diff --git "a/11/11067.json" "b/11/11067.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/11/11067.json" @@ -0,0 +1,2978 @@ +{ + "letter_id": "11067", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/11067", + "dominant_topic": 1, + "topic_dist": [ + 0.065192, + 0.066345, + 0.048985, + 0.054336, + 0.049295, + 0.041045, + 0.046069, + 0.052221, + 0.042737, + 0.044748, + 0.042977, + 0.046557, + 0.042215, + 0.048442, + 0.049124, + 0.050884, + 0.050404, + 0.047224, + 0.062445, + 0.048754 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II", + "max_score": 0.718815, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_13_15", + "bdc_text": "Nos certe curabimus , ne hac in re et propter voculas ulla apud nos moveatur disputatio . Apostolus Paulus iubet suos sapere ad sobrietatem etvor et gestrichenes fi . ad proportionem fideiVgl. Röm 12 , 3. , vitare concertationem verborum .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2090", + "psc_text": "Linguam tuam adhaerere faciam palato tuo, et eris mutus, nec quasi vir objurgans, quia domus exasperans est (Ezech. III, 26) . 83. Aliquando pro doctoris et auditorum merito vel culpa, datur aut negatur. De accepto nemo extollatur. Spem comitetur timor.---Aliquando autem sermo praedicationis propter utrosque datur, aliquando propter utrosque subtrahitur. Propter utrosque enim datur, sicut divina voce Paulo apud Corinthios dicitur: Noli timere, sed loquere (Act. XVIII, 9) . Et paulo post: Quia populus multus est mihi in hac civitate (Ibid. 10) . Propter utrosque vero subtrahitur, sicut Heli sacerdos et pravam filiorum cognovit actionem, et dignam increpationis non exercuit vocem; cum profecto futurum esset ut in mortis supplicio et istos reatus flagitii, et illum silentii poena multaret (I Reg. III, 12, seq.) . Inter haec igitur cum vel pro quo sermo detur, vel propter quem subtrahatur, ignoramus, unum est salubre remedium, nec de his quae aliis magis accepimus, nosmetipsos", + "candidate_score": 0.718815, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_14_16", + "bdc_text": "Apostolus Paulus iubet suos sapere ad sobrietatem etvor et gestrichenes fi . ad proportionem fideiVgl. Röm 12 , 3. , vitare concertationem verborum . In his ero . Quod Carolum attinetMyconius hatte Caroli gegen Kritik in Schutz genommen ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2090", + "psc_text": "Linguam tuam adhaerere faciam palato tuo, et eris mutus, nec quasi vir objurgans, quia domus exasperans est (Ezech. III, 26) . 83. Aliquando pro doctoris et auditorum merito vel culpa, datur aut negatur. De accepto nemo extollatur. Spem comitetur timor.---Aliquando autem sermo praedicationis propter utrosque datur, aliquando propter utrosque subtrahitur. Propter utrosque enim datur, sicut divina voce Paulo apud Corinthios dicitur: Noli timere, sed loquere (Act. XVIII, 9) . Et paulo post: Quia populus multus est mihi in hac civitate (Ibid. 10) . Propter utrosque vero subtrahitur, sicut Heli sacerdos et pravam filiorum cognovit actionem, et dignam increpationis non exercuit vocem; cum profecto futurum esset ut in mortis supplicio et istos reatus flagitii, et illum silentii poena multaret (I Reg. III, 12, seq.) . Inter haec igitur cum vel pro quo sermo detur, vel propter quem subtrahatur, ignoramus, unum est salubre remedium, nec de his quae aliis magis accepimus, nosmetipsos", + "candidate_score": 0.689616, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_11_13", + "bdc_text": "pessime cedet , si revocaverimus priscam illam de unitate substantiae et personarum distinctione in sancta trinitate multo periculosissimam disputationem . Satius enim mihi videtur adorandis hisce mysteriis toto animo accedere illaque credere , quemadmodum de his simpliciter loquitur scriptura , quam docte , subtiliter et acute in tremendam illam maiestatem perrepere velle . Nos certe curabimus , ne hac in re et propter voculas ulla apud nos moveatur disputatio .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1891", + "psc_text": "in Trinitate ostenderet, dixit: Benedicat nos Deus, Deus 949 noster, benedicat nos Deus (Psal. LXVI, 8) . Ac ne tertio Deum nominans tres Deos dixisse putaretur, illico unitatem ejusdem Trinitatis insinuans addidit: Et metuant eum omnes fines terrae (Ibid.) . Qui enim nos eos, sed eum subdidit, unum tria quae dixerat intimavit. Isaias quoque cum laudem de unitate Trinitatis aperiret, Seraphim voces exprimens, ait: Sanctus, sanctus, sanctus (Isai. VI, 3) ; ac ne tertio sanctum nominans unitatem divinae substantiae scindere videretur, adjunxit: Dominus Deus sabaoth. Quia ergo non domini dii, sed Dominus Deus addidit, unum existere quod tertio sanctum vocaverat indicavit. Paulus quoque ut operationem sanctae Trinitatis ostenderet, ait, Ex ipso, et per ipsum, et in ipso sunt omnia (Rom. XI, 36) . Atque ut unitatem ejusdem Trinitatis intimaret, protinus addidit: Ipsi gloria in saecula saeculorum, amen (Ibid.) . Qui igitur non ipsis, sed ipsi subdidit, unum naturaliter, tria secundum", + "candidate_score": 0.687204, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_14_16", + "bdc_text": "Apostolus Paulus iubet suos sapere ad sobrietatem etvor et gestrichenes fi . ad proportionem fideiVgl. Röm 12 , 3. , vitare concertationem verborum . In his ero . Quod Carolum attinetMyconius hatte Caroli gegen Kritik in Schutz genommen ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1123", + "psc_text": "desperando desperant, ut tanto eos celerius a culpa pavescere ac resilire faciant, quanto jam quasi vicinius mortis foveam ostentant. Saepe etiam quodam decenti moderamine 781 suas culpas coram discipulis indicant, ut illi audientes discant quomodo semetipsos de suis actionibus subtiliter reprehendant. Tanta autem dispensatione se temperant, ut neque cum se erigunt intrinsecus rigidi sint, neque rursum cum se humiliant extrinsecus remissi, quia et in disciplina humilitatem custodiunt, et in humilitate disciplinam. Paulus disciplinam tenuit, cum Corinthiis diceret: Cum enim sit inter vos zelus et contentio, nonne carnales estis, et secundum hominem ambulatis (I Cor. III, 3) ? Sed humilitatem in disciplina non perdidit, quia deprecando praemisit, dicens: Obsecro vos, fratres, per misericordiam Dei, ut idipsum dicatis omnes, et non sint in vobis schismata (I Cor. I, 10) . Rursum humilitatem tenuit, cum eisdem Corinthiis loquens paulo latius fortasse quam voluerat, semetipsum reprehendit, dicens: Factus sum insipiens (II Cor. XII, 11)", + "candidate_score": 0.68204, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_14_16", + "bdc_text": "Apostolus Paulus iubet suos sapere ad sobrietatem etvor et gestrichenes fi . ad proportionem fideiVgl. Röm 12 , 3. , vitare concertationem verborum . In his ero . Quod Carolum attinetMyconius hatte Caroli gegen Kritik in Schutz genommen ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_578", + "psc_text": "superimpositum sancti viri apud dura reproborum corda conspiciunt, qui per Prophetam dicunt: Quomodo cantabimus canticum Domini in terra aliena (Psal. CXXXVI, 4) ? Frenum poni etiam Paulus admonuit, qui discipulo praecepit, dicens: Haereticum post primam et secundam correptionem devita, sciens quia subversus est qui ejusmodi est, et delinquit proprio judicio condemnatus (Tit. III, 10) . Sancti quippe doctores 659 plerumque alta consideratione resistentium corda conspiciunt, et dum ea derelicta divinitus vident, afflicti gementesque conticescunt. An non aliquando frenum Salomon doctoribus imponit, qui dicit: Noli arguere derisorem, ne oderit te (Prov. IX, 8) . Sed si ab increpatione idcirco reticemus, quia contra nos insurgere derisoris odia formidamus, non jam lucra Dei, sed nostra quaerimus. Qua in re sciendum est quod nonnunquam cum redarguuntur pravi, deteriores existunt. Ipsis ergo et non nobis parcimus, si ab eorum redargutione pro eorum amore cessamus. Unde necesse est ut aliquando toleremus tacendo quod sunt, quatenus in", + "candidate_score": 0.676329, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_4_6", + "bdc_text": "et praedicatorum Gebennensium confessioneC O IX 703-707 ( die Abschrift von unbekannter Hand liegt in Zürich StA , E II 337 , 262r. -v. ) . . Et primum , quod confessionem attinet , nihil in ipsa nunc quidem video , quod displiceat . Videtur enim plane exprimere sacrosanctae trinitatis unitatem et personarum distinctionem .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1890", + "psc_text": "peccata mundi (Joan. I, 29) . Ecce divisis quidem temporibus missi, et tamen concorditer de Redemptoris nostri innocentia sentientes, eumdem agnum Joannes ostendendo, Isaias praevidendo, Abel offerendo locutus est; et quem Joannes in ostensione, quem Isaias in locutione, hunc Abel significando in manibus tenuit. 70. Quia igitur quomodo Pleiades stellae de humanitate Redemptoris sibi concinant diximus, nunc quomodo in ostendenda unitate Trinitatis concorditer luceant demonstremus. Diversis quippe temporibus huic mundo David, Isaias et Paulus apparuit; sed tamen nullus eorum alteri diversum sensit, quia etsi semetipsos non noverant facie, unum tamen didicerant ex divina cognitione. David quippe ut auctorem omnium Deum in Trinitate ostenderet, dixit: Benedicat nos Deus, Deus 949 noster, benedicat nos Deus (Psal. LXVI, 8) . Ac ne tertio Deum nominans tres Deos dixisse putaretur, illico unitatem ejusdem Trinitatis insinuans addidit: Et metuant eum omnes fines terrae (Ibid.) . Qui enim nos eos, sed eum subdidit, unum tria quae", + "candidate_score": 0.673429, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_4_6", + "bdc_text": "et praedicatorum Gebennensium confessioneC O IX 703-707 ( die Abschrift von unbekannter Hand liegt in Zürich StA , E II 337 , 262r. -v. ) . . Et primum , quod confessionem attinet , nihil in ipsa nunc quidem video , quod displiceat . Videtur enim plane exprimere sacrosanctae trinitatis unitatem et personarum distinctionem .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1889", + "psc_text": "aliis ad praedicandum temporibus apparentes, et disjuncti sunt per visionem suae imaginis, et conjuncti per intentionem mentis. Simul micant, quia unum praedicant; sed non semetipsos tangunt, quia in divisis temporibus partiuntur. 69. Omnes, etiam qui Christum praecesserunt, eum praedicant, et Trinitatis mysterium.---Quam diversis temporibus Abel, Isaias, et Joannes apparuerunt! Divisi quidem fuerunt tempore, sed non praedicatione. Nam Abel Redemptoris nostri passionem significans, agnum in sacrificio obtulit (Genes. IV, 4) , de cujus passione Isaias ait: Sicut agnus coram tondente se obmutescet, et non aperiet os suum (Isai, LIII, 7). De quo Joannes quoque ait: Ecce agnus Dei, ecce qui tollit peccata mundi (Joan. I, 29) . Ecce divisis quidem temporibus missi, et tamen concorditer de Redemptoris nostri innocentia sentientes, eumdem agnum Joannes ostendendo, Isaias praevidendo, Abel offerendo locutus est; et quem Joannes in ostensione, quem Isaias in locutione, hunc Abel significando in manibus tenuit. 70. Quia igitur quomodo Pleiades stellae", + "candidate_score": 0.670653, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_9_11", + "bdc_text": "Juni , oben Nr. 1010 , 61f mit Anm. 15. , non arbitror illos fore tam praefractos , ut illis uti nolint aut alios iis utentes damnare velint , quando in ipso intellectu nullum sit vel periculum vel dissidium . Haud bene cessit nobis illa pugna de verbis \"substantialiter , realiter et corporaliter \" habita Gemeint ist der Streit um das Abendmahl ( vgl. ebd. , Z. 47-53 ) . ; pessime cedet , si revocaverimus priscam illam de unitate substantiae et personarum distinctione in sancta trinitate multo periculosissimam disputationem .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_984", + "psc_text": "in gloria, laetabuntur in cubilibus suis (Psal. CXLIX, 5) . Dicatur ergo, quod semel nobis loquitur Deus per somnium in visione nocturna, quando irruit sopor super homines, et dormiunt in lectulo, quia nimirum tunc secreta divinitatis agnoscimus, cum ab hujus mundi tumultuosa concupiscentia intra mentis nostrae cubilia segregamur. Quia vero, ut saepe jam diximus, aurem cordis tumultus saecularium negotiorum claudit, et quies secretae considerationis aperit, apte subjungit: VERS. 16.---Tunc aperit aures virorum, et erudiens eos instruit disciplina. 40. Qui ab exterioribus operibus cessant, ad compunctionem erudiuntur.---Cum enim ab exterioribus actionibus sopiuntur, aperta aure interni examinis causas audiunt. Qui dum subtiliter vel flagella publica, vel judicia occulta considerant, semetipsos afficere flendo non cessant. [Rec. XIII.] Unde bene dictum est. Et erudiens eos instruit disciplina, quia consideranti menti, et sese per poenitentiam laceranti, quasi quaedam plagae percussionis sunt lamenta compunctionis. Unde etiam Salomon recte vim percussionis utriusque conjungens ait: Livor vulneris abstergit", + "candidate_score": 0.663738, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_12", + "bdc_text": "Satius enim mihi videtur adorandis hisce mysteriis toto animo accedere illaque credere , quemadmodum de his simpliciter loquitur scriptura , quam docte , subtiliter et acute in tremendam illam maiestatem perrepere velle .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2592", + "psc_text": "portas Sion dicimus, quia per eorum vitam atque doctrinam abscondita supernae contemplationis intramus), ita etiam portis Leviathan istius errorum magistri signantur, quorum dum praedicatio perversa recipitur, miseris auditoribus via perditionis aperitur. Sed portae istae ante oculos hominum plerumque ad introducendum quidem apertae sunt, sed tamen ad deprehendendum clausae, quia recta in specie exhibent, sed opere prava persuadent. Ad deprehendendum ergo clausae sunt, quia ne intrinsecus cognosci valeant, exteriori simulatione muniuntur. Quas tamen mira potentia Dominus aperit, quia electis suis hypocritarum mentes comprehensibiles facit. Portas ergo vultus ejus quis aperiet? Subaudis nisi ego, qui electis meis magistros errorum sub specie sanctitatis absconditos 1104 perspicua cognitione manifesto. Et quia Antichristus veniens ipsas etiam summas hujus saeculi potestates obtinebit, qui duplici errore saeviens conatur ad se corda hominum et missis praedicatoribus trahere, et commotis potestatibus inclinare, bene de Leviathan isto Dominus subdidit, dicens: CAPUT XXVII [Vet. XXIX]. IBID.---Per gyrum dentium ejus formido. 47.", + "candidate_score": 0.658151, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_15_17", + "bdc_text": "ad proportionem fideiVgl. Röm 12 , 3. , vitare concertationem verborum . In his ero . Quod Carolum attinetMyconius hatte Caroli gegen Kritik in Schutz genommen ; vgl. Corr. des réformateurs IV 255 ( oben Nr. 1015 ). , hominem neque absolvere neque damnare possum .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_578", + "psc_text": "superimpositum sancti viri apud dura reproborum corda conspiciunt, qui per Prophetam dicunt: Quomodo cantabimus canticum Domini in terra aliena (Psal. CXXXVI, 4) ? Frenum poni etiam Paulus admonuit, qui discipulo praecepit, dicens: Haereticum post primam et secundam correptionem devita, sciens quia subversus est qui ejusmodi est, et delinquit proprio judicio condemnatus (Tit. III, 10) . Sancti quippe doctores 659 plerumque alta consideratione resistentium corda conspiciunt, et dum ea derelicta divinitus vident, afflicti gementesque conticescunt. An non aliquando frenum Salomon doctoribus imponit, qui dicit: Noli arguere derisorem, ne oderit te (Prov. IX, 8) . Sed si ab increpatione idcirco reticemus, quia contra nos insurgere derisoris odia formidamus, non jam lucra Dei, sed nostra quaerimus. Qua in re sciendum est quod nonnunquam cum redarguuntur pravi, deteriores existunt. Ipsis ergo et non nobis parcimus, si ab eorum redargutione pro eorum amore cessamus. Unde necesse est ut aliquando toleremus tacendo quod sunt, quatenus in", + "candidate_score": 0.655215, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_39_41", + "bdc_text": "id enim nostri videtur esse offitii . Vale una cum domino Gryneo , charissimo fratre , cui in praesenti non habeo , quod scribam . Nosti nimirum ex legato vestro , qui a Badena venitBasel wurde an der Badener Tagsatzung vom 16 .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_880", + "psc_text": "sanctus tot in hoc saeculo pignoribus obstrictus, inter occupationes innumeras liber ad studium praedicationis fuit. Qui fructus terrae nunquam sine pecunia comedit, quia nimirum subditis verbum bonae admonitionis reddidit, a quibus fructus corporeae servitutis accepit. Hoc namque debet omnipotenti Deo omnis qui praeest populo, hoc qui multis, hoc qui paucioribus praeest, ut sic debita ministeria a subditis exigat, quatenus ipse etiam quid semper admonitionis debeat sollicitus attendat. Omnes namque qui sub dispensatione conditoris vicario nobis ministerio jungimur sub uno ac vero Domino, quid nobis aliud 726 nisi invicem servi sumus? Cum igitur is qui subest servit ad obsequium, restat procul dubio ut is qui praeest serviat ad verbum. Cum is qui subest jussis obtemperat, oportet ut is qui praeest curam sollicitudinis ac pietatis impendat. Sicque fit ut dum studiose nunc servire nobis invicem per charitatem nitimur, quandoque cum vero Domino communi exsultatione dominemur. [Vet. XXIV.] Sed sunt nonnulli qui in", + "candidate_score": 0.654286, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_5", + "bdc_text": "Et primum , quod confessionem attinet , nihil in ipsa nunc quidem video , quod displiceat .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_826", + "psc_text": "Qui si tunc cum id sponte dicunt peccatores se esse veraci humilitate cognoscerent, cum arguuntur ab aliis, esse se quod confessi fuerant non negarent. Qua in re indicia verae confessionis sunt, si cum quisque se peccatorem dicit, id de se dicenti etiam alteri non contradicit. Nam quia scriptum est: Justus in principio accusator est sui (Prov. XVIII, 17) , non magis peccator, sed justus videri appetit, cum peccatorem 714 se quisque nullo arguente confitetur, sed confessionis veritatem probat, cum alter malum quod fecimus increpat. Quod si superbe defendimus, liquet quia peccatores nos ex nobis ficte dicebamus. Unde summopere curandum est ut mala quae fecimus, et sponte fateamur, et haec aliis arguentibus non negemus. Superbiae quippe vitium est ut quod de se fateri quisque quasi sua sponte dignatur, hoc sibi dici ab aliis dedignetur 34. Job in peccati confessione humilitas. Saepe gravioris certaminis est peccata confiteri quam vitare.---Beatus itaque Job quantae", + "candidate_score": 0.650701, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_52_54", + "bdc_text": "Vigilandum ergo nobis et orandum . Vale iterum . Iulii 23 . anno 1537 .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_408", + "psc_text": "unus hosti panditur aditus.---Cordis ergo oculis circumquaque porrectis, undique nobis adhibenda custodia est. Unde recte quoque per Salomonem dicitur: Omni custodia serva cor tuum, quia ex ipso vita procedit (Prov. IV, 23) . Dicturus enim custodia, praemisit omni, ut videlicet unusquisque hinc inde se diligenter inspiciat, et quandiu in hac vita est, contra spiritales inimicos in acie se positum sciat, ne mercedem quam per has actiones colligit, per alias amittat, ne hinc hosti fores obstruat, et aliunde aditum pandat. Si qua etenim civitas contra insidiantes inimicos magno valletur aggere, fortibus cingatur muris, ex omni parte insomni muniatur custodia, unum vero in ea foramen tantummodo immunitum per negligentiam relinquatur; inde procul dubio hostis ingreditur, qui undique exclusus videbatur. Pharisaeus namque ille, qui in templum oraturus ascendit, civitatem mentis suae quanta munitione vallaverit, audiamus: Jejuno, inquit, bis in sabbato, decimas do omnium quae possideo (Luc. XVIII, 12) . Qui praemisit: Gratias ago", + "candidate_score": 0.649362, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_14", + "bdc_text": "Apostolus Paulus iubet suos sapere ad sobrietatem etvor et gestrichenes fi .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1147", + "psc_text": "per tumoris exempla viam ostendit erroris. Paulus dux esse impietatis metuebat, cum potestatis suae celsitudinem reprimebat, dicens: Nec quaerentes ab hominibus gloriam, neque a vobis, neque ab aliis, cum possimus oneri esse, 786 ut Christi apostoli, sed facti sumus in medio vestrum parvuli (I Thessal. II, 6) . Parvulus in medio eorum factus fuerat, quia timebat ne si inter discipulos honorem suae celsitudinis vindicaret, exempla elationis ostenderet. Timebat nimirum ne dum ipse sibi potestatem pastoralis potentiae quaereret, grex subditus per abrupta sequeretur, et ad impietatem sequentes duceret, qui pietatis officium suscepisset. 54. Sibi subditis virtutum splendore praeluceat. Eorum culpas prudenter et humiliter corrigat.---Unde necesse est ut is qui praeest quae exempla subditis praebeat solerter attendat; et tantis se sciat vivere, quantis praeesse; ac vigilanter inspiciat ne in eo quod praelatus est intumescat; ne jura debitae potestatis immoderatius exigat; ne disciplinae jus mutetur in rigorem superbiae; et unde a perversitate subditos", + "candidate_score": 0.649275, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_48_50", + "bdc_text": "EA IV/1c 863f k ). . Optimi quique diem adesse putant , quo scelerati scelerum poenas dent . Hic autem addo :", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1210", + "psc_text": "et poena peccati. Prioris ergo peccati merito peccatorum subsequentium fovea tegitur, ut qui malum sciens perpetrat, deinceps juste in aliis etiam nesciens cadat. 23. Culpae culpis puniuntur, ut ex vitiorum incremento supplicia augeantur.---Hoc quippe agitur, ut culpae culpis feriantur, quatenus supplicia fiant peccantium ipsa incrementa vitiorum. Nam quia omnipotens Deus ad poenitentiam tempus indulget, quod tamen humana malitia ad usum suae iniquitatis intorquet, 800 nimirum justo Dei judicio augeri culpa permittitur, ut ad feriendum altius quandoque cumuletur. Hinc enim rursum de quibusdam Paulus apostolus dicit: Ut impleant peccata sua semper (I Thess. II, 16) . Hinc voce angeli ad Joannem dicitur: Qui nocet, noceat adhuc; et qui in sordibus est, sordescat adhuc (Apoc. XXII, 11) . Hinc David ait: Appone iniquitatem super iniquitatem eorum, ut non intrent in justitiam tuam (Psal. LXVIII, 28) . [Vet. XIII.] Hinc rursum de Domino ab eodem Psalmista dicitur: Immissiones per angelos malos viam fecit", + "candidate_score": 0.647303, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_5", + "bdc_text": "Et primum , quod confessionem attinet , nihil in ipsa nunc quidem video , quod displiceat .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2331", + "psc_text": "se peccasse confitetur.---Si transacta beati Job verba discutimus, nihil eum nequiter dixisse reperimus. Si vero dicta ejus, quae cum veritate ac libertate prolata sunt, in aliquod superbiae vitium flectimus, duo jam solummodo non erunt, quia multa erunt. Sed quia loqui nostrum est hominibus occultum sensum verbis aperire, loqui vero nostrum ad divinas aures est motum mentis etiam expressione actionis ostendere, beatus Job ad libram se subtilissimi examinis pensans, locutione sua secundo se deliquisse confitetur. Unum enim loqui illicite est res flagello dignas agere, aliud loqui est etiam de flagello murmurare. Qui ergo ante increpationem dominicam in omni opere hominibus praelatus fuit ipsa in altum increpatione proficiens, et minus se rectum prius in opere, et minus se patientem post in verbere agnovit. Unde semetipsum redarguit, dicens: Unum locutus sum, quod utinam non dixissem; et alterum, quibus ultra non addam. Ac si dicat: Rectum me quidem inter homines credidi: sed, te loquente,", + "candidate_score": 0.646578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_31_33", + "bdc_text": "qui autem sic sentiunt , contemnere nequeunt . Rogo itaque per dominum et obtestor , ut meliora tibi de nobis pollicearispollicearis vom Schreiber korrigiert aus polliceri velis . et amare synceriter nos velis , quemadmodum te amamus ex animo .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_798", + "psc_text": "Et si laetatum est in abscondito cor meum. [Vet. X.] Et quia plerumque inconsiderata mens, dum transitorio favori non renititur, ad hoc usque pertrahitur, ut laudet ipsa quod facit, conditioni quae praemissa est quasi congrue subinfertur: CAPUT IX. IBID.---Et osculatus sum manum meam ore meo. 20. Deo, non sibi, sua bona opera tribuunt. Gratia praeveniens.---Per manum quippe operatio, per os autem locutio designatur; sicut per Salomonem dicitur: Abscondit piger manum suam sub axilla sua, et laborat si ad os suum porrigat eam (Prov. XIX, 24) . Pigro labor est manum suam ad os porrigere, quia desidiosus quisque praedicator nec hoc vult operari quod dicit. Manum quippe ad os porrigere est voci suae opere concordare. Manum ergo suam osculatur ore suo, qui laudat quod facit, et testimonio propriae locutionis sibi virtutem tribuit operis. Qua in re quis despicitur, nisi is qui ipsa operandi munera largitur? Unde bene per egregium praedicatorem dicitur:", + "candidate_score": 0.644536, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_30_32", + "bdc_text": "ut viro bono et docto sentiant ; qui autem sic sentiunt , contemnere nequeunt . Rogo itaque per dominum et obtestor , ut meliora tibi de nobis pollicearispollicearis vom Schreiber korrigiert aus polliceri velis .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_590", + "psc_text": "Qui stultus est, serviet sapienti (Prov. XI, 29) . Et tamen saepe conspicimus sapientes subesse, stultos vero arcem dominii tenere; sapientes serviliter obsequi, stultos tyrannica elatione dominari. Quomodo igitur definitione divinae sententiae sapienti stultus servit, dum plerumque hunc jure temporalis dominii comprimit? Sed sciendum est quia contra sapientis vitam, dum stultus praeeminens terrorem potestatis exercet, dum hunc laboribus fatigat, contumeliis lacerat, profecto hunc ab omni vitiorum rubigine urendo purgat. Stultus ergo sapienti etiam dominando servit, quem ad meliorem statum premendo provehit. Sic nonnunquam pupillis dominis ad disciplinae magisterium servi praesunt, terrent, premunt, feriunt, et tamen esse servi nullo modo desistunt, quia ad hoc ipsum ordinati sunt, ut proficientibus dominis etiam feriendo famulentur. Quia igitur mala reproborum bonos, dum cruciant, purgant, utilitati justorum militat etiam potestas iniquorum. Sed plerumque justi tribulatione deprehensi, tardam manum subvenientis aestimant, cum se persequentium immanitas paulo longius angustat. Et concita quidem sunt ereptoris remedia, sed hoc", + "candidate_score": 0.641871, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_28_30", + "bdc_text": "tantum abest , ut te , cuius pietas et probitas nobis perspectissima est iam annis multis , neglexerimus unquam . Et de Bernatibus nihil unquam intelleximus , nisi quod de tete über der Zeile nachgetragen . ut viro bono et docto sentiant ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1951", + "psc_text": "Ut recte suo munere defungantur praedicatores et doctores, habent a Deo.---Sed unde tanta haec doctori intelligentia, ut et sibi perfecte vigilet, et dormientes ad vigilias sub quibusdam clamoris provectibus vocet, ut et peccatorum tenebras prius caute discutiat, et discrete postmodum lucem praedicationis ostendat, ut singulis juxta modum et tempora congruat, et simul omnibus quae illos sequantur ostendat? Unde ad tanta et tam subtiliter tenditur, nisi intrinsecus ab eo a quo est conditus doceatur? Quia ergo laus tantae intelligentiae non praedicatoris virtus est, sed auctoris, recte per eumdem auctorem dicitur: Vel quis dedit gallo intelligentiam? Ac si diceret: Nisi ego, qui doctorum mentes quas mire ex nihilo condidi ad intelligenda quae occulta sunt mirabilius instruxi. Unde bene ut in dictis praedicantium non solum inspiratorem se intelligentiae, sed etiam auctorem locutionis ostendat, adjungit: VERS. 37.---Quis enarrabit coelorum rationem? [Rec. V.] Quorum tamen verba quia cum sese nobis per speciem ostenderit subtrahit, protinus", + "candidate_score": 0.637705, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_19_21", + "bdc_text": "Nihil de his scripserunt nobis Bernates . Nihil ergo de his iudicare possum , nec , si possem , debeo . Debeo autem curare , ut omnis inter fratres dissentio sopiatur .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2881", + "psc_text": "quis inter ista remanet salutis locus, quando et mala nostra pura mala sunt, et bona quae nos habere credimus pura bona esse nequaquam possunt? Sed hoc mihi operae pretium credo, quod fraternis auribus omne quod in me latenter ipse reprehendo, incunctanter aperio. Quia enim exponendo, non celavi quod sensi, confitendo non abscondo quod patior. Per expositionem patefeci dona, per confessionem detego vulnera. Et quia in hoc tam magno humano genere, nec parvuli desunt qui dictis meis debeant instrui, nec magni desunt qui cognitae meae valeant infirmitati misereri, per haec utraque aliis fratribus quantum possum curam confero, ab aliis spero. Illis dixi exponendo quod faciant, istis aperio confitendo quod parcant. Illis verborum medicamenta non subtraho, istis lacerationem vulnerum non abscondo. Igitur quaeso ut quisquis haec legerit, apud districtum judicem solatium mihi suae orationis impendat, et omne quod in me sordidum deprehendit fletibus diluat. Orationis autem atque expositionis virtute collata, lector meus", + "candidate_score": 0.634257, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_9", + "bdc_text": "Juni , oben Nr. 1010 , 61f mit Anm. 15. , non arbitror illos fore tam praefractos , ut illis uti nolint aut alios iis utentes damnare velint , quando in ipso intellectu nullum sit vel periculum vel dissidium .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1812", + "psc_text": "ista occultorum judiciorum nubila mentis suae radium mittat, ut aliqua consideratione discernat, vel quis perduret in malo, vel quis perseveret in bono, vel quis ab infimis 932 convertatur ad summa, vel quis a summis revertatur ad infima? Latent haec sensus hominum, nec quidquam de cujuslibet fine cognoscitur, quia divinorum judiciorum abyssus humanae mentis oculo nullatenus penetratur. Videmus namque quod illa adversa Deo gentilitas justitiae luce perfusa est, et Judaea dudum dilecta perfidiae est nocte caecata. Scimus etiam quod latro de patibulo transivit ad regnum (Luc. XXIII, 43) , Judas de apostolatus gloria est lapsus in tartarum (Matth. XXVII, 5) . Rursumque quia aliquando sortes quae coeperint non mutantur, et latronem novimus alium pervenisse ad supplicium, et apostolos scimus percepisse propositum quod desideraverant regnum. Quis ergo discutiat in qua via habitet lux, et tenebrarum quis locus sit, ut ducat unumquodque ad terminos suos, et intelligat semitas domus ejus? Video Paulum ex", + "candidate_score": 0.633661, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_22_24", + "bdc_text": "Huc cum tu quoque horteris , studebo magis sedule . Nam quod sub finem epistolae tuae adiicisCon . des réformateurs IV 255f .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2760", + "psc_text": "ergo humilitatis virtus est, propter quam solam veraciter edocendam is qui sine aestimatione 1141 magnus est, usque ad passionem factus est parvus? Quia enim originem perditioni nostrae superbia praebuit diaboli, instrumentum redemptionis nostrae inventa est humilitas Dei. Hostis quippe noster magnus inter omnia conditus, videri super omnia voluit elatus. Redemptor autem noster magnus manens super omnia, fieri inter omnia dignatus est parvus. 55. Quid mortis auctor doceat, quid vitae conditor.---Sed melius et elationis causam detegimus, et fundamenta humilitatis aperimus, si brevi commemoratione perstringimus quid mortis auctor, quid vitae conditor dicat. Ille namque ait: In coelum ascendam (Isa. XIV, 13) ; iste autem per Prophetam dicit: Repleta est malis anima mea, et vita mea inferno appropinquavit (Psal. LXXXVII, 4) . Ille dicit: Supra astra coeli exaltabo solium meum (Isai. XVI, 13) ; iste humano generi a paradisi sedibus expulso dicit: Ecce venio cito, et habitabo in medio tui (Zach. II, 10)", + "candidate_score": 0.627555, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_49", + "bdc_text": "Optimi quique diem adesse putant , quo scelerati scelerum poenas dent .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1210", + "psc_text": "et poena peccati. Prioris ergo peccati merito peccatorum subsequentium fovea tegitur, ut qui malum sciens perpetrat, deinceps juste in aliis etiam nesciens cadat. 23. Culpae culpis puniuntur, ut ex vitiorum incremento supplicia augeantur.---Hoc quippe agitur, ut culpae culpis feriantur, quatenus supplicia fiant peccantium ipsa incrementa vitiorum. Nam quia omnipotens Deus ad poenitentiam tempus indulget, quod tamen humana malitia ad usum suae iniquitatis intorquet, 800 nimirum justo Dei judicio augeri culpa permittitur, ut ad feriendum altius quandoque cumuletur. Hinc enim rursum de quibusdam Paulus apostolus dicit: Ut impleant peccata sua semper (I Thess. II, 16) . Hinc voce angeli ad Joannem dicitur: Qui nocet, noceat adhuc; et qui in sordibus est, sordescat adhuc (Apoc. XXII, 11) . Hinc David ait: Appone iniquitatem super iniquitatem eorum, ut non intrent in justitiam tuam (Psal. LXVIII, 28) . [Vet. XIII.] Hinc rursum de Domino ab eodem Psalmista dicitur: Immissiones per angelos malos viam fecit", + "candidate_score": 0.624959, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_16", + "bdc_text": "In his ero . Quod Carolum attinetMyconius hatte Caroli gegen Kritik in Schutz genommen ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1256", + "psc_text": "coccus coruscet, hyacinthus caeruleo colore resplendeat, desuper pelles et cilicia imbres, ventos et pulverem portant. Qui igitur magnis virtutibus in sanctae Ecclesiae sinu proficiunt, praepositorum suorum vitam despicere non debent, cum vacare eos rebus exterioribus vident, quia hoc quod ipsi securi intima penetrant, ex illorum adjumento est qui contra procellas hujus saeculi exterius laborant. Quam enim candoris sui gratiam retineret, si byssum pluvia tangeret? Aut quid fulgoris atque claritatis coccus vel hyacinthus ostenderet, si haec susceptus pulvis foedaret? Sit ergo desuper textura cilicii fortis ad pulverem, sit inferius color hyacinthinus aptus ad decorem. Ornent Ecclesiam qui solis rebus spiritalibus vacant, tegant Ecclesiam, quos et labor rerum corporalium non gravat. Nequaquam ergo contra rectorem suum exteriora 810 agentem murmuret is qui intra Ecclesiam sanctam jam spiritaliter fulget. Si enim tu secure interius ut coccus rutilas, cilicium quo protegeris cur accusas? [Vet. XXIII.] 40. Prava praelatorum exempla Deus ordinat in poenam superborum", + "candidate_score": 0.623239, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_29_31", + "bdc_text": "Et de Bernatibus nihil unquam intelleximus , nisi quod de tete über der Zeile nachgetragen . ut viro bono et docto sentiant ; qui autem sic sentiunt , contemnere nequeunt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1614", + "psc_text": "non ait: Et non audebunt contemplari sapientes; sed, Qui sibi videntur esse sapientes. Quibus videlicet verbis peritos quidem, sed arrogantes insinuat. Eliu ergo dum multa fortiter sentit, in locutionis suae fine se tetigit. Viri namque arrogantes et docti cum recte non vivunt, sed tamen recta dicere doctrinae impulsionibus compelluntur, ipsi damnationis suae aliquomodo praecones fiunt, quia dum ea quae agere respuunt praedicantes insinuant, suis 888 se vocibus damnatos clamant. Contra quos bene per Psalmistam dicitur: Conversi sunt in arcum perversum (Psal. LXXVII, 57) . Arcus quippe perversus ipsum a quo intenditur percutit. In dictis autem suis arrogantium linguae arcui perverso sunt similes, quia dum contra elationem verba faciunt in suis auctoribus sagittas figunt. Unde summa cura providendum est ne accepta sapientia, cum ignorantiae tenebras illuminat, lumen humilitatis tollat, et jam sapientia esse nequeat. Quae etsi virtute locutionis fulgeat, elationis tamen velamine cor loquentis obscurat. 76. Alia bona summa, alia media.---Alia", + "candidate_score": 0.621812, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_29_31", + "bdc_text": "Et de Bernatibus nihil unquam intelleximus , nisi quod de tete über der Zeile nachgetragen . ut viro bono et docto sentiant ; qui autem sic sentiunt , contemnere nequeunt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1951", + "psc_text": "Ut recte suo munere defungantur praedicatores et doctores, habent a Deo.---Sed unde tanta haec doctori intelligentia, ut et sibi perfecte vigilet, et dormientes ad vigilias sub quibusdam clamoris provectibus vocet, ut et peccatorum tenebras prius caute discutiat, et discrete postmodum lucem praedicationis ostendat, ut singulis juxta modum et tempora congruat, et simul omnibus quae illos sequantur ostendat? Unde ad tanta et tam subtiliter tenditur, nisi intrinsecus ab eo a quo est conditus doceatur? Quia ergo laus tantae intelligentiae non praedicatoris virtus est, sed auctoris, recte per eumdem auctorem dicitur: Vel quis dedit gallo intelligentiam? Ac si diceret: Nisi ego, qui doctorum mentes quas mire ex nihilo condidi ad intelligenda quae occulta sunt mirabilius instruxi. Unde bene ut in dictis praedicantium non solum inspiratorem se intelligentiae, sed etiam auctorem locutionis ostendat, adjungit: VERS. 37.---Quis enarrabit coelorum rationem? [Rec. V.] Quorum tamen verba quia cum sese nobis per speciem ostenderit subtrahit, protinus", + "candidate_score": 0.62021, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_29_31", + "bdc_text": "Et de Bernatibus nihil unquam intelleximus , nisi quod de tete über der Zeile nachgetragen . ut viro bono et docto sentiant ; qui autem sic sentiunt , contemnere nequeunt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_901", + "psc_text": "4. Eliu figura doctorum fidelium sed superborum.---Post hos quoque Eliu junior in beati Job exprobratione subjungitur, ex cujus persona videlicet species quorumdam doctorum fidelium sed tamen arrogantium designatur. Cujus verba non facile intelligimus, nisi ea ex subsequenti dominica correptione pensemus. Ait namque de illo Dominus: Quis est iste involvens sententias sermonibus imperitis (Job. XXXVIII, 2) ? Cum vero dicit sententias, sed non addit protinus quales, vult procul dubio bonas intelligi Nam cum sententiae nominantur, nisi etiam malae dicantur, malae sentiri non possunt. In bono enim semper sententias accipimus quae sine reprobationis adjectione ponuntur, sicut scriptum est: Sapientior sibi videtur piger, septem viris loquentibus sententias (Prov. XXVI, 16) . Quod vero dicitur, quia ejus sententiae imperitis sermonibus involvuntur, hoc summopere ostenditur, quia ab eo cum elationis fatuitate proferuntur. Magna quippe in eo imperitia est humiliter dicere nescire quod dicit, et veritatis sensibus elationis verba miscere. [Vet. III.] 5. Aliquando mala bene,", + "candidate_score": 0.62011, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_16", + "bdc_text": "In his ero . Quod Carolum attinetMyconius hatte Caroli gegen Kritik in Schutz genommen ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1255", + "psc_text": "ut ad protegendum tabernaculum, vela cilicina et pelles extenderet, quae nimirum vel pluvias, vel ventos, vel pulverem tolerarent (Exod. XXVI, 1) . Quid ergo per pelles et cilicia, quibus tabernaculum tegitur, nisi grossas hominum mentes accipimus, quae aliquando in Ecclesia occulto Dei judicio, quamvis durae sint, praeferuntur? Quae quia servire curis temporalibus non timent, oportet ut tentationum ventos et pluvias de hujus mundi contrarietatibus portent. Quid vero per hyacinthum, coccum, byssumque signatur, nisi sanctorum vita tenera, sed clara? Quae dum caute in tabernaculo sub ciliciis et pellibus absconditur, sua ei integra pulchritudo servatur. Ut enim in interioribus tabernaculi byssus fulgeat, coccus coruscet, hyacinthus caeruleo colore resplendeat, desuper pelles et cilicia imbres, ventos et pulverem portant. Qui igitur magnis virtutibus in sanctae Ecclesiae sinu proficiunt, praepositorum suorum vitam despicere non debent, cum vacare eos rebus exterioribus vident, quia hoc quod ipsi securi intima penetrant, ex illorum adjumento est qui contra procellas", + "candidate_score": 0.618576, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_29_31", + "bdc_text": "Et de Bernatibus nihil unquam intelleximus , nisi quod de tete über der Zeile nachgetragen . ut viro bono et docto sentiant ; qui autem sic sentiunt , contemnere nequeunt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_964", + "psc_text": "secreta quaedam intelligendo percipiunt, eorum dulcedinem experiri non possunt; et si noverunt quomodo sunt, ignorant, ut dixi, 746 quomodo sapiunt. [Vet. XVII.] Et fit plerumque ut fortiter dicant, sed tamen juxta ea quae dicunt vivere nesciant. Unde bene quidam sapiens dixit: Mihi autem det Deus haec dicere ex sententia (Sap. VII, 15) . Sententia quippe a sensu vocata est. Et recta quae intelligit, non ex sola scientia, sed etiam ex sententia dicere appetit, qui nequaquam tantummodo sciendo dicere, sed sentiendo desiderat experiri quod dicit. Sed mens arrogantium dictorum suorum sensum non penetrat, quia ab interno gustu, recto judicio in eos favores reliditur, quos foris amat. Vera autem scientia afficit, non extollit; nec superbientes quos repleverit, sed lamentantes facit. Qua quisque cum repletus fuerit, primo loco se scire appetit; et jam sui conscius, tanto per illam robustius sapit quanto se infirmum in illa verius recognoscit; atque ampliorem viam hujus scientiae ipsa", + "candidate_score": 0.617515, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_29_31", + "bdc_text": "Et de Bernatibus nihil unquam intelleximus , nisi quod de tete über der Zeile nachgetragen . ut viro bono et docto sentiant ; qui autem sic sentiunt , contemnere nequeunt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1941", + "psc_text": "tunc demum vocem excitationis emittat, quia videlicet sanctus quisque praedicator in auditoribus suis prius qualitatem vitae considerat, et tunc demum ad erudiendum congruam vocem praedicationis format. Quasi enim horas noctis discernere est peccatorum merita dijudicare, quasi horas noctis discernere est actionum tenebras apta increpationis voce corripere. Gallo itaque intelligentia desuper tribuitur, quia doctori veritatis, virtus discretionis, ut noverit, quibus, quid, quando, vel quomodo inferat, divinitus ministratur. [Vet. VI.] 12. Exhortatio quae quibusdam prodest aliis nocet.---Non enim una eademque cunctis exhortatio convenit, quia nec cunctos par morum qualitas astringit. Saepe enim aliis officiunt quae aliis prosunt. Nam et plerumque herbae quae haec animalia reficiunt, alia occidunt; et lenis sibilus equos mitigat, catulos instigat; et medicamentum quod hunc morbum imminuit, alteri vires jungit; et panis qui vitam fortium roborat, parvulorum necat. Pro qualitate igitur audientium formari debet sermo doctorum, et ad sua singulis congruat, et tamen a communis aedificationis arte nunquam recedat.", + "candidate_score": 0.615857, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_57", + "bdc_text": "Confessionem non remitto , quod putem illam a vobis non expectari .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1457", + "psc_text": "ei similis in legislatoribus. Sed is videlicet per infirmitatem carnis nostris obtutibus apparens, dum alios reprobat, alios vocat, mira judicia exhibuit, quae a nobis et cogitari possint, et comprehendi non possint. Ait 855 namque: In judicium ego in hunc mundum veni, ut qui non vident videant, et qui vident caeci fiant (Joan. IX, 39) . Et rursum: Confiteor tibi, Pater, Domine coeli et terrae, quia abscondisti haec a sapientibus et prudentibus, et revelasti ea parvulis (Matth. XI, 25) . In quibus nimirum judiciis Judaea repellitur, gentilitas aggregatur. Quod videlicet factum mirari possumus, sed perscrutari nullatenus valemus. Unde et bene nunc ab Eliu subditur: CAPUT III. VERS. 23.---Quis poterit scrutari vias ejus? aut quis audet ei dicere: Operatus es iniquitatem? 5. Judicia ejus scrutam, multo minus reprehendere non debemus.---Ac si dicat: Cujus perscrutari actio non potest, quo pacto reprehendi potest? Nemo enim bene judicat quod ignorat. Tanto ergo debemus sub ejus", + "candidate_score": 0.594466, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_51", + "bdc_text": "Utinam vero non trahant etiam nos secum in ruinam .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1407", + "psc_text": "dejicit, semetipsum quasi in puteum vel foveam mergit. Si vero diutina perpetratione etiam consuetudine iniquitatis opprimitur ne ad superiora jam possit exsurgere, quasi angusto ore putei coarctatur. Unde David propheta sub specie peccantium exorat, dicens: Non me demergat tempestas aquae, neque absorbeat me profundum, neque urgeat super me puteus os suum (Psal. LXVIII, 16) . Quem enim mali operis iniquitas a bona stabilitate commovit, quasi tempestas aquae rapuit; sed si adhuc longa consuetudine non praevaluit, non demersit. Jam in puteum cecidit qui hoc quod divina lex prohibet perpetravit. Sed si adhuc longa consuetudo non deprimit, nequaquam os suum puteus coangustavit. Tanto erga facilius egreditur, quanto minori consuetudine coarctatur. Unde Jeremias propheta, dum Judaeam iniquitatibus longa consuetudine obrutam fuisse conspiceret, in lamentis suis sub ejus specie semetipsum deplorat, dicens: Lapsa est in lacum vita mea, et posuerunt lapidem super me (Thren. III, 53) . [Vet. XXXI.] In lacum quippe vita labitur", + "candidate_score": 0.582247, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf024", + "work_id": "064_Boetius_De-praedicatione-trium-personarum", + "max_score": 0.713836, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_5_7", + "bdc_text": "Et primum , quod confessionem attinet , nihil in ipsa nunc quidem video , quod displiceat . Videtur enim plane exprimere sacrosanctae trinitatis unitatem et personarum distinctionem . Quod voculas \"substantia\" et \"persona\" attinetVgl .", + "psc_chunk_id": "064_Boetius_De-praedicatione-trium-personarum_window_0", + "psc_text": "De praedicatione trium personarum Quaero an Pater et Filius ac Spiritus sanctus de divinitate substantialiter praedicentur, an alio quolibet modo; viamque indaginis hinc arbitror esse sumendam, unde rerum omnium manifestum constat exordium, id est ab ipsis catholicae fidei fundamentis. Si igitur interrogem an qui dicitur Pater substantia sit, respondetur esse substantia. Quod si quaeram an Filius substantia sit, idem dicitur; Spiritum quoque sanctum substantiam esse nemo dubitaverit. Sed cum rursus colligo, Patrem, Filium, Spiritum sanctum, non plures, sed una occurrit esse substantia; una igitur substantia trium nec separari ullo modo, aut disjungi potest, nec velut ex partibus in unum conjuncta est, sed est una simpliciter. Quaecunque igitur de divina substantia praedicantur, ea tribus oportet esse communia; idque signi erit, quae sint, quae de divinitatis substantia praedicentur, quod quaecunque hoc modo dicuntur de singulis in unum collectis, tribus singulariter praedicabuntur hoc modo, si dicimus, Pater Deus est, Filius Deus est, Spiritus", + "candidate_score": 0.713836, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_6_8", + "bdc_text": "Videtur enim plane exprimere sacrosanctae trinitatis unitatem et personarum distinctionem . Quod voculas \"substantia\" et \"persona\" attinetVgl . dazu auch Meganders Bericht vom 26 .", + "psc_chunk_id": "064_Boetius_De-praedicatione-trium-personarum_window_0", + "psc_text": "De praedicatione trium personarum Quaero an Pater et Filius ac Spiritus sanctus de divinitate substantialiter praedicentur, an alio quolibet modo; viamque indaginis hinc arbitror esse sumendam, unde rerum omnium manifestum constat exordium, id est ab ipsis catholicae fidei fundamentis. Si igitur interrogem an qui dicitur Pater substantia sit, respondetur esse substantia. Quod si quaeram an Filius substantia sit, idem dicitur; Spiritum quoque sanctum substantiam esse nemo dubitaverit. Sed cum rursus colligo, Patrem, Filium, Spiritum sanctum, non plures, sed una occurrit esse substantia; una igitur substantia trium nec separari ullo modo, aut disjungi potest, nec velut ex partibus in unum conjuncta est, sed est una simpliciter. Quaecunque igitur de divina substantia praedicantur, ea tribus oportet esse communia; idque signi erit, quae sint, quae de divinitatis substantia praedicentur, quod quaecunque hoc modo dicuntur de singulis in unum collectis, tribus singulariter praedicabuntur hoc modo, si dicimus, Pater Deus est, Filius Deus est, Spiritus", + "candidate_score": 0.702126, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_5_7", + "bdc_text": "Et primum , quod confessionem attinet , nihil in ipsa nunc quidem video , quod displiceat . Videtur enim plane exprimere sacrosanctae trinitatis unitatem et personarum distinctionem . Quod voculas \"substantia\" et \"persona\" attinetVgl .", + "psc_chunk_id": "064_Boetius_De-praedicatione-trium-personarum_window_4", + "psc_text": "praedicetur. Non enim Pater Trinitas, qui enim Pater est, Filius ac Spiritus sanctus non est; nec Trinitas Filius, nec Trinitas Spiritus sanctus, secundum eumdem modum; sed Trinitas quidem in personarum pluralitate consistit, unitas vero in simplicitate substantiae. Quod si personae divisae sunt, substantia vero indivisa, necesse est, vocabulum quod ex personis originem capit, id ad substantiam non pertinere. At Trinitatem personarum diversitas fecit; Trinitas igitur non pertinet ad substantiam. Quo fit ut neque Pater, neque Filius, neque Spiritus sanctus, nec Trinitas de Deo substantialiter praedicentur, sed, ut dictum est, ad aliquid. Deus vero, veritas, justitia, bonitas, omnipotentia, substantia, immutabilitas, virtus, sapientia, et quidquid hujusmodi excogitari potest, substantialiter de divinitate dicuntur. Haec si se recte et ex fide habent, ut me instruas peto; aut si aliqua re forte diversus es, diligentius intuere quae dicta sunt; et fidem, si poteris, rationemque conjunge.", + "candidate_score": 0.701011, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_5_7", + "bdc_text": "Et primum , quod confessionem attinet , nihil in ipsa nunc quidem video , quod displiceat . Videtur enim plane exprimere sacrosanctae trinitatis unitatem et personarum distinctionem . Quod voculas \"substantia\" et \"persona\" attinetVgl .", + "psc_chunk_id": "064_Boetius_De-praedicatione-trium-personarum_window_1", + "psc_text": "est, sed est una simpliciter. Quaecunque igitur de divina substantia praedicantur, ea tribus oportet esse communia; idque signi erit, quae sint, quae de divinitatis substantia praedicentur, quod quaecunque hoc modo dicuntur de singulis in unum collectis, tribus singulariter praedicabuntur hoc modo, si dicimus, Pater Deus est, Filius Deus est, Spiritus sanctus Deus est; Pater, Filius ac Spiritus sanctus unus Deus est. Si igitur eorum una deitas, una substantia est, licet Dei nomen de divinitate substantialiter praedicari. Ita, Pater veritas est, Filius veritas est, Spiritus sanctus veritas est: Pater, Filius et Spiritus sanctus, non tres veritates, sed una veritas est. Si igitur una in his substantia, una est veritas, necesse est veritatem substantialiter praedicari: de bonitate, de incommutabilitate, de justitia, de omni potentia ac de caeteris omnibus, quae tam de singulis, quam de omnibus singulariter praedicamus, manisfestum est substantialiter dici. Unde apparet ea quae cum in singulis separatim dici convenit, nec", + "candidate_score": 0.688962, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_6_8", + "bdc_text": "Videtur enim plane exprimere sacrosanctae trinitatis unitatem et personarum distinctionem . Quod voculas \"substantia\" et \"persona\" attinetVgl . dazu auch Meganders Bericht vom 26 .", + "psc_chunk_id": "064_Boetius_De-praedicatione-trium-personarum_window_4", + "psc_text": "praedicetur. Non enim Pater Trinitas, qui enim Pater est, Filius ac Spiritus sanctus non est; nec Trinitas Filius, nec Trinitas Spiritus sanctus, secundum eumdem modum; sed Trinitas quidem in personarum pluralitate consistit, unitas vero in simplicitate substantiae. Quod si personae divisae sunt, substantia vero indivisa, necesse est, vocabulum quod ex personis originem capit, id ad substantiam non pertinere. At Trinitatem personarum diversitas fecit; Trinitas igitur non pertinet ad substantiam. Quo fit ut neque Pater, neque Filius, neque Spiritus sanctus, nec Trinitas de Deo substantialiter praedicentur, sed, ut dictum est, ad aliquid. Deus vero, veritas, justitia, bonitas, omnipotentia, substantia, immutabilitas, virtus, sapientia, et quidquid hujusmodi excogitari potest, substantialiter de divinitate dicuntur. Haec si se recte et ex fide habent, ut me instruas peto; aut si aliqua re forte diversus es, diligentius intuere quae dicta sunt; et fidem, si poteris, rationemque conjunge.", + "candidate_score": 0.68744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_11_13", + "bdc_text": "pessime cedet , si revocaverimus priscam illam de unitate substantiae et personarum distinctione in sancta trinitate multo periculosissimam disputationem . Satius enim mihi videtur adorandis hisce mysteriis toto animo accedere illaque credere , quemadmodum de his simpliciter loquitur scriptura , quam docte , subtiliter et acute in tremendam illam maiestatem perrepere velle . Nos certe curabimus , ne hac in re et propter voculas ulla apud nos moveatur disputatio .", + "psc_chunk_id": "064_Boetius_De-praedicatione-trium-personarum_window_0", + "psc_text": "De praedicatione trium personarum Quaero an Pater et Filius ac Spiritus sanctus de divinitate substantialiter praedicentur, an alio quolibet modo; viamque indaginis hinc arbitror esse sumendam, unde rerum omnium manifestum constat exordium, id est ab ipsis catholicae fidei fundamentis. Si igitur interrogem an qui dicitur Pater substantia sit, respondetur esse substantia. Quod si quaeram an Filius substantia sit, idem dicitur; Spiritum quoque sanctum substantiam esse nemo dubitaverit. Sed cum rursus colligo, Patrem, Filium, Spiritum sanctum, non plures, sed una occurrit esse substantia; una igitur substantia trium nec separari ullo modo, aut disjungi potest, nec velut ex partibus in unum conjuncta est, sed est una simpliciter. Quaecunque igitur de divina substantia praedicantur, ea tribus oportet esse communia; idque signi erit, quae sint, quae de divinitatis substantia praedicentur, quod quaecunque hoc modo dicuntur de singulis in unum collectis, tribus singulariter praedicabuntur hoc modo, si dicimus, Pater Deus est, Filius Deus est, Spiritus", + "candidate_score": 0.680889, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_6_8", + "bdc_text": "Videtur enim plane exprimere sacrosanctae trinitatis unitatem et personarum distinctionem . Quod voculas \"substantia\" et \"persona\" attinetVgl . dazu auch Meganders Bericht vom 26 .", + "psc_chunk_id": "064_Boetius_De-praedicatione-trium-personarum_window_1", + "psc_text": "est, sed est una simpliciter. Quaecunque igitur de divina substantia praedicantur, ea tribus oportet esse communia; idque signi erit, quae sint, quae de divinitatis substantia praedicentur, quod quaecunque hoc modo dicuntur de singulis in unum collectis, tribus singulariter praedicabuntur hoc modo, si dicimus, Pater Deus est, Filius Deus est, Spiritus sanctus Deus est; Pater, Filius ac Spiritus sanctus unus Deus est. Si igitur eorum una deitas, una substantia est, licet Dei nomen de divinitate substantialiter praedicari. Ita, Pater veritas est, Filius veritas est, Spiritus sanctus veritas est: Pater, Filius et Spiritus sanctus, non tres veritates, sed una veritas est. Si igitur una in his substantia, una est veritas, necesse est veritatem substantialiter praedicari: de bonitate, de incommutabilitate, de justitia, de omni potentia ac de caeteris omnibus, quae tam de singulis, quam de omnibus singulariter praedicamus, manisfestum est substantialiter dici. Unde apparet ea quae cum in singulis separatim dici convenit, nec", + "candidate_score": 0.678132, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_11", + "bdc_text": "pessime cedet , si revocaverimus priscam illam de unitate substantiae et personarum distinctione in sancta trinitate multo periculosissimam disputationem .", + "psc_chunk_id": "064_Boetius_De-praedicatione-trium-personarum_window_0", + "psc_text": "De praedicatione trium personarum Quaero an Pater et Filius ac Spiritus sanctus de divinitate substantialiter praedicentur, an alio quolibet modo; viamque indaginis hinc arbitror esse sumendam, unde rerum omnium manifestum constat exordium, id est ab ipsis catholicae fidei fundamentis. Si igitur interrogem an qui dicitur Pater substantia sit, respondetur esse substantia. Quod si quaeram an Filius substantia sit, idem dicitur; Spiritum quoque sanctum substantiam esse nemo dubitaverit. Sed cum rursus colligo, Patrem, Filium, Spiritum sanctum, non plures, sed una occurrit esse substantia; una igitur substantia trium nec separari ullo modo, aut disjungi potest, nec velut ex partibus in unum conjuncta est, sed est una simpliciter. Quaecunque igitur de divina substantia praedicantur, ea tribus oportet esse communia; idque signi erit, quae sint, quae de divinitatis substantia praedicentur, quod quaecunque hoc modo dicuntur de singulis in unum collectis, tribus singulariter praedicabuntur hoc modo, si dicimus, Pater Deus est, Filius Deus est, Spiritus", + "candidate_score": 0.677967, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_6", + "bdc_text": "Videtur enim plane exprimere sacrosanctae trinitatis unitatem et personarum distinctionem .", + "psc_chunk_id": "064_Boetius_De-praedicatione-trium-personarum_window_0", + "psc_text": "De praedicatione trium personarum Quaero an Pater et Filius ac Spiritus sanctus de divinitate substantialiter praedicentur, an alio quolibet modo; viamque indaginis hinc arbitror esse sumendam, unde rerum omnium manifestum constat exordium, id est ab ipsis catholicae fidei fundamentis. Si igitur interrogem an qui dicitur Pater substantia sit, respondetur esse substantia. Quod si quaeram an Filius substantia sit, idem dicitur; Spiritum quoque sanctum substantiam esse nemo dubitaverit. Sed cum rursus colligo, Patrem, Filium, Spiritum sanctum, non plures, sed una occurrit esse substantia; una igitur substantia trium nec separari ullo modo, aut disjungi potest, nec velut ex partibus in unum conjuncta est, sed est una simpliciter. Quaecunque igitur de divina substantia praedicantur, ea tribus oportet esse communia; idque signi erit, quae sint, quae de divinitatis substantia praedicentur, quod quaecunque hoc modo dicuntur de singulis in unum collectis, tribus singulariter praedicabuntur hoc modo, si dicimus, Pater Deus est, Filius Deus est, Spiritus", + "candidate_score": 0.676377, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_4_6", + "bdc_text": "et praedicatorum Gebennensium confessioneC O IX 703-707 ( die Abschrift von unbekannter Hand liegt in Zürich StA , E II 337 , 262r. -v. ) . . Et primum , quod confessionem attinet , nihil in ipsa nunc quidem video , quod displiceat . Videtur enim plane exprimere sacrosanctae trinitatis unitatem et personarum distinctionem .", + "psc_chunk_id": "064_Boetius_De-praedicatione-trium-personarum_window_0", + "psc_text": "De praedicatione trium personarum Quaero an Pater et Filius ac Spiritus sanctus de divinitate substantialiter praedicentur, an alio quolibet modo; viamque indaginis hinc arbitror esse sumendam, unde rerum omnium manifestum constat exordium, id est ab ipsis catholicae fidei fundamentis. Si igitur interrogem an qui dicitur Pater substantia sit, respondetur esse substantia. Quod si quaeram an Filius substantia sit, idem dicitur; Spiritum quoque sanctum substantiam esse nemo dubitaverit. Sed cum rursus colligo, Patrem, Filium, Spiritum sanctum, non plures, sed una occurrit esse substantia; una igitur substantia trium nec separari ullo modo, aut disjungi potest, nec velut ex partibus in unum conjuncta est, sed est una simpliciter. Quaecunque igitur de divina substantia praedicantur, ea tribus oportet esse communia; idque signi erit, quae sint, quae de divinitatis substantia praedicentur, quod quaecunque hoc modo dicuntur de singulis in unum collectis, tribus singulariter praedicabuntur hoc modo, si dicimus, Pater Deus est, Filius Deus est, Spiritus", + "candidate_score": 0.670355, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_6", + "bdc_text": "Videtur enim plane exprimere sacrosanctae trinitatis unitatem et personarum distinctionem .", + "psc_chunk_id": "064_Boetius_De-praedicatione-trium-personarum_window_4", + "psc_text": "praedicetur. Non enim Pater Trinitas, qui enim Pater est, Filius ac Spiritus sanctus non est; nec Trinitas Filius, nec Trinitas Spiritus sanctus, secundum eumdem modum; sed Trinitas quidem in personarum pluralitate consistit, unitas vero in simplicitate substantiae. Quod si personae divisae sunt, substantia vero indivisa, necesse est, vocabulum quod ex personis originem capit, id ad substantiam non pertinere. At Trinitatem personarum diversitas fecit; Trinitas igitur non pertinet ad substantiam. Quo fit ut neque Pater, neque Filius, neque Spiritus sanctus, nec Trinitas de Deo substantialiter praedicentur, sed, ut dictum est, ad aliquid. Deus vero, veritas, justitia, bonitas, omnipotentia, substantia, immutabilitas, virtus, sapientia, et quidquid hujusmodi excogitari potest, substantialiter de divinitate dicuntur. Haec si se recte et ex fide habent, ut me instruas peto; aut si aliqua re forte diversus es, diligentius intuere quae dicta sunt; et fidem, si poteris, rationemque conjunge.", + "candidate_score": 0.666439, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_11", + "bdc_text": "pessime cedet , si revocaverimus priscam illam de unitate substantiae et personarum distinctione in sancta trinitate multo periculosissimam disputationem .", + "psc_chunk_id": "064_Boetius_De-praedicatione-trium-personarum_window_4", + "psc_text": "praedicetur. Non enim Pater Trinitas, qui enim Pater est, Filius ac Spiritus sanctus non est; nec Trinitas Filius, nec Trinitas Spiritus sanctus, secundum eumdem modum; sed Trinitas quidem in personarum pluralitate consistit, unitas vero in simplicitate substantiae. Quod si personae divisae sunt, substantia vero indivisa, necesse est, vocabulum quod ex personis originem capit, id ad substantiam non pertinere. At Trinitatem personarum diversitas fecit; Trinitas igitur non pertinet ad substantiam. Quo fit ut neque Pater, neque Filius, neque Spiritus sanctus, nec Trinitas de Deo substantialiter praedicentur, sed, ut dictum est, ad aliquid. Deus vero, veritas, justitia, bonitas, omnipotentia, substantia, immutabilitas, virtus, sapientia, et quidquid hujusmodi excogitari potest, substantialiter de divinitate dicuntur. Haec si se recte et ex fide habent, ut me instruas peto; aut si aliqua re forte diversus es, diligentius intuere quae dicta sunt; et fidem, si poteris, rationemque conjunge.", + "candidate_score": 0.654129, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-Spiritu-Sancto", + "max_score": 0.707507, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_14_16", + "bdc_text": "Apostolus Paulus iubet suos sapere ad sobrietatem etvor et gestrichenes fi . ad proportionem fideiVgl. Röm 12 , 3. , vitare concertationem verborum . In his ero . Quod Carolum attinetMyconius hatte Caroli gegen Kritik in Schutz genommen ;", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-Spiritu-Sancto_window_193", + "psc_text": "commendat fides syllabam, et Paulus loquitur in Christo. Nec ideo minor Christus est, quia Paulus locutus in Christo est, sicut habes: Coram Deo in Christo loquimur (II Cor. II, 6) . Quemadmodum igitur Apostolus dicit quia in Christo loquimur; ita illud est quia loquimur in Spiritu; sicut ipse Apostolus dixit: Nemo dicit Dominum Jesum, nisi in Spiritu sancto (I Cor. XII, 3) . Non subjectio itaque hoc loco Spiritus sancti, sed gratiae copula designatur. 74. Et ut scias discretionem non esse de syllaba, alibi quoque ait: Et haec quidem fuistis: sed abluti estis, sed sanctificati estis, sed justificati estis in nomine Jesu Christi, et in Spiritu Dei nostri (I Cor. VI, 11) . Quam multa possum hinc exempla proferre! Scriptum est enim: Omnes vos unum estis in Christo Jesu (Galat. III, 26) ; et alibi: Sanctificatis in Christo Jesu (I Cor. I, 2) ; et iterum: Ut nos essemus justitia", + "candidate_score": 0.707507, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_35", + "bdc_text": "Apud nos , deo gratiae , nulla est turba vel dissensio , quia simpliciter et summa cum diligentia , fide et charitate negotia religionis tractamus , disputationes illas vitamus et fugimus .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-Spiritu-Sancto_window_106", + "psc_text": "[Alias cap. XI.] Ergo cum una vocatio sit, una etiam gratia est. Denique scriptum est: Gratia vobis et pax a Deo patre nostro et Domino Jesu Christo (Rom. I, 7) . Ecce habemus quia Patris et Filii una est gratia, et Patris et Filii una est pax: sed haec gratia et pax fructus est Spiritus, sicut ipse Apostolus docuit dicens: Fructus autem Spiritus est charitas, gaudium, pax, patientia (Galat. V, 22) . Et bona pax et necessaria, ut nemo disputationum turbetur incertis, neque passionum corporalium tempestate quatiatur: sed simplicitate fidei, et tranquillitate mentis quietus circa Dei cultum perseveret affectus. 127. De pace probavimus: de gratia autem propheta Zacharias dicit, quia promisit Deus effundere in Jerusalem Spiritum gratiae et misericordiae (Zach. XII, 10); et apostolus Petrus dicit: Poenitentiam agite, et baptizetur unusquisque vestrum in nomine Domini Jesu Christi, in remissionem peccatorum; et accipietis gratiam Spiritus sancti (Act. II, 38) . Ergo", + "candidate_score": 0.635383, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.707261, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_13_15", + "bdc_text": "Nos certe curabimus , ne hac in re et propter voculas ulla apud nos moveatur disputatio . Apostolus Paulus iubet suos sapere ad sobrietatem etvor et gestrichenes fi . ad proportionem fideiVgl. Röm 12 , 3. , vitare concertationem verborum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_63", + "psc_text": "audientium corda feriantur, et cum fortasse sapiens videri desiderat, unitatis compagem insipienter abscindat. Hinc namque Veritas dicit: Habete sal in vobis, et pacem habete inter vos (Marc. IX, 49) . Per sal quippe verbi sapientia designatur. Qui igitur loqui sapienter nititur, magnopere metuat ne ejus eloquio audientium unitas confundatur. Hinc Paulus ait: Non plus sapere quam oportet sapere, sed sapere ad sobrietatem (Rom. XII, 3) . Hinc in sacerdotis veste juxta divinam vocem, tintinnabulis mala punica conjunguntur (Exod. XXVIII, 33). Quid enim per mala punica, nisi fidei unitas designatur? Nam sicut in malo punico una exterius cortice multa interius grana muniuntur, sic innumeros sanctae Ecclesiae populos unitas fidei contegit, quos intus diversitas meritorum tenet. Tunc ergo tintinnabulis mala punica jungimus, cum per omne quod dicimus unitatem fidei custodimus. Rursum, cum me ad considerandum confero qualis rector in compassione, qualisque esse debeat in contemplatione, perpendo ut et singulis compassione sit proximus,", + "candidate_score": 0.707261, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_13_15", + "bdc_text": "Nos certe curabimus , ne hac in re et propter voculas ulla apud nos moveatur disputatio . Apostolus Paulus iubet suos sapere ad sobrietatem etvor et gestrichenes fi . ad proportionem fideiVgl. Röm 12 , 3. , vitare concertationem verborum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1050", + "psc_text": "dubio debeatis pacem cordium prudentius custodire, propter hoc quod Veritas dicit: Habete sal in vobis, et pacem habete inter vos (Marc. IX, 49) . Et Paulus apostolus admonet, dicens: Solliciti servare unitatem spiritus in vinculo pacis (Ephes. IV, 3) . Qui rursus ait: Pacem sequimini cum omnibus et sanctimoniam, sine qua nemo videbit Deum (Hebr. XII, 14) . Quam videlicet pacem tunc nobiscum veraciter habebitis, si profani nominis superbiam declinetis, juxta quod idem magister gentium dicit: O Timothee, depositum custodi, devitans profanas vocum novitates (I Tim. VI, 20) . Nimis quippe iniquum est, si hi qui praedicatores humilitatis facti sunt, de vani nominis elatione glorientur, cum verus praedicator dicat: Mihi autem absit gloriari nisi in cruce Domini nostri Jesu Christi (Gal. VI, 14) . Ille ergo vere gloriosus est, qui non de temporali potentia, sed pro Christi nomine de sua passione gloriatur. In hoc itaque vos medullitus amplectimur, in hoc", + "candidate_score": 0.707123, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_14_16", + "bdc_text": "Apostolus Paulus iubet suos sapere ad sobrietatem etvor et gestrichenes fi . ad proportionem fideiVgl. Röm 12 , 3. , vitare concertationem verborum . In his ero . Quod Carolum attinetMyconius hatte Caroli gegen Kritik in Schutz genommen ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1050", + "psc_text": "dubio debeatis pacem cordium prudentius custodire, propter hoc quod Veritas dicit: Habete sal in vobis, et pacem habete inter vos (Marc. IX, 49) . Et Paulus apostolus admonet, dicens: Solliciti servare unitatem spiritus in vinculo pacis (Ephes. IV, 3) . Qui rursus ait: Pacem sequimini cum omnibus et sanctimoniam, sine qua nemo videbit Deum (Hebr. XII, 14) . Quam videlicet pacem tunc nobiscum veraciter habebitis, si profani nominis superbiam declinetis, juxta quod idem magister gentium dicit: O Timothee, depositum custodi, devitans profanas vocum novitates (I Tim. VI, 20) . Nimis quippe iniquum est, si hi qui praedicatores humilitatis facti sunt, de vani nominis elatione glorientur, cum verus praedicator dicat: Mihi autem absit gloriari nisi in cruce Domini nostri Jesu Christi (Gal. VI, 14) . Ille ergo vere gloriosus est, qui non de temporali potentia, sed pro Christi nomine de sua passione gloriatur. In hoc itaque vos medullitus amplectimur, in hoc", + "candidate_score": 0.693583, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_14_16", + "bdc_text": "Apostolus Paulus iubet suos sapere ad sobrietatem etvor et gestrichenes fi . ad proportionem fideiVgl. Röm 12 , 3. , vitare concertationem verborum . In his ero . Quod Carolum attinetMyconius hatte Caroli gegen Kritik in Schutz genommen ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_63", + "psc_text": "audientium corda feriantur, et cum fortasse sapiens videri desiderat, unitatis compagem insipienter abscindat. Hinc namque Veritas dicit: Habete sal in vobis, et pacem habete inter vos (Marc. IX, 49) . Per sal quippe verbi sapientia designatur. Qui igitur loqui sapienter nititur, magnopere metuat ne ejus eloquio audientium unitas confundatur. Hinc Paulus ait: Non plus sapere quam oportet sapere, sed sapere ad sobrietatem (Rom. XII, 3) . Hinc in sacerdotis veste juxta divinam vocem, tintinnabulis mala punica conjunguntur (Exod. XXVIII, 33). Quid enim per mala punica, nisi fidei unitas designatur? Nam sicut in malo punico una exterius cortice multa interius grana muniuntur, sic innumeros sanctae Ecclesiae populos unitas fidei contegit, quos intus diversitas meritorum tenet. Tunc ergo tintinnabulis mala punica jungimus, cum per omne quod dicimus unitatem fidei custodimus. Rursum, cum me ad considerandum confero qualis rector in compassione, qualisque esse debeat in contemplatione, perpendo ut et singulis compassione sit proximus,", + "candidate_score": 0.693063, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_33_35", + "bdc_text": "et amare synceriter nos velis , quemadmodum te amamus ex animo . Pereant atque dispareant suspitiones . Apud nos , deo gratiae , nulla est turba vel dissensio , quia simpliciter et summa cum diligentia , fide et charitate negotia religionis tractamus , disputationes illas vitamus et fugimus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2417", + "psc_text": "Patrum nostrorum teneamus, nihil videlicet per contentionem agentes, sed, ad omne studium bonae devotionis unanimes, divinis et apostolicis constitutionibus auxiliante Domino pareamus, (Vide. l. XI, ep. 64.) O quam bona est charitas, quae absentia per imaginem praesentia sibimetipsis exhibet per amorem, divisa unit, confusa ordinat, inaequalia sociat, imperfecta consummat! quam recte praedicator egregius vinculum perfectionis vocat (Coloss. III), quia virtutes quidem caeterae perfectionem generant, sed tamen eas ita charitas ligat, ut ab amantis mente dissolvi jam nequeant. His rite perpensis, charitative jam dictis indulsi, nec praeceptum dedi, sed consilium; nec regulam in his posteris ullis tenendam tradidi, sed de duobus periculis quod facilius sit vitandum ostendi. Si igitur in rebus saecularibus suum cuique jus et proprius ordo servandus est, quanto magis in ecclesiasticis dispositionibus nulla debet induci confusio, ne ibi discordia locum inveniat, unde pacis debent bona procedere? Quod hac ratione servabitur, si nihil potestati, sed totum aequitati tribuitur. Quapropter", + "candidate_score": 0.686908, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_39_41", + "bdc_text": "id enim nostri videtur esse offitii . Vale una cum domino Gryneo , charissimo fratre , cui in praesenti non habeo , quod scribam . Nosti nimirum ex legato vestro , qui a Badena venitBasel wurde an der Badener Tagsatzung vom 16 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_458", + "psc_text": "Deo auxiliante, debeamus providere cautelam, quatenus in eis nulla possit ex neglectu evenire jactura. Proinde fraternitas tua una cum Bonifacio, necnon et Pantaleone latore praesentium, sedis nostrae notariis, res Ecclesiarum, quae apud Sipontinam noscuntur esse Ecclesiam, curet subtiliter singulas quasque describere, ut tam ministeria Ecclesiarum, 655 quam etiam usuale argentum, vel quidquid aliud est, idem brevis a vobis conscriptus, veraciter rerum facta inspectione, contineat. Nec quamdam ad hoc moram vel excusationem fraternitas tua tentet adducere; sed, omni excusatione cessante, haec quae a nobis injuncta sunt modis omnibus implere festina, eumdemque nobis brevem manu tua subscriptum per ante dictum Pantaleonem transmitte, quatenus quid de hoc fieri salubriter debeat, divina possimus gratia suffragante disponere. EPISTOLA XLIII. AD FELICEM EPISCOPUM. Episcopum de illato a nepote stupro arguit, ipsique imponit latae in reum sententiae exsecutionem. Gregorius Felici episcopo Sipontino. Exspectabamus fraternitatem tuam sua aliquos ad Deum praedicatione convertere, et male agentes ad rectitudinem revocare.", + "candidate_score": 0.661986, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_14", + "bdc_text": "Apostolus Paulus iubet suos sapere ad sobrietatem etvor et gestrichenes fi .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1050", + "psc_text": "dubio debeatis pacem cordium prudentius custodire, propter hoc quod Veritas dicit: Habete sal in vobis, et pacem habete inter vos (Marc. IX, 49) . Et Paulus apostolus admonet, dicens: Solliciti servare unitatem spiritus in vinculo pacis (Ephes. IV, 3) . Qui rursus ait: Pacem sequimini cum omnibus et sanctimoniam, sine qua nemo videbit Deum (Hebr. XII, 14) . Quam videlicet pacem tunc nobiscum veraciter habebitis, si profani nominis superbiam declinetis, juxta quod idem magister gentium dicit: O Timothee, depositum custodi, devitans profanas vocum novitates (I Tim. VI, 20) . Nimis quippe iniquum est, si hi qui praedicatores humilitatis facti sunt, de vani nominis elatione glorientur, cum verus praedicator dicat: Mihi autem absit gloriari nisi in cruce Domini nostri Jesu Christi (Gal. VI, 14) . Ille ergo vere gloriosus est, qui non de temporali potentia, sed pro Christi nomine de sua passione gloriatur. In hoc itaque vos medullitus amplectimur, in hoc", + "candidate_score": 0.661548, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_15", + "bdc_text": "ad proportionem fideiVgl. Röm 12 , 3. , vitare concertationem verborum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_63", + "psc_text": "audientium corda feriantur, et cum fortasse sapiens videri desiderat, unitatis compagem insipienter abscindat. Hinc namque Veritas dicit: Habete sal in vobis, et pacem habete inter vos (Marc. IX, 49) . Per sal quippe verbi sapientia designatur. Qui igitur loqui sapienter nititur, magnopere metuat ne ejus eloquio audientium unitas confundatur. Hinc Paulus ait: Non plus sapere quam oportet sapere, sed sapere ad sobrietatem (Rom. XII, 3) . Hinc in sacerdotis veste juxta divinam vocem, tintinnabulis mala punica conjunguntur (Exod. XXVIII, 33). Quid enim per mala punica, nisi fidei unitas designatur? Nam sicut in malo punico una exterius cortice multa interius grana muniuntur, sic innumeros sanctae Ecclesiae populos unitas fidei contegit, quos intus diversitas meritorum tenet. Tunc ergo tintinnabulis mala punica jungimus, cum per omne quod dicimus unitatem fidei custodimus. Rursum, cum me ad considerandum confero qualis rector in compassione, qualisque esse debeat in contemplatione, perpendo ut et singulis compassione sit proximus,", + "candidate_score": 0.660299, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_39_41", + "bdc_text": "id enim nostri videtur esse offitii . Vale una cum domino Gryneo , charissimo fratre , cui in praesenti non habeo , quod scribam . Nosti nimirum ex legato vestro , qui a Badena venitBasel wurde an der Badener Tagsatzung vom 16 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1406", + "psc_text": "nostrum Bonifacium episcopum suum data nobis petitione conquestus est, petens ut ad nos debuisset habere veniendi licentiam, quatenus causae ipsae hic subtiliter probarentur. Sed quia nos interim praedictum fratrem nostrum huc modo non praevidimus deducendum, visum nobis est illic deputare causam eamdem cognoscendam, et ideo mediis sacrosanctis Evangeliis, fraternitas vestra una cum Sabino diacono resideat; et, sicut officio est sacerdotali conveniens, sine cujusquam personae respectu, etc., ut supra. EPISTOLA XLIX. AD ANASTASIUM ANTIOCHENUM EPISCOPUM. Gratulatur ob rectam fidei professionem. Agendas Deo gratias quod soli ad ordines promoveantur orthodoxi. Pro imperatore haereticos comprimente orandum. Inquirendum Anastasio genuinum Ephesinae synodi exemplar. Arcendos a sacris ordinibus simoniacos. Gregorius Anastasio episcopo Antiocheno. Fraternitatis tuae scripta suscepi, professionem fidei recte servantia; magnasque omnipotenti Deo gratias retuli, qui et, immutatis gregis sui pastoribus, fidem quam semel sanctis Patribus tradidit, etiam post eos immutabilem custodit. Praedicator autem egregius dicit: Fundamentum aliud nemo potest ponere praeter id quod", + "candidate_score": 0.659554, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_52_54", + "bdc_text": "Vigilandum ergo nobis et orandum . Vale iterum . Iulii 23 . anno 1537 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1173", + "psc_text": "VII, 8; Luc. XI, 12) . Hac itaque fulti certitudine, de ejusdem Redemptoris nostri misericordia nihil ambigere, sed spe debemus indubitata praesumere. Nec enim muneris sui largitate frustrabitur, sed vires obtinendi prorsus indulget, qui velle concessit. Nam jam hoc ipsum desideranter appetere donum est. Quia tamen ita de gratia debemus superna praesumere, ut non simus negligentes in oratione vel opere, voce ejusdem Veritatis exprimitur: Oportet semper orare, et non deficere (Luc. XVIII, 1) . Petamus igitur orando, quaeramus legendo, pulsemus operando. Sit igitur mens vigilans, sit undique suspecta, sit ubique sollicita, ut insidiantis possit semper laqueos praecavere. Sed quia quanto hostis noster cautum contra se unumquemque cognoscit, tanto corda sibi resistentium subtili molitur arte subvertere, omnipotentem Dommum assiduis lacrymis et deprecatione poscamus, ut nos veneni ejus non sinat infectione corrumpi; sed contra certamina et latentes suggestiones quas ingerit potentiae suae nos scuto circumtegat; in quo jacula illius illisa frangantur, et", + "candidate_score": 0.659118, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_14", + "bdc_text": "Apostolus Paulus iubet suos sapere ad sobrietatem etvor et gestrichenes fi .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_63", + "psc_text": "audientium corda feriantur, et cum fortasse sapiens videri desiderat, unitatis compagem insipienter abscindat. Hinc namque Veritas dicit: Habete sal in vobis, et pacem habete inter vos (Marc. IX, 49) . Per sal quippe verbi sapientia designatur. Qui igitur loqui sapienter nititur, magnopere metuat ne ejus eloquio audientium unitas confundatur. Hinc Paulus ait: Non plus sapere quam oportet sapere, sed sapere ad sobrietatem (Rom. XII, 3) . Hinc in sacerdotis veste juxta divinam vocem, tintinnabulis mala punica conjunguntur (Exod. XXVIII, 33). Quid enim per mala punica, nisi fidei unitas designatur? Nam sicut in malo punico una exterius cortice multa interius grana muniuntur, sic innumeros sanctae Ecclesiae populos unitas fidei contegit, quos intus diversitas meritorum tenet. Tunc ergo tintinnabulis mala punica jungimus, cum per omne quod dicimus unitatem fidei custodimus. Rursum, cum me ad considerandum confero qualis rector in compassione, qualisque esse debeat in contemplatione, perpendo ut et singulis compassione sit proximus,", + "candidate_score": 0.658796, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_39_41", + "bdc_text": "id enim nostri videtur esse offitii . Vale una cum domino Gryneo , charissimo fratre , cui in praesenti non habeo , quod scribam . Nosti nimirum ex legato vestro , qui a Badena venitBasel wurde an der Badener Tagsatzung vom 16 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_916", + "psc_text": "officium. Sic enim alterno eris invicem decore conspicuus, si ad hujus corporis habitum mentis quoque tuae bona concordent. Omnia enim privilegia quae tuae pridem concessa esse constat Ecclesiae, nostra auctoritate firmamus, et illibata decernimus permanere. (Vide sup. l. V, ep. 17.) EPISTOLA XIX. AD DOMINICUM EPISCOPUM. Ut mutua ipsorum dilectio coeleste gaudium acquirat, mutuis sese orationibus adjuvent. Gregorius Dominico episcopo Africano. Epistolarum vestrarum plena sacerdotali charitate elocutio ita sanctitatem vestram memoriter nostris facit mentibus inhaerere, ut non credatur abesse corpore, quippe quae per affectum semper manet in corde. Ut ergo haec quam ad alterutrum habemus dilectio coelestium nobis commodum acquirat gaudiorum, nostri simus invicem adjutores, et auxilium nobis orationis mutuae porrigamus; quatenus divina misericordia clementiae suae nobis dono concedat, et praedicare quod diligit, et sequi hoc quod per nos praedicari concessit. Sicque officii nostri ministerium pietatis suae protectione disponat, ut fructum de creditis 807 eidem venienti Domino reportemus, et ad", + "candidate_score": 0.657945, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_33_35", + "bdc_text": "et amare synceriter nos velis , quemadmodum te amamus ex animo . Pereant atque dispareant suspitiones . Apud nos , deo gratiae , nulla est turba vel dissensio , quia simpliciter et summa cum diligentia , fide et charitate negotia religionis tractamus , disputationes illas vitamus et fugimus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1020", + "psc_text": "paternis fraternisque oportet visceribus exhibere. Nam quomodo hoc non studiosissime faciendum, quando ejus non tam in fratrum filiorumque est quam in inimicorum quoque dilectione perfectio? Quamobrem, charissime, nos quos pastoralis curae constringit officium, diligamus fratres (I Joan. III, 14). Ipsos quoque adversarios nostros propter mandatum dominicum (Matth. V, 44), nostro circa nos copulemus affectu. Pacem sequamur cum omnibus et sanctimoniam, sine qua nemo videbit Deum (Heb. XII, 14). In piis verseniur operibus, virtutibus polleamus, fulgeat in nostro pectore rationale judicii cum superhumeralis actione conjunctum (Exod. XXVIII, 28, seq.). Ita procedamus in conspectu Dei atque totius Israel. Hujusmodi commisso nobis gregi praebeamus exempla, ut videant nostra opera bona, et glorificent Patrem nostrum qui in coelis est (Matth. V, 16). Sit in lingua sermo, sit zeli fervor in animo, ut vere de illorum dicamur numero, de quibus legitur: Apparuerunt illis dispertitae linguae sicut ignis, seditque supra singulos eorum (Act. II, 3) .", + "candidate_score": 0.657618, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_33_35", + "bdc_text": "et amare synceriter nos velis , quemadmodum te amamus ex animo . Pereant atque dispareant suspitiones . Apud nos , deo gratiae , nulla est turba vel dissensio , quia simpliciter et summa cum diligentia , fide et charitate negotia religionis tractamus , disputationes illas vitamus et fugimus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_489", + "psc_text": "Pastores etenim facti sumus, non persecutores. Et egregius praedicator dicit: Argue, obsecra, increpa, in omni patientia et doctrina (II Tim. IV, 2) . Nova vero atque inaudita est ista praedicatio, quae verberibus exigit fidem. Sed de his multa in epistolis loqui non debeo, quia dilectissimum filium meum Sabinianum diaconum pro responsis ecclesiasticis faciendis ad Dominorum vestigia transmisi, qui vobiscum cuncta subtilius loquetur. Si nobiscum litigare non vultis, paratum eum ad omnia quae justa sunt invenietis. Quem vestrae beatitudini commendo, ut saltem ipse domnum illum Joannem inveniat, quem ego in urbe regia scivi. (Cf. Joan. Diac. l. III, c. 44; l. III, c. 9.) EPISTOLA LIV. AD THEOTIMUM MEDICUM. Post amicissimam salutationem commendat Sabinianum. Gregorius Theotimo medico. Fuerunt quidam veteres philosophorum qui in duobus corporibus unam esse animam dicerent, non affectu jungentes duos, sed unam in duos animae substantiam partientes. At contra nos esse in multis unam animam dicimus, non dividendo", + "candidate_score": 0.656994, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_18_20", + "bdc_text": "Ex aequo enim Calvini accusationem et Caroli repurgationem ignoro , nisi quod dira quaedam legimus appensa in epistola Calvini ad d. Gryneum , ad quae certe obstupui , necdum intelligo , quo spectent . Nihil de his scripserunt nobis Bernates . Nihil ergo de his iudicare possum , nec , si possem , debeo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1424", + "psc_text": "hoc quod scriptum est: Ex operibus eorum cognoscetis eos (Matth. VII, 16) . Vitam eorum tua charitas attendat, et meritum intentionis aspiciat. Ut enim dilectioni tuae de eadem re breviter loquar, sancta Chalcedonensis synodus usque ad definitionem fidei, et prolationem canonum, de generalibus causis locuta est. Nam post prolationem canonum specialia episcoporum certamina sopire curavit. 968 Epistolam vero quam in ea reverendissimus Ibas denegat suam, quod in extrema parte synodi jaceat, agnoscis. Quae videlicet epistola Nestorium in auditum et inquisitione non facta damnatum asserit; Cyrillum vero in Apollinaris dogma cecidisse suspicatur. Et si totus superior textus praedictae synodi legitur, quantum haec epistola eidem synodo adversetur invenitur, quia scilicet sancta synodus et Nestorium, sicut est, haereticum denuntiat, et beatum Cyrillum patrem catholicum veneratur. Epistola ergo quae illum defendit qui a synodo damnatus est, et eum accusat qui a synodo veneratus, procul dubio definitioni sanctae synodi probatur adversa. Sed quia ejus defensores", + "candidate_score": 0.656235, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_39_41", + "bdc_text": "id enim nostri videtur esse offitii . Vale una cum domino Gryneo , charissimo fratre , cui in praesenti non habeo , quod scribam . Nosti nimirum ex legato vestro , qui a Badena venitBasel wurde an der Badener Tagsatzung vom 16 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_261", + "psc_text": "Felix vir consularis, praesentium lator, edocuit nos. esse quemdam in illis partibus presbyterum, qui ad episcopatus ordinem provehi vitae merito dignus appareat. Hunc ergo fraternitas tua coram se deduci faciat, eumque, sicut certus sum, propter animae periculum diligenter examinet. Quem si ad hunc gradum provehi dignum esse perspexerit, ad nos studeat destinare, ut eum, disponente Deo, loco cui praeviderimus, possimus ordinare pastorem. Praesentium vero latorem Felicem virum consularem chartularium, salva fraternitati tuae justitia, commendamus, quatenus in iis quae juste poposcerit, fraternum invenire possit affectum. (Cf. Joan. Diac. lib. I, c. 13.) EPISTOLA XXV. AD BENENATUM EPISCOPUM. Cumanae Ecclesiae visitationem delegat, ut tum Ecclesiam illam tueatur, tum ex ipsius clero idoneum sacerdotem eligi procuret. Gregorius Benenato episcopo. Quoniam Cumanae Ecclesiae Liberius quondam antistes de hac luce migrasse cognoscitur: 588 propterea visitationis destitutae Ecclesiae fraternitati tuae operam solemniter delegamus, quam ita te convenit exhibere, ut nihil de provectionibus clericorum, reditu, ornatu, ministeriisque,", + "candidate_score": 0.654933, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_39_41", + "bdc_text": "id enim nostri videtur esse offitii . Vale una cum domino Gryneo , charissimo fratre , cui in praesenti non habeo , quod scribam . Nosti nimirum ex legato vestro , qui a Badena venitBasel wurde an der Badener Tagsatzung vom 16 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Illos autem qui cunctorum vice huc venerint ad eligendum episcopum admone, ut vestiarium omne episcopi sui sciant deferendum, et quantum praeviderint secum argentum adducant, quod in usu suo habere possit qui fuerit episcopus ordinatus. Haec vero omnia vivaciter districteque implere festina, et sub omni huc celeritate electos, sicut diximus, de clero transmitte. ut quia diversi hic nobiles civitatis Neapolitanae praesentes sunt, una cum eis de episcopali ordinatione et tractare et, adjutore Domino, deliberare possimus. (Vide l. II, ep. 15.) EPISTOLA XXXVI. AD SABINUM DEFENSOREM. Ut Januarium episcopum et Epiphanium presbyterum criminibus accusatos Romam perducant. Pompeianam vero, Theodosiam et Isidorum adjuvet Romam venire cupientes. Gregorius Sabino defensori Sardiniae. Quaedam ad aures nostras gravia pervenerunt, quae quoniam canonicam emendationem exspectant, 650 idcirco experientiae tuae praecipimus quatenus una cum Joanne notario, omni excusatione postposita, Januarium fratrem et coepiscopum nostrum summa huc exhibere instantia non omittas, ut eo coram posito, ea quae ad nos", + "candidate_score": 0.654193, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_24_26", + "bdc_text": "des réformateurs IV 255f . aequaliter te valere apud Bernenses ac Tigurinos , id est nihil , certe non agnosco , neque , quorsum illa verba spectent , novi . Si enim putas te a Tigurinis contemnicontemni vom Schreiber korrigiert aus fall. ac negligi , falleris profecto .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_962", + "psc_text": "ut eos redimere non assurgant, et hos quoque comparare non desinas. Pariter etiam et servos Ecclesiae qui tua negligentia perierunt curabis redimere. Quoscunque autem redemeris, subtiliter notitiam, quae nomina eorum, vel quis ubi maneat, sive quid agat, seu unde sit, contineat, facere modis omnibus studebis, quam tecum possis afferre cum veneris. Ita autem in hac re te studiose exhibere festina, ut ii qui redimendi sunt nullum, te negligente, periculum possint incurrere, et tu apud nos postea vehementer incipias esse culpabilis. Sed et hoc quam maxime age, ut, si fieri potest, captivos ipsos minori possis pretio comparare. Substantiam vero sub omni puritate atque subtilitate describe, et ipsam nobis descriptionem cum celeritate transmitte. Mense Maio, indictione 14. EPISTOLA XXXVI. AD SECUNDINUM EPISCOPUM. Sincerum, si a soceri sui successione abstinuerit, ab hujus creditoribus vexari non sinat. Illi vero, ut vitae subsidium reperiat, liberam procuret quo voluerit eundi licentiam. Gregorius Secundino episc. Tauromenitano. Et", + "candidate_score": 0.653654, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_39_41", + "bdc_text": "id enim nostri videtur esse offitii . Vale una cum domino Gryneo , charissimo fratre , cui in praesenti non habeo , quod scribam . Nosti nimirum ex legato vestro , qui a Badena venitBasel wurde an der Badener Tagsatzung vom 16 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1849", + "psc_text": "Mense octobri, indict. 4. EPISTOLA VI. AD MARINIANUM RAVENNATEM EPISCOPUM. Florentium ejus diaconum Anatolio apud Constantinopolim diacono suo commendat. Propositae ordinationi assentitur. Exprobrat in commissa quadam causa negligentiam. Gregorius Mariniano episcopo Ravennae. Fraternitatis vestrae scripta suscepimus, in quibus indicastis Florentium diaconum vestrum pro utilitatibus Ecclesiae vestrae ad urbem regiam vos velle transmittere. Et quia voluistis ut eum dilectissimo filio nostro Anatolio diacono superscriptis debuissemus apicibus commendare, scribere ei curavimus ut illi in quibus necesse fuerit et valuerit adesse non differat, ipsaque scripta ad vos transmisimus, ut secum ea, quam direxeritis persona debeat deportare. De persona vero quam in sacro vos dicitis velle ordine promovere, videtur nobis ut si nihil est quod vitae ejus obsistat, et ei a nullo res quam indicastis, objicitur, quod visum vobis fuerit, faciatis. De aliis vero causis voluimus vobis, ut sollicitudinem gereretis, scribere. Sed postquam unam vobis commisimus, quae per neglectum vestrum deperiit, de aliis tacere", + "candidate_score": 0.652978, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_21_23", + "bdc_text": "Debeo autem curare , ut omnis inter fratres dissentio sopiatur . Huc cum tu quoque horteris , studebo magis sedule . Nam quod sub finem epistolae tuae adiicisCon .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2430", + "psc_text": "quia si toto corde praeceptis salutaribus nos occupamus, omnem vitiorum labem effugimus, quia dum his quibus aedificamur innitimur, locum sine dubio deceptionis excludimus. Quapropter oportet ut enixius in cunctis studiosos vos circa fratres atque subjectos ostendatis. ut omnes cum quibus aliti estis, atque didicistis sanctae Romanae Ecclesiae praeceptionibus parere, apostolicae sedis praecepta multiplicare, apertissimeque nota facere agnoscant; quia quod specialiter tibi tuisque et fratrum tuorum charitati, ut tuae litterae innotuerunt, consultis scribimus, generaliter omnibus tenere mandamus. Circa subjectorum autem 1282 actus fraternitas tua sit vigilans, ut vestrum illis exemplum instructio et vita magistra sit; linguae vestrae exhortatione discant quod metuant, et doceantur quod diligant; ut dum talenta credita cum lucro multiplicantur, in diem retributionis annuente divina gratia audire mereamini: Euge, serve bone et fidelis, intra in gaudium Domini tui (Matth. XXV, 21, 25.) Curam praeterea de omnibus quae vobis aliisque fratribus nostris, et generaliter cunctis, pro illicitarum rerum prohibitione scripsimus,", + "candidate_score": 0.651721, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_57_59", + "bdc_text": "Confessionem non remitto , quod putem illam a vobis non expectari . [ Adresse darunter : ] Domino Osvaldo Myconio , antistiti Basileiensis ecclesiae , charissimo fratri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2325", + "psc_text": "ad arbores ac temones faciendos ligna paraveram, sed navis parva quae venerat, haec portare non potuit, et nihil mihi exinde rescripsistis. Unde si sunt necessaria, communi filio Bonifacio diacono nostro, quem nunc ad urbem regiam pro faciendis responsis transmittimus, scribite, ut mihi ipse rescribat quatenus praeparentur, ut cum beatitudo vestra transmiserit, parata valeant inveniri. Praeterea transmisimus crucem parvulam, in qua de catenis amatorum vestrorum sanctorum Petri et Pauli apostolorum inserta est benedictio, quae oculis vestris assidue superponatur, quia multa per eamdem benedictionem miracula fieri consueverunt. Omnipotens Deus cordi beatitudinis vestrae aspiret, ut pro me orare assidue curetis, et vos vestrosque omnes sua dextera protegat, atque post longa annorum curricula ad coelestia regna perducat. Eulogias vero sancti Marci a beatissima fraternitate vestra transmissas cum ea charitate qua sunt directae secundum notitiam earum suscepimus, et gratias affectui vestro referimus, quia ex his exterioribus quales erga nos interius sitis agnoscimus. (Joan. Diac., lib.", + "candidate_score": 0.643717, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_57_59", + "bdc_text": "Confessionem non remitto , quod putem illam a vobis non expectari . [ Adresse darunter : ] Domino Osvaldo Myconio , antistiti Basileiensis ecclesiae , charissimo fratri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1406", + "psc_text": "nostrum Bonifacium episcopum suum data nobis petitione conquestus est, petens ut ad nos debuisset habere veniendi licentiam, quatenus causae ipsae hic subtiliter probarentur. Sed quia nos interim praedictum fratrem nostrum huc modo non praevidimus deducendum, visum nobis est illic deputare causam eamdem cognoscendam, et ideo mediis sacrosanctis Evangeliis, fraternitas vestra una cum Sabino diacono resideat; et, sicut officio est sacerdotali conveniens, sine cujusquam personae respectu, etc., ut supra. EPISTOLA XLIX. AD ANASTASIUM ANTIOCHENUM EPISCOPUM. Gratulatur ob rectam fidei professionem. Agendas Deo gratias quod soli ad ordines promoveantur orthodoxi. Pro imperatore haereticos comprimente orandum. Inquirendum Anastasio genuinum Ephesinae synodi exemplar. Arcendos a sacris ordinibus simoniacos. Gregorius Anastasio episcopo Antiocheno. Fraternitatis tuae scripta suscepi, professionem fidei recte servantia; magnasque omnipotenti Deo gratias retuli, qui et, immutatis gregis sui pastoribus, fidem quam semel sanctis Patribus tradidit, etiam post eos immutabilem custodit. Praedicator autem egregius dicit: Fundamentum aliud nemo potest ponere praeter id quod", + "candidate_score": 0.643459, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_40_42", + "bdc_text": "Vale una cum domino Gryneo , charissimo fratre , cui in praesenti non habeo , quod scribam . Nosti nimirum ex legato vestro , qui a Badena venitBasel wurde an der Badener Tagsatzung vom 16 . Juli durch Bernhard Meyer und Blasius Schölli vertreten ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_458", + "psc_text": "Deo auxiliante, debeamus providere cautelam, quatenus in eis nulla possit ex neglectu evenire jactura. Proinde fraternitas tua una cum Bonifacio, necnon et Pantaleone latore praesentium, sedis nostrae notariis, res Ecclesiarum, quae apud Sipontinam noscuntur esse Ecclesiam, curet subtiliter singulas quasque describere, ut tam ministeria Ecclesiarum, 655 quam etiam usuale argentum, vel quidquid aliud est, idem brevis a vobis conscriptus, veraciter rerum facta inspectione, contineat. Nec quamdam ad hoc moram vel excusationem fraternitas tua tentet adducere; sed, omni excusatione cessante, haec quae a nobis injuncta sunt modis omnibus implere festina, eumdemque nobis brevem manu tua subscriptum per ante dictum Pantaleonem transmitte, quatenus quid de hoc fieri salubriter debeat, divina possimus gratia suffragante disponere. EPISTOLA XLIII. AD FELICEM EPISCOPUM. Episcopum de illato a nepote stupro arguit, ipsique imponit latae in reum sententiae exsecutionem. Gregorius Felici episcopo Sipontino. Exspectabamus fraternitatem tuam sua aliquos ad Deum praedicatione convertere, et male agentes ad rectitudinem revocare.", + "candidate_score": 0.640654, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_57_59", + "bdc_text": "Confessionem non remitto , quod putem illam a vobis non expectari . [ Adresse darunter : ] Domino Osvaldo Myconio , antistiti Basileiensis ecclesiae , charissimo fratri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1056", + "psc_text": "ligata sit, verbis epistolaribus explere non possum. Sed oro ut omnipotens Deus eamdem quae inter nos est charitatem ex gratiae suae dono multiplicet, omnemque occasionem scandali auferat, ne sancta Ecclesia, confessione verae fidei unita, et conjunctis fidelium cordibus constipata, detrimentum aliquod, quod absit sacerdotibus inter se disceptantibus, sentiat. Quamvis ego in omne quod loquor, in omne quod superbis quorumdam actibus contradico, ex omnipotentis Domini largitate charitatis intimae custodiam nunquam relinquo; sed sic ea quae sunt justitiae foris exsequor, ut ea quae intus amoris et dilectionis sunt minime postponam. Vos autem semper mihi amoris mei vicem reddite, et ea quae pacis et dilectionis sunt custodite, ut unum in mente permanentes, quo nullam dissensionem inter nos intrare permittimus, eo obtinere quae petimus, apud Dominum ex ipsa melius cordium nostrorum unitate valeamus. Praeterea Joannem Chalcedonensem presbyterum et Athanasium Lycaoniae sanctitati vestrae commendo, ut nullus vobis contra eos falsidica locutione subrepat, quia eorum fidem", + "candidate_score": 0.640253, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_51_53", + "bdc_text": "Utinam vero non trahant etiam nos secum in ruinam . Vigilandum ergo nobis et orandum . Vale iterum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1173", + "psc_text": "VII, 8; Luc. XI, 12) . Hac itaque fulti certitudine, de ejusdem Redemptoris nostri misericordia nihil ambigere, sed spe debemus indubitata praesumere. Nec enim muneris sui largitate frustrabitur, sed vires obtinendi prorsus indulget, qui velle concessit. Nam jam hoc ipsum desideranter appetere donum est. Quia tamen ita de gratia debemus superna praesumere, ut non simus negligentes in oratione vel opere, voce ejusdem Veritatis exprimitur: Oportet semper orare, et non deficere (Luc. XVIII, 1) . Petamus igitur orando, quaeramus legendo, pulsemus operando. Sit igitur mens vigilans, sit undique suspecta, sit ubique sollicita, ut insidiantis possit semper laqueos praecavere. Sed quia quanto hostis noster cautum contra se unumquemque cognoscit, tanto corda sibi resistentium subtili molitur arte subvertere, omnipotentem Dommum assiduis lacrymis et deprecatione poscamus, ut nos veneni ejus non sinat infectione corrumpi; sed contra certamina et latentes suggestiones quas ingerit potentiae suae nos scuto circumtegat; in quo jacula illius illisa frangantur, et", + "candidate_score": 0.638751, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam et vitae innocentiam a domino . Recepi literas illas tuas Oben Nr. 1015. , Myconi doctissime , una cum Calvini ad Gryneum nostrum epistolaCon . des réformateurs IV 239-243 , Nr. 634 ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2322", + "psc_text": "hoc enim temporis Bonifacii chartularii, responsalis mei, qui in urbe regia demoratur, vehementer me scripta turbaverant, quae dicebant dulcissimam mihi atque suavissimam sanctitatem vestram defectum corporei luminis pertulisse. Ex quibus scriptis gravi moerore percussus sum. Sed subito, Creatoris ac Redemptoris nostri gratia prosperante, beatitudinis vestrae suscepi epistolam, et, sanam de ea quam audivi corporis molestia agnoscens, exsultavi vehementer, quia tanta laetitia cordis secuta est, quanta prius tristitiae amaritudo praecesserat. Scimus enim quia in omnipotentis Dei adjutorio multorum salus est vita vestra. Nam tunc inter fluctus nautae securi navigant, quando gubernator doctus atque artifex ad clavi regimen sedet. In salutis autem vestrae gaudio haec quoque mihi est exsultatio addita, quia et imminutos ore vestro Ecclesiae hostes, et multiplicatos dominicos greges 1248 agnovi. Crescunt enim quotidie per linguae vestrae vomerem grana coelestia, atque in supernis horreis multiplicantur; ita ut in vobis impletum esse gaudeamus quod scriptum est: Ubi plurimae segetes, ibi manifesta", + "candidate_score": 0.638479, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_57_59", + "bdc_text": "Confessionem non remitto , quod putem illam a vobis non expectari . [ Adresse darunter : ] Domino Osvaldo Myconio , antistiti Basileiensis ecclesiae , charissimo fratri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1651", + "psc_text": "pro eo quod vobis nescientibus inde discessit, vestros se aestimat animos offendisse, fraternitas vestra ei dulcedinem suae charitatis ostendat, ut cognoscat se longe aliter quam debuit de sacerdote credidisse. Sed quoniam et sanctorum apostolorum se saepe liminibus, ut ait, praesentare desiderat, quoties venire voluerit, nullius impedimentum, sed vestrum magis habeat in hac parte solatium. Indicavit praeterea supra scriptus portitor quod collecta facta inter alios civitatis Januensis habitatores, et ipse dare pariter compellatur. Et miramur quod qui magis misericordia dignus est, vobis praesentibus praegravetur. Quod si ita est, denuo ab eo per quemlibet exigi vestra sanctitas non permittat, quia eum quem caecitas sua gravat, inhumanum nimis est in collatione affligere, cui si esset magna necessitas, debuit ex collatione misereri. Quia vero ab Ecclesia Dertonensi puerum suum injuste queritur detineri, fraternitas tua praedictae civitatis episcopo curet scribere, ut si ita est, sine aliqua illum contentione restituat. Qui si aliter esse forte responderit,", + "candidate_score": 0.638461, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_1_3", + "bdc_text": "Recepi literas illas tuas Oben Nr. 1015. , Myconi doctissime , una cum Calvini ad Gryneum nostrum epistolaCon . des réformateurs IV 239-243 , Nr. 634 ; CO X /2 106-109 , Nr. 64 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1424", + "psc_text": "hoc quod scriptum est: Ex operibus eorum cognoscetis eos (Matth. VII, 16) . Vitam eorum tua charitas attendat, et meritum intentionis aspiciat. Ut enim dilectioni tuae de eadem re breviter loquar, sancta Chalcedonensis synodus usque ad definitionem fidei, et prolationem canonum, de generalibus causis locuta est. Nam post prolationem canonum specialia episcoporum certamina sopire curavit. 968 Epistolam vero quam in ea reverendissimus Ibas denegat suam, quod in extrema parte synodi jaceat, agnoscis. Quae videlicet epistola Nestorium in auditum et inquisitione non facta damnatum asserit; Cyrillum vero in Apollinaris dogma cecidisse suspicatur. Et si totus superior textus praedictae synodi legitur, quantum haec epistola eidem synodo adversetur invenitur, quia scilicet sancta synodus et Nestorium, sicut est, haereticum denuntiat, et beatum Cyrillum patrem catholicum veneratur. Epistola ergo quae illum defendit qui a synodo damnatus est, et eum accusat qui a synodo veneratus, procul dubio definitioni sanctae synodi probatur adversa. Sed quia ejus defensores", + "candidate_score": 0.637253, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_57_59", + "bdc_text": "Confessionem non remitto , quod putem illam a vobis non expectari . [ Adresse darunter : ] Domino Osvaldo Myconio , antistiti Basileiensis ecclesiae , charissimo fratri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1053", + "psc_text": "quemdam vos damnasse reperimus: cujus nomen in Latina lingua neque in synodis, neque in libris beatae memoriae episcoporum Epiphanii, Augustini, et Philastri, quos contra haereticos praecipue disputasse novimus, positum reperimus. Quod si quis eum veraciter de catholicis Patribus damnat, ejus procul dubio sententiam sequimur. Vos tamen si in synodica vestra epistola eos quoque nominatim damnare voluistis, qui extra sanctas synodos per Patrum scripta damnantur multos scriptis suis vestra fraternitas minus posuit; si autem eos quos generales synodi respuunt, hunc unum amplius. Sed inter haec sciendum est quia ut nobis liceat rectam fidem libere fateri, et cuncta quae agenda sunt concorditer in pace disponere, pro serenissimorum dominorum vita propria quoque sobole incessanter orandum est, ut omnipotens Deus eorum pedibus barbaras nationes subjiciat, longa eis et felicia tempora concedat, quatenus per Christianum imperium ea quae in Christo est fides regnet. EPISTOLA V. AD CYRIACUM EPISCOPUM. Laudem tribuit, quod humiliter ac modeste de", + "candidate_score": 0.637, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_59", + "bdc_text": "] Domino Osvaldo Myconio , antistiti Basileiensis ecclesiae , charissimo fratri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2001", + "psc_text": "est, ita conversis misericors. Ad ipsum ergo 1139 tota mente contriti cordis ejulatione curramus, ab ipso ereptionis nostrae solatia postulemus. Qui quoniam benignus et mitis est, si nos a malis nostris emendatos sua viderit mandata diligere, et hic nos potens est ab hoste defendere, et in futuro aeterna nobis gaudia praeparare. (Cf. Joan. Diac. l. IV, c. 53.) EPISTOLA LII. AD DONUM MESSANENSEM EPISCOPUM. Id compleatur quod Placidum inter et Messanensis Ecclesiae actores judicatum est. Gregorius Dono episcopo Messanensi. Nullus unquam contentionibus finis imponitur, si impleri ea quae judicata fuerint differantur. Filius itaque noster Placidus, vir magnificus, questus est nobis ea quae inter eum et actores Ecclesiae vestrae Dei judicio definita sunt fraternitatem vestram nolle complere. Quod si ita est miramur, ut dum quieti vestrae vos deceat studere, contentionis vobis scrupulum reservetis. Proinde scriptis vos praesentibus adhortamur ut subtiliter requirere debeatis. Et si quid minus impletum est, si tamen nihil", + "candidate_score": 0.636854, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_59", + "bdc_text": "] Domino Osvaldo Myconio , antistiti Basileiensis ecclesiae , charissimo fratri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_891", + "psc_text": "ornatum adjungendum monet. Antiqua Messanensis Ecclesiae privilegia firmat. Gregorius Dono episcopo Messanensi. Apostolicae sedis benevolentia atque antiquae consuetudinis ordine provocati, fraternitati tuae, quam in Messanensi Ecclesia gubernationis suscepisse constat officium, pallii usum praevidimus concedendum, illis videlicet temporibus atque ordine quibus decessorem quoque tuum usum esse non ambigimus: hoc nihilominus admonentes, ut sicut a nobis hujuscemodi decoris usum ad sacerdotalis officii honorem accepisse te gaudes, ita etiam morum atque actuum probitate ad gloriam Christi, nostra susceptum auctoritate, adornare contendas officium. Sic etenim alterno eris invicem decore conspicuus, si ad hujuscemodi corporis habitum mentis quoque tuae bona omnia concordent. Omnia enim privilegia quae tuae pridem concessa esse constat Ecclesiae nostra auctoritate firmamus, et illibata decernimus permanere. EPISTOLA X. AD BONIFACIUM EPISCOPUM. Regiensi Ecclesiae unit Carinensem. Gregorius Bonifacio episcopo Regitano. Postquam Ecclesiae Carinensi, defuncto ejus antistite, alium ordinari nec loci desertio, 799 nec sinit imminutio personarum, majori cura constringimur ne consistentes ibidem, si", + "candidate_score": 0.636734, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_19_21", + "bdc_text": "Nihil de his scripserunt nobis Bernates . Nihil ergo de his iudicare possum , nec , si possem , debeo . Debeo autem curare , ut omnis inter fratres dissentio sopiatur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1336", + "psc_text": "pestiferae nebulas excusationis assumunt, per omnia veneramur et sequimur; et si quis de fide ejus minuere aut addere aliquid praesumpserit, anathematizamus. Sed ita illos erroris labes imbibit, ut ignorantiae suae credentes, universam Ecclesiam atque omnes quatuor patriarchas non ratione sed malitiosa mente tantummodo refugiant; ita ut is qui ad nos a vestra excellentia missus est, cum quaereretur a nobis cur ab universali Ecclesia separatus existeret, se ignorare professus sit. Sed neque quid diceret, neque quid aliud audiret, valuit scire. Hoc quoque pariter hortamur ut et caeteros subjectos vestros sub disciplinae debeatis moderatione restringere, ut idolis non immolent, caltores arborum non existant, de animalium capitibus sacrificia sacrilega non exhibeant, quia pervenit ad nos quod multi Christianorum et ad 939 Ecclesias occurrant, et quod dici nefas est, a culturis daemonum non abscedant. Quoniam vero omnino Deo nostro haec displicent, et divisas mentes non possidet, providete ut ab his debeant illicitis salubriter coerceri;", + "candidate_score": 0.636404, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_40_42", + "bdc_text": "Vale una cum domino Gryneo , charissimo fratre , cui in praesenti non habeo , quod scribam . Nosti nimirum ex legato vestro , qui a Badena venitBasel wurde an der Badener Tagsatzung vom 16 . Juli durch Bernhard Meyer und Blasius Schölli vertreten ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_155", + "psc_text": "incolis suggerendum sit. Gregorius Honorato diacono. Quia regiminis locum licet immeriti suscepimus, oportet ut fratrum nostrorum necessitatibus, in quantum facultas suppetit, concurramus. Januarius ergo metropoleos Caralis frater et coepiscopus noster, veniens huc in Romanam civitatem, edocuit nos Theodorum gloriosum magistrum militum, qui ducatum Sardiniae insulae suscepisse dignoscitur, multa illic contra piissimorum dominorum jussa peragere, quibus plurima gravamina possessorum, vel civium imperii sui, competenti clementia vel mansuetudine submoverunt. Pro qua re volumus ut apto tempore piissimis dominis, juxta id quod provinciales 544 praedictae insulae juste et competenter postulant, suggeras; dum et antea ad Edancium gloriosum magistrum militum, jam per indictionem septimam tunc ducem Sardiniae, sacra imperialia concurrerunt, quibus omnia praeceperunt gravia nunc capitula submoveri, quatenus eorum jussa de pietatis largitate procedentia a ducibus quos in tempore praeesse contigerit inconcussa serventur, mercesque eorum ad administrantibus non debeat dissipari; ut quietam sub imperio clementi dominorum vitam transigant, et consultum quod subjectis suis tranquilla", + "candidate_score": 0.636084, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_40_42", + "bdc_text": "Vale una cum domino Gryneo , charissimo fratre , cui in praesenti non habeo , quod scribam . Nosti nimirum ex legato vestro , qui a Badena venitBasel wurde an der Badener Tagsatzung vom 16 . Juli durch Bernhard Meyer und Blasius Schölli vertreten ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1843", + "psc_text": "sollicite disponat. Gregorius Pantaleoni notario. Experientia tua, praesenti auctoritate suffulta, ad Genuensem urbem, auxiliante Domino, proficiscens, Deusdedit diaconum Ecclesiae Mediolanensis, si tamen a cunctis electus est, et nihil est quod ei ex anteacta vita per sacros possit canones obviare, episcopum solemniter faciat ordinari. Praeterea, quia multae illic Ecclesiae nostrae utilitates sunt, quae Deo propitio peragantur, sollicitum te esse necesse est, et ita omnia secundum capitularem subter annexum requirere, utiliterque disponere, ut in nullo te neglectus culpa respicere, sed magis vigilantia Deo et hominibus valeat commendare. EPISTOLA IV. AD MEDIOLANENSES. Laudato post obitum Constantio, gratulatur quod Deusdedit in episcopum elegerint. Alium respuit a Langobardis electum. Gregorius populo, presbyteris, diaconis et clero Mediolanensi. Quantus nos de obitu fratris et coepiscopi nostri Constantii moeror afficiat, paginali explere locutione non possumus. Sed quam multa bona partes illae in uno homine perdiderunt, utinam vicinae repentina calamitate non sentiant. Nam quemadmodum sollicitus in ecclesiasticae regula disciplinae,", + "candidate_score": 0.636006, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_57_59", + "bdc_text": "Confessionem non remitto , quod putem illam a vobis non expectari . [ Adresse darunter : ] Domino Osvaldo Myconio , antistiti Basileiensis ecclesiae , charissimo fratri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1451", + "psc_text": "ne a Romano episcopo judicaretur. De illius causa, quod placuerit, loquatur cum Martino Scholastico. Gregorius Joanni episcopo Syracusano. Fraternitatis vestrae scripta suscepi, in quibus indicastis Martinum virum eloquentissimum 976 de Africana provincia Syracusas venisse, vobisque aliquid secretum locutum fuisse. Et quidem fraternitas vestra, quoties occasionem reperit, amorem suum erga beatum Petrum apostolum non cessat ostendere. Unde omnipotenti Deo gratias agimus, quia ubi illa est, nos illic absentes non invenimur. Causam tamen de qua agitur, necdum sanctitas vestra subtilius agnovit. In quodam enim crimine Byzacenus primas fuerat accusatus, et piissimus imperator eum juxta statuta canonica per nos voluit judicari. Sed acceptis decem auri libris, tunc Theodorus magister militum obstitit ut minime fieret. Tamen piissimus imperator admonuit ut transmitteremus, et quidquid esset canonicum faceremus. Sed videntes contrarietates hominum, eamdem causam finire noluimus. Nunc autem idem primas aliqua de consilio suo loquitur. Et valde dubium est utrum pure an certe, quia a coepiscopis", + "candidate_score": 0.635945, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_59", + "bdc_text": "] Domino Osvaldo Myconio , antistiti Basileiensis ecclesiae , charissimo fratri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1206", + "psc_text": "mihi vir Dei pauper spiritu transmisisti, de quibus dicitis: Quid enim det pauper nisi ea quae paupera sunt? Sed nisi vos per humilitatis spiritum pauperes essetis, benedictiones vestrae locupletes non fuissent. Omnipotens Deus sua vos a malis omnibus protectione custodiat; et quoniam vita vestra bonis omnibus valde est necessaria, post longa adhuc tempora vos ad coelestis patriae gaudia perducat. (Cf. Joan. Diac., l. III, n. 49; l. IV, n. 67.) EPISTOLA III. AD DONUM EPISCOPUM MESSANENSEM. Nusquam vendendum humandi corporis locum. Restituenda quaedam mancipia. Gregorius Dono episcopo Messanae. Filius noster Faustinus, vir eloquentissimus, ad nos veniens questus nobis est, quod pater ejus quondam Peltrasius aliqua vestrae Ecclesiae sepulturae suae gratia juris alieni reliquerit. Et quidem quid de hac re saeculi leges habeant et ipse novit, et nos audivimus, quia haeres ad solvendum cogitur, si auctor ejus aliena legaverit ( Vide Leg. CUM ALIENAM, de Legatis. ) Sed quia fraternitatem vestram", + "candidate_score": 0.635764, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_40_42", + "bdc_text": "Vale una cum domino Gryneo , charissimo fratre , cui in praesenti non habeo , quod scribam . Nosti nimirum ex legato vestro , qui a Badena venitBasel wurde an der Badener Tagsatzung vom 16 . Juli durch Bernhard Meyer und Blasius Schölli vertreten ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1791", + "psc_text": "Commissam eidem ac Joanni episcopo Theodori episcopi causam. Gregorius Domitiano episcopo metropolitano. Quam magnae charitatis sit in mente vestra sinceritas, etiam res ipsa testatur, quod dilectionis affectum 1078 quem coram positis exhibetis servare absentibus non cessatis. Proinde multum nos ad diligendum gloriosum Leontium communem filium epistolarum vestrarum testificatio provocavit, quia dum illum sanctitati vestrae in amicitiis indicastis esse conjunctum, qualis jam sit ostenditur, scilicet quia bono viro nisi bonus homo placere non potuit. Et ideo non immerito diligendus est, qui vobis invenitur familiariter conjunctus. Idem autem gloriosus vir in Sicilia se retinuit, et ad Romanam urbem necdum venit. In his tamen quae ei pro publica utilitate serenissimorum dominorum jussione mandata sunt, in quantum ratio sinit, minime suffragari distulimus. Gloriosum enim Gregorium expraefectum, vel alios qui in septis ecclesiasticis residebant, hortari studiose curavimus, ut exire et rationes suas exponere debuissent. Qui egredientes cum Marco viro magnifico Scribone, qui ad exhibitionem eorum", + "candidate_score": 0.635268, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_57_59", + "bdc_text": "Confessionem non remitto , quod putem illam a vobis non expectari . [ Adresse darunter : ] Domino Osvaldo Myconio , antistiti Basileiensis ecclesiae , charissimo fratri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2001", + "psc_text": "est, ita conversis misericors. Ad ipsum ergo 1139 tota mente contriti cordis ejulatione curramus, ab ipso ereptionis nostrae solatia postulemus. Qui quoniam benignus et mitis est, si nos a malis nostris emendatos sua viderit mandata diligere, et hic nos potens est ab hoste defendere, et in futuro aeterna nobis gaudia praeparare. (Cf. Joan. Diac. l. IV, c. 53.) EPISTOLA LII. AD DONUM MESSANENSEM EPISCOPUM. Id compleatur quod Placidum inter et Messanensis Ecclesiae actores judicatum est. Gregorius Dono episcopo Messanensi. Nullus unquam contentionibus finis imponitur, si impleri ea quae judicata fuerint differantur. Filius itaque noster Placidus, vir magnificus, questus est nobis ea quae inter eum et actores Ecclesiae vestrae Dei judicio definita sunt fraternitatem vestram nolle complere. Quod si ita est miramur, ut dum quieti vestrae vos deceat studere, contentionis vobis scrupulum reservetis. Proinde scriptis vos praesentibus adhortamur ut subtiliter requirere debeatis. Et si quid minus impletum est, si tamen nihil", + "candidate_score": 0.634443, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_21_23", + "bdc_text": "Debeo autem curare , ut omnis inter fratres dissentio sopiatur . Huc cum tu quoque horteris , studebo magis sedule . Nam quod sub finem epistolae tuae adiicisCon .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2426", + "psc_text": "suis (Hincmar., de divortio Lotar. et Thetbergae, interrog. 5). At si incorrigibiles apparuerint, segregentur a fidelibus usque ad satisfactionem, juxta Salvatoris Domini sententiam, qua inter caetera de peccante in se fratre praecipiendo, ait: Si peccaverit in te frater tuus, corripe eum inter te et ipsum solum. Si te audierit, lucratus eris fratrem tuum. Si autem non audierit te, adhibe tecum unum vel duos, ut in ore duorum vel trium testium stet omne verbum. Quod si eos non audierit, dic Ecclesiae. Si autem et Ecclesiam non audierit, sit tibi sicut ethnicus et publicanus (Luc. XVII, 3; Matth. XVIII, 15, seq.). His ergo et aliis multis sanctorum Patrum auctoritatibus segregandi sunt mali a bonis, ne pereant justi pro injustis, sicut scriptum est: Perit justus pro impio (Isa. LVII, 1, sec. LXX) . Debet enim discretio semper fieri inter bonos et malos, sicut est inter haedos et oves. Manifesta quoque peccata non sunt", + "candidate_score": 0.633457, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_57_59", + "bdc_text": "Confessionem non remitto , quod putem illam a vobis non expectari . [ Adresse darunter : ] Domino Osvaldo Myconio , antistiti Basileiensis ecclesiae , charissimo fratri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1808", + "psc_text": "glorioso filio nostro, si causa se dederit, liquido satisfacere valeas, earum tibi jussionum exemplaria praevidimus transmittenda. Sed si necessarium fuerit, ipsas facimus authenticas destinari. Tantum est ut, sicut diximus, studeas esse sollicitus, ut subripiendi cuiquam illic locus non pateat. EPISTOLA LIV. AD DONUM MESSANENSEM EPISCOPUM. Gregorium expraefectum commendat. Gregorius Dono episcopo Messanensi. Licet gloriosus filius noster Gregorius expraefecto magnam de fraternitate vestra certitudinem habeat, ut sacerdotalem sibi a vobis impendi affectum non dubitet, quia tamen charitatis vestrae modum nostra rogante commendatione fidit augeri, his vos epistolis praevidimus adhortandos, ut utilitati ipsius concurrere atque in ejus juvamine impendere vos quaecunque suaserit ratio debeatis. Et quia aliqua apud fraternitatem vestram pro sua, ut ait, cautela agere desiderat, locum apud vos, sicut revera decet sacerdotes, inveniat, et paterna sibi compati dilectione vos cognoscat; quatenus dum sollicitudinis cura ipsius vestrae charitatis studio fuerit relevata, et ipse confidentiam quam de vobis gerit operibus valeat experiri,", + "candidate_score": 0.63313, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_19_21", + "bdc_text": "Nihil de his scripserunt nobis Bernates . Nihil ergo de his iudicare possum , nec , si possem , debeo . Debeo autem curare , ut omnis inter fratres dissentio sopiatur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1157", + "psc_text": "domine, apte et provide cuncta praecipiatis, ego tamen invenio quia eorum judicio indiscretus esse ex hac tali admonitione reprehendor. Nunquidnam si ex superbo ac profano vocabulo meus non in modico est animus vulneratus, tantae indiscretionis esse potui ut nescirem quid unitati fidei, quid concordiae ecclesiasticae deberem, et fratris mei responsales et synodicam epistolam suscipere cujuslibet causae amaritudine interveniente recusarem? Absit hoc. Nimis mihi fuerat desipuisse sic sapere. Aliud namque est quod conservandae unitati fidei, atque aliud quod debemus compescendae elationi. Distinguenda ergo erant tempora, ne praedicti fratris mei ex quolibet articulo novitas turbaretur. Unde et responsales ejus cum magno affectu suscepi. Quidquid debui charitatis exhibui, meliusque eos quam consuetudo prisca fuerat honoravi, et mecum feci eos sacra missarum solemnia celebrare, quia sicut meus diaconus ad exhibenda sancta mysteria illi non debet ministrare, qui elationis culpam aut commisit, aut commissam ab aliis ipse non corrigit, ita ministri illius in celebratione missarum", + "candidate_score": 0.632691, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_21_23", + "bdc_text": "Debeo autem curare , ut omnis inter fratres dissentio sopiatur . Huc cum tu quoque horteris , studebo magis sedule . Nam quod sub finem epistolae tuae adiicisCon .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2429", + "psc_text": "sum (Matth. XVIII, 20) . Si ergo dignatur adesse duobus vel tribus congregatis, quanto magis non deerit ubi plures conveniunt sacerdotes? Et quidem quia adhibendum bis in anno concilium Patrum sit regulis institutum, non latet. Sed ne forte aliqua excusatio sit, semel decrevimus congregari, 1281 ut exspectatione concilii nihil pravum, nihil praesumatur illicitum. Nam plerumque etsi non amore justitiae, metu tamen examinationis abstinetur ab hoc quod omnium notum est posse displicere judicio. Hanc, frater charissime, observantiam nostris relinquendam posteris teneamus, et omnia quae ad eruditionem nostram sacris apicibus scripta sunt custodiamus, atque ad ea quoscunque possumus excitemus. Certum quippe est quia si toto corde praeceptis salutaribus nos occupamus, omnem vitiorum labem effugimus, quia dum his quibus aedificamur innitimur, locum sine dubio deceptionis excludimus. Quapropter oportet ut enixius in cunctis studiosos vos circa fratres atque subjectos ostendatis. ut omnes cum quibus aliti estis, atque didicistis sanctae Romanae Ecclesiae praeceptionibus parere, apostolicae", + "candidate_score": 0.632111, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_45_47", + "bdc_text": "quorundam audatiam et Quinquepaganorum corruptionem deploratam Hauptgegenstand der Verhandlungen in Baden war die Haltung der Eidgenossen gegenüber Kaiser Karl V . und König Franz I. ; Uneinigkeit bestand vor allem in der Frage des Solddienstes ( s.", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_80", + "psc_text": "quatuor concilia suscipere et venerari me fateor. Nicaenum scilicet, in quo perversum Arii dogma destruitur; Constantinopolitanum quoque, in quo Eunomii et Macedonii error convincitur; Ephesinum etiam primum, in quo Nestorii impietas judicatur; Chalcedonense vero, in quo Eutychis Dioscorique pravitas reprobatur; tota devotione complector, integerrima approbatione custodio: quia in his velut in quadrato lapide, sanctae fidei structura consurgit, et cujuslibet vitae atque actionis existat, quisquis eorum soliditatem non tenet, etiam si lapis esse cernitur, tamen extra aedificium jacet. Quintum quoque concilium pariter veneror, in quo et epistola, quae Ibae dicitur, erroris plena, reprobatur. Theodorus personam Mediatoris Dei et hominum in duabus subsistentiis separans, ad impietatis perfidiam cecidisse convincitur. Scripta quoque Theodoriti, per quae beati Cyrilli fides reprehenditur, ausu dementiae prolata refutantur. Cunctas vero quas praefata veneranda concilia personas respuunt, respuo; quas venerantur, amplector, quia dum universali sunt consensu constituta, se et non illa destruit, quisquis praesumit aut solvere quos religant, aut", + "candidate_score": 0.631903, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_40_42", + "bdc_text": "Vale una cum domino Gryneo , charissimo fratre , cui in praesenti non habeo , quod scribam . Nosti nimirum ex legato vestro , qui a Badena venitBasel wurde an der Badener Tagsatzung vom 16 . Juli durch Bernhard Meyer und Blasius Schölli vertreten ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_292", + "psc_text": "vero ad nos pertinentibus, qui tamen huc pro interpositione hostium venire non possunt, curam vestra fraternitas gerat. Ita tamen ut pro causis suis ad Ravennatem urbem nullatenus revocentur, ne eos hoc tempore vexare aut fatigare in aliquo videamur. Sed si qua sunt, quae in eis videantur juste reprehendi, debent semper per fraternitatis vestrae epistolas admoneri. Sin vero, quod absit, aliqua graviora contigerint, haec ad nos subtiliter referre vos volumus, ut inquisitionis vestrae testimonio roborati, quae legibus canonibusque conveniunt, salubri, juvante Domino, consilio disponamus. Mense Julii, indictione decima. (Cf. Joan. Diac. l. IV, c. 52; sup., ep. 12; inf., ep. 41 et 42, indict. 11, ep. 24 et 25, indict. 13, ev. 44, indict. 15.) 599 EPISTOLA XXXVI. AD EUSEBIUM ABBATEM. Ipsum de superbia arguit, quod redditam a Maximiano episcopo gratiam et communionem respueret. Eidem erogat solidos centum. Gregorius Eusebio abbati. Credat mihi charitas tua quia valde contristatus sum de tristitia", + "candidate_score": 0.631542, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_45", + "bdc_text": "quorundam audatiam et Quinquepaganorum corruptionem deploratam Hauptgegenstand der Verhandlungen in Baden war die Haltung der Eidgenossen gegenüber Kaiser Karl V .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_80", + "psc_text": "quatuor concilia suscipere et venerari me fateor. Nicaenum scilicet, in quo perversum Arii dogma destruitur; Constantinopolitanum quoque, in quo Eunomii et Macedonii error convincitur; Ephesinum etiam primum, in quo Nestorii impietas judicatur; Chalcedonense vero, in quo Eutychis Dioscorique pravitas reprobatur; tota devotione complector, integerrima approbatione custodio: quia in his velut in quadrato lapide, sanctae fidei structura consurgit, et cujuslibet vitae atque actionis existat, quisquis eorum soliditatem non tenet, etiam si lapis esse cernitur, tamen extra aedificium jacet. Quintum quoque concilium pariter veneror, in quo et epistola, quae Ibae dicitur, erroris plena, reprobatur. Theodorus personam Mediatoris Dei et hominum in duabus subsistentiis separans, ad impietatis perfidiam cecidisse convincitur. Scripta quoque Theodoriti, per quae beati Cyrilli fides reprehenditur, ausu dementiae prolata refutantur. Cunctas vero quas praefata veneranda concilia personas respuunt, respuo; quas venerantur, amplector, quia dum universali sunt consensu constituta, se et non illa destruit, quisquis praesumit aut solvere quos religant, aut", + "candidate_score": 0.629363, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_32", + "bdc_text": "Rogo itaque per dominum et obtestor , ut meliora tibi de nobis pollicearispollicearis vom Schreiber korrigiert aus polliceri velis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1623", + "psc_text": "ut qui navi integra dives pervenire non merui, saltem post damna ad littus per tabulam reducar. De podagrae vero molestia sanctitas vestra, ut scribit, affligitur, cujus dolore assiduo et ipse vehementer attritus sum. Sed facilis erit consolatio, si inter flagella quae patimur quaeque fecimus ad memoriam delicta revocamus; atque haec non jam flagella, sed dona esse conspicimus, si quae carnis delectatione peccavimus, carnis dolore purgemus. Praeterea ex benedictione beati Petri apostolorum principis pallium vobis transmisimus, ad sola missarum solemnia utendum. Quo transmisso, valde debui qualiter vobis esset vivendum, admonere; sed locutionem supprimo, quia verba moribus anteitis. Omnipotens Deus sua vos protectione custodiat, atque ad coelestis remunerationem patriae cum multiplici animarum fructu perducat. Ego autem quanta occupatione deprimor et debilitate, brevis attestatur epistola, in qua ei quem multum diligo parum loquor. EPISTOLA CXXII. AD RECMAREDUM VISIGOTHORUM REGEM. Regem laudat de conversa ad fidem Gothorum gente, de oblatis beato Petro muneribus, de", + "candidate_score": 0.629011, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_28_30", + "bdc_text": "tantum abest , ut te , cuius pietas et probitas nobis perspectissima est iam annis multis , neglexerimus unquam . Et de Bernatibus nihil unquam intelleximus , nisi quod de tete über der Zeile nachgetragen . ut viro bono et docto sentiant ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_616", + "psc_text": "Ad sacrae Scripturae lectionem hortatur. Commendat Narsetem. Mittit munera tabulas. Gregorius Theodoro medico imperatoris. Ego omnipotenti Deo gratias ago, quia eorum qui se vicissim veraciter diligunt loca animum non dividunt. Ecce enim, dulcissime et gloriosissime fili, longe nobis distamus corpore, et tamen praesentes nobis existimus charitate. Hoc vestra opera, hoc scripta testantur, hoc de praesenti expertus sum, hoc de absenti vestra gloria recognosco. Hoc vos et hominibus amabiles, et omnipotenti Deo dignos in perpetuum faciat. Quia enim virtutum mater est charitas, idcirco bonorum operum fructus profertis, quia ipsam eorum fructuum in mente radicem tenetis. Ea autem quae in redemptionem captivorum, Deo vobis aspirante transmisistis, laetus, fateor, et tristis accepi. Laetus videlicet vobis, quos de praeparanda mansione 712 coelestis patriae cogitare cognovi; tristis vero vehementer mihi, qui super curam rerum sancti Petri apostoli adhuc etiam de rebus dulcissimi filii mei domni Theodori rationes positurus sum, sollicite an negligenter eas expenderim, requirendus", + "candidate_score": 0.623237, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_40", + "bdc_text": "Vale una cum domino Gryneo , charissimo fratre , cui in praesenti non habeo , quod scribam .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2013", + "psc_text": "habere transmittite, ut ex eis quid concedendum est colligamus. Gesta vero vel scripta beati Irenaei jam diu est quod sollicite quaesivimus, sed hactenus ex eis inveniri aliquid non valuit. Praeterea fraternitas vestra monachos quos ad reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum Augustinum direximus habere studeat in omnibus commendatos, suamque illis charitatem propter Deum exhibeat; atque illis ita studio sacerdotali obnixe concurrat, et suo eos solatio ad agendum iter adjuvare festinet, ut dum nulla eis illic res morandi causas intulerit, et hi celerius pergere, et vos mercedem de praestitis invenire possitis. Datum die 10 Julii, indict. 4. (Vid. sup. epist. 49.) EPISTOLA LVII. AD ARIGIUM EPISCOPUM VAPINCENSEM. Damnandae in concilio simoniae operam impendat. Faveat monachis ad Augustinum euntibus. Gregorius Arigio episcopo Galliarum. Cum in fraterna dilectione unum cor, unus sit animus, sicut in alterius prosperis mens laetatur, ita in adversis affligitur, quia in utroque particeps esse lege charitatis astringitur. 1143 Atque ideo", + "candidate_score": 0.615358, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_1", + "bdc_text": "Recepi literas illas tuas Oben Nr. 1015. , Myconi doctissime , una cum Calvini ad Gryneum nostrum epistolaCon .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1627", + "psc_text": "(Luc. II, 14) . Nos enim, ut existimo, gratiarum amplius omnipotenti Domino debitores existimus, quia etsi vobiscum nihil egimus, vestro tamen operi congaudendo participes sumus. Beatus vero Petrus apostolorum princeps quam libenter munera excellentiae vestrae susceperit, ipsa cunctis liquido vita vestra testatur. Scriptum quippe (Grat. 14, q. 5, c. 11) est: Vota justorum placabilia (Prov. XV, 8) . Neque enim in omnipotentis Dei judicio quid datur, sed a quo datur aspicitur. Hinc est enim quod scriptum est: Respexit Dominus ad Abel, et ad munera ejus; ad Cain autem et ad munera ejus non respexit (Genes. IV, 4, 5) . Dicturus quippe quia Dominus respexit ad munera, praemisit sollicite, quia respexit ad Abel. Ex qua re patenter ostenditur quia non offerens a muneribus, sed munera ab offerente placuerunt. Vestra itaque oblatio quam sit grata ostenditis, qui daturi aurum, prius ex conversione gentis subditae animarum munera dedistis. Quod vero transmissos abbates, qui", + "candidate_score": 0.614123, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_33", + "bdc_text": "et amare synceriter nos velis , quemadmodum te amamus ex animo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1020", + "psc_text": "paternis fraternisque oportet visceribus exhibere. Nam quomodo hoc non studiosissime faciendum, quando ejus non tam in fratrum filiorumque est quam in inimicorum quoque dilectione perfectio? Quamobrem, charissime, nos quos pastoralis curae constringit officium, diligamus fratres (I Joan. III, 14). Ipsos quoque adversarios nostros propter mandatum dominicum (Matth. V, 44), nostro circa nos copulemus affectu. Pacem sequamur cum omnibus et sanctimoniam, sine qua nemo videbit Deum (Heb. XII, 14). In piis verseniur operibus, virtutibus polleamus, fulgeat in nostro pectore rationale judicii cum superhumeralis actione conjunctum (Exod. XXVIII, 28, seq.). Ita procedamus in conspectu Dei atque totius Israel. Hujusmodi commisso nobis gregi praebeamus exempla, ut videant nostra opera bona, et glorificent Patrem nostrum qui in coelis est (Matth. V, 16). Sit in lingua sermo, sit zeli fervor in animo, ut vere de illorum dicamur numero, de quibus legitur: Apparuerunt illis dispertitae linguae sicut ignis, seditque supra singulos eorum (Act. II, 3) .", + "candidate_score": 0.613824, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_40", + "bdc_text": "Vale una cum domino Gryneo , charissimo fratre , cui in praesenti non habeo , quod scribam .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1808", + "psc_text": "glorioso filio nostro, si causa se dederit, liquido satisfacere valeas, earum tibi jussionum exemplaria praevidimus transmittenda. Sed si necessarium fuerit, ipsas facimus authenticas destinari. Tantum est ut, sicut diximus, studeas esse sollicitus, ut subripiendi cuiquam illic locus non pateat. EPISTOLA LIV. AD DONUM MESSANENSEM EPISCOPUM. Gregorium expraefectum commendat. Gregorius Dono episcopo Messanensi. Licet gloriosus filius noster Gregorius expraefecto magnam de fraternitate vestra certitudinem habeat, ut sacerdotalem sibi a vobis impendi affectum non dubitet, quia tamen charitatis vestrae modum nostra rogante commendatione fidit augeri, his vos epistolis praevidimus adhortandos, ut utilitati ipsius concurrere atque in ejus juvamine impendere vos quaecunque suaserit ratio debeatis. Et quia aliqua apud fraternitatem vestram pro sua, ut ait, cautela agere desiderat, locum apud vos, sicut revera decet sacerdotes, inveniat, et paterna sibi compati dilectione vos cognoscat; quatenus dum sollicitudinis cura ipsius vestrae charitatis studio fuerit relevata, et ipse confidentiam quam de vobis gerit operibus valeat experiri,", + "candidate_score": 0.613105, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_40", + "bdc_text": "Vale una cum domino Gryneo , charissimo fratre , cui in praesenti non habeo , quod scribam .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2169", + "psc_text": "Domitius vir magnificus, ut vestrae gloriae scribere deberemus, quatenus, navigantibus aliis, et filio suo similiter esset licentia navigandi. Et quamvis de gloria vestra certi sumus quia nihil quod indiscretum est faciat, sed omnia sapienter intendat; hortamur tamen ut si alii relaxantur, ille non debeat retineri, ne forsitan non ex ratione, sed sola fratrum inimicitia retineri videatur. Vos tamen qui praesentes estis, aequitatis consideratione generalem etiam utilitatem attendentes, melius quid expediat potestis advertere. EPISTOLA XXVII. AD QUERTINUM EXPRAEFECTUM. Cur pro Bonito praefecturae administrationem expetente agere nolit. Gregorius Quertino expraefecto. Epistolam gloriae vestrae suscepimus, in qua scripsistis ut pro glorioso Bonito filio nostro 1198 agere debeamus, quatenus praefecturae illi administratio committatur. Equidem nos eumdem filium nostrum non modo, sed multi sunt anni quod novimus, et idcirco concurrere illi per omnia festinamus, sed non in illa re de qua amaritudines posset et tribulationes assumere. Nam administratio ipsa uni priori ipsius et alteri minori", + "candidate_score": 0.612767, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_33", + "bdc_text": "et amare synceriter nos velis , quemadmodum te amamus ex animo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2014", + "psc_text": "LVII. AD ARIGIUM EPISCOPUM VAPINCENSEM. Damnandae in concilio simoniae operam impendat. Faveat monachis ad Augustinum euntibus. Gregorius Arigio episcopo Galliarum. Cum in fraterna dilectione unum cor, unus sit animus, sicut in alterius prosperis mens laetatur, ita in adversis affligitur, quia in utroque particeps esse lege charitatis astringitur. 1143 Atque ideo major nos de tristitia vestra moeror invaserat, ne fortasse prolixi luctus afflictio assiduo cor vestrum dolore pulsaret, et vitam gemitibus oneraret. Sed, susceptis charitatis vestrae epistolis, optato sumus gaudio consolati, atque omnipotenti Deo gratias egimus, quia et unanimitatem vestram incolumem, et animum ad consolationem rediisse cognovimus. Nec enim aliter de vobis fuerat aestimandum, nisi quia quidquid adversitatis esset sacerdotali sine dubio patientia vinceretis. Qualiter praeterea in abscindenda simoniaca haeresi fraternitatis vestrae zelus olim exarserit, bene recolimus. Unde hortamur ut, operam studiosius impendentes, districta inter alia quae scripsimus, concilii definitione damnetur; quatenus dum voluntatis nostrae intentio sollicitudinis vestrae fuerit ope completa", + "candidate_score": 0.61159, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_33", + "bdc_text": "et amare synceriter nos velis , quemadmodum te amamus ex animo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1549", + "psc_text": "his omnibus in synodo tractari jubet, et ad se per Cyriacum abbatem referri. Gregorius Syagrio Augustodunensi, Etherio Lugdunensi, Virgilio Arelatensi, et Desiderio Viennensi episcopis Galliarum a paribus. Caput nostrum, quod Christus est, ad hoc sua esse membra nos voluit, ut per compagem charitatis et fidei, 1007 unum nos in se corpus efficeret. Cui ita corde adhaerere nos convenit, ut quia sine ipso nihil esse possumus, per ipsum possimus esse quod dicimur. Ab arce capitis nostri res nulla nos dividat, ne ab ea, si ejus esse membra refugimus, relinquamur, et velut ejecti de vite palmites arescamus. Ut ergo Redemptoris nostri esse habitaculum mereamur, in dilectione ipsius toto mentis studio maneamus. Ipse namque ait: Qui diligit me, sermonem meum servabit, et Pater meus diliget eum, et ad eum veniemus, et mansionem apud eum faciemus (Joan. XIV, 23) . Sed quoniam bonorum auctori haerere aliter non valemus, nisi cupiditatem a nobis, quae omnium", + "candidate_score": 0.609075, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_33", + "bdc_text": "et amare synceriter nos velis , quemadmodum te amamus ex animo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1618", + "psc_text": "calamo scriptam, ex humilitate sermonis altitudinem cordis ostendere. Se nulla dignum laude, cujus mores deprimit honor onerosus, qui victus pondere culpas culpis jungit, qui e monasterii tranquillitate raptus, mentis naufragium passus est. De podagrae doloribus pie consolatur. Pallium mittit. Gregorius Leandro episcopo Hispaniae. Sanctitatis tuae suscepi epistolam, solius charitatis calamo scriptam. Ex corde enim lingua tinxerat 1027 quod in chartae pagina refundebat. Boni autem sapientesque viri, cum legeretur adfuerunt, quorum statim viscera in compunctionem commota sunt. Coepit quisque amoris manu in suo corde te rapere, quia in illa epistola tuae mentis dulcedinem non erat audire, sed cernere. Accendebantur et mirabantur singuli, atque ipse ignis audientium demonstrabat qui fuerat ardor dicentis. Nisi enim prius in se faces ardeant, alium non succendunt. Ibi ergo vidimus quanta charitate tua mens arserit, quae sic et alios accendit. Vitam vero vestram, cujus ego semper cum magna veneratione reminiscor, minime noverant, sed eis altitudo vestri cordis", + "candidate_score": 0.607922, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1", + "max_score": 0.705063, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_12_14", + "bdc_text": "Satius enim mihi videtur adorandis hisce mysteriis toto animo accedere illaque credere , quemadmodum de his simpliciter loquitur scriptura , quam docte , subtiliter et acute in tremendam illam maiestatem perrepere velle . Nos certe curabimus , ne hac in re et propter voculas ulla apud nos moveatur disputatio . Apostolus Paulus iubet suos sapere ad sobrietatem etvor et gestrichenes fi .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1_window_808", + "psc_text": "san*e (a eraa.) P uoluerit omnia, quae dicta sunt, secundum litteram accipere, id est non aliter intellegere, quam littera sonat, et potest euitare blasphemias et omnia congruentia fidei catholicae praedicare, non solum ei non est inuidendum, sed praecipuus multumque laudabilis intellector habendus est. si autem nullus exitus datur, ut pie et digne deo quae scripta sunt intellegantur, nisi figurate atque in aenigmatis proposita ista credamus habentes auctoritatem apostolicam, a quibus tam multa de libris ueteris testamenti soluuntur aenigmata, modum, quem intendimus, teneamus adiuuante illo, qui nos petere, quaerere et pulsare adhortatur, ut omnes istas figuras rerum secundum catholicam fidem, siue quae ad historiam siue quae ad prophetiam pertinent, explicemus non praeiudicantes meliori diligentiorique tractatui siue per nos siue per alios, quibus dominus reuelare dignatur. haec tunc dixi. nunc autem quia uoluit dominus, ut ea diligentius intuens atque considerans non frustra, quantum opinor, extimarem etiam per me posse secundum propriam, non", + "candidate_score": 0.705063, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_11_13", + "bdc_text": "pessime cedet , si revocaverimus priscam illam de unitate substantiae et personarum distinctione in sancta trinitate multo periculosissimam disputationem . Satius enim mihi videtur adorandis hisce mysteriis toto animo accedere illaque credere , quemadmodum de his simpliciter loquitur scriptura , quam docte , subtiliter et acute in tremendam illam maiestatem perrepere velle . Nos certe curabimus , ne hac in re et propter voculas ulla apud nos moveatur disputatio .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1_window_697", + "psc_text": "eicit in flatu, hinc potius admonendi sumus hanc. inimicam fidei catholicae reprobare sententiam. nos enim credimus dei naturam atque substantiam, quae in trinitate creditur a multis, intellegitur a paucis, omnino esse incommutabilem. porro autem animae naturam ueiuel in deterius uel in melius commutari posse quis ambigit? ac per hoc sacrilega opinio est eam et deum credere unius esse substantiae. quid enim hoc modo aliud quam et ille commutabilis creditur? credendum itaque est et intellegendum neque ullo modo dubitandum, quod recta fides habet, animam sic esse a deo tamquam rem, quam fecerit, non tamquam naturae, cuius ipse est, siue genuerit siue quoquo modo protulerit. cap. 3 Et quomodo, inquiunt, scriptum est: sufflauit in faciem eius, et factus est homo in animam uiuam, si non anima dei pars est uel dei omnino substantia? immo uero ex hoc uerbo satis adparet ita non esse. cum enim homo sufflat, anima utique ipsa subiacentem sibi", + "candidate_score": 0.694776, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_10_12", + "bdc_text": "Haud bene cessit nobis illa pugna de verbis \"substantialiter , realiter et corporaliter \" habita Gemeint ist der Streit um das Abendmahl ( vgl. ebd. , Z. 47-53 ) . ; pessime cedet , si revocaverimus priscam illam de unitate substantiae et personarum distinctione in sancta trinitate multo periculosissimam disputationem . Satius enim mihi videtur adorandis hisce mysteriis toto animo accedere illaque credere , quemadmodum de his simpliciter loquitur scriptura , quam docte , subtiliter et acute in tremendam illam maiestatem perrepere velle .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1_window_697", + "psc_text": "eicit in flatu, hinc potius admonendi sumus hanc. inimicam fidei catholicae reprobare sententiam. nos enim credimus dei naturam atque substantiam, quae in trinitate creditur a multis, intellegitur a paucis, omnino esse incommutabilem. porro autem animae naturam ueiuel in deterius uel in melius commutari posse quis ambigit? ac per hoc sacrilega opinio est eam et deum credere unius esse substantiae. quid enim hoc modo aliud quam et ille commutabilis creditur? credendum itaque est et intellegendum neque ullo modo dubitandum, quod recta fides habet, animam sic esse a deo tamquam rem, quam fecerit, non tamquam naturae, cuius ipse est, siue genuerit siue quoquo modo protulerit. cap. 3 Et quomodo, inquiunt, scriptum est: sufflauit in faciem eius, et factus est homo in animam uiuam, si non anima dei pars est uel dei omnino substantia? immo uero ex hoc uerbo satis adparet ita non esse. cum enim homo sufflat, anima utique ipsa subiacentem sibi", + "candidate_score": 0.68367, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_12", + "bdc_text": "Satius enim mihi videtur adorandis hisce mysteriis toto animo accedere illaque credere , quemadmodum de his simpliciter loquitur scriptura , quam docte , subtiliter et acute in tremendam illam maiestatem perrepere velle .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1_window_808", + "psc_text": "san*e (a eraa.) P uoluerit omnia, quae dicta sunt, secundum litteram accipere, id est non aliter intellegere, quam littera sonat, et potest euitare blasphemias et omnia congruentia fidei catholicae praedicare, non solum ei non est inuidendum, sed praecipuus multumque laudabilis intellector habendus est. si autem nullus exitus datur, ut pie et digne deo quae scripta sunt intellegantur, nisi figurate atque in aenigmatis proposita ista credamus habentes auctoritatem apostolicam, a quibus tam multa de libris ueteris testamenti soluuntur aenigmata, modum, quem intendimus, teneamus adiuuante illo, qui nos petere, quaerere et pulsare adhortatur, ut omnes istas figuras rerum secundum catholicam fidem, siue quae ad historiam siue quae ad prophetiam pertinent, explicemus non praeiudicantes meliori diligentiorique tractatui siue per nos siue per alios, quibus dominus reuelare dignatur. haec tunc dixi. nunc autem quia uoluit dominus, ut ea diligentius intuens atque considerans non frustra, quantum opinor, extimarem etiam per me posse secundum propriam, non", + "candidate_score": 0.680915, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_11_13", + "bdc_text": "pessime cedet , si revocaverimus priscam illam de unitate substantiae et personarum distinctione in sancta trinitate multo periculosissimam disputationem . Satius enim mihi videtur adorandis hisce mysteriis toto animo accedere illaque credere , quemadmodum de his simpliciter loquitur scriptura , quam docte , subtiliter et acute in tremendam illam maiestatem perrepere velle . Nos certe curabimus , ne hac in re et propter voculas ulla apud nos moveatur disputatio .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1_window_808", + "psc_text": "san*e (a eraa.) P uoluerit omnia, quae dicta sunt, secundum litteram accipere, id est non aliter intellegere, quam littera sonat, et potest euitare blasphemias et omnia congruentia fidei catholicae praedicare, non solum ei non est inuidendum, sed praecipuus multumque laudabilis intellector habendus est. si autem nullus exitus datur, ut pie et digne deo quae scripta sunt intellegantur, nisi figurate atque in aenigmatis proposita ista credamus habentes auctoritatem apostolicam, a quibus tam multa de libris ueteris testamenti soluuntur aenigmata, modum, quem intendimus, teneamus adiuuante illo, qui nos petere, quaerere et pulsare adhortatur, ut omnes istas figuras rerum secundum catholicam fidem, siue quae ad historiam siue quae ad prophetiam pertinent, explicemus non praeiudicantes meliori diligentiorique tractatui siue per nos siue per alios, quibus dominus reuelare dignatur. haec tunc dixi. nunc autem quia uoluit dominus, ut ea diligentius intuens atque considerans non frustra, quantum opinor, extimarem etiam per me posse secundum propriam, non", + "candidate_score": 0.678716, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_37_39", + "bdc_text": "Utinam secundum hanc etiam viveremus . Annitimur certe , quantum dominus gratiae concesserit , atque huc spectamus in omnibus nostris contionibus ; id enim nostri videtur esse offitii .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1_window_1077", + "psc_text": "audiat et per oculum uideat? ita loquimur et cum dicimus; manus tua subuenit homini, cum aliquid porrecta manu datur, quo cuiquam subueniatur. quodaiquodsi de ipso etiam fidei oculo, ad quem pertinet credere, quae per camem non uidentur, dictum est: uidebit omniaomnis caro salutare dei, non utique nisi de anima, qua uiuit caro, cum etiam per ipsam carnem nostram Christum pie uidere, id est formam, qua indutus est propter nos, non pertineat ad con-r cupiscentiam, sed ad ministerium carnis, ne forte aliquis ita uelit accipere, quod dictum est: uidebit omniaomnis caro salutare dei: quanto congruentius dicitur caro concupiscere, quando anima non solum carni animalem uitam praebet, uerum etiam secundum ipsam carnem aliquid concupiscit, quod in potestate non est, ne concupiscat, quamdiu inest peccatum in membris, id est uiolenta quaedam carnis inlecebra in corpore mortis huius, ueniens de uindicta illius peccati, unde propaginem ducimus, secundum quam omnes ante gratiam filii sunt irae.", + "candidate_score": 0.678611, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_37_39", + "bdc_text": "Utinam secundum hanc etiam viveremus . Annitimur certe , quantum dominus gratiae concesserit , atque huc spectamus in omnibus nostris contionibus ; id enim nostri videtur esse offitii .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1_window_868", + "psc_text": "sed ad hoc etiam, ut boni simus. nam et apostolus cum fidelibus ab inpietate conuersis gratiam, qua salui facti sumus, commendaret, gratia enim, inquit, salui facti estis per fidem; et hoc non ex uobis, sed dei donum est, non ex operibus, ne forte quis extollatur. ipsius enim sumus figmentum creati in Christo Iesu in operibus bonis, quae praeparauit deus, ut in illis ambulemus. et alibi cum dixisset: cum timore et tremore uestram ipsorum salutem operamini, ne sibi putarent tribuendum, tamquam ipsi se facerent iustos et bonos, continuo subiecit: deus enim est, qui operatur in uobis. sumsit ergo dominus deus hominem, quem fecit, et posuit eum in paradiso operari eum, hoc est \"operari in eo\" et \"custodire eum.\" 11 Ps. 58, 10 12 Ephes. 2, 10 15 Ephes. 2, 8-10 21 Phil. 2, 12. 13 24 Gen. 2, 15 1 abscedente] absente Eb facit S 2 presente R 8 quia (i", + "candidate_score": 0.670189, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_4_6", + "bdc_text": "et praedicatorum Gebennensium confessioneC O IX 703-707 ( die Abschrift von unbekannter Hand liegt in Zürich StA , E II 337 , 262r. -v. ) . . Et primum , quod confessionem attinet , nihil in ipsa nunc quidem video , quod displiceat . Videtur enim plane exprimere sacrosanctae trinitatis unitatem et personarum distinctionem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1_window_2", + "psc_text": "quod semel indicasse sufficiet exceptis iis locis, ubi etiam alii codices eandem orthographiam prae se ferunt; idem cadit in uocem scribtum et scribtor bipertita paene euanuit P bipartita b id quod dominus paene euanuerunt P 5 significauit PzRd 9 pronuntientur E2S 10 admoneantur (d a. I. m. 1) E moneantur PRSCbd Eug 11 figurarum] figuratumbd 12 intellectum El 16 in illis] illis E2Cbd scribtum E; cf. supra 4 1* et erunt duo in carne una, magnum sacramentum commendantem in Christo et in ecclesia. Si ergo utroque modo illa scriptura scrutanda est, quomodo dictum est praeter allegoricam significationem: in principio fecit deus caelum et terram? utrum in principio temporis, an quia primo omnium, an in principio, quod est uerbum dei unigenitus filius? et quomodo possit ostendi deum sine ulla sui commutatione operari mutabilia et temporalia? et quid significetur nomine caeli et terrae? utrum spiritalis corporalisque creatura caeli et terrae uocabulum acceperit,", + "candidate_score": 0.666123, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_11", + "bdc_text": "pessime cedet , si revocaverimus priscam illam de unitate substantiae et personarum distinctione in sancta trinitate multo periculosissimam disputationem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1_window_697", + "psc_text": "eicit in flatu, hinc potius admonendi sumus hanc. inimicam fidei catholicae reprobare sententiam. nos enim credimus dei naturam atque substantiam, quae in trinitate creditur a multis, intellegitur a paucis, omnino esse incommutabilem. porro autem animae naturam ueiuel in deterius uel in melius commutari posse quis ambigit? ac per hoc sacrilega opinio est eam et deum credere unius esse substantiae. quid enim hoc modo aliud quam et ille commutabilis creditur? credendum itaque est et intellegendum neque ullo modo dubitandum, quod recta fides habet, animam sic esse a deo tamquam rem, quam fecerit, non tamquam naturae, cuius ipse est, siue genuerit siue quoquo modo protulerit. cap. 3 Et quomodo, inquiunt, scriptum est: sufflauit in faciem eius, et factus est homo in animam uiuam, si non anima dei pars est uel dei omnino substantia? immo uero ex hoc uerbo satis adparet ita non esse. cum enim homo sufflat, anima utique ipsa subiacentem sibi", + "candidate_score": 0.652077, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_26_28", + "bdc_text": "Si enim putas te a Tigurinis contemnicontemni vom Schreiber korrigiert aus fall. ac negligi , falleris profecto . Multum enim valuerunt apud nos semper piorum et doctorum hominum scripta , neque ullo argumento diversum commonstraverit quisquam ; tantum abest , ut te , cuius pietas et probitas nobis perspectissima est iam annis multis , neglexerimus unquam .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1_window_99", + "psc_text": "philosophiae loquacitate seducamur neque falsae religionis superstitione terreamur. et cum diuinos libros legimus in tanta multitudine uerorum intellectuum, qui de paucis uerbis eruuntur et sanitate catholicae fidei muniuntur, id potissimum deligamus, quod certum adparuerit eum sensisse, quem legimus; si autem hoc latet, id certe, quod circumstantia scripturae non inpedit et cum sana fide concordat; si autem et scripturae circumstantia pertractari ac discuti non potest, saltem id solum, quod fides sana praescribit. aliud est enim, quid potissimum scriptor senserit, non dinoscere, aliud autem a regula pietatis errare. si utrumque uitetur, perfecte se habet fructus legentis; si uero utrumque uitari non potest, etiam si uoluntas scriptoris incerta sit, sanae fidei congruam non inutile est eruisse sententiam. 10 Col. 2, 3 lcibum snaxiiterPRSbd ciuumEl quod] quoPRbd diciP1 dedici-Ri haerere] herere E habere PRb 2 homini d 3 calumniare 8 adfectant El 4 quid Quid (quid in mg. m. 2) S quidquid Ev 6", + "candidate_score": 0.650586, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_48_50", + "bdc_text": "EA IV/1c 863f k ). . Optimi quique diem adesse putant , quo scelerati scelerum poenas dent . Hic autem addo :", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1_window_479", + "psc_text": "nocturnique temporis exhibetur. sed cum creaturarum conditarum ordinem recolimus et inuenimus omne uiride agri tertio die creatum, antequam sol fieret. qui quarto die factus est, cuius praesentia dies iste cotidianus usitatusque peragitur, quando audimus: cum factus est dies, fecit deus caelum et terram et omne uiride agri, 1 diest-dies (diest exp. m. 1) S 2 sicut ibi] sicubi S inde (de '8. I. m. 2) E 4 quemammodum EPRl 6 est] set El conexa sunt sit (sit 8. I. m. 1) S connectas Rbd 8 4iest dies 81 item] idem E1 itidem b 14 liquidius (i fin. s. I. m. 1) S limpidius b 18 accepi P 19 quur R 20 significatius ElP 21 est] esset E cap. III E quisqaam enim E 22 putaret (t fin. s. I. m. 1) S lucis (u ex o) P quod PR circueunte E 23 exibetur R 26 dies] est dies cuius S", + "candidate_score": 0.641487, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_49_51", + "bdc_text": "Optimi quique diem adesse putant , quo scelerati scelerum poenas dent . Hic autem addo : Utinam vero non trahant etiam nos secum in ruinam .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1_window_312", + "psc_text": "illa conexione membrorum, cum loco suo positus in uniuenouniuerso corpore cerneretur. ea uero, quae peccando amittunt decus proprium, nullo modo tamen efficiunt, ut non etiam ipsa recte ordinata cum toto atque uniuerso bona sint. homo igitur ante peccatum et in suo genere utique bonus erat; sed scriptura praetermisit bochoc dicere, ut illud potius diceret, quiodquod futurum aliquid praenuntiaret. non enim falsum de illo dictum est. qui enim singillatim bonus est, magis utique cum omnibus bonus est. non autem, quando cum omnibus bonus est, sequitur, ut etiam singillatim bonus sit. moderatum est itaque, ut id diceretur, quod et in praesenti uerum esset et praescientiam significaret futuri. deus enim naturarum optimus conditor, peccantium uero iustissimus ordinator est, ut etiam, si qua singillatim fiunt delinquendo deformia, semper tamen cum eis uniuersitas pulchra sit. sed iam ea, quae sequuntur, in sequenti uolumine pertractemus. 4 in-sunt in mg. sup. add. P quo B 6 bona", + "candidate_score": 0.629369, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf017", + "work_id": "023_Didymus-Alexandrinus_-Hieronymus-Stridonensis_De-Spiritu-Sancto", + "max_score": 0.70474, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_12_14", + "bdc_text": "Satius enim mihi videtur adorandis hisce mysteriis toto animo accedere illaque credere , quemadmodum de his simpliciter loquitur scriptura , quam docte , subtiliter et acute in tremendam illam maiestatem perrepere velle . Nos certe curabimus , ne hac in re et propter voculas ulla apud nos moveatur disputatio . Apostolus Paulus iubet suos sapere ad sobrietatem etvor et gestrichenes fi .", + "psc_chunk_id": "023_Didymus-Alexandrinus_-Hieronymus-Stridonensis_De-Spiritu-Sancto_window_195", + "psc_text": "se ab omni opere malo, et cogitationibus pessimis: quo possit illuminato corde ea intelligere quae dicuntur, et plenus sanctitate atque sapientia, ignoscere nobis, sicubi voluntatem nostram non implevit effectus, et tantummodo consideret qua mente quid dictum sit, non quibus expressum sermonibus. Sicut enim pietatis sensum nobis audaciter juxta nostram conscientiam vindicamus, ita quantum de eo loqui pertinet, venustatem rhetoricam facundiamque, juxta consequentiam textumque sermonis, procul abesse simpliciter confitemur. Studii quippe nostri fuit, de Scripturis sanctis disserentibus, pie intelligere quae scripta sunt, et imperitiam mensuramque nostri non ignorare sermonis.", + "candidate_score": 0.70474, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_5_7", + "bdc_text": "Et primum , quod confessionem attinet , nihil in ipsa nunc quidem video , quod displiceat . Videtur enim plane exprimere sacrosanctae trinitatis unitatem et personarum distinctionem . Quod voculas \"substantia\" et \"persona\" attinetVgl .", + "psc_chunk_id": "023_Didymus-Alexandrinus_-Hieronymus-Stridonensis_De-Spiritu-Sancto_window_125", + "psc_text": "dicitur, quibus ipse subsistit. Neque enim quid aliud est Filius, exceptis his quae ei dantur a Patre, neque alia substantia est Spiritus sancti praeter id quod datur ei a Filio. Propterea autem ista dicuntur, ut eamdem in Trinitate credamus esse naturam Spiritus sancti, quae est Patris et Filii. 38. Quia ergo [ Al. enim] omnis humana vox nihil potest aliud judicare quam corpora, et Trinitas, de qua nunc nobis sermo est, omnes materiales substantias superat, idcirco nullum verbum potest ei proprie coaptari, et ejus significare substantiam, sed omne quod loquimur, καταχρηστικῶς, id est, abusive est, et de incorporalibus cunctis, et maxime cum de Trinitate loquimur. Glorificat itaque Filium Spiritus sanctus, ostendens illum et in apertum proferens his qui mundo corde eum intelligere et videre sunt digni, et splendorem substantiae, et imaginem invisibilis Dei scire. Rursum imago ipsa ostendens se puris mentibus, glorificat Patrem, insinuans eum nescientibus, ipse enim ait: Qui", + "candidate_score": 0.684697, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_11_13", + "bdc_text": "pessime cedet , si revocaverimus priscam illam de unitate substantiae et personarum distinctione in sancta trinitate multo periculosissimam disputationem . Satius enim mihi videtur adorandis hisce mysteriis toto animo accedere illaque credere , quemadmodum de his simpliciter loquitur scriptura , quam docte , subtiliter et acute in tremendam illam maiestatem perrepere velle . Nos certe curabimus , ne hac in re et propter voculas ulla apud nos moveatur disputatio .", + "psc_chunk_id": "023_Didymus-Alexandrinus_-Hieronymus-Stridonensis_De-Spiritu-Sancto_window_194", + "psc_text": "[ Al. contumeliam] fecerit Spiritui gratiae ejus, in quo sanctificatus est. Quod quidem et in Deo Patre est intelligendum. Nam qui blasphemaverit in eum, et impie egerit, sine venia cruciabitur, nullo pro eo Dominum deprecante, sicut scriptum est, Qui autem in Dominum Deum peccaverit, quis orabit pro eo? Necnon et qui Filium negaverit coram hominibus, negabitur ab eo coram Patre, et Angelis ejus. Ergo quia nulla venia in Trinitatem conceditur blasphemantibus, omni studio et cautela est providendum, 168 ut ne in brevi quidem parvoque sermone de ea disputantes, labamur. Quin potius si quis hoc volumen legere voluerit, quaesumus, ut mundet se ab omni opere malo, et cogitationibus pessimis: quo possit illuminato corde ea intelligere quae dicuntur, et plenus sanctitate atque sapientia, ignoscere nobis, sicubi voluntatem nostram non implevit effectus, et tantummodo consideret qua mente quid dictum sit, non quibus expressum sermonibus. Sicut enim pietatis sensum nobis audaciter juxta nostram conscientiam", + "candidate_score": 0.680112, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_12", + "bdc_text": "Satius enim mihi videtur adorandis hisce mysteriis toto animo accedere illaque credere , quemadmodum de his simpliciter loquitur scriptura , quam docte , subtiliter et acute in tremendam illam maiestatem perrepere velle .", + "psc_chunk_id": "023_Didymus-Alexandrinus_-Hieronymus-Stridonensis_De-Spiritu-Sancto_window_195", + "psc_text": "se ab omni opere malo, et cogitationibus pessimis: quo possit illuminato corde ea intelligere quae dicuntur, et plenus sanctitate atque sapientia, ignoscere nobis, sicubi voluntatem nostram non implevit effectus, et tantummodo consideret qua mente quid dictum sit, non quibus expressum sermonibus. Sicut enim pietatis sensum nobis audaciter juxta nostram conscientiam vindicamus, ita quantum de eo loqui pertinet, venustatem rhetoricam facundiamque, juxta consequentiam textumque sermonis, procul abesse simpliciter confitemur. Studii quippe nostri fuit, de Scripturis sanctis disserentibus, pie intelligere quae scripta sunt, et imperitiam mensuramque nostri non ignorare sermonis.", + "candidate_score": 0.659979, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", + "max_score": 0.703264, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_12_14", + "bdc_text": "Satius enim mihi videtur adorandis hisce mysteriis toto animo accedere illaque credere , quemadmodum de his simpliciter loquitur scriptura , quam docte , subtiliter et acute in tremendam illam maiestatem perrepere velle . Nos certe curabimus , ne hac in re et propter voculas ulla apud nos moveatur disputatio . Apostolus Paulus iubet suos sapere ad sobrietatem etvor et gestrichenes fi .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_906", + "psc_text": "Si contingeret docere quae didici: et quasi per manus mysteria tradere Prophetarum [al. Scripturarum ], nasceretur nobis aliquid quod docta Graecia non haberet. 9. Audi ergo, mi conserve, amice, germane: ausculta paulisper, quo in Scripturis sanctis calle gradiaris. TOTUM quod legimus in divinis Libris, nitet quidem, et fulget etiam in cortice, sed dulcius in medulla est. Qui edere vult nucleum, frangat nucem ( Ex Plauto ). « Revela, » inquit David, « oculos meos, et considerabo mirabilia de lege tua » (Ps. 118. 18). Si tantus Propheta tenebras ignorantiae confitetur, qua nos putas parvulos, et pene lactentes inscitiae nocte circumdari? Hoc autem velamen non solum in facie Moysi, sed et in Evangelistis et in Apostolis positum est. Turbis Salvator in parabolis loquebatur, et contestans mysticum esse quod dicebatur, aiebat: Qui habet aures audiendi audiat (Luc. 8. 8) . Nisi aperta fuerint universa quae scripta sunt ab eo, 326 qui habet", + "candidate_score": 0.703264, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_17_19", + "bdc_text": "vgl. Corr. des réformateurs IV 255 ( oben Nr. 1015 ). , hominem neque absolvere neque damnare possum . Ex aequo enim Calvini accusationem et Caroli repurgationem ignoro , nisi quod dira quaedam legimus appensa in epistola Calvini ad d. Gryneum , ad quae certe obstupui , necdum intelligo , quo spectent . Nihil de his scripserunt nobis Bernates .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_670", + "psc_text": "Nunquid juvenis sum, aut canones ignoro? Audi igitur veritatem in sermone Dei, me hoc nec audisse, nec nosse, nec istius sermonis penitus recordari. Suspicatus autem sum, ne forsitan inter multa, quasi homo oblitus essem: et ob hanc causam sanctum Gregorium sciscitatus sum, et Zenonem Presbyterum, qui cum eo est. E quibus Abbas Gregorius respondit, se hoc penitus ignorare. Zenon autem dixit, quia cum ei Presbyter Ruffinus nescio quae alia transitorie loqueretur, etiam hoc dixerit: Putasne aliquos ordinaturus est sanctus Episcopus [al. Epiphanus ]? et hucusque stetisse sermonem. Ego autem Epiphanius nec audivi quicquam, nec respondi. Unde, dilectissime, non te praeveniat furor, nec occupet indignatio, nec frustra movearis: et aliud dolens, te vertas ad alia, ut peccandi occasionem invenisse videaris. Quod Propheta devitans, Dominum precatur, dicens: « Non declines cor meum in verba malitiae: ad excusandans excusationes in peccatis » (Ps. 140. 4). 3. Illud quoque audiens admiratus sum, quod quidam,", + "candidate_score": 0.684623, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_18_20", + "bdc_text": "Ex aequo enim Calvini accusationem et Caroli repurgationem ignoro , nisi quod dira quaedam legimus appensa in epistola Calvini ad d. Gryneum , ad quae certe obstupui , necdum intelligo , quo spectent . Nihil de his scripserunt nobis Bernates . Nihil ergo de his iudicare possum , nec , si possem , debeo .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_847", + "psc_text": "Unde et ego beatum me in hoc duntaxat negotio judico, quod apud eruditas aures imperitae linguae responsurus sum: quae objicit mihi vel ignorantiam, vel mendacium; si aut nescivi alienas litteras vere interpretari, aut nolui: quorum alterum error, alterum crimen est. Ac ne forsitan accusator meus facilitate, qua cuncta loquitur, et impunitate, qua sibi licere omnia putat, me quoque apud vos argueret, ut Papam Epiphanium criminatus est, hanc epistolam misi, quae te, et per te alios, qui nos amare dignantur, rei ordinem doceat. 2. Epiphanii litterae ad Joannem Episcopum. Eusebius Cremonensis Graeci sermonis ignarus. Pseudomonachus quid egerit. --Ante hoc ferme biennium miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora", + "candidate_score": 0.678256, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_18_20", + "bdc_text": "Ex aequo enim Calvini accusationem et Caroli repurgationem ignoro , nisi quod dira quaedam legimus appensa in epistola Calvini ad d. Gryneum , ad quae certe obstupui , necdum intelligo , quo spectent . Nihil de his scripserunt nobis Bernates . Nihil ergo de his iudicare possum , nec , si possem , debeo .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_670", + "psc_text": "Nunquid juvenis sum, aut canones ignoro? Audi igitur veritatem in sermone Dei, me hoc nec audisse, nec nosse, nec istius sermonis penitus recordari. Suspicatus autem sum, ne forsitan inter multa, quasi homo oblitus essem: et ob hanc causam sanctum Gregorium sciscitatus sum, et Zenonem Presbyterum, qui cum eo est. E quibus Abbas Gregorius respondit, se hoc penitus ignorare. Zenon autem dixit, quia cum ei Presbyter Ruffinus nescio quae alia transitorie loqueretur, etiam hoc dixerit: Putasne aliquos ordinaturus est sanctus Episcopus [al. Epiphanus ]? et hucusque stetisse sermonem. Ego autem Epiphanius nec audivi quicquam, nec respondi. Unde, dilectissime, non te praeveniat furor, nec occupet indignatio, nec frustra movearis: et aliud dolens, te vertas ad alia, ut peccandi occasionem invenisse videaris. Quod Propheta devitans, Dominum precatur, dicens: « Non declines cor meum in verba malitiae: ad excusandans excusationes in peccatis » (Ps. 140. 4). 3. Illud quoque audiens admiratus sum, quod quidam,", + "candidate_score": 0.677358, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_18", + "bdc_text": "Ex aequo enim Calvini accusationem et Caroli repurgationem ignoro , nisi quod dira quaedam legimus appensa in epistola Calvini ad d. Gryneum , ad quae certe obstupui , necdum intelligo , quo spectent .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_847", + "psc_text": "Unde et ego beatum me in hoc duntaxat negotio judico, quod apud eruditas aures imperitae linguae responsurus sum: quae objicit mihi vel ignorantiam, vel mendacium; si aut nescivi alienas litteras vere interpretari, aut nolui: quorum alterum error, alterum crimen est. Ac ne forsitan accusator meus facilitate, qua cuncta loquitur, et impunitate, qua sibi licere omnia putat, me quoque apud vos argueret, ut Papam Epiphanium criminatus est, hanc epistolam misi, quae te, et per te alios, qui nos amare dignantur, rei ordinem doceat. 2. Epiphanii litterae ad Joannem Episcopum. Eusebius Cremonensis Graeci sermonis ignarus. Pseudomonachus quid egerit. --Ante hoc ferme biennium miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora", + "candidate_score": 0.674078, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_12", + "bdc_text": "Satius enim mihi videtur adorandis hisce mysteriis toto animo accedere illaque credere , quemadmodum de his simpliciter loquitur scriptura , quam docte , subtiliter et acute in tremendam illam maiestatem perrepere velle .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_906", + "psc_text": "Si contingeret docere quae didici: et quasi per manus mysteria tradere Prophetarum [al. Scripturarum ], nasceretur nobis aliquid quod docta Graecia non haberet. 9. Audi ergo, mi conserve, amice, germane: ausculta paulisper, quo in Scripturis sanctis calle gradiaris. TOTUM quod legimus in divinis Libris, nitet quidem, et fulget etiam in cortice, sed dulcius in medulla est. Qui edere vult nucleum, frangat nucem ( Ex Plauto ). « Revela, » inquit David, « oculos meos, et considerabo mirabilia de lege tua » (Ps. 118. 18). Si tantus Propheta tenebras ignorantiae confitetur, qua nos putas parvulos, et pene lactentes inscitiae nocte circumdari? Hoc autem velamen non solum in facie Moysi, sed et in Evangelistis et in Apostolis positum est. Turbis Salvator in parabolis loquebatur, et contestans mysticum esse quod dicebatur, aiebat: Qui habet aures audiendi audiat (Luc. 8. 8) . Nisi aperta fuerint universa quae scripta sunt ab eo, 326 qui habet", + "candidate_score": 0.6725, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_18", + "bdc_text": "Ex aequo enim Calvini accusationem et Caroli repurgationem ignoro , nisi quod dira quaedam legimus appensa in epistola Calvini ad d. Gryneum , ad quae certe obstupui , necdum intelligo , quo spectent .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_670", + "psc_text": "Nunquid juvenis sum, aut canones ignoro? Audi igitur veritatem in sermone Dei, me hoc nec audisse, nec nosse, nec istius sermonis penitus recordari. Suspicatus autem sum, ne forsitan inter multa, quasi homo oblitus essem: et ob hanc causam sanctum Gregorium sciscitatus sum, et Zenonem Presbyterum, qui cum eo est. E quibus Abbas Gregorius respondit, se hoc penitus ignorare. Zenon autem dixit, quia cum ei Presbyter Ruffinus nescio quae alia transitorie loqueretur, etiam hoc dixerit: Putasne aliquos ordinaturus est sanctus Episcopus [al. Epiphanus ]? et hucusque stetisse sermonem. Ego autem Epiphanius nec audivi quicquam, nec respondi. Unde, dilectissime, non te praeveniat furor, nec occupet indignatio, nec frustra movearis: et aliud dolens, te vertas ad alia, ut peccandi occasionem invenisse videaris. Quod Propheta devitans, Dominum precatur, dicens: « Non declines cor meum in verba malitiae: ad excusandans excusationes in peccatis » (Ps. 140. 4). 3. Illud quoque audiens admiratus sum, quod quidam,", + "candidate_score": 0.671358, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_17_19", + "bdc_text": "vgl. Corr. des réformateurs IV 255 ( oben Nr. 1015 ). , hominem neque absolvere neque damnare possum . Ex aequo enim Calvini accusationem et Caroli repurgationem ignoro , nisi quod dira quaedam legimus appensa in epistola Calvini ad d. Gryneum , ad quae certe obstupui , necdum intelligo , quo spectent . Nihil de his scripserunt nobis Bernates .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_847", + "psc_text": "Unde et ego beatum me in hoc duntaxat negotio judico, quod apud eruditas aures imperitae linguae responsurus sum: quae objicit mihi vel ignorantiam, vel mendacium; si aut nescivi alienas litteras vere interpretari, aut nolui: quorum alterum error, alterum crimen est. Ac ne forsitan accusator meus facilitate, qua cuncta loquitur, et impunitate, qua sibi licere omnia putat, me quoque apud vos argueret, ut Papam Epiphanium criminatus est, hanc epistolam misi, quae te, et per te alios, qui nos amare dignantur, rei ordinem doceat. 2. Epiphanii litterae ad Joannem Episcopum. Eusebius Cremonensis Graeci sermonis ignarus. Pseudomonachus quid egerit. --Ante hoc ferme biennium miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora", + "candidate_score": 0.669632, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam et vitae innocentiam a domino . Recepi literas illas tuas Oben Nr. 1015. , Myconi doctissime , una cum Calvini ad Gryneum nostrum epistolaCon . des réformateurs IV 239-243 , Nr. 634 ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2986", + "psc_text": "Pinianus et Melania plurimum vos salutant. Has litteras de sancta Bethleem, sancto Presbytero Innocentio dedi perferendas. Neptis vestra Paula miserabiliter deprecatur, ut memores ejus sitis, et multum vos salutat. Incolumes vos et memores mei, Domini nostri Jesu Christi tueatur clementia, Domini vere sancti atque omnium affectione venerabiles patres. EPISTOLA CXLIV. S. AUGUSTINI AD OPTATUM EPISCOPUM MILEVITANUM. De Natura et origine animae. Nondum se abs Hieronymo responsum epistolae suae heic 131. de Origine animae accepisse, nec eam interim consultationem in vulgus edi se probare. Domino beatissimo, sinceriterque carissimo, et desideratissimo fratri, et Coepiscopo OPTATO AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Per religiosum Presbyterum Saturninum tuae venerationis litteras sumpsi 1069 hoc a me magno studio quod nondum habeo flagitantis. Sed eur hoc leceris causam mihi aperuisti, quod scilicet eredas de hac re mihi consulenti jam fuisse responsum. Utinam ita esset! Absit ut te, cujus exspectationem avidissimam noverim, hujus muneris communicationem fraudarem; sed", + "candidate_score": 0.669053, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_38_40", + "bdc_text": "Annitimur certe , quantum dominus gratiae concesserit , atque huc spectamus in omnibus nostris contionibus ; id enim nostri videtur esse offitii . Vale una cum domino Gryneo , charissimo fratre , cui in praesenti non habeo , quod scribam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2893", + "psc_text": "ut agamus semper gratias largitori; sciamusque nos nihil esse, nisi quod donavit, in nobis ipse servaverit, dicente Apostolo: Non est volentis neque currentis, sed miserentis Dei (Rom. 9. 16) . Velle et currere meum est: sed ipsum meum, sine Dei semper auxilio non erit meum. Dicit enim idem Apostolus: Deus est qui operatur in nobis et velle et perficere (Philip. 2. 13) . Et Salvator in Evangelio: Pater meus usque modo operatur, et ego operor (Joan. 5. 17) . Semper largitor, semperque donator est. Non mihi sufficit, quod semel donavit, nisi semper donaverit. Peto, ut accipiam: et cum accepero, rursus peto. Avarus sum ad accipienda beneficia Dei, nec ille deficit in dando, nec ego satior in accipiendo. 1034 Quanto plus bibero, tanto plus sitio. Legi enim a Psalmista cantari. Gustate et videte, quoniam suavis est Dominus (Psal. 33. 9) . Omne quod habemus bonum, gustus est Domini. Cum me putavero", + "candidate_score": 0.668108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_16_18", + "bdc_text": "In his ero . Quod Carolum attinetMyconius hatte Caroli gegen Kritik in Schutz genommen ; vgl. Corr. des réformateurs IV 255 ( oben Nr. 1015 ). , hominem neque absolvere neque damnare possum . Ex aequo enim Calvini accusationem et Caroli repurgationem ignoro , nisi quod dira quaedam legimus appensa in epistola Calvini ad d. Gryneum , ad quae certe obstupui , necdum intelligo , quo spectent .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_670", + "psc_text": "Nunquid juvenis sum, aut canones ignoro? Audi igitur veritatem in sermone Dei, me hoc nec audisse, nec nosse, nec istius sermonis penitus recordari. Suspicatus autem sum, ne forsitan inter multa, quasi homo oblitus essem: et ob hanc causam sanctum Gregorium sciscitatus sum, et Zenonem Presbyterum, qui cum eo est. E quibus Abbas Gregorius respondit, se hoc penitus ignorare. Zenon autem dixit, quia cum ei Presbyter Ruffinus nescio quae alia transitorie loqueretur, etiam hoc dixerit: Putasne aliquos ordinaturus est sanctus Episcopus [al. Epiphanus ]? et hucusque stetisse sermonem. Ego autem Epiphanius nec audivi quicquam, nec respondi. Unde, dilectissime, non te praeveniat furor, nec occupet indignatio, nec frustra movearis: et aliud dolens, te vertas ad alia, ut peccandi occasionem invenisse videaris. Quod Propheta devitans, Dominum precatur, dicens: « Non declines cor meum in verba malitiae: ad excusandans excusationes in peccatis » (Ps. 140. 4). 3. Illud quoque audiens admiratus sum, quod quidam,", + "candidate_score": 0.666453, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_16_18", + "bdc_text": "In his ero . Quod Carolum attinetMyconius hatte Caroli gegen Kritik in Schutz genommen ; vgl. Corr. des réformateurs IV 255 ( oben Nr. 1015 ). , hominem neque absolvere neque damnare possum . Ex aequo enim Calvini accusationem et Caroli repurgationem ignoro , nisi quod dira quaedam legimus appensa in epistola Calvini ad d. Gryneum , ad quae certe obstupui , necdum intelligo , quo spectent .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_847", + "psc_text": "Unde et ego beatum me in hoc duntaxat negotio judico, quod apud eruditas aures imperitae linguae responsurus sum: quae objicit mihi vel ignorantiam, vel mendacium; si aut nescivi alienas litteras vere interpretari, aut nolui: quorum alterum error, alterum crimen est. Ac ne forsitan accusator meus facilitate, qua cuncta loquitur, et impunitate, qua sibi licere omnia putat, me quoque apud vos argueret, ut Papam Epiphanium criminatus est, hanc epistolam misi, quae te, et per te alios, qui nos amare dignantur, rei ordinem doceat. 2. Epiphanii litterae ad Joannem Episcopum. Eusebius Cremonensis Graeci sermonis ignarus. Pseudomonachus quid egerit. --Ante hoc ferme biennium miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora", + "candidate_score": 0.66335, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_26_28", + "bdc_text": "Si enim putas te a Tigurinis contemnicontemni vom Schreiber korrigiert aus fall. ac negligi , falleris profecto . Multum enim valuerunt apud nos semper piorum et doctorum hominum scripta , neque ullo argumento diversum commonstraverit quisquam ; tantum abest , ut te , cuius pietas et probitas nobis perspectissima est iam annis multis , neglexerimus unquam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2870", + "psc_text": "judicis perveniat, et eam quam non fecit misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. » 21. « Multa dixi quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec tamen quae approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet: nam quali eloquio explicata sint, 1025 non nimis curo. Si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro, cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere quod scio; quanto justius abs te hoc caritatis debitum flagito, cujus doctrina in nomine et adjutorio Domini tantum in Latina lingua Ecclesiasticae litterae adjutae sunt, quantum nunquam", + "candidate_score": 0.660184, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_24_26", + "bdc_text": "des réformateurs IV 255f . aequaliter te valere apud Bernenses ac Tigurinos , id est nihil , certe non agnosco , neque , quorsum illa verba spectent , novi . Si enim putas te a Tigurinis contemnicontemni vom Schreiber korrigiert aus fall. ac negligi , falleris profecto .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_670", + "psc_text": "Nunquid juvenis sum, aut canones ignoro? Audi igitur veritatem in sermone Dei, me hoc nec audisse, nec nosse, nec istius sermonis penitus recordari. Suspicatus autem sum, ne forsitan inter multa, quasi homo oblitus essem: et ob hanc causam sanctum Gregorium sciscitatus sum, et Zenonem Presbyterum, qui cum eo est. E quibus Abbas Gregorius respondit, se hoc penitus ignorare. Zenon autem dixit, quia cum ei Presbyter Ruffinus nescio quae alia transitorie loqueretur, etiam hoc dixerit: Putasne aliquos ordinaturus est sanctus Episcopus [al. Epiphanus ]? et hucusque stetisse sermonem. Ego autem Epiphanius nec audivi quicquam, nec respondi. Unde, dilectissime, non te praeveniat furor, nec occupet indignatio, nec frustra movearis: et aliud dolens, te vertas ad alia, ut peccandi occasionem invenisse videaris. Quod Propheta devitans, Dominum precatur, dicens: « Non declines cor meum in verba malitiae: ad excusandans excusationes in peccatis » (Ps. 140. 4). 3. Illud quoque audiens admiratus sum, quod quidam,", + "candidate_score": 0.659584, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_18_20", + "bdc_text": "Ex aequo enim Calvini accusationem et Caroli repurgationem ignoro , nisi quod dira quaedam legimus appensa in epistola Calvini ad d. Gryneum , ad quae certe obstupui , necdum intelligo , quo spectent . Nihil de his scripserunt nobis Bernates . Nihil ergo de his iudicare possum , nec , si possem , debeo .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", + "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", + "candidate_score": 0.658238, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_17_19", + "bdc_text": "vgl. Corr. des réformateurs IV 255 ( oben Nr. 1015 ). , hominem neque absolvere neque damnare possum . Ex aequo enim Calvini accusationem et Caroli repurgationem ignoro , nisi quod dira quaedam legimus appensa in epistola Calvini ad d. Gryneum , ad quae certe obstupui , necdum intelligo , quo spectent . Nihil de his scripserunt nobis Bernates .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", + "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", + "candidate_score": 0.657442, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_16_18", + "bdc_text": "In his ero . Quod Carolum attinetMyconius hatte Caroli gegen Kritik in Schutz genommen ; vgl. Corr. des réformateurs IV 255 ( oben Nr. 1015 ). , hominem neque absolvere neque damnare possum . Ex aequo enim Calvini accusationem et Caroli repurgationem ignoro , nisi quod dira quaedam legimus appensa in epistola Calvini ad d. Gryneum , ad quae certe obstupui , necdum intelligo , quo spectent .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1466", + "psc_text": "mentionem. Certe Apollinarii et Didymi inter se dogma contrarium est. Rapiat me ergo utraque turma diversum altrinsecus, quia magistrum utrumque confiteor. Si expedit odisse homines, et gentem aliquam detestari, miro odio adversor circumcisos. Usque hodie enim persequuntur Dominum nostrum Jesum Christum in synagogis Satanae. Objiciat mihi quispiam, cur hominem Judaeum habuerim praeceptorem? Et audet quidam proferre litteras meas ad Didymum, quasi ad Magistrum? Grande crimen discipuli, si hominem eruditum et senem magistrum dixerim. Et tamen volo inspicere ipsam Epistolam, quae tanto tempore in calumniam reservata est. Nihil praeter honorem et salutationem continet. Inepta sunt haec et frivola. Arguite potius ubi haeresim defenderim, ubi pravum Origenis dogma laudaverim. In lectione Isaiae (Cap. 6), in qua duo Seraphim clamantia describuntur, illo interpretante Filium et Spiritum Sanctum, nonne ego detestandam expositionem in duo Testamenta mutavi? Habetur liber in manibus, ante viginti annos editus. Tot opuscula mea, et maxime Commentarii, juxta opportunitatem locorum gentilem", + "candidate_score": 0.656315, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_17_19", + "bdc_text": "vgl. Corr. des réformateurs IV 255 ( oben Nr. 1015 ). , hominem neque absolvere neque damnare possum . Ex aequo enim Calvini accusationem et Caroli repurgationem ignoro , nisi quod dira quaedam legimus appensa in epistola Calvini ad d. Gryneum , ad quae certe obstupui , necdum intelligo , quo spectent . Nihil de his scripserunt nobis Bernates .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_971", + "psc_text": "in explanatione duntaxat Scripturarum secuti sunt, et expresserunt: ne non tam me defendere, quam socios criminis videar quaerere. Ad teipsum 349 veniam: cur tractatus ejus in Job descriptos habes? In quibus contra diabolum, et de stellis coeloque disputans, quaedam locutus est, quae Ecclesia non recipit? Tibi soli licet τῷ σοφωτάτῳ κρανίῳ de cunctis et Graecis et Latinis Tractatoribus ferre sententiam? et quasi censoria virgula, alios ejicere de bibliothecis, alios recipere: et cum tibi placuerit, me vel Catholicum, vel Haereticum pronuntiare: nobis non licet perversa respuere, et damnare quod saepe damnavimus? Lege ad Ephesios libros, lege caetera opuscula mea, maxime in Ecclesiasten Commentarios: et liquido pervidebis, me ab adolescentia nunquam alicujus auctoritate deterritum, acquievisse haereticae pravitati. 3. Non parum est scire quod nescias: prudentis hominis est nosse mensuram suam, nec zelo diaboli concitatum, imperitiae suae cunctum orbem testem facere. Scilicet et gloriari cupis, et in patria tua jactitas, me non potuisse", + "candidate_score": 0.654578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_25_27", + "bdc_text": "aequaliter te valere apud Bernenses ac Tigurinos , id est nihil , certe non agnosco , neque , quorsum illa verba spectent , novi . Si enim putas te a Tigurinis contemnicontemni vom Schreiber korrigiert aus fall. ac negligi , falleris profecto . Multum enim valuerunt apud nos semper piorum et doctorum hominum scripta , neque ullo argumento diversum commonstraverit quisquam ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_847", + "psc_text": "Unde et ego beatum me in hoc duntaxat negotio judico, quod apud eruditas aures imperitae linguae responsurus sum: quae objicit mihi vel ignorantiam, vel mendacium; si aut nescivi alienas litteras vere interpretari, aut nolui: quorum alterum error, alterum crimen est. Ac ne forsitan accusator meus facilitate, qua cuncta loquitur, et impunitate, qua sibi licere omnia putat, me quoque apud vos argueret, ut Papam Epiphanium criminatus est, hanc epistolam misi, quae te, et per te alios, qui nos amare dignantur, rei ordinem doceat. 2. Epiphanii litterae ad Joannem Episcopum. Eusebius Cremonensis Graeci sermonis ignarus. Pseudomonachus quid egerit. --Ante hoc ferme biennium miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora", + "candidate_score": 0.654415, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_14", + "bdc_text": "Apostolus Paulus iubet suos sapere ad sobrietatem etvor et gestrichenes fi .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_238", + "psc_text": "PAULAE FILIAM. De custodia virginitatis. Eustochium Virginem, Paulae nobiliss. apud Romanos Matronae filiam, docet quomodo Virginitatem custodire debeat, quam professa erat: atque eos qui castitatis specie ventri avaritiaeque inserviunt, acriter insectatur. 1. « Audi filia, et vide, et inclina aurem tuam, et obliviscere populum tuum, et domum patris tui; et concupiscet rex decorem tuum » (Ps. 44. 11). In quadragesimo quarto Psalmo Deus ad animam loquitur humanam, ut secundum exemplum Abrahae, exiens de terra sua, et de cognatione sua, relinquat Chaldaeos qui quasi doemonia interpretantur, et habitet in regione viventium, quam alibi Propheta suspirat, dicens: « Credo videre bona Domini in terra viventium » (Ps. 26. 13). Verum non sufficit tibi exire de terra tua, nisi obliviscaris populi tui, et domus patris tui, ut carne contempta, sponsi jungaris amplexibus. « Ne respexeris, inquit, retro: nec steteris in omni circa regione, sed in monte salvum te fac, ne forte comprehendaris »", + "candidate_score": 0.653983, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_38", + "bdc_text": "Annitimur certe , quantum dominus gratiae concesserit , atque huc spectamus in omnibus nostris contionibus ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2893", + "psc_text": "ut agamus semper gratias largitori; sciamusque nos nihil esse, nisi quod donavit, in nobis ipse servaverit, dicente Apostolo: Non est volentis neque currentis, sed miserentis Dei (Rom. 9. 16) . Velle et currere meum est: sed ipsum meum, sine Dei semper auxilio non erit meum. Dicit enim idem Apostolus: Deus est qui operatur in nobis et velle et perficere (Philip. 2. 13) . Et Salvator in Evangelio: Pater meus usque modo operatur, et ego operor (Joan. 5. 17) . Semper largitor, semperque donator est. Non mihi sufficit, quod semel donavit, nisi semper donaverit. Peto, ut accipiam: et cum accepero, rursus peto. Avarus sum ad accipienda beneficia Dei, nec ille deficit in dando, nec ego satior in accipiendo. 1034 Quanto plus bibero, tanto plus sitio. Legi enim a Psalmista cantari. Gustate et videte, quoniam suavis est Dominus (Psal. 33. 9) . Omne quod habemus bonum, gustus est Domini. Cum me putavero", + "candidate_score": 0.653675, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_5", + "bdc_text": "Et primum , quod confessionem attinet , nihil in ipsa nunc quidem video , quod displiceat .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2860", + "psc_text": "aliis major, in aliis minor, in aliis nulla est, plenissima vero quae jam non possit augeri, quamdiu homo hic vivit, est in nemine: quamdiu autem augeri potest, profecto illud quod minus est quam debet, ex vitio est. Ex quo vitio non est justus in terra, qui faciat bonum, et non peccet. Ex quo vitio non justificabitur in conspectu Dei omnis vivens. Propter quod vitium, si dixerimus, quia peccatum non habemus, nosmetipsos seducimus, et veritas in nobis non est (1. Joan. 1. 8) . Propter quod etiam, quantumlibet profecerimus, necessarium est nobis dicere, Dimitte nobis debita nostra (Matth. 6. 12) , cum jam omnia in baptismo, dicta, facta, cogitata dimissa sint. Videt itaque, qui recte videt, unde et quando et ubi speranda sit illa perfectio, cui non sit quod adjici possit? Si autem praecepta non essent, non utique esset ubi se homo certius inspiceret et videret unde averteretur, quo conaretur, quare", + "candidate_score": 0.65214, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_25_27", + "bdc_text": "aequaliter te valere apud Bernenses ac Tigurinos , id est nihil , certe non agnosco , neque , quorsum illa verba spectent , novi . Si enim putas te a Tigurinis contemnicontemni vom Schreiber korrigiert aus fall. ac negligi , falleris profecto . Multum enim valuerunt apud nos semper piorum et doctorum hominum scripta , neque ullo argumento diversum commonstraverit quisquam ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1481", + "psc_text": "περὶ Ἀρχῶν, στρωματέας et τόμους? quis per infame opus se ipsum voluit infamari? Nec disertiores sumus Hilario, nec fideliores Victorino, qui ejus tractatus non ut interpretes, sed ut auctores proprii operis transtulerunt. Nuper Sanctus Ambrosius sic Hexaemeron illius compilavit, ut magis Hippolyti sententias Basiliique sequeretur. Ego ipse, cujus aemulatores esse vos dicitis, et, ad caeteros talpae, caprearum in me oculos possidetis, si malo animo fuissem erga Origenem, interpretatus essem hos ipsos, quos supra dixi, libros, ut mala ejus etiam Latinis nota facerem; sed 530 nunquam feci, et multis rogantibus acquiescere nolui. Non enim consuevi eorum insultare erroribus, quorum miror ingenia. Ipse, si adhuc viveret. Origenes irasceretur vobis fautoribus suis, et cum Jacob diceret, Odiosum me fecistis in mundo (Gen. 34) . 8. Vult aliquis laudare Origenem? laudet, ut laudo: magnus vir ab infantia, et vere martyris [Leonidis Martyris] filius: Alexandriae ecclesiasticam scholam tenuit, succedens eruditissimo viro Clementi presbytero: voluptates in", + "candidate_score": 0.651595, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_35_37", + "bdc_text": "Apud nos , deo gratiae , nulla est turba vel dissensio , quia simpliciter et summa cum diligentia , fide et charitate negotia religionis tractamus , disputationes illas vitamus et fugimus . Veritatem semel didicimus , hanc in vera fide tenemus . Utinam secundum hanc etiam viveremus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3085", + "psc_text": "Nihil omnino agimus, qui nos per multitudinis exempla defendimus, et ad consolationem nostram, aliena saepe numerantes vitia, deesse nobis dicimus, quos debeamus sequi. Ad illius exemplum mittimur, quem omnes fatemur imitandum. Atque ideo praecipua tibi cura sit, legem nosse divinam: per quam possis, quasi praesentia cernere exempla sanctorum: quid faciendum sit, quidve vitandum, illius consilio disce [al. discere ]. Maximum enim ad justitiam auxilium, est implere divinis eloquiis animum, et quod opere exequi cupias, semper corde meditari. Rudi adhuc populo, et hominibus ad obedientiam insuetis, per Moysen imperatur a Domino, ut in signum memoriae, qua praecepta Domini recordentur: per singulas vestimentorum fimbrias, habeant cum cocco hiacynthini coloris insignia, ut etiam casu huc illucque respicientibus oculis, mandatorum coelestium memoria nascatur. De quibus fimbriis Pharisaei redarguuntur a Domino (Matth. 23. 5), 1103 quod eas perverso usu, non ad commonitionem praeceptorum dei, sed ad ostentationem sui habere coeperint, ut scilicet quasi de majoris", + "candidate_score": 0.651356, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam et vitae innocentiam a domino . Recepi literas illas tuas Oben Nr. 1015. , Myconi doctissime , una cum Calvini ad Gryneum nostrum epistolaCon . des réformateurs IV 239-243 , Nr. 634 ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2985", + "psc_text": "ut propemodum contemnendos putarem. In eodem enim luto haesitat, et exceptis verbis tinnulis atquo emendicatis, nihil aliud loquitur. Tamen multum egimus; ut dum epistolae meae respondere conatur, apertius se proderet, et blasphemias suas omnibus patefaceret. Quidquid enim in illa miserabili Synodo Diospolitana dixisse se denegat, in, hoc opere confitetur; nec grande est ineptissimis naeniis respondere. Si autem Dominus vitam 1068 tribuerit, et notariorum habuerimus copiam, paucis lucubratiunculis respondebimus: non ut convincamus haeresim emortuam [al. mortuam ]; sed ut imperitiam atque blasphemiam ejus, nostris sermonibus confutemus. Meliusque hoc faceret sanctitas vestra; ne compellamur contra haereticum nostra laudare. Sancti filii communes Albina, Pinianus et Melania plurimum vos salutant. Has litteras de sancta Bethleem, sancto Presbytero Innocentio dedi perferendas. Neptis vestra Paula miserabiliter deprecatur, ut memores ejus sitis, et multum vos salutat. Incolumes vos et memores mei, Domini nostri Jesu Christi tueatur clementia, Domini vere sancti atque omnium affectione venerabiles patres. EPISTOLA CXLIV.", + "candidate_score": 0.651089, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam et vitae innocentiam a domino . Recepi literas illas tuas Oben Nr. 1015. , Myconi doctissime , una cum Calvini ad Gryneum nostrum epistolaCon . des réformateurs IV 239-243 , Nr. 634 ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1542", + "psc_text": "Domine frater, merito honorabilis. » QUARTA CLASSIS COMPLECTENS EPISTOLAS AB INEUNTE ANNO 401, USQUE AD 420. SIVE HIERONYMI VITAE FINEM. EPISTOLA XCVI. SIVE THEOPHILI ALEXANDRINI EPISCOPI PASCHALIS ANNI 401. AD TOTIUS AEGYPTI EPISCOPOS, A S. HIERONYMO LATINE REDDITA. Christi divinitas maxime contra Apollinarem asseritur, tum Origenis errores plerique sigillatim proponuntur, ac refutantur; denique in proximos dilectio, ad celebrandum, ut par est, Dominicum Pascha, praecipua virtus laudatur. 561 1. Christum Jesum, Dominum gloriae, fratres carissimi, rursum consona voce laudemus, et alacriter adorantes, et prophetae verba complentes, qui dicit: Cantate Domino hymnum novum (Psal. 149) ; quotquot fidei perducentis ad regna coelorum participes sumus, sanctae solemnitatis suscipiamus adventum, et imminentia festa totius nobiscum orbis festivitate celebremus: clamante uno de sapientibus: Veni, comede in laetitia panem tuum, et bibe in corde bono vinum tuum, quoniam complacuerunt Deo opera tua (Eccl. 9. 7) . Qui enim bonorum operum sunt, et lacte infantiae derelicto, solidioris", + "candidate_score": 0.650273, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_18", + "bdc_text": "Ex aequo enim Calvini accusationem et Caroli repurgationem ignoro , nisi quod dira quaedam legimus appensa in epistola Calvini ad d. Gryneum , ad quae certe obstupui , necdum intelligo , quo spectent .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", + "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", + "candidate_score": 0.650078, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_24_26", + "bdc_text": "des réformateurs IV 255f . aequaliter te valere apud Bernenses ac Tigurinos , id est nihil , certe non agnosco , neque , quorsum illa verba spectent , novi . Si enim putas te a Tigurinis contemnicontemni vom Schreiber korrigiert aus fall. ac negligi , falleris profecto .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1495", + "psc_text": "tam divinis Scripturis, quam saeculi litteris erudito, illud dignationem tuam admonitam volo, ne me putes in modum rustici Balatronis cuncta Origenis reprobare quae scripsit: quod in me criminantur ἀκαιροσπουδασταὶ ejus: et quasi Dionysium Philosophum arguant, subito mutasse sententiam: sed tantum prava dogmata repudiare. Scio enim aequali maledicto eos subjacere, qui bona mala dicunt; et illos qui mala bona judicant: qui faciunt amarum dulce, et dulce amarum (Isai. 5). Aut quae est tanta pertinacia, sic laudare alicujus doctrinam, ut sequare blasphemiam? 5. De secundo problemate tuo, Tertullianus in libris de Monogamia disseruit, 535 asserens, sanctos dici fidelium filios, quod quasi candidati sint fidei, et nullis idololatriae sordibus polluantur. Simulque considera, quod et vasa sacra in tabernaculo legimus, et caetera quae ad ritum caeremoniarum pertinent: cum utique sancta esse non possint, nisi ea quae sentiunt et venerantur Deum. Idioma igitur Scripturarum est, ut interdum sanctos pro mundis et purificatis atque expiatis nominent:", + "candidate_score": 0.649443, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam et vitae innocentiam a domino . Recepi literas illas tuas Oben Nr. 1015. , Myconi doctissime , una cum Calvini ad Gryneum nostrum epistolaCon . des réformateurs IV 239-243 , Nr. 634 ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1505", + "psc_text": "» singulis temporibus eamdem Ecclesiae suae largitur gratiam: ut integrum corpus conservetur, et in nullo haereticorum dogmatum venena praevaleant. Quod quidem nunc videmus expletum. Nam Ecclesia Christi, « quae non habet maculam, neque rugam, aut aliquid istiusmodi » (Ephes. 5.) 539 egredientes de cavernis suis Origenis colubros evangelico ense truncavit: et secundum Nitriae monachorum agmen, contagione pestifera liberavit. Pauca ergo ex his quae gesta sunt, in generali Epistola, quam ad omnes in commune direxi, prout patiebatur angustia temporis, comprehendi. Dignationis tuae est, quae in hujuscemodi certaminibus saepe ante nos pugnavit, et positos in praelio consolari, et congregare totius insulae Episcopos; ac synodicas litteras, tam ad nos, quam ad Constantinopolitanae urbis Episcopum, et si quos alios putaveris, mittere: ut consensu omnium, et ipse Origenes nominatim, et haeresis nefaria condemnetur. Didici [al. Dicis ] enim quod calumniatores verae fidei, Ammonius, Eusebius, et Euthymius, novo pro haeresi furore bacchantes, Constantinopolim navigarint, ut et", + "candidate_score": 0.646623, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_24_26", + "bdc_text": "des réformateurs IV 255f . aequaliter te valere apud Bernenses ac Tigurinos , id est nihil , certe non agnosco , neque , quorsum illa verba spectent , novi . Si enim putas te a Tigurinis contemnicontemni vom Schreiber korrigiert aus fall. ac negligi , falleris profecto .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2065", + "psc_text": "Apud Latinos autem Hilarius Pictaviensis, et Eusebius Vercellensis Episcopi, Origenem et Eusebium transtulerunt, quorum priorem et noster Ambrosius in quibusdam secutus est. Respondeat mihi prudentia tua, quare tu post tantos et tales Interpretes in explanatione Psalmorum diversa senseris. Si enim obscuri sunt Psalmi, te quoque in eis falli potuisse credendum est. Si manifesti, illos in eis falli potuisse non creditur: ac per hoc utroque modo superflua erit interpretatio tua, et hac lege post priores nullus loqui audebit, et quodcumque alius occupaverit alius de eo licentiam scribendi non habebit. QUIN POTIUS humanitatis tuae est, in quo veniam tibi tribuis, indulgere et caeteris. Ego enim non tam vetera abolere conatus sum, quae linguae meae hominibus emendata de Graeco in Latinum transtuli, quam ea testimonia quae a Judaeis praetermissa sunt vel corrupta, proferre in medium; ut scirent nostri quid Hebraica Veritas contineret. Si cui legere non placet, nemo compellit invitum. Bibat vinum vetus", + "candidate_score": 0.646491, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_24_26", + "bdc_text": "des réformateurs IV 255f . aequaliter te valere apud Bernenses ac Tigurinos , id est nihil , certe non agnosco , neque , quorsum illa verba spectent , novi . Si enim putas te a Tigurinis contemnicontemni vom Schreiber korrigiert aus fall. ac negligi , falleris profecto .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_847", + "psc_text": "Unde et ego beatum me in hoc duntaxat negotio judico, quod apud eruditas aures imperitae linguae responsurus sum: quae objicit mihi vel ignorantiam, vel mendacium; si aut nescivi alienas litteras vere interpretari, aut nolui: quorum alterum error, alterum crimen est. Ac ne forsitan accusator meus facilitate, qua cuncta loquitur, et impunitate, qua sibi licere omnia putat, me quoque apud vos argueret, ut Papam Epiphanium criminatus est, hanc epistolam misi, quae te, et per te alios, qui nos amare dignantur, rei ordinem doceat. 2. Epiphanii litterae ad Joannem Episcopum. Eusebius Cremonensis Graeci sermonis ignarus. Pseudomonachus quid egerit. --Ante hoc ferme biennium miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora", + "candidate_score": 0.646332, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam et vitae innocentiam a domino . Recepi literas illas tuas Oben Nr. 1015. , Myconi doctissime , una cum Calvini ad Gryneum nostrum epistolaCon . des réformateurs IV 239-243 , Nr. 634 ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1508", + "psc_text": "est, in Domino salutat. » EPISTOLA XCI EPIPHANII AD HIERONYMUM. Nuntiat, Origenistarum factionem opera Theophili damnatam: atque exemplar Epist. Synodicae ad eum mittens, hortatur, ut quos adversus eam haeresim scripsisset libros, in vulgus edat. Domino amantissimo filio ac fratri HIERONYMO Presbytero, EPIPHANIUS in Domino salutem. 540 « Generalis Epistola, quae ad omnes Catholicos scripta est, ad te proprie pertinet, qui zelum fidei adversus cunctas haereses habens, Origenis proprie, et Apollinarii discipulis adversaris: quorum venenatas radices, et in altum defixam impietatem omnipotens Deus protraxit in medium, ut in Alexandria proditae, in toto orbe arescerent. Scito enim, fili carissime, Amalech usque ad stirpem esse deletum, et in monte Raphidim erectum trophaeum crucis. Etenim quomodo porrectis in altum Moysi manibus, vincebat Israel (Exod. 17), sic Dominus confortavit famulum suum Theophilum, ut super altare Ecclesiae Alexandrinae, contra Origenem vexillum poneret; et impleretur in eo quod dicitur: Scribe signum hoc, quia delebo funditus Origenis haeresim", + "candidate_score": 0.645847, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_47_49", + "bdc_text": "Uneinigkeit bestand vor allem in der Frage des Solddienstes ( s. EA IV/1c 863f k ). . Optimi quique diem adesse putant , quo scelerati scelerum poenas dent .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_86", + "psc_text": "tenebras exteriores, ubi erit fletus et stridor dentium (Matth. 22. 12. 13) . Vae illi qui acceptum talentum in sudario ligans, caeteris lucra facientibus, id tantum quod acceperat, reservavit. Illico indignantis Domini clamore ferietur: Serve nequam, quare non dedisti pecuniam meam ad mensam, et ego veniens cum usuris exegissem eam (Matth. 35. 16. 17) ? Id est, deposuisses ad altare, quod ferre non poteras. Dum enim tu ignavus negotiator denarium tenes, alterius locum, qui pecuniam duplicare poterat, occupasti. Quamobrem sicuti qui bene ministrat, bonum gradum sibi acquirit: ita qui indigne ad calicem Domini accedit, reus erit Dominici Corporis et Sanguinis (1. Cor. 11). 9. Non omnes Episcopi, Episcopi sunt. Attendis Petrum: sed et Judam considera. Stephanum suspicis: sed et Nicolaum respice, quem Dominus in Apocalypsi sua damnat sententia: qui tam turpia et nefanda commentus est, ut Nicolaitarum haeresis ex illa radice nascatur. Probet se unusquisque, et sic accedat. NON FACIT", + "candidate_score": 0.643026, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_5", + "bdc_text": "Et primum , quod confessionem attinet , nihil in ipsa nunc quidem video , quod displiceat .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3091", + "psc_text": "admodum sunt, qui huic vitio renuntient, raroque invenies, qui ita vitam suam irreprehensibilem exhibere velint, ut non libenter reprehendant alienam. Tantaque hujus mali libido mentes hominum invasit, ut etiam qui procul ab aliis vitiis recesserunt, in istud tamen quasi in extremum diaboli laqueum incidant. Tu vero hoc malum ita effuge, ut non modo ipsa non detrahas, sed ne alii quidem detrahenti, aliquando credas. Nec obtrectatoribus auctoritatem de consensu tribuas: ne eorum vitium nutrias, annuendo. Noli, inquit Scriptura, consentaneus esse cum derogantibus adversus proximum tuum, et non accipies super illum peccatum. Et alibi: Sepi aures tuas spinis, et noli audire linguam nequam (Eccli. 28. 28) . Unde et beatus David, diversas 1105 innocentiae species justitiaeque dinumerans, de hac quoque virtute non tacuit, dicendo: Et opprobrium non accepit adversus proximos suos (Psal. 14. 4) : propterea quod ipse non solum adversatur, sed etiam persequitur detrahentem. Ait enim: Detrahentem secreto proximo suo hunc", + "candidate_score": 0.642872, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_19_21", + "bdc_text": "Nihil de his scripserunt nobis Bernates . Nihil ergo de his iudicare possum , nec , si possem , debeo . Debeo autem curare , ut omnis inter fratres dissentio sopiatur .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2250", + "psc_text": "ad alias quaestiunculas respondere, et vel mea, vel aliena dictare extemplo, a fratre Sisinnio admonitus sum, ut et ad vos et ad caeteros sanctos fratres qui nos amare dignantur litteras scriberem. Cohibebo igitur gradum, et si vita comes fuerit, futuro me operi reservabo, ut et vobis per partes paream, et fructum ac senile corpusculum onus possit ferre moderatum. Illud autem breviter in fine commoneo, hoc quod in Latinis codicibus legitur: Omnes quidem resurgemus, non omnes autem immutabimur, in Graecis voluminibus non haberi: sed vel, Omnes dormiemus, non autem omnes immutabimur; vel, Non omnes dormiemus, omnes immutabimur; quorum quis sensus sit, supra diximus. EPISTOLA CXX. AD HEDIBIAM. CAPITULA XII. QUAESTIONUM HEDIBIAE AD S. HIERONYMUM. 817 I. Quomodo perfectus quis esse possit, et quomodo Deo vivere debeat vidua, quae sine liberis derelicta est. II. Quid sit quod in Matthaeo scriptum est: Non bibam amodo de hoc genimine vitis, usque in diem illum,", + "candidate_score": 0.639977, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_1_3", + "bdc_text": "Recepi literas illas tuas Oben Nr. 1015. , Myconi doctissime , una cum Calvini ad Gryneum nostrum epistolaCon . des réformateurs IV 239-243 , Nr. 634 ; CO X /2 106-109 , Nr. 64 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_31", + "psc_text": "est, quaeso ut Epistolam meam huic Epistolae tuae copulatam, ei reddere non graveris. Noli nos ejus aestimare virtutibus; in illo conspicies expressa sanctitatis insignia: et ego cinis et vilissima pars luti, et jam favilla dum vertor (Clun. Cod. dum vegetor ), satis habeo, si splendorem morum illius imbecillitas oculorum meorum ferre sustineat. Ille modo se lavit, et mundus est, et tanquam nix dealbatus: ego cunctis peccatorum sordibus inquinatus, diebus ac noctibus opperior cum tremore reddere novissimum quadrantem. Sed tamen quia Dominus solvit compeditos (Psal. 45. Isai. 66) , et super humilem et trementem verba sua requiescit, forsitan et mihi in sepulcro scelerum jacenti, dicat; Hieronyme, veni foras. Sanctus Presbyter Evagrius plurimum te salutat: et Martinianum fratrem juncto salutamus obsequio, quem ego videre desiderans, catena languoris innector. Vale in Christo. EPISTOLA V AD FLORENTIUM. Respondet Florentio, eumque certiorem facit se jam solitudinem quae juxta Syriam Saracenis jungitur, arripuisse. Tum petit ab", + "candidate_score": 0.639902, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_23_25", + "bdc_text": "Nam quod sub finem epistolae tuae adiicisCon . des réformateurs IV 255f . aequaliter te valere apud Bernenses ac Tigurinos , id est nihil , certe non agnosco , neque , quorsum illa verba spectent , novi .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1189", + "psc_text": "tam Epistola tua, quam ipsius poenitudine didicimus. Et 426 mirum in modum plus correptus placuit, quam errans laeserat. Certaverunt inter se indulgentia parentis, et filii pietas: dum alter praeteritorum non meminit, alter in futurum quoque officia pollicetur. Unde et mutuo nobis tibique gaudendum est: quia nos filium recepimus, tu discipulum comprobasti. 2. Quod autem quaeris in calce Epistolae tuae, cur in opusculis nostris saecularium (al. scholarium litterarum interdum ponamus exempla, et candorem Ecclesiae, Ethnicorum sordibus polluamus; breviter responsum habeto. Nunquam hoc quaereres, nisi te totum Tullius possideret; si Scripturas sanctas legeres, si Interpretes earum, omisso Volcatio, evolveres. Quis enim nesciat et in Moyse, et in Prophetarum voluminibus quaedam assumpta de Gentilium libris, et Salomonem Philosophis Tyri et nonnulla proposuisse, et aliqua respondisse? Unde in exordio Proverbiorum commonet, ut intelligamus sermones prudentiae, versutiasque verborum, parabolas, et obscurum sermonem, dicta sapientum, et aenigmata (Prov. 1), quae proprie dialecticorum et philosophorum sunt. Sed", + "candidate_score": 0.639202, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_1_3", + "bdc_text": "Recepi literas illas tuas Oben Nr. 1015. , Myconi doctissime , una cum Calvini ad Gryneum nostrum epistolaCon . des réformateurs IV 239-243 , Nr. 634 ; CO X /2 106-109 , Nr. 64 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2016", + "psc_text": "HIERONYMUS in Christo salutem. 1. Tres simul epistolas, imo libellos breves per Diaconum Cyprianum, 737 tuae dignationis accepi, diversas, ut tu nominas, quaestiones, ut ego sentio, reprehensiones opusculorum meorum continentes. Ad quas, si respondere voluero, libri magnitudine opus erit. Tamen conabor quantum facere possum, modum non egredi longioris epistolae, et festinanti fratri moram non facere: qui ante triduum quam profecturus erat, a me epistolas flagitavit; ut pene in procinctu haec qualiacumque sunt, effutire compellerer, et tumultuario respondere sermone, non maturitate scribentis, sed dictantis temeritate: quae plerumque non in doctrinam, sed in casum vertitur: ut fortissimos quoque [al. quosque ] milites subita bella conturbant, et ante coguntur fugere quam possint arma corripere. 2. Caeterum nostra armatura Christus est, et Apostoli Pauli institutio, qui scribit ad Ephesios: « Assumite arma Dei, ut possitis resistere in die malo » (Ephes. 6. 13). Et rursum: « State succincti lumbos vestros in veritate, et induti", + "candidate_score": 0.638356, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_47", + "bdc_text": "Uneinigkeit bestand vor allem in der Frage des Solddienstes ( s.", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_86", + "psc_text": "tenebras exteriores, ubi erit fletus et stridor dentium (Matth. 22. 12. 13) . Vae illi qui acceptum talentum in sudario ligans, caeteris lucra facientibus, id tantum quod acceperat, reservavit. Illico indignantis Domini clamore ferietur: Serve nequam, quare non dedisti pecuniam meam ad mensam, et ego veniens cum usuris exegissem eam (Matth. 35. 16. 17) ? Id est, deposuisses ad altare, quod ferre non poteras. Dum enim tu ignavus negotiator denarium tenes, alterius locum, qui pecuniam duplicare poterat, occupasti. Quamobrem sicuti qui bene ministrat, bonum gradum sibi acquirit: ita qui indigne ad calicem Domini accedit, reus erit Dominici Corporis et Sanguinis (1. Cor. 11). 9. Non omnes Episcopi, Episcopi sunt. Attendis Petrum: sed et Judam considera. Stephanum suspicis: sed et Nicolaum respice, quem Dominus in Apocalypsi sua damnat sententia: qui tam turpia et nefanda commentus est, ut Nicolaitarum haeresis ex illa radice nascatur. Probet se unusquisque, et sic accedat. NON FACIT", + "candidate_score": 0.63638, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_23_25", + "bdc_text": "Nam quod sub finem epistolae tuae adiicisCon . des réformateurs IV 255f . aequaliter te valere apud Bernenses ac Tigurinos , id est nihil , certe non agnosco , neque , quorsum illa verba spectent , novi .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2061", + "psc_text": "(Joan. 14. 6) ; nec potest fieri, ut veritatis cultor, mendacio colla submittam. Neque mihi imperitorum plebeculam concites, qui te venerantur ut Episcopum, et in Ecclesia declamantem, Sacerdotii honore suspiciunt: me autem aetatis ultimae et pene decrepitum, ac Monasterii et ruris secreta sectantem parvipendunt. Et quaeras tibi quos doceas, sive reprehendas. Ad 752 nos enim tantis maris atque terrarum spatiis a te divisos vix vocis tuae sonus pervenit. Et si forsitan litteras scripseris, ante eas Italia ac Roma suscipient, quam ad me cui mittendae sunt, deferantur. 19. Quod autem in aliis quaeris epistolis: cur prior mea in libris Canonicis interpretatio asteriscos habeat et virgulas praenotatas; et postea aliam translationem absque his signis ediderim: pace tua dixerim, videris mihi non intelligere, quod quaesisti. Illa enim interpretatio Septuaginta Interpretum est: et ubicumque virgulae, id est obeli sunt, significatur quod Septuaginta plus dixerint, quam habetur in Hebraeo. Ubi autem asterisci, id est, stellulae", + "candidate_score": 0.635411, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_57_59", + "bdc_text": "Confessionem non remitto , quod putem illam a vobis non expectari . [ Adresse darunter : ] Domino Osvaldo Myconio , antistiti Basileiensis ecclesiae , charissimo fratri .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2014", + "psc_text": "EPISTOLA CXI AUGUSTINI AD PRAESIDIUM. Praesidium rogat Augustinus, ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Sicut praesens rogavi sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit caritas tua, quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum et mearum ad ipsum, et ad me ipsius. Quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas [al. videbis ] et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, aut quomodo non debui, aliquid scripsi, non ad illum de me, sed ad meipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem; quo correctus petam, ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. » EPISTOLA CXII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Respondet tandem Hieronymus ad", + "candidate_score": 0.633418, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_22_24", + "bdc_text": "Huc cum tu quoque horteris , studebo magis sedule . Nam quod sub finem epistolae tuae adiicisCon . des réformateurs IV 255f .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_756", + "psc_text": "de extremis mundi finibus venit ad Templum, reliquit aulam regiam: et tantus amator Legis, divinaeque scientiae fuit, ut etiam in vehiculo sacras litteras legeret: et tamen cum librum teneret, et verba Domini cogitatione conciperet, lingua volveret, labiis personaret, ignorabat eum, quem in libro nesciens venerabatur. Venit Philippus, ostendit ei Jesum, qui clausus latebat in littera. O mira doctoris virtus! Eadem hora credit eunuchus, baptizatur, fidelis et sanctus est; ac de discipulo magister: plus in deserto fonte Ecclesiae, quam in aurato synagogae Templo reperit. 6. Haec a me perstricta sunt breviter 275 (neque enim Epistolaris angustia evagari longius patiebatur) ut intelligeres te in Scripturis sanctis, sine praevio et monstrante semitam, non posse ingredi. Taceo de Grammaticis, Rhetoribus, Philosophis, Geometris, Dialecticis, Musicis, Astronomis, Astrologis, Medicis, quorum scientia mortalibus vel utilissima est, et in tres partes scinditur, τό δὸγμα, τὴν μέθοδον, τὴν ἐμπειριαν. Ad minores artes veniam, et quae non tam λογῳ, quam", + "candidate_score": 0.629791, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_23_25", + "bdc_text": "Nam quod sub finem epistolae tuae adiicisCon . des réformateurs IV 255f . aequaliter te valere apud Bernenses ac Tigurinos , id est nihil , certe non agnosco , neque , quorsum illa verba spectent , novi .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.62918, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_35", + "bdc_text": "Apud nos , deo gratiae , nulla est turba vel dissensio , quia simpliciter et summa cum diligentia , fide et charitate negotia religionis tractamus , disputationes illas vitamus et fugimus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3085", + "psc_text": "Nihil omnino agimus, qui nos per multitudinis exempla defendimus, et ad consolationem nostram, aliena saepe numerantes vitia, deesse nobis dicimus, quos debeamus sequi. Ad illius exemplum mittimur, quem omnes fatemur imitandum. Atque ideo praecipua tibi cura sit, legem nosse divinam: per quam possis, quasi praesentia cernere exempla sanctorum: quid faciendum sit, quidve vitandum, illius consilio disce [al. discere ]. Maximum enim ad justitiam auxilium, est implere divinis eloquiis animum, et quod opere exequi cupias, semper corde meditari. Rudi adhuc populo, et hominibus ad obedientiam insuetis, per Moysen imperatur a Domino, ut in signum memoriae, qua praecepta Domini recordentur: per singulas vestimentorum fimbrias, habeant cum cocco hiacynthini coloris insignia, ut etiam casu huc illucque respicientibus oculis, mandatorum coelestium memoria nascatur. De quibus fimbriis Pharisaei redarguuntur a Domino (Matth. 23. 5), 1103 quod eas perverso usu, non ad commonitionem praeceptorum dei, sed ad ostentationem sui habere coeperint, ut scilicet quasi de majoris", + "candidate_score": 0.627797, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_28", + "bdc_text": "tantum abest , ut te , cuius pietas et probitas nobis perspectissima est iam annis multis , neglexerimus unquam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2658", + "psc_text": "per Prophetam Spiritus Sanctus: Propter te mortificamur tota die, aestimati sumus ut oves occisionis (Rom. 8 36) . Et post multas aetates illa sententia: Memento semper diem mortis, et nunquam peccabis (Eccli. 7) . Disertissimique praeceptum Satyrici: Vive memor lethi, fugit hora, hoc quod loquor, inde est. Sic ergo (ut dicere coeperamus) aetatem duxit, et vixit, ut semper se crederet esse morituram. Sic induta est vestibus, ut meminisset sepulcri, offerens se hostiam rationabilem, vivam, placentem Deo. 7. Quando Romam venit. --Denique cum et me Romam cum sanctis Pontificibus, Paulino et Epiphanio, Ecclesiastica traxisset necessitas (quorum alter Antiochenam Syriae, alter Salaminiam Cypri rexit Ecclesiam) et verecunde nobilium feminarum oculos declinarem, ita egit secundum Apostolum, importune, opportune (2. Tim. 4) , ut pudorem meum sua superaret industria. Et quia alicujus tunc nominis esse 956 existimabar super studio Scripturarum, nunquam convenit, quin de Scripturis aliquid interrogaret: nec ut statim [al. nec statim ]", + "candidate_score": 0.627701, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_22_24", + "bdc_text": "Huc cum tu quoque horteris , studebo magis sedule . Nam quod sub finem epistolae tuae adiicisCon . des réformateurs IV 255f .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1991", + "psc_text": "dormitas, Domine (Matth. 8. 25) ? excitemusque illum, et navicula fluctuante, clamemus: Magister, salvos nos fac, perimus. 4. Plura dictare volueram, si non Epistolaris brevitas pudorem nobis tacendi imponeret: et si tu librorum ipsius ad nos voluisses mittere cantilenas, ut scire possemus ad quae [al. ea quae ] rescribere deberemus. Nunc autem aerem verberavimus, et non tam illius infidelitatem, quae omnibus patet, quam nostram fidem aperuimus. Caeterum si volueris, longiorem nos adversum eum librum scribere, mitte naenias illius et ineptias, ut Joannem Baptistam audiat praedicantem: Jam securis ad radices arborum posita est. Omnis arbor, quae non facit fructum bonum, excidetur, et in ignem mittetur (Ibid. 3. 10) . 729 EPISTOLA CX. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Hieronymum litteris suis nonnihil offensum demulcere studet Augustinus. Apologiam illius contra Ruffinum accepisse se testatur, deplorans tantos inter viros quondam amicissimos tam amarulentam discordiam incidisse. Domino venarando, et desideratissimo fratri compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem.", + "candidate_score": 0.627477, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_16", + "bdc_text": "In his ero . Quod Carolum attinetMyconius hatte Caroli gegen Kritik in Schutz genommen ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_907", + "psc_text": "Hoc autem velamen non solum in facie Moysi, sed et in Evangelistis et in Apostolis positum est. Turbis Salvator in parabolis loquebatur, et contestans mysticum esse quod dicebatur, aiebat: Qui habet aures audiendi audiat (Luc. 8. 8) . Nisi aperta fuerint universa quae scripta sunt ab eo, 326 qui habet clavem David: qui aperit, et nemo claudit, claudit, et nemo aperit: nullo alio reserante, pandentur. Si haberes hoc fundamentum, imo si quasi extrema manus operi tuo induceretur, nihil pulchrius, nihil doctius, nihil dulcius, nihilque Latinius tuis haberemus voluminibus. 10. Tertullianus creber est in sententiis, sed difficilis in loquendo. Beatus Cyprianus instar fontis purissimi, dulcis incedit et placidus; et cum totus sit in exhortatione virtutum, occupatus persecutionum angustiis, de Scripturis divinis nequaquam disseruit. Inclyto Victorinus martyrio coronatus, quod intelligit, eloqui non potest. Lactantius quasi quidam fluvius eloquentiae Tullianae, utinam tam nostra affirmare potuisset, quam facile aliena destruxit. Arnobius inaequalis et nimius,", + "candidate_score": 0.626697, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_16", + "bdc_text": "In his ero . Quod Carolum attinetMyconius hatte Caroli gegen Kritik in Schutz genommen ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1488", + "psc_text": "quod Pamphilum proferunt laudatorem ejus, gratias illis ago meo nomine, quod dignum me putaverunt, quem cum martyre calumniarentur. Si enim ab inimicis Origenis libros ejus dicitis esse violatos, ut infamarentur: quare mihi non liceat dicere, ab amicis ejus et sectatoribus compositum esse sub nomine Pamphili volumen, quod illum testimonio martyris ab infamia vindicaret? Ecce vos emendatis in Origenis libris, quod ille non scripsit: et miramini, si edat aliquis librum, quem ille non edidit? Vos in edito opere potestis coargui: ille, qui nihil aliud edidit, facilius patet calumniae. Date quodlibet aliud opus Pamphili: nusquam reperietis: hoc unum est; unde igitur sciam, quod Pamphili sit? videlicet stylus et saliva docere me poterit. Nunquam credam, quod doctus vir primos ingenii sui fructus quaestionibus et infamiae dedicarit: et ipsum nomen apologetici ostendit accusationem: non enim defenditur, nisi quod in crimine est. Unum nunc proferam, cui contradicere vel stulti sit, vel impudentis. Sexti libri Eusebii", + "candidate_score": 0.626584, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_55_57", + "bdc_text": "H . Bullingerus tuus . Grynaei literas remitto . Confessionem non remitto , quod putem illam a vobis non expectari .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2014", + "psc_text": "EPISTOLA CXI AUGUSTINI AD PRAESIDIUM. Praesidium rogat Augustinus, ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Sicut praesens rogavi sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit caritas tua, quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum et mearum ad ipsum, et ad me ipsius. Quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas [al. videbis ] et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, aut quomodo non debui, aliquid scripsi, non ad illum de me, sed ad meipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem; quo correctus petam, ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. » EPISTOLA CXII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Respondet tandem Hieronymus ad", + "candidate_score": 0.624698, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_1", + "bdc_text": "Recepi literas illas tuas Oben Nr. 1015. , Myconi doctissime , una cum Calvini ad Gryneum nostrum epistolaCon .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1351", + "psc_text": "profecti de Thare, castra metati sunt in Methca (Num. 33. 28) . Vicesima quinta Mansio vertitur in « dulcedinem. » Ascendisti in excelsum, admiratus es virtutum choros, timuisti ruinam, abegisti insidiatores, dulcis te protinus fructus laboris insequitur: et in morem litterarum, radicum amaritudinem, pomorum suavitas compensabit, et dices: « Quam dulcia faucibus meis eloquia tua, super mel ori meo » (Ps. 111. 103). Sponsumque tibi audies concinentem: « Mel distillant labia tua, soror mea sponsa » (Cant. 4. 11). QUID ENIM suavis disciplina? quid eruditione melius? quid dulcius Domino? « Gustate, et videte, quoniam suavis est Dominus » (Ps. 33. 9). Unde et Samson qui abegerat a fructibus suis aves, et vulpes, quae exterminant vineas, colligaverat, leonemque interfecerat rugientem, favum invenit in ore mortui (Jud. 14). XXVI. MANSIO. Et profecti de Methca, castra metati sunt in Asmona ) Num. 33. 29). 486 Vicesima sexta Mansio in lingua nostra « festinationem", + "candidate_score": 0.621335, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_16", + "bdc_text": "In his ero . Quod Carolum attinetMyconius hatte Caroli gegen Kritik in Schutz genommen ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1944", + "psc_text": "omnia venerunt super nos, nec sumus obliti tui, nec inique egimus in testamento tuo, nec aversum est retrorsum cor nostrum (Psal. 43. 18 et 19) . Et, Propter te mortificati sumus tota die, reputati sumus ut oves occisionis (Rom. 8. 36) . Sed Dominus auxiliator meus, non timebo quid faciat mihi homo (Psal. 117. 6) . Legit enim: Fili honora Dominum, et confortaberis, et extra Dominum nullum timueris (Prov. 7. 1. juxt. LXX) . His et talibus testimoniis, quasi armatura Dei, et adversus omnia quidem vitia, sed praecipue instruebat se contra invidiam saevientem; et patiendo injurias, furorem rabidi pectoris mitigabat. Denique usque ad diem mortis, et 712 hujus patientia, et aliorum zelus omnibus patuit: qui suum rodit auctorem, et dum aemulum laedere nititur, in semetipsum proprio furore bacchatur. 19. Dicam et de ordine monasterii, quomodo Sanctorum continentiam in suum verterit lucrum. Seminabat carnalia, ut meteret spiritualia (1. Cor. 9): dabat", + "candidate_score": 0.620855, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_16", + "bdc_text": "In his ero . Quod Carolum attinetMyconius hatte Caroli gegen Kritik in Schutz genommen ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1446", + "psc_text": "non possimus dicere, quae nemo tacet. E servo Clericum factum criminatur, cum et ipse nonnullos ejuscemodi Clericos habeat; et Onesimum legerit inter Pauli renatum vincula, Diaconum coepisse esse de servo (Philem. 1). Sycophantam jactitat, et ne probare cogatur, audisse se dicit. O si et mihi 517 liberet dicere, quae multi clamitant, et aliorum maledictis acquiescerem; jam et nos intelligeret scire quae omnes sciunt, et me quoque audire, quae nullus ignorat. Dicit ei velut praemia pro calumnia restituta. Quis tam argutum et callens non perhorrescat ingenium? quis tanto possit eloquentiae fulmini [al. flumini ] respondere? Quid est plus, sustinere calumniam, an facere? Accusare quem postea diligas, an peccanti [al. peccati ] veniam tribuere? Quid minus ferendum, de sycophanta Aedilem fieri, an Consulem? Scit et ipse quid taceam, quid loquar, quid et ego audierim: quid pro Christi metu fortasse non credam. 7. Hilarius vertit Origenem. --Origenem me arguit vertisse in Latinum. Hoc", + "candidate_score": 0.619035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_20", + "bdc_text": "Nihil ergo de his iudicare possum , nec , si possem , debeo .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2911", + "psc_text": "Verba Dei dum non vis facere, post tergum tuum projicis. Et novus Apostolus, orbi terrarum facienda, et non facienda decernis. Sed non est ita, ut loqueris: aliud in tua mente versatur. Quando enim te dicis peccatorem, et posse hominem sine peccato esse, si velit; illud vis intelligi, te quidem sanctum esse, et omni carere peccato: sed per humilitatem, peccati [f. peccatoris ] nomen assumere: ut alios potius laudes, et tibi detrahas. 11. Illud quoque argumentum vestrum ferre quis possit? Dicitis his verbis. « Aliud est esse, aliud esse posse. Esse non est in nostra positum potestate, esse autem posse, generaliter dici: quod licet aliquis non fuerit, tamen possit esse qui esse voluerit, » Rogo quae est ista argumentatio, posse esse, quod nunquam fuerit? posse fieri, quod [al. qui ] nullum fecisse testeris? id cuilibet tribuere, qui an futurus sit ignores: et dare nescio cui, quod in Patriarchis, Prophetis, Apostolis fuisse", + "candidate_score": 0.618281, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_28", + "bdc_text": "tantum abest , ut te , cuius pietas et probitas nobis perspectissima est iam annis multis , neglexerimus unquam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3085", + "psc_text": "Nihil omnino agimus, qui nos per multitudinis exempla defendimus, et ad consolationem nostram, aliena saepe numerantes vitia, deesse nobis dicimus, quos debeamus sequi. Ad illius exemplum mittimur, quem omnes fatemur imitandum. Atque ideo praecipua tibi cura sit, legem nosse divinam: per quam possis, quasi praesentia cernere exempla sanctorum: quid faciendum sit, quidve vitandum, illius consilio disce [al. discere ]. Maximum enim ad justitiam auxilium, est implere divinis eloquiis animum, et quod opere exequi cupias, semper corde meditari. Rudi adhuc populo, et hominibus ad obedientiam insuetis, per Moysen imperatur a Domino, ut in signum memoriae, qua praecepta Domini recordentur: per singulas vestimentorum fimbrias, habeant cum cocco hiacynthini coloris insignia, ut etiam casu huc illucque respicientibus oculis, mandatorum coelestium memoria nascatur. De quibus fimbriis Pharisaei redarguuntur a Domino (Matth. 23. 5), 1103 quod eas perverso usu, non ad commonitionem praeceptorum dei, sed ad ostentationem sui habere coeperint, ut scilicet quasi de majoris", + "candidate_score": 0.618234, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_56_58", + "bdc_text": "Grynaei literas remitto . Confessionem non remitto , quod putem illam a vobis non expectari . [ Adresse darunter :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_847", + "psc_text": "Unde et ego beatum me in hoc duntaxat negotio judico, quod apud eruditas aures imperitae linguae responsurus sum: quae objicit mihi vel ignorantiam, vel mendacium; si aut nescivi alienas litteras vere interpretari, aut nolui: quorum alterum error, alterum crimen est. Ac ne forsitan accusator meus facilitate, qua cuncta loquitur, et impunitate, qua sibi licere omnia putat, me quoque apud vos argueret, ut Papam Epiphanium criminatus est, hanc epistolam misi, quae te, et per te alios, qui nos amare dignantur, rei ordinem doceat. 2. Epiphanii litterae ad Joannem Episcopum. Eusebius Cremonensis Graeci sermonis ignarus. Pseudomonachus quid egerit. --Ante hoc ferme biennium miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora", + "candidate_score": 0.615453, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_55_57", + "bdc_text": "H . Bullingerus tuus . Grynaei literas remitto . Confessionem non remitto , quod putem illam a vobis non expectari .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1728", + "psc_text": "Christo fratri, et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae. Aliquid proculdubio impedimenti fuit. Unde agnosco, Dominum a me potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi, quod rescripseris. Nam rescribendi jam dedit, quia cum volueris, facillime poteris. 2. « Etiam hoc, quod ad me sane perlatum est, utrum quidem crederem, dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui. Hoc autem brevi, suggestum esse caritati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris: Deum nostrum testor, hoc me non fecisse, sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur, a me scriptum esse, puto te debere cognoscere: aut si cognosci non potest,", + "candidate_score": 0.615225, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_1", + "bdc_text": "Recepi literas illas tuas Oben Nr. 1015. , Myconi doctissime , una cum Calvini ad Gryneum nostrum epistolaCon .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_906", + "psc_text": "Si contingeret docere quae didici: et quasi per manus mysteria tradere Prophetarum [al. Scripturarum ], nasceretur nobis aliquid quod docta Graecia non haberet. 9. Audi ergo, mi conserve, amice, germane: ausculta paulisper, quo in Scripturis sanctis calle gradiaris. TOTUM quod legimus in divinis Libris, nitet quidem, et fulget etiam in cortice, sed dulcius in medulla est. Qui edere vult nucleum, frangat nucem ( Ex Plauto ). « Revela, » inquit David, « oculos meos, et considerabo mirabilia de lege tua » (Ps. 118. 18). Si tantus Propheta tenebras ignorantiae confitetur, qua nos putas parvulos, et pene lactentes inscitiae nocte circumdari? Hoc autem velamen non solum in facie Moysi, sed et in Evangelistis et in Apostolis positum est. Turbis Salvator in parabolis loquebatur, et contestans mysticum esse quod dicebatur, aiebat: Qui habet aures audiendi audiat (Luc. 8. 8) . Nisi aperta fuerint universa quae scripta sunt ab eo, 326 qui habet", + "candidate_score": 0.613462, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_22", + "bdc_text": "Huc cum tu quoque horteris , studebo magis sedule .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_117", + "psc_text": "(Dan. 7) . Vidit et Daniel sedentem Dominum, sed non super thronum excelsum et elevatum. Pollicetur et alibi vox divina, dicens: Veniam, et sedebo, et judicabo populum in valle Josaphat, quod interpretatur, Domini judicium (Joel. 3. 12). Qui peccator est, et mei similis, videt Dominum sedentem in valle Josaphat: non in colle, non in monte; sed in valle, et in valle judicii. Qui vero justus, et Isaiae similis est, videt illum sedentem super thronum excelsum et elevatum. Ut autem et aliud inferam, 48 quando cum mente pertracto regnare in Thronis, Dominationibus, Angelis, caeterisque Virtutibus, video excelsum thronum ejus. Quando autem considero quomodo genus dispenset humanum, et pro nostra salute saepe descendere dicatur ad terras, video humilem et proximum terrae thronum ejus. 4. Sequitur: Vidi Dominum sedentem super thronum excelsum et elevatum; et plena erat domus majestate ejus, et Seraphim stabant in circuitu ejus (juxta LXX). Quidam ante me tam Graeci", + "candidate_score": 0.60132, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2", + "max_score": 0.702503, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_12_14", + "bdc_text": "Satius enim mihi videtur adorandis hisce mysteriis toto animo accedere illaque credere , quemadmodum de his simpliciter loquitur scriptura , quam docte , subtiliter et acute in tremendam illam maiestatem perrepere velle . Nos certe curabimus , ne hac in re et propter voculas ulla apud nos moveatur disputatio . Apostolus Paulus iubet suos sapere ad sobrietatem etvor et gestrichenes fi .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3467", + "psc_text": "in aeternum sit cum vultu ipsius. IN PSALMUM CXL ENARRATIO. SERMO AD POPULUM. 1. Audistis, fratres, admonitionem et petitionem nostram ex ore Apostoli, cum ejus modo Epistola legeretur. Ait enim: «Orationi instantes, vigilantes in illa; orantes simul et pro nobis, ut Deus aperiat nobis ostium verbi ad loquendum mysterium ejus, ut manifestem illud, sicut oportet me loqui» (Coloss. IV, 2-4) . Haec verba etiam mea deputare dignemini. Sunt enim in Scripturis sanctis profunda mysteria, quae ad hoc absconduntur, ne vilescant; ad hoc quaeruntur, ut exerceant; ad hoc aperiuntur, ut pascant. Psalmus quem modo cantavimus, in multis sententiis subobscurus est. Cum, adjuvante Domino, ea quae dicta sunt, erui et exponi coeperint, videbitis hoc vos audire quod jam noveratis. Sed ideo multipliciter dicta sunt, ut varietas locutionis fastidium tolleret veritatis. 2. Quid enim amplius, fratres, vel salubrius audituri et cognituri estis, quam, «Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex", + "candidate_score": 0.702503, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_36_38", + "bdc_text": "Veritatem semel didicimus , hanc in vera fide tenemus . Utinam secundum hanc etiam viveremus . Annitimur certe , quantum dominus gratiae concesserit , atque huc spectamus in omnibus nostris contionibus ;", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2312", + "psc_text": "maxime in Psalmis, quodam etiam loco legatur, «Universae viae Domini misericordia et veritas» (Psal. XXIV, 10) . Et hic quidem primo veritatem posuit, qua humiliati sumus in mortem, judicante illo cujus judicia justitia est: deinde misericordiam, qua instauramur ad vitam, promittente illo cujus beneficium gratia est. Ideo ait, «secundum eloquium tuum servo tuo:» id est, secundum quod promisisti servo tuo. Sive ergo regeneratio qua hic in Dei Filios adoptamur, sive fides et spes et charitas quae tria aedificantur in nobis, quamvis de misericordia Dei veniant; tamen in hac aerumnosa et procellosa vita solatia sunt miserorum, non gaudia beatorum: ideo dictum est, «Fiat misericordia tua, ut consoletur me.» 4. [«vers.» 77.] Sed quia post haec et per haec etiam illa ventura sunt; ideo sequitur, «Veniant mihi miserationes tuae, et vivam.» Tunc enim vere vivam, quando nihil potero timere, ne moriar. Ipsa enim et sine ullo additamento dicitur vita, nec intelligitur nisi", + "candidate_score": 0.66534, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_12", + "bdc_text": "Satius enim mihi videtur adorandis hisce mysteriis toto animo accedere illaque credere , quemadmodum de his simpliciter loquitur scriptura , quam docte , subtiliter et acute in tremendam illam maiestatem perrepere velle .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3467", + "psc_text": "in aeternum sit cum vultu ipsius. IN PSALMUM CXL ENARRATIO. SERMO AD POPULUM. 1. Audistis, fratres, admonitionem et petitionem nostram ex ore Apostoli, cum ejus modo Epistola legeretur. Ait enim: «Orationi instantes, vigilantes in illa; orantes simul et pro nobis, ut Deus aperiat nobis ostium verbi ad loquendum mysterium ejus, ut manifestem illud, sicut oportet me loqui» (Coloss. IV, 2-4) . Haec verba etiam mea deputare dignemini. Sunt enim in Scripturis sanctis profunda mysteria, quae ad hoc absconduntur, ne vilescant; ad hoc quaeruntur, ut exerceant; ad hoc aperiuntur, ut pascant. Psalmus quem modo cantavimus, in multis sententiis subobscurus est. Cum, adjuvante Domino, ea quae dicta sunt, erui et exponi coeperint, videbitis hoc vos audire quod jam noveratis. Sed ideo multipliciter dicta sunt, ut varietas locutionis fastidium tolleret veritatis. 2. Quid enim amplius, fratres, vel salubrius audituri et cognituri estis, quam, «Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex", + "candidate_score": 0.663531, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_10", + "bdc_text": "Haud bene cessit nobis illa pugna de verbis \"substantialiter , realiter et corporaliter \" habita Gemeint ist der Streit um das Abendmahl ( vgl. ebd. , Z. 47-53 ) . ;", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3513", + "psc_text": "castigat corpus, odit corpus? Si quis castigat servum, odit servum? si quis verberat filium, odit filium? Et ut aliquid conjunctius eloquamur, caro tua tanquam conjux tua est. Hoc ipse Apostolus dicit: «Nemo unquam carnem suam odio habuit; sed nutrit et fovet eam, sicut et Christus Ecclesiam» (Ephes. V, 29) . Certe caro tanquam conjux est, et nemo carnem suam odio habet. Tamen quid alio loco? «Caro concupiscit adversus spiritum, et spiritus adversus carnem» (Galat. V. 17) . Concupiscit adversus te, tanquam conjux tua; ama et castiga, donec fiat in una reformatione una concordia. Quando istud erit? Quoniam modo clamas, «Infelix ego homo, quis me liberabit de corpore mortis hujus?» numquid separabitur a te hoc corpus, et tunc securus eris? Et quid est, «In nobismetipsis ingemiscimus, adoptionem exspectantes, redemptionem corporis nostri» (Rom. VIII, 23) . Reparatur ergo a mortalitate ad immortalitatem, et jam non resistit, quia non est mortalitas quae resistat.", + "candidate_score": 0.655216, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_32_34", + "bdc_text": "Rogo itaque per dominum et obtestor , ut meliora tibi de nobis pollicearispollicearis vom Schreiber korrigiert aus polliceri velis . et amare synceriter nos velis , quemadmodum te amamus ex animo . Pereant atque dispareant suspitiones .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2557", + "psc_text": "dexterae tuae.» Quid enim? dexteram nostram Deus custodit, et sinistram non custodit? Nonne ipse nos totos fecit? nonne qui fecit nobis dexteram, ipse fecit et sinistram? Postremo si placuit dici de dextera sola, quare dixit, «super manum dexterae tuae,» et non jam, super dexteram tuam? Cur hoc diceret, nisi aliquid hic occultum, quo pulsando perveniremus, absconderet? Diceret enim, aut, «Dominus custodiet te,» et nihil adderet; aut, si dexteram addere voluit, Dominus custodiet te super dexteram tuam; aut certe, quia addidit «manum,» hoc diceret, Dominus custodiet te super manum dexteram tuam, non, «super manum dexterae tuae.» Quod Dominus ipse suggerere dignatur, promam vobis; qui et in vobis habitat, sine dubio facit vos approbare verum esse quod dico. Nam quid dicturi sumus ignoratis; sed cum dixerimus, non ab ipsis nobis vobis ostendemus verum esse quod dicimus, sed vos ipsi agnoscetis verum esse quod dicimus. Unde autem agnoscetis, nisi demonstrante illo qui in", + "candidate_score": 0.65258, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_38", + "bdc_text": "Annitimur certe , quantum dominus gratiae concesserit , atque huc spectamus in omnibus nostris contionibus ;", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3739", + "psc_text": "contemptor Dei, quid merebaris? Vide si occurrit tibi nisi poena, si occurrit tibi nisi supplicium. Vides ergo quid tibi debebatur, et quid dederit qui gratis dedit. Data est venia peccatori, datus est spiritus justificationis, data est charitas et dilectio, in qua omnia bona facias; et super haec dabit et vitam aeternam, et societatem Angelorum: totum de misericordia. Merita tua nusquam jactes, quia et ipsa tua merita illius dona sunt: «Et justitia tua exsultabunt. Misericors et miserator Dominus:» qui fecisti omnia gratis. «Longanimis:» quantos enim sustinet peccatores? «Misericors et miserator Dominus,» in his quibus veniam dedit: in his quibus adhuc non dedit, «longanimis,» non damnans, sed exspectans, ipsa exspectatione clamans, «Convertimini ad me, et convertar ad vos» (Malach. III, 7) ; et nimia longanimitate, «Nolo,» inquit, «mortem impii, tantum ut revertatur et vivat» (Ezech. XXXIII, 11) . Ille quidem longanimis; tu autem secundum duritiam cordis tui et cor impoenitens thesaurizas tibi", + "candidate_score": 0.652421, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_5", + "bdc_text": "Et primum , quod confessionem attinet , nihil in ipsa nunc quidem video , quod displiceat .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3746", + "psc_text": "cum confitentur illi homines, opera ejus illi confitentur: numquid ligna et lapides vocem habent confessionis? Prorsus confiteantur ei omnia opera ejus. Quid dicis? Et terra et ligna? Omnia opera ejus. Si omnia laudant, cur non omnia confitentur? Confessio enim non peccatorum tantum dicitur, sed et laudis: ne forte ubicumque auditis confessionem, putetis jam non esse nisi peccati. Usque adeo enim hoc putatur, ut quando sonuerit de divinis eloquiis, continuo sit consuetudo pectora tundere. Audi quia est et laudis confessio. Numquid Dominus Jesus Christus habebat peccatum? Et tamen ait: «Confiteor tibi, Pater, Domine coeli et terrae» (Matth. XI, 25) . Confessio est ergo in laude. Proinde quid accipiendum, «Confiteantur tibi, Domine, omnia opera tua?» Laudent te omnia opera tua. Sed talis quaestio redit ad laudem, qualis erat in confessione. Si enim propterea confiteri non poterunt terra, ligna et quaeque insensata, quia vocem non habent confitendi; ideo nec laudabunt, quia vocem non", + "candidate_score": 0.651027, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_52_54", + "bdc_text": "Vigilandum ergo nobis et orandum . Vale iterum . Iulii 23 . anno 1537 .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3925", + "psc_text": "suas! Itane ad hoc clamavit Dominus dominico die, «Vigilate,» ut hodie sic vigilaretur? Obsecro vos, o cives Jerusalem. adjuro vos per pacem Jerusalem, per redemptorem, per structorem, per rectorem Jerusalem, ut convertatis pro illis preces ad Deum. Videant, sentiant quia nugantur; et multum intenti in illa spectacula quae illis placent, aliquando et se spectent, sibique displiceant. In multis enim jam factum gaudemus; et aliquando nos quoque ibi sedimus, et insanivimus: et quam multos putamus ibi nunc sedere, futuros non solum christianos, sed etiam episcopos? Ex praeteritis futura conjicimus; ex his quae jam facta sunt, quae Deus facturus est praenuntiamus. Vigilent preces vestrae; non gratis gemitis, fratres. Prorsus illi qui evaserunt, deprecantes pro his qui periclitantur, quia et ipsi fuerunt in numero periclitantium, exaudiuntur; et abstrahet Deus a captivitate Babyloniae plebem suam, redimet omnino et eruet, et perficietur numerus sanctorum gestantium imaginem Dei. Non ibi erunt, quorum imaginem Deus in civitate", + "candidate_score": 0.650095, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_5", + "bdc_text": "Et primum , quod confessionem attinet , nihil in ipsa nunc quidem video , quod displiceat .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3745", + "psc_text": "mala, et non in te remaneat nisi opus ejus, non te dimittet miseratio ejus: si autem tu non dimittis opera tua, erit severitas ejus in opera tua, non in opera sua. 13. [«vers. 10.] Confiteantur tibi, Domine, omnia opera tua, et sancti tui benedicant te. Omnia opera tua confiteantur tibi.» Quid enim? terra non est opus ejus? ligna non sunt opera ejus? pecora, bestiae, pisces, volatilia non sunt opera ejus? Plane et haec opera ejus. Et quomodo ei confitebuntur et haec? Video quidem in Angelis confiteri illi opera ejus; etenim opera ejus sunt Angeli: et homines opera ejus sunt; et cum confitentur illi homines, opera ejus illi confitentur: numquid ligna et lapides vocem habent confessionis? Prorsus confiteantur ei omnia opera ejus. Quid dicis? Et terra et ligna? Omnia opera ejus. Si omnia laudant, cur non omnia confitentur? Confessio enim non peccatorum tantum dicitur, sed et laudis: ne forte ubicumque auditis", + "candidate_score": 0.64732, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_36", + "bdc_text": "Veritatem semel didicimus , hanc in vera fide tenemus .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2692", + "psc_text": "Dixerat autem aliquando credentibus in se: «Si manseritis in verbo meo, vere discipuli mei estis; et cognoscetis veritatem, et veritas liberabit vos» (Id. VIII, 31 et 32) . «Et cognoscetis,» inquit, «veritatem,» sed «si manseritis in verbo meo.» In quo verbo? Sicut dicit Apostolus, «Hoc est verbum fidei quod praedicamus» (Rom. X, 8) . Primo ergo verbum fidei est; in quo verbo fidei si manserimus, cognoscemus veritatem, et veritas liberabit nos. Veritas immortalis est, veritas incommutabilis est: veritas illud Verbum est de quo dicitur, «In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum.» Et quis hoc videt, nisi corde mundato? Unde mundantur corda? «Et Verbum caro factum est, et habitavit in nobis» (Joan. I, 1, 14) . Quod ergo manet Verbum in se, veritas est ad quam venimus, et quae nos liberat: quod autem praedicatur verbum fidei, in quo nos vult Dominus permanere, ut cognoscamus veritatem;", + "candidate_score": 0.643867, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_36", + "bdc_text": "Veritatem semel didicimus , hanc in vera fide tenemus .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_204", + "psc_text": "peccatum non habemus, nos ipsos seducimus, et veritas in nobis non est.» Quomodo ergo veritas de terra oritur, ut justitia de coelo prospiciat, audi illum sequentem et dicentem: «Si confiteamur peccata nostra, fidelis est et justus, ut remittat nobis peccata, et purget nos ab omni iniquitate» (I Joan. I, 8, 9) . «Veritas» ergo «de terra orta est, et justitia de coelo prospexit.» Quae «justitia de coelo prospexit?» Tanquam Dei dicentis: Parcamus huic homini, quia ipse sibi non pepercit; ignoscamus, quia ipse agnoscit. Conversus est ad puniendum peccatum suum; convertar et ego ad eum liberandum. «Veritas de terra orta est, et justitia de coelo prospexit.» 15. [«vers. 13.] Etenim Dominus dabit suavitatem, et terra nostra dabit fructum suum.» Unus versus restat, peto sine taedio sit quod dicturus sum. Attendite rem necessariam, fratres mei; attendite, percipite, auferte vobiscum, et non sit inane semen Dei in cordibus vestris. «Veritas,» inquit, «de terra", + "candidate_score": 0.641229, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_32_34", + "bdc_text": "Rogo itaque per dominum et obtestor , ut meliora tibi de nobis pollicearispollicearis vom Schreiber korrigiert aus polliceri velis . et amare synceriter nos velis , quemadmodum te amamus ex animo . Pereant atque dispareant suspitiones .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2575", + "psc_text": "protegit nos Deus super manum dexterae nostrae. Non nobis sufficit habere manum dexterae, nisi ille et ipsam manum dexterae protegat. 12. [«vers.» 6.] Ecce hoc de tentationibus dixi: intendite quid sequatur. «Protegat» «te Dominus super manum dexterae tuae.» Dixi, et, quod arbitror, recognovistis. Si enim non recognovissetis, et de Scripturis non recognovissetis, non vocibus vestris intellectum vestrum mihi significaretis. Ergo quia intellexistis, fratres, videte quid sequitur; quare protegat Dominus et super manum dexterae, id est, super ipsam fidem, in qua potestatem accepimus esse filios Dei, et esse ad dexteram: quare oportet ut protegat Dominus? Propter scandala. Unde sunt scandala? De duobus timenda sunt scandala, quia et duo sunt praecepta in quibus tota Lex pendet et Prophetae, dilectio Dei et proximi (Matth. XXII, 37-40) . Ecclesia propter proximum diligitur, Deus autem propter Deum. In Deo, intelligitur figurate dictus sol: in Ecclesia, intelligitur figurate dicta luna. Quisquis potest errare, ut aliud de", + "candidate_score": 0.639703, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_21_23", + "bdc_text": "Debeo autem curare , ut omnis inter fratres dissentio sopiatur . Huc cum tu quoque horteris , studebo magis sedule . Nam quod sub finem epistolae tuae adiicisCon .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2349", + "psc_text": "Ita vero nullum erit, sed in tabulis visibilibus librisque conscriptum: in tabulis vero cordis, dilectio Dei et proximi manebit in aeternum; in quo mandato geminato tota Lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 37-40) : eritque praemium custoditi mandati hujus ipse mandator, et praemium dilectionis ipse dilectus, quando erit Deus omnia in omnibus (I Cor. XV, 28) . 3. [«vers.» 99.] Sed quid est hoc quod sequitur, «Super omnes docentes me intellexi?» Quis est iste qui super omnes docentes se intellexit? quis est, inquam, qui super omnes Prophetas, qui non solum loquendo eos qui secum vixerunt, verum etiam scribendo posteros tam excellenti auctoritate docuerunt, audet se intelligendo praeponere? Salomoni quidem tanta est donata sapienta, ut etiam his omnibus qui fuerunt ante illum, videatur esse praelatus (III Reg. III, 12) : sed non est credendum ipsum hic a patre suo David potuisse prophetari; maxime quia dici non posset ex persona Salomonis quod", + "candidate_score": 0.632685, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_49_51", + "bdc_text": "Optimi quique diem adesse putant , quo scelerati scelerum poenas dent . Hic autem addo : Utinam vero non trahant etiam nos secum in ruinam .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_725", + "psc_text": "Attendite ergo luminaria quomodo procedunt, et occidunt, et redeunt, agunt cursus suos, distinguunt diem et noctem, volvunt annos et tempora; et tanta mala fiunt in terra, illis quietem in coelo habentibus. Quid est ergo quod nos docet Deus? Jam attendamus Psalmum. 7. [«vers. 1.] Deus ultionum Dominus, Deus ultionum fidenter egit.» Tu putas quia non vindicat? Vindicat «De is ultionum.» Quid est, «Deus ultionum?» Deus vindictarum. In eo certe murmuras, quia non vindicatur in malos. Noli murmurare, ne inter illos sis in quos vindicatur. Facit ille furtum, et vivit: tu murmuras adversus Deum, quia non moritur qui tibi furtum fecit. Si jam non facis furtum, vide: si enim jam non facis, vide ne aliquando fecisti. Si jam dies es, recole noctem tuam: si jam fixus in coelo es, recole terram tuam. Invenis te furem forte fuisse aliquando; et aliquem alium forte stomachatum, quia et tu furtum faciens vixisti, et non", + "candidate_score": 0.627224, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_32", + "bdc_text": "Rogo itaque per dominum et obtestor , ut meliora tibi de nobis pollicearispollicearis vom Schreiber korrigiert aus polliceri velis .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2557", + "psc_text": "dexterae tuae.» Quid enim? dexteram nostram Deus custodit, et sinistram non custodit? Nonne ipse nos totos fecit? nonne qui fecit nobis dexteram, ipse fecit et sinistram? Postremo si placuit dici de dextera sola, quare dixit, «super manum dexterae tuae,» et non jam, super dexteram tuam? Cur hoc diceret, nisi aliquid hic occultum, quo pulsando perveniremus, absconderet? Diceret enim, aut, «Dominus custodiet te,» et nihil adderet; aut, si dexteram addere voluit, Dominus custodiet te super dexteram tuam; aut certe, quia addidit «manum,» hoc diceret, Dominus custodiet te super manum dexteram tuam, non, «super manum dexterae tuae.» Quod Dominus ipse suggerere dignatur, promam vobis; qui et in vobis habitat, sine dubio facit vos approbare verum esse quod dico. Nam quid dicturi sumus ignoratis; sed cum dixerimus, non ab ipsis nobis vobis ostendemus verum esse quod dicimus, sed vos ipsi agnoscetis verum esse quod dicimus. Unde autem agnoscetis, nisi demonstrante illo qui in", + "candidate_score": 0.626012, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_32", + "bdc_text": "Rogo itaque per dominum et obtestor , ut meliora tibi de nobis pollicearispollicearis vom Schreiber korrigiert aus polliceri velis .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2575", + "psc_text": "protegit nos Deus super manum dexterae nostrae. Non nobis sufficit habere manum dexterae, nisi ille et ipsam manum dexterae protegat. 12. [«vers.» 6.] Ecce hoc de tentationibus dixi: intendite quid sequatur. «Protegat» «te Dominus super manum dexterae tuae.» Dixi, et, quod arbitror, recognovistis. Si enim non recognovissetis, et de Scripturis non recognovissetis, non vocibus vestris intellectum vestrum mihi significaretis. Ergo quia intellexistis, fratres, videte quid sequitur; quare protegat Dominus et super manum dexterae, id est, super ipsam fidem, in qua potestatem accepimus esse filios Dei, et esse ad dexteram: quare oportet ut protegat Dominus? Propter scandala. Unde sunt scandala? De duobus timenda sunt scandala, quia et duo sunt praecepta in quibus tota Lex pendet et Prophetae, dilectio Dei et proximi (Matth. XXII, 37-40) . Ecclesia propter proximum diligitur, Deus autem propter Deum. In Deo, intelligitur figurate dictus sol: in Ecclesia, intelligitur figurate dicta luna. Quisquis potest errare, ut aliud de", + "candidate_score": 0.62424, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_41", + "bdc_text": "Nosti nimirum ex legato vestro , qui a Badena venitBasel wurde an der Badener Tagsatzung vom 16 .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_663", + "psc_text": "Ideo quia et ista transitura sunt opera bona, et sextus iste dies, quando perficiuntur opera bona valde, habet vesperam. In sabbato autem non invenimus esse vesperam, quia requies nostra non habebit finem: vespera enim pro fine ponitur. Sicut ergo sexto die fecit Deus hominem ad imaginem suam; sic invenimus sexto saeculo venisse Dominum Jesum Christum, ut reformaretur homo ad imaginem Dei. Primum enim tempus, tanquam primus dies, ab Adam usque ad Noe: secundum tempus, tanquam secundus dies, a Noe usque ad Abraham: tertium tempus, tanquam tertius dies, ab Abraham usque ad David: quartum tempus, tanquam quartus dies, a David usque ad transmigrationem Babyloniae: quintum tempus, tanquam quintus dies, a transmigratione Babyloniae usque ad praedicationem Joannis. Sextus dies jam a praedicatione Joannis agitur usque ad finem, et post finem sexti diei pervenimus ad requiem. Modo ergo sextus dies agitur. Si sextus dies agitur, videte quid habeat titulus: «In diem ante sabbatum,", + "candidate_score": 0.622697, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_13", + "bdc_text": "Nos certe curabimus , ne hac in re et propter voculas ulla apud nos moveatur disputatio .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_705", + "psc_text": "cogitaret homo, etiamsi alium hominem lateret. Tacitas ergo cogitationes hominum tales, aut etiam erumpentes in verba vel facta, curat iste psalmus, si curari velint. Intendant ergo, et curentur. Atque utinam in hac multitudine tota quae nunc est inter istos parietes, et audit per nos verbum Domini, nulla sint talia vulnera quae curentur; utinam nulla sint. Non tamen rem superfluam facimus dicere, si nulla ibi sunt vulnera. Instruantur corda ad sanandos alios, cum audire talia coeperint. Credo enim quia unusquisque christianus, cum audierit aliquem talia dicentem, si bonus fidelis est, et bene credit Deo, et spes ejus est in futuro saeculo, non in hac terra, non in hac vita est, et non frustra audit ut sursum cor habeat; irridet et dolet talia murmurantes, et dicit sibi: Deus novit quid agat, nos non possumus nosse consilium ipsius, quare parcit malis ad tempus, vel quare laborant boni ad tempus; sufficit mihi tamen hoc", + "candidate_score": 0.621307, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_1", + "bdc_text": "Recepi literas illas tuas Oben Nr. 1015. , Myconi doctissime , una cum Calvini ad Gryneum nostrum epistolaCon .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2360", + "psc_text": "graeco est expressius, «eloquia tua: super mel et favum ori meo.» Haec est illa suavitas quam Dominus dat, ut terra nostra det fructum suum (Psal. LXXXIV, 13) ; ut bonum vere bene, id est, non mali carnalis formidine, sed boni spiritualis delectatione faciamus. Nonnulli sane codices non habent; «favum,» sed plures habent. Melli est autem similis aperta doctrina sapientiae; favo vero, quae de abstrusioribus sacramentis, tanquam de cellis cereis, ore disserentis, velut mandentis, exprimitur: verum ori cordis, non carnis est dulcis. 8. [«vers.» 104.] Sed quid est quod ait, «A mandatis tuis intellexi?» Aliud enim est, Mandata tua intellexi; aliud est, «A mandatis tuis intellexi.» Nescio quid ergo aliud se significat intellexisse a mandatis Dei: hoc est, quantum mihi videtur, faciendo mandata Dei pervenisse se dicit ad earum rerum intelligentiam, quas concupiverat scire. Propter quod scriptum est, «Concupisti sapientiam; serva mandata, et Dominus praebebit illam tibi» (Eccli. 1, 33) :", + "candidate_score": 0.617055, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_33", + "bdc_text": "et amare synceriter nos velis , quemadmodum te amamus ex animo .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3468", + "psc_text": "adjuvante Domino, ea quae dicta sunt, erui et exponi coeperint, videbitis hoc vos audire quod jam noveratis. Sed ideo multipliciter dicta sunt, ut varietas locutionis fastidium tolleret veritatis. 2. Quid enim amplius, fratres, vel salubrius audituri et cognituri estis, quam, «Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua;» et, «Diliges proximum tuum tanquam teipsum?» Sed ne putetis haec duo praecepta parva esse: «In his duobus praeceptis tota Lex pendet et Prophetae» (Matth. XXII, 37-40) . Quidquid ergo salubriter mente concipitur, vel ore profertur, vel de qualibet divina pagina exsculpitur, non habet finem nisi charitatem. Haec autem charitas non qualiscumque est. Nam et male viventes irretiuntur sibi societate perditae conscientiae, et dicuntur amare se, nolle discedere ab invicem, suis collocutionibus conciliari, desiderare se absentes, gaudere ad praesentiam suam. Amor iste tartareus est: viscum habet, quo dejiciat in profundum; non pennas, quibus", + "candidate_score": 0.61131, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_57", + "bdc_text": "Confessionem non remitto , quod putem illam a vobis non expectari .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1100", + "psc_text": "erit confessio peccatorum? In illa requie, in illa aequalitate Angelorum. Sed videte quid dixerim: Non erit confessio peccatorum. Non dixi, Non erit confessio: erit enim confessio laudis. Semper confiteberis, illum Deum, te creaturam; illum protectorem, te protectum. In illo quodammodo absconditus eris, sicut dictum est, «Abscondes eos in abscondito vultus tui» (Psal. XXX, 21) . «In atria ejus in hymnis confitemini ei». In portis confitemini; et in atria cum intraveritis, confitemini in hymnis. Hymni laudes sunt. Quando intras, te reprehende; cum intraveris, illum lauda. «Aperite mihi portas justitiae,» dicit in alio psalmo; «ingrediens in eis» «confitear Domino» (Psal. CXVII, 19) . Numquid dixit, tum ingressus fuero, jam non confitebor? Etiam ingressus confitebitur. Quae enim peccata confitebatur Dominus noster Jesus Christus, quando ait: «Confiteor tibi, Pater, Domine coeli et terrae» (Matth. XI, 25) ? Illum laudans confitebatur, non se accusans. 17. «Laudate nomen ejus, quia suavis est Dominus.» Nolite putare quia", + "candidate_score": 0.599339, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_57", + "bdc_text": "Confessionem non remitto , quod putem illam a vobis non expectari .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_829", + "psc_text": "ergo illius laus, quanta misericordia, confiteamur, utique laudantes. Nam si semper confessio poenitentis esset, non diceretur in Evangelio de ipso Domino: «In illa hora exsultavit Jesus in Spiritu sancto, et ait, Confiteor tibi, Pater, Domine coeli et terrae, quia abscondisti haec a sapientibus et prudentibus, et revelasti ea parvulis» (Luc. X, 21) . Numquid quia Christus confitebatur, poenitens erat? Illum nihil poenitere poterat, quia nihil culpabiliter fecerat; sed confitebatur in laude Patris. Ergo quia et hic exsultationis locus est, forte illam debemus intelligere confessionem quae est in laude Dei: unde et «Laus cantici,» ut non hic intelligamus confessionem poenitentium, sed laudantium. Et quid est quod continuo nos admonet de quadam confessione cum ait: «Praeveniamus faciem ejus in confessione?» Quid est, «Praeveniamus faciem ejus in confessione?» Venturus est; «Praeveniamus faciem ejus in confessione,» prius: antequam veniat, nos confitendo damnemus quod fecimus, ut ille quod coronet, non quod damnet, inveniat. Numquid autem", + "candidate_score": 0.597672, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_53_55", + "bdc_text": "Vale iterum . Iulii 23 . anno 1537 . H . Bullingerus tuus .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_725", + "psc_text": "Attendite ergo luminaria quomodo procedunt, et occidunt, et redeunt, agunt cursus suos, distinguunt diem et noctem, volvunt annos et tempora; et tanta mala fiunt in terra, illis quietem in coelo habentibus. Quid est ergo quod nos docet Deus? Jam attendamus Psalmum. 7. [«vers. 1.] Deus ultionum Dominus, Deus ultionum fidenter egit.» Tu putas quia non vindicat? Vindicat «De is ultionum.» Quid est, «Deus ultionum?» Deus vindictarum. In eo certe murmuras, quia non vindicatur in malos. Noli murmurare, ne inter illos sis in quos vindicatur. Facit ille furtum, et vivit: tu murmuras adversus Deum, quia non moritur qui tibi furtum fecit. Si jam non facis furtum, vide: si enim jam non facis, vide ne aliquando fecisti. Si jam dies es, recole noctem tuam: si jam fixus in coelo es, recole terram tuam. Invenis te furem forte fuisse aliquando; et aliquem alium forte stomachatum, quia et tu furtum faciens vixisti, et non", + "candidate_score": 0.594258, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate", + "max_score": 0.702217, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_5_7", + "bdc_text": "Et primum , quod confessionem attinet , nihil in ipsa nunc quidem video , quod displiceat . Videtur enim plane exprimere sacrosanctae trinitatis unitatem et personarum distinctionem . Quod voculas \"substantia\" et \"persona\" attinetVgl .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_552", + "psc_text": "cum ait, Ego sum qui sum; et, dices ad eos: Qui est, misit me ad vos (Exod. III, 14) . Sed tamen sive essentia dicatur quod proprie dicitur, sive substantia quod abusive; utrumque ad se dicitur, non relative ad aliquid. Unde hoc est Deo esse quod subsistere, et ideo si una essentia Trinitas, una etiam substantia. Fortassis igitur commodius dicuntur tres personae, quam tres substantiae. CAPUT VI. 11. Cur in Trinitate non dicatur una persona, et tres essentiae. De Trinitate quid credere debet qui supra dicta non capit. Homo et ad imaginem et imago Dei. Sed ne nobis videar suffragari, hoc quoque requiramus. Quanquam et illi, si vellent, sicut dicunt tres substantias, tres hypostases, possent dicere tres personas tria prosopa. Illud autem maluerunt, quod forte secundum linguae suae consuetudinem aptius diceretur. Nam et in personis eadem ratio est: non enim aliud est Deo esse, aliud personam esse, sed omnino idem.", + "candidate_score": 0.702217, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_5_7", + "bdc_text": "Et primum , quod confessionem attinet , nihil in ipsa nunc quidem video , quod displiceat . Videtur enim plane exprimere sacrosanctae trinitatis unitatem et personarum distinctionem . Quod voculas \"substantia\" et \"persona\" attinetVgl .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_436", + "psc_text": "tres substantias. CAPUT IX. Personae tres non proprie dictae. Sed quia nostra loquendi consuetudo jam obtinuit, ut hoc intelligatur cum dicimus essentiam, quod intelligitur cum dicimus substantiam: non audemus dicere unam essentiam tres substantias; sed unam essentiam vel substantiam, tres autem personas; quemadmodum multi Latini ista tractantes et digni auctoritate dixerunt, cum alium modum aptiorem non invenirent, quo enuntiarent verbis quod sine verbis intelligebant. Revera enim cum Pater non sit Filius, et Filius non sit Pater, et Spiritus sanctus ille qui etiam donum Dei vocatur, nec Pater sit nec Filius, tres utique sunt. Ideoque pluraliter dictum est, Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) . Non enim dixit, Unum est, quod Sabelliani dicunt; sed, unum sumus. Tamen cum quaeritur quid tres, magna prorsus inopia humanum laborat eloquium. Dictum est tamen, Tres personae, non ut illud diceretur, sed ne taceretur. CAPUT X. 11. Quae Deo absolute conveniunt ut essentia, de", + "candidate_score": 0.699829, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_6_8", + "bdc_text": "Videtur enim plane exprimere sacrosanctae trinitatis unitatem et personarum distinctionem . Quod voculas \"substantia\" et \"persona\" attinetVgl . dazu auch Meganders Bericht vom 26 .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_436", + "psc_text": "tres substantias. CAPUT IX. Personae tres non proprie dictae. Sed quia nostra loquendi consuetudo jam obtinuit, ut hoc intelligatur cum dicimus essentiam, quod intelligitur cum dicimus substantiam: non audemus dicere unam essentiam tres substantias; sed unam essentiam vel substantiam, tres autem personas; quemadmodum multi Latini ista tractantes et digni auctoritate dixerunt, cum alium modum aptiorem non invenirent, quo enuntiarent verbis quod sine verbis intelligebant. Revera enim cum Pater non sit Filius, et Filius non sit Pater, et Spiritus sanctus ille qui etiam donum Dei vocatur, nec Pater sit nec Filius, tres utique sunt. Ideoque pluraliter dictum est, Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) . Non enim dixit, Unum est, quod Sabelliani dicunt; sed, unum sumus. Tamen cum quaeritur quid tres, magna prorsus inopia humanum laborat eloquium. Dictum est tamen, Tres personae, non ut illud diceretur, sed ne taceretur. CAPUT X. 11. Quae Deo absolute conveniunt ut essentia, de", + "candidate_score": 0.696197, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_6_8", + "bdc_text": "Videtur enim plane exprimere sacrosanctae trinitatis unitatem et personarum distinctionem . Quod voculas \"substantia\" et \"persona\" attinetVgl . dazu auch Meganders Bericht vom 26 .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_552", + "psc_text": "cum ait, Ego sum qui sum; et, dices ad eos: Qui est, misit me ad vos (Exod. III, 14) . Sed tamen sive essentia dicatur quod proprie dicitur, sive substantia quod abusive; utrumque ad se dicitur, non relative ad aliquid. Unde hoc est Deo esse quod subsistere, et ideo si una essentia Trinitas, una etiam substantia. Fortassis igitur commodius dicuntur tres personae, quam tres substantiae. CAPUT VI. 11. Cur in Trinitate non dicatur una persona, et tres essentiae. De Trinitate quid credere debet qui supra dicta non capit. Homo et ad imaginem et imago Dei. Sed ne nobis videar suffragari, hoc quoque requiramus. Quanquam et illi, si vellent, sicut dicunt tres substantias, tres hypostases, possent dicere tres personas tria prosopa. Illud autem maluerunt, quod forte secundum linguae suae consuetudinem aptius diceretur. Nam et in personis eadem ratio est: non enim aliud est Deo esse, aliud personam esse, sed omnino idem.", + "candidate_score": 0.695692, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_6_8", + "bdc_text": "Videtur enim plane exprimere sacrosanctae trinitatis unitatem et personarum distinctionem . Quod voculas \"substantia\" et \"persona\" attinetVgl . dazu auch Meganders Bericht vom 26 .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_546", + "psc_text": "essentiae, sed una essentia; cur non propter eamdem unitatem Trinitatis non dicuntur tres substantiae vel tres personae, sed una substantia et una persona? Quam enim est illis commune nomen essentiae, ita ut singulus quisque dicatur essentia, tam illis commune est vel substantiae vel personae vocabulum. Quod enim de personis secundum nostram, hoc de substantiis secundum Graecorum consuetudinem, ea quae diximus, oportet intelligi. Sic enim dicunt illi tres substantias, unam essentiam, quemadmodum nos dicimus tres personas, unam essentiam vel substantiam. 9. Quid igitur restat, nisi ut fateamur loquendi necessitate parta haec vocabula, cum opus esset copiosa disputatione adversum insidias vel errores haereticorum? Cum enim conaretur humana inopia loquendo proferre ad hominum sensus, quod in secretario mentis pro captu tenet de Domino Deo creatore suo, sive per piam fidem, sive per qualemcumque intelligentiam, timuit dicere tres essentias, ne intelligeretur in illa summa aequalitate ulla diversitas. Rursus non esse tria quaedam, non poterat", + "candidate_score": 0.695604, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_5_7", + "bdc_text": "Et primum , quod confessionem attinet , nihil in ipsa nunc quidem video , quod displiceat . Videtur enim plane exprimere sacrosanctae trinitatis unitatem et personarum distinctionem . Quod voculas \"substantia\" et \"persona\" attinetVgl .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_546", + "psc_text": "essentiae, sed una essentia; cur non propter eamdem unitatem Trinitatis non dicuntur tres substantiae vel tres personae, sed una substantia et una persona? Quam enim est illis commune nomen essentiae, ita ut singulus quisque dicatur essentia, tam illis commune est vel substantiae vel personae vocabulum. Quod enim de personis secundum nostram, hoc de substantiis secundum Graecorum consuetudinem, ea quae diximus, oportet intelligi. Sic enim dicunt illi tres substantias, unam essentiam, quemadmodum nos dicimus tres personas, unam essentiam vel substantiam. 9. Quid igitur restat, nisi ut fateamur loquendi necessitate parta haec vocabula, cum opus esset copiosa disputatione adversum insidias vel errores haereticorum? Cum enim conaretur humana inopia loquendo proferre ad hominum sensus, quod in secretario mentis pro captu tenet de Domino Deo creatore suo, sive per piam fidem, sive per qualemcumque intelligentiam, timuit dicere tres essentias, ne intelligeretur in illa summa aequalitate ulla diversitas. Rursus non esse tria quaedam, non poterat", + "candidate_score": 0.688736, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_6_8", + "bdc_text": "Videtur enim plane exprimere sacrosanctae trinitatis unitatem et personarum distinctionem . Quod voculas \"substantia\" et \"persona\" attinetVgl . dazu auch Meganders Bericht vom 26 .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_400", + "psc_text": "unum atque idem ab aeternitate in aeternitatem, tanquam ipsa aeternitas quae sine veritate et charitate non est: in meis autem vocibus separati sunt Pater et Filius et Spiritus sanctus, nec simul dici potuerunt, et in litteris visibilibus sua separatim locorum spatia tenuerunt. Et quemadmodum cum memoriam meam et intellectum et voluntatem nomino, singula quidem nomina ad res singulas referuntur, sed tamen ab omnibus tribus singula facta sunt; nullum enim horum trium nominum est, quod non et memoria et intellectus et voluntas mea simul operata sint: ita Trinitas simul operata est et vocem Patris, et carnem Filii, et columbam Spiritus sancti, cum ad personas singulas singula haec referantur. Qua similitudine utcumque cognoscitur inseparabilem in se ipsa Trinitatem per visibilis creaturae speciem separabiliter demonstrari, et inseparabilem Trinitatis operationem etiam in singulis esse rebus, quae vel ad Patrem, vel ad Filium, vel ad Spiritum sanctum demonstrandum proprie pertinere dicuntur. 31. Si ergo a", + "candidate_score": 0.685428, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_6_8", + "bdc_text": "Videtur enim plane exprimere sacrosanctae trinitatis unitatem et personarum distinctionem . Quod voculas \"substantia\" et \"persona\" attinetVgl . dazu auch Meganders Bericht vom 26 .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_435", + "psc_text": "est, de Patre, et Filio, et Spiritu sancto, et simul de ipsa Trinitate, non pluraliter, sed singulariter dicitur. Quoniam quippe non aliud est Deo esse, et aliud magnum esse, sed hoc idem illi est esse quod magnum esse: propterea sicut non dicimus tres essentias, sic non dicimus tres magnitudines, sed unam essentiam et unam magnitudinem. Essentiam dico, quae οὐσία graece dicitur, quam usitatius substantiam vocamus. 10. Dicunt quidem et illi hypostasim; sed nescio quid volunt interesse inter usiam et hypostasim: ita ut plerique nostri qui haec graeco tractant eloquio, dicere consueverint, μίαν οὐσίαν, τρεῖς ὑποστάσεις, quod est latine, unam essentiam, tres substantias. CAPUT IX. Personae tres non proprie dictae. Sed quia nostra loquendi consuetudo jam obtinuit, ut hoc intelligatur cum dicimus essentiam, quod intelligitur cum dicimus substantiam: non audemus dicere unam essentiam tres substantias; sed unam essentiam vel substantiam, tres autem personas; quemadmodum multi Latini ista tractantes et digni auctoritate", + "candidate_score": 0.684085, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_5_7", + "bdc_text": "Et primum , quod confessionem attinet , nihil in ipsa nunc quidem video , quod displiceat . Videtur enim plane exprimere sacrosanctae trinitatis unitatem et personarum distinctionem . Quod voculas \"substantia\" et \"persona\" attinetVgl .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_400", + "psc_text": "unum atque idem ab aeternitate in aeternitatem, tanquam ipsa aeternitas quae sine veritate et charitate non est: in meis autem vocibus separati sunt Pater et Filius et Spiritus sanctus, nec simul dici potuerunt, et in litteris visibilibus sua separatim locorum spatia tenuerunt. Et quemadmodum cum memoriam meam et intellectum et voluntatem nomino, singula quidem nomina ad res singulas referuntur, sed tamen ab omnibus tribus singula facta sunt; nullum enim horum trium nominum est, quod non et memoria et intellectus et voluntas mea simul operata sint: ita Trinitas simul operata est et vocem Patris, et carnem Filii, et columbam Spiritus sancti, cum ad personas singulas singula haec referantur. Qua similitudine utcumque cognoscitur inseparabilem in se ipsa Trinitatem per visibilis creaturae speciem separabiliter demonstrari, et inseparabilem Trinitatis operationem etiam in singulis esse rebus, quae vel ad Patrem, vel ad Filium, vel ad Spiritum sanctum demonstrandum proprie pertinere dicuntur. 31. Si ergo a", + "candidate_score": 0.683656, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_11_13", + "bdc_text": "pessime cedet , si revocaverimus priscam illam de unitate substantiae et personarum distinctione in sancta trinitate multo periculosissimam disputationem . Satius enim mihi videtur adorandis hisce mysteriis toto animo accedere illaque credere , quemadmodum de his simpliciter loquitur scriptura , quam docte , subtiliter et acute in tremendam illam maiestatem perrepere velle . Nos certe curabimus , ne hac in re et propter voculas ulla apud nos moveatur disputatio .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_436", + "psc_text": "tres substantias. CAPUT IX. Personae tres non proprie dictae. Sed quia nostra loquendi consuetudo jam obtinuit, ut hoc intelligatur cum dicimus essentiam, quod intelligitur cum dicimus substantiam: non audemus dicere unam essentiam tres substantias; sed unam essentiam vel substantiam, tres autem personas; quemadmodum multi Latini ista tractantes et digni auctoritate dixerunt, cum alium modum aptiorem non invenirent, quo enuntiarent verbis quod sine verbis intelligebant. Revera enim cum Pater non sit Filius, et Filius non sit Pater, et Spiritus sanctus ille qui etiam donum Dei vocatur, nec Pater sit nec Filius, tres utique sunt. Ideoque pluraliter dictum est, Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) . Non enim dixit, Unum est, quod Sabelliani dicunt; sed, unum sumus. Tamen cum quaeritur quid tres, magna prorsus inopia humanum laborat eloquium. Dictum est tamen, Tres personae, non ut illud diceretur, sed ne taceretur. CAPUT X. 11. Quae Deo absolute conveniunt ut essentia, de", + "candidate_score": 0.683087, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_6_8", + "bdc_text": "Videtur enim plane exprimere sacrosanctae trinitatis unitatem et personarum distinctionem . Quod voculas \"substantia\" et \"persona\" attinetVgl . dazu auch Meganders Bericht vom 26 .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_437", + "psc_text": "unum sumus (Joan. X, 30) . Non enim dixit, Unum est, quod Sabelliani dicunt; sed, unum sumus. Tamen cum quaeritur quid tres, magna prorsus inopia humanum laborat eloquium. Dictum est tamen, Tres personae, non ut illud diceretur, sed ne taceretur. CAPUT X. 11. Quae Deo absolute conveniunt ut essentia, de Trinitate singulariter dicuntur, non pluraliter. Sicut ergo non dicimus tres essentias; ita non dicimus tres magnitudines, neque tres magnos. In rebus enim quae participatione magnitudinis magnae sunt, quibus est aliud esse, aliud magnas esse, sicut magna domus, et magnus mons, et magnus animus; in his ergo rebus aliud est magnitudo, aliud quod ab ea magnitudine magnum est, et prorsus non hoc est magnitudo quod est magna domus. Sed illa est vera magnitudo, qua non solum magna est domus quae magna est, et qua magnus est mons quisquis magnus est; sed etiam qua magnum est quidquid aliud magnum dicitur: ut aliud", + "candidate_score": 0.680376, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_36_38", + "bdc_text": "Veritatem semel didicimus , hanc in vera fide tenemus . Utinam secundum hanc etiam viveremus . Annitimur certe , quantum dominus gratiae concesserit , atque huc spectamus in omnibus nostris contionibus ;", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_952", + "psc_text": "cum lego, Verbum caro factum est, et habitavit in nobis; in Verbo intelligo verum Dei Filium, in carne agnosco verum hominis filium, et utrumque simul in unam personam Dei et hominis ineffabili gratiae largitate conjunctum. Propter quod sequitur et dicit, Et vidimus gloriam ejus, gloriam quasi Unigeniti a Patre, plenum gratiae et veritatis (Joan. I, 14) . Si gratiam referamus ad scientiam, veritatem ad sapientiam, puto nos ab illa duarum istarum rerum distinctione, quam commendavimus, non abhorrere. In rebus enim per tempus ortis, illa summa gratia est, quod homo in unitate personae conjunctus est Deo: in rebus vero aeternis summa veritas recte tribuitur Dei Verbo. Quod vero idem ipse est Unigenitus a Patre plenus gratiae et veritatis, id actum est ut idem ipse sit in rebus pro nobis temporaliter gestis, cui per eamdem fidem mundamur, ut eum stabiliter contemplemur in rebus aeternis. Illi autem praecipui gentium philosophi, qui invisibilia Dei,", + "candidate_score": 0.679788, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_11_13", + "bdc_text": "pessime cedet , si revocaverimus priscam illam de unitate substantiae et personarum distinctione in sancta trinitate multo periculosissimam disputationem . Satius enim mihi videtur adorandis hisce mysteriis toto animo accedere illaque credere , quemadmodum de his simpliciter loquitur scriptura , quam docte , subtiliter et acute in tremendam illam maiestatem perrepere velle . Nos certe curabimus , ne hac in re et propter voculas ulla apud nos moveatur disputatio .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_437", + "psc_text": "unum sumus (Joan. X, 30) . Non enim dixit, Unum est, quod Sabelliani dicunt; sed, unum sumus. Tamen cum quaeritur quid tres, magna prorsus inopia humanum laborat eloquium. Dictum est tamen, Tres personae, non ut illud diceretur, sed ne taceretur. CAPUT X. 11. Quae Deo absolute conveniunt ut essentia, de Trinitate singulariter dicuntur, non pluraliter. Sicut ergo non dicimus tres essentias; ita non dicimus tres magnitudines, neque tres magnos. In rebus enim quae participatione magnitudinis magnae sunt, quibus est aliud esse, aliud magnas esse, sicut magna domus, et magnus mons, et magnus animus; in his ergo rebus aliud est magnitudo, aliud quod ab ea magnitudine magnum est, et prorsus non hoc est magnitudo quod est magna domus. Sed illa est vera magnitudo, qua non solum magna est domus quae magna est, et qua magnus est mons quisquis magnus est; sed etiam qua magnum est quidquid aliud magnum dicitur: ut aliud", + "candidate_score": 0.679344, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_11_13", + "bdc_text": "pessime cedet , si revocaverimus priscam illam de unitate substantiae et personarum distinctione in sancta trinitate multo periculosissimam disputationem . Satius enim mihi videtur adorandis hisce mysteriis toto animo accedere illaque credere , quemadmodum de his simpliciter loquitur scriptura , quam docte , subtiliter et acute in tremendam illam maiestatem perrepere velle . Nos certe curabimus , ne hac in re et propter voculas ulla apud nos moveatur disputatio .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_573", + "psc_text": "Nunc itaque, in quantum ipse adjuvat Creator mire misericors, attendamus haec, quae modo interiore quam superiora tractabimus, cum sint eadem: servata illa regula, ut quod intellectui nostro nondum eluxerit, a firmitate fidei non dimittatur. CAPUT PRIMUM. 2. In Deo non esse majus quid tres quam unam personam, ratione monstratur. Dicimus enim non esse in hac Trinitate majus aliquid duas aut tres personas quam unam earum: quod non capit consuetudo carnalis, non ob aliud, nisi quia vera quae creata sunt sentit ut potest; veritatem autem ipsam qua creata sunt non potest intueri: nam si posset, nullo modo esset lux ista corporea manifestior quam hoc quod diximus. In substantia quippe veritatis, quoniam sola vere est, non est major aliqua, nisi quae verius est. Quidquid autem intelligibile atque incommutabile est, non aliud alio verius est, quia aeque incommutabiliter aeternum est: nec quod ibi magnum dicitur, aliunde magnum est, quam eo quo vere est.", + "candidate_score": 0.679234, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_11_13", + "bdc_text": "pessime cedet , si revocaverimus priscam illam de unitate substantiae et personarum distinctione in sancta trinitate multo periculosissimam disputationem . Satius enim mihi videtur adorandis hisce mysteriis toto animo accedere illaque credere , quemadmodum de his simpliciter loquitur scriptura , quam docte , subtiliter et acute in tremendam illam maiestatem perrepere velle . Nos certe curabimus , ne hac in re et propter voculas ulla apud nos moveatur disputatio .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_547", + "psc_text": "haereticorum? Cum enim conaretur humana inopia loquendo proferre ad hominum sensus, quod in secretario mentis pro captu tenet de Domino Deo creatore suo, sive per piam fidem, sive per qualemcumque intelligentiam, timuit dicere tres essentias, ne intelligeretur in illa summa aequalitate ulla diversitas. Rursus non esse tria quaedam, non poterat dicere, quod Sabellius quia dixit, in haeresim lapsus est. Certissime quippe de Scripturis cognoscitur quod pie credendum est, et aspectu mentis indubitata perceptione perstringitur, et Patrem esse, et Filium, et Spiritum sanctum; nec Filium esse eumdem qui Pater est, nec Spiritum sanctum eumdem esse vel Patrem vel Filium. Quaesivit quid tria diceret: et dixit substantias sive personas, quibus nominibus non diversitatem intelligi voluit, sed singularitatem noluit; ut non solum ibi unitas intelligatur ex eo quod dicitur una essentia, sed et trinitas ex eo quod dicuntur tres substantiae vel personae. Nam si hoc est Deo esse quod subsistere, ita non erant", + "candidate_score": 0.678401, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_10_12", + "bdc_text": "Haud bene cessit nobis illa pugna de verbis \"substantialiter , realiter et corporaliter \" habita Gemeint ist der Streit um das Abendmahl ( vgl. ebd. , Z. 47-53 ) . ; pessime cedet , si revocaverimus priscam illam de unitate substantiae et personarum distinctione in sancta trinitate multo periculosissimam disputationem . Satius enim mihi videtur adorandis hisce mysteriis toto animo accedere illaque credere , quemadmodum de his simpliciter loquitur scriptura , quam docte , subtiliter et acute in tremendam illam maiestatem perrepere velle .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_436", + "psc_text": "tres substantias. CAPUT IX. Personae tres non proprie dictae. Sed quia nostra loquendi consuetudo jam obtinuit, ut hoc intelligatur cum dicimus essentiam, quod intelligitur cum dicimus substantiam: non audemus dicere unam essentiam tres substantias; sed unam essentiam vel substantiam, tres autem personas; quemadmodum multi Latini ista tractantes et digni auctoritate dixerunt, cum alium modum aptiorem non invenirent, quo enuntiarent verbis quod sine verbis intelligebant. Revera enim cum Pater non sit Filius, et Filius non sit Pater, et Spiritus sanctus ille qui etiam donum Dei vocatur, nec Pater sit nec Filius, tres utique sunt. Ideoque pluraliter dictum est, Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) . Non enim dixit, Unum est, quod Sabelliani dicunt; sed, unum sumus. Tamen cum quaeritur quid tres, magna prorsus inopia humanum laborat eloquium. Dictum est tamen, Tres personae, non ut illud diceretur, sed ne taceretur. CAPUT X. 11. Quae Deo absolute conveniunt ut essentia, de", + "candidate_score": 0.678033, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_10_12", + "bdc_text": "Haud bene cessit nobis illa pugna de verbis \"substantialiter , realiter et corporaliter \" habita Gemeint ist der Streit um das Abendmahl ( vgl. ebd. , Z. 47-53 ) . ; pessime cedet , si revocaverimus priscam illam de unitate substantiae et personarum distinctione in sancta trinitate multo periculosissimam disputationem . Satius enim mihi videtur adorandis hisce mysteriis toto animo accedere illaque credere , quemadmodum de his simpliciter loquitur scriptura , quam docte , subtiliter et acute in tremendam illam maiestatem perrepere velle .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_552", + "psc_text": "cum ait, Ego sum qui sum; et, dices ad eos: Qui est, misit me ad vos (Exod. III, 14) . Sed tamen sive essentia dicatur quod proprie dicitur, sive substantia quod abusive; utrumque ad se dicitur, non relative ad aliquid. Unde hoc est Deo esse quod subsistere, et ideo si una essentia Trinitas, una etiam substantia. Fortassis igitur commodius dicuntur tres personae, quam tres substantiae. CAPUT VI. 11. Cur in Trinitate non dicatur una persona, et tres essentiae. De Trinitate quid credere debet qui supra dicta non capit. Homo et ad imaginem et imago Dei. Sed ne nobis videar suffragari, hoc quoque requiramus. Quanquam et illi, si vellent, sicut dicunt tres substantias, tres hypostases, possent dicere tres personas tria prosopa. Illud autem maluerunt, quod forte secundum linguae suae consuetudinem aptius diceretur. Nam et in personis eadem ratio est: non enim aliud est Deo esse, aliud personam esse, sed omnino idem.", + "candidate_score": 0.675951, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_10_12", + "bdc_text": "Haud bene cessit nobis illa pugna de verbis \"substantialiter , realiter et corporaliter \" habita Gemeint ist der Streit um das Abendmahl ( vgl. ebd. , Z. 47-53 ) . ; pessime cedet , si revocaverimus priscam illam de unitate substantiae et personarum distinctione in sancta trinitate multo periculosissimam disputationem . Satius enim mihi videtur adorandis hisce mysteriis toto animo accedere illaque credere , quemadmodum de his simpliciter loquitur scriptura , quam docte , subtiliter et acute in tremendam illam maiestatem perrepere velle .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_546", + "psc_text": "essentiae, sed una essentia; cur non propter eamdem unitatem Trinitatis non dicuntur tres substantiae vel tres personae, sed una substantia et una persona? Quam enim est illis commune nomen essentiae, ita ut singulus quisque dicatur essentia, tam illis commune est vel substantiae vel personae vocabulum. Quod enim de personis secundum nostram, hoc de substantiis secundum Graecorum consuetudinem, ea quae diximus, oportet intelligi. Sic enim dicunt illi tres substantias, unam essentiam, quemadmodum nos dicimus tres personas, unam essentiam vel substantiam. 9. Quid igitur restat, nisi ut fateamur loquendi necessitate parta haec vocabula, cum opus esset copiosa disputatione adversum insidias vel errores haereticorum? Cum enim conaretur humana inopia loquendo proferre ad hominum sensus, quod in secretario mentis pro captu tenet de Domino Deo creatore suo, sive per piam fidem, sive per qualemcumque intelligentiam, timuit dicere tres essentias, ne intelligeretur in illa summa aequalitate ulla diversitas. Rursus non esse tria quaedam, non poterat", + "candidate_score": 0.674562, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_10_12", + "bdc_text": "Haud bene cessit nobis illa pugna de verbis \"substantialiter , realiter et corporaliter \" habita Gemeint ist der Streit um das Abendmahl ( vgl. ebd. , Z. 47-53 ) . ; pessime cedet , si revocaverimus priscam illam de unitate substantiae et personarum distinctione in sancta trinitate multo periculosissimam disputationem . Satius enim mihi videtur adorandis hisce mysteriis toto animo accedere illaque credere , quemadmodum de his simpliciter loquitur scriptura , quam docte , subtiliter et acute in tremendam illam maiestatem perrepere velle .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_0", + "psc_text": "LIBER PRIMUS. In quo secundum Scripturas sacras ostenditur unitas et aequalitas summae Trinitatis, et quaedam loca contra Filii aequalitatem allata diluuntur. CAPUT PRIMUM. 1. Scribit contra eos qui ratione abutentes calumniantur fidem Trinitatis. Error disputantium de Deo, ex triplici causa. Scriptura sacra remotis falsitatibus evehit gradatim ad divina. Immortalitas vera. Fide nutrimur, ut habiles ad divina capienda efficiamur. Lecturus haec quae de Trinitate disserimus, prius oportet ut noverit, stilum nostrum adversus eorum vigilare calumnias, qui fidei contemnentes initium, immaturo et perverso rationis amore falluntur. Quorum nonnulli ea quae de corporalibus rebus, sive per sensus corporeos experta noverunt, sive quae natura humani ingenii et diligentiae vivacitate vel artis adjutorio perceperunt, ad res incorporeas et spirituales transferre conantur, ut ex his illas metiri atque opinari velint. Sunt item alii qui secundum humani animi naturam vel affectum de Deo sentiunt, si quid sentiunt; et ex hoc errore, cum de Deo disputant, sermoni suo", + "candidate_score": 0.673698, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_4_6", + "bdc_text": "et praedicatorum Gebennensium confessioneC O IX 703-707 ( die Abschrift von unbekannter Hand liegt in Zürich StA , E II 337 , 262r. -v. ) . . Et primum , quod confessionem attinet , nihil in ipsa nunc quidem video , quod displiceat . Videtur enim plane exprimere sacrosanctae trinitatis unitatem et personarum distinctionem .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_166", + "psc_text": "vera tamen dicente, mordemur; utrum indiscrete Deus apparuerit patribus nostris antequam Christus veniret in carne, an aliqua ex Trinitate persona, an singillatim quasi per vices. CAPUT X. 17. An indiscrete Deus Trinitas Patribus apparuerit, an aliqua ex Trinitate persona. Apparitio Dei Adamo. De eadem apparitione. Visio Abrahae. Ac primum, in eo quod in Genesi scriptum est, locutum Deum cum homine quem de limo finxerat, si excepta figurata significatione, ut rei gestae fides etiam ad litteram teneatur, ista tractamus, in specie hominis videtur Deus cum homine tunc locutus. Non quidem expresse hoc in libro positum est, sed circumstantia lectionis id resonat, maxime illo quod scriptum est, vocem Dei audivisse Adam deambulantis in paradiso ad vesperam, et abscondisse se in medio ligni quod erat in paradiso, Deoque dicenti, Adam, ubi es? respondisse, Audivi vocem tuam, et abscondi me a facie tua, quoniam nudus sum (Gen. III, 8-10) . Quomodo enim possit ad", + "candidate_score": 0.670982, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_4_6", + "bdc_text": "et praedicatorum Gebennensium confessioneC O IX 703-707 ( die Abschrift von unbekannter Hand liegt in Zürich StA , E II 337 , 262r. -v. ) . . Et primum , quod confessionem attinet , nihil in ipsa nunc quidem video , quod displiceat . Videtur enim plane exprimere sacrosanctae trinitatis unitatem et personarum distinctionem .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_168", + "psc_text": "an Filius, an Spiritus sanctus? An omnino Deus indiscrete ipsa Trinitas, in forma hominis homini loquebatur? Contextio quidem ipsa Scripturae nusquam transire sentitur a persona ad personam: sed ille videtur loqui ad primum hominem qui dicebat, Fiat lux, et, Fiat firmamentum (Gen. I, 3, 6) , et caetera per illos singulos dies; quem Deum Patrem solemus accipere, dicentem ut fiat quidquid facere voluit. Omnia enim per Verbum suum fecit, quod Verbum ejus unicum Filium ejus secundum rectam fidei regulam novimus. Si ergo Deus Pater locutus est ad primum hominem, et ipse deambulabat in paradiso ad vesperam, et ab ejus facie se in medio ligni paradisi peccator absconderat: cur jam non ipse intelligatur apparuisse Abrahae et Moysi, et quibus voluit, et quemadmodum voluit, per subjectam sibi commutabilem atque visibilem creaturam, cum ipse in ipso atque in substantia sua qua est incommutabilis atque invisibilis maneat? Sed fieri potuit ut a persona ad", + "candidate_score": 0.665797, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_6", + "bdc_text": "Videtur enim plane exprimere sacrosanctae trinitatis unitatem et personarum distinctionem .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_552", + "psc_text": "cum ait, Ego sum qui sum; et, dices ad eos: Qui est, misit me ad vos (Exod. III, 14) . Sed tamen sive essentia dicatur quod proprie dicitur, sive substantia quod abusive; utrumque ad se dicitur, non relative ad aliquid. Unde hoc est Deo esse quod subsistere, et ideo si una essentia Trinitas, una etiam substantia. Fortassis igitur commodius dicuntur tres personae, quam tres substantiae. CAPUT VI. 11. Cur in Trinitate non dicatur una persona, et tres essentiae. De Trinitate quid credere debet qui supra dicta non capit. Homo et ad imaginem et imago Dei. Sed ne nobis videar suffragari, hoc quoque requiramus. Quanquam et illi, si vellent, sicut dicunt tres substantias, tres hypostases, possent dicere tres personas tria prosopa. Illud autem maluerunt, quod forte secundum linguae suae consuetudinem aptius diceretur. Nam et in personis eadem ratio est: non enim aliud est Deo esse, aliud personam esse, sed omnino idem.", + "candidate_score": 0.663144, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_4_6", + "bdc_text": "et praedicatorum Gebennensium confessioneC O IX 703-707 ( die Abschrift von unbekannter Hand liegt in Zürich StA , E II 337 , 262r. -v. ) . . Et primum , quod confessionem attinet , nihil in ipsa nunc quidem video , quod displiceat . Videtur enim plane exprimere sacrosanctae trinitatis unitatem et personarum distinctionem .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_180", + "psc_text": "Quomodo igitur antequam hoc fecisset, ut vir unus apparuit Abrahae? An illa forma vera non erat? Possem ista quaerere, si vir unus apparuisset Abrahae, idemque Dei Filius crederetur. Cum vero tres viri visi sunt, nec quisquam in eis vel forma, vel aetate, vel potestate major caeteris dictus est; cur non hic accipiamus visibiliter insinuatam per creaturam visibilem Trinitatis aequalitatem, atque in tribus personis unam eamdemque substantiam? 21. Nam ne quisquam putaret sic intimatum unum in tribus fuisse majorem, et eum Dominum Dei Filium intelligendum, duos autem alios angelos ejus, quia cum tres visi sint, uni Domino illic loquitur Abraham; sancta Scriptura futuris talibus cogitationibus atque opinionibus contradicendo non praetermisit occurrere, quando paulo post duos angelos dicit venisse ad Loth, in quibus et ille vir justus qui de Sodomorum incendio meruit liberari, ad unum Dominum loquitur. Sic enim sequitur Scriptura dicens: Abiit autem Dominus postquam cessavit loquens ad Abraham, et Abrabam", + "candidate_score": 0.663058, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_6", + "bdc_text": "Videtur enim plane exprimere sacrosanctae trinitatis unitatem et personarum distinctionem .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_1203", + "psc_text": "per suam memoriam meminit; et per intelligentiam meam, non per suam, quidquid intelligenter amat, intelligit. Quod breviter dici potest: Ego per omnia illa tria memini, ego intelligo, ego diligo, qui nec memoria sum, nec intelligentia, nec dilectio, sed haec habeo. Ista ergo dici possunt ab una persona, quae habet haec tria, non ipsa est haec tria. In illius vero summae simplicitate naturae quae Deus est, quamvis unus sit Deus, tres tamen personae sunt, Pater, et Filius, et Spiritus sanctus. CAPUT XXIII. 43. Prosequitur disparitatem trinitatis quae in homine est, a Trinitate quae Deus est. Trinitas per speculum nunc videtur auxilio fidei, ut postea clarius videri possit in promissa visione facie ad faciem. Aliud est itaque trinitas res ipsa, aliud imago trinitatis in re alia, propter quam imaginem simul et illud in quo sunt haec tria, imago dicitur; sicut imago dicitur simul et tabula, et quod in ea pictum est; sed", + "candidate_score": 0.662748, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_6", + "bdc_text": "Videtur enim plane exprimere sacrosanctae trinitatis unitatem et personarum distinctionem .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_400", + "psc_text": "unum atque idem ab aeternitate in aeternitatem, tanquam ipsa aeternitas quae sine veritate et charitate non est: in meis autem vocibus separati sunt Pater et Filius et Spiritus sanctus, nec simul dici potuerunt, et in litteris visibilibus sua separatim locorum spatia tenuerunt. Et quemadmodum cum memoriam meam et intellectum et voluntatem nomino, singula quidem nomina ad res singulas referuntur, sed tamen ab omnibus tribus singula facta sunt; nullum enim horum trium nominum est, quod non et memoria et intellectus et voluntas mea simul operata sint: ita Trinitas simul operata est et vocem Patris, et carnem Filii, et columbam Spiritus sancti, cum ad personas singulas singula haec referantur. Qua similitudine utcumque cognoscitur inseparabilem in se ipsa Trinitatem per visibilis creaturae speciem separabiliter demonstrari, et inseparabilem Trinitatis operationem etiam in singulis esse rebus, quae vel ad Patrem, vel ad Filium, vel ad Spiritum sanctum demonstrandum proprie pertinere dicuntur. 31. Si ergo a", + "candidate_score": 0.662586, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_11", + "bdc_text": "pessime cedet , si revocaverimus priscam illam de unitate substantiae et personarum distinctione in sancta trinitate multo periculosissimam disputationem .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_546", + "psc_text": "essentiae, sed una essentia; cur non propter eamdem unitatem Trinitatis non dicuntur tres substantiae vel tres personae, sed una substantia et una persona? Quam enim est illis commune nomen essentiae, ita ut singulus quisque dicatur essentia, tam illis commune est vel substantiae vel personae vocabulum. Quod enim de personis secundum nostram, hoc de substantiis secundum Graecorum consuetudinem, ea quae diximus, oportet intelligi. Sic enim dicunt illi tres substantias, unam essentiam, quemadmodum nos dicimus tres personas, unam essentiam vel substantiam. 9. Quid igitur restat, nisi ut fateamur loquendi necessitate parta haec vocabula, cum opus esset copiosa disputatione adversum insidias vel errores haereticorum? Cum enim conaretur humana inopia loquendo proferre ad hominum sensus, quod in secretario mentis pro captu tenet de Domino Deo creatore suo, sive per piam fidem, sive per qualemcumque intelligentiam, timuit dicere tres essentias, ne intelligeretur in illa summa aequalitate ulla diversitas. Rursus non esse tria quaedam, non poterat", + "candidate_score": 0.660068, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_11", + "bdc_text": "pessime cedet , si revocaverimus priscam illam de unitate substantiae et personarum distinctione in sancta trinitate multo periculosissimam disputationem .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_552", + "psc_text": "cum ait, Ego sum qui sum; et, dices ad eos: Qui est, misit me ad vos (Exod. III, 14) . Sed tamen sive essentia dicatur quod proprie dicitur, sive substantia quod abusive; utrumque ad se dicitur, non relative ad aliquid. Unde hoc est Deo esse quod subsistere, et ideo si una essentia Trinitas, una etiam substantia. Fortassis igitur commodius dicuntur tres personae, quam tres substantiae. CAPUT VI. 11. Cur in Trinitate non dicatur una persona, et tres essentiae. De Trinitate quid credere debet qui supra dicta non capit. Homo et ad imaginem et imago Dei. Sed ne nobis videar suffragari, hoc quoque requiramus. Quanquam et illi, si vellent, sicut dicunt tres substantias, tres hypostases, possent dicere tres personas tria prosopa. Illud autem maluerunt, quod forte secundum linguae suae consuetudinem aptius diceretur. Nam et in personis eadem ratio est: non enim aliud est Deo esse, aliud personam esse, sed omnino idem.", + "candidate_score": 0.657179, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_34_36", + "bdc_text": "Pereant atque dispareant suspitiones . Apud nos , deo gratiae , nulla est turba vel dissensio , quia simpliciter et summa cum diligentia , fide et charitate negotia religionis tractamus , disputationes illas vitamus et fugimus . Veritatem semel didicimus , hanc in vera fide tenemus .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_118", + "psc_text": "non videtur nisi atteri animam, ut Christi gratia glorificata dulcescat: cum ad aliquid certum discussa omni ambiguitate pervenerint, facillime debent ignoscere errantibus in tanti pervestigatione secreti. Sed duo sunt quae in errore hominum difficillime tolerantur; praesumptio, priusquam veritas pateat; et, cum jam patuerit, praesumptae defensio falsitatis. A quibus duobus vitiis nimis inimicis inventioni veritatis, et tractationi divinorum sanctorumque Librorum, si me, ut precor et spero, Deus defenderit atque munierit scuto bonae voluntatis suae (Psal. V, 13) et gratia misericordiae suae, non ero segnis ad inquirendam substantiam Dei, sive per Scripturam ejus, sive per creaturam. Quae utraque nobis ad hoc proponitur intuenda, ut ipse quaeratur, ipse diligatur, qui et illam inspiravit, et istam creavit. Nec trepidus ero ad proferendam sententiam meam, in qua magis amabo inspici a rectis, quam timebo morderi a perversis. Gratanter enim suscipit oculum columbinum pulcherrima et modestissima charitas; dentem autem caninum vel evitat cautissima humilitas, vel retundit", + "candidate_score": 0.653312, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_11", + "bdc_text": "pessime cedet , si revocaverimus priscam illam de unitate substantiae et personarum distinctione in sancta trinitate multo periculosissimam disputationem .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_436", + "psc_text": "tres substantias. CAPUT IX. Personae tres non proprie dictae. Sed quia nostra loquendi consuetudo jam obtinuit, ut hoc intelligatur cum dicimus essentiam, quod intelligitur cum dicimus substantiam: non audemus dicere unam essentiam tres substantias; sed unam essentiam vel substantiam, tres autem personas; quemadmodum multi Latini ista tractantes et digni auctoritate dixerunt, cum alium modum aptiorem non invenirent, quo enuntiarent verbis quod sine verbis intelligebant. Revera enim cum Pater non sit Filius, et Filius non sit Pater, et Spiritus sanctus ille qui etiam donum Dei vocatur, nec Pater sit nec Filius, tres utique sunt. Ideoque pluraliter dictum est, Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) . Non enim dixit, Unum est, quod Sabelliani dicunt; sed, unum sumus. Tamen cum quaeritur quid tres, magna prorsus inopia humanum laborat eloquium. Dictum est tamen, Tres personae, non ut illud diceretur, sed ne taceretur. CAPUT X. 11. Quae Deo absolute conveniunt ut essentia, de", + "candidate_score": 0.6533, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_15", + "bdc_text": "ad proportionem fideiVgl. Röm 12 , 3. , vitare concertationem verborum .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_959", + "psc_text": "Cor. XIII, 12) exercitatiore in his inferioribus rebus mente veniamus. Hujus igitur verba fidei quisquis in solis vocibus memoriae commendaverit, nesciens quid significent; sicut solent qui graece nesciunt, graeca verba tenere memoriter, vel latina similiter, vel cujusque alterius linguae, qui ejus ignari sunt: nonne habet quamdam in suo animo trinitatem, quia et in memoria sunt illi verborum soni, etiam quando inde non cogitat; et inde formatur acies recordationis ejus, quando de his cogitat; et voluntas recordantis atque cogitantis utrumque conjungit? Nullo modo tamen dixerimus istum, cum hoc agit, secundum trinitatem interioris hominis agere, sed potius exterioris: quia id solum meminit, et quando vult, quantum vult intuetur, quod ad sensum corporis pertinet, qui vocatur auditus, nec aliud quam corporalium rerum, id est sonorum, tali cogitatione imagines versat. Si autem quod verba illa significant, teneat et recolat; jam quidem aliquid interioris hominis agit: sed nondum dicendus vel putandus est vivere secundum interioris", + "candidate_score": 0.641581, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_29_31", + "bdc_text": "Et de Bernatibus nihil unquam intelleximus , nisi quod de tete über der Zeile nachgetragen . ut viro bono et docto sentiant ; qui autem sic sentiunt , contemnere nequeunt .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_685", + "psc_text": "ipsarum doctrinarum fines auditos expertosve miramur, et ex hoc inardescimus facultatem comparare discendo, qua ad eos pervenire possimus. Tanquam si litteras nescienti dicatur quamdam esse doctrinam, qua quisque valeat, quamvis longe absenti, verba mittere manu facta in silentio, quae rursus ille cui mittuntur, non auribus, sed oculis colligat, idque fieri videat; nonne, dum concupiscit nosse quo id possit, omni studio circa illum finem movetur, quem jam notum tenet? Sic accenduntur studia discentium: nam quod quisque prorsus ignorat, amare nullo pacto potest. 2. Ita etiam signum si quis audiat incognitum, veluti verbi alicujus sonum, quo quid significetur ignorat, cupit scire quidnam sit, id est, sonus ille cui rei commemorandae institutus sit: veluti si audiat cum dicitur temetum, et ignorans quid sit requirat. Jam itaque oportet ut noverit signum esse, id est, non esse inanem illam vocem, sed aliquid ea significari: alioquin jam notum est hoc trisyllabum, et articulatam speciem suam impressit", + "candidate_score": 0.619835, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf013", + "work_id": "103_Athanasius-Alexandrinus_De-observationibus-monachorum", + "max_score": 0.700787, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_12_14", + "bdc_text": "Satius enim mihi videtur adorandis hisce mysteriis toto animo accedere illaque credere , quemadmodum de his simpliciter loquitur scriptura , quam docte , subtiliter et acute in tremendam illam maiestatem perrepere velle . Nos certe curabimus , ne hac in re et propter voculas ulla apud nos moveatur disputatio . Apostolus Paulus iubet suos sapere ad sobrietatem etvor et gestrichenes fi .", + "psc_chunk_id": "103_Athanasius-Alexandrinus_De-observationibus-monachorum_window_6", + "psc_text": "Cujus rei cura in canonicis ponenda est monimentis: non quod apocrypha debeamus praesertim ignorata damnare; sed quod ad scientiam Dei digestam canonis seriem putemus posse sufficere. Illa enim si consentiunt, supervacua sunt; si dissentiunt, vitanda sunt. Sine legendi autem studio nemo ad Deum valebit esse intentus. Primum, quod hujusmodi opera ab aliis actibus caducae occupationis abducunt: et diversorum exemplorum insinuata cognitio vel bonorum appetentiam, vel malorum facit esse cautelam. Neque enim alias Petrus apostolus admoneret: Praeparati semper estote ad rationem reddendam ad omnes poscentes vos de verbo fidei vestrae et spei vestrae (I Petr. III, 16) . Et Apostolus: Non cessamus pro vobis orantes, ut impleamini agnitione ejus in omni sapientia et intellectu spiritali (Col. I, 9) . Et rursus; Verbum Christi habitet in vobis abundanter in omni sapientia (Col. III, 16) . Nam et in Veteri Testamento similem hominibus curam sacrae praeceptionis inculcavit eloquium. Sic enim David ait: Beatus", + "candidate_score": 0.700787, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_13_15", + "bdc_text": "Nos certe curabimus , ne hac in re et propter voculas ulla apud nos moveatur disputatio . Apostolus Paulus iubet suos sapere ad sobrietatem etvor et gestrichenes fi . ad proportionem fideiVgl. Röm 12 , 3. , vitare concertationem verborum .", + "psc_chunk_id": "103_Athanasius-Alexandrinus_De-observationibus-monachorum_window_6", + "psc_text": "Cujus rei cura in canonicis ponenda est monimentis: non quod apocrypha debeamus praesertim ignorata damnare; sed quod ad scientiam Dei digestam canonis seriem putemus posse sufficere. Illa enim si consentiunt, supervacua sunt; si dissentiunt, vitanda sunt. Sine legendi autem studio nemo ad Deum valebit esse intentus. Primum, quod hujusmodi opera ab aliis actibus caducae occupationis abducunt: et diversorum exemplorum insinuata cognitio vel bonorum appetentiam, vel malorum facit esse cautelam. Neque enim alias Petrus apostolus admoneret: Praeparati semper estote ad rationem reddendam ad omnes poscentes vos de verbo fidei vestrae et spei vestrae (I Petr. III, 16) . Et Apostolus: Non cessamus pro vobis orantes, ut impleamini agnitione ejus in omni sapientia et intellectu spiritali (Col. I, 9) . Et rursus; Verbum Christi habitet in vobis abundanter in omni sapientia (Col. III, 16) . Nam et in Veteri Testamento similem hominibus curam sacrae praeceptionis inculcavit eloquium. Sic enim David ait: Beatus", + "candidate_score": 0.690446, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_14_16", + "bdc_text": "Apostolus Paulus iubet suos sapere ad sobrietatem etvor et gestrichenes fi . ad proportionem fideiVgl. Röm 12 , 3. , vitare concertationem verborum . In his ero . Quod Carolum attinetMyconius hatte Caroli gegen Kritik in Schutz genommen ;", + "psc_chunk_id": "103_Athanasius-Alexandrinus_De-observationibus-monachorum_window_9", + "psc_text": "Nec hoc tantum fine contentus, simultates amore commutet; iram patientiae temperet freno; avaritiam abstinentiae vincat imperio; ac praecipue linguam custodia taciturnitatis obsepiat; ne in litigium contentiosa fervescat; ne in maledictum procax incurrat; ne in obtrectationem maledicta serpat; ne in jurationem facilis prolabatur; ne in mendacium ficta dissimulet; ne in circumventione astuta calleat: ne in elatione superba jactetur; sedulo servans tempus tacendi et tempus loquendi, omne otiosum verbum obnoxium sciat esse rationi. Nam ideo et David beatissimus ori suo custodiam deposcit: et condiendum sale sermonem beati Pauli pagina sacra constituit et nullum indomabile membrum esse quam linguam testifica Jacobi praecepta signarunt. Sit igitur qui hujusmodi viam scandit, tacitus, mitis, benignus; et quia charitatis insolubilis nexus habetur, abjiciendus in studio parili semper alium judicans potiorem. Hoc enim freno astringit invidiam, quam vicinae sibi elationis saepius incitatam judicio, dum gratias referendi sibi honoris appetit, notam miseri livoris incurrit. Nec praemium a Deo unusquisque", + "candidate_score": 0.67141, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_34_36", + "bdc_text": "Pereant atque dispareant suspitiones . Apud nos , deo gratiae , nulla est turba vel dissensio , quia simpliciter et summa cum diligentia , fide et charitate negotia religionis tractamus , disputationes illas vitamus et fugimus . Veritatem semel didicimus , hanc in vera fide tenemus .", + "psc_chunk_id": "103_Athanasius-Alexandrinus_De-observationibus-monachorum_window_16", + "psc_text": "Non blasphemetur bonum nostrum (Rom. XIV, 16) . Et iterum: Ut quid libertas nostra judicetur ab infideli conscientia (I Cor. X, 29) ? Et iterum: Omnia autem vestra honesta fiant (I Cor. XIV, 40) . Et iterum: Commendantes nosmetipsos in omnem conscientiam hominum coram Deo (II Cor. IV, 2) . Et iterum: Provideamus bona non solum coram Deo, sed etiam coram hominibus (Rom. XII, 17) . Et iterum: Ut is qui ex adverso est confundatur, nihil habens de nobis dicere mali (Tit. II, 8) . Neque me praeterit saecularis livoris invidia in obtrectationem semper religionis ardere, et mordacem malignis rumoribus dentem impressum dicacitatis infigere. Utatur sua mundus natura, dum nihil in nostra inveniat disciplina. Falsitas ex more jactetur, dum ne verisimile quidem possit esse quod dicitur. Nemo ideo debet contemnere vulnus infamiae, quia semper consueverit rumor simulare: sed ideo intentius praecavere, quod soleat etiam ficta componere. Nemo ab obtrectationis metu", + "candidate_score": 0.654343, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_35", + "bdc_text": "Apud nos , deo gratiae , nulla est turba vel dissensio , quia simpliciter et summa cum diligentia , fide et charitate negotia religionis tractamus , disputationes illas vitamus et fugimus .", + "psc_chunk_id": "103_Athanasius-Alexandrinus_De-observationibus-monachorum_window_6", + "psc_text": "Cujus rei cura in canonicis ponenda est monimentis: non quod apocrypha debeamus praesertim ignorata damnare; sed quod ad scientiam Dei digestam canonis seriem putemus posse sufficere. Illa enim si consentiunt, supervacua sunt; si dissentiunt, vitanda sunt. Sine legendi autem studio nemo ad Deum valebit esse intentus. Primum, quod hujusmodi opera ab aliis actibus caducae occupationis abducunt: et diversorum exemplorum insinuata cognitio vel bonorum appetentiam, vel malorum facit esse cautelam. Neque enim alias Petrus apostolus admoneret: Praeparati semper estote ad rationem reddendam ad omnes poscentes vos de verbo fidei vestrae et spei vestrae (I Petr. III, 16) . Et Apostolus: Non cessamus pro vobis orantes, ut impleamini agnitione ejus in omni sapientia et intellectu spiritali (Col. I, 9) . Et rursus; Verbum Christi habitet in vobis abundanter in omni sapientia (Col. III, 16) . Nam et in Veteri Testamento similem hominibus curam sacrae praeceptionis inculcavit eloquium. Sic enim David ait: Beatus", + "candidate_score": 0.636364, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_35", + "bdc_text": "Apud nos , deo gratiae , nulla est turba vel dissensio , quia simpliciter et summa cum diligentia , fide et charitate negotia religionis tractamus , disputationes illas vitamus et fugimus .", + "psc_chunk_id": "103_Athanasius-Alexandrinus_De-observationibus-monachorum_window_8", + "psc_text": "et meditaberis in eo die ac nocte (Jos. I, 8) . His quoque se negotiis malarum cogitationum lubrica frequenter interserunt; et quamvis ipsa sedulitas animum ad Deum praestet intentum, efficit tamen in sese mordax saeculi cura sollicitum. Quod si haec frequenter et importune patitur religioso labori deditus, nunquam profecto illis carebit otiosus. Nunc quoniam studiorum membra digessimus, morum augmenta cumulemus. Illud autem non extra commonitionem puto, ut sit victus facilis, vilisque vestitus: cum et haec tegendi corporis gratia reperta sint, non ornandi; et illa sustinendae animae potius quam obruendae. His igitur quae supra ostendimus actibus mancipatus omne odium deponat inimici. Nec hoc tantum fine contentus, simultates amore commutet; iram patientiae temperet freno; avaritiam abstinentiae vincat imperio; ac praecipue linguam custodia taciturnitatis obsepiat; ne in litigium contentiosa fervescat; ne in maledictum procax incurrat; ne in obtrectationem maledicta serpat; ne in jurationem facilis prolabatur; ne in mendacium ficta dissimulet; ne in circumventione", + "candidate_score": 0.630211, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis", + "max_score": 0.700614, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_12_14", + "bdc_text": "Satius enim mihi videtur adorandis hisce mysteriis toto animo accedere illaque credere , quemadmodum de his simpliciter loquitur scriptura , quam docte , subtiliter et acute in tremendam illam maiestatem perrepere velle . Nos certe curabimus , ne hac in re et propter voculas ulla apud nos moveatur disputatio . Apostolus Paulus iubet suos sapere ad sobrietatem etvor et gestrichenes fi .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis_window_60", + "psc_text": "Domino cum propheta cantemus (Psal. C, 1): intentionem nostrae scrutationis eatenus temperantes, ut discutere non velimus quod comprehendere non valemus. Admonet enim nos sancta Scriptura dicens: Altiora te ne quaesieris, et fortiora te ne scrutatus fueris; sed quae praecepit tibi Dominus, illa cogita semper, et in plurimis operibus ejus ne sis curiosus (Eccli. III, 22) . Revera enim frustra labor superfluae scrutationis impenditur, ubi nulla inventionis copia suffragatur; et noxia curiositas in reatum protinus labitur, quando modum suum humana infirmitas non metitur. Quin potius in hoc profundissimo divinae voluntatis arcano nihil aliud nostrae saluti congruere noverimus, nisi ut cum David unusquisque nostrum humiliter dicat: Mirabilis facta est scientia tua ex me, confortata est, nec potero ad eam (Psal. CXXXVIII, 6) . Cum beato quoque Paulo religiosi 449 clamoris jungamus effectum, qui ait: O altitudo divitiarum sapientiae et scientiae Dei! Quam incomprehensibilia sunt judicia ejus, et investigabiles viae ejus! Quis enim", + "candidate_score": 0.700614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_38_40", + "bdc_text": "Annitimur certe , quantum dominus gratiae concesserit , atque huc spectamus in omnibus nostris contionibus ; id enim nostri videtur esse offitii . Vale una cum domino Gryneo , charissimo fratre , cui in praesenti non habeo , quod scribam .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis_window_65", + "psc_text": "Eos vero qui sive originalium sive etiam propriorum exuuntur 450 oneribus peccatorum, gratia Dei praeveniri, nullus debet ambigere Christianus. In cujus gratiae largitate quidam, minore rerum consideratione percepta, non leviter errant, existimantes eam omnibus hominibus aequaliter dari: ita ut etiam eis qui beneficia ipsius gratiae, tanquam ipsi, multum minorant, dum non credunt ipsius gratiae opus esse in homine, ut gratia suscipiatur ab homine: quae non ob aliud divinitus datur, nisi ut bonam voluntatem in homine primitus operetur; tantaque sit in unoquoque qui accipit, quantam Deus gratuita miseratione cordi accipientis infundit. CAP. XV.--33. Dignum itaque est, carissimi fratres, ut in singulis quibusque sententiis, in quibus nubilo cujusquam obscuritatis ambigimus, sanctorum Patrum definitionibus haereamus: quos praeveniens misericordia Dei gratis illuminavit, ut crederent, et sequens instruxit spiritaliter, ut docerent. Hi enim apostolicae praedicationis tenentes per omnia veritatem, certissime cognoverunt, cognoscendumque libris et epistolis reliquerunt, gratiam Dei non omnibus hominibus generaliter dari. Gratuitum quippe", + "candidate_score": 0.682305, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_33_35", + "bdc_text": "et amare synceriter nos velis , quemadmodum te amamus ex animo . Pereant atque dispareant suspitiones . Apud nos , deo gratiae , nulla est turba vel dissensio , quia simpliciter et summa cum diligentia , fide et charitate negotia religionis tractamus , disputationes illas vitamus et fugimus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis_window_128", + "psc_text": "bene vivendum nunquam sufficit cuiquam scientia praecepti, nisi dilectio fuerit custos mandati, et ut diligat, non nisi sua voluntate diligit. Et ideo Dei et proximi dilectio unicuique nostrum ita legali sermone mandatur: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua; et proximum tuum sicut teipsum (Matth. XXII, 37, 38) . In quibus duobus praeceptis Salvator noster totam legem dicit prophetasque pendere. Ut autem diligamus Deum ex toto corde nostro, ipsam dilectionem non habemus 465 ex corde nostro, sed habemus ex Deo. Caritas enim Dei diffusa est in cordibus nostris per Spiritum sanctum, qui datus est nobis. Et ut diligamus invicem, Deus nobis tribuit caritatem. Ait enim beatus Joannes: Carissimi, diligamus invicem; quoniam caritas ex Deo est, et omnis qui diligit fratrem ex Deo natus est, et novit Deum. Qui autem non diligit, ignorat Deum, quia Deus caritas est (I Joan.", + "candidate_score": 0.65556, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_38", + "bdc_text": "Annitimur certe , quantum dominus gratiae concesserit , atque huc spectamus in omnibus nostris contionibus ;", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis_window_220", + "psc_text": "vita habemus ut de statu ipsius vitae sollicite cogitemus. Proinde gratia quam Deus praedestinavit, id est ex aeternitate suis fidelibus praeparavit, hoc in nobis agit ex eo quod eam accepimus, ut in nobis eam custodiri divino munere postulemus, et hoc in operibus habeamus, quod ipsa largiente percepimus. In illis autem permanent ipsius gratiae dona, quibus sunt divinae praedestinationis munere praeparata. Non ergo dicendum est: Si praedestinati sumus, nec vigilemus, nec oremus. Imo cum vigilamus et oramus, gratiae Dei beneficia cognoscamus; nec denegemus aeternam bonorum istorum originem, quorum in nobis divinam cernimus largitatem; quorum sic non potest esse praedestinatio dubia, sicut eorum cognoscitur praeparatio sempiterna. Propter quod dicit Apostolus: Ipsius enim sumus factura, creati in Christo Jesu in operibus bonis, quae praeparavit Deus ut in illis ambulemus (Ephes. II, 10) . CAP. VII.--11. Absit autem ut dum praedestinatio asseritur, evangelica et apostolica mandata solvantur. Cum utique Jesus ab initio sciret qui", + "candidate_score": 0.651735, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_32", + "bdc_text": "Rogo itaque per dominum et obtestor , ut meliora tibi de nobis pollicearispollicearis vom Schreiber korrigiert aus polliceri velis .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis_window_131", + "psc_text": "Alio quoque loco ipsam manum dexterae nostrae divina dicit protectione salvari. Ait enim: Dominus custodit te, Dominus protectio tua super manum dexterae tuae (Psal. CXX, 5) . Ipse denuo orat, ut opera manuum nostrarum, concessa super nos illuminatione, Dominus dirigat. Ideo ait: Sit splendor Domini Dei nostri super nos, et opera manuum nostrarum dirige super nos (Psal. LXXXIX, 17) . CAP. X.--16. His atque hujusmodi testimoniis, quibus tam Novum quam Vetus refertum est Testamentum, tale esse hominis demonstratur arbitrium, ut sive ad inchoanda quae bona sunt nihil possit, nisi ipsum gratia divina praevenerit, sive ad perficienda nullatenus sibi sufficere valeat, nisi gratia qua praevenitur, eadem jugiter adjuvetur. Nec tamen quia indiget juvamine, ideo dicendum est non esse; nec quia est, ideo credi debet ad initium vel profectum boni sibi posse sufficere. Proinde si ad eloquia divina humilis ac mitis accesserit animus (quod tunc potest, si ei humilitatis et mansuetudinis donum", + "candidate_score": 0.630068, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae", + "max_score": 0.700057, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_38_40", + "bdc_text": "Annitimur certe , quantum dominus gratiae concesserit , atque huc spectamus in omnibus nostris contionibus ; id enim nostri videtur esse offitii . Vale una cum domino Gryneo , charissimo fratre , cui in praesenti non habeo , quod scribam .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_562", + "psc_text": "Ubi primum, dilectissimi fratres, debetis agnoscere, imo vos 270 non ambigimus agnovisse, ad hoc divinitus ista permitti, ut hinc divinae gratiae virtus documento possit judicii manifestioris intelligi. Quandoquidem ipsa gratia nullatenus agnoscitur nisi detur: quae quandiu non est in homine, tandiu necesse est ut ei aut sermone repugnet, aut opere. Nam sermone repugnat gratiae Dei, qui sensum gerit fidei Christianae contrarium; repugnat autem opere, qui in moribus suis Christianae vitae non retinet institutum. Hoc quippe in homine agit gratia divinitus data, ut animus, dono fidei caritatisque percepto ( al. praecepto), et sermonem bonum proferat, et studio bonae operationis insistat. Quod fidelibus divinitus dari, beatus et ostendit et poposcit Apostolus dicens: Ipse autem Dominus noster Jesus Christus, et Deus et Pater noster, qui dilexit nos, et dedit consolationem aeternam, et spem bonam in gratia, exhortetur corda vestra, et confirmet in omni opere bono et sermone (II Thess. II, 16, 17) .", + "candidate_score": 0.700057, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_11_13", + "bdc_text": "pessime cedet , si revocaverimus priscam illam de unitate substantiae et personarum distinctione in sancta trinitate multo periculosissimam disputationem . Satius enim mihi videtur adorandis hisce mysteriis toto animo accedere illaque credere , quemadmodum de his simpliciter loquitur scriptura , quam docte , subtiliter et acute in tremendam illam maiestatem perrepere velle . Nos certe curabimus , ne hac in re et propter voculas ulla apud nos moveatur disputatio .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_275", + "psc_text": "brevitate potius excitanda, ut dum breve opus delectabiliter legis, ad prolixam lectionem ardentius inflammeris. Pauca quae dicturus sum, intente lege, prudenter intellige, et indubitanter tene: ex quibus valeas in assertione fidei a falsis vera discernere, et Christianam fidem, ipsius illuminatoris nostri juvamine retinere . CAP. XI. In Trinitate unus Deus, una natura. Error Sabellianorum. --20. Unus Deus est sancta Trinitas, Pater, et Filius, et Spiritus sanctus. Una est enim Patris, et Filii, et Spiritus sancti, natura, sed non una persona. Proinde ut retenta veritate possis refellere, vel certe respuere falsitatem, si quem videris ita Patris, et Filii, et Spiritus sancti unam confiteri naturam, ut velit unam asserere personam, noli Christianum catholicum putare, sed haereticum Sabellianum agnosce. CAP. XII. Error Arianorum. Sabelliani et Ariani in quo recipiendi, in quo respuendi. --21. Si quem vero audieris ita tres personas, Patris, et Filii, et Spiritus sancti, dicere, ut velit tres naturas istarum trium", + "candidate_score": 0.693703, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_5_7", + "bdc_text": "Et primum , quod confessionem attinet , nihil in ipsa nunc quidem video , quod displiceat . Videtur enim plane exprimere sacrosanctae trinitatis unitatem et personarum distinctionem . Quod voculas \"substantia\" et \"persona\" attinetVgl .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_454", + "psc_text": "ex carnis communione putetur in Patre et Filio et Spiritu sancto communio humanae nativitatis, passionis et mortis. Ut ergo nec illi maligne insidientur, nec isti forsitan incaute fallantur, debent utrique cogitare, sic a nobis unam Trinitatis praedicari substantiam, ut non tamen dicamus unam ejusdem Trinitatis esse personam. Unde sic totum, quod est ipsa natura, commune tribus invenitur esse personis, ut aliquid tamen inveniatur, quo proprio ( al. proprie) unaquaeque persona noscatur, quod tamen nec inveniatur separabile, nec possit esse commune. Nam proprium Patris dicimus esse, quod genuit; proprium Filii dicimus esse, quod solus de solo Patre natus est; proprium etiam Spiritus sancti, quod de Patre Filioque procedit. In his vero propriis nulla est naturae separatio, sed quaedam personalis agnitio. Cum enim propria solius sit generatio Patris, non 246 ab ea tamen separatus est Filius, quia generante Patre natus est Filius. Et cum propria sit nativitas Filii, non tamen est a", + "candidate_score": 0.684844, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_5_7", + "bdc_text": "Et primum , quod confessionem attinet , nihil in ipsa nunc quidem video , quod displiceat . Videtur enim plane exprimere sacrosanctae trinitatis unitatem et personarum distinctionem . Quod voculas \"substantia\" et \"persona\" attinetVgl .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_243", + "psc_text": "Trinitatem audis, Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, tres personas unius summae illius divinitatis agnosce. Tres enim personae sunt, Pater, et Filius, et Spiritus sanctus; ideo Trinitas dicitur: sed una substantia est Patris, et Filii, et Spiritus sancti; ideo ipsa Trinitas unus Deus veraciter a fidelibus praedicatur. CAP. III. Tres personae, non tres naturae. Aequalitas in Trinitate. Scripturae testimonia quod Trinitas sit unus Deus. Testimonia pro tribus personis perperam assignantur soli Patri ab haereticis. Filius quoque Dominus Deus dicitur. Quis debet dici Christianus. Adorandus est et Filius. --4. Tres itaque personas esse Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, ostendunt ipsius eloquia Veritatis. Unde Salvator noster ait: Non sum solus, sed ego et qui misit me Pater (Joan. VIII, 16) . De Spiritu sancto quoque dicit: Ego rogabo Patrem, et alium paracletum dabit vobis, Spiritum veritatis (Joan. XIV, 16, 17) . Praecepit etiam baptizari gentes in nomine Patris, et Filii, et", + "candidate_score": 0.682361, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_11_13", + "bdc_text": "pessime cedet , si revocaverimus priscam illam de unitate substantiae et personarum distinctione in sancta trinitate multo periculosissimam disputationem . Satius enim mihi videtur adorandis hisce mysteriis toto animo accedere illaque credere , quemadmodum de his simpliciter loquitur scriptura , quam docte , subtiliter et acute in tremendam illam maiestatem perrepere velle . Nos certe curabimus , ne hac in re et propter voculas ulla apud nos moveatur disputatio .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_242", + "psc_text": "nos rationem de fide et spe quae in nobis est (I Pet. III, 15) . Volens ergo ad respondendum paratior inveniri, petis ut nostro instructus sermone agnoscas quemadmodum haereticis, fidem nostram impugnare volentibus, divinis valeas armatus eloquiis obviare. 3. Proinde illud admoneo ( al. commoneo) principaliter teneas: sanctam Trinitatem, id est, Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, naturaliter verum ( forte unum) esse Deum, summum, verum et bonum, unius naturae, unius essentiae, unius omnipotentiae, unius bonitatis, unius aeternitatis, unius immensitatis; ac sic cum unum Deum audis Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, unam naturam summae illius Trinitatis intellige; et cum Trinitatem audis, Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, tres personas unius summae illius divinitatis agnosce. Tres enim personae sunt, Pater, et Filius, et Spiritus sanctus; ideo Trinitas dicitur: sed una substantia est Patris, et Filii, et Spiritus sancti; ideo ipsa Trinitas unus Deus veraciter a fidelibus praedicatur. CAP. III. Tres", + "candidate_score": 0.67461, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_36_38", + "bdc_text": "Veritatem semel didicimus , hanc in vera fide tenemus . Utinam secundum hanc etiam viveremus . Annitimur certe , quantum dominus gratiae concesserit , atque huc spectamus in omnibus nostris contionibus ;", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_589", + "psc_text": "20. Speramus autem in Domino, quoniam gratiae suae ita subsidium largietur, ut et bene sentientibus sanctae scientiae tribuat augmentum, et aliter quam oportet credentibus donet veritatis agnoscendae subsidium. Ipse enim facit gratiae suae participes quos praedestinavit ad vitam, ut in omnibus bonis suis humanae arbitrium voluntatis gratiae Dei subjiciant; et ab ipso sibi cognoscant descendere omne datum optimum, et omne donum perfectum; sciant etiam ab ipso exspectandum semper auxilium, qui praedestinatis suis et gratiam et perseverantiam donat, ut gratiam pro gratia, donum vitae perennis accipiant. 277 EPISTOLA XVI, SEU LIBER PETRI DIACONI ET ALIORUM QUI IN CAUSA FIDEI A GRAECIS EX ORIENTE ROMAM MISSI FUERUNT. De Incarnatione et Gratia Domini nostri Jesu Christi ad Fulgentium et alios episcopos Africae. Dominis sanctissimis et cum omni veneratione nominandis, DATIANO, FORTUNATO, ALBANO, ORONTIO, BOETO, FULGENTIO, JANUARIO et caeteris episcopis et in Christi confessione decoratis, exigui PETRUS diaconus, JOANNES, LEONTIUS, alius JOANNES, et caeteri", + "candidate_score": 0.673497, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_37_39", + "bdc_text": "Utinam secundum hanc etiam viveremus . Annitimur certe , quantum dominus gratiae concesserit , atque huc spectamus in omnibus nostris contionibus ; id enim nostri videtur esse offitii .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_562", + "psc_text": "Ubi primum, dilectissimi fratres, debetis agnoscere, imo vos 270 non ambigimus agnovisse, ad hoc divinitus ista permitti, ut hinc divinae gratiae virtus documento possit judicii manifestioris intelligi. Quandoquidem ipsa gratia nullatenus agnoscitur nisi detur: quae quandiu non est in homine, tandiu necesse est ut ei aut sermone repugnet, aut opere. Nam sermone repugnat gratiae Dei, qui sensum gerit fidei Christianae contrarium; repugnat autem opere, qui in moribus suis Christianae vitae non retinet institutum. Hoc quippe in homine agit gratia divinitus data, ut animus, dono fidei caritatisque percepto ( al. praecepto), et sermonem bonum proferat, et studio bonae operationis insistat. Quod fidelibus divinitus dari, beatus et ostendit et poposcit Apostolus dicens: Ipse autem Dominus noster Jesus Christus, et Deus et Pater noster, qui dilexit nos, et dedit consolationem aeternam, et spem bonam in gratia, exhortetur corda vestra, et confirmet in omni opere bono et sermone (II Thess. II, 16, 17) .", + "candidate_score": 0.673103, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_6", + "bdc_text": "Videtur enim plane exprimere sacrosanctae trinitatis unitatem et personarum distinctionem .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_243", + "psc_text": "Trinitatem audis, Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, tres personas unius summae illius divinitatis agnosce. Tres enim personae sunt, Pater, et Filius, et Spiritus sanctus; ideo Trinitas dicitur: sed una substantia est Patris, et Filii, et Spiritus sancti; ideo ipsa Trinitas unus Deus veraciter a fidelibus praedicatur. CAP. III. Tres personae, non tres naturae. Aequalitas in Trinitate. Scripturae testimonia quod Trinitas sit unus Deus. Testimonia pro tribus personis perperam assignantur soli Patri ab haereticis. Filius quoque Dominus Deus dicitur. Quis debet dici Christianus. Adorandus est et Filius. --4. Tres itaque personas esse Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, ostendunt ipsius eloquia Veritatis. Unde Salvator noster ait: Non sum solus, sed ego et qui misit me Pater (Joan. VIII, 16) . De Spiritu sancto quoque dicit: Ego rogabo Patrem, et alium paracletum dabit vobis, Spiritum veritatis (Joan. XIV, 16, 17) . Praecepit etiam baptizari gentes in nomine Patris, et Filii, et", + "candidate_score": 0.670657, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_36_38", + "bdc_text": "Veritatem semel didicimus , hanc in vera fide tenemus . Utinam secundum hanc etiam viveremus . Annitimur certe , quantum dominus gratiae concesserit , atque huc spectamus in omnibus nostris contionibus ;", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_499", + "psc_text": "creatus. In tantum ergo habet quaelibet sancti hominis anima illius summi Dei notitiam, in quantum internae visionis acceperit gratiam. Unde nescio quomodo accipiamus Unigenitum a Patre plenum gratiae et veritatis, si vel illi plenitudini veritatis aliquid plenitudinis gratiae deesse dicimus, vel illi plenitudini gratiae non totam inesse veritatis plenitudinem aestimemus: cum utique in eo certissime Unigenitus a Patre plenus agnoscatur gratiae et veritatis, si non solum in ipso uno plena gratia humanitatis, plenaque divinitatis veritas agnoscatur; sed etiam plenitudo veritatis in seipsa plenitudinem habeat gratiae, qua est tota humanitas in divinitate sua; et plenitudio gratiae plenitudinem in se habeat veritatis, qua est tota divinitas in humanitate sua: ita ut plenitudo veritatis plenitudinem in se habeat gratiae, et plenitudo gratiae plenitudinem in se habeat veritatis 33. Non autem tota plenitudo veritatis habetur, quando ipsius veritatis aliquid ignoratur, quod absit ut de Christo aliquatenus sentiamus. Sic enim tota plenitudo gratiae est in", + "candidate_score": 0.669587, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_6", + "bdc_text": "Videtur enim plane exprimere sacrosanctae trinitatis unitatem et personarum distinctionem .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_272", + "psc_text": "Spiritus sanctus, quia creator est omnium rerum, sicut Pater et Filius. Aequalis est Patri et Filio Spiritus sanctus, quia omnia replet immensus, sicut Pater et Filius-Aequalis est Patri et Filio Spiritus sanctus, quia omnium fidelium membra unum templum habet sicut Pater et Filius. Quis autem negare audeat unam esse divinitatem Patris, et Filii, et Spiritus sancti, tum corpora fidelium, quae membra sunt Christi, ipsa templum sint Spiritus sancti? CAP. IX. Conclusio de Trinitate. In tribus personis non est diversitas divinae naturae. Baptismus non valet nisi in nomine Trinitatis collatus. --19. Trinitas est itaque unus solus creator omnium rerum Deus, Trinitas est unus solus immensus naturaliter Deus. Ad hujus imaginem Trinitatis homo factus agnoscitur, in cujus nomine baptizatus denuo renovatur. Baptizari autem gentes in nomine Patris, et Filii, et Spiritus sancti (Matth. XXVIII, 19) , Salvator noster edocuit, ut sicut Trinitatis opere initium conditionis accepimus, sic in nomine Trinitatis, divinae adoptionis", + "candidate_score": 0.667193, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_6", + "bdc_text": "Videtur enim plane exprimere sacrosanctae trinitatis unitatem et personarum distinctionem .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_389", + "psc_text": "totum Filius, totum Spiritus sanctus; quia et Pater, et Filius, et Spiritus sanctus 232 naturaliter unus est Deus. Non sic est autem una natura Patris, et Filii, et Spiritus sancti, id est trium illarum personarum, sicut est humana natura, trium quorumlibet hominum; quorum sic est una natura, ut eorum tamen et animae separentur et corpora: cumque sit in tribus hominibus unitas naturalis, nullius tamen est cum duobus caro, animave communis. Hinc est quod separari ab invicem creaturae quaelibet consubstantiales possunt: quia singulae earum totae ubique esse non possunt: nam et cum in illis fit per gratiam fidei, ut multitudinis credentium sit cor et anima una (Act. IV, 32) ; possunt tamen in personis separari locorum situ, licet cordis non separentur affectu; possunt et aliquae infideles ex fidelibus fieri, et ab illius unius animae societate disjungi. Natura vero Trinitatis, quae sola est ubique tota, sicut ubique suum habet et unum et", + "candidate_score": 0.663302, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_33_35", + "bdc_text": "et amare synceriter nos velis , quemadmodum te amamus ex animo . Pereant atque dispareant suspitiones . Apud nos , deo gratiae , nulla est turba vel dissensio , quia simpliciter et summa cum diligentia , fide et charitate negotia religionis tractamus , disputationes illas vitamus et fugimus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_562", + "psc_text": "Ubi primum, dilectissimi fratres, debetis agnoscere, imo vos 270 non ambigimus agnovisse, ad hoc divinitus ista permitti, ut hinc divinae gratiae virtus documento possit judicii manifestioris intelligi. Quandoquidem ipsa gratia nullatenus agnoscitur nisi detur: quae quandiu non est in homine, tandiu necesse est ut ei aut sermone repugnet, aut opere. Nam sermone repugnat gratiae Dei, qui sensum gerit fidei Christianae contrarium; repugnat autem opere, qui in moribus suis Christianae vitae non retinet institutum. Hoc quippe in homine agit gratia divinitus data, ut animus, dono fidei caritatisque percepto ( al. praecepto), et sermonem bonum proferat, et studio bonae operationis insistat. Quod fidelibus divinitus dari, beatus et ostendit et poposcit Apostolus dicens: Ipse autem Dominus noster Jesus Christus, et Deus et Pater noster, qui dilexit nos, et dedit consolationem aeternam, et spem bonam in gratia, exhortetur corda vestra, et confirmet in omni opere bono et sermone (II Thess. II, 16, 17) .", + "candidate_score": 0.658286, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_38", + "bdc_text": "Annitimur certe , quantum dominus gratiae concesserit , atque huc spectamus in omnibus nostris contionibus ;", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_506", + "psc_text": "homo ad corporis oculum, ut credens in eum qui videri corporaliter potuit, curareris ad eum ipsum videndum, quem spiritaliter videre non poteras. His verbis ostendit beatus Augustinus in spiritalibus rebus hoc esse capere quod videre, neque aliud esse videre quam intelligere, nec intelligere aliud esse quam nosse. Hinc est quod in libro de Praesentia Dei (Epist. ad Dardanum alias 57, nunc 187), cum soli Filio dat plenam divinitatis capacitatem, soli plenam divinitatis ostendit inesse notitiam. In memorato quippe libro his utitur verbis: « Deus igitur ubique praesens est, et ubique totus praesens, nec ubique habitans, sed in templo suo, cui per gratiam benignus est et propitius. Capitur autem habitans, ab aliis amplius, et ab aliis minus. De ipso vero capite nostro Apostolus ait: Quoniam in ipso habitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter (Coloss. II, 9) . » Attende, quaeso, in his verbis beati Augustini discretionem capitis membrorumque 257 certissimam. Ab illis", + "candidate_score": 0.655986, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_38", + "bdc_text": "Annitimur certe , quantum dominus gratiae concesserit , atque huc spectamus in omnibus nostris contionibus ;", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_507", + "psc_text": "per gratiam benignus est et propitius. Capitur autem habitans, ab aliis amplius, et ab aliis minus. De ipso vero capite nostro Apostolus ait: Quoniam in ipso habitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter (Coloss. II, 9) . » Attende, quaeso, in his verbis beati Augustini discretionem capitis membrorumque 257 certissimam. Ab illis enim quibus ad mensuram dat Deus Spiritum, capitur habitans, ab aliis amplius, ab aliis minus. Quid est autem capi nisi intelligi atque cognosci? Cum autem de Christo idem beatus Augustinus loqui vellet, vide quid ait: « De ipso, inquit, capite nostro Apostolus ait: Quoniam in ipso habitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter (Coloss. II, 9) . » Nempe ipse beatus Augustinus ait, quoniam Deus habitans capitur: quocirca ab illo plenitudo divinitatis sine dubio capitur, in quo ipsa divinitatis habitat plenitudo. In eo autem capitur, in quo cognoscitur. Illi ergo in quo habitat omnis plenitudo divinitatis, non potest ipsius plenitudinis plena non", + "candidate_score": 0.655041, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_11", + "bdc_text": "pessime cedet , si revocaverimus priscam illam de unitate substantiae et personarum distinctione in sancta trinitate multo periculosissimam disputationem .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_275", + "psc_text": "brevitate potius excitanda, ut dum breve opus delectabiliter legis, ad prolixam lectionem ardentius inflammeris. Pauca quae dicturus sum, intente lege, prudenter intellige, et indubitanter tene: ex quibus valeas in assertione fidei a falsis vera discernere, et Christianam fidem, ipsius illuminatoris nostri juvamine retinere . CAP. XI. In Trinitate unus Deus, una natura. Error Sabellianorum. --20. Unus Deus est sancta Trinitas, Pater, et Filius, et Spiritus sanctus. Una est enim Patris, et Filii, et Spiritus sancti, natura, sed non una persona. Proinde ut retenta veritate possis refellere, vel certe respuere falsitatem, si quem videris ita Patris, et Filii, et Spiritus sancti unam confiteri naturam, ut velit unam asserere personam, noli Christianum catholicum putare, sed haereticum Sabellianum agnosce. CAP. XII. Error Arianorum. Sabelliani et Ariani in quo recipiendi, in quo respuendi. --21. Si quem vero audieris ita tres personas, Patris, et Filii, et Spiritus sancti, dicere, ut velit tres naturas istarum trium", + "candidate_score": 0.646634, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Priscillianistas-et-Origenistas", + "max_score": 0.698777, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_13_15", + "bdc_text": "Nos certe curabimus , ne hac in re et propter voculas ulla apud nos moveatur disputatio . Apostolus Paulus iubet suos sapere ad sobrietatem etvor et gestrichenes fi . ad proportionem fideiVgl. Röm 12 , 3. , vitare concertationem verborum .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Priscillianistas-et-Origenistas_window_36", + "psc_text": "omnia humana corda constituit. Non itaque opus est plus sapere, sed sapere ad temperantiam, sicut unicuique Deus partitus est mensuram fidei (Rom. XII, 3) . Docebunt te ista fortasse doctiores, si ad illos afferas tantam discendi scientiam, quantam sciendi habes curam; ne incognita pro cognitis opineris; ne non credenda credas, vel credenda non credas. Imo docebit ille unus Magister et verus, sive per illos, sive quibus modis voluerit, qui te pro sua Ecclesia laborantem intus inspicit, ubi et hoc in te contulit: ipse reserabit latius veritatem, qui pulsantem pervidet, quam donare dignatus est, charitatem.", + "candidate_score": 0.698777, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_11_13", + "bdc_text": "pessime cedet , si revocaverimus priscam illam de unitate substantiae et personarum distinctione in sancta trinitate multo periculosissimam disputationem . Satius enim mihi videtur adorandis hisce mysteriis toto animo accedere illaque credere , quemadmodum de his simpliciter loquitur scriptura , quam docte , subtiliter et acute in tremendam illam maiestatem perrepere velle . Nos certe curabimus , ne hac in re et propter voculas ulla apud nos moveatur disputatio .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Priscillianistas-et-Origenistas_window_8", + "psc_text": "falsitas pellere falsitatem; nam hoc, mutare est malum, non evitare. Verumtamen quia de ipso Deo creaturarum omnium conditore, hoc est, de ipsa coaeterna et incommutabili Trinitate, ab eis qui ad vos libros Origenis attulerunt, id traditum esse commemoras quod veritas habet; contra quam veritatem Priscillianus Sabellianum antiquum dogma restituit, ubi ipse Pater qui Filius, qui et Spiritus sanctus perhibetur, hoc iste pejor, quod etiam de anima ita sentit, ut non eam propriam velit habere naturam, sed de ipso Deo tanquam particulam defluere, et tam deformiter inquinari atque in deterius commutari cum Manichaeis audeat affirmare: non parum boni ex libris illis provincia vestra percepit, in ea re maxime in qua capitaliter erratur; de Creatore quippe, non de creatura, tam falsa et tam nefaria sentiuntur. Sive ergo in hanc fidem qui deviaverant restituti sunt, sive qui eam nondum noverant, illarum disputationum lectione didicerunt, hoc se gaudeant didicisse quod sanum est. Quod autem", + "candidate_score": 0.683471, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_12", + "bdc_text": "Satius enim mihi videtur adorandis hisce mysteriis toto animo accedere illaque credere , quemadmodum de his simpliciter loquitur scriptura , quam docte , subtiliter et acute in tremendam illam maiestatem perrepere velle .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Priscillianistas-et-Origenistas_window_35", + "psc_text": "aliquid indubitata fide teneo: sed, quo me contemnas, quem magnum putas esse doctorem, quaenam ista sint, et quid inter se differant nescio. Nec ea sane ignorantia periclitari me puto, sicut inobedientia, si Domini praecepta neglexero; et ideo puto Spiritu Dei per auctores nostros, scriptores sanctorum eloquiorum, non plene exposita, sed raptim tacta atque perstricta; ut si cui forte tali quales nos sumus, per altiorem revelationem aliquid hujusmodi fuerit demonstratum, non se inferiores fuisse credat eos, per quos nobis canonicarum Scripturarum sancta praeconia ministrata sunt. Quantum enim quisque sciendo profecerit, tanto se infra illas Litteras inveniet, quas Deus tanquam firmamentum supra omnia humana corda constituit. Non itaque opus est plus sapere, sed sapere ad temperantiam, sicut unicuique Deus partitus est mensuram fidei (Rom. XII, 3) . Docebunt te ista fortasse doctiores, si ad illos afferas tantam discendi scientiam, quantam sciendi habes curam; ne incognita pro cognitis opineris; ne non credenda credas,", + "candidate_score": 0.667903, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_11", + "bdc_text": "pessime cedet , si revocaverimus priscam illam de unitate substantiae et personarum distinctione in sancta trinitate multo periculosissimam disputationem .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Priscillianistas-et-Origenistas_window_8", + "psc_text": "falsitas pellere falsitatem; nam hoc, mutare est malum, non evitare. Verumtamen quia de ipso Deo creaturarum omnium conditore, hoc est, de ipsa coaeterna et incommutabili Trinitate, ab eis qui ad vos libros Origenis attulerunt, id traditum esse commemoras quod veritas habet; contra quam veritatem Priscillianus Sabellianum antiquum dogma restituit, ubi ipse Pater qui Filius, qui et Spiritus sanctus perhibetur, hoc iste pejor, quod etiam de anima ita sentit, ut non eam propriam velit habere naturam, sed de ipso Deo tanquam particulam defluere, et tam deformiter inquinari atque in deterius commutari cum Manichaeis audeat affirmare: non parum boni ex libris illis provincia vestra percepit, in ea re maxime in qua capitaliter erratur; de Creatore quippe, non de creatura, tam falsa et tam nefaria sentiuntur. Sive ergo in hanc fidem qui deviaverant restituti sunt, sive qui eam nondum noverant, illarum disputationum lectione didicerunt, hoc se gaudeant didicisse quod sanum est. Quod autem", + "candidate_score": 0.667901, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_25_27", + "bdc_text": "aequaliter te valere apud Bernenses ac Tigurinos , id est nihil , certe non agnosco , neque , quorsum illa verba spectent , novi . Si enim putas te a Tigurinis contemnicontemni vom Schreiber korrigiert aus fall. ac negligi , falleris profecto . Multum enim valuerunt apud nos semper piorum et doctorum hominum scripta , neque ullo argumento diversum commonstraverit quisquam ;", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Priscillianistas-et-Origenistas_window_35", + "psc_text": "aliquid indubitata fide teneo: sed, quo me contemnas, quem magnum putas esse doctorem, quaenam ista sint, et quid inter se differant nescio. Nec ea sane ignorantia periclitari me puto, sicut inobedientia, si Domini praecepta neglexero; et ideo puto Spiritu Dei per auctores nostros, scriptores sanctorum eloquiorum, non plene exposita, sed raptim tacta atque perstricta; ut si cui forte tali quales nos sumus, per altiorem revelationem aliquid hujusmodi fuerit demonstratum, non se inferiores fuisse credat eos, per quos nobis canonicarum Scripturarum sancta praeconia ministrata sunt. Quantum enim quisque sciendo profecerit, tanto se infra illas Litteras inveniet, quas Deus tanquam firmamentum supra omnia humana corda constituit. Non itaque opus est plus sapere, sed sapere ad temperantiam, sicut unicuique Deus partitus est mensuram fidei (Rom. XII, 3) . Docebunt te ista fortasse doctiores, si ad illos afferas tantam discendi scientiam, quantam sciendi habes curam; ne incognita pro cognitis opineris; ne non credenda credas,", + "candidate_score": 0.666615, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_26_28", + "bdc_text": "Si enim putas te a Tigurinis contemnicontemni vom Schreiber korrigiert aus fall. ac negligi , falleris profecto . Multum enim valuerunt apud nos semper piorum et doctorum hominum scripta , neque ullo argumento diversum commonstraverit quisquam ; tantum abest , ut te , cuius pietas et probitas nobis perspectissima est iam annis multis , neglexerimus unquam .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Priscillianistas-et-Origenistas_window_35", + "psc_text": "aliquid indubitata fide teneo: sed, quo me contemnas, quem magnum putas esse doctorem, quaenam ista sint, et quid inter se differant nescio. Nec ea sane ignorantia periclitari me puto, sicut inobedientia, si Domini praecepta neglexero; et ideo puto Spiritu Dei per auctores nostros, scriptores sanctorum eloquiorum, non plene exposita, sed raptim tacta atque perstricta; ut si cui forte tali quales nos sumus, per altiorem revelationem aliquid hujusmodi fuerit demonstratum, non se inferiores fuisse credat eos, per quos nobis canonicarum Scripturarum sancta praeconia ministrata sunt. Quantum enim quisque sciendo profecerit, tanto se infra illas Litteras inveniet, quas Deus tanquam firmamentum supra omnia humana corda constituit. Non itaque opus est plus sapere, sed sapere ad temperantiam, sicut unicuique Deus partitus est mensuram fidei (Rom. XII, 3) . Docebunt te ista fortasse doctiores, si ad illos afferas tantam discendi scientiam, quantam sciendi habes curam; ne incognita pro cognitis opineris; ne non credenda credas,", + "candidate_score": 0.658846, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1", + "max_score": 0.698186, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_13_15", + "bdc_text": "Nos certe curabimus , ne hac in re et propter voculas ulla apud nos moveatur disputatio . Apostolus Paulus iubet suos sapere ad sobrietatem etvor et gestrichenes fi . ad proportionem fideiVgl. Röm 12 , 3. , vitare concertationem verborum .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_890", + "psc_text": "uirtutem sermonis agnoscere. denique nolebat talem suum apostolus esse sermonem, qui in mfirmitateinfirmitate ueniebat, ut alios faceret fortiores, in timore et tremore, ut timentes nihil metuerent nisi dominum Iesum, trementes . pacem eius tranquillitatemque seruarent. audi ergo, qualem apostolus sermonem habebat: et sermo, inquit, meus et praedicatio meanon in persuasione sapientiae uerborum, sed in ostensione spiritus et uirtutis, quia fides non forensi sermone sapientiae, sed dei uirtute firmatur. § 3 ergo in sermone sanctorum uirtus est, in sermone autem forensi isto ac philosophico uanitas mundi. uirtutem autem esse in sermone sanctorum etiam iste propheta te doceat, qui ait: dominus dabit uerbum euangelizantibus uirtute mulamulta, hoc est ut multa possint uirtute euangelium 4 Luc. 10, 40 6*Luc. 10, 41—42 11*1 Cor. 4, 20 17 cf. I Cor. 2, 3 20*1 Cor. 2, 4 27 Ps. 67,12 1 est uerbum 0 3 dicendi Mml 4 cura Mml 5 reliquerit AGMR 7 bonum", + "candidate_score": 0.698186, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_37_39", + "bdc_text": "Utinam secundum hanc etiam viveremus . Annitimur certe , quantum dominus gratiae concesserit , atque huc spectamus in omnibus nostris contionibus ; id enim nostri videtur esse offitii .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_809", + "psc_text": "est uirtus in oculis iusti qui repletus uirtutis est gratia, cum praesertim tantum operetur fides, ut et illa quae fimbriam domini tetigit sanaretur et ille cui intendit dominus Iesus statim ex eius cculisoculis gratiam sanitatis hauriret? cap. 25 § 1 Sed qui uidet iustum debet scire quod uideat. non illum uidet in corpore, non in uestimento, non in patrimonio, non in uultu, sed intus uidet. non, inquam, illum uidet nisi eius uiderit mentem, nisi eius sermonem intenderit, nisi sensus illius potuerit conprehendere, sapientiam de tractatu eius adsumere. § 2 tunc igitur laetabitur, cum ista perspexerit, cum ista cognouerit. ita ergo et nos, sieubisicubi audimus iustum, festinemus uidere, sicut illa mulier quae audiuit in domo Pharisaei discumbere dominum Iesum et ingressa est et eius pedes perfudit unguento. illius imitatores simus; namque ecclesiam in illa muliere figuratam esse quis dubitet? sicubi ergo iustus sedeat, sicubi accumbat, festinemus uidere eum. § 3 pretiosum", + "candidate_score": 0.678928, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_37_39", + "bdc_text": "Utinam secundum hanc etiam viveremus . Annitimur certe , quantum dominus gratiae concesserit , atque huc spectamus in omnibus nostris contionibus ; id enim nostri videtur esse offitii .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_929", + "psc_text": "251,1 deo om.N erit uita deo uiuens et custodia praeceptorum caelestium perseuerans, quam utique ille custodit qui uiuificatur a domino. cap. 28 § 1 Denique uiuificari se ante poscit a domino et postea custodiam testimoniorum caelestium pollicetur; non enim communis haec uita custodit caeleste mandatum, sed illa quae munere fulcitur aeterno per operationem gratiae spiritalis. possumus etiam sic intellegere: quia iam propheta quae erant legis agnouerat, optat aduentus dominici misericordiam, ut accipiat praecepta quibus Jexlex adimpleatur, ut non solum adulterium sciret esse uitandum, sed etiam concupiscentiam adulterii declinandam. § 2 os enim patris Iesus dominus locutus est in euangelio eum, qui uiderit mulierem ad concupiscendum eam, in corde suo adulterium perpetrasse. quantum euangelio profecerunt studia castitatis, quo non solum turpioris facti, sed etiam studii degeneris ablegatur obprobrium! cap. 29 § 1 Qui sunt autem, de quibus dicit quod paulo minus consummauerunt eum in terra, nisi persecutcrespersecutores ? de quorum uno", + "candidate_score": 0.673671, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_36_38", + "bdc_text": "Veritatem semel didicimus , hanc in vera fide tenemus . Utinam secundum hanc etiam viveremus . Annitimur certe , quantum dominus gratiae concesserit , atque huc spectamus in omnibus nostris contionibus ;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_809", + "psc_text": "est uirtus in oculis iusti qui repletus uirtutis est gratia, cum praesertim tantum operetur fides, ut et illa quae fimbriam domini tetigit sanaretur et ille cui intendit dominus Iesus statim ex eius cculisoculis gratiam sanitatis hauriret? cap. 25 § 1 Sed qui uidet iustum debet scire quod uideat. non illum uidet in corpore, non in uestimento, non in patrimonio, non in uultu, sed intus uidet. non, inquam, illum uidet nisi eius uiderit mentem, nisi eius sermonem intenderit, nisi sensus illius potuerit conprehendere, sapientiam de tractatu eius adsumere. § 2 tunc igitur laetabitur, cum ista perspexerit, cum ista cognouerit. ita ergo et nos, sieubisicubi audimus iustum, festinemus uidere, sicut illa mulier quae audiuit in domo Pharisaei discumbere dominum Iesum et ingressa est et eius pedes perfudit unguento. illius imitatores simus; namque ecclesiam in illa muliere figuratam esse quis dubitet? sicubi ergo iustus sedeat, sicubi accumbat, festinemus uidere eum. § 3 pretiosum", + "candidate_score": 0.67302, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_12", + "bdc_text": "Satius enim mihi videtur adorandis hisce mysteriis toto animo accedere illaque credere , quemadmodum de his simpliciter loquitur scriptura , quam docte , subtiliter et acute in tremendam illam maiestatem perrepere velle .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_697", + "psc_text": "cap. 60 § 1 Et ideo iustificationes dei ab ipso domino uult doceri, quia difficile est in terra magistrum huiusmodi repperire, qui ea doceat quae ipse non uiderit. ad illum igitur doctorem intimo propheta contendit affectu, qui solus magister est uerus. quomodo enim potest homo quasi uerum docere quod nesciat, cum ipse sit mendax? merito- § 2 que ait dominus, ut nemo super terram uocet sibi quem quam magistrum, quia unus est magister omnium. et quomodo posset Dauid alium doetoremdoctorem quaerere, cum ipse de deo dixerit: qui docet hominem scientiam? docet autem deus et mentes inluminat singulorum et claritatem cognitionis infundit, si tu aperias ostia cordis tui et caelestis gratiae recipias claritatem. quando dubitas, diligenter inquiras; qui enim quaerit inuenit, e t qui pulsat apprituraperitur ei. § 3 multa obscuritas in scripturis propheticis. sed si manu quadam mentis tuae scripturarum ianuam pulses et ea quae sunt occulta diligenter examines, paulatim", + "candidate_score": 0.658639, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_12", + "bdc_text": "Satius enim mihi videtur adorandis hisce mysteriis toto animo accedere illaque credere , quemadmodum de his simpliciter loquitur scriptura , quam docte , subtiliter et acute in tremendam illam maiestatem perrepere velle .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_444", + "psc_text": "ethice ista decursa sint; mystica autem illa, si possumus, uel linea intueamur extrema. cap. 24 § 1 Sedebat intra domum sponsa deuota domino intra parietem legis et prophetarum spiritalium lapidum exaedificatione fundatum, qui claudebat atque uallabat domum regiam plenam iucunditatis atque laetitiae. mirabatur thesauros regios et intuebatur sollicite, cupiens sapientiam. § 2 quae has sibi diuitias demonstraret, adsciscere. in secreto erat, sed secreti ipsius interpretem requirebat. uenit dominus Iesus salienssupermontes—nobissero uidebaturuenire.sed ille properabat—,saliebat denique et transiliebat, ut Iudaeorum corporalia et saxosa dogmata transiliret. adstitit post parietem domus quae erat in ueteri testamento, prospiciens per legis fenestram, per prophetarum cauernas. nondum erant domus illius aperta uestibnlauestibula, § 3 nondum claues scientiae portarum claustra patefecerant, quibus legis claudebantur interna. de superiore tamen, hoc est spiritali parte prospectans ecclesiam uocat, ut per legem et prophetas euangelii uertice sublimis adsurgens retia Iudaicae interpretationis et nodos intrepido calcet uestigio. ideoque proxima uocatur, ut 4 cf.", + "candidate_score": 0.658285, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_21_23", + "bdc_text": "Debeo autem curare , ut omnis inter fratres dissentio sopiatur . Huc cum tu quoque horteris , studebo magis sedule . Nam quod sub finem epistolae tuae adiicisCon .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1064", + "psc_text": "super omnes docentes ifte i ntelle x i, quia testimonia tua meditatio mea est. doctrinam profitentur scribae Iudaeorum, quia legem et prophetas ipsi priores habere meruerunt. sed illi profitentur docere, sed non docent. ei autem populo qui ex gentibus eonpetitconpetit dicere: super omnes docentes me inteilexi, quia illi non intellexerunt. respondet Iudaeus: 'unde habuisti intellegere, 7 cf. Ps. 1,2 17 cf. loll. 11,9-10 20.25 Ps. 118, 99 1 animis GmlllIml traducebatur MOav 2 coacerbandi PrnlRml 3 aestus] estu ab GM 4 studium ANPmlRTa interdum ARrrd 5 medi- fcatione NOT uendicabat Gm2M0a 8 meditationi A 9 quanta meditatio est ARm2 quantus meditator (meditatur 0 meditatus a)cet. vuideatur sigm- ficare Mav 11 alioqui A 12 neglegHitior est R 13 principiis propheta O W meditator GNOPmlRmlv 16 etiam saluator ne a 17 legernnns Rm1 ammonet NP 18 offendit AORm2av 19 enim] autem Ov 20 uersus on-GMNOPTv tertius Rm2 III N P, om.AGMORm1Tv 21quia", + "candidate_score": 0.648387, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_47_49", + "bdc_text": "Uneinigkeit bestand vor allem in der Frage des Solddienstes ( s. EA IV/1c 863f k ). . Optimi quique diem adesse putant , quo scelerati scelerum poenas dent .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1063", + "psc_text": "qui in lege meditatur semper dies est et lumen sine defectu, quod nullae tenebrae noctis interpolent. alioquin quomodo neglegentiorem in processu operis declararet quem diligentiorem in ipsis operis sui propheta principiis esse uoluisset? in die ergo meditatur legis et euangelii praedicator. cap. 9 § 1 Et fortasse illi qui nouum non recipiunt testamentum in nocte legerunt et ideo nescierunt neque intellexerunt. unde saluator, ne etiam nos legeremus in tenebris, admonet dicens ambulandum in die, quia non offendat qui in die ambulat; uidet enim gratiam lucis. qui enim ambulat in tenebris, scopulum offensionis incurrit. cap. 10 § 1 Sequitur uersus tertius: super omnes docentes ifte i ntelle x i, quia testimonia tua meditatio mea est. doctrinam profitentur scribae Iudaeorum, quia legem et prophetas ipsi priores habere meruerunt. sed illi profitentur docere, sed non docent. ei autem populo qui ex gentibus eonpetitconpetit dicere: super omnes docentes me inteilexi, quia illi non intellexerunt.", + "candidate_score": 0.645951, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_48_50", + "bdc_text": "EA IV/1c 863f k ). . Optimi quique diem adesse putant , quo scelerati scelerum poenas dent . Hic autem addo :", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1063", + "psc_text": "qui in lege meditatur semper dies est et lumen sine defectu, quod nullae tenebrae noctis interpolent. alioquin quomodo neglegentiorem in processu operis declararet quem diligentiorem in ipsis operis sui propheta principiis esse uoluisset? in die ergo meditatur legis et euangelii praedicator. cap. 9 § 1 Et fortasse illi qui nouum non recipiunt testamentum in nocte legerunt et ideo nescierunt neque intellexerunt. unde saluator, ne etiam nos legeremus in tenebris, admonet dicens ambulandum in die, quia non offendat qui in die ambulat; uidet enim gratiam lucis. qui enim ambulat in tenebris, scopulum offensionis incurrit. cap. 10 § 1 Sequitur uersus tertius: super omnes docentes ifte i ntelle x i, quia testimonia tua meditatio mea est. doctrinam profitentur scribae Iudaeorum, quia legem et prophetas ipsi priores habere meruerunt. sed illi profitentur docere, sed non docent. ei autem populo qui ex gentibus eonpetitconpetit dicere: super omnes docentes me inteilexi, quia illi non intellexerunt.", + "candidate_score": 0.645839, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_17", + "bdc_text": "vgl. Corr. des réformateurs IV 255 ( oben Nr. 1015 ). , hominem neque absolvere neque damnare possum .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1468", + "psc_text": "15 Prou. 26, 3 20*Eccle. 4, 2—3 2 non 0, om. cet. av 6 reperitur GMNORm2av 7 primo GMRm2, odJ. mane Mml ordinej add. est a 10 fflosofi A 11 disputauerunt NOPav obesse om.O 12 sit ineentiuum v finis peccati (delicti t') quod 0 md. Jlonac. 2564 v finis quod Pm2. om. cet. a 13 absumptum a 16 inperat P 18 nequeat O 19 enim] est enim O errare nescit O 20 mortuus Rml 21 et om.O optimos ARml op(ob-)timum GJlNPa, add. iudicaui a hosj add. eum a 24 natos non] r.ondum natus O 25 iis i- suorum soluerunt O poena debetur ? clamat per Esaiam dominus: consolamini § 2 populum meum, quia recepit de manu domini duplicia peccata. discite unde Plato haec sumpsernsumpserit. eruditionis gratia in Aegyptum profectus, ut Moysi legis oracula, prophetarum dicta cognosceret, audiuit consolationem populi, qui supra peccati modum uidebatur fuisse punitus, § 3 et hunc", + "candidate_score": 0.641689, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_32_34", + "bdc_text": "Rogo itaque per dominum et obtestor , ut meliora tibi de nobis pollicearispollicearis vom Schreiber korrigiert aus polliceri velis . et amare synceriter nos velis , quemadmodum te amamus ex animo . Pereant atque dispareant suspitiones .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1046", + "psc_text": "R mutuatam GM 18 diligit deum 0 20 dietorum] sonorum AP R studia PRml 21 factorum imitatione a 22 diligatur Ov, add deus GMN Pmla 23 Sie-adicit om-GM sicut AP adicit R dicit ANPTa subiungit Ov, ef. Explan. ps. 39, c.2 legem tuam MO mandatum tuum, d omine! tota die medit atio mea e s t. diligentis circa studium cognoscendae legis haec uox est, quae instruit perfectionem hominis, quam totus hic psalmus informat. et quoniam maximum mandatum esse n ege cognouit, ut diligamus dominum deum nostrum ex toto corde nostro et ex tota anima nostra, sui imitatione nos quoque quos erudire studet uult esse perfectos dicens: quomodo dilexi mandatum tuum, domine! § 2 hoc ipso caritas crescit affectu, quod ipsum testem aduocat cui munus dilectionis inpenditur nec speciem, sed plenitudinem caritatis tali conuentione testatur. hac usus est Petrus: tu scis, inquit, domine, quia diligo te. sed qui diligit dominmndominum legem", + "candidate_score": 0.641517, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_32_34", + "bdc_text": "Rogo itaque per dominum et obtestor , ut meliora tibi de nobis pollicearispollicearis vom Schreiber korrigiert aus polliceri velis . et amare synceriter nos velis , quemadmodum te amamus ex animo . Pereant atque dispareant suspitiones .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1415", + "psc_text": "Rm2 legitur eet. av 19.20 utrumque dDigis Rml et om-0 21 propheta perfectus O 23 merito] add. eigo v uerbaJ eloquia NOPav super me1 et fauum ori meo. sponsa Christi os suum sponso aperuit. percepit omni melle dulciora praecepta et ideo testata est dicens: fauces eius dulcedinis et totus desiderium. delectata igitur tenuit eum et non dimisit eum. et introduxi, inquit. eum in domum matris meae et min secretum eius quae me concepit. § 2 fortasse domus est min qua praefulget moralium disciplina, secretum autem illud in quo sunt altiora mysteria. merito ergo concupiscebat praecepta domini, in quibus diuinae gratiae mella redolebant. an non omm melle dulcior peccatorum remissio, non omni flore gratior resurrectio mortuorum? cap. 12 § 1 Quartus uersiculus: respice in me et mis er er e mei secundum iudicium diligentium nomen tuum. pulchre addidit: respice in me et miserere mei, quia respicit et iratus, ut respexit super", + "candidate_score": 0.640618, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_22_24", + "bdc_text": "Huc cum tu quoque horteris , studebo magis sedule . Nam quod sub finem epistolae tuae adiicisCon . des réformateurs IV 255f .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_839", + "psc_text": "§ 1 Sequitur uersus quintus: ueniant mihi miserationes tuae et niuamuiuam, quoniam lex tua me ditatio mea est. cui lex dei meditatio est, huic praesto sunt misericordiae, ut uiuat in aeternum. quomodo enim beatus quis potest esse sine miseratione diuina? beatus autem qui in lege domini die ac nocte meditatur. sed qui meditatur § 2 in lege eruditur in lege et quem lex erudierit dominus erudiuit, qui locutus est legem. ideoque scriptum est: b e at u s quem tu erudieris, domine, et de lege tua docueris eum. discamus ergo et nos in lege meditari, non auocemur saecularibus inlecebris, non occupemur inpedimentis, sed 4.13*Ps. 118,76 6*Matth.10,19—20 17*Ps. 118.77 21 cf. Ps. 1, 1-2 24*Ps. 93,12 1 non] add. in Rml omni passioae A 2 digna Ov ex diuina GM diuina cet. a consolatio APTa pro christoiVa 3 Christi] dominiO 4 uerbum] eloquium 0 5 seruo tuo om.N 8 dabitur] add.", + "candidate_score": 0.640032, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_49_51", + "bdc_text": "Optimi quique diem adesse putant , quo scelerati scelerum poenas dent . Hic autem addo : Utinam vero non trahant etiam nos secum in ruinam .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1307", + "psc_text": "qui ad sinistram est, quod ea quae dextra sunt pecc-ator uidere non possit. sanctus autem dicit: prouidebam dominum in conspectu meo semper, quoniam a dextris mihi est, ne commouear. et Petro sancto apostolo, cum tota nocte nihil cepisset, ut legimus in euangelio, a saluatore dictum est: mitte in dexteram partem retia nauigii. itaque fretus imperatis caelestibus misit retia et plurimum piscium congregauit. in sinistra nox erat, in dextera diuini sermonis diurna claritudo fulgebat. cap. 5 § 1 Est et oculus uitulae, quod aeque ad peccatores refertur, quia sicut iugi loro uitulae adtrahunt iniquitates, non disrumpentes neque abscidentes proprium, sed longo trahentes fune peccatum. indomita enim uitula sero mansuescit et trahit lora, non suscipit, quia inpatiens est tenendi; quo diutius traxerit, eo amplius inpeditur. 2 cf. Matth. 3,11 6 cf. Ambros. de bono mortis 6. 24. de paenit. I 14, 73 8*Matth. 5. 28 13 cf. Matth. 25, 3.3 14*Ps. 15,", + "candidate_score": 0.636375, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_49_51", + "bdc_text": "Optimi quique diem adesse putant , quo scelerati scelerum poenas dent . Hic autem addo : Utinam vero non trahant etiam nos secum in ruinam .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1063", + "psc_text": "qui in lege meditatur semper dies est et lumen sine defectu, quod nullae tenebrae noctis interpolent. alioquin quomodo neglegentiorem in processu operis declararet quem diligentiorem in ipsis operis sui propheta principiis esse uoluisset? in die ergo meditatur legis et euangelii praedicator. cap. 9 § 1 Et fortasse illi qui nouum non recipiunt testamentum in nocte legerunt et ideo nescierunt neque intellexerunt. unde saluator, ne etiam nos legeremus in tenebris, admonet dicens ambulandum in die, quia non offendat qui in die ambulat; uidet enim gratiam lucis. qui enim ambulat in tenebris, scopulum offensionis incurrit. cap. 10 § 1 Sequitur uersus tertius: super omnes docentes ifte i ntelle x i, quia testimonia tua meditatio mea est. doctrinam profitentur scribae Iudaeorum, quia legem et prophetas ipsi priores habere meruerunt. sed illi profitentur docere, sed non docent. ei autem populo qui ex gentibus eonpetitconpetit dicere: super omnes docentes me inteilexi, quia illi non intellexerunt.", + "candidate_score": 0.636016, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_21_23", + "bdc_text": "Debeo autem curare , ut omnis inter fratres dissentio sopiatur . Huc cum tu quoque horteris , studebo magis sedule . Nam quod sub finem epistolae tuae adiicisCon .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_724", + "psc_text": "fiat iucunda temporibus. sed est disciplina uel correptio seuerior, est etiam moderatior. moderatior est, de qua dicit dominus: corripiam eos in auditu tribulationis eorum. est seuerior quae est in ira et furore correptio. § 2 unde refugiens eam correptionem dicit Dauid: domine, ne in ira tua arguas me neque in furore tuo corripias me, et Hieremias: corripe nos, domine, in iudicio et non in furore. omnis ergo disciplina, etsi ad tempus habeat amaritudinem, habeat perturbationem, postea tamen pacificos fructus generare consueuit. cap. 11 § 1 Sed qui petit doceri bonitatem et disciplinam, debet petere etiam scientiam doceri. nisi enim habeat scientiam, molesta est disciplina, molesta correptio. quid sit scientia, doceat te Salomon, qui ait de dominOdomino deo nostro: ipse enim mihi dedit eorum quae sunt cognitionem ueram. et alibi hic idem propheta ait: qui docet hominem scientiam. qui autem petit scientiam, credit mandatis dei. 13*Os. 7,12 15*Ps. 6, 2 l?*Hier.", + "candidate_score": 0.633964, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_28_30", + "bdc_text": "tantum abest , ut te , cuius pietas et probitas nobis perspectissima est iam annis multis , neglexerimus unquam . Et de Bernatibus nihil unquam intelleximus , nisi quod de tete über der Zeile nachgetragen . ut viro bono et docto sentiant ;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_841", + "psc_text": "erudiet PR 24 erudiuit] erudit a 26 nonj et BOII 0 aduocemus R semper ad legem simus adtenti. scriptum est enim: os iusti meditabitur sapientiam et lingua eius loquetur iudicium. hoc in ueteri testamento; audi dicentem et in nouo: prope est uerbum in ore tuo et in corde tuo. § 3 et maxime hanc meditationem sacerdotibus necessariam ostendit aa ntumTitum scnbensscribens, quia debet episcopus ampiectiamplecti eum qui secundum doctrinam est fidelem sermonem, ut potens sit exhortari in doctrina sana et eos qui contradicunt arguere. quod utique sollicitae atque intentae meditationis est, non perfunctoriae lectionis. et ad Timotheum scribens ait: adtende lectioni, exhortationi, doctrinae. lectio enim frequens nec intermissione aliqua destituta doctrinae munus operatur. cap. 40 § 1 Quod autem poscit ut uiuat, frequenter ostendimus huius corporis uitam uerae uitae gratiam non habere, sed illam ueram uitam fore, cuius bona unusquisque sanctorum credit se uidere in terra uiuentium. quod credimus nos", + "candidate_score": 0.633839, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_49", + "bdc_text": "Optimi quique diem adesse putant , quo scelerati scelerum poenas dent .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1063", + "psc_text": "qui in lege meditatur semper dies est et lumen sine defectu, quod nullae tenebrae noctis interpolent. alioquin quomodo neglegentiorem in processu operis declararet quem diligentiorem in ipsis operis sui propheta principiis esse uoluisset? in die ergo meditatur legis et euangelii praedicator. cap. 9 § 1 Et fortasse illi qui nouum non recipiunt testamentum in nocte legerunt et ideo nescierunt neque intellexerunt. unde saluator, ne etiam nos legeremus in tenebris, admonet dicens ambulandum in die, quia non offendat qui in die ambulat; uidet enim gratiam lucis. qui enim ambulat in tenebris, scopulum offensionis incurrit. cap. 10 § 1 Sequitur uersus tertius: super omnes docentes ifte i ntelle x i, quia testimonia tua meditatio mea est. doctrinam profitentur scribae Iudaeorum, quia legem et prophetas ipsi priores habere meruerunt. sed illi profitentur docere, sed non docent. ei autem populo qui ex gentibus eonpetitconpetit dicere: super omnes docentes me inteilexi, quia illi non intellexerunt.", + "candidate_score": 0.62837, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_32", + "bdc_text": "Rogo itaque per dominum et obtestor , ut meliora tibi de nobis pollicearispollicearis vom Schreiber korrigiert aus polliceri velis .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1841", + "psc_text": "a 8 potestj petit O fratrem addidi suum add. a 10 concupiscet AmlGMPmlRml 14 Sequitur- quintus om. a uersus om.N V AGOP, om.MN 16 est om.M 17 dexteram] dextera A qua Na dextera—18 uirtutem om.T 20 scripturae scripsi scriptores codd. av 21 manuum Mm2Om2av manum cet., om.Om1 22 eumj cum OPRTa alt. ubi] uerbi Am1 ibi Gm1 23 eum] cum codd. a intellegere AGMNOPm1Rm1, fort. potes (sic legit O)—intellegere manas domini' 25 inferiorem Pml est manus Nav 26 adque N 32* tuum'. haec est manus dei de qua scriptum est: nonne omnes ministri spiritus qui mittuntur in ministerium propter eos, qui futuri erunt heredes salutis? qui ergo elegit mandata dei, utitur confidentia, ut cum auctoritate deposcat sibi diuina subsidia. cap. 23 § 1 Sequitur uersus sextus: con cupiui salutare t uum, domine, et lex tua meditatio mea est. alius longaeuitateuitaeistiusdelectatur et concupiscit usque ad depositae finem senectutis corporis huius uitam", + "candidate_score": 0.627698, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_22_24", + "bdc_text": "Huc cum tu quoque horteris , studebo magis sedule . Nam quod sub finem epistolae tuae adiicisCon . des réformateurs IV 255f .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1680", + "psc_text": "qui ad dexteram dei sedet, propter nos humiliatus est ideoque dicit nobis: discite a me, quia mitis sum et humilis corde. 2 Ps. 21, 23 5 Ioh. 18, 14 6*Ioh. 2,19 9*Matth. 22, 30 12*Lac. 22. 69 15*Eph. 2, 4 l9*Eph. 2, 5-6 25 Matth. 11,29 1 uisita nos Am1N uisitatufG 3 es factus] effectus P maiorem redemprionis gratiam praestitisti quia a 4 gratiarum G pereclitates GMm1 pereditantes Mm2 6 templum hoc ORav 7 snscitaho Rμ 8 omnibus] add. ius Ov rcsurrectionis ORv adaequasti av 9 quoniam om.NPT quae] qui AN PRT et qui nonJ neque GMNPT neque ei R et ii (hi 0) qui nonOv neqae hi qui a 10 uxoresJadd. sedNPT angelij add. dei a 11 fili Rm1 14 adniirant G ammirans 0 15 libertatem 0 16 pro multa caritate GM 18 amorem] amare AORv amarem G dei] in deo AOPRv in Ov, om. cet. a probato GMNTa", + "candidate_score": 0.627268, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_28_30", + "bdc_text": "tantum abest , ut te , cuius pietas et probitas nobis perspectissima est iam annis multis , neglexerimus unquam . Et de Bernatibus nihil unquam intelleximus , nisi quod de tete über der Zeile nachgetragen . ut viro bono et docto sentiant ;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1063", + "psc_text": "qui in lege meditatur semper dies est et lumen sine defectu, quod nullae tenebrae noctis interpolent. alioquin quomodo neglegentiorem in processu operis declararet quem diligentiorem in ipsis operis sui propheta principiis esse uoluisset? in die ergo meditatur legis et euangelii praedicator. cap. 9 § 1 Et fortasse illi qui nouum non recipiunt testamentum in nocte legerunt et ideo nescierunt neque intellexerunt. unde saluator, ne etiam nos legeremus in tenebris, admonet dicens ambulandum in die, quia non offendat qui in die ambulat; uidet enim gratiam lucis. qui enim ambulat in tenebris, scopulum offensionis incurrit. cap. 10 § 1 Sequitur uersus tertius: super omnes docentes ifte i ntelle x i, quia testimonia tua meditatio mea est. doctrinam profitentur scribae Iudaeorum, quia legem et prophetas ipsi priores habere meruerunt. sed illi profitentur docere, sed non docent. ei autem populo qui ex gentibus eonpetitconpetit dicere: super omnes docentes me inteilexi, quia illi non intellexerunt.", + "candidate_score": 0.627083, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_20", + "bdc_text": "Nihil ergo de his iudicare possum , nec , si possem , debeo .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1705", + "psc_text": "uoluntatis, sed iuxta leges et iura pronuntiat, scitis iuris obtemperat, non indulget propriae uoluntati, nihil paratum et meditatum domo defert, sed sicut audit ita iudicat et sicut se habet negotii natura decernit. obsequitur legibus, non aduersatur, examinat causae merita, non mutat. cap. 37 § 1 Discite, iudices saeculi, quem in iudicando tenere debeatis affectum, quam sobrietatem, quam sinceritatem. dominus omnium dicit: non possum egoaego me facere quicquam. alibi lego: negare semet ipsum non potest. non potest. utique non per infirnlÎtateminfirmitatem, sed per integritatem. non per inpossibilitatem faciendi, sed per obseruantiam iudicandi. quid non potest qui omnia potest, nisi quod posse nolit? non uult posse quod § 2 damnet, non uult posse aduersus fidem, non uult posse aduersus uentatem. audi postremo ipsum dicentem. cur non possit a se facere quicquam: sicut audio, inquit, etiudico, hoc et: non ex mea potestate decerno quod libitum, sed ex iudicandi religione quod iustum est, et", + "candidate_score": 0.624113, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_22_24", + "bdc_text": "Huc cum tu quoque horteris , studebo magis sedule . Nam quod sub finem epistolae tuae adiicisCon . des réformateurs IV 255f .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_218", + "psc_text": "Am2Mm2Οαv ualetudir.em MNu 7 pasca MO 9 remissionis Oral retribuere v 10 quae om. Gm1MNOPRΤα 11 eoncupiscimns 0 13 sequitur-quintus om. μ quintus uersus JfTb 14 cum] add. enim a 15 redimeret GPmlRml 16 reformaret GPm1Rm1 reformauerit OPm2av 21 enim] autem Gml sic se N 22 uellit Gm1 nelit P aequare GPRml altissimi P eius] add. ut a 23 se post indignaturus tr. O, postaequalem tr. a 27 similem) add. se Ov, honorem a 28 suos om. 0 quibus serpens plus ademerat quam ipse amiserat, maiora Christus facere donaret quam ipse in terris fecerat; in se enim noluituoluit principem mundi fallere, in discipulis triumphare. cap. 35 § 1 Itaque a tanto nolensuolens crimine uindicare humanum genus introduxit Pharisaeum et publicanum in templo orantes et docuit, etiamsi bona cetera habeat, quod magis superbus offendat quam hurnilishumilis, qui nulla uirtutum dote subnixus sit: studet enim subplantare diabolus bonis operibus intentos. quantum laborauit", + "candidate_score": 0.62307, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_29_31", + "bdc_text": "Et de Bernatibus nihil unquam intelleximus , nisi quod de tete über der Zeile nachgetragen . ut viro bono et docto sentiant ; qui autem sic sentiunt , contemnere nequeunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_509", + "psc_text": "dolet, non quo sibi sit inrogata, sed quia per furorem quid faciat aeger ignorat, ita uir bonus, cum uidet peecatorempeccatorem non reuereri, non honorare etiam canocanos; senioris, quo praesente aliquid faciat indignum, non agnoscere quadam peccandi insania, quam indecora et inhonesta committat, quasi moriturum dolet, quasi desperatum a medicis ingemescit et ut bonus medicus primo monet, deinde, etiamsi grauia patiatur, tamen, tamquam ille aegrum, etsi caedatur, sustinet, etsi maledicatur, non relinquit t't quicquid potest medicinae adhibere, non denegat nec tamquam conturnacemcontumacem deserit, sed tamquam bene de se meritimimeritum omni studio sanare contendit, exercens non solum artis peritiam, sed etiam mentis benignitatem. cap. 20 § 1 Ita ergo etiam iustus et eumcum contemnitur a peccatore, non auertitur, et cum laeditur, furoris illud putat esse, non inprobitatis, 4*11 Cor. 2, 2 9*Ps. 118, 53 2 eontristare MN PRm1 3 at] add. ex MNT 4 gaudio P 5 qais] et quis 0 6", + "candidate_score": 0.62126, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_20", + "bdc_text": "Nihil ergo de his iudicare possum , nec , si possem , debeo .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1709", + "psc_text": "uitae interfecisti. sed nec istam a te habuisti quam habere te adseris potestatem. denique dicit tibi dominus JesusIesus: non haberes potestatem aduersum me ullam, nisi data tibi esset desuper. mala potestas licere quod noceat; potestas ista tenebrarum est, uerum non uidere, sed spernere. cap. 39 § 1 Audite quid uerus iudex loquatur: non quaero uoluntatem meam, sed uoluntatem eius qui me mi sit. quasi homo loquitur, quasi iudex docet, quoniam qui iudicat non uoluntati suae obtemperare debet, sed tenere quod legum est. constitue iudicem de hoc saeculo: numquid potest aduersus imperialis formam uenire rescripti ? numquid potest normam Augustae definitionis excedere? quanto magis diuini formam debemus seruare iudicii! § 2 Christus dicit: non quaero uoluntatem meammmeam, hoc est hominis, quae uel odio dirigitur uel studio intenditur uel gratia inflectitur uel aliorum mendacio deprauatur - omnis enim h o in o mendax —. sed uountatemuoluntatem, inquit, eius ququi i me misit,", + "candidate_score": 0.620999, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_20", + "bdc_text": "Nihil ergo de his iudicare possum , nec , si possem , debeo .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1704", + "psc_text": "non om.AGMPE 26 ease om.O 27 salutis APB anime Eml 28 cansam a, add. ostendit av 29 disperaret NPml Jbanc Mml § 2 non negaret. caesus postremo non conuiciatus est, non repercussit, et dominus caeli atque terrarum studium deposuit ultionis, uocem humilitatis emisit dicens: si male locutus susum m, testimonium perhibe de malo; si bene, quid me caedis? quasi infirmus caedis deplorat iniuriam et, cum se posset ulcisci, queri maluit quam uindicare. cap. 36 § 1 Ergo et hic personam iudicis propositumque suscepit dicens: nonpossum a me facere quicquam. bonus enim iudex nihil ex arbitrio suo facit et domesticae proposito uoluntatis, sed iuxta leges et iura pronuntiat, scitis iuris obtemperat, non indulget propriae uoluntati, nihil paratum et meditatum domo defert, sed sicut audit ita iudicat et sicut se habet negotii natura decernit. obsequitur legibus, non aduersatur, examinat causae merita, non mutat. cap. 37 § 1 Discite, iudices saeculi, quem in", + "candidate_score": 0.61815, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_20", + "bdc_text": "Nihil ergo de his iudicare possum , nec , si possem , debeo .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1706", + "psc_text": "nolit? non uult posse quod § 2 damnet, non uult posse aduersus fidem, non uult posse aduersus uentatem. audi postremo ipsum dicentem. cur non possit a se facere quicquam: sicut audio, inquit, etiudico, hoc et: non ex mea potestate decerno quod libitum, sed ex iudicandi religione quod iustum est, et ideo iudicium meum uerum, quia non uoluntati meae indulgeo, sed aequitati. audite quid iudex dicat caelestis: non possum a me facere quicquam; sicut audio. et iudico. 3 Ioh. 18, 23 8*Ioh. 5, 30 12 cf. Ioh. 5, 30 16.23.26*Ioh. 5. 30 17*11 Tim. 2,13 1 coouitiatus codd. praeter 0, a 4 si] add. autem Na 5 alt. caedis om.AR 6 possit AOPRml manult Pm2 7 propositique MNTa 8 quidquam N lOiustaO legis AGMNPml R etexp. B iuris] iure AGPmlRT iudulgit AGMmlRml 14 in om NT debeamus NT 16 a me ego O quidquam G 17 lego] ergo Gml alt. non", + "candidate_score": 0.615779, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_20", + "bdc_text": "Nihil ergo de his iudicare possum , nec , si possem , debeo .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1697", + "psc_text": "alio iudicare. unde etiam scriptum est: nolite iudicare, ut non iudicemini. cunicum enim unusquisque sit su- § 2 orum conscius peccatorum, quomodo potest de alterius iudicare peccato ? iudicet de alterius errore, qui non habet quod in se ipse condemnet, iudicet ille, qui non agat eadem quae in alio putauerit punienda, ne, cum de alio iudicitiudicat, in se ferat ipse sententiam, iudicet ille, qui ad pronuntiandum nullo odio, nulla offensione, nulla leuitate ducatur. audisti hodie, quid iudex uerus et iustus locutus sit: non possum, inquit, ego a me facere quicquam. cap. 32 § 1 Nonnulli haeretici solebant hinc facere quaestiones, quasi infirmus esset filius qui a se nihil faceret, quasi secundum diuinitatem quoque subiitussubditus et paterno subiectus imperio, nec aduertunt, quod § 2 hoc quoque magis potestatis diuinae unitas conprobetur, ubi putant inter patrem et filium esse distantiam potestatis. nihil a se facit filius, quia per unitatem operationis nec filius", + "candidate_score": 0.613648, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_20", + "bdc_text": "Nihil ergo de his iudicare possum , nec , si possem , debeo .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1696", + "psc_text": "nimis PU iudicium tuum Ov 11 at si M disperet SPmlRml 12 misericordiaej add. domini av 12 quij add. enim OJRu 13 inquid M cui GNOav misertus ero] miserebor N misereor Ta 14 aparuit GM 15 non] num v 16 enim om.NT 17 deum] dominum Nav 19 quomodo post miserationes if. v 20 alibi ipse av 22 iudicium exp. R beneficium R Christi] dei a possimus O 24 quo OPm2v quod cet. a 25 censetur N copulata Pml cap. 31 § 1 Aut fortasse, quia dixerat: iudica iudicium meum, ideo subtexuit miserationes domini nimium multas esse; graue est enim de alio iudicare. unde etiam scriptum est: nolite iudicare, ut non iudicemini. cunicum enim unusquisque sit su- § 2 orum conscius peccatorum, quomodo potest de alterius iudicare peccato ? iudicet de alterius errore, qui non habet quod in se ipse condemnet, iudicet ille, qui non agat eadem quae in alio putauerit", + "candidate_score": 0.612996, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_22", + "bdc_text": "Huc cum tu quoque horteris , studebo magis sedule .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1875", + "psc_text": "nobis AR fidelibus quibusque A fidelibus quoque (ex quosque) R 8 fruc- tum facere AR possint 0 9 orbis spacia 0 10 implebit GMm1R 13 oblitus non est GMNOav 14 hae GRml 15 ait. fructus om. a ideo (om. que) M 21 quam illi] quia mille R ille A 22 ipsi A 25 sedis Rml intendentes]add. sunt AMNav tuae; uocem tuam insinua mihi. delectabatur enim, quod in hortis Christus sedebat et in hortis positi amici intendebant uoci eius.sed quia amici illi de caelestibus erant archangeli uel domi- 2 nationes et throni – homines enim expulsi de paradiso fuerant propter inoboedientiam caelestium mandatorum atque ideo adhuc ecclesia uocem eius non poterat quam cupiebat audire -, ideo ait: uocem tuam insinua mihi. unde et nos, si uolumus eum in nobis sedere, simus horti clausi atque muniti, feramus uirtutum flores, gratiae suauitatem, ut disputantem cum angelis dominum Iesum audire possimus. cap. 44 §", + "candidate_score": 0.605682, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_22", + "bdc_text": "Huc cum tu quoque horteris , studebo magis sedule .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1680", + "psc_text": "qui ad dexteram dei sedet, propter nos humiliatus est ideoque dicit nobis: discite a me, quia mitis sum et humilis corde. 2 Ps. 21, 23 5 Ioh. 18, 14 6*Ioh. 2,19 9*Matth. 22, 30 12*Lac. 22. 69 15*Eph. 2, 4 l9*Eph. 2, 5-6 25 Matth. 11,29 1 uisita nos Am1N uisitatufG 3 es factus] effectus P maiorem redemprionis gratiam praestitisti quia a 4 gratiarum G pereclitates GMm1 pereditantes Mm2 6 templum hoc ORav 7 snscitaho Rμ 8 omnibus] add. ius Ov rcsurrectionis ORv adaequasti av 9 quoniam om.NPT quae] qui AN PRT et qui nonJ neque GMNPT neque ei R et ii (hi 0) qui nonOv neqae hi qui a 10 uxoresJadd. sedNPT angelij add. dei a 11 fili Rm1 14 adniirant G ammirans 0 15 libertatem 0 16 pro multa caritate GM 18 amorem] amare AORv amarem G dei] in deo AOPRv in Ov, om. cet. a probato GMNTa", + "candidate_score": 0.600519, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-catechizandis-rudibus", + "max_score": 0.697043, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_12_14", + "bdc_text": "Satius enim mihi videtur adorandis hisce mysteriis toto animo accedere illaque credere , quemadmodum de his simpliciter loquitur scriptura , quam docte , subtiliter et acute in tremendam illam maiestatem perrepere velle . Nos certe curabimus , ne hac in re et propter voculas ulla apud nos moveatur disputatio . Apostolus Paulus iubet suos sapere ad sobrietatem etvor et gestrichenes fi .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-catechizandis-rudibus_window_38", + "psc_text": "IX. 13. Grammatici et oratores quomodo tractandi. Vox ad aures Dei, animi affectus. Sunt item quidam de scholis usitatissimis grammaticorum oratorumque venientes, quos neque inter idiotas numerare audeas, neque inter illos doctissimos, quorum mens magnarum rerum est exercitata quaestionibus. His ergo qui loquendi arte caeteris hominibus excellere videntur, cum veniunt ut christiani fiant, hoc amplius quam illis illitteratis impertire debemus, quod sedulo monendi sunt ut humilitate induti christiana, discant non contemnere quos cognoverint morum vitia quam verborum amplius devitare; et cordi casto linguam exercitatam nec conferre audeant, quam etiam praeferre consueverant. Maxime autem isti docendi sunt Scripturas audire divinas, ne sordeat eis solidum eloquium, quia non est inflatum; neque arbitrentur carnalibus integumentis involuta atque operta dicta vel facta hominum, quae in illis libris leguntur, non evolvenda atque aperienda ut intelligantur, sed sic accipienda ut litterae sonant; deque ipsa utilitate secreti, unde etiam mysteria vocantur, quid valeant aenigmatum latebrae ad amorem", + "candidate_score": 0.697043, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_22_24", + "bdc_text": "Huc cum tu quoque horteris , studebo magis sedule . Nam quod sub finem epistolae tuae adiicisCon . des réformateurs IV 255f .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-catechizandis-rudibus_window_56", + "psc_text": "ipsam artem consiliumve institutoris attollere, atque inde exsurgere in admirationem laudemque omnicreantis Dei, ubi amoris fructuosissimus finis est: quanto ergo magis delectari nos oportet, cum ipsum Deum jam discere homines accedunt, propter quem discenda sunt quaecumque discenda sunt; et in eorum novitate innovari, ut si frigidior est solita nostra praedicatio, insolita eorum auditione fervescat? Huc accedit ad comparandam laetitiam, quod cogitamus et consideramus, de qua erroris morte in vitam fidei transeat homo. Et si vicos usitatissimos cum benefica hilaritate transimus, quando alicui forte qui errando laboraverat, demonstramus viam: quanto alacrius et cum gaudio majore in doctrina salutari, etiam illa quae propter nos retexere non opus est, perambulare debemus; cum animam miserandam et erroribus saeculi fatigatam per itinera pacis, ipso qui nobis eam praestitit jubente, deducimus? CAPUT XIII. 18. Remedium contra quartam causam fastidii. Auditor vel audiendo vel stando fatigatus, quomodo recreandus. Usus audiendi verbum Dei sedendo, in quibusdam Ecclesiis receptus.", + "candidate_score": 0.625626, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium", + "max_score": 0.696613, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_5_7", + "bdc_text": "Et primum , quod confessionem attinet , nihil in ipsa nunc quidem video , quod displiceat . Videtur enim plane exprimere sacrosanctae trinitatis unitatem et personarum distinctionem . Quod voculas \"substantia\" et \"persona\" attinetVgl .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_117", + "psc_text": "si; unum autem, in quo par significatur, non ad unicum vendicetur. Una igitur substantia, si non personam subsistentem perimat, nec unam substantiam partitam in duos dividat, religiose praedicabitur: quae ex nativitatis proprietate, et ex naturae similitudine ita indifferens sit, ut una dicatur. 68. Vocis ejusdem triplex sensus pravus. --At vero si idcirco unius substantiae Pater et Filius dicatur, ut hic subsistens, sub significatione licet duum nominum, unus ac solus sit: confessum nomine Filium conscientia non tenemus, si unam substantiam confitentes ipsum sibi unicum ac singularem et Patrem esse dicimus et Filium. Quin etiam et hujus statim erroris occurrit occasio, ut divisus a sese Pater intelligatur, et partem exsecuisse quae esset sibi filius. Id enim haeretici unam substantiam praedicantes contendunt: et his multum piae confessionis nostrae sermo blanditur, ut dum hoc verbum indefinita brevitate dubium est, proficiat ad errorem. Est praeterea error hic 501 tertius, ut cum unius substantiae Pater et", + "candidate_score": 0.696613, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_10_12", + "bdc_text": "Haud bene cessit nobis illa pugna de verbis \"substantialiter , realiter et corporaliter \" habita Gemeint ist der Streit um das Abendmahl ( vgl. ebd. , Z. 47-53 ) . ; pessime cedet , si revocaverimus priscam illam de unitate substantiae et personarum distinctione in sancta trinitate multo periculosissimam disputationem . Satius enim mihi videtur adorandis hisce mysteriis toto animo accedere illaque credere , quemadmodum de his simpliciter loquitur scriptura , quam docte , subtiliter et acute in tremendam illam maiestatem perrepere velle .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_57", + "psc_text": "--Et primum sciendum est, non adversum haeresim, quae dissimilis substantiae Patrem et Filium ausa est praedicare, in Antiochia fuisse conventum; sed adversus eam, quae post sanctam synodum Nicaenam in id proruperat, ut tria nomina Patri vellet adscribere, de qua suo loco tractabimus. Memini enim me in exordio sermonis patientiam et aequanimitatem legentium atque audientium usque ad absolutionem omnium dictorum meorum poposcisse; ne temerarius quisquam in me judex ante cognitionem perfecti sermonis exsisteret. Volens igitur congregata sanctorum synodus impietatem eam perimere, quae veritatem Patris et Filii et Spiritus sancti nominum numero eluderet: ut non subsistente causa uniuscujusque nominis, triplex nuncupatio obtineret sub falsitate nominum unionem, et Pater solus atque unus idem atque ipse haberet et Spiritus sancti nomen et Filii: idcirco tres substantias esse dixerunt, subsistentium personas per substantias edocentes, non substantiam Patris et Filii diversitate dissimilis essentiae separantes. Quod autem dictum est: Ut sint quidem per substantiam tria, per consonantiam", + "candidate_score": 0.694585, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_11_13", + "bdc_text": "pessime cedet , si revocaverimus priscam illam de unitate substantiae et personarum distinctione in sancta trinitate multo periculosissimam disputationem . Satius enim mihi videtur adorandis hisce mysteriis toto animo accedere illaque credere , quemadmodum de his simpliciter loquitur scriptura , quam docte , subtiliter et acute in tremendam illam maiestatem perrepere velle . Nos certe curabimus , ne hac in re et propter voculas ulla apud nos moveatur disputatio .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_57", + "psc_text": "--Et primum sciendum est, non adversum haeresim, quae dissimilis substantiae Patrem et Filium ausa est praedicare, in Antiochia fuisse conventum; sed adversus eam, quae post sanctam synodum Nicaenam in id proruperat, ut tria nomina Patri vellet adscribere, de qua suo loco tractabimus. Memini enim me in exordio sermonis patientiam et aequanimitatem legentium atque audientium usque ad absolutionem omnium dictorum meorum poposcisse; ne temerarius quisquam in me judex ante cognitionem perfecti sermonis exsisteret. Volens igitur congregata sanctorum synodus impietatem eam perimere, quae veritatem Patris et Filii et Spiritus sancti nominum numero eluderet: ut non subsistente causa uniuscujusque nominis, triplex nuncupatio obtineret sub falsitate nominum unionem, et Pater solus atque unus idem atque ipse haberet et Spiritus sancti nomen et Filii: idcirco tres substantias esse dixerunt, subsistentium personas per substantias edocentes, non substantiam Patris et Filii diversitate dissimilis essentiae separantes. Quod autem dictum est: Ut sint quidem per substantiam tria, per consonantiam", + "candidate_score": 0.684955, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_11_13", + "bdc_text": "pessime cedet , si revocaverimus priscam illam de unitate substantiae et personarum distinctione in sancta trinitate multo periculosissimam disputationem . Satius enim mihi videtur adorandis hisce mysteriis toto animo accedere illaque credere , quemadmodum de his simpliciter loquitur scriptura , quam docte , subtiliter et acute in tremendam illam maiestatem perrepere velle . Nos certe curabimus , ne hac in re et propter voculas ulla apud nos moveatur disputatio .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_117", + "psc_text": "si; unum autem, in quo par significatur, non ad unicum vendicetur. Una igitur substantia, si non personam subsistentem perimat, nec unam substantiam partitam in duos dividat, religiose praedicabitur: quae ex nativitatis proprietate, et ex naturae similitudine ita indifferens sit, ut una dicatur. 68. Vocis ejusdem triplex sensus pravus. --At vero si idcirco unius substantiae Pater et Filius dicatur, ut hic subsistens, sub significatione licet duum nominum, unus ac solus sit: confessum nomine Filium conscientia non tenemus, si unam substantiam confitentes ipsum sibi unicum ac singularem et Patrem esse dicimus et Filium. Quin etiam et hujus statim erroris occurrit occasio, ut divisus a sese Pater intelligatur, et partem exsecuisse quae esset sibi filius. Id enim haeretici unam substantiam praedicantes contendunt: et his multum piae confessionis nostrae sermo blanditur, ut dum hoc verbum indefinita brevitate dubium est, proficiat ad errorem. Est praeterea error hic 501 tertius, ut cum unius substantiae Pater et", + "candidate_score": 0.684583, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_11", + "bdc_text": "pessime cedet , si revocaverimus priscam illam de unitate substantiae et personarum distinctione in sancta trinitate multo periculosissimam disputationem .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_57", + "psc_text": "--Et primum sciendum est, non adversum haeresim, quae dissimilis substantiae Patrem et Filium ausa est praedicare, in Antiochia fuisse conventum; sed adversus eam, quae post sanctam synodum Nicaenam in id proruperat, ut tria nomina Patri vellet adscribere, de qua suo loco tractabimus. Memini enim me in exordio sermonis patientiam et aequanimitatem legentium atque audientium usque ad absolutionem omnium dictorum meorum poposcisse; ne temerarius quisquam in me judex ante cognitionem perfecti sermonis exsisteret. Volens igitur congregata sanctorum synodus impietatem eam perimere, quae veritatem Patris et Filii et Spiritus sancti nominum numero eluderet: ut non subsistente causa uniuscujusque nominis, triplex nuncupatio obtineret sub falsitate nominum unionem, et Pater solus atque unus idem atque ipse haberet et Spiritus sancti nomen et Filii: idcirco tres substantias esse dixerunt, subsistentium personas per substantias edocentes, non substantiam Patris et Filii diversitate dissimilis essentiae separantes. Quod autem dictum est: Ut sint quidem per substantiam tria, per consonantiam", + "candidate_score": 0.68338, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_10_12", + "bdc_text": "Haud bene cessit nobis illa pugna de verbis \"substantialiter , realiter et corporaliter \" habita Gemeint ist der Streit um das Abendmahl ( vgl. ebd. , Z. 47-53 ) . ; pessime cedet , si revocaverimus priscam illam de unitate substantiae et personarum distinctione in sancta trinitate multo periculosissimam disputationem . Satius enim mihi videtur adorandis hisce mysteriis toto animo accedere illaque credere , quemadmodum de his simpliciter loquitur scriptura , quam docte , subtiliter et acute in tremendam illam maiestatem perrepere velle .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_117", + "psc_text": "si; unum autem, in quo par significatur, non ad unicum vendicetur. Una igitur substantia, si non personam subsistentem perimat, nec unam substantiam partitam in duos dividat, religiose praedicabitur: quae ex nativitatis proprietate, et ex naturae similitudine ita indifferens sit, ut una dicatur. 68. Vocis ejusdem triplex sensus pravus. --At vero si idcirco unius substantiae Pater et Filius dicatur, ut hic subsistens, sub significatione licet duum nominum, unus ac solus sit: confessum nomine Filium conscientia non tenemus, si unam substantiam confitentes ipsum sibi unicum ac singularem et Patrem esse dicimus et Filium. Quin etiam et hujus statim erroris occurrit occasio, ut divisus a sese Pater intelligatur, et partem exsecuisse quae esset sibi filius. Id enim haeretici unam substantiam praedicantes contendunt: et his multum piae confessionis nostrae sermo blanditur, ut dum hoc verbum indefinita brevitate dubium est, proficiat ad errorem. Est praeterea error hic 501 tertius, ut cum unius substantiae Pater et", + "candidate_score": 0.682743, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_11_13", + "bdc_text": "pessime cedet , si revocaverimus priscam illam de unitate substantiae et personarum distinctione in sancta trinitate multo periculosissimam disputationem . Satius enim mihi videtur adorandis hisce mysteriis toto animo accedere illaque credere , quemadmodum de his simpliciter loquitur scriptura , quam docte , subtiliter et acute in tremendam illam maiestatem perrepere velle . Nos certe curabimus , ne hac in re et propter voculas ulla apud nos moveatur disputatio .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_141", + "psc_text": "essentiae, tractantes, primum idcirco respuendum pronuntiastis, quia per verbi hujus enuntiationem substantia prior intelligeretur, quam duo inter se partiti essent. Intelligo vitium in intelligentia. Et profanus hic sensus est, et communi judicio ab Ecclesia respuendus. Secundo quoque id addidistis, quod patres nostri, cum Paulus Samosateus haereticus pronuntiatus est, etiam homousion repudiaverint: quia per hanc unius essentiae nuncupationem solitarium atque unicum sibi esse Patrem et Filium praedicabat. Et hoc sane nunc quoque profanissimum Ecclesia recognoscit, Patrem et Filium in his nominum professionibus ad unionis ac singularis solitudinem negata personarum proprietate revocare. Tertio etiam haec causa improbandi homousii commemorata a vobis est: quia in synodo, quae apud Nicaeam fuit, coacti patres nostri propter eos qui creaturam Filium dicebant, nomen homousii indidissent: quod non recipiendum idcirco sit, quia nusquam scriptum reperiretur. Quod a vobis dictum satis miror. Si enim homousion propter novitatem repudiandum sit; vereor ne et homoeusion periclitetur, quia nusquam scriptum reperiatur.", + "candidate_score": 0.67897, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_11", + "bdc_text": "pessime cedet , si revocaverimus priscam illam de unitate substantiae et personarum distinctione in sancta trinitate multo periculosissimam disputationem .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_117", + "psc_text": "si; unum autem, in quo par significatur, non ad unicum vendicetur. Una igitur substantia, si non personam subsistentem perimat, nec unam substantiam partitam in duos dividat, religiose praedicabitur: quae ex nativitatis proprietate, et ex naturae similitudine ita indifferens sit, ut una dicatur. 68. Vocis ejusdem triplex sensus pravus. --At vero si idcirco unius substantiae Pater et Filius dicatur, ut hic subsistens, sub significatione licet duum nominum, unus ac solus sit: confessum nomine Filium conscientia non tenemus, si unam substantiam confitentes ipsum sibi unicum ac singularem et Patrem esse dicimus et Filium. Quin etiam et hujus statim erroris occurrit occasio, ut divisus a sese Pater intelligatur, et partem exsecuisse quae esset sibi filius. Id enim haeretici unam substantiam praedicantes contendunt: et his multum piae confessionis nostrae sermo blanditur, ut dum hoc verbum indefinita brevitate dubium est, proficiat ad errorem. Est praeterea error hic 501 tertius, ut cum unius substantiae Pater et", + "candidate_score": 0.678625, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_6_8", + "bdc_text": "Videtur enim plane exprimere sacrosanctae trinitatis unitatem et personarum distinctionem . Quod voculas \"substantia\" et \"persona\" attinetVgl . dazu auch Meganders Bericht vom 26 .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_117", + "psc_text": "si; unum autem, in quo par significatur, non ad unicum vendicetur. Una igitur substantia, si non personam subsistentem perimat, nec unam substantiam partitam in duos dividat, religiose praedicabitur: quae ex nativitatis proprietate, et ex naturae similitudine ita indifferens sit, ut una dicatur. 68. Vocis ejusdem triplex sensus pravus. --At vero si idcirco unius substantiae Pater et Filius dicatur, ut hic subsistens, sub significatione licet duum nominum, unus ac solus sit: confessum nomine Filium conscientia non tenemus, si unam substantiam confitentes ipsum sibi unicum ac singularem et Patrem esse dicimus et Filium. Quin etiam et hujus statim erroris occurrit occasio, ut divisus a sese Pater intelligatur, et partem exsecuisse quae esset sibi filius. Id enim haeretici unam substantiam praedicantes contendunt: et his multum piae confessionis nostrae sermo blanditur, ut dum hoc verbum indefinita brevitate dubium est, proficiat ad errorem. Est praeterea error hic 501 tertius, ut cum unius substantiae Pater et", + "candidate_score": 0.677713, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_10_12", + "bdc_text": "Haud bene cessit nobis illa pugna de verbis \"substantialiter , realiter et corporaliter \" habita Gemeint ist der Streit um das Abendmahl ( vgl. ebd. , Z. 47-53 ) . ; pessime cedet , si revocaverimus priscam illam de unitate substantiae et personarum distinctione in sancta trinitate multo periculosissimam disputationem . Satius enim mihi videtur adorandis hisce mysteriis toto animo accedere illaque credere , quemadmodum de his simpliciter loquitur scriptura , quam docte , subtiliter et acute in tremendam illam maiestatem perrepere velle .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_119", + "psc_text": "Atquin ita una substantia Patris et Filii praedicata, aut unum qui duas nuncupationes habeat subsistentem significat; aut divisam unam substantiam, duas imperfectas fecisse substantias; aut tertiam priorem substantiam, quae a duobus et usurpata sit et assumpta, quae idcirco una dicatur, quia in duas una desecta sit. Et ubi post haec nativitas? Ubi Pater, ubi Filius intelligitur; si Patrem et Filium vel desectio potius, vel anterioris substantiae communio, quam naturae nativitas praedicabit? 69. Homousion quo loco tuto proferatur. --In his igitur tot et tam gravibus fidei periculis, verborum brevitas temperanda est; ne impie dici existimetur, quod pie intelligitur: ne secura atque innocente conscientia, per occasionem haereticam, reus sermo sit. Dicturus unam catholicus substantiam Patris et Filii, non inde incipiat: neque hoc quasi maximum teneat, tamquam sine hoc vera fides nulla sit. Tuto unam substantiam dicet, cum ante dixerit, Pater ingenitus est; Filius natus est, subsistit ex Patre, Patri similis est virtute,", + "candidate_score": 0.674846, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_9_11", + "bdc_text": "Juni , oben Nr. 1010 , 61f mit Anm. 15. , non arbitror illos fore tam praefractos , ut illis uti nolint aut alios iis utentes damnare velint , quando in ipso intellectu nullum sit vel periculum vel dissidium . Haud bene cessit nobis illa pugna de verbis \"substantialiter , realiter et corporaliter \" habita Gemeint ist der Streit um das Abendmahl ( vgl. ebd. , Z. 47-53 ) . ; pessime cedet , si revocaverimus priscam illam de unitate substantiae et personarum distinctione in sancta trinitate multo periculosissimam disputationem .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_57", + "psc_text": "--Et primum sciendum est, non adversum haeresim, quae dissimilis substantiae Patrem et Filium ausa est praedicare, in Antiochia fuisse conventum; sed adversus eam, quae post sanctam synodum Nicaenam in id proruperat, ut tria nomina Patri vellet adscribere, de qua suo loco tractabimus. Memini enim me in exordio sermonis patientiam et aequanimitatem legentium atque audientium usque ad absolutionem omnium dictorum meorum poposcisse; ne temerarius quisquam in me judex ante cognitionem perfecti sermonis exsisteret. Volens igitur congregata sanctorum synodus impietatem eam perimere, quae veritatem Patris et Filii et Spiritus sancti nominum numero eluderet: ut non subsistente causa uniuscujusque nominis, triplex nuncupatio obtineret sub falsitate nominum unionem, et Pater solus atque unus idem atque ipse haberet et Spiritus sancti nomen et Filii: idcirco tres substantias esse dixerunt, subsistentium personas per substantias edocentes, non substantiam Patris et Filii diversitate dissimilis essentiae separantes. Quod autem dictum est: Ut sint quidem per substantiam tria, per consonantiam", + "candidate_score": 0.67071, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_11", + "bdc_text": "pessime cedet , si revocaverimus priscam illam de unitate substantiae et personarum distinctione in sancta trinitate multo periculosissimam disputationem .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_141", + "psc_text": "essentiae, tractantes, primum idcirco respuendum pronuntiastis, quia per verbi hujus enuntiationem substantia prior intelligeretur, quam duo inter se partiti essent. Intelligo vitium in intelligentia. Et profanus hic sensus est, et communi judicio ab Ecclesia respuendus. Secundo quoque id addidistis, quod patres nostri, cum Paulus Samosateus haereticus pronuntiatus est, etiam homousion repudiaverint: quia per hanc unius essentiae nuncupationem solitarium atque unicum sibi esse Patrem et Filium praedicabat. Et hoc sane nunc quoque profanissimum Ecclesia recognoscit, Patrem et Filium in his nominum professionibus ad unionis ac singularis solitudinem negata personarum proprietate revocare. Tertio etiam haec causa improbandi homousii commemorata a vobis est: quia in synodo, quae apud Nicaeam fuit, coacti patres nostri propter eos qui creaturam Filium dicebant, nomen homousii indidissent: quod non recipiendum idcirco sit, quia nusquam scriptum reperiretur. Quod a vobis dictum satis miror. Si enim homousion propter novitatem repudiandum sit; vereor ne et homoeusion periclitetur, quia nusquam scriptum reperiatur.", + "candidate_score": 0.660733, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_11", + "bdc_text": "pessime cedet , si revocaverimus priscam illam de unitate substantiae et personarum distinctione in sancta trinitate multo periculosissimam disputationem .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_58", + "psc_text": "sub falsitate nominum unionem, et Pater solus atque unus idem atque ipse haberet et Spiritus sancti nomen et Filii: idcirco tres substantias esse dixerunt, subsistentium personas per substantias edocentes, non substantiam Patris et Filii diversitate dissimilis essentiae separantes. Quod autem dictum est: Ut sint quidem per substantiam tria, per consonantiam vero unum, non habet calumniam: quia connominato Spiritu, id est paracleto, consonantiae potius, quam essentiae 481 per similitudinem substantiae praedicari convenit unitatem. 33. Hac formula eamdem Patris ac Filii essentiam praedicari. Nativitatis et innascibilitatis discrimen. Filius immutabilis. --Caeterum omnis superior sermo in nullo Patrem et Filium essentiae ac naturae diversitate discrevit. Ubi enim dicitur, Deum de Deo, totum ex toto; non ambigitur totum Deum ex toto Deo natum. Nam et Dei de Deo natura non differt: et totus ex toto in iis est ipse, quibus Pater est. Unus ex uno passiones humani partus et conceptionis excludit: ut dum unus ex", + "candidate_score": 0.652047, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-diversis-quaestionibus-ad-Simplicianum", + "max_score": 0.696372, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_12_14", + "bdc_text": "Satius enim mihi videtur adorandis hisce mysteriis toto animo accedere illaque credere , quemadmodum de his simpliciter loquitur scriptura , quam docte , subtiliter et acute in tremendam illam maiestatem perrepere velle . Nos certe curabimus , ne hac in re et propter voculas ulla apud nos moveatur disputatio . Apostolus Paulus iubet suos sapere ad sobrietatem etvor et gestrichenes fi .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-diversis-quaestionibus-ad-Simplicianum_window_117", + "psc_text": "Utroque autem munere prophetiae donantur hi qui et rerum imagines in spiritu vident, et quid valeant simul intelligunt, aut certe manifestis locutionibus in ipsa demonstratione informantur, sicut in Apocalypsi quaedam exponuntur. Nescientes autem afficit prophetiae spiritus, sicut Caiphas cum esset pontifex prophetavit de Domino quod expediret unum mori pro tota gente (Joan. XI, 49, 50), cum aliud in verbis quae dicebat attenderet; quae non se a se ipso dicere nesciebat. Abundant in sanctis Libris exempla; et res prudentiae tuae notissimas loquor. Non enim ista dicis ex me, sed in eis me percontando probas, et cognoscere cupiens proficientem, et corrigere paratus errantem. Hoc autem verbo, quod positum est, Et insiluit in eum spiritus; tanquam ex abdito divinitatis secreto repentinus significatur afflatus. Horum igitur modorum quonam potius affectum esse intelligamus Saül, satis apparet ex eo quod ibi scriptum est, Convertit Deus in Saül cor aliud. Sic enim aliam cordis affectionem significat, quam", + "candidate_score": 0.696372, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_12", + "bdc_text": "Satius enim mihi videtur adorandis hisce mysteriis toto animo accedere illaque credere , quemadmodum de his simpliciter loquitur scriptura , quam docte , subtiliter et acute in tremendam illam maiestatem perrepere velle .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-diversis-quaestionibus-ad-Simplicianum_window_117", + "psc_text": "Utroque autem munere prophetiae donantur hi qui et rerum imagines in spiritu vident, et quid valeant simul intelligunt, aut certe manifestis locutionibus in ipsa demonstratione informantur, sicut in Apocalypsi quaedam exponuntur. Nescientes autem afficit prophetiae spiritus, sicut Caiphas cum esset pontifex prophetavit de Domino quod expediret unum mori pro tota gente (Joan. XI, 49, 50), cum aliud in verbis quae dicebat attenderet; quae non se a se ipso dicere nesciebat. Abundant in sanctis Libris exempla; et res prudentiae tuae notissimas loquor. Non enim ista dicis ex me, sed in eis me percontando probas, et cognoscere cupiens proficientem, et corrigere paratus errantem. Hoc autem verbo, quod positum est, Et insiluit in eum spiritus; tanquam ex abdito divinitatis secreto repentinus significatur afflatus. Horum igitur modorum quonam potius affectum esse intelligamus Saül, satis apparet ex eo quod ibi scriptum est, Convertit Deus in Saül cor aliud. Sic enim aliam cordis affectionem significat, quam", + "candidate_score": 0.663054, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_57", + "bdc_text": "Confessionem non remitto , quod putem illam a vobis non expectari .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-diversis-quaestionibus-ad-Simplicianum_window_146", + "psc_text": "dicturus est, Non novi vos; recedite a me, operarii iniquitatis (Matth. VII, 22, 23) . Non enim eos mentientes putamus ista dicturos in illo judicio, ubi nullus erit fallendi locus, aut ullam vocem talium legimus, dicentium, Dileximus te. Poterunt ergo dicere, In nomine tuo prophetavimus, cum sint improbi et reprobi: non autem poterunt dicere, Dilectionem quam mandasti, tenuimus. Nam si dicent, non eis respondebitur, Non novi vos. In hoc enim cognoscetur, inquit, quia discipuli mei estis, si vos invicem diligatis (Joan. XIII, 35) . 10. Exemplum itaque hujus Saül resistit superbis nonnullis haereticis, qui aliquid boni de muneribus sancti Spiritus negant posse dari eis qui ad sortem sanctorum non pertinent: cum eis dicimus habere illos posse sacramentum Baptismi, quod cum ad Ecclesiam catholicam veniunt, non est in eis ullo modo violandum, aut quasi non habeant tradendum; sed tamen eos non ideo saluti debere confidere, quia non improbamus quod illos accepisse", + "candidate_score": 0.596679, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate", + "max_score": 0.696227, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_12_14", + "bdc_text": "Satius enim mihi videtur adorandis hisce mysteriis toto animo accedere illaque credere , quemadmodum de his simpliciter loquitur scriptura , quam docte , subtiliter et acute in tremendam illam maiestatem perrepere velle . Nos certe curabimus , ne hac in re et propter voculas ulla apud nos moveatur disputatio . Apostolus Paulus iubet suos sapere ad sobrietatem etvor et gestrichenes fi .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_60", + "psc_text": "Et cum non conveniat trepidationi et libertati, festinationi et excusationi, querelae et adhortationi, diffidentiae et intercessioni, divinae professionis naturaeque immemores, ad argumentum impietatis suae, dispensationis gesta et dicta tenuerunt. Itaque nos demonstratis omnibus, quae in sacramento et animae et corporis Domini Jesu Christi sunt,nihil inexploratum, nihil tacitum dereliquimus: sed dictorum omnium pacificam intelligentiam singulis quibusque causarum generibus coaptantes, nec trepidare fiduciam, nec evitare voluntatem, nec conqueri securitatem, nec commendationem sui orantem, aliis veniam desiderasse monstravimus: fidem dictorum universorum absoluta evangelici mysterii praedicatione firmantes. 33. Liber XI alia haereticorum argumenta refellit. --Igitur quia desperatissimos homines ne ipsa quidem resurrectionis gloria intra religionis intelligentiam edoctos cohibuit, sed aut per dignationis professionem, impietatis suae arma sumpserunt, aut sacramenti revelationem ad Dei contumeliam transtulerunt: ut per id quod dictum est, Adscendo ad patrem meum et ad patrem vestrum, ad Deum meum et ad Deum vestrum (Joan. XX, 17) , dum communis nobis atque ipsi", + "candidate_score": 0.696227, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_14_16", + "bdc_text": "Apostolus Paulus iubet suos sapere ad sobrietatem etvor et gestrichenes fi . ad proportionem fideiVgl. Röm 12 , 3. , vitare concertationem verborum . In his ero . Quod Carolum attinetMyconius hatte Caroli gegen Kritik in Schutz genommen ;", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1233", + "psc_text": "Hae non cavendae tantum, sed et confutandae. Fides docta quid praestet indoctae. --Quod providens ante beatus Apostolus Paulus, sicuti frequenter ostendimus, ut caveremus admonuit, dicens: Videte ne quis vos spoliet per philosophiam et inanem deceptionem, secundum traditionem hominum, secundum elementa mundi, et non secundum Christum, in quo inhabitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter (Coloss. II, 8 et 9) . Cavendum igitur adversum philosophiam est, et humanarum traditionum non tam evitanda sunt studia, quam refutanda. Neque enim his ita concedendum est, quasi vincant potius quam fallant: quia nos Christum Dei virtutem et Dei sapientiam praedicantes, aequum est humanas doctrinas non tam diffugere, quam refellere; et simpliciores, ne ab his spolientur, et obstruere et instruere. Nam cum possit omnia, in ea ipsa omnia sapienter Deus possit, nec virtuti ejus ratio, nec rationi virtus absistat; oportet eos, qui Christum praedicant mundo, irreligiosis mundi imperfectisque doctrinis per scientiam sapientis omnipotentiae contraire, secundum illud beati Apostoli", + "candidate_score": 0.680968, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_50_52", + "bdc_text": "Hic autem addo : Utinam vero non trahant etiam nos secum in ruinam . Vigilandum ergo nobis et orandum .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1020", + "psc_text": "Vigilate et orate, ut non intretis in tentationem. Spiritus quidem promptus, caro vero infirma (Ibid. 40 et 41) . Anne adhuc tristitiae causa, et transferendi calicis deprecatio in obscuro est? Vigilari enim secum ob hoc jubet et orari, ne in tentationem intrent, spiritu quidem prompto, sed infirma carne. Nam qui non scandalizaturos se per constantiam fidelis conscientiae pollicebantur, in scandalo per infirmitatem carnis erant futuri. Non ergo sibi tristis est, neque sibi orat; sed illis quos monet orare pervigiles, ne in eos calix passionis incumbat: quem a se transire orat, ne in his scilicet maneat. 348 38. Cur dicat si possibile est.--Idcirco autem transferri eum, si possibile esset, a se precatus est: quia cum impossibile Deo nihil sit, sicut ipse ait: Pater, possibilia tibi omnia sunt (Marc. XIV, 36) ; impossibile tamen homini est passionis terrore non vinci, nec possit nisi per probationem fides nosci. Atque ideo et pro hominibus", + "candidate_score": 0.677532, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_10_12", + "bdc_text": "Haud bene cessit nobis illa pugna de verbis \"substantialiter , realiter et corporaliter \" habita Gemeint ist der Streit um das Abendmahl ( vgl. ebd. , Z. 47-53 ) . ; pessime cedet , si revocaverimus priscam illam de unitate substantiae et personarum distinctione in sancta trinitate multo periculosissimam disputationem . Satius enim mihi videtur adorandis hisce mysteriis toto animo accedere illaque credere , quemadmodum de his simpliciter loquitur scriptura , quam docte , subtiliter et acute in tremendam illam maiestatem perrepere velle .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_60", + "psc_text": "Et cum non conveniat trepidationi et libertati, festinationi et excusationi, querelae et adhortationi, diffidentiae et intercessioni, divinae professionis naturaeque immemores, ad argumentum impietatis suae, dispensationis gesta et dicta tenuerunt. Itaque nos demonstratis omnibus, quae in sacramento et animae et corporis Domini Jesu Christi sunt,nihil inexploratum, nihil tacitum dereliquimus: sed dictorum omnium pacificam intelligentiam singulis quibusque causarum generibus coaptantes, nec trepidare fiduciam, nec evitare voluntatem, nec conqueri securitatem, nec commendationem sui orantem, aliis veniam desiderasse monstravimus: fidem dictorum universorum absoluta evangelici mysterii praedicatione firmantes. 33. Liber XI alia haereticorum argumenta refellit. --Igitur quia desperatissimos homines ne ipsa quidem resurrectionis gloria intra religionis intelligentiam edoctos cohibuit, sed aut per dignationis professionem, impietatis suae arma sumpserunt, aut sacramenti revelationem ad Dei contumeliam transtulerunt: ut per id quod dictum est, Adscendo ad patrem meum et ad patrem vestrum, ad Deum meum et ad Deum vestrum (Joan. XX, 17) , dum communis nobis atque ipsi", + "candidate_score": 0.672788, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_34_36", + "bdc_text": "Pereant atque dispareant suspitiones . Apud nos , deo gratiae , nulla est turba vel dissensio , quia simpliciter et summa cum diligentia , fide et charitate negotia religionis tractamus , disputationes illas vitamus et fugimus . Veritatem semel didicimus , hanc in vera fide tenemus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_523", + "psc_text": "ac prophetis docentes, eam responsionis formam tenuimus, quae in Deo ex Deo praedicato, et uno Deo ac vero professo, neque in unius veri Dei unione deficeret, neque ad fidem Dei alterius excederet; dum neque solitarius nobis Deus in confessione, neque duo sunt. Et inter haec, unum neque negando neque confitendo, fidei conservata perfectio est, dum et quod unum sunt refertur ad utrumque, et uterque non unus est. Hoc igitur perfectae fidei indissolubile sacramentum evangelicis atque apostolicis doctrinis absoluturi, non aliud primum debuimus, quam Dei filium verae nativitatis subsistentem 176 naturam cognitioni audientium intimare; neque aliunde aut ex nihilo, sed ex Deo esse filium manifestare. Quod quia secundum ea, quae anteriore libro edita sunt, ambigi non potest, quin cessante adoptionis nomine, verus filius ex veritate nativitatis sit: ea nunc quoque ex Evangeliis proferimus, ut quia filius verus est, verus quoque Deus esse noscatur: quia neque verus filius erit, nisi verus et", + "candidate_score": 0.655884, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_36", + "bdc_text": "Veritatem semel didicimus , hanc in vera fide tenemus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_33", + "psc_text": "ex solido in carnem deducta conservet, dum usque ad virginem Pater protensus, ipse sibi natus 13 sit in filium. Alii vero (quia salus nulla sine Christo sit, qui in principio apud Deum erat Deus Verbum), nativitatem negantes, creationem solam professi sunt: ne nativitas veritatem Dei admitteret, sed creatio falsitatem doceret, quae dum ementiretur in genere Dei unius fidem, non excluderet in sacramento: sed nativitatem veram nomini ac fidei creationis subjicientes, a veritate unius Dei separabilem eum facerent, ut creatio substitutionis, perfectionem sibi divinitatis non usurparet, quam veritatis nativitas non dedisset. 17. Fides vera contra utramque toto hoc opere stabilienda. --Horum igitur furori respondere animus exarsit: recolens hoc vel praecipue sibi salutare esse, non solum in Deum credidisse, sed etiam in Deum patrem; neque in Christo tantum sperasse, sed in Christo Dei filio; neque in creatura, sed in Deo creatore ex Deo nato. Maxime ergo properamus ex propheticis atque evangelicis praeconiis", + "candidate_score": 0.655528, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_36", + "bdc_text": "Veritatem semel didicimus , hanc in vera fide tenemus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_439", + "psc_text": "Dei filium esse doceamus: ut natura in eo divinitatis, per quod filius est, absoluta sit. Id enim maxime haeresis, de qua nunc agitur, elaborat, ne Dominus noster 148 Jesus Christus vere Dei filius Deus verus sit. Vere Dei filium unigenitum Deum Dominum nostrum Jesum Christum esse ac doceri, multis modis cognitum est, dum de eo testatur Pater, dum de se ipse profitetur, dum apostoli praedicant, dum religiosi credunt, dum daemones confitentur, dum Judaei negant, dum gentes in passione cognoscunt. Neque enim ex communione nuncupationis est, quod de proprietatis fide dicitur. Et cum omnia, quae Christus Dominus aut egit aut docuit, ultra omnia eorum sint qui filii nuncupantur; et in iis omnibus, quae praecipua sint Christi, hoc vel potissimum doceatur esse, quod Dei filius est: non est in eo filii ex generali familiaritate cognomen. 23. Non adoptivum, sed proprium esse Pater testatur. --Non contamino veritatis fidem, ut hoc verbis meis adstruam.", + "candidate_score": 0.6487, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_36", + "bdc_text": "Veritatem semel didicimus , hanc in vera fide tenemus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_42", + "psc_text": "exceptionem Dei et unius et veri, nativitatem Domino Christo adimerent; quia ubi nativitas est, ibi et intelligentia sit veritatis. Nos autem iisdem gradibus, quibus idipsum negabatur, docentes, nec duos deos, nec solitarium verum 16 Deum, sed Patrem verum Deum ita ex lege ac prophetis praedicavimus, ne aut unius Dei fidem corrumperemus, aut nativitatem denegaremus. Sed quia, secundum illos, creato potiusquam nato nomen Dei Domino Jesu Christo deputaretur potius quam inesset; divinitatis veritas ita ex auctoritatibus propheticis demonstrata est, ut nos, Domino Jesu Christo Deo vero praedicato, intra intelligentiam unius Dei veri nativae in eo divinitatis veritas contineret. 25. Liber sextus. --Sextus vero jam liber omnem haereticae assertionis fraudulentiam pandit. Namque ut dictis suis fidem facerent, damnantes dicta et vitia haereticorum, Valentini scilicet et Sabellii et Manichaei et Hieracae, pias Ecclesiae praedicationes velamento professionis impiae furati sunt: ut correptis in melius verbis irreligiosorum, et ambigua significatione moderatis, sub impietatis damnatione doctrinam", + "candidate_score": 0.643122, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_36", + "bdc_text": "Veritatem semel didicimus , hanc in vera fide tenemus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_22", + "psc_text": "et verus homo. --Hic jam mens trepida et anxia plus spei invenit, quam exspectabat. Ac primum ad cognitionem Dei patris imbuitur. Et quod antea de Creatoris sui aeternitate, et infinitate, et specie, naturali sensu opinabatur, hic nunc proprium esse etiam unigenito Deo accipit: non in deos fidem laxans, quia ex Deo Deum audit; non ad naturae diversitatem in Deum ex Deo decedens, 9 quia plenum gratia et veritate Deum ex Deo discit; neque praeposterum ex Deo Deum sentiens, quia in principio apud Deum esse Deum comperit. Rarissimam deinde hujus salutaris cognitionis fidem esse, sed maximum praemium noscit: quia et sui non receperunt, et recipientes in filios Dei aucti sunt, non ortu carnis, sed fidei. Esse autem filios Dei, non necessitatem esse, sed potestatem: quia proposito universis Dei munere, non natura gignentium afferatur, sed voluntas praemium consequatur. Ac ne id ipsum, quod unicuique esse Dei filio fit potestas, in aliquo infirmitatem", + "candidate_score": 0.638847, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_35", + "bdc_text": "Apud nos , deo gratiae , nulla est turba vel dissensio , quia simpliciter et summa cum diligentia , fide et charitate negotia religionis tractamus , disputationes illas vitamus et fugimus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_60", + "psc_text": "Et cum non conveniat trepidationi et libertati, festinationi et excusationi, querelae et adhortationi, diffidentiae et intercessioni, divinae professionis naturaeque immemores, ad argumentum impietatis suae, dispensationis gesta et dicta tenuerunt. Itaque nos demonstratis omnibus, quae in sacramento et animae et corporis Domini Jesu Christi sunt,nihil inexploratum, nihil tacitum dereliquimus: sed dictorum omnium pacificam intelligentiam singulis quibusque causarum generibus coaptantes, nec trepidare fiduciam, nec evitare voluntatem, nec conqueri securitatem, nec commendationem sui orantem, aliis veniam desiderasse monstravimus: fidem dictorum universorum absoluta evangelici mysterii praedicatione firmantes. 33. Liber XI alia haereticorum argumenta refellit. --Igitur quia desperatissimos homines ne ipsa quidem resurrectionis gloria intra religionis intelligentiam edoctos cohibuit, sed aut per dignationis professionem, impietatis suae arma sumpserunt, aut sacramenti revelationem ad Dei contumeliam transtulerunt: ut per id quod dictum est, Adscendo ad patrem meum et ad patrem vestrum, ad Deum meum et ad Deum vestrum (Joan. XX, 17) , dum communis nobis atque ipsi", + "candidate_score": 0.637137, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_36", + "bdc_text": "Veritatem semel didicimus , hanc in vera fide tenemus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_563", + "psc_text": "--Denique subjecit: Omnia enim quaecumque facit Pater, eadem et Filius facit similiter (Ibidem). Similiter illud ad significationem nativitatis adjecit: omnia vero et eadem ad ostendendae naturae veritatem locutus est. In his enim, quae et quaecumque et eadem sunt, nec diversitas potest esse, nec reliquum. Atque ita in natura eadem est, cui eadem omnia posse naturae sit. Ubi vero similiter per Filium eadem omnia fiunt, similitudo operum solitudinem operantis exclusit: ut omnia quae Pater facit, eadem omnia similiter faciat et Filius. Haec est verae nativitatis intelligentia, et fidei nostrae, quae ex naturae divinae unitate, unius indifferentisque divinitatis veritatem in Patre et Filio confitetur, absolutissimum sacramentum, 189 ut eadem faciendo Filius similiter faciat, et similiter faciendo eadem sint ipsa quae faciat: quia sub una hac significatione testentur et similiter facta nativitatem, et eadem facta naturam. 19. Demonstratio operum nativitatem ingerit, non ignorationem. Nostrae fidei instructio est. Velle quid. --Tenet itaque responsionis dominicae", + "candidate_score": 0.63633, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_29_31", + "bdc_text": "Et de Bernatibus nihil unquam intelleximus , nisi quod de tete über der Zeile nachgetragen . ut viro bono et docto sentiant ; qui autem sic sentiunt , contemnere nequeunt .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_88", + "psc_text": "--Atque haec senserim potius de Patre, quam dixerim: nam me non fugit, quod ad ea quae ejus sunt eloquenda, sermo omnis infirmus sit. Sentiendus est invisibilis, incomprehensibilis, aeternus. Caeterum ipsum quod in semetipso et a semetipso sit, et ipse per se sit; quod invisibilis, et incomprehensibilis, et immortalis: in his quidem honoris confessio est, et sensus significatio, et quaedam circumscriptio opinandi, sed naturae sermo succumbit, et rem ut est verba non explicant. Namque quod in semetipso sit cum audias, rationi humanae absolutio non occurrit; habere enim haberique discernitur, et erit alterum quod est, alterum in quo est. Si rursum quod a semetipso sit accipias; nemo sibi ipse et munerator et munus est. Si quod immortalis est; ergo est aliquid non ab eo, cui alter non fiat obnoxius: nec solum id est, quod per enuntiationem verbi hujus vindicatur ab altero. Si quod incomprehensibilis est: nusquam ergo erit, quod negatur attingi. Si", + "candidate_score": 0.624726, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_29_31", + "bdc_text": "Et de Bernatibus nihil unquam intelleximus , nisi quod de tete über der Zeile nachgetragen . ut viro bono et docto sentiant ; qui autem sic sentiunt , contemnere nequeunt .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_93", + "psc_text": "--Habent igitur nativitatis hujus uterque secretum. Et si quis forte intelligentiae suae imputabit, generationis hujus sacramentum non posse se consequi, cum tamen et Pater sit absolute intellectus et Filius; majore istud dolore a me audiet ignorari. Ego nescio, non requiro; et consolabor me tamen. Archangeli nesciunt, angeli non audierunt, saecula non tenent, propheta non sensit, apostolus non interrogavit, filius ipse non edidit. Cesset dolor querelarum. Non te, quisquis es qui haec requires, revoco in excelsum, 33 non in amplitudinem tendo, non deduco in profundum: nonne aequanimiter ignorabis Creatoris nativitatem, ignorans originem creaturae? Hoc saltem requiro, sentisne te genitum, et quae ex te generentur intelligis? Non quaero sensum unde hauseris, vitam unde sortitus sis, intelligentiam unde adeptus sis, quale est quod in te sit odor, sensus visus, auditus; certe nemo quod facit nescit: quaero unde ista iis quos generes indulgeas, qualiter sensum inseras, oculos accendas, cor affigas. Haec, si potes, enarra.", + "candidate_score": 0.621171, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_29_31", + "bdc_text": "Et de Bernatibus nihil unquam intelleximus , nisi quod de tete über der Zeile nachgetragen . ut viro bono et docto sentiant ; qui autem sic sentiunt , contemnere nequeunt .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_924", + "psc_text": "quod consopitae et negligentes, indignae aditu thalami sui oleo indigendo mansissent. 66. Christus nil nesciens dispensationis ergo loquitur quasi nesciens. Diei scientia occulta: ideo quasi ignorata. --Non est igitur Dominus Jesus Christus, qui scrutans corda et renes Deus est, in ea naturae infirmitate, (ut) ne nesciat, cum hoc ipsum ex naturae scientia intelligatur esse, quod nescit. Quod si qui forte ignorationem ei deputabunt, ab eo qui sciat cogitationes eorum dici sibi metuant. Quid cogitatis mala in cordibus vestris (Matth. IX, 4) ? Nam cum cogitationum gestorumque non ignarus cognitor interdum de cogitatis gestisque quasi ignarus interrogat, velut de tactu fimbriae mulierem, vel de dictorum dissensione Apostolos, vel de sepulcro Lazari flentes: non nesciens intelligendus est nescire, sed loquens. Neque enim natura fert, ut qui absens Lazarum mortuum sepultumque sciat, sepulcri locum nesciat; et qui cogitationes videt, mulieris fidem non cognoverit, et qui necessitatem non habet de aliquo interrogandi (Joan. XVI,", + "candidate_score": 0.616906, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2", + "max_score": 0.695886, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_13_15", + "bdc_text": "Nos certe curabimus , ne hac in re et propter voculas ulla apud nos moveatur disputatio . Apostolus Paulus iubet suos sapere ad sobrietatem etvor et gestrichenes fi . ad proportionem fideiVgl. Röm 12 , 3. , vitare concertationem verborum .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_414", + "psc_text": "aliquid insolenter aut arroganter assumpsit, ut diceret se primatum tenere et obtemperari a novellis et posteris sibi potius oportere. Nec despexit Paulum quod Ecclesiae prius persecutor fuisset, sed consilium veritatis admisit, et rationi legitimae quam Paulus vindicabat facile consensit (Gal. II, 14); documentum scilicet nobis et concordiae et patientiae tribuens, ut non pertinaciter nostra amemus, sed quae aliquando a fratribus et collegis nostris utiliter et salubriter suggeruntur, si sint vera et legitima, ipsa potius nostra ducamus. Cui rei Paulus quoque prospiciens, et concordiae et paci fideliter consulens, in epistola sua posuit dicens: Prophetae autem duo aut tres loquantur, et caeteri examinent. Si autem alii revelatum fuerit sedenti, ille prior taceat (I Cor. XIV, 29, 30) . Qua in parte docuit et ostendit multa singulis in melius revelari, et debere unumquemque, non pro eo quod semel imbiberat et tenebat pertinaciter congredi, sed, si quid melius et utilius extiterit, libenter amplecti. Non", + "candidate_score": 0.695886, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_18", + "bdc_text": "Ex aequo enim Calvini accusationem et Caroli repurgationem ignoro , nisi quod dira quaedam legimus appensa in epistola Calvini ad d. Gryneum , ad quae certe obstupui , necdum intelligo , quo spectent .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_466", + "psc_text": "Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto velociter tollas ac praedamnes. Quod prius quidem te facere oportebat quam in mundo lethale virus aspersum simplicium et innocentium interficeret mentes. Non ergo dignum est rebaptizare. Ergo eradica et extrica, ut diximus, florulentis sermonibus atque dignis per posteriorem epistolam priora scripta, quae contra catholicam fidem servare censuerunt genimina viperarum. Non enim decet tantae urbis antistitem excellentissimumque doctorem ut, dum putas haeresis baptisma praedamnandum, verum Baptisma sermonibus maculare audias quae doles contra Apostolum scilicet repugnare dicentem: Unus Deus, una fides, unum Baptisma. AD PLEBEM CARTHAGINIS. Cyprianus plebi Carthagini consistenti aeternam in Domino salutem. Gratias quidem agimus Deo Patri et Domino Jesu", + "candidate_score": 0.664239, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_16_18", + "bdc_text": "In his ero . Quod Carolum attinetMyconius hatte Caroli gegen Kritik in Schutz genommen ; vgl. Corr. des réformateurs IV 255 ( oben Nr. 1015 ). , hominem neque absolvere neque damnare possum . Ex aequo enim Calvini accusationem et Caroli repurgationem ignoro , nisi quod dira quaedam legimus appensa in epistola Calvini ad d. Gryneum , ad quae certe obstupui , necdum intelligo , quo spectent .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_257", + "psc_text": "tomum III hujusce bibliothecae, cum epistolis S. Cornelii papae consociandam, remisimus.) 56 EPISTOLA XLII.(Erasm., II, 10. Pamel., Rigalt., Baluz., XLII. Paris., XLI. Oxon., Lips., XLV. Coustant., Epist. Rom. Pontif., I, p. 127. Galland., Bibl. vett. PP., III, p. 334.) AD CORNELIUM, DE ORDINATIONE EJUS A SE COMPROBATA ET DE FELICISSIMO. ARGUMENTUM.-- Excusat se Cyprianus quod indubitatam fidem non habuerit ordinationi Cornelii, priusquam ad se pervenirent litterae collegarum Caldonii et Fortunati, quibus illa legitima fuisse comprobatur: idque, ob contrariam Novatianae partis factionem, obiter repetens, quod illi statim in ipsis primordiis non adhaeserit, sed potius Cornelio, usque adeo ut criminationes contra hanc suscipere detrectarit. (Hanc epistolam, sicut praecedentem et sequentem, ad tomum tertium, ubi de S. Cornelii papae epistolis, transferendam duximus.) 58 EPISTOLA XLIII.(Erasm., II, 9. Pamel., Rigalt., Baluz., XLIII. Paris., XLII. Oxon., Lips., XLVII. Coustant., Epist. Rom. Pont., I, p. 130. Galland., Bibl. vett. PP., p. 335.) AD EUMDEM, QUOD AD", + "candidate_score": 0.662589, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_51_53", + "bdc_text": "Utinam vero non trahant etiam nos secum in ruinam . Vigilandum ergo nobis et orandum . Vale iterum .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_67", + "psc_text": "olim per visionem, fratres charissimi, exprobratum sciatis, quod dormitemus in precibus, nec vigilanter oremus. Et Deusutique, qui quem corripit diligit (Prov. III, 12), quando corripit ad hoc corripit ut emendet, ad hoc emendat ut servet. Excutiamus itaque et abrumpamus somni vincula, et instanter ac vigilanter oremus, sicut Paulus apostolus praecipit dicens: Instate orationi vigilantes in ea (Coloss. IV, 2) . Nam et Apostoli orare diebus ac noctibus non destiterunt, et Dominus quoque ipse disciplinae magister et exempli nostri via frequenter et vigilanter oravit, sicut in Evangelio legimus: Exiit in montem orare, et fuit pernoctans in oratione Dei (Luc. VI, 12) . Et utique quod orabat orabat ille pro nobis, cum peccator ipse non esset, sed aliena peccata portaret. Adeo autem pro nobis ille deprecabatur ut legamus alio loco: Dixit autem Dominus ad Petrum: Ecce Satanas postulavit ut vos vexaret quomodo triticum. Ego autem rogavi pro te ne deficiat fides tua", + "candidate_score": 0.657558, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_50_52", + "bdc_text": "Hic autem addo : Utinam vero non trahant etiam nos secum in ruinam . Vigilandum ergo nobis et orandum .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_67", + "psc_text": "olim per visionem, fratres charissimi, exprobratum sciatis, quod dormitemus in precibus, nec vigilanter oremus. Et Deusutique, qui quem corripit diligit (Prov. III, 12), quando corripit ad hoc corripit ut emendet, ad hoc emendat ut servet. Excutiamus itaque et abrumpamus somni vincula, et instanter ac vigilanter oremus, sicut Paulus apostolus praecipit dicens: Instate orationi vigilantes in ea (Coloss. IV, 2) . Nam et Apostoli orare diebus ac noctibus non destiterunt, et Dominus quoque ipse disciplinae magister et exempli nostri via frequenter et vigilanter oravit, sicut in Evangelio legimus: Exiit in montem orare, et fuit pernoctans in oratione Dei (Luc. VI, 12) . Et utique quod orabat orabat ille pro nobis, cum peccator ipse non esset, sed aliena peccata portaret. Adeo autem pro nobis ille deprecabatur ut legamus alio loco: Dixit autem Dominus ad Petrum: Ecce Satanas postulavit ut vos vexaret quomodo triticum. Ego autem rogavi pro te ne deficiat fides tua", + "candidate_score": 0.656881, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_14", + "bdc_text": "Apostolus Paulus iubet suos sapere ad sobrietatem etvor et gestrichenes fi .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_414", + "psc_text": "aliquid insolenter aut arroganter assumpsit, ut diceret se primatum tenere et obtemperari a novellis et posteris sibi potius oportere. Nec despexit Paulum quod Ecclesiae prius persecutor fuisset, sed consilium veritatis admisit, et rationi legitimae quam Paulus vindicabat facile consensit (Gal. II, 14); documentum scilicet nobis et concordiae et patientiae tribuens, ut non pertinaciter nostra amemus, sed quae aliquando a fratribus et collegis nostris utiliter et salubriter suggeruntur, si sint vera et legitima, ipsa potius nostra ducamus. Cui rei Paulus quoque prospiciens, et concordiae et paci fideliter consulens, in epistola sua posuit dicens: Prophetae autem duo aut tres loquantur, et caeteri examinent. Si autem alii revelatum fuerit sedenti, ille prior taceat (I Cor. XIV, 29, 30) . Qua in parte docuit et ostendit multa singulis in melius revelari, et debere unumquemque, non pro eo quod semel imbiberat et tenebat pertinaciter congredi, sed, si quid melius et utilius extiterit, libenter amplecti. Non", + "candidate_score": 0.65667, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_52_54", + "bdc_text": "Vigilandum ergo nobis et orandum . Vale iterum . Iulii 23 . anno 1537 .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_67", + "psc_text": "olim per visionem, fratres charissimi, exprobratum sciatis, quod dormitemus in precibus, nec vigilanter oremus. Et Deusutique, qui quem corripit diligit (Prov. III, 12), quando corripit ad hoc corripit ut emendet, ad hoc emendat ut servet. Excutiamus itaque et abrumpamus somni vincula, et instanter ac vigilanter oremus, sicut Paulus apostolus praecipit dicens: Instate orationi vigilantes in ea (Coloss. IV, 2) . Nam et Apostoli orare diebus ac noctibus non destiterunt, et Dominus quoque ipse disciplinae magister et exempli nostri via frequenter et vigilanter oravit, sicut in Evangelio legimus: Exiit in montem orare, et fuit pernoctans in oratione Dei (Luc. VI, 12) . Et utique quod orabat orabat ille pro nobis, cum peccator ipse non esset, sed aliena peccata portaret. Adeo autem pro nobis ille deprecabatur ut legamus alio loco: Dixit autem Dominus ad Petrum: Ecce Satanas postulavit ut vos vexaret quomodo triticum. Ego autem rogavi pro te ne deficiat fides tua", + "candidate_score": 0.65459, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_5", + "bdc_text": "Et primum , quod confessionem attinet , nihil in ipsa nunc quidem video , quod displiceat .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_50", + "psc_text": "cum video confessionis vestrae honore luminatum gregem Christi? Nam, cum gaudere in hoc omnes fratres oporteat, tum in gaudio communi major est episcopi portio: Ecclesiae enim gloria praepositi gloria est. Quantum dolemus ex illis quos tempestas inimica prostravit, tantum laetamur ex vobis, quos diabolus superare non potuit. II. Hortamur tamen per communem fidem, per pectoris nostri veram circa vos et simplicem charitatem, ut, qui adversarium prima hac congressione vicistis, gloriam vestram forti et perseveranti virtute teneatis. Adhuc in saeculo sumus, adhuc in acie constituti, de vita nostra quotidie dimicamus. Danda opera est ut post haec initia ad incrementa quoque veniatur, et consummetur in vobis quod jam rudimentis felicibus esse coepistis. Parum est adipisci aliquid potuisse; plus est quod adeptus es posse servare; sicut et fides ipsa et nativitas salutaris, non accepta, sed custodita, vivificat. Nec statim consecutio, sed consummatio hominem Deo servat. Dominus hoc magisterio suo docuit dicens: Ecce sanus", + "candidate_score": 0.649275, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_57_59", + "bdc_text": "Confessionem non remitto , quod putem illam a vobis non expectari . [ Adresse darunter : ] Domino Osvaldo Myconio , antistiti Basileiensis ecclesiae , charissimo fratri .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_134", + "psc_text": "abs te de carcere ad me esse venturum sciebas, de salute tua vel quid penes te agatur mihi non significaveris. Sed hoc solet contingere servis Dei, maxime eis qui in confessione Christi sunt constituti. Scio enim quoniam unusquisque jam quae sunt saeculi non attendit, quoniam coronam coelestem sperat. Ego enim dixi fortasse oblitum te esse mihi scribere. Nam, ut tibi quoque de infimo tuus vel frater dicar, si fuero dignus Celerinus audire, tamen cum essem et ego in tam florida confessione, fratres meos vetustissimos memorabam, et eos litteris meis memoravi charitatem pristinam eorum penes me meosque nunc esse. Peto tamen, charissime, a Domino ut, si ante cruore illo sancto laveris, si prius passus fueris pro nomine Domini nostri Jesu Christi quam litterae meae te in hoc mundo apprehendant, 29 vel nunc si apprehenderint, mihi ad haec rescribas. Sic coronet te cujus nomen confessus es. Credo enim quoniam, etsi in hoc", + "candidate_score": 0.634194, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_23_25", + "bdc_text": "Nam quod sub finem epistolae tuae adiicisCon . des réformateurs IV 255f . aequaliter te valere apud Bernenses ac Tigurinos , id est nihil , certe non agnosco , neque , quorsum illa verba spectent , novi .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_408", + "psc_text": "hujus et sequentis epistolae habes tertia post hanc epistola ad Stephanum in haec verba: « Baptismum non esse quo haeretici utuntur, nec quemquam apud eos qui Christo adversantur per gratiam Christi posse proficere, diligenter nuper expressum est in epistola quae ad Quintum, collegam nostrum in Mauritania constitutum super ea rescripta est; item in litteris quas collegae nostri ad episcopos in Numidia praesidentes ante fecerunt, cujus utriusque epistolae exempla subdidi. » Utriusque etiam fit mentio in epistola ad Jubaianum, et hujus epistola sequenti. 126 EPISTOLA LXXI.(Erasm. ad Quintinum, p. 337. Pamel., Rigalt., Baluz., Oxon. Lips. LXXI Paris., LXX.) AD QUINTUM, DE HAERETICIS BAPTIZANDIS. ARGUMENTUM.-- Respondetur Quinto, in Mauritania episcopo, consulenti de haereticis baptizandis. I. Cyprianus Quinto fratri salutem. Retulit ad me, frater charissime, Lucianus compresbyter noster te desiderasse ut significaremus tibi quid sentiamus de his qui apud haereticos et schismaticos baptizati videntur. De qua re quid nuper in concilio plurimi coepiscopi,", + "candidate_score": 0.627049, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_40", + "bdc_text": "Vale una cum domino Gryneo , charissimo fratre , cui in praesenti non habeo , quod scribam .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_134", + "psc_text": "abs te de carcere ad me esse venturum sciebas, de salute tua vel quid penes te agatur mihi non significaveris. Sed hoc solet contingere servis Dei, maxime eis qui in confessione Christi sunt constituti. Scio enim quoniam unusquisque jam quae sunt saeculi non attendit, quoniam coronam coelestem sperat. Ego enim dixi fortasse oblitum te esse mihi scribere. Nam, ut tibi quoque de infimo tuus vel frater dicar, si fuero dignus Celerinus audire, tamen cum essem et ego in tam florida confessione, fratres meos vetustissimos memorabam, et eos litteris meis memoravi charitatem pristinam eorum penes me meosque nunc esse. Peto tamen, charissime, a Domino ut, si ante cruore illo sancto laveris, si prius passus fueris pro nomine Domini nostri Jesu Christi quam litterae meae te in hoc mundo apprehendant, 29 vel nunc si apprehenderint, mihi ad haec rescribas. Sic coronet te cujus nomen confessus es. Credo enim quoniam, etsi in hoc", + "candidate_score": 0.622954, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_56_58", + "bdc_text": "Grynaei literas remitto . Confessionem non remitto , quod putem illam a vobis non expectari . [ Adresse darunter :", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_134", + "psc_text": "abs te de carcere ad me esse venturum sciebas, de salute tua vel quid penes te agatur mihi non significaveris. Sed hoc solet contingere servis Dei, maxime eis qui in confessione Christi sunt constituti. Scio enim quoniam unusquisque jam quae sunt saeculi non attendit, quoniam coronam coelestem sperat. Ego enim dixi fortasse oblitum te esse mihi scribere. Nam, ut tibi quoque de infimo tuus vel frater dicar, si fuero dignus Celerinus audire, tamen cum essem et ego in tam florida confessione, fratres meos vetustissimos memorabam, et eos litteris meis memoravi charitatem pristinam eorum penes me meosque nunc esse. Peto tamen, charissime, a Domino ut, si ante cruore illo sancto laveris, si prius passus fueris pro nomine Domini nostri Jesu Christi quam litterae meae te in hoc mundo apprehendant, 29 vel nunc si apprehenderint, mihi ad haec rescribas. Sic coronet te cujus nomen confessus es. Credo enim quoniam, etsi in hoc", + "candidate_score": 0.614016, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_28", + "bdc_text": "tantum abest , ut te , cuius pietas et probitas nobis perspectissima est iam annis multis , neglexerimus unquam .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_67", + "psc_text": "olim per visionem, fratres charissimi, exprobratum sciatis, quod dormitemus in precibus, nec vigilanter oremus. Et Deusutique, qui quem corripit diligit (Prov. III, 12), quando corripit ad hoc corripit ut emendet, ad hoc emendat ut servet. Excutiamus itaque et abrumpamus somni vincula, et instanter ac vigilanter oremus, sicut Paulus apostolus praecipit dicens: Instate orationi vigilantes in ea (Coloss. IV, 2) . Nam et Apostoli orare diebus ac noctibus non destiterunt, et Dominus quoque ipse disciplinae magister et exempli nostri via frequenter et vigilanter oravit, sicut in Evangelio legimus: Exiit in montem orare, et fuit pernoctans in oratione Dei (Luc. VI, 12) . Et utique quod orabat orabat ille pro nobis, cum peccator ipse non esset, sed aliena peccata portaret. Adeo autem pro nobis ille deprecabatur ut legamus alio loco: Dixit autem Dominus ad Petrum: Ecce Satanas postulavit ut vos vexaret quomodo triticum. Ego autem rogavi pro te ne deficiat fides tua", + "candidate_score": 0.613776, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_55_57", + "bdc_text": "H . Bullingerus tuus . Grynaei literas remitto . Confessionem non remitto , quod putem illam a vobis non expectari .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_134", + "psc_text": "abs te de carcere ad me esse venturum sciebas, de salute tua vel quid penes te agatur mihi non significaveris. Sed hoc solet contingere servis Dei, maxime eis qui in confessione Christi sunt constituti. Scio enim quoniam unusquisque jam quae sunt saeculi non attendit, quoniam coronam coelestem sperat. Ego enim dixi fortasse oblitum te esse mihi scribere. Nam, ut tibi quoque de infimo tuus vel frater dicar, si fuero dignus Celerinus audire, tamen cum essem et ego in tam florida confessione, fratres meos vetustissimos memorabam, et eos litteris meis memoravi charitatem pristinam eorum penes me meosque nunc esse. Peto tamen, charissime, a Domino ut, si ante cruore illo sancto laveris, si prius passus fueris pro nomine Domini nostri Jesu Christi quam litterae meae te in hoc mundo apprehendant, 29 vel nunc si apprehenderint, mihi ad haec rescribas. Sic coronet te cujus nomen confessus es. Credo enim quoniam, etsi in hoc", + "candidate_score": 0.609827, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_22", + "bdc_text": "Huc cum tu quoque horteris , studebo magis sedule .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_1", + "psc_text": "die convenit et mulcendis sensibus ac fovendis ad lenes auras blandientis autumni hortorum facies amoena consentit. Hic jucundum sermonibus diem ducere et studentibus fabulis in divina praecepta conscientiam pectoris erudire. Ac ne colloquium nostrum arbiter profanus impediat, aut clamor intemperans familiae strepentis obtundat, petamus hanc sedem. Dant secessum vicina secreta; ubi dum erratici palmitum lapsus nexibus pendulis per arundines bajulas repunt, viteam porticum frondea tecta fecerunt. Bene hic studia in aures damus; et dum in arbores et in vites oblectante prospectu oculos amoenamus, animum simul et auditus instruit et pascit obtutus: quamquam tibi sola nunc gratia, sola cura sermonis est. Contemptis voluptariae visionis illecebris, in me oculus tuus fixus est. Tam aure quam mente totus auditor es, et hoc, amore quo diligis. II. Caeterum, quale vel quantum est quod in pectus tuum veniat ex nobis? Exilis ingenii angusta mediocritas tenues admodum fruges parit, nullis ad copiam foecundi cespitis culminibus ingravescit.", + "candidate_score": 0.603704, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Contra-sermonem-Fastidiosi-Ariani", + "max_score": 0.695294, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_5_7", + "bdc_text": "Et primum , quod confessionem attinet , nihil in ipsa nunc quidem video , quod displiceat . Videtur enim plane exprimere sacrosanctae trinitatis unitatem et personarum distinctionem . Quod voculas \"substantia\" et \"persona\" attinetVgl .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Contra-sermonem-Fastidiosi-Ariani_window_52", + "psc_text": "carnem suam nullatenus cum sua divinitate confundit: ita non praejudicat catholicae fidei, quod credimus nostram naturam in unitate personae ab unigenito Salvatore susceptam, cum fateamur unam sanctae Trinitatis manere substantiam. Illam quippe humanitatem Filii tota Trinitas fecit, sed non sicut tota Trinitas fecit, sic Trinitas tota suscepit, quia persona, quae non est Filio cum Patre et Spiritu sancto communis, ipsa in Christo una est divinitatis et carnis. Ubi autem sive personarum, sive substantiarum invenitur ulla discretio, non semper ad communionem acceptionis refertur quidquid in communione operis invenitur. Quod quia obscurum videtur, dum solo profertur eloquio, melius est ut intelligendi facilitas apto, quantum res permittit, praebeatur exemplo. CAPUT XV. Est quidem similitudo ad cognitionem fidelibus prompta, quam in sua Deus similitudine collocavit. Imago autem ista mens humana est. Legitur enim dixisse Dominum: Faciamus hominem ad imaginem et similitudinem nostram (Genes. I, 26) . In quo sermone multum dolendi sunt haeretici Ariani,", + "candidate_score": 0.695294, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_5_7", + "bdc_text": "Et primum , quod confessionem attinet , nihil in ipsa nunc quidem video , quod displiceat . Videtur enim plane exprimere sacrosanctae trinitatis unitatem et personarum distinctionem . Quod voculas \"substantia\" et \"persona\" attinetVgl .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Contra-sermonem-Fastidiosi-Ariani_window_75", + "psc_text": "terra potest concludi, nec coelo? Illam ergo passionem illamque sepulturam unitas personalis unam in Christo fecit esse divinitatis et carnis; sed proprietas utriusque in Christo substantiae fecit solam carnem Christi passioni et morti naturaliter subjacere, permanente impassibilitate atque immortalitate divinae incommutabilisque substantiae. Christus itaque, qui non est Trinitas, sed una ex Trinitate persona, sic secundum veritatem carnis vere in cruce pependit, et in sepulcro mortuus jacuit, Apostolo dicente quia Christus mortuus est pro peccatis nostris, secundum Scripturas, et quia sepultus est, et quia resurrexit a mortuis tertia die, secundum Scripturas (I Cor. XV, 3) . Quae omnia secundum personae unitatem totus Christus pertulit, secundum naturalem proprietatem, ad solam carnis pertinent veritatem. Ita secundum solam animam ad infernum descendit. Uno quippe eodemque tempore quod invenitur inter mortem Christi resurrectionemque distare, unus idemque Christus, et secundum veritatem carnis vere in sepulcro jacuit, et secundum veritatem animae rationalis, vere in infernum descendit. Ac", + "candidate_score": 0.686168, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_6_8", + "bdc_text": "Videtur enim plane exprimere sacrosanctae trinitatis unitatem et personarum distinctionem . Quod voculas \"substantia\" et \"persona\" attinetVgl . dazu auch Meganders Bericht vom 26 .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Contra-sermonem-Fastidiosi-Ariani_window_52", + "psc_text": "carnem suam nullatenus cum sua divinitate confundit: ita non praejudicat catholicae fidei, quod credimus nostram naturam in unitate personae ab unigenito Salvatore susceptam, cum fateamur unam sanctae Trinitatis manere substantiam. Illam quippe humanitatem Filii tota Trinitas fecit, sed non sicut tota Trinitas fecit, sic Trinitas tota suscepit, quia persona, quae non est Filio cum Patre et Spiritu sancto communis, ipsa in Christo una est divinitatis et carnis. Ubi autem sive personarum, sive substantiarum invenitur ulla discretio, non semper ad communionem acceptionis refertur quidquid in communione operis invenitur. Quod quia obscurum videtur, dum solo profertur eloquio, melius est ut intelligendi facilitas apto, quantum res permittit, praebeatur exemplo. CAPUT XV. Est quidem similitudo ad cognitionem fidelibus prompta, quam in sua Deus similitudine collocavit. Imago autem ista mens humana est. Legitur enim dixisse Dominum: Faciamus hominem ad imaginem et similitudinem nostram (Genes. I, 26) . In quo sermone multum dolendi sunt haeretici Ariani,", + "candidate_score": 0.684617, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_11_13", + "bdc_text": "pessime cedet , si revocaverimus priscam illam de unitate substantiae et personarum distinctione in sancta trinitate multo periculosissimam disputationem . Satius enim mihi videtur adorandis hisce mysteriis toto animo accedere illaque credere , quemadmodum de his simpliciter loquitur scriptura , quam docte , subtiliter et acute in tremendam illam maiestatem perrepere velle . Nos certe curabimus , ne hac in re et propter voculas ulla apud nos moveatur disputatio .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Contra-sermonem-Fastidiosi-Ariani_window_43", + "psc_text": "350 CAPUT XI. Nunc itaque blasphemiis ejus, Domino adjuvante, respondeo. Non tota Trinitas carnem assumpsit, nec tota Trinitas passionum injurias sensit, neque tota Trinitas in sepulcro jacuit, neque tota Trinitas infernum penetravit, neque tota Trinitas tertio die a mortuis resurrexit, et si qua sunt alia quae convincantur in sacramento illo incarnationis ad solius Filii pertinere personam. Haec enim quae catholicae veritati Fastidiosus plena falsitatis et perversitatis objecit, non nisi Sabellianis, id est Patripassianis possunt veraciter objici, in quibus revera illi conclusi atque convicti deficiunt, qui sanctae Trinitatis, sicut unam naturam, sic unam personam praedicare contendunt. Ubi eos sua perversitas consequenter ad hanc absurditatem praecipitat, ut nativitatem quidem divinam nullatenus credant; naturam vero secundum carnem, nihilominus passionem ac mortem, resurrectionem quoque ab inferis, et ascensionem in coelum, et omnia illa quae in sacramento incarnationis ad personam unius Filii pertinent, Patri consequenter assignent. Catholica vero Ecclesia divinitus inspirata, tenens fidei veritatem, sicut", + "candidate_score": 0.676831, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_6", + "bdc_text": "Videtur enim plane exprimere sacrosanctae trinitatis unitatem et personarum distinctionem .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Contra-sermonem-Fastidiosi-Ariani_window_69", + "psc_text": "Apostolus ait (I Thess. II, 7), tanquam parvuli in medio eorum, et hoc illis proponamus exemplum, ad intelligentiae spiritalis latitudinem nutriendam, quod haeretici cordis non fatiget nec perturbet angustiam. Scimus illam solam esse divinam, inseparabilem atque individuam Trinitatem, cujus neque una natura possit personarum Trinitate dividi, neque tres personae possint naturae indivisibilis unitate confundi. Nam et ipsa mens hominis, in qua imaginem Dei esse diximus, sic accepit ut habeat in se quoddam sanctae Trinitatis indicium, ut distinctionem in se trium non habeat per sonarum. Hoc enim sibi proprium Trinitas divina servavit. Unde quamvis sit in hominis mente memoria, intelligentia, et voluntas; tria quidem illa sunt, sed tamen personae tres esse non possunt: quia in unoquoque homine, in cujus mente, vel cujus mens est imago divina, non solum ipsius mentis, sed animae simul et carnis una invenitur naturaliter esse persona. In creatura igitur, quantum tantae rei de qua loquimur magnitudo permittit,", + "candidate_score": 0.67673, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_4_6", + "bdc_text": "et praedicatorum Gebennensium confessioneC O IX 703-707 ( die Abschrift von unbekannter Hand liegt in Zürich StA , E II 337 , 262r. -v. ) . . Et primum , quod confessionem attinet , nihil in ipsa nunc quidem video , quod displiceat . Videtur enim plane exprimere sacrosanctae trinitatis unitatem et personarum distinctionem .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Contra-sermonem-Fastidiosi-Ariani_window_52", + "psc_text": "carnem suam nullatenus cum sua divinitate confundit: ita non praejudicat catholicae fidei, quod credimus nostram naturam in unitate personae ab unigenito Salvatore susceptam, cum fateamur unam sanctae Trinitatis manere substantiam. Illam quippe humanitatem Filii tota Trinitas fecit, sed non sicut tota Trinitas fecit, sic Trinitas tota suscepit, quia persona, quae non est Filio cum Patre et Spiritu sancto communis, ipsa in Christo una est divinitatis et carnis. Ubi autem sive personarum, sive substantiarum invenitur ulla discretio, non semper ad communionem acceptionis refertur quidquid in communione operis invenitur. Quod quia obscurum videtur, dum solo profertur eloquio, melius est ut intelligendi facilitas apto, quantum res permittit, praebeatur exemplo. CAPUT XV. Est quidem similitudo ad cognitionem fidelibus prompta, quam in sua Deus similitudine collocavit. Imago autem ista mens humana est. Legitur enim dixisse Dominum: Faciamus hominem ad imaginem et similitudinem nostram (Genes. I, 26) . In quo sermone multum dolendi sunt haeretici Ariani,", + "candidate_score": 0.665912, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11067_sent_11", + "bdc_text": "pessime cedet , si revocaverimus priscam illam de unitate substantiae et personarum distinctione in sancta trinitate multo periculosissimam disputationem .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Contra-sermonem-Fastidiosi-Ariani_window_1", + "psc_text": "proferens mala, contra rectam fidem, contra catholicam veritatem non immerito illum sermonem veneno impietatis crapulatus evomat, quando panem vitae respuit, et salubrem verae fidei cibum sui nominis indicio fastidiosus abjecit. In illo autem profano sermone vocans nos Homousianos, quod nos Ariani assolent nuncupare, haec verba posuit: Homousianis, inquit, asserentibus inseparabilem atque individuam Trinitatem, nec Patri Filium fuisse minorem, nec Patrem ingenitum Filii sui esse factorem. Attende, quaeso, in istis Fastidiosi verbis quaedam sic male posita, ut nunquam possint bene asseri; quaedam sic ab illo impie dicta, ut et bene possint, si tamen adsit pietas, et dici pariter et audiri. Illud enim quo nos arguendos putavit, quia inseparabilem atque individuam Trinitatem dicimus, ita male atque impie protulit, ut hoc quisquam 341 bene proferre non possit. Quis enim non videat, quanta impietate ab Arianis Trinitas separabilis asseratur? Beatus Apostolus de nobis dicit: Quis nos separabit a caritate Christi? Tribulatio, an angustia, an", + "candidate_score": 0.648597, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file