desperare non audeam? Fratrem vero ut vocem, non te latet praeceptum nobis esse divinitus, ut etiam eis qui negant se fratres nostros esse, dicamus, Fratres nostri estis; et hoc vehementer valet ad causam, propter quam scribere volui Fraternitati tuae. Jam enim reddita ratione cur epistolae talem januam fecerim, audi placidissime quae sequuntur. 2. Ego cum in ista regione consuetudinem hominum lugendam atque plangendam, qui cum christiano nomine glorientur, Christianos rebaptizare non dubitant, quibus verbis poteram detestarer non defuerunt laudatores tui, qui mihi dicerent te ista non facere. Fateor, primo non credidi. Deinde considerans posse fieri ut animam humanam de futura vita cogitantem Dei timor invaderet, ut se ab scelere apertissimo temperaret, gratulatus credidi, quod tali proposito ab Ecclesia catholica nolueris esse nimis alienus. Quaerebam sane occasionem loquendi tecum, ut si fieri posset, ea quae parva remanserat inter nos dissensio tolleretur; cum ecce ante paucos dies", + "candidate_score": 0.620337, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_70_72", + "bdc_text": "Bernae ultima februarii 1559 . Hallerus tuus . Fratri meo nunc scribere non vacat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_706", + "psc_text": "nec alacritas in perferendis, nec fides in reddendis: tantum si aliquo modo merear, adjuvet Dominus, et adsit cordi tuo et desiderio meo, ut fraternam voluntatem nulla major voluntas impediat. 2. Quia ergo duas jam epistolas misi, nullam autem tuam postea recepi, easdem ipsas rursus mittere volui, credens eas non pervenisse. Quae etsi pervenerunt, ac fortasse tuae potius ad me pervenire minime potuerunt, ea ipsa scripta quae jam misisti, iterum mitte, si forte reservata sunt; sin minus, rursus dicta quod legam, dum tamen his respondere ne graveris, quod jam diu est ut exspecto. Primas etiam quas ad te adhuc presbyter litteras praeparaveram mittendas per quemdam fratrem nostrum Profuturum, qui postea collega nobis factus, jam ex hac vita migravit, nec eas tunc ipse perferre potuit, quia continuo dum proficisci disponit, episcopatus sarcina detentus, ac deinde in brevi defunctus est, etiam nunc mittere volui; ut scias in tua colloquia quam olim inardescam, et", + "candidate_score": 0.62024, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_71_73", + "bdc_text": "Hallerus tuus . Fratri meo nunc scribere non vacat . Velim itaque te has ei communicare , ut ipse quoque catastrophen huius rei , de qua prius ad ipsum quoque scripsi , cognoscat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.620099, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_11", + "bdc_text": "His transactis senatus voluit ut nos in locum proscriptorum alios eligeremus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2091", + "psc_text": "nobis objecerunt crimen traditionis, non potuerunt conscribere sine crimine falsitatis. Proinde quae maxime necessaria credidimus, his litteris tanquam breviario collecta inseruimus, ne forte ad magna Gestorum volumina vel pervenire non facile possitis, vel ea legere laboriosum putetis. 2. Carthaginem venimus et nos et episcopi vestri, et quod prius nolebant et indignum esse dicebant, in unum convenimus. Electi sunt ex nobis et ex ipsis septem hinc, et septem inde, qui pro causa omnium loquerentur. Electi sunt alii septem hinc, et septem inde, cum quibus, ubi opus erat, consilium pertractarent. Electi sunt quatuor hinc, et quatuor inde, qui Gestis conscribendis custodes essent, ne infalsatum aliquid ab aliquo diceretur. Dati sunt etiam a nobis et ab ipsis notarii quatuor hinc, et quatuor inde, ut bini cum exceptoribus judicis alternarent, ne aliquis nostrum se dixisse aliquid causaretur, quod non fuisset exceptum. Huic tantae diligentiae etiam illud est additum, ut et nos et ipsi, quemadmodum", + "candidate_score": 0.618647, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_45", + "bdc_text": "Omnes sane recte sentientes fuissent excommunicati et stabilitus fuisset Lutheranus error .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3387", + "psc_text": "Secundum hanc excusationem, inexcusabiles dicit Scriptura divina quoscumque scientes peccare convincit. Dei tamen justum judicium nec illis parcit, qui non audierunt: Quicumque enim sine Lege peccaverunt, sine Lege peribunt (Rom. II, 12). Et quamvis se ipsi excusare videantur, non admittit hanc excusationem, qui scit se fecisse hominem rectum eique obedientiae dedisse praeceptum, nec nisi ejus, quo male usus est, libero voluntatis arbitrio, etiam quod transiret in posteros manasse peccatum. Neque enim damnantur qui non peccaverunt, quandoquidem illud ex uno in omnes pertransiit, in quo ante propria in singulis quibusque peccata omnes communiter peccaverunt (Id. V, 12). Ac per hoc inexcusabilis est omnis peccator, vel reatu originis, vel additamento etiam propriae voluntatis; sive qui novit, sive qui ignorat, sive qui judicat, sive qui non judicat: quia et ipsa ignorantia in eis qui intelligere noluerunt, sine dubitatione peccatum est; in eis autem qui non potuerunt, poena peccati. Ergo in utrisque non est", + "candidate_score": 0.618133, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_71_73", + "bdc_text": "Hallerus tuus . Fratri meo nunc scribere non vacat . Velim itaque te has ei communicare , ut ipse quoque catastrophen huius rei , de qua prius ad ipsum quoque scripsi , cognoscat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_194", + "psc_text": "ne alicui minus intelligenti (non enim abs te solo illa legerentur), non divina munera concessa hominibus, sed ipsum praedicare videretur, et tu qui nosti quomodo haec legas, propter aliorum cavendam infirmitatem fraternae notitiae debito fraudareris: quod jam fecissem, jamque illum legeres, nisi profectio fratris improvisa repente placuisset. Quem sic commendo cordi et linguae tuae, ut ita comiter ei te praebeas, quasi non nunc illum, sed mecum ante didiceris. Si enim cordi tuo non dubitaverit aperire seipsum, aut ex omni, aut ex magna parte sanabitur per linguam tuam. Volo enim eum numerosius contundi eorum vocibus, qui amicum non seculariter diligunt. 6. Filium autem ejus, filium nostrum, cujus etiam nomen in aliquibus nostris libris invenies, etsi ad tuae charitatis praesentiam ipse non pergeret, statueram litteris in manum tuam tradere consolandum, exhortandum, instruendum, non tam oris sono, quam exemplo roboris tui. Ardeo quippe, ut dum adhuc aetas ejus in viridi feno est, zizania", + "candidate_score": 0.617421, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_11", + "bdc_text": "His transactis senatus voluit ut nos in locum proscriptorum alios eligeremus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.617328, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_71_73", + "bdc_text": "Hallerus tuus . Fratri meo nunc scribere non vacat . Velim itaque te has ei communicare , ut ipse quoque catastrophen huius rei , de qua prius ad ipsum quoque scripsi , cognoscat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_706", + "psc_text": "nec alacritas in perferendis, nec fides in reddendis: tantum si aliquo modo merear, adjuvet Dominus, et adsit cordi tuo et desiderio meo, ut fraternam voluntatem nulla major voluntas impediat. 2. Quia ergo duas jam epistolas misi, nullam autem tuam postea recepi, easdem ipsas rursus mittere volui, credens eas non pervenisse. Quae etsi pervenerunt, ac fortasse tuae potius ad me pervenire minime potuerunt, ea ipsa scripta quae jam misisti, iterum mitte, si forte reservata sunt; sin minus, rursus dicta quod legam, dum tamen his respondere ne graveris, quod jam diu est ut exspecto. Primas etiam quas ad te adhuc presbyter litteras praeparaveram mittendas per quemdam fratrem nostrum Profuturum, qui postea collega nobis factus, jam ex hac vita migravit, nec eas tunc ipse perferre potuit, quia continuo dum proficisci disponit, episcopatus sarcina detentus, ac deinde in brevi defunctus est, etiam nunc mittere volui; ut scias in tua colloquia quam olim inardescam, et", + "candidate_score": 0.617082, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_71_73", + "bdc_text": "Hallerus tuus . Fratri meo nunc scribere non vacat . Velim itaque te has ei communicare , ut ipse quoque catastrophen huius rei , de qua prius ad ipsum quoque scripsi , cognoscat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3327", + "psc_text": "non rescripserim, gratissime acceperim. Ipsa quippe indignatio tua non erat simultatis initium, sed indicium charitatis. Ut autem a Carthagine non rescriberem, non occasio defuit perlatorum, sed alia magis urgentia, donec inde proficisceremur, nos occupatissimos et intentissimos continebant. Cum vero inde digressi sumus, perreximus usque ad Mauritaniam Caesariensem, quo nos ecclesiastica necessitas traxit; per quas totas terras cum intentionem nostram huc atque illuc, quae ingerebantur sensibus diversa raptarent, nullius ut tibi rescriberem adfuit admonitoris instantia, nulla occurrit opportunitas perlatoris. Deinde remeans, alias apud nostros jam querela exasperatas litteras tuae Sinceritatis inveni, et alium adversus novos haereticos librum refertum sanctarum testimoniis Scripturarum; quibus lectis excursisque, etiam illis quae primum miseras, quia et charissimi fratris nostri Albini Ecclesiae Romanae acolythi opportunissima se offerebat occasio, rescribendum fuit. 2. Ego itaque te, fili dilectissime, scribentem mihi, vel ad me consideranda tua scripta mittentem, absit ut negligenter accipiam, vel superba vanitate contemnam, praesertim cum mihi de", + "candidate_score": 0.616893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_71_73", + "bdc_text": "Hallerus tuus . Fratri meo nunc scribere non vacat . Velim itaque te has ei communicare , ut ipse quoque catastrophen huius rei , de qua prius ad ipsum quoque scripsi , cognoscat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_731", + "psc_text": "collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola me curante. Homo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulerit, nec ad me retulerit. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras venire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum", + "candidate_score": 0.61682, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_70_72", + "bdc_text": "Bernae ultima februarii 1559 . Hallerus tuus . Fratri meo nunc scribere non vacat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_725", + "psc_text": "ante debuisses, meum esse sermonem, et sic rescribere, hoc est et sic laedere? Nisi enim rescribendo laesisses, ego juste expostulare non possem. Proinde cum ita rescribis, ut laedas, quis locus nobis relinquitur in disputatione Scripturarum sine ullo rancore versandi? Ego quidem absit ut laedar, si mihi certa ratione volueris et potueris demonstrare illud ex Epistola Apostoli, vel quid aliud Scripturarum sanctarum te verius intellexisse, quam me: imo vero absit, ut non cum gratiarum actione lucris meis deputem, si fuero te docente instructus, aut emendante correctus. 2. Verumtamen, tu mihi frater charissime, nisi te putares laesum scriptis meis, non me putares laedi posse rescriptis tuis. Nullo enim modo id de te opinatus fuero, quod non te arbitraris laesum, si sic tamen rescribis ut laedas. Aut si te non sic rescribente, ego propter nimiam stultitiam meam laedi posse putatus sum, hoc ipso laesisti plane, quod de me ita sexsisti. Sed nullo modo", + "candidate_score": 0.616443, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_1", + "bdc_text": "Scripsi nuper quaedam de causa Lausa [ n]nensi , 24 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_727", + "psc_text": "expertus non esset qui putavisset? Nequaquam ergo ita prolabereris, ut te non rescribente quo laederer, me tamen existimares nimis insipientem, etiam tali tuo rescripto laedi potuisse. CAPUT II. 3. Restat igitur ut laedere me rescribendo disponeres, si certo documento meas esse illas litteras nosceres. Atque ita, quia non credo quod injuste me laedendum putares, superest ut agnoscam peccatum meum, quod prior te illis litteris laeserim, quas meas esse negare non possum. Cur itaque eonor contra fluminis tractum, ac non potius veniam peto? Obsecro te ergo per mansuetudinem Christi, ut, si laesi te, dimittas mihi, nec me vicissim laedendo malum pro malo reddas. Laedes autem me, si mihi tacueris errorem meum, quem forte inveneris in factis vel dictis meis. Nam si ea in me reprehenderis quae reprehendenda non sunt, te laedis magis quam me; quod absit a moribus et sancto proposito tuo, ut hoc facias voluntate laedendi, culpans in me aliquid", + "candidate_score": 0.616339, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_70_72", + "bdc_text": "Bernae ultima februarii 1559 . Hallerus tuus . Fratri meo nunc scribere non vacat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3585", + "psc_text": "te, cujus exspectationem avidissimam noverim, hujus muneris communicatione fraudarem. Sed si quid credis, frater charissime, quinque ferme anni ecce evoluti sunt, ex quo in Orientem misi librum non praesumptionis sed consultationis meae; et adhuc rescripta non merui, quibus mihi enodaretur haec quaestio in qua me cupis ad te certam ferre sententiam. Utrumque ergo misissem, si utrumque haberem. 2. Hoc autem quod habeo, sine altero quod nondum habeo, cuiquam debere me jam mittere vel edere non videtur; ne ille qui mihi fortasse, ut desidero, responsurus est, interrogationem meam disceptatione operosissima elaboratam, sine sua responsione, quae adhuc desperanda non est, per manus hominum notitiamque diffundi jure succenseat, idque jactantius quam utilius fecisse me judicet, quasi ego potuerim quaerere, quod ille non potuerit enodare, cum forsitan possit, idque dum faciat, exspectandum sit. Magis enim scio, quod aliis occupatur, quae minime differenda sunt, plurisque pendenda. 3. Quod ut tua quoque Sanctitas noverit, attende paulisper", + "candidate_score": 0.616285, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_71_73", + "bdc_text": "Hallerus tuus . Fratri meo nunc scribere non vacat . Velim itaque te has ei communicare , ut ipse quoque catastrophen huius rei , de qua prius ad ipsum quoque scripsi , cognoscat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_732", + "psc_text": "res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius quam quae populi audiunt instruendis, propter ecclesiasticas occupationes omnino non possum. CAPUT III. 6. Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor, multum dolui inter tam charas familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum extitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto, satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem,", + "candidate_score": 0.615782, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_45", + "bdc_text": "Omnes sane recte sentientes fuissent excommunicati et stabilitus fuisset Lutheranus error .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1114", + "psc_text": "pax dabatur, illi qui in totum locum poenitentiae contra adulteros claudebant, impie utique agebant, qui membris Christi sanitatem negabant, et claves Ecclesiae pulsantibus subtrahebant, et misericordissimae patientiae Dei, quae illos propterea sinebat vivere, ut poenitendo sanarentur sacrificio contriti spiritus et contribulati cordis oblato, dura crudelitate contradicebant. Nec tamen istos misericordes et pacificos, cum eis christiana Sacramenta communicantes, et eos intra unitatis retia tolerantes, donec ad littus perducti separarentur, tam immanis eorum error et impietas inquinabat; aut si inquinabat, jam tunc Ecclesia malorum communione deleta est, nec erat quae pareret ipsum Cyprianum. Si autem, quod certum est, permansit Ecclesia, certum est etiam peccatis alienis, in unitate Christi neminem posse maculari, non malorum factis consentientem, ne ipsis peccatis communicando polluatur, sed propter societatem bonorum, malos tanquam paleas usque ad ultimam ventilationem in area dominica tolerantem. Quae cum ita sint, ubi est praesumptio separationis vestrae? Nonne filii mali estis; ipsi vos justos dicitis,", + "candidate_score": 0.615113, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_73", + "bdc_text": "Velim itaque te has ei communicare , ut ipse quoque catastrophen huius rei , de qua prius ad ipsum quoque scripsi , cognoscat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_732", + "psc_text": "res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius quam quae populi audiunt instruendis, propter ecclesiasticas occupationes omnino non possum. CAPUT III. 6. Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor, multum dolui inter tam charas familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum extitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto, satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem,", + "candidate_score": 0.61327, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_40", + "bdc_text": "nec esset impossibile plura quoque a senatu impetrare , si videret ipsos his concessis recte uti .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1054", + "psc_text": "locum cernerent habere idololatriam. Sed fuerit error in verbo, de facto ipso quid dicis? Si nihil justum ab imperatore petendum est, cur a Juliano petitum est quod justum putatum est? 13. An hoc petendum est, ut sua quisque recuperet, non ut aliquem, quo ab imperatore coerceatur, accuset? Interim et in suarum rerum recipiendarum repetitione ab apostolicis exemplis receditur, quia hoc fecisse nemo invenitur illorum. Sed tamen cum majores vestri ipsum Caecilianum tunc Ecclesiae Carthaginensis episcopum, cui tanquam criminoso communicare noluerunt, apud principem Constantinum per Anulinum proconsulem accusaverunt; non res suas amissas repetiverunt, sed innocentem, sicut existimamus et sicut ipse judiciorum exitus docuit, calumniose appetiverunt: quo quid sceleratius ab eis fieri potuit? Si autem, sicut falso arbitramini, vere criminosum judicandum terrenis potestatibus tradiderunt, quid nobis objicitis quod vestrorum praesumptio primitus fecit? quod eos non argueremus quia fecerunt, si non animo invido et noxio, sed emendandi et corrigendi voluntate fecissent. Vos autem", + "candidate_score": 0.612171, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_73", + "bdc_text": "Velim itaque te has ei communicare , ut ipse quoque catastrophen huius rei , de qua prius ad ipsum quoque scripsi , cognoscat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_246", + "psc_text": "uno conjugio proposita utrique sexui calcandae superbiae, non desperandae perfectionis exempla. Nescio si quidquam misericordius agitis, quam si tantum nolitis latere, quod tales estis, quantum tales esse voluistis. 7. Vetustinum impiis quoque miserabilem puerum vestrae benignitati charitatique commendo: causas calamitatis et peregrinationis ejus audietis ex ipso. Nam et propositum ejus, quo serviturum se esse pollicetur Deo, tempus prolixius, et aetas robustior, et transactus timor certius indicabunt. Tres libros, atque utinam tam grandis quaestionis ita explicatores ut grandes, tanto minus metuens in te laborem legendi, quanto ardorem perspicio diligendi, misi Sanctitati et Charitati tuae; nam quaestio eorum de Libero Arbitrio est. Hos autem non habere, aut omnes non habere fratrem Romanianum scio, per quem prope omnia, quae quibuslibet auribus accommodata scribere potui, studio in nos tuo non apportanda dedi, sed legenda indicavi. Habebat enim jam ille omnia, secumque gestabat: per eum autem prima rescripta transmisi. Credo jam expertam Sanctitatem tuam sagacitate", + "candidate_score": 0.609087, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_73", + "bdc_text": "Velim itaque te has ei communicare , ut ipse quoque catastrophen huius rei , de qua prius ad ipsum quoque scripsi , cognoscat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_676", + "psc_text": "vestram et querimoniam litterarum vestrarum; sed per exemplum epistolae tuae, innocentiam tuam ei perferre curavi. Litteras autem tuas vel pridie, vel ante biduum Natalis Domini accepi, quando illum insinuasti ad Ecclesiam Badesilitanam venturum, a qua timetis Dei plebem conturbari atque corrumpi. Quapropter per litteras quidem alloqui plebem vestram non audeo; rescribere autem eis qui mihi scriberent, possem: ultro autem ad plebem scribere, quae dispensationi meae commissa non est, unde possem? 3. Verumtamen quod tibi uni dico, qui mihi scripsisti, per teipsum perveniat ad eos quibus opus est dici. Vos ipsi prius nolite in scandalum mittere Ecclesiam, legendo in populis scripturas quas canon ecclesiasticus non recepit; his enim heretici, et maxime Manichaei, solent imperitas mentes evertere, quos in campo vestro libenter latitare audio. Miror ergo prudentiam tuam, quod me admonueris ut jubeam non recipi eos qui ad nos a vobis ad monasterium veniunt, ut quod statutum est a nobis in concilio", + "candidate_score": 0.607454, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_73", + "bdc_text": "Velim itaque te has ei communicare , ut ipse quoque catastrophen huius rei , de qua prius ad ipsum quoque scripsi , cognoscat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3966", + "psc_text": "(quanquam enim a parentibus, ab avis, et postrema usque gentis prole Christi jura percepimus, tamen aliquoties sensibus nostris superfluae superstitionis superba vanitas inerrabat); peto ut etiam Confessionum libros a te perscriptos, nobis mittere ac donare digneris. Si enim alii quoque, prono animo ac benigna mente, tua nobis scripta largiti sunt, quanto magis de tuis ipse excusare non debes? 5. Fertur satrapae, seu regis potius cujusdam epistola, Deum Dominum Christum deprecantis, cum intra Judaeae regiones adhuc versaretur, et necdum in coelum suum remeaverat, quoniam is ad eum ire ac pergere per aegritudinem praepediretur, et sanari aliter se posse non crederet, ad se, si dignaretur, mundi salus ac medicina decurreret; et ne tantae majestati, quam ignarus rex provida, sed non perfecta mente, conceperat, injuria fieri videretur, laudasse insuper suam dicitur civitatem, ut pulchritudine urbis et regis hospitio Deus illectus, preces supplicis non dedignaretur. Adfuit Deus regi; sanatus est: et amplificato petitionis munere,", + "candidate_score": 0.604413, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_73", + "bdc_text": "Velim itaque te has ei communicare , ut ipse quoque catastrophen huius rei , de qua prius ad ipsum quoque scripsi , cognoscat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_247", + "psc_text": "Hos autem non habere, aut omnes non habere fratrem Romanianum scio, per quem prope omnia, quae quibuslibet auribus accommodata scribere potui, studio in nos tuo non apportanda dedi, sed legenda indicavi. Habebat enim jam ille omnia, secumque gestabat: per eum autem prima rescripta transmisi. Credo jam expertam Sanctitatem tuam sagacitate spirituali, quam tibi Dominus tribuit, quid ille vir boni animo gerat, et quae in illo infirmitate pars claudicet. Unde humanitati et charitati tuae tam ipsum quam filium ejus, legisti, ut spero, qua sollicitudine commendaverim, et quanta mihi necessitudine copulati sint. Aedificet eos per te Dominus. Quod ab illo magis petendum est: nam id tu quam velis novi. 8. Adversus Paganos te scribere didici ex fratribus: si quid de tuo pectore meremur, indifferenter mitte ut legamus. Nam pectus tuum tale Domini oraculum est, ut ex eo nobis tam placita, et adversus loquacissimas quaestiones explicatissima dari responsa praesumamus. Libros beatissimi papae Ambrosii", + "candidate_score": 0.603424, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_14", + "bdc_text": "Interea Viretus senatui scripsit , et blande admodum , ita ut videatur non procul abesse a consensu .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3572", + "psc_text": "ille auditur suavius, isti creditur tutius: qui autem quid horum sit verum ignorare se confitetur, illud optat, hoc tolerat, in nullo eorum errat, quia nihil eorum aut affirmat aut negat. Obsecro te ut me talem non spernas; quia et ego te diligo id affirmantem quod verum esse desidero, et tanto magis nolo fallaris, quanto magis amo quod polliceris, et quanto magis video periculosum si falleris. Da veniam, si onerosus fui sanctis sensibus tuis: quanto enim rarius provenit, tanto me tecum saltem per litteras loqui diutius delectavit. EPISTOLA CC. Augustinus Valerio comiti, transmittens nuncupatum ipsi librum primum de Nuptiis et Concupiscentia. Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post", + "candidate_score": 0.601538, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_35", + "bdc_text": "Et ut horum consistoriorum quoque maior sit authoritas , volunt ut praefecti , ubicunque fieri potest , illis praesentes intersint et eorum authoritatem tueantur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_756", + "psc_text": "recte reprehenderet eos qui Legem servarent, quasi doctor Gentium; et Petrus jure reprehenderetur qui princeps circumcisionis (Gal. II, 8) id imperavit Gentibus, quod soli qui ex Judaeis erant, debuerint observare. Hoc si placet, imo quia placet, ut quicumque credunt ex Judaeis debitores sint legis faciendae; tu ut episcopus in toto orbe notissimus, debes hanc promulgare sententiam, et in assensum tuum omnes coepiscopos trahere. Ego in parvo tuguriunculo, cum monachis, id est compeccatoribus meis, de magnis statuere non audeo, nisi hoc ingenue confiteri, me majorum scripta legere, et in commentariis, secundum omnium consuetudinem, varias ponere explanationes, ut e multis sequatur unusquisque quod velit. Quod quidem te puto et in saeculari litteratura, et in divinis Libris legisse, et probasse. 6. Hanc autem explanationem, quam primus Origenes in decimo Stromatum libro, ubi Epistolam Pauli ad Galatas interpretatur, et caeteri deinceps interpretes sunt secuti, illa vel maxime causa subintroducunt, ut Porphyrio respondeant blasphemanti, qui", + "candidate_score": 0.600517, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2", + "max_score": 0.69936, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_39_41", + "bdc_text": "Sub quorum umbram ex tempestate gravi profugerunt , eos nunc lacerant et ipsis tales turbas movent . nec esset impossibile plura quoque a senatu impetrare , si videret ipsos his concessis recte uti . Sed quoniam experimur quotidie quomodo illi inquisitione sua non modo in imperitos utantur , sed in quoscunque etiam quantumlibet pios et doctos et inculpatę vitę , qui in praedestinationis negotio non omnia ipsorum aut Calvini dicta et scripta probant , sed moderationem maiorem requirunt , hoc facit ut et senatus et nos quoque tyrannidem metuamus .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_199", + "psc_text": "Quid enim magis aut in pace tam aptum aut in bello persecutionis tam necessarium quam debitam severitatem divini vigoris tenere? quam qui remiserit, instabili rerum cursu erret semper necesse est, et huc atque illuc variis et incertis negotiorum tempestatibus dissipetur, et, quasi extorto de manibus consiliorum gubernaculo, navim ecclesiasticae salutis illidat in scopulos; ut appareat non aliter saluti ecclesiasticae consuli posse nisi si qui et contra ipsam faciunt, quasi quidam adversi fluctus repellantur, et disciplinae ipsius semper custodita ratio quasi salutare aliquod gubernaculum in tempestate servetur. Nec hoc nobis nunc nuper consilium cogitatum est, nec haec apud nos adversus improbos modo supervenerunt repentina subsidia; sed antiqua haec apud nos severitas, antiqua fides, disciplina legitur antiqua: quoniam nec tantas de nobis laudes Apostolus protulisset dicendo, Quia fides vestra praedicatur in toto mundo (Rom. I, 8) , nisi jam exinde vigor iste radices fidei de temporibus illis mutuatus fuisset; quarum laudum et", + "candidate_score": 0.69936, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_26_28", + "bdc_text": "Omnes illi iuramento obstringuntur ad invigilandum offendiculis ecclesiae et ad cohercendum illa . Habent etiam ista consistoria potestatem vocandi omnes eos qui in religione minus videntur instituti , et qui vel non noverint precari aut praecepta domini ac symbolum recitare . Licet eos ibi examinare , erudire , hortari , spatia illis temporum ad discendum praescribere .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_159", + "psc_text": "gradu, et in hac acie qui Evangelium conantur irrumpere et, praeceptis Domini subruendis manus impias inferentes, fidei robore submovere, praebuisse ante initia virtutum, nunc et morum magisteria praebere. Dominus post resurrectionem mittens apostolos mandat et dicit: Data est mihi omnis potestas in coelo et in terra. Ite ergo et docete gentes omnes, tingentes eos in nomine Patris et Filii et Spiritus sancti, docentes eos observare omnia quaecumque praecepi vobis. (Matth. XXVIII, 19) . Et Joannes apostolus mandati memor in Epistola sua postmodum ponit: In hoc, inquit, intelligimus quia cognovimus eum, si praecepta ejus custodiamus. Qui dicit quoniam cognovit eum, et mandata ejus non servat, mendax est et veritas in illo non est. (I Joa., II, 3, 4) . Haec praecepta custodienda suggeritis, divina et coelestia mandata servatis. Hoc est confessorem Domini, hoc est esse martyrem Christi, servare vocis suae inviolatam circa omnia, et solidam firmitatem. Nam velle praeter Dominum martyrem", + "candidate_score": 0.689449, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_52_54", + "bdc_text": "Conscientiam praetexunt , et verbum domini , institutionem Christi , exemplum apostolicum . Non posse se bona conscientia coenam exhibere his de quorum fide ipsis non constet . Sceleratos non a ma [gistratu] modo puniri , sed et ab ecclesia quoque et illi[us ministris ] coerceri debere , non proiiciendum sanctum canibus [ et alia ] quę sunt eiusmodi .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_405", + "psc_text": "si Christum, qui arbitrio et nutu ac praesentia sua et praepositos ipsos et Ecclesiam cum praepositis gubernat, aliquando respexeris, si de innocentia sacerdotum, non humano odio, sed divino judicio credideris, si temeritatis et superbiae atque insolentiae tuae agere vel sero poenitentiam coeperis, si Deo et Christo ejus, quibus servio et quibus puro atque immaculato ore sacrificia et in persecutione pariter et in pace indesinenter offero, plenissime satisfeceris, communicationis tuae poterimus habere rationem, manente tamen apud nos divinae censurae respectu et metu, ut prius Dominum meum consulam an tibi pacem dari et te ad communicationem Ecclesiae suae admitti sua ostensione et admonitione permittat. X. Memini enim quid jam mihi sit ostensum, immo quid sit servo obsequenti et timenti de Dominica et Divina auctoritate praeceptum; qui, inter caetera quae ostendere et revelare dignatus est, et hoc addidit: « Itaque qui Christo non credit sacerdotem facienti, et postea credere incipiet sacerdotem vindicanti. »", + "candidate_score": 0.681105, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_27_29", + "bdc_text": "Habent etiam ista consistoria potestatem vocandi omnes eos qui in religione minus videntur instituti , et qui vel non noverint precari aut praecepta domini ac symbolum recitare . Licet eos ibi examinare , erudire , hortari , spatia illis temporum ad discendum praescribere . Nec quisquam ab illa potestate consistoriorum exemptus est .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_159", + "psc_text": "gradu, et in hac acie qui Evangelium conantur irrumpere et, praeceptis Domini subruendis manus impias inferentes, fidei robore submovere, praebuisse ante initia virtutum, nunc et morum magisteria praebere. Dominus post resurrectionem mittens apostolos mandat et dicit: Data est mihi omnis potestas in coelo et in terra. Ite ergo et docete gentes omnes, tingentes eos in nomine Patris et Filii et Spiritus sancti, docentes eos observare omnia quaecumque praecepi vobis. (Matth. XXVIII, 19) . Et Joannes apostolus mandati memor in Epistola sua postmodum ponit: In hoc, inquit, intelligimus quia cognovimus eum, si praecepta ejus custodiamus. Qui dicit quoniam cognovit eum, et mandata ejus non servat, mendax est et veritas in illo non est. (I Joa., II, 3, 4) . Haec praecepta custodienda suggeritis, divina et coelestia mandata servatis. Hoc est confessorem Domini, hoc est esse martyrem Christi, servare vocis suae inviolatam circa omnia, et solidam firmitatem. Nam velle praeter Dominum martyrem", + "candidate_score": 0.676186, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_21_23", + "bdc_text": "Utinam d. P . Martyr idem facere vellet . Nam cum illius ipsi scripta et authoritatem nobis semper obiiciant , nos vicissim illius exemplum illis obiicimus , quod in ecclesia Tigurina hac disciplina non minus quam nostra ecclesia carente pacatus et tranquillus maneat , nec turbas aliquas non necessarias moveat , nec tanta offendicula talemque desolationem , qualem illi prae se habent , instituat . Ut autem concessiones quoque principum intelligas , et quam non nullam habeamus disciplinam , imo maiorem et severiorem quam ego in ullis Tigurinis ecclesiis viderim , scribam quid habeamus et quid ipsis quoque concessum sit .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_90", + "psc_text": "nostra Ecclesia pacem de misericordia Domini prior sumpserit, et nos divina protectio reduces ad ecclesiam suam fecerit, hi, sublato honore quem nobis beati martyres cum confessoribus servant, contempta Domini lege et observatione quam iidem martyres et confessores tenendam mandant, ante extinctum persecutionis metum, ante reditum nostrum, ante ipsum pene martyrum excessum, communicent cum lapsis et offerant et Eucharistiam tradant, quando, etiamsi martyres per calorem gloriae Scripturam minus contemplantes, plus aliquid cuperent, a presbyteris et diaconis suggerentibus admoneri deberent, sicut semper in praeteritum factum est. IV. Castigare nos itaque divina censura nec noctibus desinit nec diebus. Praeter nocturnas enim visiones, per dies quoque impletur apud nos Spiritu sancto puerorum innocens aetas, quae in ecstasi videt oculis et audit et loquitur ea quibus nos Dominus monere et instruere dignatur. Et audietis omnia quando ad vos reducem me Dominus fecerit, qui ut secederem jussit. Interim temerarii et incauti et tumidi quidam inter vos,", + "candidate_score": 0.674856, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_22_24", + "bdc_text": "Nam cum illius ipsi scripta et authoritatem nobis semper obiiciant , nos vicissim illius exemplum illis obiicimus , quod in ecclesia Tigurina hac disciplina non minus quam nostra ecclesia carente pacatus et tranquillus maneat , nec turbas aliquas non necessarias moveat , nec tanta offendicula talemque desolationem , qualem illi prae se habent , instituat . Ut autem concessiones quoque principum intelligas , et quam non nullam habeamus disciplinam , imo maiorem et severiorem quam ego in ullis Tigurinis ecclesiis viderim , scribam quid habeamus et quid ipsis quoque concessum sit . Habemus in singulis parochiis , non urbicis modo sed et paganis , ut sic dicam , consistoria quę nobis senatus sunt ecclesiastici .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_465", + "psc_text": "Vos autem, fratres charissimi, pro disciplina quam de mandatis Dominicis a me semper accepistis, et secundum quod me tractante saepissime didicistis, quietem et tranquillitatem tenete, nec quisquam vestrum aliquem tumultum fratribus moveat, aut ultro se gentilibus offerat. Apprehensus enim et traditus loqui debet; siquidem in nobis Dominus positus illa hora loquatur, qui nos confiteri magis voluit quam profiteri. Quid autem de caetero nos observare conveniat antequam in me super confessione nominis Dei proconsul sententiam ferat, instruente Domino in commune disponemus. Incolumes vos, fratres charissimi, Dominus noster in Ecclesia sua permanere faciat et conservare dignetur. Ita fiat per suam misericordiam. 167 Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto", + "candidate_score": 0.671218, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_51_53", + "bdc_text": "Exilium potius illi quam has concessiones elegerunt . Conscientiam praetexunt , et verbum domini , institutionem Christi , exemplum apostolicum . Non posse se bona conscientia coenam exhibere his de quorum fide ipsis non constet .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_405", + "psc_text": "si Christum, qui arbitrio et nutu ac praesentia sua et praepositos ipsos et Ecclesiam cum praepositis gubernat, aliquando respexeris, si de innocentia sacerdotum, non humano odio, sed divino judicio credideris, si temeritatis et superbiae atque insolentiae tuae agere vel sero poenitentiam coeperis, si Deo et Christo ejus, quibus servio et quibus puro atque immaculato ore sacrificia et in persecutione pariter et in pace indesinenter offero, plenissime satisfeceris, communicationis tuae poterimus habere rationem, manente tamen apud nos divinae censurae respectu et metu, ut prius Dominum meum consulam an tibi pacem dari et te ad communicationem Ecclesiae suae admitti sua ostensione et admonitione permittat. X. Memini enim quid jam mihi sit ostensum, immo quid sit servo obsequenti et timenti de Dominica et Divina auctoritate praeceptum; qui, inter caetera quae ostendere et revelare dignatus est, et hoc addidit: « Itaque qui Christo non credit sacerdotem facienti, et postea credere incipiet sacerdotem vindicanti. »", + "candidate_score": 0.667096, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_72_74", + "bdc_text": "Fratri meo nunc scribere non vacat . Velim itaque te has ei communicare , ut ipse quoque catastrophen huius rei , de qua prius ad ipsum quoque scripsi , cognoscat . Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero Tigurinae ecclesiae pastori fidelissimo domino et compatri suo perpetuo colendo .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_331", + "psc_text": "Quamquam sciam, frater charissime, episcopos plurimos, ecclesiis Dominicis in toto mundo divina dignatione praepositos, evangelicae verita tis ac Dominicae traditionis tenere rationem, nec ab eo quod Christus magister et praecepit et gessit humana et novella institutione decedere; tamen, quoniam quidam, vel ignoranter vel simpliciter, in calice Dominico sanctificando et plebi ministrando non hoc faciunt quod Jesus Christus Dominus et Deus noster, sacrificii hujus auctor et doctor fecit et docuit, religiosum pariter ac necessarium duxi has ad vos litteras facere; ut, si quis in isto errore adhuc tenetur, veritatis luce perspecta, ad radicem atque originem traditionis Dominicae revertatur. Nec nos putes, frater charissime, nostra et humana conscribere aut ultronea voluntate hoc nobis audacter assumere, cum mediocritatem nostram semper humili et verecunda moderatione teneamus. Sed quando aliquid Deo inspirante et mandante praecipitur, necesse est Domino servus fidelis obtemperet, excusatus apud omnes quod nihil sibi arroganter assumat, qui offensam Domini timere compellitur, nisi", + "candidate_score": 0.666438, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_6", + "bdc_text": "die examinati sunt intellexissent , quę cum ipsis acta essent omnia , de novo quasi conspirarunt iterum ad non consentiendum , sed ad exsilium potius eligendum , et fecerunt quoque ut aliqui ex illis qui priore die consenserant , conscientiis angerentur ita ut aegre continuerimus eos quin ad senatum redirent et adhuc cum reliquis exilium poscerent .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_244", + "psc_text": "solitis denuo renovant. Et quidem de Dei providentia, nobis hoc nec volentibus nec optantibus, immo et ignoscentibus et tacentibus, poenas quas meruerant pependerunt, ut a nobis non ejecti ultro se ejicerent, ipsi in se pro conscientia sua sententiam darent, secundum vestra et divina suffragia conjurati et scelerati de Ecclesia sponte se pellerent. II. Nunc apparuit Felicissimi factio unde venisset, quibus radicibus et quibus viribus staret. Hi fomenta olim quibusdam confessoribus et hortamenta tribuebant ne concordarent cum episcopo suo, ne ecclesiasticam disciplinam cum fide, et quiete juxta praecepta Dominica, continerent, ne confessionis suae gloriam incorrupta et immaculata conversatione servarent. Ac, ne parum fuisset corrupisse quorumdam confessorum mentes et contra sacerdotium Dei portionem ruptae fraternitatis armare voluisse, nunc se ad lapsorum perniciem venenata sua deceptione verterunt, ut aegros, et saucios et ad capienda fortiora consilia per calamitatem ruinae suae minus idoneos et minus solidos, a medela vulneris sui avocent, et 53 intermissis", + "candidate_score": 0.665237, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_21_23", + "bdc_text": "Utinam d. P . Martyr idem facere vellet . Nam cum illius ipsi scripta et authoritatem nobis semper obiiciant , nos vicissim illius exemplum illis obiicimus , quod in ecclesia Tigurina hac disciplina non minus quam nostra ecclesia carente pacatus et tranquillus maneat , nec turbas aliquas non necessarias moveat , nec tanta offendicula talemque desolationem , qualem illi prae se habent , instituat . Ut autem concessiones quoque principum intelligas , et quam non nullam habeamus disciplinam , imo maiorem et severiorem quam ego in ullis Tigurinis ecclesiis viderim , scribam quid habeamus et quid ipsis quoque concessum sit .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_465", + "psc_text": "Vos autem, fratres charissimi, pro disciplina quam de mandatis Dominicis a me semper accepistis, et secundum quod me tractante saepissime didicistis, quietem et tranquillitatem tenete, nec quisquam vestrum aliquem tumultum fratribus moveat, aut ultro se gentilibus offerat. Apprehensus enim et traditus loqui debet; siquidem in nobis Dominus positus illa hora loquatur, qui nos confiteri magis voluit quam profiteri. Quid autem de caetero nos observare conveniat antequam in me super confessione nominis Dei proconsul sententiam ferat, instruente Domino in commune disponemus. Incolumes vos, fratres charissimi, Dominus noster in Ecclesia sua permanere faciat et conservare dignetur. Ita fiat per suam misericordiam. 167 Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto", + "candidate_score": 0.664893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_50_52", + "bdc_text": "Sed nimis procul excurro . Exilium potius illi quam has concessiones elegerunt . Conscientiam praetexunt , et verbum domini , institutionem Christi , exemplum apostolicum .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_465", + "psc_text": "Vos autem, fratres charissimi, pro disciplina quam de mandatis Dominicis a me semper accepistis, et secundum quod me tractante saepissime didicistis, quietem et tranquillitatem tenete, nec quisquam vestrum aliquem tumultum fratribus moveat, aut ultro se gentilibus offerat. Apprehensus enim et traditus loqui debet; siquidem in nobis Dominus positus illa hora loquatur, qui nos confiteri magis voluit quam profiteri. Quid autem de caetero nos observare conveniat antequam in me super confessione nominis Dei proconsul sententiam ferat, instruente Domino in commune disponemus. Incolumes vos, fratres charissimi, Dominus noster in Ecclesia sua permanere faciat et conservare dignetur. Ita fiat per suam misericordiam. 167 Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto", + "candidate_score": 0.664114, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_27", + "bdc_text": "Habent etiam ista consistoria potestatem vocandi omnes eos qui in religione minus videntur instituti , et qui vel non noverint precari aut praecepta domini ac symbolum recitare .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_159", + "psc_text": "gradu, et in hac acie qui Evangelium conantur irrumpere et, praeceptis Domini subruendis manus impias inferentes, fidei robore submovere, praebuisse ante initia virtutum, nunc et morum magisteria praebere. Dominus post resurrectionem mittens apostolos mandat et dicit: Data est mihi omnis potestas in coelo et in terra. Ite ergo et docete gentes omnes, tingentes eos in nomine Patris et Filii et Spiritus sancti, docentes eos observare omnia quaecumque praecepi vobis. (Matth. XXVIII, 19) . Et Joannes apostolus mandati memor in Epistola sua postmodum ponit: In hoc, inquit, intelligimus quia cognovimus eum, si praecepta ejus custodiamus. Qui dicit quoniam cognovit eum, et mandata ejus non servat, mendax est et veritas in illo non est. (I Joa., II, 3, 4) . Haec praecepta custodienda suggeritis, divina et coelestia mandata servatis. Hoc est confessorem Domini, hoc est esse martyrem Christi, servare vocis suae inviolatam circa omnia, et solidam firmitatem. Nam velle praeter Dominum martyrem", + "candidate_score": 0.663558, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_51_53", + "bdc_text": "Exilium potius illi quam has concessiones elegerunt . Conscientiam praetexunt , et verbum domini , institutionem Christi , exemplum apostolicum . Non posse se bona conscientia coenam exhibere his de quorum fide ipsis non constet .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_331", + "psc_text": "Quamquam sciam, frater charissime, episcopos plurimos, ecclesiis Dominicis in toto mundo divina dignatione praepositos, evangelicae verita tis ac Dominicae traditionis tenere rationem, nec ab eo quod Christus magister et praecepit et gessit humana et novella institutione decedere; tamen, quoniam quidam, vel ignoranter vel simpliciter, in calice Dominico sanctificando et plebi ministrando non hoc faciunt quod Jesus Christus Dominus et Deus noster, sacrificii hujus auctor et doctor fecit et docuit, religiosum pariter ac necessarium duxi has ad vos litteras facere; ut, si quis in isto errore adhuc tenetur, veritatis luce perspecta, ad radicem atque originem traditionis Dominicae revertatur. Nec nos putes, frater charissime, nostra et humana conscribere aut ultronea voluntate hoc nobis audacter assumere, cum mediocritatem nostram semper humili et verecunda moderatione teneamus. Sed quando aliquid Deo inspirante et mandante praecipitur, necesse est Domino servus fidelis obtemperet, excusatus apud omnes quod nihil sibi arroganter assumat, qui offensam Domini timere compellitur, nisi", + "candidate_score": 0.663175, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_52", + "bdc_text": "Conscientiam praetexunt , et verbum domini , institutionem Christi , exemplum apostolicum .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_331", + "psc_text": "Quamquam sciam, frater charissime, episcopos plurimos, ecclesiis Dominicis in toto mundo divina dignatione praepositos, evangelicae verita tis ac Dominicae traditionis tenere rationem, nec ab eo quod Christus magister et praecepit et gessit humana et novella institutione decedere; tamen, quoniam quidam, vel ignoranter vel simpliciter, in calice Dominico sanctificando et plebi ministrando non hoc faciunt quod Jesus Christus Dominus et Deus noster, sacrificii hujus auctor et doctor fecit et docuit, religiosum pariter ac necessarium duxi has ad vos litteras facere; ut, si quis in isto errore adhuc tenetur, veritatis luce perspecta, ad radicem atque originem traditionis Dominicae revertatur. Nec nos putes, frater charissime, nostra et humana conscribere aut ultronea voluntate hoc nobis audacter assumere, cum mediocritatem nostram semper humili et verecunda moderatione teneamus. Sed quando aliquid Deo inspirante et mandante praecipitur, necesse est Domino servus fidelis obtemperet, excusatus apud omnes quod nihil sibi arroganter assumat, qui offensam Domini timere compellitur, nisi", + "candidate_score": 0.663158, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_20_22", + "bdc_text": "Rogo ergo ego quoque ut ad illum scribas et literas per hunc ad me mittas . Utinam d. P . Martyr idem facere vellet . Nam cum illius ipsi scripta et authoritatem nobis semper obiiciant , nos vicissim illius exemplum illis obiicimus , quod in ecclesia Tigurina hac disciplina non minus quam nostra ecclesia carente pacatus et tranquillus maneat , nec turbas aliquas non necessarias moveat , nec tanta offendicula talemque desolationem , qualem illi prae se habent , instituat .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_177", + "psc_text": "XXXIII.) CYPRIANUS LAPSIS. ARGUMENTUM.-- Argumentum hujus epistolae infra habes Epistola XXIX. « Litteras, inquit, ad me fecerunt, pacem non dandam sibi postulantes, sed quasi jam datam sibi vindicantes, quod dicant Paulum omnibus pacem dedisse, sicut in litteris eorum quarum exemplum ad vos transmisi, legetis, simul quid et ego eis breviter rescripserim. » Desideratur autem lapsorum epistola ad quos rescribit. I. Dominus noster, cujus praecepta et monita observare debemus, episcopi honorem et Ecclesiae suae rationem disponens, in Evangelio loquitur et dicit Petro: Ego tibi dico quia tu es Petrus, et super istam petram aedificabo Ecclesiam meam, et portae inferorum non vincent eam: et tibi dabo claves regni coelorum; et quae ligaveris super terram erunt ligata et in coelis, et quaecumque solveris super terram erunt soluta et in coelis (Matth. XVI, 18, 19) . Inde per temporum et successionum vices episcoporum ordinatio et Ecclesiae ratio decurrit, ut Ecclesia super episcopos 38 constituatur", + "candidate_score": 0.662625, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_51_53", + "bdc_text": "Exilium potius illi quam has concessiones elegerunt . Conscientiam praetexunt , et verbum domini , institutionem Christi , exemplum apostolicum . Non posse se bona conscientia coenam exhibere his de quorum fide ipsis non constet .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_465", + "psc_text": "Vos autem, fratres charissimi, pro disciplina quam de mandatis Dominicis a me semper accepistis, et secundum quod me tractante saepissime didicistis, quietem et tranquillitatem tenete, nec quisquam vestrum aliquem tumultum fratribus moveat, aut ultro se gentilibus offerat. Apprehensus enim et traditus loqui debet; siquidem in nobis Dominus positus illa hora loquatur, qui nos confiteri magis voluit quam profiteri. Quid autem de caetero nos observare conveniat antequam in me super confessione nominis Dei proconsul sententiam ferat, instruente Domino in commune disponemus. Incolumes vos, fratres charissimi, Dominus noster in Ecclesia sua permanere faciat et conservare dignetur. Ita fiat per suam misericordiam. 167 Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto", + "candidate_score": 0.662019, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_20_22", + "bdc_text": "Rogo ergo ego quoque ut ad illum scribas et literas per hunc ad me mittas . Utinam d. P . Martyr idem facere vellet . Nam cum illius ipsi scripta et authoritatem nobis semper obiiciant , nos vicissim illius exemplum illis obiicimus , quod in ecclesia Tigurina hac disciplina non minus quam nostra ecclesia carente pacatus et tranquillus maneat , nec turbas aliquas non necessarias moveat , nec tanta offendicula talemque desolationem , qualem illi prae se habent , instituat .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_181", + "psc_text": "sim Dominus testis est, qui dignatus est ostendere quid ejusmodi et tales servi de ejus benignitate mereantur. Quas litteras cum nuper acceperim, et nunc aliud scripsisse vos legerim, peto discernatis desideria vestra, et quicumque estis qui has litteras nunc misistis, nomina vestra libello subjiciatis et libellum cum singulorum nominibus ad me transmittatis. Ante est enim scire quibus rescribere habeam. Tunc ad singula quae scripsistis pro loci et actus nostri mediocritate rescribam. Opto vos, fratres charissimi, semper bene valere et secundum Domini disciplinam quiete et tranquille agere. Valete. EPISTOLA XXVIII.(Pamel., Rig., Baluz., XXVIII. Paris., XXVI. Oxon., Lips., XXXIV.) AD PRESBYTEROS ET DIACONOS. ARGUMENTUM.-- Argumentum hujus epistolae satis convenit cum praecedenti, ac puto eam esse de qua in sequenti epistola loquitur; laudat enim clerum suum, quod Gaium Diddensem presbyterum, et diaconum ejus, qui lapsis temere communicabant, communione movissent, et ut de aliis quibusdam idipsum fiat hortatur. I. Cyprianus presbyteris et diaconibus fratribus", + "candidate_score": 0.66099, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_57_59", + "bdc_text": "Ecclesias si haberent Corinthiacas , non incestuosum modo , sed omnes alios quoque excommunicasse [ n]t , et eam sic repurgassent , ut ego considerans vitia eius ecclesiae videre non possim an aliquem in ecclesia vel unum saltem retinuissent . Sed sum nimius . Vexat me hęc causa plurimum .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_402", + "psc_text": "universae per totum mundum nobiscum unitatis vinculo copulatae? Nisi si omnes isti communicantes mecum, secundum quod scripsisti, polluto nostro ore polluti sunt et spem vitae aeternae communicationis nostrae contagione perdiderunt. Pupianus solus integer, inviolatus, sanctus, pudicus, qui nobis miscere se noluit, in paradiso atque in regno coelorum solus habitabit. VIII. Scripsisti quoque quod Ecclesia nunc propter me portionem sui in disperso habeat, quando omnis Ecclesiae populus et collectus sit et adunatus et individua concordia sibi junctus, soli illi foris remanserint qui, etsi intus essent, ejiciendi fuerant, nec patiatur Dominus, populi sui protector et tutor, triticum de area sua diripi, sed solae possint paleae de Ecclesia separari, quando et Apostolus dicat: Quid enim si exciderunt a fide quidam illorum? Numquid infidelitas illorum fidem Dei evacuavit? Absit. Est enim Deus verax, omnis autem homo mendax (Rom. III, 3, 4) . Et Dominus quoque in Evangelio, cum eum loquentem discipuli derelinquerent, conversus ad", + "candidate_score": 0.659025, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_20_22", + "bdc_text": "Rogo ergo ego quoque ut ad illum scribas et literas per hunc ad me mittas . Utinam d. P . Martyr idem facere vellet . Nam cum illius ipsi scripta et authoritatem nobis semper obiiciant , nos vicissim illius exemplum illis obiicimus , quod in ecclesia Tigurina hac disciplina non minus quam nostra ecclesia carente pacatus et tranquillus maneat , nec turbas aliquas non necessarias moveat , nec tanta offendicula talemque desolationem , qualem illi prae se habent , instituat .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_465", + "psc_text": "Vos autem, fratres charissimi, pro disciplina quam de mandatis Dominicis a me semper accepistis, et secundum quod me tractante saepissime didicistis, quietem et tranquillitatem tenete, nec quisquam vestrum aliquem tumultum fratribus moveat, aut ultro se gentilibus offerat. Apprehensus enim et traditus loqui debet; siquidem in nobis Dominus positus illa hora loquatur, qui nos confiteri magis voluit quam profiteri. Quid autem de caetero nos observare conveniat antequam in me super confessione nominis Dei proconsul sententiam ferat, instruente Domino in commune disponemus. Incolumes vos, fratres charissimi, Dominus noster in Ecclesia sua permanere faciat et conservare dignetur. Ita fiat per suam misericordiam. 167 Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto", + "candidate_score": 0.658639, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_27", + "bdc_text": "Habent etiam ista consistoria potestatem vocandi omnes eos qui in religione minus videntur instituti , et qui vel non noverint precari aut praecepta domini ac symbolum recitare .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_331", + "psc_text": "Quamquam sciam, frater charissime, episcopos plurimos, ecclesiis Dominicis in toto mundo divina dignatione praepositos, evangelicae verita tis ac Dominicae traditionis tenere rationem, nec ab eo quod Christus magister et praecepit et gessit humana et novella institutione decedere; tamen, quoniam quidam, vel ignoranter vel simpliciter, in calice Dominico sanctificando et plebi ministrando non hoc faciunt quod Jesus Christus Dominus et Deus noster, sacrificii hujus auctor et doctor fecit et docuit, religiosum pariter ac necessarium duxi has ad vos litteras facere; ut, si quis in isto errore adhuc tenetur, veritatis luce perspecta, ad radicem atque originem traditionis Dominicae revertatur. Nec nos putes, frater charissime, nostra et humana conscribere aut ultronea voluntate hoc nobis audacter assumere, cum mediocritatem nostram semper humili et verecunda moderatione teneamus. Sed quando aliquid Deo inspirante et mandante praecipitur, necesse est Domino servus fidelis obtemperet, excusatus apud omnes quod nihil sibi arroganter assumat, qui offensam Domini timere compellitur, nisi", + "candidate_score": 0.657734, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_56_58", + "bdc_text": "Omnes sunt illis canes . Ecclesias si haberent Corinthiacas , non incestuosum modo , sed omnes alios quoque excommunicasse [ n]t , et eam sic repurgassent , ut ego considerans vitia eius ecclesiae videre non possim an aliquem in ecclesia vel unum saltem retinuissent . Sed sum nimius .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_402", + "psc_text": "universae per totum mundum nobiscum unitatis vinculo copulatae? Nisi si omnes isti communicantes mecum, secundum quod scripsisti, polluto nostro ore polluti sunt et spem vitae aeternae communicationis nostrae contagione perdiderunt. Pupianus solus integer, inviolatus, sanctus, pudicus, qui nobis miscere se noluit, in paradiso atque in regno coelorum solus habitabit. VIII. Scripsisti quoque quod Ecclesia nunc propter me portionem sui in disperso habeat, quando omnis Ecclesiae populus et collectus sit et adunatus et individua concordia sibi junctus, soli illi foris remanserint qui, etsi intus essent, ejiciendi fuerant, nec patiatur Dominus, populi sui protector et tutor, triticum de area sua diripi, sed solae possint paleae de Ecclesia separari, quando et Apostolus dicat: Quid enim si exciderunt a fide quidam illorum? Numquid infidelitas illorum fidem Dei evacuavit? Absit. Est enim Deus verax, omnis autem homo mendax (Rom. III, 3, 4) . Et Dominus quoque in Evangelio, cum eum loquentem discipuli derelinquerent, conversus ad", + "candidate_score": 0.657434, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_57_59", + "bdc_text": "Ecclesias si haberent Corinthiacas , non incestuosum modo , sed omnes alios quoque excommunicasse [ n]t , et eam sic repurgassent , ut ego considerans vitia eius ecclesiae videre non possim an aliquem in ecclesia vel unum saltem retinuissent . Sed sum nimius . Vexat me hęc causa plurimum .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_100", + "psc_text": "ipsi, quantum potuimus, animum composuimus et ut in ecclesiastica disciplina servarentur instruximus. » I. Cyprianus fratribus in plebe consistentibus salutem. Ingemiscere vos et dolere ruinas fratrum nostrorum ex me scio, fratres charissimi, qui et ipse vobiscum pro singulis ingemisco pariter et doleo, et patior ac sentio quod beatus Apostolus dixit: Quis infirmatur, inquit, et ego non infirmor? quis scandalizatur, et ego non uror? (II Cor. XI, 29) . Et iterum posuit in Epistola sua dicens: Si patitur membrum unum, compatiuntur et caetera membra; et si laetatur membrum unum, collaetantur et caetera membra (I Cor. XII, 26) . Compatior ergo et condoleo de fratribus nostris qui, lapsi et persecutionis infestatione prostrati, partem nostrorum viscerum secum trahentes, parem dolorem nobis suis vulneribus intulerunt; quibus potens est divina misericordia medelam dare. Properandum tamen non puto, nec incaute aliquid et festinanter gerendum, ne, dum temere pax usurpatur, divinae indignationis offensa gravius provocetur. Fecerunt ad", + "candidate_score": 0.656755, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_72_74", + "bdc_text": "Fratri meo nunc scribere non vacat . Velim itaque te has ei communicare , ut ipse quoque catastrophen huius rei , de qua prius ad ipsum quoque scripsi , cognoscat . Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero Tigurinae ecclesiae pastori fidelissimo domino et compatri suo perpetuo colendo .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_465", + "psc_text": "Vos autem, fratres charissimi, pro disciplina quam de mandatis Dominicis a me semper accepistis, et secundum quod me tractante saepissime didicistis, quietem et tranquillitatem tenete, nec quisquam vestrum aliquem tumultum fratribus moveat, aut ultro se gentilibus offerat. Apprehensus enim et traditus loqui debet; siquidem in nobis Dominus positus illa hora loquatur, qui nos confiteri magis voluit quam profiteri. Quid autem de caetero nos observare conveniat antequam in me super confessione nominis Dei proconsul sententiam ferat, instruente Domino in commune disponemus. Incolumes vos, fratres charissimi, Dominus noster in Ecclesia sua permanere faciat et conservare dignetur. Ita fiat per suam misericordiam. 167 Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto", + "candidate_score": 0.654896, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_6", + "bdc_text": "die examinati sunt intellexissent , quę cum ipsis acta essent omnia , de novo quasi conspirarunt iterum ad non consentiendum , sed ad exsilium potius eligendum , et fecerunt quoque ut aliqui ex illis qui priore die consenserant , conscientiis angerentur ita ut aegre continuerimus eos quin ad senatum redirent et adhuc cum reliquis exilium poscerent .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_240", + "psc_text": "communicaturos in morte secum qui nobis obtemperassent, id est qui nobis communicarent, accipiat sententiam quam prior dixit, ut abstentum se a nobis sciat, quando ad fraudes ejus et rapinas, quas dilucida veritate cognovimus, adulterii etiam crimen accedit, quod fratres nostri graves viri deprehendisse se nuntiaverunt, et probaturos se asseverarunt. Quae omnia tunc cognoscemus quando in unum cum collegis pluribus permittente Domino convenerimus. Sed et Augendus, qui, nec Episcopum nec Ecclesiam cogitans, pariter se cum illo conspiratione et factione sociavit, si ultra cum eo perseveraverit, sententiam ferat quam ille in se factiosus et temerarius provocavit. Sed et quisquis se conspirationi et factioni ejus adjunxerit, sciat se in ecclesia nobiscum non esse communicaturum, qui sponte maluit ab ecclesia separari. Hac litteras meas fratribus nostris legite, et Carthaginem ad clerum quoque transmittite, additis nominibus eorum qui cum Felicissimo se junxerunt. Opto vos, fratres charissimi, semper bene valere et nostri meminisse. Valete. 52 EPISTOLA", + "candidate_score": 0.651219, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_31", + "bdc_text": "Deinde habent amplius hanc quoque potestatem , vocandi omnes eos qui publicis sceleribus ecclesias offendunt , scortatores , ebrios , usurarios , milites sanguinarios etc. , et monendi ac dehortandi eos , insuper quoque consulendi ( nota bene hanc vocem consulendi , nam expresse illis concessa est ) , ut si mores mutare non velint , ne accedant ad coenam domini :", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_465", + "psc_text": "Vos autem, fratres charissimi, pro disciplina quam de mandatis Dominicis a me semper accepistis, et secundum quod me tractante saepissime didicistis, quietem et tranquillitatem tenete, nec quisquam vestrum aliquem tumultum fratribus moveat, aut ultro se gentilibus offerat. Apprehensus enim et traditus loqui debet; siquidem in nobis Dominus positus illa hora loquatur, qui nos confiteri magis voluit quam profiteri. Quid autem de caetero nos observare conveniat antequam in me super confessione nominis Dei proconsul sententiam ferat, instruente Domino in commune disponemus. Incolumes vos, fratres charissimi, Dominus noster in Ecclesia sua permanere faciat et conservare dignetur. Ita fiat per suam misericordiam. 167 Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto", + "candidate_score": 0.649518, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_16_18", + "bdc_text": "et spes adhuc superest , si illi consensus persuaderi possit , ut illius authoritate reliqui omnes quoque reduci possint . Sed quid futurum sit nescio . D. Nicolaus a Diesbach , consulis nunc vices gerens , ex animo te precatur ut per hunc nuncium qui has tibi adfert Vireto ipse quoque scribere velis , et illum ad concordiam et consensum una nobiscum hortari .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_465", + "psc_text": "Vos autem, fratres charissimi, pro disciplina quam de mandatis Dominicis a me semper accepistis, et secundum quod me tractante saepissime didicistis, quietem et tranquillitatem tenete, nec quisquam vestrum aliquem tumultum fratribus moveat, aut ultro se gentilibus offerat. Apprehensus enim et traditus loqui debet; siquidem in nobis Dominus positus illa hora loquatur, qui nos confiteri magis voluit quam profiteri. Quid autem de caetero nos observare conveniat antequam in me super confessione nominis Dei proconsul sententiam ferat, instruente Domino in commune disponemus. Incolumes vos, fratres charissimi, Dominus noster in Ecclesia sua permanere faciat et conservare dignetur. Ita fiat per suam misericordiam. 167 Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto", + "candidate_score": 0.648574, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_22", + "bdc_text": "Nam cum illius ipsi scripta et authoritatem nobis semper obiiciant , nos vicissim illius exemplum illis obiicimus , quod in ecclesia Tigurina hac disciplina non minus quam nostra ecclesia carente pacatus et tranquillus maneat , nec turbas aliquas non necessarias moveat , nec tanta offendicula talemque desolationem , qualem illi prae se habent , instituat .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_465", + "psc_text": "Vos autem, fratres charissimi, pro disciplina quam de mandatis Dominicis a me semper accepistis, et secundum quod me tractante saepissime didicistis, quietem et tranquillitatem tenete, nec quisquam vestrum aliquem tumultum fratribus moveat, aut ultro se gentilibus offerat. Apprehensus enim et traditus loqui debet; siquidem in nobis Dominus positus illa hora loquatur, qui nos confiteri magis voluit quam profiteri. Quid autem de caetero nos observare conveniat antequam in me super confessione nominis Dei proconsul sententiam ferat, instruente Domino in commune disponemus. Incolumes vos, fratres charissimi, Dominus noster in Ecclesia sua permanere faciat et conservare dignetur. Ita fiat per suam misericordiam. 167 Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto", + "candidate_score": 0.645817, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_66_68", + "bdc_text": "Dominus Vicetenens ex senatu per apparitorem mihi nunciavit cursorem Tigurum mittendum , ut si quid scribere velim scribam . Haec ergo effudi potius quam scripsi . Commendo tibi me et ecclesias nostras semper .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_465", + "psc_text": "Vos autem, fratres charissimi, pro disciplina quam de mandatis Dominicis a me semper accepistis, et secundum quod me tractante saepissime didicistis, quietem et tranquillitatem tenete, nec quisquam vestrum aliquem tumultum fratribus moveat, aut ultro se gentilibus offerat. Apprehensus enim et traditus loqui debet; siquidem in nobis Dominus positus illa hora loquatur, qui nos confiteri magis voluit quam profiteri. Quid autem de caetero nos observare conveniat antequam in me super confessione nominis Dei proconsul sententiam ferat, instruente Domino in commune disponemus. Incolumes vos, fratres charissimi, Dominus noster in Ecclesia sua permanere faciat et conservare dignetur. Ita fiat per suam misericordiam. 167 Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto", + "candidate_score": 0.640709, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_25", + "bdc_text": "Sunt in illis constituti minister cum quatuor aliis , in quibusdam sex aut octo , presbyteris , prout ecclesię fuerint numerosae .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_178", + "psc_text": "eam: et tibi dabo claves regni coelorum; et quae ligaveris super terram erunt ligata et in coelis, et quaecumque solveris super terram erunt soluta et in coelis (Matth. XVI, 18, 19) . Inde per temporum et successionum vices episcoporum ordinatio et Ecclesiae ratio decurrit, ut Ecclesia super episcopos 38 constituatur et omnis actus Ecclesiae per eosdem praepositos gubernetur. Cum hoc itaque divina lege fundatum sit, miror quosdam audaci temeritate sic mihi scribere voluisse, ut Ecclesiae nomine litteras facerent, « quando ecclesia in episcopo et clero et in omnibus stantibus sit constituta. » Absit enim nec Domini misericordia et potestas ejus invicta patiatur ut Ecclesia esse dicatur lapsorum numerus, cums criptum sit: Deus non est mortuorum, sed vivorum (Matth. XXII, 32) . Omnes quidem vivificari optamus, et ut in statum pristinum restituantur precibus nostris et gemitibus oramus. Si autem quidam lapsi Ecclesiam se volunt esse, et si apud illos atque in", + "candidate_score": 0.639329, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_1_3", + "bdc_text": "Scripsi nuper quaedam de causa Lausa [ n]nensi , 24 . videlicet huius mensis , quo die multi pertinaciam suam remittentes concessionibus senatus consenserunt . Nunc ergo quid crastina amplius actum , et quę catastrophe sequuta , et quis sit harum rerum praesens status , aperiam. 25 .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_116", + "psc_text": "quae huc ad clerum nostrum per Crementium hypodiaconum nuper feceratis, ut iis qui post lapsum infirmitate apprehensi essent, et poenitentes communicationem desiderarent, subveniretur, standum putavi et cum vestra sententia, ne actus noster, qui adunatus esse et consentire circa omnia debet, in aliquo discreparet. Plane caeterorum causas, quamvis libello a martyribus accepto, differri mandavi et in nostram praesentiam reservari, ut, cum, pace a Domino nobis data, plures praepositi convenire in unum coeperimus, communicato etiam vobiscum consilio, disponere singula et reformare possimus. Opto vos, fratres charissimi, semper bene valere. EPISTOLA XV.(Erasm., II. 4. Pamel., XVI. Rig., Baluz., Paris., XV. Oxon., Lips. XXXVII.) AD MOYSEN ET MAXIMUM ET CAETEROS CONFESSORES. ARGUMENTUM hujus Epistolae habes infra, Epistola XXXI, ubi Clerus Romanus: « In quo loco, inquiunt, maximas tibi atque uberes gratias referre debemus et reddimus, quod illorum carceris tenebras litteris illuminasti; quod ad illos venisti, quomodo introire potuisti; quod illorum animos sua fide et", + "candidate_score": 0.634795, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_18", + "bdc_text": "D. Nicolaus a Diesbach , consulis nunc vices gerens , ex animo te precatur ut per hunc nuncium qui has tibi adfert Vireto ipse quoque scribere velis , et illum ad concordiam et consensum una nobiscum hortari .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_465", + "psc_text": "Vos autem, fratres charissimi, pro disciplina quam de mandatis Dominicis a me semper accepistis, et secundum quod me tractante saepissime didicistis, quietem et tranquillitatem tenete, nec quisquam vestrum aliquem tumultum fratribus moveat, aut ultro se gentilibus offerat. Apprehensus enim et traditus loqui debet; siquidem in nobis Dominus positus illa hora loquatur, qui nos confiteri magis voluit quam profiteri. Quid autem de caetero nos observare conveniat antequam in me super confessione nominis Dei proconsul sententiam ferat, instruente Domino in commune disponemus. Incolumes vos, fratres charissimi, Dominus noster in Ecclesia sua permanere faciat et conservare dignetur. Ita fiat per suam misericordiam. 167 Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto", + "candidate_score": 0.631351, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_64_66", + "bdc_text": "Vireto ut scribas adhuc oro . Cuius rei gratia hic nuncius a senatu mittatur , adhuc dum haec scribo ignoro . Dominus Vicetenens ex senatu per apparitorem mihi nunciavit cursorem Tigurum mittendum , ut si quid scribere velim scribam .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_460", + "psc_text": "I. Cyprianus Successo fratri salutem. Ut non vobis in continenti scriberem, frater charissime, illa res fecit, quod universi clerici sub ictu agonis constituti, recedere istinc omnino non poterant, parati omnes pro animi sui devotione ad divinam et coelestem gloriam. Sciatis autem eos venisse quos ad Urbem propter hoc miseram, ut quomodocumque de nobis rescriptum fuisset, exploratam sibi veritatem ad nos perferrent. Multa enim varia et incerta opinionibus ventilantur. Quae autem sunt in vero ita se habent. Rescripsisse Valerianum ad senatum ut episcopi et presbyteri et diacones in continenti animadvertantur, senatores vero et egregii viri et equites Romani, dignitate amissa, etiam bonis spolientur; et, si ademptis facultatibus christiani esse perseveraverint, capite quoque mulctentur; matronae vero, ademptis bonis, in exsilium relegentur; Caesariani autem quicumque vel prius confessi fuerant vel nunc confessi fuerint, confiscentur et vincti in Caesarianas possessiones descripti mittantur. Subjecit etiam Valerianus imperator orationi suae exemplum litterarum quas ad praesides provinciarum", + "candidate_score": 0.631305, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_64_66", + "bdc_text": "Vireto ut scribas adhuc oro . Cuius rei gratia hic nuncius a senatu mittatur , adhuc dum haec scribo ignoro . Dominus Vicetenens ex senatu per apparitorem mihi nunciavit cursorem Tigurum mittendum , ut si quid scribere velim scribam .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_459", + "psc_text": "et coronari. Opto vos, fratres charissimi ac beatissimi, in Domino semper bene valere et ad coronam coelestis gloriae pervenire. Victor diaconus et qui mecum sunt vos salutant. EPISTOLA LXXXII.(Pamel., Rigalt., Baluz., LXXXII. Paris., LXXXI. Oxon., Lips., LXXX.) AD SUCCESSUM, DE NUNTIIS ROMA REVERSIS PERSECUTIONEM NUNTIANTIBUS. ARGUMENTUM.-- Nuntiat Successo episcopo Cyprianus, persecutione acriori jam decreta per Valerianum imperatorem (haud dubie cum Gallieno), passum Romae Xistum pontificem VIII idus Augusti, idque ut collegis caeteris significet petit, quo suum quisque gregem ad martyrium animet. Cum autem paulo post mense septembri passus sit Cyprianus, non dubium quin sub finem vitae scripta sit haec epistola. I. Cyprianus Successo fratri salutem. Ut non vobis in continenti scriberem, frater charissime, illa res fecit, quod universi clerici sub ictu agonis constituti, recedere istinc omnino non poterant, parati omnes pro animi sui devotione ad divinam et coelestem gloriam. Sciatis autem eos venisse quos ad Urbem propter hoc miseram, ut", + "candidate_score": 0.627908, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_19_21", + "bdc_text": "Existimat , quod et nos putamus , tuam authoritatem plurimum apud ipsum valituram . Rogo ergo ego quoque ut ad illum scribas et literas per hunc ad me mittas . Utinam d. P . Martyr idem facere vellet .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_154", + "psc_text": "Opto vos, fratres charissimi ac desiderantissimi, semper bene valere. NOTA. Quoniam opera sancti Cypriani vulgo citari solent secundum ordinem quem obtinent in editione Pamelii et in Rigaltiana, nosque hunc ordinem sequi decrevimus, typographus autem, ex cujus officina prodiit editio Rigaltiana, numerum XXIII omisit per saltum in edendis Epistolis, admonere visum est nos quoque eundem errorem retinuisse, propter rationem quam in initio istius admonitionis adduximus. D. PR. MARAN. 33 EPISTOLA XXIV.(Erasm., IV, 22. Pamel., Rigalt., Baluz., XXIV. Paris., XXIII. Oxon., Lips., XXVIII.) AD CLERUM, DE LITTERIS ROMAM MISSIS ET DE SATURO LECTORE ET OPTATO HYPODIACONO FACTIS. ARGUMENTUM.-- Clerus hac epistola certior fit ordinationis Saturi et Optati, et de iis quae Romam Scripsit Cyprianus. Cyprianus presbyteris et diaconibus fratribus salutem. Ne quid conscientiam vestram lateret, fratres charissimi, quid mihi scriptum sit, quidque ego rescripserim, utriusque epistolae vobis exemplum misi; et credo vobis id quod rescripsi non displicere. Sed et illud ad vos", + "candidate_score": 0.627762, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_44", + "bdc_text": "Quid enim eo tempore fuisset factum , si excommunicandi mera potestas in manibus fuisset ministrorum ?", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_88", + "psc_text": "daemoniorum (I Cor. X, 20, 21) . Haec qui subtrahit fratribus nostris, decipit miseros; ut qui possunt, agentes poenitentiam veram, Deoque patri et misericordi precibus et operibus suis satisfacere, seducantur ut magis pereant, et qui erigere se possent, plus cadant. Nam, cum in minoribus peccatis agant peccatores poenitentiam justo tempore, et, secundum disciplinae 19 ordinem, ad exomologesim veniant, et per manus impositionem episcopi et cleri jus communicationis accipiant, nunc crudo tempore, persecutione adhuc perseverante, nondum restituta Ecclesiae ipsius pace, ad communicationem admittuntur et offertur nomen eorum, et, nondum poenitentia acta, nondum exomologesi facta, nondum manu eis ab episcopo et clero imposita, Eucharistia illis datur, cum scriptum sit: Qui ederit panem aut biberit calicem Domini indigne, reus erit corporis et sanguinis Domini (I Cor. XI, 27) . III. Sed nunc illi rei non sunt qui minus Scripturae legem tenent. Erunt autem rei qui praesunt et haec fratribus non suggerunt, ut, instructi", + "candidate_score": 0.619801, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_71_73", + "bdc_text": "Hallerus tuus . Fratri meo nunc scribere non vacat . Velim itaque te has ei communicare , ut ipse quoque catastrophen huius rei , de qua prius ad ipsum quoque scripsi , cognoscat .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_135", + "psc_text": "charissime, a Domino ut, si ante cruore illo sancto laveris, si prius passus fueris pro nomine Domini nostri Jesu Christi quam litterae meae te in hoc mundo apprehendant, 29 vel nunc si apprehenderint, mihi ad haec rescribas. Sic coronet te cujus nomen confessus es. Credo enim quoniam, etsi in hoc mundo nos non viderimus, in futuro tamen nos coram Christo complectemur. Pete ut sim dignus et ego coronari cum numero vestro. II. In magna tamen tribulatione me constitutum scias, et, ac si sis mecum praesens, sic charitatis pristinae reminiscor die ac nocte. Deus solus scit. Et ideo peto ut annuas desiderio meo et mecum doleas in morte sororis meae, quae cecidit in hac vastatione a Christo. Sacrificavit enim et exacerbavit Dominum nostrum. Quod nobis manifestum videtur. Pro cujus factis ego in hac die laetitiae Paschae flens die ac nocte, in cilicio et cinere lacrymabundus dies exegi et exigo usque in", + "candidate_score": 0.617195, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_44", + "bdc_text": "Quid enim eo tempore fuisset factum , si excommunicandi mera potestas in manibus fuisset ministrorum ?", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_102", + "psc_text": "cathedrae reservantes, jam cum lapsis communicare coepisse et offerre pro illis et Eucharistiam dare, quando oporteat ad haec per ordinem perveniri. Nam, cum in minoribus delictis quae non in Deum committuntur poenitentia, agatur justo tempore, et exomologesis fiat inspecta vita ejus qui agit poenitentiam, nec ad communicationem venire quis possit nisi prius illi ab episcopo et clero manus fuerit imposita, quanto magis in his gravissimis et extremis delictis caute omnia et moderate, secundum disciplinam Domini, observari oportet? Quod quidem nostri presbyteri et diaconi monere debuerant, ut commendatas sibi oves foverent et divino magisterio ad viam deprecandae salutis instruerent. Ego plebis nostrae et quietem novi pariter et timorem, qui satisfactione Dei et deprecatione vigilarent, nisi illos quidam de presbyteris gratificantes decepissent. III. Vel vos itaque singulos regite, et consilio ac moderatione vestra, secundum divina praecepta, lapsorum animos temperate. Nemo adhuc importuno tempore acerba poma decerpat. Nemo navem suam quassatam et perforatam", + "candidate_score": 0.616993, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_71_73", + "bdc_text": "Hallerus tuus . Fratri meo nunc scribere non vacat . Velim itaque te has ei communicare , ut ipse quoque catastrophen huius rei , de qua prius ad ipsum quoque scripsi , cognoscat .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_134", + "psc_text": "abs te de carcere ad me esse venturum sciebas, de salute tua vel quid penes te agatur mihi non significaveris. Sed hoc solet contingere servis Dei, maxime eis qui in confessione Christi sunt constituti. Scio enim quoniam unusquisque jam quae sunt saeculi non attendit, quoniam coronam coelestem sperat. Ego enim dixi fortasse oblitum te esse mihi scribere. Nam, ut tibi quoque de infimo tuus vel frater dicar, si fuero dignus Celerinus audire, tamen cum essem et ego in tam florida confessione, fratres meos vetustissimos memorabam, et eos litteris meis memoravi charitatem pristinam eorum penes me meosque nunc esse. Peto tamen, charissime, a Domino ut, si ante cruore illo sancto laveris, si prius passus fueris pro nomine Domini nostri Jesu Christi quam litterae meae te in hoc mundo apprehendant, 29 vel nunc si apprehenderint, mihi ad haec rescribas. Sic coronet te cujus nomen confessus es. Credo enim quoniam, etsi in hoc", + "candidate_score": 0.61667, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_69", + "bdc_text": "Salutant te d. Diesbach , Haller , Hag , Tillger , Steiger , socer item meus , mater , Musculus et fratres omnes .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_145", + "psc_text": "secundum praeceptum Pauli et nostrum tractatum, exposita causa apud episcopum et facta exomologesi, habeant pacem, non tantum hae, sed et quas scis ad animum nostrum pertinere. III. Salutant vos collegae mei universi, 31 Vos, salutate confessores Domini qui ibi vobiscum sunt, quorum nomina significasti; inter quos et Saturninus cum comitibus suis, sed et collega meus, et Maris, Collecta et Emerita, Calphurnius et Maria, Sabina, Spesina, et sorores, Januaria, Dativa, Donata. Salutamus cum suis Saturum, Bassianum, et universum clerum, Uranium, Alexium, Quintianum, Colonicam, et universos quorum nomina non scripsi, quia jam lassus eram. Ideo ignoscere debent. Opto vos bene valere, Alexium et Getulicum et argentarios et sorores. Salutant vos sorores meae Januaria et Sophia, quas vobis commendo. EPISTOLA XXII.(Pamel., XXIII. Rigalt., Baluz., Paris., XXII. Oxon., Lips., XXVII.) AD CLERUM ROMAE CONSISTENTEM, DE MULTIS CONFESSORIBUS ET DE LUCIANI INVERECUNDIA ET CELERINI CONFESSORIS MODESTIA. ARGUMENTUM.-- His litteris Cyprianus Clerum Romanum certiorem reddit de", + "candidate_score": 0.608248, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_35", + "bdc_text": "Et ut horum consistoriorum quoque maior sit authoritas , volunt ut praefecti , ubicunque fieri potest , illis praesentes intersint et eorum authoritatem tueantur .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_214", + "psc_text": "caeteri cum eis confessores in custodia constituti, aeque ad litteras meas rescripserint, ut scire possetis, fratres charissimi, exempla vobis legenda transmisi. Vos curate quantum potestis pro diligentia vestra ut scripta nostra et illorum rescripta fratribus nostris innotescant. Sed et si qui de peregrinis episcopi collegae mei, vel presbyteri, vel diacones praesentes fuerint vel supervenerint, haec omnia de vobis audiant; et si exempla epistolarum transcribere et ad suos perferre voluerint, facultatem transcriptionis accipiant: quamvis et Saturo lectori fratri nostro mandaverim ut singulis desiderantibus describendi faciat potestatem, ut in ecclesiarum statu quoquo modo interim componendo servetur ab omnibus una et fida consensio. De caeteris vero quae agenda erunt, sicut et collegis meis plurimis scripsi, plenius consilio communi tractabimus quando convenire in unum, permittente Domino, coeperimus. Opto vos, fratres charissimi ac desiderantissimi, semper bene valere. Fraternitatem salutate. Valete. 46 EPISTOLA XXXIII.(Erasm., II, 51. Pamel., Rigalt., Baluz., XXXIII. Paris., XXXII. Oxon., Lips., XXXVIII.) AD", + "candidate_score": 0.604658, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_14", + "bdc_text": "Interea Viretus senatui scripsit , et blande admodum , ita ut videatur non procul abesse a consensu .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_42", + "psc_text": "ut ipse ad vos properare et venire deberem, primo cupiditate et desiderio vestri, quae res in votis meis summa est, tum deinde ut ea quae circa ecclesiae gubernacula utilitas communis exposcit tractare simul et plurimorum 10 consilio examinata delimare possemus, tamen potius visum est adhuc interim latebram et quietem tenere respectu utilitatum aliarum quae ad pacem omnium nostrum pertinent et salutem, quarum vobis a Tertullo fratre nostro carissimo ratio reddetur: qui pro caetera sua cura quam impense divinis operibus impertit, etiam hujus consilii auctor fuit ut cautus et moderatus existerem, nec me in conspectum publicum, et maxime ejus loci ubi toties flagitatus et quaesitus fuissem, temere committerem. II. Fretus ergo et dilectione et religione vestra, quam satis novi, his litteris et hortor et mando ut vos, quorum minime illic invidiosa et non adeo periculosa praesentia est, vice mea fungamini circa gerenda ea quae administratio religiosa deposcit. Habeatur interim quantum potest", + "candidate_score": 0.598306, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa041.opp-lat1", + "max_score": 0.699304, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_32_34", + "bdc_text": "satius enim ipsis esse non accedere quam iudicium sibi indigne sumendo manducare . Nolunt tamen ut quisquam cogatur , aut ut ullius conscientię post illam admonitionem factam vis inferatur : sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa041.opp-lat1_window_26", + "psc_text": "22 mente P ille PIZRCh finem saeculi tempusque iudicii futuros et nihil bonis in unitate ac participatione sacramentorum qui eorum factis non consenserint obfuturos. cum uero eis, per quos ecclesia regitur, adest salua pace ecclesiae potestas disciplinae aduersus inprobos aut nefarios exercendae, tunc rursus, ne socordia segnitiaque dormiamus, aliis aculeis praeceptorum, quae ad seueritatem cohercitiouiscohercitionis pertinent, excitandi sumus, ut gressus nostros in uia domini ex utrisque testimoniis illo duce atque tutore dirigentes nec patientiae nomine torpescamus nec obtentu diligentiae saeuiamus. § 8 Hac ergo secundum sanam doctrinam moderatione seruata uideamus, unde agitur, id est, utrum ad percipiendum baptismum sic admittendi sunt homines, ut nulla ibi uigilet diligentia, ne sanctum canibus detur, usque adeo ut nec apertissimi adulterii perpetratores et eius perseuerantiae professores a sacramento tantae sanctitatis uideantur arcendi: quo sine dubio non admitterentur, si per ipsos dies, quibus eandem gratiam percepturi suis nominibus datis abstinentia, ieiuniis exorcismisque purgantur, cum suis", + "candidate_score": 0.699304, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_33_35", + "bdc_text": "Nolunt tamen ut quisquam cogatur , aut ut ullius conscientię post illam admonitionem factam vis inferatur : sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur . Et ut horum consistoriorum quoque maior sit authoritas , volunt ut praefecti , ubicunque fieri potest , illis praesentes intersint et eorum authoritatem tueantur .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa041.opp-lat1_window_26", + "psc_text": "22 mente P ille PIZRCh finem saeculi tempusque iudicii futuros et nihil bonis in unitate ac participatione sacramentorum qui eorum factis non consenserint obfuturos. cum uero eis, per quos ecclesia regitur, adest salua pace ecclesiae potestas disciplinae aduersus inprobos aut nefarios exercendae, tunc rursus, ne socordia segnitiaque dormiamus, aliis aculeis praeceptorum, quae ad seueritatem cohercitiouiscohercitionis pertinent, excitandi sumus, ut gressus nostros in uia domini ex utrisque testimoniis illo duce atque tutore dirigentes nec patientiae nomine torpescamus nec obtentu diligentiae saeuiamus. § 8 Hac ergo secundum sanam doctrinam moderatione seruata uideamus, unde agitur, id est, utrum ad percipiendum baptismum sic admittendi sunt homines, ut nulla ibi uigilet diligentia, ne sanctum canibus detur, usque adeo ut nec apertissimi adulterii perpetratores et eius perseuerantiae professores a sacramento tantae sanctitatis uideantur arcendi: quo sine dubio non admitterentur, si per ipsos dies, quibus eandem gratiam percepturi suis nominibus datis abstinentia, ieiuniis exorcismisque purgantur, cum suis", + "candidate_score": 0.690941, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_37_39", + "bdc_text": "Poterant his esse contenti donec dominus daret perfectiora . Sed malunt deserere ecclesias et tanta offendicula instituere , et pio magistratui tantam infamiam inurere , qui eos exules et mendicos fere suscepit et fovit . Sub quorum umbram ex tempestate gravi profugerunt , eos nunc lacerant et ipsis tales turbas movent .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa041.opp-lat1_window_10", + "psc_text": "his qui intus sunt uos iudicatis? de his autem qui foris sunt deus iudicabit. auferte malum ex uobis ipsis. ubi quidem aliqui id, quod dictum est (ex uobis ipsis>, ita intellegunt, ut ex se ipso unusquisque auferat malum, hoc est, ut ipse sit bonus. sed utrolibet modo intellegatur, siue ut seueritate ecclesiae mali excommunicationibus corripiantur, sinesiue ut se quisque corripiendo et corrigendo a se ipso auferat malum, illud tamen, quod supra dictum est, non habet ambiguitatem, ubi praecipit non commisceri eis fratribus, qui in aliquo supra dicto uitio nominantur, id est noti famosique sunt. Quo autem animo et qua caritate misericors ista seueritas adhibenda sit, non solum eo loco, ubi ait: ut spiritus saluus sit in die domini Iesu, sed alibi quoque euidenter ostendit dicens: si quis non obaudit uerbo nostro per epistulam, hunc notate, et nolite commisceri 20 I Cor. 5, 5 22 II Theas. 3, 14. 15 3", + "candidate_score": 0.681964, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_31_33", + "bdc_text": "Deinde habent amplius hanc quoque potestatem , vocandi omnes eos qui publicis sceleribus ecclesias offendunt , scortatores , ebrios , usurarios , milites sanguinarios etc. , et monendi ac dehortandi eos , insuper quoque consulendi ( nota bene hanc vocem consulendi , nam expresse illis concessa est ) , ut si mores mutare non velint , ne accedant ad coenam domini : satius enim ipsis esse non accedere quam iudicium sibi indigne sumendo manducare . Nolunt tamen ut quisquam cogatur , aut ut ullius conscientię post illam admonitionem factam vis inferatur :", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa041.opp-lat1_window_26", + "psc_text": "22 mente P ille PIZRCh finem saeculi tempusque iudicii futuros et nihil bonis in unitate ac participatione sacramentorum qui eorum factis non consenserint obfuturos. cum uero eis, per quos ecclesia regitur, adest salua pace ecclesiae potestas disciplinae aduersus inprobos aut nefarios exercendae, tunc rursus, ne socordia segnitiaque dormiamus, aliis aculeis praeceptorum, quae ad seueritatem cohercitiouiscohercitionis pertinent, excitandi sumus, ut gressus nostros in uia domini ex utrisque testimoniis illo duce atque tutore dirigentes nec patientiae nomine torpescamus nec obtentu diligentiae saeuiamus. § 8 Hac ergo secundum sanam doctrinam moderatione seruata uideamus, unde agitur, id est, utrum ad percipiendum baptismum sic admittendi sunt homines, ut nulla ibi uigilet diligentia, ne sanctum canibus detur, usque adeo ut nec apertissimi adulterii perpetratores et eius perseuerantiae professores a sacramento tantae sanctitatis uideantur arcendi: quo sine dubio non admitterentur, si per ipsos dies, quibus eandem gratiam percepturi suis nominibus datis abstinentia, ieiuniis exorcismisque purgantur, cum suis", + "candidate_score": 0.676789, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_54_56", + "bdc_text": "Sceleratos non a ma [gistratu] modo puniri , sed et ab ecclesia quoque et illi[us ministris ] coerceri debere , non proiiciendum sanctum canibus [ et alia ] quę sunt eiusmodi . Non audires quemquam horum de [ecclesia ] sua bene loquentem . Omnes sunt illis canes .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa041.opp-lat1_window_14", + "psc_text": "audierit, lucratus eris fratrem tuum. si autem non audierit, adsume tecum unum uel duos, ut in ore testium duorum uel trium stet omne uerbum. quodsi non audientaudierit eos, dic ecclesiae. si autem nec ecclesiam audierit, sit tibi tamquam ethnicus et publicanus. deinde ipsius seueritatis terrorem grauissimum adiecit etiam eo loco dicens: quae solueritis in terra, soluta erunt et in caelo, et quae ligaueritis in terra, ligata erunt et in caelo; prohibet etiam sanctum datidari canibus. nec contrarius est apostolus domino, 5 Matth. 13, 30. 29 13 Matth. 18, 15-18 24 cf. Matth. 7, 6 1 erubescant P inimicum eom SMQBAbd, (eum s. I.) NR 3 singularis SM qua SBNA qua M 6 dum] cum SMRBNA zizanift SBM1 8 finem saeculi X saeculi om. P 9 pisces om. N habituros BMNA 10 similitudinem SMB aimilitudine P 11 locutus est bd censet I cense*t Z 12 ammonuit P 14 et corripe SMBBNAfPbd", + "candidate_score": 0.670347, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_9_11", + "bdc_text": "Ea ipsis concessa est , sic tamen ut , quod ipsi quoque polliciti sunt , ad diem usque pentecostes mansuri sint . Dicunt illi , se non posse communem causam fratrum deserere et bona conscientia in ecclesia esse , disciplina illa ecclesiastica carente . His transactis senatus voluit ut nos in locum proscriptorum alios eligeremus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa041.opp-lat1_window_36", + "psc_text": "culpabiliter, uerum etiam laudabiliter Cato fecisse perhibetur. neque hinc modo diutius disputare opus est, cum et illi, quibus respondeo, non audeant adfir:uare nullum hoc esse peccatum neque negent esse adulterium, ne ipsi domino sanctoque euangelio aperte conuincantur obsistere. sed cum eiaeis placet primum admittendos esse tales ad percipiendum baptisinibaptismi sacramentum et ad dominicam mensam, etiamsi correctionem uoce manifestissima recusauerint; immo uero nihil eos de hac re prorsus admoneri oportere, sed postea doceri, ut, si praecepti obseruationem receperint culpamque correxerint, habeantur in tritico; si autem contempserint, inter zizania tolerentur: satis ostendunt non se crimina ista defendere aut, quasi leuia uel nulla sint, agere. quis enim adulterium bonae spei christianusChristianus nullum seu paruum crimen existimet? § 11 Ordinem tamen, quo haec in aliis uel corrigantur uel ferantur, de scripturis sanctis se proferre arbitrantur, cum dicunt 4 cf. Ps. 47, 2 9 cf. Plut. Cat. min. c. 25 1 male CSRN perhibebitur BNPAX", + "candidate_score": 0.66972, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_41_43", + "bdc_text": "Sed quoniam experimur quotidie quomodo illi inquisitione sua non modo in imperitos utantur , sed in quoscunque etiam quantumlibet pios et doctos et inculpatę vitę , qui in praedestinationis negotio non omnia ipsorum aut Calvini dicta et scripta probant , sed moderationem maiorem requirunt , hoc facit ut et senatus et nos quoque tyrannidem metuamus . Possem tibi multa recensere quę egerunt sub hac concessione mirabilia , ut mirum sit principes non auferre ipsis omnem prius concessam potestatem . Sollicitat nos quoque schisma illud sacramentarium , quod aliquando hanc misere vexavit et exercuit ecclesiam .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa041.opp-lat1_window_26", + "psc_text": "22 mente P ille PIZRCh finem saeculi tempusque iudicii futuros et nihil bonis in unitate ac participatione sacramentorum qui eorum factis non consenserint obfuturos. cum uero eis, per quos ecclesia regitur, adest salua pace ecclesiae potestas disciplinae aduersus inprobos aut nefarios exercendae, tunc rursus, ne socordia segnitiaque dormiamus, aliis aculeis praeceptorum, quae ad seueritatem cohercitiouiscohercitionis pertinent, excitandi sumus, ut gressus nostros in uia domini ex utrisque testimoniis illo duce atque tutore dirigentes nec patientiae nomine torpescamus nec obtentu diligentiae saeuiamus. § 8 Hac ergo secundum sanam doctrinam moderatione seruata uideamus, unde agitur, id est, utrum ad percipiendum baptismum sic admittendi sunt homines, ut nulla ibi uigilet diligentia, ne sanctum canibus detur, usque adeo ut nec apertissimi adulterii perpetratores et eius perseuerantiae professores a sacramento tantae sanctitatis uideantur arcendi: quo sine dubio non admitterentur, si per ipsos dies, quibus eandem gratiam percepturi suis nominibus datis abstinentia, ieiuniis exorcismisque purgantur, cum suis", + "candidate_score": 0.667785, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_22_24", + "bdc_text": "Nam cum illius ipsi scripta et authoritatem nobis semper obiiciant , nos vicissim illius exemplum illis obiicimus , quod in ecclesia Tigurina hac disciplina non minus quam nostra ecclesia carente pacatus et tranquillus maneat , nec turbas aliquas non necessarias moveat , nec tanta offendicula talemque desolationem , qualem illi prae se habent , instituat . Ut autem concessiones quoque principum intelligas , et quam non nullam habeamus disciplinam , imo maiorem et severiorem quam ego in ullis Tigurinis ecclesiis viderim , scribam quid habeamus et quid ipsis quoque concessum sit . Habemus in singulis parochiis , non urbicis modo sed et paganis , ut sic dicam , consistoria quę nobis senatus sunt ecclesiastici .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa041.opp-lat1_window_23", + "psc_text": "esse zizania, non tamen inpediatur aut fides aut caritas nostra, ut, quoniam zizania esse in ecclesia cernimus, ipsi de ecclesia recedamus — destituendam putant ecclesiae disciplinam, quandam peruersissimam securitatem praepositis tribuentes, ut ad eos non pertineat nisi dicere, quid cauendum quidue faciendum sit, quodlibet autem quisque faciat non curare. § 7 Nos uero ad sanam doctrinam pertinere arbitramur ex utrisque testimoniis uitam sententiamque moderari, ut et canes in ecclesia propter pacem ecclesiae toleremus et canibus sanctum, ubi est pax ecclesiae tuta, non demus. cum ergo siue per neglegentiam praepositorum sinesiue per aliquam excusabilem necessitatem siue per occultas obreptiones inuenimus in ecclesia malos, quos ecclesiastica disciplina corrigere aut cohercere non possumus, tunc, ne ascendat in cor nostrum inpia et perniciosa praesumptio, qua existimemus nos ab bishis esse separandos, ut peccatis eorum non inquinemur atque ita post nos trahere conemur ueluti mundos sanctosque discipulos, ab unitatis conpage quasi a malorum consortio segregatos,", + "candidate_score": 0.665247, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_56_58", + "bdc_text": "Omnes sunt illis canes . Ecclesias si haberent Corinthiacas , non incestuosum modo , sed omnes alios quoque excommunicasse [ n]t , et eam sic repurgassent , ut ego considerans vitia eius ecclesiae videre non possim an aliquem in ecclesia vel unum saltem retinuissent . Sed sum nimius .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa041.opp-lat1_window_23", + "psc_text": "esse zizania, non tamen inpediatur aut fides aut caritas nostra, ut, quoniam zizania esse in ecclesia cernimus, ipsi de ecclesia recedamus — destituendam putant ecclesiae disciplinam, quandam peruersissimam securitatem praepositis tribuentes, ut ad eos non pertineat nisi dicere, quid cauendum quidue faciendum sit, quodlibet autem quisque faciat non curare. § 7 Nos uero ad sanam doctrinam pertinere arbitramur ex utrisque testimoniis uitam sententiamque moderari, ut et canes in ecclesia propter pacem ecclesiae toleremus et canibus sanctum, ubi est pax ecclesiae tuta, non demus. cum ergo siue per neglegentiam praepositorum sinesiue per aliquam excusabilem necessitatem siue per occultas obreptiones inuenimus in ecclesia malos, quos ecclesiastica disciplina corrigere aut cohercere non possumus, tunc, ne ascendat in cor nostrum inpia et perniciosa praesumptio, qua existimemus nos ab bishis esse separandos, ut peccatis eorum non inquinemur atque ita post nos trahere conemur ueluti mundos sanctosque discipulos, ab unitatis conpage quasi a malorum consortio segregatos,", + "candidate_score": 0.660962, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_32", + "bdc_text": "satius enim ipsis esse non accedere quam iudicium sibi indigne sumendo manducare .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa041.opp-lat1_window_10", + "psc_text": "his qui intus sunt uos iudicatis? de his autem qui foris sunt deus iudicabit. auferte malum ex uobis ipsis. ubi quidem aliqui id, quod dictum est (ex uobis ipsis>, ita intellegunt, ut ex se ipso unusquisque auferat malum, hoc est, ut ipse sit bonus. sed utrolibet modo intellegatur, siue ut seueritate ecclesiae mali excommunicationibus corripiantur, sinesiue ut se quisque corripiendo et corrigendo a se ipso auferat malum, illud tamen, quod supra dictum est, non habet ambiguitatem, ubi praecipit non commisceri eis fratribus, qui in aliquo supra dicto uitio nominantur, id est noti famosique sunt. Quo autem animo et qua caritate misericors ista seueritas adhibenda sit, non solum eo loco, ubi ait: ut spiritus saluus sit in die domini Iesu, sed alibi quoque euidenter ostendit dicens: si quis non obaudit uerbo nostro per epistulam, hunc notate, et nolite commisceri 20 I Cor. 5, 5 22 II Theas. 3, 14. 15 3", + "candidate_score": 0.656594, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_55_57", + "bdc_text": "Non audires quemquam horum de [ecclesia ] sua bene loquentem . Omnes sunt illis canes . Ecclesias si haberent Corinthiacas , non incestuosum modo , sed omnes alios quoque excommunicasse [ n]t , et eam sic repurgassent , ut ego considerans vitia eius ecclesiae videre non possim an aliquem in ecclesia vel unum saltem retinuissent .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa041.opp-lat1_window_23", + "psc_text": "esse zizania, non tamen inpediatur aut fides aut caritas nostra, ut, quoniam zizania esse in ecclesia cernimus, ipsi de ecclesia recedamus — destituendam putant ecclesiae disciplinam, quandam peruersissimam securitatem praepositis tribuentes, ut ad eos non pertineat nisi dicere, quid cauendum quidue faciendum sit, quodlibet autem quisque faciat non curare. § 7 Nos uero ad sanam doctrinam pertinere arbitramur ex utrisque testimoniis uitam sententiamque moderari, ut et canes in ecclesia propter pacem ecclesiae toleremus et canibus sanctum, ubi est pax ecclesiae tuta, non demus. cum ergo siue per neglegentiam praepositorum sinesiue per aliquam excusabilem necessitatem siue per occultas obreptiones inuenimus in ecclesia malos, quos ecclesiastica disciplina corrigere aut cohercere non possumus, tunc, ne ascendat in cor nostrum inpia et perniciosa praesumptio, qua existimemus nos ab bishis esse separandos, ut peccatis eorum non inquinemur atque ita post nos trahere conemur ueluti mundos sanctosque discipulos, ab unitatis conpage quasi a malorum consortio segregatos,", + "candidate_score": 0.646636, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_10", + "bdc_text": "Dicunt illi , se non posse communem causam fratrum deserere et bona conscientia in ecclesia esse , disciplina illa ecclesiastica carente .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa041.opp-lat1_window_24", + "psc_text": "ecclesia malos, quos ecclesiastica disciplina corrigere aut cohercere non possumus, tunc, ne ascendat in cor nostrum inpia et perniciosa praesumptio, qua existimemus nos ab bishis esse separandos, ut peccatis eorum non inquinemur atque ita post nos trahere conemur ueluti mundos sanctosque discipulos, ab unitatis conpage quasi a malorum consortio segregatos, ueniant in mentem illae. de scripturis similitudines et diuina oracula uel certissima exempla, quibus demonstratum et praenuntiatum est malos in ecclesia permixtos bonis usque in 1 commixtione SMllNBxCh demonstrata SMRNB[Ch praedicatam IZ praedicta SMRNBlCh 2 dispexerint R despexerint NACh ita om. CIZ&X 3 uidetur SMRN 4 nostra etiamsi uidentur in ecclesia zizania non impediatur fides uel auctoritas bonorum nec destituendam putamus ecclesiae disciplinam ut seqq. P ut] aut ChSMRBNA 5 zizaniS R 6 instituendam SMRNACh putent CIZ putant et (s. et pos. m. 2 ee) A ecclesiam et (et s. l. S) disciplinam ChSM et ecclesiam et disciplinam RNA1 quandam]", + "candidate_score": 0.646015, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_38", + "bdc_text": "Sed malunt deserere ecclesias et tanta offendicula instituere , et pio magistratui tantam infamiam inurere , qui eos exules et mendicos fere suscepit et fovit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa041.opp-lat1_window_10", + "psc_text": "his qui intus sunt uos iudicatis? de his autem qui foris sunt deus iudicabit. auferte malum ex uobis ipsis. ubi quidem aliqui id, quod dictum est (ex uobis ipsis>, ita intellegunt, ut ex se ipso unusquisque auferat malum, hoc est, ut ipse sit bonus. sed utrolibet modo intellegatur, siue ut seueritate ecclesiae mali excommunicationibus corripiantur, sinesiue ut se quisque corripiendo et corrigendo a se ipso auferat malum, illud tamen, quod supra dictum est, non habet ambiguitatem, ubi praecipit non commisceri eis fratribus, qui in aliquo supra dicto uitio nominantur, id est noti famosique sunt. Quo autem animo et qua caritate misericors ista seueritas adhibenda sit, non solum eo loco, ubi ait: ut spiritus saluus sit in die domini Iesu, sed alibi quoque euidenter ostendit dicens: si quis non obaudit uerbo nostro per epistulam, hunc notate, et nolite commisceri 20 I Cor. 5, 5 22 II Theas. 3, 14. 15 3", + "candidate_score": 0.645924, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_10", + "bdc_text": "Dicunt illi , se non posse communem causam fratrum deserere et bona conscientia in ecclesia esse , disciplina illa ecclesiastica carente .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa041.opp-lat1_window_23", + "psc_text": "esse zizania, non tamen inpediatur aut fides aut caritas nostra, ut, quoniam zizania esse in ecclesia cernimus, ipsi de ecclesia recedamus — destituendam putant ecclesiae disciplinam, quandam peruersissimam securitatem praepositis tribuentes, ut ad eos non pertineat nisi dicere, quid cauendum quidue faciendum sit, quodlibet autem quisque faciat non curare. § 7 Nos uero ad sanam doctrinam pertinere arbitramur ex utrisque testimoniis uitam sententiamque moderari, ut et canes in ecclesia propter pacem ecclesiae toleremus et canibus sanctum, ubi est pax ecclesiae tuta, non demus. cum ergo siue per neglegentiam praepositorum sinesiue per aliquam excusabilem necessitatem siue per occultas obreptiones inuenimus in ecclesia malos, quos ecclesiastica disciplina corrigere aut cohercere non possumus, tunc, ne ascendat in cor nostrum inpia et perniciosa praesumptio, qua existimemus nos ab bishis esse separandos, ut peccatis eorum non inquinemur atque ita post nos trahere conemur ueluti mundos sanctosque discipulos, ab unitatis conpage quasi a malorum consortio segregatos,", + "candidate_score": 0.645477, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_41", + "bdc_text": "Sed quoniam experimur quotidie quomodo illi inquisitione sua non modo in imperitos utantur , sed in quoscunque etiam quantumlibet pios et doctos et inculpatę vitę , qui in praedestinationis negotio non omnia ipsorum aut Calvini dicta et scripta probant , sed moderationem maiorem requirunt , hoc facit ut et senatus et nos quoque tyrannidem metuamus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa041.opp-lat1_window_26", + "psc_text": "22 mente P ille PIZRCh finem saeculi tempusque iudicii futuros et nihil bonis in unitate ac participatione sacramentorum qui eorum factis non consenserint obfuturos. cum uero eis, per quos ecclesia regitur, adest salua pace ecclesiae potestas disciplinae aduersus inprobos aut nefarios exercendae, tunc rursus, ne socordia segnitiaque dormiamus, aliis aculeis praeceptorum, quae ad seueritatem cohercitiouiscohercitionis pertinent, excitandi sumus, ut gressus nostros in uia domini ex utrisque testimoniis illo duce atque tutore dirigentes nec patientiae nomine torpescamus nec obtentu diligentiae saeuiamus. § 8 Hac ergo secundum sanam doctrinam moderatione seruata uideamus, unde agitur, id est, utrum ad percipiendum baptismum sic admittendi sunt homines, ut nulla ibi uigilet diligentia, ne sanctum canibus detur, usque adeo ut nec apertissimi adulterii perpetratores et eius perseuerantiae professores a sacramento tantae sanctitatis uideantur arcendi: quo sine dubio non admitterentur, si per ipsos dies, quibus eandem gratiam percepturi suis nominibus datis abstinentia, ieiuniis exorcismisque purgantur, cum suis", + "candidate_score": 0.6444, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_45_47", + "bdc_text": "Omnes sane recte sentientes fuissent excommunicati et stabilitus fuisset Lutheranus error . Et si tale quid deinceps quoque ( quod dominus avertat ) evenerit , vides quantum periclitatura sit veritas . Nisi enim senatus sua eam authoritate hic retinuisset , iam de ea actum erat .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa041.opp-lat1_window_16", + "psc_text": "N ueritatis IM 21 adiecit dicens etiam eo loco P que SP 22 terram MBN et alt. om. SMBBNA 24 ne P quia dicit: peccantes coram omnibus argue, ut ceteri timorem habeant, cum ille dicat: corripe eum inter te et ipsum. utrumque enim faciendum est, sicut infirmitatis diuersitas admonet eorum, quos utique non perdendos, sed corrigendos curandosque suscepimus, et alius sic, alius autem sic sanandus est. ita etiam est ratio dissimulandi et tolerandi malos in ecclesia; et est rursus ratio castigandi, corripiendi, non admittendi uel a communione remouendi. § 5 Errant autem homines non seruantes modum; et cum in unam partem procliuiter ire coeperint, non respiciunt diuinae auctoritatis alia testimonia, quibus possint ab illa intentione reuocari et in ea, quae ex utrisque temperata est, ueritate ac moderatione consistere, nec in hac re tantum, de qua nunc quaestio est, sed etiam in aliis multis. nam quidam intuentes diuinarum testimonia litterarum, quibus", + "candidate_score": 0.642156, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_54", + "bdc_text": "Sceleratos non a ma [gistratu] modo puniri , sed et ab ecclesia quoque et illi[us ministris ] coerceri debere , non proiiciendum sanctum canibus [ et alia ] quę sunt eiusmodi .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa041.opp-lat1_window_27", + "psc_text": "sunt homines, ut nulla ibi uigilet diligentia, ne sanctum canibus detur, usque adeo ut nec apertissimi adulterii perpetratores et eius perseuerantiae professores a sacramento tantae sanctitatis uideantur arcendi: quo sine dubio non admitterentur, si per ipsos dies, quibus eandem gratiam percepturi suis nominibus datis abstinentia, ieiuniis exorcismisque purgantur, cum suis legitimis et ueris uxoribus se concubituros profiterentur atque huius rei, quamuis alio tempore licitae, paucis ipsis sollemnibus diebus nullam continentiam seruaturos. quo modo igitur ad illa sancta 14 cf. Matth. 7, 6 1 in iudicii R, (in 8. l.) SM nil P 4 pace salaa SMRBNPACh ecclesiae om. SMRBNPACh 5 exbercende I exerende RNCh exerendae SMB rursus om. ACh signitiaque RP 6 praecoeptorum P 7 cohercionis SlMCh coherticionis R coercitionis A$bd 9 tutore] adiutore ChSMRBNPAXbd optentu p 10 seuiamus ChlRNP 11 ha..c C haec SMRBi ac Bl saecundum R 12 agitur] igitur SMRB1 13 sint IRsAzBCh ut om. SMB 14", + "candidate_score": 0.640874, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_54", + "bdc_text": "Sceleratos non a ma [gistratu] modo puniri , sed et ab ecclesia quoque et illi[us ministris ] coerceri debere , non proiiciendum sanctum canibus [ et alia ] quę sunt eiusmodi .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa041.opp-lat1_window_14", + "psc_text": "audierit, lucratus eris fratrem tuum. si autem non audierit, adsume tecum unum uel duos, ut in ore testium duorum uel trium stet omne uerbum. quodsi non audientaudierit eos, dic ecclesiae. si autem nec ecclesiam audierit, sit tibi tamquam ethnicus et publicanus. deinde ipsius seueritatis terrorem grauissimum adiecit etiam eo loco dicens: quae solueritis in terra, soluta erunt et in caelo, et quae ligaueritis in terra, ligata erunt et in caelo; prohibet etiam sanctum datidari canibus. nec contrarius est apostolus domino, 5 Matth. 13, 30. 29 13 Matth. 18, 15-18 24 cf. Matth. 7, 6 1 erubescant P inimicum eom SMQBAbd, (eum s. I.) NR 3 singularis SM qua SBNA qua M 6 dum] cum SMRBNA zizanift SBM1 8 finem saeculi X saeculi om. P 9 pisces om. N habituros BMNA 10 similitudinem SMB aimilitudine P 11 locutus est bd censet I cense*t Z 12 ammonuit P 14 et corripe SMBBNAfPbd", + "candidate_score": 0.635126, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_65", + "bdc_text": "Cuius rei gratia hic nuncius a senatu mittatur , adhuc dum haec scribo ignoro .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa041.opp-lat1_window_179", + "psc_text": "N non cognouissecognouissentόt, cum apertissime dicatur: melius erat illis non cognoscere uiam iustitiae quam cognoscentibus retrorsum reflecti a tradito sibi sancto mandato? § 46 Neque enim illud hoc loco intellegendum est sanctum mandatum, quo praeceptum est, ut in deum credamus - quamquam eo ipso totum continetur, si eam intellegamus fidem credentium, quae per dilectionem operatur — sed aperte expressit quid diceret sanctum mandatum, id est, quo praeceptum est, ut ab huius mundi coinquinationibus recedentes casta conuersatione uiuamus. sic enim ait: si enim refugientes coinquinationes mundi in agnitionem domini nostri et conseruatoris Iesu Christi his rursus inplexi superantur, facta sunt illis posteriora deteriora prioribus. non ait *refugientes ignorantiam dei' aut *refugientes infidelitatem saectilisaeculi* uel tale aliquid, sed: coinquinationes mundi, in quibus est utique omnis inmunditia flagitiorum. nam de his superius loquens dixit: coepulantes uobiscum, oculos habentes plenos adulterii et indesinentis peccati. ideo etiam fontes siccos eos appellat: fontes uidelicet, quod acceperint", + "candidate_score": 0.602407, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1", + "max_score": 0.698874, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_9_11", + "bdc_text": "Ea ipsis concessa est , sic tamen ut , quod ipsi quoque polliciti sunt , ad diem usque pentecostes mansuri sint . Dicunt illi , se non posse communem causam fratrum deserere et bona conscientia in ecclesia esse , disciplina illa ecclesiastica carente . His transactis senatus voluit ut nos in locum proscriptorum alios eligeremus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_68", + "psc_text": "consuetudinem non habemus nec ecclcsiaecclesia dei.sed ncc haec docere aliquos patimur nec nouas traditiones inducere, ne proditores fidei traditoresque scripturarum diuinarum, quod nefas est, dicamur, ne a domino et ab hominibus condamnemur. § 22 Uerum illi supradicti etiam haec aduersus nos machinahanturmachinabantur. et quoniam sciebant nos non posse sibi scelestorum beneficio communicare. ex scriptis nos imperatorum terreretenere putabant, ut inuitos ad suam communionem traherent. et spectabant diuidi totius mundi profundam ecclesiae aeternamque pacem propter Athanasium et Marcellum, per quos nomen domini blasphematur in gentibus. quos oportebat, si in se aliquid timoris dei habuissent, ne turbor iste. qui per ipsos natus est. permaneret, a sua prauissima praesumtione uel sero discedere. ne ipsorum causa contra sese seindereturscinderetur ecclesia. aut si in his, qui pro ipsis certantur, metus dei esset. etiamsi nihil damnabile apud ipsos inueniretur. tamen uel quod propter ipsos unitas ecclesiae scinditur et propter insanam rabiem cupiditatemque honoris pax profunda subuertitur.", + "candidate_score": 0.698874, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_9_11", + "bdc_text": "Ea ipsis concessa est , sic tamen ut , quod ipsi quoque polliciti sunt , ad diem usque pentecostes mansuri sint . Dicunt illi , se non posse communem causam fratrum deserere et bona conscientia in ecclesia esse , disciplina illa ecclesiastica carente . His transactis senatus voluit ut nos in locum proscriptorum alios eligeremus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_136", + "psc_text": "tenens baptizatus ad quietem dei commigrauit, nefas putamus inde aliquid mutilare et tot sanctos et confessores et successores martirum ipsius tractatus conscriptores in aliquo remouere, cum et ipsi praeteritorum eatholicorumcatholicorum secundum scripturas cuncta seniarunt. (quorum fides) mansit usque in haec tempora, quibus pietas tua (a) deo patre per deum et dominum nostrum Iesum Christum regendi orbis accepit (facultatem). ∗∗∗∗∗ 1 hoc sc. concilio Nicaeno; cf. p. 79, 8 3 militare Fab 5 conscribtores (alt. o ex e) A conscriptas res Cml praeteritorum catholicae ecclesiae scriptorum susp. Cou 6 scribturas A cunctas CFab seruauerunt CFab seruauerint Cou quorum fides add. Cou mansit usque coni. Cou mansisseque A 7 a add. Cm2 9 facultatem add. Fed potestatem add. Cou 9—82,1 lacunam indicaui, cf. textum graecum; Ualesius ita suppleuit: uerum miseri homines et infelici sensu praediti iterum ausu temerario se praecones impiae doctrinae renuntiarunt et σβυέϱων τη̄ς τω̃ν 'Ρωμαίων ϰϰλησίας - ἐγνωϰότες δὲ", + "candidate_score": 0.692867, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_41_43", + "bdc_text": "Sed quoniam experimur quotidie quomodo illi inquisitione sua non modo in imperitos utantur , sed in quoscunque etiam quantumlibet pios et doctos et inculpatę vitę , qui in praedestinationis negotio non omnia ipsorum aut Calvini dicta et scripta probant , sed moderationem maiorem requirunt , hoc facit ut et senatus et nos quoque tyrannidem metuamus . Possem tibi multa recensere quę egerunt sub hac concessione mirabilia , ut mirum sit principes non auferre ipsis omnem prius concessam potestatem . Sollicitat nos quoque schisma illud sacramentarium , quod aliquando hanc misere vexavit et exercuit ecclesiam .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_68", + "psc_text": "consuetudinem non habemus nec ecclcsiaecclesia dei.sed ncc haec docere aliquos patimur nec nouas traditiones inducere, ne proditores fidei traditoresque scripturarum diuinarum, quod nefas est, dicamur, ne a domino et ab hominibus condamnemur. § 22 Uerum illi supradicti etiam haec aduersus nos machinahanturmachinabantur. et quoniam sciebant nos non posse sibi scelestorum beneficio communicare. ex scriptis nos imperatorum terreretenere putabant, ut inuitos ad suam communionem traherent. et spectabant diuidi totius mundi profundam ecclesiae aeternamque pacem propter Athanasium et Marcellum, per quos nomen domini blasphematur in gentibus. quos oportebat, si in se aliquid timoris dei habuissent, ne turbor iste. qui per ipsos natus est. permaneret, a sua prauissima praesumtione uel sero discedere. ne ipsorum causa contra sese seindereturscinderetur ecclesia. aut si in his, qui pro ipsis certantur, metus dei esset. etiamsi nihil damnabile apud ipsos inueniretur. tamen uel quod propter ipsos unitas ecclesiae scinditur et propter insanam rabiem cupiditatemque honoris pax profunda subuertitur.", + "candidate_score": 0.682373, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_23_25", + "bdc_text": "Ut autem concessiones quoque principum intelligas , et quam non nullam habeamus disciplinam , imo maiorem et severiorem quam ego in ullis Tigurinis ecclesiis viderim , scribam quid habeamus et quid ipsis quoque concessum sit . Habemus in singulis parochiis , non urbicis modo sed et paganis , ut sic dicam , consistoria quę nobis senatus sunt ecclesiastici . Sunt in illis constituti minister cum quatuor aliis , in quibusdam sex aut octo , presbyteris , prout ecclesię fuerint numerosae .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_170", + "psc_text": "haec etiam Orientalibus respondisse. quis fidem et sententiam non eommodauimuscommodauimus nostram, quod eodem tempore octoginta episcoporum Aegyptiorum de Athanasio sententia § 3 repugnabat, quam similiter recitauimus atque insinuauimus episcopis ltalis. unde contra unam legem usumuisum est etiam, cum episcoporum numerus pro Athanasio maior existeret, in parte aliqua conimodarecommodare consensum. haec scripta, si deo fidem debet Eusebius, qui missus fuerat, festinans ad Africam nobis reliquit. quae tamen postea omnia scripta, ne ad inpetrandum forte concilium deessent, Uincentius, qui cum ceteris missus fuerat, Arelatum pertulirpertulit. cap. 3 § 1 Uidet igitur pnidentiaprudentia tua nihil in animum meum introisse, quod deo seruientibus non dignum fuerat cogitare. testis autem \\\\ 3 fuisse A negotia Har (cf. p. 89, 19 Athanasi negotium) ne ACml nec UGCm2 Til Bar technae uel tunc uel dehinc sc. eorum causae susp. Cou 4 obseruantia A 5 cultori A 6 regetur A 9 confinxerunt UGC confixerunt A 11 quasi (=", + "candidate_score": 0.679859, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_9_11", + "bdc_text": "Ea ipsis concessa est , sic tamen ut , quod ipsi quoque polliciti sunt , ad diem usque pentecostes mansuri sint . Dicunt illi , se non posse communem causam fratrum deserere et bona conscientia in ecclesia esse , disciplina illa ecclesiastica carente . His transactis senatus voluit ut nos in locum proscriptorum alios eligeremus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_490", + "psc_text": "renitentes manifesta fieri nobisuobis ca, quae circa ecclesiam aguntur, iustum putauimus, ne ignoratio uos socios tantae impietatis efficeret [et], quamquam non nescire uos arbitremur non sine causa totius synodi legatos, episcoporum scilicet numero fere multo amplius centum, nunc usque ingressu huius ecclesiae nosmet ipsos abstinere. ob quod instructos etiam uos esse uolumusnolumus, ne penitus dominans iam intra ecclesiam heresis inualescat, quae dominum nostrum Iesum Christum uere filium dci unigenitum, deum de deo, patri similem ausa est denegarcdenegare, ita (ut), quae pracdicationcspraedicationes blasphemiae de unigenito deo et sentiantur ab his et praedicentur, cognitum haberetis, nam et piissimo imperatori Constantio hoc ipsum prohauimus et anatematizari haec omnia commotus religiosissime uoluitnoluit. dolus autem hic nunc praeparatur, ut Aetius auctor huius haeresis ipse potius, quam haec impietatis dicta damnentur, magis in hominem, quam in doctrinam sententia lata esse uideatur. 2 Edidit Baronius epislulam secundum Fab ad a. 359 n. XXX 3 EPISC A 4", + "candidate_score": 0.678119, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_6_8", + "bdc_text": "die examinati sunt intellexissent , quę cum ipsis acta essent omnia , de novo quasi conspirarunt iterum ad non consentiendum , sed ad exsilium potius eligendum , et fecerunt quoque ut aliqui ex illis qui priore die consenserant , conscientiis angerentur ita ut aegre continuerimus eos quin ad senatum redirent et adhuc cum reliquis exilium poscerent . Factum itaque ut novem vel decem ex praecipuis exulare mallent quam concessionibus principum ( ut vocant senatum nostrum ) consentire . Quod professores attinet , qui superfuerunt omnes , Ribittus nempe , Tagaultius , Beraldus et Randonus ( nam Merlinus iam prius dimissus est post Bezam ) dimissionem amicam petiere .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_38", + "psc_text": "Palaestinam primo uidetur esse condictmncondictum et, cum minime ab ipso uel ab eius satellitibus ad supradictum concilium occurreretur, post alterum annum in Tyro propter eius facinora necessario iterum celebratur. aduenerunt episcopi do Machedonia et de Pannonia, Bitynia et ex omnibus partibus OriontisOrientis imperatoris iussione constricti. quique actis Athanasi flagitia criminaque cognoscentes non passim nec temere accusatoribus credunt, sed suo de concilio inlustres et laudabiles episcopos eligunt atque in rem praesentem, ubi res gestae erant, de quibus arguebatur Athanasius, mittunt. quique oculata fide cuncta aspicicntesaspicientes atque uera cognoscontescognoscentes ad concilium redeunt eiusque crimina, quae ab accusatoribus obiciobantur, suo testimonio uera confirmant. unde 〈in〉 praesentem Athanasium dignam pro criminibus sontentiamsententiam dicunt. propter quod de Tyro fugiens imperatorem appellat. audit etiam imperator. quique interrogatione habita omnia eius flagitia recognoscens suaillum sententia in exilium deportauit. his ergo itacedontibus rebus cum Athanasius damnatos dignodigne in oxilioexilio haberetur ob meritum facinorum suorum sacrilegus in deum, in", + "candidate_score": 0.672598, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_9_11", + "bdc_text": "Ea ipsis concessa est , sic tamen ut , quod ipsi quoque polliciti sunt , ad diem usque pentecostes mansuri sint . Dicunt illi , se non posse communem causam fratrum deserere et bona conscientia in ecclesia esse , disciplina illa ecclesiastica carente . His transactis senatus voluit ut nos in locum proscriptorum alios eligeremus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_67", + "psc_text": "corr.C 28 cessat y cessant AC 29 et add. y Asclepam y § 21 Ex hac igitur coagulatione atque ex perditorum congregatione qualequa potuerit celebrari concilium, in quo flagitia sua non tam puniebant, quam agnoscebant! (21) non eniinenim secundum nos, qui ecclesiis sanctissimis praespdenums populisque rectores sumus, donantes et dimittentes, quae ab ipsis nec dimitti umquam possunt nec donari. quique -etiani Marcello et Athanasio ceterisque sceleratis flagitia. blasphemia, quae nefas fuerat dimittere, condonarunt. cum scriptum sit: si peccauerit homo in hominem, orabunt pro eo ad dominum; si autem in deum peccauerit. homo. quis orabit pro eo ? nos autem talem consuetudinem non habemus nec ecclcsiaecclesia dei.sed ncc haec docere aliquos patimur nec nouas traditiones inducere, ne proditores fidei traditoresque scripturarum diuinarum, quod nefas est, dicamur, ne a domino et ab hominibus condamnemur. § 22 Uerum illi supradicti etiam haec aduersus nos machinahanturmachinabantur. et quoniam sciebant nos non posse sibi scelestorum", + "candidate_score": 0.672589, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_9_11", + "bdc_text": "Ea ipsis concessa est , sic tamen ut , quod ipsi quoque polliciti sunt , ad diem usque pentecostes mansuri sint . Dicunt illi , se non posse communem causam fratrum deserere et bona conscientia in ecclesia esse , disciplina illa ecclesiastica carente . His transactis senatus voluit ut nos in locum proscriptorum alios eligeremus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_53", + "psc_text": "pulsos et merito singulos pro suis facinoribus praedam- natos cum Ossio et Protogene sedere simul et disputare et - quod est deterius - diuina misteria celebrare. nec confundebatur Protogenes Serdicae episcopus communicare Marcello haeretico, cuius et sectam et reprobunireprobum sensum in concilio quater sententiis episcoporum suscribens propria uoce ipse damnauerat. unde manifestum est, quia sese ipse sua sententia condemnauit, cum se illi communicando participem fecit. § 15 Uerum nos tenentes ecclesiasticae regulae disciplinam et uolentes miseros in aliquantulum iuuare mandauimus illis, qui cum Protogene et Ossio fuerunt, ut de suo coetu damnatusdamnatos excluderent neque peccatoribus communicarent; deinde una nobiscum audirent ea. quae a nostris patribus contra ipsos in praeteritum fuerant iudicata. nainnam liber Marcelli non expectabat accusationem — per se enim aperte haereticus noscebatur - et, ne falsis suggestionibus crederent, non eorum quisquam prauissimam mentem propter locum episcopatus obscurabat. at illi contra haec resistebant — qua ratione, nescimus — nec", + "candidate_score": 0.670612, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_31_33", + "bdc_text": "Deinde habent amplius hanc quoque potestatem , vocandi omnes eos qui publicis sceleribus ecclesias offendunt , scortatores , ebrios , usurarios , milites sanguinarios etc. , et monendi ac dehortandi eos , insuper quoque consulendi ( nota bene hanc vocem consulendi , nam expresse illis concessa est ) , ut si mores mutare non velint , ne accedant ad coenam domini : satius enim ipsis esse non accedere quam iudicium sibi indigne sumendo manducare . Nolunt tamen ut quisquam cogatur , aut ut ullius conscientię post illam admonitionem factam vis inferatur :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_68", + "psc_text": "consuetudinem non habemus nec ecclcsiaecclesia dei.sed ncc haec docere aliquos patimur nec nouas traditiones inducere, ne proditores fidei traditoresque scripturarum diuinarum, quod nefas est, dicamur, ne a domino et ab hominibus condamnemur. § 22 Uerum illi supradicti etiam haec aduersus nos machinahanturmachinabantur. et quoniam sciebant nos non posse sibi scelestorum beneficio communicare. ex scriptis nos imperatorum terreretenere putabant, ut inuitos ad suam communionem traherent. et spectabant diuidi totius mundi profundam ecclesiae aeternamque pacem propter Athanasium et Marcellum, per quos nomen domini blasphematur in gentibus. quos oportebat, si in se aliquid timoris dei habuissent, ne turbor iste. qui per ipsos natus est. permaneret, a sua prauissima praesumtione uel sero discedere. ne ipsorum causa contra sese seindereturscinderetur ecclesia. aut si in his, qui pro ipsis certantur, metus dei esset. etiamsi nihil damnabile apud ipsos inueniretur. tamen uel quod propter ipsos unitas ecclesiae scinditur et propter insanam rabiem cupiditatemque honoris pax profunda subuertitur.", + "candidate_score": 0.668972, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_6", + "bdc_text": "die examinati sunt intellexissent , quę cum ipsis acta essent omnia , de novo quasi conspirarunt iterum ad non consentiendum , sed ad exsilium potius eligendum , et fecerunt quoque ut aliqui ex illis qui priore die consenserant , conscientiis angerentur ita ut aegre continuerimus eos quin ad senatum redirent et adhuc cum reliquis exilium poscerent .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_253", + "psc_text": "(ANGL οὐϰ ἠδύναντο HSFT) nequiuerunt Cass uidenon potuerunt, maxime consacerdotuni nostrorum Athanasi, Marcelli et Asclepi conscientia perturbati, qui et inplorabant iudicium et prouocabant accusatoresaccusatore, ut eos non solum conuincerent de his, quae aduersum sese falsa confinxerant, uerum etiam, quae aduersus ecclesias impia ac nefaria conmiserant, edocerent. uerum illi tanto timore conprehensi sunt, ut fugam facerent et per candemeandem fugam falsitatem suam detegerent ac nudarent. § 5 TamctsiTametsi non solum ex prioribus, sed etiam ex istis malitia eorum et falsitas ostenditur, ut nec ex ista fuga occasionem aliquam 2 Asclepae Cp.c. 3 et add. Cou 4 iis CCou confixerant A 5 ecclesias] add. ipsorum Cou commiserant y conmiserunt AC eodocerent ACml n timore] tempore Cm1 terrore Cm2γ, add. conscientiae Cou 7 eandem] illam Cγ › tametsi γ tamen si AC A in mg.: de falsis criminibus sci athanasi 9 ostenderetur Cγ ut] praem. tamen Cou ex ista Cou Hardouin existimata ACFab.", + "candidate_score": 0.663566, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_20_22", + "bdc_text": "Rogo ergo ego quoque ut ad illum scribas et literas per hunc ad me mittas . Utinam d. P . Martyr idem facere vellet . Nam cum illius ipsi scripta et authoritatem nobis semper obiiciant , nos vicissim illius exemplum illis obiicimus , quod in ecclesia Tigurina hac disciplina non minus quam nostra ecclesia carente pacatus et tranquillus maneat , nec turbas aliquas non necessarias moveat , nec tanta offendicula talemque desolationem , qualem illi prae se habent , instituat .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_421", + "psc_text": "§ 3 secutus denique litteras caritatis uestrae, quas de nomine supradicti Athanasii ad nos dedistis, sciatis his litteris, quas ad unanimitatem uestram dedi, me cum omnibus uobis et cum uniuersis episcopis ecclesiae catholicae pacem habere, supradictum autem Athanasium alienum csseisse a communione mea siue ecclesiae Romanae et a consortio litterarum et ecclesiasticarum. Textus narratiuus § 1 Quid in his litteris non sanctitatis, quid non ex metu dei eueniens est? sed Potamius et Epictetus, dum damnare urbis Romae cpiscopumepiscopum gaudent, sicut in Ariminensi synodo continetur, audire 2 Ediderunt epislulam Baronius ad a. 352 n. XII, Binius I 466, Ed. regia 111140 sq., Labbe-Cossart II 752, Coleti II 807, Mansi III 208 3 LIUERI A EPISCOPI] EPIST A 6 urbis Romae episcopus y 9 maiorum Cy maiorem A 12 nenisset A, Ca. c. de del. y disciplinam A 13 exigit Cm2 Fab 14 pręs 1 A ueniret Cy uenisset A 18 uestram", + "candidate_score": 0.6605, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_6", + "bdc_text": "die examinati sunt intellexissent , quę cum ipsis acta essent omnia , de novo quasi conspirarunt iterum ad non consentiendum , sed ad exsilium potius eligendum , et fecerunt quoque ut aliqui ex illis qui priore die consenserant , conscientiis angerentur ita ut aegre continuerimus eos quin ad senatum redirent et adhuc cum reliquis exilium poscerent .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_46", + "psc_text": "perfacile in communione receptus est. exinde coepere illi non tam pro ipso quam pro suis actibus laborare, quod illi pertemere credendo communicaueuntcommunicauerunt. etenim si fuerunt illae litterae aliquorum, non tamen eorum, qui aut iudicesindices fuerant aut in concilio adsederant. quae quidem etiam si essent aliquorum, temere illi fidem pro se dicenti habere numquam deberent. § 11 Sed et iudices, qui illum digne sententiauerunt, credere noluerunt (11) ideo. quia et alii quique in praeteritum pro suis facinoribus detecti sunt, nunc cum Marcello et Athanasio coniuncti sunt — dicimus autem Asclepan, qui ante decem et septem annos episcopatus honore discinctus est, deinde Paulum et Lucium et quotquot talibus coniuncti sunt — circumeuntes simul exteras regiones persuadebant iudicibus non esse credendum illis, qui in eos digne sententiam protulerunt, ut hoc genere commercii sibi quondam ad episcopatus reditum procurarent. ncc in ipsis locis, in quibus peccauerant, nec in proximis uel ubi accusatores habebant, se", + "candidate_score": 0.659441, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_4_6", + "bdc_text": "februarii superfuerunt aliqui adhuc examinandi , sed omnium obstinatissimi . Nam cum ab illis qui 24 . die examinati sunt intellexissent , quę cum ipsis acta essent omnia , de novo quasi conspirarunt iterum ad non consentiendum , sed ad exsilium potius eligendum , et fecerunt quoque ut aliqui ex illis qui priore die consenserant , conscientiis angerentur ita ut aegre continuerimus eos quin ad senatum redirent et adhuc cum reliquis exilium poscerent .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_56", + "psc_text": "uel occultabat Cou illi∗∗∗A restite- bant A 27 longinquisque Cm2γ 30 negabat A ante damnarunt. his itaque communicare nefas duximus neque cum profanis uoluimusnoluimus sancta domini sacramenta miscere seruantcsseruantes et tenentes ccclcsiasticacecclesiasticae (regulae) disciplinam. nam ut non supradictos Ossium a se Protogencmque dimitterent. conscientia forte mala. qua sibi eorum unusquisque metuebant, nudari ab aliquo. quae adpalam fieri magnopere pprtimpscpbantpertimescebant. nec sic in coseos audebat eorum aliquis sententiam dicere, ne et se ipse damnaret, quod illis contra interdictum communicassent, quibus communicare nullo genere oporteret. § 17 Uerum nos iterum illos atque iterum rogabamus, ne firma solidaque concuterent, nc subuerterent legem nec iura diuina turbarent, ne cuncta confunderent atque traditionem ecclesiae ne quidem in modica parte frustrarent, sed necnouam sectam inducerent aut Orientalibus episcopis conciliisque sanctissimis de Occidente uenientes aliqua in parte praeponerent. at illi contra despicientes haec nobis minabantur et sese Athanasium et ceteros sceleratos uindicaturos pollicebantur, quasi uero aliud facere", + "candidate_score": 0.658597, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_22_24", + "bdc_text": "Nam cum illius ipsi scripta et authoritatem nobis semper obiiciant , nos vicissim illius exemplum illis obiicimus , quod in ecclesia Tigurina hac disciplina non minus quam nostra ecclesia carente pacatus et tranquillus maneat , nec turbas aliquas non necessarias moveat , nec tanta offendicula talemque desolationem , qualem illi prae se habent , instituat . Ut autem concessiones quoque principum intelligas , et quam non nullam habeamus disciplinam , imo maiorem et severiorem quam ego in ullis Tigurinis ecclesiis viderim , scribam quid habeamus et quid ipsis quoque concessum sit . Habemus in singulis parochiis , non urbicis modo sed et paganis , ut sic dicam , consistoria quę nobis senatus sunt ecclesiastici .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_177", + "psc_text": "nunc per Italiam factum est, cogantur talium sententiis obedire ? cap. 5 § 1 Accipe aliud, quia tranquillitas tua patienter admittit. manent legatorum litterae, qui ad clementiam tuam fuerant destinati, quae nuper uenerunt. quibus significant propter turbationem quidem omnium ecclesiarum se quidem ante succumbere sententiis Orientalium uoluisse, proposuisse tamen conditionem, ut, si idem § 2 Arrii haeresem condemnassent, hoc genere inclinati eorum sententiis obedirent. placitum, ut ipsi significant, scriptura teste firmatur, itur in concilium, accipiunt cum deliberatione responsa Arri doctrinam se damnare non posse, Athanasium, (quod solum exigebant, communione esse priuandum). hinc iam clementia tua hoc quoque consideret, recte catholicae religionis iure seruato an, hominis causa debeat diligenter excusseque tractari. ti. Unde iterum atque iterum mansuetudinem tuam et animum tuum deo deuotum rogamus per eius uirtutem, qui se, in defensione tua quantus sit, uniuersis mortalibus adprobauit, ut habens ante oculos eius beneficia, qui imperium tuum in omnibus regit, haec in", + "candidate_score": 0.658125, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_4_6", + "bdc_text": "februarii superfuerunt aliqui adhuc examinandi , sed omnium obstinatissimi . Nam cum ab illis qui 24 . die examinati sunt intellexissent , quę cum ipsis acta essent omnia , de novo quasi conspirarunt iterum ad non consentiendum , sed ad exsilium potius eligendum , et fecerunt quoque ut aliqui ex illis qui priore die consenserant , conscientiis angerentur ita ut aegre continuerimus eos quin ad senatum redirent et adhuc cum reliquis exilium poscerent .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_241", + "psc_text": "ἐϰεῑνοι πάλιν ϰαϰουϱγει̃ν ἐϑέλωσιν, õτι μηδὲν ε̌̄χοντες ϰxτὰ τω̄ν συλλειτουϱ- γω̄ν ἡμω̄ν ἐλέγξσι τούτους μὲν Sɩαβύλλoυσɩν άπόντας, παϱόντας δέ ϕεύγουσιν. Εϕυγον γάϱ, ἀγαπητοὶ ἀδελϕοί, οὺ μόνον διὰ τὴν τούτων ουϰοϕαν- τίαν, ἀλλ'ὂτι ϰαὶ τούς ἐπὶ διαϕόϱοις ἐγϰαλοῡντας αύτοῑς ἐϑεώϱον ἀταντή- oavrag. δεσμὰ γὰϱ ἤν xai σίδηϱα πϱοψεϱόμενα, ἀΠ' ἐξοϱιστίας ἐπανελϑόντες 21 ἐϰεῑνοι] ἐϰεῑ Theod (BGF) illic Casi ἐϑελήσωστν Theod 22 διαϕεύ- γουσιν Theod 23 xara τούτων Theod aduersus istos Casa 24 διαϕόϱοισ (οι e.r ov) s ἐγϰαλοῡντας] praem. ἐγϰλήμασιν Theod 25 ἀπ'] praem. ϰαὶ Theod ἐξοϱίας Theod ueneab his, qui adhuc in exilio detinpnturdetinentur, missi adfines et proximi, amici et fratres querellas uel eorum, qui supersunt, detulerunt uel eorum, qui in ipsis exiliis decesserunt, indignam iniuriam prosecuti sunt. et, quod est maximum, episcopi aderant, quorum alter ferrum et catenas praeferebat, quas per eos ceruicibus suis portauerat, alteri ex eorum insimulatione mortem sibi intentam testificabantur. in tantum enim desperationis eruperunt, ut", + "candidate_score": 0.656315, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_26", + "bdc_text": "Omnes illi iuramento obstringuntur ad invigilandum offendiculis ecclesiae et ad cohercendum illa .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_392", + "psc_text": "Cou et add. Cm2Cou 16 praaitate A 17 culpa A synodi sc. Sardicensis 18 adsensu A in abnegata uero sc. caret culpa 19 ulla y nulla A 23 prestat A stat Eng A in mg.: fides arrianorum 10* tam mollibus fuerit intercepta principiis uno eodemque subscripti- onis elicitae adsensu in Fotini animaduersionem, in Athanasii reatum, in damnationem fidei catholicae transeatur. et spero, quod nonexiguampartemcognitionis istius synodus Serdicensis adtulerit, ubi insectatione Arrianorum omnia in Athanasium crimina conficta esse monstrantur et uis adhibita plebi dei, ut in pestiferam letalis doctrinae coniuentiam transirent. rem tamen omnem, quia causa postulat, breuiter dicam. § 5 Cura et negotium apostolicis uiris [constanti] semper fuitconstanti et publica perfectae fidei pracdicationepraedicatione conatus omnes oblatrantis heresis comprimere et exposita euangeliorum ueritate peruersitatem doctrinae errantis extinguere, (ne) audientium mentes quadam labe contaminans contagione uitii adhaerentis inficeret. itaque diligenter epistulis uariis, quae de deo patre opinio, quae dc dei filio cognitio,", + "candidate_score": 0.656267, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_1_3", + "bdc_text": "Scripsi nuper quaedam de causa Lausa [ n]nensi , 24 . videlicet huius mensis , quo die multi pertinaciam suam remittentes concessionibus senatus consenserunt . Nunc ergo quid crastina amplius actum , et quę catastrophe sequuta , et quis sit harum rerum praesens status , aperiam. 25 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_432", + "psc_text": "quod cum plurium harum prouinciarum porrigimus ipsi consensu. auctores autem heresisherous Arrianae uel Aecianae Ualentem et Ursatium ceterosque eorundem consortes non nunc o cf. Phil. 2, 2. 3, 16 1 Ediderunt epislulam secundum Fab uel Cou Baronius ad a. 365 n. XXVI sq., llinius I JS7, Ed. regia 111230 sq., Labbe-Cossarl II 835 sq., Hardouin 1 745 sq., Coleli 11 981, Mansi III 391 sq. 5 est om. Cy 6 eeperimus A 7 ithaliam A olim] cum Cy 8 scribte A 9 inlyricom A gaudeamus ACml 11 nostra A 12 eademque A suscriptionem A 14 ser- uamus y seruemus A arriminensis A 16 rescinldimus C p. c., γ inscindimus A, Ca. c.; cf. intra l. 22 rescissionem quarum A 17 transmittendo A confutando y futando A 18 dissensio Cm2 condescensio T condissensio (con- in A , uidetur periinere ad futanJo et per errorem locum mulasse) A, Cmly 19 ergo] igitur", + "candidate_score": 0.655803, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_31", + "bdc_text": "Deinde habent amplius hanc quoque potestatem , vocandi omnes eos qui publicis sceleribus ecclesias offendunt , scortatores , ebrios , usurarios , milites sanguinarios etc. , et monendi ac dehortandi eos , insuper quoque consulendi ( nota bene hanc vocem consulendi , nam expresse illis concessa est ) , ut si mores mutare non velint , ne accedant ad coenam domini :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_68", + "psc_text": "consuetudinem non habemus nec ecclcsiaecclesia dei.sed ncc haec docere aliquos patimur nec nouas traditiones inducere, ne proditores fidei traditoresque scripturarum diuinarum, quod nefas est, dicamur, ne a domino et ab hominibus condamnemur. § 22 Uerum illi supradicti etiam haec aduersus nos machinahanturmachinabantur. et quoniam sciebant nos non posse sibi scelestorum beneficio communicare. ex scriptis nos imperatorum terreretenere putabant, ut inuitos ad suam communionem traherent. et spectabant diuidi totius mundi profundam ecclesiae aeternamque pacem propter Athanasium et Marcellum, per quos nomen domini blasphematur in gentibus. quos oportebat, si in se aliquid timoris dei habuissent, ne turbor iste. qui per ipsos natus est. permaneret, a sua prauissima praesumtione uel sero discedere. ne ipsorum causa contra sese seindereturscinderetur ecclesia. aut si in his, qui pro ipsis certantur, metus dei esset. etiamsi nihil damnabile apud ipsos inueniretur. tamen uel quod propter ipsos unitas ecclesiae scinditur et propter insanam rabiem cupiditatemque honoris pax profunda subuertitur.", + "candidate_score": 0.655632, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_6", + "bdc_text": "die examinati sunt intellexissent , quę cum ipsis acta essent omnia , de novo quasi conspirarunt iterum ad non consentiendum , sed ad exsilium potius eligendum , et fecerunt quoque ut aliqui ex illis qui priore die consenserant , conscientiis angerentur ita ut aegre continuerimus eos quin ad senatum redirent et adhuc cum reliquis exilium poscerent .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_38", + "psc_text": "Palaestinam primo uidetur esse condictmncondictum et, cum minime ab ipso uel ab eius satellitibus ad supradictum concilium occurreretur, post alterum annum in Tyro propter eius facinora necessario iterum celebratur. aduenerunt episcopi do Machedonia et de Pannonia, Bitynia et ex omnibus partibus OriontisOrientis imperatoris iussione constricti. quique actis Athanasi flagitia criminaque cognoscentes non passim nec temere accusatoribus credunt, sed suo de concilio inlustres et laudabiles episcopos eligunt atque in rem praesentem, ubi res gestae erant, de quibus arguebatur Athanasius, mittunt. quique oculata fide cuncta aspicicntesaspicientes atque uera cognoscontescognoscentes ad concilium redeunt eiusque crimina, quae ab accusatoribus obiciobantur, suo testimonio uera confirmant. unde 〈in〉 praesentem Athanasium dignam pro criminibus sontentiamsententiam dicunt. propter quod de Tyro fugiens imperatorem appellat. audit etiam imperator. quique interrogatione habita omnia eius flagitia recognoscens suaillum sententia in exilium deportauit. his ergo itacedontibus rebus cum Athanasius damnatos dignodigne in oxilioexilio haberetur ob meritum facinorum suorum sacrilegus in deum, in", + "candidate_score": 0.654772, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_49_51", + "bdc_text": "Non ergo desunt rationes cur pius magistratus ( cuius certe pietatem in hac ipsa causa et actione sic cognovi ut non possim non illam praedicare ) non velit omnem et plenam potestatem ipsorum arbitrio concedere . Sed nimis procul excurro . Exilium potius illi quam has concessiones elegerunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_213", + "psc_text": "2 a qua referens uoluntatem indignus ecclesiae ab episcopis, dignus exilio a rege est iudicatus. atque hoc ita fieri non rerum ordo, sed ratio ex praesentibus petita demonstrat, ut ex his primum confessio potius fidei quam fauor in hominem intellegatur, cx quibus in eum, qui adsensus his non est, coepit iniuria. cap. 7 § 1 Atque hoc etiam non inutiliter admonebo, ut ad omne hoc uolumen diligens intentio adhibeatur. omnia enim sunt et separanda temporibus et distinguenda iudiciis et secernenda personis ot uerborum diiudicanda uirtutibus, ne forte tot epistulis, tot § 2 synodis tunc frequenter ingestis pernicioso ante finem fastidio expleatur. agitur autem in his, quae cognitio dei expetenda sit, quae spes aeternitatis, in quo perfecta ueritas statu haereat. et cum tam grauis rei negotium tractetur, oportet et unumquemque his modo curam cognoscendis rebus inpendere, ut iudicio deinceps proprio consistens opinionem non sequatur alienam. EXPLICIT. 2—7 cf. Hilar. c. Constant.", + "candidate_score": 0.654693, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_24_26", + "bdc_text": "Habemus in singulis parochiis , non urbicis modo sed et paganis , ut sic dicam , consistoria quę nobis senatus sunt ecclesiastici . Sunt in illis constituti minister cum quatuor aliis , in quibusdam sex aut octo , presbyteris , prout ecclesię fuerint numerosae . Omnes illi iuramento obstringuntur ad invigilandum offendiculis ecclesiae et ad cohercendum illa .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_54", + "psc_text": "ea. quae a nostris patribus contra ipsos in praeteritum fuerant iudicata. nainnam liber Marcelli non expectabat accusationem — per se enim aperte haereticus noscebatur - et, ne falsis suggestionibus crederent, non eorum quisquam prauissimam mentem propter locum episcopatus obscurabat. at illi contra haec resistebant — qua ratione, nescimus — nec se uolueruntnoluerunt ab ipsorum communione secernere confirmantes Marcelli haeretici sectam et facinora Athanasi ceterorumque scelera fidei ecclesiasticae pacique praeponebant. § 16 His itaque cognitis nos octoginta episcopi, qui propter pacem confirmandam ecclesiae ex diuersis longisque prouinciis cum ingenti exitu et labore ad Serdicam ueneramus, uidentes haec non sine lacrimis ferebamus. leue enim non erat, quod a se eos dimittere omnino negabant, quos patres nostri merito suis pro criminibus 1 maximus ACy, curro Fed; cf. infra p. 66, 1. 30: Maximinum a Triueris A in mg.: Scs iulius urbis rome eps in serdieam synodum iussit fieri 4 co .1 7 protogenes", + "candidate_score": 0.653917, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_6", + "bdc_text": "die examinati sunt intellexissent , quę cum ipsis acta essent omnia , de novo quasi conspirarunt iterum ad non consentiendum , sed ad exsilium potius eligendum , et fecerunt quoque ut aliqui ex illis qui priore die consenserant , conscientiis angerentur ita ut aegre continuerimus eos quin ad senatum redirent et adhuc cum reliquis exilium poscerent .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_57", + "psc_text": "iura diuina turbarent, ne cuncta confunderent atque traditionem ecclesiae ne quidem in modica parte frustrarent, sed necnouam sectam inducerent aut Orientalibus episcopis conciliisque sanctissimis de Occidente uenientes aliqua in parte praeponerent. at illi contra despicientes haec nobis minabantur et sese Athanasium et ceteros sceleratos uindicaturos pollicebantur, quasi uero aliud facere aut dicere possent, qui sceleratos omnes ac perditos in suum consortium receperunt. praeterea ingenti hoc tumore proponunt audacia potius ac temeritate quam legitima ratione possessi. uidentes enim, quod hi, qui damnatos recipiunt, in offensam crimenque incurrunt ut uiolatores caelestium legum, tali auctoritate iudicium constituere conabantur, ut sese iudices iudicumindicum dicere uellent atque eorum, qui iam cum deo sunt, si fas est, sententiam refricare. nos uero rogabamus illos per plurimos dies. ut a sese damnatos abicerent et (se) ecclesiae sanctae coniungerent atque patribus uera dicentibus consensum accommodarent. sed illi se hoc facturos omnino negabant. 2 prophanis A 3 tenentes] add. regulam", + "candidate_score": 0.653591, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_26", + "bdc_text": "Omnes illi iuramento obstringuntur ad invigilandum offendiculis ecclesiae et ad cohercendum illa .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_193", + "psc_text": "e piam ecclesia totiens (se) -9 In A texlus narratiuus jalso scriplura continua cum Definitione contunclus est 15 Ediderunt damnalionem secundum Fab uel Cou liaronius ad a. 359 n. XVII Hardouin I 711-714, Culeti II 898 sqMansi III 299 16 EUSEUIO .1 18 collecta Cy collectus A 20 decuit (nooafjxov) Cou dicunt ATC Fab 21 piaml add. se COli pia-totiens exhibuit (sc. patientiam) Eng ecclesia Cou ecclesiam ACFab se add. Fed ΑΠΟΦΑΣΙΣ THZ ΣΥΝΟΔΟΥ. Εως πϱοση̄ϰον η̌ν xai δυνατόν, ἀδελϕοι τιμιώτατοι, ἡ ϰαϑολιϰὴ σύνοδος xai ἡ ayia ἐϰϰλησία τη̃ ίδίᾳ ύπομονη̄ xai ἀνεξιϰαϰίᾳ η̌νεγϰεν οὺϰ ἀγεννω̄ς 22 Texius graecus Iradilur apud Athanas. de syn. 11 (p = cod. Parisinus graecus 474 s. XI; s = cod. Basileensis graee. A. III. 4 s. XIV ; Jlau = ed. 1777 24 ὰγενω̄ς s exhibuit iuxta Ursacium et Ualentem, Germinium, Gaium, qui totiens mutando, quod crediderant, omnes ecclesias turbauerunt et nunc conantur hereticum", + "candidate_score": 0.653562, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_24_26", + "bdc_text": "Habemus in singulis parochiis , non urbicis modo sed et paganis , ut sic dicam , consistoria quę nobis senatus sunt ecclesiastici . Sunt in illis constituti minister cum quatuor aliis , in quibusdam sex aut octo , presbyteris , prout ecclesię fuerint numerosae . Omnes illi iuramento obstringuntur ad invigilandum offendiculis ecclesiae et ad cohercendum illa .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_62", + "psc_text": "sacerdotes atroci caede mactauerunt. et coseos omnes secum collectos in suo conuenticulo habuerunt Ossius et Protogenes. quosque honorantes nos omnes diacones et sacerdotes dei despiciebant, quiaquin nec ipsi uolebamusnolebamus talibus aliquando coniungi. quique uulgo omnibusque gentilibus id. quod inter nos fuerat, referebant pro'ueris 1 alter cantibus A emerserus A 2 superstitites .1 3 rcmanserant Cy 6 testificationem AC 10 delegistis γ 12 deponamus C p. c. ; et. p, 49, 17 et p. 57, 20 13 aliqui uestrum Cy 16 Sardiciam C sarditiam A (cf. p. 48, 9) SerdicamCoit 17constantinupolim A 18 Alexandria. de ita interpunrit Eng do hinc sc. aduenerunt de hinc Fed De hane (duae hae uoces tenuissima linea deletac sunt) A, om. Cy 19 spoliorum y 20 sacrilegorum Eng et add. C Cou 22 prophanatores A 23 que A hacreti quorum A doctrina A 25 atroci caede mactauerunt Fed atrocicae demactauerunt A atrociter dcmactauerunt Cy 26 hossius", + "candidate_score": 0.652964, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_40_42", + "bdc_text": "nec esset impossibile plura quoque a senatu impetrare , si videret ipsos his concessis recte uti . Sed quoniam experimur quotidie quomodo illi inquisitione sua non modo in imperitos utantur , sed in quoscunque etiam quantumlibet pios et doctos et inculpatę vitę , qui in praedestinationis negotio non omnia ipsorum aut Calvini dicta et scripta probant , sed moderationem maiorem requirunt , hoc facit ut et senatus et nos quoque tyrannidem metuamus . Possem tibi multa recensere quę egerunt sub hac concessione mirabilia , ut mirum sit principes non auferre ipsis omnem prius concessam potestatem .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_68", + "psc_text": "consuetudinem non habemus nec ecclcsiaecclesia dei.sed ncc haec docere aliquos patimur nec nouas traditiones inducere, ne proditores fidei traditoresque scripturarum diuinarum, quod nefas est, dicamur, ne a domino et ab hominibus condamnemur. § 22 Uerum illi supradicti etiam haec aduersus nos machinahanturmachinabantur. et quoniam sciebant nos non posse sibi scelestorum beneficio communicare. ex scriptis nos imperatorum terreretenere putabant, ut inuitos ad suam communionem traherent. et spectabant diuidi totius mundi profundam ecclesiae aeternamque pacem propter Athanasium et Marcellum, per quos nomen domini blasphematur in gentibus. quos oportebat, si in se aliquid timoris dei habuissent, ne turbor iste. qui per ipsos natus est. permaneret, a sua prauissima praesumtione uel sero discedere. ne ipsorum causa contra sese seindereturscinderetur ecclesia. aut si in his, qui pro ipsis certantur, metus dei esset. etiamsi nihil damnabile apud ipsos inueniretur. tamen uel quod propter ipsos unitas ecclesiae scinditur et propter insanam rabiem cupiditatemque honoris pax profunda subuertitur.", + "candidate_score": 0.652897, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_24_26", + "bdc_text": "Habemus in singulis parochiis , non urbicis modo sed et paganis , ut sic dicam , consistoria quę nobis senatus sunt ecclesiastici . Sunt in illis constituti minister cum quatuor aliis , in quibusdam sex aut octo , presbyteris , prout ecclesię fuerint numerosae . Omnes illi iuramento obstringuntur ad invigilandum offendiculis ecclesiae et ad cohercendum illa .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_368", + "psc_text": "respondete: 'Athanasium quo iudicio damnastis?' dicetis nempe: 'episcoporum' et haec confessionis uestrae erit uenia. 'secuti', inquit, 'sumus sanctam iudiciorum sub episcopali communione reuerentiam'. sed ignorasse uos negabitis Athanasio, cuius damnationem a uobis Ualens, Ursacius, Saturninus exegerunt, ab Ossio, Maximino, Iulio redditam communionem? non facio conparationpmconparationem; rogo, quae uestra de crimine Athanasii sententia fuit. presbyter eius Macharius inruisse in ecclesiam Mareotiden dicitur, Scyram presbyterum perturbasse et salutis nostrae sacramenta proiecisse. ad huius rei testes cathecuminum et gentilem interrogatos. uerum postea a sanctis nescitis iudicatum Mareothae ecclesiam nullam esse, Scyram uero presbyterum non fuisse? quid est, quod secuti estis? falsis episcopis auctoritatem datis, ueris negatis; quae sunt, non esse decernitis, iudicatis 8 cf. II Mach. 7, 28 9 cf. Gal. 5, 13 et Rom. 8, 13 11 Matth. 7, 2 1 alud A 2 concidere A aequum Cm2 haeccū A 3 opinior .1 4 loquetur Cy loquitur .1 5 ad A 10", + "candidate_score": 0.651523, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_16_18", + "bdc_text": "et spes adhuc superest , si illi consensus persuaderi possit , ut illius authoritate reliqui omnes quoque reduci possint . Sed quid futurum sit nescio . D. Nicolaus a Diesbach , consulis nunc vices gerens , ex animo te precatur ut per hunc nuncium qui has tibi adfert Vireto ipse quoque scribere velis , et illum ad concordiam et consensum una nobiscum hortari .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_144", + "psc_text": "quibus hoc ipsum solum mandauimus, ut non aliter legationem perferrent, quam (ut) statuta uetera permanerent firmissima, ut et sapientia tua cognosceret nOli hoc, quod promiserant supradicti Valens, Ursacius, GerminiusHerminius et Gaius, si (aliquid rectorum) sublatum fuisset, pacem posse compleri. magis enim turbatio cunctis regionibus et ecclesiae Romanae inmissa est. § 3 Ob quam rem tuam rogamus clementiam, ut placidis auribus et sereno uultu uniuersos legatos nostros et respicias et audias neue aliquid permittat clementia tua iniuria ueterum conuelli, sed manere ea, quae a maioribus nostris accepimus, quos fuisse et prudentes et sine spiritu sancto dei non egisse confidimus, quia ista 1-2 legatos-nuntiarcnt add. Fed ex textu graeco; Ualesius suppleueral: legatos nostros direximus concilii sententiam per litteras nostras nuntiaturos 3 mandauimus Ualesius mandamus ACy ut add. Fed 4 ut et y utut A 5 hoc = eo post hoc suppl. quod a ueteribus statutum est Cou Ualens] add. et Cy 6", + "candidate_score": 0.651072, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_5_7", + "bdc_text": "Nam cum ab illis qui 24 . die examinati sunt intellexissent , quę cum ipsis acta essent omnia , de novo quasi conspirarunt iterum ad non consentiendum , sed ad exsilium potius eligendum , et fecerunt quoque ut aliqui ex illis qui priore die consenserant , conscientiis angerentur ita ut aegre continuerimus eos quin ad senatum redirent et adhuc cum reliquis exilium poscerent . Factum itaque ut novem vel decem ex praecipuis exulare mallent quam concessionibus principum ( ut vocant senatum nostrum ) consentire .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_56", + "psc_text": "uel occultabat Cou illi∗∗∗A restite- bant A 27 longinquisque Cm2γ 30 negabat A ante damnarunt. his itaque communicare nefas duximus neque cum profanis uoluimusnoluimus sancta domini sacramenta miscere seruantcsseruantes et tenentes ccclcsiasticacecclesiasticae (regulae) disciplinam. nam ut non supradictos Ossium a se Protogencmque dimitterent. conscientia forte mala. qua sibi eorum unusquisque metuebant, nudari ab aliquo. quae adpalam fieri magnopere pprtimpscpbantpertimescebant. nec sic in coseos audebat eorum aliquis sententiam dicere, ne et se ipse damnaret, quod illis contra interdictum communicassent, quibus communicare nullo genere oporteret. § 17 Uerum nos iterum illos atque iterum rogabamus, ne firma solidaque concuterent, nc subuerterent legem nec iura diuina turbarent, ne cuncta confunderent atque traditionem ecclesiae ne quidem in modica parte frustrarent, sed necnouam sectam inducerent aut Orientalibus episcopis conciliisque sanctissimis de Occidente uenientes aliqua in parte praeponerent. at illi contra despicientes haec nobis minabantur et sese Athanasium et ceteros sceleratos uindicaturos pollicebantur, quasi uero aliud facere", + "candidate_score": 0.649504, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_5_7", + "bdc_text": "Nam cum ab illis qui 24 . die examinati sunt intellexissent , quę cum ipsis acta essent omnia , de novo quasi conspirarunt iterum ad non consentiendum , sed ad exsilium potius eligendum , et fecerunt quoque ut aliqui ex illis qui priore die consenserant , conscientiis angerentur ita ut aegre continuerimus eos quin ad senatum redirent et adhuc cum reliquis exilium poscerent . Factum itaque ut novem vel decem ex praecipuis exulare mallent quam concessionibus principum ( ut vocant senatum nostrum ) consentire .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_53", + "psc_text": "pulsos et merito singulos pro suis facinoribus praedam- natos cum Ossio et Protogene sedere simul et disputare et - quod est deterius - diuina misteria celebrare. nec confundebatur Protogenes Serdicae episcopus communicare Marcello haeretico, cuius et sectam et reprobunireprobum sensum in concilio quater sententiis episcoporum suscribens propria uoce ipse damnauerat. unde manifestum est, quia sese ipse sua sententia condemnauit, cum se illi communicando participem fecit. § 15 Uerum nos tenentes ecclesiasticae regulae disciplinam et uolentes miseros in aliquantulum iuuare mandauimus illis, qui cum Protogene et Ossio fuerunt, ut de suo coetu damnatusdamnatos excluderent neque peccatoribus communicarent; deinde una nobiscum audirent ea. quae a nostris patribus contra ipsos in praeteritum fuerant iudicata. nainnam liber Marcelli non expectabat accusationem — per se enim aperte haereticus noscebatur - et, ne falsis suggestionibus crederent, non eorum quisquam prauissimam mentem propter locum episcopatus obscurabat. at illi contra haec resistebant — qua ratione, nescimus — nec", + "candidate_score": 0.64851, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_5_7", + "bdc_text": "Nam cum ab illis qui 24 . die examinati sunt intellexissent , quę cum ipsis acta essent omnia , de novo quasi conspirarunt iterum ad non consentiendum , sed ad exsilium potius eligendum , et fecerunt quoque ut aliqui ex illis qui priore die consenserant , conscientiis angerentur ita ut aegre continuerimus eos quin ad senatum redirent et adhuc cum reliquis exilium poscerent . Factum itaque ut novem vel decem ex praecipuis exulare mallent quam concessionibus principum ( ut vocant senatum nostrum ) consentire .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_64", + "psc_text": "illis — quod nefas erat — communicaremus, et haec frequenter acclamabant. nos enim omnino illis communicare noluimus, nisi eos, quos damnauimus, proiecissent et dignum honorem concilio Orientis tribuerent. § 20 QuacQuae uero ipsi egerint uel quale concilium habuerint. hinc addiscere poteritis. nam Protogenes, sicut supra diximus, apud acta anathematizans Marcellum ut Paulum postcapostea eos in communionem suscepit. Dionisium uero ab Klida prouinciae Acaiae, quem ipsi exposuerunt, in concilio habuerunt. simul secum et exponentes ut cxpositiexpositi. iudices et rei [et] communicantes mysteria diuina pertractant. Bassum autem de Diocleciana ciuitate in flagitiis sceleribusque detectum et merito de Siria deportatum ordinauerunt episcopum. quique apud ipsos sceleratius uiuens detectus et ab ipsis damnatus cum ipsis hodie uidetur esse coniunctus. Aetio Tessalonicensi Protogenes frequenter probra inultamulta criminaque obiecit, quod diceret illum concubus et habuisse et habere, cui communicare numquam uoluit. nunc uero in amicitiarnamicitiam receptus, quasi peiorum consortio expurgatus, apud ipsos habetur ut iustus. Asclepas", + "candidate_score": 0.648426, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_40_42", + "bdc_text": "nec esset impossibile plura quoque a senatu impetrare , si videret ipsos his concessis recte uti . Sed quoniam experimur quotidie quomodo illi inquisitione sua non modo in imperitos utantur , sed in quoscunque etiam quantumlibet pios et doctos et inculpatę vitę , qui in praedestinationis negotio non omnia ipsorum aut Calvini dicta et scripta probant , sed moderationem maiorem requirunt , hoc facit ut et senatus et nos quoque tyrannidem metuamus . Possem tibi multa recensere quę egerunt sub hac concessione mirabilia , ut mirum sit principes non auferre ipsis omnem prius concessam potestatem .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_57", + "psc_text": "iura diuina turbarent, ne cuncta confunderent atque traditionem ecclesiae ne quidem in modica parte frustrarent, sed necnouam sectam inducerent aut Orientalibus episcopis conciliisque sanctissimis de Occidente uenientes aliqua in parte praeponerent. at illi contra despicientes haec nobis minabantur et sese Athanasium et ceteros sceleratos uindicaturos pollicebantur, quasi uero aliud facere aut dicere possent, qui sceleratos omnes ac perditos in suum consortium receperunt. praeterea ingenti hoc tumore proponunt audacia potius ac temeritate quam legitima ratione possessi. uidentes enim, quod hi, qui damnatos recipiunt, in offensam crimenque incurrunt ut uiolatores caelestium legum, tali auctoritate iudicium constituere conabantur, ut sese iudices iudicumindicum dicere uellent atque eorum, qui iam cum deo sunt, si fas est, sententiam refricare. nos uero rogabamus illos per plurimos dies. ut a sese damnatos abicerent et (se) ecclesiae sanctae coniungerent atque patribus uera dicentibus consensum accommodarent. sed illi se hoc facturos omnino negabant. 2 prophanis A 3 tenentes] add. regulam", + "candidate_score": 0.646322, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_23", + "bdc_text": "Ut autem concessiones quoque principum intelligas , et quam non nullam habeamus disciplinam , imo maiorem et severiorem quam ego in ullis Tigurinis ecclesiis viderim , scribam quid habeamus et quid ipsis quoque concessum sit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_170", + "psc_text": "haec etiam Orientalibus respondisse. quis fidem et sententiam non eommodauimuscommodauimus nostram, quod eodem tempore octoginta episcoporum Aegyptiorum de Athanasio sententia § 3 repugnabat, quam similiter recitauimus atque insinuauimus episcopis ltalis. unde contra unam legem usumuisum est etiam, cum episcoporum numerus pro Athanasio maior existeret, in parte aliqua conimodarecommodare consensum. haec scripta, si deo fidem debet Eusebius, qui missus fuerat, festinans ad Africam nobis reliquit. quae tamen postea omnia scripta, ne ad inpetrandum forte concilium deessent, Uincentius, qui cum ceteris missus fuerat, Arelatum pertulirpertulit. cap. 3 § 1 Uidet igitur pnidentiaprudentia tua nihil in animum meum introisse, quod deo seruientibus non dignum fuerat cogitare. testis autem \\\\ 3 fuisse A negotia Har (cf. p. 89, 19 Athanasi negotium) ne ACml nec UGCm2 Til Bar technae uel tunc uel dehinc sc. eorum causae susp. Cou 4 obseruantia A 5 cultori A 6 regetur A 9 confinxerunt UGC confixerunt A 11 quasi (=", + "candidate_score": 0.644958, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_38_40", + "bdc_text": "Sed malunt deserere ecclesias et tanta offendicula instituere , et pio magistratui tantam infamiam inurere , qui eos exules et mendicos fere suscepit et fovit . Sub quorum umbram ex tempestate gravi profugerunt , eos nunc lacerant et ipsis tales turbas movent . nec esset impossibile plura quoque a senatu impetrare , si videret ipsos his concessis recte uti .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_57", + "psc_text": "iura diuina turbarent, ne cuncta confunderent atque traditionem ecclesiae ne quidem in modica parte frustrarent, sed necnouam sectam inducerent aut Orientalibus episcopis conciliisque sanctissimis de Occidente uenientes aliqua in parte praeponerent. at illi contra despicientes haec nobis minabantur et sese Athanasium et ceteros sceleratos uindicaturos pollicebantur, quasi uero aliud facere aut dicere possent, qui sceleratos omnes ac perditos in suum consortium receperunt. praeterea ingenti hoc tumore proponunt audacia potius ac temeritate quam legitima ratione possessi. uidentes enim, quod hi, qui damnatos recipiunt, in offensam crimenque incurrunt ut uiolatores caelestium legum, tali auctoritate iudicium constituere conabantur, ut sese iudices iudicumindicum dicere uellent atque eorum, qui iam cum deo sunt, si fas est, sententiam refricare. nos uero rogabamus illos per plurimos dies. ut a sese damnatos abicerent et (se) ecclesiae sanctae coniungerent atque patribus uera dicentibus consensum accommodarent. sed illi se hoc facturos omnino negabant. 2 prophanis A 3 tenentes] add. regulam", + "candidate_score": 0.643397, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_23", + "bdc_text": "Ut autem concessiones quoque principum intelligas , et quam non nullam habeamus disciplinam , imo maiorem et severiorem quam ego in ullis Tigurinis ecclesiis viderim , scribam quid habeamus et quid ipsis quoque concessum sit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.640229, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_38_40", + "bdc_text": "Sed malunt deserere ecclesias et tanta offendicula instituere , et pio magistratui tantam infamiam inurere , qui eos exules et mendicos fere suscepit et fovit . Sub quorum umbram ex tempestate gravi profugerunt , eos nunc lacerant et ipsis tales turbas movent . nec esset impossibile plura quoque a senatu impetrare , si videret ipsos his concessis recte uti .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_273", + "psc_text": "Eusebio ex Caesarea et ex sententiis iudicantutniudicantum episcoporum ostendit se esse inreprehensibilem. § 7 Mento ergo acciti frequenter non ausi sunt uenire, merito fugierunt conscientiae suae inpulsu praecipitati. fuga enim falsitates suas confirmauerunt et credi ea fecerunt, quae praesentes accusatores corumeorum dixerunt et ostenderunt. quid igitur? 1 confingebant C configebant A dabat Cou Hardouin dabatur ACFab 2 sedadd. Fed sedregnum eius suppl. Cou Hardouin 3 asclepas Cm2 quoepiscopus .4 5 iudicantium (iudicantum Eng) episcoporum Cou Harduuin iudicatum episcopum A 6 ostendit se Cou ostendisse A 8 fugerunt Cm2y; cf. supra p. 109, 7 9 falsitatis A Maria, sicut ipsi firmarunt, initium dedit uerbo doi nec finem ei in regno, 2 sed imperium sine initio et fine saluatoris esse conscripsit. Asclepas etiam conminister protulit gesta aput Antiochiam confecta praesentibus accusatoribus et Eusebio de Caesarea Et ex sententiis iudicantum episcoporum ostendit se esse innoccntcm. 7. Merito igitur, fratrcs dilectissimi, frequenter uocati non", + "candidate_score": 0.639424, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_14_16", + "bdc_text": "Interea Viretus senatui scripsit , et blande admodum , ita ut videatur non procul abesse a consensu . Itaque antequam nos illuc proficiscamur vocabitur ipse huc ut et senatus et nos cum illo agamus , si forte adhuc retineri possit : et spes adhuc superest , si illi consensus persuaderi possit , ut illius authoritate reliqui omnes quoque reduci possint .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_144", + "psc_text": "quibus hoc ipsum solum mandauimus, ut non aliter legationem perferrent, quam (ut) statuta uetera permanerent firmissima, ut et sapientia tua cognosceret nOli hoc, quod promiserant supradicti Valens, Ursacius, GerminiusHerminius et Gaius, si (aliquid rectorum) sublatum fuisset, pacem posse compleri. magis enim turbatio cunctis regionibus et ecclesiae Romanae inmissa est. § 3 Ob quam rem tuam rogamus clementiam, ut placidis auribus et sereno uultu uniuersos legatos nostros et respicias et audias neue aliquid permittat clementia tua iniuria ueterum conuelli, sed manere ea, quae a maioribus nostris accepimus, quos fuisse et prudentes et sine spiritu sancto dei non egisse confidimus, quia ista 1-2 legatos-nuntiarcnt add. Fed ex textu graeco; Ualesius suppleueral: legatos nostros direximus concilii sententiam per litteras nostras nuntiaturos 3 mandauimus Ualesius mandamus ACy ut add. Fed 4 ut et y utut A 5 hoc = eo post hoc suppl. quod a ueteribus statutum est Cou Ualens] add. et Cy 6", + "candidate_score": 0.639132, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_38_40", + "bdc_text": "Sed malunt deserere ecclesias et tanta offendicula instituere , et pio magistratui tantam infamiam inurere , qui eos exules et mendicos fere suscepit et fovit . Sub quorum umbram ex tempestate gravi profugerunt , eos nunc lacerant et ipsis tales turbas movent . nec esset impossibile plura quoque a senatu impetrare , si videret ipsos his concessis recte uti .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_372", + "psc_text": "moribus ac disciplinis turbare euangelicam ueritatem persistebat nouis praedicationibus. et hoc ita saepe est, ut, cum incrementa uitiorum detrimenta in amore dei fecerint, uesanum drprauatae scientiae studium increscat. igitur ad tollendum ex episcopatu Fotinum, qui ante biennium iam in Mediolanensi synodo erat hereticus damnatus, ex plurimis prouinciis congregantur sacerdotes, hoc magis solliciti atque anxii turbari rursum miscerique omnia, quod iam pridem plures episcopos reos uel falsorum in Athanasio iudiciorum uel communionis heresis Arrianae ab ecclesia fuerat necesse resecari. quam oportunitatem nancti Ursacius et Ualens KomanaeRomanae plebis episcopum adeunt, recipi se in ecclesiam deprecantur et in communionem per ueniam admitti rogant. Iulius ex consilio ueniam, quam orabant, inpertit, ut cum lucro catholicae ecclesiae uires quoque detraheret Arrianis, cum eos, qui unitatem ante turbauerunt, consilii huius et audaciae paenitentes in communionem catholicam per ueniam reconciliatae pacis admitteret. (20) et quia non est nisi de ueritate confessio, nisi de uitio paenitentia, nisi uenia", + "candidate_score": 0.639109, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_14_16", + "bdc_text": "Interea Viretus senatui scripsit , et blande admodum , ita ut videatur non procul abesse a consensu . Itaque antequam nos illuc proficiscamur vocabitur ipse huc ut et senatus et nos cum illo agamus , si forte adhuc retineri possit : et spes adhuc superest , si illi consensus persuaderi possit , ut illius authoritate reliqui omnes quoque reduci possint .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_177", + "psc_text": "nunc per Italiam factum est, cogantur talium sententiis obedire ? cap. 5 § 1 Accipe aliud, quia tranquillitas tua patienter admittit. manent legatorum litterae, qui ad clementiam tuam fuerant destinati, quae nuper uenerunt. quibus significant propter turbationem quidem omnium ecclesiarum se quidem ante succumbere sententiis Orientalium uoluisse, proposuisse tamen conditionem, ut, si idem § 2 Arrii haeresem condemnassent, hoc genere inclinati eorum sententiis obedirent. placitum, ut ipsi significant, scriptura teste firmatur, itur in concilium, accipiunt cum deliberatione responsa Arri doctrinam se damnare non posse, Athanasium, (quod solum exigebant, communione esse priuandum). hinc iam clementia tua hoc quoque consideret, recte catholicae religionis iure seruato an, hominis causa debeat diligenter excusseque tractari. ti. Unde iterum atque iterum mansuetudinem tuam et animum tuum deo deuotum rogamus per eius uirtutem, qui se, in defensione tua quantus sit, uniuersis mortalibus adprobauit, ut habens ante oculos eius beneficia, qui imperium tuum in omnibus regit, haec in", + "candidate_score": 0.638028, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_66_68", + "bdc_text": "Dominus Vicetenens ex senatu per apparitorem mihi nunciavit cursorem Tigurum mittendum , ut si quid scribere velim scribam . Haec ergo effudi potius quam scripsi . Commendo tibi me et ecclesias nostras semper .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_158", + "psc_text": "unquam Cy numquam A 16 communi y communia A 19 neque CCou discidio Fed discidium A dissidium Fab dissidio Cou 20 aut Cm2y ut A praesentis A 21 rectum coni. Cou dictum A 24 textus narratiuus in A falso cum documento praeceienle scriptura continua coniuncius est 26 pertullit A scripto recognosces (-is C Fab) C y scribtore cognoscis A VI. INCIPIT EXEMPLUM FIDEI EPISTULAE MISSAE AD CONSTANTIUM 1MPERATOREM A PERFIDIS EPISCOPIS. Epistula syn. Ariminensis (Arianorum) ad Constantium (869). Cou IX Domino merito gloriosissimo ac uictoriosissimo Augusto Constantio synodus Ariminensis Orientalibus consentiens [id est Migdonius, Mcgasius, Ualens, Epictetus et ceteri, qui haeresi consenserunt). cap. 1 § 1 Inlustrati pietatis tuae scriptis maximas deo rettulimus et referimus gratias, quod nos beaueris intimans nobis illa, quae cum discursione pietatis tuae facere deberemus, ne quis 'usiae' uel 'omousii' nomina ecclesiae dei ignota aliquando, nominet, quod scandalum inter fratres facere solet. plurimum gratutatigratulati sumus, quia", + "candidate_score": 0.637862, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_18_20", + "bdc_text": "D. Nicolaus a Diesbach , consulis nunc vices gerens , ex animo te precatur ut per hunc nuncium qui has tibi adfert Vireto ipse quoque scribere velis , et illum ad concordiam et consensum una nobiscum hortari . Existimat , quod et nos putamus , tuam authoritatem plurimum apud ipsum valituram . Rogo ergo ego quoque ut ad illum scribas et literas per hunc ad me mittas .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_143", + "psc_text": "existens Casa μένουσα Soz (H μὴ μένουσα B, u. Parmentier) μὴ μένουσα Nic 15 τοιαύτης] αὐτη̄ς Socr, Soz (B). Theod (τοιαύτης B3), Nic αἱϱέσεως Soz Nic suae uolnntatis Cass οὐϑ' Soz Nic 17 ἔτεϱον] om. Theod, aliud Cass τι om. Socr 18 iv' Soz Theod Nic μὴ οὐν Socr dei om. Soz Nic 19 ϰυλινδούμενος SocrSoz ἅπαντας Soz, Theod (s), Nic 20 συνέχη SozNic διωϱισμένα 8 ἔννομα] om. SozNic ἔμμονα Socr 21 ϕυλάττειν SozNic τη̄ς] praem. ἀπὸ Socr 22 ἤν p ἀναδάδξαντασ p a.c.,s, Theod (Gz) instruendam igitur tuam clementiam (legatos nostros misimus, ut sententiam concilii per litteras nostras nuntiarent), quibus hoc ipsum solum mandauimus, ut non aliter legationem perferrent, quam (ut) statuta uetera permanerent firmissima, ut et sapientia tua cognosceret nOli hoc, quod promiserant supradicti Valens, Ursacius, GerminiusHerminius et Gaius, si (aliquid rectorum) sublatum fuisset, pacem posse compleri. magis enim turbatio cunctis regionibus et ecclesiae Romanae inmissa est. §", + "candidate_score": 0.63067, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_11", + "bdc_text": "His transactis senatus voluit ut nos in locum proscriptorum alios eligeremus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_161", + "psc_text": "Baronius ad a. 359 n. XXXIV sq., Binius I 480, Ed. regia III 200 sq., Labbe-Cossart II 803 sq., Hardvuin I 719-722, Coleti 11 914—916, Mansi III 315 sq. 4 ac om. Cy AUGS A 5 synhodus A 5-6 uoces id-consenserunt addita esse uidenlur ab auctore textus narratiui ; cf. Studien I 77 migdonius A, sed infra p. 174, 5 dicitur magdonius 6 epitectus A 10 nomina C nomen AS' 13 filecitas A ceteri Cou ceteris A 15 reddentes per anacoluthon pro reddimus 16eduxit C quae quia uel quae quoniam (ex quo)Fed quaeque A quae quod y, /ort. quaeque nesciuit 19 ubv A synhodus A 20 didimus A 21 cum] in y .22 retinemus CmZy detenemus A detincmus Cml 25 impensi A et dei filium, facias nos, qui suscripsimus sanae doctrinae recedentes ab 'usiae' nomine te imperanteimperanto, (et) iubeas nos ad nostras plebes dimitti; ut laetetur ecclesia, quae immutare nomina", + "candidate_score": 0.623595, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_15", + "bdc_text": "Itaque antequam nos illuc proficiscamur vocabitur ipse huc ut et senatus et nos cum illo agamus , si forte adhuc retineri possit :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_460", + "psc_text": "A annuntian AT9 Fab 6 uulnera] futura ATCFab tullerabiliter (pr. 1 eras.) H2, H4 possum H2 possimus H2m2H3 Bar possumus H4 7 fides FH1, (seras.) H2 parem] praemia H3R4Bar,add. mc FH1H2H3 me om. FH dominus dignetur FH praemia dignctur nobis afferre liar 8 et] FH, om. A congressione] congregatione FH 9 uestram] add. ut Cou, sed cf. injra p. 169, 16 uniuers H4 10 dignenime I addidamentum H4 animus] add. possit H2m2H3H411 diuersis rumoribus] in diuersaru moribus FH1H2m1 diuersis moribus H2m2H3H4diuersis morbis Bar cruciatur om. FH 12 eohortationc uestra y urae A exhortatione (-nē Fm1H1H4) FH possim FH '113 incolomes F incolumem H1domini fratres om. FH deus te incolumem custodiat, domine frater charissime : item ipse et mei memor esse digneris Ferrerius 15 antequam ad exilium ire (iret H2m2H3H1) dixit FHde om. FH capuense AFH1 16 ad] praem. et FH cecilianum l helianum FH Aelianum S1 epscopum om. FH spolitanum", + "candidate_score": 0.620254, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_11", + "bdc_text": "His transactis senatus voluit ut nos in locum proscriptorum alios eligeremus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_144", + "psc_text": "quibus hoc ipsum solum mandauimus, ut non aliter legationem perferrent, quam (ut) statuta uetera permanerent firmissima, ut et sapientia tua cognosceret nOli hoc, quod promiserant supradicti Valens, Ursacius, GerminiusHerminius et Gaius, si (aliquid rectorum) sublatum fuisset, pacem posse compleri. magis enim turbatio cunctis regionibus et ecclesiae Romanae inmissa est. § 3 Ob quam rem tuam rogamus clementiam, ut placidis auribus et sereno uultu uniuersos legatos nostros et respicias et audias neue aliquid permittat clementia tua iniuria ueterum conuelli, sed manere ea, quae a maioribus nostris accepimus, quos fuisse et prudentes et sine spiritu sancto dei non egisse confidimus, quia ista 1-2 legatos-nuntiarcnt add. Fed ex textu graeco; Ualesius suppleueral: legatos nostros direximus concilii sententiam per litteras nostras nuntiaturos 3 mandauimus Ualesius mandamus ACy ut add. Fed 4 ut et y utut A 5 hoc = eo post hoc suppl. quod a ueteribus statutum est Cou Ualens] add. et Cy 6", + "candidate_score": 0.618546, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_47", + "bdc_text": "Nisi enim senatus sua eam authoritate hic retinuisset , iam de ea actum erat .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_387", + "psc_text": "gerenda erant, auctoritatem. § 2 Illud autem esse cognitum cunctis oportet nullam umquam aduersus Marcellum praeter eam, quae Sardicensibus est dissoluta sententiis, deinceps synodum fuisse contractam neque tum, cum de Fotino decretum ab Occidentalibus est et ad Orientales relatum, aliquod in cum expressum fuisse iudiriumiudicium, sed homines mentemento callidos, ingenio subtiles, malitia pertinaces, occasionem reuoluendi eius, quod Athanasii absolutione est dissolutum, quaesisse iudicii et rescribentes de Fotino Marcelli mentionem uelut institutionum talium magistri addidisse, ut emortuam de Athanasio ipso iam tempore quaestionem et ueritatis iudicio consepultam rursus in publicam recordationem causae nouitas excitaret et subrepens 18—147, 19 cf. Sulpic. Seuer. chron. II 37 2 ueniam A 4 litto A 5 inter Cy iter A Sirmium y n wmprehensus y 7 abscissus Cy nc] nec Cy 8 admoueri Fab amoueri Cou uidetur cxcidissc descriplio symboli Sirmiensis atque inilium refutationis eiusdem 0 quem] que A 10 sententiā A 11 erant A A", + "candidate_score": 0.603408, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_14", + "bdc_text": "Interea Viretus senatui scripsit , et blande admodum , ita ut videatur non procul abesse a consensu .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_181", + "psc_text": "uirum Luciferum cum Pancracio pres-. bytero et Hilario diacono placuit proficisci. quos credimus de clementia tua ad pacem omnium ecclesiarum catholicarum non difficulter posse concilium impetrare. dci omnipotentis clementia te nobis custodiat, clementissime (ac rcligiosissimcreligiosissime) Auguste. EXPLICIT. VIII. INCIPIT EXEMPLUM EPISTULAE CONSTANTII IMPERATORIS AD EPISCOPOS ITALOS, QVI IN ARIMINENSI CONCILIO CONUENERUNT. Uictor Con tantius Maximus triumphator semper Augustus episcopis. Epistula Constantii ad syn. Ariminensem (359). Cou VII 1-2 cap. 1 § 1 Continent priora statuta, uenerabiles, sanctimoniam legis rebus ecclesiasticis niti. satis superque perspeximus litteris ad nostram prudentiam datis isdem oportere operam dare, cum profecto et episcoporum id officio congruat et salus omnium longe 1 discutiantur Cm2y discucicntur A dise ..... V quae] add. fuerint UG 2 confirmata] add. cum UG plerique edd. constiterant Eng consisterunt A con- stiterint Cm2 constituerint UG Til constiterit BarCouHar expositione VG 3 nitiam U Niciam Har 5 yosint A possent VG 6 laetetur] add.", + "candidate_score": 0.600027, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_47", + "bdc_text": "Nisi enim senatus sua eam authoritate hic retinuisset , iam de ea actum erat .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_285", + "psc_text": "causa in uno loco omnes manere sategerunt et nec parum temporis [neque] habere eos liberam facultatem permiserunt. § 8 Quia ergo non oportuit contic scere nec inultas retinere 1 scilicet Cy se A de forma Ario u. Studien II 39 palesna A ac add. Fed 2 Stephano Cy, sed Cou mauult Asterio; cf. Studien II 10 3 hi y hii A 3 adserentes] adicientes susp. Cou 6 ad nos propositis y 7 hac Cγ a A 8 neque] neq. A nec Ca.c., Fab, del. Cp.c., fort. quidem 10 conticescere γ inulta Cγ retinere AFab sinere uel permittere susp. Cou, fort. relinquere (cf. W) ministris nostris Macario Palestinae et Asterio de Arahia, qui cum ipsis nenernnt et ab eadem incredulitate recessernnt. iai enim ad sanctam synodum uenientes uiulentiam, (quam) passi sunt, cum lacrimis exposuerunt. nihil autem rectum aput eos fieri dicebant. etiam hoc addebant esse quosdam rectae fidei et interminationibus adque", + "candidate_score": 0.591984, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.698099, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_32_34", + "bdc_text": "satius enim ipsis esse non accedere quam iudicium sibi indigne sumendo manducare . Nolunt tamen ut quisquam cogatur , aut ut ullius conscientię post illam admonitionem factam vis inferatur : sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_598", + "psc_text": "in ea prohibitione despiceris. Qui nisi jussioni tuae paruerit, eum sacro ordine volumus esse privatum. Accidit autem aliud valde lugendum, quia ipsos rusticos, quos habet Ecclesia tua, nuncusque in infidelitate remanere negligentia fraternitatis vestrae permisit. Et quid vos admoneo ut extraneos ad Deum adducatis, qui vestros ab infidelitate corrigere negligitis? Unde necesse est vos per omnia in eorum conversionem vigilare. Nam si cujuslibet episcopi in Sardinia insula paganum rusticum invenire potuero, in eumdem episcopum fortiter vindicabo. (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 47.) Jam vero (Grat. 23, q. 6, c. 4), si rusticus tantae fuerit perfidiae et obstinationis inventus, ut ad Dominum Deum venire minime consentiat, tanto pensionis onere gravandus est, ut ipsa exactionis suae poena compellatur ad rectitudinem festinare. Pervenit etiam ad nos (Grat. dist. 50, can. 9) quosdam de sacris ordinibus lapsos, vel post poenitentiam, vel ante, ad ministerii sui officium revocari, quod omnino prohibuimus, et in hac", + "candidate_score": 0.698099, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_32_34", + "bdc_text": "satius enim ipsis esse non accedere quam iudicium sibi indigne sumendo manducare . Nolunt tamen ut quisquam cogatur , aut ut ullius conscientię post illam admonitionem factam vis inferatur : sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2336", + "psc_text": "Hi vero qui eum contra Dei timorem et canonum statuta condemnaverunt, excommunicati in monasterium ad agendam poenitentiam in sex mensibus sunt mittendi, ita sane ut si cuiquam eorum mortis contigerit imminere discrimen, viatici ei benedictio non negetur. Ipse autem qui eo vivente locum ejus temerarie ambivit privatus sacerdotio ab omni ministerio ecclesiastico repellatur, atque eidem dilectissimo fratri et coepiscopo nostro tradatur, ut eum aut ipse ad nos transmittat, aut apud se in custodia habeat. Episcopi vero qui eum ordinare praesumpserunt, vel perversae ipsius ordinationi praebuere consensum, iidem, communione privati, sex mensibus ad agendam poenitentiam in monasterio deputentur. Si autem episcopi in praejudicium condemnationis vel depositionis memorati Stephani se metu judicis consensisse, ac talia se fecisse non sua sponte professi fuerint, tempus eis abbreviandum est, et modus poenitentiae temperandus. Si igitur is qui praedicti Stephani 1252 locum invasit fortasse defunctus est, atque alius in Ecclesia ejus episcopus ordinatus est, illud de", + "candidate_score": 0.695905, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_32_34", + "bdc_text": "satius enim ipsis esse non accedere quam iudicium sibi indigne sumendo manducare . Nolunt tamen ut quisquam cogatur , aut ut ullius conscientię post illam admonitionem factam vis inferatur : sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_471", + "psc_text": "ordinatione venalitas; potentia vel supplicatio personarum nihil adversus haec quae prohibemus obtineat. Nam proculdubio Deus offenditur, si ad sacros ordines quisquam non ex merito, sed ex favore, quod absit, aut ex venalitate provehitur. Haec autem si fieri cognoscis, non taceas; sed instanter obsiste: quoniam si haec aut investigare fortasse neglexeris, aut intellecta celaveris, non solum illos qui haec agunt, peccati vinculum illigabit; sed et te hujus rei non levis ante Deum culpa respiciet. Oportet ergo canonica ultione si quid tale committitur, coerceri: ne tantum facinus cum aliorum peccato vires ex dissimulatione percipiat. Praesentium igitur portitorem Victorinum fraternitatis tuae diaconum, quem tuum reor imitatorem existere, et cum charitate suscepi, et ad remeandum citius relaxavi, per quem etiam claves beati Petri, in quibus de catenis ipsius inclusum est, tibimet pro benedictione transmisi. Praeterea de unitate ac pace concilii, quod Deo auctore congregare disponitis, charitas tua animos nostros subtiliter omnia indicando laetificet. EPISTOLA", + "candidate_score": 0.68945, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_32_34", + "bdc_text": "satius enim ipsis esse non accedere quam iudicium sibi indigne sumendo manducare . Nolunt tamen ut quisquam cogatur , aut ut ullius conscientię post illam admonitionem factam vis inferatur : sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1867", + "psc_text": "ut a te reciperetur, atque adhuc haberetur gratus, suaserit, non solum hunc longius a te expellere, verum etiam excessus ipsius sacerdotali te zelo modis omnibus convenit resecare; alios vero qui pravi esse memorantur paterna adhortatione a sua pravitate compescere, et ad viam stude rectitudinis revocare. Quod si, quod absit, salubri monitu eos videris in nullo proficere, et hos quoque curabis a te procul abjicere, ne pravitates eorum ex eo quod recipiuntur displicere minime videantur. Et non solum ipsi inemendati remaneant, sed etiam eorum receptione alii corrumpantur. Et considera quam et hominibus exsecrabile, et periculosum ante Dei sit oculos, si per eum a quo plectenda sunt crimina nutriri vitia videantur. Haec igitur, dilectissime frater, diligenter attende; et ita agere stude, ut et pravos salubriter corrigas, et scandalum de malorum societate filiorum tuorum animis non inducas. (Cf. Joan. Diac. l. III, cc. 30 et 45.) 1102 EPISTOLA XIV. AD ASCLEPIODOTUM. Gallicanum Romanae", + "candidate_score": 0.688982, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_10_12", + "bdc_text": "Dicunt illi , se non posse communem causam fratrum deserere et bona conscientia in ecclesia esse , disciplina illa ecclesiastica carente . His transactis senatus voluit ut nos in locum proscriptorum alios eligeremus . Sed quoniam non omnes Sabaudici ministri ita nobis noti sunt atque Germani , decretum est heri legationem illuc mittendam , et convocandos reliquarum classium seu capitulorum Sabaudicorum decanos et iuratos , hoc est , visitatores omnes , ut una cum illis ex singulis classibus deligantur idonei qui his ecclesiis praeficiantur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2260", + "psc_text": "AD PANORMITANOS. Barbaro episcopo visitatori obediant. Gregorius clero, ordini et plebi consistenti Panormi. Vestri antistitis obitum cognoscentes, curae nobis fuit destitutae Ecclesiae visitationem fratri et coepiscopo nostro Barbaro solemniter delegare. 1228 Cui dedimus in mandatis ut nihil de provectionibus clericorum, reditu, ornatu ministeriisque, a quoquam usurpari patiatur. Cujus vos assiduis adhortationibus convenit obedire, et, remoto strepitu, uno eodemque consensu talem vobis praeficiendum expetere sacerdotem, qui et a venerandis canonibus nulla discrepet ratione, et tanto ministerio dignus valeat reperiri. Qui dum fuerit postulatus, cum solemnitate decreti omnium subscriptionibus roborati, et visitatoris pagina prosequente, ad nos veniat ordinandus: provisuri ante omnia ne cujuslibet vitae vel meriti laicam personam praesumatis eligere, et non solum ille ad episcopatus apicem nulla ratione promoveatur, verum etiam vos nullis intercessionibus veniam promereri posse cognoscite, sed et omnes quos ex vobis de laica persona aspirasse constiterit, ab officio et a communione alienos faciendos procul dubio noveritis. EPISTOLA XV.", + "candidate_score": 0.68767, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_10_12", + "bdc_text": "Dicunt illi , se non posse communem causam fratrum deserere et bona conscientia in ecclesia esse , disciplina illa ecclesiastica carente . His transactis senatus voluit ut nos in locum proscriptorum alios eligeremus . Sed quoniam non omnes Sabaudici ministri ita nobis noti sunt atque Germani , decretum est heri legationem illuc mittendam , et convocandos reliquarum classium seu capitulorum Sabaudicorum decanos et iuratos , hoc est , visitatores omnes , ut una cum illis ex singulis classibus deligantur idonei qui his ecclesiis praeficiantur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_38", + "psc_text": "tibi indagandum mandare curavimus, veteri quae jam inoleverat consuetudine postposita, ut si quae civitates in provincia Siciliae pro peccatis per sacerdotum lapsus a pastorali regimine vacare noscuntur, de clero Ecclesiarum ipsarum, vel ex monasteriis, si qui digni ad sacerdotalem locum possunt inveniri, perspicias, et ad nos inquisita primitus morum gravitate transmittas, ut grex uniuscujusque loci per pastoris lapsum inveniri non debeat longo tempore destitutus. Si vero vacantia quidem loca repereris, et nullus tali dignitate ex eadem Ecclesia congruus inveniatur, ad nos similiter inquisitione solerti renuntia, ut Deus quem dignum talibus ordinationibus judicaverit, valeat provideri. Non enim oportet ut unius excessu grex dominicus per praerupta possit sine pastore difluere. Ita enim et locorum ordinatio proveniet, et revertendi lapsis ad gradum priorem, quo melius poeniteant, suspicio non manebit. EPISTOLA XIX. AD NATALEM EPISCOPUM SALONITANUM. Honoratum archidiaconum suo gradui restituat; deinde, si manet controversia, Romae causam dicant. (Vide l. II, ep. 18.) Gregorius", + "candidate_score": 0.685706, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_10_12", + "bdc_text": "Dicunt illi , se non posse communem causam fratrum deserere et bona conscientia in ecclesia esse , disciplina illa ecclesiastica carente . His transactis senatus voluit ut nos in locum proscriptorum alios eligeremus . Sed quoniam non omnes Sabaudici ministri ita nobis noti sunt atque Germani , decretum est heri legationem illuc mittendam , et convocandos reliquarum classium seu capitulorum Sabaudicorum decanos et iuratos , hoc est , visitatores omnes , ut una cum illis ex singulis classibus deligantur idonei qui his ecclesiis praeficiantur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_560", + "psc_text": "aliqua dilatione fundetur. Sin autem vel minus idonea vel damnosa facultas est, omnibus, ut edictum est, subtiliter inquisitis, nobis renuntiare te volumus, ut sciamus quid deliberare juvante Domino de ejus constructione possimus. Fraternitas igitur tua ita in cunctis praedictis capitulis se solerter impendat, ut nec nostrae admonitionis seriem inveniatur fuisse transgressa, nec, divini rea judicii, de minori zelo pastoralis existat officii. (Cf. Joan. Diac. l. IV, c. 45.) EPISTOLA X. AD UNIVERSOS EPISCOPOS DALMATIAE. Ne absque consensu et permissu suo ullum Salonae episcopum ordinent. Si tamen in aliquem alium a Maximo consentiant omnes, consecretur. Gregorius universis episcopis per Dalmatiam. Oportuerat quidem fraternitatem vestram, divini respectu judicii clausis carnalibus oculis, nihil quod ad Deum pertinet et rectam mentis intentionem omittere, nec cujuslibet hominis faciem rectitudini justitiae praeponere. Sed postquam mores vestri ita sunt saecularibus traducti negotiis, ut obliviscentes omnem sacerdotalis in vobis honoris tramitem, cunctumque superni metus 690 intuitum, non quid", + "candidate_score": 0.683228, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_10_12", + "bdc_text": "Dicunt illi , se non posse communem causam fratrum deserere et bona conscientia in ecclesia esse , disciplina illa ecclesiastica carente . His transactis senatus voluit ut nos in locum proscriptorum alios eligeremus . Sed quoniam non omnes Sabaudici ministri ita nobis noti sunt atque Germani , decretum est heri legationem illuc mittendam , et convocandos reliquarum classium seu capitulorum Sabaudicorum decanos et iuratos , hoc est , visitatores omnes , ut una cum illis ex singulis classibus deligantur idonei qui his ecclesiis praeficiantur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1516", + "psc_text": "expetere sacerdotem, qui et a venerandis canonibus nulla discrepet ratione, et tanto ministerio dignus valeat reperiri. Qui dum fuerit postulatus, cum solemnitate decreti omnium subscriptionibus roborati, et visitatoris pagina prosequente, ad nos veniat ordinandus: provisuri ante omnia ne cujuslibet vitae vel meriti laicam personam praesumatis eligere. Et non solum ille ad episcopatus apicem nulla ratione provehetur, verum etiam vos nullis intercessionibus veniam promereri posse cognoscite. Sed omnes quos ex vobis de laica persona aspirasse constiterit, ab officio et a communione alienos faciendos procul dubio noveritis. EPISTOLA LXXXIX. AD SEVERUM ANCONITANUM EPISCOPUM. Aesinae civitatis visitationem injungit. Gregorius Severo episcopo Anconitano. Postquam civitas Ausina, Deo juvante, recuperata est, atque a republica teneri dignoscitur, magna de Ecclesia ipsa sollicitudo habenda est, maxime quia gloriosus filius noster Bahan magister militum a nobis pro hac re auxilium sperasse dignoscitur; atque ideo ad fraternitatem tuam praesentia curavimus scripta dirigere, ut eidem Ecclesiae ex more visitator accedas.", + "candidate_score": 0.682725, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_10_12", + "bdc_text": "Dicunt illi , se non posse communem causam fratrum deserere et bona conscientia in ecclesia esse , disciplina illa ecclesiastica carente . His transactis senatus voluit ut nos in locum proscriptorum alios eligeremus . Sed quoniam non omnes Sabaudici ministri ita nobis noti sunt atque Germani , decretum est heri legationem illuc mittendam , et convocandos reliquarum classium seu capitulorum Sabaudicorum decanos et iuratos , hoc est , visitatores omnes , ut una cum illis ex singulis classibus deligantur idonei qui his ecclesiis praeficiantur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_580", + "psc_text": "abbati. Ecclesiarum cura, quae sacerdotalibus officiis evidenter infixa est, ita nos cogit esse sollicitos, 697 ut nulla in eis neglectus culpa appareat. Quoniam vero ecclesia sancti Pancratii, quae erat commissa presbyteris, frequenter neglectum habuisse cognovimus, ita ut venientes Dominico die populi missarum solemnia celebraturi, non invento presbytero, murmurantes redirent, hoc matura deliberatione nostro sedit arbitrio ut, eis remotis, monachorum congregationem in monasterio eidem ecclesiae cohaerenti constituere cum Dei gratia deberemus, quatenus abbas qui illic praeesset curam et sollicitudinem ante fatae ecclesiae habere modis omnibus debuisset. In quo etiam monasterio te Maurum abbatem praevidimus praeponendum, statuentes ut terras praefatae ecclesiae, vel quidquid illuc intraverit, seu de reditibus ejus accesserit, ante dicto monasterio tuo debeat applicari, atque illic sine diminutione aliqua pertinere, ita sane ut quaecunque in ipsa suprascripta Ecclesia fienda reparandaque sunt per te sine dubio reparentur. Sed ne remotis presbyteris quibus Ecclesia ipsa fuerat ante commissa, vacare ministeriis videatur, idcirco", + "candidate_score": 0.682222, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_23_25", + "bdc_text": "Ut autem concessiones quoque principum intelligas , et quam non nullam habeamus disciplinam , imo maiorem et severiorem quam ego in ullis Tigurinis ecclesiis viderim , scribam quid habeamus et quid ipsis quoque concessum sit . Habemus in singulis parochiis , non urbicis modo sed et paganis , ut sic dicam , consistoria quę nobis senatus sunt ecclesiastici . Sunt in illis constituti minister cum quatuor aliis , in quibusdam sex aut octo , presbyteris , prout ecclesię fuerint numerosae .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_901", + "psc_text": "ordinando sibi veniens sacerdote, licentiam eis de exquirendo sibi episcopo nos dedisse cognoscas. Qui reperientes Decium forensem presbyterum, sibi eum consecrari multis precibus poposcerunt, quorum petitionem necessarium duximus adimplere. Et ideo dilectio tua in omnibus ei solatiari non negligat; ut, quia Theodorus quondam ejusdem Ecclesiae episcopus dereliquit plurima quae emendari debeant, tuo in omnibus adjutus auxilio, duntaxat aequitate servata, causarum 802 inquietudinibus liberior, in Dei laudibus possit existere. EPISTOLA XIV. AD NARSEM COMITEM. Athanasium presbyterum in Manichaei dogma cecidisse, Joannem vero ab haeresi immunem declarat; Pelagianum esse qui negat mortuam, cum peccavit, Adami animam. Ephesinae synodi recentiores Codices falsatos suspicatur, requirendos monet vetustos. Gregorius Narsi comiti. Charitas vestra, sollicitudinem nostrae opinionis habens, scribere studuit quid de illo Codice qui contra Athanasium presbyterum transmissus est sensit. Quem nos, ex parte aliqua subtiliter percurrentes, in Manichaei invenimus dogma cecidisse. Sed is qui loca aliqua esse haeretica signo contra posito ostendit, ipse quoque", + "candidate_score": 0.682221, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_10_12", + "bdc_text": "Dicunt illi , se non posse communem causam fratrum deserere et bona conscientia in ecclesia esse , disciplina illa ecclesiastica carente . His transactis senatus voluit ut nos in locum proscriptorum alios eligeremus . Sed quoniam non omnes Sabaudici ministri ita nobis noti sunt atque Germani , decretum est heri legationem illuc mittendam , et convocandos reliquarum classium seu capitulorum Sabaudicorum decanos et iuratos , hoc est , visitatores omnes , ut una cum illis ex singulis classibus deligantur idonei qui his ecclesiis praeficiantur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2257", + "psc_text": "cur Judaeis qualiter caerimonias suas colere debeant, regulas ponimus, si per hoc eos lucrari non possumus? Agendum ergo est ut, ratione potius et mansuetudine provocati, sequi nos velint, non fugere, ut eis ex eorum Codicibus ostendentes quae dicimus, ad sinum matris Ecclesiae Deo possimus adjuvante convertere. Itaque fraternitas tua eos monitis quidem, prout potuerit, Deo adjuvante, ad convertendum accendat, et de suis illos solemnitatibus inquietari denuo non permittat; sed omnes festivitates feriasque suas, sicut hactenus, tam ipsi quam parentes eorum, per longa colentes retro tempora tenuerunt, liberam habeant observandi celebrandique licentiam. 1227 EPISTOLA XIII. AD BARBARUM BENEVENTANUM EPISCOPUM. Ipsum Panormitanae Ecclesiae visitatorem sub consueta formula instituit. Gregorius Barbaro episcopo Beneventano. Obitum Victoris, Panormitanae civitatis antistitis, directa relatio patefecit (Grat., dist. 61, c. 16). Quapropter visitationis destitutae Ecclesiae fraternitati tuae operam solemniter delegamus, quam ita te convenit exhibere, ut nihil de provectionibus clericorum, reditu, ornatu, ministeriisque, vel quidquid illud est in", + "candidate_score": 0.681978, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_10_12", + "bdc_text": "Dicunt illi , se non posse communem causam fratrum deserere et bona conscientia in ecclesia esse , disciplina illa ecclesiastica carente . His transactis senatus voluit ut nos in locum proscriptorum alios eligeremus . Sed quoniam non omnes Sabaudici ministri ita nobis noti sunt atque Germani , decretum est heri legationem illuc mittendam , et convocandos reliquarum classium seu capitulorum Sabaudicorum decanos et iuratos , hoc est , visitatores omnes , ut una cum illis ex singulis classibus deligantur idonei qui his ecclesiis praeficiantur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2259", + "psc_text": "fuerit postulatus, cum solemnitate decreti omnium subscriptionibus roborati et dilectionis tuae testimonio litterarum ad nos sacrandus occurrat. Commonentes etiam fraternitatem tuam ut nullum de altera eligi permittas Ecclesia, nisi forte inter clericos ipsius civitatis, in qua visitationis impendis officium, nullus ad episcopatum dignus, quod evenire non credimus, potuerit inveniri; provisurus ante omnia ne ad hoc cujuslibet conversationis vel meriti laicam personam aspirare permittas, ne et conatus eorum habeatur inefficax, et in periculum ordinis tui, quod absit, incurras. Monasteria autem, si qua sunt in ipsius constituta parochia, sub tua cura dispositioneque, quousque illic proprius fuerit ordinatus episcopus, esse concedimus. EPISTOLA XIV. AD PANORMITANOS. Barbaro episcopo visitatori obediant. Gregorius clero, ordini et plebi consistenti Panormi. Vestri antistitis obitum cognoscentes, curae nobis fuit destitutae Ecclesiae visitationem fratri et coepiscopo nostro Barbaro solemniter delegare. 1228 Cui dedimus in mandatis ut nihil de provectionibus clericorum, reditu, ornatu ministeriisque, a quoquam usurpari patiatur. Cujus vos assiduis", + "candidate_score": 0.681894, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_10_12", + "bdc_text": "Dicunt illi , se non posse communem causam fratrum deserere et bona conscientia in ecclesia esse , disciplina illa ecclesiastica carente . His transactis senatus voluit ut nos in locum proscriptorum alios eligeremus . Sed quoniam non omnes Sabaudici ministri ita nobis noti sunt atque Germani , decretum est heri legationem illuc mittendam , et convocandos reliquarum classium seu capitulorum Sabaudicorum decanos et iuratos , hoc est , visitatores omnes , ut una cum illis ex singulis classibus deligantur idonei qui his ecclesiis praeficiantur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_204", + "psc_text": "sacerdotis moderamine destitutae sollicita consideratione concurrere. Et quoniam Ecclesiam Saonensem ante annos plurimos, obeunte ejus pontifice, omnino destitutam agnovimus, fraternitati tuae visitationis ejus operam duximus injungendam, quatenus tuis dispositionibus ejus possit utilitas profligari. In qua etiam Ecclesia vel ejus parochiis diaconos atque presbyteros tibi concedimus ordinandi licentiam. De quibus tamen tui sit studii diligentius perscrutari, ut eorum personae a sacris nullo modo canonibus respuantur. Sed quos fraternitas tua tanto dignos ministerio perspexerit, eorumque mores et actus huic ordinationi concordare cognoverit, eos auctoritatis nostrae permissione ad praedictum promoveat licenter officium. Cunctis igitur rebus superscriptae Ecclesiae ut proprium te volumus uti pontificem, usque ad secundam nostram epistolam. 563 Ita ergo in omnibus his diligens esto ac sollicitus, ut tua dispositione utilitates ecclesiasticae salubriter modis omnibus Deo valeant auctore disponi. EPISTOLA LXXIX. AD MARTINUM EPISCOPUM IN CORSICA. A Tainatensi Ecclesia ad Saonensem transire concedit. Gregorius Martino episcopo in Corsica. Justa poscentibus aurem nos", + "candidate_score": 0.68103, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_34_36", + "bdc_text": "sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur . Et ut horum consistoriorum quoque maior sit authoritas , volunt ut praefecti , ubicunque fieri potest , illis praesentes intersint et eorum authoritatem tueantur . Vides non nihil esse disciplinae in ecclesiis nostris , ut multi ex illis queruntur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_598", + "psc_text": "in ea prohibitione despiceris. Qui nisi jussioni tuae paruerit, eum sacro ordine volumus esse privatum. Accidit autem aliud valde lugendum, quia ipsos rusticos, quos habet Ecclesia tua, nuncusque in infidelitate remanere negligentia fraternitatis vestrae permisit. Et quid vos admoneo ut extraneos ad Deum adducatis, qui vestros ab infidelitate corrigere negligitis? Unde necesse est vos per omnia in eorum conversionem vigilare. Nam si cujuslibet episcopi in Sardinia insula paganum rusticum invenire potuero, in eumdem episcopum fortiter vindicabo. (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 47.) Jam vero (Grat. 23, q. 6, c. 4), si rusticus tantae fuerit perfidiae et obstinationis inventus, ut ad Dominum Deum venire minime consentiat, tanto pensionis onere gravandus est, ut ipsa exactionis suae poena compellatur ad rectitudinem festinare. Pervenit etiam ad nos (Grat. dist. 50, can. 9) quosdam de sacris ordinibus lapsos, vel post poenitentiam, vel ante, ad ministerii sui officium revocari, quod omnino prohibuimus, et in hac", + "candidate_score": 0.680139, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_34_36", + "bdc_text": "sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur . Et ut horum consistoriorum quoque maior sit authoritas , volunt ut praefecti , ubicunque fieri potest , illis praesentes intersint et eorum authoritatem tueantur . Vides non nihil esse disciplinae in ecclesiis nostris , ut multi ex illis queruntur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2336", + "psc_text": "Hi vero qui eum contra Dei timorem et canonum statuta condemnaverunt, excommunicati in monasterium ad agendam poenitentiam in sex mensibus sunt mittendi, ita sane ut si cuiquam eorum mortis contigerit imminere discrimen, viatici ei benedictio non negetur. Ipse autem qui eo vivente locum ejus temerarie ambivit privatus sacerdotio ab omni ministerio ecclesiastico repellatur, atque eidem dilectissimo fratri et coepiscopo nostro tradatur, ut eum aut ipse ad nos transmittat, aut apud se in custodia habeat. Episcopi vero qui eum ordinare praesumpserunt, vel perversae ipsius ordinationi praebuere consensum, iidem, communione privati, sex mensibus ad agendam poenitentiam in monasterio deputentur. Si autem episcopi in praejudicium condemnationis vel depositionis memorati Stephani se metu judicis consensisse, ac talia se fecisse non sua sponte professi fuerint, tempus eis abbreviandum est, et modus poenitentiae temperandus. Si igitur is qui praedicti Stephani 1252 locum invasit fortasse defunctus est, atque alius in Ecclesia ejus episcopus ordinatus est, illud de", + "candidate_score": 0.67994, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_31_33", + "bdc_text": "Deinde habent amplius hanc quoque potestatem , vocandi omnes eos qui publicis sceleribus ecclesias offendunt , scortatores , ebrios , usurarios , milites sanguinarios etc. , et monendi ac dehortandi eos , insuper quoque consulendi ( nota bene hanc vocem consulendi , nam expresse illis concessa est ) , ut si mores mutare non velint , ne accedant ad coenam domini : satius enim ipsis esse non accedere quam iudicium sibi indigne sumendo manducare . Nolunt tamen ut quisquam cogatur , aut ut ullius conscientię post illam admonitionem factam vis inferatur :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2047", + "psc_text": "ut quae sunt Creatoris nostri jussioni contraria ab episcoporum moribus compescatis. Ipse autem auctoritate propria episcopos Galliarum judicare non poteris; sed suadendo, blandiendo, bona quoque tua opera eorum imitationi monstrando, pravorum mentes ad sanctitatis studia reformando, quia (Grat. 6, q. 3, c. 1) scriptum est in lege: Per alienam messem transiens falcem mittere non debet; sed manu spicas conterere, et manducare (Deut. XXIII, 25) . Falcem ergo judicii mittere non potes in eam segetem, quae alteri videtur esse commissa; sed per affectum boni operis frumenta dominica vitiorum suorum paleis exspolia, et in Ecclesiae corpus monendo, et persuadendo, quasi mandendo converte. Quidquid vero ex auctoritate agendum est, cum praedicto Arelatensi episcopo agatur, ne praetermitti possit 1157 hoc quod antiqua Patrum institutio invenit. Britannorum vero omnium episcoporum tuae curam fraternitati committimus, ut indocti doceantur, infirmi persuasione roborentur, perversi auctoritate corrigantur. Obsecratio Augustini. Obsecro ut reliquiae sancti Sixti martyris nobis transmittantur. Concessio Gregorii.", + "candidate_score": 0.677103, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_23_25", + "bdc_text": "Ut autem concessiones quoque principum intelligas , et quam non nullam habeamus disciplinam , imo maiorem et severiorem quam ego in ullis Tigurinis ecclesiis viderim , scribam quid habeamus et quid ipsis quoque concessum sit . Habemus in singulis parochiis , non urbicis modo sed et paganis , ut sic dicam , consistoria quę nobis senatus sunt ecclesiastici . Sunt in illis constituti minister cum quatuor aliis , in quibusdam sex aut octo , presbyteris , prout ecclesię fuerint numerosae .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1334", + "psc_text": "Sed et hoc curae vobis sit, ut quia, sicut nostis, 938 neophytum egregius praedicator ad sacerdotii regimen omnino vetat accedere, nullum ex laico patiamini episcopum consecrari. Nam qualis magister erit, qui discipulus non fuit? Aut quemadmodum ducatum gregi dominico praebeat, qui disciplinae pastoris subditus ante non fuit? Si cujus ergo vita talis constiterit ut ad hunc dignus sit ordinem promoveri, prius ministerio debet Ecclesiae deservire, quatenus longae exercitationis usu videat quod imitetur, et discat quod doceat, ne forte onus regiminis conversionis novitas non ferat, et ruinae occasio de provectus immaturitate consurgat. Qualiter autem se excellentia vestra erga fratrem et coepiscopum nostrum Augustinum exhibuerit, quantamque illi sibi Deo aspirante charitatem impenderit, diversorum fidelium relatione cognovimus: pro quo gratias referentes, divinae potentiae misericordiam deprecamur ut et hic vos sua protectione custodiat, et sicut inter homines, ita quoque et post multorum annorum tempora in aeterna faciat vita regnare. Praeterea hos quos ab unitate", + "candidate_score": 0.674456, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_34", + "bdc_text": "sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_598", + "psc_text": "in ea prohibitione despiceris. Qui nisi jussioni tuae paruerit, eum sacro ordine volumus esse privatum. Accidit autem aliud valde lugendum, quia ipsos rusticos, quos habet Ecclesia tua, nuncusque in infidelitate remanere negligentia fraternitatis vestrae permisit. Et quid vos admoneo ut extraneos ad Deum adducatis, qui vestros ab infidelitate corrigere negligitis? Unde necesse est vos per omnia in eorum conversionem vigilare. Nam si cujuslibet episcopi in Sardinia insula paganum rusticum invenire potuero, in eumdem episcopum fortiter vindicabo. (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 47.) Jam vero (Grat. 23, q. 6, c. 4), si rusticus tantae fuerit perfidiae et obstinationis inventus, ut ad Dominum Deum venire minime consentiat, tanto pensionis onere gravandus est, ut ipsa exactionis suae poena compellatur ad rectitudinem festinare. Pervenit etiam ad nos (Grat. dist. 50, can. 9) quosdam de sacris ordinibus lapsos, vel post poenitentiam, vel ante, ad ministerii sui officium revocari, quod omnino prohibuimus, et in hac", + "candidate_score": 0.673873, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_25_27", + "bdc_text": "Sunt in illis constituti minister cum quatuor aliis , in quibusdam sex aut octo , presbyteris , prout ecclesię fuerint numerosae . Omnes illi iuramento obstringuntur ad invigilandum offendiculis ecclesiae et ad cohercendum illa . Habent etiam ista consistoria potestatem vocandi omnes eos qui in religione minus videntur instituti , et qui vel non noverint precari aut praecepta domini ac symbolum recitare .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1334", + "psc_text": "Sed et hoc curae vobis sit, ut quia, sicut nostis, 938 neophytum egregius praedicator ad sacerdotii regimen omnino vetat accedere, nullum ex laico patiamini episcopum consecrari. Nam qualis magister erit, qui discipulus non fuit? Aut quemadmodum ducatum gregi dominico praebeat, qui disciplinae pastoris subditus ante non fuit? Si cujus ergo vita talis constiterit ut ad hunc dignus sit ordinem promoveri, prius ministerio debet Ecclesiae deservire, quatenus longae exercitationis usu videat quod imitetur, et discat quod doceat, ne forte onus regiminis conversionis novitas non ferat, et ruinae occasio de provectus immaturitate consurgat. Qualiter autem se excellentia vestra erga fratrem et coepiscopum nostrum Augustinum exhibuerit, quantamque illi sibi Deo aspirante charitatem impenderit, diversorum fidelium relatione cognovimus: pro quo gratias referentes, divinae potentiae misericordiam deprecamur ut et hic vos sua protectione custodiat, et sicut inter homines, ita quoque et post multorum annorum tempora in aeterna faciat vita regnare. Praeterea hos quos ab unitate", + "candidate_score": 0.673092, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_34", + "bdc_text": "sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2336", + "psc_text": "Hi vero qui eum contra Dei timorem et canonum statuta condemnaverunt, excommunicati in monasterium ad agendam poenitentiam in sex mensibus sunt mittendi, ita sane ut si cuiquam eorum mortis contigerit imminere discrimen, viatici ei benedictio non negetur. Ipse autem qui eo vivente locum ejus temerarie ambivit privatus sacerdotio ab omni ministerio ecclesiastico repellatur, atque eidem dilectissimo fratri et coepiscopo nostro tradatur, ut eum aut ipse ad nos transmittat, aut apud se in custodia habeat. Episcopi vero qui eum ordinare praesumpserunt, vel perversae ipsius ordinationi praebuere consensum, iidem, communione privati, sex mensibus ad agendam poenitentiam in monasterio deputentur. Si autem episcopi in praejudicium condemnationis vel depositionis memorati Stephani se metu judicis consensisse, ac talia se fecisse non sua sponte professi fuerint, tempus eis abbreviandum est, et modus poenitentiae temperandus. Si igitur is qui praedicti Stephani 1252 locum invasit fortasse defunctus est, atque alius in Ecclesia ejus episcopus ordinatus est, illud de", + "candidate_score": 0.672474, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_33_35", + "bdc_text": "Nolunt tamen ut quisquam cogatur , aut ut ullius conscientię post illam admonitionem factam vis inferatur : sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur . Et ut horum consistoriorum quoque maior sit authoritas , volunt ut praefecti , ubicunque fieri potest , illis praesentes intersint et eorum authoritatem tueantur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2336", + "psc_text": "Hi vero qui eum contra Dei timorem et canonum statuta condemnaverunt, excommunicati in monasterium ad agendam poenitentiam in sex mensibus sunt mittendi, ita sane ut si cuiquam eorum mortis contigerit imminere discrimen, viatici ei benedictio non negetur. Ipse autem qui eo vivente locum ejus temerarie ambivit privatus sacerdotio ab omni ministerio ecclesiastico repellatur, atque eidem dilectissimo fratri et coepiscopo nostro tradatur, ut eum aut ipse ad nos transmittat, aut apud se in custodia habeat. Episcopi vero qui eum ordinare praesumpserunt, vel perversae ipsius ordinationi praebuere consensum, iidem, communione privati, sex mensibus ad agendam poenitentiam in monasterio deputentur. Si autem episcopi in praejudicium condemnationis vel depositionis memorati Stephani se metu judicis consensisse, ac talia se fecisse non sua sponte professi fuerint, tempus eis abbreviandum est, et modus poenitentiae temperandus. Si igitur is qui praedicti Stephani 1252 locum invasit fortasse defunctus est, atque alius in Ecclesia ejus episcopus ordinatus est, illud de", + "candidate_score": 0.671826, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_9_11", + "bdc_text": "Ea ipsis concessa est , sic tamen ut , quod ipsi quoque polliciti sunt , ad diem usque pentecostes mansuri sint . Dicunt illi , se non posse communem causam fratrum deserere et bona conscientia in ecclesia esse , disciplina illa ecclesiastica carente . His transactis senatus voluit ut nos in locum proscriptorum alios eligeremus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2283", + "psc_text": "praedictum fratrem nostrum studeat commonere, ut res Ecclesiarum vel parochiarum suarum sive ministeria, rationabiliter vindicet atque defendat, et ab aliis detineri nullo modo patiatur. In qua re ne quam forte excusationem valeat invenire, tua ei volumus salva aequitate adesse solatia. Quem si forte, ut hactenus exstitit, videris esse negligentem, ea quae eum facere oportuerat te agere volumus et implere in omnibus, quatenus Ecclesiarum utilitas nulla occasione depereat; sed et nobis quaeque acta fuerint renuntiare festina, ut a nobis quid post hoc facere debeas instruaris. Data mense Martii, indict. 6. EPISTOLA XXVI. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Paschasii episcopi negligentiam coram selectis testibus reprehendat. Gregorius Anthemio subdiacono Campaniae. Pervenit ad nos fratrem et coepiscopum nostrum Paschasium ita desidem negligentemque in cunctis existere (Grat., dist. 84, c. 1), ut in nullo quia est episcopus agnoscatur; adeo ut neque Ecclesia ipsius, neque monasteria, sive filii, vel oppressi pauperes, ejus erga se dilectionis studium sentiant, nec", + "candidate_score": 0.67073, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_52", + "bdc_text": "Conscientiam praetexunt , et verbum domini , institutionem Christi , exemplum apostolicum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2410", + "psc_text": "vobis quae recta sunt quaerimus; scimus enim ut semper sanctae sedis praesules primo apostoli, deinde successores eorum fecerunt, vos universalis Ecclesiae, et maxime episcoporum, qui oculi propter contemplationem et speculationem vocantur Domini, curam gerere, ac de religione et lege nostra assidue cogitare, sicut scriptum est: Beatus qui meditabitur in lege Domini die ac nocte (Psal. I, 2) . Quae meditatio non lectione per figuram litterarum tantum conspecta, sed exuberante in vobis Christi gratia, in vestra cognoscitur conscientia immobiliter insita. Nullatenus de vestro corde recedente lege Christi Domini sacrosancta, sicut in Psalmis dicit Propheta: Os justi meditabitur sapientiam, et lingua ejus loquetur judicium: lex Dei ejus in corde ipsius (Psal. XXXVI, 30) , non atramento sed Spiritu Dei vivi vestris in arcanis conscripta; non igitur in tabulis lapideis, sed in tabulis cordis. Exstinguatur, oramus, vestris sapientissimis responsis et auxiliis omnis tenebrarum caligo, ut lucifer nobis resplendeat per vos, sanctissime Pater, et", + "candidate_score": 0.663337, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_12", + "bdc_text": "Sed quoniam non omnes Sabaudici ministri ita nobis noti sunt atque Germani , decretum est heri legationem illuc mittendam , et convocandos reliquarum classium seu capitulorum Sabaudicorum decanos et iuratos , hoc est , visitatores omnes , ut una cum illis ex singulis classibus deligantur idonei qui his ecclesiis praeficiantur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2260", + "psc_text": "AD PANORMITANOS. Barbaro episcopo visitatori obediant. Gregorius clero, ordini et plebi consistenti Panormi. Vestri antistitis obitum cognoscentes, curae nobis fuit destitutae Ecclesiae visitationem fratri et coepiscopo nostro Barbaro solemniter delegare. 1228 Cui dedimus in mandatis ut nihil de provectionibus clericorum, reditu, ornatu ministeriisque, a quoquam usurpari patiatur. Cujus vos assiduis adhortationibus convenit obedire, et, remoto strepitu, uno eodemque consensu talem vobis praeficiendum expetere sacerdotem, qui et a venerandis canonibus nulla discrepet ratione, et tanto ministerio dignus valeat reperiri. Qui dum fuerit postulatus, cum solemnitate decreti omnium subscriptionibus roborati, et visitatoris pagina prosequente, ad nos veniat ordinandus: provisuri ante omnia ne cujuslibet vitae vel meriti laicam personam praesumatis eligere, et non solum ille ad episcopatus apicem nulla ratione promoveatur, verum etiam vos nullis intercessionibus veniam promereri posse cognoscite, sed et omnes quos ex vobis de laica persona aspirasse constiterit, ab officio et a communione alienos faciendos procul dubio noveritis. EPISTOLA XV.", + "candidate_score": 0.658396, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_72_74", + "bdc_text": "Fratri meo nunc scribere non vacat . Velim itaque te has ei communicare , ut ipse quoque catastrophen huius rei , de qua prius ad ipsum quoque scripsi , cognoscat . Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero Tigurinae ecclesiae pastori fidelissimo domino et compatri suo perpetuo colendo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_237", + "psc_text": "mihi Theodorus vir consularis nunc indicavit. Et ideo postquam tibi adhaerere et ecclesiasticis eum utilitatibus tua testificatione studere cognovi, nullius debet adversitatem vel inimicitias formidare; sed quanto sibi alios invidere perpendit, tanto vigilantius, ut ei nihil nocere valeant, in utilitatibus Ecclesiae, et Dei servitio perseveret. Fraternitas autem tua pro ejus persona post hoc non debet esse suspecta, quia apud me nulla subreptio locum inveniet. EPISTOLA XVI AD MAXIMIANUM EPISCOPUM SYRACUSANUM. Paulinum Taurianensem episcopum Ecclesiae Liparitanae praeficit. Gregorius Maximiano episcopo Syracusano. Locis munitis Ecclesia constituta pastoris vacare non debet officio. Quia igitur Ecclesia 580 Liparitana sacerdote privata dignoscitur, ideo Paulinum Taurianensis Ecclesiae episcopum in praedicta Ecclesia Liparitana fraternitas tua sine mora praeesse constituat, ut officii sui administrationem in eadem Ecclesia vigilanter exhibeat, et quaeque ejus utilitatibus convenire didicerit, ordinare non desinat. Cunctumque clerum ut in omnibus canonice ei obedire debeat admoneas, quatenus praefatae Ecclesiae in cunctis utilitas, praedicto fratre et coepiscopo", + "candidate_score": 0.657767, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_36_38", + "bdc_text": "Vides non nihil esse disciplinae in ecclesiis nostris , ut multi ex illis queruntur . Poterant his esse contenti donec dominus daret perfectiora . Sed malunt deserere ecclesias et tanta offendicula instituere , et pio magistratui tantam infamiam inurere , qui eos exules et mendicos fere suscepit et fovit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1580", + "psc_text": "praestituri sunt, qui non ad utilitatem, sed fieri ad honorem episcopi concupiscunt? Hi ergo qui necdum quod docere debeant didicerunt, quid aliud agunt, nisi ut paucorum provectus illicitus fiat multis interitus, et 1015 in confusionem ecclesiasticae moderationis observantia deducatur, quippe ubi nullus regularis ordo servatur? Nam qui ad ejus regimen improvidus et praecipitatus accedit, qua admonitione subjectos aedificet, cujus exemplum non rationem docuit, sed errorem? Pudet profecto, pudet aliis imperare quod ipse nescit custodire. Nec illud quidem quod similiter emendationi tradendum est praeterimus, sed omnino execrabile, et esse gravissimum detestamur, quod sacri illic ordines per simoniacam haeresim, quae prima contra Ecclesiam orta et districta maledictione damnata est, conferantur. Hinc ergo agitur ut sacerdotii dignitas in despectu et sanctus sit honor in crimine. Perit itaque reverentia, adimitur disciplina, quia qui culpas debuit emendare committit, et nefaria ambitione honorabilis sacerdotii ducitur in depravatione censura. Nam quis denuo veneretur quod venditur, aut non", + "candidate_score": 0.657638, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_50_52", + "bdc_text": "Sed nimis procul excurro . Exilium potius illi quam has concessiones elegerunt . Conscientiam praetexunt , et verbum domini , institutionem Christi , exemplum apostolicum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2063", + "psc_text": "ergo 1161 sua conjuge non cupidine voluptatis captus, sed solummodo liberorum creandorum gratia utitur, iste profecto de ingressu ecclesiae, seu de sumendo corporis dominici sanguinisque mysterio, suo est relinquendus judicio, quia a nobis prohiberi non debet accipere, qui in igne positus nescit ardere. Cum vero non amor procreandae sobolis, sed voluptas dominatur in opere commistionis, habent conjuges etiam de sua commistione quod defleant. Hoc enim eis concedit sancta praedicatio, et tamen de ipsa concessione metu animum concutit. Nam cum Paulus apostolus diceret: Qui se continere non potest, habeat uxorem suam, statim subjungere curavit: Hoc autem dico secundum indulgentiam, non secundum imperium (I Cor. VII, 9) . Non enim indulgetur quod licet et justum est. Quod enim indulgeri dixit, culpam esse demonstravit. Vigilanti vero mente pensandum est quod in Sina monte Dominus ad populum locuturus prius eumdem populum abstinere a mulieribus praecepit. Et si illic ubi Dominus per creaturam subditam hominibus", + "candidate_score": 0.65653, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_24_26", + "bdc_text": "Habemus in singulis parochiis , non urbicis modo sed et paganis , ut sic dicam , consistoria quę nobis senatus sunt ecclesiastici . Sunt in illis constituti minister cum quatuor aliis , in quibusdam sex aut octo , presbyteris , prout ecclesię fuerint numerosae . Omnes illi iuramento obstringuntur ad invigilandum offendiculis ecclesiae et ad cohercendum illa .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2429", + "psc_text": "sum (Matth. XVIII, 20) . Si ergo dignatur adesse duobus vel tribus congregatis, quanto magis non deerit ubi plures conveniunt sacerdotes? Et quidem quia adhibendum bis in anno concilium Patrum sit regulis institutum, non latet. Sed ne forte aliqua excusatio sit, semel decrevimus congregari, 1281 ut exspectatione concilii nihil pravum, nihil praesumatur illicitum. Nam plerumque etsi non amore justitiae, metu tamen examinationis abstinetur ab hoc quod omnium notum est posse displicere judicio. Hanc, frater charissime, observantiam nostris relinquendam posteris teneamus, et omnia quae ad eruditionem nostram sacris apicibus scripta sunt custodiamus, atque ad ea quoscunque possumus excitemus. Certum quippe est quia si toto corde praeceptis salutaribus nos occupamus, omnem vitiorum labem effugimus, quia dum his quibus aedificamur innitimur, locum sine dubio deceptionis excludimus. Quapropter oportet ut enixius in cunctis studiosos vos circa fratres atque subjectos ostendatis. ut omnes cum quibus aliti estis, atque didicistis sanctae Romanae Ecclesiae praeceptionibus parere, apostolicae", + "candidate_score": 0.655152, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_72_74", + "bdc_text": "Fratri meo nunc scribere non vacat . Velim itaque te has ei communicare , ut ipse quoque catastrophen huius rei , de qua prius ad ipsum quoque scripsi , cognoscat . Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero Tigurinae ecclesiae pastori fidelissimo domino et compatri suo perpetuo colendo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_722", + "psc_text": "itaque dilectio eam epistolam, quam nunc direxi, propter voluntatem imperatoris dare studeat. Nam de subsequenti talis alia transmittetur, de qua ejus superbia non laetetur. Ad hoc enim usque pervenit, ut sub occasione Joannis presbyteri gesta huc transmitteret, in quibus se pene per omnem versum οἰκουμενικὸν patriarcham nominaret. Sed spero in omnipotentem Deum quia hypocrisim illius superna majestas solvet. Miror autem quomodo dilectionem tuam fallere potuit, ut permitteres domno imperatori persuaderi quatenus ad me sua scripta de hac causa transmitteret, in quibus admoneret ut cum eo pacem habere debuissem. Qui si justitiam tenere vult, illum debuit admonere ut se a superbo vocabulo compesceret, et protinus inter nos pax fieret. Tamen qua id calliditate a praedicto fratre nostro Joanne factum sit, suspicor, minime pensasti. Idcirco enim hoc ille fecit ut audiretur domnus imperator, et ille in sua vanitate confirmatus esse videretur, aut non a me audiretur, et ejus animus contra me irritaretur.", + "candidate_score": 0.653541, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_57", + "bdc_text": "Ecclesias si haberent Corinthiacas , non incestuosum modo , sed omnes alios quoque excommunicasse [ n]t , et eam sic repurgassent , ut ego considerans vitia eius ecclesiae videre non possim an aliquem in ecclesia vel unum saltem retinuissent .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2425", + "psc_text": "genti indulsimus, non formam dando, sed considerando ne Christianitatis bonum quod coeperant imperfectum dimitterent egimus. Paterna ergo vos dilectione salutantes, hortamur ut propositas opportunitate occasiones in vestra efficacia enixius elaborare debeatis, atque id modis quibus possibile fuerit omni studio agere contendatis, quatenus praedicabile desiderium vestrum in auxilium omnium, adjuvante Domino, compleatis. Nec hoc quoque in hac sollicitudinis parte relinquimus, quod omnes incestuosi a liminibus sanctae Ecclesiae sint separandi, quousque per satisfactionem precibus sacerdotum canonice eidem sanctae Ecclesiae catholicae reconcilientur. Sunt enim mali segregandi a bonis, et iniqui a justis, ut saltem rubore suo conscientias suas recognoscant, et convertantur a pravitatibus suis (Hincmar., de divortio Lotar. et Thetbergae, interrog. 5). At si incorrigibiles apparuerint, segregentur a fidelibus usque ad satisfactionem, juxta Salvatoris Domini sententiam, qua inter caetera de peccante in se fratre praecipiendo, ait: Si peccaverit in te frater tuus, corripe eum inter te et ipsum solum. Si te audierit, lucratus", + "candidate_score": 0.653165, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_35_37", + "bdc_text": "Et ut horum consistoriorum quoque maior sit authoritas , volunt ut praefecti , ubicunque fieri potest , illis praesentes intersint et eorum authoritatem tueantur . Vides non nihil esse disciplinae in ecclesiis nostris , ut multi ex illis queruntur . Poterant his esse contenti donec dominus daret perfectiora .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_74", + "psc_text": "21) ? Summus itaque locus tunc bene regitur, cum is qui praeest vitiis potius quam fratribus dominatur. Bene acceptam potestatem regit, qui et tenere illam novit et impugnare. Bene hanc regit, qui scit per illam super culpas erigi, scit cum illa caeteris in aequalitate componi. 514 Sic autem servanda est virtus humilitatis, ut non solvantur jura regiminis; ne dum praelatus quisque plus se quam decet dejicit, subditorum vitam restringere sub disciplinae vinculo non possit; et sic servanda est disciplinae severitas, ne dum plus quam necesse est zelus accenditur, mansuetudo funditus amittatur. Saepe namque (Grat. dist. 41, cap. 6) vitia virtutes se esse mentiuntur, ut tenacia parcimonia, effusio largitas, crudelitas zelus justitiae, remissio pietas velit videri. Disciplina ergo vel misericordia multum destituitur, si una sine altera teneatur. Sed magna discretionis arte servanda est, et juste consulens misericordia, et pie feriens disciplina. Hinc namque est quod docente Veritate per Samaritani studium semivivus", + "candidate_score": 0.651856, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_31", + "bdc_text": "Deinde habent amplius hanc quoque potestatem , vocandi omnes eos qui publicis sceleribus ecclesias offendunt , scortatores , ebrios , usurarios , milites sanguinarios etc. , et monendi ac dehortandi eos , insuper quoque consulendi ( nota bene hanc vocem consulendi , nam expresse illis concessa est ) , ut si mores mutare non velint , ne accedant ad coenam domini :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1376", + "psc_text": "Deus coelesti vos protectione custodiat, vosque et modo consoletur de largitate donorum, et postmodum de retributione praemiorum. EPISTOLA XXXIV. AD VENANTIUM EPISCOPUM. Presbyteros vel diaconos in Aldionis civitate ordinet, atque ipsos ad infidelium conversionem adhortetur. Gregorius Venantio episcopo. Quoties ea quae hortari nos convenit postulamur, moras ad concedendum facere non debemus; ne differre bona desideria, quae magis fovenda sunt, videamur. Et ideo quia gloriosus Aldio magister militum in civitate ipsius presbyteros vel diaconos omnino, sicut suis nobis epistolis indicavit, desiderat ordinari, eos qui ad consecrandum eliguntur fraternitas vestra diligenter inquirat. Et si nihil est quod canonice eorum ordinationem impediat, Deo illos propitio studeat ordinare. Cum quibus etiam loqui 953 vos convenit, ut adhortationis suae sollicitudine degentem illic populum ab infidelitate revocare, ac contendant a gentilium cultu suspendere, atque eos in omnipotentis Dei doceant timore persistere, et praemia aeternae vitae diligere, quatenus haec consecratio et illis ante Deum ad gloriam, et", + "candidate_score": 0.651668, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_24_26", + "bdc_text": "Habemus in singulis parochiis , non urbicis modo sed et paganis , ut sic dicam , consistoria quę nobis senatus sunt ecclesiastici . Sunt in illis constituti minister cum quatuor aliis , in quibusdam sex aut octo , presbyteris , prout ecclesię fuerint numerosae . Omnes illi iuramento obstringuntur ad invigilandum offendiculis ecclesiae et ad cohercendum illa .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1336", + "psc_text": "pestiferae nebulas excusationis assumunt, per omnia veneramur et sequimur; et si quis de fide ejus minuere aut addere aliquid praesumpserit, anathematizamus. Sed ita illos erroris labes imbibit, ut ignorantiae suae credentes, universam Ecclesiam atque omnes quatuor patriarchas non ratione sed malitiosa mente tantummodo refugiant; ita ut is qui ad nos a vestra excellentia missus est, cum quaereretur a nobis cur ab universali Ecclesia separatus existeret, se ignorare professus sit. Sed neque quid diceret, neque quid aliud audiret, valuit scire. Hoc quoque pariter hortamur ut et caeteros subjectos vestros sub disciplinae debeatis moderatione restringere, ut idolis non immolent, caltores arborum non existant, de animalium capitibus sacrificia sacrilega non exhibeant, quia pervenit ad nos quod multi Christianorum et ad 939 Ecclesias occurrant, et quod dici nefas est, a culturis daemonum non abscedant. Quoniam vero omnino Deo nostro haec displicent, et divisas mentes non possidet, providete ut ab his debeant illicitis salubriter coerceri;", + "candidate_score": 0.651534, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_35_37", + "bdc_text": "Et ut horum consistoriorum quoque maior sit authoritas , volunt ut praefecti , ubicunque fieri potest , illis praesentes intersint et eorum authoritatem tueantur . Vides non nihil esse disciplinae in ecclesiis nostris , ut multi ex illis queruntur . Poterant his esse contenti donec dominus daret perfectiora .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2422", + "psc_text": "Deum (Exod. XVI, 8) . Quapropter admonendi sunt subditi utrisque ordinis viri ut cum magistrorum facta conspiciunt ad suum cor redeant, et de eorum increpationibus non praesumant, quia non est discipulus super magistrum, nec servus super Dominum suum (Matth. X, 24) . De dedicationum vero ecclesiarum dubitatione, super qua inter caetera nos consulere voluistis, hoc vos rite tenere debetis quod ab antecessoribus nostris traditum accepimus, id est, ut quoties tam de baptismo aliquorum, vel confirmatione, quam de ecclesiarum consecratione dubitatio habetur, et nec scriptis nec testibus ratio certa habetur utrum baptizati vel confirmati, sive ecclesiae consecratae sint, ut baptizentur tales ac confirmentur, atque ecclesiae canonice dedicentur, ne talis dubitatio ruina fidelibus fiat, quoniam non monstratur iteratum quod non certis indiciis ostenditur rite peractum. Haec nos adminiculante divina gratia ita tenere cupimus, vobisque, ut postulastis, tenere et docere mandamus, et ea quae a sanctis Patribus ante nos sunt statuta non proterve", + "candidate_score": 0.649179, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_45_47", + "bdc_text": "Omnes sane recte sentientes fuissent excommunicati et stabilitus fuisset Lutheranus error . Et si tale quid deinceps quoque ( quod dominus avertat ) evenerit , vides quantum periclitatura sit veritas . Nisi enim senatus sua eam authoritate hic retinuisset , iam de ea actum erat .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2416", + "psc_text": "ne bonum quod infirma adhuc radice plantatum erat erneretur, sed coeptum firmaretur, et usque ad perfectionem custodiretur. Sane si in his secus quam debuimus aliquid egimus, non proterviae, sed commiserando actum esse cognoscas. Unde et testem invoco Deum, qui 1278 cogitationes omnium hominum novit, cujus etiam oculis omnia nuda sunt et aperta. Nam si ea destruerem quae antecessores nostri statuerunt, non constructor, sed eversor esse juste comprobarer, testante Veritatis voce, quae ait: Omne regnum in seipsum divisum non stabit (Luc. XI, 17) , et omnis scientia et lex adversus se divisa destruetur. Ideoque necesse est ut omnes concorditer statuta sanctorum Patrum nostrorum teneamus, nihil videlicet per contentionem agentes, sed, ad omne studium bonae devotionis unanimes, divinis et apostolicis constitutionibus auxiliante Domino pareamus, (Vide. l. XI, ep. 64.) O quam bona est charitas, quae absentia per imaginem praesentia sibimetipsis exhibet per amorem, divisa unit, confusa ordinat, inaequalia sociat, imperfecta consummat! quam", + "candidate_score": 0.647958, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_5_7", + "bdc_text": "Nam cum ab illis qui 24 . die examinati sunt intellexissent , quę cum ipsis acta essent omnia , de novo quasi conspirarunt iterum ad non consentiendum , sed ad exsilium potius eligendum , et fecerunt quoque ut aliqui ex illis qui priore die consenserant , conscientiis angerentur ita ut aegre continuerimus eos quin ad senatum redirent et adhuc cum reliquis exilium poscerent . Factum itaque ut novem vel decem ex praecipuis exulare mallent quam concessionibus principum ( ut vocant senatum nostrum ) consentire .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1093", + "psc_text": "non est ambiguum quia dum ad nos quaedam de Maximo pervenissent quae sacerdotii provectum non leviter impedirent, nostrum in ejus persona non fuisse consensum, nec prius eum nos voluisse ad hoc quod nitebatur accedere quam digna de his quae dicta erant satisfactio proveniret. Quod cum servare et tu omnino debuisses, actum magis est ut antedictus Maximus, caecae mentis aviditate episcopatum arripiens, ad suam te incaute voluntatem contra nostrum vetitum inclinaret. Sed ne vel tunc irrequisita quae ad nos perlata fuerant remanerent, nostris ut huc veniret epistolis est accersitus. Quem etiam pravo studio differentem curae nobis fuit sub interdictione communionis iteratis epistolis admonere, ut ad nos pro sui purificatione venire, excusatione postposita, properaret; sed elegit excommunicationi succumbere, quam obedientiam exhibere. Unde contingit ut perversae ipsius mentis pravitas in sua alios secum, quod dici nefas est, perditione convolveret. Nunc autem quia ab ejus te nequitia cognovimus dissentire, denique ut nec ei communices,", + "candidate_score": 0.647449, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_16_18", + "bdc_text": "et spes adhuc superest , si illi consensus persuaderi possit , ut illius authoritate reliqui omnes quoque reduci possint . Sed quid futurum sit nescio . D. Nicolaus a Diesbach , consulis nunc vices gerens , ex animo te precatur ut per hunc nuncium qui has tibi adfert Vireto ipse quoque scribere velis , et illum ad concordiam et consensum una nobiscum hortari .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1759", + "psc_text": "Quis vero mihi esse nuntius bonus quantum ad sanctae Ecclesiae adjutorium potest, 1069 nisi vita atque incolumitas suavissimae mihi vestrae sanctitatis, quae ex percepta luce veritatis, et eamdem Ecclesiam praedicationis verbo illuminat, et ad meliorem viam morum suorum exemplis informat? Quoties autem in corde meo unanimitatem vestram relego, atque in corde vestro fixum me permanere cognosco, ago omnipotenti Deo gratias, quia dividi locis charitas non potest. Nam etsi corpore longe disjungimur, mente tamen indivisibiles sumus. Communis autem filius Anatolius diaconus suis mihi scriptis innotuit, in urbe regia nulla ecclesiastica quondam de causis terrenis mota. Sed credo quod prius hoc mihi nuntiaverat quam de causa Ecclesiae beatitudo vestra loqueretur. Et gaudeo, quia ubi vos adesse contigit, me non arbitror defuisse. Nam veritatis minister, Petri sequax, et sanctae Ecclesiae praedicator, scio quia illa loqui potuisti, quae de sede Petri apostoli per os doctoris sonare debuerunt. Ante hos autem dies, Abramio Alexandrino veniente,", + "candidate_score": 0.646629, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_18", + "bdc_text": "D. Nicolaus a Diesbach , consulis nunc vices gerens , ex animo te precatur ut per hunc nuncium qui has tibi adfert Vireto ipse quoque scribere velis , et illum ad concordiam et consensum una nobiscum hortari .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1261", + "psc_text": "vestrae nos subtilius volumus informari; vel si qua ex eis scripta in Ecclesiae vestrae scrinio rejacent, eorum huc exemplaria transmitti necesse est; ut quidquid ad honoris vestri reverentiam vel genium praefatae Ecclesiae pertinet, libenti animo reparare possimus. Glorioso autem communi filio domno Marcello, si huc venire voluerit, instantius suadete, quia omnino eum videre desidero. Si vero illic stare elegerit, ita vos ei in charitate qua convenit exhibete, ut affectui ipsius quem circa vos habet, respondere, sicut decet, valeatis. Omnipotens Deus gratiae suae dono vos custodiat, protegat, et cor vestrum in ea quae ei sunt placita semper accendat. EPISTOLA XXV. AD VICTOREM EPISCOPUM PANORMITANUM. Judaeos in his quae ipsis concessa sunt nullo incommodo afficiendos. Gregorius Victori episcopo Panormitano. Sicut Judaeis non debet esse licentia quidquam in synagogis suis ultra quam permissum est lege praesumere, ita in his quae eis concessa sunt nullum debent praejudicium sustinere. Quae autem nobis in hac urbe", + "candidate_score": 0.644453, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_17_19", + "bdc_text": "Sed quid futurum sit nescio . D. Nicolaus a Diesbach , consulis nunc vices gerens , ex animo te precatur ut per hunc nuncium qui has tibi adfert Vireto ipse quoque scribere velis , et illum ad concordiam et consensum una nobiscum hortari . Existimat , quod et nos putamus , tuam authoritatem plurimum apud ipsum valituram .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_411", + "psc_text": "Numentano. Postquam hostilis impietas diversarum civitatum ita peccatis facientibus desolavit Ecclesias, ut reparandi eas spes nulla populo deficiente remanserit, majori valde cura constringimur ne, defunctis earum sacerdotibus, reliquiae plebis, nullo pastoris moderamine gubernante, per invia fidei hostis callidi, quod absit, rapiantur insidiis. Hujus ergo rei sollicitudine saepe commoniti, hoc nostro sedit cordi consilium, ut vicinis eas mandaremus pontificibus gubernandas. Ideoque fraternitati tuae curam gubernationemque sancti Anthemii Ecclesiae, in Curium Sabinorum territorio constitutae, praevidimus committendam, quam tuae Ecclesiae aggregari unirique necesse est, quatenus utrarumque Ecclesiarum sacerdos recte, Christo adjuvante, possis existere, et quaeque tibi de ejus patrimonio vel de cleri ordinatione seu promotione vigilanti ac canonica visa fuerint, cura disponere; quippe ut pontifex proprius, liberam habebis ex praesenti nostra permissione licentiam. Quapropter, frater charissime, dominicorum reminiscens mandatorum, salubriter ita in commissae plebis regimine lucrandisque animabus invigila, ut ante tribunal aeterni judicis constitutus, fructum bonae operationis, qui ad mercedem tuam pertineat, eidem", + "candidate_score": 0.642131, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_17_19", + "bdc_text": "Sed quid futurum sit nescio . D. Nicolaus a Diesbach , consulis nunc vices gerens , ex animo te precatur ut per hunc nuncium qui has tibi adfert Vireto ipse quoque scribere velis , et illum ad concordiam et consensum una nobiscum hortari . Existimat , quod et nos putamus , tuam authoritatem plurimum apud ipsum valituram .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_900", + "psc_text": "statuimus atque concessimus, nos successoresque nostros, sine aliqua scitote refragatione servare. Nam justitiae ac rationis ordo suadet ut qui sua a successoribus desiderat mandata servari decessoris sui procul dubio voluntatem et statuta custodiat (Grat. 25, q. 1, c. 15). Hanc autem manumissionis paginam Paterio notario scribendam dictavimus, et propria manu una cum tribus presbyteris prioribus et tribus diaconis pro plenissima firmitate subscripsimus, vobisque tradidimus. Actum in urbe Roma (Grat. Caus. 2, q. 2, c. 68). EPISTOLA XIII. AD CYPRIANUM DIACONUM. Decio Lilybetano episcopo in reformando Ecclesiae suae statu opem ferat. Gregorius Cypriano diacono rectori Siciliae. Lilybetanae clerus Ecclesiae huc pro ordinando sibi veniens sacerdote, licentiam eis de exquirendo sibi episcopo nos dedisse cognoscas. Qui reperientes Decium forensem presbyterum, sibi eum consecrari multis precibus poposcerunt, quorum petitionem necessarium duximus adimplere. Et ideo dilectio tua in omnibus ei solatiari non negligat; ut, quia Theodorus quondam ejusdem Ecclesiae episcopus dereliquit plurima quae emendari", + "candidate_score": 0.641441, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_38_40", + "bdc_text": "Sed malunt deserere ecclesias et tanta offendicula instituere , et pio magistratui tantam infamiam inurere , qui eos exules et mendicos fere suscepit et fovit . Sub quorum umbram ex tempestate gravi profugerunt , eos nunc lacerant et ipsis tales turbas movent . nec esset impossibile plura quoque a senatu impetrare , si videret ipsos his concessis recte uti .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1025", + "psc_text": "Sed venientes viri reverendissimi ex Africana provincia episcopi asserunt ita esse incauta dissimulatione postpositas, ut nec Dei illic judicium haberetur in metu, nec principales hactenus jussiones sortirentur effectum: hoc etiam subjungentes, quod in praefata provincia, Donatistarum praemiis praevalentibus, fides catholica publice venundetur. At contra gloriosus vir Gennadius de uno eorum mihi similia questus est qui talia querebantur. Cui etiam duo caeteri in re eadem testimonium ferebant. Sed quia in causa ipsa saecularis judicis intererat, eosdem episcopos ad pietatis vestrae existimavi esse vestigia dirigendos, ut per semetipsos serenissimis auribus suggerant quae se fatentur pro fide catholica pertulisse. Ea propter obsecro ut dominorum Christianitas pro salute animae et vita piissimae sobolis, sua eos quos tales esse cognoscit districta ulcisci jussione praecipiat, et ruinam pereuntium ereptionis manu suspendat, atque 842 insanis mentibus correptionis medicinam adhibeat, et errorum ab eis morsus expellat; quatenus dum piae provisionis vestrae remedio pestiferae pravitatis fuerit caligo depulsa, et", + "candidate_score": 0.641337, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_13_15", + "bdc_text": "Mittuntur duo senatores , d. Musculus item et Benedictus Aretius atque ego , quibus iniungitur ut simul statum scholę inspiciamus et quomodo illa retineri et instrui de novo possit consyderemus . Interea Viretus senatui scripsit , et blande admodum , ita ut videatur non procul abesse a consensu . Itaque antequam nos illuc proficiscamur vocabitur ipse huc ut et senatus et nos cum illo agamus , si forte adhuc retineri possit :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2429", + "psc_text": "sum (Matth. XVIII, 20) . Si ergo dignatur adesse duobus vel tribus congregatis, quanto magis non deerit ubi plures conveniunt sacerdotes? Et quidem quia adhibendum bis in anno concilium Patrum sit regulis institutum, non latet. Sed ne forte aliqua excusatio sit, semel decrevimus congregari, 1281 ut exspectatione concilii nihil pravum, nihil praesumatur illicitum. Nam plerumque etsi non amore justitiae, metu tamen examinationis abstinetur ab hoc quod omnium notum est posse displicere judicio. Hanc, frater charissime, observantiam nostris relinquendam posteris teneamus, et omnia quae ad eruditionem nostram sacris apicibus scripta sunt custodiamus, atque ad ea quoscunque possumus excitemus. Certum quippe est quia si toto corde praeceptis salutaribus nos occupamus, omnem vitiorum labem effugimus, quia dum his quibus aedificamur innitimur, locum sine dubio deceptionis excludimus. Quapropter oportet ut enixius in cunctis studiosos vos circa fratres atque subjectos ostendatis. ut omnes cum quibus aliti estis, atque didicistis sanctae Romanae Ecclesiae praeceptionibus parere, apostolicae", + "candidate_score": 0.639577, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_63_65", + "bdc_text": "Sed non possum non in sinum tuum effundere quę me angunt . Vireto ut scribas adhuc oro . Cuius rei gratia hic nuncius a senatu mittatur , adhuc dum haec scribo ignoro .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_88", + "psc_text": "suscipere, tamen ego etiam obliviscentem me non obliviscor, negligentem pulso, torpentem amoris stimulis inquieto, ut qui ex semetipso non vult impendere, vel pulsatus sciat reddere quod debet. Praeterea indico suggestionem me apud piissimos dominos summis precibus plenam fecisse, ut virum beatissimum domnum Anastasium patriarcham, concesso usu pallii, ad beati Petri apostolorum principis limina mecum celebraturum solemnia missarum transmittere debuissent; quatenus si ei ad sedem suam minime reverti liceret, saltem mecum in honore suo viveret. 519 Sed quae causa contigerit, ut eadem scripta retinerem, praesentium lator vobis innotescet. Ejusdem tamen domni Anastasii animum cognoscite, et quidquid ei de hac re placuerit, vestris mihi epistolis indicate. EPISTOLA XXIX. AD ARISTOBOLUM EXPRAEFECTUM ET ANTIGRAPHUM. Illum consolatur, et rogat ut in epistolis suis e Latino in Graecum convertendis, non verba, sed sensum reddat. Gregorius Aristobolo, expraefecto et antigrapho. Ad explendum affectum meum, fateor, lingua non sufficit; sed quidquid de vobis sentio, vester vobis melius", + "candidate_score": 0.639204, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_18_20", + "bdc_text": "D. Nicolaus a Diesbach , consulis nunc vices gerens , ex animo te precatur ut per hunc nuncium qui has tibi adfert Vireto ipse quoque scribere velis , et illum ad concordiam et consensum una nobiscum hortari . Existimat , quod et nos putamus , tuam authoritatem plurimum apud ipsum valituram . Rogo ergo ego quoque ut ad illum scribas et literas per hunc ad me mittas .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2270", + "psc_text": "chartularium nostrum, ad regendum Ecclesiae nos rae patrimonium, Syracusanarum videlicet partium, dirigentes, fraternitati vestrae necessario duximus commendandum, ut, in quo usus exegerit, vestra ei solatia conferatis, quatenus dum et ad agendum per vos corporalibus, et ad facilitatem explendi quae coeperit spiritalibus orationum fuerit fultus auxiliis, prospere ea quae a nobis ei injuncta sunt Deo quoque valeat cooperante perficere. Vosmetipsos autem ita ante conspectum omnipotentis Dei in bonis operibus debetis exhibere, ut inveniri in vestra actione nequeat quod vel Deo judice percuti, vel quolibet homine insidiante valeat accusari. Nam eidem praefato chartulario nostro injunximus ut si qua de reverendissimis fratribus nostris episcopis inordinate acta cognoverit, prius quidem secreta ac modesta adhortatione ipse corripiat: quae si ita emendata non fuerint, nobis celeriter innotescat. Praeterea relatum est nobis (Grat., caus. 10, q. 3, c. 9), sanctae memoriae decessoris mei temporibus per Servumdei diaconum, qui jam tunc ecclesiastici patrimonii curam gessit, fuisse dispositum ut", + "candidate_score": 0.639118, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_17_19", + "bdc_text": "Sed quid futurum sit nescio . D. Nicolaus a Diesbach , consulis nunc vices gerens , ex animo te precatur ut per hunc nuncium qui has tibi adfert Vireto ipse quoque scribere velis , et illum ad concordiam et consensum una nobiscum hortari . Existimat , quod et nos putamus , tuam authoritatem plurimum apud ipsum valituram .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1664", + "psc_text": "apostoli et clavicularii legitime insidentem) Occidentales apices de Pascha sollicitent. Sed tu non tam [tam deest in Ms. ] me vilem in hac re quam multos et defunctos et viventes haec eamdem quae notavi firmantes magistros considerare debes, et quasi cum eis te trahere colloquium [ Mendo hic repetitum, te] crede; pie namque me scito, licet saltuatim et hyperbolice, chilosum os aperire. Tuum itaque aut excusa aut damna Victorium, sciens, si illum laudaveris, inter te et supradictum Hieronymum fidei futurum fore negotium, qui nimirum Anatolium laudavit, huic contrarium; ita ut qui unum secutus fuerit, alterum recipere non poterit. Tua itaque consideret vigilantia ut in fide duorum auctorum supradictorum sibi invicem contrariorum probanda nulla sit inter te et Hieronymum in sententia promenda dissonantia, ne nobis undique sint angustiae, ut aut tibi, aut illi consentiamus. Parce in hoc infirmis, ne scandalum diversitatis ostendas. Simpliciter enim ego tibi confiteor quod contra sancti Hieronymi", + "candidate_score": 0.638754, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_13_15", + "bdc_text": "Mittuntur duo senatores , d. Musculus item et Benedictus Aretius atque ego , quibus iniungitur ut simul statum scholę inspiciamus et quomodo illa retineri et instrui de novo possit consyderemus . Interea Viretus senatui scripsit , et blande admodum , ita ut videatur non procul abesse a consensu . Itaque antequam nos illuc proficiscamur vocabitur ipse huc ut et senatus et nos cum illo agamus , si forte adhuc retineri possit :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_271", + "psc_text": "scripto mandavimus. Undecimo autem die mensis Januarii Ariulphus hanc epistolam quam vobis direximus transmisit. Et ideo relegentes eam, videte si in fide sua Suanenses quam reipublicae promisere perstiterunt. Obsidesque dignos de quibus possitis confidere ab eis percipite; et insuper eos denuo Sacramentis obstringite, reddentes eis quod loco pignoris sustulistis, et sermonibus vestris eos sanantes. Si autem manifestissime cognoveritis eos cum Ariulpho de sua subditione locutos fuisse, vel certe obsides ei dedisse, sicut nos Ariulphi epistola quam vobis direximus dubios reddidit, salubri consilio pertractantes ne in aliquo anima vestra vel nostra de sacramentis gravetur, quidquid utile reipublicae judicaveritis peragite. Sed ita faciat gloria vestra, ut neque sit aliquid unde possimus ab adversariis reprehendi, neque in quo utilitas reipublicae exigit, quod avertat Dominus, negligatur. Praeterea, gloriosi filii, estote solliciti, quia, quantum comperi, nostem collectum habet, et Narina dicitur residere; et si huc cursum Deo sibi irato mittere voluerit, vos loca ipsius, quantum", + "candidate_score": 0.636513, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_28", + "bdc_text": "Licet eos ibi examinare , erudire , hortari , spatia illis temporum ad discendum praescribere .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1754", + "psc_text": "Unde omnino studendum est ut res aspera fiat mercedis occasio. Nam, sicut nostis, de terra plena carduis frumentum egreditur, et de spinis rosa producitur. Dum ergo seminandi vobis congruum tempus est, bonorum operum serere semina non cessetis, ut majores in die messis laetitiae manipulos reportetis, atque ad aeternam gloriam ex transitorii honoris merito veniatis. Cognoscentes igitur quale studium in praeparandis dromonibus gesseritis, sollicitudinem vestram, desiderato nuntio, relevamus, indicantes cum Langobardorum rege usque ad mensem Martium futurae quartae indictionis, de pace, propitiante Domino, convenisse. Quae si retineatur ignoramus, quia idem rex obiisse postea nuntiatus est, licet adhuc habeatur incertum. De Anamundaro autem quae scripsistis fecimus, sed voluntatem utinam sequatur effectus quia quantum ad nos pertinet, afflictis intercessionis nostrae solatium non negamus. Quod vero in expositionem sancti Job transmitti vobis codicem voluistis, de vestro omnino studio gaudemus: quoniam illi rei eminentiam vestram studere conspicimus, quae nec totos foras vos exire permittat, et", + "candidate_score": 0.636373, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_13_15", + "bdc_text": "Mittuntur duo senatores , d. Musculus item et Benedictus Aretius atque ego , quibus iniungitur ut simul statum scholę inspiciamus et quomodo illa retineri et instrui de novo possit consyderemus . Interea Viretus senatui scripsit , et blande admodum , ita ut videatur non procul abesse a consensu . Itaque antequam nos illuc proficiscamur vocabitur ipse huc ut et senatus et nos cum illo agamus , si forte adhuc retineri possit :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_37", + "psc_text": "Petro subdiacono. Insinuatum nobis est Marcellum Barunitanae Ecclesiae, ibidem in Panormitana civitate, in monasterio sancti Adriani in poenitentiam deputatum, non solum victus necessitatem pati, sed et nuditatis nimiam sustinere molestiam. Pro qua re necesse habemus strenuitati tuae praesenti jussione praecipere, ut ipsi pro victu et vestimento stratoque ad continentiam, pueroque ejus 503 annonam, quantum prospexeris satis esse, constituas; ut inopia nuditasque ejus tali providentia possint habere consultum, ut ea quae eidem viro deputaveris, tuis postmodum possint rationibus imputari. Ita ergo fac, ut et nostram jussionem impleas, et tu quoque hoc ipsum bene disponendo, hac ipsa possis participari mercede. Praeterea hoc tibi indagandum mandare curavimus, veteri quae jam inoleverat consuetudine postposita, ut si quae civitates in provincia Siciliae pro peccatis per sacerdotum lapsus a pastorali regimine vacare noscuntur, de clero Ecclesiarum ipsarum, vel ex monasteriis, si qui digni ad sacerdotalem locum possunt inveniri, perspicias, et ad nos inquisita primitus morum gravitate", + "candidate_score": 0.635302, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_17_19", + "bdc_text": "Sed quid futurum sit nescio . D. Nicolaus a Diesbach , consulis nunc vices gerens , ex animo te precatur ut per hunc nuncium qui has tibi adfert Vireto ipse quoque scribere velis , et illum ad concordiam et consensum una nobiscum hortari . Existimat , quod et nos putamus , tuam authoritatem plurimum apud ipsum valituram .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2270", + "psc_text": "chartularium nostrum, ad regendum Ecclesiae nos rae patrimonium, Syracusanarum videlicet partium, dirigentes, fraternitati vestrae necessario duximus commendandum, ut, in quo usus exegerit, vestra ei solatia conferatis, quatenus dum et ad agendum per vos corporalibus, et ad facilitatem explendi quae coeperit spiritalibus orationum fuerit fultus auxiliis, prospere ea quae a nobis ei injuncta sunt Deo quoque valeat cooperante perficere. Vosmetipsos autem ita ante conspectum omnipotentis Dei in bonis operibus debetis exhibere, ut inveniri in vestra actione nequeat quod vel Deo judice percuti, vel quolibet homine insidiante valeat accusari. Nam eidem praefato chartulario nostro injunximus ut si qua de reverendissimis fratribus nostris episcopis inordinate acta cognoverit, prius quidem secreta ac modesta adhortatione ipse corripiat: quae si ita emendata non fuerint, nobis celeriter innotescat. Praeterea relatum est nobis (Grat., caus. 10, q. 3, c. 9), sanctae memoriae decessoris mei temporibus per Servumdei diaconum, qui jam tunc ecclesiastici patrimonii curam gessit, fuisse dispositum ut", + "candidate_score": 0.634685, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_18", + "bdc_text": "D. Nicolaus a Diesbach , consulis nunc vices gerens , ex animo te precatur ut per hunc nuncium qui has tibi adfert Vireto ipse quoque scribere velis , et illum ad concordiam et consensum una nobiscum hortari .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_411", + "psc_text": "Numentano. Postquam hostilis impietas diversarum civitatum ita peccatis facientibus desolavit Ecclesias, ut reparandi eas spes nulla populo deficiente remanserit, majori valde cura constringimur ne, defunctis earum sacerdotibus, reliquiae plebis, nullo pastoris moderamine gubernante, per invia fidei hostis callidi, quod absit, rapiantur insidiis. Hujus ergo rei sollicitudine saepe commoniti, hoc nostro sedit cordi consilium, ut vicinis eas mandaremus pontificibus gubernandas. Ideoque fraternitati tuae curam gubernationemque sancti Anthemii Ecclesiae, in Curium Sabinorum territorio constitutae, praevidimus committendam, quam tuae Ecclesiae aggregari unirique necesse est, quatenus utrarumque Ecclesiarum sacerdos recte, Christo adjuvante, possis existere, et quaeque tibi de ejus patrimonio vel de cleri ordinatione seu promotione vigilanti ac canonica visa fuerint, cura disponere; quippe ut pontifex proprius, liberam habebis ex praesenti nostra permissione licentiam. Quapropter, frater charissime, dominicorum reminiscens mandatorum, salubriter ita in commissae plebis regimine lucrandisque animabus invigila, ut ante tribunal aeterni judicis constitutus, fructum bonae operationis, qui ad mercedem tuam pertineat, eidem", + "candidate_score": 0.634633, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_66_68", + "bdc_text": "Dominus Vicetenens ex senatu per apparitorem mihi nunciavit cursorem Tigurum mittendum , ut si quid scribere velim scribam . Haec ergo effudi potius quam scripsi . Commendo tibi me et ecclesias nostras semper .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_623", + "psc_text": "Quod autem scripsit mihi charitas vestra, ut filio meo domno Theodoro archiatro et expraefecto pro vobis gratias agerem, feci, et quantum potui commendare minime cessavi. Peto autem mihi ignoscas quod epistolis tuis sub brevitate respondeo, quia tantis tribulationibus premor, ut mihi neque legere, neque per epistolas multa loqui liceat. Hoc solum tibi breviter dico: Quia oblitus sum manducare panem meum a voce 714 gemitus mei (Ps. CI, 5) . Omnes qui vobiscum sunt mea peto vice salutari. Domnae Dominicae salutes meas dicite, cui minime respondi, quia cum sit Latina, Graece mihi scripsit. EPISTOLA XXXIII. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Judaeis conversis tribus det solidos singulis annis. Gregorius Anthemio subdiacono. His quos de Judaica perditione Redemptor noster ad se dignatur convertere, rationabili nos oportet moderatione concurrere, ne victus, quod absit, inopiam patiantur. Ideoque tibi hujus praecepti auctoritate mandamus quatenus filiis Justae ex Hebraeis, id est Juliano, Redempto, et Fortunae, a tertia decima succedenti", + "candidate_score": 0.632466, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_18", + "bdc_text": "D. Nicolaus a Diesbach , consulis nunc vices gerens , ex animo te precatur ut per hunc nuncium qui has tibi adfert Vireto ipse quoque scribere velis , et illum ad concordiam et consensum una nobiscum hortari .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2270", + "psc_text": "chartularium nostrum, ad regendum Ecclesiae nos rae patrimonium, Syracusanarum videlicet partium, dirigentes, fraternitati vestrae necessario duximus commendandum, ut, in quo usus exegerit, vestra ei solatia conferatis, quatenus dum et ad agendum per vos corporalibus, et ad facilitatem explendi quae coeperit spiritalibus orationum fuerit fultus auxiliis, prospere ea quae a nobis ei injuncta sunt Deo quoque valeat cooperante perficere. Vosmetipsos autem ita ante conspectum omnipotentis Dei in bonis operibus debetis exhibere, ut inveniri in vestra actione nequeat quod vel Deo judice percuti, vel quolibet homine insidiante valeat accusari. Nam eidem praefato chartulario nostro injunximus ut si qua de reverendissimis fratribus nostris episcopis inordinate acta cognoverit, prius quidem secreta ac modesta adhortatione ipse corripiat: quae si ita emendata non fuerint, nobis celeriter innotescat. Praeterea relatum est nobis (Grat., caus. 10, q. 3, c. 9), sanctae memoriae decessoris mei temporibus per Servumdei diaconum, qui jam tunc ecclesiastici patrimonii curam gessit, fuisse dispositum ut", + "candidate_score": 0.632315, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_18_20", + "bdc_text": "D. Nicolaus a Diesbach , consulis nunc vices gerens , ex animo te precatur ut per hunc nuncium qui has tibi adfert Vireto ipse quoque scribere velis , et illum ad concordiam et consensum una nobiscum hortari . Existimat , quod et nos putamus , tuam authoritatem plurimum apud ipsum valituram . Rogo ergo ego quoque ut ad illum scribas et literas per hunc ad me mittas .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_659", + "psc_text": "notario in domum ejus ductus est, cui et prandium factum est, ibique prandit, et honoratus est ab eo, et nocte subito mortuus est, quod jam dilectionem tuam arbitror cognovisse. Exhilaratum autem nostrum pro ea re dirigere volui. Sed quia jam eamdem causam actam existimavi, idcirco me retinui. Domno autem Romano dilectio tua dicat quia pro Felice, sicut scripsit ad virum excellentissimum magistrum, epistolas, si Deus jusserit, facio, et per hominem meum transmitto. Nam modo postquam nulli alteri scribo, durum mihi fuit soli magistro scribere. Cui etiam dicendum est quia Catellus palatinus substantiam ejus, quantum Virigantinus dicit, male exterminat. Cui vix potui imponere ut expensas eidem Virigantino in monasterio quo lectioni vacat, et laborare non potest, parum aliquid de substantia matris suae dare debuisset. LIBER QUINTUS. Indictione decima tertia, anno ordinationis ejus quinto. 727 EPISTOLA PRIMA. AD JOANNEM RAVENNATEM EPISCOPUM. Non praeponendos monasteriis clericos Ecclesiis deservientes. Gregorius Joanni Ravennati episcopo, etc.", + "candidate_score": 0.629948, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_18", + "bdc_text": "D. Nicolaus a Diesbach , consulis nunc vices gerens , ex animo te precatur ut per hunc nuncium qui has tibi adfert Vireto ipse quoque scribere velis , et illum ad concordiam et consensum una nobiscum hortari .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_900", + "psc_text": "statuimus atque concessimus, nos successoresque nostros, sine aliqua scitote refragatione servare. Nam justitiae ac rationis ordo suadet ut qui sua a successoribus desiderat mandata servari decessoris sui procul dubio voluntatem et statuta custodiat (Grat. 25, q. 1, c. 15). Hanc autem manumissionis paginam Paterio notario scribendam dictavimus, et propria manu una cum tribus presbyteris prioribus et tribus diaconis pro plenissima firmitate subscripsimus, vobisque tradidimus. Actum in urbe Roma (Grat. Caus. 2, q. 2, c. 68). EPISTOLA XIII. AD CYPRIANUM DIACONUM. Decio Lilybetano episcopo in reformando Ecclesiae suae statu opem ferat. Gregorius Cypriano diacono rectori Siciliae. Lilybetanae clerus Ecclesiae huc pro ordinando sibi veniens sacerdote, licentiam eis de exquirendo sibi episcopo nos dedisse cognoscas. Qui reperientes Decium forensem presbyterum, sibi eum consecrari multis precibus poposcerunt, quorum petitionem necessarium duximus adimplere. Et ideo dilectio tua in omnibus ei solatiari non negligat; ut, quia Theodorus quondam ejusdem Ecclesiae episcopus dereliquit plurima quae emendari", + "candidate_score": 0.629848, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_11", + "bdc_text": "His transactis senatus voluit ut nos in locum proscriptorum alios eligeremus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_277", + "psc_text": "retransmisi. Quia vero multum festinas, et ego quamvis aegrotus videre te desidero, quem ipse in omnibus probatum habes, loco tuo in Syracusana parte derelinque, et ipse ad me venire festina, ut, si omnipotenti Deo placuerit, communi consilio pertractemus utrum ipse illuc reverti, an alter in loco tuo illic debeat ordinari. Benenatum vero notarium pariter transmisi, ut in Panormitana parte locum tuum in patrimonio, quoadusque omnipotens Deus ordinet quod ei placuerit, ipse conservet. Romanum de levitate sua vehementer increpavi, quia sicut nunc reperi, in xenodochio quod tenuit magis suis utilitatibus quam mercedibus occupatus fuit. Et ideo si fortasse tibi visum fuerit, loco tuo ipsum relinque. Vide quemadmodum eum terrendo et admonendo praemunias, ut sciat se circa rusticos pie et sollicite agere, et circa extraneos et urbanos se in omnibus mutatum et strenuum exhibere. Ego tamen haec loquens, nullam personam eligo, sed tuo hoc judicio derelinquo. In Panormitana autem parte loci servatorem", + "candidate_score": 0.629426, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_44", + "bdc_text": "Quid enim eo tempore fuisset factum , si excommunicandi mera potestas in manibus fuisset ministrorum ?", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2336", + "psc_text": "Hi vero qui eum contra Dei timorem et canonum statuta condemnaverunt, excommunicati in monasterium ad agendam poenitentiam in sex mensibus sunt mittendi, ita sane ut si cuiquam eorum mortis contigerit imminere discrimen, viatici ei benedictio non negetur. Ipse autem qui eo vivente locum ejus temerarie ambivit privatus sacerdotio ab omni ministerio ecclesiastico repellatur, atque eidem dilectissimo fratri et coepiscopo nostro tradatur, ut eum aut ipse ad nos transmittat, aut apud se in custodia habeat. Episcopi vero qui eum ordinare praesumpserunt, vel perversae ipsius ordinationi praebuere consensum, iidem, communione privati, sex mensibus ad agendam poenitentiam in monasterio deputentur. Si autem episcopi in praejudicium condemnationis vel depositionis memorati Stephani se metu judicis consensisse, ac talia se fecisse non sua sponte professi fuerint, tempus eis abbreviandum est, et modus poenitentiae temperandus. Si igitur is qui praedicti Stephani 1252 locum invasit fortasse defunctus est, atque alius in Ecclesia ejus episcopus ordinatus est, illud de", + "candidate_score": 0.62779, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_18", + "bdc_text": "D. Nicolaus a Diesbach , consulis nunc vices gerens , ex animo te precatur ut per hunc nuncium qui has tibi adfert Vireto ipse quoque scribere velis , et illum ad concordiam et consensum una nobiscum hortari .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_86", + "psc_text": "actione succumberem. Sed quia contraire non est Domini disponentis arbitrio, obedienter secutus sum quod misericors de me regentis manus voluit operari. Nam fraternitati vestrae, etsi praesens non eveniret occasio, necessario fuerat indicandum quod licet indignum me apostolicae sedi Dominus praeesse dignatus est. Cum ego fieri hoc et causa posceret, et directi a nobis praesentium latoris, id est Bonifacii defensoris, evenisset occasio, curavimus, non solum scriptis fraternitati vestrae, 518 charitatis vota persolvere, sed etiam de ordinatione nostra, quod desiderabile vobis fuisse credimus, indicare. Propterea charitas vestra reciprocis litteris nos de unitate Ecclesiae, et desiderabili nuntio salutis vestrae laetificet, quatenus absentia corporalis, quam nos locorum facit sustinere disjunctio, scriptorum sibi vicissitudine praesentetur. Adhortamur etiam ut quia memoratum superius praesentium portitorem pro necessariis quibusdam causis ad clementissimi principis vestigia destinavimus, et mutabilitas temporis multa solet impedimenta itineris generare, quidquid ei sive in terreni itineris provisione, sive etiam in procuratione navigii necessarium fuerit, vestra", + "candidate_score": 0.626918, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_18", + "bdc_text": "D. Nicolaus a Diesbach , consulis nunc vices gerens , ex animo te precatur ut per hunc nuncium qui has tibi adfert Vireto ipse quoque scribere velis , et illum ad concordiam et consensum una nobiscum hortari .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_768", + "psc_text": "qui pro suis excessibus a dilectissimo filio nostro diacono 761 Petro, tunc autem subdiacono et rectore patrimonii nostri, est in poenitentia deputatus, juris Ecclesiae suae famulum esse perhibet, eumque sibi cum rebus suis postulat debere restitui. Necesse est ergo ut dilectio tua studiose perquirat. Et si ita verum esse constiterit, suprascriptum Ciceronem cum rebus suis, quae apud Fantinum defensorem dicuntur esse depositae, dominio Misenatis Ecclesiae sine aliqua dilatione restitue, ut postquam a monachica conversatione culpae lapsu se abripuit, jugum dominii, quod evadere in conversatione permanens poterat, recognoscat. Mense Maio, indictione 13. EPISTOLA XXXV. AD CYPRIANUM DIACONUM. Monachos tres ad monasterium sancti Martini cogat redire; faveat ejusdem monasterii procuratoribus; eidem reddat mancipia. Gregorius Cypriano diacono. Pervenit ad nos, insinuante Theodosio abbate monasterii sancti Martini, tres se illic in Sicilia monachos, quos pro utilitate monasterii sui transmiserat, retinuisse, et petiit a nobis ut cum tuo eos solatio in suum debeat monasterium revocare.", + "candidate_score": 0.6253, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_18", + "bdc_text": "D. Nicolaus a Diesbach , consulis nunc vices gerens , ex animo te precatur ut per hunc nuncium qui has tibi adfert Vireto ipse quoque scribere velis , et illum ad concordiam et consensum una nobiscum hortari .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_458", + "psc_text": "Deo auxiliante, debeamus providere cautelam, quatenus in eis nulla possit ex neglectu evenire jactura. Proinde fraternitas tua una cum Bonifacio, necnon et Pantaleone latore praesentium, sedis nostrae notariis, res Ecclesiarum, quae apud Sipontinam noscuntur esse Ecclesiam, curet subtiliter singulas quasque describere, ut tam ministeria Ecclesiarum, 655 quam etiam usuale argentum, vel quidquid aliud est, idem brevis a vobis conscriptus, veraciter rerum facta inspectione, contineat. Nec quamdam ad hoc moram vel excusationem fraternitas tua tentet adducere; sed, omni excusatione cessante, haec quae a nobis injuncta sunt modis omnibus implere festina, eumdemque nobis brevem manu tua subscriptum per ante dictum Pantaleonem transmitte, quatenus quid de hoc fieri salubriter debeat, divina possimus gratia suffragante disponere. EPISTOLA XLIII. AD FELICEM EPISCOPUM. Episcopum de illato a nepote stupro arguit, ipsique imponit latae in reum sententiae exsecutionem. Gregorius Felici episcopo Sipontino. Exspectabamus fraternitatem tuam sua aliquos ad Deum praedicatione convertere, et male agentes ad rectitudinem revocare.", + "candidate_score": 0.625085, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_44", + "bdc_text": "Quid enim eo tempore fuisset factum , si excommunicandi mera potestas in manibus fuisset ministrorum ?", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2335", + "psc_text": "depositione fuit. Aut si eo praesente sub jurejurando contra eum testimonium dictum est, seu scriptis actum est, vel ipse licentiam respondendi et defendendi se habuit. Sed et de personis accusantium ac testificantium subtiliter quaerendum est, cujus conditionis, cujusque opinionis, aut ne inopes sint, aut ne forte aliquas contra praedictum episcopum inimicitias habuissent, et utrum testimonium ex auditu dixerunt aut certe se scire specialiter testati sunt, vel si scriptis judicatum est, et partibus praesentibus sententia recitata est. Quod si forte haec solemniter acta non sunt, nec causa probata est quae exsilio vel depositione digna sit, in Ecclesiam suam modis omnibus revocetur. Hi vero qui eum contra Dei timorem et canonum statuta condemnaverunt, excommunicati in monasterium ad agendam poenitentiam in sex mensibus sunt mittendi, ita sane ut si cuiquam eorum mortis contigerit imminere discrimen, viatici ei benedictio non negetur. Ipse autem qui eo vivente locum ejus temerarie ambivit privatus sacerdotio ab omni", + "candidate_score": 0.624857, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_18", + "bdc_text": "D. Nicolaus a Diesbach , consulis nunc vices gerens , ex animo te precatur ut per hunc nuncium qui has tibi adfert Vireto ipse quoque scribere velis , et illum ad concordiam et consensum una nobiscum hortari .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_476", + "psc_text": "ut cunctis liquido constet quia quod cum ejus consensu agitur nullius culpae macula fuscatur. Praesentium vero lator Victorinus, suprascripti coepiscopi nostri diaconus, vestrorum praeco ita exstitit meritorum, ut animos nostros de vestra vehementer actione reficeret. Et oramus omnipotentem Dominum ut bona quae de vobis retulit placita sibi plenius faciat operatione clarescere. Concilium itaque quod congregare disponitis, dum Deo fuerit solatiante peractum, de ejus nos unitate atque concordia laetificate, ac reddite per omnia certiores EPISTOLA L. AD THEODORUM EPISCOPUM. Ipsum laudat quod sacerdotum vitam sollicite perscrutetur ac renuntiet. Paulum episcopum in monasterio ad poenitentiam permanere praecipit. Hujus describendas res ac servandas. De Bonifacio graviter accusato inquirendum. Gregorius Theodoro episcopo Lilibaetano. Fraternitatis tuae grata nobis omnino sollicitudo est, quia ea quae de sacerdotum vita cognoscit, et perscrutari curat, et investigata renuntiat. 661 Ut ergo in hac sollicitudine quam in te laudamus possis sine diminutione persistere, studiosus esto ac vigilans; et si quos", + "candidate_score": 0.624453, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_18", + "bdc_text": "D. Nicolaus a Diesbach , consulis nunc vices gerens , ex animo te precatur ut per hunc nuncium qui has tibi adfert Vireto ipse quoque scribere velis , et illum ad concordiam et consensum una nobiscum hortari .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1884", + "psc_text": "JOANNEM TRIBUNUM SIPONTINUM. Hortatur ut cum Vitaliano episcopo de epistolae hujus latoris libertate decernat. Gregorius Joanni tribuno Sipontino. Lator praesentium de status sui conditione nobis saepius conquestus est a Bonifacio nostro notario 1107 sibi violentiam irrogari. Cujus rei cognitionem in fratris et coepiscopi nostri Vitaliani notitiam praevidimus perferendam. Cujus causae meritum se examinasse professus est. Sed quia ad proferendum judicium se assurgere nullatenus dicit, hortamur magnitudinem vestram ut pro causa mercedis aeternae cum praedicto resideatis episcopo, et, rei meritum evidentius perscrutantes, quidquid vobis suadente justitia visum fuerit, scripto decernite; et si de ejus vobis certius libertate constiterit, nullis deinceps quorumlibet inquietudinibus ad rei decisae meritum provocetur, sed in ea qua vobis visum fuerit libertate declaratus secure permaneat. EPISTOLA XXV. AD JANUARIUM CARALITANUM EPISCOPUM. Laudat quod virorum monasterium in domo ancillarum Dei monasterio cohaerente construi noluerit. Monachos tamen aut in ipso monialium discedentium loco, aut in destituto quodam monasterio constitui jubet,", + "candidate_score": 0.624322, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_71_73", + "bdc_text": "Hallerus tuus . Fratri meo nunc scribere non vacat . Velim itaque te has ei communicare , ut ipse quoque catastrophen huius rei , de qua prius ad ipsum quoque scripsi , cognoscat .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_291", + "psc_text": "competenti sibi more Castorium fratrem coepiscopum nostrum, et prius compassione habita studuit visitare, et eum postmodum pro excrescenti molestia corporis in Ravennati urbe suscipere. Unde non solum nos impensae charitatis, sed et Deum vobis fecistis procul dubio debitorem, qui in fratris infirmitate condoluisse probamini, ipsumque aegrum in sui membri molestia non solum visitasse, sed etiam suscepisse. Quem quidem ipse pro sua simplicitate illic ordinare omnimode renuebam, sed petentium importunitas fecit ut contradicere nullatenus potuissem. Si autem fieri potest, multum mihi et ipsi consuletis, si eum ad me vel per Siciliam transmittatis, si tamen ei grave non esse perpenditis. De episcopis vero ad nos pertinentibus, qui tamen huc pro interpositione hostium venire non possunt, curam vestra fraternitas gerat. Ita tamen ut pro causis suis ad Ravennatem urbem nullatenus revocentur, ne eos hoc tempore vexare aut fatigare in aliquo videamur. Sed si qua sunt, quae in eis videantur juste reprehendi, debent semper", + "candidate_score": 0.620805, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_2", + "bdc_text": "videlicet huius mensis , quo die multi pertinaciam suam remittentes concessionibus senatus consenserunt .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1109", + "psc_text": "Et si revera ita est, atque manifesta tibi veritate constiterit quia neque ipsi unde se redimant, neque suprascriptus portitor habet, eos studii tui sit redimere, sciens quia quidquid in eis dederis, tuis sine dubio rationibus imputabitur. Mense Junio, indictione 15. (Cf. Joan. Diac. l. VI, n. 44.) EPISTOLA XXV. AD GREGORIAM. Peccata sua confessam, at de illorum remissione anxiam, consolatur, allato peccatricis, quam Marthae sororem putat, exemplo. Divinam veniae revelationem frustra postulari ostendit. Gregorius Gregoriae cubiculariae Augustae. Desiderata dulcedinis vestrae scripta suscepi, in quibus vos omnino de peccatorum multitudine studuistis accusare; sed scio quia omnipotentem 869 Dominum ferventer diligitis, atque in ejus misericordia confido quia illa de vobis sententia ex ore Veritatis procedit, quae de quadam sancta muliere dicta est: Dimissa sunt ei peccata multa, quoniam dilexit multum (Luc. VII, 47) . Quomodo autem fuerint dimissa, in hoc etiam monstratum est quod postmodum est secutum, quia ad pedes Domini sedebat,", + "candidate_score": 0.6194, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_44", + "bdc_text": "Quid enim eo tempore fuisset factum , si excommunicandi mera potestas in manibus fuisset ministrorum ?", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2353", + "psc_text": "clericis a memoratis episcopis 1256 una cum hominibus gloriosi Comitioli, de Ecclesia fuerit violenter abstractus. Qui dum multa contra se invicem, sicut gesta testantur, objicerent, ad conclusionis hunc utraeque partes aliquando terminum pervenerunt, petentes me de agnitis debere judicare. Unde sollicite relegens quae acta sunt, et veritatem diligenti investigatione perquirens, nullam in antedicto Januario culpam quae exsilio vel depositione digna esset puniri, sed magis illum ejectum de Ecclesia violenter inveni. Et quanquam hujusmodi temeritatem legum censura districtissime feriat, ego tamen legum vigorem sacerdotali moderatione temperans, mediis sacrosanctis Evangeliis, quibus praesentibus ab initio in hoc cognitor resedi judicio, ea quae contra eum statuta sunt, licet jure non teneant, nec alicujus sint momenti, injusta tamen et infirma esse pronuntio, atque illos et illos memoratos episcopos, qui, postposita consideratione sacerdotali, in fratris sui praejudicium atque condemnationem injuste et contra Dei timorem versati sunt, condemnans, in monasterio recipiendos ad agendam in tempus poenitentiam statuo", + "candidate_score": 0.615921, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_2", + "bdc_text": "videlicet huius mensis , quo die multi pertinaciam suam remittentes concessionibus senatus consenserunt .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2213", + "psc_text": "duximus adhortandam, quatenus virum quem vobis de congregatione sua ad ordinationem presbyterii obtulerit consecrandum, de eo, sicut est consuetudinis, quaeque sunt discutienda subtiliter perquiratis; et si nihil in eo repertum fuerit quod ei possit obviare, canonice, sicut moris est, consecretis. Nihil ei aliud privilegii concedentes, nisi ut in congregatione sua 1212 quoties opportunum fuerit, sacra missarum debeat tantummodo celebrare mysteria. Mense Augusto, indictione 5. EPISTOLA XLIX. AD ROMANUM DEFENSOREM. Palatii urbis Romae ministris annonam ab imperatore concessam postulantibus apud Leontium faveat. Gregorius Romano defensori. Qualem necessitatem diversa officia palatii urbis Romae de annonis suis sustineant, experientiam tuam credimus non latere. Et ideo quia latores praesentium vice sua illuc omnes elegerunt transmittere, ut apud filium nostrum gloriosum Leontium agere debeant, qualiter ipsae eis annonae, sicut a serenissimis principibus largitae sunt, deputentur impendi, et in hac re etiam sibi petiverunt experientiam tuam debere concurrere, eapropter, quia hoc et etiam illis non petentibus", + "candidate_score": 0.607164, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_3", + "bdc_text": "Nunc ergo quid crastina amplius actum , et quę catastrophe sequuta , et quis sit harum rerum praesens status , aperiam. 25 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1423", + "psc_text": "subjungitur: Tunc videbis posteriora mea. In petra enim, id est in sancta Ecclesia stantes, Dei posteriora videbimus, quando jam ea quae in fine promissa sunt coelestis patriae gaudia contemplabimur. Perversi autem homines qui, trium capitulorum occasione reperta, ecclesiasticam disciplinam fugiunt, de suis carnalibus actibus reprehendi pertimescunt, subesse sedis apostolicae praeceptis nolunt, et nos quasi de fide reprehendunt, quam ipsi nesciunt. Et dum neque in fide recti sunt, neque in bonis operibus intenti, student ut certare pro fide videantur. Sicque fit ut quotidie deteriores fiant, dum in eis culpa grossescit, quae quasi de zelo fervoris videri etiam laudabilis appetit. Sed juxta hoc quod scriptum est: Ex operibus eorum cognoscetis eos (Matth. VII, 16) . Vitam eorum tua charitas attendat, et meritum intentionis aspiciat. Ut enim dilectioni tuae de eadem re breviter loquar, sancta Chalcedonensis synodus usque ad definitionem fidei, et prolationem canonum, de generalibus causis locuta est. Nam post prolationem canonum", + "candidate_score": 0.606265, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_73", + "bdc_text": "Velim itaque te has ei communicare , ut ipse quoque catastrophen huius rei , de qua prius ad ipsum quoque scripsi , cognoscat .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1499", + "psc_text": "causa vero de qua mihi omnino scribendum fuerat, nihil vestra sanctitas scripsit, in qua me et tardum esse judicavit; quae ne fortasse in scandalo divisionis erumperet, ejusdem divisionis nolui auctor existere. Elegi enim ut ea quae secutura sunt, per alios exirent. Sed subsequenti tempore Deo auctore probabitis, quia in causa in qua Deo placere cupio homines non formido. De qua vobis jam etiam in Constantinopolitanam urbem venientibus scribere curavi. Ligna vero, sicut beatitudo vestra scripserat, majora paraveram; sed ita parva navis huc transmissa est, ut, nisi rescissa essent, ferre non posset. Quae rescindi nolui, sed vestro judicio quid de his fieri debeat reservavi. Si autem non sunt necessaria vobis, hic ea in aliis usibus aptabimus. Peto autem ut pro me enixius vestra sanctitas orare debeat, quia et podagrae doloribus, et Barbarorum gladiis, et curarum afflictionibus incessanter premor. Sed si mihi orationis vestrae opem impenditis, credo quod me contra adversa omnia", + "candidate_score": 0.604781, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_73", + "bdc_text": "Velim itaque te has ei communicare , ut ipse quoque catastrophen huius rei , de qua prius ad ipsum quoque scripsi , cognoscat .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1623", + "psc_text": "ut qui navi integra dives pervenire non merui, saltem post damna ad littus per tabulam reducar. De podagrae vero molestia sanctitas vestra, ut scribit, affligitur, cujus dolore assiduo et ipse vehementer attritus sum. Sed facilis erit consolatio, si inter flagella quae patimur quaeque fecimus ad memoriam delicta revocamus; atque haec non jam flagella, sed dona esse conspicimus, si quae carnis delectatione peccavimus, carnis dolore purgemus. Praeterea ex benedictione beati Petri apostolorum principis pallium vobis transmisimus, ad sola missarum solemnia utendum. Quo transmisso, valde debui qualiter vobis esset vivendum, admonere; sed locutionem supprimo, quia verba moribus anteitis. Omnipotens Deus sua vos protectione custodiat, atque ad coelestis remunerationem patriae cum multiplici animarum fructu perducat. Ego autem quanta occupatione deprimor et debilitate, brevis attestatur epistola, in qua ei quem multum diligo parum loquor. EPISTOLA CXXII. AD RECMAREDUM VISIGOTHORUM REGEM. Regem laudat de conversa ad fidem Gothorum gente, de oblatis beato Petro muneribus, de", + "candidate_score": 0.604762, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_24", + "bdc_text": "Habemus in singulis parochiis , non urbicis modo sed et paganis , ut sic dicam , consistoria quę nobis senatus sunt ecclesiastici .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2260", + "psc_text": "AD PANORMITANOS. Barbaro episcopo visitatori obediant. Gregorius clero, ordini et plebi consistenti Panormi. Vestri antistitis obitum cognoscentes, curae nobis fuit destitutae Ecclesiae visitationem fratri et coepiscopo nostro Barbaro solemniter delegare. 1228 Cui dedimus in mandatis ut nihil de provectionibus clericorum, reditu, ornatu ministeriisque, a quoquam usurpari patiatur. Cujus vos assiduis adhortationibus convenit obedire, et, remoto strepitu, uno eodemque consensu talem vobis praeficiendum expetere sacerdotem, qui et a venerandis canonibus nulla discrepet ratione, et tanto ministerio dignus valeat reperiri. Qui dum fuerit postulatus, cum solemnitate decreti omnium subscriptionibus roborati, et visitatoris pagina prosequente, ad nos veniat ordinandus: provisuri ante omnia ne cujuslibet vitae vel meriti laicam personam praesumatis eligere, et non solum ille ad episcopatus apicem nulla ratione promoveatur, verum etiam vos nullis intercessionibus veniam promereri posse cognoscite, sed et omnes quos ex vobis de laica persona aspirasse constiterit, ab officio et a communione alienos faciendos procul dubio noveritis. EPISTOLA XV.", + "candidate_score": 0.604274, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_24", + "bdc_text": "Habemus in singulis parochiis , non urbicis modo sed et paganis , ut sic dicam , consistoria quę nobis senatus sunt ecclesiastici .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1759", + "psc_text": "Quis vero mihi esse nuntius bonus quantum ad sanctae Ecclesiae adjutorium potest, 1069 nisi vita atque incolumitas suavissimae mihi vestrae sanctitatis, quae ex percepta luce veritatis, et eamdem Ecclesiam praedicationis verbo illuminat, et ad meliorem viam morum suorum exemplis informat? Quoties autem in corde meo unanimitatem vestram relego, atque in corde vestro fixum me permanere cognosco, ago omnipotenti Deo gratias, quia dividi locis charitas non potest. Nam etsi corpore longe disjungimur, mente tamen indivisibiles sumus. Communis autem filius Anatolius diaconus suis mihi scriptis innotuit, in urbe regia nulla ecclesiastica quondam de causis terrenis mota. Sed credo quod prius hoc mihi nuntiaverat quam de causa Ecclesiae beatitudo vestra loqueretur. Et gaudeo, quia ubi vos adesse contigit, me non arbitror defuisse. Nam veritatis minister, Petri sequax, et sanctae Ecclesiae praedicator, scio quia illa loqui potuisti, quae de sede Petri apostoli per os doctoris sonare debuerunt. Ante hos autem dies, Abramio Alexandrino veniente,", + "candidate_score": 0.603752, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_35", + "bdc_text": "Et ut horum consistoriorum quoque maior sit authoritas , volunt ut praefecti , ubicunque fieri potest , illis praesentes intersint et eorum authoritatem tueantur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_74", + "psc_text": "21) ? Summus itaque locus tunc bene regitur, cum is qui praeest vitiis potius quam fratribus dominatur. Bene acceptam potestatem regit, qui et tenere illam novit et impugnare. Bene hanc regit, qui scit per illam super culpas erigi, scit cum illa caeteris in aequalitate componi. 514 Sic autem servanda est virtus humilitatis, ut non solvantur jura regiminis; ne dum praelatus quisque plus se quam decet dejicit, subditorum vitam restringere sub disciplinae vinculo non possit; et sic servanda est disciplinae severitas, ne dum plus quam necesse est zelus accenditur, mansuetudo funditus amittatur. Saepe namque (Grat. dist. 41, cap. 6) vitia virtutes se esse mentiuntur, ut tenacia parcimonia, effusio largitas, crudelitas zelus justitiae, remissio pietas velit videri. Disciplina ergo vel misericordia multum destituitur, si una sine altera teneatur. Sed magna discretionis arte servanda est, et juste consulens misericordia, et pie feriens disciplina. Hinc namque est quod docente Veritate per Samaritani studium semivivus", + "candidate_score": 0.601266, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf006", + "work_id": "stoa0275.stoa015.opp-lat1", + "max_score": 0.696357, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_32_34", + "bdc_text": "satius enim ipsis esse non accedere quam iudicium sibi indigne sumendo manducare . Nolunt tamen ut quisquam cogatur , aut ut ullius conscientię post illam admonitionem factam vis inferatur : sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa015.opp-lat1_window_8", + "psc_text": "Ergo si ideo declaravit, ut id secteris quod magis vult, sine dubio, nisi ita facis, contra voluntatem eius sapis, sapiendo contra potiorem eius voluntatem, magisque offendis quam promereris, quod vult quidem faciende et quod mavult respuendo. Ex parte delinquis; ex parte, si non delinquis, non tamen promereris. Non porro et promereri nolle delinquere est? Secundum igitur matrimonium, si est ex illa dei voluntate quae indulgentia vocatur, negabimus meram voluntatem cui indulgentia est causa, si ex ea cui potior alia praeponitur continentiae magis appetendae didcerimus non potiorem a potiore rescindi. Haec praestrinxerim, ut iam apostoli voces decurram. Inprimis autem non videbor inreligiosus, si quod ipse profitetur animadvertam, omnem illum indulgentiam nuptiarum de suo, id est de humano sensu, non de divino praescripto induxisse. Nam et cum de viduis et innuptis definiit, uti nubant, si continere non possunt, quia melius sit nubere quam uri, conversus ad alteram speciem, Nuptis autem denuntio, inquit,", + "candidate_score": 0.696357, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_52", + "bdc_text": "Conscientiam praetexunt , et verbum domini , institutionem Christi , exemplum apostolicum .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa015.opp-lat1_window_30", + "psc_text": "Oratio de conscientia procedit. Si conscientia erubescat, erubescit oratio. Spiritus deducit orationem ad deum. Si spiritus reus apud se sit conscientiae erubescentis, quomodo audebit orationem deducere ad altare, qua erubescente et ipse suffunditur sanctus minister? Etenim est prophetica vox veteris testamenti: Sancti eritis, quia deus sanctus, et rursus: Cum sancto sanctificaberis, et cum viro innocenti innocens eris et cum electo electus. Debemus enim ita ingredi in disciplina domini, ut dignum est, non secundum carnis squalentes concupiscentias. Ita enim et apostolus dicit, quod sapere secundum carnem mors sit, secundum spiritum vero sapere vita aeterna sit in Christo Iesu domino nostro. Item per sanctam prophetidem Priscam ita evangelizatur, quod sanctus minister sanctimoniam noverit ministrare. Purificantia enim concordat, ait, et visiones vident, et ponentes faciem deorsum etiam voces audiunt manifestas, tam salutares quam et occultas. Si haec obtusio, etiam cum in unis nuptiis res carnis exercetur, spiritum sanctum avertit, quanto magis, cum in", + "candidate_score": 0.672421, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", + "max_score": 0.69609, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_25_27", + "bdc_text": "Sunt in illis constituti minister cum quatuor aliis , in quibusdam sex aut octo , presbyteris , prout ecclesię fuerint numerosae . Omnes illi iuramento obstringuntur ad invigilandum offendiculis ecclesiae et ad cohercendum illa . Habent etiam ista consistoria potestatem vocandi omnes eos qui in religione minus videntur instituti , et qui vel non noverint precari aut praecepta domini ac symbolum recitare .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1571", + "psc_text": "Abiron, qui minora peccarunt, non veniant ante tribunal Christi, et sui eum comparatione condemnent, qui extra Ecclesiam Salvatoris variarum doctrinarum thuribula diabolico igne complevit? Neque enim Dominus qui loquitur per Prophetam: Ego visiones multiplicavi, et in manibus Prophetarum assimilatus sum (Osee 12. 10. juxta LXX) , adulterinas eum docuit proferre doctrinas, nec qui a principio ipsi viderunt, et ministri fuerunt verbi Dei, nec Prophetarum chorus, qui olim vocabantur Videntes, haec eum instituit: sed ipse suae mentis arbitrio, furori daemonum serviens, et blando cogitationum errore deceptus, gregem, et ut ita dicam, 572 examen dogmatum perversorum, per totum orbem immisit mentibus indoctorum. Iste est qui Assyriis Babyloniisque fluminibus aperuit os suum, qui navem Ecclesiae bonarum mercium salutaris doctrinae plenam, fluctibus operire conatus est: dum imperitorum laude sustollitur, et Scripturarum sensum, aliter quam se habet veritas edisserens, gloriatur in confusione sua. Quis enim innumerabiles adeo et garrulos, et verbositatis atque imperitiae plenos conscripsit", + "candidate_score": 0.69609, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_52_54", + "bdc_text": "Conscientiam praetexunt , et verbum domini , institutionem Christi , exemplum apostolicum . Non posse se bona conscientia coenam exhibere his de quorum fide ipsis non constet . Sceleratos non a ma [gistratu] modo puniri , sed et ab ecclesia quoque et illi[us ministris ] coerceri debere , non proiiciendum sanctum canibus [ et alia ] quę sunt eiusmodi .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3104", + "psc_text": "Neque magna aut tota Apostoli gloria est, non fornicari: sed hoc agit, ut castigatione corporis, erudiatur animus; quantoque nihil ex voluptatibus concupiscit, tanto magis possit de virtutibus cogitare: ne perfectionis magister, imperfectum aliquid in se ostendat: ne Christi imitator, extra praeceptum quicquam aut voluntatem Christi faciat: neve minus exemplo, quam verbo doceat, cumque aliis praedicaverit, ipse reprobetur: audiatque cum Pharisaeis: Dicunt enim et non faciunt (Matth. 23. 3) . 23. Apostolici vero et praecepti est, et exempli, ut habeamus rationem, non conscientiae tantum, sed etiam famae (Rom. 12. 17). Non superfluum et a fructu vacuum, gentium magister hoc docet: vult enim etiam extraneos ad fidem homines, per fidelium opera proficere, ut religionem ipsam religionis disciplina commendet. Et ideo sicut luminaria in mundo lucere 1109 nos jubet, in medio nationis pravae et perversae, ut incredulae mentes errantium, ex nostrorum actuum lumine, ignorantiae suae tenebras deprehendant. Unde et ipse ad Romanos ait:", + "candidate_score": 0.690283, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_48_50", + "bdc_text": "Tenemus etiam adhuc memori mente quid eo tempore hi ipsi Lausan[ n]enses tum disputarint de superioritate ministrorum , quod minister esset super omnes etc . Non ergo desunt rationes cur pius magistratus ( cuius certe pietatem in hac ipsa causa et actione sic cognovi ut non possim non illam praedicare ) non velit omnem et plenam potestatem ipsorum arbitrio concedere . Sed nimis procul excurro .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3087", + "psc_text": "Dei memoria tenere, et operibus oblivisci. Sed ideo illa cognosce, ut facias quicquid faciendum didiceris. Non enim auditores legis justi sunt apud Deum, sed factores legis justificabuntur (Rom. 2. 31) . Latus quidem et immensus divinae legis campus extenditur. Qui diversis testimoniis veritatis, velut coelestibus quibusdam floribus vernans, mira oblectatione legentis animum pascit ac refovet. Quae omnia semper cognoscere, secumque revolvere, ingens ad conservandam justitiam beneficium est. Sed quasi ad compendiosum quoddam commonitorium, illa tibi Evangelii eligenda sententia est, et superscribenda cordi tuo, quae ad totius justitiae breviarium, dominico ore profertur: Omnia quaecumque vultis ut faciant vobis homines, haec et vos facite illis. Haec enim Lex et Prophetoe (Matth. 7. 12) . Infinitae namque sunt species, partesque justitiae: quas non modo stylo persequi, sed cogitatione etiam capere difficillimum est. Quas omnes una ac brevi sententia comprehendit, et latentem hominum conscientiam, secreto animi judicio, aut absolvit, aut damnat. 15. Ad omnem", + "candidate_score": 0.683279, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_52", + "bdc_text": "Conscientiam praetexunt , et verbum domini , institutionem Christi , exemplum apostolicum .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3085", + "psc_text": "Nihil omnino agimus, qui nos per multitudinis exempla defendimus, et ad consolationem nostram, aliena saepe numerantes vitia, deesse nobis dicimus, quos debeamus sequi. Ad illius exemplum mittimur, quem omnes fatemur imitandum. Atque ideo praecipua tibi cura sit, legem nosse divinam: per quam possis, quasi praesentia cernere exempla sanctorum: quid faciendum sit, quidve vitandum, illius consilio disce [al. discere ]. Maximum enim ad justitiam auxilium, est implere divinis eloquiis animum, et quod opere exequi cupias, semper corde meditari. Rudi adhuc populo, et hominibus ad obedientiam insuetis, per Moysen imperatur a Domino, ut in signum memoriae, qua praecepta Domini recordentur: per singulas vestimentorum fimbrias, habeant cum cocco hiacynthini coloris insignia, ut etiam casu huc illucque respicientibus oculis, mandatorum coelestium memoria nascatur. De quibus fimbriis Pharisaei redarguuntur a Domino (Matth. 23. 5), 1103 quod eas perverso usu, non ad commonitionem praeceptorum dei, sed ad ostentationem sui habere coeperint, ut scilicet quasi de majoris", + "candidate_score": 0.680493, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_23_25", + "bdc_text": "Ut autem concessiones quoque principum intelligas , et quam non nullam habeamus disciplinam , imo maiorem et severiorem quam ego in ullis Tigurinis ecclesiis viderim , scribam quid habeamus et quid ipsis quoque concessum sit . Habemus in singulis parochiis , non urbicis modo sed et paganis , ut sic dicam , consistoria quę nobis senatus sunt ecclesiastici . Sunt in illis constituti minister cum quatuor aliis , in quibusdam sex aut octo , presbyteris , prout ecclesię fuerint numerosae .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3025", + "psc_text": ". Ac ne quis contentiose in una Ecclesia plures Episcopos fuisse contendat, audi et aliud testimonium, in quo manifestissime comprobatur eumdem esse Episcopum atque Presbyterum. Propter hoc reliqui te in Creta, ut quae deerant corrigeres, et constitueres Presbyteros per civitates, sicut et ego tibi mandavi. Si quis est sine crimine, unius uxoris vir, filios habens fideles, non in accusatione luxuriae, aut non subditos. Oportet enim Episcopum sine crimine esse, quasi Dei dispensatorem (Tit. 1. 5 et seqq.) . Et ad Timotheum: Noli negligere gratiam quae in te est, quae tibi data est prophetiae, per impositionem manuum Presbyterii (1. Tim. 4. 14) . Sed et Petrus in prima Epistola: Presbyteros, inquit, in vobis precor Compresbyter, et testis passionum Christi, et futurae gloriae quae revelanda est, particeps, regere gregem Christi, et inspicere 1082 non ex necessitate, sed voluntarie juxta Deum (1. Petr. 5) . Quod quidem Graece significantius dicitur ἐπισκοποῦντες id est,", + "candidate_score": 0.676039, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_52_54", + "bdc_text": "Conscientiam praetexunt , et verbum domini , institutionem Christi , exemplum apostolicum . Non posse se bona conscientia coenam exhibere his de quorum fide ipsis non constet . Sceleratos non a ma [gistratu] modo puniri , sed et ab ecclesia quoque et illi[us ministris ] coerceri debere , non proiiciendum sanctum canibus [ et alia ] quę sunt eiusmodi .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3085", + "psc_text": "Nihil omnino agimus, qui nos per multitudinis exempla defendimus, et ad consolationem nostram, aliena saepe numerantes vitia, deesse nobis dicimus, quos debeamus sequi. Ad illius exemplum mittimur, quem omnes fatemur imitandum. Atque ideo praecipua tibi cura sit, legem nosse divinam: per quam possis, quasi praesentia cernere exempla sanctorum: quid faciendum sit, quidve vitandum, illius consilio disce [al. discere ]. Maximum enim ad justitiam auxilium, est implere divinis eloquiis animum, et quod opere exequi cupias, semper corde meditari. Rudi adhuc populo, et hominibus ad obedientiam insuetis, per Moysen imperatur a Domino, ut in signum memoriae, qua praecepta Domini recordentur: per singulas vestimentorum fimbrias, habeant cum cocco hiacynthini coloris insignia, ut etiam casu huc illucque respicientibus oculis, mandatorum coelestium memoria nascatur. De quibus fimbriis Pharisaei redarguuntur a Domino (Matth. 23. 5), 1103 quod eas perverso usu, non ad commonitionem praeceptorum dei, sed ad ostentationem sui habere coeperint, ut scilicet quasi de majoris", + "candidate_score": 0.675198, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_20_22", + "bdc_text": "Rogo ergo ego quoque ut ad illum scribas et literas per hunc ad me mittas . Utinam d. P . Martyr idem facere vellet . Nam cum illius ipsi scripta et authoritatem nobis semper obiiciant , nos vicissim illius exemplum illis obiicimus , quod in ecclesia Tigurina hac disciplina non minus quam nostra ecclesia carente pacatus et tranquillus maneat , nec turbas aliquas non necessarias moveat , nec tanta offendicula talemque desolationem , qualem illi prae se habent , instituat .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3085", + "psc_text": "Nihil omnino agimus, qui nos per multitudinis exempla defendimus, et ad consolationem nostram, aliena saepe numerantes vitia, deesse nobis dicimus, quos debeamus sequi. Ad illius exemplum mittimur, quem omnes fatemur imitandum. Atque ideo praecipua tibi cura sit, legem nosse divinam: per quam possis, quasi praesentia cernere exempla sanctorum: quid faciendum sit, quidve vitandum, illius consilio disce [al. discere ]. Maximum enim ad justitiam auxilium, est implere divinis eloquiis animum, et quod opere exequi cupias, semper corde meditari. Rudi adhuc populo, et hominibus ad obedientiam insuetis, per Moysen imperatur a Domino, ut in signum memoriae, qua praecepta Domini recordentur: per singulas vestimentorum fimbrias, habeant cum cocco hiacynthini coloris insignia, ut etiam casu huc illucque respicientibus oculis, mandatorum coelestium memoria nascatur. De quibus fimbriis Pharisaei redarguuntur a Domino (Matth. 23. 5), 1103 quod eas perverso usu, non ad commonitionem praeceptorum dei, sed ad ostentationem sui habere coeperint, ut scilicet quasi de majoris", + "candidate_score": 0.673699, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_25_27", + "bdc_text": "Sunt in illis constituti minister cum quatuor aliis , in quibusdam sex aut octo , presbyteris , prout ecclesię fuerint numerosae . Omnes illi iuramento obstringuntur ad invigilandum offendiculis ecclesiae et ad cohercendum illa . Habent etiam ista consistoria potestatem vocandi omnes eos qui in religione minus videntur instituti , et qui vel non noverint precari aut praecepta domini ac symbolum recitare .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_721", + "psc_text": "sunt nomina; Monachus, Pontifex, avunculus tuus, qui te jam in omnibus, quae sancta sunt, docuit. Illud etiam dico, quod Episcopi, Sacerdotes se esse noverint, non dominos [Alibi se Patres esse non dominos ]: honorent Clericos quasi Clericos, ut et ipsis a Clericis, quasi Episcopis honor deferatur. Scitum illud est oratoris Domitii; Cur ego te, inquit, habeam ut principem, cum tu me non habeas ut Senatorem? Quod Aaron et filios ejus, hoc esse Episcopum et Presbyteros noverimus: Unus Dominus, unum templum, unum sit etiam ministerium. Recordemur semper quid Apostolus Petrus praecipiat Sacerdotibus: « Pascite eum qui in vobis est gregem Domini: providentes non coacte, sed spontanec secundum Deum: neque turpis lucri gratia, sed voluntarie: neque ut dominantes in clerum, sed forma facti gregis ex animo: ut cum apparuerit princeps pastorum, percipiatis immarcescibilem gloriae coronam » (1. Petr. 5. 2. et seqq.). Pessimae consuetudinis est in quibusdam Ecclesiis, tacere 263 Presbyteros, et", + "candidate_score": 0.672957, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_52", + "bdc_text": "Conscientiam praetexunt , et verbum domini , institutionem Christi , exemplum apostolicum .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3104", + "psc_text": "Neque magna aut tota Apostoli gloria est, non fornicari: sed hoc agit, ut castigatione corporis, erudiatur animus; quantoque nihil ex voluptatibus concupiscit, tanto magis possit de virtutibus cogitare: ne perfectionis magister, imperfectum aliquid in se ostendat: ne Christi imitator, extra praeceptum quicquam aut voluntatem Christi faciat: neve minus exemplo, quam verbo doceat, cumque aliis praedicaverit, ipse reprobetur: audiatque cum Pharisaeis: Dicunt enim et non faciunt (Matth. 23. 3) . 23. Apostolici vero et praecepti est, et exempli, ut habeamus rationem, non conscientiae tantum, sed etiam famae (Rom. 12. 17). Non superfluum et a fructu vacuum, gentium magister hoc docet: vult enim etiam extraneos ad fidem homines, per fidelium opera proficere, ut religionem ipsam religionis disciplina commendet. Et ideo sicut luminaria in mundo lucere 1109 nos jubet, in medio nationis pravae et perversae, ut incredulae mentes errantium, ex nostrorum actuum lumine, ignorantiae suae tenebras deprehendant. Unde et ipse ad Romanos ait:", + "candidate_score": 0.67285, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_31_33", + "bdc_text": "Deinde habent amplius hanc quoque potestatem , vocandi omnes eos qui publicis sceleribus ecclesias offendunt , scortatores , ebrios , usurarios , milites sanguinarios etc. , et monendi ac dehortandi eos , insuper quoque consulendi ( nota bene hanc vocem consulendi , nam expresse illis concessa est ) , ut si mores mutare non velint , ne accedant ad coenam domini : satius enim ipsis esse non accedere quam iudicium sibi indigne sumendo manducare . Nolunt tamen ut quisquam cogatur , aut ut ullius conscientię post illam admonitionem factam vis inferatur :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1671", + "psc_text": "comminantem: Homo qui fecerit in superbia, ut non audiat Sacerdotem, qui stat ad ministrandum in nomine Dei tui, vel judicem, quicumque fuerit in diebus illis, morietur [al. moriatur] homo ille, et auferes malum de Israel, et omnis populus audiens timebit, 608 et non impie aget ultra (Deut. 17. 12) . Verum ne occupati circa vulneratorum curationem, nostri immemores simus, et propria negligamus, ac juxta quod scriptum est: Aliis praedicantes, ipsi reprobi inveniamur (1. Cor. 9) , commonemus stantes, ut caveant: ne dum jacentibus manum porrigunt, ipsi corruant, et ut servantes ecclesiasticam disciplinam, futurum judicium reformident. 25. Igitur dominicum Pascha celebrantes, sanctis Scripturarum purificemur eloquiis, et ad trophaea Salvatoris respicientes, cuncta offendicula, quibus vitae nostrae curriculum retardatur, auferamus e medio. Avaritiam quasi foeneratorem pessimum declinantes, vanae gloriae cupiditatem, ut insatiabilem jugulemus feram, et fornicationis blandum ac lubricum colubrum sollicita mente vitemus Si quando nobis prosperior rerum aura successerit, humilitate et mansuetudine", + "candidate_score": 0.668779, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_72_74", + "bdc_text": "Fratri meo nunc scribere non vacat . Velim itaque te has ei communicare , ut ipse quoque catastrophen huius rei , de qua prius ad ipsum quoque scripsi , cognoscat . Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero Tigurinae ecclesiae pastori fidelissimo domino et compatri suo perpetuo colendo .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2014", + "psc_text": "EPISTOLA CXI AUGUSTINI AD PRAESIDIUM. Praesidium rogat Augustinus, ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Sicut praesens rogavi sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit caritas tua, quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum et mearum ad ipsum, et ad me ipsius. Quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas [al. videbis ] et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, aut quomodo non debui, aliquid scripsi, non ad illum de me, sed ad meipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem; quo correctus petam, ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. » EPISTOLA CXII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Respondet tandem Hieronymus ad", + "candidate_score": 0.667978, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_22", + "bdc_text": "Nam cum illius ipsi scripta et authoritatem nobis semper obiiciant , nos vicissim illius exemplum illis obiicimus , quod in ecclesia Tigurina hac disciplina non minus quam nostra ecclesia carente pacatus et tranquillus maneat , nec turbas aliquas non necessarias moveat , nec tanta offendicula talemque desolationem , qualem illi prae se habent , instituat .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3085", + "psc_text": "Nihil omnino agimus, qui nos per multitudinis exempla defendimus, et ad consolationem nostram, aliena saepe numerantes vitia, deesse nobis dicimus, quos debeamus sequi. Ad illius exemplum mittimur, quem omnes fatemur imitandum. Atque ideo praecipua tibi cura sit, legem nosse divinam: per quam possis, quasi praesentia cernere exempla sanctorum: quid faciendum sit, quidve vitandum, illius consilio disce [al. discere ]. Maximum enim ad justitiam auxilium, est implere divinis eloquiis animum, et quod opere exequi cupias, semper corde meditari. Rudi adhuc populo, et hominibus ad obedientiam insuetis, per Moysen imperatur a Domino, ut in signum memoriae, qua praecepta Domini recordentur: per singulas vestimentorum fimbrias, habeant cum cocco hiacynthini coloris insignia, ut etiam casu huc illucque respicientibus oculis, mandatorum coelestium memoria nascatur. De quibus fimbriis Pharisaei redarguuntur a Domino (Matth. 23. 5), 1103 quod eas perverso usu, non ad commonitionem praeceptorum dei, sed ad ostentationem sui habere coeperint, ut scilicet quasi de majoris", + "candidate_score": 0.666838, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_22_24", + "bdc_text": "Nam cum illius ipsi scripta et authoritatem nobis semper obiiciant , nos vicissim illius exemplum illis obiicimus , quod in ecclesia Tigurina hac disciplina non minus quam nostra ecclesia carente pacatus et tranquillus maneat , nec turbas aliquas non necessarias moveat , nec tanta offendicula talemque desolationem , qualem illi prae se habent , instituat . Ut autem concessiones quoque principum intelligas , et quam non nullam habeamus disciplinam , imo maiorem et severiorem quam ego in ullis Tigurinis ecclesiis viderim , scribam quid habeamus et quid ipsis quoque concessum sit . Habemus in singulis parochiis , non urbicis modo sed et paganis , ut sic dicam , consistoria quę nobis senatus sunt ecclesiastici .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2047", + "psc_text": "ENIM ejusdem est criminis in explanatione Scripturarum diversas majorum sententias ponere, et haeresim sceleratissimam rursum in Ecclesiam introducere. Sin autem haec nobis incumbit necessitas, ut Judaeos cum legitimis suis suscipiamus, et licebit eis observare in Ecclesiis Christi, quod exercuerunt in synagogis satanae: dicam quod sentio, non illi Christiani fient, sed nos Judaeos facient. 14. Quis enim hoc Christianorum patienter audiat, quod in tua epistola continetur: Judaeus erat Paulus, Christianus autem factus, non Judaeorum sacramenta reliquerat, quae convenienter ille populus, et legitimo tempore, quo oportebat, acceperat: ideoque suscepit [al. sed ideo susceperat] celebranda ea, cum jam Christi esset Apostolus; ut doceret non esse perniciosa his qui ea vellent sicut a parentibus per Legem acceperant, custodire. Rursum obsecro te, ut pace tua meum dolorem audias: Judaeorum Paulus caeremonias observabat, cum jam Christi esset Apostolus: et dicis eas non esse perniciosas his qui eas vellent, sicut a parentibus acceperant, custodire? Ego e contrario", + "candidate_score": 0.663754, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_51_53", + "bdc_text": "Exilium potius illi quam has concessiones elegerunt . Conscientiam praetexunt , et verbum domini , institutionem Christi , exemplum apostolicum . Non posse se bona conscientia coenam exhibere his de quorum fide ipsis non constet .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2337", + "psc_text": "DELICATA et divitiis studens ac secura confessio est; sed in carceribus, in plagis, in persecutionibus, in fame, in nuditate et siti. Hic triumphus est Dei Apostolorumque victoria. Sed poterat audiens respondere: Quomodo ergo non omnes crediderunt? Prius ergo quam interrogaretur, solvit ἀνθυποφορὰν ( exceptionem ); et juxis morem suum quidquid alius objicere potest, antequam objiciatur edisserit. Et est sensus: Nominis Christi in omni loco bonus odor sumus Deo, et praedicationis nostrae longe lateque spirat fragrantia. Sed quia homines suo arbitrio derelicti sunt: neque enim bonum necessitate faciunt, sed voluntate, ut credentes coronam accipiant, increduli suppliciis mancipentur: ideo odor noster qui per se bonus est, virtute eorum et vitio qui suscipiunt sive non suscipiunt, in vitam transit, aut mortem: ut qui crediderint, salvi fiant, qui vero non crediderint pereant. Nec hoc mirandum de Apostolo, cum etiam de Domino legerimus: Ecce hic positus est in ruinam, et in resurectionem multorum in Israel,", + "candidate_score": 0.66293, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_72_74", + "bdc_text": "Fratri meo nunc scribere non vacat . Velim itaque te has ei communicare , ut ipse quoque catastrophen huius rei , de qua prius ad ipsum quoque scripsi , cognoscat . Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero Tigurinae ecclesiae pastori fidelissimo domino et compatri suo perpetuo colendo .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1728", + "psc_text": "Christo fratri, et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae. Aliquid proculdubio impedimenti fuit. Unde agnosco, Dominum a me potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi, quod rescripseris. Nam rescribendi jam dedit, quia cum volueris, facillime poteris. 2. « Etiam hoc, quod ad me sane perlatum est, utrum quidem crederem, dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui. Hoc autem brevi, suggestum esse caritati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris: Deum nostrum testor, hoc me non fecisse, sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur, a me scriptum esse, puto te debere cognoscere: aut si cognosci non potest,", + "candidate_score": 0.662257, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_12", + "bdc_text": "Sed quoniam non omnes Sabaudici ministri ita nobis noti sunt atque Germani , decretum est heri legationem illuc mittendam , et convocandos reliquarum classium seu capitulorum Sabaudicorum decanos et iuratos , hoc est , visitatores omnes , ut una cum illis ex singulis classibus deligantur idonei qui his ecclesiis praeficiantur .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1571", + "psc_text": "Abiron, qui minora peccarunt, non veniant ante tribunal Christi, et sui eum comparatione condemnent, qui extra Ecclesiam Salvatoris variarum doctrinarum thuribula diabolico igne complevit? Neque enim Dominus qui loquitur per Prophetam: Ego visiones multiplicavi, et in manibus Prophetarum assimilatus sum (Osee 12. 10. juxta LXX) , adulterinas eum docuit proferre doctrinas, nec qui a principio ipsi viderunt, et ministri fuerunt verbi Dei, nec Prophetarum chorus, qui olim vocabantur Videntes, haec eum instituit: sed ipse suae mentis arbitrio, furori daemonum serviens, et blando cogitationum errore deceptus, gregem, et ut ita dicam, 572 examen dogmatum perversorum, per totum orbem immisit mentibus indoctorum. Iste est qui Assyriis Babyloniisque fluminibus aperuit os suum, qui navem Ecclesiae bonarum mercium salutaris doctrinae plenam, fluctibus operire conatus est: dum imperitorum laude sustollitur, et Scripturarum sensum, aliter quam se habet veritas edisserens, gloriatur in confusione sua. Quis enim innumerabiles adeo et garrulos, et verbositatis atque imperitiae plenos conscripsit", + "candidate_score": 0.659977, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_12", + "bdc_text": "Sed quoniam non omnes Sabaudici ministri ita nobis noti sunt atque Germani , decretum est heri legationem illuc mittendam , et convocandos reliquarum classium seu capitulorum Sabaudicorum decanos et iuratos , hoc est , visitatores omnes , ut una cum illis ex singulis classibus deligantur idonei qui his ecclesiis praeficiantur .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_153", + "psc_text": "pertinet tempus, quo ipse est dignatus descendere ad terras, et signa Judaeis non intelligentibus perpetravit. Et quoniam usque ad finem Capituli explanatio multiplex sequitur; et excipientis jam explicuimus [Mss. implevimus ] ceras, hucusque dictasse sufficiat: quia et oratio, quae non propriae manus stilo expolitur, cum per se inculta est, tum multo molestior fit; si taedium sui prolixitate congeminet; ut oculorum dolore cruciati, auribus tantum studeamus et lingua. 17. Septuaginta: Et missum est ad me unum de Seraphim; Aquila, et Theodotion, Et volavit ad me unum de Seraphim; Symmachus, Et volavit ad me unus de Seraphim. Quotidie ad nos mittitur Seraphim, quotidie ingemiscentium atque dicentium: O miser ego, quoniam compunctus sum, ora purgantur, et cum a peccatis fuerint liberati, praeparant se ministerio Dei. Quod autem caeteri Interpretes, pro missum esse, volasse dixerint, intellige velocem divini sermonis adventum super eos, qui digni societate illius judicantur. In genere quoque diversitas est. Septuaginta, Aquila,", + "candidate_score": 0.658893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_24_26", + "bdc_text": "Habemus in singulis parochiis , non urbicis modo sed et paganis , ut sic dicam , consistoria quę nobis senatus sunt ecclesiastici . Sunt in illis constituti minister cum quatuor aliis , in quibusdam sex aut octo , presbyteris , prout ecclesię fuerint numerosae . Omnes illi iuramento obstringuntur ad invigilandum offendiculis ecclesiae et ad cohercendum illa .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3025", + "psc_text": ". Ac ne quis contentiose in una Ecclesia plures Episcopos fuisse contendat, audi et aliud testimonium, in quo manifestissime comprobatur eumdem esse Episcopum atque Presbyterum. Propter hoc reliqui te in Creta, ut quae deerant corrigeres, et constitueres Presbyteros per civitates, sicut et ego tibi mandavi. Si quis est sine crimine, unius uxoris vir, filios habens fideles, non in accusatione luxuriae, aut non subditos. Oportet enim Episcopum sine crimine esse, quasi Dei dispensatorem (Tit. 1. 5 et seqq.) . Et ad Timotheum: Noli negligere gratiam quae in te est, quae tibi data est prophetiae, per impositionem manuum Presbyterii (1. Tim. 4. 14) . Sed et Petrus in prima Epistola: Presbyteros, inquit, in vobis precor Compresbyter, et testis passionum Christi, et futurae gloriae quae revelanda est, particeps, regere gregem Christi, et inspicere 1082 non ex necessitate, sed voluntarie juxta Deum (1. Petr. 5) . Quod quidem Graece significantius dicitur ἐπισκοποῦντες id est,", + "candidate_score": 0.655243, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_33", + "bdc_text": "Nolunt tamen ut quisquam cogatur , aut ut ullius conscientię post illam admonitionem factam vis inferatur :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2238", + "psc_text": "non custodierit hoc, quod scriptum est: Ne dederis somnum oculis tuis, neque palpebris tuis dormitationem; ut salvus fias, sicut caprea de vinculis, et sicut avis de laqueis (Prov. 6. 4) , dormiet, et culpabili sopore torpescet: cumque dormierit, transibit in mortem. Sicut enim movetur qui vigilat, sic qui dormit jacet immotus, et mortis torpet similitudine. Quod autem dormitionem sequatur mors, et prima ad Corinthios Epistola docere nos poterit; in qua ita scriptum est: Nunc autem Christus surrexit ex mortuis, primitiae dormientium: quia per hominem mors, et per hominem resurrectio mortuorum (1. Cor. 15. 20. 21) : Et post paululum: Non omnes dormiemus, sed omnes immutabimur in momento, in ictu oculi, in novissima tuba. Canet enim tuba, et mortui resurgent incorrupti, et nos immutabimur (Ibid. 51. 52) . Cum ergo haec de dormitione dicantur, et morte, et illud legamus in Apostolo, Surge qui dormis, et exurge de mortuis, et illuminabit te", + "candidate_score": 0.654907, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_56_58", + "bdc_text": "Omnes sunt illis canes . Ecclesias si haberent Corinthiacas , non incestuosum modo , sed omnes alios quoque excommunicasse [ n]t , et eam sic repurgassent , ut ego considerans vitia eius ecclesiae videre non possim an aliquem in ecclesia vel unum saltem retinuissent . Sed sum nimius .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_226", + "psc_text": "substantiam suam, vivens cum meretricibus, venit, occidisti ei vitulum saginatum. » Confitetur et nunc Israel saginatum vitulum fuisse qui caesus est: intelligunt venisse Christum: sed torquentur invidia, et nolunt, fratre non pereunte, salvari. 37. « Ipse autem dixit illi: Fili, tu semper mecum es, et mea omnia tua sunt. » Filium vocal, licet intrare nolentem. Quomodo autem Dei omnia Judaeorum sunt? Nunquid Angeli, Throni, Dominationes, caeteraeque Virtutes? Omnia ergo intelligamus, Legem, Prophetas, eloquia divina. Haec ei dedit, ut in lege ejus meditarentur die ac nocte, secundum illum canonem quem saepe exposuimus Scripturarum, Omnia non ad totum referenda esse, sed ad partem maximam, ut ibi: « Omnes declinaverunt, simul inutiles facti sunt » (Psal. 13). Et alibi: « Omnes qui venerunt ante me, fures fuerunt et latrones » (Joan. 10. 8). Et Paulus ad Corinthios: « Omnibus, inquit, omnia factus sum, ut omnes lucrifacerem » (1. Cor. 9. 22). Et ad", + "candidate_score": 0.652333, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_55_57", + "bdc_text": "Non audires quemquam horum de [ecclesia ] sua bene loquentem . Omnes sunt illis canes . Ecclesias si haberent Corinthiacas , non incestuosum modo , sed omnes alios quoque excommunicasse [ n]t , et eam sic repurgassent , ut ego considerans vitia eius ecclesiae videre non possim an aliquem in ecclesia vel unum saltem retinuissent .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_226", + "psc_text": "substantiam suam, vivens cum meretricibus, venit, occidisti ei vitulum saginatum. » Confitetur et nunc Israel saginatum vitulum fuisse qui caesus est: intelligunt venisse Christum: sed torquentur invidia, et nolunt, fratre non pereunte, salvari. 37. « Ipse autem dixit illi: Fili, tu semper mecum es, et mea omnia tua sunt. » Filium vocal, licet intrare nolentem. Quomodo autem Dei omnia Judaeorum sunt? Nunquid Angeli, Throni, Dominationes, caeteraeque Virtutes? Omnia ergo intelligamus, Legem, Prophetas, eloquia divina. Haec ei dedit, ut in lege ejus meditarentur die ac nocte, secundum illum canonem quem saepe exposuimus Scripturarum, Omnia non ad totum referenda esse, sed ad partem maximam, ut ibi: « Omnes declinaverunt, simul inutiles facti sunt » (Psal. 13). Et alibi: « Omnes qui venerunt ante me, fures fuerunt et latrones » (Joan. 10. 8). Et Paulus ad Corinthios: « Omnibus, inquit, omnia factus sum, ut omnes lucrifacerem » (1. Cor. 9. 22). Et ad", + "candidate_score": 0.652273, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_31", + "bdc_text": "Deinde habent amplius hanc quoque potestatem , vocandi omnes eos qui publicis sceleribus ecclesias offendunt , scortatores , ebrios , usurarios , milites sanguinarios etc. , et monendi ac dehortandi eos , insuper quoque consulendi ( nota bene hanc vocem consulendi , nam expresse illis concessa est ) , ut si mores mutare non velint , ne accedant ad coenam domini :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1571", + "psc_text": "Abiron, qui minora peccarunt, non veniant ante tribunal Christi, et sui eum comparatione condemnent, qui extra Ecclesiam Salvatoris variarum doctrinarum thuribula diabolico igne complevit? Neque enim Dominus qui loquitur per Prophetam: Ego visiones multiplicavi, et in manibus Prophetarum assimilatus sum (Osee 12. 10. juxta LXX) , adulterinas eum docuit proferre doctrinas, nec qui a principio ipsi viderunt, et ministri fuerunt verbi Dei, nec Prophetarum chorus, qui olim vocabantur Videntes, haec eum instituit: sed ipse suae mentis arbitrio, furori daemonum serviens, et blando cogitationum errore deceptus, gregem, et ut ita dicam, 572 examen dogmatum perversorum, per totum orbem immisit mentibus indoctorum. Iste est qui Assyriis Babyloniisque fluminibus aperuit os suum, qui navem Ecclesiae bonarum mercium salutaris doctrinae plenam, fluctibus operire conatus est: dum imperitorum laude sustollitur, et Scripturarum sensum, aliter quam se habet veritas edisserens, gloriatur in confusione sua. Quis enim innumerabiles adeo et garrulos, et verbositatis atque imperitiae plenos conscripsit", + "candidate_score": 0.650588, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_56_58", + "bdc_text": "Omnes sunt illis canes . Ecclesias si haberent Corinthiacas , non incestuosum modo , sed omnes alios quoque excommunicasse [ n]t , et eam sic repurgassent , ut ego considerans vitia eius ecclesiae videre non possim an aliquem in ecclesia vel unum saltem retinuissent . Sed sum nimius .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_646", + "psc_text": "diligenter Apostoli verba considera, et tunc videbis me propter calumniam declinandam multo plus quam ille voluit in maritos fuisse clementem. Origenes, Dionysius, Pierius, Eusebius Caesariensis, Dydimus, Apollinaris latissime hanc Epistolam interpretati sunt: quorum Pierius cum sensum Apostoli ventilaret atque edisseret, et proposuisset illud exponere: « Volo autem omnes esse sicut meipsum » (1. Cor. 1. 7), adjecit, ταῦτα λέγων ὀ Παῦλος ἀντικρὺς ἀγαμίαν κηρύσσει. Quod hic quaeso peccatum meum, quae duritia? Universa quae scripsi, huic sententiae comparata lenissima [al. levissima ] sunt. Revolve omnium quos supra memoravi, commentarios et Ecclesiarum Bibliothecis fruere, et magis concito gradu ad optata coeptaque pervenies. 4. Audio totius in te Urbis studia concitata. Audio Pontificis et populi voluntatem pari mente congruere. MINUS EST tenere Sacerdotium, quam mereri. Libros sedecim Prophetarum, quos in Latinum de Hebraeo sermone verti, si legeris, et delectari te hoc opere comperero, provocabis nos etiam caetera clausa armario non tenere. Transtuli nuper", + "candidate_score": 0.649911, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_26", + "bdc_text": "Omnes illi iuramento obstringuntur ad invigilandum offendiculis ecclesiae et ad cohercendum illa .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3123", + "psc_text": "anteriora sunt, me extendens, ad destinatum persequor bravium supernae vocationis, sciens scriptum esse cordis inspectorem Deum (Phil. 3. 15. et Prov. 24. 12) . Et idcirco satagit, ut animam mundam habeat a peccato. Propter quod scriptum est, omni custodia serva cor tuum (Prov. 4. 23) . Et iterum: Diligit Dominus munda corda. Accepti autem sunt ei omnes immaculati (Prov. 11. 20. juxta LXX) . Idcirco age, ut ordines reliquum tempus vitae tuae sine offensa, ut possis secure canere cum Propheta: Perambulam in innocentia cordis mei, in medio domus meae (Psal. 100. 2) . Et iterum: Introibo ad altare Dei, ad Deum, qui laetificat juventutem meam (Psal. 42. 4) . Quia inchoasse non sufficit; sed perfecisse justitia est. EPISTOLA CXLIX. S. HIERONYMI. De solemnitatibus Paschae. Hebraeorum dies festos edisserit, eosque minime observari debere post Evangelium docet. 1. De solemnitatibus et Sabbatis, Neomeniis, quae in Lege a Domino praecipiuntur observari, tuae caritatis", + "candidate_score": 0.647281, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_25", + "bdc_text": "Sunt in illis constituti minister cum quatuor aliis , in quibusdam sex aut octo , presbyteris , prout ecclesię fuerint numerosae .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1025", + "psc_text": "et absconditum, simplex et mysticum, duodecim in se lapides habens, et quatuor ordines, quos quatuor puto esse virtutes, Prudentiam, Fortitudinem, Justitiam, et Temperantiam, quae sibi haerent invicem: et dum mutuo miscentur, duodenarium efficiunt numerum: vel quatuor Evangelia, quae in Apocalypsi describuntur plena oculis (Apoc. 14. 6), et Domini luce radiantia mundum illuminant. In uno quattuor, et in quattuor singula. Unde δήλωσις, et ἀλήθεια, id est doctrina, et veritas in pectore Sacerdotis est. Cum enim indutus quis fuerit veste multiplici, consequens est, veritatem quam corde retinet, sermone proferre: et ob id in Rationali veritas est, id est, scientia, ut noverit quae docenda sint: et manifestatio atque doctrina, ut possit instruere alios, quod mente concepit. Ubi sunt qui innocentiam Sacerdoti dicunt posse sufficere? Vetus lex novae congruit: idipsum Moyses quod Apostolus. Ille sacerdotis scientiam ornat in vestibus: iste Timotheum et Titum instruit disciplinis. Sed et ipse vestimentorum ordo praecipuus. Legamus Leviticum. Non", + "candidate_score": 0.643735, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_33", + "bdc_text": "Nolunt tamen ut quisquam cogatur , aut ut ullius conscientię post illam admonitionem factam vis inferatur :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2221", + "psc_text": "dicitur; de quibus et Salvator in Evangelio Joannis mystico sermone testatur: Qui credit in me, non morietur. Et omnis qui vivit, et credit in me, non morietur in aeternum (Joan. 11. 25. 26) . Unde et Apostolus, Domini sui calcans 807 vestigia, ea docuit discipulos, quae didicit a magistro. Omnes itaque non dormiemus. Qui enim omni custodia servat cor suum, et ad Christi praecepta vigilat, mandatique ejus memor est, dicentis: Vigilate, quia nescitis qua hora fur veniat (Matth. 24. 42) , Et in alio loco: Ne dederis somnum oculis tuis, et palpebris tuis dormitationem (Prov. 6. 4) , ut salvus fias: quasi caprea de vinculis, et quasi avis de laqueis, iste non dormiet. Cum igitur quidam non dormiant, qui semper in Christo vivunt, et vigilant, sequitur ut nequaquam omnes dormiant, et e contrario omnes immutentur; non immutatione gloriae, quae proprie debetur Sanctis, sed ea immutatione, qua corruptivum hoc incorruptivum efficitur;", + "candidate_score": 0.643002, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_46", + "bdc_text": "Et si tale quid deinceps quoque ( quod dominus avertat ) evenerit , vides quantum periclitatura sit veritas .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2466", + "psc_text": "Christum in sua majestate venturum. Quod Apostolus audiens, rogat eos, et adjurat per adventum Domini nostri Jesu Christi, ut non cito moveantur; neque per spiritum, neque per sermonem, neque per Epistolam, tanquam ab eo scriptam, quasi instet dies Domini. Duos autem esse adventus Domini Salvatoris, et omnia Prophetarum docent volumina, et Evangeliorum fides: quod primum in humilitate venerit, et postea sit venturus in gloria, ipso Domino protestante, quae ante consummationem mundi ventura sint, et quomodo venturus Antichristus, quando loquitur ad Apostolos, Cum videritis abominationem desolationis, quae dicta est a Daniele Propheta, stantem in loco sancto, qui legit, intelligat, tunc qui in Judaea sunt, fugiant ad montes, et qui in tecto, non descendant tollere aliquid de domo sua (Matth. 24. 15. et seqq. an. D 9) . Et iterum: Tunc si quis vobis 887 dixerit, ecce hic Christus aut illic, nolite credere. Surgent enim Pseudochristi, et Pseudoprophetae, et dubunt signa magna,", + "candidate_score": 0.640556, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_71_73", + "bdc_text": "Hallerus tuus . Fratri meo nunc scribere non vacat . Velim itaque te has ei communicare , ut ipse quoque catastrophen huius rei , de qua prius ad ipsum quoque scripsi , cognoscat .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1728", + "psc_text": "Christo fratri, et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae. Aliquid proculdubio impedimenti fuit. Unde agnosco, Dominum a me potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi, quod rescripseris. Nam rescribendi jam dedit, quia cum volueris, facillime poteris. 2. « Etiam hoc, quod ad me sane perlatum est, utrum quidem crederem, dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui. Hoc autem brevi, suggestum esse caritati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris: Deum nostrum testor, hoc me non fecisse, sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur, a me scriptum esse, puto te debere cognoscere: aut si cognosci non potest,", + "candidate_score": 0.639153, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_66_68", + "bdc_text": "Dominus Vicetenens ex senatu per apparitorem mihi nunciavit cursorem Tigurum mittendum , ut si quid scribere velim scribam . Haec ergo effudi potius quam scripsi . Commendo tibi me et ecclesias nostras semper .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.638318, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_45_47", + "bdc_text": "Omnes sane recte sentientes fuissent excommunicati et stabilitus fuisset Lutheranus error . Et si tale quid deinceps quoque ( quod dominus avertat ) evenerit , vides quantum periclitatura sit veritas . Nisi enim senatus sua eam authoritate hic retinuisset , iam de ea actum erat .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1132", + "psc_text": "quoniam per Dominum Jesum salus ipsa, quae illis sacramentis significabatur, advenerat. Ideoque gentibus, quod insuetos a fide revocarent onere gravi et non necessario, nullo modo imponenda esse censebat. 5. « Quapropter non ideo Petrum emendavit, quod paternas traditiones observaret: quod si facere vellet, nec mendaciter, nec incongrue faceret; quamvis enim jam superflua, tamen solita non nocerent: sed quoniam gentes cogebat judaizare (Galat. 2. 14), quod nullo modo posset, nisi ea sic ageret, tanquam adhuc etiam post Domini adventum necessaria saluti forent: quod vehementer per Apostolatum Pauli veritas dissuasit. Nec Apostolus Petrus hoc ignorabat: sed id faciebat, timens eos qui ex Circumcisione erant. Itaque et ipse vere correctus est, et Paulus vera narravit; ne sancta scriptura, quae ad fidem posteris edita est, admissa auctoritate mendacii, tota dubia nutet ac fluctuet. Non enim potest aut oportet litteris explicari, quanta et quam inexplicabilia mala consequantur, si hoc concesserimus. Posset autem opportune minusque periculose", + "candidate_score": 0.636086, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_13_15", + "bdc_text": "Mittuntur duo senatores , d. Musculus item et Benedictus Aretius atque ego , quibus iniungitur ut simul statum scholę inspiciamus et quomodo illa retineri et instrui de novo possit consyderemus . Interea Viretus senatui scripsit , et blande admodum , ita ut videatur non procul abesse a consensu . Itaque antequam nos illuc proficiscamur vocabitur ipse huc ut et senatus et nos cum illo agamus , si forte adhuc retineri possit :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1991", + "psc_text": "dormitas, Domine (Matth. 8. 25) ? excitemusque illum, et navicula fluctuante, clamemus: Magister, salvos nos fac, perimus. 4. Plura dictare volueram, si non Epistolaris brevitas pudorem nobis tacendi imponeret: et si tu librorum ipsius ad nos voluisses mittere cantilenas, ut scire possemus ad quae [al. ea quae ] rescribere deberemus. Nunc autem aerem verberavimus, et non tam illius infidelitatem, quae omnibus patet, quam nostram fidem aperuimus. Caeterum si volueris, longiorem nos adversum eum librum scribere, mitte naenias illius et ineptias, ut Joannem Baptistam audiat praedicantem: Jam securis ad radices arborum posita est. Omnis arbor, quae non facit fructum bonum, excidetur, et in ignem mittetur (Ibid. 3. 10) . 729 EPISTOLA CX. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Hieronymum litteris suis nonnihil offensum demulcere studet Augustinus. Apologiam illius contra Ruffinum accepisse se testatur, deplorans tantos inter viros quondam amicissimos tam amarulentam discordiam incidisse. Domino venarando, et desideratissimo fratri compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem.", + "candidate_score": 0.635789, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_45_47", + "bdc_text": "Omnes sane recte sentientes fuissent excommunicati et stabilitus fuisset Lutheranus error . Et si tale quid deinceps quoque ( quod dominus avertat ) evenerit , vides quantum periclitatura sit veritas . Nisi enim senatus sua eam authoritate hic retinuisset , iam de ea actum erat .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1513", + "psc_text": "furor ad omne facinus, quod imperitia superbiaque suggesserit, ut praecipites ruant, nec intelligant mensuram suam, sed apud semetipsos sapientes, qui fons erroris est, maximos putantes se quod non sunt. Denique in tantam prorumpentes dementiam [Mss. tanta dementia ], ut in se verterent manus, et propria ferro membra truncarent; putantes stultae cogitationis arbitrio, hinc religiosos et humiles se probari, si mutilata fronte, et sectis auribus incederent. E quibus et unus linguae partem medicus amputavit, ut ignorantibus quoque ostenderet, quam timide Dei jura servaret [Mss. servarent et monstrarent ] eloquii, 544 quanto furore pectoris aestuaret. Quos quia reperi cum quibusdam peregrinis, qui in Aegypto parumper habitant, ad vestram provinciam transmigrasse, et homines pauperes, gratia et pecuniis inescatos, qui debuerant manu et labore victum quaerere, ut impleatur in eis quod scriptum est, « In circuitu impii ambulabunt » (Ps. 11. 19), velle in similitudinem Judaeorum prius igne consumi, quam Origenis videre scripta damnari:", + "candidate_score": 0.635632, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_71_73", + "bdc_text": "Hallerus tuus . Fratri meo nunc scribere non vacat . Velim itaque te has ei communicare , ut ipse quoque catastrophen huius rei , de qua prius ad ipsum quoque scripsi , cognoscat .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2014", + "psc_text": "EPISTOLA CXI AUGUSTINI AD PRAESIDIUM. Praesidium rogat Augustinus, ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Sicut praesens rogavi sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit caritas tua, quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum et mearum ad ipsum, et ad me ipsius. Quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas [al. videbis ] et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, aut quomodo non debui, aliquid scripsi, non ad illum de me, sed ad meipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem; quo correctus petam, ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. » EPISTOLA CXII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Respondet tandem Hieronymus ad", + "candidate_score": 0.633956, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_13_15", + "bdc_text": "Mittuntur duo senatores , d. Musculus item et Benedictus Aretius atque ego , quibus iniungitur ut simul statum scholę inspiciamus et quomodo illa retineri et instrui de novo possit consyderemus . Interea Viretus senatui scripsit , et blande admodum , ita ut videatur non procul abesse a consensu . Itaque antequam nos illuc proficiscamur vocabitur ipse huc ut et senatus et nos cum illo agamus , si forte adhuc retineri possit :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2151", + "psc_text": "te, ne me tanto itinere vexatum, frustra venisse patiaris. Scit enim Dominus, quod post visionem sanctorum Locorum, hanc vel maxime causam habui, ut cum tuis litteris sorori mederer ac matri. Et ego: Jamjam, inquam, quod vis faciam: nam et epistolae transmarinae sunt, et specialiter sermo dictatus, raro potest invenire quos mordeat. Te autem obsecro, ut clam sermonem hunc habeas. Cumque portaveris eum pro viatico, si auditus fuerit, laetemur pariter, si autem contemptus fuerit, quod et magis reor, ego verba perdiderim, tu itineris longitudinem. Explicit Praefatio. 2. Primum vos scire cupio soror et filia, me non idcirco scribere, quia aliquid de vobis sinistrum suspicer; sed ne caeteri suspicentur vestram me orare concordiam. Alioquin (quod absit) si peccatorum vos existimarem glutino cohaesisse, nunquam scriberem; sciremque me surdis narrare fabulam. Deinde hoc obsecro, ut si mordacius quippiam scripsero, non tam meae putetis austeritatis [al. auctoritatis ] esse, quam morbi. Putridae carnes ferro curantur", + "candidate_score": 0.633953, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_25", + "bdc_text": "Sunt in illis constituti minister cum quatuor aliis , in quibusdam sex aut octo , presbyteris , prout ecclesię fuerint numerosae .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3025", + "psc_text": ". Ac ne quis contentiose in una Ecclesia plures Episcopos fuisse contendat, audi et aliud testimonium, in quo manifestissime comprobatur eumdem esse Episcopum atque Presbyterum. Propter hoc reliqui te in Creta, ut quae deerant corrigeres, et constitueres Presbyteros per civitates, sicut et ego tibi mandavi. Si quis est sine crimine, unius uxoris vir, filios habens fideles, non in accusatione luxuriae, aut non subditos. Oportet enim Episcopum sine crimine esse, quasi Dei dispensatorem (Tit. 1. 5 et seqq.) . Et ad Timotheum: Noli negligere gratiam quae in te est, quae tibi data est prophetiae, per impositionem manuum Presbyterii (1. Tim. 4. 14) . Sed et Petrus in prima Epistola: Presbyteros, inquit, in vobis precor Compresbyter, et testis passionum Christi, et futurae gloriae quae revelanda est, particeps, regere gregem Christi, et inspicere 1082 non ex necessitate, sed voluntarie juxta Deum (1. Petr. 5) . Quod quidem Graece significantius dicitur ἐπισκοποῦντες id est,", + "candidate_score": 0.633941, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_70_72", + "bdc_text": "Bernae ultima februarii 1559 . Hallerus tuus . Fratri meo nunc scribere non vacat .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1787", + "psc_text": "De manu inferni, cum liberaverit me (Ps. 49. 20) . Pro quo in Graeco legisse vos dicitis: cum acceperit me: quod quidem et nos ita de LXX. vertimus; et miror a quo in vestro codice depravatum sit. 30. Quadragesimo nono: Sedens adversus fratrem tuum loquebaris (Ibid. 16) . Pro quo in Graeco reperisse vos dicitis, κατὰ τοῦ ἀδελφοῦ σου κατελάλεις, et putatis non bene versum, quia diximus, adversus fratrem tuum loquebaris, et debuisse nos dicere, adversus fratrem tuum loquebaris, et debuisse nos dicere, adversus fratrem tuum detrahebas; quod vitiosum esse, et in nostra lingua non stare, etiam stultis patet. Nec ignoramus, quod καταλαλία dicitur detractio; quam si voluerimus ponere, non possumus dicere, adversus fratrem tuum detrahebas; sed de fratre tuo detrahebas. Quod si fecerimus, rursus contentiosus verborum calumniator inquiret, quare non dixerimus, κατὰ τοῦ ἀδελφοῦ σου, hoc est, adversus fratrem tuum. Haec superflua sunt, et non debemus impolita nos verborum", + "candidate_score": 0.627922, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_62_64", + "bdc_text": "Habes alia magis necessaria quę agas . Sed non possum non in sinum tuum effundere quę me angunt . Vireto ut scribas adhuc oro .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3096", + "psc_text": "et adversus peccata semper armatus animus tuus. Sermo in omnibus moderatus et parcus, et qui necessitatem magis loquendi indicet, quam voluntatem. Ornet prudentiam verecundia, quodque praecipuum in feminis semper fuit, cunctas in te virtutes pudor superet. Diu ante considera, quid loquendum sit, et adhuc tacens provide, ne quid dixisse poeniteat. Verba tua ponderet cogitatio, et linguae officium animi libra dispenset. Unde Scriptura dicit: Argentum et aurum tuum confla, et verbis tuis facito stateram, et frenos ori tuo rectos: et attende ne forte labaris lingua (Eccli. 28) . Nunquam malum verbum de ore tuo procedat, quae ad cumulum benignitatis juberis etiam maledicentibus benedicere. Misericordes, inquit, modesti, humiles, non reddentes malum pro malo, neque maledictum pro maledicto, sed e contrario benedicentes (1. Petr. 3. 9) . 19. Mentiri vero atque jurare, lingua tua prorsus ignoret, tantusque in te sit veri amor, ut quidquid dixeris, juratum putes. De quo Salvator ad discipulos ait:", + "candidate_score": 0.627895, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_64_66", + "bdc_text": "Vireto ut scribas adhuc oro . Cuius rei gratia hic nuncius a senatu mittatur , adhuc dum haec scribo ignoro . Dominus Vicetenens ex senatu per apparitorem mihi nunciavit cursorem Tigurum mittendum , ut si quid scribere velim scribam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1561", + "psc_text": "blasphemiis similem. 9. Legimus in evangelio: cum Dominus atque Salvator fortitudinis suae et patientiae insigne exemplar ostendens, crucem scanderet, Pilatus inscripsit titulum, et posuit super caput ejus: Scriptum autem erat: Jesus Nazarenus rex Judaeorum (Joan. 19. 19) . Istum titulum multi legerunt Judaeorum, qui erat scriptus Hebraice, Graece, et Latine. Dicebant ergo Pilato principes sacerdotum et Judaeorum: Noli scribere quod rex Judaeorum sit, sed quod ille se dixerit regem Judaeorum. Respondit Pilatus: Quod scripsi, scripsi (Ibidem. 29) . Cum ergo Pilatus nec seditione, nec precibus ad hoc potuerit adduci, ut regnum Christi de titulo tolleret: sciat Origenes absque ulla necessitate se hoc facere, quod fecerunt Judaei, ut regnum Christi aestimet terminandum. Et illi quidem in terra positum regem negabant, hic regnantem in coelo, quantum in se est, detrahere nititur, ut accusatorem sceleris 569 sui habeat Pilatum, qui Judaeis respondit: Quod scripsi, scripsi. Veniat et prophetalis sermo in medium, ac regnum", + "candidate_score": 0.627895, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_70_72", + "bdc_text": "Bernae ultima februarii 1559 . Hallerus tuus . Fratri meo nunc scribere non vacat .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_428", + "psc_text": "manuum tuarum, ut ambiguitatem prioris sermonis effugerent. 6. Cum haec furtivis, ut aiunt, operis ad lucubratiunculam velox notarii manus me dictante signaret, et plura dicere cogitarem, jam ferme quarta noctis hora excesserat, et repente stimulis quibusdam dolentis stomachi suscitatus, in orationem prorupi, ut saltem reliquo horarum spatio, subrepente somno, frustraretur infirmitas. EPISTOLA XXXV. DAMASI PAPAE AD HIERONYMUM. Hieronymum, cujus scripta multa se cum aviditate legere profitetur, enixe Damasus rogat, ut subjectis V. quaestionibus ex Veteri Testamento respondeat. Dilectissimo filio HIERONYMO DAMASUS. 1. « Dormientem te, et longo jam tempore legentem potius, quam scribentem, quaestiunculis ad te missis excitare disposui: non quo et legere non debeas: hoc enim veluti quotidiano cibo alitur et pinguescit oratio: sed quod lectionis fructus sit iste, si scribas. Itaque quoniam et heri tabellario ad me remisso, nullas 159 te jam epistolas habere dixisti, exceptis his, quas aliquando in eremo dictaveras, quasque tota aviditate legi atque descripsi:", + "candidate_score": 0.626088, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_71_73", + "bdc_text": "Hallerus tuus . Fratri meo nunc scribere non vacat . Velim itaque te has ei communicare , ut ipse quoque catastrophen huius rei , de qua prius ad ipsum quoque scripsi , cognoscat .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1739", + "psc_text": "mittere volui, credens eas non pervenisse. Quae et si pervenerunt, ac fortasse tuae potius ad me minime pervenire potuerunt, ea ipsa scripta, quae jam misisti, iterum mitte, si forte reservata sunt. Sin minus, rursus dicta quod legam, dum tamen his respondere ne [al. non] graveris, quod jam diu est ut expecto. Primas etiam, quas ad te adhuc Presbyter litteras praeparaveram mittendas, per quemdam fratrem nostrum Profuturum, qui postea nobis collega factus, jam ex hac vita migravit, nec eas tunc ipse perferre potuit, quia continuo dum proficisci disponit, Episcopatus sarcina detentus, ac deinde in brevi defunctus est, etiam nunc mittere volui, ut scias in tua colloquia quam olim inardescam, et quam vim patiar quod a me tam longe absunt sensus corporis tui: per quos adire possit ad animum tuum animus meus, mi frater dulcissime, et in Domini membris honorande. 636 3. In hac autem epistola hoc addo, quod postea didicimus, ex", + "candidate_score": 0.621287, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_1", + "bdc_text": "Scripsi nuper quaedam de causa Lausa [ n]nensi , 24 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1994", + "psc_text": "veriora, ut absque ullo rancore stomachi, in Scripturarum disputatione versemur. Quo pacto enim possumus in hac disputatione sine rancore versari, si me laedere paras? aut si non paras, quomodo ego, te non laedente, abs te laesus juste expostularem 730 quod probare ante debuisses meum esse sermonem, et sic rescribere, hoc est et sic laedere? Nisi enim rescribendo laesisses, ego juste expostulare non possem. Proinde cum ita rescribis, ut laedas, quis locus nobis relinquitur in disputatione Scripturarum sine ullo rancore versandi? Ego quidem absit ut laedar, si mihi certa ratione volueris et potueris demonstrare illud ex epistola Apostoli, vel quid aliud Scripturarum sanctarum te verius intellexisse, quam me: imo vero absit, ut non cum gratiarum actione lucris meis deputem, SI FUERO TE docente instructus, aut emendante correctus. 2. « Verumtamen tu, mihi frater carissime, nisi te putares laesum scriptis meis, non me putares laedi posse rescriptis tuis. Nullo enim modo id", + "candidate_score": 0.620515, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_70_72", + "bdc_text": "Bernae ultima februarii 1559 . Hallerus tuus . Fratri meo nunc scribere non vacat .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_32", + "psc_text": "sepulcro scelerum jacenti, dicat; Hieronyme, veni foras. Sanctus Presbyter Evagrius plurimum te salutat: et Martinianum fratrem juncto salutamus obsequio, quem ego videre desiderans, catena languoris innector. Vale in Christo. EPISTOLA V AD FLORENTIUM. Respondet Florentio, eumque certiorem facit se jam solitudinem quae juxta Syriam Saracenis jungitur, arripuisse. Tum petit ab eo libros quosdam, aliosque illi offert, quibus abundabat. 1. In ea mihi parte eremi commoranti, quae juxta Syriam Saracenis jungitur, dilectionis tuae scripta perlata sunt. Quibus lectis, ita reaccensus est animus Jerosolymam proficiscendi, ut pene nocuerit proposito, quod profuerit caritati. Nunc igitur quomodo valeo, pro me tibi litteras repraesento: et si corpore absens, amore tamen et spiritu 15 venio: impedio exposcens, ne nascentes amicitias, quae Christi glutino cohaeserunt, aut temporis, aut locorum magnitudo divellat; quin potius foederemus eas reciprocis epistolis. Illae inter nos currant, illae sibi obvient, illae nobiscum loquantur. Non multum perditura erit caritas, si tali secum sermone fabuletur.", + "candidate_score": 0.619214, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_71_73", + "bdc_text": "Hallerus tuus . Fratri meo nunc scribere non vacat . Velim itaque te has ei communicare , ut ipse quoque catastrophen huius rei , de qua prius ad ipsum quoque scripsi , cognoscat .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1993", + "psc_text": "tanquam audacem Daretem coepisse pulsari atque versari: nunc tamen eis ipsis respondebo litteris tuis, quas mihi per sanctum filium nostrum Asterium jam [al. abest jam ] mittere dignatus es, in quibus multa in me comperi tuae benevolentissimae caritatis, et rursus quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque ubi mulcebar legens, ibi continuo feriebar: hoc sane vel maxime admirans, quod cum te dicas exemplaribus litterarum mearum ideo non temere putavisse credendum, ne forte, te respondente, laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses, meum esse sermonem, et sic rescribere; postea jubeas, si mea est epistola, aperte me scribere, aut mittere exemplaria veriora, ut absque ullo rancore stomachi, in Scripturarum disputatione versemur. Quo pacto enim possumus in hac disputatione sine rancore versari, si me laedere paras? aut si non paras, quomodo ego, te non laedente, abs te laesus juste expostularem 730 quod probare ante debuisses meum esse sermonem, et sic rescribere, hoc", + "candidate_score": 0.619024, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_70_72", + "bdc_text": "Bernae ultima februarii 1559 . Hallerus tuus . Fratri meo nunc scribere non vacat .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_41", + "psc_text": "quoque ita me litteris provocantibus, ut et in uno tres, et in tribus unum putarem. Nam postquam sancto Evagrio transmittente, in ea ad me eremi parte delatae sunt, quae inter Syros ac Saracenos vastum limitem ducit, sic gavisus sum, ut illum diem Romanae felicitatis, quo primum Marcelli apud Nolam praelio, post Cannensem pugnam, Hannibalis agmina conciderunt, ego vicerim. Et licet supradictus frater saepe me visitet, atque me ita ut sua in Christo viscera foveat; tamen longo a me spatio sejunctus, non minus mihi dereliquit abeundo desiderium, quam attulerit [al. attulerat ] veniendo laetitiam. 2. Nunc cum vestris litteris fabulor, illas amplector, illae mecum loquuntur, illae hic tantum Latine sciunt. Hic enim aut barbarus semisermo discendus est, aut tacendum. Quotiescumque carissimos mihi vultus notae manus referunt impressa vestigia, toties aut ego hic non sum, aut vos hic estis. Credite amori vera dicenti: et cum has scriberem, vos videbam. De quibus hoc", + "candidate_score": 0.61707, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_70_72", + "bdc_text": "Bernae ultima februarii 1559 . Hallerus tuus . Fratri meo nunc scribere non vacat .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_843", + "psc_text": "non dicam nulla, certe non magna culpa, meus error veritati favet: si recte in te veritas potest favere mendacio. 5. Multa alia cum sincerissimo corde tuo loqui cuperem, et de Christiano studio conferre: sed huic desiderio meo nulla epistola satis est. Uberius idipsum possum per fratrem Profuturum, quem miscendum et alendum dulcibus atque utilibus sermocinationibus tuis misisse me gaudeo. Et tamen quantum vellem, nec ipse (quod ejus pace dixerim) forsitan capit, quanquam in nihilo me illi praetulerim. Ego enim me fateor tui capaciorem; sed ipsum video fieri pleniorem, quo me sine dubitatione antecellit, et postea quam redierit, quod Domino adjuvante prosperato fiat cursu, cum ejus pectoris abs te cumulati particeps fuero: non est impleturus, quod in me adhuc vacuum erit, atque avidum sensuum tuorum. Ita fiet, ut et ego etiam tunc egentior sim, ille copiosior. Sane idem frater aliqua scripta nostra fert secum, quibus legendis, si dignationem adhibueris, etiam sinceram", + "candidate_score": 0.616756, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_71_73", + "bdc_text": "Hallerus tuus . Fratri meo nunc scribere non vacat . Velim itaque te has ei communicare , ut ipse quoque catastrophen huius rei , de qua prius ad ipsum quoque scripsi , cognoscat .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2080", + "psc_text": "scripta erat, perveniret. Domino dilectissimo et in Christi visceribus honorando, sancto fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Jampridem caritati tuae prolixam epistolam misi, respondens illi tuae, quam per sanctum filium tuum Asterium, nunc jam non solum fratrem, verum etiam collegam meum, misisse te recolis. Quae utrum in manus tuas pervenire meruerit, adhuc nescio, nisi quod per fratrem sincerissimum Firmum scribis si ille qui te primum gladio petiit, stylo repulsus est; ut sit humanitatis meae atque justitiae, accusantem reprehendere, non respondentem. Hoc solo tenuissimo indicio utcumque conjicio, legisse te illam epistolam meam. In ea quippe deploravi tantam inter vos exstitisse discordiam, de quorum tanta amicitia, quaquaversum eam fama diffuderat, caritas fraterna gaudebat. Quod non feci reprehendendo in aliquo germanitatem tuam, cujus in ea re aliquam culpam me cognovisse, 762 non ausus sum dicere: sed dolendo humanam miseriam, cujus in amicitiis mutua caritate retinendis, quantalibet illa sit, incerta", + "candidate_score": 0.615353, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_14", + "bdc_text": "Interea Viretus senatui scripsit , et blande admodum , ita ut videatur non procul abesse a consensu .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.603072, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_35", + "bdc_text": "Et ut horum consistoriorum quoque maior sit authoritas , volunt ut praefecti , ubicunque fieri potest , illis praesentes intersint et eorum authoritatem tueantur .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3028", + "psc_text": "Africa, et Persis, et Oriens et India, et omnes barbarae nationes, unum Christum adorant, unam observant regulam veritatis. Si auctoritas quaeritur, orbis major est Urbe. Ubicumque fuerit Episcopus, sive Romae, sive Eugubii, sive Constantinopoli, sive Rhegii, sive Alexandriae, sive Tanis, ejusdem meriti, ejusdem 1083 est et Sacerdotii. Potentia divitiarum, et paupertatis humilitas, vel sublimiorem, vel inferiorem Episcopum non facit. Caeterum omnes Apostolorum successores sunt. 2. Sed dices [al. dicis ], quomodo Romae ad testimonium Diaconi, Presbyter ordinatur? Quid mihi profers unius urbis consuetudinem? quid paucitatem, de qua ortum est supercilium, in leges Ecclesiae vindicas? Omne quod rarum est, plus appetitur. Pulegium apud Indos pipere pretiosius est. Diaconos paucitas honorabiles, Presbyteros turba contemptibiles facit. Caeterum etiam in Ecclesia Romae, Presbyteri sedent, et stant Diaconi: licet paulatim increbrescentibus vitiis, inter Presbyteros, absente Episcopo, sedere Diaconum viderim: et in domesticis conviviis, benedictiones Presbyteris dare. Discant qui hoc faciunt, non se recte facere, et", + "candidate_score": 0.601789, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-diversis", + "max_score": 0.695856, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_32_34", + "bdc_text": "satius enim ipsis esse non accedere quam iudicium sibi indigne sumendo manducare . Nolunt tamen ut quisquam cogatur , aut ut ullius conscientię post illam admonitionem factam vis inferatur : sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-diversis_window_227", + "psc_text": "quam de ipso vulnere, quod latere non potest, non erubescere, et de ligatura ejus erubescere? 10. In eos qui poenitentiae negligendae exemplum ex aliis sumunt. A communione non prohibentur nisi sponte confessi, vel legitime convicti. Nemo arbitretur, fratres, propterea se consilium salutiferae hujus poenitentiae debere contemnere, quia multos forte advertit et novit ad Sacramenta altaris accedere, quorum talia crimina non ignorat. Multi enim corriguntur, ut Petrus: multi tolerantur, ut Judas: multi nesciuntur, donec veniat Dominus, qui illuminet abscondita tenebrarum, et manifestet cogitationes cordis (I Cor. IV, 5). Nam plerique propterea nolunt alios accusare, dum se per illos cupiunt excusare. Plerique autem boni christiani propterea tacent, et sufferunt aliorum peccata quae noverunt, quia documentis saepe deseruntur, et ea quae ipsi sciunt, judicibus ecclesiasticis probare non possunt. Quamvis enim vera sint quaedam; non tamen judici facile credenda sunt, nisi certis indiciis demonstrentur. Nos vero a communione prohibere quemquam non possumus (quamvis haec", + "candidate_score": 0.695856, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_26_28", + "bdc_text": "Omnes illi iuramento obstringuntur ad invigilandum offendiculis ecclesiae et ad cohercendum illa . Habent etiam ista consistoria potestatem vocandi omnes eos qui in religione minus videntur instituti , et qui vel non noverint precari aut praecepta domini ac symbolum recitare . Licet eos ibi examinare , erudire , hortari , spatia illis temporum ad discendum praescribere .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-diversis_window_233", + "psc_text": "Non est enim hoc sanitatis certum consilium, sed malevolentiae vanum solatium. An forte attendunt multos etiam in ipsis honoribus ecclesiasticis praepositorum et ministrorum non congruenter vivere sermonibus et Sacramentis, quae per eos populis ministrantur? O miseros homines, qui hos intuendo Christum obliviscuntur! qui et tanto ante praedixit, ut legi Dei potius obtemperetur, quam imitandi videantur illi, qui ea quae dicunt non faciunt (Matth. XXIII, 3): et traditorem suum tolerans usque in finem, etiam ad evangelizandum cum caeteris misit. Tam sunt autem isti absurdi et praeposteri et miseri, qui praepositorum suorum malos mores imitari eligunt, quam per eos praedicata Domini praecepta servare; quam si quisquam viator remanendum sibi esse existimet in itinere, cum viderit milliaria lapidea litteris plena viam docere, et non ambulare. Cur enim non potius, si pervenire desiderat, tales comites intuetur et consequitur, qui et viam bene demonstrant, et in ea perseveranter atque alacriter ambulant? Quod si isti desint,", + "candidate_score": 0.683569, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_33_35", + "bdc_text": "Nolunt tamen ut quisquam cogatur , aut ut ullius conscientię post illam admonitionem factam vis inferatur : sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur . Et ut horum consistoriorum quoque maior sit authoritas , volunt ut praefecti , ubicunque fieri potest , illis praesentes intersint et eorum authoritatem tueantur .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-diversis_window_227", + "psc_text": "quam de ipso vulnere, quod latere non potest, non erubescere, et de ligatura ejus erubescere? 10. In eos qui poenitentiae negligendae exemplum ex aliis sumunt. A communione non prohibentur nisi sponte confessi, vel legitime convicti. Nemo arbitretur, fratres, propterea se consilium salutiferae hujus poenitentiae debere contemnere, quia multos forte advertit et novit ad Sacramenta altaris accedere, quorum talia crimina non ignorat. Multi enim corriguntur, ut Petrus: multi tolerantur, ut Judas: multi nesciuntur, donec veniat Dominus, qui illuminet abscondita tenebrarum, et manifestet cogitationes cordis (I Cor. IV, 5). Nam plerique propterea nolunt alios accusare, dum se per illos cupiunt excusare. Plerique autem boni christiani propterea tacent, et sufferunt aliorum peccata quae noverunt, quia documentis saepe deseruntur, et ea quae ipsi sciunt, judicibus ecclesiasticis probare non possunt. Quamvis enim vera sint quaedam; non tamen judici facile credenda sunt, nisi certis indiciis demonstrentur. Nos vero a communione prohibere quemquam non possumus (quamvis haec", + "candidate_score": 0.678891, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_34_36", + "bdc_text": "sed si quis post talem admonitionem accedere velit , tanquam poenitentiam profitens admittatur , sic tamen ut consistorium deinceps diligentius eum observet quam antea , et si deprehenderit eum vel contra consistorium et eius assessores aut constitutiones ecclesiasticas illas loqui , aut deinceps priore scelere se iterum commaculare denuo , praefecto loci hoc indicent , qui sub amissione officii sui eum huc ad senatum remittat , ubi de eo pro ratione admissi decernatur . Et ut horum consistoriorum quoque maior sit authoritas , volunt ut praefecti , ubicunque fieri potest , illis praesentes intersint et eorum authoritatem tueantur . Vides non nihil esse disciplinae in ecclesiis nostris , ut multi ex illis queruntur .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-diversis_window_233", + "psc_text": "Non est enim hoc sanitatis certum consilium, sed malevolentiae vanum solatium. An forte attendunt multos etiam in ipsis honoribus ecclesiasticis praepositorum et ministrorum non congruenter vivere sermonibus et Sacramentis, quae per eos populis ministrantur? O miseros homines, qui hos intuendo Christum obliviscuntur! qui et tanto ante praedixit, ut legi Dei potius obtemperetur, quam imitandi videantur illi, qui ea quae dicunt non faciunt (Matth. XXIII, 3): et traditorem suum tolerans usque in finem, etiam ad evangelizandum cum caeteris misit. Tam sunt autem isti absurdi et praeposteri et miseri, qui praepositorum suorum malos mores imitari eligunt, quam per eos praedicata Domini praecepta servare; quam si quisquam viator remanendum sibi esse existimet in itinere, cum viderit milliaria lapidea litteris plena viam docere, et non ambulare. Cur enim non potius, si pervenire desiderat, tales comites intuetur et consequitur, qui et viam bene demonstrant, et in ea perseveranter atque alacriter ambulant? Quod si isti desint,", + "candidate_score": 0.676965, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_27_29", + "bdc_text": "Habent etiam ista consistoria potestatem vocandi omnes eos qui in religione minus videntur instituti , et qui vel non noverint precari aut praecepta domini ac symbolum recitare . Licet eos ibi examinare , erudire , hortari , spatia illis temporum ad discendum praescribere . Nec quisquam ab illa potestate consistoriorum exemptus est .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-diversis_window_233", + "psc_text": "Non est enim hoc sanitatis certum consilium, sed malevolentiae vanum solatium. An forte attendunt multos etiam in ipsis honoribus ecclesiasticis praepositorum et ministrorum non congruenter vivere sermonibus et Sacramentis, quae per eos populis ministrantur? O miseros homines, qui hos intuendo Christum obliviscuntur! qui et tanto ante praedixit, ut legi Dei potius obtemperetur, quam imitandi videantur illi, qui ea quae dicunt non faciunt (Matth. XXIII, 3): et traditorem suum tolerans usque in finem, etiam ad evangelizandum cum caeteris misit. Tam sunt autem isti absurdi et praeposteri et miseri, qui praepositorum suorum malos mores imitari eligunt, quam per eos praedicata Domini praecepta servare; quam si quisquam viator remanendum sibi esse existimet in itinere, cum viderit milliaria lapidea litteris plena viam docere, et non ambulare. Cur enim non potius, si pervenire desiderat, tales comites intuetur et consequitur, qui et viam bene demonstrant, et in ea perseveranter atque alacriter ambulant? Quod si isti desint,", + "candidate_score": 0.672975, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_46", + "bdc_text": "Et si tale quid deinceps quoque ( quod dominus avertat ) evenerit , vides quantum periclitatura sit veritas .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-diversis_window_131", + "psc_text": "Dei sumus, et nondum apparuit quod erimus: haec est fides. Deinde subnectit, Scimus quia cum apparuerit, similes ei erimus, quoniam videbimus eum sicuti est (I Joan. III, 2) : illa erit species. Quocirca ipse Dominus, qui ait, Ego sum via et veritas et vita, cum loqueretur ad Judaeos, inter quos erant qui jam in eum crediderant, ad ipsos jam sermones suos dirigens, Si manseritis, inquit, in verbo meo, vere discipuli mei eritis; et cognoscetis veritatem, et veritas liberabit vos. Jam isti crediderant: nam Evangelista sic ait, Dicebat autem Jesus ad eos qui crediderant in eum: Si manseritis in verbo meo, vere discipuli mei eritis; et cognoscetis veritatem, et veritas liberabit vos? (Joan. VIII, 31, 32) . Jam ergo crediderant, et tanquam in via in Christo ambulare jam coeperant. Hortatur itaque illos ut permanendo perveniant. Quo perveniant, nisi ad id quod ait, Veritas liberabit vos? Quae est illa liberatio, nisi ab", + "candidate_score": 0.639739, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_38", + "bdc_text": "Sed malunt deserere ecclesias et tanta offendicula instituere , et pio magistratui tantam infamiam inurere , qui eos exules et mendicos fere suscepit et fovit .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-diversis_window_230", + "psc_text": "vobis non commisceri. Si quis frater nominatur aut fornicator, aut idolis serviens, aut avarus, aut maledicus, aut ebriosus, aut rapax; cum hujusmodi nec quidem cibum sumere. Quo enim mihi de his qui foris sunt judicare? Nonne de his qui intus sunt vos judicatis? De his autem qui foris sunt, Deus judicabit. Auferte malum a vobis ipsis (I Cor. V, 9-13) . Quibus verbis satis ostendit non temere aut quomodolibet, sed per judicium auferendos esse malos ab Ecclesiae communione: ut si per judicium auferri non possunt, tolerentur potius, ne perverse malos quisque evitando, ab Ecclesia ipse discedens, eos quos fugere videtur, vinciat ad gehennam. Quia et ad hoc nobis sunt in Scripturis sanctis exempla proposita, velut in messe, ut palea sufferatur usque ad ultimum ventilabrum (Matth. III, 12); velut intra illa retia, ubi pisces boni cum malis usque ad segregationem, quae futura est in littore, id est, in fine saeculi, aequo", + "candidate_score": 0.623105, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1", + "max_score": 0.695209, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_31_33", + "bdc_text": "Deinde habent amplius hanc quoque potestatem , vocandi omnes eos qui publicis sceleribus ecclesias offendunt , scortatores , ebrios , usurarios , milites sanguinarios etc. , et monendi ac dehortandi eos , insuper quoque consulendi ( nota bene hanc vocem consulendi , nam expresse illis concessa est ) , ut si mores mutare non velint , ne accedant ad coenam domini : satius enim ipsis esse non accedere quam iudicium sibi indigne sumendo manducare . Nolunt tamen ut quisquam cogatur , aut ut ullius conscientię post illam admonitionem factam vis inferatur :", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_223", + "psc_text": "plerumque ordinatissima potestate sibi homines subditos per terrores leuium poenarum a grauioribus malis prohibeant atque compescant, plerumque autem a bona uita et a bonis factis minando et saeuiendo deterreant. sed cum a malo et illicito prohibent, correctores et consnltoresconsultores sunt, cum autem a bono et licito, persecutores et oppressores sunt. culpantur etiam qui prohibent a malo, si modum peccati modus cohercitionis excedat. item iure culpandi sunt, qui turbide atque inordinate in eos cohercendos insiliunt, qui nulla sibi lege subiecti sunt. § 54 Proinde circumcellionum uestrorum inordinatas licentias et superbas insanias iuste reprehendimus, etiam cum aliquibus 1 cf. Matth. 13, 29 7 cf. Luc. 15 10 cf. Ps. 21, 4 13 Ps. 100, 5 22 cf. pag. 116, 4 sqq. 3 etsi-mali sunt om. 0 4 sunt.] simul 0, om. 77 sic] si Om2 5 in om. 77 8 drachma v 11 quaerela 77ml 14 proximo sno occulte] secreto proximo suo", + "candidate_score": 0.695209, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_20_22", + "bdc_text": "Rogo ergo ego quoque ut ad illum scribas et literas per hunc ad me mittas . Utinam d. P . Martyr idem facere vellet . Nam cum illius ipsi scripta et authoritatem nobis semper obiiciant , nos vicissim illius exemplum illis obiicimus , quod in ecclesia Tigurina hac disciplina non minus quam nostra ecclesia carente pacatus et tranquillus maneat , nec turbas aliquas non necessarias moveat , nec tanta offendicula talemque desolationem , qualem illi prae se habent , instituat .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "[Augustinus episcopus dilectissimis fratribus] Augustinus episcopus dilectissimis fratribus ad nostrae dispensationis curam pertinentibus: salus quae in ChnstoChristo est et pax unitatis et caritatis eius sit uobiscum et integer spirituaspiritus uester et anima et corpus in diem domini nostri TesnIesu Christi seruetur. § 1 Meministis, fratres, Petiliani Donatistarum Constantinieosis episcopi perparuam epistulae partem in manus nostras aliquando uenisse eique particulae quod responderim scripsisse me ad dilectionem uestram. sed cum postea tota et plena nobis a fratribus qui ibi sunt mitteretur, placuit ei ab exordio respondere, tamquam praesentes ageremus, quemadmodum semper scitis nos cum eis agere uoluisse, ut sine studio contentionis, quid uel ab ipsis uel a nobis dicatur, collata disputatione omnibus appareret. in multorum enim manibus illam epistulam esse didicimus, qui etiam multa ex illa memoriter tenent, aliquid uerum aduersus nos eum dixisse arbitrantes. sed nunc si legere uoluerint quae respondimus, profecto intellegent quid sibi abiciendum et quid tenendum sit. neque", + "candidate_score": 0.659666, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_41", + "bdc_text": "Sed quoniam experimur quotidie quomodo illi inquisitione sua non modo in imperitos utantur , sed in quoscunque etiam quantumlibet pios et doctos et inculpatę vitę , qui in praedestinationis negotio non omnia ipsorum aut Calvini dicta et scripta probant , sed moderationem maiorem requirunt , hoc facit ut et senatus et nos quoque tyrannidem metuamus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_27", + "psc_text": "et omni spurcitia. sic etuoa aforis quidem apparetis hominibus iusti, intus autem pleni estis hypocrisi et iniquitate. haec siue in illos a nobis siue ab eis in nos dicantur, nisi prius probetur manifestissimis documentis, qui sint, qui cum sint iniusti iustos se esse confingant, conuiciante magis leni.. tate quam conuincente ueritate dici quis mediocriter sanus ignoret? aliter quippe illa dominus in PhariaaeosPharisaeos dicebat tamquam dominus, id est cognitor cordis et humanorum omnium aecretorumsecretorum et testis et iudex; nos autem prius debemus inuenire et ostendere quid arguamus, ne ipsi potius grauissimo crimine insanae temeritatis arguamur. sane si ante docuerint 3 Ioh. 1, 14 4 cf. Matth. 28, 19-20 17 Matth. 23, 27-28. cf. Petil. II 72, 161 27 cf. Dan. 13, 42 4 se om. 0 8 quodj quos nf1 10 imagines v ambiguitatem 0 13 diligamns 0 14 clause Oml 17 fariseis 77 . 21 ypocrisi 0 iniquita Ontl 24", + "candidate_score": 0.65043, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_74", + "bdc_text": "Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero Tigurinae ecclesiae pastori fidelissimo domino et compatri suo perpetuo colendo .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_174", + "psc_text": "hoc agnosceret, quae sunt in Aegypto in milibus seruorum dei, qui per heremum sancta societate uiuunt, perfectionem praecepti euangelici studentes tenere quo dictum est: uis esse perfectus? uade uende omnia quae habes et da pauperibus, et habebis thesaurum in caelis, et ueni sequere me. quanto enim melius ibi secretius pascere et cubare, id est requiescere, filius dei diceretur quam in turbis inquietis furiosorum circumcellionum, quod malum Africae proprium est! nam de Aegypto ita Esaias prophetat: illo die erit altare domini in regione Aegyptiorum et titulus ad fines eorum domino, et erit in signum in aeternum domino in regione Aegyptiorum, quoniam clamabunt ad dominum aduersus eos qui eis pressuram faciebant, et mittet illis dominus hominem qui saluos eos faciet, iudicans seruabit eos. et cognitus erit dominus Aegyptiis, et timebunt Aegyptii dominum in illo die et facient sacrificia et uota promittent domino et reddent. et feriet dominus Aegyptios plaga et sanabit 11", + "candidate_score": 0.647876, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_35_37", + "bdc_text": "Et ut horum consistoriorum quoque maior sit authoritas , volunt ut praefecti , ubicunque fieri potest , illis praesentes intersint et eorum authoritatem tueantur . Vides non nihil esse disciplinae in ecclesiis nostris , ut multi ex illis queruntur . Poterant his esse contenti donec dominus daret perfectiora .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_223", + "psc_text": "plerumque ordinatissima potestate sibi homines subditos per terrores leuium poenarum a grauioribus malis prohibeant atque compescant, plerumque autem a bona uita et a bonis factis minando et saeuiendo deterreant. sed cum a malo et illicito prohibent, correctores et consnltoresconsultores sunt, cum autem a bono et licito, persecutores et oppressores sunt. culpantur etiam qui prohibent a malo, si modum peccati modus cohercitionis excedat. item iure culpandi sunt, qui turbide atque inordinate in eos cohercendos insiliunt, qui nulla sibi lege subiecti sunt. § 54 Proinde circumcellionum uestrorum inordinatas licentias et superbas insanias iuste reprehendimus, etiam cum aliquibus 1 cf. Matth. 13, 29 7 cf. Luc. 15 10 cf. Ps. 21, 4 13 Ps. 100, 5 22 cf. pag. 116, 4 sqq. 3 etsi-mali sunt om. 0 4 sunt.] simul 0, om. 77 sic] si Om2 5 in om. 77 8 drachma v 11 quaerela 77ml 14 proximo sno occulte] secreto proximo suo", + "candidate_score": 0.647855, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_38_40", + "bdc_text": "Sed malunt deserere ecclesias et tanta offendicula instituere , et pio magistratui tantam infamiam inurere , qui eos exules et mendicos fere suscepit et fovit . Sub quorum umbram ex tempestate gravi profugerunt , eos nunc lacerant et ipsis tales turbas movent . nec esset impossibile plura quoque a senatu impetrare , si videret ipsos his concessis recte uti .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_190", + "psc_text": "bonos malorum criminibus accusare detestando errore cogimini. nempe in manibus documenta gestamus, quibus probemus maiores uestros, quorum schisma sectamini, et municipalibus gestis sanctos libros ignibus tradidisse et ecclesiasticis negare non potuisse, eosdemque inter iudices fuisse illos, qui apud Carthaginem contra Caecilianum et collegas eius absentes sententias contulerunt. nempe idem leguntur gestis et municipalibus et ecclesiasticis traditores, qui postea proferuntur a uobis tamquam traditorum absentium damnatores. nempe Nundinarius illius temporis diaconus uester apud Zenophilum consularem omnes Lucillae nundinas pate fecit, quae damnationem Caeciliani emit ab episcopis, qui ei factus fuerat inimicus uerum praedicans. nempe ipsi postea litteras ad imperatorem Constantinum dederunt datisque ab eo, sicut petiuerant, disceptatoribus episcopis non consenserunt eosdemque postmodum apud illum tamquam iniquos iudices accusauerunt et ab aliis sibi ad Arelatum datis ad ipsum imperatorem appellauerunt eodemque inter partes audiente calumniatores inuenti atque damnati in eadem furoris pertinacia permanserunt. nempe uos ipsi, qui propterea dicitis christianamChristianam sanctitatem de", + "candidate_score": 0.646106, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_40_42", + "bdc_text": "nec esset impossibile plura quoque a senatu impetrare , si videret ipsos his concessis recte uti . Sed quoniam experimur quotidie quomodo illi inquisitione sua non modo in imperitos utantur , sed in quoscunque etiam quantumlibet pios et doctos et inculpatę vitę , qui in praedestinationis negotio non omnia ipsorum aut Calvini dicta et scripta probant , sed moderationem maiorem requirunt , hoc facit ut et senatus et nos quoque tyrannidem metuamus . Possem tibi multa recensere quę egerunt sub hac concessione mirabilia , ut mirum sit principes non auferre ipsis omnem prius concessam potestatem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_209", + "psc_text": "dico ideo mihi esse credendum communionem Donati non esse ecclesiam CbristiChristi, quia quidam, qui apud eos episcopi fuerunt, diuina instrumenta ignibus tradidisse gestis ecclesiasticis et municipalibus et iudicialibus conuincuntur, aut quia in iudicio episcoporum, quod ab imperatore petiuerant, causam suam non obtinuerunt, aut quia prouocantes ad ipsum imperatorem etiam ab ipso contrariam sibi sententiam meruerunt, aut quia tales sunt apud eos circumcellionum principes, aut quia tanta mala committunt circumcelliones, aut quia sunt apud eos, qui se per abrupta praecipitent uel concremandos ignibus inferant, quos ipsi sibimet accenderunt, aut trucidationem suam etiam inuitis hominibus terrendo extorqueant et tot spontaneas et furiosas mortes, ut colantur ab hominibus, appetant, aut quod ad eorum sepulcra ebriosi greges uagorum et uagarum permixta nequitia die noctuque se uino sepeliant flagitiisque corrumpant. sit ista omnis turba palea eorum nec frumentis praeiudicet, si ipsi ecclesiam tenent. sed utrum ipsi ecclesiam teneant, non nisi de diuinarum scripturarum canonicis libris", + "candidate_score": 0.645887, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_7_9", + "bdc_text": "Factum itaque ut novem vel decem ex praecipuis exulare mallent quam concessionibus principum ( ut vocant senatum nostrum ) consentire . Quod professores attinet , qui superfuerunt omnes , Ribittus nempe , Tagaultius , Beraldus et Randonus ( nam Merlinus iam prius dimissus est post Bezam ) dimissionem amicam petiere . Ea ipsis concessa est , sic tamen ut , quod ipsi quoque polliciti sunt , ad diem usque pentecostes mansuri sint .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_138", + "psc_text": "remansit Donati communio. haec nobis legant, sicut legunt de Enoch, de Noe et de Abraham, Isaac et Iacob et de illis duabus tribubus, quae decem separatis reliquae factae sunt, et de duodeeimduodecim apostolis, qui ceteris apostatantibus remanserunt. et hoc similiter legant, et nihil resistimus. si autem non ea de scripturis sanctis legunt, sed suis contentionibus persuadere conantorconantur, credo illa quae in scripturis sanctis leguntur, non credo ista quae ab haereticis uanis dicuntur. sed quia se duabus illis tribubus, quae cum Salomonis filio remanserunt, comparandos putant, legant, et eos hoc elegisse paenitebiipaenitebit sic enim commemorantur in scripturis ipsi duo populi: pars quae erat ad Hierusalem Iuda nominatur, illa uero alia, quae cum seruo Salomonis in ampliore numero segregata est, Israhel uocatur. legant quae dicant prophetae de utrisque, quemadmodum peiorem dicant ludam quam Israhel, ita ut iustificatam dicant auersatricem Israhel peccatis praeuaricatricis Iudae, id est tam grauia esse peccata huius, ut in", + "candidate_score": 0.635125, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_4", + "bdc_text": "februarii superfuerunt aliqui adhuc examinandi , sed omnium obstinatissimi .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_161", + "psc_text": "aliorum factionibus cruciabat. de hoc dicit apostolus: sed et omnes qui uolunt pie uiuere in Christo persecutionem patientur. de illis autem qui relinquunt legem dei — de quibus dicit idem ipsum corpus Christi: uidi insensatos et tabescebam —: mali autem, inquit, et facinerosi proficient in peius, ipsi errantes et alios in errorem mittentes. sed utrumque hoc genus per totum mundum usque in finem, quia sinite, inquit, utraque crescere usque ad messem, ager autem est mundus, messis finis saeculi. § 39 Uerumtamen istos miror non adtendere quid dicant, cum uelut pro se commemorant quod ait dominus: filius hominis 1 cf. Gen. 5, 24. 19, 12. 7, 1 5 Ps. 118, 58 8 Ps. 60, 3 16 II Petro 2, 8 18 II Tim. 3, 12 20 Pe. 118, 158 21 II Tim. 3, 18 24 Matth. 13, 30. 38. 39 28 Luc. 18, 8 1 enoc 0 6 detenuit 27 7", + "candidate_score": 0.629321, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_20", + "bdc_text": "Rogo ergo ego quoque ut ad illum scribas et literas per hunc ad me mittas .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_86", + "psc_text": "audiamus uerissimum demonstratorem corporis sui. cum enim dixisset: quia oportebat adimpleri omnia scripta in lege Moysi et prophetis et psalmis de me, tamquam quaereremus, utrum in eo quod dixit (de me' illic intellegenda esset ecclesia propter id quod scriptum est: erunt duo in carne una, ut non solum de capite, uerum etiam de corpore certa diuina oracula teneremus, sequitur euangelista et dicit: tunc aperuit illis sensum, ut intellege. rent s cripturasscripturas, et dixit illis: quoniam sic scriptum . est et sic oportebat Christum pati et resurgere a mortuis tertia die. hic ipsum caput ostenditur, quod etiam 10. 20 Luc. 24, 44 16 cf. Ioh. 14, 6 24 Epli. 5, 31 26 Luc. 24, 45-46 1 si om. Oml noluisset] uoluisset v 2 noluisset] uoluisset Hv 3 quia] add. et Hf) 10 isti-quos in ras. Jlm2 17 quia s. l. Hm2 inimi Om] sunt inimici Hml 18 hunc Ilml 20 quae", + "candidate_score": 0.60988, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_7", + "bdc_text": "Factum itaque ut novem vel decem ex praecipuis exulare mallent quam concessionibus principum ( ut vocant senatum nostrum ) consentire .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_138", + "psc_text": "remansit Donati communio. haec nobis legant, sicut legunt de Enoch, de Noe et de Abraham, Isaac et Iacob et de illis duabus tribubus, quae decem separatis reliquae factae sunt, et de duodeeimduodecim apostolis, qui ceteris apostatantibus remanserunt. et hoc similiter legant, et nihil resistimus. si autem non ea de scripturis sanctis legunt, sed suis contentionibus persuadere conantorconantur, credo illa quae in scripturis sanctis leguntur, non credo ista quae ab haereticis uanis dicuntur. sed quia se duabus illis tribubus, quae cum Salomonis filio remanserunt, comparandos putant, legant, et eos hoc elegisse paenitebiipaenitebit sic enim commemorantur in scripturis ipsi duo populi: pars quae erat ad Hierusalem Iuda nominatur, illa uero alia, quae cum seruo Salomonis in ampliore numero segregata est, Israhel uocatur. legant quae dicant prophetae de utrisque, quemadmodum peiorem dicant ludam quam Israhel, ita ut iustificatam dicant auersatricem Israhel peccatis praeuaricatricis Iudae, id est tam grauia esse peccata huius, ut in", + "candidate_score": 0.607147, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1", + "max_score": 0.694171, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_11_13", + "bdc_text": "His transactis senatus voluit ut nos in locum proscriptorum alios eligeremus . Sed quoniam non omnes Sabaudici ministri ita nobis noti sunt atque Germani , decretum est heri legationem illuc mittendam , et convocandos reliquarum classium seu capitulorum Sabaudicorum decanos et iuratos , hoc est , visitatores omnes , ut una cum illis ex singulis classibus deligantur idonei qui his ecclesiis praeficiantur . Mittuntur duo senatores , d. Musculus item et Benedictus Aretius atque ego , quibus iniungitur ut simul statum scholę inspiciamus et quomodo illa retineri et instrui de novo possit consyderemus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "sine difficultate quisque inueniat quod uoluerit. § 1 Ingressis itaque utrisque partibus primo loco recitatum est rescriptum imperatoris, quo iussit collationem inter memoratos episcopos fieri, ut superstitionem manifesta ratio confutaret. § 2 Secundo loco recitatum est edictum ipsius cognitoris, quod per prouinciam misit, ut conuenirentur utriusque partis episcopi et intra diem Calendarum Iuniarum conferendi causa congregarentur Carthagine. in eo edicto basilicas sine iussione imperatoris reddidit Donatistis, qui se pollicerentur esse uenturos, ut eo modo eos ad conferendum etiam beneficiis inuitaret. in eodem etiam edicto obtulit eis, ut alium quem uellent cum illo iudicem constituerent, iurauitque se hoc iudicaturum quod ueritas suasisset, et cetera quae ad exhortationem congregationis illorum eodem continentur edicto. § 3 Tertio loco recitatum est alterum cognitoris edictum, quod proposuit iam praesentibus apud Carthaginem utriusque Gestorum collationis quae supersunt extant apud Mansi, Sacrorum conciliorum noua collectio, tom. IV, pag. 19-245 2 imperatoris] Honorii 15 rescr. imper.] cf. cod.", + "candidate_score": 0.694171, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_11_13", + "bdc_text": "His transactis senatus voluit ut nos in locum proscriptorum alios eligeremus . Sed quoniam non omnes Sabaudici ministri ita nobis noti sunt atque Germani , decretum est heri legationem illuc mittendam , et convocandos reliquarum classium seu capitulorum Sabaudicorum decanos et iuratos , hoc est , visitatores omnes , ut una cum illis ex singulis classibus deligantur idonei qui his ecclesiis praeficiantur . Mittuntur duo senatores , d. Musculus item et Benedictus Aretius atque ego , quibus iniungitur ut simul statum scholę inspiciamus et quomodo illa retineri et instrui de novo possit consyderemus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "COLLATIO PRIMI DIEI. [PRAEFATIO] Cum catholici episcopi et partis Donati iussu imperatoris disputando inter se gestis apud tribunum et notarium Marcellinum cognitorem habitis contulissent, multum prolixa eorundem gestorum est facta conscriptio, quamuis posset totum multo breuius agi. sed qui causam bonam non se habere sciebant, id egerunt primum quantum potuerunt, ut nec ipsa collatio fieret et ut prorsus causa ipsa non ageretur. sed quia hoc obtinere minime potuerunt, id effecerunt multiplicitate gestorum, ut quod actum est non facile legeretur. unde uisum est isto breuiario cuncta complecti, ut ad signa numerorum, quae et in isto breuiculo et in ipsis gestis annotantur, sine difficultate quisque inueniat quod uoluerit. § 1 Ingressis itaque utrisque partibus primo loco recitatum est rescriptum imperatoris, quo iussit collationem inter memoratos episcopos fieri, ut superstitionem manifesta ratio confutaret. § 2 Secundo loco recitatum est edictum ipsius cognitoris, quod per prouinciam misit, ut conuenirentur utriusque partis episcopi et intra", + "candidate_score": 0.683034, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_11_13", + "bdc_text": "His transactis senatus voluit ut nos in locum proscriptorum alios eligeremus . Sed quoniam non omnes Sabaudici ministri ita nobis noti sunt atque Germani , decretum est heri legationem illuc mittendam , et convocandos reliquarum classium seu capitulorum Sabaudicorum decanos et iuratos , hoc est , visitatores omnes , ut una cum illis ex singulis classibus deligantur idonei qui his ecclesiis praeficiantur . Mittuntur duo senatores , d. Musculus item et Benedictus Aretius atque ego , quibus iniungitur ut simul statum scholę inspiciamus et quomodo illa retineri et instrui de novo possit consyderemus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_2", + "psc_text": "suasisset, et cetera quae ad exhortationem congregationis illorum eodem continentur edicto. § 3 Tertio loco recitatum est alterum cognitoris edictum, quod proposuit iam praesentibus apud Carthaginem utriusque Gestorum collationis quae supersunt extant apud Mansi, Sacrorum conciliorum noua collectio, tom. IV, pag. 19-245 2 imperatoris] Honorii 15 rescr. imper.] cf. cod. Theodos. VI 3. Mansi pag. 53 et 186 17 edict. cogn.] cf. Mansi pag. 54 27 alt. cogn. edict.] cf. Mansi pag. 57 1 Operis breuiculi collationum praefatio f partis episcopis, qui locus et qui modus collationis futurus esset, supradicto die itidem commemorato et constituto, et admonuit ut ei pars utraque rescriberet, utrum placerent quae comprehendit edicto. § 4 Quarto loco, cum partis Donati episcopi exigerent proponi sibi ab aduersariis, qua causa fuissent congregati, cognitor distulit, ut ex ordine prius omnia recitarentur, quae ante diem collationis acta fuerant. et recitata est notoria Donatistarum, in qua dixerunt non sibi placere quod", + "candidate_score": 0.675539, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_9_11", + "bdc_text": "Ea ipsis concessa est , sic tamen ut , quod ipsi quoque polliciti sunt , ad diem usque pentecostes mansuri sint . Dicunt illi , se non posse communem causam fratrum deserere et bona conscientia in ecclesia esse , disciplina illa ecclesiastica carente . His transactis senatus voluit ut nos in locum proscriptorum alios eligeremus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "sine difficultate quisque inueniat quod uoluerit. § 1 Ingressis itaque utrisque partibus primo loco recitatum est rescriptum imperatoris, quo iussit collationem inter memoratos episcopos fieri, ut superstitionem manifesta ratio confutaret. § 2 Secundo loco recitatum est edictum ipsius cognitoris, quod per prouinciam misit, ut conuenirentur utriusque partis episcopi et intra diem Calendarum Iuniarum conferendi causa congregarentur Carthagine. in eo edicto basilicas sine iussione imperatoris reddidit Donatistis, qui se pollicerentur esse uenturos, ut eo modo eos ad conferendum etiam beneficiis inuitaret. in eodem etiam edicto obtulit eis, ut alium quem uellent cum illo iudicem constituerent, iurauitque se hoc iudicaturum quod ueritas suasisset, et cetera quae ad exhortationem congregationis illorum eodem continentur edicto. § 3 Tertio loco recitatum est alterum cognitoris edictum, quod proposuit iam praesentibus apud Carthaginem utriusque Gestorum collationis quae supersunt extant apud Mansi, Sacrorum conciliorum noua collectio, tom. IV, pag. 19-245 2 imperatoris] Honorii 15 rescr. imper.] cf. cod.", + "candidate_score": 0.673985, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_9_11", + "bdc_text": "Ea ipsis concessa est , sic tamen ut , quod ipsi quoque polliciti sunt , ad diem usque pentecostes mansuri sint . Dicunt illi , se non posse communem causam fratrum deserere et bona conscientia in ecclesia esse , disciplina illa ecclesiastica carente . His transactis senatus voluit ut nos in locum proscriptorum alios eligeremus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_106", + "psc_text": "qui nec fingere uoluit suillam carnem se manducare, ne aliis praeberet praeuaricationis exemplum. hae litterae Mensurii et Secundi donec legendo terminarentur, catholici patienter audierunt, quamuis testati fuerint eas esse familiares nec ad causam ecclesiae pertinere. § 26 Cognitor ergo commonens Donatistas, ut patientiae uicem redderent, iussit perlegi quae oblata a catholicis iam ex parte fuerant recitata. hic Donatistae poposcerunt, ut prius etiam legeretur quod de causa Caeciliani offerebant. hoc quoque sine ulla difficultate catholicis permittentibus et commendantibus, quam patienter hoc permitterent, ut hoc eis et illi rependerent, iussit quod offerebatur cognitor recitari. et recitatum est a Donatistis concilium ferme septuaginta episcoporum contra Caecilianum apud Carthaginem factum, ubi eum absentem damnauerunt, quod ad eos uenire noluerit tamquam a traditoribus ordinatus, et quia, cum esset diaconus, uictum afferri martvribusmartyribus in custodia constitutis prohibuisse dicebatur. nominati sunt etiam quidam collegae Caeciliani, qui traditores asserebantur publicis gestis, quae tamen gesta non legebantur. inter hos", + "candidate_score": 0.669624, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_4_6", + "bdc_text": "februarii superfuerunt aliqui adhuc examinandi , sed omnium obstinatissimi . Nam cum ab illis qui 24 . die examinati sunt intellexissent , quę cum ipsis acta essent omnia , de novo quasi conspirarunt iterum ad non consentiendum , sed ad exsilium potius eligendum , et fecerunt quoque ut aliqui ex illis qui priore die consenserant , conscientiis angerentur ita ut aegre continuerimus eos quin ad senatum redirent et adhuc cum reliquis exilium poscerent .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_26", + "psc_text": "cf Post gesta l. c. 27 sint inserui essent coni. v uenisse, quos aduersa ualetudo in suis sedibus uel in itinere tenuisset. sane propter cathedras, quas episcopis uacuas apud se esse dixerunt, responsum est etiam a catholicis sexaginta esse, quibus successores episcopi nondum fuerant ordinati. ac per hoc in istis utriusque partis subscriptionibus et falsitates in Donatistis constitit fuisse deprehensas et eorum numerum episcoporum minorem, quandoquidem soli aegroti non uenerant Carthaginem, pro quibus tamen in itinere aegrotantibus alii subscripserant. et omniamomnium nomina cum ipsis etiam, pro quibus alii subscripserant, ducenta septuaginta nouem subscriptio continebat, neque ullo modo credibile fit multo plures quam centum uiginti, hoc est tertiam partem omnium eorum in suis sedibus aegrotasse potuisse et ideo non uenisse Carthaginem. § 15 Quinto decimo loco egressis omnibus, qui iam superfiuosuperfluo praesentes erant, et remanentibus eis, quos necessarios utrique delegerant, in perendinum diem collatio dilata est utrorumque consensu, quoniam dies praesens", + "candidate_score": 0.666711, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_5_7", + "bdc_text": "Nam cum ab illis qui 24 . die examinati sunt intellexissent , quę cum ipsis acta essent omnia , de novo quasi conspirarunt iterum ad non consentiendum , sed ad exsilium potius eligendum , et fecerunt quoque ut aliqui ex illis qui priore die consenserant , conscientiis angerentur ita ut aegre continuerimus eos quin ad senatum redirent et adhuc cum reliquis exilium poscerent . Factum itaque ut novem vel decem ex praecipuis exulare mallent quam concessionibus principum ( ut vocant senatum nostrum ) consentire .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_26", + "psc_text": "cf Post gesta l. c. 27 sint inserui essent coni. v uenisse, quos aduersa ualetudo in suis sedibus uel in itinere tenuisset. sane propter cathedras, quas episcopis uacuas apud se esse dixerunt, responsum est etiam a catholicis sexaginta esse, quibus successores episcopi nondum fuerant ordinati. ac per hoc in istis utriusque partis subscriptionibus et falsitates in Donatistis constitit fuisse deprehensas et eorum numerum episcoporum minorem, quandoquidem soli aegroti non uenerant Carthaginem, pro quibus tamen in itinere aegrotantibus alii subscripserant. et omniamomnium nomina cum ipsis etiam, pro quibus alii subscripserant, ducenta septuaginta nouem subscriptio continebat, neque ullo modo credibile fit multo plures quam centum uiginti, hoc est tertiam partem omnium eorum in suis sedibus aegrotasse potuisse et ideo non uenisse Carthaginem. § 15 Quinto decimo loco egressis omnibus, qui iam superfiuosuperfluo praesentes erant, et remanentibus eis, quos necessarios utrique delegerant, in perendinum diem collatio dilata est utrorumque consensu, quoniam dies praesens", + "candidate_score": 0.663589, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_38_40", + "bdc_text": "Sed malunt deserere ecclesias et tanta offendicula instituere , et pio magistratui tantam infamiam inurere , qui eos exules et mendicos fere suscepit et fovit . Sub quorum umbram ex tempestate gravi profugerunt , eos nunc lacerant et ipsis tales turbas movent . nec esset impossibile plura quoque a senatu impetrare , si videret ipsos his concessis recte uti .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_128", + "psc_text": "quia, si eis simili obstinatione diceretur: 'proferte et uos alias epistulas persecutionis tempore sic scriptas et missas, quae si aliquo modo deprehenderentur et codices occultati exigi possent, et ordo et curator et cen- turio et beneficiarius ad discrimen capitis peruenirent, qui Secundum tradere nolentem impunitum dimisisse prodebantur', nullo modo ad horam reperirent alias epistulas tempore per-. secutionis ab episcopis ad episcopos in tam longinqua terrarum similiter datas. § 33 Cum ergo hinc diuturna confiictatioconflictatio fieret, saepe repetentibus Donatistis non potuisse tempore persecutionis conoilium congregari ad episcopum ordinandum, quia in apostasia erat mundus nec erant quibus ordinaretur et cetera talia, catholicis autem respondentibus, quod et episcopi facile congregarentur tam pauci, ut nec concilium dici debeat, quando plebes congregabantur, sicut gesta martyrum testarentur, et erant sine dubio quibus ordinarentur episcopi, ipsae utique plebes quas tunc solitas congregari gesta martyrum loquebantur: haec cum assidue multis et uariis modis dicerentur et responderentur — nam", + "candidate_score": 0.657498, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_40_42", + "bdc_text": "nec esset impossibile plura quoque a senatu impetrare , si videret ipsos his concessis recte uti . Sed quoniam experimur quotidie quomodo illi inquisitione sua non modo in imperitos utantur , sed in quoscunque etiam quantumlibet pios et doctos et inculpatę vitę , qui in praedestinationis negotio non omnia ipsorum aut Calvini dicta et scripta probant , sed moderationem maiorem requirunt , hoc facit ut et senatus et nos quoque tyrannidem metuamus . Possem tibi multa recensere quę egerunt sub hac concessione mirabilia , ut mirum sit principes non auferre ipsis omnem prius concessam potestatem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_36", + "psc_text": "iure forensi ueluti iusta poscentibus negaretur, prius petitorum constituendas esse personas. praecepto ergo imperiali recitato collationem petisse catholicos declaratum est eamque esse concessam. tunc Donatistae etiam preces, quibus ab eis illa collatio petita est, postulare coeperunt. hic cum eis ipse cognitor responderet in pragmatico rescripto preces inseri non solere, ad id se conuerterunt, ut mandatum catholicorum, quo mandauerant peti. ab imperatore collationem, eosdemque legatos, quos ad hoc impetrandum miserant, sibi ederent atque proderent, asserentes discutere se debere quae mandata sunt, atque ibi inuenire posse [mandata catholicorum] quae de illis imperatori locuti sunt. hoc cum intellegerent catholici ad hoc inquiri, ut inuenirentur occasiones, quibus prolixi temporis morae ac dilationes ingererentur, asserebant omnino quod peterent ad causam non pertinere, quandoquidem collationem ab eis petitam ipse imperator apertissime ostenderet, qui cognitorem dederat, ut 24 cf. Gesta tertiae cognitionis cap. 85 sqq. 9 coeperant f 28 mandata catholicorum deleui 83 qui] cui f 4*", + "candidate_score": 0.654098, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_6", + "bdc_text": "die examinati sunt intellexissent , quę cum ipsis acta essent omnia , de novo quasi conspirarunt iterum ad non consentiendum , sed ad exsilium potius eligendum , et fecerunt quoque ut aliqui ex illis qui priore die consenserant , conscientiis angerentur ita ut aegre continuerimus eos quin ad senatum redirent et adhuc cum reliquis exilium poscerent .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "sine difficultate quisque inueniat quod uoluerit. § 1 Ingressis itaque utrisque partibus primo loco recitatum est rescriptum imperatoris, quo iussit collationem inter memoratos episcopos fieri, ut superstitionem manifesta ratio confutaret. § 2 Secundo loco recitatum est edictum ipsius cognitoris, quod per prouinciam misit, ut conuenirentur utriusque partis episcopi et intra diem Calendarum Iuniarum conferendi causa congregarentur Carthagine. in eo edicto basilicas sine iussione imperatoris reddidit Donatistis, qui se pollicerentur esse uenturos, ut eo modo eos ad conferendum etiam beneficiis inuitaret. in eodem etiam edicto obtulit eis, ut alium quem uellent cum illo iudicem constituerent, iurauitque se hoc iudicaturum quod ueritas suasisset, et cetera quae ad exhortationem congregationis illorum eodem continentur edicto. § 3 Tertio loco recitatum est alterum cognitoris edictum, quod proposuit iam praesentibus apud Carthaginem utriusque Gestorum collationis quae supersunt extant apud Mansi, Sacrorum conciliorum noua collectio, tom. IV, pag. 19-245 2 imperatoris] Honorii 15 rescr. imper.] cf. cod.", + "candidate_score": 0.653539, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_40_42", + "bdc_text": "nec esset impossibile plura quoque a senatu impetrare , si videret ipsos his concessis recte uti . Sed quoniam experimur quotidie quomodo illi inquisitione sua non modo in imperitos utantur , sed in quoscunque etiam quantumlibet pios et doctos et inculpatę vitę , qui in praedestinationis negotio non omnia ipsorum aut Calvini dicta et scripta probant , sed moderationem maiorem requirunt , hoc facit ut et senatus et nos quoque tyrannidem metuamus . Possem tibi multa recensere quę egerunt sub hac concessione mirabilia , ut mirum sit principes non auferre ipsis omnem prius concessam potestatem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_49", + "psc_text": "coepit esse conflictus, ut, si propterea gesta quae Donatistae protulerant praelata sunt gestis quae a catholicis prolata fuerant, quia priora reperta sunt, ut ipsa potius recitarentur, saltem post ipsorum recitationem recitarentur etiam illa longe priora, ubi eos appareret in hac tota causa quae agebatur primitus accusatores extitisse per proconsulem apud imperatorem. ista ergo ne recitarentur uehementer Donatistae obluctabantur multis et multiplicibus prosecutionibus resistentes, sicut ebluctati fuerant et extorserant, ne illa praefectoria legerentur. in hac autem obluctatione saepe repetebant illud iam detritum et tot interlocutionibus cognitoris repulsum de mandato legatorum sibi edendo. repetebant etiam quaestionem, quae fuerat iam ante transacta, utrum testimoniis legis an publicis gestis catholici agere mallent, et dicebant, ut, si testimonia diuinae legis eligerent, facerent omnium legum publicarum gestorumque iacturam, si autem publicis legibus et gestis agere potius uellent, omitterent diuina documenta. et tamen, si hoc eligerent catholici, ut publicorum gestorum documentis potius agerent, dicebant se Donatistae nec", + "candidate_score": 0.651922, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_40_42", + "bdc_text": "nec esset impossibile plura quoque a senatu impetrare , si videret ipsos his concessis recte uti . Sed quoniam experimur quotidie quomodo illi inquisitione sua non modo in imperitos utantur , sed in quoscunque etiam quantumlibet pios et doctos et inculpatę vitę , qui in praedestinationis negotio non omnia ipsorum aut Calvini dicta et scripta probant , sed moderationem maiorem requirunt , hoc facit ut et senatus et nos quoque tyrannidem metuamus . Possem tibi multa recensere quę egerunt sub hac concessione mirabilia , ut mirum sit principes non auferre ipsis omnem prius concessam potestatem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_128", + "psc_text": "quia, si eis simili obstinatione diceretur: 'proferte et uos alias epistulas persecutionis tempore sic scriptas et missas, quae si aliquo modo deprehenderentur et codices occultati exigi possent, et ordo et curator et cen- turio et beneficiarius ad discrimen capitis peruenirent, qui Secundum tradere nolentem impunitum dimisisse prodebantur', nullo modo ad horam reperirent alias epistulas tempore per-. secutionis ab episcopis ad episcopos in tam longinqua terrarum similiter datas. § 33 Cum ergo hinc diuturna confiictatioconflictatio fieret, saepe repetentibus Donatistis non potuisse tempore persecutionis conoilium congregari ad episcopum ordinandum, quia in apostasia erat mundus nec erant quibus ordinaretur et cetera talia, catholicis autem respondentibus, quod et episcopi facile congregarentur tam pauci, ut nec concilium dici debeat, quando plebes congregabantur, sicut gesta martyrum testarentur, et erant sine dubio quibus ordinarentur episcopi, ipsae utique plebes quas tunc solitas congregari gesta martyrum loquebantur: haec cum assidue multis et uariis modis dicerentur et responderentur — nam", + "candidate_score": 0.647337, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_38_40", + "bdc_text": "Sed malunt deserere ecclesias et tanta offendicula instituere , et pio magistratui tantam infamiam inurere , qui eos exules et mendicos fere suscepit et fovit . Sub quorum umbram ex tempestate gravi profugerunt , eos nunc lacerant et ipsis tales turbas movent . nec esset impossibile plura quoque a senatu impetrare , si videret ipsos his concessis recte uti .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_70", + "psc_text": "Caecilianum, qui de imperatorum legibus conqueruntur, (in) inuidiam catholicorum exaggerantes siue mortes, quas eorum circumcelliones sibimet ipsis inferunt, siue omnia, quae non pro communione Donati, sed pro sceleribus, quibus uiolenter saeuiunt nefarieque uiuunt, per leges publicas disciplinasque patiuntur, sicut etiam de oppido Bagaitano commemorasse ausi sunt, ubi manifestatum est, quanta mala commiserint et quam minora perpessi sunt. § 14 Ad illud quoque in catholicorum mandato, quod dictum est de purgatione et absolutione Caeciliani et Felicis Aptugnensis, de quorum criminibus apud imperitos solebant catholicis magnam inuidiam concitare, cum illic tota causa propter quam uenerant uersaretur, nihil omnino respondere in tam prolixis litteris uoluerunt, quia et in eo quod dicebant et diuinis testimoniis uelut astruebant, non esse malos in ecclesia tolerandos, sed ab eis recedendum propter contagium peccatorum, ita se dicere demonstrabant, ut tamen ignoratis peccatis alienis neminem maculari posse faterentur. hoc enim et de malis piscibus dixerant, quod, sicut illos latentes", + "candidate_score": 0.643797, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_40", + "bdc_text": "nec esset impossibile plura quoque a senatu impetrare , si videret ipsos his concessis recte uti .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_42", + "psc_text": "his ipsis quae petierant iudicaret cognitor exigendo, de quibus iam totiens fuerat interlocutus et eos illa frustra petere pronuntiauerat. § 4 Sed cognitor, quamquam uiderentur non recte petere edi sibi mandatum, quod legatis iniunctum est, quia, id quod sufficiebat ad causam, collationem petitam concessamque constabat, non ei tamen uidebatur iniuste illos petere, ut petitoris persona constaret. catholici autem uidentes, quod iam sibi fuerat antea nuntiatum et hoc eorum intentione satis intellegebant, non ob aliud Donatistas personas quaerere petitorum, nisi ut liceret eis personarum discussione longissimas temporum et dilationum moras ingerere, quoniam uehementer nolebant, ut perueniretur ad causam, in qua se nihil habere 14 cf. epist. 93, 23 2 an ecclesiae? 3 exspectari v, cf. Post gesta 28, 48 18 medio f 22 toties v (passim) 25 confessamque f 31 ingerere scripsi inserere fv, cf. p. 51, 31 et index s. u. ingero quod dicerent, sicut res ipsa uel sero postea", + "candidate_score": 0.635846, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_13_15", + "bdc_text": "Mittuntur duo senatores , d. Musculus item et Benedictus Aretius atque ego , quibus iniungitur ut simul statum scholę inspiciamus et quomodo illa retineri et instrui de novo possit consyderemus . Interea Viretus senatui scripsit , et blande admodum , ita ut videatur non procul abesse a consensu . Itaque antequam nos illuc proficiscamur vocabitur ipse huc ut et senatus et nos cum illo agamus , si forte adhuc retineri possit :", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "COLLATIO PRIMI DIEI. [PRAEFATIO] Cum catholici episcopi et partis Donati iussu imperatoris disputando inter se gestis apud tribunum et notarium Marcellinum cognitorem habitis contulissent, multum prolixa eorundem gestorum est facta conscriptio, quamuis posset totum multo breuius agi. sed qui causam bonam non se habere sciebant, id egerunt primum quantum potuerunt, ut nec ipsa collatio fieret et ut prorsus causa ipsa non ageretur. sed quia hoc obtinere minime potuerunt, id effecerunt multiplicitate gestorum, ut quod actum est non facile legeretur. unde uisum est isto breuiario cuncta complecti, ut ad signa numerorum, quae et in isto breuiculo et in ipsis gestis annotantur, sine difficultate quisque inueniat quod uoluerit. § 1 Ingressis itaque utrisque partibus primo loco recitatum est rescriptum imperatoris, quo iussit collationem inter memoratos episcopos fieri, ut superstitionem manifesta ratio confutaret. § 2 Secundo loco recitatum est edictum ipsius cognitoris, quod per prouinciam misit, ut conuenirentur utriusque partis episcopi et intra", + "candidate_score": 0.634647, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_11", + "bdc_text": "His transactis senatus voluit ut nos in locum proscriptorum alios eligeremus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "sine difficultate quisque inueniat quod uoluerit. § 1 Ingressis itaque utrisque partibus primo loco recitatum est rescriptum imperatoris, quo iussit collationem inter memoratos episcopos fieri, ut superstitionem manifesta ratio confutaret. § 2 Secundo loco recitatum est edictum ipsius cognitoris, quod per prouinciam misit, ut conuenirentur utriusque partis episcopi et intra diem Calendarum Iuniarum conferendi causa congregarentur Carthagine. in eo edicto basilicas sine iussione imperatoris reddidit Donatistis, qui se pollicerentur esse uenturos, ut eo modo eos ad conferendum etiam beneficiis inuitaret. in eodem etiam edicto obtulit eis, ut alium quem uellent cum illo iudicem constituerent, iurauitque se hoc iudicaturum quod ueritas suasisset, et cetera quae ad exhortationem congregationis illorum eodem continentur edicto. § 3 Tertio loco recitatum est alterum cognitoris edictum, quod proposuit iam praesentibus apud Carthaginem utriusque Gestorum collationis quae supersunt extant apud Mansi, Sacrorum conciliorum noua collectio, tom. IV, pag. 19-245 2 imperatoris] Honorii 15 rescr. imper.] cf. cod.", + "candidate_score": 0.628876, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_11", + "bdc_text": "His transactis senatus voluit ut nos in locum proscriptorum alios eligeremus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_102", + "psc_text": "ne a persecutoribus inuenirentur abstulisse atque seruasse, dimisisse 25 cf. De un. bapt. 16, 29. Optat. I 17 sqq. 3 quod f 15 illas f 18 ut petitori constaret quoniam f 25 Carthaginiensis ubique restitui Carthaginensis fv autem in basilica Nouorum quaecumque reproba scripta haereticorum, quae cumcura inuenissent persecutores et abstulissent, nihil ab illo amplius postulasse. uerumtamen quosdam Carthaginiensis ordinis uiros postea suggessisse proconsuli, quod illusi fuerant qui missi erant ad christianorumChristianorum scripturas auferendas et incendendas, quia non inuenerant nisi nescio quae ad eas non pertinentia, ipsas autem in domo episcopi custodiri, unde deberent proferri et incendi; proconsulem uero ad hoc eis consentire noluisse. in eisdem etiam litteris lectum est eos, qui se offerrent persecutionibus non comprehensi et ultro dicerent se habere scripturas quas non traderent, a quibus hoc nemo quaesierat, displicuisse Mensurio et ab eis honorandis eum prohibuisse christianos. quidam etiam in eadem epistula facinorosi arguebantur et fisci debitores,", + "candidate_score": 0.617516, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_40", + "bdc_text": "nec esset impossibile plura quoque a senatu impetrare , si videret ipsos his concessis recte uti .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_36", + "psc_text": "iure forensi ueluti iusta poscentibus negaretur, prius petitorum constituendas esse personas. praecepto ergo imperiali recitato collationem petisse catholicos declaratum est eamque esse concessam. tunc Donatistae etiam preces, quibus ab eis illa collatio petita est, postulare coeperunt. hic cum eis ipse cognitor responderet in pragmatico rescripto preces inseri non solere, ad id se conuerterunt, ut mandatum catholicorum, quo mandauerant peti. ab imperatore collationem, eosdemque legatos, quos ad hoc impetrandum miserant, sibi ederent atque proderent, asserentes discutere se debere quae mandata sunt, atque ibi inuenire posse [mandata catholicorum] quae de illis imperatori locuti sunt. hoc cum intellegerent catholici ad hoc inquiri, ut inuenirentur occasiones, quibus prolixi temporis morae ac dilationes ingererentur, asserebant omnino quod peterent ad causam non pertinere, quandoquidem collationem ab eis petitam ipse imperator apertissime ostenderet, qui cognitorem dederat, ut 24 cf. Gesta tertiae cognitionis cap. 85 sqq. 9 coeperant f 28 mandata catholicorum deleui 83 qui] cui f 4*", + "candidate_score": 0.616871, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3877_sent_40", + "bdc_text": "nec esset impossibile plura quoque a senatu impetrare , si videret ipsos his concessis recte uti .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "sine difficultate quisque inueniat quod uoluerit. § 1 Ingressis itaque utrisque partibus primo loco recitatum est rescriptum imperatoris, quo iussit collationem inter memoratos episcopos fieri, ut superstitionem manifesta ratio confutaret. § 2 Secundo loco recitatum est edictum ipsius cognitoris, quod per prouinciam misit, ut conuenirentur utriusque partis episcopi et intra diem Calendarum Iuniarum conferendi causa congregarentur Carthagine. in eo edicto basilicas sine iussione imperatoris reddidit Donatistis, qui se pollicerentur esse uenturos, ut eo modo eos ad conferendum etiam beneficiis inuitaret. in eodem etiam edicto obtulit eis, ut alium quem uellent cum illo iudicem constituerent, iurauitque se hoc iudicaturum quod ueritas suasisset, et cetera quae ad exhortationem congregationis illorum eodem continentur edicto. § 3 Tertio loco recitatum est alterum cognitoris edictum, quod proposuit iam praesentibus apud Carthaginem utriusque Gestorum collationis quae supersunt extant apud Mansi, Sacrorum conciliorum noua collectio, tom. IV, pag. 19-245 2 imperatoris] Honorii 15 rescr. imper.] cf. cod.", + "candidate_score": 0.610968, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file