diff --git "a/8/8378.json" "b/8/8378.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/8/8378.json" @@ -0,0 +1,3610 @@ +{ + "letter_id": "8378", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/8378", + "dominant_topic": 16, + "topic_dist": [ + 0.053964, + 0.049966, + 0.056079, + 0.053198, + 0.065662, + 0.04044, + 0.05723, + 0.039099, + 0.045828, + 0.042275, + 0.048652, + 0.056734, + 0.036455, + 0.047734, + 0.039937, + 0.041496, + 0.070743, + 0.050195, + 0.058007, + 0.046308 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", + "max_score": 0.721878, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_3_5", + "bdc_text": "Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem . Tantis enim beneficiis et muneribus a te sum affectus , tanta humanitate a te semper exceptus , tam suavi tamque familiari colloquio tecum sum interdum collocutus , ut eam sane humanitatem a me expostulare arbitrarer , ut de nullis rebus , quae vel ad corporis vel ad animi habitum pertinerent , te celarem . Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.721878, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_0_2", + "bdc_text": "Piissimo eruditissimoque domino H [einrycho ] Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae ministro , M [atthias ] Cognetius S. P. D . Querenti mihi iam dudum ( pater colendissime ) , quod his temporibus ad te potissimum scriberem , duo occurrebant , quae mihi amplam et copiosam ad scribendum materiam suppeditabant , quorum unum idque praecipuum est , ut me de non missis iamdudum ad te literis excusem , alterum vero , ut de totis meis rationibus certi aliquid ad te mittam ; non enim dubito , quin maximo desiderio studia et valetudinem meam percipiendi tenearis . Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2151", + "psc_text": "te, ne me tanto itinere vexatum, frustra venisse patiaris. Scit enim Dominus, quod post visionem sanctorum Locorum, hanc vel maxime causam habui, ut cum tuis litteris sorori mederer ac matri. Et ego: Jamjam, inquam, quod vis faciam: nam et epistolae transmarinae sunt, et specialiter sermo dictatus, raro potest invenire quos mordeat. Te autem obsecro, ut clam sermonem hunc habeas. Cumque portaveris eum pro viatico, si auditus fuerit, laetemur pariter, si autem contemptus fuerit, quod et magis reor, ego verba perdiderim, tu itineris longitudinem. Explicit Praefatio. 2. Primum vos scire cupio soror et filia, me non idcirco scribere, quia aliquid de vobis sinistrum suspicer; sed ne caeteri suspicentur vestram me orare concordiam. Alioquin (quod absit) si peccatorum vos existimarem glutino cohaesisse, nunquam scriberem; sciremque me surdis narrare fabulam. Deinde hoc obsecro, ut si mordacius quippiam scripsero, non tam meae putetis austeritatis [al. auctoritatis ] esse, quam morbi. Putridae carnes ferro curantur", + "candidate_score": 0.698059, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_0_2", + "bdc_text": "Piissimo eruditissimoque domino H [einrycho ] Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae ministro , M [atthias ] Cognetius S. P. D . Querenti mihi iam dudum ( pater colendissime ) , quod his temporibus ad te potissimum scriberem , duo occurrebant , quae mihi amplam et copiosam ad scribendum materiam suppeditabant , quorum unum idque praecipuum est , ut me de non missis iamdudum ad te literis excusem , alterum vero , ut de totis meis rationibus certi aliquid ad te mittam ; non enim dubito , quin maximo desiderio studia et valetudinem meam percipiendi tenearis . Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_834", + "psc_text": "ignotus, commendo germanitati tuae fratrem Profuturum, quem nostris conatibus, deinde adjutorio tuo vere profuturum speramus: nisi forte quod talis est, ut ipse tibi per eum fiam commendatior, quam ille per me. Hactenus fortasse scribere debuerim, si esse vellem epistolarum solemnium more contentus: sed scatet animus in loquelas communicandas tecum de studiis nostris, quae habemus in Christo Jesu Domino nostro; qui nobis multas utilitates et viatica quaedam demonstrati a se itineris, etiam [al. demonstravit itineris; et jam. ] per tuam caritatem non mediocriter ministrare dignatur. » 2. « Petimus ergo, et nobiscum petit omnis Africanarum Ecclesiarum studiosa societas, ut in interpretandis eorum libris qui Graece Scripturas nostras quam optime tractaverunt, curam atque operam impendere non graveris. Potes enim efficere, ut nos quoque habeamus illos tales viros, et unum potissimum quem tu libentius in tuis litteris sonas [ Origenem ]. De vertendis autem in linguam Latinam sanctis litteris Canonicis, laborare te nollem", + "candidate_score": 0.695169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_2_4", + "bdc_text": "Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset . Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem . Tantis enim beneficiis et muneribus a te sum affectus , tanta humanitate a te semper exceptus , tam suavi tamque familiari colloquio tecum sum interdum collocutus , ut eam sane humanitatem a me expostulare arbitrarer , ut de nullis rebus , quae vel ad corporis vel ad animi habitum pertinerent , te celarem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.694404, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_10_12", + "bdc_text": "me armatum esse video , ut nulla tormenta , nullos bumbardarum et hastarum ictus reformidem , sed intrepide ad te accedere audeam , meas literas tibi offerre non vereor et credam te iis lectis me inprimis excusaturum meorumque studiorum rationem aequo benevoloque animo accepturum . Quae cum ita sint , ad studia mea veniam , ut iis tibi expositis ad reliqua facilius descendere possim . Ea autem in Ciceronis oratione pro Muraena , quarto Georgicon libro et Aeschinis contra Ctesiphontem oratione hucusque versata sunt magno meo labore et diligentia , cum patri imprimis obedientiam praestare , tibi deinde etiam gratificari cuperem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2016", + "psc_text": "HIERONYMUS in Christo salutem. 1. Tres simul epistolas, imo libellos breves per Diaconum Cyprianum, 737 tuae dignationis accepi, diversas, ut tu nominas, quaestiones, ut ego sentio, reprehensiones opusculorum meorum continentes. Ad quas, si respondere voluero, libri magnitudine opus erit. Tamen conabor quantum facere possum, modum non egredi longioris epistolae, et festinanti fratri moram non facere: qui ante triduum quam profecturus erat, a me epistolas flagitavit; ut pene in procinctu haec qualiacumque sunt, effutire compellerer, et tumultuario respondere sermone, non maturitate scribentis, sed dictantis temeritate: quae plerumque non in doctrinam, sed in casum vertitur: ut fortissimos quoque [al. quosque ] milites subita bella conturbant, et ante coguntur fugere quam possint arma corripere. 2. Caeterum nostra armatura Christus est, et Apostoli Pauli institutio, qui scribit ad Ephesios: « Assumite arma Dei, ut possitis resistere in die malo » (Ephes. 6. 13). Et rursum: « State succincti lumbos vestros in veritate, et induti", + "candidate_score": 0.691431, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_10_12", + "bdc_text": "me armatum esse video , ut nulla tormenta , nullos bumbardarum et hastarum ictus reformidem , sed intrepide ad te accedere audeam , meas literas tibi offerre non vereor et credam te iis lectis me inprimis excusaturum meorumque studiorum rationem aequo benevoloque animo accepturum . Quae cum ita sint , ad studia mea veniam , ut iis tibi expositis ad reliqua facilius descendere possim . Ea autem in Ciceronis oratione pro Muraena , quarto Georgicon libro et Aeschinis contra Ctesiphontem oratione hucusque versata sunt magno meo labore et diligentia , cum patri imprimis obedientiam praestare , tibi deinde etiam gratificari cuperem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", + "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", + "candidate_score": 0.690246, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_10_12", + "bdc_text": "me armatum esse video , ut nulla tormenta , nullos bumbardarum et hastarum ictus reformidem , sed intrepide ad te accedere audeam , meas literas tibi offerre non vereor et credam te iis lectis me inprimis excusaturum meorumque studiorum rationem aequo benevoloque animo accepturum . Quae cum ita sint , ad studia mea veniam , ut iis tibi expositis ad reliqua facilius descendere possim . Ea autem in Ciceronis oratione pro Muraena , quarto Georgicon libro et Aeschinis contra Ctesiphontem oratione hucusque versata sunt magno meo labore et diligentia , cum patri imprimis obedientiam praestare , tibi deinde etiam gratificari cuperem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2643", + "psc_text": "libros, subitus impetus barbarorum, de quibus tuus dicit Virgilius, lateque vagantes Barcaei (Aeneid. 4) , et sancta Scriptura de Ismahel, Contra faciem omnium fratrum suorum habitabit (Gen. 16. 12) , sic Aegypti limitem, Palaestinae, Phoenicis, Syriae percurrit ad instar torrentis cuncta secum trahens, ut vix manus eorum misericordia Christi potuerimus evadere. Quod si, juxta inclytum oratorem, silent inter arma leges (Cicero pro Milone ), quanto magis studia Scripturarum? quae et librorum multitudine, et silentio, ac librariorum sedulitate, quodque proprium 950 est, securitate et otio dictantium indigent. Duos itaque libros misi sanctae filiae meae Fabiolae, quorum exempla [al. exemplaria ] si volueris, ab ipsa poteris mutuari. Pro angustia quippe temporis alios describere non potui: quos cum legeris et vestibula videris, facilis conjectura erit, qualis ipsa sit futura domus. Sed credo in Dei misericordia, qui nos adjuvit in difficillimo principio supradicti operis, quod ipse adjuvet et in penultimis Prophetae partibus, in quibus", + "candidate_score": 0.68948, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_1_3", + "bdc_text": "non enim dubito , quin maximo desiderio studia et valetudinem meam percipiendi tenearis . Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset . Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_428", + "psc_text": "manuum tuarum, ut ambiguitatem prioris sermonis effugerent. 6. Cum haec furtivis, ut aiunt, operis ad lucubratiunculam velox notarii manus me dictante signaret, et plura dicere cogitarem, jam ferme quarta noctis hora excesserat, et repente stimulis quibusdam dolentis stomachi suscitatus, in orationem prorupi, ut saltem reliquo horarum spatio, subrepente somno, frustraretur infirmitas. EPISTOLA XXXV. DAMASI PAPAE AD HIERONYMUM. Hieronymum, cujus scripta multa se cum aviditate legere profitetur, enixe Damasus rogat, ut subjectis V. quaestionibus ex Veteri Testamento respondeat. Dilectissimo filio HIERONYMO DAMASUS. 1. « Dormientem te, et longo jam tempore legentem potius, quam scribentem, quaestiunculis ad te missis excitare disposui: non quo et legere non debeas: hoc enim veluti quotidiano cibo alitur et pinguescit oratio: sed quod lectionis fructus sit iste, si scribas. Itaque quoniam et heri tabellario ad me remisso, nullas 159 te jam epistolas habere dixisti, exceptis his, quas aliquando in eremo dictaveras, quasque tota aviditate legi atque descripsi:", + "candidate_score": 0.687622, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_10_12", + "bdc_text": "me armatum esse video , ut nulla tormenta , nullos bumbardarum et hastarum ictus reformidem , sed intrepide ad te accedere audeam , meas literas tibi offerre non vereor et credam te iis lectis me inprimis excusaturum meorumque studiorum rationem aequo benevoloque animo accepturum . Quae cum ita sint , ad studia mea veniam , ut iis tibi expositis ad reliqua facilius descendere possim . Ea autem in Ciceronis oratione pro Muraena , quarto Georgicon libro et Aeschinis contra Ctesiphontem oratione hucusque versata sunt magno meo labore et diligentia , cum patri imprimis obedientiam praestare , tibi deinde etiam gratificari cuperem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1991", + "psc_text": "dormitas, Domine (Matth. 8. 25) ? excitemusque illum, et navicula fluctuante, clamemus: Magister, salvos nos fac, perimus. 4. Plura dictare volueram, si non Epistolaris brevitas pudorem nobis tacendi imponeret: et si tu librorum ipsius ad nos voluisses mittere cantilenas, ut scire possemus ad quae [al. ea quae ] rescribere deberemus. Nunc autem aerem verberavimus, et non tam illius infidelitatem, quae omnibus patet, quam nostram fidem aperuimus. Caeterum si volueris, longiorem nos adversum eum librum scribere, mitte naenias illius et ineptias, ut Joannem Baptistam audiat praedicantem: Jam securis ad radices arborum posita est. Omnis arbor, quae non facit fructum bonum, excidetur, et in ignem mittetur (Ibid. 3. 10) . 729 EPISTOLA CX. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Hieronymum litteris suis nonnihil offensum demulcere studet Augustinus. Apologiam illius contra Ruffinum accepisse se testatur, deplorans tantos inter viros quondam amicissimos tam amarulentam discordiam incidisse. Domino venarando, et desideratissimo fratri compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem.", + "candidate_score": 0.68736, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_10_12", + "bdc_text": "me armatum esse video , ut nulla tormenta , nullos bumbardarum et hastarum ictus reformidem , sed intrepide ad te accedere audeam , meas literas tibi offerre non vereor et credam te iis lectis me inprimis excusaturum meorumque studiorum rationem aequo benevoloque animo accepturum . Quae cum ita sint , ad studia mea veniam , ut iis tibi expositis ad reliqua facilius descendere possim . Ea autem in Ciceronis oratione pro Muraena , quarto Georgicon libro et Aeschinis contra Ctesiphontem oratione hucusque versata sunt magno meo labore et diligentia , cum patri imprimis obedientiam praestare , tibi deinde etiam gratificari cuperem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1992", + "psc_text": "et in ignem mittetur (Ibid. 3. 10) . 729 EPISTOLA CX. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Hieronymum litteris suis nonnihil offensum demulcere studet Augustinus. Apologiam illius contra Ruffinum accepisse se testatur, deplorans tantos inter viros quondam amicissimos tam amarulentam discordiam incidisse. Domino venarando, et desideratissimo fratri compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Quamvis existimem antequam ista sumeres, venisse in manus tuas litteras meas, quas per Dei servum, filium nostram Cyprianum Diaconum misi, quibus certissime agnosceres meam esse epistolam, cujus exemplaria illuc pervenisse [al. venisse ] commemorasti; unde jam me arbitror rescriptis tuis, velut Entellinis gravibus atque acribus caestibus (Aeneid. V), tanquam audacem Daretem coepisse pulsari atque versari: nunc tamen eis ipsis respondebo litteris tuis, quas mihi per sanctum filium nostrum Asterium jam [al. abest jam ] mittere dignatus es, in quibus multa in me comperi tuae benevolentissimae caritatis, et rursus quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque ubi mulcebar", + "candidate_score": 0.685736, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_10_12", + "bdc_text": "me armatum esse video , ut nulla tormenta , nullos bumbardarum et hastarum ictus reformidem , sed intrepide ad te accedere audeam , meas literas tibi offerre non vereor et credam te iis lectis me inprimis excusaturum meorumque studiorum rationem aequo benevoloque animo accepturum . Quae cum ita sint , ad studia mea veniam , ut iis tibi expositis ad reliqua facilius descendere possim . Ea autem in Ciceronis oratione pro Muraena , quarto Georgicon libro et Aeschinis contra Ctesiphontem oratione hucusque versata sunt magno meo labore et diligentia , cum patri imprimis obedientiam praestare , tibi deinde etiam gratificari cuperem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1481", + "psc_text": "περὶ Ἀρχῶν, στρωματέας et τόμους? quis per infame opus se ipsum voluit infamari? Nec disertiores sumus Hilario, nec fideliores Victorino, qui ejus tractatus non ut interpretes, sed ut auctores proprii operis transtulerunt. Nuper Sanctus Ambrosius sic Hexaemeron illius compilavit, ut magis Hippolyti sententias Basiliique sequeretur. Ego ipse, cujus aemulatores esse vos dicitis, et, ad caeteros talpae, caprearum in me oculos possidetis, si malo animo fuissem erga Origenem, interpretatus essem hos ipsos, quos supra dixi, libros, ut mala ejus etiam Latinis nota facerem; sed 530 nunquam feci, et multis rogantibus acquiescere nolui. Non enim consuevi eorum insultare erroribus, quorum miror ingenia. Ipse, si adhuc viveret. Origenes irasceretur vobis fautoribus suis, et cum Jacob diceret, Odiosum me fecistis in mundo (Gen. 34) . 8. Vult aliquis laudare Origenem? laudet, ut laudo: magnus vir ab infantia, et vere martyris [Leonidis Martyris] filius: Alexandriae ecclesiasticam scholam tenuit, succedens eruditissimo viro Clementi presbytero: voluptates in", + "candidate_score": 0.684107, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_3", + "bdc_text": "Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.679828, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_4_6", + "bdc_text": "Tantis enim beneficiis et muneribus a te sum affectus , tanta humanitate a te semper exceptus , tam suavi tamque familiari colloquio tecum sum interdum collocutus , ut eam sane humanitatem a me expostulare arbitrarer , ut de nullis rebus , quae vel ad corporis vel ad animi habitum pertinerent , te celarem . Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam . Quo autem officii genere id exequar , sane ignoro ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.679514, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_0", + "bdc_text": "Piissimo eruditissimoque domino H [einrycho ] Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae ministro , M [atthias ] Cognetius S. P. D . Querenti mihi iam dudum ( pater colendissime ) , quod his temporibus ad te potissimum scriberem , duo occurrebant , quae mihi amplam et copiosam ad scribendum materiam suppeditabant , quorum unum idque praecipuum est , ut me de non missis iamdudum ad te literis excusem , alterum vero , ut de totis meis rationibus certi aliquid ad te mittam ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2014", + "psc_text": "EPISTOLA CXI AUGUSTINI AD PRAESIDIUM. Praesidium rogat Augustinus, ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Sicut praesens rogavi sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit caritas tua, quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum et mearum ad ipsum, et ad me ipsius. Quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas [al. videbis ] et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, aut quomodo non debui, aliquid scripsi, non ad illum de me, sed ad meipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem; quo correctus petam, ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. » EPISTOLA CXII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Respondet tandem Hieronymus ad", + "candidate_score": 0.678132, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_15_17", + "bdc_text": "Monent enim nos clarorum virorum monumenta , quae in libris undique ad vivum expressa habemus , urgent nos illorum res gestae non minus , atque Caesarem Alexandri Magni imago ad multa praeclare suscipienda impulit , qui cum in tam parvo tamque iuveni corpore tantam virtutem residere animad vertisset , demum de monarchia cogitaverit ac universum terrarum orbem sub potestatem suam redigere conatus sit , ita ut summus postea imperator evaderet , ad quam rem capescendam studiis disciplinisque est etiam adiutus , qui eam magni aestimare solitus est . Quae ut melius ediscerem , cum pater charissimus neglectis omnibus impensis Athenis potius quam Lilybei literas Graecas et Romae quam in Sicilia Latinas , ut Cicero inquit , studere et florentissimas semper academias sectari voluerit , bene meis studiis consultum fore putavit , si Heidelberga , academia si non obscura , saltem non celeberrima , Witembergam proficiscerer , ibi aliquandiu literis operam darem et postea in Italiam , ut principia iuris degustarem . Quod quidem num hac adhuc hyeme fieri velit , non satis teneo ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1482", + "psc_text": "Ipse, si adhuc viveret. Origenes irasceretur vobis fautoribus suis, et cum Jacob diceret, Odiosum me fecistis in mundo (Gen. 34) . 8. Vult aliquis laudare Origenem? laudet, ut laudo: magnus vir ab infantia, et vere martyris [Leonidis Martyris] filius: Alexandriae ecclesiasticam scholam tenuit, succedens eruditissimo viro Clementi presbytero: voluptates in tantum fugit, ut zelo Dei, sed tamen non secundum scientiam ferro truncaret genitalia: calcavit avaritiam: Scripturas memoriter tenuit, et in studio explanationis earum, diebus desudavit ac noctibus. Mille et co amplius tractatus in Ecclesia locutus est: edidit innumerabiles praeterea commentarios, quos ipse appellat τόμους, et quos nunc praetereo, ne videar operum ejus indicem texere. Quis nostrum tanta potest legere, quanta ille conscripsit? quis ardentem in Scripturis animum non miretur? Quod si quis Judas zelotes opposuerit nobis errores ejus, audiat libere: Interdum magnus dormitat Homerus. Verum opere in longo fas est obrepere somnum. (HORAT. Art. Poet.) Non imitemur ejus vitia, cujus", + "candidate_score": 0.677023, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_14_16", + "bdc_text": "ex eo enim virtus nascitur , quam cum in aliorum rebus gestis legimus et haurimus , quoque imitari conamur . Monent enim nos clarorum virorum monumenta , quae in libris undique ad vivum expressa habemus , urgent nos illorum res gestae non minus , atque Caesarem Alexandri Magni imago ad multa praeclare suscipienda impulit , qui cum in tam parvo tamque iuveni corpore tantam virtutem residere animad vertisset , demum de monarchia cogitaverit ac universum terrarum orbem sub potestatem suam redigere conatus sit , ita ut summus postea imperator evaderet , ad quam rem capescendam studiis disciplinisque est etiam adiutus , qui eam magni aestimare solitus est . Quae ut melius ediscerem , cum pater charissimus neglectis omnibus impensis Athenis potius quam Lilybei literas Graecas et Romae quam in Sicilia Latinas , ut Cicero inquit , studere et florentissimas semper academias sectari voluerit , bene meis studiis consultum fore putavit , si Heidelberga , academia si non obscura , saltem non celeberrima , Witembergam proficiscerer , ibi aliquandiu literis operam darem et postea in Italiam , ut principia iuris degustarem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1482", + "psc_text": "Ipse, si adhuc viveret. Origenes irasceretur vobis fautoribus suis, et cum Jacob diceret, Odiosum me fecistis in mundo (Gen. 34) . 8. Vult aliquis laudare Origenem? laudet, ut laudo: magnus vir ab infantia, et vere martyris [Leonidis Martyris] filius: Alexandriae ecclesiasticam scholam tenuit, succedens eruditissimo viro Clementi presbytero: voluptates in tantum fugit, ut zelo Dei, sed tamen non secundum scientiam ferro truncaret genitalia: calcavit avaritiam: Scripturas memoriter tenuit, et in studio explanationis earum, diebus desudavit ac noctibus. Mille et co amplius tractatus in Ecclesia locutus est: edidit innumerabiles praeterea commentarios, quos ipse appellat τόμους, et quos nunc praetereo, ne videar operum ejus indicem texere. Quis nostrum tanta potest legere, quanta ille conscripsit? quis ardentem in Scripturis animum non miretur? Quod si quis Judas zelotes opposuerit nobis errores ejus, audiat libere: Interdum magnus dormitat Homerus. Verum opere in longo fas est obrepere somnum. (HORAT. Art. Poet.) Non imitemur ejus vitia, cujus", + "candidate_score": 0.671555, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_29_31", + "bdc_text": "Haec itaque sunt ( pater observandissime ) , quae tibi significare volui , cumque nihil amplius supersit , quod ad te scribam , finem meae epistolae imponam deumque optimum maximum orabo , ut te salvum et incolumem servet. Vale . Datum 5 . idus septembris .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2923", + "psc_text": "Sanctae ac venerabiles filiae tuae Eustochium et Paula ( Junior ), et genere suo, et exhortatione tua digne gradiuntur; specialiterque salutant beatitudinem tuam: omnis quoque fraternitas, quae nobiscum Domino Salvatori servire conatur. Sanctum Presbyterum Firmum, anno praeterito ob rem earum Ravennam, et inde Africam, Siciliamque direximus: quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum Presbyterum Firmum direxi, quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te et mei memorem Christus Dominus custodiat, domine vere sancte et beatissime Papa. Et subter. Grandem Latini sermonis in ista provincia 1044 notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque distincta est. Pleraque enim prioris laboris fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CXXXV INNOCENTII PAPAE AD AURELIUM. Litteras Aurelio mittit Innocentius Hieronymo reddendas. Dilectissimo fratri AURELIO INNOCENTIUS. Piissimam etiam ad nos perveniendi tuam", + "candidate_score": 0.671171, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_0", + "bdc_text": "Piissimo eruditissimoque domino H [einrycho ] Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae ministro , M [atthias ] Cognetius S. P. D . Querenti mihi iam dudum ( pater colendissime ) , quod his temporibus ad te potissimum scriberem , duo occurrebant , quae mihi amplam et copiosam ad scribendum materiam suppeditabant , quorum unum idque praecipuum est , ut me de non missis iamdudum ad te literis excusem , alterum vero , ut de totis meis rationibus certi aliquid ad te mittam ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2151", + "psc_text": "te, ne me tanto itinere vexatum, frustra venisse patiaris. Scit enim Dominus, quod post visionem sanctorum Locorum, hanc vel maxime causam habui, ut cum tuis litteris sorori mederer ac matri. Et ego: Jamjam, inquam, quod vis faciam: nam et epistolae transmarinae sunt, et specialiter sermo dictatus, raro potest invenire quos mordeat. Te autem obsecro, ut clam sermonem hunc habeas. Cumque portaveris eum pro viatico, si auditus fuerit, laetemur pariter, si autem contemptus fuerit, quod et magis reor, ego verba perdiderim, tu itineris longitudinem. Explicit Praefatio. 2. Primum vos scire cupio soror et filia, me non idcirco scribere, quia aliquid de vobis sinistrum suspicer; sed ne caeteri suspicentur vestram me orare concordiam. Alioquin (quod absit) si peccatorum vos existimarem glutino cohaesisse, nunquam scriberem; sciremque me surdis narrare fabulam. Deinde hoc obsecro, ut si mordacius quippiam scripsero, non tam meae putetis austeritatis [al. auctoritatis ] esse, quam morbi. Putridae carnes ferro curantur", + "candidate_score": 0.671114, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_14_16", + "bdc_text": "ex eo enim virtus nascitur , quam cum in aliorum rebus gestis legimus et haurimus , quoque imitari conamur . Monent enim nos clarorum virorum monumenta , quae in libris undique ad vivum expressa habemus , urgent nos illorum res gestae non minus , atque Caesarem Alexandri Magni imago ad multa praeclare suscipienda impulit , qui cum in tam parvo tamque iuveni corpore tantam virtutem residere animad vertisset , demum de monarchia cogitaverit ac universum terrarum orbem sub potestatem suam redigere conatus sit , ita ut summus postea imperator evaderet , ad quam rem capescendam studiis disciplinisque est etiam adiutus , qui eam magni aestimare solitus est . Quae ut melius ediscerem , cum pater charissimus neglectis omnibus impensis Athenis potius quam Lilybei literas Graecas et Romae quam in Sicilia Latinas , ut Cicero inquit , studere et florentissimas semper academias sectari voluerit , bene meis studiis consultum fore putavit , si Heidelberga , academia si non obscura , saltem non celeberrima , Witembergam proficiscerer , ibi aliquandiu literis operam darem et postea in Italiam , ut principia iuris degustarem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1481", + "psc_text": "περὶ Ἀρχῶν, στρωματέας et τόμους? quis per infame opus se ipsum voluit infamari? Nec disertiores sumus Hilario, nec fideliores Victorino, qui ejus tractatus non ut interpretes, sed ut auctores proprii operis transtulerunt. Nuper Sanctus Ambrosius sic Hexaemeron illius compilavit, ut magis Hippolyti sententias Basiliique sequeretur. Ego ipse, cujus aemulatores esse vos dicitis, et, ad caeteros talpae, caprearum in me oculos possidetis, si malo animo fuissem erga Origenem, interpretatus essem hos ipsos, quos supra dixi, libros, ut mala ejus etiam Latinis nota facerem; sed 530 nunquam feci, et multis rogantibus acquiescere nolui. Non enim consuevi eorum insultare erroribus, quorum miror ingenia. Ipse, si adhuc viveret. Origenes irasceretur vobis fautoribus suis, et cum Jacob diceret, Odiosum me fecistis in mundo (Gen. 34) . 8. Vult aliquis laudare Origenem? laudet, ut laudo: magnus vir ab infantia, et vere martyris [Leonidis Martyris] filius: Alexandriae ecclesiasticam scholam tenuit, succedens eruditissimo viro Clementi presbytero: voluptates in", + "candidate_score": 0.670858, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_0", + "bdc_text": "Piissimo eruditissimoque domino H [einrycho ] Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae ministro , M [atthias ] Cognetius S. P. D . Querenti mihi iam dudum ( pater colendissime ) , quod his temporibus ad te potissimum scriberem , duo occurrebant , quae mihi amplam et copiosam ad scribendum materiam suppeditabant , quorum unum idque praecipuum est , ut me de non missis iamdudum ad te literis excusem , alterum vero , ut de totis meis rationibus certi aliquid ad te mittam ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_834", + "psc_text": "ignotus, commendo germanitati tuae fratrem Profuturum, quem nostris conatibus, deinde adjutorio tuo vere profuturum speramus: nisi forte quod talis est, ut ipse tibi per eum fiam commendatior, quam ille per me. Hactenus fortasse scribere debuerim, si esse vellem epistolarum solemnium more contentus: sed scatet animus in loquelas communicandas tecum de studiis nostris, quae habemus in Christo Jesu Domino nostro; qui nobis multas utilitates et viatica quaedam demonstrati a se itineris, etiam [al. demonstravit itineris; et jam. ] per tuam caritatem non mediocriter ministrare dignatur. » 2. « Petimus ergo, et nobiscum petit omnis Africanarum Ecclesiarum studiosa societas, ut in interpretandis eorum libris qui Graece Scripturas nostras quam optime tractaverunt, curam atque operam impendere non graveris. Potes enim efficere, ut nos quoque habeamus illos tales viros, et unum potissimum quem tu libentius in tuis litteris sonas [ Origenem ]. De vertendis autem in linguam Latinam sanctis litteris Canonicis, laborare te nollem", + "candidate_score": 0.670799, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_15_17", + "bdc_text": "Monent enim nos clarorum virorum monumenta , quae in libris undique ad vivum expressa habemus , urgent nos illorum res gestae non minus , atque Caesarem Alexandri Magni imago ad multa praeclare suscipienda impulit , qui cum in tam parvo tamque iuveni corpore tantam virtutem residere animad vertisset , demum de monarchia cogitaverit ac universum terrarum orbem sub potestatem suam redigere conatus sit , ita ut summus postea imperator evaderet , ad quam rem capescendam studiis disciplinisque est etiam adiutus , qui eam magni aestimare solitus est . Quae ut melius ediscerem , cum pater charissimus neglectis omnibus impensis Athenis potius quam Lilybei literas Graecas et Romae quam in Sicilia Latinas , ut Cicero inquit , studere et florentissimas semper academias sectari voluerit , bene meis studiis consultum fore putavit , si Heidelberga , academia si non obscura , saltem non celeberrima , Witembergam proficiscerer , ibi aliquandiu literis operam darem et postea in Italiam , ut principia iuris degustarem . Quod quidem num hac adhuc hyeme fieri velit , non satis teneo ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1481", + "psc_text": "περὶ Ἀρχῶν, στρωματέας et τόμους? quis per infame opus se ipsum voluit infamari? Nec disertiores sumus Hilario, nec fideliores Victorino, qui ejus tractatus non ut interpretes, sed ut auctores proprii operis transtulerunt. Nuper Sanctus Ambrosius sic Hexaemeron illius compilavit, ut magis Hippolyti sententias Basiliique sequeretur. Ego ipse, cujus aemulatores esse vos dicitis, et, ad caeteros talpae, caprearum in me oculos possidetis, si malo animo fuissem erga Origenem, interpretatus essem hos ipsos, quos supra dixi, libros, ut mala ejus etiam Latinis nota facerem; sed 530 nunquam feci, et multis rogantibus acquiescere nolui. Non enim consuevi eorum insultare erroribus, quorum miror ingenia. Ipse, si adhuc viveret. Origenes irasceretur vobis fautoribus suis, et cum Jacob diceret, Odiosum me fecistis in mundo (Gen. 34) . 8. Vult aliquis laudare Origenem? laudet, ut laudo: magnus vir ab infantia, et vere martyris [Leonidis Martyris] filius: Alexandriae ecclesiasticam scholam tenuit, succedens eruditissimo viro Clementi presbytero: voluptates in", + "candidate_score": 0.670208, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_27_29", + "bdc_text": "Reichstag in Speyer 1570. , ob Sodomitarum crimen deprehensum esse , unum ex famulis ipsius aufugisse , quod quidem triste est spectaculum et horrendum , graviter etiam puniendum . Cum autem sit minister papae , si puniretur , nunquam sane expiari posset . Haec itaque sunt ( pater observandissime ) , quae tibi significare volui , cumque nihil amplius supersit , quod ad te scribam , finem meae epistolae imponam deumque optimum maximum orabo , ut te salvum et incolumem servet.", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3125", + "psc_text": "Qui etsi secundum litteram Legis observari 1115 cuncta contendunt, velamine posito super faciem Moysi, spiritus veritatis luce illuminari nequeunt, quos etsi veritati non acquieverint, hirci tamen more emissarii, humero nostrae patientiae parati ad satisfactionem de ea quae in nobis est fide (1. Pet. 3. 15) , ad eremum suae perditionis, et lavare postea vestimenta, ne contagione haeretici sensus polluti remaneant. Nos autem in initio hujus opusculi exemplo Jeremiae docti, evellere prius, destruere, et postea plantare et aedificare proponimus. 2. De Scripturis prius ostendere cupientes, quomodo hae feriae Domini, quae praecipiuntur Loge servari, non umbra, sed spirituali observantia celebrantur. Et siqui imbecillitatis nostrae auctoritatem parvipendere voluerint, Prophetas audiant, qui provido patrocinio providentes harum reprobationum Evangelii tempore aperta voce praedixerunt. Imo in eis Domino proloquente: Dies festos vestros, et Neomenias, et Sabbatha audit anima mea. Et haec se Dominus non mandasse pronuntiat, cum ipsum in Lege haec praecepisse manifestum est. In quibus", + "candidate_score": 0.668381, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_28_30", + "bdc_text": "Cum autem sit minister papae , si puniretur , nunquam sane expiari posset . Haec itaque sunt ( pater observandissime ) , quae tibi significare volui , cumque nihil amplius supersit , quod ad te scribam , finem meae epistolae imponam deumque optimum maximum orabo , ut te salvum et incolumem servet. Vale . Datum 5 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_981", + "psc_text": "gratias agens interim de commonitione circa Canones Ecclesiasticos; nec probans quod ille remissius ageret in causa Origenistarum. BEATISSIMO PAPAE THEOPHILO HIERONYMUS. 1. Meminit Beatitudo tua, quod eo tempore quo nobiscum tacebas, nunquam ab officiis meus sermo cessaverit: nec consideraverim, quid tu pro dispensatione tunc faceres; sed quid me facere conveniret. Et nunc sumptis Dignationis tuae epistolis, fructum aliquem coepisse me video Evangelicae lectionis. Si enim duri judicis sententiam creba mulieris inflexit petitio (Luc. 18. 15), quanto magis paterna viscera interpellatione sedula molliuntur? 2. Quod de Canonibus Ecclesiasticis mones, gratias agimus; « Quem enim diligit Dominus, corripit; et flagellat omnem filium, quem recipit (Hebr. 12. 6). Sed tamen scito nobis nihil esse antiquius, quam Christi jura servare, nec Patrum transferre (al. transire ) terminos, semperque meminisse Romanam fidem, Apostolico ore laudatam, cujus se esse participem Alexandrina Ecclesia gloriatur. 3. Super nefaria haeresi (Origeniana), quod multam patientiam geris: et putas Ecclesiae visceribus", + "candidate_score": 0.667128, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_17_19", + "bdc_text": "Quod quidem num hac adhuc hyeme fieri velit , non satis teneo ; hoc unum scio me Witembergam profecturum , nisi vel pax facta in Gallia vel quid aliud id iter impediat , illicque si per hyemem mansero , me tuis literis , quibus nihil iucundius nihilque suavius est , per aliquod tempus fruiturum spero ; sin minus , nihilominus tamen tuae humanitatis semper memor ero , quae quoties repetam , mihi frenum addent , quominus ad multas cupiditates , quibus iuventus subdita esse solet , prolabar .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_344", + "psc_text": "In die urebar aestu, et gelu nocte (Gen. 31. 40) . Amemus et nos Christum, ejusque semper quaeramus amplexus, et facile videbitur omne difficile; brevia putabimus universa quae longa sunt; et jaculo illius vulnerati, per horarum momenta dicemus: « Heu me, quia peregrinatio mea prolongata est a me. (Ps. 119. 2). Non sunt enim condignae passiones hujus temporis ad futuram gloriam, quae revelabitur in nobis (Rom. 8. 18). Quia tribulatio patientiam operatur, patientia autem probationem, probatio autem spem, spes autem non confundit » (Ibid. 5. 3. 4). Quando tibi grave videtur esse quod sustines, Pauli secundam Epistolam ad Corinthios lege: « In laboribus plurimum; in carceribus abundantius; in plagis supra modum; in mortibus frequenter. A Judaeis quinquies quadragenas una minus accepi: ter virgis caesus sum: semel lapidatus sum: ter naufragium feci: nocte et die in profundo maris fui. In itineribus saepius, periculis fluminum, periculis latronum, periculis ex genere, periculis ex", + "candidate_score": 0.666029, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_10", + "bdc_text": "me armatum esse video , ut nulla tormenta , nullos bumbardarum et hastarum ictus reformidem , sed intrepide ad te accedere audeam , meas literas tibi offerre non vereor et credam te iis lectis me inprimis excusaturum meorumque studiorum rationem aequo benevoloque animo accepturum .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2016", + "psc_text": "HIERONYMUS in Christo salutem. 1. Tres simul epistolas, imo libellos breves per Diaconum Cyprianum, 737 tuae dignationis accepi, diversas, ut tu nominas, quaestiones, ut ego sentio, reprehensiones opusculorum meorum continentes. Ad quas, si respondere voluero, libri magnitudine opus erit. Tamen conabor quantum facere possum, modum non egredi longioris epistolae, et festinanti fratri moram non facere: qui ante triduum quam profecturus erat, a me epistolas flagitavit; ut pene in procinctu haec qualiacumque sunt, effutire compellerer, et tumultuario respondere sermone, non maturitate scribentis, sed dictantis temeritate: quae plerumque non in doctrinam, sed in casum vertitur: ut fortissimos quoque [al. quosque ] milites subita bella conturbant, et ante coguntur fugere quam possint arma corripere. 2. Caeterum nostra armatura Christus est, et Apostoli Pauli institutio, qui scribit ad Ephesios: « Assumite arma Dei, ut possitis resistere in die malo » (Ephes. 6. 13). Et rursum: « State succincti lumbos vestros in veritate, et induti", + "candidate_score": 0.663821, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_16_18", + "bdc_text": "Quae ut melius ediscerem , cum pater charissimus neglectis omnibus impensis Athenis potius quam Lilybei literas Graecas et Romae quam in Sicilia Latinas , ut Cicero inquit , studere et florentissimas semper academias sectari voluerit , bene meis studiis consultum fore putavit , si Heidelberga , academia si non obscura , saltem non celeberrima , Witembergam proficiscerer , ibi aliquandiu literis operam darem et postea in Italiam , ut principia iuris degustarem . Quod quidem num hac adhuc hyeme fieri velit , non satis teneo ; hoc unum scio me Witembergam profecturum , nisi vel pax facta in Gallia vel quid aliud id iter impediat , illicque si per hyemem mansero , me tuis literis , quibus nihil iucundius nihilque suavius est , per aliquod tempus fruiturum spero ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", + "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", + "candidate_score": 0.663581, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_11_13", + "bdc_text": "Quae cum ita sint , ad studia mea veniam , ut iis tibi expositis ad reliqua facilius descendere possim . Ea autem in Ciceronis oratione pro Muraena , quarto Georgicon libro et Aeschinis contra Ctesiphontem oratione hucusque versata sunt magno meo labore et diligentia , cum patri imprimis obedientiam praestare , tibi deinde etiam gratificari cuperem . Scio enim id beneficii loco a me accipere solere , si in studiorum disciplinarumque studio summo cursu ruam ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2249", + "psc_text": "et Origenem et Eusebium Caesariensem viros esse doctissimos, sed errasse in dogmatum veritate. Quod 816 e contrario de Theodoro, Acacio, Apollinario possumus dicere, et tamen omnes in explanationibus Scripturarum, sudoris sui nobis memoriam reliquerunt. In terra aurum quaeritur, et de fluviorum alveis splendens profertur glarea: Pactolusque ditior est coeno, quam fluento. Cur me lacerant amici mei, et adversum silentem, crassae sues grunniunt? Quarum omne studium est, imo scientiae supercilium, aliena carpere, et sic veterum defendere perfidiam, ut perdant fidem suam. Meum propositum est antiquos legere, probare singula, retinere quae bona sunt, et a fide Ecclesiae Catholicae non recedere. 12. Volens ad alias quaestiunculas respondere, et vel mea, vel aliena dictare extemplo, a fratre Sisinnio admonitus sum, ut et ad vos et ad caeteros sanctos fratres qui nos amare dignantur litteras scriberem. Cohibebo igitur gradum, et si vita comes fuerit, futuro me operi reservabo, ut et vobis per partes paream, et", + "candidate_score": 0.662951, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_16_18", + "bdc_text": "Quae ut melius ediscerem , cum pater charissimus neglectis omnibus impensis Athenis potius quam Lilybei literas Graecas et Romae quam in Sicilia Latinas , ut Cicero inquit , studere et florentissimas semper academias sectari voluerit , bene meis studiis consultum fore putavit , si Heidelberga , academia si non obscura , saltem non celeberrima , Witembergam proficiscerer , ibi aliquandiu literis operam darem et postea in Italiam , ut principia iuris degustarem . Quod quidem num hac adhuc hyeme fieri velit , non satis teneo ; hoc unum scio me Witembergam profecturum , nisi vel pax facta in Gallia vel quid aliud id iter impediat , illicque si per hyemem mansero , me tuis literis , quibus nihil iucundius nihilque suavius est , per aliquod tempus fruiturum spero ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2555", + "psc_text": "Pammachius ad me cujusdam schedulas misit, quae Origenis περὶ ἀρχῶν interpretata volumina continerent, imo vitiata; hoc magnopere postulans, ut Graecam veritatem Latina servaret translatio, et in utramque partem seu bene, seu male dixisset ille, qui scripsit, absque interpretis patrocinio, Romana lingua cognosceret. Feci ut voluit, misique ei libros, quos cum legisset, exhorruit, et reclusit scrinio, ne prolati in vulgus, multorum animos vulnerarent. A quodam fratre qui habebat zelum Dei, sed non secundum scientiam, rogatus ut traderet ad legendum, quasi statim reddituro, propter angustiam temporis, fraudem non potuit suspicari. Qui acceperat legendos, adhibitis notariis opus omne descripsit, et multo celerius quam promiserat, codicem reddidit. Eademque temeritate, et (ut levius dicam) ineptia, quod male surripuerat, pejus aliis credidit. Et quia difficile grandes libri de 917 rebus mysticis disputantes, notarum possunt servare compendia, praesertim qui furtim celeriterque dictantur; ita in illis confusa sunt omnia, ut et ordine in plerisque, et sensu careant. Quamobrem", + "candidate_score": 0.661818, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_16_18", + "bdc_text": "Quae ut melius ediscerem , cum pater charissimus neglectis omnibus impensis Athenis potius quam Lilybei literas Graecas et Romae quam in Sicilia Latinas , ut Cicero inquit , studere et florentissimas semper academias sectari voluerit , bene meis studiis consultum fore putavit , si Heidelberga , academia si non obscura , saltem non celeberrima , Witembergam proficiscerer , ibi aliquandiu literis operam darem et postea in Italiam , ut principia iuris degustarem . Quod quidem num hac adhuc hyeme fieri velit , non satis teneo ; hoc unum scio me Witembergam profecturum , nisi vel pax facta in Gallia vel quid aliud id iter impediat , illicque si per hyemem mansero , me tuis literis , quibus nihil iucundius nihilque suavius est , per aliquod tempus fruiturum spero ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_650", + "psc_text": "Aristotelis, non περὶ ἑρμηνείας ( Praedicamenta De Interpretatione ), non ἀναλυτικὰ ( Resolutiones ), non saltem Ciceronis τόπους, sed per imperitorum circulos, muliercularumque συμπόσια ( Compotationes ), syllogismos ἀσυλλογίστους texere, et quasi sophismata nostra callida argumentatione dissolvere. Stultus ego qui me putaverim haec absque Philosophis scire non posse; qui meliorem stili partem eam legerim, quae deleret, quam quae scriberet. Frustra 237 ergo Alexandri verti Commentarios: nequidquam me doctus magister per εἰσαγωγήν Porphyrii introduxit ad Logicam: et, ut humana contemnam, sine causa Gregorium Nazianzenum et Didymum in Scripturis sanctis catechistas habui: nihil mihi profuit Hebraeorum eruditio, et ab adolescentia usque ad hanc aetatem quotidiana in Lege, Prophetis, Evangeliis, Apostolisque meditatio. 2. Inventus est homo absque praeceptore perfectus πνευματοφόρος, καὶ αὐτοδίδακτος, qui eloquentia Tullium, argumentis Aristotelem, prudentia Platonem, eruditione Aristarchum, multitudine librorum Chalcenterum, Didymum scientia Scripturarum, omnesque sui temporis vincat Tractatores. Denique dicitur materiam poscere: et Carneadis aliquid referens, in utramque partem,", + "candidate_score": 0.661179, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_11_13", + "bdc_text": "Quae cum ita sint , ad studia mea veniam , ut iis tibi expositis ad reliqua facilius descendere possim . Ea autem in Ciceronis oratione pro Muraena , quarto Georgicon libro et Aeschinis contra Ctesiphontem oratione hucusque versata sunt magno meo labore et diligentia , cum patri imprimis obedientiam praestare , tibi deinde etiam gratificari cuperem . Scio enim id beneficii loco a me accipere solere , si in studiorum disciplinarumque studio summo cursu ruam ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1482", + "psc_text": "Ipse, si adhuc viveret. Origenes irasceretur vobis fautoribus suis, et cum Jacob diceret, Odiosum me fecistis in mundo (Gen. 34) . 8. Vult aliquis laudare Origenem? laudet, ut laudo: magnus vir ab infantia, et vere martyris [Leonidis Martyris] filius: Alexandriae ecclesiasticam scholam tenuit, succedens eruditissimo viro Clementi presbytero: voluptates in tantum fugit, ut zelo Dei, sed tamen non secundum scientiam ferro truncaret genitalia: calcavit avaritiam: Scripturas memoriter tenuit, et in studio explanationis earum, diebus desudavit ac noctibus. Mille et co amplius tractatus in Ecclesia locutus est: edidit innumerabiles praeterea commentarios, quos ipse appellat τόμους, et quos nunc praetereo, ne videar operum ejus indicem texere. Quis nostrum tanta potest legere, quanta ille conscripsit? quis ardentem in Scripturis animum non miretur? Quod si quis Judas zelotes opposuerit nobis errores ejus, audiat libere: Interdum magnus dormitat Homerus. Verum opere in longo fas est obrepere somnum. (HORAT. Art. Poet.) Non imitemur ejus vitia, cujus", + "candidate_score": 0.660827, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_16_18", + "bdc_text": "Quae ut melius ediscerem , cum pater charissimus neglectis omnibus impensis Athenis potius quam Lilybei literas Graecas et Romae quam in Sicilia Latinas , ut Cicero inquit , studere et florentissimas semper academias sectari voluerit , bene meis studiis consultum fore putavit , si Heidelberga , academia si non obscura , saltem non celeberrima , Witembergam proficiscerer , ibi aliquandiu literis operam darem et postea in Italiam , ut principia iuris degustarem . Quod quidem num hac adhuc hyeme fieri velit , non satis teneo ; hoc unum scio me Witembergam profecturum , nisi vel pax facta in Gallia vel quid aliud id iter impediat , illicque si per hyemem mansero , me tuis literis , quibus nihil iucundius nihilque suavius est , per aliquod tempus fruiturum spero ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2249", + "psc_text": "et Origenem et Eusebium Caesariensem viros esse doctissimos, sed errasse in dogmatum veritate. Quod 816 e contrario de Theodoro, Acacio, Apollinario possumus dicere, et tamen omnes in explanationibus Scripturarum, sudoris sui nobis memoriam reliquerunt. In terra aurum quaeritur, et de fluviorum alveis splendens profertur glarea: Pactolusque ditior est coeno, quam fluento. Cur me lacerant amici mei, et adversum silentem, crassae sues grunniunt? Quarum omne studium est, imo scientiae supercilium, aliena carpere, et sic veterum defendere perfidiam, ut perdant fidem suam. Meum propositum est antiquos legere, probare singula, retinere quae bona sunt, et a fide Ecclesiae Catholicae non recedere. 12. Volens ad alias quaestiunculas respondere, et vel mea, vel aliena dictare extemplo, a fratre Sisinnio admonitus sum, ut et ad vos et ad caeteros sanctos fratres qui nos amare dignantur litteras scriberem. Cohibebo igitur gradum, et si vita comes fuerit, futuro me operi reservabo, ut et vobis per partes paream, et", + "candidate_score": 0.660108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_12_14", + "bdc_text": "Ea autem in Ciceronis oratione pro Muraena , quarto Georgicon libro et Aeschinis contra Ctesiphontem oratione hucusque versata sunt magno meo labore et diligentia , cum patri imprimis obedientiam praestare , tibi deinde etiam gratificari cuperem . Scio enim id beneficii loco a me accipere solere , si in studiorum disciplinarumque studio summo cursu ruam ; ex eo enim virtus nascitur , quam cum in aliorum rebus gestis legimus et haurimus , quoque imitari conamur .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1482", + "psc_text": "Ipse, si adhuc viveret. Origenes irasceretur vobis fautoribus suis, et cum Jacob diceret, Odiosum me fecistis in mundo (Gen. 34) . 8. Vult aliquis laudare Origenem? laudet, ut laudo: magnus vir ab infantia, et vere martyris [Leonidis Martyris] filius: Alexandriae ecclesiasticam scholam tenuit, succedens eruditissimo viro Clementi presbytero: voluptates in tantum fugit, ut zelo Dei, sed tamen non secundum scientiam ferro truncaret genitalia: calcavit avaritiam: Scripturas memoriter tenuit, et in studio explanationis earum, diebus desudavit ac noctibus. Mille et co amplius tractatus in Ecclesia locutus est: edidit innumerabiles praeterea commentarios, quos ipse appellat τόμους, et quos nunc praetereo, ne videar operum ejus indicem texere. Quis nostrum tanta potest legere, quanta ille conscripsit? quis ardentem in Scripturis animum non miretur? Quod si quis Judas zelotes opposuerit nobis errores ejus, audiat libere: Interdum magnus dormitat Homerus. Verum opere in longo fas est obrepere somnum. (HORAT. Art. Poet.) Non imitemur ejus vitia, cujus", + "candidate_score": 0.659755, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_13_15", + "bdc_text": "Scio enim id beneficii loco a me accipere solere , si in studiorum disciplinarumque studio summo cursu ruam ; ex eo enim virtus nascitur , quam cum in aliorum rebus gestis legimus et haurimus , quoque imitari conamur . Monent enim nos clarorum virorum monumenta , quae in libris undique ad vivum expressa habemus , urgent nos illorum res gestae non minus , atque Caesarem Alexandri Magni imago ad multa praeclare suscipienda impulit , qui cum in tam parvo tamque iuveni corpore tantam virtutem residere animad vertisset , demum de monarchia cogitaverit ac universum terrarum orbem sub potestatem suam redigere conatus sit , ita ut summus postea imperator evaderet , ad quam rem capescendam studiis disciplinisque est etiam adiutus , qui eam magni aestimare solitus est .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1482", + "psc_text": "Ipse, si adhuc viveret. Origenes irasceretur vobis fautoribus suis, et cum Jacob diceret, Odiosum me fecistis in mundo (Gen. 34) . 8. Vult aliquis laudare Origenem? laudet, ut laudo: magnus vir ab infantia, et vere martyris [Leonidis Martyris] filius: Alexandriae ecclesiasticam scholam tenuit, succedens eruditissimo viro Clementi presbytero: voluptates in tantum fugit, ut zelo Dei, sed tamen non secundum scientiam ferro truncaret genitalia: calcavit avaritiam: Scripturas memoriter tenuit, et in studio explanationis earum, diebus desudavit ac noctibus. Mille et co amplius tractatus in Ecclesia locutus est: edidit innumerabiles praeterea commentarios, quos ipse appellat τόμους, et quos nunc praetereo, ne videar operum ejus indicem texere. Quis nostrum tanta potest legere, quanta ille conscripsit? quis ardentem in Scripturis animum non miretur? Quod si quis Judas zelotes opposuerit nobis errores ejus, audiat libere: Interdum magnus dormitat Homerus. Verum opere in longo fas est obrepere somnum. (HORAT. Art. Poet.) Non imitemur ejus vitia, cujus", + "candidate_score": 0.658563, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_12", + "bdc_text": "Ea autem in Ciceronis oratione pro Muraena , quarto Georgicon libro et Aeschinis contra Ctesiphontem oratione hucusque versata sunt magno meo labore et diligentia , cum patri imprimis obedientiam praestare , tibi deinde etiam gratificari cuperem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2871", + "psc_text": "Domino Deo nostro, cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere quod scio; quanto justius abs te hoc caritatis debitum flagito, cujus doctrina in nomine et adjutorio Domini tantum in Latina lingua Ecclesiasticae litterae adjutae sunt, quantum nunquam antea potuerunt? Maxime tamen istam sententiam: « Quicumque totam legem servaverit, offendat autem in uno, factus est omnium reus (Jacob. 2. 10): » si quo alio modo exponi melius posse novit tua dilectio, per Dominum obsecro, ut id nobiscum communicare digneris. » EPISTOLA CXXXIII. AD CTESIPHONTEM. Adversus Pelagium. Pelagiani dogmatis insaniam, in primis vero ἀπαθείαν, et ἀναμαρτησίαν, sive ab animi perturbationibus immunitatem, et impeccantiam, rogatu Ctesiphontis refellit, ostendens e quorum coenosis fontibus manarint. Tum Ruffinum redarguit, qui Xisti Pythagorici, sub nomine Sixti martyris ac Romani Pontificis, Pelagianum errorem redolentem librum Latine interpretatus sit, aliumque Eusebii Pamphili pro Origene, obtruderit quasi", + "candidate_score": 0.658391, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_11_13", + "bdc_text": "Quae cum ita sint , ad studia mea veniam , ut iis tibi expositis ad reliqua facilius descendere possim . Ea autem in Ciceronis oratione pro Muraena , quarto Georgicon libro et Aeschinis contra Ctesiphontem oratione hucusque versata sunt magno meo labore et diligentia , cum patri imprimis obedientiam praestare , tibi deinde etiam gratificari cuperem . Scio enim id beneficii loco a me accipere solere , si in studiorum disciplinarumque studio summo cursu ruam ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_967", + "psc_text": "ejus in fine acriter coarguens. 1. Justum quidem fuerat, nequaquam tibi litteris satisfacere, qui tuis auribus non credidisti: neque enim schedulae poteris acquiescere, qui vivo sermoni non accommodasti fidem. Sed quia Christus perfectae nobis humilitatis exemplar in se tribuit, dans osculum proditori, et latronis poenitentiam in patibulo suscipiens, eadem absenti significo, quae prasenti quoque locutus sum, me ita Origenem legisse vel legere, ut Apollinarium [al. Apollinarem ], vel caeteros Tractatores, quorum, in quibusdam, libros Ecclesia non recipit. Non quo omnia dicam esse damnanda, quae in illorum voluminibus continentur: sed quod quaedam reprehendenda confitear. Verum quia operis mei est et studii, multos legere, ut ex plurimis diversos flores carpam, non tam probaturus omnia, quam quae bona sunt electurus, assumo multos in manus meas, ut a multis multa cognoscam, secundum illud quod scriptum est: Omnia legentes: 348 quae bona sunt retinentes (1. Thess. 5. 21) . Unde satis miror te voluisse Origenis", + "candidate_score": 0.657205, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_5_7", + "bdc_text": "Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam . Quo autem officii genere id exequar , sane ignoro ; tam tenues et abiectae sunt meae vires , ut , si opera vel labore meum tibi officium exhibere cogitem , onus Aetna monte mihi iam incumbat gravius , si vero id epistola aliqua facere contendam , tantam ingenii mei imbecilitatem esse video , ut vix in animo meo inducere possim te aliquid voluptatis ex meis horridis et incomptis epistolis accipere posse .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2646", + "psc_text": "1. Saepe et multum flagitas, virgo Christi Principia, ut memoriam 951 sanctae feminae Marcellae litteris recolam, et bonum quo diu fruiti sumus, etiam caeteris noscendum, imitandumque describam. Satisque doleo, quod hortaris sponte currentem, et me arbitraris indigere precibus, qui ne tibi quidem in ejus dilectione concedam: multoque plus accipiam, quam tribuam beneficii tantarum recordatione virtutum. Nam ut hucusque reticerem, et biennium praeterirem silentio, non fuit dissimulationis, ut male existimas, sed tristitiae incredibilis, quae ita meum oppressit animum, ut melius judicarem tacere impraesentiarum, quam nihil dignum illius laudibus dicere. Neque vero Marcellam tuam, imo meam, et ut verius loquar, nostram, omniumque Sanctorum, et propriae Romanae urbis inclytum decus institutis rhetorum praedicabo; ut exponam illustrem familiam, alti sanguinis decus, et stemmata per Consules et Praefectos Praetorio decurrentia. Nihil in illa laudabo, nisi quod proprium est, et eo nobilius, quod, opibus et nobilitate contempta, facta est paupertate et humilitate nobilior. 2. Orba [al.", + "candidate_score": 0.656346, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_12_14", + "bdc_text": "Ea autem in Ciceronis oratione pro Muraena , quarto Georgicon libro et Aeschinis contra Ctesiphontem oratione hucusque versata sunt magno meo labore et diligentia , cum patri imprimis obedientiam praestare , tibi deinde etiam gratificari cuperem . Scio enim id beneficii loco a me accipere solere , si in studiorum disciplinarumque studio summo cursu ruam ; ex eo enim virtus nascitur , quam cum in aliorum rebus gestis legimus et haurimus , quoque imitari conamur .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_967", + "psc_text": "ejus in fine acriter coarguens. 1. Justum quidem fuerat, nequaquam tibi litteris satisfacere, qui tuis auribus non credidisti: neque enim schedulae poteris acquiescere, qui vivo sermoni non accommodasti fidem. Sed quia Christus perfectae nobis humilitatis exemplar in se tribuit, dans osculum proditori, et latronis poenitentiam in patibulo suscipiens, eadem absenti significo, quae prasenti quoque locutus sum, me ita Origenem legisse vel legere, ut Apollinarium [al. Apollinarem ], vel caeteros Tractatores, quorum, in quibusdam, libros Ecclesia non recipit. Non quo omnia dicam esse damnanda, quae in illorum voluminibus continentur: sed quod quaedam reprehendenda confitear. Verum quia operis mei est et studii, multos legere, ut ex plurimis diversos flores carpam, non tam probaturus omnia, quam quae bona sunt electurus, assumo multos in manus meas, ut a multis multa cognoscam, secundum illud quod scriptum est: Omnia legentes: 348 quae bona sunt retinentes (1. Thess. 5. 21) . Unde satis miror te voluisse Origenis", + "candidate_score": 0.65395, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_6_8", + "bdc_text": "Quo autem officii genere id exequar , sane ignoro ; tam tenues et abiectae sunt meae vires , ut , si opera vel labore meum tibi officium exhibere cogitem , onus Aetna monte mihi iam incumbat gravius , si vero id epistola aliqua facere contendam , tantam ingenii mei imbecilitatem esse video , ut vix in animo meo inducere possim te aliquid voluptatis ex meis horridis et incomptis epistolis accipere posse . Quo fit , ut , quocunque me vertam , quacunque insistam via , nihil , quod te dignum tuisque virtutibus consentaneum esse possit , inveniam , nihil , quod minimis tuis erga me beneficiis respondeat , reperiam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2000", + "psc_text": "corporis, non vigore animi tamen, in area dominica fructuoso labore desudans; ecce adsum [al. sum ], si quid perperam dixi, fortius fige pedem. Non mihi esse debet molestum pondus aetatis tuae, dummodo conteratur palea culpae meae. 5. « Proinde illud quod in extremo epistolae tuae posuisti, cum magni desiderii suspirio vel lego, vel recolo. Utinam, inquis, 732 mereremur complexus tuos; et collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus. Ego autem dico, utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores. Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam sanctitatem scripsisse meminerim; et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim; faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola, me curante. Homo enim, qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulit nec ad me retulit [al. pertulerit", + "candidate_score": 0.653166, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_6_8", + "bdc_text": "Quo autem officii genere id exequar , sane ignoro ; tam tenues et abiectae sunt meae vires , ut , si opera vel labore meum tibi officium exhibere cogitem , onus Aetna monte mihi iam incumbat gravius , si vero id epistola aliqua facere contendam , tantam ingenii mei imbecilitatem esse video , ut vix in animo meo inducere possim te aliquid voluptatis ex meis horridis et incomptis epistolis accipere posse . Quo fit , ut , quocunque me vertam , quacunque insistam via , nihil , quod te dignum tuisque virtutibus consentaneum esse possit , inveniam , nihil , quod minimis tuis erga me beneficiis respondeat , reperiam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_975", + "psc_text": "videbam. 4. Carpit lepide imperitiam Vigilantii. --Quamobrem desine me lacessere, et voluminibus tuis obruere. Parce saltem nummis tuis, quibus notarios librariosque conducens, eisdem et scriptoribus uteris et fautoribus: qui te ideo forsitan laudant, ut lucrum in scribendo [al. scribendis ] faciant. Si libet exercere ingenium, trade te Grammaticis atque Rhetoribus, disce Dialecticam, sectis instruere Philosophorum: ut cum omnia didiceris, saltem tunc tacere incipias. Quanquam stulte faciam, magistro cunctorum magistros quaerere, et ei modum imponere [al. ponere ], qui loqui nescit, et tacere non potest. Verum est illud apud Graecos proverbium, ὄνῳ λύρα. Ego 351 reor, et nomen tibi κατ' ἀντὶφρασιν impositum. Nam tota mente dormitas, et profundissimo non tam somno stertis, quam lethargo. Inter caeteras quippe blasphemias, quas ore sacrilego protulisti, ausus es dicere, Montem de quo abscissus est in Daniele lapis sine manibus (Daniel. 2), esse diabolum; et lapidem Christum, qui quia assumpsit corpus ex Adam, qui diabolo ante", + "candidate_score": 0.650318, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_16", + "bdc_text": "Quae ut melius ediscerem , cum pater charissimus neglectis omnibus impensis Athenis potius quam Lilybei literas Graecas et Romae quam in Sicilia Latinas , ut Cicero inquit , studere et florentissimas semper academias sectari voluerit , bene meis studiis consultum fore putavit , si Heidelberga , academia si non obscura , saltem non celeberrima , Witembergam proficiscerer , ibi aliquandiu literis operam darem et postea in Italiam , ut principia iuris degustarem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_835", + "psc_text": "eorum libris qui Graece Scripturas nostras quam optime tractaverunt, curam atque operam impendere non graveris. Potes enim efficere, ut nos quoque habeamus illos tales viros, et unum potissimum quem tu libentius in tuis litteris sonas [ Origenem ]. De vertendis autem in linguam Latinam sanctis litteris Canonicis, laborare te nollem nisi eo modo quo Job interpretatus est: ut signis adhibitis, quid inter hanc tuam, et Septuaginta, quorum est gravis sima auctoritas, interpretationem distet, appareat. Satis autem nequeo mirari, si aliquid adhuc in Hebraicis litteris et 302 exemplaribus invenitur, quod tot Interpretes illius linguae peritissimos fugerit. Omitto enim Septuaginta, de quorum vel consilii, vel majore spiritus concordia, quam si [al. quasi ] unus homo esset, non audeo in aliquam partem certam ferre sententiam; nisi quod eis praeeminentem auctoritatem in hoc munere sine controversia tribuendam existimo. Illi me plus movent, qui cum posteriores interpretarentur, et verborum locutionumque Hebraearum viam atque regulas mordicus", + "candidate_score": 0.649642, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_16", + "bdc_text": "Quae ut melius ediscerem , cum pater charissimus neglectis omnibus impensis Athenis potius quam Lilybei literas Graecas et Romae quam in Sicilia Latinas , ut Cicero inquit , studere et florentissimas semper academias sectari voluerit , bene meis studiis consultum fore putavit , si Heidelberga , academia si non obscura , saltem non celeberrima , Witembergam proficiscerer , ibi aliquandiu literis operam darem et postea in Italiam , ut principia iuris degustarem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2249", + "psc_text": "et Origenem et Eusebium Caesariensem viros esse doctissimos, sed errasse in dogmatum veritate. Quod 816 e contrario de Theodoro, Acacio, Apollinario possumus dicere, et tamen omnes in explanationibus Scripturarum, sudoris sui nobis memoriam reliquerunt. In terra aurum quaeritur, et de fluviorum alveis splendens profertur glarea: Pactolusque ditior est coeno, quam fluento. Cur me lacerant amici mei, et adversum silentem, crassae sues grunniunt? Quarum omne studium est, imo scientiae supercilium, aliena carpere, et sic veterum defendere perfidiam, ut perdant fidem suam. Meum propositum est antiquos legere, probare singula, retinere quae bona sunt, et a fide Ecclesiae Catholicae non recedere. 12. Volens ad alias quaestiunculas respondere, et vel mea, vel aliena dictare extemplo, a fratre Sisinnio admonitus sum, ut et ad vos et ad caeteros sanctos fratres qui nos amare dignantur litteras scriberem. Cohibebo igitur gradum, et si vita comes fuerit, futuro me operi reservabo, ut et vobis per partes paream, et", + "candidate_score": 0.648757, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_5", + "bdc_text": "Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2646", + "psc_text": "1. Saepe et multum flagitas, virgo Christi Principia, ut memoriam 951 sanctae feminae Marcellae litteris recolam, et bonum quo diu fruiti sumus, etiam caeteris noscendum, imitandumque describam. Satisque doleo, quod hortaris sponte currentem, et me arbitraris indigere precibus, qui ne tibi quidem in ejus dilectione concedam: multoque plus accipiam, quam tribuam beneficii tantarum recordatione virtutum. Nam ut hucusque reticerem, et biennium praeterirem silentio, non fuit dissimulationis, ut male existimas, sed tristitiae incredibilis, quae ita meum oppressit animum, ut melius judicarem tacere impraesentiarum, quam nihil dignum illius laudibus dicere. Neque vero Marcellam tuam, imo meam, et ut verius loquar, nostram, omniumque Sanctorum, et propriae Romanae urbis inclytum decus institutis rhetorum praedicabo; ut exponam illustrem familiam, alti sanguinis decus, et stemmata per Consules et Praefectos Praetorio decurrentia. Nihil in illa laudabo, nisi quod proprium est, et eo nobilius, quod, opibus et nobilitate contempta, facta est paupertate et humilitate nobilior. 2. Orba [al.", + "candidate_score": 0.648517, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_16", + "bdc_text": "Quae ut melius ediscerem , cum pater charissimus neglectis omnibus impensis Athenis potius quam Lilybei literas Graecas et Romae quam in Sicilia Latinas , ut Cicero inquit , studere et florentissimas semper academias sectari voluerit , bene meis studiis consultum fore putavit , si Heidelberga , academia si non obscura , saltem non celeberrima , Witembergam proficiscerer , ibi aliquandiu literis operam darem et postea in Italiam , ut principia iuris degustarem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_650", + "psc_text": "Aristotelis, non περὶ ἑρμηνείας ( Praedicamenta De Interpretatione ), non ἀναλυτικὰ ( Resolutiones ), non saltem Ciceronis τόπους, sed per imperitorum circulos, muliercularumque συμπόσια ( Compotationes ), syllogismos ἀσυλλογίστους texere, et quasi sophismata nostra callida argumentatione dissolvere. Stultus ego qui me putaverim haec absque Philosophis scire non posse; qui meliorem stili partem eam legerim, quae deleret, quam quae scriberet. Frustra 237 ergo Alexandri verti Commentarios: nequidquam me doctus magister per εἰσαγωγήν Porphyrii introduxit ad Logicam: et, ut humana contemnam, sine causa Gregorium Nazianzenum et Didymum in Scripturis sanctis catechistas habui: nihil mihi profuit Hebraeorum eruditio, et ab adolescentia usque ad hanc aetatem quotidiana in Lege, Prophetis, Evangeliis, Apostolisque meditatio. 2. Inventus est homo absque praeceptore perfectus πνευματοφόρος, καὶ αὐτοδίδακτος, qui eloquentia Tullium, argumentis Aristotelem, prudentia Platonem, eruditione Aristarchum, multitudine librorum Chalcenterum, Didymum scientia Scripturarum, omnesque sui temporis vincat Tractatores. Denique dicitur materiam poscere: et Carneadis aliquid referens, in utramque partem,", + "candidate_score": 0.648488, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_15", + "bdc_text": "Monent enim nos clarorum virorum monumenta , quae in libris undique ad vivum expressa habemus , urgent nos illorum res gestae non minus , atque Caesarem Alexandri Magni imago ad multa praeclare suscipienda impulit , qui cum in tam parvo tamque iuveni corpore tantam virtutem residere animad vertisset , demum de monarchia cogitaverit ac universum terrarum orbem sub potestatem suam redigere conatus sit , ita ut summus postea imperator evaderet , ad quam rem capescendam studiis disciplinisque est etiam adiutus , qui eam magni aestimare solitus est .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1482", + "psc_text": "Ipse, si adhuc viveret. Origenes irasceretur vobis fautoribus suis, et cum Jacob diceret, Odiosum me fecistis in mundo (Gen. 34) . 8. Vult aliquis laudare Origenem? laudet, ut laudo: magnus vir ab infantia, et vere martyris [Leonidis Martyris] filius: Alexandriae ecclesiasticam scholam tenuit, succedens eruditissimo viro Clementi presbytero: voluptates in tantum fugit, ut zelo Dei, sed tamen non secundum scientiam ferro truncaret genitalia: calcavit avaritiam: Scripturas memoriter tenuit, et in studio explanationis earum, diebus desudavit ac noctibus. Mille et co amplius tractatus in Ecclesia locutus est: edidit innumerabiles praeterea commentarios, quos ipse appellat τόμους, et quos nunc praetereo, ne videar operum ejus indicem texere. Quis nostrum tanta potest legere, quanta ille conscripsit? quis ardentem in Scripturis animum non miretur? Quod si quis Judas zelotes opposuerit nobis errores ejus, audiat libere: Interdum magnus dormitat Homerus. Verum opere in longo fas est obrepere somnum. (HORAT. Art. Poet.) Non imitemur ejus vitia, cujus", + "candidate_score": 0.648434, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_17_19", + "bdc_text": "Quod quidem num hac adhuc hyeme fieri velit , non satis teneo ; hoc unum scio me Witembergam profecturum , nisi vel pax facta in Gallia vel quid aliud id iter impediat , illicque si per hyemem mansero , me tuis literis , quibus nihil iucundius nihilque suavius est , per aliquod tempus fruiturum spero ; sin minus , nihilominus tamen tuae humanitatis semper memor ero , quae quoties repetam , mihi frenum addent , quominus ad multas cupiditates , quibus iuventus subdita esse solet , prolabar .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_505", + "psc_text": "vestri sortem doleo, quos adhuc saeculi carcer includit; quos quotidie in acie praeliantes, nunc ira, nunc avaritia, nunc libido, nunc variorum incentiva vitiorum pertrabunt ad ruinam. Si vis, ut mater mea sis, cura placere Christo. Non agnosco matrem, meo Domino displicentem. Loquitur illa et alia multa, quae taceo, et pro te Dominum rogat; mihique ut de ejus mente securus sum (al. sim ), veniam impetrat peccatorum: quod monui, quod hortatus sum, quod invidiam propinquorum, ut salva esset, excepi. 7. Itaque dum spiritus hos artus regit, dum vitae hujus fruimur commeatu, spondeo, promitto, polliceor, illam mea lingua resonabit, illi mei dedicabuntur 186 labores, illi meum sudabit ingenium. Nulla erit pagina, quae non Blaesillam sonet. Quocumque sermonis nostri monumenta pervenerint, illa cum meis opusculis peregrinabitur. Hanc in mea mente defixam legent Virgines, Viduae, Monachi, sacerdotes. Brevis vitae spatium, aeterna memoria compensabit. Quae cum Christo vivit in coelis, in hominum quoque ore victura", + "candidate_score": 0.646544, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_12", + "bdc_text": "Ea autem in Ciceronis oratione pro Muraena , quarto Georgicon libro et Aeschinis contra Ctesiphontem oratione hucusque versata sunt magno meo labore et diligentia , cum patri imprimis obedientiam praestare , tibi deinde etiam gratificari cuperem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1992", + "psc_text": "et in ignem mittetur (Ibid. 3. 10) . 729 EPISTOLA CX. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Hieronymum litteris suis nonnihil offensum demulcere studet Augustinus. Apologiam illius contra Ruffinum accepisse se testatur, deplorans tantos inter viros quondam amicissimos tam amarulentam discordiam incidisse. Domino venarando, et desideratissimo fratri compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Quamvis existimem antequam ista sumeres, venisse in manus tuas litteras meas, quas per Dei servum, filium nostram Cyprianum Diaconum misi, quibus certissime agnosceres meam esse epistolam, cujus exemplaria illuc pervenisse [al. venisse ] commemorasti; unde jam me arbitror rescriptis tuis, velut Entellinis gravibus atque acribus caestibus (Aeneid. V), tanquam audacem Daretem coepisse pulsari atque versari: nunc tamen eis ipsis respondebo litteris tuis, quas mihi per sanctum filium nostrum Asterium jam [al. abest jam ] mittere dignatus es, in quibus multa in me comperi tuae benevolentissimae caritatis, et rursus quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque ubi mulcebar", + "candidate_score": 0.644885, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_6_8", + "bdc_text": "Quo autem officii genere id exequar , sane ignoro ; tam tenues et abiectae sunt meae vires , ut , si opera vel labore meum tibi officium exhibere cogitem , onus Aetna monte mihi iam incumbat gravius , si vero id epistola aliqua facere contendam , tantam ingenii mei imbecilitatem esse video , ut vix in animo meo inducere possim te aliquid voluptatis ex meis horridis et incomptis epistolis accipere posse . Quo fit , ut , quocunque me vertam , quacunque insistam via , nihil , quod te dignum tuisque virtutibus consentaneum esse possit , inveniam , nihil , quod minimis tuis erga me beneficiis respondeat , reperiam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_847", + "psc_text": "Unde et ego beatum me in hoc duntaxat negotio judico, quod apud eruditas aures imperitae linguae responsurus sum: quae objicit mihi vel ignorantiam, vel mendacium; si aut nescivi alienas litteras vere interpretari, aut nolui: quorum alterum error, alterum crimen est. Ac ne forsitan accusator meus facilitate, qua cuncta loquitur, et impunitate, qua sibi licere omnia putat, me quoque apud vos argueret, ut Papam Epiphanium criminatus est, hanc epistolam misi, quae te, et per te alios, qui nos amare dignantur, rei ordinem doceat. 2. Epiphanii litterae ad Joannem Episcopum. Eusebius Cremonensis Graeci sermonis ignarus. Pseudomonachus quid egerit. --Ante hoc ferme biennium miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora", + "candidate_score": 0.643822, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_6_8", + "bdc_text": "Quo autem officii genere id exequar , sane ignoro ; tam tenues et abiectae sunt meae vires , ut , si opera vel labore meum tibi officium exhibere cogitem , onus Aetna monte mihi iam incumbat gravius , si vero id epistola aliqua facere contendam , tantam ingenii mei imbecilitatem esse video , ut vix in animo meo inducere possim te aliquid voluptatis ex meis horridis et incomptis epistolis accipere posse . Quo fit , ut , quocunque me vertam , quacunque insistam via , nihil , quod te dignum tuisque virtutibus consentaneum esse possit , inveniam , nihil , quod minimis tuis erga me beneficiis respondeat , reperiam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_974", + "psc_text": "praedicante, ex latere subsultabas, et plaudebas manu, et applodebas pedem, et orthodoxum conclamabas. Postquam navigare coepisti, et ad intimum cerebrum tuum sentinae putredo pervenit, tunc nos haereticos recordatus es. Quid tibi faciam? Credidi sancti Presbyteri Paulini epistolis, et illius super nomine tuo non putavi errare judicium. Et licet statim accepta epistola ἀσυμάρτητον sermonem tuum intelligerem: tamen rusticitatem et simplicitatem magis in te arbitrabar, quam vecordiam. Nec reprehendo sanctum virum; maluit enim apud me dissimulare quod noverat, quam portitorem clientulum suis litteris accusare. Sed memetipsum arguo, qui alterius potius acquievi, quam meo judicio: et oculis aliud cernentibus, aliud schedulae credidi quam videbam. 4. Carpit lepide imperitiam Vigilantii. --Quamobrem desine me lacessere, et voluminibus tuis obruere. Parce saltem nummis tuis, quibus notarios librariosque conducens, eisdem et scriptoribus uteris et fautoribus: qui te ideo forsitan laudant, ut lucrum in scribendo [al. scribendis ] faciant. Si libet exercere ingenium, trade te Grammaticis atque Rhetoribus,", + "candidate_score": 0.643559, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_31_33", + "bdc_text": "idus septembris . Ornatissimo ac maxime venerando viro domino H [einrycho ] Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae fidelissimo pastori . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_113", + "psc_text": "et non sacerdos? audire noluit, statimque lepra perfusus in fronte est, juxta Prophetae vocem, dicentis: Imple, Domine, facies eorum ignominia (Ps. 82. 17) . Quam corporis partem sacerdos auri lamina protegebat, quam in Ezechiel Dominus jubet THAU litterae impressione signari (Ezech. 9), de qua David exultat, dicens: Signatum est super nos lumen vultus tui (Psal. 4. 7) , Domine: in qua allophylus procax fundae lapide ictus interiit. Regnavit autem Ozias annis quinquaginta duobus (2. Reg. 17), quo tempore apud Latinos Amulius, apud Athenienses Agamestor undecimus imperabat. Post cujus mortem Isaias Propheta hanc Visionem, quam explanare nunc nitimur, vidit, id est, eo anno quo Romulus Romani imperii conditor natus est: sicut manifestum esse poterit his, qui voluerint legere Temporum librum, quem nos in Latinam linguam, ex Graeco sermone transtulimus. Et factum est in anno, quo mortuus est Ozias rex: vidi Dominum sedentem super thronum excelsum et elevatum (Isai. 6) . Praemissa", + "candidate_score": 0.643453, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_30_32", + "bdc_text": "Vale . Datum 5 . idus septembris . Ornatissimo ac maxime venerando viro domino H [einrycho ] Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae fidelissimo pastori .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_210", + "psc_text": "Factum est verbum Domini in manu Aggaei Prophetae » (Agg. 1. et 2), dicentis ad Jerusalem: « Ornavi te, inquit, ornamento, et imposui tibi armillas circa manus tuas » (Ezech. 16. 11). Rursum ad eum qui indutus est podere, alius locus signaculi demonstratur: « Pertransi per mediam Jerusalem, et da signaculum in frontibus virorum gementium, et dolentium in omnibus iniquitatibus, quae fiunt in medio eorum » (Ibid. 9. 4). Quare? ut postea possint dicere: « Signatum est super nos lumen vultus tui, Domine » (Psal. 4. 7). 25. « Et calceamentum in pedibus ejus. » Sponsi quippe perdiderat dignitatem, et nudis pedibus Pascha celebrare non poterat. Haec sunt calceamenta de quibus Dominus ait: « Et calceavi te hiacyntho. Et calceamenta in pedibus ejus » (Ezec. 16. 10); nec ubi coluber insidians, plantam ingredientis invaderet: et super scorpiones et serpentes securius ambularet; ut praepararetur ad Evangelium pacis: jam non gradiens secundum", + "candidate_score": 0.64058, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_10", + "bdc_text": "me armatum esse video , ut nulla tormenta , nullos bumbardarum et hastarum ictus reformidem , sed intrepide ad te accedere audeam , meas literas tibi offerre non vereor et credam te iis lectis me inprimis excusaturum meorumque studiorum rationem aequo benevoloque animo accepturum .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1991", + "psc_text": "dormitas, Domine (Matth. 8. 25) ? excitemusque illum, et navicula fluctuante, clamemus: Magister, salvos nos fac, perimus. 4. Plura dictare volueram, si non Epistolaris brevitas pudorem nobis tacendi imponeret: et si tu librorum ipsius ad nos voluisses mittere cantilenas, ut scire possemus ad quae [al. ea quae ] rescribere deberemus. Nunc autem aerem verberavimus, et non tam illius infidelitatem, quae omnibus patet, quam nostram fidem aperuimus. Caeterum si volueris, longiorem nos adversum eum librum scribere, mitte naenias illius et ineptias, ut Joannem Baptistam audiat praedicantem: Jam securis ad radices arborum posita est. Omnis arbor, quae non facit fructum bonum, excidetur, et in ignem mittetur (Ibid. 3. 10) . 729 EPISTOLA CX. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Hieronymum litteris suis nonnihil offensum demulcere studet Augustinus. Apologiam illius contra Ruffinum accepisse se testatur, deplorans tantos inter viros quondam amicissimos tam amarulentam discordiam incidisse. Domino venarando, et desideratissimo fratri compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem.", + "candidate_score": 0.640245, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_19", + "bdc_text": "sin minus , nihilominus tamen tuae humanitatis semper memor ero , quae quoties repetam , mihi frenum addent , quominus ad multas cupiditates , quibus iuventus subdita esse solet , prolabar .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1951", + "psc_text": "multa hortamenta exisset foras, quaerenti mihi quid egisset, respondit: Tantum profeci, ut seni homini pene persuaserit, ne vinum bibam. Haec refero, non quod inconsideranter, et ultra vires sumpta onera probem, monente Scriptura: Super te onus ne levaveris; sed quod mentis ejus ardorem, et desiderium fidelis animae, ex hac quoque probare velim perseverantia, decantantis: Sitivit anima mea in te, quam multipliciter tibi caro mea (Psal. 62. 2) . Difficile est modum tenere in omnibus. Et vere juxta Philosophorum sententiam, μεσότης ἡ ἀρετὴ, ὑπερβολὴ κακία reputantur: Quod nos una et brevi sententiola exprimere possumus: Ne quid nimis (Terent. And. Act. 1) . Quae in contemptu ciborum tantam habebat pertinaciam: in luctu mitis erat, et suorum mortibus frangebatur, maxime liberorum. Nam et in viri et filiarum dormitione semper periclitata est. Et cum os stomachumque signaret, et matris [ Ms. matricis ] dolorem crucis niteretur impressione lenire; superabatur affectu, et credulam mentem, parentis viscera", + "candidate_score": 0.639541, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_10", + "bdc_text": "me armatum esse video , ut nulla tormenta , nullos bumbardarum et hastarum ictus reformidem , sed intrepide ad te accedere audeam , meas literas tibi offerre non vereor et credam te iis lectis me inprimis excusaturum meorumque studiorum rationem aequo benevoloque animo accepturum .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_974", + "psc_text": "praedicante, ex latere subsultabas, et plaudebas manu, et applodebas pedem, et orthodoxum conclamabas. Postquam navigare coepisti, et ad intimum cerebrum tuum sentinae putredo pervenit, tunc nos haereticos recordatus es. Quid tibi faciam? Credidi sancti Presbyteri Paulini epistolis, et illius super nomine tuo non putavi errare judicium. Et licet statim accepta epistola ἀσυμάρτητον sermonem tuum intelligerem: tamen rusticitatem et simplicitatem magis in te arbitrabar, quam vecordiam. Nec reprehendo sanctum virum; maluit enim apud me dissimulare quod noverat, quam portitorem clientulum suis litteris accusare. Sed memetipsum arguo, qui alterius potius acquievi, quam meo judicio: et oculis aliud cernentibus, aliud schedulae credidi quam videbam. 4. Carpit lepide imperitiam Vigilantii. --Quamobrem desine me lacessere, et voluminibus tuis obruere. Parce saltem nummis tuis, quibus notarios librariosque conducens, eisdem et scriptoribus uteris et fautoribus: qui te ideo forsitan laudant, ut lucrum in scribendo [al. scribendis ] faciant. Si libet exercere ingenium, trade te Grammaticis atque Rhetoribus,", + "candidate_score": 0.638959, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_25_27", + "bdc_text": "Pater etiam valet tibique salutem plurimam dicit . De novis autem huius loci scito imprimis pacem factam , ut ex conditionibus videre poteris , et legatum papae , qui Spirae esta. R. : Reichstag in Speyer 1570. , ob Sodomitarum crimen deprehensum esse , unum ex famulis ipsius aufugisse , quod quidem triste est spectaculum et horrendum , graviter etiam puniendum .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_556", + "psc_text": "Angelos vero qui non servaverunt suum principatum, sed dereliquerunt suum domicilium, in judicium magni diei vinculis aeternis sub caligine reservavit. » Et ut credas ubicumque simul Aegyptus et Sodoma et Gomorra nominantur, non loca, sed mundum hunc interpretari, statim 205 jungit exemplum: « Sicut Sodoma et Gomorra et finititimae civitates, simili modo fornicatae, et abeuntes post carnem alteram, factae sunt exemplum, ignis aeterni poenam sustinentes. » Et quid necesse est plura conquirere, cum post passionem et resurrectionem Domini Matthaeus Evangelista commemoret: « Et petrae scissae sunt, et sepulcra aperta, et plurima corpora dormientium sanctorum surrexerunt: et egredientes de sepulcris post resurrectionem suam ingressi sunt sanctam civitatem, et apparuerunt multis » (Matth. 27. 51. et seqq.). Nec statim Jerosolyma coelestis, sicut plerique ridicule arbitrantur, in hoc loco intelligitur, cum signum nullum esse potuerit apud homines Domini resurgentis, si corpora Sanctorum in coelesti Jerusalem visa sunt. Cum ergo et Evangelistae, et omnes", + "candidate_score": 0.638239, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_14", + "bdc_text": "ex eo enim virtus nascitur , quam cum in aliorum rebus gestis legimus et haurimus , quoque imitari conamur .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3085", + "psc_text": "Nihil omnino agimus, qui nos per multitudinis exempla defendimus, et ad consolationem nostram, aliena saepe numerantes vitia, deesse nobis dicimus, quos debeamus sequi. Ad illius exemplum mittimur, quem omnes fatemur imitandum. Atque ideo praecipua tibi cura sit, legem nosse divinam: per quam possis, quasi praesentia cernere exempla sanctorum: quid faciendum sit, quidve vitandum, illius consilio disce [al. discere ]. Maximum enim ad justitiam auxilium, est implere divinis eloquiis animum, et quod opere exequi cupias, semper corde meditari. Rudi adhuc populo, et hominibus ad obedientiam insuetis, per Moysen imperatur a Domino, ut in signum memoriae, qua praecepta Domini recordentur: per singulas vestimentorum fimbrias, habeant cum cocco hiacynthini coloris insignia, ut etiam casu huc illucque respicientibus oculis, mandatorum coelestium memoria nascatur. De quibus fimbriis Pharisaei redarguuntur a Domino (Matth. 23. 5), 1103 quod eas perverso usu, non ad commonitionem praeceptorum dei, sed ad ostentationem sui habere coeperint, ut scilicet quasi de majoris", + "candidate_score": 0.637428, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_19", + "bdc_text": "sin minus , nihilominus tamen tuae humanitatis semper memor ero , quae quoties repetam , mihi frenum addent , quominus ad multas cupiditates , quibus iuventus subdita esse solet , prolabar .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2646", + "psc_text": "1. Saepe et multum flagitas, virgo Christi Principia, ut memoriam 951 sanctae feminae Marcellae litteris recolam, et bonum quo diu fruiti sumus, etiam caeteris noscendum, imitandumque describam. Satisque doleo, quod hortaris sponte currentem, et me arbitraris indigere precibus, qui ne tibi quidem in ejus dilectione concedam: multoque plus accipiam, quam tribuam beneficii tantarum recordatione virtutum. Nam ut hucusque reticerem, et biennium praeterirem silentio, non fuit dissimulationis, ut male existimas, sed tristitiae incredibilis, quae ita meum oppressit animum, ut melius judicarem tacere impraesentiarum, quam nihil dignum illius laudibus dicere. Neque vero Marcellam tuam, imo meam, et ut verius loquar, nostram, omniumque Sanctorum, et propriae Romanae urbis inclytum decus institutis rhetorum praedicabo; ut exponam illustrem familiam, alti sanguinis decus, et stemmata per Consules et Praefectos Praetorio decurrentia. Nihil in illa laudabo, nisi quod proprium est, et eo nobilius, quod, opibus et nobilitate contempta, facta est paupertate et humilitate nobilior. 2. Orba [al.", + "candidate_score": 0.637188, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_7", + "bdc_text": "tam tenues et abiectae sunt meae vires , ut , si opera vel labore meum tibi officium exhibere cogitem , onus Aetna monte mihi iam incumbat gravius , si vero id epistola aliqua facere contendam , tantam ingenii mei imbecilitatem esse video , ut vix in animo meo inducere possim te aliquid voluptatis ex meis horridis et incomptis epistolis accipere posse .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_975", + "psc_text": "videbam. 4. Carpit lepide imperitiam Vigilantii. --Quamobrem desine me lacessere, et voluminibus tuis obruere. Parce saltem nummis tuis, quibus notarios librariosque conducens, eisdem et scriptoribus uteris et fautoribus: qui te ideo forsitan laudant, ut lucrum in scribendo [al. scribendis ] faciant. Si libet exercere ingenium, trade te Grammaticis atque Rhetoribus, disce Dialecticam, sectis instruere Philosophorum: ut cum omnia didiceris, saltem tunc tacere incipias. Quanquam stulte faciam, magistro cunctorum magistros quaerere, et ei modum imponere [al. ponere ], qui loqui nescit, et tacere non potest. Verum est illud apud Graecos proverbium, ὄνῳ λύρα. Ego 351 reor, et nomen tibi κατ' ἀντὶφρασιν impositum. Nam tota mente dormitas, et profundissimo non tam somno stertis, quam lethargo. Inter caeteras quippe blasphemias, quas ore sacrilego protulisti, ausus es dicere, Montem de quo abscissus est in Daniele lapis sine manibus (Daniel. 2), esse diabolum; et lapidem Christum, qui quia assumpsit corpus ex Adam, qui diabolo ante", + "candidate_score": 0.636931, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_10", + "bdc_text": "me armatum esse video , ut nulla tormenta , nullos bumbardarum et hastarum ictus reformidem , sed intrepide ad te accedere audeam , meas literas tibi offerre non vereor et credam te iis lectis me inprimis excusaturum meorumque studiorum rationem aequo benevoloque animo accepturum .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2151", + "psc_text": "te, ne me tanto itinere vexatum, frustra venisse patiaris. Scit enim Dominus, quod post visionem sanctorum Locorum, hanc vel maxime causam habui, ut cum tuis litteris sorori mederer ac matri. Et ego: Jamjam, inquam, quod vis faciam: nam et epistolae transmarinae sunt, et specialiter sermo dictatus, raro potest invenire quos mordeat. Te autem obsecro, ut clam sermonem hunc habeas. Cumque portaveris eum pro viatico, si auditus fuerit, laetemur pariter, si autem contemptus fuerit, quod et magis reor, ego verba perdiderim, tu itineris longitudinem. Explicit Praefatio. 2. Primum vos scire cupio soror et filia, me non idcirco scribere, quia aliquid de vobis sinistrum suspicer; sed ne caeteri suspicentur vestram me orare concordiam. Alioquin (quod absit) si peccatorum vos existimarem glutino cohaesisse, nunquam scriberem; sciremque me surdis narrare fabulam. Deinde hoc obsecro, ut si mordacius quippiam scripsero, non tam meae putetis austeritatis [al. auctoritatis ] esse, quam morbi. Putridae carnes ferro curantur", + "candidate_score": 0.636782, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_18", + "bdc_text": "hoc unum scio me Witembergam profecturum , nisi vel pax facta in Gallia vel quid aliud id iter impediat , illicque si per hyemem mansero , me tuis literis , quibus nihil iucundius nihilque suavius est , per aliquod tempus fruiturum spero ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2199", + "psc_text": "loquor. Multas sanctorum fratrum, ac sororum de vestra provincia ad me detulit quaestiones, ad quas usque ad diem Epiphaniorum, largissimo spatio me responsurum putabam. Cumque furtivis noctium lucubratiunculis ad plerasque dictarem; et expletis aliis, me ad vestram quasi ad difficillimam reservarem, subito supervenit, asserens se illico profecturum. Cumque eum rogarem ut differret iter, Libyae mihi coepit famem obtendere, monasteriorum Aegypti necessitates, Nili non plenas aquas, multorum inediam, 800 ut prope offensa esset in Dominum, illum ultra velle retinere. Itaque sub tegmen et stamina, liciaque, et telas, quae mihi ad vestram tunicam paraveram, vobis inconfecta transmisi, ut quidquid mihi deest, vestro texatur eloquio. Prudentes estis, et eruditi, et de canina, ut ait Appius, facundia, ad Christi disertitudinem trasmigrastis. Nec magno mihi apud vos labore opus est; quod Philosophum quemdam in suadendo rustico esse perpessum narrant fabulae. Vix dum dimidium, inquit, dixeram, jam intellexerat. Itaque et ego tempore coarctatus, singulorum vobis, qui", + "candidate_score": 0.636358, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_18", + "bdc_text": "hoc unum scio me Witembergam profecturum , nisi vel pax facta in Gallia vel quid aliud id iter impediat , illicque si per hyemem mansero , me tuis literis , quibus nihil iucundius nihilque suavius est , per aliquod tempus fruiturum spero ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1991", + "psc_text": "dormitas, Domine (Matth. 8. 25) ? excitemusque illum, et navicula fluctuante, clamemus: Magister, salvos nos fac, perimus. 4. Plura dictare volueram, si non Epistolaris brevitas pudorem nobis tacendi imponeret: et si tu librorum ipsius ad nos voluisses mittere cantilenas, ut scire possemus ad quae [al. ea quae ] rescribere deberemus. Nunc autem aerem verberavimus, et non tam illius infidelitatem, quae omnibus patet, quam nostram fidem aperuimus. Caeterum si volueris, longiorem nos adversum eum librum scribere, mitte naenias illius et ineptias, ut Joannem Baptistam audiat praedicantem: Jam securis ad radices arborum posita est. Omnis arbor, quae non facit fructum bonum, excidetur, et in ignem mittetur (Ibid. 3. 10) . 729 EPISTOLA CX. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Hieronymum litteris suis nonnihil offensum demulcere studet Augustinus. Apologiam illius contra Ruffinum accepisse se testatur, deplorans tantos inter viros quondam amicissimos tam amarulentam discordiam incidisse. Domino venarando, et desideratissimo fratri compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem.", + "candidate_score": 0.636282, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_25_27", + "bdc_text": "Pater etiam valet tibique salutem plurimam dicit . De novis autem huius loci scito imprimis pacem factam , ut ex conditionibus videre poteris , et legatum papae , qui Spirae esta. R. : Reichstag in Speyer 1570. , ob Sodomitarum crimen deprehensum esse , unum ex famulis ipsius aufugisse , quod quidem triste est spectaculum et horrendum , graviter etiam puniendum .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_183", + "psc_text": "retributa, sed ex donante concessa est. Pax vero qua reconciliati Deo sumus, habentes propitiatorem Dominum nostrum Jesum Christum, qui donavit nobis delicta nostra; et delevit chirographum mortis, quod erat contra nos, affigens illud cruci: et principatus et potestates fecit ostentui, triumphans eas in ligno. Quae autem major potest esse clementia, quam ut Filius Dei, hominis Filius nasceretur? decem mensium fastidia sustineret? partus exspectaret adventum? involveretur pannis? subjiceretur parentibus? per singulas adoleret aetates? Et post contumelias vocum, alapas et flagella, crucis quoque pro nobis fieret maledictum, ut nos a maledicto legis absolveret, Patri factus obediens usque ad mortem: et id opere compleret, quod ante ex persona mediatoris fuerat deprecatus, dicens: « Pater volo, ut quomodo ego et tu unum [al. idem ] sumus, ita et isti in nobis unum sint » (Joan. 17. 22). Ergo 71 quia ad hoc venerat, ut quod erat, impossibile Legis, quia nemo ex ea justificabatur, ineffabili", + "candidate_score": 0.636161, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_10", + "bdc_text": "me armatum esse video , ut nulla tormenta , nullos bumbardarum et hastarum ictus reformidem , sed intrepide ad te accedere audeam , meas literas tibi offerre non vereor et credam te iis lectis me inprimis excusaturum meorumque studiorum rationem aequo benevoloque animo accepturum .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_609", + "psc_text": "Minutio, Victorino, Lactantio, Hilario, ne non tam me defendisse, quam alios videar accusasse. Paulum Apostolum proferam, quem quotiescumque lego, videor mihi non verba audire, sed tonitrua. Legite Epistolas ejus, et maxime ad Romanos, ad Galatas, ad Ephesios, in quibus totus in certamine positus est; et videbitis eum in testimoniis quae sumit de veteri Testamento, quam artifex, quam prudens, quam dissimulator fit ejus quod agit. Videntur quidem verba simplicia, et quasi innocentis hominis et rusticani; et qui nec facere nec declinare noverit insidias: sed quocumque respexeris, fulmina sunt. Haeret in causa, capit omne quod tetigerit: tergum vertit, ut superet: fugam simulat, ut occidat. Calumniemur ergo illum, atque dicamus ei: Testimonia quibus contra Judaeos, vel caeteras haereses usus es, aliter in suis locis, aliter in tuis Epistolis sonant. Videmus exempla captiva servire tibi ad victoriam, quae suis in voluminibus non dimicant. Nonne nobis loquitur cum Salvatore: aliter foris, aliter domi loquimur? Turbae", + "candidate_score": 0.63456, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_2", + "bdc_text": "Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1211", + "psc_text": "prae frequentia commeantium et peregrinorum turbis relegere non potui, et ut ipsi probavere praesentes, 434 longo tentus incommodo, vix diebus Quadragesimae, quibus ipsi proficiscebantur, respirare coepi. Unde si paragrammata repereris, vel minus aliqua descripta sunt, quae sensum legentis impediant, non mihi debes imputare, sed tuis, et imperitiae notariorum librariorumque incuriae, qui scribunt non quod inveniunt, sed quod intelligunt; et dum alienos errores emendare nituntur, ostendunt suos. Porro Josephi libros, et sanctorum Papiae et Polycarpi volumina, falsus ad te rumor pertulit a me esse translata: quia nec otii mei, nec virium est, tantas res eadem in alteram linguam exprimere venustate. Origenis et Didymi pauca transtulimus, volentes nostris ex parte ostendere, quid Graeca doctrina retineret. Canonem Hebraicae Veritatis, excepto Octateucho, quem nunc in manibus habeo, pueris tuis et notariis dedi describendum. Septuaginta interpretum editionem et te habere non dubito; et ante annos plurimos diligentissime emendatam, studiosis tradidi. Novum Testamentum Graecae reddidi auctoritati.", + "candidate_score": 0.63395, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_5", + "bdc_text": "Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_52", + "psc_text": "diligit amore, quam ego diligo: ut ego semper in ore meo nomen tuum sonem: ut ad primam quamque confabulationem jucundissimi mihi consortii recorder, ut humilitatem admirer, virtutem efferam, praedicem caritatem. Verum tu, quod natura Lynces insitum habent, ne post tergum respicientes meminerint priorum, et mens perdat quod oculi videre desierint, ita nostrae es necessitudinis penitus oblitus, ut illam epistolam, quam in corde Christianorum scriptam Apostolus (1. Cor. 3. 2) refert, non parva litura, sed imis, ut aiunt, ceris eraseris. Et illae quidem, quas diximus, ferae, sub frondente captantes arboris ramo fugaces capreas, aut timidum, cervos, animal comprehendunt: currentemque frustra praedam, dum hostem suum secum verabido desuper ore dilaniant; et tamdiu meminere praedandi, 23 quamdiu venter vacuus siccum fame guttur exasperat. Ubi vero sanguine pasta feritas viscera distenta compleverit, cum saturitate succedit oblivio: tamdiu nescitura quid capiat, donec memoriam revocaverit esuries. Tu necdum satiatus e nobis, cur finem jungis exordio? cur", + "candidate_score": 0.633601, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_18", + "bdc_text": "hoc unum scio me Witembergam profecturum , nisi vel pax facta in Gallia vel quid aliud id iter impediat , illicque si per hyemem mansero , me tuis literis , quibus nihil iucundius nihilque suavius est , per aliquod tempus fruiturum spero ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_108", + "psc_text": "Occidente, haereticum cum Aegypto, hoc est, cum Damaso, Petroque condemnent. Quid unum hominem exceptis sociis, criminantur? si rivus tenuiter fluit, non est alvei culpa, sed fontis. Pudet dicere: de cavernis cellularum damnamus orbem. In sacco et cinere volutati, de Episcopis sententiam ferimus. Quid facit sub tunica poenitentis regius animus? Catenae, sordes, et comae non sunt diadematis signa, sed fletus. Permittant me, quaeso, nihil loqui. Cur eum lacerant, qui non meretur invidiam? Haereticus sum, quid ad te? quiesce, jam dictum est. Plane times, ne eloquentissimus homo in Syro sermone, vel Graeco Ecclesias circumeam, populos seducam, schisma conficiam. Nihil alicui praeripui, nihil otiosus accipio. Manu quotidie et proprio sudore quaerimus cibum, scientes ab Apostolo scriptum esse: Qui autem non operatur, nec manducet (2. Thess. 3) . 3. Haec, venerabilis et sancte Pater, cum quali gemitu, cum quali dolore conscripserim, testis est Jesus. Tacui, nunquid 45 semper tacebo, dicit Dominus (Psal. 49; et", + "candidate_score": 0.62847, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_7", + "bdc_text": "tam tenues et abiectae sunt meae vires , ut , si opera vel labore meum tibi officium exhibere cogitem , onus Aetna monte mihi iam incumbat gravius , si vero id epistola aliqua facere contendam , tantam ingenii mei imbecilitatem esse video , ut vix in animo meo inducere possim te aliquid voluptatis ex meis horridis et incomptis epistolis accipere posse .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2000", + "psc_text": "corporis, non vigore animi tamen, in area dominica fructuoso labore desudans; ecce adsum [al. sum ], si quid perperam dixi, fortius fige pedem. Non mihi esse debet molestum pondus aetatis tuae, dummodo conteratur palea culpae meae. 5. « Proinde illud quod in extremo epistolae tuae posuisti, cum magni desiderii suspirio vel lego, vel recolo. Utinam, inquis, 732 mereremur complexus tuos; et collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus. Ego autem dico, utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores. Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam sanctitatem scripsisse meminerim; et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim; faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola, me curante. Homo enim, qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulit nec ad me retulit [al. pertulerit", + "candidate_score": 0.624997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_7", + "bdc_text": "tam tenues et abiectae sunt meae vires , ut , si opera vel labore meum tibi officium exhibere cogitem , onus Aetna monte mihi iam incumbat gravius , si vero id epistola aliqua facere contendam , tantam ingenii mei imbecilitatem esse video , ut vix in animo meo inducere possim te aliquid voluptatis ex meis horridis et incomptis epistolis accipere posse .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1732", + "psc_text": "tuae, licet stylus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur: tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte me respondente, laesus juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assideremus [al. assidemus ], pene epistolae tuae, vel ejus qui sub tuo nomine scripserat, obliti sumus, memores illius versiculi: Musica in luctu importuna narratio (Eccli. 22. 6) . Itaque si tua est epistola, aperte scribe, vel mitte exemplaria veriora: ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione 633 versemur: et vel nostrum emendemus errorem, vel alium frustra reprehendisse doceamus. 2. Absit autem a me, ut quidquam de libris tuae beatitutidinis attingere audeam. Sufficit enim mihi probare mea, et aliena non carpere. Caeterum optime novit prudentia tua, unumquemque in suo sensu abundare, et puerilis esse jactantiae, quod olim adolescentuli facere consueverant, accusando illustres viros, suo", + "candidate_score": 0.623646, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_7", + "bdc_text": "tam tenues et abiectae sunt meae vires , ut , si opera vel labore meum tibi officium exhibere cogitem , onus Aetna monte mihi iam incumbat gravius , si vero id epistola aliqua facere contendam , tantam ingenii mei imbecilitatem esse video , ut vix in animo meo inducere possim te aliquid voluptatis ex meis horridis et incomptis epistolis accipere posse .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2641", + "psc_text": "confidunt: An quotidie a Deo fiant, et mittantur in corpora, secundum illud, quod in Evangelio scriptum est, Pater meus usque modo operatur, et ego operor (Joan. 5. 17) : An certe ex traduce, ut Tertullianus, Apollinaris, et maxima pars Occidentalium autumant; ut, quomodo corpus ex corpore, sic anima nascatur ex anima, et simili cum brutis animantibus conditione subsistat. Super quo quid mihi videretur [al. videatur ], in opusculis contra Ruffinum scripsisse me novi, adversus eum libellum, quem sanctae memoriae Anastasio Episcopo Romanae Ecclesiae dedit [al. edidit ]: in quo lubrica et subdola, imo stulta confessione, dum auditorum simplicitati illudere nititur, suae fidei, imo perfidiae illusit: quos libros reor sanctum parentem vestrum habere Oceanum. Olim enim editi sunt, multis Ruffini libris adversus calumnias respondentes. Certe habes ibi virum sanctum et eruditum Augustinum Episcopum, qui viva, ut aiunt, voce docere te poterit et suam, imo per se nostram explicare sententiam. 2. Ezechielis", + "candidate_score": 0.620641, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_7", + "bdc_text": "tam tenues et abiectae sunt meae vires , ut , si opera vel labore meum tibi officium exhibere cogitem , onus Aetna monte mihi iam incumbat gravius , si vero id epistola aliqua facere contendam , tantam ingenii mei imbecilitatem esse video , ut vix in animo meo inducere possim te aliquid voluptatis ex meis horridis et incomptis epistolis accipere posse .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2713", + "psc_text": "respondendum: quorum alterum pudoris, alterum caritatis est. EPISTOLA CXXX.. AD DEMETRIADEM. De servanda Virginitate. Laudat Demetriadem Virginem, Julianae filiam, neptem Probae, quod se Christo consecrarit; hortans ut perseveret, utque statim obsit instinctibus diaboli sollicitantis ad turpia. De studio, de jejunio, de obedientia, de fugiendis jocis, caeterisque rebus, quae ad virginis institutum pertinent, praecipit. 1. Inter omnes materias, quas ab adolescentia usque ad hanc aetatem, vel mea, vel notariorum scripsi 976 manu, nihil praesenti opere difficilius. Scripturus enim ad Demetriadem virginem Christi, quae et nobilitate et divitiis, prima est in orbe Romano, si cuncta virtutibus ejus congrua dixero, adulari putabor: si quaedam subtraxero, ne incredibilia videantur, damnum laudibus ejus mea faciet verecundia. Quid igitur faciam? Quod implere non possum, negare non audeo: tanta est aviae ejus et matris, insignium feminarum, in jubendo auctoritas, in petendo fides, in extorquendo perseverantia. Neque enim ut novum et praecipuum quiddam a me flagitant, cujus ingenium", + "candidate_score": 0.620002, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_14", + "bdc_text": "ex eo enim virtus nascitur , quam cum in aliorum rebus gestis legimus et haurimus , quoque imitari conamur .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1684", + "psc_text": "Pauci sunt, qui caleatis vitiis tramitem teneant veritatis, dum malitia innumeris nocendi utitur artibus, et vinci non potest, nisi sapientiae desuper fulciamur auxilio, clamantis nobis atque dicentis: Noli timere, quia tecum sum (Gen. 26. 24) . Mali interitus est, mala ultra non facere: radix vitiorum legis scita contemnere. Ut peccata germinat [al. germinant ] negligentia, ita sollicitudo virtutes parit. Lex custodita fugat ignominiam, neglecta parturit poenas: et quanto, si despiciatur, severi judicis imitatur truculentiam, tanto, si servetur, clementissimi patris exhibet mansuetudinem. IGITUR PECCATI cessatio virtutis principium est. Medicina praeteritorum, ac praesentium, futurorumque vitiorum legis indefessa meditatio: quae cum possessoris sui habuerit securitatem, cunctis perturbationibus caret. Sapientia quippe in nobis operatur bonum: postquam ei mundum cordis praebuerimus habitaculum, et cogitationes 614 in opera verterimus. Nec ambigitur, quin in utramque partem, vel faciendi, vel non faciendi bona, habeamus liberam facultatem, et oppressis pravis, recta nascantur: tuncque virtutum inter se concinit chorus, cum", + "candidate_score": 0.619072, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_27", + "bdc_text": "Reichstag in Speyer 1570. , ob Sodomitarum crimen deprehensum esse , unum ex famulis ipsius aufugisse , quod quidem triste est spectaculum et horrendum , graviter etiam puniendum .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1143", + "psc_text": ". Et statim se reprehendentes aiunt: Si narravero sic, ecce nationem [al. generationem] filiorum tuorum reprobavi (Ibid. 13. 15) . Si caecitatis causam putas esse peccatum, et id Dei inferre iram, quod crebro medici remediantur, insimulabis Isaac, qui in tantum lucis istius expers fuit, ut etiam cui nollet, errore deceptus benediceret (Gen. 27). Referes crimen in Jacob, cujus caligaverat acies, et cum interioribus oculis, et spiritu prophetali longe post futura prospiceret, et Christum cerneret de stirpe regia esse venturum, Ephraim et Manassem videre non poterat (Ibid. 48 et 49). Quid inter reges Josia sanctius? Aegyptio mucrone 410 interfectus est (4. Reg. 23). Quid Petro, quid Paulo sublimius? Neronianum gladium cruentarunt. Et (ut de hominibus taceam) Dei Filius sustinuit ignominiam crucis: et tu putas beatos, qui felicitate istius saeculi et deliciis perfruuntur? Magna ira est, quando peccantibus non irascitur Deus. Unde et in Ezechiele ad Jerusalem, Jam, inquit, non irascar tibi,", + "candidate_score": 0.617708, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_23", + "bdc_text": "Quod quidem non copiosius agam , ne te gravioribus rebus impeditum fortassis avocem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2083", + "psc_text": "sive arduum atque difficile, hoc ipsum edoce, obsecro te, quonam modo assequi valeamus: ut cum forte aliquid nos movet, quod nobis, et si non cautius attendentibus, certe tardius intelligentibus non probatum est: et quid nobis videatur contra conamur asserere, si hoc aliquanto securiore libertate dicamus, non incidamus in suspicionem puerilis jactantiae, quasi nostro nomini famam, viros illustres accusando quaeramus. Si autem aliquid asperum refellendi necessitate depromptum fuerit, quo tolerabile fiat, leniore circumfundamus eloquio, ne litum melle gladium stringere videamur [al. judicemur ]. Nisi forte ille modus est, quo utrumque hoc vitium, vel vitii suspicionem caveamus, si cum doctiore amico sic disputemus, ut quidquid dixerit, necesse sit approbare; nec quaerendi saltem causa, liceat aliquantulum reluctari. » 3. « Tum vero sine ullo timore offensionis tanquam in campo luditur; sed mirum si nobis non illuditur. Ego enim fateor caritati tuae solis eis Scripturarum libris, qui jam Canonici appellantur, didici hunc timorem honoremque", + "candidate_score": 0.611382, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_21", + "bdc_text": "Monet me praeterea parentum virtus , a quibus degenerare turpe et indecorum esset .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_780", + "psc_text": "6). 3. Quando honorandi parentes. --Facessat invidia, quam nomini Christiano maledicorum semper genuinus infigit: ut, dum probra metuunt, ad virtutes non provocentur. Exceptis epistolis, ignoramus alterutrum. SOLAQUE causa pietatis est, ubi carnis nulla notitia est. Honora patrem tuum; sed si te a vero Patre non separat. TAMDIU SCITO sanguinis copulam, quamdiu ille suum noverit Creatorem. Alioqui David tibi protinus canet: « Audi filia, et vide, et inclina aurem tuam, et obliviscere populum et domum patris tui: et concupiscet rex decorem tuum, quoniam ipse est Dominus tuus » (Ps. 44. 11). Grande praemium parentis obliti: Concupiscet rex decorem tuum. Quia audisti, quia vidisti, quia inclinasti aurem tuam; et populi tui, domusque patris tui oblita es, idcirco concupiscet rex decorem tuum, et dicet tibi: Tota pulchra es amica mea, et macula non est in te (Cant. 4. 7) . Quid pulchrius anima, quae Dei filia nuncupatur, et nullos extrinsecus quaerit ornatus? [Mss.", + "candidate_score": 0.608704, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_23", + "bdc_text": "Quod quidem non copiosius agam , ne te gravioribus rebus impeditum fortassis avocem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2142", + "psc_text": "abs te corrigendum fecisse me noveram. Exceptis autem familiaribus tuis, teipsum obsecro per gratiam, qua redempti sumus, ut quaecumque tua bona, quae Domini bonitate tibi concessa sunt, in litteris meis posui, non me existimes insidioso blandiloquio posuisse. Si quid autem in te peccavi, dimittas mihi. Nec illud, quod de nescio cujus Poetae facto ineptius fortasse, quam litteratius a me commemoratum est, amplius quam dixi, ad te trahas: cum continuo subjecerim, non hoc ideo me dixisse, ut oculos cordis reciperes, quos absit unquam ut amiseris; sed ut adverteres, quos sanos ac vigiles haberes. Propter solam ergo παλινῳδίαν si scripserimus aliquid, quod scripto posteriore destruere debeamus, imitandam, non propter Stesichori caecitatem, quam cordi tuo nec tribui, nec timui, attengendum illud existimavi: atque identidem rogo, ut me fidenter corrigas, ubi mihi hoc opus esse perspexeris. Quanquam enim secundum honorum vocabula, quae jam Ecclesiae usus obtinuit: Episcopatus Presbyterio major sit: tamen in multis rebus", + "candidate_score": 0.60652, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_13", + "bdc_text": "Scio enim id beneficii loco a me accipere solere , si in studiorum disciplinarumque studio summo cursu ruam ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1661", + "psc_text": "parte ventorum flabra consurgentia ecclesiasticam navem subvertere potuerunt, et studiorum nostrorum saevo turbine operire remigium. Et cum Salvatore Domino, instar discipulorum illius, navigantes transfretavimus, et portum quietis intrantes, pulcherrimum divinorum voluminum littus amplectimur; varios carpentes flores scientiae, et nivea membra sapientiae pressis figentes osculis, in ejus haeremus amplexibus, et si Dominus concesserit, viventes cum ea, et in illius perseverantes amore, cantabimus: Amator fui pulchritudinis ejus (Sap. 8) . Quotquot enim diligentius Scripturas sanctas legunt, et per picta sermonum coelestium prata discurrunt, hac beatitudine perfruuntur [al. perfruentur ]. Qui autem relinquentes dominicae solemnitatis virorem, ad deserta transcendunt, in morem urbium quae absque muro sunt, hostiles daemonum impetus sustinent. 20. Quapropter imminentia festa celebrantes, intelligamus et nosmetipsos, et universa quae nostra sunt; scientiamque, et rationabilem animam nostram, quasi matrem, omni studio amplexemur, habentes radicem sermonis, atque rationis scientiae notionem, sermonem autem, ut ita dicam, operis vestibulum. Porro opus sermonis et scientiae aedificii", + "candidate_score": 0.603884, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.708296, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_1_3", + "bdc_text": "non enim dubito , quin maximo desiderio studia et valetudinem meam percipiendi tenearis . Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset . Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.708296, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_29_31", + "bdc_text": "Haec itaque sunt ( pater observandissime ) , quae tibi significare volui , cumque nihil amplius supersit , quod ad te scribam , finem meae epistolae imponam deumque optimum maximum orabo , ut te salvum et incolumem servet. Vale . Datum 5 . idus septembris .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", + "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", + "candidate_score": 0.70613, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_2_4", + "bdc_text": "Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset . Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem . Tantis enim beneficiis et muneribus a te sum affectus , tanta humanitate a te semper exceptus , tam suavi tamque familiari colloquio tecum sum interdum collocutus , ut eam sane humanitatem a me expostulare arbitrarer , ut de nullis rebus , quae vel ad corporis vel ad animi habitum pertinerent , te celarem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.702084, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_3_5", + "bdc_text": "Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem . Tantis enim beneficiis et muneribus a te sum affectus , tanta humanitate a te semper exceptus , tam suavi tamque familiari colloquio tecum sum interdum collocutus , ut eam sane humanitatem a me expostulare arbitrarer , ut de nullis rebus , quae vel ad corporis vel ad animi habitum pertinerent , te celarem . Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", + "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", + "candidate_score": 0.701311, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_3_5", + "bdc_text": "Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem . Tantis enim beneficiis et muneribus a te sum affectus , tanta humanitate a te semper exceptus , tam suavi tamque familiari colloquio tecum sum interdum collocutus , ut eam sane humanitatem a me expostulare arbitrarer , ut de nullis rebus , quae vel ad corporis vel ad animi habitum pertinerent , te celarem . Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.700093, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_0_2", + "bdc_text": "Piissimo eruditissimoque domino H [einrycho ] Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae ministro , M [atthias ] Cognetius S. P. D . Querenti mihi iam dudum ( pater colendissime ) , quod his temporibus ad te potissimum scriberem , duo occurrebant , quae mihi amplam et copiosam ad scribendum materiam suppeditabant , quorum unum idque praecipuum est , ut me de non missis iamdudum ad te literis excusem , alterum vero , ut de totis meis rationibus certi aliquid ad te mittam ; non enim dubito , quin maximo desiderio studia et valetudinem meam percipiendi tenearis . Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3463", + "psc_text": "Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem. Et quia dignatus es id petere a nobis, ut quid senserimus de ipsis quaestionibus, per litteras tuae sincerissimae charitati insinuaremus; ad ea de quibus scripta legi, prout intellectus exiguus meae mediocritatis sentire potuit aut intelligere, infra scripsi. 2. Cum Dei omnipotentis conditoris totius creaturae arbitrio et potestate cuncta gerantur; vel quae facta sunt, vel quae etiam futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Unde satis admiratione plenum est si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit, secundum hoc capitulum quod Dominus beatis Apostolis", + "candidate_score": 0.698431, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_0_2", + "bdc_text": "Piissimo eruditissimoque domino H [einrycho ] Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae ministro , M [atthias ] Cognetius S. P. D . Querenti mihi iam dudum ( pater colendissime ) , quod his temporibus ad te potissimum scriberem , duo occurrebant , quae mihi amplam et copiosam ad scribendum materiam suppeditabant , quorum unum idque praecipuum est , ut me de non missis iamdudum ad te literis excusem , alterum vero , ut de totis meis rationibus certi aliquid ad te mittam ; non enim dubito , quin maximo desiderio studia et valetudinem meam percipiendi tenearis . Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.698274, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_3_5", + "bdc_text": "Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem . Tantis enim beneficiis et muneribus a te sum affectus , tanta humanitate a te semper exceptus , tam suavi tamque familiari colloquio tecum sum interdum collocutus , ut eam sane humanitatem a me expostulare arbitrarer , ut de nullis rebus , quae vel ad corporis vel ad animi habitum pertinerent , te celarem . Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.696118, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_0_2", + "bdc_text": "Piissimo eruditissimoque domino H [einrycho ] Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae ministro , M [atthias ] Cognetius S. P. D . Querenti mihi iam dudum ( pater colendissime ) , quod his temporibus ad te potissimum scriberem , duo occurrebant , quae mihi amplam et copiosam ad scribendum materiam suppeditabant , quorum unum idque praecipuum est , ut me de non missis iamdudum ad te literis excusem , alterum vero , ut de totis meis rationibus certi aliquid ad te mittam ; non enim dubito , quin maximo desiderio studia et valetudinem meam percipiendi tenearis . Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.694653, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_0_2", + "bdc_text": "Piissimo eruditissimoque domino H [einrycho ] Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae ministro , M [atthias ] Cognetius S. P. D . Querenti mihi iam dudum ( pater colendissime ) , quod his temporibus ad te potissimum scriberem , duo occurrebant , quae mihi amplam et copiosam ad scribendum materiam suppeditabant , quorum unum idque praecipuum est , ut me de non missis iamdudum ad te literis excusem , alterum vero , ut de totis meis rationibus certi aliquid ad te mittam ; non enim dubito , quin maximo desiderio studia et valetudinem meam percipiendi tenearis . Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.694188, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_1_3", + "bdc_text": "non enim dubito , quin maximo desiderio studia et valetudinem meam percipiendi tenearis . Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset . Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1480", + "psc_text": "inaniter curiosus, vel curiositatem tuam cibandam atque nutriendam imponere non auderes eis, quorum inter curas vel maxima cura est reprimere ac refrenare curiosos. Quanto enim melius, quantoque fructuosius, si in dandis ad te ullis litteris tempus atque opera impenditur, ad hoc potius impenditur, ut resecentur vanae atque fallaces cupiditates tuae, quae tanto magis cavendae sunt, quanto facilius decipiunt, nescio qua umbra honestatis et liberalium studiorum nomine velatae atque palliatae; quam ut nostro ministerio, atque, ut ita dixerim, satellitio, in dominatum, quo tam bonam tuam mentem premant, vehementius excitentur? 2. Ecce enim tot dialogi lecti, si ad videndum finem et capessendum omnium actionum tuarum nihil te adjuverunt, quid prosunt, dic mihi? Nam ubi finem constitueris totius hujus flagrantissimi studii tui, et tibi infructuosi, et nobis molesti, epistola tua satis indicas. Cum enim de solvendis quaestionibus quas misisti, apud me per litteras satageres, ita scripsisti: Possem te, inquis, plus et per multos", + "candidate_score": 0.692592, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_0_2", + "bdc_text": "Piissimo eruditissimoque domino H [einrycho ] Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae ministro , M [atthias ] Cognetius S. P. D . Querenti mihi iam dudum ( pater colendissime ) , quod his temporibus ad te potissimum scriberem , duo occurrebant , quae mihi amplam et copiosam ad scribendum materiam suppeditabant , quorum unum idque praecipuum est , ut me de non missis iamdudum ad te literis excusem , alterum vero , ut de totis meis rationibus certi aliquid ad te mittam ; non enim dubito , quin maximo desiderio studia et valetudinem meam percipiendi tenearis . Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_732", + "psc_text": "res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius quam quae populi audiunt instruendis, propter ecclesiasticas occupationes omnino non possum. CAPUT III. 6. Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor, multum dolui inter tam charas familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum extitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto, satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem,", + "candidate_score": 0.691885, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_0_2", + "bdc_text": "Piissimo eruditissimoque domino H [einrycho ] Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae ministro , M [atthias ] Cognetius S. P. D . Querenti mihi iam dudum ( pater colendissime ) , quod his temporibus ad te potissimum scriberem , duo occurrebant , quae mihi amplam et copiosam ad scribendum materiam suppeditabant , quorum unum idque praecipuum est , ut me de non missis iamdudum ad te literis excusem , alterum vero , ut de totis meis rationibus certi aliquid ad te mittam ; non enim dubito , quin maximo desiderio studia et valetudinem meam percipiendi tenearis . Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2407", + "psc_text": "vero in epistola tua legi, jam te cogi credere, ne a me videreris, et Carthagini me negatum, tu potius cogis his verbis ut absentiae meae causas non taceam. Quarum est una, quoniam laborem quem in illa urbe perpeti necesse est, et quem si exponere velim, aliud tantum loquendum est, jam sustinere non possum, quod infirmitati meae propriae, quae nota est omnibus qui familiarius me noverunt, accessit etiam senectus, quae generis humani est communis infirmitas. Altera causa est, quod statui, si Dominus velit, quantum mihi ex illis occupationibus, quas Ecclesiae, cui proprio munere servio, necessitas flagitat, datur temporis, id totum impendere labori studiorum ad ecclesiasticas scientias pertinentium; ubi me arbitror, si Dei misericordiae placet, etiam posteris aliquid profuturum. 14. Unum est autem, si verum quaeris audire, quod in te molestissime fero, quod cum sis et hujus jam aetatis, et hujus vitae ac probitatis, adhuc vis esse catechumenus; quasi fideles non possint,", + "candidate_score": 0.691456, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_1_3", + "bdc_text": "non enim dubito , quin maximo desiderio studia et valetudinem meam percipiendi tenearis . Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset . Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_257", + "psc_text": "Licenti, ad Christum posse incitari, jam a pueris ad studia veritatis et sapientiae, quod utrumque vere est Christus, et omnis boni summum bonum venerabilis Augustini spiritu et ore flammatum. Qui si parum apud te pro te valuit, quid ego tanto intervallo posterior, et omnium illius opum pauper, efficiam? Sed quia et illius facultatis potentia, et tui ingenii humanitate confisus, pleniora atque majora in te spero elaborata quam elaboranda, ausus sum hiscere duplici gratia, ut et illi viro debita charitate compararer in sollicitudine tui, et inter eos qui salutem tuam diligunt, vel contestato numerarer affectu. Nam effectus in tui perfectione palmam Augustino potissimum destinatam scio. Vereor, fili, ne aures tuas asperitate temerarii sermonis offenderim, et per aures animo etiam tuo taedii mei vulnus intulerim. Sed in mentem venit epistola tua, qua te musicis familiarem modis intellexi: a quo studio ego aevi quondam tui non abhorrui. Itaque mihi ad tuam mentem, si", + "candidate_score": 0.691293, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_0_2", + "bdc_text": "Piissimo eruditissimoque domino H [einrycho ] Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae ministro , M [atthias ] Cognetius S. P. D . Querenti mihi iam dudum ( pater colendissime ) , quod his temporibus ad te potissimum scriberem , duo occurrebant , quae mihi amplam et copiosam ad scribendum materiam suppeditabant , quorum unum idque praecipuum est , ut me de non missis iamdudum ad te literis excusem , alterum vero , ut de totis meis rationibus certi aliquid ad te mittam ; non enim dubito , quin maximo desiderio studia et valetudinem meam percipiendi tenearis . Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.689773, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_0", + "bdc_text": "Piissimo eruditissimoque domino H [einrycho ] Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae ministro , M [atthias ] Cognetius S. P. D . Querenti mihi iam dudum ( pater colendissime ) , quod his temporibus ad te potissimum scriberem , duo occurrebant , quae mihi amplam et copiosam ad scribendum materiam suppeditabant , quorum unum idque praecipuum est , ut me de non missis iamdudum ad te literis excusem , alterum vero , ut de totis meis rationibus certi aliquid ad te mittam ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.689528, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_10_12", + "bdc_text": "me armatum esse video , ut nulla tormenta , nullos bumbardarum et hastarum ictus reformidem , sed intrepide ad te accedere audeam , meas literas tibi offerre non vereor et credam te iis lectis me inprimis excusaturum meorumque studiorum rationem aequo benevoloque animo accepturum . Quae cum ita sint , ad studia mea veniam , ut iis tibi expositis ad reliqua facilius descendere possim . Ea autem in Ciceronis oratione pro Muraena , quarto Georgicon libro et Aeschinis contra Ctesiphontem oratione hucusque versata sunt magno meo labore et diligentia , cum patri imprimis obedientiam praestare , tibi deinde etiam gratificari cuperem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_746", + "psc_text": "et beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Christo salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Tres simul epistolas, imo libellos breves, per diaconum Cyprianum, tuae Dignationis accepi, diversas, ut tu nominas, quaestiones, ut ego sentio, reprehensiones opusculorum meorum continentes: ad quas si respondere voluero, libri magnitudine opus erit. Tamen conabor, quantum facere possum, modum non egredi longioris epistolae, et festinanti fratri moram non facere, qui ante triduum, quam profecturus erat, a me epistolas flagitavit; ut pene in procinctu haec qualiacumque sunt, effutire compellerer, et tumultuario respondere sermone, non maturitate scribentis, sed dictantis temeritate: quae plerumque non in doctrinam, sed in casum vertitur; ut fortissimos quoque milites subita bella conturbant, et ante coguntur fugere, quam possint arma corripere. 2. Caeterum nostra armatura Christus est, et apostoli Pauli institutio, qui scribit ad Ephesios: « Assumite arma Dei, ut possitis resistere in die malo. » Et rursum: « State succincti lumbos vestros in veritate, et induti loricam", + "candidate_score": 0.689419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_1_3", + "bdc_text": "non enim dubito , quin maximo desiderio studia et valetudinem meam percipiendi tenearis . Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset . Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2465", + "psc_text": "faciam quod mandas, culpam penes me remanere, non in negotio esse dijudicem, domine merito venerabilis, et vere suspiciende pater. Non enim instas (quod plerique homines istius loci faciunt) ut quodcumque sollicitus volueris, extorqueas; sed quod tibi a judice tot curis obstricto petibile visum fuerit, admones subserviente verecundia, quae maxima difficilium inter bonos efficacia est. Proinde statim commendatis effectum desiderii tribui: nam sperandi viam ante patefeceram. 2. Explicui tuos libros; neque enim tam languidi aut inertes erant, ut me aliud quam se curare paterentur: injecerunt manum, ereptumque aliis sollicitudinum causis, suis vinculis illigarunt (ita enim mihi Deus propitius sit), ut ego anceps sim quid in illis magis mirer, sacerdotii perfectionem, philosophiae dogmata, historiae plenam notitiam, an facundiae jucunditatem, quae ita imperitos etiam illicere potest, ut donec explicent non desistant, et cum explicaverint, adhuc requirant. Convicti namque sunt impudenter pertinaces, jam inde a bonis quae memorant saeculis, pro naturae rerum obscuritate contigisse", + "candidate_score": 0.689063, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_2_4", + "bdc_text": "Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset . Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem . Tantis enim beneficiis et muneribus a te sum affectus , tanta humanitate a te semper exceptus , tam suavi tamque familiari colloquio tecum sum interdum collocutus , ut eam sane humanitatem a me expostulare arbitrarer , ut de nullis rebus , quae vel ad corporis vel ad animi habitum pertinerent , te celarem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.688947, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_1_3", + "bdc_text": "non enim dubito , quin maximo desiderio studia et valetudinem meam percipiendi tenearis . Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset . Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.685782, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_3_5", + "bdc_text": "Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem . Tantis enim beneficiis et muneribus a te sum affectus , tanta humanitate a te semper exceptus , tam suavi tamque familiari colloquio tecum sum interdum collocutus , ut eam sane humanitatem a me expostulare arbitrarer , ut de nullis rebus , quae vel ad corporis vel ad animi habitum pertinerent , te celarem . Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.685435, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_2_4", + "bdc_text": "Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset . Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem . Tantis enim beneficiis et muneribus a te sum affectus , tanta humanitate a te semper exceptus , tam suavi tamque familiari colloquio tecum sum interdum collocutus , ut eam sane humanitatem a me expostulare arbitrarer , ut de nullis rebus , quae vel ad corporis vel ad animi habitum pertinerent , te celarem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", + "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", + "candidate_score": 0.685078, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_16_18", + "bdc_text": "Quae ut melius ediscerem , cum pater charissimus neglectis omnibus impensis Athenis potius quam Lilybei literas Graecas et Romae quam in Sicilia Latinas , ut Cicero inquit , studere et florentissimas semper academias sectari voluerit , bene meis studiis consultum fore putavit , si Heidelberga , academia si non obscura , saltem non celeberrima , Witembergam proficiscerer , ibi aliquandiu literis operam darem et postea in Italiam , ut principia iuris degustarem . Quod quidem num hac adhuc hyeme fieri velit , non satis teneo ; hoc unum scio me Witembergam profecturum , nisi vel pax facta in Gallia vel quid aliud id iter impediat , illicque si per hyemem mansero , me tuis literis , quibus nihil iucundius nihilque suavius est , per aliquod tempus fruiturum spero ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1500", + "psc_text": "magis caves ne multo facilius existant, qui te graeci homines in Graecia constitutum, et graeca imbutum primitus lingua, de ipsis philosophorum libris aliqua interrogent, quae Cicero in suis litteris non posuit? Quod si acciderit, quid responsurus es? potius te ista in latinorum auctorum libris, quam in graecorum nosse voluisse? Qua responsione primo Graeciae facies injuriam, et nosti quam illi homines hoc non ferant. Deinde jam exulcerati et irati, quam cito te, quod nimis non vis, et habetem judicabunt, qui graecorum philosophorum dogmata, vel potius dogmatum particulas quasdam discerptas atque dispersas in latinis dialogis, quam in ipsorum auctorum libris graecis tota atque contexta discere maluisti; et indoctum, qui cum tam multa in tua lingua nescias, earum rerum frustra in aliena colligere ambisti. An forte illud respondebis, non te graecos de his rebus libros contempsisse, sed prius latinos curasse cognoscere, nunc autem velle te in latinis doctum, jam graeca quaerere? Si hoc", + "candidate_score": 0.683485, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_1_3", + "bdc_text": "non enim dubito , quin maximo desiderio studia et valetudinem meam percipiendi tenearis . Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset . Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_647", + "psc_text": "fervore spiritus animares, ut devotione promptissima ad sequendum eligerent, quod te talem ac tantum virum non nisi agnita veritate sequi cogitarent, et tam longe a te locorum intervallis remoti, irent sub idem caput, atque in ejus membris in aeternum tecum deputarentur, cujus praecepto tibi temporaliter serviunt. 2. In hoc ergo tuo facto te cognitum amplectens, exsultavi ut gratularer tibi in Christo Jesu Domino nostro, tibique has gratulatorias litteras mitterem qualecumque specimen cordis et amoris erga te mei; neque enim amplius potui. Sed quaeso ne tu hactenus quidquid te diligo metiaris: perlectam transi hanc epistolam transitu invisibili qui intus fit, et perge cogitando in pectus meum, et cerne quid illic de te agatur. Patebit enim oculo charitatis cubiculum charitatis, quod claudimus adversus nugas tumultuosas saeculi, cum illic Deum adoramus; et videbis ibi delicias laetitiae meae de tam bono opere tuo, quas nec lingua effari, nec stilo exprimere valeo, calentes atque flagrantes", + "candidate_score": 0.683381, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_3_5", + "bdc_text": "Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem . Tantis enim beneficiis et muneribus a te sum affectus , tanta humanitate a te semper exceptus , tam suavi tamque familiari colloquio tecum sum interdum collocutus , ut eam sane humanitatem a me expostulare arbitrarer , ut de nullis rebus , quae vel ad corporis vel ad animi habitum pertinerent , te celarem . Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_369", + "psc_text": "sincerissimo charitatis observando atque amplectendo fratri, et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAP. PRIMUM. 1. Habeo gratiam quod pro subscripta salutatione, plenam mihi epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem sumere, tali viro, a quo tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque secularium, curis circumstemur ingentibus; tamen epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare, aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali: quanquam simus in Domino Spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, et taceamus. Et libri quidem, quos de horreo dominico elaborasti, pene totum te nobis exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem tui corporis non vidimus: hoc modo nec ipse te nosti; nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum; et nos eum non mediocriter novimus", + "candidate_score": 0.682929, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_0", + "bdc_text": "Piissimo eruditissimoque domino H [einrycho ] Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae ministro , M [atthias ] Cognetius S. P. D . Querenti mihi iam dudum ( pater colendissime ) , quod his temporibus ad te potissimum scriberem , duo occurrebant , quae mihi amplam et copiosam ad scribendum materiam suppeditabant , quorum unum idque praecipuum est , ut me de non missis iamdudum ad te literis excusem , alterum vero , ut de totis meis rationibus certi aliquid ad te mittam ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3463", + "psc_text": "Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem. Et quia dignatus es id petere a nobis, ut quid senserimus de ipsis quaestionibus, per litteras tuae sincerissimae charitati insinuaremus; ad ea de quibus scripta legi, prout intellectus exiguus meae mediocritatis sentire potuit aut intelligere, infra scripsi. 2. Cum Dei omnipotentis conditoris totius creaturae arbitrio et potestate cuncta gerantur; vel quae facta sunt, vel quae etiam futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Unde satis admiratione plenum est si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit, secundum hoc capitulum quod Dominus beatis Apostolis", + "candidate_score": 0.682025, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_1_3", + "bdc_text": "non enim dubito , quin maximo desiderio studia et valetudinem meam percipiendi tenearis . Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset . Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.681978, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_1_3", + "bdc_text": "non enim dubito , quin maximo desiderio studia et valetudinem meam percipiendi tenearis . Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset . Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_360", + "psc_text": "mei, meque ut soles diligas, magnaeque gratulationi tibi sit quidquid in me donorum suorum Dominus conferre dignatus est misericordia sua, non meritis meis, missas munere Sanctitatis tuae accepi: in quibus affectum in me paternum de tuo benignissimo corde non repentinum et novum hausi, sed expertum sane cognitumque repetivi, domine beatissime, et venerabiliter sincerissima charitate amplectende. 2. Unde autem tanta exorta est felicitas litterario labori nostro, quo in librorum quorumdam conscriptione sudavimus, ut a tua Dignatione legerentur? nisi quia Dominus, cui subdita est anima mea, consolari voluit curas meas, et a timore recreare, quo me in talibus operibus necesse est esse sollicitum, necubi forte indoctior vel incautior, quamvis in planissimo campo veritatis, offendam. Cum enim tibi placet quod scribo, novi cui placeat; quoniam quis te inhabitet novi. Idem quippe omnium munerum spiritualium distributor atque largitor per tuam sententiam confirmabit obedientiam meam. Quidquid enim habent illa scripta delectatione tua dignum, in meo", + "candidate_score": 0.681736, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_3_5", + "bdc_text": "Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem . Tantis enim beneficiis et muneribus a te sum affectus , tanta humanitate a te semper exceptus , tam suavi tamque familiari colloquio tecum sum interdum collocutus , ut eam sane humanitatem a me expostulare arbitrarer , ut de nullis rebus , quae vel ad corporis vel ad animi habitum pertinerent , te celarem . Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2634", + "psc_text": "minusque exercitato ingenio praediti, eo tamen studio feruntur ad cognoscendas litteras nostras, sive amico, sive inimico animo, ut eis subtrahi omnino non possint. Ista cogitanti cernis quanta cura in scribendo esse debeat, praesertim de rebus ita magnis, ut in eis et magni laborent. Si autem cum aliquid in manibus habeo, intermittendum est et differendum, ut ad ea potius respondeatur quae supervenientia requiruntur; quid fiet si etiam ipsis dum respondetur, alia supervenerint? Num placet ut etiam his omissis illa suscipiantur, et semper priora fiant quae posteriora oboriuntur, eaque sola terminare contingat, quibus cum scribuntur non supervenerit aliquid quod quaeratur? Quod ut mihi accidat difficillimum est; sed non opinor tibi hoc placere. Non ergo debui alia interrumpere cum tua supervenissent, sicut nec tua, si alia rursus irruerint; et tamen servare hanc justitiam non sinor. Nam ecce ut tibi haec ipsa rescriberem, quibus id admonerem, intermisi quae agebam, et animum meum ad hanc", + "candidate_score": 0.681728, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_2_4", + "bdc_text": "Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset . Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem . Tantis enim beneficiis et muneribus a te sum affectus , tanta humanitate a te semper exceptus , tam suavi tamque familiari colloquio tecum sum interdum collocutus , ut eam sane humanitatem a me expostulare arbitrarer , ut de nullis rebus , quae vel ad corporis vel ad animi habitum pertinerent , te celarem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1480", + "psc_text": "inaniter curiosus, vel curiositatem tuam cibandam atque nutriendam imponere non auderes eis, quorum inter curas vel maxima cura est reprimere ac refrenare curiosos. Quanto enim melius, quantoque fructuosius, si in dandis ad te ullis litteris tempus atque opera impenditur, ad hoc potius impenditur, ut resecentur vanae atque fallaces cupiditates tuae, quae tanto magis cavendae sunt, quanto facilius decipiunt, nescio qua umbra honestatis et liberalium studiorum nomine velatae atque palliatae; quam ut nostro ministerio, atque, ut ita dixerim, satellitio, in dominatum, quo tam bonam tuam mentem premant, vehementius excitentur? 2. Ecce enim tot dialogi lecti, si ad videndum finem et capessendum omnium actionum tuarum nihil te adjuverunt, quid prosunt, dic mihi? Nam ubi finem constitueris totius hujus flagrantissimi studii tui, et tibi infructuosi, et nobis molesti, epistola tua satis indicas. Cum enim de solvendis quaestionibus quas misisti, apud me per litteras satageres, ita scripsisti: Possem te, inquis, plus et per multos", + "candidate_score": 0.680774, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_2_4", + "bdc_text": "Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset . Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem . Tantis enim beneficiis et muneribus a te sum affectus , tanta humanitate a te semper exceptus , tam suavi tamque familiari colloquio tecum sum interdum collocutus , ut eam sane humanitatem a me expostulare arbitrarer , ut de nullis rebus , quae vel ad corporis vel ad animi habitum pertinerent , te celarem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_647", + "psc_text": "fervore spiritus animares, ut devotione promptissima ad sequendum eligerent, quod te talem ac tantum virum non nisi agnita veritate sequi cogitarent, et tam longe a te locorum intervallis remoti, irent sub idem caput, atque in ejus membris in aeternum tecum deputarentur, cujus praecepto tibi temporaliter serviunt. 2. In hoc ergo tuo facto te cognitum amplectens, exsultavi ut gratularer tibi in Christo Jesu Domino nostro, tibique has gratulatorias litteras mitterem qualecumque specimen cordis et amoris erga te mei; neque enim amplius potui. Sed quaeso ne tu hactenus quidquid te diligo metiaris: perlectam transi hanc epistolam transitu invisibili qui intus fit, et perge cogitando in pectus meum, et cerne quid illic de te agatur. Patebit enim oculo charitatis cubiculum charitatis, quod claudimus adversus nugas tumultuosas saeculi, cum illic Deum adoramus; et videbis ibi delicias laetitiae meae de tam bono opere tuo, quas nec lingua effari, nec stilo exprimere valeo, calentes atque flagrantes", + "candidate_score": 0.680372, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_2_4", + "bdc_text": "Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset . Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem . Tantis enim beneficiis et muneribus a te sum affectus , tanta humanitate a te semper exceptus , tam suavi tamque familiari colloquio tecum sum interdum collocutus , ut eam sane humanitatem a me expostulare arbitrarer , ut de nullis rebus , quae vel ad corporis vel ad animi habitum pertinerent , te celarem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3463", + "psc_text": "Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem. Et quia dignatus es id petere a nobis, ut quid senserimus de ipsis quaestionibus, per litteras tuae sincerissimae charitati insinuaremus; ad ea de quibus scripta legi, prout intellectus exiguus meae mediocritatis sentire potuit aut intelligere, infra scripsi. 2. Cum Dei omnipotentis conditoris totius creaturae arbitrio et potestate cuncta gerantur; vel quae facta sunt, vel quae etiam futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Unde satis admiratione plenum est si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit, secundum hoc capitulum quod Dominus beatis Apostolis", + "candidate_score": 0.679336, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_3_5", + "bdc_text": "Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem . Tantis enim beneficiis et muneribus a te sum affectus , tanta humanitate a te semper exceptus , tam suavi tamque familiari colloquio tecum sum interdum collocutus , ut eam sane humanitatem a me expostulare arbitrarer , ut de nullis rebus , quae vel ad corporis vel ad animi habitum pertinerent , te celarem . Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1911", + "psc_text": "contristatus mirareris quanta me distendant, quae differri omnino non possunt, nec agere illa permittant in quae me, petendo et admonendo, urges volentem, et ineffabiliter (quia non possum) dolentem. Cum enim ab eorum hominum necessitatibus aliquantulum vaco, qui me sic angariant, ut eos nullo modo liceat evitare, nec contemnere oporteat; non desunt quae dictanda praepono, sic in articulis temporum constituta, ut dilationem non ferant. Sicut mihi fuit breviatio Gestorum collationis nostrae satis operosa, cum viderem neminem se velle tanto aggeri litterarum legendo committere: sicut mihi fuit etiam epistola ad ipsos laicos donatistas, de hac eadem collatione nostra, quam modo aliquot lucubrationibus terminavi: sicut epistolae duae non breves; una ad Dilectionem tuam, altera ad virum illustrem Volusianum, quas vos accepisse jam credo: sicut nunc in manibus habeo librum ad Honoratum nostrum de quaestionibus quibusdam quinque, quas mihi proposuit, et per litteras intimavit; cui non continuo respondere vides quam minime oporteat. Charitas enim", + "candidate_score": 0.679065, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_2_4", + "bdc_text": "Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset . Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem . Tantis enim beneficiis et muneribus a te sum affectus , tanta humanitate a te semper exceptus , tam suavi tamque familiari colloquio tecum sum interdum collocutus , ut eam sane humanitatem a me expostulare arbitrarer , ut de nullis rebus , quae vel ad corporis vel ad animi habitum pertinerent , te celarem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_360", + "psc_text": "mei, meque ut soles diligas, magnaeque gratulationi tibi sit quidquid in me donorum suorum Dominus conferre dignatus est misericordia sua, non meritis meis, missas munere Sanctitatis tuae accepi: in quibus affectum in me paternum de tuo benignissimo corde non repentinum et novum hausi, sed expertum sane cognitumque repetivi, domine beatissime, et venerabiliter sincerissima charitate amplectende. 2. Unde autem tanta exorta est felicitas litterario labori nostro, quo in librorum quorumdam conscriptione sudavimus, ut a tua Dignatione legerentur? nisi quia Dominus, cui subdita est anima mea, consolari voluit curas meas, et a timore recreare, quo me in talibus operibus necesse est esse sollicitum, necubi forte indoctior vel incautior, quamvis in planissimo campo veritatis, offendam. Cum enim tibi placet quod scribo, novi cui placeat; quoniam quis te inhabitet novi. Idem quippe omnium munerum spiritualium distributor atque largitor per tuam sententiam confirmabit obedientiam meam. Quidquid enim habent illa scripta delectatione tua dignum, in meo", + "candidate_score": 0.678733, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_0", + "bdc_text": "Piissimo eruditissimoque domino H [einrycho ] Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae ministro , M [atthias ] Cognetius S. P. D . Querenti mihi iam dudum ( pater colendissime ) , quod his temporibus ad te potissimum scriberem , duo occurrebant , quae mihi amplam et copiosam ad scribendum materiam suppeditabant , quorum unum idque praecipuum est , ut me de non missis iamdudum ad te literis excusem , alterum vero , ut de totis meis rationibus certi aliquid ad te mittam ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3347", + "psc_text": "Cum itaque si Deus incrementum non daret, nihil essent Apostoli plantatores et rigatores; quanto magis ego vel tu, vel quilibet hujus temporis homines, quando nobis videmus esse doctores! EPISTOLA CXCIV. Augustinus Sixto Romano presbytero (et postea Pontifici), instruens illum adversus Pelagianorum argumenta. Domino in Domino dominorum dilectissimo, sancto fratri et compresbytero SIXTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Epistola quam per charissimum fratrem nostrum Albinum acolythum misi, prolixiorem me missurum esse promisi per sanctum fratrem et compresbyterum nostrum Firmum, qui nobis litteras attulit Sinceritatis tuae, plenas sinceritate fidei tuae, quae nobis tantum gaudium contulerunt, quantum magis possumus habere quam dicere. Quod enim fatendum est Charitati tuae, tristes eramus nimis, cum fama jactaret inimicis christianae gratiae te favere. Sed ut haec tristitia de nostris cordibus tergeretur; primo, te priorem anathema eis in populo frequentissimo pronuntiasse eadem fama non tacuit: deinde cum litteris apostolicae Sedis de illorum damnatione ad Africam missis,", + "candidate_score": 0.67756, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_0", + "bdc_text": "Piissimo eruditissimoque domino H [einrycho ] Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae ministro , M [atthias ] Cognetius S. P. D . Querenti mihi iam dudum ( pater colendissime ) , quod his temporibus ad te potissimum scriberem , duo occurrebant , quae mihi amplam et copiosam ad scribendum materiam suppeditabant , quorum unum idque praecipuum est , ut me de non missis iamdudum ad te literis excusem , alterum vero , ut de totis meis rationibus certi aliquid ad te mittam ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1644", + "psc_text": "Domino Christo unanime, magister meus in fide veritatis, et susceptor meus in visceribus charitatis. EPISTOLA CXXII. Augustinus clero et populo Hipponensi excusat absentiam suam, adhortans ut in sublevandis pauperibus solito sint alacriores, ob afflictiones temporarias. Dilectissimis fratribus conclericis et universae plebi, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. In primis peto charitatem vestram, et per Christum obsecro, ne vos mea contristet absentia corporalis. Nam spiritu et cordis affectu puto vos non dubitare nullo modo me a vobis posse discedere; quamvis me amplius contristet, quam forte vos ipsos, quod infirmitas mea sufficere non potest omnibus curis, quas de me exigunt membra Christi, quibus me et timor ejus et charitas servire compellit. Illud enim noverit Dilectio vestra, nunquam me absentem fuisse licentiosa libertate, sed necessaria servitute, quae saepe sanctos fratres et collegas meos, etiam labores marinos et transmarinos compulit sustinere; a quibus me semper non indevotio mentis, sed minus idonea valetudo corporis excusavit. Proinde,", + "candidate_score": 0.677397, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_3_5", + "bdc_text": "Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem . Tantis enim beneficiis et muneribus a te sum affectus , tanta humanitate a te semper exceptus , tam suavi tamque familiari colloquio tecum sum interdum collocutus , ut eam sane humanitatem a me expostulare arbitrarer , ut de nullis rebus , quae vel ad corporis vel ad animi habitum pertinerent , te celarem . Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2407", + "psc_text": "vero in epistola tua legi, jam te cogi credere, ne a me videreris, et Carthagini me negatum, tu potius cogis his verbis ut absentiae meae causas non taceam. Quarum est una, quoniam laborem quem in illa urbe perpeti necesse est, et quem si exponere velim, aliud tantum loquendum est, jam sustinere non possum, quod infirmitati meae propriae, quae nota est omnibus qui familiarius me noverunt, accessit etiam senectus, quae generis humani est communis infirmitas. Altera causa est, quod statui, si Dominus velit, quantum mihi ex illis occupationibus, quas Ecclesiae, cui proprio munere servio, necessitas flagitat, datur temporis, id totum impendere labori studiorum ad ecclesiasticas scientias pertinentium; ubi me arbitror, si Dei misericordiae placet, etiam posteris aliquid profuturum. 14. Unum est autem, si verum quaeris audire, quod in te molestissime fero, quod cum sis et hujus jam aetatis, et hujus vitae ac probitatis, adhuc vis esse catechumenus; quasi fideles non possint,", + "candidate_score": 0.6769, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_0", + "bdc_text": "Piissimo eruditissimoque domino H [einrycho ] Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae ministro , M [atthias ] Cognetius S. P. D . Querenti mihi iam dudum ( pater colendissime ) , quod his temporibus ad te potissimum scriberem , duo occurrebant , quae mihi amplam et copiosam ad scribendum materiam suppeditabant , quorum unum idque praecipuum est , ut me de non missis iamdudum ad te literis excusem , alterum vero , ut de totis meis rationibus certi aliquid ad te mittam ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3462", + "psc_text": "revelavit sive revelaverit, peto nobiscum communicare digneris, et haec nostra rescripta sic accipere, tanquam hominis, qui mallem quidem eorum quae a me inquisisti, habere scientiam quam ignorantiam; sed quia id nondum potui, magis eligo cautam ignorantiam confiteri, quam falsam scientiam profiteri. EPISTOLA CXCVIII. Hesychius Augustino, significans consideratis divinis testimoniis de saeculi fine videri sibi diem quidem et horam frustra inquiri; attamen cognosci posse ex signis num jam instet tempus adventus Christi, quem ut cito venturum pie exspectari docet. Domino beatissimo, et charitate sincerissima venerando fratri et coepiscopo AUGUSTINO, HESYCHIUS, in Domino salutem. 1. Desideranti et exspectanti mihi sanctus compresbyter noster Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem.", + "candidate_score": 0.675241, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_0", + "bdc_text": "Piissimo eruditissimoque domino H [einrycho ] Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae ministro , M [atthias ] Cognetius S. P. D . Querenti mihi iam dudum ( pater colendissime ) , quod his temporibus ad te potissimum scriberem , duo occurrebant , quae mihi amplam et copiosam ad scribendum materiam suppeditabant , quorum unum idque praecipuum est , ut me de non missis iamdudum ad te literis excusem , alterum vero , ut de totis meis rationibus certi aliquid ad te mittam ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_688", + "psc_text": "Si autem intelligunt, ambos, ut dixi, audiant, et quod voluerint faciant. Si quae etiam plebes a vobis ad nos transierunt, quas putas a dominis coactas, hoc et ibi fiat; ambos nos audiant, et eligant quod placuerit. Si autem non vis hoc fieri, cui non appareat non vos de veritate praesumere? Sed cavenda est ira Dei, et hic et in futuro saeculo. Adjuro te per Christum, ut ad ista respondeas. EPISTOLA LXVII. Augustinus Hieronymo: negans se scripsisse librum in eum; in hoc falsus, quod aliquis prolixam epistolam librum appellasset. Domino charissimo et desideratissimo, et honorando in Christo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum", + "candidate_score": 0.671673, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_0", + "bdc_text": "Piissimo eruditissimoque domino H [einrycho ] Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae ministro , M [atthias ] Cognetius S. P. D . Querenti mihi iam dudum ( pater colendissime ) , quod his temporibus ad te potissimum scriberem , duo occurrebant , quae mihi amplam et copiosam ad scribendum materiam suppeditabant , quorum unum idque praecipuum est , ut me de non missis iamdudum ad te literis excusem , alterum vero , ut de totis meis rationibus certi aliquid ad te mittam ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_732", + "psc_text": "res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius quam quae populi audiunt instruendis, propter ecclesiasticas occupationes omnino non possum. CAPUT III. 6. Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor, multum dolui inter tam charas familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum extitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto, satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem,", + "candidate_score": 0.671623, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_0", + "bdc_text": "Piissimo eruditissimoque domino H [einrycho ] Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae ministro , M [atthias ] Cognetius S. P. D . Querenti mihi iam dudum ( pater colendissime ) , quod his temporibus ad te potissimum scriberem , duo occurrebant , quae mihi amplam et copiosam ad scribendum materiam suppeditabant , quorum unum idque praecipuum est , ut me de non missis iamdudum ad te literis excusem , alterum vero , ut de totis meis rationibus certi aliquid ad te mittam ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.671603, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_0", + "bdc_text": "Piissimo eruditissimoque domino H [einrycho ] Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae ministro , M [atthias ] Cognetius S. P. D . Querenti mihi iam dudum ( pater colendissime ) , quod his temporibus ad te potissimum scriberem , duo occurrebant , quae mihi amplam et copiosam ad scribendum materiam suppeditabant , quorum unum idque praecipuum est , ut me de non missis iamdudum ad te literis excusem , alterum vero , ut de totis meis rationibus certi aliquid ad te mittam ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_691", + "psc_text": "ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino gaudent. Memor nostri exaudiaris a Domino in omni sancto desiderio tuo, domine charissime et desideratissime, et honorande in Christo frater. EPISTOLA LXVIII. Hieronymus Augustino, jam accepta epistola quae continet quaestionem de mendacio officioso, sed dubitans etiamnum an sit Augustini, negat se responsurum nisi sit certus de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere sancto, ac beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Christo salutem. 1. In ipso profectionis articulo, sancti filii nostri Asterii hypodiaconi, necessarii mei, Beatitudinis tuae litterae supervenerunt, quibus satisfacis te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram; sed epistolae cujusdam, quasi ad me", + "candidate_score": 0.670851, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_16", + "bdc_text": "Quae ut melius ediscerem , cum pater charissimus neglectis omnibus impensis Athenis potius quam Lilybei literas Graecas et Romae quam in Sicilia Latinas , ut Cicero inquit , studere et florentissimas semper academias sectari voluerit , bene meis studiis consultum fore putavit , si Heidelberga , academia si non obscura , saltem non celeberrima , Witembergam proficiscerer , ibi aliquandiu literis operam darem et postea in Italiam , ut principia iuris degustarem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1500", + "psc_text": "magis caves ne multo facilius existant, qui te graeci homines in Graecia constitutum, et graeca imbutum primitus lingua, de ipsis philosophorum libris aliqua interrogent, quae Cicero in suis litteris non posuit? Quod si acciderit, quid responsurus es? potius te ista in latinorum auctorum libris, quam in graecorum nosse voluisse? Qua responsione primo Graeciae facies injuriam, et nosti quam illi homines hoc non ferant. Deinde jam exulcerati et irati, quam cito te, quod nimis non vis, et habetem judicabunt, qui graecorum philosophorum dogmata, vel potius dogmatum particulas quasdam discerptas atque dispersas in latinis dialogis, quam in ipsorum auctorum libris graecis tota atque contexta discere maluisti; et indoctum, qui cum tam multa in tua lingua nescias, earum rerum frustra in aliena colligere ambisti. An forte illud respondebis, non te graecos de his rebus libros contempsisse, sed prius latinos curasse cognoscere, nunc autem velle te in latinis doctum, jam graeca quaerere? Si hoc", + "candidate_score": 0.670844, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_0", + "bdc_text": "Piissimo eruditissimoque domino H [einrycho ] Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae ministro , M [atthias ] Cognetius S. P. D . Querenti mihi iam dudum ( pater colendissime ) , quod his temporibus ad te potissimum scriberem , duo occurrebant , quae mihi amplam et copiosam ad scribendum materiam suppeditabant , quorum unum idque praecipuum est , ut me de non missis iamdudum ad te literis excusem , alterum vero , ut de totis meis rationibus certi aliquid ad te mittam ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1229", + "psc_text": "fratri et compresbytero DEOGRATIAS, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quaestiones tibi propositas mihi delegare maluisti, non, ut opinior, pigritia, sed quod ea quoque ipsa quae nosti, libentius per nos audis, dum nos nimis diligis. At ego propterea malebam a te illas aperiri, quod ille ipse amicus, qui eas proposuit, quantum ex hoc conjici datur, quod mihi ad quasdam epistolas non rescripsit, quasi nos verecundatur sequi: viderit quam ob causam. Hoc tamen suspicor, nec suspicio mea vel malevola est vel absurda, cum et optime noveris quantum eum diligam, quantoque mihi dolori sit, quod nondum christianus est; et utique non inconvenienter arbitror eum, quem video mihi rescribere noluisse, nihil sibi a me scribi voluisse. Proinde obsecro te, ut quemadmodum ego tibi parui, atque inter meas arctissimas occupationes, tuam sanctam mihique charissimam voluntatem offendere timui, si non facerem quod petisti, ita tu quoque facias quod peto. Hoc est autem, ut breviter quemadmodum a", + "candidate_score": 0.669459, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_28_30", + "bdc_text": "Cum autem sit minister papae , si puniretur , nunquam sane expiari posset . Haec itaque sunt ( pater observandissime ) , quae tibi significare volui , cumque nihil amplius supersit , quod ad te scribam , finem meae epistolae imponam deumque optimum maximum orabo , ut te salvum et incolumem servet. Vale . Datum 5 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3962", + "psc_text": "plus est, cordis attendis; eoque visus sum tibi esse jucundior, quo penitius inspexisti. Faxit Deus, ut judicio, mi pater, tuo respondeam, nec sim apud meam conscientiam reus, cum talem me, qualem tibi ipse formasti, interius ego non videam. 3. Bella me in eadem divina ac coelesti epistola tua, ex more tibi, quod laudare velles, eloquentia ministrante, bella me, inquam, verbo ais occidere. Hic vero, mi sancte pater, animus mihi tanquam e quibusdam cogitationum tenebris, quasi veras sui laudes recognovisset, emersit. Ut enim totum breviter ac simpliciter Beatitudini tuae confitear, si non exstinximus bella, certe distulimus; et Deo opitulante omnium principe, quae jam usque ad quemdam calamitatum apicem increverant mala, sopita sunt. Spero tamen ab eo, a quo quidquid bonum est totum sperare debemus, quin etiam epistolae tuae auguror benedictionem tam largam, tam certam, ut haec ipsa bellorum, quam dixi, dilatio, pacis habeat teneatque perennem ac perpetuam firmitatem. Dixisti enim, et", + "candidate_score": 0.668772, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_3", + "bdc_text": "Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.668309, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_0", + "bdc_text": "Piissimo eruditissimoque domino H [einrycho ] Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae ministro , M [atthias ] Cognetius S. P. D . Querenti mihi iam dudum ( pater colendissime ) , quod his temporibus ad te potissimum scriberem , duo occurrebant , quae mihi amplam et copiosam ad scribendum materiam suppeditabant , quorum unum idque praecipuum est , ut me de non missis iamdudum ad te literis excusem , alterum vero , ut de totis meis rationibus certi aliquid ad te mittam ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_59", + "psc_text": "omnia summa communione et inseparabilitate, tamen distincte demonstranda erant propter imbecillitatem nostram, qui ab unitate in varietatem lapsi sumus. Nemo enim quemquam erigit ad id in quo ipse est, nisi aliquantum ad id, in quo est ille, descendat. Habes epistolam, non quae tuam curam de hac re finierit, sed quae cogitationes tuas certo fortasse aliquo fundamento inchoaverit; ut caetera ingenio quod mihi notissimum est, persequaris, et pietate cui maxime standum est, consequaris. EPISTOLA XII. Quaestionem in superiore epistola perstrictam iterum tractandam suscipit. NEBRIDIO AUGUSTINUS. 1. Plures epistolas te scribis misisse quam accepimus; sed neque tibi possum non credere, neque mihi tu. Etsi enim rescribendo par esse non valeo; tamen non minore a me diligentia servantur litterae tuae, quam frequentantur abs te. Prolixiores autem nostras, non te amplius quam binas accepisse convenit inter nos; non enim misimus tertias. Sane recognitis exemplaribus animadverti quinque fere tuis rogationibus esse responsum; nisi quod una", + "candidate_score": 0.668253, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_0", + "bdc_text": "Piissimo eruditissimoque domino H [einrycho ] Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae ministro , M [atthias ] Cognetius S. P. D . Querenti mihi iam dudum ( pater colendissime ) , quod his temporibus ad te potissimum scriberem , duo occurrebant , quae mihi amplam et copiosam ad scribendum materiam suppeditabant , quorum unum idque praecipuum est , ut me de non missis iamdudum ad te literis excusem , alterum vero , ut de totis meis rationibus certi aliquid ad te mittam ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2407", + "psc_text": "vero in epistola tua legi, jam te cogi credere, ne a me videreris, et Carthagini me negatum, tu potius cogis his verbis ut absentiae meae causas non taceam. Quarum est una, quoniam laborem quem in illa urbe perpeti necesse est, et quem si exponere velim, aliud tantum loquendum est, jam sustinere non possum, quod infirmitati meae propriae, quae nota est omnibus qui familiarius me noverunt, accessit etiam senectus, quae generis humani est communis infirmitas. Altera causa est, quod statui, si Dominus velit, quantum mihi ex illis occupationibus, quas Ecclesiae, cui proprio munere servio, necessitas flagitat, datur temporis, id totum impendere labori studiorum ad ecclesiasticas scientias pertinentium; ubi me arbitror, si Dei misericordiae placet, etiam posteris aliquid profuturum. 14. Unum est autem, si verum quaeris audire, quod in te molestissime fero, quod cum sis et hujus jam aetatis, et hujus vitae ac probitatis, adhuc vis esse catechumenus; quasi fideles non possint,", + "candidate_score": 0.668194, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_4_6", + "bdc_text": "Tantis enim beneficiis et muneribus a te sum affectus , tanta humanitate a te semper exceptus , tam suavi tamque familiari colloquio tecum sum interdum collocutus , ut eam sane humanitatem a me expostulare arbitrarer , ut de nullis rebus , quae vel ad corporis vel ad animi habitum pertinerent , te celarem . Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam . Quo autem officii genere id exequar , sane ignoro ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.66753, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_28_30", + "bdc_text": "Cum autem sit minister papae , si puniretur , nunquam sane expiari posset . Haec itaque sunt ( pater observandissime ) , quae tibi significare volui , cumque nihil amplius supersit , quod ad te scribam , finem meae epistolae imponam deumque optimum maximum orabo , ut te salvum et incolumem servet. Vale . Datum 5 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4007", + "psc_text": "quod et ego te delectabiliter diligam, cum tui judicii de me habiti normam lineamque accipiens teneam. Sed ante omnia, quaeso te, ut exiguissimae opinioni meae veniam concedas, et sermoni meo ad te, quia coegisti, remisso forte, incongruo facile indulgeas, et me quid de his existimes, vel tu quid sentias, sanctis scriptis tuis, ut ille ait, jam non melle, sed nectare dulcioribus (Ovid. Trist. 5, Eleg. 5), si mereor, informare digneris. Dei pietate perfruaris, domine pater, ac perpetua sanctitate Deo placeas, quod necesse est. EPISTOLA CCXXXV. Augustinus Longiniano, explanari quaerens cur putari opus sacrificiis purificatoriis ei qui jam divinis virtutibus sit circumvallatus. LONGINIANO AUGUSTINUS. 1. Cepi fructum scripti mei, rescriptum scilicet Benevolentiae tuae. Unde jam video exortum et exorsum inter nos magnae hac de re magna disputationis quasi sementem: hoc est quod volebam prius, deinde quod adhuc volo, Deus adjuvabit. Id autem est, ut hoc coeptum debito ac salubri fine claudatur.", + "candidate_score": 0.667052, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_5_7", + "bdc_text": "Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam . Quo autem officii genere id exequar , sane ignoro ; tam tenues et abiectae sunt meae vires , ut , si opera vel labore meum tibi officium exhibere cogitem , onus Aetna monte mihi iam incumbat gravius , si vero id epistola aliqua facere contendam , tantam ingenii mei imbecilitatem esse video , ut vix in animo meo inducere possim te aliquid voluptatis ex meis horridis et incomptis epistolis accipere posse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2634", + "psc_text": "minusque exercitato ingenio praediti, eo tamen studio feruntur ad cognoscendas litteras nostras, sive amico, sive inimico animo, ut eis subtrahi omnino non possint. Ista cogitanti cernis quanta cura in scribendo esse debeat, praesertim de rebus ita magnis, ut in eis et magni laborent. Si autem cum aliquid in manibus habeo, intermittendum est et differendum, ut ad ea potius respondeatur quae supervenientia requiruntur; quid fiet si etiam ipsis dum respondetur, alia supervenerint? Num placet ut etiam his omissis illa suscipiantur, et semper priora fiant quae posteriora oboriuntur, eaque sola terminare contingat, quibus cum scribuntur non supervenerit aliquid quod quaeratur? Quod ut mihi accidat difficillimum est; sed non opinor tibi hoc placere. Non ergo debui alia interrumpere cum tua supervenissent, sicut nec tua, si alia rursus irruerint; et tamen servare hanc justitiam non sinor. Nam ecce ut tibi haec ipsa rescriberem, quibus id admonerem, intermisi quae agebam, et animum meum ad hanc", + "candidate_score": 0.666961, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_5_7", + "bdc_text": "Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam . Quo autem officii genere id exequar , sane ignoro ; tam tenues et abiectae sunt meae vires , ut , si opera vel labore meum tibi officium exhibere cogitem , onus Aetna monte mihi iam incumbat gravius , si vero id epistola aliqua facere contendam , tantam ingenii mei imbecilitatem esse video , ut vix in animo meo inducere possim te aliquid voluptatis ex meis horridis et incomptis epistolis accipere posse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.66637, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_20_22", + "bdc_text": "Scio enim et novi , quanta sit carnis humanae imbecillitas , quae , ut est apud Ovidium , videt meliora probatque , deteriora sequitur . Monet me praeterea parentum virtus , a quibus degenerare turpe et indecorum esset . Hortantur me virtutis insignia , quibus ut Cicero inquit , nihil est formosius , nihil pulchrius , nihil amabilius , etenim decus in virtute positum est .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3162", + "psc_text": "pudor. Erubesco pingere quod sum; non audeo pingere quod non sum: odi quod sum; et non sum quod amo. Sed quid misero mihi proderit odisse iniquitatem, et amare virtutem; cum id potius agam quod odi, nec elaborem piger id potius agere quod amo? Ipse discors et intestino bello distrahor, dum spiritus adversus carnem, caro adversus spiritum dimicat, et lex corporis lege peccati legem mentis impugnat. Infelix ego, qui in me venenatum inimicae arboris gustum nec crucis ligno digessi! Durat enim mihi illud per Adam virus paternum, quo universitatem generis sui pater praevaricatus infecit (Paulinus, in Epist. 8, ad Severum): et caetera quae de hac miseria multa connectis ingemiscendo, exspectans redemptionem corporis tui, et nondum re, sed spe salvum te esse cognoscens (Rom. VIII, 23, 24). 41. Sed fortassis tu alium in te transfigurasti, cum haec diceres, nec aliquas de carne concupiscente adversus spiritum, quamvis ei non consentias, molestias importunas pateris", + "candidate_score": 0.666055, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_28_30", + "bdc_text": "Cum autem sit minister papae , si puniretur , nunquam sane expiari posset . Haec itaque sunt ( pater observandissime ) , quae tibi significare volui , cumque nihil amplius supersit , quod ad te scribam , finem meae epistolae imponam deumque optimum maximum orabo , ut te salvum et incolumem servet. Vale . Datum 5 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_640", + "psc_text": "suadebit. Quantum autem te diligam, salubribusque studiis in rerum divinarum atque humanarum cognitione oblectari atque exerceri velim, credo quod optime intelligas. 2. Charitatem officii mei si non aspernaris, spero in ipsa fide christiana, et in moribus jam ita constitutae personae tuae congruis, tales te provectus habiturum, ut hujus fumi vel vaporis temporalis, quae vita humana dicitur, ultimum diem, quem nulli mortalium evitare conceditur, vel avidus vel securus vel certe non desperate sollicitus, non in vanitate erroris, sed in soliditate veritatis exspectes. Quam certum est enim tibi vivere te, tam sit certum doctrina salutari istam vitam quae in deliciis temporalibus agitur, in comparatione vitae aeternae quae nobis per Christum atque in Christo promittitur, non vitam sed mortem esse deputandam. Nullo modo autem dubitaverim de indole tua, quod ista consuetudine Donatistarum facillime te extrahes, si religiosissime ipsam christianam puritatem non parvipenderis. Quam inconcussis enim documentorum firmamentis error ille convincatur, non magnum est", + "candidate_score": 0.665218, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_4_6", + "bdc_text": "Tantis enim beneficiis et muneribus a te sum affectus , tanta humanitate a te semper exceptus , tam suavi tamque familiari colloquio tecum sum interdum collocutus , ut eam sane humanitatem a me expostulare arbitrarer , ut de nullis rebus , quae vel ad corporis vel ad animi habitum pertinerent , te celarem . Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam . Quo autem officii genere id exequar , sane ignoro ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_123", + "psc_text": "mihi auferre non possum. 9. Haec propterea scripsi, ut si tuae Sanctitati jam non sunt necessaria, sive quod plura hujusmodi ipse cogites atque utiliora, sive quod tuae Sanctitati medicina ista non opus sit, mala tamen mea nota sint tibi, sciasque unde pro mea infirmitate Deum rogare digneris: quod ut impensissime facias, obsecro per humanitatem illius qui praeceptum dedit ut invicem onera nostra portemus. Multa sunt quae de vita nostra et conversatione deflerem, quae nollem per litteras ad te venire, si inter cor meum et cor tuum ulla essent ministeria praeter os meum et aures tuas. Si autem venerabilis nobis omniumque nostrum tota sinceritate charissimus, cujus in te vere fraternam cum praesens essem benignitatem studiumque perspexi, senex Saturninus dignatus fuerit, quando opportunum videbitur, ad nos venire, quidquid cum ejus Sanctitate, et spirituali affectu colloqui potuerimus, aut nihil, aut non multum distabit, ac si cum tua Dignatione id ageremus. Quod ut nobiscum", + "candidate_score": 0.664878, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_28_30", + "bdc_text": "Cum autem sit minister papae , si puniretur , nunquam sane expiari posset . Haec itaque sunt ( pater observandissime ) , quae tibi significare volui , cumque nihil amplius supersit , quod ad te scribam , finem meae epistolae imponam deumque optimum maximum orabo , ut te salvum et incolumem servet. Vale . Datum 5 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4128", + "psc_text": "Quibus ordinandis rebus, si, ut collum exueres induendum sapientiae vinculis, profectus a nobis es; quid tibi nocent, aut quo pacto te pervellunt matris lacrymae fluentes carne, aut servi fuga, aut mors ancillarum, aut fratrum morbosa valetudo? Si est in te charitas ordinata, scias praeponere majora minoribus, et misericordia moveri, ut pauperes evangelizentur, ne messis Domini copiosa, operariorum inopia, in praedam volucribus jaceat, et paratum habere cor ad sequendum Domini voluntatem, in eo quod vel flagellando vel parcendo agere statuerit cum servis suis: haec meditare, in his esto, ut provectus tuus manifestus sit in omnibus (I Tim. IV, 15). Obsecro te ut caveas ne majorem tristitiam des bonis fratribus torpore tuo, quam laetitiam alacritate jam dederas. Commendare te autem litteris quibus voluisti, tam superfluum putavi, quam si quisquam te mihi eodem modo commendare voluisset. EPISTOLA CCXLIV. Augustinus Chrisimo, consolans ne deficiat in adversis. Domino vere ac merito charissimo, et praedicando fratri", + "candidate_score": 0.664387, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_27_29", + "bdc_text": "Reichstag in Speyer 1570. , ob Sodomitarum crimen deprehensum esse , unum ex famulis ipsius aufugisse , quod quidem triste est spectaculum et horrendum , graviter etiam puniendum . Cum autem sit minister papae , si puniretur , nunquam sane expiari posset . Haec itaque sunt ( pater observandissime ) , quae tibi significare volui , cumque nihil amplius supersit , quod ad te scribam , finem meae epistolae imponam deumque optimum maximum orabo , ut te salvum et incolumem servet.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2849", + "psc_text": "Firmum, anno praeterito, ob rem earum Ravennam, et inde Africam Siciliamque direximus, quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum presbyterum Firmum direxi; quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te, et mei memorem, Christus Dominus custodiat, domine vere sancte, et beatissime papa. Et subter: Grandem latini sermonis in ista provincia notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque dictincta est: pleraque enim prioris laboris, fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CLXXIII. Augustinus Donato, villae Mutugennae in dioecesi Hipponensi presbytero donatistae, qui jussus comprehendi et adduci ad ecclesiam, conatus est sibi vim inferre, suadet ut re sobrie perpensa resipiscat, docens pravam voluntatem recte cogi ad meliora. Donato presbytero partis Donati, AUGUSTINUS episcopus Ecclesiae catholicae. 1. Si posses videre dolorem cordis mei, et sollicitudinem pro salute tua, fortassis", + "candidate_score": 0.664232, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_11_13", + "bdc_text": "Quae cum ita sint , ad studia mea veniam , ut iis tibi expositis ad reliqua facilius descendere possim . Ea autem in Ciceronis oratione pro Muraena , quarto Georgicon libro et Aeschinis contra Ctesiphontem oratione hucusque versata sunt magno meo labore et diligentia , cum patri imprimis obedientiam praestare , tibi deinde etiam gratificari cuperem . Scio enim id beneficii loco a me accipere solere , si in studiorum disciplinarumque studio summo cursu ruam ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3982", + "psc_text": "Cum autem ibi me inveneris, ora pro me ne deficiam, sed perficiar; ora fili, ora. Sentio quid dicam, scio quid petam; non tibi videatur indignum, et quasi ultra merita tua: fraudabis me magno adjutorio, si non feceris. Non solum tu, sed etiam omnes qui ex ore tuo dilexerint, orate pro me: hoc eis me petivisse indica, et si multum nobis tribuitis, jussisse nos existimate quod petimus, et tamen date petentibus, vel obtemperate jubentibus. Orate pro nobis. Lege Litteras divinas, et invenies ipsos arietes nostros Apostolos petiisse hoc a filiis suis, sive praecepisse auditoribus suis. Ego certe quoniam hoc a me petiisti pro te, quantum faciam, videt qui exaudiat, qui videbat quia et ante faciebam: sed redde etiam in hac re dilectionis vicem. Praepositi vestri sumus; grex Dei estis: considerate et videte pericula nostra majora esse quam vestra, et orate pro nobis. Hoc enim et nobis condecet et vobis, ut bonam", + "candidate_score": 0.66352, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_28_30", + "bdc_text": "Cum autem sit minister papae , si puniretur , nunquam sane expiari posset . Haec itaque sunt ( pater observandissime ) , quae tibi significare volui , cumque nihil amplius supersit , quod ad te scribam , finem meae epistolae imponam deumque optimum maximum orabo , ut te salvum et incolumem servet. Vale . Datum 5 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2500", + "psc_text": "Dei non posse ingredi, nisi omnia sua vendiderit; nec prodesse eidem posse, si forte ex ipsis divitiis fecerit mandata. Non debere jurare omnino. Et de Ecclesia, quae sit de qua scriptum est non habere rugam neque maculam (Ephes. V, 27), utrum haec sit in qua nunc congregamur, an illa quam speramus: quidam autem putant Ecclesiam hanc esse quae nunc frequentatur populis, et sine peccato esse posse. De his omnibus rogo, quantis valeo precibus, Sanctitatem tuam, ut jubeas nos apertius instrui, quo noverimus quatenus sentire debeamus. Dei nostri misericordia Sanctitatem tuam incolumem conservet, annis innumeris opto, domine sancte, jure ac merito venerabilis, et per omnia colende. EPISTOLA CLVII. Augustinus Hilario, respondens ad illius quaestiones. AUGUSTINUS episcopus servus Christi et ejus Ecclesiae, dilectissimo filio HILARIO, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Ex litteris tuis didici non solum incolumitatem tuam, sed etiam religiosum studium tuum circa verbum Dei, et piam curam pro salute", + "candidate_score": 0.663403, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_3", + "bdc_text": "Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", + "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", + "candidate_score": 0.663055, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_4_6", + "bdc_text": "Tantis enim beneficiis et muneribus a te sum affectus , tanta humanitate a te semper exceptus , tam suavi tamque familiari colloquio tecum sum interdum collocutus , ut eam sane humanitatem a me expostulare arbitrarer , ut de nullis rebus , quae vel ad corporis vel ad animi habitum pertinerent , te celarem . Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam . Quo autem officii genere id exequar , sane ignoro ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.662699, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_24_26", + "bdc_text": "De mea autem valetudine si quid scire cupis , sic habeto me salvum et incolumem esse . Pater etiam valet tibique salutem plurimam dicit . De novis autem huius loci scito imprimis pacem factam , ut ex conditionibus videre poteris , et legatum papae , qui Spirae esta. R. :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3208", + "psc_text": "nondum spirituales erant, quia nondum poterant habitatorem suum Spiritum cognitione percipere. 27. Habitare autem ideo et in talibus dicitur, quia in eis occulte agit, ut sint templum ejus; idque in proficientibus et proficiendo perseverantibus perficit. Spe enim salvi facti sumus, sicut Apostolus dicit; cum alio loco dicat, Salvos nos fecit per lavacrum regenerationis (Tit. III, 5). Cum ergo hic dicat, Salvos nos fecit, tanquam salus ipsa jam data sit, quemadmodum intelligendum sit, illic exponit, ubi ait: Spe enim salvi facti sumus. Spes autem quae videtur, non est spes; quod enim videt quis, quid sperat? Si autem quod non videmus speramus, per patientiam exspectamus (Rom. VIII, 24, 25). Multa namque dicuntur in Scripturis tanquam facta sint, cum in spe adhuc esse intelligantur. Unde est et illud quod Dominus discipulis ait, Omnia quae audivi a Patre meo nota feci vobis (Joan. XV, 15): quod usque adeo secundum spem dictum est futurorum, ut", + "candidate_score": 0.662659, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_4_6", + "bdc_text": "Tantis enim beneficiis et muneribus a te sum affectus , tanta humanitate a te semper exceptus , tam suavi tamque familiari colloquio tecum sum interdum collocutus , ut eam sane humanitatem a me expostulare arbitrarer , ut de nullis rebus , quae vel ad corporis vel ad animi habitum pertinerent , te celarem . Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam . Quo autem officii genere id exequar , sane ignoro ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", + "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", + "candidate_score": 0.661268, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_18_20", + "bdc_text": "hoc unum scio me Witembergam profecturum , nisi vel pax facta in Gallia vel quid aliud id iter impediat , illicque si per hyemem mansero , me tuis literis , quibus nihil iucundius nihilque suavius est , per aliquod tempus fruiturum spero ; sin minus , nihilominus tamen tuae humanitatis semper memor ero , quae quoties repetam , mihi frenum addent , quominus ad multas cupiditates , quibus iuventus subdita esse solet , prolabar . Scio enim et novi , quanta sit carnis humanae imbecillitas , quae , ut est apud Ovidium , videt meliora probatque , deteriora sequitur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3163", + "psc_text": "caetera quae de hac miseria multa connectis ingemiscendo, exspectans redemptionem corporis tui, et nondum re, sed spe salvum te esse cognoscens (Rom. VIII, 23, 24). 41. Sed fortassis tu alium in te transfigurasti, cum haec diceres, nec aliquas de carne concupiscente adversus spiritum, quamvis ei non consentias, molestias importunas pateris et odiosas: verumtamen et tu, et quisquis haec patitur, et gratiam Christi per quam de corpore mortis hujus liberetur exspectat, nondum quidem evidenter in seipso, sed in illo homine latenter ibi erat, quando cibus vetitus tangebatur, et concipiebatur longe lateque per cunctos itura perditio. De orando autem, et gemitibus flagitando proficiendi ac recte vivendi adjutorio, quae tua non fervet epistola? quid est tui quantumcumque sermonis, ubi non sit sparsum gemebunda pietate quod in oratione dicimus, Ne nos inferas in tentationem (Matth. VI, 13). Invicem itaque nos et consolemur in his omnibus, et exhortemur, et quantum dat Dominus adjuvemus. Quae autem,", + "candidate_score": 0.660809, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_6_8", + "bdc_text": "Quo autem officii genere id exequar , sane ignoro ; tam tenues et abiectae sunt meae vires , ut , si opera vel labore meum tibi officium exhibere cogitem , onus Aetna monte mihi iam incumbat gravius , si vero id epistola aliqua facere contendam , tantam ingenii mei imbecilitatem esse video , ut vix in animo meo inducere possim te aliquid voluptatis ex meis horridis et incomptis epistolis accipere posse . Quo fit , ut , quocunque me vertam , quacunque insistam via , nihil , quod te dignum tuisque virtutibus consentaneum esse possit , inveniam , nihil , quod minimis tuis erga me beneficiis respondeat , reperiam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.660489, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_28_30", + "bdc_text": "Cum autem sit minister papae , si puniretur , nunquam sane expiari posset . Haec itaque sunt ( pater observandissime ) , quae tibi significare volui , cumque nihil amplius supersit , quod ad te scribam , finem meae epistolae imponam deumque optimum maximum orabo , ut te salvum et incolumem servet. Vale . Datum 5 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3904", + "psc_text": "ad sectionem, quod habuerit perseverantem tumorem. Gratia Dei et pax Domini nostri Jesu Christi coronet te in omni tempore, et ambulantem de virtute in virtutem glorificet in aeternum, domine papa beatissime, ineffabiliter mirabilis, incomparabiliter honorande, praestantissime patrone. EPISTOLA CCXXVI. Hilarius Augustino, de eodem argumento. Domino beatissimo ac toto affectu desiderando, et multum in Christo suscipiendo patri AUGUSTINO, HILARIUS. 1. Si cessantibus contradicentium quaestionibus gratae sunt plerumque studiosorum inquisitiones, ut etiam illa quae absque periculo ignorarentur, ediscant; arbitror gratiorem fore sedulitatem nostrae relationis, quae dum indicat secundum quorumdam prosecutiones quaedam adversantia veritati, non tam sibi quam illis qui turbantur et turbant, per consilium sanctitatis tuae satagit provideri, domine beatissime ac toto affectu desiderande, et multum in Christo suscipiende pater. 2. Haec sunt itaque quae Massiliae, vel aliis etiam locis in Gallia ventilantur. Novum et inutile esse praedicationi quod quidam secundum propositum eligendi dicantur, ut id nec arripere valeant nec tenere, nisi", + "candidate_score": 0.660383, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_5_7", + "bdc_text": "Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam . Quo autem officii genere id exequar , sane ignoro ; tam tenues et abiectae sunt meae vires , ut , si opera vel labore meum tibi officium exhibere cogitem , onus Aetna monte mihi iam incumbat gravius , si vero id epistola aliqua facere contendam , tantam ingenii mei imbecilitatem esse video , ut vix in animo meo inducere possim te aliquid voluptatis ex meis horridis et incomptis epistolis accipere posse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.65981, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_5_7", + "bdc_text": "Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam . Quo autem officii genere id exequar , sane ignoro ; tam tenues et abiectae sunt meae vires , ut , si opera vel labore meum tibi officium exhibere cogitem , onus Aetna monte mihi iam incumbat gravius , si vero id epistola aliqua facere contendam , tantam ingenii mei imbecilitatem esse video , ut vix in animo meo inducere possim te aliquid voluptatis ex meis horridis et incomptis epistolis accipere posse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.659782, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_24_26", + "bdc_text": "De mea autem valetudine si quid scire cupis , sic habeto me salvum et incolumem esse . Pater etiam valet tibique salutem plurimam dicit . De novis autem huius loci scito imprimis pacem factam , ut ex conditionibus videre poteris , et legatum papae , qui Spirae esta. R. :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3209", + "psc_text": "per patientiam exspectamus (Rom. VIII, 24, 25). Multa namque dicuntur in Scripturis tanquam facta sint, cum in spe adhuc esse intelligantur. Unde est et illud quod Dominus discipulis ait, Omnia quae audivi a Patre meo nota feci vobis (Joan. XV, 15): quod usque adeo secundum spem dictum est futurorum, ut eis postmodum dicat, Multa habeo vobis dicere, sed non potestis portare modo (Id. XVI, 12). Agit ergo in quibus mortalibus adhuc habitat, ipsam aedificationem habitaculi sui, quam non in ista, sed in alia post hanc vitam perficit, quando absorbebitur mors in victoriam diceturque illi: Ubi est, mors, victoria tua? ubi est, mors, aculeus tuus? Quid est autem mortis aculeus, nisi peccatum (I Cor. XV, 54-56)? 28. Propter quod nunc etiam renati ex aqua et Spiritu, omnibusque peccatis sive originis ex Adam, in quo omnes peccaverunt, sive factorum, dictorum, cogitationumque nostrarum, in illius lavacri mundatione deletis; tamen quia manemus in hac", + "candidate_score": 0.65977, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_5_7", + "bdc_text": "Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam . Quo autem officii genere id exequar , sane ignoro ; tam tenues et abiectae sunt meae vires , ut , si opera vel labore meum tibi officium exhibere cogitem , onus Aetna monte mihi iam incumbat gravius , si vero id epistola aliqua facere contendam , tantam ingenii mei imbecilitatem esse video , ut vix in animo meo inducere possim te aliquid voluptatis ex meis horridis et incomptis epistolis accipere posse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2407", + "psc_text": "vero in epistola tua legi, jam te cogi credere, ne a me videreris, et Carthagini me negatum, tu potius cogis his verbis ut absentiae meae causas non taceam. Quarum est una, quoniam laborem quem in illa urbe perpeti necesse est, et quem si exponere velim, aliud tantum loquendum est, jam sustinere non possum, quod infirmitati meae propriae, quae nota est omnibus qui familiarius me noverunt, accessit etiam senectus, quae generis humani est communis infirmitas. Altera causa est, quod statui, si Dominus velit, quantum mihi ex illis occupationibus, quas Ecclesiae, cui proprio munere servio, necessitas flagitat, datur temporis, id totum impendere labori studiorum ad ecclesiasticas scientias pertinentium; ubi me arbitror, si Dei misericordiae placet, etiam posteris aliquid profuturum. 14. Unum est autem, si verum quaeris audire, quod in te molestissime fero, quod cum sis et hujus jam aetatis, et hujus vitae ac probitatis, adhuc vis esse catechumenus; quasi fideles non possint,", + "candidate_score": 0.659409, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_29_31", + "bdc_text": "Haec itaque sunt ( pater observandissime ) , quae tibi significare volui , cumque nihil amplius supersit , quod ad te scribam , finem meae epistolae imponam deumque optimum maximum orabo , ut te salvum et incolumem servet. Vale . Datum 5 . idus septembris .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.659157, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_18_20", + "bdc_text": "hoc unum scio me Witembergam profecturum , nisi vel pax facta in Gallia vel quid aliud id iter impediat , illicque si per hyemem mansero , me tuis literis , quibus nihil iucundius nihilque suavius est , per aliquod tempus fruiturum spero ; sin minus , nihilominus tamen tuae humanitatis semper memor ero , quae quoties repetam , mihi frenum addent , quominus ad multas cupiditates , quibus iuventus subdita esse solet , prolabar . Scio enim et novi , quanta sit carnis humanae imbecillitas , quae , ut est apud Ovidium , videt meliora probatque , deteriora sequitur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4128", + "psc_text": "Quibus ordinandis rebus, si, ut collum exueres induendum sapientiae vinculis, profectus a nobis es; quid tibi nocent, aut quo pacto te pervellunt matris lacrymae fluentes carne, aut servi fuga, aut mors ancillarum, aut fratrum morbosa valetudo? Si est in te charitas ordinata, scias praeponere majora minoribus, et misericordia moveri, ut pauperes evangelizentur, ne messis Domini copiosa, operariorum inopia, in praedam volucribus jaceat, et paratum habere cor ad sequendum Domini voluntatem, in eo quod vel flagellando vel parcendo agere statuerit cum servis suis: haec meditare, in his esto, ut provectus tuus manifestus sit in omnibus (I Tim. IV, 15). Obsecro te ut caveas ne majorem tristitiam des bonis fratribus torpore tuo, quam laetitiam alacritate jam dederas. Commendare te autem litteris quibus voluisti, tam superfluum putavi, quam si quisquam te mihi eodem modo commendare voluisset. EPISTOLA CCXLIV. Augustinus Chrisimo, consolans ne deficiat in adversis. Domino vere ac merito charissimo, et praedicando fratri", + "candidate_score": 0.658786, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_5_7", + "bdc_text": "Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam . Quo autem officii genere id exequar , sane ignoro ; tam tenues et abiectae sunt meae vires , ut , si opera vel labore meum tibi officium exhibere cogitem , onus Aetna monte mihi iam incumbat gravius , si vero id epistola aliqua facere contendam , tantam ingenii mei imbecilitatem esse video , ut vix in animo meo inducere possim te aliquid voluptatis ex meis horridis et incomptis epistolis accipere posse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_731", + "psc_text": "collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola me curante. Homo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulerit, nec ad me retulerit. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras venire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum", + "candidate_score": 0.657533, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_29_31", + "bdc_text": "Haec itaque sunt ( pater observandissime ) , quae tibi significare volui , cumque nihil amplius supersit , quod ad te scribam , finem meae epistolae imponam deumque optimum maximum orabo , ut te salvum et incolumem servet. Vale . Datum 5 . idus septembris .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.656642, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_5_7", + "bdc_text": "Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam . Quo autem officii genere id exequar , sane ignoro ; tam tenues et abiectae sunt meae vires , ut , si opera vel labore meum tibi officium exhibere cogitem , onus Aetna monte mihi iam incumbat gravius , si vero id epistola aliqua facere contendam , tantam ingenii mei imbecilitatem esse video , ut vix in animo meo inducere possim te aliquid voluptatis ex meis horridis et incomptis epistolis accipere posse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.65648, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_4_6", + "bdc_text": "Tantis enim beneficiis et muneribus a te sum affectus , tanta humanitate a te semper exceptus , tam suavi tamque familiari colloquio tecum sum interdum collocutus , ut eam sane humanitatem a me expostulare arbitrarer , ut de nullis rebus , quae vel ad corporis vel ad animi habitum pertinerent , te celarem . Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam . Quo autem officii genere id exequar , sane ignoro ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_96", + "psc_text": "Quapropter fertilius tecum fortasse colloquor, quam si coram adessem, cum et epistolam meam legis, et eum audis in cujus pectore me habitare optime nosti. Cum magno gaudio litteras Sanctitatis tuae consideravi atque digessi, quod et christianum animum tuum sine ullo fuco iniqui temporis, et in nos amicissimum prae se gerunt. 2. Gratulor tibi, et gratias ago Deo et Domino nostro de spe et fide et charitate tua tibique apud eum, quod de nobis tam bene existimas ut fideles Dei servos esse credas, idque ipsum in nobis corde purissimo diligas: quanquam hinc etiam gratulandum benevolentiae tuae potius, quam gratiae tibi agendae sint. Tibi enim prodest ipsam diligere bonitatem, quam profecto diligit qui eum diligit quem credit bonum, sive ille se ita, sive aliter quam creditur habeat. Unus tantum in hac re cavendus est error, ne quisquam non de homine, sed de ipso hominis bono aliter sentiat, quam veritas postulat. Tu vero,", + "candidate_score": 0.656323, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_4_6", + "bdc_text": "Tantis enim beneficiis et muneribus a te sum affectus , tanta humanitate a te semper exceptus , tam suavi tamque familiari colloquio tecum sum interdum collocutus , ut eam sane humanitatem a me expostulare arbitrarer , ut de nullis rebus , quae vel ad corporis vel ad animi habitum pertinerent , te celarem . Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam . Quo autem officii genere id exequar , sane ignoro ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4177", + "psc_text": "vela cupiditatum mearum, cum caeteris tunc dilectoribus meis, inter praecipuos aura laudis inflabas. Porro in rebus divinis, quarum mihi illo tempore nulla eluxerat veritas, utique in majore illius definitionis parte nostra amicitia claudicabat: erat enim rerum tantummodo humanarum, non etiam divinarum, quamvis cum benevolentia et charitate consensio. 2. Et posteaquam illa cupere destiti, tu quidem perseverante benevolentia, salvum me esse cupiebas salute mortali, et ea rerum prosperitate felicem, quam mundus optare consuevit. Et jam sic itaque aliquantum tibi erat mecum rerum humanarum benevola et chara consensio. Nunc vero quantum de te gaudeo, quibus explicem verbis, quando eum quem quoquo modo habui diu amicum, habeo jam verum amicum? Accessit enim etiam rerum consensio divinarum; quoniam qui mecum temporalem vitam quondam jucundissima benignitate duxisti, nunc spe vitae aeternae mecum esse coepisti. Modo vero etiam de rebus humanis inter nos nulla dissensio est, qui eas rerum divinarum cognitione pensamus, ne plus eis tribuamus,", + "candidate_score": 0.655588, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_5_7", + "bdc_text": "Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam . Quo autem officii genere id exequar , sane ignoro ; tam tenues et abiectae sunt meae vires , ut , si opera vel labore meum tibi officium exhibere cogitem , onus Aetna monte mihi iam incumbat gravius , si vero id epistola aliqua facere contendam , tantam ingenii mei imbecilitatem esse video , ut vix in animo meo inducere possim te aliquid voluptatis ex meis horridis et incomptis epistolis accipere posse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_735", + "psc_text": "et quomodo fuerit diabolus beatus aliquando, cum adhuc angelus bonus esset, sciens futuram iniquitatem suam, et sempiternum supplicium, omnino non video. De qua re, si tamen eam nosse opus est, vellem abs te audire quid sentias. Vide quid faciant terrae ac maria quae nos corporaliter dirimunt. Si haec epistola mea quam legis, ego essem, jam mihi diceres quod quaesivi: nunc vero quando rescribes? quando mittes? quando perveniet? quando accipiam? Et tamen utinam quandoque fiat, quod tam cito fieri non posse, quam volumus, quanta possumus tolerantia sustinemus! Unde recurro ad illa verba epistolae tuae dulcissima, sanctique desiderii tui plenissima, et ea facio vicissim mea: Utinam mereremur complexus tuos; et collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! si tamen esse ullo modo posset quod ego te docerem. 8. In his autem verbis non jam tuis tantum, sed etiam meis, ubi delector et reficior, et ipso quamvis pendente et non attingente utriusque nostrum", + "candidate_score": 0.655044, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_4_6", + "bdc_text": "Tantis enim beneficiis et muneribus a te sum affectus , tanta humanitate a te semper exceptus , tam suavi tamque familiari colloquio tecum sum interdum collocutus , ut eam sane humanitatem a me expostulare arbitrarer , ut de nullis rebus , quae vel ad corporis vel ad animi habitum pertinerent , te celarem . Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam . Quo autem officii genere id exequar , sane ignoro ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.654282, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_12", + "bdc_text": "Ea autem in Ciceronis oratione pro Muraena , quarto Georgicon libro et Aeschinis contra Ctesiphontem oratione hucusque versata sunt magno meo labore et diligentia , cum patri imprimis obedientiam praestare , tibi deinde etiam gratificari cuperem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3982", + "psc_text": "Cum autem ibi me inveneris, ora pro me ne deficiam, sed perficiar; ora fili, ora. Sentio quid dicam, scio quid petam; non tibi videatur indignum, et quasi ultra merita tua: fraudabis me magno adjutorio, si non feceris. Non solum tu, sed etiam omnes qui ex ore tuo dilexerint, orate pro me: hoc eis me petivisse indica, et si multum nobis tribuitis, jussisse nos existimate quod petimus, et tamen date petentibus, vel obtemperate jubentibus. Orate pro nobis. Lege Litteras divinas, et invenies ipsos arietes nostros Apostolos petiisse hoc a filiis suis, sive praecepisse auditoribus suis. Ego certe quoniam hoc a me petiisti pro te, quantum faciam, videt qui exaudiat, qui videbat quia et ante faciebam: sed redde etiam in hac re dilectionis vicem. Praepositi vestri sumus; grex Dei estis: considerate et videte pericula nostra majora esse quam vestra, et orate pro nobis. Hoc enim et nobis condecet et vobis, ut bonam", + "candidate_score": 0.649649, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_10", + "bdc_text": "me armatum esse video , ut nulla tormenta , nullos bumbardarum et hastarum ictus reformidem , sed intrepide ad te accedere audeam , meas literas tibi offerre non vereor et credam te iis lectis me inprimis excusaturum meorumque studiorum rationem aequo benevoloque animo accepturum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_746", + "psc_text": "et beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Christo salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Tres simul epistolas, imo libellos breves, per diaconum Cyprianum, tuae Dignationis accepi, diversas, ut tu nominas, quaestiones, ut ego sentio, reprehensiones opusculorum meorum continentes: ad quas si respondere voluero, libri magnitudine opus erit. Tamen conabor, quantum facere possum, modum non egredi longioris epistolae, et festinanti fratri moram non facere, qui ante triduum, quam profecturus erat, a me epistolas flagitavit; ut pene in procinctu haec qualiacumque sunt, effutire compellerer, et tumultuario respondere sermone, non maturitate scribentis, sed dictantis temeritate: quae plerumque non in doctrinam, sed in casum vertitur; ut fortissimos quoque milites subita bella conturbant, et ante coguntur fugere, quam possint arma corripere. 2. Caeterum nostra armatura Christus est, et apostoli Pauli institutio, qui scribit ad Ephesios: « Assumite arma Dei, ut possitis resistere in die malo. » Et rursum: « State succincti lumbos vestros in veritate, et induti loricam", + "candidate_score": 0.64941, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_29", + "bdc_text": "Haec itaque sunt ( pater observandissime ) , quae tibi significare volui , cumque nihil amplius supersit , quod ad te scribam , finem meae epistolae imponam deumque optimum maximum orabo , ut te salvum et incolumem servet.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_125", + "psc_text": "nostrum Parthenium, a quo multa alia, quae audire desiderabamus, audivimus. Praestabit Dominus ut etiam caetera, quae adhuc desideramus, impleantur. EPISTOLA XXIII. Augustinus Maximino episcopo donatistae, qui diaconum catholicum rebaptizasse dicebatur, ut aut fateatur factum, aut profiteatur se orthodoxum, invitans illum vel ad colloquium, vel ad rescribendum, ut concordia Ecclesiae sarciatur. Domino dilectissimo et honorabili fratri MAXIMINO, AUGUSTINUS presbyter Ecclesiae catholicae, in Domino salutem. 1. Priusquam ad rem veniam de qua tuae Benevolentiae scribere volui, tituli hujus epistolae, ne vel te, vel alium quempiam moveat, rationem breviter reddam. Domino, scripsi, quia scriptum est: Vos in libertatem vocati estis, fratres, tantum ne libertatem in occasionem carnis detis, sed per charitatem servite invicem (Gal. V, 13). Cum ergo vel hoc ipso officio litterarum per charitatem tibi serviam, non absurde te dominum voco propter unum et verum Dominum nostrum qui nobis ista praecepit. Dilectissimo autem quod scripsi, novit Deus quod non solum te diligam,", + "candidate_score": 0.647844, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_4", + "bdc_text": "Tantis enim beneficiis et muneribus a te sum affectus , tanta humanitate a te semper exceptus , tam suavi tamque familiari colloquio tecum sum interdum collocutus , ut eam sane humanitatem a me expostulare arbitrarer , ut de nullis rebus , quae vel ad corporis vel ad animi habitum pertinerent , te celarem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2486", + "psc_text": "enim ad verum dicendum illa mea verecundia, quam in tua epistola benigno sermone laudasti, me impedire non debet. Si quaelibet, inquam, administratio tua, illis quas commemoravi instructa virtutibus, hoc intentionis fine determinatur, ut homines secundum carnem nullas iniquas molestias patiantur; nec ad te existimas pertinere, quo istam quietem, quam praestare niteris, referant, id est (ut verbis non ambiam) quomodo Deum verum, ubi est quietae vitae omnis fructus, colant, nihil tibi prodest ad vitam vere beatam tantus labor. 11. Inverecundius hoc dicere videor, et oblitus quodammodo consuetudinem intercessionum mearum. Sed si nihil est verecundia, nisi quidam displicendi metus, ego in hac causa metuendo non vereor. Metuo enim ne primum Deo, deinde ipsi amicitiae quam mecum inire dignatus es, jure displiceam, si minus liber in admonendo fuero, quod me admonere saluberrime existimo. Sim certe verecundior, cum tibi pro aliis intercedo: cum vero pro teipso, tanto liberior quanto amicior; quia tanto amicior quanto", + "candidate_score": 0.647495, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_3", + "bdc_text": "Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.646973, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_3", + "bdc_text": "Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2634", + "psc_text": "minusque exercitato ingenio praediti, eo tamen studio feruntur ad cognoscendas litteras nostras, sive amico, sive inimico animo, ut eis subtrahi omnino non possint. Ista cogitanti cernis quanta cura in scribendo esse debeat, praesertim de rebus ita magnis, ut in eis et magni laborent. Si autem cum aliquid in manibus habeo, intermittendum est et differendum, ut ad ea potius respondeatur quae supervenientia requiruntur; quid fiet si etiam ipsis dum respondetur, alia supervenerint? Num placet ut etiam his omissis illa suscipiantur, et semper priora fiant quae posteriora oboriuntur, eaque sola terminare contingat, quibus cum scribuntur non supervenerit aliquid quod quaeratur? Quod ut mihi accidat difficillimum est; sed non opinor tibi hoc placere. Non ergo debui alia interrumpere cum tua supervenissent, sicut nec tua, si alia rursus irruerint; et tamen servare hanc justitiam non sinor. Nam ecce ut tibi haec ipsa rescriberem, quibus id admonerem, intermisi quae agebam, et animum meum ad hanc", + "candidate_score": 0.645865, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_32", + "bdc_text": "Ornatissimo ac maxime venerando viro domino H [einrycho ] Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae fidelissimo pastori .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3904", + "psc_text": "ad sectionem, quod habuerit perseverantem tumorem. Gratia Dei et pax Domini nostri Jesu Christi coronet te in omni tempore, et ambulantem de virtute in virtutem glorificet in aeternum, domine papa beatissime, ineffabiliter mirabilis, incomparabiliter honorande, praestantissime patrone. EPISTOLA CCXXVI. Hilarius Augustino, de eodem argumento. Domino beatissimo ac toto affectu desiderando, et multum in Christo suscipiendo patri AUGUSTINO, HILARIUS. 1. Si cessantibus contradicentium quaestionibus gratae sunt plerumque studiosorum inquisitiones, ut etiam illa quae absque periculo ignorarentur, ediscant; arbitror gratiorem fore sedulitatem nostrae relationis, quae dum indicat secundum quorumdam prosecutiones quaedam adversantia veritati, non tam sibi quam illis qui turbantur et turbant, per consilium sanctitatis tuae satagit provideri, domine beatissime ac toto affectu desiderande, et multum in Christo suscipiende pater. 2. Haec sunt itaque quae Massiliae, vel aliis etiam locis in Gallia ventilantur. Novum et inutile esse praedicationi quod quidam secundum propositum eligendi dicantur, ut id nec arripere valeant nec tenere, nisi", + "candidate_score": 0.645539, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_23_25", + "bdc_text": "Quod quidem non copiosius agam , ne te gravioribus rebus impeditum fortassis avocem . De mea autem valetudine si quid scire cupis , sic habeto me salvum et incolumem esse . Pater etiam valet tibique salutem plurimam dicit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799", + "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas", + "candidate_score": 0.644745, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_17_19", + "bdc_text": "Quod quidem num hac adhuc hyeme fieri velit , non satis teneo ; hoc unum scio me Witembergam profecturum , nisi vel pax facta in Gallia vel quid aliud id iter impediat , illicque si per hyemem mansero , me tuis literis , quibus nihil iucundius nihilque suavius est , per aliquod tempus fruiturum spero ; sin minus , nihilominus tamen tuae humanitatis semper memor ero , quae quoties repetam , mihi frenum addent , quominus ad multas cupiditates , quibus iuventus subdita esse solet , prolabar .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_904", + "psc_text": "habes conscripta, relege verba tua in illa Epistola quam mihi per fratrem nostrum jam collegam meum Cyprianum, breviorem misisti, quam veraci, quam germano, quam pleno charitatis affectu, cum quaedam me in te commisisse expostulasses graviter, subjunxisti: In hoc laeditur amicitia, in hoc necessitudinis jura violantur, ne videamur certare pueriliter, et fautoribus invicem, vel detractoribus nostris tribuere materiam contendendi. Haec abs te verba non solum ex animo dicta sentio, verum etiam benigno animo ad consulendum mihi. Denique addis, quod etiamsi non adderes, appareret, et dicis: Haec scribo, quia pure et christiane diligere te cupio, nec quidquam in mea mente retinere, quod distet a labiis. O vir sancte, mihique, ut Deus videt animam meam, veraci, corde dilecte, hoc ipsum quod posuisti in litteris tuis, quod te mihi exhibuisse non dubito, hoc ipsum omnino apostolum Paulum credo exhibuisse in Litteris suis, non unicuilibet homini, sed Judaeis, et Graecis, et omnibus Gentibus filiis suis,", + "candidate_score": 0.644499, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_17_19", + "bdc_text": "Quod quidem num hac adhuc hyeme fieri velit , non satis teneo ; hoc unum scio me Witembergam profecturum , nisi vel pax facta in Gallia vel quid aliud id iter impediat , illicque si per hyemem mansero , me tuis literis , quibus nihil iucundius nihilque suavius est , per aliquod tempus fruiturum spero ; sin minus , nihilominus tamen tuae humanitatis semper memor ero , quae quoties repetam , mihi frenum addent , quominus ad multas cupiditates , quibus iuventus subdita esse solet , prolabar .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_717", + "psc_text": "et alterius malitiam in meam verteres contumeliam? Igitur ut ante jam scripsi, aut mitte eamdem epistolam tua subscriptam manu; aut senem latitantem in cellula lacessere desine. Sin autem tuam vis vel exercere, vel ostentare doctrinam, quaere juvenes, et disertos, et nobiles, quorum Romae dicuntur esse quam plurimi, qui possint et audeant tecum congredi, et in disputatione sanctarum Scripturarum, jugum cum episcopo ducere. Ego quondam miles, nunc veteranus, et tuas et aliorum debeo laudare victorias, non ipse rursus effeto corpore dimicare; ne, si me frequenter ad rescribendum impuleris, illius recorder historiae, quod Annibalem juveniliter exsultantem, Q. Maximus patientia sua fregerit (Tit. Liv. Decadis 3, lib. 2). Omnia fert aetas, animum quoque. Saepe ego longos Cantando puerum memini me condere soles: Nunc oblita mihi tot carmina; vox quoque Moerim Jam fugit ipsa. (Virg. Eccl. 9.) Et, ut magis de Scripturis sanctis loquar, Berzellai ille Galaadites, regis David beneficia omnesque delicias juveni delegans", + "candidate_score": 0.643567, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_3", + "bdc_text": "Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_60", + "psc_text": "tu. Etsi enim rescribendo par esse non valeo; tamen non minore a me diligentia servantur litterae tuae, quam frequentantur abs te. Prolixiores autem nostras, non te amplius quam binas accepisse convenit inter nos; non enim misimus tertias. Sane recognitis exemplaribus animadverti quinque fere tuis rogationibus esse responsum; nisi quod una ibi quaestio quasi transeunter perstricta, quanquam non temere ingenio tuo commissa sit, non tamen fortasse satisfecit avaritiae tuae; quam refrenes aliquantulum opus est, et nonnulla compendia libenter feras. Ita plane ut si quidquam fraudo intelligentiam, dum sum parcus in verbis, nihil parcas mihi; sed tu jure, quo mihi valentius esset forte aliquid, si quidquam posset esse jucundius, totum quod debetur, efflagites. Hanc igitur epistolam numerabis inter minores epistolas meas, quam tibi, non sibi nihil mihi de acervo minuere. Non enim et tu mittis minores, quae non eumdem acervum augeant. Quare illud quod de Filio Dei quaeris, cur ipse potius dicatur", + "candidate_score": 0.643523, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_17_19", + "bdc_text": "Quod quidem num hac adhuc hyeme fieri velit , non satis teneo ; hoc unum scio me Witembergam profecturum , nisi vel pax facta in Gallia vel quid aliud id iter impediat , illicque si per hyemem mansero , me tuis literis , quibus nihil iucundius nihilque suavius est , per aliquod tempus fruiturum spero ; sin minus , nihilominus tamen tuae humanitatis semper memor ero , quae quoties repetam , mihi frenum addent , quominus ad multas cupiditates , quibus iuventus subdita esse solet , prolabar .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3730", + "psc_text": "episcopus dixit: Quod hesterno die promisi Charitati vestrae, propter quod vos volui frequentius convenire, et video frequentius convenisse, mora omni postposita hoc agendum est. Si enim aliud velim loqui, in illud suspensi minus auditis. Omnes in hac vita mortales sumus, et dies hujus vitae ultimus, omni homini est semper incertus: verumtamen in infantia speratur pueritia; et in pueritia speratur adolescentia; et in adolescentia speratur juventus; et in juventute speratur gravitas; et in gravitate speratur senectus: utrum contingat incertum est; est tamen quod speretur. Senectus autem aliam aetatem quam speret, non habet: incertum est etiam ipsa senectus quamdiu sit homini; illud tamen certum est, nullam remanere aetatem quae possit succedere senectuti. Quia voluit Deus, ad istam civitatem cum vigore aetatis adveni; sed tamen juvenis fui, et senui. Scio post obitus episcoporum, per ambitiosos aut contentiosos solere Ecclesias perturbari; et quod saepe expertus sum et dolui, debeo quantum ad me attinet, ne", + "candidate_score": 0.642852, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_6_8", + "bdc_text": "Quo autem officii genere id exequar , sane ignoro ; tam tenues et abiectae sunt meae vires , ut , si opera vel labore meum tibi officium exhibere cogitem , onus Aetna monte mihi iam incumbat gravius , si vero id epistola aliqua facere contendam , tantam ingenii mei imbecilitatem esse video , ut vix in animo meo inducere possim te aliquid voluptatis ex meis horridis et incomptis epistolis accipere posse . Quo fit , ut , quocunque me vertam , quacunque insistam via , nihil , quod te dignum tuisque virtutibus consentaneum esse possit , inveniam , nihil , quod minimis tuis erga me beneficiis respondeat , reperiam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.642389, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_4", + "bdc_text": "Tantis enim beneficiis et muneribus a te sum affectus , tanta humanitate a te semper exceptus , tam suavi tamque familiari colloquio tecum sum interdum collocutus , ut eam sane humanitatem a me expostulare arbitrarer , ut de nullis rebus , quae vel ad corporis vel ad animi habitum pertinerent , te celarem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4177", + "psc_text": "vela cupiditatum mearum, cum caeteris tunc dilectoribus meis, inter praecipuos aura laudis inflabas. Porro in rebus divinis, quarum mihi illo tempore nulla eluxerat veritas, utique in majore illius definitionis parte nostra amicitia claudicabat: erat enim rerum tantummodo humanarum, non etiam divinarum, quamvis cum benevolentia et charitate consensio. 2. Et posteaquam illa cupere destiti, tu quidem perseverante benevolentia, salvum me esse cupiebas salute mortali, et ea rerum prosperitate felicem, quam mundus optare consuevit. Et jam sic itaque aliquantum tibi erat mecum rerum humanarum benevola et chara consensio. Nunc vero quantum de te gaudeo, quibus explicem verbis, quando eum quem quoquo modo habui diu amicum, habeo jam verum amicum? Accessit enim etiam rerum consensio divinarum; quoniam qui mecum temporalem vitam quondam jucundissima benignitate duxisti, nunc spe vitae aeternae mecum esse coepisti. Modo vero etiam de rebus humanis inter nos nulla dissensio est, qui eas rerum divinarum cognitione pensamus, ne plus eis tribuamus,", + "candidate_score": 0.642174, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_6_8", + "bdc_text": "Quo autem officii genere id exequar , sane ignoro ; tam tenues et abiectae sunt meae vires , ut , si opera vel labore meum tibi officium exhibere cogitem , onus Aetna monte mihi iam incumbat gravius , si vero id epistola aliqua facere contendam , tantam ingenii mei imbecilitatem esse video , ut vix in animo meo inducere possim te aliquid voluptatis ex meis horridis et incomptis epistolis accipere posse . Quo fit , ut , quocunque me vertam , quacunque insistam via , nihil , quod te dignum tuisque virtutibus consentaneum esse possit , inveniam , nihil , quod minimis tuis erga me beneficiis respondeat , reperiam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_735", + "psc_text": "et quomodo fuerit diabolus beatus aliquando, cum adhuc angelus bonus esset, sciens futuram iniquitatem suam, et sempiternum supplicium, omnino non video. De qua re, si tamen eam nosse opus est, vellem abs te audire quid sentias. Vide quid faciant terrae ac maria quae nos corporaliter dirimunt. Si haec epistola mea quam legis, ego essem, jam mihi diceres quod quaesivi: nunc vero quando rescribes? quando mittes? quando perveniet? quando accipiam? Et tamen utinam quandoque fiat, quod tam cito fieri non posse, quam volumus, quanta possumus tolerantia sustinemus! Unde recurro ad illa verba epistolae tuae dulcissima, sanctique desiderii tui plenissima, et ea facio vicissim mea: Utinam mereremur complexus tuos; et collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! si tamen esse ullo modo posset quod ego te docerem. 8. In his autem verbis non jam tuis tantum, sed etiam meis, ubi delector et reficior, et ipso quamvis pendente et non attingente utriusque nostrum", + "candidate_score": 0.641242, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_2", + "bdc_text": "Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1483", + "psc_text": "navigaturo. Sed quid est, quaeso te, quod addidisti, navigaturo? An ego, nisi navigaturus esses, praestare tibi aliquid dedecoris non deberem? Nimirum putas quod aqua marina dedecus abluatur. Quod si ita esset, meum certe qui navigaturus non sum, inexpiatum remaneret. 3. Scribis etiam nosse me quam tibi molestissimum sit oneri esse cuipiam, et attestaris solum Deum nosse quod nimia necessitate impulsus hoc feceris. Hic sane cum epistolam tuam legerem, satis adverti animum cognoscere necessitatem tuam, cum ecce mihi affers et dicis: Mores hominum non ignoratis, qui proclives sunt ad vituperandum, et quam, si interrogatus quis non responderit, indoctus et hebes putabitur. Hoc loco vero exarsi ad rescribendum tibi: hoc enim languore animi tui penetrasti mihi pectus, et irrupisti in curas meas, ut dissimulare non possem, quantum me Deus adjuvaret, mederi tibi; non ut de tuis quaestionibus enodandis explicandisque cogitarem, sed ut felicitatem tuam pendentem ex linguis hominum atque nutantem a tam", + "candidate_score": 0.640269, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_32", + "bdc_text": "Ornatissimo ac maxime venerando viro domino H [einrycho ] Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae fidelissimo pastori .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.639592, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_32", + "bdc_text": "Ornatissimo ac maxime venerando viro domino H [einrycho ] Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae fidelissimo pastori .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", + "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", + "candidate_score": 0.639533, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_2", + "bdc_text": "Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_905", + "psc_text": "distet a labiis. O vir sancte, mihique, ut Deus videt animam meam, veraci, corde dilecte, hoc ipsum quod posuisti in litteris tuis, quod te mihi exhibuisse non dubito, hoc ipsum omnino apostolum Paulum credo exhibuisse in Litteris suis, non unicuilibet homini, sed Judaeis, et Graecis, et omnibus Gentibus filiis suis, quos in Evangelio genuerat, et quos pariendos parturiebat; et deinde posterorum tot millibus fidelium Christianorum, propter quos illa memoriae mandabatur Epistola, ut nihil in sua mente retineret quod distaret a labiis. 31. Certe factus es etiam tu, tanquam ego, non mentientis astu, sed compatientis affectu, cum cogitares tam me non relinquendum in ea culpa, in quam me prolapsum existimasti, quam nec te velles, si eo modo prolapsus esses. Unde agens gratias benevolae menti erga me tuae, simul posco, ut etiam mihi non succenseas, quod cum in opusculis tuis aliqua me moverent, motum meum intimavi tibi: hoc erga me ab omnibus", + "candidate_score": 0.639059, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_32", + "bdc_text": "Ornatissimo ac maxime venerando viro domino H [einrycho ] Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae fidelissimo pastori .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.638839, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_4", + "bdc_text": "Tantis enim beneficiis et muneribus a te sum affectus , tanta humanitate a te semper exceptus , tam suavi tamque familiari colloquio tecum sum interdum collocutus , ut eam sane humanitatem a me expostulare arbitrarer , ut de nullis rebus , quae vel ad corporis vel ad animi habitum pertinerent , te celarem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3163", + "psc_text": "caetera quae de hac miseria multa connectis ingemiscendo, exspectans redemptionem corporis tui, et nondum re, sed spe salvum te esse cognoscens (Rom. VIII, 23, 24). 41. Sed fortassis tu alium in te transfigurasti, cum haec diceres, nec aliquas de carne concupiscente adversus spiritum, quamvis ei non consentias, molestias importunas pateris et odiosas: verumtamen et tu, et quisquis haec patitur, et gratiam Christi per quam de corpore mortis hujus liberetur exspectat, nondum quidem evidenter in seipso, sed in illo homine latenter ibi erat, quando cibus vetitus tangebatur, et concipiebatur longe lateque per cunctos itura perditio. De orando autem, et gemitibus flagitando proficiendi ac recte vivendi adjutorio, quae tua non fervet epistola? quid est tui quantumcumque sermonis, ubi non sit sparsum gemebunda pietate quod in oratione dicimus, Ne nos inferas in tentationem (Matth. VI, 13). Invicem itaque nos et consolemur in his omnibus, et exhortemur, et quantum dat Dominus adjuvemus. Quae autem,", + "candidate_score": 0.638635, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_23_25", + "bdc_text": "Quod quidem non copiosius agam , ne te gravioribus rebus impeditum fortassis avocem . De mea autem valetudine si quid scire cupis , sic habeto me salvum et incolumem esse . Pater etiam valet tibique salutem plurimam dicit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_241", + "psc_text": "non amo istam fortitudinem vestram, nisi forte quia nos tales sumus, ut minus a vobis desiderari, quam vos desiderare debeamus. In me certe si esset patientia vestrae absentiae perferendae, displiceret mihi; segniter enim agerem ut vos viderem: quid autem absurdius, quam fortitudine fieri segniorem? Sed qua Ecclesiae cura tenear, ex hoc vestra charitas oportet attendat, quod beatissimus pater Valerius, qui, vos nobiscum quantum salutet, quantumque sitiat, audietis ex fratribus, nec presbyterum me esse suum passus est, nisi majorem mihi coepiscopatus sarcinam imponeret. Quod quidem quia tanta ejus charitate, tantoque populi studio Dominum id velle credidi, nonnullis jam exemplis praecedentibus, quibus mihi omnis excusatio claudebatur, vehementer timui excusare. Sed quanquam jugum Christi per seipsum lene sit, et sarcina levis (Matth. XI, 30); tamen propter nostram asperitatem atque infirmitatem, si quid me mordet hoc vinculum, atque urget hoc onus, ineffabiliter mihi aliquanto vestrae praesentiae solatio, tolerabilius et portabilius redderetur, quos audio curis", + "candidate_score": 0.638229, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_2", + "bdc_text": "Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_360", + "psc_text": "mei, meque ut soles diligas, magnaeque gratulationi tibi sit quidquid in me donorum suorum Dominus conferre dignatus est misericordia sua, non meritis meis, missas munere Sanctitatis tuae accepi: in quibus affectum in me paternum de tuo benignissimo corde non repentinum et novum hausi, sed expertum sane cognitumque repetivi, domine beatissime, et venerabiliter sincerissima charitate amplectende. 2. Unde autem tanta exorta est felicitas litterario labori nostro, quo in librorum quorumdam conscriptione sudavimus, ut a tua Dignatione legerentur? nisi quia Dominus, cui subdita est anima mea, consolari voluit curas meas, et a timore recreare, quo me in talibus operibus necesse est esse sollicitum, necubi forte indoctior vel incautior, quamvis in planissimo campo veritatis, offendam. Cum enim tibi placet quod scribo, novi cui placeat; quoniam quis te inhabitet novi. Idem quippe omnium munerum spiritualium distributor atque largitor per tuam sententiam confirmabit obedientiam meam. Quidquid enim habent illa scripta delectatione tua dignum, in meo", + "candidate_score": 0.637851, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_18", + "bdc_text": "hoc unum scio me Witembergam profecturum , nisi vel pax facta in Gallia vel quid aliud id iter impediat , illicque si per hyemem mansero , me tuis literis , quibus nihil iucundius nihilque suavius est , per aliquod tempus fruiturum spero ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1440", + "psc_text": "EPISTOLA CXI. Augustinus Victoriano presbytero, consolans eum ad toleranter accipienda mala quae barbari, in Italiam et Hispaniam incursionem facientes, inferebant sanctis viris et sacris virginibus. Domino dilectissimo et desiderantissimo fratri et compresbytero VICTORIANO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Litterae tuae impleverunt grandi dolore cor nostrum, quibus petisti ut prolixo opere aliqua responderem; cum talibus malis magis prolixi gemitus et fletus, quam prolixi libri debeantur. Totus quippe mundus tantis affligitur cladibus, ut pene pars nulla terrarum sit, ubi non talia, qualia scripsisti, committantur atque plangantur. Nam ante parvum tempus, etiam in illis solitudinibus Aegypti, ubi monasteria separata ab omni strepitu, quasi secura delogerant, a barbaris interfecti sunt fratres. Jamvero quae modo in regionibus Italiae, quae in Galliis nefaria perpetrata sint, etiam vos latere non arbitron; de Hispanis quoque tot provinciis, quae ab his malis diu videbantur intactae, coeperunt jam talia nuntiari. Sed quid longe imus? Ecce in regione nostra Hipponensi, quoniam", + "candidate_score": 0.637095, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_32", + "bdc_text": "Ornatissimo ac maxime venerando viro domino H [einrycho ] Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae fidelissimo pastori .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_251", + "psc_text": "mirabilis semper, ut scriptum est, in sanctis suis (Psal. LXVII, 36), vel primi, vel cum primis sciamus. 2. Non autem tantum hoc scribimus gratulandum, quod episcopatum Augustinus acceperit, sed quod hanc Dei curam meruerint Africanae Ecclesiae, ut verba coelestia Augustini ore perciperent, qui ad majorem Dominic. muneris gratiam novo more provectus, ita consecratus est, ut non succederet in cathedra episcopo, sed accederet. Nam incolumi Valerio Hipponensis Ecclesiae episcopo, coepiscopus Augustinus est. Et ille beatus senex, cui purissimam mentem nulla unquam liventis invidiae macula suffudit, dignos sui cordis pace nunc ab altissimo fructus capit, ut quem successorem sacerdotii sui simpliciter optabat, hunc mereatur tenere collegam. Credine hoc potuit antequam fieret? Sed in hoc quoque Omnipotentis opere dici evangelicum illud potest: Hominibus haec ardua; apud Deum autem omnia possibilia (Luc. XVIII, 27). Exsultemus itaque et laetemur in eo qui facit mirabilia solus, et qui facit unanimes habitare in domo, quoniam ipse respexit", + "candidate_score": 0.635614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_10", + "bdc_text": "me armatum esse video , ut nulla tormenta , nullos bumbardarum et hastarum ictus reformidem , sed intrepide ad te accedere audeam , meas literas tibi offerre non vereor et credam te iis lectis me inprimis excusaturum meorumque studiorum rationem aequo benevoloque animo accepturum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_208", + "psc_text": "fateor tui capaciorem; sed ipsum video fieri pleniorem, quo me sine dubitatione antecellit: et posteaquam redierit, quod Domino adjuvante prosperatum iri spero, cum ejus pectoris abs te cumulati particeps fuero, non est impleturus, quod in me adhuc vacuum erit atque avidum sensuum tuorum. Ita fiet ut et ego etiam tunc egentior sim, ille copiosior. Sane idem frater aliqua scripta nostra fert secum; quibus legendis si dignationem adhibueris, etiam sinceram atque fraternam severitatem adhibeas quaeso. Non enim aliter intelligo quod scriptum est, Emendabit me justus in misericordia, et arguet me; oleum autem peccatoris non impinguet caput meum (Psal. CXL, 5); nisi quia magis amat objurgator sanans, quam adulator unguens caput. Ego autem difficillime bonus judex lego quod scripserim, sed aut timidior recto, aut cupidior. Video etiam interdum vitia mea; sed haec malo audire a melioribus, ne cum me recte fortasse reprehendero, rursus mihi blandiar, et meticulosam potius mihi videar in me,", + "candidate_score": 0.635005, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_23_25", + "bdc_text": "Quod quidem non copiosius agam , ne te gravioribus rebus impeditum fortassis avocem . De mea autem valetudine si quid scire cupis , sic habeto me salvum et incolumem esse . Pater etiam valet tibique salutem plurimam dicit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1798", + "psc_text": "ne capiamur, alia sic ferimus ne frangamur, et secundum praecepta divina in omnibus gratias agimus ei, de quo dicimus: Benedicam Dominum in omni tempore; semper laus ejus in ore meo (Psal. XXXIII, 2); et, Bonum est mihi quod humiliasti me, ut discam justificationes tuas (Psal. CXVIII, 71). Neque enim revera, si fallacis prosperitatis semper hic tranquillitas arrideret, anima humana portum illum verae certaeque securitatis appeteret, domina insignis et merito illustris, et praestantissima filia. Reddens itaque debitum Praestantiae tuae salutationis obsequium, agensque gratias quod salutis nostrae religiosissimam curam geris, posco tibi a Domino futurae vitae praemia, praesentisque solaria; omniumque vestrum, in quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis", + "candidate_score": 0.633476, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_23_25", + "bdc_text": "Quod quidem non copiosius agam , ne te gravioribus rebus impeditum fortassis avocem . De mea autem valetudine si quid scire cupis , sic habeto me salvum et incolumem esse . Pater etiam valet tibique salutem plurimam dicit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.632946, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_23_25", + "bdc_text": "Quod quidem non copiosius agam , ne te gravioribus rebus impeditum fortassis avocem . De mea autem valetudine si quid scire cupis , sic habeto me salvum et incolumem esse . Pater etiam valet tibique salutem plurimam dicit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3575", + "psc_text": "non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque sanctorum, et terror impiorum; quanta tibi cura sit ne quis insidietur membris Christi, coopertus velamine nominis Christi sive in veteribus ejus, sive in recentioribus inimicis; quamque sis eorumdem inimicorum providus saluti, infestus errori. Haec atque hujusmodi, ut dixi, et ab aliis solemus audire; sed nunc ea per supra dictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius", + "candidate_score": 0.63163, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_23_25", + "bdc_text": "Quod quidem non copiosius agam , ne te gravioribus rebus impeditum fortassis avocem . De mea autem valetudine si quid scire cupis , sic habeto me salvum et incolumem esse . Pater etiam valet tibique salutem plurimam dicit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3776", + "psc_text": "libero sibi gloriantur arbitrio (quod non negatur cum Dei duntaxat adjutorio), si jam absorpta esset mors in victoriam, si jam mortale nostrum indueret immortalitatem, et corruptibile nostrum indueret incorruptionem (I Cor. XV, 53, 54)? Ecce foetent vulnera, et superbe petitur medicina. Non dicunt sicut justus, « Nisi Dominus adjuvisset me, paulo minus habitasset in inferno anima mea » (Psal. XCIII, 17): non dicunt sicut sanctus, « Nisi Dominus custodierit civitatem, frustra vigilat qui custodit eam » (Psal. CXXVI, 1). 6. Sed ora, piissime pater, ut jam non curam geramus, nisi pro peccato nostro lacrymis expiando, et Dei gratia commendanda. Ora, domine pater, ut non urgeat super nos puteus os suum (Psal. LXVIII, 16), ut salvemur a descendentibus in lacum (Psal. XXIX, 4), ut non pereat cum impiis anima nostra (Psal. XXV, 9) per superbiam nostram, sed sanetur per Domini gratiam. Sicut ergo praecepisti, domine papa, frater noster Florus, servus Sanctitatis", + "candidate_score": 0.63157, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_23_25", + "bdc_text": "Quod quidem non copiosius agam , ne te gravioribus rebus impeditum fortassis avocem . De mea autem valetudine si quid scire cupis , sic habeto me salvum et incolumem esse . Pater etiam valet tibique salutem plurimam dicit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3983", + "psc_text": "petiisti pro te, quantum faciam, videt qui exaudiat, qui videbat quia et ante faciebam: sed redde etiam in hac re dilectionis vicem. Praepositi vestri sumus; grex Dei estis: considerate et videte pericula nostra majora esse quam vestra, et orate pro nobis. Hoc enim et nobis condecet et vobis, ut bonam rationem de vobis reddamus pastorum principi et omnium nostrum capiti, pariterque evadamus hujus mundi periculosiores blanditias quam molestias, nisi cum pax ejus ad hoc proficit, quod Apostolus orare nos monuit, ut quietam vitam et tranquillam agamus in omni pietate et charitate (I Tim. II, 2). Si enim desit pietas et charitas, quid est ab illis et a caeteris mundi malis tranquillitas et quies, nisi luxuriae perditionisque materies, sive invitamentum, sive adjumentum? Ut ergo habeamus quietam et tranquillam vitam in omni pietate et charitate, quod nos pro vobis, orate pro nobis, ubicumque estis, ubicumque sumus nusquam enim non est, cujus sumus.", + "candidate_score": 0.631426, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_23_25", + "bdc_text": "Quod quidem non copiosius agam , ne te gravioribus rebus impeditum fortassis avocem . De mea autem valetudine si quid scire cupis , sic habeto me salvum et incolumem esse . Pater etiam valet tibique salutem plurimam dicit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_104", + "psc_text": "sciebam quid mihi deesset ad tale opus, quale me nunc torquet et conterit. Quod si propterea in re ipsa didici quid sit homini necessarium, qui populo ministrat sacramentum et verbum Dei, ut jam non mihi liceat assequi quod me non habere cognovi: jubes ergo ut peream, pater Valeri! Ubi est charitas tua? certe diligis me? certe diligis ipsam Ecclesiam cui me sic ministrare voluisti? Et tamen certus sum quod et me et ipsam diligis. Sed putas me idoneum, cum ego melius me noverim, qui tamen nec ipse me nossem, nisi experiendo didicissem. 4. Sed dicit fortasse Sanctitas tua; vellem scire quid desit instructioni tuae. Tam multa autem sunt, ut facilius possim enumerare quae habeam, quam quae habere desidero. Auderem enim dicere, scire me, et plena fide retinere quid pertineat ad salutem nostram. Sed hoc ipsum quomodo ministrem ad salutem aliorum, non quaerens quod mihi utile est, sed quod multis, ut", + "candidate_score": 0.630962, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_23", + "bdc_text": "Quod quidem non copiosius agam , ne te gravioribus rebus impeditum fortassis avocem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_241", + "psc_text": "non amo istam fortitudinem vestram, nisi forte quia nos tales sumus, ut minus a vobis desiderari, quam vos desiderare debeamus. In me certe si esset patientia vestrae absentiae perferendae, displiceret mihi; segniter enim agerem ut vos viderem: quid autem absurdius, quam fortitudine fieri segniorem? Sed qua Ecclesiae cura tenear, ex hoc vestra charitas oportet attendat, quod beatissimus pater Valerius, qui, vos nobiscum quantum salutet, quantumque sitiat, audietis ex fratribus, nec presbyterum me esse suum passus est, nisi majorem mihi coepiscopatus sarcinam imponeret. Quod quidem quia tanta ejus charitate, tantoque populi studio Dominum id velle credidi, nonnullis jam exemplis praecedentibus, quibus mihi omnis excusatio claudebatur, vehementer timui excusare. Sed quanquam jugum Christi per seipsum lene sit, et sarcina levis (Matth. XI, 30); tamen propter nostram asperitatem atque infirmitatem, si quid me mordet hoc vinculum, atque urget hoc onus, ineffabiliter mihi aliquanto vestrae praesentiae solatio, tolerabilius et portabilius redderetur, quos audio curis", + "candidate_score": 0.62989, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_5", + "bdc_text": "Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3969", + "psc_text": "presbytero, ad tuam Beatitudinem deferenda; quae, ut vir memoratus affirmat, ad alleviationem doloris et morbi curationem non parum proficient. EPISTOLA CCXXXI. Augustinus Dario, declarans se ipsius litteris summopere delectatum, et quare; ubi multa obiter de humanae laudis amore dicit: mittitque ipsi Confessionum libros et alia quaedam sua opuscula. AUGUSTINUS servus Christi membrorumque Christi, DARIO filio membro Christi, in ipso salutem. 1. Quod acceperim libenter litteras tuas, mea rescripta indicio esse voluisti. Ecce rescribo, et tamen rescriptis hoc indicare non possum, vel istis, vel quibuslibet aliis, sive breviter, sive prolixissime scribam: neque enim aut paucis aut multis verbis indicari potest quod indicari verbis non potest. Et ego quidem parum eloquor, etsi multum loquar: sed nulli eloquenti omnino concesserim, ut qualicumque et quantacumque epistola sua affectum explicet, quem fecit in mente tua, quod non possum ego, etsi eum possit ita in animo meo videre sicut ego. Restat ergo sic tibi indicare quod", + "candidate_score": 0.6275, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_5", + "bdc_text": "Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.62709, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_5", + "bdc_text": "Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.625988, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_5", + "bdc_text": "Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_25", + "psc_text": "Nam cum recordor patrem meum, id utique recordor quod me deseruit, et nunc non est: cum autem Carthaginem, id quod est, et quod ipse deserui. In utroque tamen generum horum, praeteritum tempus memoria tenet. Nam et illum hominem, et istam urbem, ex eo quod vidi, non ex eo quod video, memini. 2. Hic tu fortasse quaeris: Quorsum ista? praesertim cum animadvertas utrumlibet horum non posse in memoriam venire, nisi viso illo imaginario. At mihi satis est sic interim ostendisse, posse dici earum etiam rerum, quae nondum interierunt, memoriam. Verum quid me adjuvet, facito intentus accipias. Nonnulli calumniantur adversus Socraticum illud nobilissimum inventum, quo asseritur, non nobis ea quae discimus, veluti nova inseri, sed in memoriam recordatione revocari; dicentes memoriam praeteritarum rerum esse, haec autem quae intelligendo discimus, Platone ipso auctore, manere semper, nec posse interire, ac per hoc non esse praeterita: qui non attendunt illam visionem esse praeteritam, qua haec", + "candidate_score": 0.62584, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_5", + "bdc_text": "Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4195", + "psc_text": "aviditati, sed quod gratularer Charitati tuae; quia etsi non de idoneo expetis, bonum est tamen quod expetis. Et ad longam quidem epistolam conscribendam magis mihi otium quam facultas defit; occupatissimo scilicet ecclesiasticis curis, a quibus pauculae temporum stillae vix recreant, vel cogitantem aliquid, vel ea quae magis urgent et mihi videntur pluribus profutura dictantem, vel reficientem corporis vires nostrae necessarias servituti. Nam verba non desunt, quibus possit multa charta compleri; sed quod a nobis in eadem sermonis prolixitate desideras, ad hoc me idoneum non esse respondeo. Thesaurum enim sapientiae te desiderasse dixisti, sed minus accepisse quam voluisti, cum ego ex illo thesauro mendicabunda prece quotidianam stipem rogem, vixque impetrem. 2. Oraculum autem legis quomodo sum, de cujus latis atque abditis penetralibus nescio longe plura quam scio, ejusque multiplices sinus opacosque secessus adire ac penetrare non valeo sicut volo, et me non aliud quam minus dignum esse cognosco? Porro sacrator justitiae", + "candidate_score": 0.625689, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_18", + "bdc_text": "hoc unum scio me Witembergam profecturum , nisi vel pax facta in Gallia vel quid aliud id iter impediat , illicque si per hyemem mansero , me tuis literis , quibus nihil iucundius nihilque suavius est , per aliquod tempus fruiturum spero ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_689", + "psc_text": "AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum volueris, facillime poteris. CAP. II. 2. Etiam hoc, ad me sane perlatum, utrum quidem crederem dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui: hoc autem brevi suggestum esse Charitati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc", + "candidate_score": 0.624952, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_5", + "bdc_text": "Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3968", + "psc_text": "peccatis intercedere ne cuncteris, ac pro me indefessus ores, ac petas quidquid ipse volueris. 6. Si tibi taedium affert longa epistola mea, hoc tuae magnanimitatis patientia moderare, et tibi imputa, quoniam ipse jussisti. Oramus tamen, atque identidem deprecamur, ut iterum scribas; sic enim fiet ut libenter suscepisse te scripta mea suspicari possimus. Deus donet nobis Beatitudinem tuam per multos annos pro nobis orantem, domine vere sancte pater. Filius noster Verimodus salutat Beatitudinem tuam, qui admodum gratulatus est quod in epistola ad nos tua ejus mentionem fecisse dignatus es. Nescio quae medicamenta ab archiatro, qui nobiscum est, accepta dedimus Lazapo sacro presbytero, ad tuam Beatitudinem deferenda; quae, ut vir memoratus affirmat, ad alleviationem doloris et morbi curationem non parum proficient. EPISTOLA CCXXXI. Augustinus Dario, declarans se ipsius litteris summopere delectatum, et quare; ubi multa obiter de humanae laudis amore dicit: mittitque ipsi Confessionum libros et alia quaedam sua opuscula. AUGUSTINUS servus", + "candidate_score": 0.62476, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_7", + "bdc_text": "tam tenues et abiectae sunt meae vires , ut , si opera vel labore meum tibi officium exhibere cogitem , onus Aetna monte mihi iam incumbat gravius , si vero id epistola aliqua facere contendam , tantam ingenii mei imbecilitatem esse video , ut vix in animo meo inducere possim te aliquid voluptatis ex meis horridis et incomptis epistolis accipere posse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2695", + "psc_text": "ex anima, et sinuli cum brutis ammantibus conditione subsistat. Super quo quid mihi videretur, in opusculis contra Ruffinum scripsisse me novi, adversus eum libellum quem sanctae memoriae Anastasio, episcopo Romanae Ecclesiae, dedit; in quo lubrica et subdola, imo stulta confessione, dum auditorum simplicitati illudere nititur, suae fidei, imo perfidiae illusit: quos libros reor sanctum parentem vestrum habere Oceanum; olim enim editi sunt, multis Ruffini libris adversus calumnias respondentes. Certe habes ibi virum sanctum et eruditum Augustinum episcopum, qui viva, ut aiunt, voce docere te poterit, et suam, imo per se nostram explicare sententiam. CAP. II. 2. Ezechielis volumen olim aggredi volui, et sponsionem creberrimam studiosis lectoribus reddere; sed in ipso dictandi exordio ita animus meus occidentalium provinciarum, et maxime urbis Romae vastatione confusus est, ut juxta vulgare proverbium, proprium quoque ignorarem vocabulum: diuque tacui, sciens tempus esse lacrymarum. Hoc autem anno cum tres explicassem libros, subitus impetus barbarorum, de quibus", + "candidate_score": 0.62305, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_22", + "bdc_text": "Hortantur me virtutis insignia , quibus ut Cicero inquit , nihil est formosius , nihil pulchrius , nihil amabilius , etenim decus in virtute positum est .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3976", + "psc_text": "X, 32, 33). Ecce quid quaerebat in laude hominum, ubi etiam dicebat, De caetero, fratres, quaecumque sunt vera, quaecumque pudica, quaecumque casta, quaecumque sancta, quaecumque charissima, quaecumque bonae famae, si qua virtus, si qua laus, haec cogitate: quae didicistis, et accepistis, et audistis et vidistis in me, haec agite; et Deus pacis erit vobiscum (Philipp. IV, 8, 9). Caetera igitur, quae supra commemoravi, virtutis nomine amplexus est, dicens, si qua virtus: illud autem quod subjecit, quaecumque bonae famae, alio uno verbo congruo prosecutus est dicendo, si qua laus. Quod itaque ait, Si hominibus placerem, Christi servus non essem, sic utique accipiendum tanquam dixerit: Si bona quae facio, fine laudis humanae facerem, laudis amore tumescerem. Volebat ergo Apostolus placere omnibus, et eis placere gaudebat, non quorum laudibus tumescebat in seipso, sed quos laudatus aedificabat in Christo. Cur ergo me non delectet laudari abs te, cum et vir bonus sis ne me", + "candidate_score": 0.622627, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_24", + "bdc_text": "De mea autem valetudine si quid scire cupis , sic habeto me salvum et incolumem esse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2057", + "psc_text": "et immortalem de qua dicit Apostolus, Spe enim salvi facti sumus (Id. VIII, 24), similiter ut istam quae hominibus jumentisque communis est, gratis nos accipere, non ex operibus, ne forte quis extollatur; quia opera bona ex ipsius justificatione operamur. Ipsius enim sumus figmentum, creati in Christo Jesu in operibus bonis, quae praeparavit Deus ut in illis ambulemus (Eph. II, 8-10). Et illa salus ergo gratuita est, de qua in alio psalmo dicitur: Domini est salus, et super populum tuum benedictio tua (Psal. III, 9). 72. Sicut ergo quod legitur, Domini est salus, non ea salus intelligitur qua Dominus salvus est; sed qua hi salvi sunt, quos ipse salvos facit: sic cum legitur Dei justitia, in eo quod scriptum est, Ignorantes Dei justitiam, et suam volentes constituere; non est illa intelligenda qua Deus justus est, sed qua justi sunt homines quos gratia sua justificat. Inde enim salvi, unde justi; quoniam quod", + "candidate_score": 0.619177, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_23", + "bdc_text": "Quod quidem non copiosius agam , ne te gravioribus rebus impeditum fortassis avocem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1800", + "psc_text": "te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas excitaberis, quorum testimoniis utuntur Apostoli. Si quid autem, vel cum legis, vel cum cogitas, tibi oritur quaestionis, in quo dissolvendo videar necessarius, scribe ut rescribam Magis enim hoc forte Domino ad juvante potero, quam praesens talia loqui tecum; non solum propter occupationes varias et meas et tuas (quoniam non cum mihi vacat, occurrit ut et tibi vacet), verum etiam propter eorum irruentem praesentiam, qui plerumque non sunt apti tali negotio, magisque linguae certaminibus, quam scientiae luminibus delectantur: quod autem scriptum habetur, semper vacat ad legendum, cum vacat legenti; nec onerosum fit praesens, quod cum voles sumitur, cum voles ponitur. EPISTOLA", + "candidate_score": 0.609481, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_11", + "bdc_text": "Quae cum ita sint , ad studia mea veniam , ut iis tibi expositis ad reliqua facilius descendere possim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2793", + "psc_text": "ne homo, qui cum in uno offenderit fit omnium reus, in multis offendendo ( quia in multis offendimus omnes ) propter magnum aggerem reatus sui minutatim collectum, ad tribunal tanti judicis perveniat, et eam quam non fecit, misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. 21. Multa dixi, quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec, quae tamen approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet; nam quali eloquio explicata sint, non nimis curo; si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere", + "candidate_score": 0.608301, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones", + "max_score": 0.703608, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_1_3", + "bdc_text": "non enim dubito , quin maximo desiderio studia et valetudinem meam percipiendi tenearis . Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset . Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_213", + "psc_text": "studio quod intenderam in Manichaei litteras, magisque desperans de caeteris eorum doctoribus, quando in multis quae me movebant, ita ille nominatus apparuit; coepi cum eo pro studio ejus agere vitam, quo ipse flagrabat in eas litteras, quas tunc jam rhetor Carthagini adolescentes docebam; et legere cum eo, sive quae ille audita desideraret, sive quae ipse tali ingenio apta existimarem. Caeterum conatus omnis meus, quo proficere in illa secta statueram, illo homine cognito prorsus intercidit: non ut ab eis omnino separarer, sed quasi melius quidquam non inveniens, eo quo jam quoquo modo irrueram, contentus interim esse decreveram, nisi aliquid forte quod magis eligendum esset eluceret. Ita ille Faustus, qui multis laqueus mortis exstitit, meum quo captus eram relaxare jam coeperat, nec volens nec sciens. Manus enim tuae, Deus meus, in abdito providentiae tuae, non deserebant animam meam; et de sanguine cordis matris meae, per lacrymas ejus diebus ac noctibus pro me", + "candidate_score": 0.703608, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_0_2", + "bdc_text": "Piissimo eruditissimoque domino H [einrycho ] Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae ministro , M [atthias ] Cognetius S. P. D . Querenti mihi iam dudum ( pater colendissime ) , quod his temporibus ad te potissimum scriberem , duo occurrebant , quae mihi amplam et copiosam ad scribendum materiam suppeditabant , quorum unum idque praecipuum est , ut me de non missis iamdudum ad te literis excusem , alterum vero , ut de totis meis rationibus certi aliquid ad te mittam ; non enim dubito , quin maximo desiderio studia et valetudinem meam percipiendi tenearis . Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_387", + "psc_text": "Et consedimus ut colloqueremur; et forte supra mensam lusoriam quae ante nos erat, attendit codicem, tulit, aperuit, invenit apostolum Paulum, inopinate sane: putaverat enim aliquid de libris quorum professio me conterebat. Tum vero arridens, meque intuens, gratulatorie miratus est quod eas et solas prae oculis meis litteras repente comperisset. Christianus quippe et fidelis erat, et saepe tibi Deo nostro prosternebatur in ecclesia crebris et diuturnis orationibus. Cui ego cum indicassem illis me Scripturis curam maximam impendere, ortus est sermo, ipso narrante, de Antonio Aegyptio monacho, cujus nomen excellenter clarebat apud servos tuos; nos autem usque in illam horam latebat. Quod ille ubi comperit, immoratus est in eo sermone, insinuans tantum virum ignorantibus, et admirans eamdem nostram ignorantiam. Stupebamus autem audientes tam recenti memoria, et prope nostris temporibus testatissima mirabilia tua in fide recta et catholica Ecclesia. Omnes mirabamur, et nos quia tam magna erant, et ille quia inaudita nobis erant.", + "candidate_score": 0.69316, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_3_5", + "bdc_text": "Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem . Tantis enim beneficiis et muneribus a te sum affectus , tanta humanitate a te semper exceptus , tam suavi tamque familiari colloquio tecum sum interdum collocutus , ut eam sane humanitatem a me expostulare arbitrarer , ut de nullis rebus , quae vel ad corporis vel ad animi habitum pertinerent , te celarem . Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_247", + "psc_text": "inquietus erat animus meus. Ipsumque Ambrosium felicem quemdam hominem secundum saeculum opinabar, quem sic tantae potestates honorarent; caelibatus tantum ejus mihi laboriosus videbatur. Quid autem ille spei gereret, et adversus ipsius excellentiae tentamenta quid luctaminis haberet, quidve solaminis in adversis, et occultum os ejus quod erat in corde ejus, quam sapida gaudia de pane tuo ruminaret; nec conjicere noveram, nec expertus eram: nec ille sciebat aestus meos, nec foveam periculi mei. Non enim quaerere ab eo poteram quod volebam, sicut volebam, secludentibus me ab ejus aure atque ore catervis negotiosorum hominum, quorum infirmitatibus serviebat. Cum quibus quando non erat, quod per exiguum temporis erat, aut corpus reficiebat necessariis sustentaculis, aut lectione animum. Sed cum legebat, oculi ducebantur per paginas, et cor intellectum rimabatur, vox autem et lingua quiescebant. Saepe cum adessemus, non enim vetabatur quisquam ingredi, aut ei venientem nuntiari mos erat; sic eum legentem vidimus tacite, et aliter nunquam:", + "candidate_score": 0.689063, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_2_4", + "bdc_text": "Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset . Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem . Tantis enim beneficiis et muneribus a te sum affectus , tanta humanitate a te semper exceptus , tam suavi tamque familiari colloquio tecum sum interdum collocutus , ut eam sane humanitatem a me expostulare arbitrarer , ut de nullis rebus , quae vel ad corporis vel ad animi habitum pertinerent , te celarem .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_247", + "psc_text": "inquietus erat animus meus. Ipsumque Ambrosium felicem quemdam hominem secundum saeculum opinabar, quem sic tantae potestates honorarent; caelibatus tantum ejus mihi laboriosus videbatur. Quid autem ille spei gereret, et adversus ipsius excellentiae tentamenta quid luctaminis haberet, quidve solaminis in adversis, et occultum os ejus quod erat in corde ejus, quam sapida gaudia de pane tuo ruminaret; nec conjicere noveram, nec expertus eram: nec ille sciebat aestus meos, nec foveam periculi mei. Non enim quaerere ab eo poteram quod volebam, sicut volebam, secludentibus me ab ejus aure atque ore catervis negotiosorum hominum, quorum infirmitatibus serviebat. Cum quibus quando non erat, quod per exiguum temporis erat, aut corpus reficiebat necessariis sustentaculis, aut lectione animum. Sed cum legebat, oculi ducebantur per paginas, et cor intellectum rimabatur, vox autem et lingua quiescebant. Saepe cum adessemus, non enim vetabatur quisquam ingredi, aut ei venientem nuntiari mos erat; sic eum legentem vidimus tacite, et aliter nunquam:", + "candidate_score": 0.685673, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_16_18", + "bdc_text": "Quae ut melius ediscerem , cum pater charissimus neglectis omnibus impensis Athenis potius quam Lilybei literas Graecas et Romae quam in Sicilia Latinas , ut Cicero inquit , studere et florentissimas semper academias sectari voluerit , bene meis studiis consultum fore putavit , si Heidelberga , academia si non obscura , saltem non celeberrima , Witembergam proficiscerer , ibi aliquandiu literis operam darem et postea in Italiam , ut principia iuris degustarem . Quod quidem num hac adhuc hyeme fieri velit , non satis teneo ; hoc unum scio me Witembergam profecturum , nisi vel pax facta in Gallia vel quid aliud id iter impediat , illicque si per hyemem mansero , me tuis literis , quibus nihil iucundius nihilque suavius est , per aliquod tempus fruiturum spero ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_215", + "psc_text": "pergere, et potius ibi docere quod docebam Carthagine. Et hoc unde mihi persuasum est, non praeteribo confiteri tibi; quoniam et in his altissimi tui recessus, et praesentissima in nos misericordia tua cogitanda et praedicanda est. Non ideo Romam pergere volui, quod majores quaestus, majorque mihi dignitas ab amicis, qui hoc suadebant, promittebatur; quanquam et ista ducebant animum tunc meum: sed illa erat causa maxima et pene sola, quod audiebam quietius ibi studere adolescentes, et ordinatiore disciplinae coercitione sedari, ne in ejus scholam quo magistro non utuntur, passim et proterve irruant; nec eos admitti omnino, nisi ille permiserit. Contra, apud Carthaginem foeda est et intemperans licentia scholasticorum. Irrumpunt impudenter, et prope furiosa fronte perturbant ordinem, quem quisque discipulis ad proficiendum instituerit. Multa injuriosa faciunt mira hebetudine, et punienda legibus, nisi consuetudo patrona sit; hoc miseriores eos ostendens, quo jam quasi liceat, faciunt quod per tuam aeternam legem nunquam licebit; et impune", + "candidate_score": 0.683042, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_2_4", + "bdc_text": "Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset . Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem . Tantis enim beneficiis et muneribus a te sum affectus , tanta humanitate a te semper exceptus , tam suavi tamque familiari colloquio tecum sum interdum collocutus , ut eam sane humanitatem a me expostulare arbitrarer , ut de nullis rebus , quae vel ad corporis vel ad animi habitum pertinerent , te celarem .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_213", + "psc_text": "studio quod intenderam in Manichaei litteras, magisque desperans de caeteris eorum doctoribus, quando in multis quae me movebant, ita ille nominatus apparuit; coepi cum eo pro studio ejus agere vitam, quo ipse flagrabat in eas litteras, quas tunc jam rhetor Carthagini adolescentes docebam; et legere cum eo, sive quae ille audita desideraret, sive quae ipse tali ingenio apta existimarem. Caeterum conatus omnis meus, quo proficere in illa secta statueram, illo homine cognito prorsus intercidit: non ut ab eis omnino separarer, sed quasi melius quidquam non inveniens, eo quo jam quoquo modo irrueram, contentus interim esse decreveram, nisi aliquid forte quod magis eligendum esset eluceret. Ita ille Faustus, qui multis laqueus mortis exstitit, meum quo captus eram relaxare jam coeperat, nec volens nec sciens. Manus enim tuae, Deus meus, in abdito providentiae tuae, non deserebant animam meam; et de sanguine cordis matris meae, per lacrymas ejus diebus ac noctibus pro me", + "candidate_score": 0.679287, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_3_5", + "bdc_text": "Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem . Tantis enim beneficiis et muneribus a te sum affectus , tanta humanitate a te semper exceptus , tam suavi tamque familiari colloquio tecum sum interdum collocutus , ut eam sane humanitatem a me expostulare arbitrarer , ut de nullis rebus , quae vel ad corporis vel ad animi habitum pertinerent , te celarem . Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_385", + "psc_text": "Et de vinculo quidem desiderii concubitus quo arctissimo tenebar, et saecularium negotiorum servitute, quemadmodum me exemeris narrabo, et confitebor nomini tuo, Domine, adjutor meus et redemptor meus. Agebam solita, crescente anxietudine, et quotidie suspirabam tibi; frequentabam ecclesiam tuam, quantum vacabat ab eis negotiis sub quorum pondere gemebam. Mecum erat Alypius otiosus ab opere jurisperitorum post assessionem tertiam, exspectans quibus iterum consilia venderet, sicut ego vendebam dicendi facultatem, si qua docendo praestari potest. Nebridius autem amicitiae nostrae cesserat, ut omnium nostrum familiarissimo Verecundo, Mediolanensi civi et grammatico subdoceret, vehementer desideranti et familiaritatis jure flagitanti de numero nostro fidele adjutorium, quo indigebat nimis. Non itaque Nebridium cupiditas commodorum eo traxit: majora enim posset si vellet de litteris agere; sed officio benevolentiae petitionem nostram contemnere noluit amicus dulcissimus et mitissimus. Agebat autem illud prudentissime, cavens innotescere personis secundum hoc saeculum majoribus, devitans in eis omnem inquietudinem animi, quem volebat habere liberum et quam", + "candidate_score": 0.678148, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_15_17", + "bdc_text": "Monent enim nos clarorum virorum monumenta , quae in libris undique ad vivum expressa habemus , urgent nos illorum res gestae non minus , atque Caesarem Alexandri Magni imago ad multa praeclare suscipienda impulit , qui cum in tam parvo tamque iuveni corpore tantam virtutem residere animad vertisset , demum de monarchia cogitaverit ac universum terrarum orbem sub potestatem suam redigere conatus sit , ita ut summus postea imperator evaderet , ad quam rem capescendam studiis disciplinisque est etiam adiutus , qui eam magni aestimare solitus est . Quae ut melius ediscerem , cum pater charissimus neglectis omnibus impensis Athenis potius quam Lilybei literas Graecas et Romae quam in Sicilia Latinas , ut Cicero inquit , studere et florentissimas semper academias sectari voluerit , bene meis studiis consultum fore putavit , si Heidelberga , academia si non obscura , saltem non celeberrima , Witembergam proficiscerer , ibi aliquandiu literis operam darem et postea in Italiam , ut principia iuris degustarem . Quod quidem num hac adhuc hyeme fieri velit , non satis teneo ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_387", + "psc_text": "Et consedimus ut colloqueremur; et forte supra mensam lusoriam quae ante nos erat, attendit codicem, tulit, aperuit, invenit apostolum Paulum, inopinate sane: putaverat enim aliquid de libris quorum professio me conterebat. Tum vero arridens, meque intuens, gratulatorie miratus est quod eas et solas prae oculis meis litteras repente comperisset. Christianus quippe et fidelis erat, et saepe tibi Deo nostro prosternebatur in ecclesia crebris et diuturnis orationibus. Cui ego cum indicassem illis me Scripturis curam maximam impendere, ortus est sermo, ipso narrante, de Antonio Aegyptio monacho, cujus nomen excellenter clarebat apud servos tuos; nos autem usque in illam horam latebat. Quod ille ubi comperit, immoratus est in eo sermone, insinuans tantum virum ignorantibus, et admirans eamdem nostram ignorantiam. Stupebamus autem audientes tam recenti memoria, et prope nostris temporibus testatissima mirabilia tua in fide recta et catholica Ecclesia. Omnes mirabamur, et nos quia tam magna erant, et ille quia inaudita nobis erant.", + "candidate_score": 0.671016, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_16", + "bdc_text": "Quae ut melius ediscerem , cum pater charissimus neglectis omnibus impensis Athenis potius quam Lilybei literas Graecas et Romae quam in Sicilia Latinas , ut Cicero inquit , studere et florentissimas semper academias sectari voluerit , bene meis studiis consultum fore putavit , si Heidelberga , academia si non obscura , saltem non celeberrima , Witembergam proficiscerer , ibi aliquandiu literis operam darem et postea in Italiam , ut principia iuris degustarem .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_215", + "psc_text": "pergere, et potius ibi docere quod docebam Carthagine. Et hoc unde mihi persuasum est, non praeteribo confiteri tibi; quoniam et in his altissimi tui recessus, et praesentissima in nos misericordia tua cogitanda et praedicanda est. Non ideo Romam pergere volui, quod majores quaestus, majorque mihi dignitas ab amicis, qui hoc suadebant, promittebatur; quanquam et ista ducebant animum tunc meum: sed illa erat causa maxima et pene sola, quod audiebam quietius ibi studere adolescentes, et ordinatiore disciplinae coercitione sedari, ne in ejus scholam quo magistro non utuntur, passim et proterve irruant; nec eos admitti omnino, nisi ille permiserit. Contra, apud Carthaginem foeda est et intemperans licentia scholasticorum. Irrumpunt impudenter, et prope furiosa fronte perturbant ordinem, quem quisque discipulis ad proficiendum instituerit. Multa injuriosa faciunt mira hebetudine, et punienda legibus, nisi consuetudo patrona sit; hoc miseriores eos ostendens, quo jam quasi liceat, faciunt quod per tuam aeternam legem nunquam licebit; et impune", + "candidate_score": 0.66155, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_16_18", + "bdc_text": "Quae ut melius ediscerem , cum pater charissimus neglectis omnibus impensis Athenis potius quam Lilybei literas Graecas et Romae quam in Sicilia Latinas , ut Cicero inquit , studere et florentissimas semper academias sectari voluerit , bene meis studiis consultum fore putavit , si Heidelberga , academia si non obscura , saltem non celeberrima , Witembergam proficiscerer , ibi aliquandiu literis operam darem et postea in Italiam , ut principia iuris degustarem . Quod quidem num hac adhuc hyeme fieri velit , non satis teneo ; hoc unum scio me Witembergam profecturum , nisi vel pax facta in Gallia vel quid aliud id iter impediat , illicque si per hyemem mansero , me tuis literis , quibus nihil iucundius nihilque suavius est , per aliquod tempus fruiturum spero ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_216", + "psc_text": "foeda est et intemperans licentia scholasticorum. Irrumpunt impudenter, et prope furiosa fronte perturbant ordinem, quem quisque discipulis ad proficiendum instituerit. Multa injuriosa faciunt mira hebetudine, et punienda legibus, nisi consuetudo patrona sit; hoc miseriores eos ostendens, quo jam quasi liceat, faciunt quod per tuam aeternam legem nunquam licebit; et impune se facere arbitrantur, cum ipsa faciendi caecitate puniantur, et incomparabiliter patiantur pejora, quam faciunt. Ergo quos mores, cum studerem meos esse nolui; eos, cum docerem, cogebar perpeti alienos: et ideo placebat ire ubi talia non fieri, omnes qui noverant, indicabant. Verum autem tu, spes mea et portio mea in terra viventium (Psal. CXLI, 6), ad mutandum terrarum locum pro salute animae meae, et Carthagini stimulos quibus inde avellerer, admovebas, et Romae illecebras quibus attraherer, proponebas mihi per homines qui diligunt vitam mortuam, hinc insana facientes, inde vana pollicentes; et ad corrigendos gressus meos utebaris occulte et illorum et mea perversitate.", + "candidate_score": 0.660545, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_4_6", + "bdc_text": "Tantis enim beneficiis et muneribus a te sum affectus , tanta humanitate a te semper exceptus , tam suavi tamque familiari colloquio tecum sum interdum collocutus , ut eam sane humanitatem a me expostulare arbitrarer , ut de nullis rebus , quae vel ad corporis vel ad animi habitum pertinerent , te celarem . Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam . Quo autem officii genere id exequar , sane ignoro ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_247", + "psc_text": "inquietus erat animus meus. Ipsumque Ambrosium felicem quemdam hominem secundum saeculum opinabar, quem sic tantae potestates honorarent; caelibatus tantum ejus mihi laboriosus videbatur. Quid autem ille spei gereret, et adversus ipsius excellentiae tentamenta quid luctaminis haberet, quidve solaminis in adversis, et occultum os ejus quod erat in corde ejus, quam sapida gaudia de pane tuo ruminaret; nec conjicere noveram, nec expertus eram: nec ille sciebat aestus meos, nec foveam periculi mei. Non enim quaerere ab eo poteram quod volebam, sicut volebam, secludentibus me ab ejus aure atque ore catervis negotiosorum hominum, quorum infirmitatibus serviebat. Cum quibus quando non erat, quod per exiguum temporis erat, aut corpus reficiebat necessariis sustentaculis, aut lectione animum. Sed cum legebat, oculi ducebantur per paginas, et cor intellectum rimabatur, vox autem et lingua quiescebant. Saepe cum adessemus, non enim vetabatur quisquam ingredi, aut ei venientem nuntiari mos erat; sic eum legentem vidimus tacite, et aliter nunquam:", + "candidate_score": 0.660517, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_22_24", + "bdc_text": "Hortantur me virtutis insignia , quibus ut Cicero inquit , nihil est formosius , nihil pulchrius , nihil amabilius , etenim decus in virtute positum est . Quod quidem non copiosius agam , ne te gravioribus rebus impeditum fortassis avocem . De mea autem valetudine si quid scire cupis , sic habeto me salvum et incolumem esse .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_595", + "psc_text": "peccatoris mihi sit os meum ad impinguandum caput meum (Psal. CXL, 5). CAPUT XXXVIII. Et virtuti periculum a vana gloria. 63. Egenus et pauper ego sum, et melior in occulto gemitu displicens mihi, et quaerens misericordiam tuam, donec reficiatur defectus meus, et perficiatur usque in pacem quam nescit arrogantis oculus. Sermo autem ore procedens, et facta quae innotescunt hominibus, habent tentationem periculosissimam ab amore laudis, qui ad privatam quamdam excellentiam contrahit emendicata suffragia; tentat et cum a me in me arguitur, eo ipso quo arguitur; et saepe homo de ipso vanae gloriae contemptu vanius gloriatur: ideoque non jam de ipso contemptu gloriae gloriatur, non enim eam contemnit, cum gloriatur intus. CAPUT XXXIX. Amoris proprii vis et natura. 64. Etiam intus est aliud in eodem genere tentationis malum, quo inanescunt qui placent sibi de se, quamvis aliis vel non placeant, vel displiceant, nec placere affectent caeteris. Sed sibi placentes multum tibi", + "candidate_score": 0.658757, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_3", + "bdc_text": "Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_247", + "psc_text": "inquietus erat animus meus. Ipsumque Ambrosium felicem quemdam hominem secundum saeculum opinabar, quem sic tantae potestates honorarent; caelibatus tantum ejus mihi laboriosus videbatur. Quid autem ille spei gereret, et adversus ipsius excellentiae tentamenta quid luctaminis haberet, quidve solaminis in adversis, et occultum os ejus quod erat in corde ejus, quam sapida gaudia de pane tuo ruminaret; nec conjicere noveram, nec expertus eram: nec ille sciebat aestus meos, nec foveam periculi mei. Non enim quaerere ab eo poteram quod volebam, sicut volebam, secludentibus me ab ejus aure atque ore catervis negotiosorum hominum, quorum infirmitatibus serviebat. Cum quibus quando non erat, quod per exiguum temporis erat, aut corpus reficiebat necessariis sustentaculis, aut lectione animum. Sed cum legebat, oculi ducebantur per paginas, et cor intellectum rimabatur, vox autem et lingua quiescebant. Saepe cum adessemus, non enim vetabatur quisquam ingredi, aut ei venientem nuntiari mos erat; sic eum legentem vidimus tacite, et aliter nunquam:", + "candidate_score": 0.654416, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_16", + "bdc_text": "Quae ut melius ediscerem , cum pater charissimus neglectis omnibus impensis Athenis potius quam Lilybei literas Graecas et Romae quam in Sicilia Latinas , ut Cicero inquit , studere et florentissimas semper academias sectari voluerit , bene meis studiis consultum fore putavit , si Heidelberga , academia si non obscura , saltem non celeberrima , Witembergam proficiscerer , ibi aliquandiu literis operam darem et postea in Italiam , ut principia iuris degustarem .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_105", + "psc_text": "libros eloquentiae, in qua eminere cupiebam fine damnabili et ventoso per gaudia vanitatis humanae; et usitato jam discendi ordine perveneram in librum quemdam Ciceronis, cujus linguam fere omnes mirantur, pectus non ita. Sed liber ille ipsius exhortationem continet ad philosophiam, et vocatur Hortensius. Ille vero liber mutavit affectum meum, et ad teipsum, Domine, mutavit preces meas, et vota ac desideria mea fecit alia. Viluit mihi repente omnis vana spes, et immortalitatem sapientiae concupiscebam aestu cordis incredibili; et surgere coeperam ut ad te redirem. Non enim ad acuendam linguam, quod videbar emere maternis mercedibus, cum agerem annum aetatis undevigesimum, jam defuncto patre ante biennium: non ergo ad acuendam linguam referebam illum librum; neque mihi locutionem, sed quod loquebatur persuaserat. 8. Quomodo ardebam, Deus meus, quomodo ardebam revolare a terrenis ad te; et nesciebam quid ageres mecum! Apud te est enim sapientia. Amor autem sapientiae nomen graecum habet φιλοσοφίαν, quo me accendebant", + "candidate_score": 0.652501, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_2", + "bdc_text": "Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_354", + "psc_text": "est Christus Jesus? Aut quando illi libri docerent me eam? In quos me propterea, priusquam Scripturas tuas considerarem, credo voluisti incurrere, ut imprimeretur memoriae meae quomodo ex eis affectus essem: et cum postea in libris tuis mansuefactus essem, et curantibus digitis tuis contrectarentur vulnera mea; discernerem atque distinguerem quid interesset inter praesumptionem et confessionem; inter videntes quo eundum sit nec videntes qua, et viam ducentem ad beatificam patriam, non tantum cernendam, sed et habitandam. Nam si primo sanctis tuis Litteris informatus essem, et in earum familiaritate obdulcuisses mihi, et postea in illa volumina incidissem; fortasse aut abripuissent me a solidamento pietatis, aut si in affectu quem salubrem imbiberam perstitissem, putarem etiam ex illis libris eum posse concipi, si eos solos quisquam didicisset. CAPUT XXI. Quid in sacris Libris invenerit, non inventum in Platonicis. 27. Itaque avidissime arripui venerabilem stilum Spiritus tui, et prae caeteris apostolum Paulum; et perierunt illae quaestiones", + "candidate_score": 0.651208, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_3", + "bdc_text": "Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_385", + "psc_text": "Et de vinculo quidem desiderii concubitus quo arctissimo tenebar, et saecularium negotiorum servitute, quemadmodum me exemeris narrabo, et confitebor nomini tuo, Domine, adjutor meus et redemptor meus. Agebam solita, crescente anxietudine, et quotidie suspirabam tibi; frequentabam ecclesiam tuam, quantum vacabat ab eis negotiis sub quorum pondere gemebam. Mecum erat Alypius otiosus ab opere jurisperitorum post assessionem tertiam, exspectans quibus iterum consilia venderet, sicut ego vendebam dicendi facultatem, si qua docendo praestari potest. Nebridius autem amicitiae nostrae cesserat, ut omnium nostrum familiarissimo Verecundo, Mediolanensi civi et grammatico subdoceret, vehementer desideranti et familiaritatis jure flagitanti de numero nostro fidele adjutorium, quo indigebat nimis. Non itaque Nebridium cupiditas commodorum eo traxit: majora enim posset si vellet de litteris agere; sed officio benevolentiae petitionem nostram contemnere noluit amicus dulcissimus et mitissimus. Agebat autem illud prudentissime, cavens innotescere personis secundum hoc saeculum majoribus, devitans in eis omnem inquietudinem animi, quem volebat habere liberum et quam", + "candidate_score": 0.649173, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_2", + "bdc_text": "Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_213", + "psc_text": "studio quod intenderam in Manichaei litteras, magisque desperans de caeteris eorum doctoribus, quando in multis quae me movebant, ita ille nominatus apparuit; coepi cum eo pro studio ejus agere vitam, quo ipse flagrabat in eas litteras, quas tunc jam rhetor Carthagini adolescentes docebam; et legere cum eo, sive quae ille audita desideraret, sive quae ipse tali ingenio apta existimarem. Caeterum conatus omnis meus, quo proficere in illa secta statueram, illo homine cognito prorsus intercidit: non ut ab eis omnino separarer, sed quasi melius quidquam non inveniens, eo quo jam quoquo modo irrueram, contentus interim esse decreveram, nisi aliquid forte quod magis eligendum esset eluceret. Ita ille Faustus, qui multis laqueus mortis exstitit, meum quo captus eram relaxare jam coeperat, nec volens nec sciens. Manus enim tuae, Deus meus, in abdito providentiae tuae, non deserebant animam meam; et de sanguine cordis matris meae, per lacrymas ejus diebus ac noctibus pro me", + "candidate_score": 0.642101, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_4", + "bdc_text": "Tantis enim beneficiis et muneribus a te sum affectus , tanta humanitate a te semper exceptus , tam suavi tamque familiari colloquio tecum sum interdum collocutus , ut eam sane humanitatem a me expostulare arbitrarer , ut de nullis rebus , quae vel ad corporis vel ad animi habitum pertinerent , te celarem .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_247", + "psc_text": "inquietus erat animus meus. Ipsumque Ambrosium felicem quemdam hominem secundum saeculum opinabar, quem sic tantae potestates honorarent; caelibatus tantum ejus mihi laboriosus videbatur. Quid autem ille spei gereret, et adversus ipsius excellentiae tentamenta quid luctaminis haberet, quidve solaminis in adversis, et occultum os ejus quod erat in corde ejus, quam sapida gaudia de pane tuo ruminaret; nec conjicere noveram, nec expertus eram: nec ille sciebat aestus meos, nec foveam periculi mei. Non enim quaerere ab eo poteram quod volebam, sicut volebam, secludentibus me ab ejus aure atque ore catervis negotiosorum hominum, quorum infirmitatibus serviebat. Cum quibus quando non erat, quod per exiguum temporis erat, aut corpus reficiebat necessariis sustentaculis, aut lectione animum. Sed cum legebat, oculi ducebantur per paginas, et cor intellectum rimabatur, vox autem et lingua quiescebant. Saepe cum adessemus, non enim vetabatur quisquam ingredi, aut ei venientem nuntiari mos erat; sic eum legentem vidimus tacite, et aliter nunquam:", + "candidate_score": 0.640346, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_10", + "bdc_text": "me armatum esse video , ut nulla tormenta , nullos bumbardarum et hastarum ictus reformidem , sed intrepide ad te accedere audeam , meas literas tibi offerre non vereor et credam te iis lectis me inprimis excusaturum meorumque studiorum rationem aequo benevoloque animo accepturum .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_237", + "psc_text": "meum simul cum verbis quae diligebam, res etiam quas negligebam. Neque enim ea dirimere poteram. Et dum cor aperirem ad excipiendum quam diserte diceret, pariter intrabat et quam vere diceret, gradatim quidem. Nam primo etiam ipsa defendi posse mihi jam coeperant videri, et fidem catholicam, pro qua nihil posse dici adversus oppugnantes Manichaeos putaveram, jam non impudenter asseri existimabam; maxime audito uno atque altero, et saepius aenigmate soluto de Scriptis veteribus: ubi, cum ad litteram acciperem, occidebar. Spiritualiter itaque plerisque illorum librorum expositis locis, jam reprehendebam desperationem meam, illam duntaxat qua credideram Legem et Prophetas detestantibus atque irridentibus resisti omnino non posse. Nec tamen jam ideo mihi catholicam viam tenendam esse sentiebam, quia et ipsa poterat habere doctos assertores suos qui copiose et non absurde objecta refellerent; nec ideo jam damnandum illud quod tenebam, quia defensionis partes aequabantur. Ita enim Catholica non mihi victa videbatur, ut nondum etiam victrix appareret.", + "candidate_score": 0.639289, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_19", + "bdc_text": "sin minus , nihilominus tamen tuae humanitatis semper memor ero , quae quoties repetam , mihi frenum addent , quominus ad multas cupiditates , quibus iuventus subdita esse solet , prolabar .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_589", + "psc_text": "laudibus humanis. 60. Tentamur his tentationibus quotidie, Domine; sine cessatione tentamur. Quotidiana fornax nostra est humana lingua. Imperas nobis et in hoc genere continentiam: da quod jubes, et jube quod vis. Tu nosti de hac re ad te gemitum cordis mei, et flumina oculorum meorum. Neque enim facile colligo quam sim ab ista peste mundatior, et multum timeo occulta mea (Psal. XVIII, 13), quae norunt oculi tui, mei autem non. Est enim qualiscumque in aliis generibus tentationum mihi facultas explorandi me; in hoc pene nulla est. Nam et a voluptatibus carnis, et a curiositate supervacanea cognoscendi, video quantum assecutus sim posse refrenare animum meum, cum eis rebus careo, vel voluntate, vel cum absunt. Tunc enim me interrogo, quam magis minusve mihi molestum sit non habere. Divitiae vero quae ob hoc expetuntur, ut alicui istarum trium cupiditatum, vel duabus earum, vel omnibus serviant, si persentiscere non potest animus utrum eas habens", + "candidate_score": 0.639163, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_2", + "bdc_text": "Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_387", + "psc_text": "Et consedimus ut colloqueremur; et forte supra mensam lusoriam quae ante nos erat, attendit codicem, tulit, aperuit, invenit apostolum Paulum, inopinate sane: putaverat enim aliquid de libris quorum professio me conterebat. Tum vero arridens, meque intuens, gratulatorie miratus est quod eas et solas prae oculis meis litteras repente comperisset. Christianus quippe et fidelis erat, et saepe tibi Deo nostro prosternebatur in ecclesia crebris et diuturnis orationibus. Cui ego cum indicassem illis me Scripturis curam maximam impendere, ortus est sermo, ipso narrante, de Antonio Aegyptio monacho, cujus nomen excellenter clarebat apud servos tuos; nos autem usque in illam horam latebat. Quod ille ubi comperit, immoratus est in eo sermone, insinuans tantum virum ignorantibus, et admirans eamdem nostram ignorantiam. Stupebamus autem audientes tam recenti memoria, et prope nostris temporibus testatissima mirabilia tua in fide recta et catholica Ecclesia. Omnes mirabamur, et nos quia tam magna erant, et ille quia inaudita nobis erant.", + "candidate_score": 0.637055, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_4", + "bdc_text": "Tantis enim beneficiis et muneribus a te sum affectus , tanta humanitate a te semper exceptus , tam suavi tamque familiari colloquio tecum sum interdum collocutus , ut eam sane humanitatem a me expostulare arbitrarer , ut de nullis rebus , quae vel ad corporis vel ad animi habitum pertinerent , te celarem .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_21", + "psc_text": "me; sed conversus misereberis mei. Quid enim est quod volo dicere, Domine Deus meus, nisi quia nescio unde venerim huc, in istam dico vitam mortalem, an mortem vitalem, nescio. Et susceperunt me consolationes miserationum tuarum, sicut audivi a parentibus carnis meae, ex quo et in qua formasti me in tempore, non enim ego memini. Exceperunt ergo me consolationes lactis humani. Nec mater mea, vel nutrices meae sibi ubera implebant: sed tu mihi per eas dabas alimentum infantiae, secundum institutionem tuam et divitias usque ad fundum rerum dispositas. Tu etiam mihi dabas nolle amplius quam dabas; et nutrientibus me dare mihi velle quod eis dabas. Dare enim mihi per ordinatum affectum volebant quo ex te abundabant. Nam bonum erat eis bonum meum ex eis; quod non ex eis, sed per eas erat: ex te quippe bona omnia, Deus; et ex Deo meo salus mihi universa. Quod animadverti postmodum, clamante te mihi", + "candidate_score": 0.636082, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_2", + "bdc_text": "Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_247", + "psc_text": "inquietus erat animus meus. Ipsumque Ambrosium felicem quemdam hominem secundum saeculum opinabar, quem sic tantae potestates honorarent; caelibatus tantum ejus mihi laboriosus videbatur. Quid autem ille spei gereret, et adversus ipsius excellentiae tentamenta quid luctaminis haberet, quidve solaminis in adversis, et occultum os ejus quod erat in corde ejus, quam sapida gaudia de pane tuo ruminaret; nec conjicere noveram, nec expertus eram: nec ille sciebat aestus meos, nec foveam periculi mei. Non enim quaerere ab eo poteram quod volebam, sicut volebam, secludentibus me ab ejus aure atque ore catervis negotiosorum hominum, quorum infirmitatibus serviebat. Cum quibus quando non erat, quod per exiguum temporis erat, aut corpus reficiebat necessariis sustentaculis, aut lectione animum. Sed cum legebat, oculi ducebantur per paginas, et cor intellectum rimabatur, vox autem et lingua quiescebant. Saepe cum adessemus, non enim vetabatur quisquam ingredi, aut ei venientem nuntiari mos erat; sic eum legentem vidimus tacite, et aliter nunquam:", + "candidate_score": 0.634774, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_2", + "bdc_text": "Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_444", + "psc_text": "nobis in disciplina tua, tu inspiraveras nobis, nullus alius: munera tua tibi confiteor. Est liber noster qui inscribitur, de Magistro: ipse ibi mecum loquitur. Tu scis illius esse sensa omnia quae inseruntur ibi ex persona collocutoris mei, cum esset in annis sexdecim. Multa ejus alia mirabiliora expertus sum. Horrori mihi erat illud ingenium; et quis praeter te talium miraculorum opifex? Cito de terra abstulisti vitam ejus; et securior eum recordor, non timens quidquam pueritiae, nec adolescentiae, nec omnino homini illi. Sociavimus eum coaevum nobis in gratia tua, educandum in disciplina tua; et baptizati sumus, et fugit a nobis sollicitudo vitae praeteritae. Nec satiabar illis diebus dulcedine mirabili, considerare altitudinem consilii tui super salutem generis humani. Quantum flevi in hymnis et canticis tuis, suave sonantis Ecclesiae tuae vocibus commotus acriter! Voces illae influebant auribus meis, et eliquabatur veritas in cor meum; et exaestuabat inde affectus pietatis, et currebant lacrymae, et bene", + "candidate_score": 0.633741, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_4", + "bdc_text": "Tantis enim beneficiis et muneribus a te sum affectus , tanta humanitate a te semper exceptus , tam suavi tamque familiari colloquio tecum sum interdum collocutus , ut eam sane humanitatem a me expostulare arbitrarer , ut de nullis rebus , quae vel ad corporis vel ad animi habitum pertinerent , te celarem .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_289", + "psc_text": "me jam conjugatum Baptismus salutaris ablueret, quo me in dies gaudebat aptari, et vota sua ac promissa tua in mea fide compleri animadvertebat. Cum sane et rogatu meo et desiderio suo, forti clamore cordis abs te deprecaretur quotidie, ut ei per visum ostenderes aliquid de futuro matrimonio meo; nunquam voluisti. Et videbat quaedam vana et phantastica, quo cogebat impetus de hac re satagentis humani spiritus, et narrabat mihi, non cum fiducia qua solebat, cum tu demonstrares ei, sed contemnens ea. Dicebat enim discernere se nescio quo sapore, quem verbis explicare non poterat, quid interesset inter revelantem te, et animam suam somniantem. Instabatur tamen, et puella petebatur, cujus aetas ferme biennio minus quam nubilis erat; et quia ea placebat, exspectabatur. CAPUT XIV. De vita communi agenda cum amicis deliberat. 24. Et multi amici agitaveramus animo, et colloquentes ac detestantes turbulentas humanae vitae molestias, pene jam firmaveramus remoti a turbis otiose vivere:", + "candidate_score": 0.63238, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_19", + "bdc_text": "sin minus , nihilominus tamen tuae humanitatis semper memor ero , quae quoties repetam , mihi frenum addent , quominus ad multas cupiditates , quibus iuventus subdita esse solet , prolabar .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_598", + "psc_text": "omnia, et distinguere et pro suis quaeque dignitatibus aestimare conatus sum; excipiens alia nuntiantibus sensibus, et interrogans alia mecum commixta sentiens, ipsos que nuntios dignoscens atque dinumerans, jamque in memoriae latis opibus alia pertractans, alia recondens, alia eruens. Nec ego ipse cum haec agerem, id est vis mea qua id agebam, nec ipsa eras tu, quia lux es tu permanens quam de omnibus consulebam an essent, quid essent, quanti pendenda essent: et audiebam docentem ac jubentem. Et saepe istud facio; hoc me delectat, et ab actionibus necessitatis quantum relaxari possum, ad istam voluptatem refugio. Neque in his omnibus, quae percurro consulens te, invenio tutum locum animae meae nisi in te, quo colligantur sparsa mea, nec a te quidquam recedat ex me. Et aliquando intromittis me in affectum multum inusitatum introrsus ad nescio quam dulcedinem, quae si perficiatur in me, nescio quid erit quod vita ista non erit. Sed recido in", + "candidate_score": 0.626593, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_23", + "bdc_text": "Quod quidem non copiosius agam , ne te gravioribus rebus impeditum fortassis avocem .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_583", + "psc_text": "advertimus? Canem currentem post leporem jam non specto, cum in circo fit: at vero in agro, si casu transeam, avertit me fortassis et ab aliqua magna cogitatione, atque ad se convertit illa venatio; non deviare cogens corpore jumenti, sed cordis inclinatione. Et nisi jam mihi demonstrata infirmitate mea, cito admoneas, aut ex ipsa visione per aliquam considerationem in te assurgere, aut totum contemnere atque transire, vanus hebesco. Quid cum me domi sedentem stellio muscas captans, vel aranea retibus suis irruentes implicans, saepe intentum facit? Num quia parva sunt animalia, ideo non res eadem geritur? Pergo inde ad laudandum te, creatorem mirificum atque ordinatorem rerum omnium, sed non inde intentus esse incipio. Aliud est cito surgere, aliud est non cadere. Et talibus vita mea plena est, et una spes mea magna valde misericordia tua. Cum enim hujuscemodi rerum conceptaculum fit cor nostrum, et portat copiosae vanitatis catervas, hinc et orationes nostrae", + "candidate_score": 0.61612, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1", + "max_score": 0.699494, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_0_2", + "bdc_text": "Piissimo eruditissimoque domino H [einrycho ] Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae ministro , M [atthias ] Cognetius S. P. D . Querenti mihi iam dudum ( pater colendissime ) , quod his temporibus ad te potissimum scriberem , duo occurrebant , quae mihi amplam et copiosam ad scribendum materiam suppeditabant , quorum unum idque praecipuum est , ut me de non missis iamdudum ad te literis excusem , alterum vero , ut de totis meis rationibus certi aliquid ad te mittam ; non enim dubito , quin maximo desiderio studia et valetudinem meam percipiendi tenearis . Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.699494, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_0", + "bdc_text": "Piissimo eruditissimoque domino H [einrycho ] Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae ministro , M [atthias ] Cognetius S. P. D . Querenti mihi iam dudum ( pater colendissime ) , quod his temporibus ad te potissimum scriberem , duo occurrebant , quae mihi amplam et copiosam ad scribendum materiam suppeditabant , quorum unum idque praecipuum est , ut me de non missis iamdudum ad te literis excusem , alterum vero , ut de totis meis rationibus certi aliquid ad te mittam ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.695895, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_2_4", + "bdc_text": "Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset . Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem . Tantis enim beneficiis et muneribus a te sum affectus , tanta humanitate a te semper exceptus , tam suavi tamque familiari colloquio tecum sum interdum collocutus , ut eam sane humanitatem a me expostulare arbitrarer , ut de nullis rebus , quae vel ad corporis vel ad animi habitum pertinerent , te celarem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.68829, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_3_5", + "bdc_text": "Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem . Tantis enim beneficiis et muneribus a te sum affectus , tanta humanitate a te semper exceptus , tam suavi tamque familiari colloquio tecum sum interdum collocutus , ut eam sane humanitatem a me expostulare arbitrarer , ut de nullis rebus , quae vel ad corporis vel ad animi habitum pertinerent , te celarem . Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.675859, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_4_6", + "bdc_text": "Tantis enim beneficiis et muneribus a te sum affectus , tanta humanitate a te semper exceptus , tam suavi tamque familiari colloquio tecum sum interdum collocutus , ut eam sane humanitatem a me expostulare arbitrarer , ut de nullis rebus , quae vel ad corporis vel ad animi habitum pertinerent , te celarem . Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam . Quo autem officii genere id exequar , sane ignoro ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.668393, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_29", + "bdc_text": "Haec itaque sunt ( pater observandissime ) , quae tibi significare volui , cumque nihil amplius supersit , quod ad te scribam , finem meae epistolae imponam deumque optimum maximum orabo , ut te salvum et incolumem servet.", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.658105, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_29_31", + "bdc_text": "Haec itaque sunt ( pater observandissime ) , quae tibi significare volui , cumque nihil amplius supersit , quod ad te scribam , finem meae epistolae imponam deumque optimum maximum orabo , ut te salvum et incolumem servet. Vale . Datum 5 . idus septembris .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.656383, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_19_21", + "bdc_text": "sin minus , nihilominus tamen tuae humanitatis semper memor ero , quae quoties repetam , mihi frenum addent , quominus ad multas cupiditates , quibus iuventus subdita esse solet , prolabar . Scio enim et novi , quanta sit carnis humanae imbecillitas , quae , ut est apud Ovidium , videt meliora probatque , deteriora sequitur . Monet me praeterea parentum virtus , a quibus degenerare turpe et indecorum esset .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_206", + "psc_text": "hoc neget, maxime catholicus christianusChristianus? opus dei est homo; sed carnis concupiscentia, sine qua, si peccatum non praecessisset, tranquillae uoluntati oboedientibus sicut cetera membra genitalibus seminaretur homo, non est a patre, sed ex mundo est. § 18 Verum nunc, obsecro te, paulo adtentius intuere, quod nomen inuenerit, quo rursus operiret quod erubescit aperire. \"genuerat enim eum\", inquit, cAdamAdam potentia membrorum, non diuersitate meritorum'. quid dixerit 'diuersitate meritorum', fateor, non intellego; sed potentia membrorum, credo, illud uoluit dicere, quod pudet euidenter dicere. maluit enim dicere membrorum potentiam quam carnis concupiscentiam. plane, etiamsi non cogitauit, significauit aliquid, quod ad rem pertinere uideatur. quid enim potentius membris hominis, quando 7 Gen. 4, 1 9 Gen. 4, 2 12. 15 I Ioh. 2, 16 1 eum om. m 3 filia K ficulnea TFEKRVPbd 4 sibi om. T 7 subcinctoria T 6 aut m uir om. CF 8 kayn W kain S quid om. T", + "candidate_score": 0.655203, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_5_7", + "bdc_text": "Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam . Quo autem officii genere id exequar , sane ignoro ; tam tenues et abiectae sunt meae vires , ut , si opera vel labore meum tibi officium exhibere cogitem , onus Aetna monte mihi iam incumbat gravius , si vero id epistola aliqua facere contendam , tantam ingenii mei imbecilitatem esse video , ut vix in animo meo inducere possim te aliquid voluptatis ex meis horridis et incomptis epistolis accipere posse .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.653289, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_20_22", + "bdc_text": "Scio enim et novi , quanta sit carnis humanae imbecillitas , quae , ut est apud Ovidium , videt meliora probatque , deteriora sequitur . Monet me praeterea parentum virtus , a quibus degenerare turpe et indecorum esset . Hortantur me virtutis insignia , quibus ut Cicero inquit , nihil est formosius , nihil pulchrius , nihil amabilius , etenim decus in virtute positum est .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_34", + "psc_text": "autem conuenientius monstraretur inoboedientiae merito humanam deprauatam esse naturam quam in his inoboedientibus locis, unde per successionem subsistit ipsa natura? nam ideo proprie istae corporis partes naturae nomine nuncupantur. hunc itaque motum ideo indecentem, quia inoboedientem, cum illi primi homines in sua carne sensissent et in sua nuditate erubuissent, foliis ficulneis eadem membra texerunt, ut saltem arbitrio uerecundantium uelaretur, quod non arbitrio uolentiumnolentium mouebatur, et, quoniam pudebat quod indecenter libebat, operiendo fieret quod decebat. § 8 Quia ergo nec isto adiuncto malo perire potuit nuptiarum bonum, putant inprudentes hoc non esse malum, sed pertinere ad illud bonum. discernitur autem non solum ratione subtili, uerum etiam uulgatissimo iudicio naturali, quod et in illis adparuit hominibus primis et hodieque tenetur ab hominibus coniugatis. quod enim illi postea propagatione fecerunt, hoc est conubii bonum; quod uero prius confusione texerunt, hoc est concupiscentiae malum, quod uitat ubique 1 cf. de peccato orig. 35; c.", + "candidate_score": 0.652912, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_10", + "bdc_text": "me armatum esse video , ut nulla tormenta , nullos bumbardarum et hastarum ictus reformidem , sed intrepide ad te accedere audeam , meas literas tibi offerre non vereor et credam te iis lectis me inprimis excusaturum meorumque studiorum rationem aequo benevoloque animo accepturum .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146", + "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus", + "candidate_score": 0.645262, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_23_25", + "bdc_text": "Quod quidem non copiosius agam , ne te gravioribus rebus impeditum fortassis avocem . De mea autem valetudine si quid scire cupis , sic habeto me salvum et incolumem esse . Pater etiam valet tibique salutem plurimam dicit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.638433, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_5", + "bdc_text": "Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.628882, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_27", + "bdc_text": "Reichstag in Speyer 1570. , ob Sodomitarum crimen deprehensum esse , unum ex famulis ipsius aufugisse , quod quidem triste est spectaculum et horrendum , graviter etiam puniendum .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_266", + "psc_text": "in Sodomis ipsa igneo 2 cf. loh. 12, 31 17 Rom. 1, 27 24 cf. Gen. 21, 1 cf. ib. 19, 24 - 1 exsuflantur K 3 possedeantur K 4 non om. VPbd et] ut m. 1 K, FN 7 unum me B 9 et quod R fatendum est TKRPN grauius P grandis T deus fecerit me C 10 quia T 12 palagiana S 13 fine T perduret R 14 et qualis T eum om. S 15 filii inquit T filii om. S 17 'qui ait] quia id K ait] id N improbis dicit N 19 in usum W 20 modulo K modulo JRVPN laudabile K flagitia B 21 autem om. N propria uoluntate N 22 utentibus] uiuentibus TN 24 ponitur RP eodem] eo TFEKVPN 25 quod T ipsis T ipse FEKNC m. 1 . imbre puniuit. si igitur putas\\\\ inquit, 'accusandum membrorum uigorem, quoniam per ipsum Sodomitae flagitiis obliti", + "candidate_score": 0.621333, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium", + "max_score": 0.69596, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_0_2", + "bdc_text": "Piissimo eruditissimoque domino H [einrycho ] Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae ministro , M [atthias ] Cognetius S. P. D . Querenti mihi iam dudum ( pater colendissime ) , quod his temporibus ad te potissimum scriberem , duo occurrebant , quae mihi amplam et copiosam ad scribendum materiam suppeditabant , quorum unum idque praecipuum est , ut me de non missis iamdudum ad te literis excusem , alterum vero , ut de totis meis rationibus certi aliquid ad te mittam ; non enim dubito , quin maximo desiderio studia et valetudinem meam percipiendi tenearis . Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.69596, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_0", + "bdc_text": "Piissimo eruditissimoque domino H [einrycho ] Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae ministro , M [atthias ] Cognetius S. P. D . Querenti mihi iam dudum ( pater colendissime ) , quod his temporibus ad te potissimum scriberem , duo occurrebant , quae mihi amplam et copiosam ad scribendum materiam suppeditabant , quorum unum idque praecipuum est , ut me de non missis iamdudum ad te literis excusem , alterum vero , ut de totis meis rationibus certi aliquid ad te mittam ;", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.690102, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_2_4", + "bdc_text": "Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset . Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem . Tantis enim beneficiis et muneribus a te sum affectus , tanta humanitate a te semper exceptus , tam suavi tamque familiari colloquio tecum sum interdum collocutus , ut eam sane humanitatem a me expostulare arbitrarer , ut de nullis rebus , quae vel ad corporis vel ad animi habitum pertinerent , te celarem .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_3", + "psc_text": "ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius, et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum, quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit.", + "candidate_score": 0.685812, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_3_5", + "bdc_text": "Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem . Tantis enim beneficiis et muneribus a te sum affectus , tanta humanitate a te semper exceptus , tam suavi tamque familiari colloquio tecum sum interdum collocutus , ut eam sane humanitatem a me expostulare arbitrarer , ut de nullis rebus , quae vel ad corporis vel ad animi habitum pertinerent , te celarem . Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_3", + "psc_text": "ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius, et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum, quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit.", + "candidate_score": 0.684057, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_4_6", + "bdc_text": "Tantis enim beneficiis et muneribus a te sum affectus , tanta humanitate a te semper exceptus , tam suavi tamque familiari colloquio tecum sum interdum collocutus , ut eam sane humanitatem a me expostulare arbitrarer , ut de nullis rebus , quae vel ad corporis vel ad animi habitum pertinerent , te celarem . Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam . Quo autem officii genere id exequar , sane ignoro ;", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_3", + "psc_text": "ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius, et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum, quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit.", + "candidate_score": 0.667503, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_5_7", + "bdc_text": "Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam . Quo autem officii genere id exequar , sane ignoro ; tam tenues et abiectae sunt meae vires , ut , si opera vel labore meum tibi officium exhibere cogitem , onus Aetna monte mihi iam incumbat gravius , si vero id epistola aliqua facere contendam , tantam ingenii mei imbecilitatem esse video , ut vix in animo meo inducere possim te aliquid voluptatis ex meis horridis et incomptis epistolis accipere posse .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.657308, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_32", + "bdc_text": "Ornatissimo ac maxime venerando viro domino H [einrycho ] Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae fidelissimo pastori .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.639957, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_23_25", + "bdc_text": "Quod quidem non copiosius agam , ne te gravioribus rebus impeditum fortassis avocem . De mea autem valetudine si quid scire cupis , sic habeto me salvum et incolumem esse . Pater etiam valet tibique salutem plurimam dicit .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.634986, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_23_25", + "bdc_text": "Quod quidem non copiosius agam , ne te gravioribus rebus impeditum fortassis avocem . De mea autem valetudine si quid scire cupis , sic habeto me salvum et incolumem esse . Pater etiam valet tibique salutem plurimam dicit .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_2", + "psc_text": "non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbae sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis (I Tim. VI, 17, 18); quam sit domus tua requies solatiumque sanctorum, et terror impiorum: quanta tibi cura sit, ne quis insidietur membris Christi, coopertus velamine nominis Christi, sive in veteribus ejus, sive in recentioribus inimicis; quamque sis eorumdem inimicorum providus saluti, infestus errori. Haec atque hujusmodi, ut dixi, et ab aliis solemus audire; sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat", + "candidate_score": 0.630041, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_5", + "bdc_text": "Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.628035, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini", + "max_score": 0.695949, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_10_12", + "bdc_text": "me armatum esse video , ut nulla tormenta , nullos bumbardarum et hastarum ictus reformidem , sed intrepide ad te accedere audeam , meas literas tibi offerre non vereor et credam te iis lectis me inprimis excusaturum meorumque studiorum rationem aequo benevoloque animo accepturum . Quae cum ita sint , ad studia mea veniam , ut iis tibi expositis ad reliqua facilius descendere possim . Ea autem in Ciceronis oratione pro Muraena , quarto Georgicon libro et Aeschinis contra Ctesiphontem oratione hucusque versata sunt magno meo labore et diligentia , cum patri imprimis obedientiam praestare , tibi deinde etiam gratificari cuperem .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_0", + "psc_text": "IN LIBROS CONTRA RUFINUM ADMONITIO, Dissensionis Hieronymum inter ac Rufinum longe notior historia est, quam nostra explicatione ut indigeat. Causa mali tanti Latina versio librorum Origenis περὶ Ἀρχῶν fuit, quam presbyter Aquileiensis, sublesta utique fide, elaboraverat Romae circa annum 398. Nam ut Origeniani dogmatis venena, subdolae interpretationis fuco oblita, Latinis auribus tutius propinaret, praefationem operi praefixit, in qua Hieronymum figuratis laudibus praedicabat, veluti Adamantii opinionum fautorem, suaeque sententiae socium: ipsum vero librum ab ascriptis erroribus expurgatum opera sua jactabat. Sed cum multa essent adhuc quae christianas aures moverent, et minus catholice dicta existimarentur, Pammachius et Oceanus Hieronymo auctores fuerunt, ut germanam ipse ejus libri interpretationem vulgaret, nequaquam dissimulatis erroribus, quo se manifesto proderent; purgaretque adeo suspicionem favoris in Origenem ab aemulo injectam, ne si criminantem convincere differret, consentire illi videretur. S. Doctor datis primum Rufino litteris, amice conquestus est: deinde anno 400 Origenis ipsum librum ita ad finem vertit, ut", + "candidate_score": 0.695949, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_1_3", + "bdc_text": "non enim dubito , quin maximo desiderio studia et valetudinem meam percipiendi tenearis . Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset . Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_241", + "psc_text": "biduum, quam ad nos Epistolam scriberes, libellos meos in manus tuas venisse testaris, et idcirco non habuisse spatium ex otio respondendi: alioqui si meditatus in nos paratusque dixisses, fulmina jacere, non crimina videreris. Et quis tibi credet homini veracissimo, ut negotiator orientalium mercium, qui et hinc deportata vendere necesse habebat, et ibi emere, quae huc rursus adveheret, biduum tantum Aquileiae fuerit, ut raptim et ex tempore contra nos dictare epistolam cogereris? Libri enim tui quos limasti per triennium, disertiores sunt? Nisi forte non fuit impraesentiarum, qui tuas emendaret naenias: et idcirco omne iter dictionis tuae, absque Palladis arte, salebris et voraginibus vitiorum inciditur. Tam apertum temporis mendacium est, ut non dicam respondere, sed legere biduo mea scripta non potueris. Ex quo apparet te illam epistolam, aut pluribus diebus scripsisse, ut styli ipsius elegantia probat: aut si tumultuaria dictio [ Al. dictatio] est, nimirum te esse negligentem, qui cum extemporalis talis", + "candidate_score": 0.689635, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_10_12", + "bdc_text": "me armatum esse video , ut nulla tormenta , nullos bumbardarum et hastarum ictus reformidem , sed intrepide ad te accedere audeam , meas literas tibi offerre non vereor et credam te iis lectis me inprimis excusaturum meorumque studiorum rationem aequo benevoloque animo accepturum . Quae cum ita sint , ad studia mea veniam , ut iis tibi expositis ad reliqua facilius descendere possim . Ea autem in Ciceronis oratione pro Muraena , quarto Georgicon libro et Aeschinis contra Ctesiphontem oratione hucusque versata sunt magno meo labore et diligentia , cum patri imprimis obedientiam praestare , tibi deinde etiam gratificari cuperem .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_39", + "psc_text": "dixerim praeceptorem meum. Nec mirum si pro BAR-ANINA, ubi est aliqua vocabulorum similitudo, scripseris Barrabam, cum tantam habeas licentiam nominum immutandorum; ut de Eusebio Pamphilum, de haeretico martyrem feceris. Cavendus homo, et mihi maxime declinandus, ne me repente, dum nescio, de Hieronymo Sardanapalum nomines. Audi ergo, sapientiae columen, et norma Catonianae severitatis. Ego non illum magistrum dixi; sed meum in Scripturas sanctas studium volui comprobare, ut ostenderem me sic legisse Origenem, quomodo et illum audieram. Neque enim Hebraeas litteras a te discere debui. An injuria tibi facta est, quod pro te Apollinarium, Didymumque sectatus sum? Numquid in illa epistola Gregorium virum eloquentissimum non potui nominare? Quis apud Latinos par sui est? quo ego magistro glorior et exsulto. Sed eos tantum posui, qui in reprehensione erant, ut similiter me Originem, non ob fidei veritatem, sed ob eruditionis meritum legisse testarer. Ipse Origenes, et Clemens et Eusebius, atque alii complures, quando de", + "candidate_score": 0.688909, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_15_17", + "bdc_text": "Monent enim nos clarorum virorum monumenta , quae in libris undique ad vivum expressa habemus , urgent nos illorum res gestae non minus , atque Caesarem Alexandri Magni imago ad multa praeclare suscipienda impulit , qui cum in tam parvo tamque iuveni corpore tantam virtutem residere animad vertisset , demum de monarchia cogitaverit ac universum terrarum orbem sub potestatem suam redigere conatus sit , ita ut summus postea imperator evaderet , ad quam rem capescendam studiis disciplinisque est etiam adiutus , qui eam magni aestimare solitus est . Quae ut melius ediscerem , cum pater charissimus neglectis omnibus impensis Athenis potius quam Lilybei literas Graecas et Romae quam in Sicilia Latinas , ut Cicero inquit , studere et florentissimas semper academias sectari voluerit , bene meis studiis consultum fore putavit , si Heidelberga , academia si non obscura , saltem non celeberrima , Witembergam proficiscerer , ibi aliquandiu literis operam darem et postea in Italiam , ut principia iuris degustarem . Quod quidem num hac adhuc hyeme fieri velit , non satis teneo ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_322", + "psc_text": "Non ut tu calumniaris et fingis, in Pythagorae et Platonis et Empedoclis libris, sed quae in illis fuisse legeram, et aliorum me scripta eos habuisse docuerunt. Et hoc genus elocutionis frequentissimum est: ut si dicam, quae in Socrate legi dogmata, putavi vera. Non quod Socrates libros ullos scripserit; sed quae legi apud Platonem et alios Socraticos illum habuisse. Et rursum, imitati volui gesta, quae in Alexandro et Scipione legeram. Non quod ipsa sua gesta descripserint; sed quod apud alios legerim, quae illos gessisse mirabar. Igitur etiam si docere non possem, ipsius Pythagorae exstare monumenta, nec a filio ejus ac filia, aliisque discipulis probata convincerem, me non teneres mendacii, quia non libros, sed dogmata legisse me dixi: et te frustra errare, me tuum protegere mendacium voluisse, ut nisi ego unum librum Pythagorae protulero, tu sex millia Origenis libros perdideris. 41. Minabatur Hieronymo interitum Rufinus. --Veniam ad epilogos, id est, maledicta tua,", + "candidate_score": 0.670119, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_16_18", + "bdc_text": "Quae ut melius ediscerem , cum pater charissimus neglectis omnibus impensis Athenis potius quam Lilybei literas Graecas et Romae quam in Sicilia Latinas , ut Cicero inquit , studere et florentissimas semper academias sectari voluerit , bene meis studiis consultum fore putavit , si Heidelberga , academia si non obscura , saltem non celeberrima , Witembergam proficiscerer , ibi aliquandiu literis operam darem et postea in Italiam , ut principia iuris degustarem . Quod quidem num hac adhuc hyeme fieri velit , non satis teneo ; hoc unum scio me Witembergam profecturum , nisi vel pax facta in Gallia vel quid aliud id iter impediat , illicque si per hyemem mansero , me tuis literis , quibus nihil iucundius nihilque suavius est , per aliquod tempus fruiturum spero ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_321", + "psc_text": "Philosophiam meditationem esse mortis: 567 quotidie de corporis carcere nitentem animae educere libertatem: μαθήσεις ἀναμνήσεις ; id est, discentias reminiscentias esse; et multa alia, quae Plato in libris suis, et maxime in Phaedone, Timaeoque prosequitur. Nam post Academiam et innumerabiles discipulos, sentiens multum suae deesse doctrinae, venit ad magnam Graeciam, ibique ab Archyta Tarentino et Timaeo Locrensi, Pythagorae doctrina eruditus, elegantiam et leporem Socratis, cum hujus miscuit disciplinis, quae omnia nomine commutato, Origenes in libros suos περὶ Ἀρχῶν transtulisse convincitur. In quo igitur erravi, si adolescens dixi, me ea putasse in Apostolis, quae in Pythagora et Platone et Empedocle legeram? Non ut tu calumniaris et fingis, in Pythagorae et Platonis et Empedoclis libris, sed quae in illis fuisse legeram, et aliorum me scripta eos habuisse docuerunt. Et hoc genus elocutionis frequentissimum est: ut si dicam, quae in Socrate legi dogmata, putavi vera. Non quod Socrates libros ullos scripserit; sed quae", + "candidate_score": 0.669952, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_14_16", + "bdc_text": "ex eo enim virtus nascitur , quam cum in aliorum rebus gestis legimus et haurimus , quoque imitari conamur . Monent enim nos clarorum virorum monumenta , quae in libris undique ad vivum expressa habemus , urgent nos illorum res gestae non minus , atque Caesarem Alexandri Magni imago ad multa praeclare suscipienda impulit , qui cum in tam parvo tamque iuveni corpore tantam virtutem residere animad vertisset , demum de monarchia cogitaverit ac universum terrarum orbem sub potestatem suam redigere conatus sit , ita ut summus postea imperator evaderet , ad quam rem capescendam studiis disciplinisque est etiam adiutus , qui eam magni aestimare solitus est . Quae ut melius ediscerem , cum pater charissimus neglectis omnibus impensis Athenis potius quam Lilybei literas Graecas et Romae quam in Sicilia Latinas , ut Cicero inquit , studere et florentissimas semper academias sectari voluerit , bene meis studiis consultum fore putavit , si Heidelberga , academia si non obscura , saltem non celeberrima , Witembergam proficiscerer , ibi aliquandiu literis operam darem et postea in Italiam , ut principia iuris degustarem .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_322", + "psc_text": "Non ut tu calumniaris et fingis, in Pythagorae et Platonis et Empedoclis libris, sed quae in illis fuisse legeram, et aliorum me scripta eos habuisse docuerunt. Et hoc genus elocutionis frequentissimum est: ut si dicam, quae in Socrate legi dogmata, putavi vera. Non quod Socrates libros ullos scripserit; sed quae legi apud Platonem et alios Socraticos illum habuisse. Et rursum, imitati volui gesta, quae in Alexandro et Scipione legeram. Non quod ipsa sua gesta descripserint; sed quod apud alios legerim, quae illos gessisse mirabar. Igitur etiam si docere non possem, ipsius Pythagorae exstare monumenta, nec a filio ejus ac filia, aliisque discipulis probata convincerem, me non teneres mendacii, quia non libros, sed dogmata legisse me dixi: et te frustra errare, me tuum protegere mendacium voluisse, ut nisi ego unum librum Pythagorae protulero, tu sex millia Origenis libros perdideris. 41. Minabatur Hieronymo interitum Rufinus. --Veniam ad epilogos, id est, maledicta tua,", + "candidate_score": 0.669761, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_15_17", + "bdc_text": "Monent enim nos clarorum virorum monumenta , quae in libris undique ad vivum expressa habemus , urgent nos illorum res gestae non minus , atque Caesarem Alexandri Magni imago ad multa praeclare suscipienda impulit , qui cum in tam parvo tamque iuveni corpore tantam virtutem residere animad vertisset , demum de monarchia cogitaverit ac universum terrarum orbem sub potestatem suam redigere conatus sit , ita ut summus postea imperator evaderet , ad quam rem capescendam studiis disciplinisque est etiam adiutus , qui eam magni aestimare solitus est . Quae ut melius ediscerem , cum pater charissimus neglectis omnibus impensis Athenis potius quam Lilybei literas Graecas et Romae quam in Sicilia Latinas , ut Cicero inquit , studere et florentissimas semper academias sectari voluerit , bene meis studiis consultum fore putavit , si Heidelberga , academia si non obscura , saltem non celeberrima , Witembergam proficiscerer , ibi aliquandiu literis operam darem et postea in Italiam , ut principia iuris degustarem . Quod quidem num hac adhuc hyeme fieri velit , non satis teneo ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_150", + "psc_text": "de Spiritu sancto librum in Latinam linguam vertimus ( Vid. supra ). Certe hic in his, quae ab haereticis in Origenis operibus addita sunt, consentire non potuit; et in ipsis περὶ Ἀρχῶν, quos tu interpretatus es libris, breves dictavit Commentariolos, quibus non negaret ab Origene scripta, quae scripta sunt: sed nos simplices homines non posse intelligere, quae dicuntur: et quo sensu in bonam partem accipi debeant, persuadere conatur. Hoc dumtaxat de Filio, et Spiritu sancto. Caeterum in aliis dogmatibus et Eusebius, et Didymus apertissime in Origenis scita concedunt, et quod omnes Ecclesiae reprobant, catholice et pie dictum esse defendunt. 17. Rufinus de adulteratione librorum Origenis. --Videamus tamen, quibus argumentis probare nitatur Origenis ab haereticis scripta vitiata. « Clemens, inquit, Apostolorum discipulus, qui Romanae Ecclesiae post Apostolos episcopus et martyr fuit, libros edidit, qui appellantur ἀναγνωρισμὸς, id est, recognitio, in quibus quum ex persona Petri Apostoli doctrina, quasi vere apostolica in", + "candidate_score": 0.668924, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_16_18", + "bdc_text": "Quae ut melius ediscerem , cum pater charissimus neglectis omnibus impensis Athenis potius quam Lilybei literas Graecas et Romae quam in Sicilia Latinas , ut Cicero inquit , studere et florentissimas semper academias sectari voluerit , bene meis studiis consultum fore putavit , si Heidelberga , academia si non obscura , saltem non celeberrima , Witembergam proficiscerer , ibi aliquandiu literis operam darem et postea in Italiam , ut principia iuris degustarem . Quod quidem num hac adhuc hyeme fieri velit , non satis teneo ; hoc unum scio me Witembergam profecturum , nisi vel pax facta in Gallia vel quid aliud id iter impediat , illicque si per hyemem mansero , me tuis literis , quibus nihil iucundius nihilque suavius est , per aliquod tempus fruiturum spero ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_13", + "psc_text": "exstitisse admiratione respondeat. Placuerat ei, sive ut ipse vult videri, compulsus erat in Latinam linguam vertere, quod nolebat. Quid necesse fuit me latentem, et tantis maris atque terrarum divisum spatiis inserere quaestioni? opponere invidiae plurimorum, ut plus mihi laudando noceret, quam sibi prodesset exemplo? Nunc quoque quia renui laudatorem, et verso stylo docui me non esse, quod meus necessarius praedicavit, dicitur furere, et tres contra me libros venustate Attica texuisse: eadem accusans, quae ante laudaverat, et objiciens mihi in translatione Origenis nefaria dogmata, de quo in Praefatiuncula laudationis suae dixerat: « Sequar regulam praecessorum, et ejus praecipue viri, cujus superius fecimus mentionem: qui cum ultra septuaginta libellos Origenis, quos Homiliticos appellavit, aliquantos etiam de tomis in Apostolom scriptis, transtulisset in Latinum: in quibus cum aliquanta offendicula inveniantur in Graeco, ita elimavit omnia interpretando atque purgavit, ut nihil in illis quod a fide nostra discrepet, Latinus lector inveniat. Hunc ergo etiam", + "candidate_score": 0.668073, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_16", + "bdc_text": "Quae ut melius ediscerem , cum pater charissimus neglectis omnibus impensis Athenis potius quam Lilybei literas Graecas et Romae quam in Sicilia Latinas , ut Cicero inquit , studere et florentissimas semper academias sectari voluerit , bene meis studiis consultum fore putavit , si Heidelberga , academia si non obscura , saltem non celeberrima , Witembergam proficiscerer , ibi aliquandiu literis operam darem et postea in Italiam , ut principia iuris degustarem .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_316", + "psc_text": "recognosco, et vera in nos debaccharis insania. Nisi enim ego quod non est, audacter exigerem, tu videbaris habere quod non habes. Pythagorae a me libros flagitas. Quis enim tibi dixit illius exstare volumina? Nonne in epistola mea, quam criminaris, haec verba sunt? « Sed fac me errasse in adolescentia, et philosophorum, id est, Gentilium studiis eruditum, in principio fidei ignorasse dogmata Christiana, et hoc putasse in Apostolis, quod in Pythagora et Platone et Empedocle legeram. » De dogmatibus eorum, non de libris locutus sum, quae potui in Cicerone, Bruto, ac Seneca discere. Lege pro Vatinio oratiunculam, et alias ubi sodalitiorum mentio fit. Revolve dialogos Tullii. Respice omnem oram Italiae, quae quondam magna Graecia dicebatur: et Pythagoricorum dogmatum incisa publicis litteris aera cognosces. Cujus enim sunt illa χρυσᾶ παραγγέλματα? nonne Pythagorae? in quibus omnia ejus breviter dogmata continentur, et in quae latissimo opere philosophus commentatus est Jamblichus, imitatus ex parte Moderatum", + "candidate_score": 0.66543, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_16_18", + "bdc_text": "Quae ut melius ediscerem , cum pater charissimus neglectis omnibus impensis Athenis potius quam Lilybei literas Graecas et Romae quam in Sicilia Latinas , ut Cicero inquit , studere et florentissimas semper academias sectari voluerit , bene meis studiis consultum fore putavit , si Heidelberga , academia si non obscura , saltem non celeberrima , Witembergam proficiscerer , ibi aliquandiu literis operam darem et postea in Italiam , ut principia iuris degustarem . Quod quidem num hac adhuc hyeme fieri velit , non satis teneo ; hoc unum scio me Witembergam profecturum , nisi vel pax facta in Gallia vel quid aliud id iter impediat , illicque si per hyemem mansero , me tuis literis , quibus nihil iucundius nihilque suavius est , per aliquod tempus fruiturum spero ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_316", + "psc_text": "recognosco, et vera in nos debaccharis insania. Nisi enim ego quod non est, audacter exigerem, tu videbaris habere quod non habes. Pythagorae a me libros flagitas. Quis enim tibi dixit illius exstare volumina? Nonne in epistola mea, quam criminaris, haec verba sunt? « Sed fac me errasse in adolescentia, et philosophorum, id est, Gentilium studiis eruditum, in principio fidei ignorasse dogmata Christiana, et hoc putasse in Apostolis, quod in Pythagora et Platone et Empedocle legeram. » De dogmatibus eorum, non de libris locutus sum, quae potui in Cicerone, Bruto, ac Seneca discere. Lege pro Vatinio oratiunculam, et alias ubi sodalitiorum mentio fit. Revolve dialogos Tullii. Respice omnem oram Italiae, quae quondam magna Graecia dicebatur: et Pythagoricorum dogmatum incisa publicis litteris aera cognosces. Cujus enim sunt illa χρυσᾶ παραγγέλματα? nonne Pythagorae? in quibus omnia ejus breviter dogmata continentur, et in quae latissimo opere philosophus commentatus est Jamblichus, imitatus ex parte Moderatum", + "candidate_score": 0.664173, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_12", + "bdc_text": "Ea autem in Ciceronis oratione pro Muraena , quarto Georgicon libro et Aeschinis contra Ctesiphontem oratione hucusque versata sunt magno meo labore et diligentia , cum patri imprimis obedientiam praestare , tibi deinde etiam gratificari cuperem .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_245", + "psc_text": "De tuo codice quasi Pamphili exemplar accepimus. Credidi Christiano, et credidi monacho: non putavi tantum sceleris a te posse confingi. Postea vero per interpretationem tuam, quaestione contra Origenem toto orbe commota, in quaerendis exemplaribus diligentior fui, et in Caesariensi Bibliotheca Eusebii sex volumina reperi Ἀπολογίας ὑπὲρ Ὠριγένους. Quae cum legissem, primum eum librum deprehendi, quem tu solus sub nomine martyris edidisti, de Filio et Spiritu Sancto, in bonam partem plerisque blasphemiis commutatis. Et hoc vel Didymum, vel te, vel alium fecisse nescio quem, quod tu apertissime in libris περὶ Ἀρχῶν, fecisse convinceris: maxime cum idem Eusebius (ut jam duobus ( superioribus ) libris docui) scribat Pamphilum, nihil proprii operis edidisse. Dic ergo et tu, a quo exemplar acceperis, nec mihi ad subterfugiendum 542 crimen, mortuos aliquos nomines: ut cum auctorem ostendere non potueris, illum [ Al. alium] proferas, qui non possit respondere. Sin autem rivulus ille in tuis scriniis fontem", + "candidate_score": 0.663698, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_3", + "bdc_text": "Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_241", + "psc_text": "biduum, quam ad nos Epistolam scriberes, libellos meos in manus tuas venisse testaris, et idcirco non habuisse spatium ex otio respondendi: alioqui si meditatus in nos paratusque dixisses, fulmina jacere, non crimina videreris. Et quis tibi credet homini veracissimo, ut negotiator orientalium mercium, qui et hinc deportata vendere necesse habebat, et ibi emere, quae huc rursus adveheret, biduum tantum Aquileiae fuerit, ut raptim et ex tempore contra nos dictare epistolam cogereris? Libri enim tui quos limasti per triennium, disertiores sunt? Nisi forte non fuit impraesentiarum, qui tuas emendaret naenias: et idcirco omne iter dictionis tuae, absque Palladis arte, salebris et voraginibus vitiorum inciditur. Tam apertum temporis mendacium est, ut non dicam respondere, sed legere biduo mea scripta non potueris. Ex quo apparet te illam epistolam, aut pluribus diebus scripsisse, ut styli ipsius elegantia probat: aut si tumultuaria dictio [ Al. dictatio] est, nimirum te esse negligentem, qui cum extemporalis talis", + "candidate_score": 0.66012, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_16", + "bdc_text": "Quae ut melius ediscerem , cum pater charissimus neglectis omnibus impensis Athenis potius quam Lilybei literas Graecas et Romae quam in Sicilia Latinas , ut Cicero inquit , studere et florentissimas semper academias sectari voluerit , bene meis studiis consultum fore putavit , si Heidelberga , academia si non obscura , saltem non celeberrima , Witembergam proficiscerer , ibi aliquandiu literis operam darem et postea in Italiam , ut principia iuris degustarem .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_321", + "psc_text": "Philosophiam meditationem esse mortis: 567 quotidie de corporis carcere nitentem animae educere libertatem: μαθήσεις ἀναμνήσεις ; id est, discentias reminiscentias esse; et multa alia, quae Plato in libris suis, et maxime in Phaedone, Timaeoque prosequitur. Nam post Academiam et innumerabiles discipulos, sentiens multum suae deesse doctrinae, venit ad magnam Graeciam, ibique ab Archyta Tarentino et Timaeo Locrensi, Pythagorae doctrina eruditus, elegantiam et leporem Socratis, cum hujus miscuit disciplinis, quae omnia nomine commutato, Origenes in libros suos περὶ Ἀρχῶν transtulisse convincitur. In quo igitur erravi, si adolescens dixi, me ea putasse in Apostolis, quae in Pythagora et Platone et Empedocle legeram? Non ut tu calumniaris et fingis, in Pythagorae et Platonis et Empedoclis libris, sed quae in illis fuisse legeram, et aliorum me scripta eos habuisse docuerunt. Et hoc genus elocutionis frequentissimum est: ut si dicam, quae in Socrate legi dogmata, putavi vera. Non quod Socrates libros ullos scripserit; sed quae", + "candidate_score": 0.659452, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_12", + "bdc_text": "Ea autem in Ciceronis oratione pro Muraena , quarto Georgicon libro et Aeschinis contra Ctesiphontem oratione hucusque versata sunt magno meo labore et diligentia , cum patri imprimis obedientiam praestare , tibi deinde etiam gratificari cuperem .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_0", + "psc_text": "IN LIBROS CONTRA RUFINUM ADMONITIO, Dissensionis Hieronymum inter ac Rufinum longe notior historia est, quam nostra explicatione ut indigeat. Causa mali tanti Latina versio librorum Origenis περὶ Ἀρχῶν fuit, quam presbyter Aquileiensis, sublesta utique fide, elaboraverat Romae circa annum 398. Nam ut Origeniani dogmatis venena, subdolae interpretationis fuco oblita, Latinis auribus tutius propinaret, praefationem operi praefixit, in qua Hieronymum figuratis laudibus praedicabat, veluti Adamantii opinionum fautorem, suaeque sententiae socium: ipsum vero librum ab ascriptis erroribus expurgatum opera sua jactabat. Sed cum multa essent adhuc quae christianas aures moverent, et minus catholice dicta existimarentur, Pammachius et Oceanus Hieronymo auctores fuerunt, ut germanam ipse ejus libri interpretationem vulgaret, nequaquam dissimulatis erroribus, quo se manifesto proderent; purgaretque adeo suspicionem favoris in Origenem ab aemulo injectam, ne si criminantem convincere differret, consentire illi videretur. S. Doctor datis primum Rufino litteris, amice conquestus est: deinde anno 400 Origenis ipsum librum ita ad finem vertit, ut", + "candidate_score": 0.659213, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_11_13", + "bdc_text": "Quae cum ita sint , ad studia mea veniam , ut iis tibi expositis ad reliqua facilius descendere possim . Ea autem in Ciceronis oratione pro Muraena , quarto Georgicon libro et Aeschinis contra Ctesiphontem oratione hucusque versata sunt magno meo labore et diligentia , cum patri imprimis obedientiam praestare , tibi deinde etiam gratificari cuperem . Scio enim id beneficii loco a me accipere solere , si in studiorum disciplinarumque studio summo cursu ruam ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_72", + "psc_text": "quorum in Latinam linguam sententias transferebam. « Sed, dixi, qui diligens lector est, statim requiret, et dicet. Et rursus in fine, Alius vero hoc quod ait, ut ostenderet in saeculis supervenientibus abundantes divitias gratiae suae, ad illam intelligentiam transfert. » Ecce, inquies, sub diligentis lectoris persona, Origenis sententias explicasti. Fateor errorem, non debui diligentem dicere, sed blasphemum: quod si fecissem, et aliquo scissem vaticinio te istiusmodi naenias sectaturum, etiam calumniae verba vitassem. Grande crimen si Origenem diligentem dixi esse lectorem, cujus septuaginta libros interpretatus sum, quem in coelum laudibus tuli; pro quo compulsus sum ante biennium brevi libello tuis contra me praeconiis respondere ( Epistola ad Pammach. ante biennium scripta ). Ecclesiarum magistrum a me dictum esse Origenem, in tuis laudibus objicis: et putas quod pertimescere debeam, si diligentem lectorem me illum dixisse inimicus accuses. Solemus et negotiatores parcissimos, et frugi servos, et molestos paedagogos, et argutissimos fures, diligentes vocare.", + "candidate_score": 0.65887, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_12_14", + "bdc_text": "Ea autem in Ciceronis oratione pro Muraena , quarto Georgicon libro et Aeschinis contra Ctesiphontem oratione hucusque versata sunt magno meo labore et diligentia , cum patri imprimis obedientiam praestare , tibi deinde etiam gratificari cuperem . Scio enim id beneficii loco a me accipere solere , si in studiorum disciplinarumque studio summo cursu ruam ; ex eo enim virtus nascitur , quam cum in aliorum rebus gestis legimus et haurimus , quoque imitari conamur .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_72", + "psc_text": "quorum in Latinam linguam sententias transferebam. « Sed, dixi, qui diligens lector est, statim requiret, et dicet. Et rursus in fine, Alius vero hoc quod ait, ut ostenderet in saeculis supervenientibus abundantes divitias gratiae suae, ad illam intelligentiam transfert. » Ecce, inquies, sub diligentis lectoris persona, Origenis sententias explicasti. Fateor errorem, non debui diligentem dicere, sed blasphemum: quod si fecissem, et aliquo scissem vaticinio te istiusmodi naenias sectaturum, etiam calumniae verba vitassem. Grande crimen si Origenem diligentem dixi esse lectorem, cujus septuaginta libros interpretatus sum, quem in coelum laudibus tuli; pro quo compulsus sum ante biennium brevi libello tuis contra me praeconiis respondere ( Epistola ad Pammach. ante biennium scripta ). Ecclesiarum magistrum a me dictum esse Origenem, in tuis laudibus objicis: et putas quod pertimescere debeam, si diligentem lectorem me illum dixisse inimicus accuses. Solemus et negotiatores parcissimos, et frugi servos, et molestos paedagogos, et argutissimos fures, diligentes vocare.", + "candidate_score": 0.65887, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_11_13", + "bdc_text": "Quae cum ita sint , ad studia mea veniam , ut iis tibi expositis ad reliqua facilius descendere possim . Ea autem in Ciceronis oratione pro Muraena , quarto Georgicon libro et Aeschinis contra Ctesiphontem oratione hucusque versata sunt magno meo labore et diligentia , cum patri imprimis obedientiam praestare , tibi deinde etiam gratificari cuperem . Scio enim id beneficii loco a me accipere solere , si in studiorum disciplinarumque studio summo cursu ruam ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_245", + "psc_text": "De tuo codice quasi Pamphili exemplar accepimus. Credidi Christiano, et credidi monacho: non putavi tantum sceleris a te posse confingi. Postea vero per interpretationem tuam, quaestione contra Origenem toto orbe commota, in quaerendis exemplaribus diligentior fui, et in Caesariensi Bibliotheca Eusebii sex volumina reperi Ἀπολογίας ὑπὲρ Ὠριγένους. Quae cum legissem, primum eum librum deprehendi, quem tu solus sub nomine martyris edidisti, de Filio et Spiritu Sancto, in bonam partem plerisque blasphemiis commutatis. Et hoc vel Didymum, vel te, vel alium fecisse nescio quem, quod tu apertissime in libris περὶ Ἀρχῶν, fecisse convinceris: maxime cum idem Eusebius (ut jam duobus ( superioribus ) libris docui) scribat Pamphilum, nihil proprii operis edidisse. Dic ergo et tu, a quo exemplar acceperis, nec mihi ad subterfugiendum 542 crimen, mortuos aliquos nomines: ut cum auctorem ostendere non potueris, illum [ Al. alium] proferas, qui non possit respondere. Sin autem rivulus ille in tuis scriniis fontem", + "candidate_score": 0.658029, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_12", + "bdc_text": "Ea autem in Ciceronis oratione pro Muraena , quarto Georgicon libro et Aeschinis contra Ctesiphontem oratione hucusque versata sunt magno meo labore et diligentia , cum patri imprimis obedientiam praestare , tibi deinde etiam gratificari cuperem .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_24", + "psc_text": "Arianae factionis. --Septuaginta libros ejus, ut meus necessarius criminatur, in Latinum verteram, et multa de tomis. Numquam de opere meo fuit quaestio, numquam Roma commota est. Quid necesse erat Latinis auribus tradere, quod detestatur et Graecia, quod orbis accusat? Ego per tot annos tam multa convertens, nunquam scandalo fui. Tu ad primum et solum opus, ignotus prius, temeritate factus es nobilis. Docet ipsa Praefatio, et Pamphili martyris librum pro defensione Origenis a te esse translatum. Et hoc agis totis viribus, ut cujus fidem martyr probat, Ecclesia non refutet. Sex libros (ut ante jam dixi) Eusebius Caesariensis episcopus, Arianae quondam signifer factionis, pro Origene scripsit, latissimum et elaboratum opus; et multis testimoniis approbavit, Origenem juxta se catholicum, id est, juxta nos Arianum esse. Horum tu primum librum vertis sub nomine martyris. Et miramur, si me homunculum parvi pretii, Origenis laudatorem velis, cum martyri calumniam feceris? Paucisque testimoniis de Filio Dei et", + "candidate_score": 0.656572, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_16", + "bdc_text": "Quae ut melius ediscerem , cum pater charissimus neglectis omnibus impensis Athenis potius quam Lilybei literas Graecas et Romae quam in Sicilia Latinas , ut Cicero inquit , studere et florentissimas semper academias sectari voluerit , bene meis studiis consultum fore putavit , si Heidelberga , academia si non obscura , saltem non celeberrima , Witembergam proficiscerer , ibi aliquandiu literis operam darem et postea in Italiam , ut principia iuris degustarem .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_13", + "psc_text": "exstitisse admiratione respondeat. Placuerat ei, sive ut ipse vult videri, compulsus erat in Latinam linguam vertere, quod nolebat. Quid necesse fuit me latentem, et tantis maris atque terrarum divisum spatiis inserere quaestioni? opponere invidiae plurimorum, ut plus mihi laudando noceret, quam sibi prodesset exemplo? Nunc quoque quia renui laudatorem, et verso stylo docui me non esse, quod meus necessarius praedicavit, dicitur furere, et tres contra me libros venustate Attica texuisse: eadem accusans, quae ante laudaverat, et objiciens mihi in translatione Origenis nefaria dogmata, de quo in Praefatiuncula laudationis suae dixerat: « Sequar regulam praecessorum, et ejus praecipue viri, cujus superius fecimus mentionem: qui cum ultra septuaginta libellos Origenis, quos Homiliticos appellavit, aliquantos etiam de tomis in Apostolom scriptis, transtulisset in Latinum: in quibus cum aliquanta offendicula inveniantur in Graeco, ita elimavit omnia interpretando atque purgavit, ut nihil in illis quod a fide nostra discrepet, Latinus lector inveniat. Hunc ergo etiam", + "candidate_score": 0.655964, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_17_19", + "bdc_text": "Quod quidem num hac adhuc hyeme fieri velit , non satis teneo ; hoc unum scio me Witembergam profecturum , nisi vel pax facta in Gallia vel quid aliud id iter impediat , illicque si per hyemem mansero , me tuis literis , quibus nihil iucundius nihilque suavius est , per aliquod tempus fruiturum spero ; sin minus , nihilominus tamen tuae humanitatis semper memor ero , quae quoties repetam , mihi frenum addent , quominus ad multas cupiditates , quibus iuventus subdita esse solet , prolabar .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_276", + "psc_text": "quantum te timeam: Si vel parvam schedulam contra me Romani episcopi, aut alterius Ecclesiae protuleris, omnia quae in te scripta sunt, mea crimina confitebor. Numquid et ego non possem profectionem tuam discutere? Cujus aetatis fueris, unde, quo tempore navigaris? ubi vixeris? quibus interfueris? Sed absit, ut quod in te reprehendo, faciam: et in ecclesiastica disputatione, anilium jurgiorum deliramenta compingam. Hoc solum prudentiae tuae dixisse sufficiat, ut caveas in alterum dicere, quidquid in te statim retorqueri potest. 23. Maledicta Rufini in Epiphanium. Epiphanii epist. ad Joannem. --In sancti Epiphanii nomine mira tua tergiversatio, ut post osculum, post orationem, neges eum contra te potuisse scribere: quomodo si contendas non potuisse eum mori, qui paulo ante vixerat, aut certior sit tui reprehensio, quam post pacem excommunicatio. Ex nobis, inquit, exierunt: sed non fuerunt ex nobis, mansissent utique nobiscum (I Joan. II, 19). Haereticum post unam et alteram commonitionem vitandum Apostolus praecipit, qui utique", + "candidate_score": 0.653607, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_12_14", + "bdc_text": "Ea autem in Ciceronis oratione pro Muraena , quarto Georgicon libro et Aeschinis contra Ctesiphontem oratione hucusque versata sunt magno meo labore et diligentia , cum patri imprimis obedientiam praestare , tibi deinde etiam gratificari cuperem . Scio enim id beneficii loco a me accipere solere , si in studiorum disciplinarumque studio summo cursu ruam ; ex eo enim virtus nascitur , quam cum in aliorum rebus gestis legimus et haurimus , quoque imitari conamur .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_239", + "psc_text": "9. Senes Rufinus et Hieronymus. Origenis laudavit eruditionem in adolescentia. --Testor mediatorem Jesum, invitum me et repugnantem ad haec verba descendere [ Al. respondere]; et nisi tu provocares, semper taciturum fuisse. Denique noli accusare, et ego cessabo defendere. Quae enim est audientium aedificatio, duos senes inter se propter haereticos digladiari: praesertim cum ambo Catholicos se videri velint? Omittamus haereticorum patrocinium, et nulla erit inter nos contentio. Eodem fervore quo Origenem ante laudavimus, nunc damnatum toto orbe damnemus. Jungamus dextras, animos copulemus: et duos ( Theophilum et Anastasium ) Orientis atque Occidentis τροπαιοφόρους, alacri sequamur incessu. Erravimus juvenes, emendemur senes. Si frater es, me gaude correctum. Si amicus sum, de conversione tua debeo gratulari. 540 Quamdiu inter nos jurgium fuerit, videbimur rectam fidem necessitate ducere, non voluntate. Inimicitiae nostrae, invicem nobis tollunt testimonium verae poenitentiae. Si unum credimus, si idem et volumus et nolumus (ex quo firmas nasci amicitias, etiam Catilina", + "candidate_score": 0.65315, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_12", + "bdc_text": "Ea autem in Ciceronis oratione pro Muraena , quarto Georgicon libro et Aeschinis contra Ctesiphontem oratione hucusque versata sunt magno meo labore et diligentia , cum patri imprimis obedientiam praestare , tibi deinde etiam gratificari cuperem .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_143", + "psc_text": "de Graeco mutes, et hoc ipsum praefatione testare, quod prudentissime Papa Anastasius in epistola, quam contra te scribit ad episcopum Joannem, suo sermone complexus est, me liberans, qui id feci, et te arguens, qui facere noluisti. Ac ne forsitan hoc quoque neges, subjeci exemplum ejus: ut si non vis audire fratrem monentem, audias episcopum condemnantem [ Al. calumniantem]. 15. Rufinus Origenis defensor probatur. Eusebius Arianorum princeps. Rufini praefatio in Apologiam Pamphili pro Origene. --Dicis te non esse defensorem, neque assertorem Origenis: jam nunc tibi proferam librum tuum de quo in famosa illa praefatiuncula praeclari operis tui his verbis loqueris: « Cujus diversitatis causam plenius tibi in Apologetico, quem Pamphilus in libris suis scripsit, edidimus brevissimo libello superaddito, in quo evidentibus, ut arbitror, probamentis, corruptos esse in quamplurimis ab haereticis et malevolis libros ejus ostendimus, et praecipue istos, quos nunc exigis ut interpreter, id est, περὶ Ἀρχῶν. » Non tibi suffecerat", + "candidate_score": 0.652137, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_12", + "bdc_text": "Ea autem in Ciceronis oratione pro Muraena , quarto Georgicon libro et Aeschinis contra Ctesiphontem oratione hucusque versata sunt magno meo labore et diligentia , cum patri imprimis obedientiam praestare , tibi deinde etiam gratificari cuperem .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_31", + "psc_text": "haec et haec de Origenis locutus est dogmatibus? Non est hujus loci pro martyre loqui: neque enim omnia in locis omnibus disserenda sunt. Nunc tetigisse sufficiat hoc ab Ariano homine objici clarissimo et eloquentissimo martyri, quod tu in me et amicus laudas, et offensus accusas. Habes occasionem et de praesenti loco, si velis, mihi calumniam struere, cur nunc et Eusebio detraham, quem in alio loco ante laudavi? Alterum quidem nomen Eusebii; sed eadem quae super Origenis vobabulo est calumnia. Laudavi Eusebium in Ecclesiastica Historia: in digestione Temporum: in descriptione sanctae Terrae; et haec ipsa opuscula in Latinum vertens, meae linguae hominibus dedi. Num ex eo Arianus sum, quia Eusebius qui hos libros condidit, Arianus est? Si ausus fueris 467 me haereticum dicere, memento Praefatiunculae περὶ Ἀρχῶν, in qua fidei tuae me esse testaris: simulque obsecro, ut amicum quondam tuum expostulantem patienter audias. Contra alios digladiaris, aut facis calumniam, aut pateris.", + "candidate_score": 0.648085, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_10", + "bdc_text": "me armatum esse video , ut nulla tormenta , nullos bumbardarum et hastarum ictus reformidem , sed intrepide ad te accedere audeam , meas literas tibi offerre non vereor et credam te iis lectis me inprimis excusaturum meorumque studiorum rationem aequo benevoloque animo accepturum .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_232", + "psc_text": "(Jacob III, 2) in verbo non peccat, iste perfectus est ), et suspicarer eum aliquid meorum prolaturum esse vitiorum, subito intulit: « Ante biduum mihi, quam proficisceretur harum bajulus, in manus venerunt, quae in me declamasti. » Ubi est ergo, quod minaris, et dicis, « Quomodo donandus es venia, si erraveris, et non perpetuo pudoris silentio contegendus? » Nisi forte prae angustia temporis potuisti ea in ordinem digerere: aut aliquem de cruditis conducturus eras, qui in opusculis meis gemmarum eloquentiae tuae ornamenta perquireret. Supra scripsisti: « Gratis a me missum codicem suscipe, quem sensu magno cuperes comparatum, et nunc humilitatis praestigiis loqueris. Imitari te volui [ Al. volui]; sed refestinante eo, qui ad te remeabat, malui paucis ad te, quam ad alios pro tuis maledictis latius scribere. Et interim audac ter frueris imperitia tua. Semel enim confessus es, dicens: « Superflua tibi reprehensio fuit in paucis, quae professa nobis habetur", + "candidate_score": 0.641694, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_18", + "bdc_text": "hoc unum scio me Witembergam profecturum , nisi vel pax facta in Gallia vel quid aliud id iter impediat , illicque si per hyemem mansero , me tuis literis , quibus nihil iucundius nihilque suavius est , per aliquod tempus fruiturum spero ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_241", + "psc_text": "biduum, quam ad nos Epistolam scriberes, libellos meos in manus tuas venisse testaris, et idcirco non habuisse spatium ex otio respondendi: alioqui si meditatus in nos paratusque dixisses, fulmina jacere, non crimina videreris. Et quis tibi credet homini veracissimo, ut negotiator orientalium mercium, qui et hinc deportata vendere necesse habebat, et ibi emere, quae huc rursus adveheret, biduum tantum Aquileiae fuerit, ut raptim et ex tempore contra nos dictare epistolam cogereris? Libri enim tui quos limasti per triennium, disertiores sunt? Nisi forte non fuit impraesentiarum, qui tuas emendaret naenias: et idcirco omne iter dictionis tuae, absque Palladis arte, salebris et voraginibus vitiorum inciditur. Tam apertum temporis mendacium est, ut non dicam respondere, sed legere biduo mea scripta non potueris. Ex quo apparet te illam epistolam, aut pluribus diebus scripsisse, ut styli ipsius elegantia probat: aut si tumultuaria dictio [ Al. dictatio] est, nimirum te esse negligentem, qui cum extemporalis talis", + "candidate_score": 0.634607, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_7", + "bdc_text": "tam tenues et abiectae sunt meae vires , ut , si opera vel labore meum tibi officium exhibere cogitem , onus Aetna monte mihi iam incumbat gravius , si vero id epistola aliqua facere contendam , tantam ingenii mei imbecilitatem esse video , ut vix in animo meo inducere possim te aliquid voluptatis ex meis horridis et incomptis epistolis accipere posse .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_267", + "psc_text": "timeam criminationem tuam. Si protuleris quod minaris, mea erunt universa quae tua sunt. Ego in Vigilantio tibi respondi. Eadem enim accusabat, quae tu postea et amicus laudas, et inimicus accusas. Scio a quo illius contra me rabies concitata sit, novi cuniculos tuos. Simplicitatem 549 quam omnes praedicant, non ignoro. Per illius stultitiam tua in me malitia debacchata est; quam ego si epistola mea repuli, ne solus habere videaris baculum litterarum, non debes turpitudinem simulare verborum, quam nusquam omnino legisti; sed intelligere et confiteri, per illius vecordiam, tuis calumniis fuisse responsum. 20. Epist. Papae Anastasii ad Joannem Hieros. de Rufino. --In epistola sancti papae Anastasii lubricus exstitisti; et turbatus, in quo figas gradum non reperis. Modo enim dicis a me esse compositam, nunc ab eo ad te debuisse transmitti, cui missa est. Rursum injustitiam scribentis arguis; etiam si scripta sit ab illo, sive non scripta, ad te nihil pertinere testaris, qui", + "candidate_score": 0.629432, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_18", + "bdc_text": "hoc unum scio me Witembergam profecturum , nisi vel pax facta in Gallia vel quid aliud id iter impediat , illicque si per hyemem mansero , me tuis literis , quibus nihil iucundius nihilque suavius est , per aliquod tempus fruiturum spero ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_275", + "psc_text": "hyeme et frigore gravissimo, intravi Hierosolymam. Vidi multa miracula; et quae prius ad me fama pertulerat, oculorum judicio comprobavi. Inde contendi Aegyptum, lustravi monasteria Nitriae, et inter Sanctorum choros aspides latere perspexi. Protinus concito gradu Bethleem meam reversus sum, ubi odoravi praesepe et incunabula Salvatoris. Vidi quoque famosissimum lacum, nec me inerti tradidi otio; sed multa didici, quae ante nesciebam. Quid autem de me Romae judicatum sit, et quid postea scriptum, nolo taceas, praesertim cum habeas testimonium [ Al. testimonio] Scripturarum, et ego non verbis tuis quae simulare potes, et impunito jactare mendacio, sed scriptis 552 ecclesiasticis arguendus sim. Vide quantum te timeam: Si vel parvam schedulam contra me Romani episcopi, aut alterius Ecclesiae protuleris, omnia quae in te scripta sunt, mea crimina confitebor. Numquid et ego non possem profectionem tuam discutere? Cujus aetatis fueris, unde, quo tempore navigaris? ubi vixeris? quibus interfueris? Sed absit, ut quod in te reprehendo,", + "candidate_score": 0.628619, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_7", + "bdc_text": "tam tenues et abiectae sunt meae vires , ut , si opera vel labore meum tibi officium exhibere cogitem , onus Aetna monte mihi iam incumbat gravius , si vero id epistola aliqua facere contendam , tantam ingenii mei imbecilitatem esse video , ut vix in animo meo inducere possim te aliquid voluptatis ex meis horridis et incomptis epistolis accipere posse .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_212", + "psc_text": "non sua, sed divina volumina transtulerunt, et familiarem meum id a Christiano et amico debere suscipere, quod magno sumptu sibi a Judaeis describere festinavit. Excessi Epistolae modum, et qui contra nefariam haeresim jam stylum fixeram, pro me respondere compulsus sum, exspectans tria amici volumina, et ad congeriem criminum ejus tota mente suspensus: nisi quod levius est, professum inimicum cavere, quam hostem latentem sub amici nomine sustinere. LIBER TERTIUS, VEL ULTIMA RESPONSIO S. HIERONYMI ADVERSUS SCRIPTA RUFINI. 531 1. Acceptis ab ipso Rufino libris Invectivar. respondet. --Lectis litteris prudentiae tuae, quibus in me inveheris, et laudatum, quondam tuum, quem verum collegam loquebaris et fratrem, nunc libris ad respondendum provocas, terresque criminibus, intellexi illud Salomonis in te esse completum: In ore stulti baculus contumeliae (Prov. XIV, 3) . Et, non recipit fatuus verba prudentiae: nisi ea dixeris, quae versantur in corde ejus (Prov. XVIII, 2) . Et Isaias: Fatuus, inquit, fatua loquetur,", + "candidate_score": 0.620402, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf013", + "work_id": "073_Athanasius-Alexandrinus_-Evagrius-Antiochensis_Vita-B.-Antonii-abbatis", + "max_score": 0.695649, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_0_2", + "bdc_text": "Piissimo eruditissimoque domino H [einrycho ] Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae ministro , M [atthias ] Cognetius S. P. D . Querenti mihi iam dudum ( pater colendissime ) , quod his temporibus ad te potissimum scriberem , duo occurrebant , quae mihi amplam et copiosam ad scribendum materiam suppeditabant , quorum unum idque praecipuum est , ut me de non missis iamdudum ad te literis excusem , alterum vero , ut de totis meis rationibus certi aliquid ad te mittam ; non enim dubito , quin maximo desiderio studia et valetudinem meam percipiendi tenearis . Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset .", + "psc_chunk_id": "073_Athanasius-Alexandrinus_-Evagrius-Antiochensis_Vita-B.-Antonii-abbatis_window_2", + "psc_text": "siquidem ad virtutem via, Antonium scire quis fuerit. Ergo ut breviter dicam, et omnibus, quae de eo referentium sermo jactavit credite, et minima vos existimate audisse de maximis; quia non ambigo nec eos omnia potuisse 36 cognoscere, cum et ego rogatus a vobis, quantacunque per epistolam significavero, non aequalia sim ejus meritis narraturus. Sed et vos omnes hinc navigantes studiose percontamini, quo, singulis quae norunt referentibus, congrua dignaque tanti nominis relatio compleatur. Disponebam itaque post lectionem litterarum vestrarum aliquos ad me monachos invitare, et maxime eos qui crebro ad eum ire consueverant, ut plenius aliquid addiscens, munera vobis majora transmitterem. Sed quoniam et navigationis tempora labebantur, et litterarum portitor vehementissime festinabat, ideo ea quae et ipse noveram (frequenter enim eum visitavi) et quae ab eo didici, qui ad praebendam ei aquam non paululum temporis cum eo fecit, dilectioni vestrae indicare properavi: utrobique curam veritatis habens, ut neque plus aliquis audiens,", + "candidate_score": 0.695649, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_0_2", + "bdc_text": "Piissimo eruditissimoque domino H [einrycho ] Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae ministro , M [atthias ] Cognetius S. P. D . Querenti mihi iam dudum ( pater colendissime ) , quod his temporibus ad te potissimum scriberem , duo occurrebant , quae mihi amplam et copiosam ad scribendum materiam suppeditabant , quorum unum idque praecipuum est , ut me de non missis iamdudum ad te literis excusem , alterum vero , ut de totis meis rationibus certi aliquid ad te mittam ; non enim dubito , quin maximo desiderio studia et valetudinem meam percipiendi tenearis . Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset .", + "psc_chunk_id": "073_Athanasius-Alexandrinus_-Evagrius-Antiochensis_Vita-B.-Antonii-abbatis_window_3", + "psc_text": "Sed quoniam et navigationis tempora labebantur, et litterarum portitor vehementissime festinabat, ideo ea quae et ipse noveram (frequenter enim eum visitavi) et quae ab eo didici, qui ad praebendam ei aquam non paululum temporis cum eo fecit, dilectioni vestrae indicare properavi: utrobique curam veritatis habens, ut neque plus aliquis audiens, miraculorum congestionem non credat, nec rursum meritis ejus inferiora cognoscens, non putet dignum esse miraculo pro tanti nominis viro. VITA. CAP. I.--Antonius nobilibus religiosisque parentibus natus, in Aegypto oriundus fuit, tanta suorum nutritus cura, ut nihil aliud praeter parentes domumque cognosceret. Et cum jam puer esset, non se litteris erudiri, non ineptis infantium jungi passus est fabulis; sed Dei desiderio flagrans, secundum quod scriptum est (Gen. XXV), innocenter habitabat domi. Ad ecclesiam quoque cum parentibus saepe conveniens, nec infantum lascivias, nec puerorum negligentiam sectabatur; sed tantum ea quae legebantur auscultans, utilitatem praeceptorum vitae institutione servabat; non suis, ut solet illa", + "candidate_score": 0.69341, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_1_3", + "bdc_text": "non enim dubito , quin maximo desiderio studia et valetudinem meam percipiendi tenearis . Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset . Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem .", + "psc_chunk_id": "073_Athanasius-Alexandrinus_-Evagrius-Antiochensis_Vita-B.-Antonii-abbatis_window_2", + "psc_text": "siquidem ad virtutem via, Antonium scire quis fuerit. Ergo ut breviter dicam, et omnibus, quae de eo referentium sermo jactavit credite, et minima vos existimate audisse de maximis; quia non ambigo nec eos omnia potuisse 36 cognoscere, cum et ego rogatus a vobis, quantacunque per epistolam significavero, non aequalia sim ejus meritis narraturus. Sed et vos omnes hinc navigantes studiose percontamini, quo, singulis quae norunt referentibus, congrua dignaque tanti nominis relatio compleatur. Disponebam itaque post lectionem litterarum vestrarum aliquos ad me monachos invitare, et maxime eos qui crebro ad eum ire consueverant, ut plenius aliquid addiscens, munera vobis majora transmitterem. Sed quoniam et navigationis tempora labebantur, et litterarum portitor vehementissime festinabat, ideo ea quae et ipse noveram (frequenter enim eum visitavi) et quae ab eo didici, qui ad praebendam ei aquam non paululum temporis cum eo fecit, dilectioni vestrae indicare properavi: utrobique curam veritatis habens, ut neque plus aliquis audiens,", + "candidate_score": 0.687303, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_2_4", + "bdc_text": "Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset . Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem . Tantis enim beneficiis et muneribus a te sum affectus , tanta humanitate a te semper exceptus , tam suavi tamque familiari colloquio tecum sum interdum collocutus , ut eam sane humanitatem a me expostulare arbitrarer , ut de nullis rebus , quae vel ad corporis vel ad animi habitum pertinerent , te celarem .", + "psc_chunk_id": "073_Athanasius-Alexandrinus_-Evagrius-Antiochensis_Vita-B.-Antonii-abbatis_window_2", + "psc_text": "siquidem ad virtutem via, Antonium scire quis fuerit. Ergo ut breviter dicam, et omnibus, quae de eo referentium sermo jactavit credite, et minima vos existimate audisse de maximis; quia non ambigo nec eos omnia potuisse 36 cognoscere, cum et ego rogatus a vobis, quantacunque per epistolam significavero, non aequalia sim ejus meritis narraturus. Sed et vos omnes hinc navigantes studiose percontamini, quo, singulis quae norunt referentibus, congrua dignaque tanti nominis relatio compleatur. Disponebam itaque post lectionem litterarum vestrarum aliquos ad me monachos invitare, et maxime eos qui crebro ad eum ire consueverant, ut plenius aliquid addiscens, munera vobis majora transmitterem. Sed quoniam et navigationis tempora labebantur, et litterarum portitor vehementissime festinabat, ideo ea quae et ipse noveram (frequenter enim eum visitavi) et quae ab eo didici, qui ad praebendam ei aquam non paululum temporis cum eo fecit, dilectioni vestrae indicare properavi: utrobique curam veritatis habens, ut neque plus aliquis audiens,", + "candidate_score": 0.678074, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_5_7", + "bdc_text": "Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam . Quo autem officii genere id exequar , sane ignoro ; tam tenues et abiectae sunt meae vires , ut , si opera vel labore meum tibi officium exhibere cogitem , onus Aetna monte mihi iam incumbat gravius , si vero id epistola aliqua facere contendam , tantam ingenii mei imbecilitatem esse video , ut vix in animo meo inducere possim te aliquid voluptatis ex meis horridis et incomptis epistolis accipere posse .", + "psc_chunk_id": "073_Athanasius-Alexandrinus_-Evagrius-Antiochensis_Vita-B.-Antonii-abbatis_window_2", + "psc_text": "siquidem ad virtutem via, Antonium scire quis fuerit. Ergo ut breviter dicam, et omnibus, quae de eo referentium sermo jactavit credite, et minima vos existimate audisse de maximis; quia non ambigo nec eos omnia potuisse 36 cognoscere, cum et ego rogatus a vobis, quantacunque per epistolam significavero, non aequalia sim ejus meritis narraturus. Sed et vos omnes hinc navigantes studiose percontamini, quo, singulis quae norunt referentibus, congrua dignaque tanti nominis relatio compleatur. Disponebam itaque post lectionem litterarum vestrarum aliquos ad me monachos invitare, et maxime eos qui crebro ad eum ire consueverant, ut plenius aliquid addiscens, munera vobis majora transmitterem. Sed quoniam et navigationis tempora labebantur, et litterarum portitor vehementissime festinabat, ideo ea quae et ipse noveram (frequenter enim eum visitavi) et quae ab eo didici, qui ad praebendam ei aquam non paululum temporis cum eo fecit, dilectioni vestrae indicare properavi: utrobique curam veritatis habens, ut neque plus aliquis audiens,", + "candidate_score": 0.661029, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_5_7", + "bdc_text": "Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam . Quo autem officii genere id exequar , sane ignoro ; tam tenues et abiectae sunt meae vires , ut , si opera vel labore meum tibi officium exhibere cogitem , onus Aetna monte mihi iam incumbat gravius , si vero id epistola aliqua facere contendam , tantam ingenii mei imbecilitatem esse video , ut vix in animo meo inducere possim te aliquid voluptatis ex meis horridis et incomptis epistolis accipere posse .", + "psc_chunk_id": "073_Athanasius-Alexandrinus_-Evagrius-Antiochensis_Vita-B.-Antonii-abbatis_window_1", + "psc_text": "vos jam plurima sunt monasteria; monachorum quoque nomen est celebre; et hanc voluntatem vestram juste quisque mirabitur; orantibusque vobis optatum Deus tribuet effectum. Quoniam igitur exegistis a me ut vobis scriberem de conversatione beati Antonii, volentibus discere quemadmodum coeperit, quive fuerit ante sanctum propositum, qualem etiam habuerit terminum vitae, et si vera sint ea quae de ipso fama dispersit, ut ad ejus aemulationem atque exemplum vos instituere possitis, magna cum laetitia suscepi vestrae charitatis imperium. Etenim mihi ingens lucrum est atque utilitas hoc ipsum quod recordor Antonii , et vos cum admiratione audientes, scio ejus propositum cupere sectari: perfecta est siquidem ad virtutem via, Antonium scire quis fuerit. Ergo ut breviter dicam, et omnibus, quae de eo referentium sermo jactavit credite, et minima vos existimate audisse de maximis; quia non ambigo nec eos omnia potuisse 36 cognoscere, cum et ego rogatus a vobis, quantacunque per epistolam significavero, non aequalia sim", + "candidate_score": 0.655417, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_2", + "bdc_text": "Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset .", + "psc_chunk_id": "073_Athanasius-Alexandrinus_-Evagrius-Antiochensis_Vita-B.-Antonii-abbatis_window_3", + "psc_text": "Sed quoniam et navigationis tempora labebantur, et litterarum portitor vehementissime festinabat, ideo ea quae et ipse noveram (frequenter enim eum visitavi) et quae ab eo didici, qui ad praebendam ei aquam non paululum temporis cum eo fecit, dilectioni vestrae indicare properavi: utrobique curam veritatis habens, ut neque plus aliquis audiens, miraculorum congestionem non credat, nec rursum meritis ejus inferiora cognoscens, non putet dignum esse miraculo pro tanti nominis viro. VITA. CAP. I.--Antonius nobilibus religiosisque parentibus natus, in Aegypto oriundus fuit, tanta suorum nutritus cura, ut nihil aliud praeter parentes domumque cognosceret. Et cum jam puer esset, non se litteris erudiri, non ineptis infantium jungi passus est fabulis; sed Dei desiderio flagrans, secundum quod scriptum est (Gen. XXV), innocenter habitabat domi. Ad ecclesiam quoque cum parentibus saepe conveniens, nec infantum lascivias, nec puerorum negligentiam sectabatur; sed tantum ea quae legebantur auscultans, utilitatem praeceptorum vitae institutione servabat; non suis, ut solet illa", + "candidate_score": 0.646758, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_1", + "bdc_text": "non enim dubito , quin maximo desiderio studia et valetudinem meam percipiendi tenearis .", + "psc_chunk_id": "073_Athanasius-Alexandrinus_-Evagrius-Antiochensis_Vita-B.-Antonii-abbatis_window_2", + "psc_text": "siquidem ad virtutem via, Antonium scire quis fuerit. Ergo ut breviter dicam, et omnibus, quae de eo referentium sermo jactavit credite, et minima vos existimate audisse de maximis; quia non ambigo nec eos omnia potuisse 36 cognoscere, cum et ego rogatus a vobis, quantacunque per epistolam significavero, non aequalia sim ejus meritis narraturus. Sed et vos omnes hinc navigantes studiose percontamini, quo, singulis quae norunt referentibus, congrua dignaque tanti nominis relatio compleatur. Disponebam itaque post lectionem litterarum vestrarum aliquos ad me monachos invitare, et maxime eos qui crebro ad eum ire consueverant, ut plenius aliquid addiscens, munera vobis majora transmitterem. Sed quoniam et navigationis tempora labebantur, et litterarum portitor vehementissime festinabat, ideo ea quae et ipse noveram (frequenter enim eum visitavi) et quae ab eo didici, qui ad praebendam ei aquam non paululum temporis cum eo fecit, dilectioni vestrae indicare properavi: utrobique curam veritatis habens, ut neque plus aliquis audiens,", + "candidate_score": 0.63652, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_5", + "bdc_text": "Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam .", + "psc_chunk_id": "073_Athanasius-Alexandrinus_-Evagrius-Antiochensis_Vita-B.-Antonii-abbatis_window_1", + "psc_text": "vos jam plurima sunt monasteria; monachorum quoque nomen est celebre; et hanc voluntatem vestram juste quisque mirabitur; orantibusque vobis optatum Deus tribuet effectum. Quoniam igitur exegistis a me ut vobis scriberem de conversatione beati Antonii, volentibus discere quemadmodum coeperit, quive fuerit ante sanctum propositum, qualem etiam habuerit terminum vitae, et si vera sint ea quae de ipso fama dispersit, ut ad ejus aemulationem atque exemplum vos instituere possitis, magna cum laetitia suscepi vestrae charitatis imperium. Etenim mihi ingens lucrum est atque utilitas hoc ipsum quod recordor Antonii , et vos cum admiratione audientes, scio ejus propositum cupere sectari: perfecta est siquidem ad virtutem via, Antonium scire quis fuerit. Ergo ut breviter dicam, et omnibus, quae de eo referentium sermo jactavit credite, et minima vos existimate audisse de maximis; quia non ambigo nec eos omnia potuisse 36 cognoscere, cum et ego rogatus a vobis, quantacunque per epistolam significavero, non aequalia sim", + "candidate_score": 0.624145, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Dialogus-contra-Pelagianos", + "max_score": 0.695561, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_10_12", + "bdc_text": "me armatum esse video , ut nulla tormenta , nullos bumbardarum et hastarum ictus reformidem , sed intrepide ad te accedere audeam , meas literas tibi offerre non vereor et credam te iis lectis me inprimis excusaturum meorumque studiorum rationem aequo benevoloque animo accepturum . Quae cum ita sint , ad studia mea veniam , ut iis tibi expositis ad reliqua facilius descendere possim . Ea autem in Ciceronis oratione pro Muraena , quarto Georgicon libro et Aeschinis contra Ctesiphontem oratione hucusque versata sunt magno meo labore et diligentia , cum patri imprimis obedientiam praestare , tibi deinde etiam gratificari cuperem .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Dialogus-contra-Pelagianos_window_1", + "psc_text": "Posse homines sine peccato esse si velint: Divinae gratiae necessitatem arbitrii libertati officere: et, quod minori studio videtur tunc saltem jactatum, Non esse traducem peccati. Hieronymus in libris, quos ab eo tempore elaboravit, maxime Commentariis in Jeremiam detestandam superbiam suggillare arrepta occasione non destitit; sed nominibus continuo pepercit, quos eos mallet corripi, quam infamari. Verum post ferme biennium, et vix primo libro in laudatum Prophetam expleto, stylum contra haereticum acuit, deditque Ctesiphonti epistolam, quam in priori tomo excudimus sub numero 133, in qua natam e veterum Stoicorum fontibus ἀπαθείαν ita jugulat, ut tamen nisi velitatione illa haeretici resipiscerent, conditurum se libros minitetur, quibus impiae factionis cuniculos omnes subverteret. Re ipsa haud multo post rogatus a fratribus tres hosce libros evulgavit, in quibus Socratico more ex utraque parte quid pro haeresi vel contra dici posset exponens, Attici et Critobuli personas induxit secum invicem disceptantes, ut et orthodoxum dogma clarius exponeret, et", + "candidate_score": 0.695561, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_6", + "bdc_text": "Quo autem officii genere id exequar , sane ignoro ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Dialogus-contra-Pelagianos_window_158", + "psc_text": "repugnans legi mentis ejus? Responde simpliciter. Taces? Audi eumdem Apostolum apertissime praedicantem: Quod enim operor, non cognosco. Non enim quod volo, operor: sed quod odi, illud facio. Sin autem quod nolo, hoc facio, consentio legi, quoniam bona est. Nunc autem nequaquam ego operor illud, sed quod in me habitat, peccatum. Scio enim quod non habitat in me, hoc est in carne mea, bonum. Velle enim adjacet mihi, operari autem bonum non invenio. Non enim, quod volo, bonum, hoc ago: sed quod nolo, malum, hoc facio. Si autem quod nolo, hoc ego facio, nequaquam ego operor illud, sed quod habitat in me peccatum (Ibid., 15 seqq.) . C. Miror te hominem prudentem sic intelligere Apostolum, ut eum ex persona sua, et non ex aliorum haec 743 dicere sentias. Qui enim conscientia in se loquentis Christi libere proclamat: An experimentum quaeritis ejus, qui in me loquitur Christus (I Cor. XIII, 3) ?", + "candidate_score": 0.630836, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_28", + "bdc_text": "Cum autem sit minister papae , si puniretur , nunquam sane expiari posset .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Dialogus-contra-Pelagianos_window_226", + "psc_text": "Deus, nunc praecepit hominibus 764 ubique poenitentiam agere (Act. XVII, 30) . Significanter praeterita in Lege tempora, tempora ignorantiae demonstravit. Rursum ait: Veniam ad vos, Deo volente. Cur interposuit voluntatem Dei, si habebat sui arbitrii potestatem? Jacobus Apostolus: Si quis, ait, servaverit totam legem, offenderit autem in uno, reus est omnium factus (Jacob. II, 10) . Quis nostrum in nullo aliquando peccavit? Si autem peccavit (quod negari non potest) et per unum peccatum, omnium est reus peccatorum, non suis viribus, sed Dei misericordia salvatur. Si quis in verbo non peccavit, hic perfectus est vir (Jacob. III, 2) . Si aliquando in sermone peccasti, ubi est apud te praesumpta perfectio, maxime cum sequatur: Linguam autem hominum nullus potest domare, incontinens malum, plena veneni mortiferi (Ibid., 8) . Rogo te ut mihi respondeas, si lingua incontinens est malum, et plena veneni mortiferi, et nullus potest domare linguam mortalium, et tanti criminis reus", + "candidate_score": 0.624552, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf042", + "work_id": "stoa0270.stoa002.opp-lat2", + "max_score": 0.69518, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_3_5", + "bdc_text": "Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem . Tantis enim beneficiis et muneribus a te sum affectus , tanta humanitate a te semper exceptus , tam suavi tamque familiari colloquio tecum sum interdum collocutus , ut eam sane humanitatem a me expostulare arbitrarer , ut de nullis rebus , quae vel ad corporis vel ad animi habitum pertinerent , te celarem . Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam .", + "psc_chunk_id": "stoa0270.stoa002.opp-lat2_window_104", + "psc_text": "quae de Martino fuerint dicenda, defecerint, sed quia nos, ut inertes poetae, extremo in opere neclegentes, uicti materiae mole succumbimus. § 2 nam etsi facta illius explicari uerbis utcumque potuerunt, interiorem uitam illius et conuersationem cotidianam et animum caelo semper intentum nulla umquam — uere profiteor — nulla explicabit oratio. illam scilicet persenerantiamperseuerantiam et temperamentum in abstinentia et in ieiuniis, potentiam in uigiliis et orationibus, noctesque ab eo perinde ac dies actas nullumque uacuum ab opere Dei tempus, quo uel otio indulserit uel negotio, sed ne cibo quidem aut somno, nisi quan- § 3 tum naturae necessitas cogebat, uere fatebor, non si ipse, ut aiunt, ab inferis Homerus emergeret, posset exponere: adeo omnia maiora in Martino sunt, quam ut uerbis concipi queant. numquam hora ulla momentumque praeteriit, quo non aut orationi incumberet aut insisteret lectioni, quamquam etiam inter legendum aut si quid aliud forte agebat, numquam animum ab oratione laxabat.", + "candidate_score": 0.69518, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.695077, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_0_2", + "bdc_text": "Piissimo eruditissimoque domino H [einrycho ] Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae ministro , M [atthias ] Cognetius S. P. D . Querenti mihi iam dudum ( pater colendissime ) , quod his temporibus ad te potissimum scriberem , duo occurrebant , quae mihi amplam et copiosam ad scribendum materiam suppeditabant , quorum unum idque praecipuum est , ut me de non missis iamdudum ad te literis excusem , alterum vero , ut de totis meis rationibus certi aliquid ad te mittam ; non enim dubito , quin maximo desiderio studia et valetudinem meam percipiendi tenearis . Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1745", + "psc_text": "Anatolius diaconus de Constantinopolitana urbe scripserat, ad me quosdam monachos de Jerosolymorum partibus venisse, qui a me aliquid de Agnoitarum errore requirerent, et dicitis quia petiit ut vestra mihi sanctitas scriberet quid de eadem debuisset inquisitione sentire. Sed neque 1065 ad me de Jerosolymorum partibus requirentes aliquid monachi venerunt, neque eumdem communem filium vobis potuisse aliud quam erat scribere, sed interpretem suspicor in ejus epistolis erravisse. Nam idem diaconus mihi jam ante biennium scripsit quia a praedictis partibus ad Constantinopolitanam urbem talia requirentes monachi venerunt, meque studuit requirere quid sentirem. Cui ego ante longum tempus quam vestra scripta susciperem, contra eamdem haeresim ipsa respondi quae postmodum in epistola vestrae sanctitatis inveni; atque omnipotenti Deo magnas gratias retuli, quia de cunctis inquisitionibus Romanorum atque Graecorum Patres, quorum nos sequaces sumus, uno spiritu sunt locuti. In multis enim eamdem vestram epistolam ita reperi ac si contra praedictam haeresim scripta Latinorum Patrum legerem.", + "candidate_score": 0.695077, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_27_29", + "bdc_text": "Reichstag in Speyer 1570. , ob Sodomitarum crimen deprehensum esse , unum ex famulis ipsius aufugisse , quod quidem triste est spectaculum et horrendum , graviter etiam puniendum . Cum autem sit minister papae , si puniretur , nunquam sane expiari posset . Haec itaque sunt ( pater observandissime ) , quae tibi significare volui , cumque nihil amplius supersit , quod ad te scribam , finem meae epistolae imponam deumque optimum maximum orabo , ut te salvum et incolumem servet.", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1431", + "psc_text": "Sicut in Apocalypsi dicitur de ministerio Ecclesiae: Memento unde excideris, et age poenitentiam, et prima opera fac (Apoc. II, 5) . Quid enim est gravius, aut carnale delictum admittere, sine quo pauci inveniuntur, aut Dei filium jurejurando negare? In quo verbo hunc ipsum beatum Petrum apostolorum principem, ad cujus sacrum corpus indigni sedemus, lapsum esse cognoscimus. Sed post negationem poenitentia secuta est, et post poenitentiam misericordia data est, quia postea 970 ab apostolatu eum non expulit, quia ante quidem ipsum se negare praedixit. Tibi haec, Fili charissime, dicta sufficiant, ut illum quem conspicis delicta fletu delere, in conspectu divinitatis non dubites misericordiam consequi, quia ille peccatorem reversum non despicit, qui peccatores sanguine suo redimere venit. De ordinationibus vero apostolicae sedis pontificum, utrum post beatissimum Hormisdam aliqua sint addita, vestra charitas requirit. Sed usque ad Vigilii papae tempora, expositas ordinationes praesulum esse cognoscas. Aloa vero, thimiama, storacem, et balsamum, sanctorum martyrum", + "candidate_score": 0.682852, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_0", + "bdc_text": "Piissimo eruditissimoque domino H [einrycho ] Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae ministro , M [atthias ] Cognetius S. P. D . Querenti mihi iam dudum ( pater colendissime ) , quod his temporibus ad te potissimum scriberem , duo occurrebant , quae mihi amplam et copiosam ad scribendum materiam suppeditabant , quorum unum idque praecipuum est , ut me de non missis iamdudum ad te literis excusem , alterum vero , ut de totis meis rationibus certi aliquid ad te mittam ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1745", + "psc_text": "Anatolius diaconus de Constantinopolitana urbe scripserat, ad me quosdam monachos de Jerosolymorum partibus venisse, qui a me aliquid de Agnoitarum errore requirerent, et dicitis quia petiit ut vestra mihi sanctitas scriberet quid de eadem debuisset inquisitione sentire. Sed neque 1065 ad me de Jerosolymorum partibus requirentes aliquid monachi venerunt, neque eumdem communem filium vobis potuisse aliud quam erat scribere, sed interpretem suspicor in ejus epistolis erravisse. Nam idem diaconus mihi jam ante biennium scripsit quia a praedictis partibus ad Constantinopolitanam urbem talia requirentes monachi venerunt, meque studuit requirere quid sentirem. Cui ego ante longum tempus quam vestra scripta susciperem, contra eamdem haeresim ipsa respondi quae postmodum in epistola vestrae sanctitatis inveni; atque omnipotenti Deo magnas gratias retuli, quia de cunctis inquisitionibus Romanorum atque Graecorum Patres, quorum nos sequaces sumus, uno spiritu sunt locuti. In multis enim eamdem vestram epistolam ita reperi ac si contra praedictam haeresim scripta Latinorum Patrum legerem.", + "candidate_score": 0.680892, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_28_30", + "bdc_text": "Cum autem sit minister papae , si puniretur , nunquam sane expiari posset . Haec itaque sunt ( pater observandissime ) , quae tibi significare volui , cumque nihil amplius supersit , quod ad te scribam , finem meae epistolae imponam deumque optimum maximum orabo , ut te salvum et incolumem servet. Vale . Datum 5 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_659", + "psc_text": "notario in domum ejus ductus est, cui et prandium factum est, ibique prandit, et honoratus est ab eo, et nocte subito mortuus est, quod jam dilectionem tuam arbitror cognovisse. Exhilaratum autem nostrum pro ea re dirigere volui. Sed quia jam eamdem causam actam existimavi, idcirco me retinui. Domno autem Romano dilectio tua dicat quia pro Felice, sicut scripsit ad virum excellentissimum magistrum, epistolas, si Deus jusserit, facio, et per hominem meum transmitto. Nam modo postquam nulli alteri scribo, durum mihi fuit soli magistro scribere. Cui etiam dicendum est quia Catellus palatinus substantiam ejus, quantum Virigantinus dicit, male exterminat. Cui vix potui imponere ut expensas eidem Virigantino in monasterio quo lectioni vacat, et laborare non potest, parum aliquid de substantia matris suae dare debuisset. LIBER QUINTUS. Indictione decima tertia, anno ordinationis ejus quinto. 727 EPISTOLA PRIMA. AD JOANNEM RAVENNATEM EPISCOPUM. Non praeponendos monasteriis clericos Ecclesiis deservientes. Gregorius Joanni Ravennati episcopo, etc.", + "candidate_score": 0.675014, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_29_31", + "bdc_text": "Haec itaque sunt ( pater observandissime ) , quae tibi significare volui , cumque nihil amplius supersit , quod ad te scribam , finem meae epistolae imponam deumque optimum maximum orabo , ut te salvum et incolumem servet. Vale . Datum 5 . idus septembris .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_215", + "psc_text": "vestrae, quae longe lateque diffusa est, bono succensus, ad excellentiae vestrae obsequia summo desiderio festinavit occurrere. Et quoniam nostra se apud vos poscit epistola commendari, paterna dulcedine salutantes, petimus ut eum, sicut Deus vobis in cor miserit ac utile fuerit, excellentia vestra ordinare dignetur, quatenus bona quae de vobis etiam positus adhuc inter hostes audivit, in se valeat experiri, et excellentiae vestrae ejus quoque ante omnipotentis Dei oculos inter caeteras merces accrescat. LIBER SECUNDUS. Mense Septembri, indictione X. 569 EPISTOLA PRIMA. AD PETRUM NOTARIUM. Tropaeanis monachis, si religiose vivant, modis omnibus subveniendum. Gregorius Petro notario. Monasterium sancti Archangeli, quod Tropaeis est constitutum, indicante praesentium portitore, victus habere necessitatem didicimus. Ideoque experientia tua diligenter invigilet; et si ejusdem loci monachos bene se tractare noveris, in quibus eos necessitatem habere manifesta veritate patuerit, eis subvenire hac auctoritate suffultus, modis omnibus festinabis, sciturus tuis esse rationibus quidquid nostra praeceptione praebueris imputandum. Sed et", + "candidate_score": 0.669772, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_27_29", + "bdc_text": "Reichstag in Speyer 1570. , ob Sodomitarum crimen deprehensum esse , unum ex famulis ipsius aufugisse , quod quidem triste est spectaculum et horrendum , graviter etiam puniendum . Cum autem sit minister papae , si puniretur , nunquam sane expiari posset . Haec itaque sunt ( pater observandissime ) , quae tibi significare volui , cumque nihil amplius supersit , quod ad te scribam , finem meae epistolae imponam deumque optimum maximum orabo , ut te salvum et incolumem servet.", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1223", + "psc_text": "EPISCOPUM. Se quantum illius cum Maximo communione offensum, tantum poenitentia mitigatum. Commendatam responsali suo illius in urbe regia causam. Hortatur ad pastoralem sollicitudinem. Ipsi de Florentii episcopi causa inquisitionem mandat. Gregorius Sabiniano episcopo Jadertino. Sicut perseveranti culpae debetur jure vindicta, ita resipiscentibus est venia concedenda. Nam 902 ut res illa contra se merito iracundiam excitare, sic haec in sua prorsus dilectione solet concordiam propagare. Et ideo quia fraternitatem tuam a consortio et communione Maximi, ubi te prius neglectus impulerat, in tantum postea gravitas sacerdotii ad animum reducta suspendit, ut ejus sola nullatenus patereris esse segregatione contentus, nisi et in monasterii te claustra recipiens dudum commissa defleres, eapropter in nostram te gratiam ac communionem receptum esse non dubites; nam quantum nos prius culpa tuae charitatis offenderat, tantum poenitentia mitigavit. Hortamur igitur, dilectissime frater, ut gregi dominico pastoralem sollicitudinem instanter impendas, lucrumque de commissis ovibus facere diligenter invigiles; ut tanto tibi copiosae", + "candidate_score": 0.668513, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_27_29", + "bdc_text": "Reichstag in Speyer 1570. , ob Sodomitarum crimen deprehensum esse , unum ex famulis ipsius aufugisse , quod quidem triste est spectaculum et horrendum , graviter etiam puniendum . Cum autem sit minister papae , si puniretur , nunquam sane expiari posset . Haec itaque sunt ( pater observandissime ) , quae tibi significare volui , cumque nihil amplius supersit , quod ad te scribam , finem meae epistolae imponam deumque optimum maximum orabo , ut te salvum et incolumem servet.", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_656", + "psc_text": "omnino diligo, et gravari in nullo volo. Sed tantis angustiis premimur, ut ab augariis atque oneribus hoc jam tempore nec nosmetipsos excusemus. 725 EPISTOLA XLVII. AD SABINIANUM DIACONUM. Maximi, qui Gregorii scripta publice scindi fecerat, superbiam comprimendam. Ejus calumniae de Malcho episcopo occiso quid respondendum. Monendum de duobus Romanum. Gregorius Sabiniano diacono. De causa Maximi praevaricatoris quid actum sit cognovisti. Sed postquam serenissimus domnus imperator jussiones transmisit ut ordinari minime debuisset, tunc ad altiorem superbiam erupit. Nam homines gloriosi viri patricii Romani ab eo praemia acceperunt, eumque ita ordinari fecerunt, ut Antonium subdiaconum et rectorem patrimonii nisi fugisset occiderent. Ego autem epistolas transmisi, postquam eum ordinatum contra rationem cognovi, et contra consuetudinem, ut missarum solemnia celebrare non praesumeret, nisi prius a serenissimis dominis cognoscerem quid de ejus persona jussissent. Quae scripta mea publice relata, vel in civitate posita, publice scindi fecit, atque in contemptum sedis apostolicae apertius exsiliit. Quod ego", + "candidate_score": 0.668375, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_27_29", + "bdc_text": "Reichstag in Speyer 1570. , ob Sodomitarum crimen deprehensum esse , unum ex famulis ipsius aufugisse , quod quidem triste est spectaculum et horrendum , graviter etiam puniendum . Cum autem sit minister papae , si puniretur , nunquam sane expiari posset . Haec itaque sunt ( pater observandissime ) , quae tibi significare volui , cumque nihil amplius supersit , quod ad te scribam , finem meae epistolae imponam deumque optimum maximum orabo , ut te salvum et incolumem servet.", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2140", + "psc_text": "Aprutium pastorali sollicitudine destitutum. Ubi diu quaesivimus qui ordinati debuisset, et nequaquam potuimus invenire. Sed quia Opportunus mihi in moribus suis, in psalmodiae studio, in amore orationis valde laudatus, religiosam vitam omnimodo agere dicitur, hunc volumus ut fraternitas vestra ad se faciat venire, et de anima sua admoneat, quatenus in bonis studiis crescat. Et si nulla ei crimina quae per legis sacrae regulam morte mulctanda sunt, obviant, tunc hortandus est ut vel monachus, vel a vobis subdiaconus fiat. Et post aliquantulum temporis, si Deo placuerit, ipse ad pastoralem curam debeat promoveri. Si quae vero gravia obviant, multo magis admonendus est, ut saeculum relinquat, et haec perfectius defleat. Peto autem ut pro me orare debeas, quia cum tribulationibus cordis fatigor nimiis doloribus corporis. EPISTOLA XIII. AD FANTINUM DEFENSOREM. Defuncti Primogeniti notarii res absque mora in tuto collocet, ne Romanae Ecclesiae aliisve haeredibus pereant. Gregorius Fantino defensori. Cognoscat experientia tua Primogenitum notatarium", + "candidate_score": 0.666835, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_27_29", + "bdc_text": "Reichstag in Speyer 1570. , ob Sodomitarum crimen deprehensum esse , unum ex famulis ipsius aufugisse , quod quidem triste est spectaculum et horrendum , graviter etiam puniendum . Cum autem sit minister papae , si puniretur , nunquam sane expiari posset . Haec itaque sunt ( pater observandissime ) , quae tibi significare volui , cumque nihil amplius supersit , quod ad te scribam , finem meae epistolae imponam deumque optimum maximum orabo , ut te salvum et incolumem servet.", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2336", + "psc_text": "Hi vero qui eum contra Dei timorem et canonum statuta condemnaverunt, excommunicati in monasterium ad agendam poenitentiam in sex mensibus sunt mittendi, ita sane ut si cuiquam eorum mortis contigerit imminere discrimen, viatici ei benedictio non negetur. Ipse autem qui eo vivente locum ejus temerarie ambivit privatus sacerdotio ab omni ministerio ecclesiastico repellatur, atque eidem dilectissimo fratri et coepiscopo nostro tradatur, ut eum aut ipse ad nos transmittat, aut apud se in custodia habeat. Episcopi vero qui eum ordinare praesumpserunt, vel perversae ipsius ordinationi praebuere consensum, iidem, communione privati, sex mensibus ad agendam poenitentiam in monasterio deputentur. Si autem episcopi in praejudicium condemnationis vel depositionis memorati Stephani se metu judicis consensisse, ac talia se fecisse non sua sponte professi fuerint, tempus eis abbreviandum est, et modus poenitentiae temperandus. Si igitur is qui praedicti Stephani 1252 locum invasit fortasse defunctus est, atque alius in Ecclesia ejus episcopus ordinatus est, illud de", + "candidate_score": 0.665985, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_27_29", + "bdc_text": "Reichstag in Speyer 1570. , ob Sodomitarum crimen deprehensum esse , unum ex famulis ipsius aufugisse , quod quidem triste est spectaculum et horrendum , graviter etiam puniendum . Cum autem sit minister papae , si puniretur , nunquam sane expiari posset . Haec itaque sunt ( pater observandissime ) , quae tibi significare volui , cumque nihil amplius supersit , quod ad te scribam , finem meae epistolae imponam deumque optimum maximum orabo , ut te salvum et incolumem servet.", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_659", + "psc_text": "notario in domum ejus ductus est, cui et prandium factum est, ibique prandit, et honoratus est ab eo, et nocte subito mortuus est, quod jam dilectionem tuam arbitror cognovisse. Exhilaratum autem nostrum pro ea re dirigere volui. Sed quia jam eamdem causam actam existimavi, idcirco me retinui. Domno autem Romano dilectio tua dicat quia pro Felice, sicut scripsit ad virum excellentissimum magistrum, epistolas, si Deus jusserit, facio, et per hominem meum transmitto. Nam modo postquam nulli alteri scribo, durum mihi fuit soli magistro scribere. Cui etiam dicendum est quia Catellus palatinus substantiam ejus, quantum Virigantinus dicit, male exterminat. Cui vix potui imponere ut expensas eidem Virigantino in monasterio quo lectioni vacat, et laborare non potest, parum aliquid de substantia matris suae dare debuisset. LIBER QUINTUS. Indictione decima tertia, anno ordinationis ejus quinto. 727 EPISTOLA PRIMA. AD JOANNEM RAVENNATEM EPISCOPUM. Non praeponendos monasteriis clericos Ecclesiis deservientes. Gregorius Joanni Ravennati episcopo, etc.", + "candidate_score": 0.664383, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_6_8", + "bdc_text": "Quo autem officii genere id exequar , sane ignoro ; tam tenues et abiectae sunt meae vires , ut , si opera vel labore meum tibi officium exhibere cogitem , onus Aetna monte mihi iam incumbat gravius , si vero id epistola aliqua facere contendam , tantam ingenii mei imbecilitatem esse video , ut vix in animo meo inducere possim te aliquid voluptatis ex meis horridis et incomptis epistolis accipere posse . Quo fit , ut , quocunque me vertam , quacunque insistam via , nihil , quod te dignum tuisque virtutibus consentaneum esse possit , inveniam , nihil , quod minimis tuis erga me beneficiis respondeat , reperiam .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_82", + "psc_text": "Conqueritur de onere pastorali. Gregorius Anastasio patriarchae Antiocheno. Scripta vestrae beatitudinis, uti fessus requiem, salutem aeger, fontem sitiens, umbram aestuans inveni. Neque enim illa verba per linguam carnis videbantur expressa, quia sic spiritalem amorem suum quem gestabat aperuit, ac si mens per semetipsam loqueretur. Sed durum valde fuit quod secutum est, quia amor vester terrena me portare onera praecepit, et quem prius spiritaliter diligebatis, postea, ut aestimo, temporaliter amantes, usque ad terram me superposito onere depressistis; ita ut omnem mentis rectitudinem funditus perdens, contemplationisque aciem amittens, non per prophetiae spiritum, sed per experimentum dicam: Incurvatus sum, et humiliatus sum usquequaque (Psal. CXVIII, 107) . Tanta me quippe occupationum onera deprimunt, ut ad superna animus nullatenus erigatur. Multis causarum fluctibus quatior, et post illa quietis otia, tumultuosae vitae tempestatibus affligor, ita ut recte dicam: Veni in altitudinem maris, et tempestus demersit me (Psal. LXVIII, 3) . Periclitanti igitur mihi manum orationis", + "candidate_score": 0.662707, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_24_26", + "bdc_text": "De mea autem valetudine si quid scire cupis , sic habeto me salvum et incolumem esse . Pater etiam valet tibique salutem plurimam dicit . De novis autem huius loci scito imprimis pacem factam , ut ex conditionibus videre poteris , et legatum papae , qui Spirae esta. R. :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1050", + "psc_text": "dubio debeatis pacem cordium prudentius custodire, propter hoc quod Veritas dicit: Habete sal in vobis, et pacem habete inter vos (Marc. IX, 49) . Et Paulus apostolus admonet, dicens: Solliciti servare unitatem spiritus in vinculo pacis (Ephes. IV, 3) . Qui rursus ait: Pacem sequimini cum omnibus et sanctimoniam, sine qua nemo videbit Deum (Hebr. XII, 14) . Quam videlicet pacem tunc nobiscum veraciter habebitis, si profani nominis superbiam declinetis, juxta quod idem magister gentium dicit: O Timothee, depositum custodi, devitans profanas vocum novitates (I Tim. VI, 20) . Nimis quippe iniquum est, si hi qui praedicatores humilitatis facti sunt, de vani nominis elatione glorientur, cum verus praedicator dicat: Mihi autem absit gloriari nisi in cruce Domini nostri Jesu Christi (Gal. VI, 14) . Ille ergo vere gloriosus est, qui non de temporali potentia, sed pro Christi nomine de sua passione gloriatur. In hoc itaque vos medullitus amplectimur, in hoc", + "candidate_score": 0.662549, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_28_30", + "bdc_text": "Cum autem sit minister papae , si puniretur , nunquam sane expiari posset . Haec itaque sunt ( pater observandissime ) , quae tibi significare volui , cumque nihil amplius supersit , quod ad te scribam , finem meae epistolae imponam deumque optimum maximum orabo , ut te salvum et incolumem servet. Vale . Datum 5 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2203", + "psc_text": "quia dum expositionem sacrorum verborum cupitis, quam stricte ipsum auctorem eorumdem verborum quaeritis demonstratis. Si igitur vires salutis recepero, auctore omnipotente Domino vestris desideriis parebo. Oro autem ut in cunctis actibus vestris gratia vos superna custodiat, quatenus in bono opere et aspirando vos repleat, et adjuvando confortet. EPISTOLA XLI. AD PANTALEONEM NOTARIUM. De Ecclesiarum quarumdam superstitibus tum pecuniis, tum clericis, tum rebus aliis. Gregorius Pantaleoni notario. Exspectabamus ut nos experientia tua de argento Ecclesiarum, vel aliis quas invenit rebus, omnino subtiliter redderet certiores, ut ex ejus renuntiatione quod fieri debuisset deliberare minutius potuissemus. Sed non nos ita renuntiatio tua ut oportebat instruxit. Curae ergo tuae sit ut argentum Ecclesiarum, quod clerus et populus habet, apud quos praevideris, in cimiliarchio ecclesiae sub omni sollicitudine atque cautela deponas, atque de eodem deposito inde susceptum accipias. Argentum vero Ecclesiarum, quod pro peccatis a clero et populo destitutum est, tecum huc defer. Si forte", + "candidate_score": 0.661073, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_29_31", + "bdc_text": "Haec itaque sunt ( pater observandissime ) , quae tibi significare volui , cumque nihil amplius supersit , quod ad te scribam , finem meae epistolae imponam deumque optimum maximum orabo , ut te salvum et incolumem servet. Vale . Datum 5 . idus septembris .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1195", + "psc_text": "valet illic requirat, et sollicite disponat, atque ad me veniat. Si vero venire non valet, vel post aliquantum temporis venire debet, ut usque ad quinque vel sex menses, si vita comes fuerit, mecum faciat, et postea ad propria revertatur. Omnipotens Dei gratia ab omni te adversitate custodiat. LIBER OCTAVUS. Indictione prima, mense Septembri. EPISTOLA PRIMA. AD PETRUM EPISCOPUM. Hortatur ut ab idolorum cultu incolas pergat avertere. Pro baptizandorum vestimentis mittit solidos quinquaginta. Gregorius Petro episcopo Corsicae. 893 Susceptis epistolis fraternitatis vestrae, magnas omnipotenti Deo gratias retulimus, quia de congregatione multarum animarum nos dignatus es relevare. Et ideo fraternitas vestra sollicite studeat opus quod coepit, auxiliante Domino, ad perfectionem deducere. Et sive eos qui aliquando fideles fuerunt, sed ad cultum idolorum negligentia aut necessitate faciente reversi sunt, festinet cum indicta poenitentia aliquantorum dierum ad fidem reducere, ut reatum suum plangere debeant, et tanto firmius teneant hoc ad quod, Deo adjuvante, revertuntur,", + "candidate_score": 0.658686, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_24_26", + "bdc_text": "De mea autem valetudine si quid scire cupis , sic habeto me salvum et incolumem esse . Pater etiam valet tibique salutem plurimam dicit . De novis autem huius loci scito imprimis pacem factam , ut ex conditionibus videre poteris , et legatum papae , qui Spirae esta. R. :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2316", + "psc_text": "soluta erunt et in coelo (Matth. XVI, 18) . Unde nobis 1246 dubium non est quam forti amore ad eum vos stringitis, per quem solvi ab omnibus peccatis enixius desideratis. Ipse ergo sit vestri custos imperii, sit vobis protector in terra, sit pro vobis intercessor in coelo, ut per hoc quod, relevatis duris ponderibus, in vestro imperio subjectos gaudere facitis, post multa annorum tempora in coelesti regno gaudeatis (Joan. Diac., lib. IV, c. 22). EPISTOLA XL. AD CYRIACUM PATRIARCHAM CONSTANTINOPOLITANUM. Hortatur ut pacis studio a superbo Universalis titulo abstineat. Commendat Bonifacium diaconum. Gregorius Cyriaco patriarchae Constantinopolitano. Quanta sit pacis virtus, charissime frater, ex voce dominica diligentius intuentes, quae ait: Pacem meam do vobis (Joan. XIV, 27) , ita in ejus nos decet dilectione persistere, ut locum praebere discordiae nullo modo debeamus. Sed quia in radice ipsius vivere aliter non valemus, nisi mente et actu humilitatem, quam ipse auctor pacis docuit,", + "candidate_score": 0.658041, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_12_14", + "bdc_text": "Ea autem in Ciceronis oratione pro Muraena , quarto Georgicon libro et Aeschinis contra Ctesiphontem oratione hucusque versata sunt magno meo labore et diligentia , cum patri imprimis obedientiam praestare , tibi deinde etiam gratificari cuperem . Scio enim id beneficii loco a me accipere solere , si in studiorum disciplinarumque studio summo cursu ruam ; ex eo enim virtus nascitur , quam cum in aliorum rebus gestis legimus et haurimus , quoque imitari conamur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1350", + "psc_text": "praecepti auctoritate suspicionem vestram praevidimus auferendam, constituentes nullam vos exinde haeredesque vestros quolibet tempore repetitionis molestiam sustinere, nec a quoquam vobis aliquam objici quaestionem, quia ratio aequitatis exposcit, 944 ut quod studio pietatis impensum est, ad redemptorum onus vel afflictionem non debeat pertinere. (Vide sup. ep. 16.) EPISTOLA XVIII. AD ROMANUM DEFENSOREM. Patrimonium Ecclesiae in Sicilia commendat Gregorius Romano defensori. Propositi nostri cura nos admonet ecclesiasticas utilitates strenuis agendas mandare personis. Et ideo, quia te Romanum defensorem fidelem sollicitumque probavimus exstitisse, patrimonium sanctae Romanae, cui Deo miserante deservimus, Ecclesiae, in partibus Syracusanis, Catinensibus, Agrigentinis, vel Milensibus constitutum, a praesenti secunda indictione gubernationi tuae praevidimus committendum. Unde necesse est te illuc indifferenter accedere, ut, divini consideratione judicii, nostrae quoque admonitionis memoria te efficaciter ac fideliter studeas exhibere, ut nullius neglectus vel fraudis, quod absit, inveniaris sustinere periculum. Magis autem id agas, quatenus de fide et industria tua divinae possis gratiae commendari.", + "candidate_score": 0.657755, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_12_14", + "bdc_text": "Ea autem in Ciceronis oratione pro Muraena , quarto Georgicon libro et Aeschinis contra Ctesiphontem oratione hucusque versata sunt magno meo labore et diligentia , cum patri imprimis obedientiam praestare , tibi deinde etiam gratificari cuperem . Scio enim id beneficii loco a me accipere solere , si in studiorum disciplinarumque studio summo cursu ruam ; ex eo enim virtus nascitur , quam cum in aliorum rebus gestis legimus et haurimus , quoque imitari conamur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1868", + "psc_text": "eum a quo plectenda sunt crimina nutriri vitia videantur. Haec igitur, dilectissime frater, diligenter attende; et ita agere stude, ut et pravos salubriter corrigas, et scandalum de malorum societate filiorum tuorum animis non inducas. (Cf. Joan. Diac. l. III, cc. 30 et 45.) 1102 EPISTOLA XIV. AD ASCLEPIODOTUM. Gallicanum Romanae Ecclesiae patrimonium commendat, et clavim mittit cum reliquiis. Gregorius Asclepiodoto patricio. Prudentes viros, sicut estis, regibus adhaerere, multorum solamen est. Nam dum praestantiorem sibi locum ad animae utilitatem datum intelligunt, certum est quia mercedis causas, ubi inveniunt, non postponunt. Quanto igitur affectu, quantaque devotione gloria se vestra in causis pauperum studio pietatis impenderit, dilectissimo filio nostro Candido presbytero renuntiante comperimus. Sed quoniam hanc sibi quodammodo nobilitas legem imponit, ut debere se quod sponte tribuit aestimet: et nisi in beneficiis suis creverit, nihil praestitisse se reputet: paterna dilectione salutantes, gloriae vestrae suprascriptum presbyterum, et patrimonium Ecclesiae nostrae fiducialiter commendamus, ut ope", + "candidate_score": 0.653695, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_12", + "bdc_text": "Ea autem in Ciceronis oratione pro Muraena , quarto Georgicon libro et Aeschinis contra Ctesiphontem oratione hucusque versata sunt magno meo labore et diligentia , cum patri imprimis obedientiam praestare , tibi deinde etiam gratificari cuperem .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1387", + "psc_text": "apud praedictum magnificum filium nostrum una 956 cum reverendissimo fratre et coepiscopo nostro Fortunato, ac glorioso filio nostro Maurentio magistro militum, quia et ipsi scribimus, agere studeat ut hac in re, sicut Christianum decet et nobilem, plus benignus quam rigidus, plus misericors esse debeat quam districtus, et lucrum de damno alterius non exspectet, sed recepta pretii sit sorte contentus, quatenus quidquid pauperi cesserit, omnipotens ei Deus multiplicata sicut promisit restitutione compenset. Ita ergo studiose experientia tua agat, ut illi modis omnibus hoc pro mercede ipsius imponere et hunc ab afflictione possit obligationis exuere. EPISTOLA XXXIX. AD ROMANUM IN SICILIA DEFENSOREM. Gaudioso inopi solidos sex singulis annis tribuat. Gregorius Romano defensori Siciliae. Divinorum nos admonent eloquia praeceptorum necessitatem patientibus ecclesiasticum praebere subsidium. Quia ergo dilectissimus filius noster Cyprianus diaconus, Gaudiosum defensorem sedis nostrae, qui Syracusis degere comprobatur, paupertatis asserit inopia constringi, idcirco experientiae tuae praesenti auctoritate mandamus ut a praesenti secunda", + "candidate_score": 0.648546, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_28", + "bdc_text": "Cum autem sit minister papae , si puniretur , nunquam sane expiari posset .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2336", + "psc_text": "Hi vero qui eum contra Dei timorem et canonum statuta condemnaverunt, excommunicati in monasterium ad agendam poenitentiam in sex mensibus sunt mittendi, ita sane ut si cuiquam eorum mortis contigerit imminere discrimen, viatici ei benedictio non negetur. Ipse autem qui eo vivente locum ejus temerarie ambivit privatus sacerdotio ab omni ministerio ecclesiastico repellatur, atque eidem dilectissimo fratri et coepiscopo nostro tradatur, ut eum aut ipse ad nos transmittat, aut apud se in custodia habeat. Episcopi vero qui eum ordinare praesumpserunt, vel perversae ipsius ordinationi praebuere consensum, iidem, communione privati, sex mensibus ad agendam poenitentiam in monasterio deputentur. Si autem episcopi in praejudicium condemnationis vel depositionis memorati Stephani se metu judicis consensisse, ac talia se fecisse non sua sponte professi fuerint, tempus eis abbreviandum est, et modus poenitentiae temperandus. Si igitur is qui praedicti Stephani 1252 locum invasit fortasse defunctus est, atque alius in Ecclesia ejus episcopus ordinatus est, illud de", + "candidate_score": 0.644929, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_32", + "bdc_text": "Ornatissimo ac maxime venerando viro domino H [einrycho ] Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae fidelissimo pastori .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1004", + "psc_text": "qui in vicino sunt, pastoralem erga eos sollicitudinem non habere. Quorum ne animae in aeterna damnatione valeant deperire, curae nobis fuit praesentium portitorem Augustinum servum Dei, cujus zelus et studium bene nobis est cognitum, cum aliis servis Dei illuc dirigere, ut per eos potuissemus ipsorum voluntates addiscere, et de eorum conversione, vobis quoque annitentibus, in quantum est possibile, cogitare. Quibus etiam injunximus ut ad agenda haec e vicino secum debeant presbyteros ducere. Excellentia ergo vestra, quae prona in bonis consuevit esse operibus, tam pro nostra petitione, quam etiam divini timoris consideratione, eum dignetur in omnibus habere commendatum, atque ei tuitionis suae gratiam vehementer impendat, et labori ejus patrocinii sui ferat auxilium; et ut plenissime possit habere mercedem, ad supra scriptam Anglorum gentem sua tuitione securum ire provideat, quatenus Deus noster qui in hoc saeculo vos bonis sibi placitis decoravit, hic et in aeterna requie cum suis vos sanctis faciat gratulari.", + "candidate_score": 0.643041, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_7", + "bdc_text": "tam tenues et abiectae sunt meae vires , ut , si opera vel labore meum tibi officium exhibere cogitem , onus Aetna monte mihi iam incumbat gravius , si vero id epistola aliqua facere contendam , tantam ingenii mei imbecilitatem esse video , ut vix in animo meo inducere possim te aliquid voluptatis ex meis horridis et incomptis epistolis accipere posse .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_82", + "psc_text": "Conqueritur de onere pastorali. Gregorius Anastasio patriarchae Antiocheno. Scripta vestrae beatitudinis, uti fessus requiem, salutem aeger, fontem sitiens, umbram aestuans inveni. Neque enim illa verba per linguam carnis videbantur expressa, quia sic spiritalem amorem suum quem gestabat aperuit, ac si mens per semetipsam loqueretur. Sed durum valde fuit quod secutum est, quia amor vester terrena me portare onera praecepit, et quem prius spiritaliter diligebatis, postea, ut aestimo, temporaliter amantes, usque ad terram me superposito onere depressistis; ita ut omnem mentis rectitudinem funditus perdens, contemplationisque aciem amittens, non per prophetiae spiritum, sed per experimentum dicam: Incurvatus sum, et humiliatus sum usquequaque (Psal. CXVIII, 107) . Tanta me quippe occupationum onera deprimunt, ut ad superna animus nullatenus erigatur. Multis causarum fluctibus quatior, et post illa quietis otia, tumultuosae vitae tempestatibus affligor, ita ut recte dicam: Veni in altitudinem maris, et tempestus demersit me (Psal. LXVIII, 3) . Periclitanti igitur mihi manum orationis", + "candidate_score": 0.641923, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_32", + "bdc_text": "Ornatissimo ac maxime venerando viro domino H [einrycho ] Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae fidelissimo pastori .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1583", + "psc_text": "sunt pia esse viderit devotione sollicitam. Curam vero et sollicitudinem ejusdem synodi, quam fiendam decrevimus, fratri coepiscopoque nostro Syagrio, quem vestrum proprium novimus specialiter delegare curavimus; quem petimus ut et supplicantem libenter audire et ope juvare dignemini, quatenus quod ad mercedem vestram respiciat, remoto hujus mali contagio, in cunctis finibus juri vestro subjectis pia et Deo placita procedat ordinatio sacerdotum. Cui fratri nostro pro eo quod se in ea praedicatione quae Anglorum genti, auctore Domino, facta est devotum vehementer exhibuit, pallium ad missarum solemnia utendum transmisimus, ut quia adjuvare spiritalia studuit, apostolorum principis 1016 solatio in ipso quoque inveniatur spiritali ordine profecisse. Omnino praeterea admirati sumus cur et in regno vestro Judaeos Christiana mancipia possidere permittitis. Quid enim sunt Christiani omnes nisi membra Christi? Quorum videlicet membrorum caput cuncti novimus quia fideliter honoratis. Sed quam diversum sit excellentia vestra perpendat caput honorare, et membra ipsius hostibus calcanda permittere. Atque ideo", + "candidate_score": 0.63973, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_2", + "bdc_text": "Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_620", + "psc_text": "epistolas ardenter legere negligis. Stude ergo, quaeso, et quotidie Creatoris tui verba meditare. Disce cor Dei in verbis Dei, ut ardentius ad aeterna suspires, ut mens vestra ad coelestia gaudia majoribus desideriis accendatur. Tanto enim tunc major ei erit requies, quanto modo amore Conditoris sui requies nulla fuerit. Sed ad haec agenda infundat vobis omnipotens Deus consolatorem spiritum. Ipse mentem vestram sua praesentia impleat, et implendo levet. De me autem cognoscite quia multas hic et innumeras amaritudines patior. Sed ago omnipotenti Deo gratias, quia minus affligor valde quam mereor. Charissimum autem filium meum susceptum vestrum domnum Narsetem gloriae vestrae commendo. Quem quidem scio commendatum in omnibus habetis, sed facere vos rogo quod facitis, ut dum peto quod fieri video, mercedi vestrae me petendo subjungam. Praeterea excellentiae vestrae benedictionem ea qua transmissa est charitate suscepi. Unam vero anatem cum duobus parvulis anaticis pro vestri amoris gratia transmittere 713 praesumpsi, ut quoties", + "candidate_score": 0.639608, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_2", + "bdc_text": "Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_619", + "psc_text": "erga dulcissimam mentem gloriosissimi filii mei domni Theodori habeo aliquam querelam, quia donum ingenii, donum rerum, donum misericordiae atque charitatis a sancta Trinitate percepit; sed tamen saecularibus indesinenter causis astringitur, assiduis processionibus occupatur, et quotidie legere neglegit verba Redemptoris sui. Quid est autem Scriptura sacra, nisi quaedam epistola omnipotentis Dei ad creaturam suam? Et certe sicubi esset gloria vestra alibi constituta, et scripta terreni imperatoris acciperet, non cessaret, non quiesceret, somnum oculis non daret, nisi prius quid sibi imperator terrenus scripsisset agnovisset. Imperator coeli, Dominus hominum et angelorum, pro vita tua tibi suas epistolas transmisit, et tamen, gloriose fili, easdem epistolas ardenter legere negligis. Stude ergo, quaeso, et quotidie Creatoris tui verba meditare. Disce cor Dei in verbis Dei, ut ardentius ad aeterna suspires, ut mens vestra ad coelestia gaudia majoribus desideriis accendatur. Tanto enim tunc major ei erit requies, quanto modo amore Conditoris sui requies nulla fuerit. Sed ad", + "candidate_score": 0.635819, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_23_25", + "bdc_text": "Quod quidem non copiosius agam , ne te gravioribus rebus impeditum fortassis avocem . De mea autem valetudine si quid scire cupis , sic habeto me salvum et incolumem esse . Pater etiam valet tibique salutem plurimam dicit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1279", + "psc_text": "papam vestra sanctitas dicit, negat se hoc esse quod me fatetur universum. Sed absit hoc Recedant verba quae vanitatem inflant, et charitatem vulnerant Et quidem in sancta Chalcedonensi synodo, atque post a subsequentibus Patribus hoc decessoribus meis oblatum vestra sanctitas novit. Sed tamen nullus eorum uti hoc unquam vocabulo voluit; ut dum in hoc mundo honorem sacerdotum diligerent omnium, apud omnipotentem Deum custodirent suum. Proinde debitum salutationis alloquium solvens peto, ut in sanctis orationibus vestris mei memores esse dignemini, quatenus a peccatorum meorum nexibus, quia meis meritis non valeo, vestris intercessionibus me Dominus absolvat. (Cf. Joan. Diac. l. III, c. 69.) 920 EPISTOLA XXXI. AD SECUNDINUM. Ne patiatur Monasterium in laicae personae potestatem venire. Gregorius Secundino episcopo Tauromenitano. Querimoniam monachorum monasterii Castelliensis oblata ab eis petitio quae tenetur in subditis patefecit. Proinde fraternitas vestra haec quae asserunt, sollicita perscrutari cura studeat. Et si ea invenerit veritate subsistere, tuitionem illis impendat,", + "candidate_score": 0.635257, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_1", + "bdc_text": "non enim dubito , quin maximo desiderio studia et valetudinem meam percipiendi tenearis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1857", + "psc_text": "autem solers sis in regendis fratribus, quantoque studio in eorum custodia 1099 vigilans, reverendissimo fratre et coepiscopo nostro Menna referente cognovimus. Et sicut nos audita decessoris tui incauta remissio saepius contristavit, ita provisionis tuae sollicitudo laetificat, quia studii tui cautelam et tibi ad remunerationem, et aliis ad utilitatis exemplum prodesse non dubium est. Sed quia quantum se adversarius noster ex omni parte praecaverit cognoscit, tanto per occulta quaerit irrumpere, et repugnantem sibi callida arte nititur dejicere, dilectionis tuae vigilantia ardentiori se semper cura succendat; et ita cuncta, Deo adjuvante, praemuniat, ut lupus saeviens huc illucque discurrens, in oves dominicas ingrediendi locum non habeat. Eos ergo qui tibi commissi sunt, a gula, a superbia, ab avaritia, a vaniloquio, et ab omni immunditia, Redemptoris nostri suffragante gratia prohibere ac studii tui sit per omnia custodire, ut tanto tibi major de commissa gubernatione merces accrescat, quanto subjecti tui contra adversarii nequitias te fuerint", + "candidate_score": 0.634637, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_23_25", + "bdc_text": "Quod quidem non copiosius agam , ne te gravioribus rebus impeditum fortassis avocem . De mea autem valetudine si quid scire cupis , sic habeto me salvum et incolumem esse . Pater etiam valet tibique salutem plurimam dicit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1114", + "psc_text": ". Adhuc timet qui jam ad coelum ducitur, et jam temere non vult qui adhuc in terra conversatur? Perpende, dulcissima filia, quia mater negligentiae solet esse securitas. 870 Habere ergo in hac vita non debes securitatem, per quam negligens reddaris. Scriptum est enim: Beatus vir qui semper est pavidus (Prov. XXVIII, 14) . Et rursus scriptum est: Servite Domino in timore, et exsultate ei cum tremore (Psal. II, 11) . In pauco ergo hujus vitae tempore mentem vestram necesse est ut tremor teneat, quatenus per securitatis gaudium sine fine postmodum exsultet. Omnipotens Deus sancti Spiritus sui gratia mentem vestram repleat, et post fletus, quos quotidie in oratione funditis, ad gaudia vos aeterna perducat. (Cf. Joan. Diac. l. IV, n. 60.) EPISTOLA XXVI. AD THEOCTISTAM PATRICIAM. Gratulatur quod inter hominum tumultus studeat lectioni, atque ad aeterna suspiret. Utrum eadem sint Augustae studia quaerit. De compunctione duplici agit fusius. Theoctistam hortatur ut", + "candidate_score": 0.634518, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_23_25", + "bdc_text": "Quod quidem non copiosius agam , ne te gravioribus rebus impeditum fortassis avocem . De mea autem valetudine si quid scire cupis , sic habeto me salvum et incolumem esse . Pater etiam valet tibique salutem plurimam dicit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1050", + "psc_text": "dubio debeatis pacem cordium prudentius custodire, propter hoc quod Veritas dicit: Habete sal in vobis, et pacem habete inter vos (Marc. IX, 49) . Et Paulus apostolus admonet, dicens: Solliciti servare unitatem spiritus in vinculo pacis (Ephes. IV, 3) . Qui rursus ait: Pacem sequimini cum omnibus et sanctimoniam, sine qua nemo videbit Deum (Hebr. XII, 14) . Quam videlicet pacem tunc nobiscum veraciter habebitis, si profani nominis superbiam declinetis, juxta quod idem magister gentium dicit: O Timothee, depositum custodi, devitans profanas vocum novitates (I Tim. VI, 20) . Nimis quippe iniquum est, si hi qui praedicatores humilitatis facti sunt, de vani nominis elatione glorientur, cum verus praedicator dicat: Mihi autem absit gloriari nisi in cruce Domini nostri Jesu Christi (Gal. VI, 14) . Ille ergo vere gloriosus est, qui non de temporali potentia, sed pro Christi nomine de sua passione gloriatur. In hoc itaque vos medullitus amplectimur, in hoc", + "candidate_score": 0.63206, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_28", + "bdc_text": "Cum autem sit minister papae , si puniretur , nunquam sane expiari posset .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2333", + "psc_text": "Si vero communione privatis mortis contigerit imminere periculum, benedictio eis viatici non negetur. Si autem episcopi in praejudicium condemnationis vel depositionis memorati episcopi se metu judicis consensisse ac talia fecisse non sua sponte fassi fuerint, et tempus eis abbreviandum est, et modus poenitentiae temperandus. Si vero ille qui locum ejus invasit de hac fortasse luce migraverit 1251 et alter est ordinatus, quia levior culpa videtur, cum non quasi isti superstiti, sed successisse defuncto videatur, episcopatus illi officium ab illa Ecclesia tantummodo interdicatur ut in alia Ecclesia quae sacerdote vacaverit, si electus fuerit, possit esse episcopus, ad Malacitanam tamen Ecclesiam nunquam aliquo modo reversurus. Gloriosus autem Comitiolus quidquid praedictus episcopus per violentiam atque insecutionem ipsius expendisse vel damnum pertulisse dato sacramento firmaverit, eidem episcopo restituere condemnetur. Si autem aliter quam antefati episcopi petitio continet actum esse forsitan perhibetur, subtiliter quaerendum est, et veritate cognita, cum Dei timore quod justitiae ordo suaserit", + "candidate_score": 0.62314, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_28", + "bdc_text": "Cum autem sit minister papae , si puniretur , nunquam sane expiari posset .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1635", + "psc_text": "regitur, cum regnandi gloria animo non dominatur. Curandum quoque est ne ira subrepat, ne fiat citius omne quod licet. Ira quippe, et cum delinquentium culpas exsequitur, non debet menti quasi domina praeire, sed post rationis tergum velut ancilla famulari, ut ad faciem jussa veniat. Nam si semel mentem possidens coeperit, justum esse deputat etiam quod crudeliter facit. Hinc enim scriptum est: Ira viri justitiam Dei non operatur (Jac. I, 20) . Hinc rursus dicitur: Sit omnis homo velox ad audiendum, tardus autem ad loquendum, 1031 et tardus ad iram (Ibid., 19) . Haec autem vos auctore Deo omnia servare non ambigo. Sed occasione admonitionis exorta, bonis vestris actibus me furtive subjungo, ut quod non admoniti facitis, quando vobis et admonens additur, jam non soli faciatis. Omnipotens autem Deus in cunctis actibus vestris coelestis brachii extensione vos protegat, vobisque et praesentis vitae prospera, et post multa annorum curricula gaudia concedat aeterna.", + "candidate_score": 0.621997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_23", + "bdc_text": "Quod quidem non copiosius agam , ne te gravioribus rebus impeditum fortassis avocem .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1917", + "psc_text": "et susceptiones possint exhibere, quive monasteriis custodiendis praeesse, tua fraternitas ad me ante aestivum tempus debeat venire, ut aegritudinis tuae ego specialiter, in quantum valeo, curam geram, quietem tuam custodiam, quia huic aegritudini aestivum tempus medici vehementer dicunt periculosum. Et valde pertimesco ne si curas aliquas cum adversitate temporis habueris, amplius ex eadem molestia pericliteris. Ego etiam ipse valde sum debilis, et omnino est utile ut cum Dei gratia sanus ad tuam redeas Ecclesiam; aut certe si vocandus es, inter tuorum manus voceris; et ego qui me proximum morti video, si me omnipotens Deus ante te vocare voluerit, inter tuas manus transire debeam. 1117 Si autem qualitas temporis ad veniendum praepedierit, aliquo parvo exenio dato, apud agonem agi potest ut ipse vobiscum hominem suum usque Romam transmittat. Si igitur eadem aegritudine gravari te sentis, et venire disponis, cum paucis tibi veniendum est, quia mecum in episcopio manens, quotidiana obsequia de", + "candidate_score": 0.606872, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf009", + "work_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem", + "max_score": 0.69469, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_10_12", + "bdc_text": "me armatum esse video , ut nulla tormenta , nullos bumbardarum et hastarum ictus reformidem , sed intrepide ad te accedere audeam , meas literas tibi offerre non vereor et credam te iis lectis me inprimis excusaturum meorumque studiorum rationem aequo benevoloque animo accepturum . Quae cum ita sint , ad studia mea veniam , ut iis tibi expositis ad reliqua facilius descendere possim . Ea autem in Ciceronis oratione pro Muraena , quarto Georgicon libro et Aeschinis contra Ctesiphontem oratione hucusque versata sunt magno meo labore et diligentia , cum patri imprimis obedientiam praestare , tibi deinde etiam gratificari cuperem .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_0", + "psc_text": "Prologus. 741-742. Magnum est quidem, amice, quod postulas, ut Origenem faciam Latinum, et hominem juxta Didymi videntis sententiam, alterum post Apostolum [ Al. apostolos], Ecclesiarum magistrum etiam Romanis auribus donem. Sed oculorum, ut ipse nosti, dolore cruciatus, quem nimia impatiens lectione contraxi, et notariorum penuria, quia tenuitas hoc quoque subsidium abstulit, quod recte cupis, tam ardenter ut cupis, implere non valeo. Itaque post quatuordecim homilias in Jeremiam, quas jampridem confuso ordine interpretatus sum, et has quatuordecim in Ezechielem per intervalla dictavi, id magnopere curans, ut idioma supradicti viri a simplicitate sermonis, quae sola Ecclesiis prodest, etiam translatio conservaret, omni rhetoricae artis splendore contempto: res quippe volumus, non verba laudare; et illud breviter admonens, ut scias Origenis opuscula in omnem Scripturam esse triplicia. Primum ejus opus Excerpta, quae Graece σχόλια nuncupantur, in quibus ea quae sibi videbantur obscura, atque habere aliquid difficultatis, summatim breviterque perstrinxit. Secundum homileticum genus, de quo et", + "candidate_score": 0.69469, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_11_13", + "bdc_text": "Quae cum ita sint , ad studia mea veniam , ut iis tibi expositis ad reliqua facilius descendere possim . Ea autem in Ciceronis oratione pro Muraena , quarto Georgicon libro et Aeschinis contra Ctesiphontem oratione hucusque versata sunt magno meo labore et diligentia , cum patri imprimis obedientiam praestare , tibi deinde etiam gratificari cuperem . Scio enim id beneficii loco a me accipere solere , si in studiorum disciplinarumque studio summo cursu ruam ;", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_0", + "psc_text": "Prologus. 741-742. Magnum est quidem, amice, quod postulas, ut Origenem faciam Latinum, et hominem juxta Didymi videntis sententiam, alterum post Apostolum [ Al. apostolos], Ecclesiarum magistrum etiam Romanis auribus donem. Sed oculorum, ut ipse nosti, dolore cruciatus, quem nimia impatiens lectione contraxi, et notariorum penuria, quia tenuitas hoc quoque subsidium abstulit, quod recte cupis, tam ardenter ut cupis, implere non valeo. Itaque post quatuordecim homilias in Jeremiam, quas jampridem confuso ordine interpretatus sum, et has quatuordecim in Ezechielem per intervalla dictavi, id magnopere curans, ut idioma supradicti viri a simplicitate sermonis, quae sola Ecclesiis prodest, etiam translatio conservaret, omni rhetoricae artis splendore contempto: res quippe volumus, non verba laudare; et illud breviter admonens, ut scias Origenis opuscula in omnem Scripturam esse triplicia. Primum ejus opus Excerpta, quae Graece σχόλια nuncupantur, in quibus ea quae sibi videbantur obscura, atque habere aliquid difficultatis, summatim breviterque perstrinxit. Secundum homileticum genus, de quo et", + "candidate_score": 0.675817, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_12_14", + "bdc_text": "Ea autem in Ciceronis oratione pro Muraena , quarto Georgicon libro et Aeschinis contra Ctesiphontem oratione hucusque versata sunt magno meo labore et diligentia , cum patri imprimis obedientiam praestare , tibi deinde etiam gratificari cuperem . Scio enim id beneficii loco a me accipere solere , si in studiorum disciplinarumque studio summo cursu ruam ; ex eo enim virtus nascitur , quam cum in aliorum rebus gestis legimus et haurimus , quoque imitari conamur .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_0", + "psc_text": "Prologus. 741-742. Magnum est quidem, amice, quod postulas, ut Origenem faciam Latinum, et hominem juxta Didymi videntis sententiam, alterum post Apostolum [ Al. apostolos], Ecclesiarum magistrum etiam Romanis auribus donem. Sed oculorum, ut ipse nosti, dolore cruciatus, quem nimia impatiens lectione contraxi, et notariorum penuria, quia tenuitas hoc quoque subsidium abstulit, quod recte cupis, tam ardenter ut cupis, implere non valeo. Itaque post quatuordecim homilias in Jeremiam, quas jampridem confuso ordine interpretatus sum, et has quatuordecim in Ezechielem per intervalla dictavi, id magnopere curans, ut idioma supradicti viri a simplicitate sermonis, quae sola Ecclesiis prodest, etiam translatio conservaret, omni rhetoricae artis splendore contempto: res quippe volumus, non verba laudare; et illud breviter admonens, ut scias Origenis opuscula in omnem Scripturam esse triplicia. Primum ejus opus Excerpta, quae Graece σχόλια nuncupantur, in quibus ea quae sibi videbantur obscura, atque habere aliquid difficultatis, summatim breviterque perstrinxit. Secundum homileticum genus, de quo et", + "candidate_score": 0.664345, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_22_24", + "bdc_text": "Hortantur me virtutis insignia , quibus ut Cicero inquit , nihil est formosius , nihil pulchrius , nihil amabilius , etenim decus in virtute positum est . Quod quidem non copiosius agam , ne te gravioribus rebus impeditum fortassis avocem . De mea autem valetudine si quid scire cupis , sic habeto me salvum et incolumem esse .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_183", + "psc_text": "incedis] super pretiosissimis vestibus, super domo multis exornata divitiis, aliena est quippe haec gloriatio a gloriatione sanctorum, dicitur ad eos: Confundimini a 811 gloriatione vestra. Verum hoc parum est. Audi quid loquatur in Jeremia sermo divinus, jubens ut ne in sapientia quidem nostra gloriemur: Ne glorietur, inquit, sapiens in sapientia sua, nec fortis in fortitudine sua, nec dives in divitiis suis; sed in isto glorietur qui gloriatur, intelligere et scire quia ego sum Dominus (Jerem. IX, 23, 24) . Vis gloriari, et gloriabundus non audire? Confundimini a gloriatione vestra. Gloriare ut apostolus [ Al. additur Paulus], et dic: Mihi autem absit gloriari, nisi in cruce Domini mei Jesu Christi, per [Al. propter] quem mihi mundus crucifixus est, et ego mundo (Gal. VI, 14) . Vis gloriari et non audire: Confundimini a gloriatione vestra, audi Paulum gloriantem, et disce cum loquitur: Libenter gloriabor in infirmitatibus meis, ut inhabitet in me virtus", + "candidate_score": 0.65656, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_22_24", + "bdc_text": "Hortantur me virtutis insignia , quibus ut Cicero inquit , nihil est formosius , nihil pulchrius , nihil amabilius , etenim decus in virtute positum est . Quod quidem non copiosius agam , ne te gravioribus rebus impeditum fortassis avocem . De mea autem valetudine si quid scire cupis , sic habeto me salvum et incolumem esse .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_184", + "psc_text": "absit gloriari, nisi in cruce Domini mei Jesu Christi, per [Al. propter] quem mihi mundus crucifixus est, et ego mundo (Gal. VI, 14) . Vis gloriari et non audire: Confundimini a gloriatione vestra, audi Paulum gloriantem, et disce cum loquitur: Libenter gloriabor in infirmitatibus meis, ut inhabitet in me virtus Christi. Audi quae sint gloriae, in quibus se vir efferat: In laboribus abundanter. Quis hoc potest dicere: In carceribus supra modum, in mortibus saepe, a Judaeis quinquies quadragenas una minus accepi, ter virgis caesus sum, semel lapidatus sum, ter naufragium passus sum (II Cor. XI, 23-25) ? Discamus differentias gloriarum, et nonnullos esse qui super his glorientur, quae rubore digna sunt, quorum gloria est in confusione. In his quippe gloriantur, quae cum faciunt, latebras, et secreta perquirunt (Phil. III, 19). Post haec consideremus quid de cinctorio praeceptum sit. Haec dicit Dominus: Vide et accipe tibi cinctorium lineum, et circumda lumbos", + "candidate_score": 0.652801, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_27", + "bdc_text": "Reichstag in Speyer 1570. , ob Sodomitarum crimen deprehensum esse , unum ex famulis ipsius aufugisse , quod quidem triste est spectaculum et horrendum , graviter etiam puniendum .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_649", + "psc_text": "et qui se humiliat exaltabitur (Luc. XVIII) . Hoc erat ei et filiabus ejus. Dehinc sequitur aliud Sodomae delictum, quod debemus dicere, ne in simili crimine reperiamur: Et manum pauperis et egentis non suscipiebat. Considera diligenter enumerationem peccatorum Sodomae. Ego ipse si juxta vires meas manum pauperis et egentis non adjuvero, Sodomiticum habeo peccatum. Sequitur alia accusatio: Et superbe gloriabatur. Et jactatio gloriae Sodomiticum crimen est. Sunt autem quaedam Aegyptia peccata, quaedam Sodomitica: sunt alia Babylonica, alia Assyria, alia Moabitica, et alia Ammantica, Quis sapiens, et intelligit ista? aut quis intelligens, et agnoscet ea (Ose. XXIV, 10) ? Quotiescumque legimus ea, quae de Sodomorum subversione conscripta sunt, non dicamus, miserabiles Sodomitae, quorum ulterius fructus terra non affert: miserabiles multumque plangendi, qui tam lugubria et tam dira perpessi sunt; quin potius convertamus hunc in corda nostra sermonem, scrutemur renes et cogitationes nostras, et tunc videbimus eos quos plangimus, in nobis intrinsecus", + "candidate_score": 0.642831, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_27", + "bdc_text": "Reichstag in Speyer 1570. , ob Sodomitarum crimen deprehensum esse , unum ex famulis ipsius aufugisse , quod quidem triste est spectaculum et horrendum , graviter etiam puniendum .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_650", + "psc_text": "ea, quae de Sodomorum subversione conscripta sunt, non dicamus, miserabiles Sodomitae, quorum ulterius fructus terra non affert: miserabiles multumque plangendi, qui tam lugubria et tam dira perpessi sunt; quin potius convertamus hunc in corda nostra sermonem, scrutemur renes et cogitationes nostras, et tunc videbimus eos quos plangimus, in nobis intrinsecus contineri, et quia Sodomitica, et Aegyptia, et Assyria, et alia universa peccata, quae castigans Scriptura enumerat, versentur in nobis. Polliciti supra sumus majus aliquid de Scriptura dicturos. Sodomae in saturitate panis, et in abundantia, atque deliciis, et istius modi peccatis delinquenti lex loquitur: Attende tibi, ne comedens et bibens repletus, et domos bonas aedificans, ovibus tuis et bobus tuis multiplicatus tibi, argento et auro 968 multiplicatus obliviscaris Dominum Deum. Et in alio loco: Manducavit et bibit, et saturatus est et incrassatus, recalcitravit dilectus (Deut. XXXII) . Similia his Salomon in Proverbiis ait: Constitute [Al. constituite] mihi autem necessaria et sufficientia,", + "candidate_score": 0.626537, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_24", + "bdc_text": "De mea autem valetudine si quid scire cupis , sic habeto me salvum et incolumem esse .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_128", + "psc_text": "salvari: Sana me, Domine, et sanabor. Etenim illa in Evangelio mulier sanguinem fluens, omnem substantiam suam expendit in medicis (Luc. VIII, 43), nec potuit a quoquam eorum sanari: ad nullum quippe ex eis dignum erat dici: Sana me, domine, et sanabor, nisi ad solum cui sufficit vestimenti tantum fimbriam tangere, cui ego uni dicam: Sana me, Domine, et sanabor. Tunc siquidem medicinam sanitas sequitur, si Christus curare dignetur: Salvum me fac, et salvus ero. Falsus equus in salutem (Psal. XXXII, 17) . Propterea ei dicam: Salvum me fac et salvus ero. Et hoc ita gaudebo loqui, si omni renuntians gloriae saeculari potero et reliqua dicere: Quoniam gloria [Al. laus] mea tu es: aut cum complevero mandatum in quo praecipitur: Non glorietur sapiens in sapientia sua, neque fortis in virtute [Al. fortitudine] sua, neque dives in divitiis, sed in isto glorietur qui gloriatur, intelligere et scire, quia ego sum Dominus (Jer.", + "candidate_score": 0.625906, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_14", + "bdc_text": "ex eo enim virtus nascitur , quam cum in aliorum rebus gestis legimus et haurimus , quoque imitari conamur .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_592", + "psc_text": "facere quae loquor. Nullum imitemur, et si volumus imitari quempiam, propositus est nobis ad imitandum Christus Jesus. Descripti sunt actus apostolorum, et prophetarum gesta de sacris voluminibus agnoscimus: illud exemplar firmum est, illud propositum solidum, quod qui sequi cupit, securus ingreditur: si vero quaerimus nobis culpabiles, ad aemulandum, ut cum dicamus: Ille docet, et his quae docet, facit ipse contraria, adversum praeceptum Domini facimus, qui mandavit doctrinas magistrorum magis considerari debere, quam vitas. Haec dicimus de eo, quod scriptum est: Accepisti vestem tuam versicolorem, et operuisti illa, id est vasa glorificationis, quae in idola commutasti. Sequitur: 949 Et oleum meum, et incensum meum posuisti ante faciem eorum (Apoc. VIII) . Scriptura docente, didicimus, quia sanctorum oratio sit incensum. Ait enim: Incensum autem orationes sanctorum sunt. Si ergo instituti ad orationem cum illam Deo debeamus offerre, id est, Deo Legis et Prophetarum, Deo Abraham, Deo Isaac, Deo Jacob, et Patri Jesu", + "candidate_score": 0.625731, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_27", + "bdc_text": "Reichstag in Speyer 1570. , ob Sodomitarum crimen deprehensum esse , unum ex famulis ipsius aufugisse , quod quidem triste est spectaculum et horrendum , graviter etiam puniendum .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_386", + "psc_text": "sint. Puniti sunt in praesenti, ne in futuro jugiter punirentur. Cerne pauperem in Evangelio, squalore et penuria premitur, et postea in Abrahae sinu requiescit. Recepit mala sua in vita sua (Luc. XVI) . Unde scis an receperint, qui in diluvio sunt necati, mala sua in vita? Unde nosti utrumne restituta sint Sodomae et Gomorrhae mala sua in vita sua? Audi testimonium Scripturarum. Vis Testamenti veteris testimonium discere? vis novi edocere? Restituetur Sodoma in antiquum: et adhuc dubitas an bonus sit Dominus puniens Sodomitas? Tolerabilius erit terrae Sodomorum et Gomorrhaeorum in die judicii, dicit Dominus miserans Sodomitas (Mar. VI). Benignus ergo est Deus, clemens est Deus. Solem suum vere oriri facit super bonos et malos: et pluit vere super justos et injustos: non solum hunc, quem oculis cernimus solem, sed et illum solem, qui oculis mentis aspicitur. Ego malus eram, et ortus est 881 mihi sol justitiae. Ego malus eram et", + "candidate_score": 0.62258, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae", + "max_score": 0.69403, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_10_12", + "bdc_text": "me armatum esse video , ut nulla tormenta , nullos bumbardarum et hastarum ictus reformidem , sed intrepide ad te accedere audeam , meas literas tibi offerre non vereor et credam te iis lectis me inprimis excusaturum meorumque studiorum rationem aequo benevoloque animo accepturum . Quae cum ita sint , ad studia mea veniam , ut iis tibi expositis ad reliqua facilius descendere possim . Ea autem in Ciceronis oratione pro Muraena , quarto Georgicon libro et Aeschinis contra Ctesiphontem oratione hucusque versata sunt magno meo labore et diligentia , cum patri imprimis obedientiam praestare , tibi deinde etiam gratificari cuperem .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_7", + "psc_text": "Rogatiano suis in Jesu salutem. Quomodo Graecorum historias magis intelligunt, qui Athenas viderint, et tertium Virgilii librum, qui a Troade per Leucaten, et Acroceraunia ad Siciliam, et inde ad ostia Tiberis navigarint: ita sanctam Scripturam lucidius intuebitur, qui Judaeam oculis contemplatus est [ Al. sit], et antiquarum urbium memorias, locorumque vel eadem vocabula, vel mutata cognoverit [ Al. cognoverunt]. Unde et nobis curae fuit, cum eruditissimis Hebraeorum hunc laborem subire, ut circumiremus provinciam, quam universae Christi Ecclesiae sonant. Fateor enim, mi Domnion, et Rogatiane charissimi, numquam me in divinis voluminibus, propriis viribus credidisse, nec habuisse magistrum [ Al. tac. magistrum] opinionem meam, sed ea etiam de quibus scire me arbitrabar, interrogare me solitum: quanto magis de his super quibus anceps eram? Denique cum a me nuper litteris flagitassetis, ut vobis librum Paralipomenon Latino sermone transferrem, de Tiberiade Legis quondam doctorem, qui apud Hebraeos admirationi habebatur, assumpsi: et contuli cum eo", + "candidate_score": 0.69403, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_16_18", + "bdc_text": "Quae ut melius ediscerem , cum pater charissimus neglectis omnibus impensis Athenis potius quam Lilybei literas Graecas et Romae quam in Sicilia Latinas , ut Cicero inquit , studere et florentissimas semper academias sectari voluerit , bene meis studiis consultum fore putavit , si Heidelberga , academia si non obscura , saltem non celeberrima , Witembergam proficiscerer , ibi aliquandiu literis operam darem et postea in Italiam , ut principia iuris degustarem . Quod quidem num hac adhuc hyeme fieri velit , non satis teneo ; hoc unum scio me Witembergam profecturum , nisi vel pax facta in Gallia vel quid aliud id iter impediat , illicque si per hyemem mansero , me tuis literis , quibus nihil iucundius nihilque suavius est , per aliquod tempus fruiturum spero ;", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_7", + "psc_text": "Rogatiano suis in Jesu salutem. Quomodo Graecorum historias magis intelligunt, qui Athenas viderint, et tertium Virgilii librum, qui a Troade per Leucaten, et Acroceraunia ad Siciliam, et inde ad ostia Tiberis navigarint: ita sanctam Scripturam lucidius intuebitur, qui Judaeam oculis contemplatus est [ Al. sit], et antiquarum urbium memorias, locorumque vel eadem vocabula, vel mutata cognoverit [ Al. cognoverunt]. Unde et nobis curae fuit, cum eruditissimis Hebraeorum hunc laborem subire, ut circumiremus provinciam, quam universae Christi Ecclesiae sonant. Fateor enim, mi Domnion, et Rogatiane charissimi, numquam me in divinis voluminibus, propriis viribus credidisse, nec habuisse magistrum [ Al. tac. magistrum] opinionem meam, sed ea etiam de quibus scire me arbitrabar, interrogare me solitum: quanto magis de his super quibus anceps eram? Denique cum a me nuper litteris flagitassetis, ut vobis librum Paralipomenon Latino sermone transferrem, de Tiberiade Legis quondam doctorem, qui apud Hebraeos admirationi habebatur, assumpsi: et contuli cum eo", + "candidate_score": 0.676285, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_16", + "bdc_text": "Quae ut melius ediscerem , cum pater charissimus neglectis omnibus impensis Athenis potius quam Lilybei literas Graecas et Romae quam in Sicilia Latinas , ut Cicero inquit , studere et florentissimas semper academias sectari voluerit , bene meis studiis consultum fore putavit , si Heidelberga , academia si non obscura , saltem non celeberrima , Witembergam proficiscerer , ibi aliquandiu literis operam darem et postea in Italiam , ut principia iuris degustarem .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_7", + "psc_text": "Rogatiano suis in Jesu salutem. Quomodo Graecorum historias magis intelligunt, qui Athenas viderint, et tertium Virgilii librum, qui a Troade per Leucaten, et Acroceraunia ad Siciliam, et inde ad ostia Tiberis navigarint: ita sanctam Scripturam lucidius intuebitur, qui Judaeam oculis contemplatus est [ Al. sit], et antiquarum urbium memorias, locorumque vel eadem vocabula, vel mutata cognoverit [ Al. cognoverunt]. Unde et nobis curae fuit, cum eruditissimis Hebraeorum hunc laborem subire, ut circumiremus provinciam, quam universae Christi Ecclesiae sonant. Fateor enim, mi Domnion, et Rogatiane charissimi, numquam me in divinis voluminibus, propriis viribus credidisse, nec habuisse magistrum [ Al. tac. magistrum] opinionem meam, sed ea etiam de quibus scire me arbitrabar, interrogare me solitum: quanto magis de his super quibus anceps eram? Denique cum a me nuper litteris flagitassetis, ut vobis librum Paralipomenon Latino sermone transferrem, de Tiberiade Legis quondam doctorem, qui apud Hebraeos admirationi habebatur, assumpsi: et contuli cum eo", + "candidate_score": 0.670943, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_11_13", + "bdc_text": "Quae cum ita sint , ad studia mea veniam , ut iis tibi expositis ad reliqua facilius descendere possim . Ea autem in Ciceronis oratione pro Muraena , quarto Georgicon libro et Aeschinis contra Ctesiphontem oratione hucusque versata sunt magno meo labore et diligentia , cum patri imprimis obedientiam praestare , tibi deinde etiam gratificari cuperem . Scio enim id beneficii loco a me accipere solere , si in studiorum disciplinarumque studio summo cursu ruam ;", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_7", + "psc_text": "Rogatiano suis in Jesu salutem. Quomodo Graecorum historias magis intelligunt, qui Athenas viderint, et tertium Virgilii librum, qui a Troade per Leucaten, et Acroceraunia ad Siciliam, et inde ad ostia Tiberis navigarint: ita sanctam Scripturam lucidius intuebitur, qui Judaeam oculis contemplatus est [ Al. sit], et antiquarum urbium memorias, locorumque vel eadem vocabula, vel mutata cognoverit [ Al. cognoverunt]. Unde et nobis curae fuit, cum eruditissimis Hebraeorum hunc laborem subire, ut circumiremus provinciam, quam universae Christi Ecclesiae sonant. Fateor enim, mi Domnion, et Rogatiane charissimi, numquam me in divinis voluminibus, propriis viribus credidisse, nec habuisse magistrum [ Al. tac. magistrum] opinionem meam, sed ea etiam de quibus scire me arbitrabar, interrogare me solitum: quanto magis de his super quibus anceps eram? Denique cum a me nuper litteris flagitassetis, ut vobis librum Paralipomenon Latino sermone transferrem, de Tiberiade Legis quondam doctorem, qui apud Hebraeos admirationi habebatur, assumpsi: et contuli cum eo", + "candidate_score": 0.660234, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf008", + "work_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae", + "max_score": 0.693238, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_0_2", + "bdc_text": "Piissimo eruditissimoque domino H [einrycho ] Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae ministro , M [atthias ] Cognetius S. P. D . Querenti mihi iam dudum ( pater colendissime ) , quod his temporibus ad te potissimum scriberem , duo occurrebant , quae mihi amplam et copiosam ad scribendum materiam suppeditabant , quorum unum idque praecipuum est , ut me de non missis iamdudum ad te literis excusem , alterum vero , ut de totis meis rationibus certi aliquid ad te mittam ; non enim dubito , quin maximo desiderio studia et valetudinem meam percipiendi tenearis . Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_433", + "psc_text": "a culpis peregrinari. tertia est causa vel maxuma, exinde scribere tibi cur supersederim, quod immane suspicio dictandi istud in vobis tropologicum genus ac figuratum limatisque plurifariam verbis eminentissimum, quod vestra quam sumpsimus epistula ostendit: licet olim praedicationes tuas, nunc repentinas, nunc, ratio cum poposcisset, elucubratas, raucus plosor audierim, tunc praecipue, cum in Lugdunensis ecclesiae dedicatae festis hebdomadalibus collegarum sacrosanctorum rogatu exorareris, ut perorares. ubi te inter spiritales regulas vel forenses medioximum quiddam contionantem, quippe utrarumque doctissimum disciplinarum, pariter erectis sensibus auribusque curvatis ambiebamus, hinc parum factitantem desiderio nostro, quia iudicio satisfeceras. hisce de causis temperavi stilo temperaboque, breviter locutus, ut paream, longum taciturus, ut discam. sunt de cetero tuae partes, domine papa, doctrinae salutaris singularisque: victuris operibus incumbere incumbere satis. neque enim, quisquis auscultat docentem te disputantemque, plus loqui discit quam facere laudanda. nunc vero, quod restat, donate venia paginam rusticanter vobis obsecundantem, cui me quoque auctore, si vestris litteris", + "candidate_score": 0.693238, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_1_3", + "bdc_text": "non enim dubito , quin maximo desiderio studia et valetudinem meam percipiendi tenearis . Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset . Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_427", + "psc_text": "imponis ac ministerio. nos vero, si quod exemplar manibus occurrerit, libri marginibus octavi celeriter addemus. etsi Apollinaris tuus + cui in ceteris rebus est in hac certe neglegentissimus, quippe qui perexiguum lectione teneatur vel coactus vel voluntarius; quantum tamen mihi videtur, qui patribus his iungi non recusaverim, quorum studio voto timori laudabile aliquid in filiis, licet difficile persuadeatur, difficilius sufficit. vale. Sidonius domino papae Euphronio salutem. Albiso antistes Proculusque levites, ideo nobis morum magistri pronuntiandi, quia vestri merentur esse discipuli, litteras detulerunt, quarum me sacrosancto donastis affectu; quae tamen litterae plurimum nobis honoris, plus oneris imponunt. unde et ipsarum sic benedictione laetor, quod iniunctione confundor, quippe qui ex asse turbatus vel ex parte non pareo. iubetis enim tam diversa quam nimia explicarique decernitis opus, quod ab extremitate mea tam difficile conpletur quam inpudenter incipitur. sed si amplitudinem in vobis pietatis expertae bene metior, plus laborastis, ut affectus vestri cordis quam", + "candidate_score": 0.681978, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_1_3", + "bdc_text": "non enim dubito , quin maximo desiderio studia et valetudinem meam percipiendi tenearis . Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset . Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_433", + "psc_text": "a culpis peregrinari. tertia est causa vel maxuma, exinde scribere tibi cur supersederim, quod immane suspicio dictandi istud in vobis tropologicum genus ac figuratum limatisque plurifariam verbis eminentissimum, quod vestra quam sumpsimus epistula ostendit: licet olim praedicationes tuas, nunc repentinas, nunc, ratio cum poposcisset, elucubratas, raucus plosor audierim, tunc praecipue, cum in Lugdunensis ecclesiae dedicatae festis hebdomadalibus collegarum sacrosanctorum rogatu exorareris, ut perorares. ubi te inter spiritales regulas vel forenses medioximum quiddam contionantem, quippe utrarumque doctissimum disciplinarum, pariter erectis sensibus auribusque curvatis ambiebamus, hinc parum factitantem desiderio nostro, quia iudicio satisfeceras. hisce de causis temperavi stilo temperaboque, breviter locutus, ut paream, longum taciturus, ut discam. sunt de cetero tuae partes, domine papa, doctrinae salutaris singularisque: victuris operibus incumbere incumbere satis. neque enim, quisquis auscultat docentem te disputantemque, plus loqui discit quam facere laudanda. nunc vero, quod restat, donate venia paginam rusticanter vobis obsecundantem, cui me quoque auctore, si vestris litteris", + "candidate_score": 0.68138, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_2_4", + "bdc_text": "Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset . Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem . Tantis enim beneficiis et muneribus a te sum affectus , tanta humanitate a te semper exceptus , tam suavi tamque familiari colloquio tecum sum interdum collocutus , ut eam sane humanitatem a me expostulare arbitrarer , ut de nullis rebus , quae vel ad corporis vel ad animi habitum pertinerent , te celarem .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_459", + "psc_text": "tu, qui te quereris omissum, tribus loquacissimis paginis fatigatus potius in nausiam concitaris, dum frequenter insulsae lectionis verbis inanibus immoraris. adde, quia etiam in hoc, quod forsitan non notasti, reverentiae tuae meritorumque ratio servata est, quod sicut tu antistitum ceterorum cathedris, prior est tuus in libro titulus. illius nomen vix semel tantum et sibi adscripta pagina sonat; tuo praeter tibi deputatas frequenter illustrantur alienae. illud his iunge, quod, si quid ibi vel causaliter placet, tu per consilium meum lectitas, ille quandoque per beneficium tuum, qui munusculi mei incassum pressus invidia necdum ad facultatem legendi, ut suspicor, venit, cum iamdiu ipse perveneris ad copiam transferendi. aio, tamquam non sit autholographas membranas arbitraturus, si tamen, quod ante percurras, vel exemplar acceperit; neque enim in his, quae tractaveris, ulla culpabitur aut distinctionum raritas aut frequentia barbarismorum. nempe ad extremum palam videtur etiam tibi transmissa proprietas, cui usus absque temporis fixi praescriptione transmissus est", + "candidate_score": 0.680039, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_3_5", + "bdc_text": "Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem . Tantis enim beneficiis et muneribus a te sum affectus , tanta humanitate a te semper exceptus , tam suavi tamque familiari colloquio tecum sum interdum collocutus , ut eam sane humanitatem a me expostulare arbitrarer , ut de nullis rebus , quae vel ad corporis vel ad animi habitum pertinerent , te celarem . Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_360", + "psc_text": "quae ob hoc in manus pauca venerunt, quia mihi nil de libelli huiusce conscriptione meditanti hactenus incustodita nequeunt inveniri, sane ista pauca, quae quidem et levia sunt, celeriter absolvi, quamquam incitatus semel animus necdum scripturire desineret, servans hoc sedulo genus temperamenti, ut epistularum [non]1 produceretur textus, si numerus breviaretur. pariter et censui librum, quem lector delicatissimus desiderares, et satis habilem nec parum excusabilem fore, si, quoniam te sensuum structurarumque levitas poterat offendere, membranarum certe fascibus minus onerarere. commendo igitur varios iudicio tuo nostri pectoris motus, minime ignarus, quod ita mens pateat in libro velut vultus in speculo, dictavi enim quae-piam hortando, laudando plurima et aliqua suadendo, maerendo pauca iocandoque nonnulla. et si me uspiam lectitavisti in aliquos concitatiorem, scias volo Christi dextera opitulante numquam me toleraturum animi servitutem, compertissimum tenens bipertitam super his moribus hominum esse censuram, nam ut timidi me temerarium, ita constantes liberum appellant, inter quae ipse decerno", + "candidate_score": 0.673539, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_3_5", + "bdc_text": "Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem . Tantis enim beneficiis et muneribus a te sum affectus , tanta humanitate a te semper exceptus , tam suavi tamque familiari colloquio tecum sum interdum collocutus , ut eam sane humanitatem a me expostulare arbitrarer , ut de nullis rebus , quae vel ad corporis vel ad animi habitum pertinerent , te celarem . Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_276", + "psc_text": "commendo, profectos seu in patroni necessitate seu in domini, laborem peregrinantum qua potestis ope humanitate intercessione tutamini; ac, si in aliquo amicus ipse per imperitiam novitatemque publicae conversationis videbitur minus efficax, vos hoc potius aspicite, quid absentis causa, non quid praesentis persona mereatur. memor nostri esse dignare, domine papa, Sidonius Domino Papae Eutropio salutem Postquam foedifragam gentem redisse in sedes suas comperi neque quicquam viantibus insidiarum parare, nefas credidi ulterius officiorum 1 differre sermonem, ne vester affectus quandam vitio meo duceret ut gladius inpolitus de curae raritate robiginem. unde misso in hoc solum negotii gerulo litterarum, quam vobis sit corpusculi status in solido quamve ex animi sententia res agantur, sollicitus inquiro, sperans, ne semel mihi amor vester indultus aut interiecti itineris longitudine aut absentiae com- munis diuturnitate tenuetur, quia bonitas conditoris habitationem potius hominum quam caritatem frnalibus claudit angustiis. restat, ut vestra beatitudo conpunctorii salubritate sermonis avidam nostrae ignorantiae pascat", + "candidate_score": 0.672749, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_28_30", + "bdc_text": "Cum autem sit minister papae , si puniretur , nunquam sane expiari posset . Haec itaque sunt ( pater observandissime ) , quae tibi significare volui , cumque nihil amplius supersit , quod ad te scribam , finem meae epistolae imponam deumque optimum maximum orabo , ut te salvum et incolumem servet. Vale . Datum 5 .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_266", + "psc_text": "te proposita condicione constringam, ut aiam tibi: si vis, potes me mundare, qua ille sententia non plus de Christo quid peteret prodidit, quam quid crederet publicavit, ergone cum sis procul ambiguo primus omnium toto, qua patet, orbe pontificum, cum praerogativae subiciatur, cum censurae tuae adtremat etiam turba collegii, cum in gravitatis vestrae comparationem ipsa etiam grandaevorum corda puerascant, cum post desudatas militiae Lirinensis excubias et in apostolica sede novem iam decursa quinquennia utriusque sanctorum ordinis quendam te conclamatissimum primipilarem spiritalia castra venerentur, tu nihilominus hastatorum antesignanorumque paulisper contubernio seque-stratus ultimos calones tuos lixasque non despicis et ad extimos trahariorum, qui per insipientiam suam adhuc ad carnis sarcinas sedent, crucis diu portatae vexilla circumfers ac manum linguae porrigis in conscientia vulneratis? nosti, ut apparet, ex adversa acie sauciatos, dux veterane, colligere et peritissimus tubicen ad Christum a peccatis receptui canere; et euangelici pastoris exemplo non amplius laetaris, si permaneant sani, quam", + "candidate_score": 0.663451, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_18_20", + "bdc_text": "hoc unum scio me Witembergam profecturum , nisi vel pax facta in Gallia vel quid aliud id iter impediat , illicque si per hyemem mansero , me tuis literis , quibus nihil iucundius nihilque suavius est , per aliquod tempus fruiturum spero ; sin minus , nihilominus tamen tuae humanitatis semper memor ero , quae quoties repetam , mihi frenum addent , quominus ad multas cupiditates , quibus iuventus subdita esse solet , prolabar . Scio enim et novi , quanta sit carnis humanae imbecillitas , quae , ut est apud Ovidium , videt meliora probatque , deteriora sequitur .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_394", + "psc_text": "otiabundus nostrumque sudorem ac pulverem spectans veluti iam coronatus auriga de podio. de reliquo non est quod suspiceris par me officii genus repetiturum, etiamsi delectere praesenti, nisi prius ipse destiterim vaticinari magis damna quam carmina. vale. Sidonius Ruricio suo salutem. Esse tibi usui pariter et cordi litteras granditer gaudeo. nam stilum vestrum quanta comitetur vel flamma sensuum vel unda sermonum, liberius assererem, nisi, dum me laudare non parum studes, laudari plurimum te vetares. et quamquam in epistula tua servet caritas dulcedinem, natura facundiam, peritia disciplinam, in sola materiae tamen electione peccasti, licet id ipsum praedicari possit in voto, quod videris errasse in iudicio. ingentes praeconiorum titulos moribus meis applicas; sed si pudoris nostri fecisses utcumque rationem, Symmachianum illud te cogitare par fuerat: ut vera laus ornat, ita falsa castigat. quo loci tamen si animum vestrum bene metior, super affectum, quem maximum ostendis, hoc tu et arte fecisti. nam moris est", + "candidate_score": 0.660952, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_18_20", + "bdc_text": "hoc unum scio me Witembergam profecturum , nisi vel pax facta in Gallia vel quid aliud id iter impediat , illicque si per hyemem mansero , me tuis literis , quibus nihil iucundius nihilque suavius est , per aliquod tempus fruiturum spero ; sin minus , nihilominus tamen tuae humanitatis semper memor ero , quae quoties repetam , mihi frenum addent , quominus ad multas cupiditates , quibus iuventus subdita esse solet , prolabar . Scio enim et novi , quanta sit carnis humanae imbecillitas , quae , ut est apud Ovidium , videt meliora probatque , deteriora sequitur .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_308", + "psc_text": "communem conscientiam pertinet, tu patronus: quamquam hoc ipsum praesumptiose arroganterque loquar; 2 namque iniquitas mea tanta est, ut mederi de lapsuum eius assiduitate vix etiam tuae supplicationis efficacia queat. igitur, quia mihi es tam patrocinio quam dilectione bis dominus, pariter et quod memini probe, quo polleas igne sensuum, fonte verborum, qui viderim Modaharium, civem Gothum, haereseos Arianae iacula vibrantem quo tu spiritualium testimoniorum mucrone confoderis, servata ceterorum tam reverentia quam pace pontificum non iniuria tibi defleo, qualiter ecclesiasticas caulas istius aetatis 1 lupus, qui peccatis pereuntium saginatur animarum, clandestino morsu necdum intellecti dentis arrodat. namque hostis antiquus, quo facilius insultet balatibus ovium destitutarum, dormitantum prius incipit cervicibus imminere pastorum, neque ego ita mei in eminens non sum, ut nequaquam me hunc esse reminiscar, quem longis adhuc abluenda fletibus conscientia premat; cuius stercora tamen sub ope Christi quandoque mysticis orationum tuarum rastris eruderabuntur. sed quoniam supereminet privati reatris verecundiam publica salus,", + "candidate_score": 0.658056, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_4_6", + "bdc_text": "Tantis enim beneficiis et muneribus a te sum affectus , tanta humanitate a te semper exceptus , tam suavi tamque familiari colloquio tecum sum interdum collocutus , ut eam sane humanitatem a me expostulare arbitrarer , ut de nullis rebus , quae vel ad corporis vel ad animi habitum pertinerent , te celarem . Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam . Quo autem officii genere id exequar , sane ignoro ;", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_123", + "psc_text": "genus reor esse virtutis tanto te otio non posse lassari. ecquid numquamne 1 respectu movebere familiaritatis antiquae, ut tandem a continuandi 2 silentii proposito pedem referas? aut 3 nescis quia garrulo non respondere convicium est? tu retices vel bybliothecarum medius vel togarum et a me officium paupertini sermonis exspectas, cui scribendi, si bene perspicis, magis est facilitas quam facultas. certe vel metus noster materiam stilo tuo faciat, mementoque viatorum manus gravare chartis, quatinus amicorum cura relevetur, et indicare festina, si quam praevio deo quaestor Licinianus trepidationi mutuae ianuam securitatis aperuerit, persona siquidem est, ut perhibent, magna exspectatione maior adventu, relatu sublimis inspectione sublimior et ob omnia felicitatis naturaeque dona monstrabilis. summa censura, par comitas et prudentia fidesque misso mittentique conveniens; nihil adfectatum simulatumque, ponderique sermonum vera potius severitas quam severitatis imitatio; et nec, ut plurimi, qui cum credita diffidenter allegant, volunt videri egisse se 1 cautius, sed neque ex illo,", + "candidate_score": 0.658027, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_11_13", + "bdc_text": "Quae cum ita sint , ad studia mea veniam , ut iis tibi expositis ad reliqua facilius descendere possim . Ea autem in Ciceronis oratione pro Muraena , quarto Georgicon libro et Aeschinis contra Ctesiphontem oratione hucusque versata sunt magno meo labore et diligentia , cum patri imprimis obedientiam praestare , tibi deinde etiam gratificari cuperem . Scio enim id beneficii loco a me accipere solere , si in studiorum disciplinarumque studio summo cursu ruam ;", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_427", + "psc_text": "imponis ac ministerio. nos vero, si quod exemplar manibus occurrerit, libri marginibus octavi celeriter addemus. etsi Apollinaris tuus + cui in ceteris rebus est in hac certe neglegentissimus, quippe qui perexiguum lectione teneatur vel coactus vel voluntarius; quantum tamen mihi videtur, qui patribus his iungi non recusaverim, quorum studio voto timori laudabile aliquid in filiis, licet difficile persuadeatur, difficilius sufficit. vale. Sidonius domino papae Euphronio salutem. Albiso antistes Proculusque levites, ideo nobis morum magistri pronuntiandi, quia vestri merentur esse discipuli, litteras detulerunt, quarum me sacrosancto donastis affectu; quae tamen litterae plurimum nobis honoris, plus oneris imponunt. unde et ipsarum sic benedictione laetor, quod iniunctione confundor, quippe qui ex asse turbatus vel ex parte non pareo. iubetis enim tam diversa quam nimia explicarique decernitis opus, quod ab extremitate mea tam difficile conpletur quam inpudenter incipitur. sed si amplitudinem in vobis pietatis expertae bene metior, plus laborastis, ut affectus vestri cordis quam", + "candidate_score": 0.656924, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_5_7", + "bdc_text": "Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam . Quo autem officii genere id exequar , sane ignoro ; tam tenues et abiectae sunt meae vires , ut , si opera vel labore meum tibi officium exhibere cogitem , onus Aetna monte mihi iam incumbat gravius , si vero id epistola aliqua facere contendam , tantam ingenii mei imbecilitatem esse video , ut vix in animo meo inducere possim te aliquid voluptatis ex meis horridis et incomptis epistolis accipere posse .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_427", + "psc_text": "imponis ac ministerio. nos vero, si quod exemplar manibus occurrerit, libri marginibus octavi celeriter addemus. etsi Apollinaris tuus + cui in ceteris rebus est in hac certe neglegentissimus, quippe qui perexiguum lectione teneatur vel coactus vel voluntarius; quantum tamen mihi videtur, qui patribus his iungi non recusaverim, quorum studio voto timori laudabile aliquid in filiis, licet difficile persuadeatur, difficilius sufficit. vale. Sidonius domino papae Euphronio salutem. Albiso antistes Proculusque levites, ideo nobis morum magistri pronuntiandi, quia vestri merentur esse discipuli, litteras detulerunt, quarum me sacrosancto donastis affectu; quae tamen litterae plurimum nobis honoris, plus oneris imponunt. unde et ipsarum sic benedictione laetor, quod iniunctione confundor, quippe qui ex asse turbatus vel ex parte non pareo. iubetis enim tam diversa quam nimia explicarique decernitis opus, quod ab extremitate mea tam difficile conpletur quam inpudenter incipitur. sed si amplitudinem in vobis pietatis expertae bene metior, plus laborastis, ut affectus vestri cordis quam", + "candidate_score": 0.656632, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_17_19", + "bdc_text": "Quod quidem num hac adhuc hyeme fieri velit , non satis teneo ; hoc unum scio me Witembergam profecturum , nisi vel pax facta in Gallia vel quid aliud id iter impediat , illicque si per hyemem mansero , me tuis literis , quibus nihil iucundius nihilque suavius est , per aliquod tempus fruiturum spero ; sin minus , nihilominus tamen tuae humanitatis semper memor ero , quae quoties repetam , mihi frenum addent , quominus ad multas cupiditates , quibus iuventus subdita esse solet , prolabar .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_184", + "psc_text": "maioribus tuis, Ulpianorum temporum consularis, sub verbis cuiuspiam Germanici ducis in historia sua rettulit dicens: cum Vespasiano mihi vetus amicitia; et, dum privatus esset, amici vocabamur. quo respicit, ais, ista praefari? ut scilicet memineris eo. tempore, quo personam publicam portas, gratiae te privatae memorem semper esse oportere, biennium prope clauditur, quod te praefectum praetorio Galliarum non nova vestra dignatione sed nostro affectu adhuc vetere gaudemus, qui, si Romanarum rerum sineret adversitas, aegre toleraremus, nisi singulae personae, non dicam provinciae, variis per te beneficiis amplificarentur. et nunc, cum id, quod possibilitas tua non habet, verecundia non petatur,1 dicas velim, qualiter futurus fueris humanus in factis, qui perduras avarus in verbis, nam tuorum peritiae comparatus non solum Cornelios oratores sed Ausonios quoque poetas vincere potes, si te hactenus philosophantem 2 nova subito ob iurisdietionem gloria capit: et nos aliquod nomenque decusque gessimus. at si videtur humilitas nostrae professionis habenda contemptui, quia Christo", + "candidate_score": 0.656406, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_4_6", + "bdc_text": "Tantis enim beneficiis et muneribus a te sum affectus , tanta humanitate a te semper exceptus , tam suavi tamque familiari colloquio tecum sum interdum collocutus , ut eam sane humanitatem a me expostulare arbitrarer , ut de nullis rebus , quae vel ad corporis vel ad animi habitum pertinerent , te celarem . Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam . Quo autem officii genere id exequar , sane ignoro ;", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_276", + "psc_text": "commendo, profectos seu in patroni necessitate seu in domini, laborem peregrinantum qua potestis ope humanitate intercessione tutamini; ac, si in aliquo amicus ipse per imperitiam novitatemque publicae conversationis videbitur minus efficax, vos hoc potius aspicite, quid absentis causa, non quid praesentis persona mereatur. memor nostri esse dignare, domine papa, Sidonius Domino Papae Eutropio salutem Postquam foedifragam gentem redisse in sedes suas comperi neque quicquam viantibus insidiarum parare, nefas credidi ulterius officiorum 1 differre sermonem, ne vester affectus quandam vitio meo duceret ut gladius inpolitus de curae raritate robiginem. unde misso in hoc solum negotii gerulo litterarum, quam vobis sit corpusculi status in solido quamve ex animi sententia res agantur, sollicitus inquiro, sperans, ne semel mihi amor vester indultus aut interiecti itineris longitudine aut absentiae com- munis diuturnitate tenuetur, quia bonitas conditoris habitationem potius hominum quam caritatem frnalibus claudit angustiis. restat, ut vestra beatitudo conpunctorii salubritate sermonis avidam nostrae ignorantiae pascat", + "candidate_score": 0.654545, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_5_7", + "bdc_text": "Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam . Quo autem officii genere id exequar , sane ignoro ; tam tenues et abiectae sunt meae vires , ut , si opera vel labore meum tibi officium exhibere cogitem , onus Aetna monte mihi iam incumbat gravius , si vero id epistola aliqua facere contendam , tantam ingenii mei imbecilitatem esse video , ut vix in animo meo inducere possim te aliquid voluptatis ex meis horridis et incomptis epistolis accipere posse .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_123", + "psc_text": "genus reor esse virtutis tanto te otio non posse lassari. ecquid numquamne 1 respectu movebere familiaritatis antiquae, ut tandem a continuandi 2 silentii proposito pedem referas? aut 3 nescis quia garrulo non respondere convicium est? tu retices vel bybliothecarum medius vel togarum et a me officium paupertini sermonis exspectas, cui scribendi, si bene perspicis, magis est facilitas quam facultas. certe vel metus noster materiam stilo tuo faciat, mementoque viatorum manus gravare chartis, quatinus amicorum cura relevetur, et indicare festina, si quam praevio deo quaestor Licinianus trepidationi mutuae ianuam securitatis aperuerit, persona siquidem est, ut perhibent, magna exspectatione maior adventu, relatu sublimis inspectione sublimior et ob omnia felicitatis naturaeque dona monstrabilis. summa censura, par comitas et prudentia fidesque misso mittentique conveniens; nihil adfectatum simulatumque, ponderique sermonum vera potius severitas quam severitatis imitatio; et nec, ut plurimi, qui cum credita diffidenter allegant, volunt videri egisse se 1 cautius, sed neque ex illo,", + "candidate_score": 0.654355, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_6_8", + "bdc_text": "Quo autem officii genere id exequar , sane ignoro ; tam tenues et abiectae sunt meae vires , ut , si opera vel labore meum tibi officium exhibere cogitem , onus Aetna monte mihi iam incumbat gravius , si vero id epistola aliqua facere contendam , tantam ingenii mei imbecilitatem esse video , ut vix in animo meo inducere possim te aliquid voluptatis ex meis horridis et incomptis epistolis accipere posse . Quo fit , ut , quocunque me vertam , quacunque insistam via , nihil , quod te dignum tuisque virtutibus consentaneum esse possit , inveniam , nihil , quod minimis tuis erga me beneficiis respondeat , reperiam .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_427", + "psc_text": "imponis ac ministerio. nos vero, si quod exemplar manibus occurrerit, libri marginibus octavi celeriter addemus. etsi Apollinaris tuus + cui in ceteris rebus est in hac certe neglegentissimus, quippe qui perexiguum lectione teneatur vel coactus vel voluntarius; quantum tamen mihi videtur, qui patribus his iungi non recusaverim, quorum studio voto timori laudabile aliquid in filiis, licet difficile persuadeatur, difficilius sufficit. vale. Sidonius domino papae Euphronio salutem. Albiso antistes Proculusque levites, ideo nobis morum magistri pronuntiandi, quia vestri merentur esse discipuli, litteras detulerunt, quarum me sacrosancto donastis affectu; quae tamen litterae plurimum nobis honoris, plus oneris imponunt. unde et ipsarum sic benedictione laetor, quod iniunctione confundor, quippe qui ex asse turbatus vel ex parte non pareo. iubetis enim tam diversa quam nimia explicarique decernitis opus, quod ab extremitate mea tam difficile conpletur quam inpudenter incipitur. sed si amplitudinem in vobis pietatis expertae bene metior, plus laborastis, ut affectus vestri cordis quam", + "candidate_score": 0.653075, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_17_19", + "bdc_text": "Quod quidem num hac adhuc hyeme fieri velit , non satis teneo ; hoc unum scio me Witembergam profecturum , nisi vel pax facta in Gallia vel quid aliud id iter impediat , illicque si per hyemem mansero , me tuis literis , quibus nihil iucundius nihilque suavius est , per aliquod tempus fruiturum spero ; sin minus , nihilominus tamen tuae humanitatis semper memor ero , quae quoties repetam , mihi frenum addent , quominus ad multas cupiditates , quibus iuventus subdita esse solet , prolabar .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_19", + "psc_text": "Velim* gelida Clitumni, Anienis caerula Naris sulpurea, pura Fabaris turbida Tiberis, metu tamen desiderium fallente, pollicebamur. inter haec patuit et Roma conspectui; cuius mihi non solum formas verum etiam naumachias videbar epotaturus. ubi priusquam vel pomoeria contingerem, triumphalibus apostolorum liminibus adfusus omnem protinus sensi membris male fortibus explosum esse languorem; post quae caelestis experimenta patrocinii conducti devorsorii parte susceptus atque etiam nunc istaec inter iacendum scriptitans quieti pauxillulum operam impendo. neque adhuc principis aulicorumque tumultuosis foribus obversor. inter-veni etenim nuptiis patricii Ricimeris, cui filia perennis Augusti in spem publicae securitatis copulabatur. igitur nunc in ista non modo personarum sed etiam ordinum partiumque laetitia Transalpino tuo latere conducibilius visum, quippe cum hoc ipso tempore, quo haec mihi exarabantur, vix per omnia theatra macella, praetoria fora, templa gymnasia Thalassio Fescenninus explicaretur, atque etiam nunc e contrario studia sileant negotia quiescant iudicia conticescant, differantur legationes vacet ambitus et inter scurrilitates histrionicas totus actionum", + "candidate_score": 0.649433, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_13_15", + "bdc_text": "Scio enim id beneficii loco a me accipere solere , si in studiorum disciplinarumque studio summo cursu ruam ; ex eo enim virtus nascitur , quam cum in aliorum rebus gestis legimus et haurimus , quoque imitari conamur . Monent enim nos clarorum virorum monumenta , quae in libris undique ad vivum expressa habemus , urgent nos illorum res gestae non minus , atque Caesarem Alexandri Magni imago ad multa praeclare suscipienda impulit , qui cum in tam parvo tamque iuveni corpore tantam virtutem residere animad vertisset , demum de monarchia cogitaverit ac universum terrarum orbem sub potestatem suam redigere conatus sit , ita ut summus postea imperator evaderet , ad quam rem capescendam studiis disciplinisque est etiam adiutus , qui eam magni aestimare solitus est .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_374", + "psc_text": "merito inlustris et hominum patriae nostrae prudentia peritiaque iuxta maxumus, praeconio, quantum comperi, immenso praesentis opusculi volumina extollit, insuper praedicans, quod plurimos iuvenum nec senum paucos vario genere dictandi militandique, quippe adhuc aevo viridis, ipse sim supergressus. equidem, in quantum fieri praeter iactantiam potest, gaudeo de praestantissimi viri auctoritate, si certus est, amore, si fallitur: licet quis provocatus nunc ad facta maiorum non inertissimus, quis quoque ad verba non infantissimus erit? namque virtutes artium istarum saeculis potius priscis saeculorum rector ingenuit, quae per aetatem mundi iam senescentis lassatis veluti seminibus emedullatae parum aliquid hoc tempore in quibuscumque, atque id in paucis, mirandum ac memorabile ostentant. huius tamen ego, etsi studiorum omnium caput est litterarumque, quia personam semper excolui, vereor sententiam supra quam veritas habet affectu ponderatiore prolatam. neque ob hoc infitias ierim me saepe luculentis eius actionibus adstitisse, quarum me, etsi reddere mutuum videor, vel ex parte cursimque fieri memorem", + "candidate_score": 0.648807, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_3", + "bdc_text": "Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_9", + "psc_text": "summoventes; ubique litigiosus fremit ambitus, qui tractus in vesperam cena regia interpellante rarescit et per aulicos deinceps pro patronorum varietate dispergitur, usque ad tempus concubiae noctis excubaturus. sane intromittuntur, quamquam raro, inter cenandum mimici sales, ita ut nullus conviva mordacis linguae felle feriatur; sic tamen quod illic nec organa hydraulica sonant nec sub phonasco vocalium concentus meditatum acroama simul intonat; nullus ibi lyristes choraules meso-chorus tympanistria psaltria canit, rege solum illis fidibus delenito, quibus non minus mulcet virtus animum quam cantus auditum. cum surrexerit, inchoat nocturnas aulica gaza custodias; armati regiae domus aditibus assistunt, quibus horae primi soporis vigilabuntur. sed iam quid meas istud ad partes, qui tibi indicanda non multa de regno sed pauca de rege promisi? simul et stilo finem fieri decet, quia et tu cognoscere viri non amplius quam studia personamque voluisti et ego non historiam sed epistulam efficere curavi. vale. Sidonius Philomathio suo salutem I nunc", + "candidate_score": 0.647983, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_3", + "bdc_text": "Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_20", + "psc_text": "ordinum partiumque laetitia Transalpino tuo latere conducibilius visum, quippe cum hoc ipso tempore, quo haec mihi exarabantur, vix per omnia theatra macella, praetoria fora, templa gymnasia Thalassio Fescenninus explicaretur, atque etiam nunc e contrario studia sileant negotia quiescant iudicia conticescant, differantur legationes vacet ambitus et inter scurrilitates histrionicas totus actionum seriarum status peregrinetur. iam quidem virgo tradita est, iam coronam sponsus, iam palmatam consularis, iam cycladem pronuba, iam togam [senator]1 honoratus, iam paenulam deponit inglorius, et nondum tamen cuncta thalamorum pompa defremuit, quia necdum ad mariti domum nova nupta migravit, qua festivitate decursa cetera tibi laborum meorum molimina reserabuntur, si tamen vel consummata sollemnitas aliquando terminaverit istam totius civitatis occupatissimam vacationem, vale. Sidonius Eutropio suo salutem Olim quidem scribere tibi concupiscebam, sed nunc vel maxime impellor, id est cum mihi ducens in urbem Christo propitiante via carpitur, scribendi causa vel sola vel maxima, quo te scilicet a profundo domesticae quietis", + "candidate_score": 0.645734, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_3", + "bdc_text": "Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_148", + "psc_text": "merentur amplius, non arbitror amicitiae legibus inpune committi. illud etiamnum dolenter faxo tacitum, quod libellos illos, quos tuo nomine nobilitari non abnuis, nullo umquam inpertfvisti rescripto. sed vacuum forte non suppetit, quod tute modicum magnae admodum impendas amicitiae. ecquo tumet occupatu umquam uspiamve implicabere, quin illud in aliorum commoda revergat? cum precatu deum placas, eundem non modo amicis sed ignotis quoque concilias. cum scripturarum caelestium mysteria rimaris, quo te studiosius imbuis, eo doctrinam ceteris copiosius infundis. cum tuas opes in usus inopum prodigis, tibi quidem maxume, sed aliis quoque consultum facis, proinde nihil videlicet, profecto nihil est tam infecundum actionum tuarum omnium, quod tibi uni soli tantum et non aliis quoque multis tecum uberem fructum ferat. nulla igitur cuiusquam praepedimenti occasio praetendi vel falso potest, cur egomet specialis atque intumus [tuus] 1 nihil ab speciali meo fructi feram, a quo ignoti quoque multum capiant plurimi, sed, uti ego autumo, iuxta", + "candidate_score": 0.645333, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_17_19", + "bdc_text": "Quod quidem num hac adhuc hyeme fieri velit , non satis teneo ; hoc unum scio me Witembergam profecturum , nisi vel pax facta in Gallia vel quid aliud id iter impediat , illicque si per hyemem mansero , me tuis literis , quibus nihil iucundius nihilque suavius est , per aliquod tempus fruiturum spero ; sin minus , nihilominus tamen tuae humanitatis semper memor ero , quae quoties repetam , mihi frenum addent , quominus ad multas cupiditates , quibus iuventus subdita esse solet , prolabar .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_361", + "psc_text": "hortando, laudando plurima et aliqua suadendo, maerendo pauca iocandoque nonnulla. et si me uspiam lectitavisti in aliquos concitatiorem, scias volo Christi dextera opitulante numquam me toleraturum animi servitutem, compertissimum tenens bipertitam super his moribus hominum esse censuram, nam ut timidi me temerarium, ita constantes liberum appellant, inter quae ipse decerno satis illius iacere personam, cuius necesse est latere sententiam. ad propositum redeo, interea tu, si quid a lectionis sacrae continuatione respiras, his licebit neniis avocere. nec faciet materia ut immensa fastidium, quia cum singulae causae singulis ferme epistulis finiantur, cito cognitis in quae oculum intendens ante legere cessabis quam lecturire desistas. vale. LIBER 8 Sidonius Petronio suo salutem. Tu quidem pulchre (mos hic tuus, et persevera), vir omnium bonorum, qui uspiam degunt, laude dignissime, quod amicorum gloriae, sicubi locus, lenocinaris. hinc est quod etiam scrinia Arverna petis eventilari, cui sufficere suspicabamur, si quid superiore vulgatu protulissemus. itaque morem geremus iniunctis,", + "candidate_score": 0.643872, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_7", + "bdc_text": "tam tenues et abiectae sunt meae vires , ut , si opera vel labore meum tibi officium exhibere cogitem , onus Aetna monte mihi iam incumbat gravius , si vero id epistola aliqua facere contendam , tantam ingenii mei imbecilitatem esse video , ut vix in animo meo inducere possim te aliquid voluptatis ex meis horridis et incomptis epistolis accipere posse .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_427", + "psc_text": "imponis ac ministerio. nos vero, si quod exemplar manibus occurrerit, libri marginibus octavi celeriter addemus. etsi Apollinaris tuus + cui in ceteris rebus est in hac certe neglegentissimus, quippe qui perexiguum lectione teneatur vel coactus vel voluntarius; quantum tamen mihi videtur, qui patribus his iungi non recusaverim, quorum studio voto timori laudabile aliquid in filiis, licet difficile persuadeatur, difficilius sufficit. vale. Sidonius domino papae Euphronio salutem. Albiso antistes Proculusque levites, ideo nobis morum magistri pronuntiandi, quia vestri merentur esse discipuli, litteras detulerunt, quarum me sacrosancto donastis affectu; quae tamen litterae plurimum nobis honoris, plus oneris imponunt. unde et ipsarum sic benedictione laetor, quod iniunctione confundor, quippe qui ex asse turbatus vel ex parte non pareo. iubetis enim tam diversa quam nimia explicarique decernitis opus, quod ab extremitate mea tam difficile conpletur quam inpudenter incipitur. sed si amplitudinem in vobis pietatis expertae bene metior, plus laborastis, ut affectus vestri cordis quam", + "candidate_score": 0.641111, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_23_25", + "bdc_text": "Quod quidem non copiosius agam , ne te gravioribus rebus impeditum fortassis avocem . De mea autem valetudine si quid scire cupis , sic habeto me salvum et incolumem esse . Pater etiam valet tibique salutem plurimam dicit .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_277", + "psc_text": "status in solido quamve ex animi sententia res agantur, sollicitus inquiro, sperans, ne semel mihi amor vester indultus aut interiecti itineris longitudine aut absentiae com- munis diuturnitate tenuetur, quia bonitas conditoris habitationem potius hominum quam caritatem frnalibus claudit angustiis. restat, ut vestra beatitudo conpunctorii salubritate sermonis avidam nostrae ignorantiae pascat esuriem. est enim tibi nimis usui, ut exhortationibus tuis interioris hominis maciem saepenumero mysticus adeps et spiritalis arvina distendat. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Domino Papae Fonteio salutem Si aliquid ad inchoandam gratiam compendii posteris tribuit necessitudo praemissa seniorum, ego quoque ad apostolatus tui notitiam pleniorem cum praerogativa domesticae familiaritatis accedo, nam sic te familiae meae validissimum in Christo semper patronum fuisse reminiscor, ut amicitias tuas non tam expetendas mihi quam repetendas putem, his adicitur, quod indignissimo mihi impositum sacerdotalis nomen officii confligere me ad precum vestrarum praesidia compellit, ut adhuc ulcerosae conscientiae nimis hiulca vulnera vestro saltim", + "candidate_score": 0.640757, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_2", + "bdc_text": "Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_450", + "psc_text": "frustra superbis, utpote intellegens tibi inesse virtutem sic perorandi, ut lectori tuo seu reluctanti seu voluntario vis voluptatis excudat praeconii necessitatem. proinde accipe, quid super scriptis tuis et iniuriam passi censeamus. legimus opus operosissimum multiplex, acre sublime, digestum titulis exemplisque congestum, bipertitum sub dialogi schemate, sub causarum themate quadripertitum. scripseras autem plurima ardenter plura pompose; simpliciter ista nec rustice; argute illa nec callide; gravia mature profunda sollicite, dubia constanter argumentosa disputatorie, quaedam severe quaepiam blande, cuncta moraliter lecte, potenter eloquentissime. itaque per tanta te genera narrandi toto latissimae dictationis campo secutus nil in facundia ceterorum, nil in ingeniis facile perspexi iuxta politum. quae me vera sentire satis approbas, cum nec offensus aliter iudico. denique absentis oratio, quantum opinamur, plus nequit crescere, nisi forsitan aliquid his addat coram loquentis auctoris vox manus, motus pudor. artifex igitur his animi litterarumque dotibus praeditus mulierem pulchram sed illam deuteronomio astipulante nubentem, domine papa, tibi", + "candidate_score": 0.640325, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_2", + "bdc_text": "Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_427", + "psc_text": "imponis ac ministerio. nos vero, si quod exemplar manibus occurrerit, libri marginibus octavi celeriter addemus. etsi Apollinaris tuus + cui in ceteris rebus est in hac certe neglegentissimus, quippe qui perexiguum lectione teneatur vel coactus vel voluntarius; quantum tamen mihi videtur, qui patribus his iungi non recusaverim, quorum studio voto timori laudabile aliquid in filiis, licet difficile persuadeatur, difficilius sufficit. vale. Sidonius domino papae Euphronio salutem. Albiso antistes Proculusque levites, ideo nobis morum magistri pronuntiandi, quia vestri merentur esse discipuli, litteras detulerunt, quarum me sacrosancto donastis affectu; quae tamen litterae plurimum nobis honoris, plus oneris imponunt. unde et ipsarum sic benedictione laetor, quod iniunctione confundor, quippe qui ex asse turbatus vel ex parte non pareo. iubetis enim tam diversa quam nimia explicarique decernitis opus, quod ab extremitate mea tam difficile conpletur quam inpudenter incipitur. sed si amplitudinem in vobis pietatis expertae bene metior, plus laborastis, ut affectus vestri cordis quam", + "candidate_score": 0.635734, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_5", + "bdc_text": "Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_123", + "psc_text": "genus reor esse virtutis tanto te otio non posse lassari. ecquid numquamne 1 respectu movebere familiaritatis antiquae, ut tandem a continuandi 2 silentii proposito pedem referas? aut 3 nescis quia garrulo non respondere convicium est? tu retices vel bybliothecarum medius vel togarum et a me officium paupertini sermonis exspectas, cui scribendi, si bene perspicis, magis est facilitas quam facultas. certe vel metus noster materiam stilo tuo faciat, mementoque viatorum manus gravare chartis, quatinus amicorum cura relevetur, et indicare festina, si quam praevio deo quaestor Licinianus trepidationi mutuae ianuam securitatis aperuerit, persona siquidem est, ut perhibent, magna exspectatione maior adventu, relatu sublimis inspectione sublimior et ob omnia felicitatis naturaeque dona monstrabilis. summa censura, par comitas et prudentia fidesque misso mittentique conveniens; nihil adfectatum simulatumque, ponderique sermonum vera potius severitas quam severitatis imitatio; et nec, ut plurimi, qui cum credita diffidenter allegant, volunt videri egisse se 1 cautius, sed neque ex illo,", + "candidate_score": 0.629353, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_5", + "bdc_text": "Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_370", + "psc_text": "incumbis, difficile discernitur domini plusne sit cultum rus an ingenium. igitur hic tu, quantum recordor, citos iambos, elegos acutos ac rotundatos hendecasyllabos et cetera carmina musicos flores thymumque redolentia, nunc Narbonensibus cantitanda, nunc Biterrensibus, ambigendum celerius an pulchrius elucubrasti, apud aequaevos gratiam tuam, famam apud posteros ampliaturus. certe mihi, quotiens tui versus a meditationis incude tamquam adhuc calidi deferebantur, sic videbatur, qui, etsi non bene scribo, bene iudico. sed, quod fatendum est, talibus studiis anterior aetas iuste vacabat seu, quod est verius, occupabatur; modo tempus est seria legi, seria scribi deque perpetua vita potius quam memoria cogitari nimiumque meminisse nostra post mortem non opuscula sed opera pensanda. quae quidem ad praesens non ita loquor, quasi tu non utraque laudanda conficias aut, si adhuc durat in sermone laetitia, non custodiatur in actione censura, sed ut qui Christo favente clam sanctus es, iam palam religiosa venerandus iugo salubri colla pariter et corda", + "candidate_score": 0.623683, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_23", + "bdc_text": "Quod quidem non copiosius agam , ne te gravioribus rebus impeditum fortassis avocem .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_160", + "psc_text": "si adversa significes, cum prospera non sequantur, nam cum te non deceat falsa mandare atque item desint 2 votiva memoratu, fugio quicquid illud mali est per bonorum indicia cognoscere, vale. Sidonius Apollinari suo salutem Per Faustinum antistitem non minus mihi veteris contubernii sodalitate quam novae pro- fessionis communione devinctum verbo quaepiam cavenda mandaveram: dicto paruisse vos gaudeo. siquidem prudentibus cordacitus insitum est vitare fortuita, sicut itidem absurdum, si coeptis audacibus adversetur eventus, consurgere in querimonias et inconsultarum dispositionum culpabiles exitus ad infamanda casuum incerta convertere. quorsum istaec? ais. fateor me nimis ventum, ne tempore timoris publici non timeres 1 et solidae domus ad hoc aevi inconcussa securitas ad tempestuosos hostium incursus pro intempestiva devotione trepidaret inchoaretque apud animorum matronalium teneritudinem sollemnitas expetita vilescere: 2 quamquam in pectoribus earundem ita sibi sit genuina sanctitas peculiare metata domicilium, ut, si quid secus viantibus accidisset, laetaturae fuerint quoddam se pro martyre tolerasse martyrium.", + "candidate_score": 0.610098, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I", + "max_score": 0.692111, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_1_3", + "bdc_text": "non enim dubito , quin maximo desiderio studia et valetudinem meam percipiendi tenearis . Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset . Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_886", + "psc_text": "suum, quod a te infusum sibi ita tenuit, ut matris persuasionem excluderet. Ille se a me nutritum praeferebat; ille ut sedulum patrem desiderabat, ille simulato a quibusdam adventus mei nuntio, impatienter praestolabatur. Quin etiam illis ipsis publici doloris diebus, cum sanctos et summos sacerdotes Domini intra Gallias haberet; ut a me tamen sacramentis baptismatis initiaretur, scribendum arbitratus est: quod etsi non rationabiliter, amabiliter tamen erga me suum studium testificatus est. 3. Hunc ergo non intimo anhelem spiritu, secretisque mentis atque animi visceribus amplectar? Hunc mihi mortuum putem? Immo mihi magis mortuum. Quas ego Domino deferebam gratias, quod ita in me conversus esset, quod ita emendatus, quasi senioris cujusdam aetatis mores induisset: quas clementiae tuae, quod eum non solum regno reddidisses; sed etiam, quod est amplius, instituisses fidei et pietatis tuae disciplinis? Hunc ergo non doleam, aevi integrum, antequam sacramentorum quae 1003 desideravit, adipisceretur gratiam, repentina obisse morte? Refrigerasti animum, quod", + "candidate_score": 0.692111, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_0_2", + "bdc_text": "Piissimo eruditissimoque domino H [einrycho ] Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae ministro , M [atthias ] Cognetius S. P. D . Querenti mihi iam dudum ( pater colendissime ) , quod his temporibus ad te potissimum scriberem , duo occurrebant , quae mihi amplam et copiosam ad scribendum materiam suppeditabant , quorum unum idque praecipuum est , ut me de non missis iamdudum ad te literis excusem , alterum vero , ut de totis meis rationibus certi aliquid ad te mittam ; non enim dubito , quin maximo desiderio studia et valetudinem meam percipiendi tenearis . Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_886", + "psc_text": "suum, quod a te infusum sibi ita tenuit, ut matris persuasionem excluderet. Ille se a me nutritum praeferebat; ille ut sedulum patrem desiderabat, ille simulato a quibusdam adventus mei nuntio, impatienter praestolabatur. Quin etiam illis ipsis publici doloris diebus, cum sanctos et summos sacerdotes Domini intra Gallias haberet; ut a me tamen sacramentis baptismatis initiaretur, scribendum arbitratus est: quod etsi non rationabiliter, amabiliter tamen erga me suum studium testificatus est. 3. Hunc ergo non intimo anhelem spiritu, secretisque mentis atque animi visceribus amplectar? Hunc mihi mortuum putem? Immo mihi magis mortuum. Quas ego Domino deferebam gratias, quod ita in me conversus esset, quod ita emendatus, quasi senioris cujusdam aetatis mores induisset: quas clementiae tuae, quod eum non solum regno reddidisses; sed etiam, quod est amplius, instituisses fidei et pietatis tuae disciplinis? Hunc ergo non doleam, aevi integrum, antequam sacramentorum quae 1003 desideravit, adipisceretur gratiam, repentina obisse morte? Refrigerasti animum, quod", + "candidate_score": 0.691635, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_2_4", + "bdc_text": "Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset . Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem . Tantis enim beneficiis et muneribus a te sum affectus , tanta humanitate a te semper exceptus , tam suavi tamque familiari colloquio tecum sum interdum collocutus , ut eam sane humanitatem a me expostulare arbitrarer , ut de nullis rebus , quae vel ad corporis vel ad animi habitum pertinerent , te celarem .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_886", + "psc_text": "suum, quod a te infusum sibi ita tenuit, ut matris persuasionem excluderet. Ille se a me nutritum praeferebat; ille ut sedulum patrem desiderabat, ille simulato a quibusdam adventus mei nuntio, impatienter praestolabatur. Quin etiam illis ipsis publici doloris diebus, cum sanctos et summos sacerdotes Domini intra Gallias haberet; ut a me tamen sacramentis baptismatis initiaretur, scribendum arbitratus est: quod etsi non rationabiliter, amabiliter tamen erga me suum studium testificatus est. 3. Hunc ergo non intimo anhelem spiritu, secretisque mentis atque animi visceribus amplectar? Hunc mihi mortuum putem? Immo mihi magis mortuum. Quas ego Domino deferebam gratias, quod ita in me conversus esset, quod ita emendatus, quasi senioris cujusdam aetatis mores induisset: quas clementiae tuae, quod eum non solum regno reddidisses; sed etiam, quod est amplius, instituisses fidei et pietatis tuae disciplinis? Hunc ergo non doleam, aevi integrum, antequam sacramentorum quae 1003 desideravit, adipisceretur gratiam, repentina obisse morte? Refrigerasti animum, quod", + "candidate_score": 0.67953, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_28_30", + "bdc_text": "Cum autem sit minister papae , si puniretur , nunquam sane expiari posset . Haec itaque sunt ( pater observandissime ) , quae tibi significare volui , cumque nihil amplius supersit , quod ad te scribam , finem meae epistolae imponam deumque optimum maximum orabo , ut te salvum et incolumem servet. Vale . Datum 5 .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_690", + "psc_text": "Deo esse et gloriosum periculo. Sin autem silentii mei dissimulationisque culpa et me ingravat, nec te liberat; malo importuniorem me, quam inutiliorem aut turpiorem judices. Siquidem scriptum est, dicente sancto apostolo Paulo, cujus non potes doctrinam refellere: Insta opportune, importune; argue, obsecra, increpa in omni patientia et doctrina (II Tim. IV, 2) . 4. Habemus ergo et nos cui displicere plus periculi sit; praesertim cum etiam imperatoribus non displiceat suo quemque fungi munere, et patienter audiatis unumquemque pro suo suggerentem officio; immo corripiatis, si non utatur militiae suae ordine. Quod ergo in iis libenter accipitis, qui vobis militant, num hoc in sacerdotibus potest molestum videri; cum id loquamur, non quod volumus, sed quod jubemur? Scis enim lectum: Cum stabitis ante reges et praesides, nolite cogitare quid loquamini; dabitur enim vobis in illa hora quid loquamini: non enim vos estis qui loquimini, sed Spiritus Patris vestri, qui loquitur in vobis (Matth.", + "candidate_score": 0.66608, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_29_31", + "bdc_text": "Haec itaque sunt ( pater observandissime ) , quae tibi significare volui , cumque nihil amplius supersit , quod ad te scribam , finem meae epistolae imponam deumque optimum maximum orabo , ut te salvum et incolumem servet. Vale . Datum 5 . idus septembris .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_3", + "psc_text": "Tuum quotidianum iter legebam, nocte ac die in tuis castris cura et sensu locatus, orationum excubiis praetendebam: et si invalidus merito, sed affectu sedulus. 753 2. Et haec quidem cum pro tua salute deferebamus, pro nobis faciebamus. Nihil hic adulationis est, quam tu non requiris, ego alienam nostro duco officio: sed plurimum gratiae, quam dedisti. Scit ipse nostri arbiter, quem fateris, et in quem pie credis, refici viscera mea tua fide, tua salute, tua gloria: meque non solum officio publico debitas pendere preces, sed etiam amore privato. Reddidisti enim mihi quietem Ecclesiae, perfidorum ora, atque utinam et corda, clausisti: et hoc non minore fidei, quam potestatis auctoritate fecisti. 3. Nam quid de litteris recentibus loquar? Scripsisti tua totam epistolam manu; ut ipsi apices fidem tuam pietatemque loquerentur. Sic Abraham sua manu quondam vitulum occidit (Gen. XVIII, 7), ut hospitibus epulantibus ministraret: nec in ministerio religioso aliorum adjumenta quaesivit. Sed ille", + "candidate_score": 0.663873, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_3", + "bdc_text": "Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_3", + "psc_text": "Tuum quotidianum iter legebam, nocte ac die in tuis castris cura et sensu locatus, orationum excubiis praetendebam: et si invalidus merito, sed affectu sedulus. 753 2. Et haec quidem cum pro tua salute deferebamus, pro nobis faciebamus. Nihil hic adulationis est, quam tu non requiris, ego alienam nostro duco officio: sed plurimum gratiae, quam dedisti. Scit ipse nostri arbiter, quem fateris, et in quem pie credis, refici viscera mea tua fide, tua salute, tua gloria: meque non solum officio publico debitas pendere preces, sed etiam amore privato. Reddidisti enim mihi quietem Ecclesiae, perfidorum ora, atque utinam et corda, clausisti: et hoc non minore fidei, quam potestatis auctoritate fecisti. 3. Nam quid de litteris recentibus loquar? Scripsisti tua totam epistolam manu; ut ipsi apices fidem tuam pietatemque loquerentur. Sic Abraham sua manu quondam vitulum occidit (Gen. XVIII, 7), ut hospitibus epulantibus ministraret: nec in ministerio religioso aliorum adjumenta quaesivit. Sed ille", + "candidate_score": 0.648043, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_26_28", + "bdc_text": "De novis autem huius loci scito imprimis pacem factam , ut ex conditionibus videre poteris , et legatum papae , qui Spirae esta. R. : Reichstag in Speyer 1570. , ob Sodomitarum crimen deprehensum esse , unum ex famulis ipsius aufugisse , quod quidem triste est spectaculum et horrendum , graviter etiam puniendum . Cum autem sit minister papae , si puniretur , nunquam sane expiari posset .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_61", + "psc_text": "Nempe Veronae fuit, visebatur frequenter a virginibus et mulieribus; in honore enim semper erat. Visebatur et a sacerdotibus propter pudicitiae reverentiam, et gravitatis speculum. Quomodo ergo potuit occulere crimen, quod se vel specie sui proderet? Quomodo texit uterum? quomodo non refugit aspectum mulierum, oculos salutantium? quomodo parturiens vocem repressit? Sed hoc non patitur dolor: denique Scriptura hos maximos dicit dolores, qui sunt parturientis (Gen. III, 16). Sic enim, inquit, dies Domini subito venit, et improvisus adest, ut dolor partus, qui intercludit omnia effugia delitescendi (Esai. XIII, 8, 9). 13. Haec est verior documentorum fides, quam erubescunt et mulieres. Denique Elisabeth occultabat se mensibus quinque; eo quod sterilis conceperat in senectute (Luc. I, 24). His signis et ipsa Mariae virginitas apud ignaros mysterii, probri suspectabatur. Unde et Joseph, cui desponsata erat virgo, suspectum habebat vitium; dum adhuc nesciret Dominicae incarnationis sacramentum (Matth. I, 18). 14. Quid ergo negamus inspiciendas virgines? Interim", + "candidate_score": 0.646746, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_30_32", + "bdc_text": "Vale . Datum 5 . idus septembris . Ornatissimo ac maxime venerando viro domino H [einrycho ] Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae fidelissimo pastori .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_449", + "psc_text": "quod tanto sacrilegio hominum auctor salutis sit interemptus: die autem dominica exsultandum Propheta docet, dicens: Hic est dies, quem fecit Dominus; exsultemus et laetemur in eo (Ps. CXVII, 24) . 12. Ergo non solum passionis diem, sed etiam resurrectionis observari oportet a nobis; ut habeamus et amaritudinis et laetitiae diem: illo jejunemus, isto reficiamur. Unde si inciderit, sicut futurum est proxime, quartadecima luna mensis primi die Dominica; quia neque Dominica jejunare debemus, neque tertiadecima luna die sabbati incidente jejunium solvere, quod maxime die passionis est exhibendum: in alteram hebdomadam celebritas paschae est differenda. Siquidem sequitur quintadecima luna, qua passus est Christus, et erit secunda feria: tertia quoque feria erit sextadecima luna, qua Domini caro in sepulcro quievit; cum quarta etiam feria septimadecima luna futura sit, qua Dominus resurrexit. 13. Cum igitur triduum illud sacrum in hebdomadam proxime incurrat ultimam, intra quod triduum et passus est, et quievit, et resurrexit, de", + "candidate_score": 0.643213, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_30_32", + "bdc_text": "Vale . Datum 5 . idus septembris . Ornatissimo ac maxime venerando viro domino H [einrycho ] Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae fidelissimo pastori .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_445", + "psc_text": "tempus (Eccl. III, 1; Hier. VIII, 7) . Jeremias clamat: Turtur et hirundo, agri passeres agnoverunt tempora introitus sui (Jerem. VIII, 7) . Quid autem evidentius, quam de passione Domini dictum videri potest: Agnovit bos possessorem suum, et asinus praesepe domini sui (Esai. I, 3) ? Agnoscamus ergo hoc praesepe Domini, in quo alimur, pascimur et reficimur. 7. Hoc igitur tempus praecipue scire debemus, quo per universum orbem consona sacrae noctis fundatur oratio; quia et tempore commendantur preces, sicut scriptum est: Tempore accepto exaudivi te, et in die salutis adjuvi te (Esai. XLIX, 8) . Hoc est tempus de quo apostolus dixit: Ecce nunc tempus acceptabile, ecce nunc dies salutis (II Cor. 6) . 8. Unde necesse fuit, quia etiam post Aegyptiorum supputationes, et Alexandrinae Ecclesiae definitiones, episcopi quoque Romanae Ecclesiae, per litteras plerique meam adhuc exspectant sententiam, quid existimem scribere de die Paschae. Nam licet futuri diei Paschae inciderit", + "candidate_score": 0.642459, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_2", + "bdc_text": "Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_886", + "psc_text": "suum, quod a te infusum sibi ita tenuit, ut matris persuasionem excluderet. Ille se a me nutritum praeferebat; ille ut sedulum patrem desiderabat, ille simulato a quibusdam adventus mei nuntio, impatienter praestolabatur. Quin etiam illis ipsis publici doloris diebus, cum sanctos et summos sacerdotes Domini intra Gallias haberet; ut a me tamen sacramentis baptismatis initiaretur, scribendum arbitratus est: quod etsi non rationabiliter, amabiliter tamen erga me suum studium testificatus est. 3. Hunc ergo non intimo anhelem spiritu, secretisque mentis atque animi visceribus amplectar? Hunc mihi mortuum putem? Immo mihi magis mortuum. Quas ego Domino deferebam gratias, quod ita in me conversus esset, quod ita emendatus, quasi senioris cujusdam aetatis mores induisset: quas clementiae tuae, quod eum non solum regno reddidisses; sed etiam, quod est amplius, instituisses fidei et pietatis tuae disciplinis? Hunc ergo non doleam, aevi integrum, antequam sacramentorum quae 1003 desideravit, adipisceretur gratiam, repentina obisse morte? Refrigerasti animum, quod", + "candidate_score": 0.638353, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_31_33", + "bdc_text": "idus septembris . Ornatissimo ac maxime venerando viro domino H [einrycho ] Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae fidelissimo pastori . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_449", + "psc_text": "quod tanto sacrilegio hominum auctor salutis sit interemptus: die autem dominica exsultandum Propheta docet, dicens: Hic est dies, quem fecit Dominus; exsultemus et laetemur in eo (Ps. CXVII, 24) . 12. Ergo non solum passionis diem, sed etiam resurrectionis observari oportet a nobis; ut habeamus et amaritudinis et laetitiae diem: illo jejunemus, isto reficiamur. Unde si inciderit, sicut futurum est proxime, quartadecima luna mensis primi die Dominica; quia neque Dominica jejunare debemus, neque tertiadecima luna die sabbati incidente jejunium solvere, quod maxime die passionis est exhibendum: in alteram hebdomadam celebritas paschae est differenda. Siquidem sequitur quintadecima luna, qua passus est Christus, et erit secunda feria: tertia quoque feria erit sextadecima luna, qua Domini caro in sepulcro quievit; cum quarta etiam feria septimadecima luna futura sit, qua Dominus resurrexit. 13. Cum igitur triduum illud sacrum in hebdomadam proxime incurrat ultimam, intra quod triduum et passus est, et quievit, et resurrexit, de", + "candidate_score": 0.635358, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf013", + "work_id": "103_Athanasius-Alexandrinus_De-observationibus-monachorum", + "max_score": 0.692096, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_1_3", + "bdc_text": "non enim dubito , quin maximo desiderio studia et valetudinem meam percipiendi tenearis . Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset . Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem .", + "psc_chunk_id": "103_Athanasius-Alexandrinus_De-observationibus-monachorum_window_0", + "psc_text": "De observationibus monachorum Etsi gloriari in Christo licet quod hujusmodi principiis sitis initiati, ut sit inchoatio vestra perfectio, et ad veram vivendi frugem gradus interpositos praevolantes, apice ipsius culminis occupato, disciplinae summam teneatis, ut in votis habere debeat imitari quisque vos potius quam posse credat institui: mihi tamen hujus licentiam praerogativae paternus ascripsit affectus, et amplectenda mihi vestrae expostulationis exactio; qui dum me auditis non solum libenter, sed etiam avide, impudentem me vestro amore fecistis. Praecedentes duco, et ultra mensuram meae possibilitatis extensus quos sequi cupio ducere compellor. Pergam igitur per tramitem vitae vestrae, et quasi qui primis litterarum imbuatur elementis depictis, adumbratas praefigurationibus notas stylo imitatore calcabo, accedentibus ad speranda beati instituti praemia quae sequenda sunt. Primum abstinentiae cura, jejunii patientia, orandi assiduitas, legendi, vel si quis adhuc litterarum expers sit, audiendi sit desiderium cum cupiditate discendi. Haec enim sunt prima quasi lactentium in Dei agnitione crepundia: quibus homo", + "candidate_score": 0.692096, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus", + "max_score": 0.691585, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_10_12", + "bdc_text": "me armatum esse video , ut nulla tormenta , nullos bumbardarum et hastarum ictus reformidem , sed intrepide ad te accedere audeam , meas literas tibi offerre non vereor et credam te iis lectis me inprimis excusaturum meorumque studiorum rationem aequo benevoloque animo accepturum . Quae cum ita sint , ad studia mea veniam , ut iis tibi expositis ad reliqua facilius descendere possim . Ea autem in Ciceronis oratione pro Muraena , quarto Georgicon libro et Aeschinis contra Ctesiphontem oratione hucusque versata sunt magno meo labore et diligentia , cum patri imprimis obedientiam praestare , tibi deinde etiam gratificari cuperem .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_20", + "psc_text": "Jesum Christum precor, ut quod Cicero tuus, qui 823 in arce Romanae eloquentiae stetit, non est facere dedignatus in Bruto, Oratorum Latinae linguae texens catalogum, id ego in ejus Ecclesiae Scriptoribus enumerandis, digne cohortatione tua impleam. Si qui autem de his qui usque hodie scriptitant [ Al. scripserunt], a me in hoc volumine praetermissi sunt, sibi magis quam mihi debebunt [ Al. debent] imputare. Neque enim celantes scripta sua, de his quae non legi, nosse potui, et quod aliis forsitan sit notum, mihi in hoc terrarum angulo ( Bethleemi ) fuerit ignotum. Certe cum scriptis suis claruerint, non magnopere nostri silentii dispendia [ Al. dispendio] suspirabunt. Discant ergo Celsus, Porphyrius, Julianus, rabidi adversus Christum canes, discant eorum sectatores (qui putant Ecclesiam nullos philosophos et eloquentes, nullos habuisse doctores) quanti et quales viri eam fundaverint, exstruxerint [ Al. struxerint], et adornaverint; et desinant fidem nostram rusticae tantum simplicitatis arguere, suamque potius", + "candidate_score": 0.691585, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_16_18", + "bdc_text": "Quae ut melius ediscerem , cum pater charissimus neglectis omnibus impensis Athenis potius quam Lilybei literas Graecas et Romae quam in Sicilia Latinas , ut Cicero inquit , studere et florentissimas semper academias sectari voluerit , bene meis studiis consultum fore putavit , si Heidelberga , academia si non obscura , saltem non celeberrima , Witembergam proficiscerer , ibi aliquandiu literis operam darem et postea in Italiam , ut principia iuris degustarem . Quod quidem num hac adhuc hyeme fieri velit , non satis teneo ; hoc unum scio me Witembergam profecturum , nisi vel pax facta in Gallia vel quid aliud id iter impediat , illicque si per hyemem mansero , me tuis literis , quibus nihil iucundius nihilque suavius est , per aliquod tempus fruiturum spero ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_20", + "psc_text": "Jesum Christum precor, ut quod Cicero tuus, qui 823 in arce Romanae eloquentiae stetit, non est facere dedignatus in Bruto, Oratorum Latinae linguae texens catalogum, id ego in ejus Ecclesiae Scriptoribus enumerandis, digne cohortatione tua impleam. Si qui autem de his qui usque hodie scriptitant [ Al. scripserunt], a me in hoc volumine praetermissi sunt, sibi magis quam mihi debebunt [ Al. debent] imputare. Neque enim celantes scripta sua, de his quae non legi, nosse potui, et quod aliis forsitan sit notum, mihi in hoc terrarum angulo ( Bethleemi ) fuerit ignotum. Certe cum scriptis suis claruerint, non magnopere nostri silentii dispendia [ Al. dispendio] suspirabunt. Discant ergo Celsus, Porphyrius, Julianus, rabidi adversus Christum canes, discant eorum sectatores (qui putant Ecclesiam nullos philosophos et eloquentes, nullos habuisse doctores) quanti et quales viri eam fundaverint, exstruxerint [ Al. struxerint], et adornaverint; et desinant fidem nostram rusticae tantum simplicitatis arguere, suamque potius", + "candidate_score": 0.674144, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_11_13", + "bdc_text": "Quae cum ita sint , ad studia mea veniam , ut iis tibi expositis ad reliqua facilius descendere possim . Ea autem in Ciceronis oratione pro Muraena , quarto Georgicon libro et Aeschinis contra Ctesiphontem oratione hucusque versata sunt magno meo labore et diligentia , cum patri imprimis obedientiam praestare , tibi deinde etiam gratificari cuperem . Scio enim id beneficii loco a me accipere solere , si in studiorum disciplinarumque studio summo cursu ruam ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_20", + "psc_text": "Jesum Christum precor, ut quod Cicero tuus, qui 823 in arce Romanae eloquentiae stetit, non est facere dedignatus in Bruto, Oratorum Latinae linguae texens catalogum, id ego in ejus Ecclesiae Scriptoribus enumerandis, digne cohortatione tua impleam. Si qui autem de his qui usque hodie scriptitant [ Al. scripserunt], a me in hoc volumine praetermissi sunt, sibi magis quam mihi debebunt [ Al. debent] imputare. Neque enim celantes scripta sua, de his quae non legi, nosse potui, et quod aliis forsitan sit notum, mihi in hoc terrarum angulo ( Bethleemi ) fuerit ignotum. Certe cum scriptis suis claruerint, non magnopere nostri silentii dispendia [ Al. dispendio] suspirabunt. Discant ergo Celsus, Porphyrius, Julianus, rabidi adversus Christum canes, discant eorum sectatores (qui putant Ecclesiam nullos philosophos et eloquentes, nullos habuisse doctores) quanti et quales viri eam fundaverint, exstruxerint [ Al. struxerint], et adornaverint; et desinant fidem nostram rusticae tantum simplicitatis arguere, suamque potius", + "candidate_score": 0.667998, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_12_14", + "bdc_text": "Ea autem in Ciceronis oratione pro Muraena , quarto Georgicon libro et Aeschinis contra Ctesiphontem oratione hucusque versata sunt magno meo labore et diligentia , cum patri imprimis obedientiam praestare , tibi deinde etiam gratificari cuperem . Scio enim id beneficii loco a me accipere solere , si in studiorum disciplinarumque studio summo cursu ruam ; ex eo enim virtus nascitur , quam cum in aliorum rebus gestis legimus et haurimus , quoque imitari conamur .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_20", + "psc_text": "Jesum Christum precor, ut quod Cicero tuus, qui 823 in arce Romanae eloquentiae stetit, non est facere dedignatus in Bruto, Oratorum Latinae linguae texens catalogum, id ego in ejus Ecclesiae Scriptoribus enumerandis, digne cohortatione tua impleam. Si qui autem de his qui usque hodie scriptitant [ Al. scripserunt], a me in hoc volumine praetermissi sunt, sibi magis quam mihi debebunt [ Al. debent] imputare. Neque enim celantes scripta sua, de his quae non legi, nosse potui, et quod aliis forsitan sit notum, mihi in hoc terrarum angulo ( Bethleemi ) fuerit ignotum. Certe cum scriptis suis claruerint, non magnopere nostri silentii dispendia [ Al. dispendio] suspirabunt. Discant ergo Celsus, Porphyrius, Julianus, rabidi adversus Christum canes, discant eorum sectatores (qui putant Ecclesiam nullos philosophos et eloquentes, nullos habuisse doctores) quanti et quales viri eam fundaverint, exstruxerint [ Al. struxerint], et adornaverint; et desinant fidem nostram rusticae tantum simplicitatis arguere, suamque potius", + "candidate_score": 0.661682, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_16", + "bdc_text": "Quae ut melius ediscerem , cum pater charissimus neglectis omnibus impensis Athenis potius quam Lilybei literas Graecas et Romae quam in Sicilia Latinas , ut Cicero inquit , studere et florentissimas semper academias sectari voluerit , bene meis studiis consultum fore putavit , si Heidelberga , academia si non obscura , saltem non celeberrima , Witembergam proficiscerer , ibi aliquandiu literis operam darem et postea in Italiam , ut principia iuris degustarem .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_20", + "psc_text": "Jesum Christum precor, ut quod Cicero tuus, qui 823 in arce Romanae eloquentiae stetit, non est facere dedignatus in Bruto, Oratorum Latinae linguae texens catalogum, id ego in ejus Ecclesiae Scriptoribus enumerandis, digne cohortatione tua impleam. Si qui autem de his qui usque hodie scriptitant [ Al. scripserunt], a me in hoc volumine praetermissi sunt, sibi magis quam mihi debebunt [ Al. debent] imputare. Neque enim celantes scripta sua, de his quae non legi, nosse potui, et quod aliis forsitan sit notum, mihi in hoc terrarum angulo ( Bethleemi ) fuerit ignotum. Certe cum scriptis suis claruerint, non magnopere nostri silentii dispendia [ Al. dispendio] suspirabunt. Discant ergo Celsus, Porphyrius, Julianus, rabidi adversus Christum canes, discant eorum sectatores (qui putant Ecclesiam nullos philosophos et eloquentes, nullos habuisse doctores) quanti et quales viri eam fundaverint, exstruxerint [ Al. struxerint], et adornaverint; et desinant fidem nostram rusticae tantum simplicitatis arguere, suamque potius", + "candidate_score": 0.659184, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_12", + "bdc_text": "Ea autem in Ciceronis oratione pro Muraena , quarto Georgicon libro et Aeschinis contra Ctesiphontem oratione hucusque versata sunt magno meo labore et diligentia , cum patri imprimis obedientiam praestare , tibi deinde etiam gratificari cuperem .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_246", + "psc_text": "συνέταξε λόγους, καὶ περὶ Πνεύματος ἁγίου τεῦχος, καὶ εἰς τὴν ἑξαήμερον ὁμιλίας ἐννέα, καὶ ὀσκητικὸν, καὶ βραχείας καὶ ποικίλας ὁμιλίας. Τελευτᾷ βασιλεύοντος Γρατιανοῦ. CAPUT CXVII. Gregorius, primum Sasimorum, deinde Nazianzenus episcopus, vir eloquentissimus, praeceptor meus, quo Scripturas explanante, didici, ad triginta millia versuum omnia opera sua composuit. E quibus illa sunt: de morte fratris Caesarii, Φερὶ Φιλοπτωχίας, laudes Machabaeorum, laudes Cypriani, laudes Athanasii, laudes Maximi philosophi, post exsilium reversi, quem falso nomine quidam Heronis superscripserunt (quia est et alius liber vituperationem ejusdem Maximi continens; quasi non licuerit eumdem et laudare et vituperare pro tempore); et liber, hexametro versu, Virginitatis et Nuptiarum, contra se disserentium; adversum Eunomium liber unus, 945 de Spiritu sancto liber unus. Contra Julianum imperatorem libri duo. Secutus est autem Polemonem dicendi charactere, vivoque se episcopum in loco suo ordinans, ruri vitam monachi exercuit. Decessitque ante hoc ferme triennium sub Theodosio principe. Γρηγόριος, Σασίμων πρότερον, εἶτα Ναζιανζοῦ ἐπίσκοπος,", + "candidate_score": 0.658347, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_12_14", + "bdc_text": "Ea autem in Ciceronis oratione pro Muraena , quarto Georgicon libro et Aeschinis contra Ctesiphontem oratione hucusque versata sunt magno meo labore et diligentia , cum patri imprimis obedientiam praestare , tibi deinde etiam gratificari cuperem . Scio enim id beneficii loco a me accipere solere , si in studiorum disciplinarumque studio summo cursu ruam ; ex eo enim virtus nascitur , quam cum in aliorum rebus gestis legimus et haurimus , quoque imitari conamur .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_246", + "psc_text": "συνέταξε λόγους, καὶ περὶ Πνεύματος ἁγίου τεῦχος, καὶ εἰς τὴν ἑξαήμερον ὁμιλίας ἐννέα, καὶ ὀσκητικὸν, καὶ βραχείας καὶ ποικίλας ὁμιλίας. Τελευτᾷ βασιλεύοντος Γρατιανοῦ. CAPUT CXVII. Gregorius, primum Sasimorum, deinde Nazianzenus episcopus, vir eloquentissimus, praeceptor meus, quo Scripturas explanante, didici, ad triginta millia versuum omnia opera sua composuit. E quibus illa sunt: de morte fratris Caesarii, Φερὶ Φιλοπτωχίας, laudes Machabaeorum, laudes Cypriani, laudes Athanasii, laudes Maximi philosophi, post exsilium reversi, quem falso nomine quidam Heronis superscripserunt (quia est et alius liber vituperationem ejusdem Maximi continens; quasi non licuerit eumdem et laudare et vituperare pro tempore); et liber, hexametro versu, Virginitatis et Nuptiarum, contra se disserentium; adversum Eunomium liber unus, 945 de Spiritu sancto liber unus. Contra Julianum imperatorem libri duo. Secutus est autem Polemonem dicendi charactere, vivoque se episcopum in loco suo ordinans, ruri vitam monachi exercuit. Decessitque ante hoc ferme triennium sub Theodosio principe. Γρηγόριος, Σασίμων πρότερον, εἶτα Ναζιανζοῦ ἐπίσκοπος,", + "candidate_score": 0.65781, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_12", + "bdc_text": "Ea autem in Ciceronis oratione pro Muraena , quarto Georgicon libro et Aeschinis contra Ctesiphontem oratione hucusque versata sunt magno meo labore et diligentia , cum patri imprimis obedientiam praestare , tibi deinde etiam gratificari cuperem .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_256", + "psc_text": "Gregorio Nazianzeno contra Eunomium legit libros, qui et multa alia scripsisse et scribere dicitur. Γρηγόριος Νύσης ἐπίσκοπος, ἀδελφὸς Βασιλείου τοῦ Καισαρέως, πρὸ ὀλίγων ἐνιαυτῶν ἐμοὶ καὶ Γρηγορίῳ τῷ Ναζιανζηνῷ κατὰ Εὐνομίου ἀνέγνω λόγους, ὅστις καὶ ἄλλα πολλὰ γεγραφέναι καὶ γράφειν λέγεται. CAPUT CXXIX. Joannes Antiochenae Ecclesiae presbyter, Eusebii Emiseni Diodorique sectator, multa componere dicitur, de quibus περὶ ἱερωσύνης tantum legi. Ἰωάννης Ἀντιοχείας πρεσβύτερος, Εὐσεβίου Ἐμεσηνοῦ, καὶ Διοδώρου ἀκόλουθος, πολλὰ συγγράψαι λέγεται, ἀφ' ὧν περὶ ἱερωσύνης μόνον ἀνέγνων. CAPUT CXXX. 951 Gelasius Caesareae Palaestinae, post Euzoium, episcopus, accurati limatique sermonis, fertur quaedam scribere, sed celare. 952 Γελάσιος Καισαρείας Παλαιστίνης μετὰ Εὐζώϊον ἐπίσκοπος, λαμπρῶς τινα συγγραφέναι λέγεται, ἀποκρύπτειν δέ. CAPUT CXXXI. Theotimus, Scythiae Tomorum episcopus, in morem dialogorum et veteris eloquentiae breves commaticosque tractatus edidit. Audio eum et alia scribere. Θεότιμος Σκυθίας Τομέων ἐπίσκοπος ἐν τάξει διαλόγων καὶ ἀρχαίας φράσεως βραχείας ὁμιλίας ἐξέδωκεν. Ἀκούω τοῦτον καὶ ἄλλα συγγράφειν. CAPUT CXXXII. Dexter, Paciani,", + "candidate_score": 0.650455, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_16", + "bdc_text": "Quae ut melius ediscerem , cum pater charissimus neglectis omnibus impensis Athenis potius quam Lilybei literas Graecas et Romae quam in Sicilia Latinas , ut Cicero inquit , studere et florentissimas semper academias sectari voluerit , bene meis studiis consultum fore putavit , si Heidelberga , academia si non obscura , saltem non celeberrima , Witembergam proficiscerer , ibi aliquandiu literis operam darem et postea in Italiam , ut principia iuris degustarem .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_132", + "psc_text": "a Tatiano, de quo supra diximus, Romae in Scripturis eruditus, edidit plurima: praecipuumque adversus Marcionem opus, in quo refert, quomodo ipsi quoque inter se Marcionitae discrepent; et Apellem senem alium haereticum a se quondam fuisse conventum, et risui habitum, eo quod Deum, quem coleret, ignorare se diceret. Meminit in eodem libro, quem scripsit ad Callistionem, Tatiani se Romae fuisse auditorem. Sed et in Hexaemeron elegantes tractatus composuit, et adversum Phrygas insigne opus; temporibusque Commodi et Severi floruit. 878 Ῥόδων, Ἀσιανὸς, παρὰ Τατιανῷ τῷ ἀναφερομένῳ, ἐν ταῖς θείαις Γραφαῖς παιδευθεὶς, ἐξέδωκε μὲν πάμπολλα, ἐξαίρετον δὲ κατὰ Μαρκίωνος σύνταγμα, ἐν ᾧ ἐξηγεῖται, ὅπως καὶ αὐτοὶ εἰς ἑαυτοὺς Μαρκιωνισταὶ διαφωνοῦσι, καὶ τὸν Ἀπελλὴν τὸν γέροντα ὁμοίως αἱρετικὸν, συντετυχηκέναι αὐτοῖς, καὶ καταγέλαστον γεγενῆσθαι, εἰρηκότα ὅτι τὸν θεὸν ὃν σέβει, ἀγνοεῖ. Μέμνηται ἐν τῇ αὐτῇ βίβλῳ, ἣν ἔγραψε πρὸς Καλλιστίωνα, Τατιανοῦ γεγενῆσθαι ἐν τῇ Ῥώμῃ ἀκροατὴς, καὶ εἰς τὴν ἑξαήμερον δὲ κομψὰς ὁμιλίας συνέταξε, καὶ", + "candidate_score": 0.647813, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_12", + "bdc_text": "Ea autem in Ciceronis oratione pro Muraena , quarto Georgicon libro et Aeschinis contra Ctesiphontem oratione hucusque versata sunt magno meo labore et diligentia , cum patri imprimis obedientiam praestare , tibi deinde etiam gratificari cuperem .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_203", + "psc_text": "sua manu descripserit, quae usque hodie in Caesariensi bibliotheca habentur. Sed et in duodecim Prophetas viginti quinque ἐξηγήσεων Origenis volumina, manu ejus exarata reperi, quae tanto amplector et servo gaudio, ut Croesi opes habere me credam. Si enim laetitia est, unam epistolam habere Martyris, quanto magis tot millia versuum, quae mihi videtur sui sanguinis signasse vestigiis! Scripsit, antequam Eusebius Caesariensis scriberet, Apologeticum pro Origene, et passus est Caesareae Palaestinae sub persecutione Maximini. Πάμφιλος πρεσβύτερος, Εὐσεβίου Καισαρείας ἐπισκόπου ἀναγκαῖος φίλος, οὕτω κατεσχέθη φίλτρῳ τῆς θείας Βιβλιοθήκης, ὥστε αὐτὸν μέγιστον μέρος τῶν Ὠριγένους συνταγμάτων ἰδίᾳ χειρὶ καταγράψαι, ἅπερ ἄχρι τοῦ παρόντος ἐν τῇ Καισαρείας βιβλιοθήκῃ τυγχάνει, καὶ εἰς τοὺς δώδεκα Προφήτας πέντε καὶ εἴκοσιν ἐξηγήσεων Ὠριγένους τεύχη, τῇ χειρὶ αὐτοῦ εὗρον γραφέντα, ἅτινα τοσαύτῃ περιπτύσσομαι καὶ φυλάττω χαρᾷ, ὡς τὸν Κροίσου πλοῦτον ἔχειν με πιστεύειν. Εἰ γὰρ μεγίστης ἐστὶ χαρμοσύνης μίαν ἐπιστολὴν μάρτυρος ἔχειν, πόσῳ μᾶλλον τοσαύτας χιλιάδας στίχων, δι' ὧν, ὡς", + "candidate_score": 0.646685, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_12", + "bdc_text": "Ea autem in Ciceronis oratione pro Muraena , quarto Georgicon libro et Aeschinis contra Ctesiphontem oratione hucusque versata sunt magno meo labore et diligentia , cum patri imprimis obedientiam praestare , tibi deinde etiam gratificari cuperem .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_204", + "psc_text": "τῇ Καισαρείας βιβλιοθήκῃ τυγχάνει, καὶ εἰς τοὺς δώδεκα Προφήτας πέντε καὶ εἴκοσιν ἐξηγήσεων Ὠριγένους τεύχη, τῇ χειρὶ αὐτοῦ εὗρον γραφέντα, ἅτινα τοσαύτῃ περιπτύσσομαι καὶ φυλάττω χαρᾷ, ὡς τὸν Κροίσου πλοῦτον ἔχειν με πιστεύειν. Εἰ γὰρ μεγίστης ἐστὶ χαρμοσύνης μίαν ἐπιστολὴν μάρτυρος ἔχειν, πόσῳ μᾶλλον τοσαύτας χιλιάδας στίχων, δι' ὧν, ὡς ἐμοὶ δοκεῖ, τὰ ἴχνη τοῦ οἰκείου καταλέλοιπε πάθους. Ἔγραψε δὲ πρὸ τοῦ Εὐσέβιον συγγράψαι ἀπολογητικὸν ὑπὲρ Ὠριγένους, καὶ ἔπαθεν ἐν Καισαρείᾳ τῆς Παλαιστίνης ἐν τῷ Μαξιμίνου διωγμῷ. CAPUT LXXVI. Pierius, Alexandrinae Ecclesiae presbyter, sub Caro et Diocletiano principibus, eo tempore quo eam Ecclesiam Theonas episcopus regebat, florentissime docuit populos, et in tantam sermonis diversorumque tractatuum, qui usque hodie exstant, venit elegantiam, ut Origenes junior vocaretur. Constat hunc mirae ἀσκήσεως, et appetitorem voluntariae paupertatis fuisse, scientissimum dialecticae et rhetoricae artis, 917 et post persecutionem omne vitae suae tempus Romae fuisse versatum. Hujus est longissimus tractatus de propheta Osee, quem in vigilia", + "candidate_score": 0.646437, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Epistolae", + "max_score": 0.691544, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_0_2", + "bdc_text": "Piissimo eruditissimoque domino H [einrycho ] Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae ministro , M [atthias ] Cognetius S. P. D . Querenti mihi iam dudum ( pater colendissime ) , quod his temporibus ad te potissimum scriberem , duo occurrebant , quae mihi amplam et copiosam ad scribendum materiam suppeditabant , quorum unum idque praecipuum est , ut me de non missis iamdudum ad te literis excusem , alterum vero , ut de totis meis rationibus certi aliquid ad te mittam ; non enim dubito , quin maximo desiderio studia et valetudinem meam percipiendi tenearis . Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1162", + "psc_text": "te misisse significas, necdum ad me noveris pervenisse. Unde, si expeditioris occasio se praebuerit perlatoris, libenter habeo, ut si qua est, quae utilis videatur, quam primum ad me mittatur instructio. De Aegyptiis monachis quam quieti, aut cujus sint fidei, scire desidero, et de Alexandrinae Ecclesiae pace quid ad vos veris nuntiis perferatur; ad cujus episcopum vel ordinatores 1193 ipsius, seu clericos, qualia scripta direxerim, missis exemplaribus scire te volui. Ad clementissimum quoque principem, et ad religiosissimam Augustam quis nunc meus sermo sit missus, directa exemplaria perdocebunt. CAP. IV. Utrum autem epistola mea, quam de incarnationis Dominicae fide incolumi adhuc sanctae memoriae Flaviano, ad dilectionem tuam per Basilium diaconum miseram, fraternitati tuae tradita sit, scire desidero: quoniam suspectum habeo quod de ejus textu nullum umquam indicium reddidisti. 1194 Gestorum synodalium, quae omnibus diebus concilii in Chalcedonensi civitate confecta sunt, parum clara propter linguae diversitatem apud nos habetur in structio. Et ideo", + "candidate_score": 0.691544, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_29_31", + "bdc_text": "Haec itaque sunt ( pater observandissime ) , quae tibi significare volui , cumque nihil amplius supersit , quod ad te scribam , finem meae epistolae imponam deumque optimum maximum orabo , ut te salvum et incolumem servet. Vale . Datum 5 . idus septembris .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_806", + "psc_text": "vos non potuerint pervenire, exemplaria eorumdem 985 nunc mittenda credidimus: ut nullo modo fidei quam defendimus praedicatio vestrae notitiae subtrahatur. Data decimo sexto 986 kalendas Aprilis, Valentiniano Augusto septies et Avieno, v. cl. consulibus. EPISTOLA LXII. THEODOSII IMPERATORUS AD VALENTINIANUM AUGUSTUM, Qua respondet epistolae LV. Domino meo VALENTINIANO Augusto THEODOSIUS. Et Romae pervenisse tuam mansuetudinem, et petitionem oblatam a Leone reverendissimo patriarcha, in ipso litterarum textu a tua majestate significatum est. Et de tua quidem incolumi in Romana urbe reversione gratias competentes divinae majestati reddimus, domine sanctissime fili et venerabilis imperator. De his autem quae dixit memoratus reverendissimus vir indicatum est ad eumdem latius atque plenius, sicut arbitrati sumus, 988 et cognovit nos in nulla parte a paterna religione et majorum traditione resiliisse. Nihil enim aliud volumus quam sacramenta paterna per successionem nobis tradita inviolabiliter custodiri. Propter hanc igitur causam, quoniam quosdam cognovimus sanctissimas Ecclesias nocibili novitate turbare, synodum decrevimus", + "candidate_score": 0.664456, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_29_31", + "bdc_text": "Haec itaque sunt ( pater observandissime ) , quae tibi significare volui , cumque nihil amplius supersit , quod ad te scribam , finem meae epistolae imponam deumque optimum maximum orabo , ut te salvum et incolumem servet. Vale . Datum 5 . idus septembris .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1471", + "psc_text": "kal. Septembris, quorum alterum habent duo codices Trecopith. et Oxon. Quesnelli ac editiones Josiae Simleri, Surii, etc., alterum vero codex Theodoricianus ejusdem Quesnelli et noster praestantissimus Ratisponensis; hunc postremum cum antecedentibus litteris concinnentem praetulimus: facile autem fuit librariorum lapsu notam VI, disjunctis lateribus convertere in III, et scribere XIII pro XVI kal. Septemb. Neque moveat plerosque codices et collectiones omni chronica notatione carere: aliae enim insignes epistolae in omnibus mss. notam chronicam desiderant; quam si in aliquo codice inveniremus, non idcirco expungendam quispiam crederet, nisi forte historiae repugnaret. In praesenti autem epistola praeter fidem aliquot codicum diversae originis, inter quos praesertim Ratisponensis maximam fidem facit, non solum nihil repugnat, sed omnia potius ex antea dictis concordant. 3. De testimoniis huic epistolae subjectis aliquid hic tandem praemonendum est. S. Leo haec post pseudosynodum Ephesinam primum collegerat, ac in Orientem per legatos miserat, ut doctrinam suae epistolae 28, ad Flavianum, Latinorum ac", + "candidate_score": 0.661649, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_29_31", + "bdc_text": "Haec itaque sunt ( pater observandissime ) , quae tibi significare volui , cumque nihil amplius supersit , quod ad te scribam , finem meae epistolae imponam deumque optimum maximum orabo , ut te salvum et incolumem servet. Vale . Datum 5 . idus septembris .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_833", + "psc_text": "ut quia incolumitas vestra exsultatio et salus nostra est, citius ad nos relatu desiderabili salutis vestrae gaudia recurrant. Et alia manu: Memorem coronam vestram humilitatis nostrae Christus Dominus longaeva aetate conservet, domine sancte beatissime pater, et apostolica sede dignissime Papa. Ceretius susceptus vester apostolatum vestrum saluto, commendans me orationibus vestris. 1005 Salonius venerator vester, apostolatum vestrum in Domino saluto, orationum vestrarum subsidia deposcens. Veranus cultor vestri apostolatus, beatitudinem vestram saluto, et ut pro me oretis peto. EPISTOLA LXIX. AD THEODOSIUM AUGUSTUM. SYNOPSIS. I. Consensum suum ad ordinationem Anatolii CP. suspendit; professionem fidei exigit. --II. Petit ut idem haereticorum communionem abdicet, communi fidei subscribat. Legatos mittit. Synodum postulat intra Italiam fieri. LEO episcopus THEODOSIO semper Augusto. CAP. I. Omnibus quidem vestrae pietatis epistolis, inter eas sollicitudines quas pro fide patimur, spem securitatis nobis maximam praestitistis, Nicaenum commendando concilium: adeo ut ab illo, sicut saepe jam scribitis, non patiamini sacerdotes Domini deviare.", + "candidate_score": 0.661422, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_28_30", + "bdc_text": "Cum autem sit minister papae , si puniretur , nunquam sane expiari posset . Haec itaque sunt ( pater observandissime ) , quae tibi significare volui , cumque nihil amplius supersit , quod ad te scribam , finem meae epistolae imponam deumque optimum maximum orabo , ut te salvum et incolumem servet. Vale . Datum 5 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1269", + "psc_text": "improbari, non otiosum est quod de his quae maxime fuerant curanda reticetur. Praeceptioni itaque pietatis vestrae parere volueram, et litteras dare ad episcopum supradictum, si priores, quas ad illum direxi, vel effectu rerum, vel scriptis ipsius proficere aliquid probavissem. At cum nihil de ambitionis poenitudine voluerit profiteri, nihilque ad haec respondere quae a me sunt scripta curaverit, colloquia quidem mea ab illo suspendi, sed animum, quo illum corrigi et meliorem esse desidero, non mutavi. Proinde, si placet vestrae clementiae, immo, quia id vobis placere cognosco, satisfaciat canonibus, et omnium gratiam sacerdotum pacifica humilitate servaturum se esse rescribat, ambitumque culpabilem se abjecisse significet; ego me illum in eam gratiam spondeo recepturum, ut in omnibus quae sunt Domino placitura consortium ejus amplectar: quoniam illa pax vera, illa charitas erit firma, in qua simul studebimus et catholicam fidem et Nicaenorum canonum decreta servare. Data septimo idus Martii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus.", + "candidate_score": 0.660477, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_29_31", + "bdc_text": "Haec itaque sunt ( pater observandissime ) , quae tibi significare volui , cumque nihil amplius supersit , quod ad te scribam , finem meae epistolae imponam deumque optimum maximum orabo , ut te salvum et incolumem servet. Vale . Datum 5 . idus septembris .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_71", + "psc_text": "595 praecipimus custodiri, ne ab his Ecclesiis, ad quas proprie pertinent, sinantur abscedere, et pro suo arbitrio ad loca sibi non deputata transire. Quod cum recte non permittitur inculpatis, multo minus debet licere suspectis. Proinde dilectio tua, cujus devotione gaudemus, jungat 596 curam suam dispositionibus nostris, et cum supradicto metropolitano det operam, ut circumspecte ac velociter impleantur ea, quae ad totius Ecclesiae incolumitatem, et laudabiliter sunt suggesta, et salubriter ordinata. ADMONITIO In fragmentum epistolae S. Cyrilli Alexandrini de Paschate an. 444, ad S. Leonem, quae ad illustrandam etiam subsequentem epistolam Paschasini plurimum conferet. 1. De quaestione Paschatis anni 444 S. Leonem duas saltem scripsisse epistolas, alteram ad Cyrillum episcopum Alexandrinum, ad Paschasinum episcopum Lilybetanum alteram, ex Paschasini litteris manifestum est. Sed utraeque injuria temporum intercidere. Solam Paschasini responsionem superesse existimatum fuit; ac propterea eam unam Quesnellus edidit. At ejus quoque epistolae, quam Cyrillum, Leoni reddidisse idem Paschasinus testatur, non exiguum", + "candidate_score": 0.65961, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_29_31", + "bdc_text": "Haec itaque sunt ( pater observandissime ) , quae tibi significare volui , cumque nihil amplius supersit , quod ad te scribam , finem meae epistolae imponam deumque optimum maximum orabo , ut te salvum et incolumem servet. Vale . Datum 5 . idus septembris .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_802", + "psc_text": "esse constat alienum, gloriosissima Augusta. Unde quia non deserit Ecclesiam suam divina protectio, dicente Domino: Ecce ego vobiscum sum omnibus diebus usque ad consummationem 983 saeculi (Matth. XXVIII, 20) ; eodemque opere et tempore spiritus Dei et clementiae vestrae sollicitudinem et curam nostri cordis accendit, ut de remediis procurandis eadem utrique cuperemus: quae prius poposci, nunc quoque instantius peto, majore utens fiducia deprecandi, posteaquam praesidium venerandae exhortationis accepi. Spero autem affuturam misericordiam Dei, ut cooperante clementia vestra, pestiferi erroris possit morbus auferri: ut quidquid, ipso inspirante atque auxiliante, potuerit salubriter fieri, cum vestrae fidei laude peragatur: quoniam res humanae aliter tutae esse non possunt, nisi quae ad divinam confessionem pertinent, et regia et sacerdotalis defendat auctoritas. Data decimo sexto kalendas Aprilis, Valentiniano Augusto septies, et Avieno, v. cl. consulibus. EPISTOLA LXI. AD MARTINUM ET FAUSTUM PRESBYTEROS. SYNOPSIS. I. De litteris ad eos scriptis monet. -- II. Hortatur ut fidei causam", + "candidate_score": 0.657424, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_29_31", + "bdc_text": "Haec itaque sunt ( pater observandissime ) , quae tibi significare volui , cumque nihil amplius supersit , quod ad te scribam , finem meae epistolae imponam deumque optimum maximum orabo , ut te salvum et incolumem servet. Vale . Datum 5 . idus septembris .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1269", + "psc_text": "improbari, non otiosum est quod de his quae maxime fuerant curanda reticetur. Praeceptioni itaque pietatis vestrae parere volueram, et litteras dare ad episcopum supradictum, si priores, quas ad illum direxi, vel effectu rerum, vel scriptis ipsius proficere aliquid probavissem. At cum nihil de ambitionis poenitudine voluerit profiteri, nihilque ad haec respondere quae a me sunt scripta curaverit, colloquia quidem mea ab illo suspendi, sed animum, quo illum corrigi et meliorem esse desidero, non mutavi. Proinde, si placet vestrae clementiae, immo, quia id vobis placere cognosco, satisfaciat canonibus, et omnium gratiam sacerdotum pacifica humilitate servaturum se esse rescribat, ambitumque culpabilem se abjecisse significet; ego me illum in eam gratiam spondeo recepturum, ut in omnibus quae sunt Domino placitura consortium ejus amplectar: quoniam illa pax vera, illa charitas erit firma, in qua simul studebimus et catholicam fidem et Nicaenorum canonum decreta servare. Data septimo idus Martii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus.", + "candidate_score": 0.65736, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_26", + "bdc_text": "De novis autem huius loci scito imprimis pacem factam , ut ex conditionibus videre poteris , et legatum papae , qui Spirae esta. R. :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_152", + "psc_text": "tumultum famulatur ecclesias, quae proprios amiserint sacerdotes. Trahuntur ordinandi ante hoc officium, his quibus praeficiendi sunt civitatibus ignorati. Ut enim notus qui fuerit et probatus per pacem petitur, ita per vim necesse est, qui ignotus adducitur, imponatur. Obtestor et obsecro, et sub Dei vos invocatione convenio, prohibete, fratres, talia, et omnem dissensionis materiam de vestris provinciis 639 removete. Certe nos ante Deum absolvimus, qui vos, ne permittatis ultra haec fieri, convenimus. Per pacem et quietem sacerdotes qui futuri sunt postulentur. Teneatur subscriptio clericorum, honoratorum testimonium, ordinis consensus et plebis. Qui praefuturus est omnibus, ab omnibus eligatur. Ordinationem sibi, ut ante jam diximus, singuli metropolitani suarum provinciarum cum his qui caeteros sacerdotii antiquitate praeveniunt, restituto sibi per nos jure defendant. Alienum jus alter sibi non audeat vindicare. Suis limitibus, suis terminis sit unusquisque contentus, et privilegium sibi debitum in alium transferre se posse, noverit non licere. Quod si quis negligens apostolicas", + "candidate_score": 0.645675, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_26", + "bdc_text": "De novis autem huius loci scito imprimis pacem factam , ut ex conditionibus videre poteris , et legatum papae , qui Spirae esta. R. :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_828", + "psc_text": "Secreta etiam mandata legatis commissa indicat. Dilectissimo fratri RAVENNIO, LEO papa. Diu filios nostros Petronium presbyterum et Regulum diaconum in Urbe tenuimus: quoniam et de nostra hoc gratia merebantur, et fidei quae nunc quorumdam errore incessitur, ratio postulabat. Voluimus enim eos nostro interesse tractatui, et universa cognoscere quae per te cupimus ad omnium fratrum et consacerdotum nostrorum notitiam pervenire, charissime; hoc dilectioni tuae specialiter delegantes, ut sollicitudine vigilantiae tuae epistola 1001 nostra, quam ad Orientem pro fidei defensione direximus,) vel sanctae memoriae Cyrilli, quae nostris sensibus tota concordat, universis fratribus innotescat: ut certiores effecti contra eos qui incarnationem Domini pravis persuasionibus aestimant temerandam, spirituali se virtute praemuniant. Habes probabilem facultatem, qua cunctis Ecclesiis et Deo nostro episcopatus tui possis commendare primordia, si haec ita, ut credimus atque mandavimus, impleveris, frater charissime. Quae autem committenda litteris non fuerunt, cum praedictorum filiorum nostrorum insinuatione didiceris, Domini fretus auxilio efficaciter, 1002 ut diximus,", + "candidate_score": 0.639196, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_23_25", + "bdc_text": "Quod quidem non copiosius agam , ne te gravioribus rebus impeditum fortassis avocem . De mea autem valetudine si quid scire cupis , sic habeto me salvum et incolumem esse . Pater etiam valet tibique salutem plurimam dicit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1014", + "psc_text": "Quod nos ante oculos semper habentes, non desinemus Domino ac Deo nostro gratias agere et pariter supplicare, gratulantes quod tantae sanctitatis, tantae fidei, tantaeque doctrinae apostolicae sedi, unde religionis nostrae, propitio Christo, fons et origo manavit, antistitem dederit; petentes etiam ut datum concessumque munus pontificii vestri, longissima ad aedificationem Ecclesiarum suarum aetate custodiat. Nos autem etsi impares meritis, pari tamen fide, si quid (quod absit) contra Ecclesiam catholicam profana infestatione tentetur, parati sumus, confortante Domino, cum beatitudine vestra pro veritate fidei 1110 animas nostras ponere, et vitam hanc auctori salutis nostrae et largitori aeternitatis impendere. Et alia manu: Ora pro me, domine merito beatissime, et apostolico honore venerande papa. RUSTICUS episcopus apostolatum vestrum in Domino venerans saluto, et ut digneris pro me orare, supplex rogo. VENERIUS te dominum in Christo meum, reverendissime, saluto; et ut digneris pro me orare, supplex rogo. CONSTANTIANUS episcopus beatitudinem vestram saluto. MAXIMUS episcopus beatitudinem vestram", + "candidate_score": 0.638299, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf033", + "work_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis", + "max_score": 0.691042, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_0_2", + "bdc_text": "Piissimo eruditissimoque domino H [einrycho ] Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae ministro , M [atthias ] Cognetius S. P. D . Querenti mihi iam dudum ( pater colendissime ) , quod his temporibus ad te potissimum scriberem , duo occurrebant , quae mihi amplam et copiosam ad scribendum materiam suppeditabant , quorum unum idque praecipuum est , ut me de non missis iamdudum ad te literis excusem , alterum vero , ut de totis meis rationibus certi aliquid ad te mittam ; non enim dubito , quin maximo desiderio studia et valetudinem meam percipiendi tenearis . Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2895", + "psc_text": "53. Hujus instituti causa praecipua fuit, ne divinis contemplationibus mens devota a Deo avocetur; vix enim lingua effari aut intellectus capere potest quantis animum perturbationibus nimia et inordinata litterarum scriptio exagitet. « Quantus tumultus est in mente dictantium, verba sunt S. Bernardi (Epist. 89), ubi multitudo obstrepit dictionum, ubi orationum varietas et diversitas sensuum concurrit, ubi saepe respuitur quod occurrit, et requiritur quod excidit, ubi quid pulchrius secundum litteram, quid consequentius juxta sententiam, quid planius propter intelligentiam, quid utilius ad conscientiam, quid denique 692 cui, vel post, vel ante, ponatur, intentissime attenditur, multaque alia, quae a doctis in hujusmodi curiosius observantur! » Quantis animum pulsat motibus praeteritorum recordatio, charorum, propinquorum, et relictae patriae suavis memoria! Haec cum serio perpenderet quidam monachus (Casian. lib. V, cap. 32), et « ei post annos quindecim patris et matris, amicorumque multorum de provincia Ponti complures epistolae delatae fuissent, accipiens grandem fasciculum litterarum, diuque apud", + "candidate_score": 0.691042, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_2_4", + "bdc_text": "Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset . Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem . Tantis enim beneficiis et muneribus a te sum affectus , tanta humanitate a te semper exceptus , tam suavi tamque familiari colloquio tecum sum interdum collocutus , ut eam sane humanitatem a me expostulare arbitrarer , ut de nullis rebus , quae vel ad corporis vel ad animi habitum pertinerent , te celarem .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2895", + "psc_text": "53. Hujus instituti causa praecipua fuit, ne divinis contemplationibus mens devota a Deo avocetur; vix enim lingua effari aut intellectus capere potest quantis animum perturbationibus nimia et inordinata litterarum scriptio exagitet. « Quantus tumultus est in mente dictantium, verba sunt S. Bernardi (Epist. 89), ubi multitudo obstrepit dictionum, ubi orationum varietas et diversitas sensuum concurrit, ubi saepe respuitur quod occurrit, et requiritur quod excidit, ubi quid pulchrius secundum litteram, quid consequentius juxta sententiam, quid planius propter intelligentiam, quid utilius ad conscientiam, quid denique 692 cui, vel post, vel ante, ponatur, intentissime attenditur, multaque alia, quae a doctis in hujusmodi curiosius observantur! » Quantis animum pulsat motibus praeteritorum recordatio, charorum, propinquorum, et relictae patriae suavis memoria! Haec cum serio perpenderet quidam monachus (Casian. lib. V, cap. 32), et « ei post annos quindecim patris et matris, amicorumque multorum de provincia Ponti complures epistolae delatae fuissent, accipiens grandem fasciculum litterarum, diuque apud", + "candidate_score": 0.688902, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_27_29", + "bdc_text": "Reichstag in Speyer 1570. , ob Sodomitarum crimen deprehensum esse , unum ex famulis ipsius aufugisse , quod quidem triste est spectaculum et horrendum , graviter etiam puniendum . Cum autem sit minister papae , si puniretur , nunquam sane expiari posset . Haec itaque sunt ( pater observandissime ) , quae tibi significare volui , cumque nihil amplius supersit , quod ad te scribam , finem meae epistolae imponam deumque optimum maximum orabo , ut te salvum et incolumem servet.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3513", + "psc_text": "Sed et S. Odilo ejusdem decessor ( Petrus Dam. in ejus Vita ) etiam eo nomine reprehensus respondebat, quod si damnandus foret, se malle ob clementiam quam ob severitatem damnari. Et certe tales decet esse pastores, qualem se supremus omnium et bonus pastor exhibuit, qui nusquam delictum aliquod ex condigno punivit. Plus enim aliquando obsunt praelati nimia severitate, quam si impunitum omnino peccatum reliquissent: exasperant animos, non corrigunt; et quos emendare debuerant, in pejus ruere faciunt. Quemadmodum enim qui debili dorso graviorem sarcinam imponit, aut sarcinam abjicere, aut sub ejus pondere infirmum succumbere cogit, haud secus abbates qui graviorem delinquentibus poenitentiam injungunt, aut detrectare judicium, aut illud subeundo gravius delinquere faciunt. Unde et Mabillonius noster (Praef. in Saec. IV Benedic., part. I) inter alias collapsae disciplinae regularis causas, primo loco quorumdam abbatum nimiam rigiditatem ponit; cum nonnulli errata monachorum suorum punirent orbatione oculorum, ac membrorum mutilatione: id quod prohibent Carolus", + "candidate_score": 0.681741, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_28_30", + "bdc_text": "Cum autem sit minister papae , si puniretur , nunquam sane expiari posset . Haec itaque sunt ( pater observandissime ) , quae tibi significare volui , cumque nihil amplius supersit , quod ad te scribam , finem meae epistolae imponam deumque optimum maximum orabo , ut te salvum et incolumem servet. Vale . Datum 5 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_108", + "psc_text": "« Non est, inquit, S. Augustinus Serm. 22 de Script., quod in fine dicatur Domino: Non me permisisti bene vivere, aut dilationem correctionis non mihi dedisti, aut non ostendisti quid appeterem, quid vitarem: videte quia tacet, videte quia differt, videte quia blanditur, hortatur, minatur. » Nam pius Dominus ait: Nolo mortem peccatoris, sed ut convertatur, et vivat; ] sive, ut ait Petrus apostolus: Patienter agit propter vos, nolens aliquos perire, sed omnes ad poenitentiam reverti; et Paulus: Deus vult omnes homines salvos facere; et item ipse Dominus per Prophetam: In quacunque die ingemuerit peccator, omnium iniquitatum ejus non recordabor. Cum ergo interrogassemus Dominum, fratres, de habitatore tabernaculi ejus; ] nimirum cum propheta dicentes: Domine, quis habitabit in tabernaculo tuo? Audivimus habitandi praeceptum. ] Id est, quid illud habitare cupientibus praecipiatur, cum post interrogationem responsum est: Qui ingreditur sine macula, etc. Sed si compleamus habitatoris officium, erimus haeredes regni coelorum. ]", + "candidate_score": 0.675612, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_27_29", + "bdc_text": "Reichstag in Speyer 1570. , ob Sodomitarum crimen deprehensum esse , unum ex famulis ipsius aufugisse , quod quidem triste est spectaculum et horrendum , graviter etiam puniendum . Cum autem sit minister papae , si puniretur , nunquam sane expiari posset . Haec itaque sunt ( pater observandissime ) , quae tibi significare volui , cumque nihil amplius supersit , quod ad te scribam , finem meae epistolae imponam deumque optimum maximum orabo , ut te salvum et incolumem servet.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_256", + "psc_text": "IV) , id est, miscens temporibus tempora, terroribus blandimenta: dirum magistri, pium patris ostendat affectum: id est indisciplinatos et inquietos debet durius arguere; obedientes autem, et mites, et patientes, ut in melius proficiant, obsecrare; negligentes autem et contemnentes, ut increpet et corripiat, admonemus. Neque dissimulet peccata delinquentium: sed mox ut coeperint oriri, radicitus ea, ut praevalet, amputet, memor periculi Heli sacerdotis de Silo I Reg. II. Et honestiores quidem atque intelligibiles animos, prima vel secunda admonitione verbis corripiat; improbos autem et duros corde, ac superbos, vel in obedientes, verberum vel corporis castigatione in ipso initio peccati coerceat, sciens scriptum: Stultus verbis non corrigitur. Et iterum: Percute filium tuum virga, et liberabis animam ejus a morte Prov. XXIII . Meminere debet semper abbas quod est, meminere quod dicitur, et scire quia cui plus committitur, plus ab eo exigitur. Sciatque quam difficilem et arduam rem suscepit regere animas et multorum servire moribus.", + "candidate_score": 0.674228, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_16_18", + "bdc_text": "Quae ut melius ediscerem , cum pater charissimus neglectis omnibus impensis Athenis potius quam Lilybei literas Graecas et Romae quam in Sicilia Latinas , ut Cicero inquit , studere et florentissimas semper academias sectari voluerit , bene meis studiis consultum fore putavit , si Heidelberga , academia si non obscura , saltem non celeberrima , Witembergam proficiscerer , ibi aliquandiu literis operam darem et postea in Italiam , ut principia iuris degustarem . Quod quidem num hac adhuc hyeme fieri velit , non satis teneo ; hoc unum scio me Witembergam profecturum , nisi vel pax facta in Gallia vel quid aliud id iter impediat , illicque si per hyemem mansero , me tuis literis , quibus nihil iucundius nihilque suavius est , per aliquod tempus fruiturum spero ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2653", + "psc_text": "orbis Christiani ornamentum. Hic enim in Syriae solitudinem secedens, insignem illam bibliothecam quam summo studio impendioque Romae sibi paraverat, indeque Hierosolymam asportari fecerat, secum attulit. Porro quibus in eremo studiis 634 vacaret, ipse nos docet his verbis (Epist. 4): « Dum essem, inquit, juvenis, et solitudinis me deserta vallarent, incentiva vitiorum, ardoremque naturae ferre non poteram; quem cum crebris jejuniis frangerem, mens tamen cogitationibus aestuabat. Ad quam edomandam cuidam fratri, qui ex Hebraeis crediderat, me in disciplinam dedi; ut post Quintiliani acumina, Ciceronis fluvios, gravitatemque Frontonis, et lenitatem Plinii, alphabetum discerem, et stridentia anhelantiaque verba meditarer. Quid ibi laboris insumpserim, quid sustinuerim difficultatis, quoties desperaverim, quoties cessaverim, et contentione discendi rursus incoeperim; testis est conscientia tam mea qui passus sum, quam eorum qui mecum duxerunt vitam; et gratias ago Domino, quod de amaro semine litterarum dulces fructus carpo. » Longum hic foret per omnes insignes illos doctissimosque monachos excurrere, quorum", + "candidate_score": 0.668147, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_14_16", + "bdc_text": "ex eo enim virtus nascitur , quam cum in aliorum rebus gestis legimus et haurimus , quoque imitari conamur . Monent enim nos clarorum virorum monumenta , quae in libris undique ad vivum expressa habemus , urgent nos illorum res gestae non minus , atque Caesarem Alexandri Magni imago ad multa praeclare suscipienda impulit , qui cum in tam parvo tamque iuveni corpore tantam virtutem residere animad vertisset , demum de monarchia cogitaverit ac universum terrarum orbem sub potestatem suam redigere conatus sit , ita ut summus postea imperator evaderet , ad quam rem capescendam studiis disciplinisque est etiam adiutus , qui eam magni aestimare solitus est . Quae ut melius ediscerem , cum pater charissimus neglectis omnibus impensis Athenis potius quam Lilybei literas Graecas et Romae quam in Sicilia Latinas , ut Cicero inquit , studere et florentissimas semper academias sectari voluerit , bene meis studiis consultum fore putavit , si Heidelberga , academia si non obscura , saltem non celeberrima , Witembergam proficiscerer , ibi aliquandiu literis operam darem et postea in Italiam , ut principia iuris degustarem .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2666", + "psc_text": "tantum virum, qui monachorum leges apprime noverat, imo qui monasticam vitam et ipse professus creditur, eos ad aliena suae religioni studia impulisse. Exemplo esse potest Dionysius monachus, cognomento Exiguus, sed eruditione plane maximus, cujus elogium idem Cassiodorus contexuit. Et certe si in Romano S. Andreae monasterio non floruissent hoc saeculo litterarum studia, qua ratione Gregorius Magnus tot verbi divini praecones in Britanniam mittendos exinde extrahere potuisset? Nam et remanere debebant aliqui in commune monasterii, ipsiusque Ecclesiae catholicae, cui potissimum illis temporibus inserviebant monachi, commodum. Quam in Italia ebiberant Benedictini monachi doctrinam eamdem in Britanniam profecti eructarunt: quamvis in Hibernia jam viguisse litterarum studia modo probaverimus ex Vitis SS. Gildae, Samsonis et Maglorii, qui ab Eltuto abbate liberales artes didicerunt; et ex Vita S. Maclovii, qui in Brendani abbatis monasterio iisdem in studiis profecit. Idem demonstrari amplius posset tam ex Vita S. Constantini, num. 1, qui ex rege monachus factus, saeculo", + "candidate_score": 0.666141, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_20_22", + "bdc_text": "Scio enim et novi , quanta sit carnis humanae imbecillitas , quae , ut est apud Ovidium , videt meliora probatque , deteriora sequitur . Monet me praeterea parentum virtus , a quibus degenerare turpe et indecorum esset . Hortantur me virtutis insignia , quibus ut Cicero inquit , nihil est formosius , nihil pulchrius , nihil amabilius , etenim decus in virtute positum est .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_852", + "psc_text": "humilitas virtus, qua quis verissima sui cognitione sibi ipsi vilescit, sive, ut citatus a Boherio S. Augustinus ait: « Virtus, per quam animus in nullo se efferens, nihilque boni sibi ascribens, exterius etiam dejecti praefert habitum. » Clamat nobis divina Scriptura, fratres. ] Clamat, non simpliciter admonet; surdos enim noverat homines ad humilitatis et abjectionis praedicationem, quos ad alta semper ferri probe sciebat. Qui se exaltat humiliabitur. ] Ut praeclara hac similitudine explicat S. Augustinus (Serm. 22, de Script.): « Sicut deficit fumus deficiant. Qui sunt qui sicut fumus deficiunt, nisi superbi non confitentes peccata sua, sed defendentes? Quare fumo comparati sunt? Quia fumus erigit se, extollit se tanquam in coelum, sed quanto fit superior, tanto facilius evanescit et disperit. Rursus considerate quod dixi: solidior est fumus igni proximus, et terrae proximus, nondum sic evanescit, nondum sic 201 est dispersus in ventos: quando autem attenuatur, evanescit, et disperit? quando se", + "candidate_score": 0.662125, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_16", + "bdc_text": "Quae ut melius ediscerem , cum pater charissimus neglectis omnibus impensis Athenis potius quam Lilybei literas Graecas et Romae quam in Sicilia Latinas , ut Cicero inquit , studere et florentissimas semper academias sectari voluerit , bene meis studiis consultum fore putavit , si Heidelberga , academia si non obscura , saltem non celeberrima , Witembergam proficiscerer , ibi aliquandiu literis operam darem et postea in Italiam , ut principia iuris degustarem .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2653", + "psc_text": "orbis Christiani ornamentum. Hic enim in Syriae solitudinem secedens, insignem illam bibliothecam quam summo studio impendioque Romae sibi paraverat, indeque Hierosolymam asportari fecerat, secum attulit. Porro quibus in eremo studiis 634 vacaret, ipse nos docet his verbis (Epist. 4): « Dum essem, inquit, juvenis, et solitudinis me deserta vallarent, incentiva vitiorum, ardoremque naturae ferre non poteram; quem cum crebris jejuniis frangerem, mens tamen cogitationibus aestuabat. Ad quam edomandam cuidam fratri, qui ex Hebraeis crediderat, me in disciplinam dedi; ut post Quintiliani acumina, Ciceronis fluvios, gravitatemque Frontonis, et lenitatem Plinii, alphabetum discerem, et stridentia anhelantiaque verba meditarer. Quid ibi laboris insumpserim, quid sustinuerim difficultatis, quoties desperaverim, quoties cessaverim, et contentione discendi rursus incoeperim; testis est conscientia tam mea qui passus sum, quam eorum qui mecum duxerunt vitam; et gratias ago Domino, quod de amaro semine litterarum dulces fructus carpo. » Longum hic foret per omnes insignes illos doctissimosque monachos excurrere, quorum", + "candidate_score": 0.654939, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_20_22", + "bdc_text": "Scio enim et novi , quanta sit carnis humanae imbecillitas , quae , ut est apud Ovidium , videt meliora probatque , deteriora sequitur . Monet me praeterea parentum virtus , a quibus degenerare turpe et indecorum esset . Hortantur me virtutis insignia , quibus ut Cicero inquit , nihil est formosius , nihil pulchrius , nihil amabilius , etenim decus in virtute positum est .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_650", + "psc_text": "quoniam virtus sacramenti operatur in eo. » Vide Cassiani collat. 22, cap. 6. Quintam servandae castitatis rationem suo exemplo edocet Sapientia, cum dixit: Cognovi quod non possim esse continens, nisi Deus det: adii Dominum et deprecatus sum Sap. VIII . Quotiens ergo motum carnis inordinatum senseris, quotiens hostem adesse invisibilem ad nocendum perceperis, mox ad pendentem in cruce Filium Dei confugito. Hortatur etiam Aelredus In Regul. c. 25, ut ad B. Virginem Mariam potissimum recurramus. Sexto. Castitatem, « Seniores aiunt apprehendi non posse, nisi prius in corde humilitatis fundamenta fuerint collocata, » inquit Cassianus Lib. VI Instit. c. 18 . Et S. Gregorius Lib. VI Moral. cap. 23 « nullam dicit esse castitatem, quam non commendat humilitas mentis. » Cui concinit illud S. Bernardi Lib. de Amore Dei, n. 30, tom. III: « Castitas superba non castitas est, sed ornatum diaboli prostibulum. » Septimo. Perfectae castitatis statum perpetuo tenere poterimus", + "candidate_score": 0.653886, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_20", + "bdc_text": "Scio enim et novi , quanta sit carnis humanae imbecillitas , quae , ut est apud Ovidium , videt meliora probatque , deteriora sequitur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2146", + "psc_text": "regno. » Quibus haec non arriserint, audiant non me, sed S. Bernardum (Serm. 30, in Cant.): « Qui voluerit animam suam salvam facere perdet eam. Quid hic vos dicitis, observatores ciborum, morum neglectores? Hippocrates et sequaces ejus docent animas salvas facere in hoc mundo, Christus et ejus discipuli perdere; quemnam vos e duobus sequi magistrum eligitis? At manifestum se facit, qui sic disputat: Hoc oculis, hoc capiti, et illud pectori aut stomacho nocet. Profecto unusquisque quod a suo magistro didicit, hoc in medium profert. Num in Evangelio legistis has differentias, aut in prophetis, aut in litteris apostolorum? Caro et sanguis profecto revelavit tibi hanc sapientiam, non spiritus Patris. Est enim carnis haec sapientia. Sed audi quid de ipsa nostri medici sentiant: Sapientia carnis mors est. Item: Sapientia carnis inimica est Deo. Num Hippocratis seu Galeni sententiam, aut certe de schola Epicuri debui proponere vobis? Christi sum discipulus, 513 Christi discipulis", + "candidate_score": 0.648821, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_20", + "bdc_text": "Scio enim et novi , quanta sit carnis humanae imbecillitas , quae , ut est apud Ovidium , videt meliora probatque , deteriora sequitur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2147", + "psc_text": "profecto revelavit tibi hanc sapientiam, non spiritus Patris. Est enim carnis haec sapientia. Sed audi quid de ipsa nostri medici sentiant: Sapientia carnis mors est. Item: Sapientia carnis inimica est Deo. Num Hippocratis seu Galeni sententiam, aut certe de schola Epicuri debui proponere vobis? Christi sum discipulus, 513 Christi discipulis loquor. » Et infra: « Quod vero prodest temperare a voluptatibus, et investigandis diversitatibus complexionum, ciborumque varietatibus inquirendis quotidianam expendere curam? Legumina, inquit, ventosa sunt, caseus stomachum gravat, lac capiti nocet, potum aquae non sustinet pectus, caules nutriunt melancholiam, choleram porri accendunt, pisces de stagno aut de lutosa aqua meae penitus complexioni non congruunt. Quale est hoc, ut in tot fluviis, hortis, agris, cellariisve reperiri vix possit quod comedas? Puta te, quaeso, monachum esse, non medicum; nec de complexione judicandum, sed de professione. Parce, obsecro, primum quidem quieti tuae; parce deinde labori ministrantium; parce gravamini domus; parce conscientiae, conscientiae dice,", + "candidate_score": 0.642734, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_2", + "bdc_text": "Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2895", + "psc_text": "53. Hujus instituti causa praecipua fuit, ne divinis contemplationibus mens devota a Deo avocetur; vix enim lingua effari aut intellectus capere potest quantis animum perturbationibus nimia et inordinata litterarum scriptio exagitet. « Quantus tumultus est in mente dictantium, verba sunt S. Bernardi (Epist. 89), ubi multitudo obstrepit dictionum, ubi orationum varietas et diversitas sensuum concurrit, ubi saepe respuitur quod occurrit, et requiritur quod excidit, ubi quid pulchrius secundum litteram, quid consequentius juxta sententiam, quid planius propter intelligentiam, quid utilius ad conscientiam, quid denique 692 cui, vel post, vel ante, ponatur, intentissime attenditur, multaque alia, quae a doctis in hujusmodi curiosius observantur! » Quantis animum pulsat motibus praeteritorum recordatio, charorum, propinquorum, et relictae patriae suavis memoria! Haec cum serio perpenderet quidam monachus (Casian. lib. V, cap. 32), et « ei post annos quindecim patris et matris, amicorumque multorum de provincia Ponti complures epistolae delatae fuissent, accipiens grandem fasciculum litterarum, diuque apud", + "candidate_score": 0.639688, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_28", + "bdc_text": "Cum autem sit minister papae , si puniretur , nunquam sane expiari posset .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1522", + "psc_text": "Craesbeeck: « Improbi quos nec opprobria, nec animae pericula movent, non excommunicatione, sed verberum acerbitate ad instar irrationabilium pecorum, quae nullo rationis judicio ducuntur, sed flagello impelluntur, cogendi sunt; ut qui 362 malitia sua excaecati et obdurati nullis rationibus cedunt, illos corporum afflictio et cruciatus commoveat et ad mentem revocet. » Consonat Regula Magistri: « Excommunicati vero fratres, si ita superbi exstiterint, ut in superbia cordis perseverantes, in tertia die hora nona satisfacere abbati noluerint, custoditi usque ad necem caedantur virgis; et si placuerit abbati, de monasterio expellantur, etc. » CAPUT XXIV. Qualis debeat esse modus excommunicationis. Secundum modum culpae excommunicationis vel disciplinae mensura debet extendi: qui culparum modus in abbatis pendeat judicio. Si quis tamen frater in levioribus culpis invenitur, a mensae participatione privetur. Privati autem a mensae consortio, ista erit ratio: ut in oratorio psalmum, aut antiphonam non imponat neque lectionem, recitet, usque ad satisfactionem. Refectionem autem cibi,", + "candidate_score": 0.632903, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_7", + "bdc_text": "tam tenues et abiectae sunt meae vires , ut , si opera vel labore meum tibi officium exhibere cogitem , onus Aetna monte mihi iam incumbat gravius , si vero id epistola aliqua facere contendam , tantam ingenii mei imbecilitatem esse video , ut vix in animo meo inducere possim te aliquid voluptatis ex meis horridis et incomptis epistolis accipere posse .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_965", + "psc_text": "furca redimitur (exemplum est Hildemari), si ab eo a quo redemptus est domino vilis ei aliqua opera injungatur, non audet respondere se nolle adeo vili se non occupandum labore, majoribus dignum, sed cum omni animi demissione mandatum suscipit: ita et monachus a saeculi vinculis divina benignitate ereptus, quodcunque jusserit abbas in nomine Domini, cujus vices gerit, quodcunque opus humile injunxerit, non secus ac magnum favorem suspiciat. Dicens sibi cum propheta: Ad nihilum redactus sum et nescivi. ] « Id est nescientem me esse cognovi, stultum et parvulum deputavi, et velut insipientem despexi, » inquit Smaragdus. Vel ut loquitur Turrecremata, Nescivi, « id est abscondi, quia vera humilitas bona sua sibi abscondit. » Ut jumentum factus sum apud te. ] Quaecunque vel vilissima suscipiens et deferens onera. Pulchra equidem comparatio jumenti et monachi: « Es quidem et tu jumentum Domini, inquiebat olim Petrus Venerabilis ad Gislebertum Inclusum scribens (Lib. I, ep.", + "candidate_score": 0.627849, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_18", + "bdc_text": "hoc unum scio me Witembergam profecturum , nisi vel pax facta in Gallia vel quid aliud id iter impediat , illicque si per hyemem mansero , me tuis literis , quibus nihil iucundius nihilque suavius est , per aliquod tempus fruiturum spero ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1590", + "psc_text": "sic: Frater, ego multum compatior tibi, et multum desiderarem salutem animae tuae, et diligo te in Christo Jesu; et ideo compatiendo tibi ego obtinui a domno abbate quod liceat me loqui tibi. Haec autem quae dicturus sum dico ex me, et rogo te quod si tu aliquando loquaris abbati reconciliatus, sibi non dicas quod tibi dixerim verba ista; et tunc incipiat suas consolationes et alia verba ad animam lucrandam apta. » Hanc autem sollicitudinem cellerario, si prudens sit, committi posse asserit Hildemarus, in cujus monasterio illius erat excommunicatis cibum ministrare. Et consolentur eum, ne forte abundantiori tristitia absorbeatur. ] Ne sic desperans in aeternum pereat. Sed, sicut ait Apostolus, confirmetur in eo charitas. ] Quod Bernardus Cassinensis exponit eum charitate firmare. Similiter Haeftenus (Lib. VIII, tract. 4, disq. 5): « Ita, inquit, in charitate confirmetur, ut non vacillet circa statum suum immutandum, aut a bono proposito deficiat, et praefracte rebellis", + "candidate_score": 0.625882, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_28", + "bdc_text": "Cum autem sit minister papae , si puniretur , nunquam sane expiari posset .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1540", + "psc_text": "citius absolvendus, si humiliter ac verecunde satisfacit; tardius, si negligenter ac tepide. CAPUT XXV. De gravioribus culpis. Is autem frater qui gravioris culpae noxa tenetur, suspendatur a mensa simul et ab oratorio. Nullus ei fratrum in ullo jungatur consortio neque in colloquio. Solus sit ad opus sibi injunctum, persistens in poenitentiae luctu, sciens illam terribilem Apostoli sententiam dicentis, traditum hujusmodi hominem Satanae in interitum carnis, ut spiritus salvus sit in die Domini. Cibi autem refectionem solus percipiat mensura vel hora qua praeviderit 367 abbas ei competere. Nec a quoquam benedicatur transeunte, nec cibus qui ei datur. COMMENTARIUS De poenis quibus excommunicati pro gravioribus culpis plecterentur dicturis ante videtur inquirendum quaenam graviores poenae censeri debeant. Et quidem eo in numero primum reponi posse eas existimo quas veteres monachi plagis emendabant, aut expulsione purgabant, quasque refert Cassianus his verbis (Lib. IV, cap. 16): « Residua vero quae apud nos indifferenter admissa, a", + "candidate_score": 0.625116, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_23", + "bdc_text": "Quod quidem non copiosius agam , ne te gravioribus rebus impeditum fortassis avocem .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3478", + "psc_text": "et zelo Dei faciant, sicut e diverso peccatum, si negligant. Ordinatus autem abbas cogitet semper quale onus suscepit, et cui redditurus est rationem villicationis suae. Sciatque sibi oportere prodesse magis quam praeesse. Oportet ergo eum esse doctum lege divina, ut sciat et sit unde proferat nova et vetera, castum, sobrium, misericordem, semper superexaltet misericordiam judicio, ut idem ipse consequatur. Oderit vitia, diligat fratres. In ipsa autem correptione prudenter agat, et ne quid nimis, ne dum nimis cupit eradere aeruginem, frangatur vas: suamque fragilitatem semper suspectus sit, memineritque 834 calamum quassatum non conterendum. In quibus non dicimus ut permittat nutriri vitia, sed prudenter et cum charitate ea amputet, ut viderit cuique expedire, sicut jam diximus; et studeat plus amari quam timeri. Non sit turbulentus et anxius, non sit nimius et obstinatus, non sit zelotypus et nimis suspiciosus, quia nunquam requescet. In ipsis imperiis suis sit providus et consideratus, sive secundum Deum,", + "candidate_score": 0.606564, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum", + "max_score": 0.689791, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_24_26", + "bdc_text": "De mea autem valetudine si quid scire cupis , sic habeto me salvum et incolumem esse . Pater etiam valet tibique salutem plurimam dicit . De novis autem huius loci scito imprimis pacem factam , ut ex conditionibus videre poteris , et legatum papae , qui Spirae esta. R. :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_325", + "psc_text": "Pater, habitat Filius, habitat Spiritus sanctus, quia scriptum est: Inhabitabo in illis, et inambulabo (II Cor. VI, 16) . De Filio quoque dicit Apostolus: In interiore homine habitare Christum, per fidem, in cordibus vestris (Ephes. III, 16, 17) . Spiritum quoque sanctum his verbis in nobis habitare confirmat: Nescitis quia templum Dei estis, et Spiritus Dei habitat in vobis (I Cor. III, 16) ? Et, ut ostenderet eumdem esse Spiritum Dei qui Spiritus sanctus est, Timotheum sic admonet dicens: Bonum depositum custodi per Spiritum sanctum qui habitat in nobis (II Tim. I, 14) . Dat gratiam Pater, dat gratiam Filius, dat gratiam Spiritus sanctus, sicut praedicator veritatis, Christo in se loquente, testatur: Gratia vobis et pax a Deo Patre nostro, et Domino Jesu Christo (Rom. I, 7) . De Spiritu quoque sancto scriptum est in Actibus apostolorum, cum Petrus ad docendum Cornelium ab ipso Spiritu mitteretur: Loquente autem Petro verba", + "candidate_score": 0.689791, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_24_26", + "bdc_text": "De mea autem valetudine si quid scire cupis , sic habeto me salvum et incolumem esse . Pater etiam valet tibique salutem plurimam dicit . De novis autem huius loci scito imprimis pacem factam , ut ex conditionibus videre poteris , et legatum papae , qui Spirae esta. R. :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_179", + "psc_text": "ego recipiam vos; et ero vobis in patrem, et vos eritis mihi in filios et filias, dicit Dominus omnipotens (II Cor. VI, 15-17) . Spiritum quoque sanctum in nobis pariter habitare Paulus ostendit, ita Corinthiis scribens: Nescitis quia templum Dei estis, et Spiritus Dei habitat in vobis (I Cor. III, 16) . Ac ne quis eorum qui Spiritum sanctum minorem Patre Filioque constituunt, hic ubi dictum est, Spiritus Dei habitat in vobis, ad personam sancti Spiritus deneget pertinere, quid in illo replicaturus est loco ubi Apostolus Timotheum sollicitudine paterni amoris informat? Bonum depositum, inquiens, custodi per Spiritum sanctum, qui habitat in nobis (II Tim. I, 14) . CAPUT XIX. Ejusmodi habitatio non localis est, sed immensa. Cor nostrum dilatatur Deo inhabitante. Haec utique Patris et Filii et Spiritus sancti in nobis habitatio non localis est, sed immensa; non comprehensibilis cogitatione, sed venerabilis fide: inhabitat enim Trinitas in suis fidelibus, sicut", + "candidate_score": 0.657277, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_1", + "bdc_text": "non enim dubito , quin maximo desiderio studia et valetudinem meam percipiendi tenearis .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_9", + "psc_text": "te, inquam, disciplinae studia moliuntur jura barbaricae gentis invadere, quae sibi velut vernacula proprietate sole inscitiam vindicare. Inventus es qui te ipso potior exstitisses, dum sic Africano praesides moderando regimini, ut magis desideres animae spatia dilatare quam regni. Nosti, venerabilis rex, et (ut non ambigo) firma tenes sententia comprobatum quanto melioribus inhaereat commodis qui veritatem desiderat nosse, quam qui, subactis gentibus, temporalis fines regni cupit latius propagare. CAPUT III. Studium regis erroneum in Ariana perfidia. Magnum bonum confert inquisitio veritatis, quae tamen tunc desiderato non frustratur effectu, si rectis ad veri cognitionem lineis animus innitatur. Tunc etiam veloci proderit ingenio cucurrisse, si tendentis ad veritatem gressus nullo pravitatis teneatur ( al. teneantur) errore. Qualiter autem salubris est credulitas aestimanda, quae putat in eo cultum religionis divinae consistere, ut vel naturali veritate sit privanda divinitas, dum negatur in ea ( al. in re) quod non negatur in homine ( al. in", + "candidate_score": 0.636935, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_11", + "bdc_text": "Quae cum ita sint , ad studia mea veniam , ut iis tibi expositis ad reliqua facilius descendere possim .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_134", + "psc_text": "confirment, ut eum coelo defuisse tunc et terris existiment. Quomodo non considerant secundum Scripturarum morem, quo parvulorum intellectui coelestia solent eloquia coaptari, nonnunquam in persona quoque Patris similia reperiri? Ut enim illa legalium voluminum loca praeteream, quibus dicitur: Et descendit Dominus videre civitatem et turrim (Genes. XI, 5) , tanquam si non descenderet, non videret; cum superius demonstraverimus Scripturam dixisse: In omni loco oculi Dei speculantur bonos et malos. Et ipse Dominus ad prophetam: Ego sum Dominus Deus universae carnis; nunquid a me absconditur aliquid? Sed et illud, quod paulo post dicitur: Venite, descendamus, et confundamus in illis linguas eorum (Ibid., 7) . Ut ergo haec silentio nunc interim deputentur, quoniam solent haec aliquanti non totius Trinitatis, sed solius Filii deputare personae, quid de illo loco Evangelii dicturi sunt, in quo Filius ipse discipulos, priusquam pateretur, informans, ait: Qui habet mandata mea, et servat ea, ille est qui diligit me;", + "candidate_score": 0.611943, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf026", + "work_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae", + "max_score": 0.689171, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_0_2", + "bdc_text": "Piissimo eruditissimoque domino H [einrycho ] Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae ministro , M [atthias ] Cognetius S. P. D . Querenti mihi iam dudum ( pater colendissime ) , quod his temporibus ad te potissimum scriberem , duo occurrebant , quae mihi amplam et copiosam ad scribendum materiam suppeditabant , quorum unum idque praecipuum est , ut me de non missis iamdudum ad te literis excusem , alterum vero , ut de totis meis rationibus certi aliquid ad te mittam ; non enim dubito , quin maximo desiderio studia et valetudinem meam percipiendi tenearis . Quod quominus per literas iamdudum intellexeris , nolim oblivione maximorum tuorum erga me meritorum ac magnae tuae in me humanitatis et amoris factum esse putes , sed quod iam a duobus tribusve mensibus varias in partes distractus et agitatus fuerim , cum ab eo tempore mihi per literas patris , ut hinc prima occasione nacta migrarem , nominatim iniunctum esset .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae_window_45", + "psc_text": "data mihi scribendi optio, quia peccatis meis ingruentibus non modo sterilitatis vel inopiae malo, verum etiam luis et hostilitatis, quominus inquirerem, horribili sum praepeditus incursu. 2. Nunc autem etsi mille necessitatibus, mille curis attritus, post longum miseriae tempus, veluti ab improbi soporis, ut ita 575 dixerim, gravedine suscitatus, istius meae suggestionis affatibus dependere praesumo salutis obsequium, et cordis et corporis humilitate prostratus, imprecans excellentissimam tuae beatitudinis potestatem, ut peculiarem famulum, quem pio illo sacrae dignationis intuitu semper habuisti susceptum, usque in finem habere jubeas commendatum. 3. Nam et ego (Christus novit) gravi dolore discrucior, quod, emenso tempore tam prolixo, vel nunc vestrum non mereor videre conspectum, sed spero in illum qui non obliviscitur misereri, nec repellit in finem, quia exaudiet precem pauperis, et vestro me miserum repraesentabit aspectui. Suggero sane, et omnimoda supplicatione deposco, ut librum Etymologiarum, quem jam, favente Domino, audivimus consummatum, promissionis vestrae memores, servo vestro dirigere jubeatis,", + "candidate_score": 0.689171, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_3_5", + "bdc_text": "Quod mandatum cum diligenter exequi cuperem , nullam indagando et investigando diurnae nocturnaeve quietis partem mihi sum impertitus , adeo ut , cum in mittenda iam ad te epistola laborarem , id ab instituto me etiam avocaret , non quod exiguum aliquod temporis spatium de negotiis meis , quae si non maxima , tamen non nulla erant , suffurari non possem , sed quod nihil tibi non notissimum esse desiderarem . Tantis enim beneficiis et muneribus a te sum affectus , tanta humanitate a te semper exceptus , tam suavi tamque familiari colloquio tecum sum interdum collocutus , ut eam sane humanitatem a me expostulare arbitrarer , ut de nullis rebus , quae vel ad corporis vel ad animi habitum pertinerent , te celarem . Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae_window_45", + "psc_text": "data mihi scribendi optio, quia peccatis meis ingruentibus non modo sterilitatis vel inopiae malo, verum etiam luis et hostilitatis, quominus inquirerem, horribili sum praepeditus incursu. 2. Nunc autem etsi mille necessitatibus, mille curis attritus, post longum miseriae tempus, veluti ab improbi soporis, ut ita 575 dixerim, gravedine suscitatus, istius meae suggestionis affatibus dependere praesumo salutis obsequium, et cordis et corporis humilitate prostratus, imprecans excellentissimam tuae beatitudinis potestatem, ut peculiarem famulum, quem pio illo sacrae dignationis intuitu semper habuisti susceptum, usque in finem habere jubeas commendatum. 3. Nam et ego (Christus novit) gravi dolore discrucior, quod, emenso tempore tam prolixo, vel nunc vestrum non mereor videre conspectum, sed spero in illum qui non obliviscitur misereri, nec repellit in finem, quia exaudiet precem pauperis, et vestro me miserum repraesentabit aspectui. Suggero sane, et omnimoda supplicatione deposco, ut librum Etymologiarum, quem jam, favente Domino, audivimus consummatum, promissionis vestrae memores, servo vestro dirigere jubeatis,", + "candidate_score": 0.677806, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_5_7", + "bdc_text": "Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam . Quo autem officii genere id exequar , sane ignoro ; tam tenues et abiectae sunt meae vires , ut , si opera vel labore meum tibi officium exhibere cogitem , onus Aetna monte mihi iam incumbat gravius , si vero id epistola aliqua facere contendam , tantam ingenii mei imbecilitatem esse video , ut vix in animo meo inducere possim te aliquid voluptatis ex meis horridis et incomptis epistolis accipere posse .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae_window_45", + "psc_text": "data mihi scribendi optio, quia peccatis meis ingruentibus non modo sterilitatis vel inopiae malo, verum etiam luis et hostilitatis, quominus inquirerem, horribili sum praepeditus incursu. 2. Nunc autem etsi mille necessitatibus, mille curis attritus, post longum miseriae tempus, veluti ab improbi soporis, ut ita 575 dixerim, gravedine suscitatus, istius meae suggestionis affatibus dependere praesumo salutis obsequium, et cordis et corporis humilitate prostratus, imprecans excellentissimam tuae beatitudinis potestatem, ut peculiarem famulum, quem pio illo sacrae dignationis intuitu semper habuisti susceptum, usque in finem habere jubeas commendatum. 3. Nam et ego (Christus novit) gravi dolore discrucior, quod, emenso tempore tam prolixo, vel nunc vestrum non mereor videre conspectum, sed spero in illum qui non obliviscitur misereri, nec repellit in finem, quia exaudiet precem pauperis, et vestro me miserum repraesentabit aspectui. Suggero sane, et omnimoda supplicatione deposco, ut librum Etymologiarum, quem jam, favente Domino, audivimus consummatum, promissionis vestrae memores, servo vestro dirigere jubeatis,", + "candidate_score": 0.662844, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8378_sent_4_6", + "bdc_text": "Tantis enim beneficiis et muneribus a te sum affectus , tanta humanitate a te semper exceptus , tam suavi tamque familiari colloquio tecum sum interdum collocutus , ut eam sane humanitatem a me expostulare arbitrarer , ut de nullis rebus , quae vel ad corporis vel ad animi habitum pertinerent , te celarem . Cum itaque sese nunc scribendi offerat occasio et tuam virtutem et amorem erga me quam saepissime essem recordatus , perficere sum conatus , ut longi temporis usuram , qua caruimus intermissione mearum literarum , quibus et gratiam et benevolentiam tuam in memoriam semper revocarem , officio aliqua sartiam . Quo autem officii genere id exequar , sane ignoro ;", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae_window_45", + "psc_text": "data mihi scribendi optio, quia peccatis meis ingruentibus non modo sterilitatis vel inopiae malo, verum etiam luis et hostilitatis, quominus inquirerem, horribili sum praepeditus incursu. 2. Nunc autem etsi mille necessitatibus, mille curis attritus, post longum miseriae tempus, veluti ab improbi soporis, ut ita 575 dixerim, gravedine suscitatus, istius meae suggestionis affatibus dependere praesumo salutis obsequium, et cordis et corporis humilitate prostratus, imprecans excellentissimam tuae beatitudinis potestatem, ut peculiarem famulum, quem pio illo sacrae dignationis intuitu semper habuisti susceptum, usque in finem habere jubeas commendatum. 3. Nam et ego (Christus novit) gravi dolore discrucior, quod, emenso tempore tam prolixo, vel nunc vestrum non mereor videre conspectum, sed spero in illum qui non obliviscitur misereri, nec repellit in finem, quia exaudiet precem pauperis, et vestro me miserum repraesentabit aspectui. Suggero sane, et omnimoda supplicatione deposco, ut librum Etymologiarum, quem jam, favente Domino, audivimus consummatum, promissionis vestrae memores, servo vestro dirigere jubeatis,", + "candidate_score": 0.661867, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file