diff --git "a/11/12923.json" "b/11/12923.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/11/12923.json" @@ -0,0 +1,5410 @@ +{ + "letter_id": "12923", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/12923", + "dominant_topic": 1, + "topic_dist": [ + 0.059156, + 0.061203, + 0.049124, + 0.047015, + 0.053092, + 0.046532, + 0.049298, + 0.06055, + 0.041518, + 0.045242, + 0.047613, + 0.047667, + 0.046435, + 0.061126, + 0.044551, + 0.04686, + 0.046238, + 0.052066, + 0.048867, + 0.045848 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf011", + "work_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3", + "max_score": 0.699958, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_38_40", + "bdc_text": "dankte. Am 10 . Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) . Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_136", + "psc_text": "de Montfaucon, Collectio Nova Patrum et Scriptorum Graecorum. Tomus Primus (Paris 1706). In seinem, ebenfalls von Migne nachgedruckten, Vorwort gibt unser Archeget an, er habe einen lückenhaften Taurinensis aus der Bibliothek von Kardinal Perronius verwendet sowie einen Coislinianus, womit er den Coislinianus 44 meint, und für das, was darin fehlt, die Codices Colbertinus 646 benutzt, nach der aktuellen Katalogisierung von Omont Parisinus gr. 463 aus dem 17. Jh., den Regius 1807, heute Parisinus gr. 146, und den Regius 1878, heute Parisinus gr. 139, aus dem schon der Colbertinus hervorgegangen war.Montfaucon, Collectio Nova Patrum et Scriptorum Graecorum. Tomus Primus II–IV. Zur handschriftlichen Grundlage bei Montfaucon vgl. Karo / Lietzmann (wie Anm. 1) 20–21. Für den Eusebius-Kommentar zu Ps 101 bis Ps 104 einschließlich, ebenso zu Ps 112, 5 bis zum Ende dieses Psalmes, hat er die Niketas-Katene verwendet. Da diese in den genannten Parisini nicht enthalten ist, müsste er sie, falls", + "candidate_score": 0.699958, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_39_41", + "bdc_text": "Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) . Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand; s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. )", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_136", + "psc_text": "de Montfaucon, Collectio Nova Patrum et Scriptorum Graecorum. Tomus Primus (Paris 1706). In seinem, ebenfalls von Migne nachgedruckten, Vorwort gibt unser Archeget an, er habe einen lückenhaften Taurinensis aus der Bibliothek von Kardinal Perronius verwendet sowie einen Coislinianus, womit er den Coislinianus 44 meint, und für das, was darin fehlt, die Codices Colbertinus 646 benutzt, nach der aktuellen Katalogisierung von Omont Parisinus gr. 463 aus dem 17. Jh., den Regius 1807, heute Parisinus gr. 146, und den Regius 1878, heute Parisinus gr. 139, aus dem schon der Colbertinus hervorgegangen war.Montfaucon, Collectio Nova Patrum et Scriptorum Graecorum. Tomus Primus II–IV. Zur handschriftlichen Grundlage bei Montfaucon vgl. Karo / Lietzmann (wie Anm. 1) 20–21. Für den Eusebius-Kommentar zu Ps 101 bis Ps 104 einschließlich, ebenso zu Ps 112, 5 bis zum Ende dieses Psalmes, hat er die Niketas-Katene verwendet. Da diese in den genannten Parisini nicht enthalten ist, müsste er sie, falls", + "candidate_score": 0.699337, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_38_40", + "bdc_text": "dankte. Am 10 . Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) . Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_135", + "psc_text": "Den letzten in P überlieferten Satz, der mit ἐπιτελῶν endet, teilend fügt Niketas noch zwei weitere Sätze an, in denen Eusebius ein Hauptmotiv seiner Auslegung wie in einem hymnischen Abschluß zusammenfasst. Die zentralen Wörter ἀναπέμπειν und ἀθρόως begegnen immer wieder durch den gesamten Kommentar hindurch. Ausgaben und Vorarbeiten Im allgemeinen stand bislang der Forschung zur Verfügung der Text des Psalmen-Kommentars von Eusebius in den 1857 gedruckten Bänden 23 und 24 der Patrologia Graeca von Jacques-Paul Migne. Der Band 23 enthält in den Kolumnen 76 bis 1396 eine Kommentierung zu Ps 1–118. Sie ist der Edition von Bernard de Montfaucon entnommen.Bernard de Montfaucon, Collectio Nova Patrum et Scriptorum Graecorum. Tomus Primus (Paris 1706). In seinem, ebenfalls von Migne nachgedruckten, Vorwort gibt unser Archeget an, er habe einen lückenhaften Taurinensis aus der Bibliothek von Kardinal Perronius verwendet sowie einen Coislinianus, womit er den Coislinianus 44 meint, und für das, was darin fehlt,", + "candidate_score": 0.694417, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_38_40", + "bdc_text": "dankte. Am 10 . Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) . Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_58", + "psc_text": "Sinnentstellende Wortauffassungen wie σταυροῦ statt σωτῆρος im Fragment zu Ps 101,23a–25a oder λόγοις (durch Assoziierung mit dem vorausgehenden λόγος) statt ἔργοις im Fragment zu Ps 102,22a–c verraten ein geringes Interesse des Schreibers am Inhalt, doch kann eine Abweichung vom originalen Niketas-Text, besonders wenn sie keinen inhaltlichen Fehler darstellt, bereits traditionell sein. Das zeigen Übereinstimmungen mit dem Laurentianus, zum Beispiel im zweiten Fragment zu Ps 103,13a–15c, wo Nd und Ne ὁ προφήτης einfügen und τούτων mit τῶν ζῴων verdeutlichen. (Ne) Laurentianus Plut. V 14 (12. Jh.) Der Florentiner Codex enthält auf 431 Folia die Niketas-Katene von Ps 77,1a bis Ps 112,9. Der Grund für diesen Abschluß ist nicht erkennbar; es gab wahrscheinlich keine entsprechende Einteilung des zweiten Bandes der Katene.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) III 499–500. Ne bietet weniger Zuschreibungen am Rand, manchmal aber auch einige singuläre. Die Textqualität ist insgesamt besser als im Coislinianus. Der Autor zeigt keine Absicht", + "candidate_score": 0.691945, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_39_41", + "bdc_text": "Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) . Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand; s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. )", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_41", + "psc_text": "Parisinus gr. 139 (Ca) hat ein Leser die Einträge, die der Katenist mit dem Namen des Eusebius versehen hatte, am Rand mit rotem Stift systematisch markiert. Vielleicht handelt es sich bei diesem Leser um den Verfasser des Codex Parisinus gr. 463, denn dieser Codex ist eine Papierhandschrift aus dem siebzehnten Jahrhundert, in der die wirklichen und vermeintlichen Fragmente von Eusebius aus dem Parisinus gr. 139 gesammelt sind.Zum Codex vgl. Institut de recherche et d’histoire des textes (Hrsg.), Pinakes | Πίνακες. Textes et manuscrits grecs, Numéro diktyon 50037. Die Eusebius-Einträge werden in denselben Abgrenzungen und mit denselben Irrtümern übernommen. Betitelt ist die Arbeit mit EUSEBII / PAMPHILI EPISCOPI / Caesareae Palaestinae / INTERPRETATIO / Psalmorum. Valde Erudita und auf dem folgenden Blatt griechisch wiederholt ΕΥΣΕΒΙΟΥ / ΤΟΥ ΠΑΜΦΙΛΟΥ / ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ / ΚΑΙΣΑΡΕΙΑΣ ΤΗΣ / ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΣ / ΕΧΗΓΗΣΙΣ ΤΩΝ ΨΑΛΜΩΝ ΠΑΝΥ / ΣΠΟΥΔΑΙΑ. Die Eigenheiten von Cb enthält er nicht, bespielsweise den", + "candidate_score": 0.691387, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_38_40", + "bdc_text": "dankte. Am 10 . Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) . Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_137", + "psc_text": "handschriftlichen Grundlage bei Montfaucon vgl. Karo / Lietzmann (wie Anm. 1) 20–21. Für den Eusebius-Kommentar zu Ps 101 bis Ps 104 einschließlich, ebenso zu Ps 112, 5 bis zum Ende dieses Psalmes, hat er die Niketas-Katene verwendet. Da diese in den genannten Parisini nicht enthalten ist, müsste er sie, falls seine Angaben vollständig sind, dem Taurinensis entnommen haben. Die Edition von Montfaucon endet infolge seiner Abhängigkeit von der C-Tradition mit Ps 118. Der Kommentartext zu Ps 119–150 in Mignes PG 24 reproduziert die Edition von Angelo Mai im vierten Tomus seiner Patrum Bibliotheca nova.Angelo Mai, Patrum Bibliotheca nova IV (Rom 1847) 67–107. Mai hatte die von Montfaucon angemahnte Ergänzung der EditionVgl. Mai, Patrum Bibliotheca nova IV 65. aus Codices Vaticani vorgenommen und nach eigenen Angaben fünf Codices benutzt: Reginae gr. 40, Vaticanus gr. 754, Vaticanus gr. 1685 sowie Vaticanus gr. 2057 und Ottoboniensis gr. 398.Mai, Patrum Bibliotheca nova IV 66;", + "candidate_score": 0.690564, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_39_41", + "bdc_text": "Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) . Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand; s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. )", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_137", + "psc_text": "handschriftlichen Grundlage bei Montfaucon vgl. Karo / Lietzmann (wie Anm. 1) 20–21. Für den Eusebius-Kommentar zu Ps 101 bis Ps 104 einschließlich, ebenso zu Ps 112, 5 bis zum Ende dieses Psalmes, hat er die Niketas-Katene verwendet. Da diese in den genannten Parisini nicht enthalten ist, müsste er sie, falls seine Angaben vollständig sind, dem Taurinensis entnommen haben. Die Edition von Montfaucon endet infolge seiner Abhängigkeit von der C-Tradition mit Ps 118. Der Kommentartext zu Ps 119–150 in Mignes PG 24 reproduziert die Edition von Angelo Mai im vierten Tomus seiner Patrum Bibliotheca nova.Angelo Mai, Patrum Bibliotheca nova IV (Rom 1847) 67–107. Mai hatte die von Montfaucon angemahnte Ergänzung der EditionVgl. Mai, Patrum Bibliotheca nova IV 65. aus Codices Vaticani vorgenommen und nach eigenen Angaben fünf Codices benutzt: Reginae gr. 40, Vaticanus gr. 754, Vaticanus gr. 1685 sowie Vaticanus gr. 2057 und Ottoboniensis gr. 398.Mai, Patrum Bibliotheca nova IV 66;", + "candidate_score": 0.69014, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_38_40", + "bdc_text": "dankte. Am 10 . Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) . Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_22", + "psc_text": "origeneische Tradition und ist einem Auszug aus Chrysostomus unmittelbar angehängt: Οὐκ ἀγνοητέον δέ, ὡς Ὠριγένης καὶ Εὐσέβιος ὁ Καισαρεὺς καὶ Δίδυμος καὶ ἕτεροί τινες πολλοὺς εἶναι βούλονται τοὺς οὐρανοὺς ἐκ τῆς προκειμένης λέξεως καὶ ἐκ τοῦ τὸν ἀπόστολον Παῦλον ἕως τρίτου οὐρανο��� ἁρπαγῆναι. βούλονται δὲ καὶ λογικοὺς εἶναι τοὺς ἀστέρας καὶ τὰ ὕδατα τὰ ὑπεράνω τῶν οὐρανῶν λογικὰς εἶναι δυνάμεις. Die Eklogentradition in der Monophysitischen Katene Als Typ III, dessen hier verwendete Zeugen mit C bezeichnet sind, haben Georg Karo und Hans Lietzmann eine Katene analysiert,Karo / Lietzmann (wie Anm. 1) 27. die Eklogen aus der Palästinischen Katene mit Texten von Johannes Chrysostomus (häufig auch Johannes, Bischof von Konstantinopel, genannt), Hesychius von Jerusalem und Kyrill von Alexandria verbindet (vgl. CPG C 16). Hauptzeuge ist der Parisinus gr. 139 (Ca).Zur Katene Typ III vgl. Leontien Vanderschelden, An Unconventional Catena on the Psalms. A Partial Edition of the Type III Catena and", + "candidate_score": 0.689741, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_38_40", + "bdc_text": "dankte. Am 10 . Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) . Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_41", + "psc_text": "Parisinus gr. 139 (Ca) hat ein Leser die Einträge, die der Katenist mit dem Namen des Eusebius versehen hatte, am Rand mit rotem Stift systematisch markiert. Vielleicht handelt es sich bei diesem Leser um den Verfasser des Codex Parisinus gr. 463, denn dieser Codex ist eine Papierhandschrift aus dem siebzehnten Jahrhundert, in der die wirklichen und vermeintlichen Fragmente von Eusebius aus dem Parisinus gr. 139 gesammelt sind.Zum Codex vgl. Institut de recherche et d’histoire des textes (Hrsg.), Pinakes | Πίνακες. Textes et manuscrits grecs, Numéro diktyon 50037. Die Eusebius-Einträge werden in denselben Abgrenzungen und mit denselben Irrtümern übernommen. Betitelt ist die Arbeit mit EUSEBII / PAMPHILI EPISCOPI / Caesareae Palaestinae / INTERPRETATIO / Psalmorum. Valde Erudita und auf dem folgenden Blatt griechisch wiederholt ΕΥΣΕΒΙΟΥ / ΤΟΥ ΠΑΜΦΙΛΟΥ / ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ / ΚΑΙΣΑΡΕΙΑΣ ΤΗΣ / ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΣ / ΕΧΗΓΗΣΙΣ ΤΩΝ ΨΑΛΜΩΝ ΠΑΝΥ / ΣΠΟΥΔΑΙΑ. Die Eigenheiten von Cb enthält er nicht, bespielsweise den", + "candidate_score": 0.687943, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_39_41", + "bdc_text": "Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) . Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand; s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. )", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_135", + "psc_text": "Den letzten in P überlieferten Satz, der mit ἐπιτελῶν endet, teilend fügt Niketas noch zwei weitere Sätze an, in denen Eusebius ein Hauptmotiv seiner Auslegung wie in einem hymnischen Abschluß zusammenfasst. Die zentralen Wörter ἀναπέμπειν und ἀθρόως begegnen immer wieder durch den gesamten Kommentar hindurch. Ausgaben und Vorarbeiten Im allgemeinen stand bislang der Forschung zur Verfügung der Text des Psalmen-Kommentars von Eusebius in den 1857 gedruckten Bänden 23 und 24 der Patrologia Graeca von Jacques-Paul Migne. Der Band 23 enthält in den Kolumnen 76 bis 1396 eine Kommentierung zu Ps 1–118. Sie ist der Edition von Bernard de Montfaucon entnommen.Bernard de Montfaucon, Collectio Nova Patrum et Scriptorum Graecorum. Tomus Primus (Paris 1706). In seinem, ebenfalls von Migne nachgedruckten, Vorwort gibt unser Archeget an, er habe einen lückenhaften Taurinensis aus der Bibliothek von Kardinal Perronius verwendet sowie einen Coislinianus, womit er den Coislinianus 44 meint, und für das, was darin fehlt,", + "candidate_score": 0.686301, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_39_41", + "bdc_text": "Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) . Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand; s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. )", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_58", + "psc_text": "Sinnentstellende Wortauffassungen wie σταυροῦ statt σωτῆρος im Fragment zu Ps 101,23a–25a oder λόγοις (durch Assoziierung mit dem vorausgehenden λόγος) statt ἔργοις im Fragment zu Ps 102,22a–c verraten ein geringes Interesse des Schreibers am Inhalt, doch kann eine Abweichung vom originalen Niketas-Text, besonders wenn sie keinen inhaltlichen Fehler darstellt, bereits traditionell sein. Das zeigen Übereinstimmungen mit dem Laurentianus, zum Beispiel im zweiten Fragment zu Ps 103,13a–15c, wo Nd und Ne ὁ προφήτης einfügen und τούτων mit τῶν ζῴων verdeutlichen. (Ne) Laurentianus Plut. V 14 (12. Jh.) Der Florentiner Codex enthält auf 431 Folia die Niketas-Katene von Ps 77,1a bis Ps 112,9. Der Grund für diesen Abschluß ist nicht erkennbar; es gab wahrscheinlich keine entsprechende Einteilung des zweiten Bandes der Katene.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) III 499–500. Ne bietet weniger Zuschreibungen am Rand, manchmal aber auch einige singuläre. Die Textqualität ist insgesamt besser als im Coislinianus. Der Autor zeigt keine Absicht", + "candidate_score": 0.685448, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_38_40", + "bdc_text": "dankte. Am 10 . Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) . Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_28", + "psc_text": "Missgeschick. Ebenso kann die Zuordnung der Textstücke zu den Lemmata in C von den Hauptzeugen abweichen, zum Beispiel die Nr. 4 und 5 zu Ps 117. Neben der Epitomierung wird in C keine systematische Bearbeitung vorgenommen. Paraphrastische Verdrängungen des ursprünglichen Wortlauts wie gegen Ende des Fragmentes zu Ps 103,25a–26b sind selten. (Ca) Parisinus gr. 139 (10. Jh.) Der seit dem Jahr 1622 in Paris befindliche und wegen seiner prachtvollen Miniaturen als Psautier de Paris berühmt gewordene Codex aus dem zehnten JahrhundertZum Codex vgl. Vanderschelden (wie Anm. 9) 40–44. teilt mit der übrigen Katenenüberlieferung die unangenehme Eigenschaft der Unzuverlässigkeit in den Namensangaben. Zum Beispiel ist die Theodoret-Passage zu Ps 103,2b (PG 80, 1696A) τὴν τῆς δημιουργίας εὐκολίαν – μόνῳ χρησάμενος, die Pitra in seinen Analecta als einen Origenes zu Ps 103,2 bringt und Migne als Chrysostomus spurius zu Ps 103 (PG 55, 647) druckt, in Ca als ein Text von Apolinarius", + "candidate_score": 0.68524, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_40_42", + "bdc_text": "Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand; s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. ) zu identifizieren sei , muss offen bleiben , auch wenn eine Urkunde vom 8 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_41", + "psc_text": "Parisinus gr. 139 (Ca) hat ein Leser die Einträge, die der Katenist mit dem Namen des Eusebius versehen hatte, am Rand mit rotem Stift systematisch markiert. Vielleicht handelt es sich bei diesem Leser um den Verfasser des Codex Parisinus gr. 463, denn dieser Codex ist eine Papierhandschrift aus dem siebzehnten Jahrhundert, in der die wirklichen und vermeintlichen Fragmente von Eusebius aus dem Parisinus gr. 139 gesammelt sind.Zum Codex vgl. Institut de recherche et d’histoire des textes (Hrsg.), Pinakes | Πίνακες. Textes et manuscrits grecs, Numéro diktyon 50037. Die Eusebius-Einträge werden in denselben Abgrenzungen und mit denselben Irrtümern übernommen. Betitelt ist die Arbeit mit EUSEBII / PAMPHILI EPISCOPI / Caesareae Palaestinae / INTERPRETATIO / Psalmorum. Valde Erudita und auf dem folgenden Blatt griechisch wiederholt ΕΥΣΕΒΙΟΥ / ΤΟΥ ΠΑΜΦΙΛΟΥ / ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ / ΚΑΙΣΑΡΕΙΑΣ ΤΗΣ / ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΣ / ΕΧΗΓΗΣΙΣ ΤΩΝ ΨΑΛΜΩΝ ΠΑΝΥ / ΣΠΟΥΔΑΙΑ. Die Eigenheiten von Cb enthält er nicht, bespielsweise den", + "candidate_score": 0.684229, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_39_41", + "bdc_text": "Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) . Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand; s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. )", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_22", + "psc_text": "origeneische Tradition und ist einem Auszug aus Chrysostomus unmittelbar angehängt: Οὐκ ἀγνοητέον δέ, ὡς Ὠριγένης καὶ Εὐσέβιος ὁ Καισαρεὺς καὶ Δίδυμος καὶ ἕτεροί τινες πολλοὺς εἶναι βούλονται τοὺς οὐρανοὺς ἐκ τῆς προκειμένης λέξεως καὶ ἐκ τοῦ τὸν ἀπόστολον Παῦλον ἕως τρίτου οὐρανοῦ ἁρπαγῆναι. βούλονται δὲ καὶ λογικοὺς εἶναι τοὺς ἀστέρας καὶ τὰ ὕδατα τὰ ὑπεράνω τῶν οὐρανῶν λογικὰς εἶναι δυνάμεις. Die Eklogentradition in der Monophysitischen Katene Als Typ III, dessen hier verwendete Zeugen mit C bezeichnet sind, haben Georg Karo und Hans Lietzmann eine Katene analysiert,Karo / Lietzmann (wie Anm. 1) 27. die Eklogen aus der Palästinischen Katene mit Texten von Johannes Chrysostomus (häufig auch Johannes, Bischof von Konstantinopel, genannt), Hesychius von Jerusalem und Kyrill von Alexandria verbindet (vgl. CPG C 16). Hauptzeuge ist der Parisinus gr. 139 (Ca).Zur Katene Typ III vgl. Leontien Vanderschelden, An Unconventional Catena on the Psalms. A Partial Edition of the Type III Catena and", + "candidate_score": 0.683942, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_40_42", + "bdc_text": "Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand; s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. ) zu identifizieren sei , muss offen bleiben , auch wenn eine Urkunde vom 8 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_33", + "psc_text": "in der Komposition und Darbietungsweise völlig überein. Dorival hielt es deshalb für möglich, dass beide Handschriften in demselben atelier entstanden sein könnten.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) I 248. Der enge Kontakt, der zwischen beiden offensichtlich besteht, mag diesen Schluß für das Layout nahelegen. Aber Cb ist nicht einfach eine Kopie von Ca. Die Unabhängigkeit des Pariser Codex vom Venetianer ist unzweifelhaft. Sie wird allein schon durch eine große fenestra in letzterem erwiesen: Cb bricht den Eintrag zu Ps 104,1a aus unersichtlichen Gründen ab und lässt mehrere Zeilen frei, um auf der nächsten Seite, übereinstimmend mit Ca, mit einem Auszug von Chrysostomus fortzufahren. Ca hat den ganzen, unproblematisch zu lesenden Text. Ebenso folgt Ca nicht dem Augensprung im Fragment zu Ps 102,22a–c von τόπου zu τόπου oder dem im Fragment zu Ps 118,173ab von ᾑρετισάμην zu ᾑρετισάμην oder der unerklärlichen Auslassung δι’ ἧς ἐξαπλῶν – δέησιν αὐτοῦ im ersten Fragment", + "candidate_score": 0.681006, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_40_42", + "bdc_text": "Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand; s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. ) zu identifizieren sei , muss offen bleiben , auch wenn eine Urkunde vom 8 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_22", + "psc_text": "origeneische Tradition und ist einem Auszug aus Chrysostomus unmittelbar angehängt: Οὐκ ἀγνοητέον δέ, ὡς Ὠριγένης καὶ Εὐσέβιος ὁ Καισαρεὺς καὶ Δίδυμος καὶ ἕτεροί τινες πολλοὺς εἶναι βούλονται τοὺς οὐρανοὺς ἐκ τῆς προκειμένης λέξεως καὶ ἐκ τοῦ τὸν ἀπόστολον Παῦλον ἕως τρίτου οὐρανοῦ ἁρπαγῆναι. βούλονται δὲ καὶ λογικοὺς εἶναι τοὺς ἀστέρας καὶ τὰ ὕδατα τὰ ὑπεράνω τῶν οὐρανῶν λογικὰς εἶναι δυνάμεις. Die Eklogentradition in der Monophysitischen Katene Als Typ III, dessen hier verwendete Zeugen mit C bezeichnet sind, haben Georg Karo und Hans Lietzmann eine Katene analysiert,Karo / Lietzmann (wie Anm. 1) 27. die Eklogen aus der Palästinischen Katene mit Texten von Johannes Chrysostomus (häufig auch Johannes, Bischof von Konstantinopel, genannt), Hesychius von Jerusalem und Kyrill von Alexandria verbindet (vgl. CPG C 16). Hauptzeuge ist der Parisinus gr. 139 (Ca).Zur Katene Typ III vgl. Leontien Vanderschelden, An Unconventional Catena on the Psalms. A Partial Edition of the Type III Catena and", + "candidate_score": 0.677512, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_40_42", + "bdc_text": "Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand; s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. ) zu identifizieren sei , muss offen bleiben , auch wenn eine Urkunde vom 8 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_28", + "psc_text": "Missgeschick. Ebenso kann die Zuordnung der Textstücke zu den Lemmata in C von den Hauptzeugen abweichen, zum Beispiel die Nr. 4 und 5 zu Ps 117. Neben der Epitomierung wird in C keine systematische Bearbeitung vorgenommen. Paraphrastische Verdrängungen des ursprünglichen Wortlauts wie gegen Ende des Fragmentes zu Ps 103,25a–26b sind selten. (Ca) Parisinus gr. 139 (10. Jh.) Der seit dem Jahr 1622 in Paris befindliche und wegen seiner prachtvollen Miniaturen als Psautier de Paris berühmt gewordene Codex aus dem zehnten JahrhundertZum Codex vgl. Vanderschelden (wie Anm. 9) 40–44. teilt mit der übrigen Katenenüberlieferung die unangenehme Eigenschaft der Unzuverlässigkeit in den Namensangaben. Zum Beispiel ist die Theodoret-Passage zu Ps 103,2b (PG 80, 1696A) τὴν τῆς δημιουργίας εὐκολίαν – μόνῳ χρησάμενος, die Pitra in seinen Analecta als einen Origenes zu Ps 103,2 bringt und Migne als Chrysostomus spurius zu Ps 103 (PG 55, 647) druckt, in Ca als ein Text von Apolinarius", + "candidate_score": 0.675009, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_40_42", + "bdc_text": "Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand; s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. ) zu identifizieren sei , muss offen bleiben , auch wenn eine Urkunde vom 8 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_144", + "psc_text": "davon ausgegangen werden kann, in der Palästinischen Katene habe der Bibeltext gestanden, den Eusebius kommentiert hat. Und selbst wenn in ihr Eusebs Psalmentext reproduziert gewesen wäre, könnte man ihn aus den rezenten Hauptzeugen A und P nicht rekonstruieren, da sie, wie schon Marguerite Harl festgestellt hat, nicht denselben Psalter benutzt haben.Vgl. Harl, La Chaîne (wie Anm. 2) 26–27. Die Autorenangaben aus der handschriftlichen Überlieferung im ersten Apparat habe ich vereinfacht. Die ursprüngliche Absicht, sie transkribierend genau abzubilden, gab ich, unserem Teamgeist gehorchend, auf. Sie hätte weniger geübte Leser immer wieder mit rätselhaften Abkürzungen konfrontiert. Bei Doppelangaben wird die Art der Verbindung der Namen beibehalten: parataktisch ohne Bindewort, mit „und“ für καί, mit „oder“ für ἤ, mit „wie“ für ὁμοίως. Eine Standardisierung der Zuweisungen ist unverfänglich, da in den von mir benutzten Codices die unterschiedlichen Abkürzungen lediglich als Schreibgewohnheiten anzusehen sind und nicht, wie beispielsweise im Vaticanus gr. 753, zur Kennzeichnung", + "candidate_score": 0.673321, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_40_42", + "bdc_text": "Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand; s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. ) zu identifizieren sei , muss offen bleiben , auch wenn eine Urkunde vom 8 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_59", + "psc_text": "Der Grund für diesen Abschluß ist nicht erkennbar; es gab wahrscheinlich keine entsprechende Einteilung des zweiten Bandes der Katene.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) III 499–500. Ne bietet weniger Zuschreibungen am Rand, manchmal aber auch einige singuläre. Die Textqualität ist insgesamt besser als im Coislinianus. Der Autor zeigt keine Absicht auf eigene Textgestaltung. Abweichungen wie ein vereinfachendes συνεργοῦντα für συγγεωργοῦντα im zweiten Fragment zu Ps 103,13a–15c bleiben vereinzelte Eingriffe. Mitunter finden sich Erweiterungen gegenüber den anderen N-Handschriften, die jedoch für vorliegende Eusebius-Texte nicht relevant sind, beispielsweise im Eintrag zu Ps 110,10c (fol. 417v). (Nh) Harleianus 5791 (17. Jh.) Die junge Papierhandschrift wurde im (heute nicht mehr existierenden) Kloster zum heiligen Sabbas in Bukarest von einem Nikolaos angefertigt und am 26. Januar 1682 abgeschlossen. So möchte man jedenfalls die Schlußnotiz auf fol. 665r verstehen. Dorival nimmt eine Entstehung im 15. bis 16. Jahrhundert an.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) III 502.", + "candidate_score": 0.672544, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_44_46", + "bdc_text": "In dieser wird nämlich \"Christofle Ferchanors ( ? ) , marchand libraire en la ville de Surein , en Suisse\" angeführt ( Philippe Renouard , Documents sur les imprimeurs , libraires . . . ayant exercé à Paris de 1450 à 1600 , Paris 1901 , S. 84f ) . Das Fragezeichen ver weist bei Renouard auf eine Unsicherheit bei der Entzifferung :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_28", + "psc_text": "Missgeschick. Ebenso kann die Zuordnung der Textstücke zu den Lemmata in C von den Hauptzeugen abweichen, zum Beispiel die Nr. 4 und 5 zu Ps 117. Neben der Epitomierung wird in C keine systematische Bearbeitung vorgenommen. Paraphrastische Verdrängungen des ursprünglichen Wortlauts wie gegen Ende des Fragmentes zu Ps 103,25a–26b sind selten. (Ca) Parisinus gr. 139 (10. Jh.) Der seit dem Jahr 1622 in Paris befindliche und wegen seiner prachtvollen Miniaturen als Psautier de Paris berühmt gewordene Codex aus dem zehnten JahrhundertZum Codex vgl. Vanderschelden (wie Anm. 9) 40–44. teilt mit der übrigen Katenenüberlieferung die unangenehme Eigenschaft der Unzuverlässigkeit in den Namensangaben. Zum Beispiel ist die Theodoret-Passage zu Ps 103,2b (PG 80, 1696A) τὴν τῆς δημιουργίας εὐκολίαν – μόνῳ χρησάμενος, die Pitra in seinen Analecta als einen Origenes zu Ps 103,2 bringt und Migne als Chrysostomus spurius zu Ps 103 (PG 55, 647) druckt, in Ca als ein Text von Apolinarius", + "candidate_score": 0.672346, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_42_44", + "bdc_text": "zu identifizieren sei , muss offen bleiben , auch wenn eine Urkunde vom 8 . Oktober 1559 eine indirekte ( von Renouard nicht erkannte ) Beziehung zwischen Maturin Du Puys und Froschauer belegt . In dieser wird nämlich \"Christofle Ferchanors ( ? ) , marchand libraire en la ville de Surein , en Suisse\" angeführt ( Philippe Renouard , Documents sur les imprimeurs , libraires . . .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_84", + "psc_text": "zu sehr mit Fragen der Authentizität behaftet, als dass sie als Fragmente angesehen werden dürften. Zum anderen und vor allem ist das Werk der Expositiones in psalmos bis heute noch gar nicht identifiziert. Die von Migne nachgedruckte Mauriner EditionBernard de Montfaucon, Athanasii opera omnia I 2 (Paris 1698) 1009–1239. stellt eine Kompilation mit anderen Quellen dar. Auch was als sogenannte „Athanasius-Serie“ im Codex Vaticanus 754 zu lesen ist, dürfte nicht das ursprüngliche Werk sein. Im übrigen ergibt sich aus der syrischen Übersetzung aus dem Ende des siebten Jahrhunderts,Die syrische Version ist ediert und ins Englische übersetzt von Robert W. Thomson, Athanasiana syriaca. Part IV = Corpus Scriptorum Christianorum Orientalium 167–168 (Louvain 1977). dass der Text ihrer Vorlage mit dem uns vorliegenden Pseudo-Athanasius nicht kongruent ist. Die Untersuchung dieses Pseudo-Athanasius auf eusebisches Gut hin, um es einmal in einer Testimoniensammlung mitzuteilen, muss besonders behutsam vorgenommen werden und kann erst in Angriff", + "candidate_score": 0.671765, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_40_42", + "bdc_text": "Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand; s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. ) zu identifizieren sei , muss offen bleiben , auch wenn eine Urkunde vom 8 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_60", + "psc_text": "Papierhandschrift wurde im (heute nicht mehr existierenden) Kloster zum heiligen Sabbas in Bukarest von einem Nikolaos angefertigt und am 26. Januar 1682 abgeschlossen. So möchte man jedenfalls die Schlußnotiz auf fol. 665r verstehen. Dorival nimmt eine Entstehung im 15. bis 16. Jahrhundert an.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) III 502. Auftraggeber oder späterer Besitzer war der auf fol. 13r genannte rumänische Gelehrte und Politiker Constantin Cantacuzenus, der 1716 verstarb, doch gelangte das Buch, dem Katalog der British Library zufolge, schon vor dessen Tod über Edmund Chishull in englischen Besitz. Der Harleianus gehört zu den wenigen Codices, die den gesamten Text der Niketas-Katene enthalten. Allerdings scheint der Schreiber der Meinung gewesen zu sein, er könne hie und da einen längeren Abschnitt übergehen. Die Auslassungen mögen auch der Vorlage geschuldet sein; um bloße Lesefehler kann es sich kaum handeln. Wo sie bemerkt wurden, haben mindestens zwei Hände am Rand den Text nachgetragen.", + "candidate_score": 0.671327, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_40_42", + "bdc_text": "Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand; s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. ) zu identifizieren sei , muss offen bleiben , auch wenn eine Urkunde vom 8 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_84", + "psc_text": "zu sehr mit Fragen der Authentizität behaftet, als dass sie als Fragmente angesehen werden dürften. Zum anderen und vor allem ist das Werk der Expositiones in psalmos bis heute noch gar nicht identifiziert. Die von Migne nachgedruckte Mauriner EditionBernard de Montfaucon, Athanasii opera omnia I 2 (Paris 1698) 1009–1239. stellt eine Kompilation mit anderen Quellen dar. Auch was als sogenannte „Athanasius-Serie“ im Codex Vaticanus 754 zu lesen ist, dürfte nicht das ursprüngliche Werk sein. Im übrigen ergibt sich aus der syrischen Übersetzung aus dem Ende des siebten Jahrhunderts,Die syrische Version ist ediert und ins Englische übersetzt von Robert W. Thomson, Athanasiana syriaca. Part IV = Corpus Scriptorum Christianorum Orientalium 167–168 (Louvain 1977). dass der Text ihrer Vorlage mit dem uns vorliegenden Pseudo-Athanasius nicht kongruent ist. Die Untersuchung dieses Pseudo-Athanasius auf eusebisches Gut hin, um es einmal in einer Testimoniensammlung mitzuteilen, muss besonders behutsam vorgenommen werden und kann erst in Angriff", + "candidate_score": 0.670651, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_40_42", + "bdc_text": "Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand; s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. ) zu identifizieren sei , muss offen bleiben , auch wenn eine Urkunde vom 8 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_136", + "psc_text": "de Montfaucon, Collectio Nova Patrum et Scriptorum Graecorum. Tomus Primus (Paris 1706). In seinem, ebenfalls von Migne nachgedruckten, Vorwort gibt unser Archeget an, er habe einen lückenhaften Taurinensis aus der Bibliothek von Kardinal Perronius verwendet sowie einen Coislinianus, womit er den Coislinianus 44 meint, und für das, was darin fehlt, die Codices Colbertinus 646 benutzt, nach der aktuellen Katalogisierung von Omont Parisinus gr. 463 aus dem 17. Jh., den Regius 1807, heute Parisinus gr. 146, und den Regius 1878, heute Parisinus gr. 139, aus dem schon der Colbertinus hervorgegangen war.Montfaucon, Collectio Nova Patrum et Scriptorum Graecorum. Tomus Primus II–IV. Zur handschriftlichen Grundlage bei Montfaucon vgl. Karo / Lietzmann (wie Anm. 1) 20–21. Für den Eusebius-Kommentar zu Ps 101 bis Ps 104 einschließlich, ebenso zu Ps 112, 5 bis zum Ende dieses Psalmes, hat er die Niketas-Katene verwendet. Da diese in den genannten Parisini nicht enthalten ist, müsste er sie, falls", + "candidate_score": 0.669466, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_40", + "bdc_text": "Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_41", + "psc_text": "Parisinus gr. 139 (Ca) hat ein Leser die Einträge, die der Katenist mit dem Namen des Eusebius versehen hatte, am Rand mit rotem Stift systematisch markiert. Vielleicht handelt es sich bei diesem Leser um den Verfasser des Codex Parisinus gr. 463, denn dieser Codex ist eine Papierhandschrift aus dem siebzehnten Jahrhundert, in der die wirklichen und vermeintlichen Fragmente von Eusebius aus dem Parisinus gr. 139 gesammelt sind.Zum Codex vgl. Institut de recherche et d’histoire des textes (Hrsg.), Pinakes | Πίνακες. Textes et manuscrits grecs, Numéro diktyon 50037. Die Eusebius-Einträge werden in denselben Abgrenzungen und mit denselben Irrtümern übernommen. Betitelt ist die Arbeit mit EUSEBII / PAMPHILI EPISCOPI / Caesareae Palaestinae / INTERPRETATIO / Psalmorum. Valde Erudita und auf dem folgenden Blatt griechisch wiederholt ΕΥΣΕΒΙΟΥ / ΤΟΥ ΠΑΜΦΙΛΟΥ / ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ / ΚΑΙΣΑΡΕΙΑΣ ΤΗΣ / ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΣ / ΕΧΗΓΗΣΙΣ ΤΩΝ ΨΑΛΜΩΝ ΠΑΝΥ / ΣΠΟΥΔΑΙΑ. Die Eigenheiten von Cb enthält er nicht, bespielsweise den", + "candidate_score": 0.668064, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_42_44", + "bdc_text": "zu identifizieren sei , muss offen bleiben , auch wenn eine Urkunde vom 8 . Oktober 1559 eine indirekte ( von Renouard nicht erkannte ) Beziehung zwischen Maturin Du Puys und Froschauer belegt . In dieser wird nämlich \"Christofle Ferchanors ( ? ) , marchand libraire en la ville de Surein , en Suisse\" angeführt ( Philippe Renouard , Documents sur les imprimeurs , libraires . . .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_28", + "psc_text": "Missgeschick. Ebenso kann die Zuordnung der Textstücke zu den Lemmata in C von den Hauptzeugen abweichen, zum Beispiel die Nr. 4 und 5 zu Ps 117. Neben der Epitomierung wird in C keine systematische Bearbeitung vorgenommen. Paraphrastische Verdrängungen des ursprünglichen Wortlauts wie gegen Ende des Fragmentes zu Ps 103,25a–26b sind selten. (Ca) Parisinus gr. 139 (10. Jh.) Der seit dem Jahr 1622 in Paris befindliche und wegen seiner prachtvollen Miniaturen als Psautier de Paris berühmt gewordene Codex aus dem zehnten JahrhundertZum Codex vgl. Vanderschelden (wie Anm. 9) 40–44. teilt mit der übrigen Katenenüberlieferung die unangenehme Eigenschaft der Unzuverlässigkeit in den Namensangaben. Zum Beispiel ist die Theodoret-Passage zu Ps 103,2b (PG 80, 1696A) τὴν τῆς δημιουργίας εὐκολίαν – μόνῳ χρησάμενος, die Pitra in seinen Analecta als einen Origenes zu Ps 103,2 bringt und Migne als Chrysostomus spurius zu Ps 103 (PG 55, 647) druckt, in Ca als ein Text von Apolinarius", + "candidate_score": 0.665287, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_40", + "bdc_text": "Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_33", + "psc_text": "in der Komposition und Darbietungsweise völlig überein. Dorival hielt es deshalb für möglich, dass beide Handschriften in demselben atelier entstanden sein könnten.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) I 248. Der enge Kontakt, der zwischen beiden offensichtlich besteht, mag diesen Schluß für das Layout nahelegen. Aber Cb ist nicht einfach eine Kopie von Ca. Die Unabhängigkeit des Pariser Codex vom Venetianer ist unzweifelhaft. Sie wird allein schon durch eine große fenestra in letzterem erwiesen: Cb bricht den Eintrag zu Ps 104,1a aus unersichtlichen Gründen ab und lässt mehrere Zeilen frei, um auf der nächsten Seite, übereinstimmend mit Ca, mit einem Auszug von Chrysostomus fortzufahren. Ca hat den ganzen, unproblematisch zu lesenden Text. Ebenso folgt Ca nicht dem Augensprung im Fragment zu Ps 102,22a–c von τόπου zu τόπου oder dem im Fragment zu Ps 118,173ab von ᾑρετισάμην zu ᾑρετισάμην oder der unerklärlichen Auslassung δι’ ἧς ἐξαπλῶν – δέησιν αὐτοῦ im ersten Fragment", + "candidate_score": 0.663807, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_44_46", + "bdc_text": "In dieser wird nämlich \"Christofle Ferchanors ( ? ) , marchand libraire en la ville de Surein , en Suisse\" angeführt ( Philippe Renouard , Documents sur les imprimeurs , libraires . . . ayant exercé à Paris de 1450 à 1600 , Paris 1901 , S. 84f ) . Das Fragezeichen ver weist bei Renouard auf eine Unsicherheit bei der Entzifferung :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_84", + "psc_text": "zu sehr mit Fragen der Authentizität behaftet, als dass sie als Fragmente angesehen werden dürften. Zum anderen und vor allem ist das Werk der Expositiones in psalmos bis heute noch gar nicht identifiziert. Die von Migne nachgedruckte Mauriner EditionBernard de Montfaucon, Athanasii opera omnia I 2 (Paris 1698) 1009–1239. stellt eine Kompilation mit anderen Quellen dar. Auch was als sogenannte „Athanasius-Serie“ im Codex Vaticanus 754 zu lesen ist, dürfte nicht das ursprüngliche Werk sein. Im übrigen ergibt sich aus der syrischen Übersetzung aus dem Ende des siebten Jahrhunderts,Die syrische Version ist ediert und ins Englische übersetzt von Robert W. Thomson, Athanasiana syriaca. Part IV = Corpus Scriptorum Christianorum Orientalium 167–168 (Louvain 1977). dass der Text ihrer Vorlage mit dem uns vorliegenden Pseudo-Athanasius nicht kongruent ist. Die Untersuchung dieses Pseudo-Athanasius auf eusebisches Gut hin, um es einmal in einer Testimoniensammlung mitzuteilen, muss besonders behutsam vorgenommen werden und kann erst in Angriff", + "candidate_score": 0.659686, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_43_45", + "bdc_text": "Oktober 1559 eine indirekte ( von Renouard nicht erkannte ) Beziehung zwischen Maturin Du Puys und Froschauer belegt . In dieser wird nämlich \"Christofle Ferchanors ( ? ) , marchand libraire en la ville de Surein , en Suisse\" angeführt ( Philippe Renouard , Documents sur les imprimeurs , libraires . . . ayant exercé à Paris de 1450 à 1600 , Paris 1901 , S. 84f ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_28", + "psc_text": "Missgeschick. Ebenso kann die Zuordnung der Textstücke zu den Lemmata in C von den Hauptzeugen abweichen, zum Beispiel die Nr. 4 und 5 zu Ps 117. Neben der Epitomierung wird in C keine systematische Bearbeitung vorgenommen. Paraphrastische Verdrängungen des ursprünglichen Wortlauts wie gegen Ende des Fragmentes zu Ps 103,25a–26b sind selten. (Ca) Parisinus gr. 139 (10. Jh.) Der seit dem Jahr 1622 in Paris befindliche und wegen seiner prachtvollen Miniaturen als Psautier de Paris berühmt gewordene Codex aus dem zehnten JahrhundertZum Codex vgl. Vanderschelden (wie Anm. 9) 40–44. teilt mit der übrigen Katenenüberlieferung die unangenehme Eigenschaft der Unzuverlässigkeit in den Namensangaben. Zum Beispiel ist die Theodoret-Passage zu Ps 103,2b (PG 80, 1696A) τὴν τῆς δημιουργίας εὐκολίαν – μόνῳ χρησάμενος, die Pitra in seinen Analecta als einen Origenes zu Ps 103,2 bringt und Migne als Chrysostomus spurius zu Ps 103 (PG 55, 647) druckt, in Ca als ein Text von Apolinarius", + "candidate_score": 0.657503, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_45_47", + "bdc_text": "ayant exercé à Paris de 1450 à 1600 , Paris 1901 , S. 84f ) . Das Fragezeichen ver weist bei Renouard auf eine Unsicherheit bei der Entzifferung : Hier sind eindeutig Froschauer und Zürich gemeint .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_28", + "psc_text": "Missgeschick. Ebenso kann die Zuordnung der Textstücke zu den Lemmata in C von den Hauptzeugen abweichen, zum Beispiel die Nr. 4 und 5 zu Ps 117. Neben der Epitomierung wird in C keine systematische Bearbeitung vorgenommen. Paraphrastische Verdrängungen des ursprünglichen Wortlauts wie gegen Ende des Fragmentes zu Ps 103,25a–26b sind selten. (Ca) Parisinus gr. 139 (10. Jh.) Der seit dem Jahr 1622 in Paris befindliche und wegen seiner prachtvollen Miniaturen als Psautier de Paris berühmt gewordene Codex aus dem zehnten JahrhundertZum Codex vgl. Vanderschelden (wie Anm. 9) 40–44. teilt mit der übrigen Katenenüberlieferung die unangenehme Eigenschaft der Unzuverlässigkeit in den Namensangaben. Zum Beispiel ist die Theodoret-Passage zu Ps 103,2b (PG 80, 1696A) τὴν τῆς δημιουργίας εὐκολίαν – μόνῳ χρησάμενος, die Pitra in seinen Analecta als einen Origenes zu Ps 103,2 bringt und Migne als Chrysostomus spurius zu Ps 103 (PG 55, 647) druckt, in Ca als ein Text von Apolinarius", + "candidate_score": 0.65732, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_44_46", + "bdc_text": "In dieser wird nämlich \"Christofle Ferchanors ( ? ) , marchand libraire en la ville de Surein , en Suisse\" angeführt ( Philippe Renouard , Documents sur les imprimeurs , libraires . . . ayant exercé à Paris de 1450 à 1600 , Paris 1901 , S. 84f ) . Das Fragezeichen ver weist bei Renouard auf eine Unsicherheit bei der Entzifferung :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_41", + "psc_text": "Parisinus gr. 139 (Ca) hat ein Leser die Einträge, die der Katenist mit dem Namen des Eusebius versehen hatte, am Rand mit rotem Stift systematisch markiert. Vielleicht handelt es sich bei diesem Leser um den Verfasser des Codex Parisinus gr. 463, denn dieser Codex ist eine Papierhandschrift aus dem siebzehnten Jahrhundert, in der die wirklichen und vermeintlichen Fragmente von Eusebius aus dem Parisinus gr. 139 gesammelt sind.Zum Codex vgl. Institut de recherche et d’histoire des textes (Hrsg.), Pinakes | Πίνακες. Textes et manuscrits grecs, Numéro diktyon 50037. Die Eusebius-Einträge werden in denselben Abgrenzungen und mit denselben Irrtümern übernommen. Betitelt ist die Arbeit mit EUSEBII / PAMPHILI EPISCOPI / Caesareae Palaestinae / INTERPRETATIO / Psalmorum. Valde Erudita und auf dem folgenden Blatt griechisch wiederholt ΕΥΣΕΒΙΟΥ / ΤΟΥ ΠΑΜΦΙΛΟΥ / ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ / ΚΑΙΣΑΡΕΙΑΣ ΤΗΣ / ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΣ / ΕΧΗΓΗΣΙΣ ΤΩΝ ΨΑΛΜΩΝ ΠΑΝΥ / ΣΠΟΥΔΑΙΑ. Die Eigenheiten von Cb enthält er nicht, bespielsweise den", + "candidate_score": 0.655662, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_40", + "bdc_text": "Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_136", + "psc_text": "de Montfaucon, Collectio Nova Patrum et Scriptorum Graecorum. Tomus Primus (Paris 1706). In seinem, ebenfalls von Migne nachgedruckten, Vorwort gibt unser Archeget an, er habe einen lückenhaften Taurinensis aus der Bibliothek von Kardinal Perronius verwendet sowie einen Coislinianus, womit er den Coislinianus 44 meint, und für das, was darin fehlt, die Codices Colbertinus 646 benutzt, nach der aktuellen Katalogisierung von Omont Parisinus gr. 463 aus dem 17. Jh., den Regius 1807, heute Parisinus gr. 146, und den Regius 1878, heute Parisinus gr. 139, aus dem schon der Colbertinus hervorgegangen war.Montfaucon, Collectio Nova Patrum et Scriptorum Graecorum. Tomus Primus II–IV. Zur handschriftlichen Grundlage bei Montfaucon vgl. Karo / Lietzmann (wie Anm. 1) 20–21. Für den Eusebius-Kommentar zu Ps 101 bis Ps 104 einschließlich, ebenso zu Ps 112, 5 bis zum Ende dieses Psalmes, hat er die Niketas-Katene verwendet. Da diese in den genannten Parisini nicht enthalten ist, müsste er sie, falls", + "candidate_score": 0.655371, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_28_30", + "bdc_text": "von Venedig nach Zürich übermittelt . Altieris Brief ermöglicht einen guten Einblick in Maturins Tätigkeit als Buchverkäufer von protestantischen Publikationen in Venedig , die sowohl aus Zürich als auch aus Genf und Straßburg stammten . Als Maturin sich mit den oben erwähnten Briefen zum ersten Mal Bullinger in Zürich vorstellte , wird dieser ihn gebeten haben , seinen Namen am Ende des von Del Prato verfassten Briefes aufzuschreiben , wohl um sich diesen merken zu können ( s .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_84", + "psc_text": "zu sehr mit Fragen der Authentizität behaftet, als dass sie als Fragmente angesehen werden dürften. Zum anderen und vor allem ist das Werk der Expositiones in psalmos bis heute noch gar nicht identifiziert. Die von Migne nachgedruckte Mauriner EditionBernard de Montfaucon, Athanasii opera omnia I 2 (Paris 1698) 1009–1239. stellt eine Kompilation mit anderen Quellen dar. Auch was als sogenannte „Athanasius-Serie“ im Codex Vaticanus 754 zu lesen ist, dürfte nicht das ursprüngliche Werk sein. Im übrigen ergibt sich aus der syrischen Übersetzung aus dem Ende des siebten Jahrhunderts,Die syrische Version ist ediert und ins Englische übersetzt von Robert W. Thomson, Athanasiana syriaca. Part IV = Corpus Scriptorum Christianorum Orientalium 167–168 (Louvain 1977). dass der Text ihrer Vorlage mit dem uns vorliegenden Pseudo-Athanasius nicht kongruent ist. Die Untersuchung dieses Pseudo-Athanasius auf eusebisches Gut hin, um es einmal in einer Testimoniensammlung mitzuteilen, muss besonders behutsam vorgenommen werden und kann erst in Angriff", + "candidate_score": 0.654221, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_28_30", + "bdc_text": "von Venedig nach Zürich übermittelt . Altieris Brief ermöglicht einen guten Einblick in Maturins Tätigkeit als Buchverkäufer von protestantischen Publikationen in Venedig , die sowohl aus Zürich als auch aus Genf und Straßburg stammten . Als Maturin sich mit den oben erwähnten Briefen zum ersten Mal Bullinger in Zürich vorstellte , wird dieser ihn gebeten haben , seinen Namen am Ende des von Del Prato verfassten Briefes aufzuschreiben , wohl um sich diesen merken zu können ( s .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_28", + "psc_text": "Missgeschick. Ebenso kann die Zuordnung der Textstücke zu den Lemmata in C von den Hauptzeugen abweichen, zum Beispiel die Nr. 4 und 5 zu Ps 117. Neben der Epitomierung wird in C keine systematische Bearbeitung vorgenommen. Paraphrastische Verdrängungen des ursprünglichen Wortlauts wie gegen Ende des Fragmentes zu Ps 103,25a–26b sind selten. (Ca) Parisinus gr. 139 (10. Jh.) Der seit dem Jahr 1622 in Paris befindliche und wegen seiner prachtvollen Miniaturen als Psautier de Paris berühmt gewordene Codex aus dem zehnten JahrhundertZum Codex vgl. Vanderschelden (wie Anm. 9) 40–44. teilt mit der übrigen Katenenüberlieferung die unangenehme Eigenschaft der Unzuverlässigkeit in den Namensangaben. Zum Beispiel ist die Theodoret-Passage zu Ps 103,2b (PG 80, 1696A) τὴν τῆς δημιουργίας εὐκολίαν – μόνῳ χρησάμενος, die Pitra in seinen Analecta als einen Origenes zu Ps 103,2 bringt und Migne als Chrysostomus spurius zu Ps 103 (PG 55, 647) druckt, in Ca als ein Text von Apolinarius", + "candidate_score": 0.65281, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_40", + "bdc_text": "Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_22", + "psc_text": "origeneische Tradition und ist einem Auszug aus Chrysostomus unmittelbar angehängt: Οὐκ ἀγνοητέον δέ, ὡς Ὠριγένης καὶ Εὐσέβιος ὁ Καισαρεὺς καὶ Δίδυμος καὶ ἕτεροί τινες πολλοὺς εἶναι βούλονται τοὺς οὐρανοὺς ἐκ τῆς προκειμένης λέξεως καὶ ἐκ τοῦ τὸν ἀπόστολον Παῦλον ἕως τρίτου οὐρανοῦ ἁρπαγῆναι. βούλονται δὲ καὶ λογικοὺς εἶναι τοὺς ἀστέρας καὶ τὰ ὕδατα τὰ ὑπεράνω τῶν οὐρανῶν λογικὰς εἶναι δυνάμεις. Die Eklogentradition in der Monophysitischen Katene Als Typ III, dessen hier verwendete Zeugen mit C bezeichnet sind, haben Georg Karo und Hans Lietzmann eine Katene analysiert,Karo / Lietzmann (wie Anm. 1) 27. die Eklogen aus der Palästinischen Katene mit Texten von Johannes Chrysostomus (häufig auch Johannes, Bischof von Konstantinopel, genannt), Hesychius von Jerusalem und Kyrill von Alexandria verbindet (vgl. CPG C 16). Hauptzeuge ist der Parisinus gr. 139 (Ca).Zur Katene Typ III vgl. Leontien Vanderschelden, An Unconventional Catena on the Psalms. A Partial Edition of the Type III Catena and", + "candidate_score": 0.652561, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_42_44", + "bdc_text": "zu identifizieren sei , muss offen bleiben , auch wenn eine Urkunde vom 8 . Oktober 1559 eine indirekte ( von Renouard nicht erkannte ) Beziehung zwischen Maturin Du Puys und Froschauer belegt . In dieser wird nämlich \"Christofle Ferchanors ( ? ) , marchand libraire en la ville de Surein , en Suisse\" angeführt ( Philippe Renouard , Documents sur les imprimeurs , libraires . . .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_29", + "psc_text": "Namensangaben. Zum Beispiel ist die Theodoret-Passage zu Ps 103,2b (PG 80, 1696A) τὴν τῆς δημιουργίας εὐκολίαν – μόνῳ χρησάμενος, die Pitra in seinen Analecta als einen Origenes zu Ps 103,2 bringt und Migne als Chrysostomus spurius zu Ps 103 (PG 55, 647) druckt, in Ca als ein Text von Apolinarius wiedergegeben. Glücklicherweise sind solche Verwirrungen nicht die Regel. Malingrey scheint in ihrer Edition der Chrysostomus-Fragmente den Angaben durchgängig vertraut zu haben, und für die bevorstehende Edition des Hesychius dürfte sich der Parisinus ähnlich bewähren. Bietet aber Ca einen Eintrag unter dem Namen des Eusebius, ist immer Vorsicht geboten. So ist der in den Hauptzeugen anonyme Eintrag zu Ps 103,1bc zwar wohl richtig dem Kommentator aus Cäsarea zugeordnet, wenn aber kurz darauf, noch auf derselben Seite, wiederum ein Eusebius, diesmal zu Vers 2a, angekündigt wird, handelt es sich um einen Didymus, jedenfalls nach den Entscheidungen von Mühlenberg (Fragment 990 = 236,10–13).", + "candidate_score": 0.652134, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_40", + "bdc_text": "Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_144", + "psc_text": "davon ausgegangen werden kann, in der Palästinischen Katene habe der Bibeltext gestanden, den Eusebius kommentiert hat. Und selbst wenn in ihr Eusebs Psalmentext reproduziert gewesen wäre, könnte man ihn aus den rezenten Hauptzeugen A und P nicht rekonstruieren, da sie, wie schon Marguerite Harl festgestellt hat, nicht denselben Psalter benutzt haben.Vgl. Harl, La Chaîne (wie Anm. 2) 26–27. Die Autorenangaben aus der handschriftlichen Überlieferung im ersten Apparat habe ich vereinfacht. Die ursprüngliche Absicht, sie transkribierend genau abzubilden, gab ich, unserem Teamgeist gehorchend, auf. Sie hätte weniger geübte Leser immer wieder mit rätselhaften Abkürzungen konfrontiert. Bei Doppelangaben wird die Art der Verbindung der Namen beibehalten: parataktisch ohne Bindewort, mit „und“ für καί, mit „oder“ für ἤ, mit „wie“ für ὁμοίως. Eine Standardisierung der Zuweisungen ist unverfänglich, da in den von mir benutzten Codices die unterschiedlichen Abkürzungen lediglich als Schreibgewohnheiten anzusehen sind und nicht, wie beispielsweise im Vaticanus gr. 753, zur Kennzeichnung", + "candidate_score": 0.651083, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_28_30", + "bdc_text": "von Venedig nach Zürich übermittelt . Altieris Brief ermöglicht einen guten Einblick in Maturins Tätigkeit als Buchverkäufer von protestantischen Publikationen in Venedig , die sowohl aus Zürich als auch aus Genf und Straßburg stammten . Als Maturin sich mit den oben erwähnten Briefen zum ersten Mal Bullinger in Zürich vorstellte , wird dieser ihn gebeten haben , seinen Namen am Ende des von Del Prato verfassten Briefes aufzuschreiben , wohl um sich diesen merken zu können ( s .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_29", + "psc_text": "Namensangaben. Zum Beispiel ist die Theodoret-Passage zu Ps 103,2b (PG 80, 1696A) τὴν τῆς δημιουργίας εὐκολίαν – μόνῳ χρησάμενος, die Pitra in seinen Analecta als einen Origenes zu Ps 103,2 bringt und Migne als Chrysostomus spurius zu Ps 103 (PG 55, 647) druckt, in Ca als ein Text von Apolinarius wiedergegeben. Glücklicherweise sind solche Verwirrungen nicht die Regel. Malingrey scheint in ihrer Edition der Chrysostomus-Fragmente den Angaben durchgängig vertraut zu haben, und für die bevorstehende Edition des Hesychius dürfte sich der Parisinus ähnlich bewähren. Bietet aber Ca einen Eintrag unter dem Namen des Eusebius, ist immer Vorsicht geboten. So ist der in den Hauptzeugen anonyme Eintrag zu Ps 103,1bc zwar wohl richtig dem Kommentator aus Cäsarea zugeordnet, wenn aber kurz darauf, noch auf derselben Seite, wiederum ein Eusebius, diesmal zu Vers 2a, angekündigt wird, handelt es sich um einen Didymus, jedenfalls nach den Entscheidungen von Mühlenberg (Fragment 990 = 236,10–13).", + "candidate_score": 0.651009, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_40", + "bdc_text": "Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_28", + "psc_text": "Missgeschick. Ebenso kann die Zuordnung der Textstücke zu den Lemmata in C von den Hauptzeugen abweichen, zum Beispiel die Nr. 4 und 5 zu Ps 117. Neben der Epitomierung wird in C keine systematische Bearbeitung vorgenommen. Paraphrastische Verdrängungen des ursprünglichen Wortlauts wie gegen Ende des Fragmentes zu Ps 103,25a–26b sind selten. (Ca) Parisinus gr. 139 (10. Jh.) Der seit dem Jahr 1622 in Paris befindliche und wegen seiner prachtvollen Miniaturen als Psautier de Paris berühmt gewordene Codex aus dem zehnten JahrhundertZum Codex vgl. Vanderschelden (wie Anm. 9) 40–44. teilt mit der übrigen Katenenüberlieferung die unangenehme Eigenschaft der Unzuverlässigkeit in den Namensangaben. Zum Beispiel ist die Theodoret-Passage zu Ps 103,2b (PG 80, 1696A) τὴν τῆς δημιουργίας εὐκολίαν – μόνῳ χρησάμενος, die Pitra in seinen Analecta als einen Origenes zu Ps 103,2 bringt und Migne als Chrysostomus spurius zu Ps 103 (PG 55, 647) druckt, in Ca als ein Text von Apolinarius", + "candidate_score": 0.650928, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_29_31", + "bdc_text": "Altieris Brief ermöglicht einen guten Einblick in Maturins Tätigkeit als Buchverkäufer von protestantischen Publikationen in Venedig , die sowohl aus Zürich als auch aus Genf und Straßburg stammten . Als Maturin sich mit den oben erwähnten Briefen zum ersten Mal Bullinger in Zürich vorstellte , wird dieser ihn gebeten haben , seinen Namen am Ende des von Del Prato verfassten Briefes aufzuschreiben , wohl um sich diesen merken zu können ( s . Herminjard VIII 470 ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_29", + "psc_text": "Namensangaben. Zum Beispiel ist die Theodoret-Passage zu Ps 103,2b (PG 80, 1696A) τὴν τῆς δημιουργίας εὐκολίαν – μόνῳ χρησάμενος, die Pitra in seinen Analecta als einen Origenes zu Ps 103,2 bringt und Migne als Chrysostomus spurius zu Ps 103 (PG 55, 647) druckt, in Ca als ein Text von Apolinarius wiedergegeben. Glücklicherweise sind solche Verwirrungen nicht die Regel. Malingrey scheint in ihrer Edition der Chrysostomus-Fragmente den Angaben durchgängig vertraut zu haben, und für die bevorstehende Edition des Hesychius dürfte sich der Parisinus ähnlich bewähren. Bietet aber Ca einen Eintrag unter dem Namen des Eusebius, ist immer Vorsicht geboten. So ist der in den Hauptzeugen anonyme Eintrag zu Ps 103,1bc zwar wohl richtig dem Kommentator aus Cäsarea zugeordnet, wenn aber kurz darauf, noch auf derselben Seite, wiederum ein Eusebius, diesmal zu Vers 2a, angekündigt wird, handelt es sich um einen Didymus, jedenfalls nach den Entscheidungen von Mühlenberg (Fragment 990 = 236,10–13).", + "candidate_score": 0.650369, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_32_34", + "bdc_text": "Dabei schrieb der Buchhändler : \"Maturinus Virginius , Fonteniensis apud Pictones in Gallia\" . Dies verleitete Herminjard dazu , zu glauben , dass Del Prato genauso wie Maturin aus dem Poitou stamme , und den von Del Prato in dem oben erwähnten ersten Brief an Bullinger angeführten lateinischen Namen \"Bartolomeus Pratensius \" mit \"Barthélemi Des Prés\" wiederzugeben , zumal er einen solchen Familiennamen unweit von Fontenay-le- Comte belegen konnte .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_28", + "psc_text": "Missgeschick. Ebenso kann die Zuordnung der Textstücke zu den Lemmata in C von den Hauptzeugen abweichen, zum Beispiel die Nr. 4 und 5 zu Ps 117. Neben der Epitomierung wird in C keine systematische Bearbeitung vorgenommen. Paraphrastische Verdrängungen des ursprünglichen Wortlauts wie gegen Ende des Fragmentes zu Ps 103,25a–26b sind selten. (Ca) Parisinus gr. 139 (10. Jh.) Der seit dem Jahr 1622 in Paris befindliche und wegen seiner prachtvollen Miniaturen als Psautier de Paris berühmt gewordene Codex aus dem zehnten JahrhundertZum Codex vgl. Vanderschelden (wie Anm. 9) 40–44. teilt mit der übrigen Katenenüberlieferung die unangenehme Eigenschaft der Unzuverlässigkeit in den Namensangaben. Zum Beispiel ist die Theodoret-Passage zu Ps 103,2b (PG 80, 1696A) τὴν τῆς δημιουργίας εὐκολίαν – μόνῳ χρησάμενος, die Pitra in seinen Analecta als einen Origenes zu Ps 103,2 bringt und Migne als Chrysostomus spurius zu Ps 103 (PG 55, 647) druckt, in Ca als ein Text von Apolinarius", + "candidate_score": 0.649718, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_45_47", + "bdc_text": "ayant exercé à Paris de 1450 à 1600 , Paris 1901 , S. 84f ) . Das Fragezeichen ver weist bei Renouard auf eine Unsicherheit bei der Entzifferung : Hier sind eindeutig Froschauer und Zürich gemeint .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_41", + "psc_text": "Parisinus gr. 139 (Ca) hat ein Leser die Einträge, die der Katenist mit dem Namen des Eusebius versehen hatte, am Rand mit rotem Stift systematisch markiert. Vielleicht handelt es sich bei diesem Leser um den Verfasser des Codex Parisinus gr. 463, denn dieser Codex ist eine Papierhandschrift aus dem siebzehnten Jahrhundert, in der die wirklichen und vermeintlichen Fragmente von Eusebius aus dem Parisinus gr. 139 gesammelt sind.Zum Codex vgl. Institut de recherche et d’histoire des textes (Hrsg.), Pinakes | Πίνακες. Textes et manuscrits grecs, Numéro diktyon 50037. Die Eusebius-Einträge werden in denselben Abgrenzungen und mit denselben Irrtümern übernommen. Betitelt ist die Arbeit mit EUSEBII / PAMPHILI EPISCOPI / Caesareae Palaestinae / INTERPRETATIO / Psalmorum. Valde Erudita und auf dem folgenden Blatt griechisch wiederholt ΕΥΣΕΒΙΟΥ / ΤΟΥ ΠΑΜΦΙΛΟΥ / ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ / ΚΑΙΣΑΡΕΙΑΣ ΤΗΣ / ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΣ / ΕΧΗΓΗΣΙΣ ΤΩΝ ΨΑΛΜΩΝ ΠΑΝΥ / ΣΠΟΥΔΑΙΑ. Die Eigenheiten von Cb enthält er nicht, bespielsweise den", + "candidate_score": 0.648573, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_28_30", + "bdc_text": "von Venedig nach Zürich übermittelt . Altieris Brief ermöglicht einen guten Einblick in Maturins Tätigkeit als Buchverkäufer von protestantischen Publikationen in Venedig , die sowohl aus Zürich als auch aus Genf und Straßburg stammten . Als Maturin sich mit den oben erwähnten Briefen zum ersten Mal Bullinger in Zürich vorstellte , wird dieser ihn gebeten haben , seinen Namen am Ende des von Del Prato verfassten Briefes aufzuschreiben , wohl um sich diesen merken zu können ( s .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_144", + "psc_text": "davon ausgegangen werden kann, in der Palästinischen Katene habe der Bibeltext gestanden, den Eusebius kommentiert hat. Und selbst wenn in ihr Eusebs Psalmentext reproduziert gewesen wäre, könnte man ihn aus den rezenten Hauptzeugen A und P nicht rekonstruieren, da sie, wie schon Marguerite Harl festgestellt hat, nicht denselben Psalter benutzt haben.Vgl. Harl, La Chaîne (wie Anm. 2) 26–27. Die Autorenangaben aus der handschriftlichen Überlieferung im ersten Apparat habe ich vereinfacht. Die ursprüngliche Absicht, sie transkribierend genau abzubilden, gab ich, unserem Teamgeist gehorchend, auf. Sie hätte weniger geübte Leser immer wieder mit rätselhaften Abkürzungen konfrontiert. Bei Doppelangaben wird die Art der Verbindung der Namen beibehalten: parataktisch ohne Bindewort, mit „und“ für καί, mit „oder“ für ἤ, mit „wie“ für ὁμοίως. Eine Standardisierung der Zuweisungen ist unverfänglich, da in den von mir benutzten Codices die unterschiedlichen Abkürzungen lediglich als Schreibgewohnheiten anzusehen sind und nicht, wie beispielsweise im Vaticanus gr. 753, zur Kennzeichnung", + "candidate_score": 0.648399, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_29_31", + "bdc_text": "Altieris Brief ermöglicht einen guten Einblick in Maturins Tätigkeit als Buchverkäufer von protestantischen Publikationen in Venedig , die sowohl aus Zürich als auch aus Genf und Straßburg stammten . Als Maturin sich mit den oben erwähnten Briefen zum ersten Mal Bullinger in Zürich vorstellte , wird dieser ihn gebeten haben , seinen Namen am Ende des von Del Prato verfassten Briefes aufzuschreiben , wohl um sich diesen merken zu können ( s . Herminjard VIII 470 ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_84", + "psc_text": "zu sehr mit Fragen der Authentizität behaftet, als dass sie als Fragmente angesehen werden dürften. Zum anderen und vor allem ist das Werk der Expositiones in psalmos bis heute noch gar nicht identifiziert. Die von Migne nachgedruckte Mauriner EditionBernard de Montfaucon, Athanasii opera omnia I 2 (Paris 1698) 1009–1239. stellt eine Kompilation mit anderen Quellen dar. Auch was als sogenannte „Athanasius-Serie“ im Codex Vaticanus 754 zu lesen ist, dürfte nicht das ursprüngliche Werk sein. Im übrigen ergibt sich aus der syrischen Übersetzung aus dem Ende des siebten Jahrhunderts,Die syrische Version ist ediert und ins Englische übersetzt von Robert W. Thomson, Athanasiana syriaca. Part IV = Corpus Scriptorum Christianorum Orientalium 167–168 (Louvain 1977). dass der Text ihrer Vorlage mit dem uns vorliegenden Pseudo-Athanasius nicht kongruent ist. Die Untersuchung dieses Pseudo-Athanasius auf eusebisches Gut hin, um es einmal in einer Testimoniensammlung mitzuteilen, muss besonders behutsam vorgenommen werden und kann erst in Angriff", + "candidate_score": 0.647875, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_42_44", + "bdc_text": "zu identifizieren sei , muss offen bleiben , auch wenn eine Urkunde vom 8 . Oktober 1559 eine indirekte ( von Renouard nicht erkannte ) Beziehung zwischen Maturin Du Puys und Froschauer belegt . In dieser wird nämlich \"Christofle Ferchanors ( ? ) , marchand libraire en la ville de Surein , en Suisse\" angeführt ( Philippe Renouard , Documents sur les imprimeurs , libraires . . .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_59", + "psc_text": "Der Grund für diesen Abschluß ist nicht erkennbar; es gab wahrscheinlich keine entsprechende Einteilung des zweiten Bandes der Katene.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) III 499–500. Ne bietet weniger Zuschreibungen am Rand, manchmal aber auch einige singuläre. Die Textqualität ist insgesamt besser als im Coislinianus. Der Autor zeigt keine Absicht auf eigene Textgestaltung. Abweichungen wie ein vereinfachendes συνεργοῦντα für συγγεωργοῦντα im zweiten Fragment zu Ps 103,13a–15c bleiben vereinzelte Eingriffe. Mitunter finden sich Erweiterungen gegenüber den anderen N-Handschriften, die jedoch für vorliegende Eusebius-Texte nicht relevant sind, beispielsweise im Eintrag zu Ps 110,10c (fol. 417v). (Nh) Harleianus 5791 (17. Jh.) Die junge Papierhandschrift wurde im (heute nicht mehr existierenden) Kloster zum heiligen Sabbas in Bukarest von einem Nikolaos angefertigt und am 26. Januar 1682 abgeschlossen. So möchte man jedenfalls die Schlußnotiz auf fol. 665r verstehen. Dorival nimmt eine Entstehung im 15. bis 16. Jahrhundert an.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) III 502.", + "candidate_score": 0.646845, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_44_46", + "bdc_text": "In dieser wird nämlich \"Christofle Ferchanors ( ? ) , marchand libraire en la ville de Surein , en Suisse\" angeführt ( Philippe Renouard , Documents sur les imprimeurs , libraires . . . ayant exercé à Paris de 1450 à 1600 , Paris 1901 , S. 84f ) . Das Fragezeichen ver weist bei Renouard auf eine Unsicherheit bei der Entzifferung :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_33", + "psc_text": "in der Komposition und Darbietungsweise völlig überein. Dorival hielt es deshalb für möglich, dass beide Handschriften in demselben atelier entstanden sein könnten.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) I 248. Der enge Kontakt, der zwischen beiden offensichtlich besteht, mag diesen Schluß für das Layout nahelegen. Aber Cb ist nicht einfach eine Kopie von Ca. Die Unabhängigkeit des Pariser Codex vom Venetianer ist unzweifelhaft. Sie wird allein schon durch eine große fenestra in letzterem erwiesen: Cb bricht den Eintrag zu Ps 104,1a aus unersichtlichen Gründen ab und lässt mehrere Zeilen frei, um auf der nächsten Seite, übereinstimmend mit Ca, mit einem Auszug von Chrysostomus fortzufahren. Ca hat den ganzen, unproblematisch zu lesenden Text. Ebenso folgt Ca nicht dem Augensprung im Fragment zu Ps 102,22a–c von τόπου zu τόπου oder dem im Fragment zu Ps 118,173ab von ᾑρετισάμην zu ᾑρετισάμην oder der unerklärlichen Auslassung δι’ ἧς ἐξαπλῶν – δέησιν αὐτοῦ im ersten Fragment", + "candidate_score": 0.645009, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_42_44", + "bdc_text": "zu identifizieren sei , muss offen bleiben , auch wenn eine Urkunde vom 8 . Oktober 1559 eine indirekte ( von Renouard nicht erkannte ) Beziehung zwischen Maturin Du Puys und Froschauer belegt . In dieser wird nämlich \"Christofle Ferchanors ( ? ) , marchand libraire en la ville de Surein , en Suisse\" angeführt ( Philippe Renouard , Documents sur les imprimeurs , libraires . . .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_22", + "psc_text": "origeneische Tradition und ist einem Auszug aus Chrysostomus unmittelbar angehängt: Οὐκ ἀγνοητέον δέ, ὡς Ὠριγένης καὶ Εὐσέβιος ὁ Καισαρεὺς καὶ Δίδυμος καὶ ἕτεροί τινες πολλοὺς εἶναι βούλονται τοὺς οὐρανοὺς ἐκ τῆς προκειμένης λέξεως καὶ ἐκ τοῦ τὸν ἀπόστολον Παῦλον ἕως τρίτου οὐρανοῦ ἁρπαγῆναι. βούλονται δὲ καὶ λογικοὺς εἶναι τοὺς ἀστέρας καὶ τὰ ὕδατα τὰ ὑπεράνω τῶν οὐρανῶν λογικὰς εἶναι δυνάμεις. Die Eklogentradition in der Monophysitischen Katene Als Typ III, dessen hier verwendete Zeugen mit C bezeichnet sind, haben Georg Karo und Hans Lietzmann eine Katene analysiert,Karo / Lietzmann (wie Anm. 1) 27. die Eklogen aus der Palästinischen Katene mit Texten von Johannes Chrysostomus (häufig auch Johannes, Bischof von Konstantinopel, genannt), Hesychius von Jerusalem und Kyrill von Alexandria verbindet (vgl. CPG C 16). Hauptzeuge ist der Parisinus gr. 139 (Ca).Zur Katene Typ III vgl. Leontien Vanderschelden, An Unconventional Catena on the Psalms. A Partial Edition of the Type III Catena and", + "candidate_score": 0.644816, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_42_44", + "bdc_text": "zu identifizieren sei , muss offen bleiben , auch wenn eine Urkunde vom 8 . Oktober 1559 eine indirekte ( von Renouard nicht erkannte ) Beziehung zwischen Maturin Du Puys und Froschauer belegt . In dieser wird nämlich \"Christofle Ferchanors ( ? ) , marchand libraire en la ville de Surein , en Suisse\" angeführt ( Philippe Renouard , Documents sur les imprimeurs , libraires . . .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_33", + "psc_text": "in der Komposition und Darbietungsweise völlig überein. Dorival hielt es deshalb für möglich, dass beide Handschriften in demselben atelier entstanden sein könnten.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) I 248. Der enge Kontakt, der zwischen beiden offensichtlich besteht, mag diesen Schluß für das Layout nahelegen. Aber Cb ist nicht einfach eine Kopie von Ca. Die Unabhängigkeit des Pariser Codex vom Venetianer ist unzweifelhaft. Sie wird allein schon durch eine große fenestra in letzterem erwiesen: Cb bricht den Eintrag zu Ps 104,1a aus unersichtlichen Gründen ab und lässt mehrere Zeilen frei, um auf der nächsten Seite, übereinstimmend mit Ca, mit einem Auszug von Chrysostomus fortzufahren. Ca hat den ganzen, unproblematisch zu lesenden Text. Ebenso folgt Ca nicht dem Augensprung im Fragment zu Ps 102,22a–c von τόπου zu τόπου oder dem im Fragment zu Ps 118,173ab von ᾑρετισάμην zu ᾑρετισάμην oder der unerklärlichen Auslassung δι’ ἧς ἐξαπλῶν – δέησιν αὐτοῦ im ersten Fragment", + "candidate_score": 0.644511, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_44_46", + "bdc_text": "In dieser wird nämlich \"Christofle Ferchanors ( ? ) , marchand libraire en la ville de Surein , en Suisse\" angeführt ( Philippe Renouard , Documents sur les imprimeurs , libraires . . . ayant exercé à Paris de 1450 à 1600 , Paris 1901 , S. 84f ) . Das Fragezeichen ver weist bei Renouard auf eine Unsicherheit bei der Entzifferung :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_29", + "psc_text": "Namensangaben. Zum Beispiel ist die Theodoret-Passage zu Ps 103,2b (PG 80, 1696A) τὴν τῆς δημιουργίας εὐκολίαν – μόνῳ χρησάμενος, die Pitra in seinen Analecta als einen Origenes zu Ps 103,2 bringt und Migne als Chrysostomus spurius zu Ps 103 (PG 55, 647) druckt, in Ca als ein Text von Apolinarius wiedergegeben. Glücklicherweise sind solche Verwirrungen nicht die Regel. Malingrey scheint in ihrer Edition der Chrysostomus-Fragmente den Angaben durchgängig vertraut zu haben, und für die bevorstehende Edition des Hesychius dürfte sich der Parisinus ähnlich bewähren. Bietet aber Ca einen Eintrag unter dem Namen des Eusebius, ist immer Vorsicht geboten. So ist der in den Hauptzeugen anonyme Eintrag zu Ps 103,1bc zwar wohl richtig dem Kommentator aus Cäsarea zugeordnet, wenn aber kurz darauf, noch auf derselben Seite, wiederum ein Eusebius, diesmal zu Vers 2a, angekündigt wird, handelt es sich um einen Didymus, jedenfalls nach den Entscheidungen von Mühlenberg (Fragment 990 = 236,10–13).", + "candidate_score": 0.641976, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_32_34", + "bdc_text": "Dabei schrieb der Buchhändler : \"Maturinus Virginius , Fonteniensis apud Pictones in Gallia\" . Dies verleitete Herminjard dazu , zu glauben , dass Del Prato genauso wie Maturin aus dem Poitou stamme , und den von Del Prato in dem oben erwähnten ersten Brief an Bullinger angeführten lateinischen Namen \"Bartolomeus Pratensius \" mit \"Barthélemi Des Prés\" wiederzugeben , zumal er einen solchen Familiennamen unweit von Fontenay-le- Comte belegen konnte .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_139", + "psc_text": "drucken: Alcune note di letteratura patristica, in: Opere minori II = Studi e testi 77 (1937) 61–66. Die Fragmente aus der Palästinischen Katene zu Ps 118 sind enthalten in Marguerite Harl (avec la collaboration de Gilles Dorival), La Chaîne Palestinienne sur le Psaume 118. Tome I. Introduction, texte grec critique et traduction = SC 189 (Paris 1972) Tome II. Catalogue des fragments, notes et indices = SC 190 (Paris 1972). Die Fragmente zu den Gradualpsalmen sind enthalten in Carmelo Curti, La catena palestinese sui Salmi graduali (Catania 2003). Einige parallele Passagen zur Psalmenkatene des Niketas sind wiedergegeben im achten Band von John Anthony Cramer, Catenae Graecorum Patrum in Novum Testamentum I–VIII (Oxford 1838–1844 = Hildesheim 1967). Die komplizierte Überlieferung ist durch mehrere wichtige Vorarbeiten, auf deren Ergebnisse ich mich stütze, weitgehend erhellt worden: Georg Karo / Hans Lietzmann, Catenarum Graecarum Catalogus (Göttingen 1902). Robert Devreesse, Les anciens commentateurs grecs des", + "candidate_score": 0.639373, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_44_46", + "bdc_text": "In dieser wird nämlich \"Christofle Ferchanors ( ? ) , marchand libraire en la ville de Surein , en Suisse\" angeführt ( Philippe Renouard , Documents sur les imprimeurs , libraires . . . ayant exercé à Paris de 1450 à 1600 , Paris 1901 , S. 84f ) . Das Fragezeichen ver weist bei Renouard auf eine Unsicherheit bei der Entzifferung :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_20", + "psc_text": "begonnen oder ganz geschrieben hatte, jedenfalls nachträglich, denn er radierte die beiden Wörter aus seiner Vorlage und fügte das auch in A fehlende dritte Wort hinzu. Dasselbe Erscheinungsbild zeigt seine Version des ersten Satzes im Fragment zu Ps 121,1bc, die deshalb nicht als ursprünglichere lectio difficilior zu werten ist, sondern als nicht sehr geschmeidige Konjektur, die zudem hier, anders als im zuvor genannten Fall, nicht notwendig ist. Dagegen bleibt unkenntlich, warum im Bruchstück zu Ps 131,8a ἐρχόμενοι καὶ ἐπισπεύδοντες in P für εὐχόμενοι καὶ ἐπισπέρχοντες in A steht. Diesen Beobachtungen zufolge sind A und P voneinander völlig unabhängig und, da sie wahrscheinlich eine unterschiedliche unmittelbare Vorlage benutzten, von ihrem Hyparchetypen jeweils nur indirekt abhängig. Die Vorgehensweise des Autors der Palästinischen Katene besteht in der Regel darin, zu einem Lemma eine kurze Serie von vermutlich wörtlich genauen Auszügen aus Kommentaren zu demselben Lemma anzuführen, ohne diese zu einem Fließtext zu verbinden.", + "candidate_score": 0.634978, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_35_37", + "bdc_text": "Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 . November 1543 ( Herminjard IX 110-112 , Nr. 1308 ; HBBW XIII , Nr. 1813 )", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_28", + "psc_text": "Missgeschick. Ebenso kann die Zuordnung der Textstücke zu den Lemmata in C von den Hauptzeugen abweichen, zum Beispiel die Nr. 4 und 5 zu Ps 117. Neben der Epitomierung wird in C keine systematische Bearbeitung vorgenommen. Paraphrastische Verdrängungen des ursprünglichen Wortlauts wie gegen Ende des Fragmentes zu Ps 103,25a–26b sind selten. (Ca) Parisinus gr. 139 (10. Jh.) Der seit dem Jahr 1622 in Paris befindliche und wegen seiner prachtvollen Miniaturen als Psautier de Paris berühmt gewordene Codex aus dem zehnten JahrhundertZum Codex vgl. Vanderschelden (wie Anm. 9) 40–44. teilt mit der übrigen Katenenüberlieferung die unangenehme Eigenschaft der Unzuverlässigkeit in den Namensangaben. Zum Beispiel ist die Theodoret-Passage zu Ps 103,2b (PG 80, 1696A) τὴν τῆς δημιουργίας εὐκολίαν – μόνῳ χρησάμενος, die Pitra in seinen Analecta als einen Origenes zu Ps 103,2 bringt und Migne als Chrysostomus spurius zu Ps 103 (PG 55, 647) druckt, in Ca als ein Text von Apolinarius", + "candidate_score": 0.634656, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_45_47", + "bdc_text": "ayant exercé à Paris de 1450 à 1600 , Paris 1901 , S. 84f ) . Das Fragezeichen ver weist bei Renouard auf eine Unsicherheit bei der Entzifferung : Hier sind eindeutig Froschauer und Zürich gemeint .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_84", + "psc_text": "zu sehr mit Fragen der Authentizität behaftet, als dass sie als Fragmente angesehen werden dürften. Zum anderen und vor allem ist das Werk der Expositiones in psalmos bis heute noch gar nicht identifiziert. Die von Migne nachgedruckte Mauriner EditionBernard de Montfaucon, Athanasii opera omnia I 2 (Paris 1698) 1009–1239. stellt eine Kompilation mit anderen Quellen dar. Auch was als sogenannte „Athanasius-Serie“ im Codex Vaticanus 754 zu lesen ist, dürfte nicht das ursprüngliche Werk sein. Im übrigen ergibt sich aus der syrischen Übersetzung aus dem Ende des siebten Jahrhunderts,Die syrische Version ist ediert und ins Englische übersetzt von Robert W. Thomson, Athanasiana syriaca. Part IV = Corpus Scriptorum Christianorum Orientalium 167–168 (Louvain 1977). dass der Text ihrer Vorlage mit dem uns vorliegenden Pseudo-Athanasius nicht kongruent ist. Die Untersuchung dieses Pseudo-Athanasius auf eusebisches Gut hin, um es einmal in einer Testimoniensammlung mitzuteilen, muss besonders behutsam vorgenommen werden und kann erst in Angriff", + "candidate_score": 0.633142, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_45_47", + "bdc_text": "ayant exercé à Paris de 1450 à 1600 , Paris 1901 , S. 84f ) . Das Fragezeichen ver weist bei Renouard auf eine Unsicherheit bei der Entzifferung : Hier sind eindeutig Froschauer und Zürich gemeint .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_34", + "psc_text": "von Chrysostomus fortzufahren. Ca hat den ganzen, unproblematisch zu lesenden Text. Ebenso folgt Ca nicht dem Augensprung im Fragment zu Ps 102,22a–c von τόπου zu τόπου oder dem im Fragment zu Ps 118,173ab von ᾑρετισάμην zu ᾑρετισάμην oder der unerklärlichen Auslassung δι’ ἧς ἐξαπλῶν – δέησιν αὐτοῦ im ersten Fragment zu Ps 101 oder derjenigen im Fragment zu Ps 103,19a–23b, auch nicht der Erweiterung im Fragment zu Ps 118,172ab und vielen anderen Eigenarten, seien sie fehlerhaft, konjizierend oder bereits tradiert. Weniger klar ist die Frage zu entscheiden, ob der Venetianer den Pariser Codex zur Vorlage hatte. Gemeinsame Fehler wie der Augensprung ἥτις ἦν – ἐπαγγελίας im Fragment zu Ps 104,8a–11b können aus einer gemeinsamen Vorlage stammen oder gar zufällig entstanden sein. Auffällig am Marcianus ist, dass er störende Stellen, wie sie im Text von Ca vorliegen, elegant zu bewältigen versucht, dabei aber mitunter ein neues Problem hervorruft. Charakteristisch in dieser", + "candidate_score": 0.631896, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_43_45", + "bdc_text": "Oktober 1559 eine indirekte ( von Renouard nicht erkannte ) Beziehung zwischen Maturin Du Puys und Froschauer belegt . In dieser wird nämlich \"Christofle Ferchanors ( ? ) , marchand libraire en la ville de Surein , en Suisse\" angeführt ( Philippe Renouard , Documents sur les imprimeurs , libraires . . . ayant exercé à Paris de 1450 à 1600 , Paris 1901 , S. 84f ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_33", + "psc_text": "in der Komposition und Darbietungsweise völlig überein. Dorival hielt es deshalb für möglich, dass beide Handschriften in demselben atelier entstanden sein könnten.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) I 248. Der enge Kontakt, der zwischen beiden offensichtlich besteht, mag diesen Schluß für das Layout nahelegen. Aber Cb ist nicht einfach eine Kopie von Ca. Die Unabhängigkeit des Pariser Codex vom Venetianer ist unzweifelhaft. Sie wird allein schon durch eine große fenestra in letzterem erwiesen: Cb bricht den Eintrag zu Ps 104,1a aus unersichtlichen Gründen ab und lässt mehrere Zeilen frei, um auf der nächsten Seite, übereinstimmend mit Ca, mit einem Auszug von Chrysostomus fortzufahren. Ca hat den ganzen, unproblematisch zu lesenden Text. Ebenso folgt Ca nicht dem Augensprung im Fragment zu Ps 102,22a–c von τόπου zu τόπου oder dem im Fragment zu Ps 118,173ab von ᾑρετισάμην zu ᾑρετισάμην oder der unerklärlichen Auslassung δι’ ἧς ἐξαπλῶν – δέησιν αὐτοῦ im ersten Fragment", + "candidate_score": 0.631591, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_45_47", + "bdc_text": "ayant exercé à Paris de 1450 à 1600 , Paris 1901 , S. 84f ) . Das Fragezeichen ver weist bei Renouard auf eine Unsicherheit bei der Entzifferung : Hier sind eindeutig Froschauer und Zürich gemeint .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_33", + "psc_text": "in der Komposition und Darbietungsweise völlig überein. Dorival hielt es deshalb für möglich, dass beide Handschriften in demselben atelier entstanden sein könnten.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) I 248. Der enge Kontakt, der zwischen beiden offensichtlich besteht, mag diesen Schluß für das Layout nahelegen. Aber Cb ist nicht einfach eine Kopie von Ca. Die Unabhängigkeit des Pariser Codex vom Venetianer ist unzweifelhaft. Sie wird allein schon durch eine große fenestra in letzterem erwiesen: Cb bricht den Eintrag zu Ps 104,1a aus unersichtlichen Gründen ab und lässt mehrere Zeilen frei, um auf der nächsten Seite, übereinstimmend mit Ca, mit einem Auszug von Chrysostomus fortzufahren. Ca hat den ganzen, unproblematisch zu lesenden Text. Ebenso folgt Ca nicht dem Augensprung im Fragment zu Ps 102,22a–c von τόπου zu τόπου oder dem im Fragment zu Ps 118,173ab von ᾑρετισάμην zu ᾑρετισάμην oder der unerklärlichen Auslassung δι’ ἧς ἐξαπλῶν – δέησιν αὐτοῦ im ersten Fragment", + "candidate_score": 0.630694, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_43_45", + "bdc_text": "Oktober 1559 eine indirekte ( von Renouard nicht erkannte ) Beziehung zwischen Maturin Du Puys und Froschauer belegt . In dieser wird nämlich \"Christofle Ferchanors ( ? ) , marchand libraire en la ville de Surein , en Suisse\" angeführt ( Philippe Renouard , Documents sur les imprimeurs , libraires . . . ayant exercé à Paris de 1450 à 1600 , Paris 1901 , S. 84f ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_22", + "psc_text": "origeneische Tradition und ist einem Auszug aus Chrysostomus unmittelbar angehängt: Οὐκ ἀγνοητέον δέ, ὡς Ὠριγένης καὶ Εὐσέβιος ὁ Καισαρεὺς καὶ Δίδυμος καὶ ἕτεροί τινες πολλοὺς εἶναι βούλονται τοὺς οὐρανοὺς ἐκ τῆς προκειμένης λέξεως καὶ ἐκ τοῦ τὸν ἀπόστολον Παῦλον ἕως τρίτου οὐρανοῦ ἁρπαγῆναι. βούλονται δὲ καὶ λογικοὺς εἶναι τοὺς ἀστέρας καὶ τὰ ὕδατα τὰ ὑπεράνω τῶν οὐρανῶν λογικὰς εἶναι δυνάμεις. Die Eklogentradition in der Monophysitischen Katene Als Typ III, dessen hier verwendete Zeugen mit C bezeichnet sind, haben Georg Karo und Hans Lietzmann eine Katene analysiert,Karo / Lietzmann (wie Anm. 1) 27. die Eklogen aus der Palästinischen Katene mit Texten von Johannes Chrysostomus (häufig auch Johannes, Bischof von Konstantinopel, genannt), Hesychius von Jerusalem und Kyrill von Alexandria verbindet (vgl. CPG C 16). Hauptzeuge ist der Parisinus gr. 139 (Ca).Zur Katene Typ III vgl. Leontien Vanderschelden, An Unconventional Catena on the Psalms. A Partial Edition of the Type III Catena and", + "candidate_score": 0.62896, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_45_47", + "bdc_text": "ayant exercé à Paris de 1450 à 1600 , Paris 1901 , S. 84f ) . Das Fragezeichen ver weist bei Renouard auf eine Unsicherheit bei der Entzifferung : Hier sind eindeutig Froschauer und Zürich gemeint .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_29", + "psc_text": "Namensangaben. Zum Beispiel ist die Theodoret-Passage zu Ps 103,2b (PG 80, 1696A) τὴν τῆς δημιουργίας εὐκολίαν – μόνῳ χρησάμενος, die Pitra in seinen Analecta als einen Origenes zu Ps 103,2 bringt und Migne als Chrysostomus spurius zu Ps 103 (PG 55, 647) druckt, in Ca als ein Text von Apolinarius wiedergegeben. Glücklicherweise sind solche Verwirrungen nicht die Regel. Malingrey scheint in ihrer Edition der Chrysostomus-Fragmente den Angaben durchgängig vertraut zu haben, und für die bevorstehende Edition des Hesychius dürfte sich der Parisinus ähnlich bewähren. Bietet aber Ca einen Eintrag unter dem Namen des Eusebius, ist immer Vorsicht geboten. So ist der in den Hauptzeugen anonyme Eintrag zu Ps 103,1bc zwar wohl richtig dem Kommentator aus Cäsarea zugeordnet, wenn aber kurz darauf, noch auf derselben Seite, wiederum ein Eusebius, diesmal zu Vers 2a, angekündigt wird, handelt es sich um einen Didymus, jedenfalls nach den Entscheidungen von Mühlenberg (Fragment 990 = 236,10–13).", + "candidate_score": 0.62881, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_43_45", + "bdc_text": "Oktober 1559 eine indirekte ( von Renouard nicht erkannte ) Beziehung zwischen Maturin Du Puys und Froschauer belegt . In dieser wird nämlich \"Christofle Ferchanors ( ? ) , marchand libraire en la ville de Surein , en Suisse\" angeführt ( Philippe Renouard , Documents sur les imprimeurs , libraires . . . ayant exercé à Paris de 1450 à 1600 , Paris 1901 , S. 84f ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_32", + "psc_text": "ὀλίγα nicht notwendig, dass der ausgezogene Autor tatsächlich derselbe wie der zuvor genannte ist. So wird auf fol. 377r, innerhalb der Kommentierung von Ps 117,23, als vorletzter Eintrag ein Auszug aus Theodoret (PG 80, 1816 C: τοῦτον – τόκον) unter καὶ μετ’ ὀλίγα geboten, obwohl zwei Einträge angeblich aus Didymus vorausgehen, der eine vorgestellt als διδύμου, der andere wieder mit καὶ μετ’ ὀλίγα. Diese beiden stammen in Wirklichkeit aus Eusebius. (Cb) Venetus Marcianus gr. Z 17 (10. Jh.) Der Codex, der zur Schenkung von Kardinal Bessarion an die Marciana gehört,Zum Codex vgl. Vanderschelden (wie Anm. 9) 45–48. stimmt mit Ca in der Komposition und Darbietungsweise völlig überein. Dorival hielt es deshalb für möglich, dass beide Handschriften in demselben atelier entstanden sein könnten.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) I 248. Der enge Kontakt, der zwischen beiden offensichtlich besteht, mag diesen Schluß für das Layout nahelegen. Aber Cb ist nicht einfach eine", + "candidate_score": 0.628691, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_45_47", + "bdc_text": "ayant exercé à Paris de 1450 à 1600 , Paris 1901 , S. 84f ) . Das Fragezeichen ver weist bei Renouard auf eine Unsicherheit bei der Entzifferung : Hier sind eindeutig Froschauer und Zürich gemeint .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_136", + "psc_text": "de Montfaucon, Collectio Nova Patrum et Scriptorum Graecorum. Tomus Primus (Paris 1706). In seinem, ebenfalls von Migne nachgedruckten, Vorwort gibt unser Archeget an, er habe einen lückenhaften Taurinensis aus der Bibliothek von Kardinal Perronius verwendet sowie einen Coislinianus, womit er den Coislinianus 44 meint, und für das, was darin fehlt, die Codices Colbertinus 646 benutzt, nach der aktuellen Katalogisierung von Omont Parisinus gr. 463 aus dem 17. Jh., den Regius 1807, heute Parisinus gr. 146, und den Regius 1878, heute Parisinus gr. 139, aus dem schon der Colbertinus hervorgegangen war.Montfaucon, Collectio Nova Patrum et Scriptorum Graecorum. Tomus Primus II–IV. Zur handschriftlichen Grundlage bei Montfaucon vgl. Karo / Lietzmann (wie Anm. 1) 20–21. Für den Eusebius-Kommentar zu Ps 101 bis Ps 104 einschließlich, ebenso zu Ps 112, 5 bis zum Ende dieses Psalmes, hat er die Niketas-Katene verwendet. Da diese in den genannten Parisini nicht enthalten ist, müsste er sie, falls", + "candidate_score": 0.627634, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_43_45", + "bdc_text": "Oktober 1559 eine indirekte ( von Renouard nicht erkannte ) Beziehung zwischen Maturin Du Puys und Froschauer belegt . In dieser wird nämlich \"Christofle Ferchanors ( ? ) , marchand libraire en la ville de Surein , en Suisse\" angeführt ( Philippe Renouard , Documents sur les imprimeurs , libraires . . . ayant exercé à Paris de 1450 à 1600 , Paris 1901 , S. 84f ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_41", + "psc_text": "Parisinus gr. 139 (Ca) hat ein Leser die Einträge, die der Katenist mit dem Namen des Eusebius versehen hatte, am Rand mit rotem Stift systematisch markiert. Vielleicht handelt es sich bei diesem Leser um den Verfasser des Codex Parisinus gr. 463, denn dieser Codex ist eine Papierhandschrift aus dem siebzehnten Jahrhundert, in der die wirklichen und vermeintlichen Fragmente von Eusebius aus dem Parisinus gr. 139 gesammelt sind.Zum Codex vgl. Institut de recherche et d’histoire des textes (Hrsg.), Pinakes | Πίνακες. Textes et manuscrits grecs, Numéro diktyon 50037. Die Eusebius-Einträge werden in denselben Abgrenzungen und mit denselben Irrtümern übernommen. Betitelt ist die Arbeit mit EUSEBII / PAMPHILI EPISCOPI / Caesareae Palaestinae / INTERPRETATIO / Psalmorum. Valde Erudita und auf dem folgenden Blatt griechisch wiederholt ΕΥΣΕΒΙΟΥ / ΤΟΥ ΠΑΜΦΙΛΟΥ / ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ / ΚΑΙΣΑΡΕΙΑΣ ΤΗΣ / ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΣ / ΕΧΗΓΗΣΙΣ ΤΩΝ ΨΑΛΜΩΝ ΠΑΝΥ / ΣΠΟΥΔΑΙΑ. Die Eigenheiten von Cb enthält er nicht, bespielsweise den", + "candidate_score": 0.627501, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_45_47", + "bdc_text": "ayant exercé à Paris de 1450 à 1600 , Paris 1901 , S. 84f ) . Das Fragezeichen ver weist bei Renouard auf eine Unsicherheit bei der Entzifferung : Hier sind eindeutig Froschauer und Zürich gemeint .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_59", + "psc_text": "Der Grund für diesen Abschluß ist nicht erkennbar; es gab wahrscheinlich keine entsprechende Einteilung des zweiten Bandes der Katene.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) III 499–500. Ne bietet weniger Zuschreibungen am Rand, manchmal aber auch einige singuläre. Die Textqualität ist insgesamt besser als im Coislinianus. Der Autor zeigt keine Absicht auf eigene Textgestaltung. Abweichungen wie ein vereinfachendes συνεργοῦντα für συγγεωργοῦντα im zweiten Fragment zu Ps 103,13a–15c bleiben vereinzelte Eingriffe. Mitunter finden sich Erweiterungen gegenüber den anderen N-Handschriften, die jedoch für vorliegende Eusebius-Texte nicht relevant sind, beispielsweise im Eintrag zu Ps 110,10c (fol. 417v). (Nh) Harleianus 5791 (17. Jh.) Die junge Papierhandschrift wurde im (heute nicht mehr existierenden) Kloster zum heiligen Sabbas in Bukarest von einem Nikolaos angefertigt und am 26. Januar 1682 abgeschlossen. So möchte man jedenfalls die Schlußnotiz auf fol. 665r verstehen. Dorival nimmt eine Entstehung im 15. bis 16. Jahrhundert an.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) III 502.", + "candidate_score": 0.626825, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_43_45", + "bdc_text": "Oktober 1559 eine indirekte ( von Renouard nicht erkannte ) Beziehung zwischen Maturin Du Puys und Froschauer belegt . In dieser wird nämlich \"Christofle Ferchanors ( ? ) , marchand libraire en la ville de Surein , en Suisse\" angeführt ( Philippe Renouard , Documents sur les imprimeurs , libraires . . . ayant exercé à Paris de 1450 à 1600 , Paris 1901 , S. 84f ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_29", + "psc_text": "Namensangaben. Zum Beispiel ist die Theodoret-Passage zu Ps 103,2b (PG 80, 1696A) τὴν τῆς δημιουργίας εὐκολίαν – μόνῳ χρησάμενος, die Pitra in seinen Analecta als einen Origenes zu Ps 103,2 bringt und Migne als Chrysostomus spurius zu Ps 103 (PG 55, 647) druckt, in Ca als ein Text von Apolinarius wiedergegeben. Glücklicherweise sind solche Verwirrungen nicht die Regel. Malingrey scheint in ihrer Edition der Chrysostomus-Fragmente den Angaben durchgängig vertraut zu haben, und für die bevorstehende Edition des Hesychius dürfte sich der Parisinus ähnlich bewähren. Bietet aber Ca einen Eintrag unter dem Namen des Eusebius, ist immer Vorsicht geboten. So ist der in den Hauptzeugen anonyme Eintrag zu Ps 103,1bc zwar wohl richtig dem Kommentator aus Cäsarea zugeordnet, wenn aber kurz darauf, noch auf derselben Seite, wiederum ein Eusebius, diesmal zu Vers 2a, angekündigt wird, handelt es sich um einen Didymus, jedenfalls nach den Entscheidungen von Mühlenberg (Fragment 990 = 236,10–13).", + "candidate_score": 0.626353, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_35_37", + "bdc_text": "Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 . November 1543 ( Herminjard IX 110-112 , Nr. 1308 ; HBBW XIII , Nr. 1813 )", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_29", + "psc_text": "Namensangaben. Zum Beispiel ist die Theodoret-Passage zu Ps 103,2b (PG 80, 1696A) τὴν τῆς δημιουργίας εὐκολίαν – μόνῳ χρησάμενος, die Pitra in seinen Analecta als einen Origenes zu Ps 103,2 bringt und Migne als Chrysostomus spurius zu Ps 103 (PG 55, 647) druckt, in Ca als ein Text von Apolinarius wiedergegeben. Glücklicherweise sind solche Verwirrungen nicht die Regel. Malingrey scheint in ihrer Edition der Chrysostomus-Fragmente den Angaben durchgängig vertraut zu haben, und für die bevorstehende Edition des Hesychius dürfte sich der Parisinus ähnlich bewähren. Bietet aber Ca einen Eintrag unter dem Namen des Eusebius, ist immer Vorsicht geboten. So ist der in den Hauptzeugen anonyme Eintrag zu Ps 103,1bc zwar wohl richtig dem Kommentator aus Cäsarea zugeordnet, wenn aber kurz darauf, noch auf derselben Seite, wiederum ein Eusebius, diesmal zu Vers 2a, angekündigt wird, handelt es sich um einen Didymus, jedenfalls nach den Entscheidungen von Mühlenberg (Fragment 990 = 236,10–13).", + "candidate_score": 0.62209, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_52_54", + "bdc_text": "Tiguri . Vorliegender Brief wurde erst am 13 . Mai zusammen mit Brief Nr. 2900 abgeschickt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_60", + "psc_text": "Papierhandschrift wurde im (heute nicht mehr existierenden) Kloster zum heiligen Sabbas in Bukarest von einem Nikolaos angefertigt und am 26. Januar 1682 abgeschlossen. So möchte man jedenfalls die Schlußnotiz auf fol. 665r verstehen. Dorival nimmt eine Entstehung im 15. bis 16. Jahrhundert an.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) III 502. Auftraggeber oder späterer Besitzer war der auf fol. 13r genannte rumänische Gelehrte und Politiker Constantin Cantacuzenus, der 1716 verstarb, doch gelangte das Buch, dem Katalog der British Library zufolge, schon vor dessen Tod über Edmund Chishull in englischen Besitz. Der Harleianus gehört zu den wenigen Codices, die den gesamten Text der Niketas-Katene enthalten. Allerdings scheint der Schreiber der Meinung gewesen zu sein, er könne hie und da einen längeren Abschnitt übergehen. Die Auslassungen mögen auch der Vorlage geschuldet sein; um bloße Lesefehler kann es sich kaum handeln. Wo sie bemerkt wurden, haben mindestens zwei Hände am Rand den Text nachgetragen.", + "candidate_score": 0.611567, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf011", + "work_id": "pta0003.pta007.pta-grc1", + "max_score": 0.697467, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_38_40", + "bdc_text": "dankte. Am 10 . Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) . Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_11", + "psc_text": "S. 544 f. die Gründe für denen Caspari den Brief Marcells auf 337/38 datiert hat., bleibt seine wichtigste Aufstellung unerwiesen, nämlich die, daß der Verfasser von contra Marcellum den Brief Marcells Julius anführe. Sein erster Beweis dafür (ZNTW 1903 S 330 verfehlt; denn die Worte (S. 18, 14 f): ἄρξομαι τοίνυν ἀπὸ τῆς ὑπ’ αὐτοῦ γραφείσης ἐπιστολῆς πρὸς ἕκαστον τῶν μὴ ὀρθῶς γραφέντων ἀντιλέγειν sind gar nicht Worte des Verfassers von contra Marcellum über einen Brief Marcells, sondern hier spricht Marcell selbst über einen Brief des AsteriusVgl. Harnack a. a. Ο. und meine Ausgabe zu S. 18, 14ff. Conybeare denn auch in ZNTW 1905 S. 250 f diese Instanz zurückgezogen.. Aber auch die weitere Stelle (S. 31, 22 22ff): τὴν τοῦ Γαλάτου πίστιν, ἢ καὶ μᾶλλον τὴν ἀπιστίαν τὴν εἰς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ, καιρὸς ἤδη καλεῖ . . . εἰς φῶς ἀγαγεῖν, καὶ τὴν χρόνοις μακροῖς ἐνδομυχήσασαν τῴ ἀνδρὶ", + "candidate_score": 0.697467, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_39_41", + "bdc_text": "Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) . Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand; s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. )", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_11", + "psc_text": "S. 544 f. die Gründe für denen Caspari den Brief Marcells auf 337/38 datiert hat., bleibt seine wichtigste Aufstellung unerwiesen, nämlich die, daß der Verfasser von contra Marcellum den Brief Marcells Julius anführe. Sein erster Beweis dafür (ZNTW 1903 S 330 verfehlt; denn die Worte (S. 18, 14 f): ἄρξομαι τοίνυν ἀπὸ τῆς ὑπ’ αὐτοῦ γραφείσης ἐπιστολῆς πρὸς ἕκαστον τῶν μὴ ὀρθῶς γραφέντων ἀντιλέγειν sind gar nicht Worte des Verfassers von contra Marcellum über einen Brief Marcells, sondern hier spricht Marcell selbst über einen Brief des AsteriusVgl. Harnack a. a. Ο. und meine Ausgabe zu S. 18, 14ff. Conybeare denn auch in ZNTW 1905 S. 250 f diese Instanz zurückgezogen.. Aber auch die weitere Stelle (S. 31, 22 22ff): τὴν τοῦ Γαλάτου πίστιν, ἢ καὶ μᾶλλον τὴν ἀπιστίαν τὴν εἰς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ, καιρὸς ἤδη καλεῖ . . . εἰς φῶς ἀγαγεῖν, καὶ τὴν χρόνοις μακροῖς ἐνδομυχήσασαν τῴ ἀνδρὶ", + "candidate_score": 0.691725, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_38_40", + "bdc_text": "dankte. Am 10 . Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) . Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_12", + "psc_text": "auch in ZNTW 1905 S. 250 f diese Instanz zurückgezogen.. Aber auch die weitere Stelle (S. 31, 22 22ff): τὴν τοῦ Γαλάτου πίστιν, ἢ καὶ μᾶλλον τὴν ἀπιστίαν τὴν εἰς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ, καιρὸς ἤδη καλεῖ . . . εἰς φῶς ἀγαγεῖν, καὶ τὴν χρόνοις μακροῖς ἐνδομυχήσασαν τῴ ἀνδρὶ κακοδοξίαν βραχὺ περιελθόντας τοῦ τῆς ἐπιστολῆς προσχήματος ἀπογυμνῶσαι, so gewiß sie auf einen Brief Marcells geht meint doch sicher den Rechtfertigungsbrief, den er am Ende seines römischen Aufenthalts an Julius verfaßte. Im Gegenteil, es wäre unser Verfasser, der sonst immer nur mit einer Schrift Marcells zutun hat (S. 1,14. 2,10. 60,10), hier ein weiteres Schriftstück von ihm einführte und das mit einer so ungenügenden Bezeichnung wie ἡ Man wird die Möglichkeit nicht von der Hand weisen können ZNTW 1905 S. 255), daß unser Verfasser hier entweder dieselbe Marcells, die er sonst γράμμα, γραφή oder σύγγραμμα nennt, als ἐπιστολή bezeichnetDas konnte", + "candidate_score": 0.685723, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_39_41", + "bdc_text": "Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) . Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand; s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. )", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_31", + "psc_text": "— so sicher nach einer Nachricht Mercatis, nicht saec. XIV, wie van de Sande Bakhuyzen angibtA. a. Ο. S. XXVII f.. Des letzteren Vermutung aber, daß Handschrift »wahrscheinlich eine Abschrift« der venezianischen ist, steht auch in Bezug auf unseren Text zu Recht. Als fünfte käme eine Handschrift der Nationalbibliothek zu Paris, cod. Paris, gr. 949 (nicht 969, früher Reg. 2985, 2) chart, 1581 Pantaleon Mamukas von Chios geschriebenVgl. Omont, Inventaire sommaire etc. Ι, 182, auch Catal. Par. Reg. II, 185. Zu dem Schreiber Gardthausen, Griechische Palaeographie S. 335.. Eine sechste Handschrift »adscriptis etiam ex alio codice emendationibus [Excerpta ex iis in Roeskri Bibl. PP. Τ. V. p. 282sq.]« besaß einst Thomas GaleVgl. Fabricius-Harles, Bibliotheca graeca VIl, 395 u. Catal. codd. Angliae et Hibern. II p. 186 Nr. 5888.. Dies ist wahrscheinlich der jetzige cod. Cantabrigiensis Trinity College O. 4. 41, enthaltend neben dem 1613 von Petrus Goldmannus Scotus in der", + "candidate_score": 0.682061, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_40_42", + "bdc_text": "Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand; s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. ) zu identifizieren sei , muss offen bleiben , auch wenn eine Urkunde vom 8 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_31", + "psc_text": "— so sicher nach einer Nachricht Mercatis, nicht saec. XIV, wie van de Sande Bakhuyzen angibtA. a. Ο. S. XXVII f.. Des letzteren Vermutung aber, daß Handschrift »wahrscheinlich eine Abschrift« der venezianischen ist, steht auch in Bezug auf unseren Text zu Recht. Als fünfte käme eine Handschrift der Nationalbibliothek zu Paris, cod. Paris, gr. 949 (nicht 969, früher Reg. 2985, 2) chart, 1581 Pantaleon Mamukas von Chios geschriebenVgl. Omont, Inventaire sommaire etc. Ι, 182, auch Catal. Par. Reg. II, 185. Zu dem Schreiber Gardthausen, Griechische Palaeographie S. 335.. Eine sechste Handschrift »adscriptis etiam ex alio codice emendationibus [Excerpta ex iis in Roeskri Bibl. PP. Τ. V. p. 282sq.]« besaß einst Thomas GaleVgl. Fabricius-Harles, Bibliotheca graeca VIl, 395 u. Catal. codd. Angliae et Hibern. II p. 186 Nr. 5888.. Dies ist wahrscheinlich der jetzige cod. Cantabrigiensis Trinity College O. 4. 41, enthaltend neben dem 1613 von Petrus Goldmannus Scotus in der", + "candidate_score": 0.680572, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_29_31", + "bdc_text": "Altieris Brief ermöglicht einen guten Einblick in Maturins Tätigkeit als Buchverkäufer von protestantischen Publikationen in Venedig , die sowohl aus Zürich als auch aus Genf und Straßburg stammten . Als Maturin sich mit den oben erwähnten Briefen zum ersten Mal Bullinger in Zürich vorstellte , wird dieser ihn gebeten haben , seinen Namen am Ende des von Del Prato verfassten Briefes aufzuschreiben , wohl um sich diesen merken zu können ( s . Herminjard VIII 470 ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_27", + "psc_text": "Annales literar. Helmstadtienses 1787 (vgl. Hamack LG I, 2, 581) war mir unzugänglich. wußten, die Handschrift in Venedig, die von ersterem, wohl nach Th. Heyse, folgendermaßen beschrieben wird: Cod. Marcianus 496. membranaceus saec. X, forma quadrata, δίστοιχος, versibus quadragenis binis, iisque litterarum fere tricenarum. Diligenter recognovit et jure suo potius quam ad alterius exempli fidem textum saepe emendavit docta manus saec. XVI. forsan Francisci Turiani, quem scimus hoc opus in MS. legisseVgl. die erste Note in Montacutius’ Ausgabe., vel etiam primi editoris. Nam hunc ipsum codicem editionum πρωτότυπον esse plane perspicitur ex lacunis p. 52 et 53. Tit. in indice libri: Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου λόγοι β΄ Μάρκελλον τὸν Γαλάτην ἐξ αὐτῶν τῶν ἐκείνῳ συγγεγραμμένων· καὶ ἕτεροι τοῦ αὐτοῦ Εὐσεβίου λόγοι γ΄ ἀνατρέποντες τὰ Μαρκέλλου. Es steht mit der Überlieferung der beiden Eusebiusschriften also ganz entsprechend wie mit der der drei Βücher des Theophilus Antiochien an AutolycusVgl. v.Otto Corp. Apol. VIII", + "candidate_score": 0.677928, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_40_42", + "bdc_text": "Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand; s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. ) zu identifizieren sei , muss offen bleiben , auch wenn eine Urkunde vom 8 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_33", + "psc_text": "Handschrift, die sich einst in der Bibliothek des kaiserlichen Gesandten in Venedig Don Diego Hurtado de Mendoza daselbst befand und an erster Stelle die 5 Bücher Eusebius gegen Marcell enthalten zu haben scheintVgl. C. Gesner in der Bibliotheca universalis 1545; Graux, Essai sur les origines du fonds grec de l’Escurial. 1880. S. 225. 253.363; Harnack LG I, 2, 497 van de Sande Bakhuyzen a. a. Ο. S. XXXII.. Harnack bemerkt zum Theophilus a. a. O.: »Die Handschrift soll später in die des Μ. Corvinus nach Ofen gekommen sein und ist dann wahrscheinlich von den Türken verschleppt worden. Ihr Verlust läßt sich, seitdem der Marcianus bekannt geworden, verschmerzen. Bereits von Otto (a. a. 0. S. XIX) bemerkt, daß die Handschrift »neque cum Veneto nostro neque cum Bodlejano prorsus consentit«, d. h. ihnen sehr verwandt ist. Aus Graux, Essai p. 137. 225. 253. 363. 399 ist aber zu schließen, daß sie höchst", + "candidate_score": 0.674237, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_28_30", + "bdc_text": "von Venedig nach Zürich übermittelt . Altieris Brief ermöglicht einen guten Einblick in Maturins Tätigkeit als Buchverkäufer von protestantischen Publikationen in Venedig , die sowohl aus Zürich als auch aus Genf und Straßburg stammten . Als Maturin sich mit den oben erwähnten Briefen zum ersten Mal Bullinger in Zürich vorstellte , wird dieser ihn gebeten haben , seinen Namen am Ende des von Del Prato verfassten Briefes aufzuschreiben , wohl um sich diesen merken zu können ( s .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_27", + "psc_text": "Annales literar. Helmstadtienses 1787 (vgl. Hamack LG I, 2, 581) war mir unzugänglich. wußten, die Handschrift in Venedig, die von ersterem, wohl nach Th. Heyse, folgendermaßen beschrieben wird: Cod. Marcianus 496. membranaceus saec. X, forma quadrata, δίστοιχος, versibus quadragenis binis, iisque litterarum fere tricenarum. Diligenter recognovit et jure suo potius quam ad alterius exempli fidem textum saepe emendavit docta manus saec. XVI. forsan Francisci Turiani, quem scimus hoc opus in MS. legisseVgl. die erste Note in Montacutius’ Ausgabe., vel etiam primi editoris. Nam hunc ipsum codicem editionum πρωτότυπον esse plane perspicitur ex lacunis p. 52 et 53. Tit. in indice libri: Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου λόγοι β΄ Μάρκελλον τὸν Γαλάτην ἐξ αὐτῶν τῶν ἐκείνῳ συγγεγραμμένων· καὶ ἕτεροι τοῦ αὐτοῦ Εὐσεβίου λόγοι γ΄ ἀνατρέποντες τὰ Μαρκέλλου. Es steht mit der Überlieferung der beiden Eusebiusschriften also ganz entsprechend wie mit der der drei Βücher des Theophilus Antiochien an AutolycusVgl. v.Otto Corp. Apol. VIII", + "candidate_score": 0.673, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_40_42", + "bdc_text": "Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand; s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. ) zu identifizieren sei , muss offen bleiben , auch wenn eine Urkunde vom 8 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_4", + "psc_text": "καὶ οἰκεῖον εὕρεμα, τῆς δ’ ἐκκλησίας τοῦ θεοῦ τὴν ἀδιάφθορον διδασκαλίαν προϊοχόμενος, ἣν παρὰ τῶν αὐτοπτῶν καὶ αὐτηκόων τοῦ λόγου ἄνωθεν ἐξ ἀρχῆς παραλαβοῦσα φυλάττει. S. 165, 12 — 14: ἤδη δὲ διὰ τῆς πρὸ τούτου γραφῆς τὰ περὶ τούτων τοῦ Μαρκέλλου φωνὰς παραθέμενος, λόγου συμμετρίας φειδόμενος, τῇ αὐτῶν ἐκείνων ἀρκεσθήσομαι μαρτυρίᾳ (bezieht sich auf c. Marc. II, 3). Ist demnach der Verfasser von de ecclesiastica theologia notwendig identisch mit dem von contra Marcellum, so ist für beide der Eusebius als Autor anzusehn, der sich in der Zuschrift des Briefes an Flacillus von Antiochien als solcher bekennt, vgl. S. 60, 1 — 2: τῷ τιμιωτάτῳ καὶ ἀγαπητῷ συλλειτουργῷ Φλακίλλῳ Εὐσεβίος ἐν κυρίῳ χαίρειν. Nun bezeichnet aber die einzige selbständige HandschriftVgl. S. XVI ff. unserer beiden Werke, der cod. Venetus Marc. gr. 496, auf fol. 29v die beiden Bücher contra Marcellum ausdrücklich als Eigentum Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου τῶν κατὰ Μαρκέλλου τοῦ", + "candidate_score": 0.670801, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_28_30", + "bdc_text": "von Venedig nach Zürich übermittelt . Altieris Brief ermöglicht einen guten Einblick in Maturins Tätigkeit als Buchverkäufer von protestantischen Publikationen in Venedig , die sowohl aus Zürich als auch aus Genf und Straßburg stammten . Als Maturin sich mit den oben erwähnten Briefen zum ersten Mal Bullinger in Zürich vorstellte , wird dieser ihn gebeten haben , seinen Namen am Ende des von Del Prato verfassten Briefes aufzuschreiben , wohl um sich diesen merken zu können ( s .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_5", + "psc_text": "1 — 2: τῷ τιμιωτάτῳ καὶ ἀγαπητῷ συλλειτουργῷ Φλακίλλῳ Εὐσεβίος ἐν κυρίῳ χαίρειν. Nun bezeichnet aber die einzige selbständige HandschriftVgl. S. XVI ff. unserer beiden Werke, der cod. Venetus Marc. gr. 496, auf fol. 29v die beiden Bücher contra Marcellum ausdrücklich als Eigentum Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου τῶν κατὰ Μαρκέλλου τοῦ Ἀγκύρας ἐπισκόπου (S. 1, 1 — 3)Die sonst noch von Conybeare ZNTW 1903 S. 330 angeführten Unter- und Überschriften steh η nicht in V.. Kein Zweifel, daß sie auch die drei folgenden Bücher de ecclesiastica theologia demselben zuschreibt. Und damit stimmt das Zeugnis des SocratesConybeare ZNTW 1903 S. 330 möchte die Überschrift des Venetus auf Socrates’ Einfluß zurückführen, um nur einem eugnis gegenüber zu stehn. Socrates selbst aber habe den Autor nicht überliefert erhalten, sondern erst selbst aus der Inschrift des Briefes an Flacillus fälschlich auf Eusebius von Caesarea geschlossen (ZNTW 1905 S. 264 f). Es ist jedoch nicht gerade", + "candidate_score": 0.669839, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_40_42", + "bdc_text": "Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand; s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. ) zu identifizieren sei , muss offen bleiben , auch wenn eine Urkunde vom 8 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_27", + "psc_text": "Annales literar. Helmstadtienses 1787 (vgl. Hamack LG I, 2, 581) war mir unzugänglich. wußten, die Handschrift in Venedig, die von ersterem, wohl nach Th. Heyse, folgendermaßen beschrieben wird: Cod. Marcianus 496. membranaceus saec. X, forma quadrata, δίστοιχος, versibus quadragenis binis, iisque litterarum fere tricenarum. Diligenter recognovit et jure suo potius quam ad alterius exempli fidem textum saepe emendavit docta manus saec. XVI. forsan Francisci Turiani, quem scimus hoc opus in MS. legisseVgl. die erste Note in Montacutius’ Ausgabe., vel etiam primi editoris. Nam hunc ipsum codicem editionum πρωτότυπον esse plane perspicitur ex lacunis p. 52 et 53. Tit. in indice libri: Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου λόγοι β΄ Μάρκελλον τὸν Γαλάτην ἐξ αὐτῶν τῶν ἐκείνῳ συγγεγραμμένων· καὶ ἕτεροι τοῦ αὐτοῦ Εὐσεβίου λόγοι γ΄ ἀνατρέποντες τὰ Μαρκέλλου. Es steht mit der Überlieferung der beiden Eusebiusschriften also ganz entsprechend wie mit der der drei Βücher des Theophilus Antiochien an AutolycusVgl. v.Otto Corp. Apol. VIII", + "candidate_score": 0.66917, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_40", + "bdc_text": "Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_0", + "psc_text": "Einleitung εἰ μὲν οὖν αὐταρκῶς ἔχει τὰ γραφέντα, κρίνειας ἂν αὐτὸς ἐντυγχάνων· εἰ δέ τινα λείποι, καὶ ταῦτα ἂν ἀναπληρώσειας, δηλαδὴ ἀδελφὸς ἀδελφοῦ τὰ ὑστερήματα, εἴπου καὶ θεραπείας δέοιτο, δι’ ἐπανορθώσεως ἐξιώμενος. Euseb. ep. ad Flacillum. Verfasser und Zeit der beiden Schriften Zweifellos rühren die zwei Schriften κατὰ Μαρκέλλου (S. 1, 2) ἐκκλησιαστι��ὴ θεολογία (S. 98, 13f vgl. 60, 16f 62, 10. 18)Die Bucheinteilung der Schriften stammt sicher von ihrem Verfasser (vgl. S. 60,6.9), von der Einteilung in Capitel und deren Inhaltsangaben ist das nicht gewiß. von einem und demselben Verfasser her. Nicht nur bringen beide z. Τ. identische Excerpte aus Marcell, sondern die Verwandtschaft erstreckt sich auch auf den Wortlaut der eigenen SätzeVgl. S. 42, 24. 32 mit S. 107, 23. 31.. Daß aber hier nicht etwa ein jüngerer Autor einen älteren benutzt, beweisen aufs deutlichste die Stellen: S. 60, 3—10: εἰ πρὸς τὴν ἀδόλεσχον καὶ πολυεπῆ Μαρκέλλου γραφὴν", + "candidate_score": 0.665707, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_32_34", + "bdc_text": "Dabei schrieb der Buchhändler : \"Maturinus Virginius , Fonteniensis apud Pictones in Gallia\" . Dies verleitete Herminjard dazu , zu glauben , dass Del Prato genauso wie Maturin aus dem Poitou stamme , und den von Del Prato in dem oben erwähnten ersten Brief an Bullinger angeführten lateinischen Namen \"Bartolomeus Pratensius \" mit \"Barthélemi Des Prés\" wiederzugeben , zumal er einen solchen Familiennamen unweit von Fontenay-le- Comte belegen konnte .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_31", + "psc_text": "— so sicher nach einer Nachricht Mercatis, nicht saec. XIV, wie van de Sande Bakhuyzen angibtA. a. Ο. S. XXVII f.. Des letzteren Vermutung aber, daß Handschrift »wahrscheinlich eine Abschrift« der venezianischen ist, steht auch in Bezug auf unseren Text zu Recht. Als fünfte käme eine Handschrift der Nationalbibliothek zu Paris, cod. Paris, gr. 949 (nicht 969, früher Reg. 2985, 2) chart, 1581 Pantaleon Mamukas von Chios geschriebenVgl. Omont, Inventaire sommaire etc. Ι, 182, auch Catal. Par. Reg. II, 185. Zu dem Schreiber Gardthausen, Griechische Palaeographie S. 335.. Eine sechste Handschrift »adscriptis etiam ex alio codice emendationibus [Excerpta ex iis in Roeskri Bibl. PP. Τ. V. p. 282sq.]« besaß einst Thomas GaleVgl. Fabricius-Harles, Bibliotheca graeca VIl, 395 u. Catal. codd. Angliae et Hibern. II p. 186 Nr. 5888.. Dies ist wahrscheinlich der jetzige cod. Cantabrigiensis Trinity College O. 4. 41, enthaltend neben dem 1613 von Petrus Goldmannus Scotus in der", + "candidate_score": 0.664665, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_24_26", + "bdc_text": "Der Buchhändler Maturin Virgin ( ? ) aus Fontenay-le- Comte ( Vendée ) im Poitou . Er hatte bereits die am 11 . August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 )", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_27", + "psc_text": "Annales literar. Helmstadtienses 1787 (vgl. Hamack LG I, 2, 581) war mir unzugänglich. wußten, die Handschrift in Venedig, die von ersterem, wohl nach Th. Heyse, folgendermaßen beschrieben wird: Cod. Marcianus 496. membranaceus saec. X, forma quadrata, δίστοιχος, versibus quadragenis binis, iisque litterarum fere tricenarum. Diligenter recognovit et jure suo potius quam ad alterius exempli fidem textum saepe emendavit docta manus saec. XVI. forsan Francisci Turiani, quem scimus hoc opus in MS. legisseVgl. die erste Note in Montacutius’ Ausgabe., vel etiam primi editoris. Nam hunc ipsum codicem editionum πρωτότυπον esse plane perspicitur ex lacunis p. 52 et 53. Tit. in indice libri: Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου λόγοι β΄ Μάρκελλον τὸν Γαλάτην ἐξ αὐτῶν τῶν ἐκείνῳ συγγεγραμμένων· καὶ ἕτεροι τοῦ αὐτοῦ Εὐσεβίου λόγοι γ΄ ἀνατρέποντες τὰ Μαρκέλλου. Es steht mit der Überlieferung der beiden Eusebiusschriften also ganz entsprechend wie mit der der drei Βücher des Theophilus Antiochien an AutolycusVgl. v.Otto Corp. Apol. VIII", + "candidate_score": 0.662695, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_28_30", + "bdc_text": "von Venedig nach Zürich übermittelt . Altieris Brief ermöglicht einen guten Einblick in Maturins Tätigkeit als Buchverkäufer von protestantischen Publikationen in Venedig , die sowohl aus Zürich als auch aus Genf und Straßburg stammten . Als Maturin sich mit den oben erwähnten Briefen zum ersten Mal Bullinger in Zürich vorstellte , wird dieser ihn gebeten haben , seinen Namen am Ende des von Del Prato verfassten Briefes aufzuschreiben , wohl um sich diesen merken zu können ( s .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_51", + "psc_text": "der Note zu p. 37, c 7 »ἐγὼ ἐκ τοῦ πατρὸς ἐξῆλθον καὶ ἥκω] hoc ubi dictum sit a servatore, nescio etc.««. Jedenfalls war es vor allem ein nicht gewöhnliches Maß von philologischer Begabung, was Montagu zur Herstellung eines leidlichen Textes befähigte. Denn seine handschriftlichen Mittel waren durchaus nicht hervorragend. Die von GaisfordVgl. oben und Zahn a. a. O. S. 5, Anm. 3. ausgesprochene Meinung, Montagu habe den Codex Venetus selbst benutzt, ist unbegründet. Das geht aus einer Reihe von Noten Montagus aufs deutlichste hervor. Z. B. zu p. 2 (Montagus) b5 »μόνον] erat in margine ὅλον et tolerari postest« etc., V hat aber ὅλον i. Τ.; p. 4 b 1 »διδασκόμενος] in margine codicis erat διαστελλόμενος«, so V i. Τ.; p. 43 c 2 »εἰς αὐτὸν ἀσεβῶντα] satis liquet legend, εἰς αὐτὸν ἀσεβῶν τὸν«, so V i. Τ.; 53 ab »διὸ ἐπανάγει] hiatus erat in exemplari, forte sie supplendus:", + "candidate_score": 0.661604, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_40", + "bdc_text": "Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_33", + "psc_text": "Handschrift, die sich einst in der Bibliothek des kaiserlichen Gesandten in Venedig Don Diego Hurtado de Mendoza daselbst befand und an erster Stelle die 5 Bücher Eusebius gegen Marcell enthalten zu haben scheintVgl. C. Gesner in der Bibliotheca universalis 1545; Graux, Essai sur les origines du fonds grec de l’Escurial. 1880. S. 225. 253.363; Harnack LG I, 2, 497 van de Sande Bakhuyzen a. a. Ο. S. XXXII.. Harnack bemerkt zum Theophilus a. a. O.: »Die Handschrift soll später in die des Μ. Corvinus nach Ofen gekommen sein und ist dann wahrscheinlich von den Türken verschleppt worden. Ihr Verlust läßt sich, seitdem der Marcianus bekannt geworden, verschmerzen. Bereits von Otto (a. a. 0. S. XIX) bemerkt, daß die Handschrift »neque cum Veneto nostro neque cum Bodlejano prorsus consentit«, d. h. ihnen sehr verwandt ist. Aus Graux, Essai p. 137. 225. 253. 363. 399 ist aber zu schließen, daß sie höchst", + "candidate_score": 0.6597, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_31_33", + "bdc_text": "Herminjard VIII 470 ) . Dabei schrieb der Buchhändler : \"Maturinus Virginius , Fonteniensis apud Pictones in Gallia\" .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_31", + "psc_text": "— so sicher nach einer Nachricht Mercatis, nicht saec. XIV, wie van de Sande Bakhuyzen angibtA. a. Ο. S. XXVII f.. Des letzteren Vermutung aber, daß Handschrift »wahrscheinlich eine Abschrift« der venezianischen ist, steht auch in Bezug auf unseren Text zu Recht. Als fünfte käme eine Handschrift der Nationalbibliothek zu Paris, cod. Paris, gr. 949 (nicht 969, früher Reg. 2985, 2) chart, 1581 Pantaleon Mamukas von Chios geschriebenVgl. Omont, Inventaire sommaire etc. Ι, 182, auch Catal. Par. Reg. II, 185. Zu dem Schreiber Gardthausen, Griechische Palaeographie S. 335.. Eine sechste Handschrift »adscriptis etiam ex alio codice emendationibus [Excerpta ex iis in Roeskri Bibl. PP. Τ. V. p. 282sq.]« besaß einst Thomas GaleVgl. Fabricius-Harles, Bibliotheca graeca VIl, 395 u. Catal. codd. Angliae et Hibern. II p. 186 Nr. 5888.. Dies ist wahrscheinlich der jetzige cod. Cantabrigiensis Trinity College O. 4. 41, enthaltend neben dem 1613 von Petrus Goldmannus Scotus in der", + "candidate_score": 0.657662, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_28_30", + "bdc_text": "von Venedig nach Zürich übermittelt . Altieris Brief ermöglicht einen guten Einblick in Maturins Tätigkeit als Buchverkäufer von protestantischen Publikationen in Venedig , die sowohl aus Zürich als auch aus Genf und Straßburg stammten . Als Maturin sich mit den oben erwähnten Briefen zum ersten Mal Bullinger in Zürich vorstellte , wird dieser ihn gebeten haben , seinen Namen am Ende des von Del Prato verfassten Briefes aufzuschreiben , wohl um sich diesen merken zu können ( s .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_4", + "psc_text": "καὶ οἰκεῖον εὕρεμα, τῆς δ’ ἐκκλησίας τοῦ θεοῦ τὴν ἀδιάφθορον διδασκαλίαν προϊοχόμενος, ἣν παρὰ τῶν αὐτοπτῶν καὶ αὐτηκόων τοῦ λόγου ἄνωθεν ἐξ ἀρχῆς παραλαβοῦσα φυλάττει. S. 165, 12 — 14: ἤδη δὲ διὰ τῆς πρὸ τούτου γραφῆς τὰ περὶ τούτων τοῦ Μαρκέλλου φωνὰς παραθέμενος, λόγου συμμετρίας φειδόμενος, τῇ αὐτῶν ἐκείνων ἀρκεσθήσομαι μαρτυρίᾳ (bezieht sich auf c. Marc. II, 3). Ist demnach der Verfasser von de ecclesiastica theologia notwendig identisch mit dem von contra Marcellum, so ist für beide der Eusebius als Autor anzusehn, der sich in der Zuschrift des Briefes an Flacillus von Antiochien als solcher bekennt, vgl. S. 60, 1 — 2: τῷ τιμιωτάτῳ καὶ ἀγαπητῷ συλλειτουργῷ Φλακίλλῳ Εὐσεβίος ἐν κυρίῳ χαίρειν. Nun bezeichnet aber die einzige selbständige HandschriftVgl. S. XVI ff. unserer beiden Werke, der cod. Venetus Marc. gr. 496, auf fol. 29v die beiden Bücher contra Marcellum ausdrücklich als Eigentum Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου τῶν κατὰ Μαρκέλλου τοῦ", + "candidate_score": 0.657368, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_40", + "bdc_text": "Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_31", + "psc_text": "— so sicher nach einer Nachricht Mercatis, nicht saec. XIV, wie van de Sande Bakhuyzen angibtA. a. Ο. S. XXVII f.. Des letzteren Vermutung aber, daß Handschrift »wahrscheinlich eine Abschrift« der venezianischen ist, steht auch in Bezug auf unseren Text zu Recht. Als fünfte käme eine Handschrift der Nationalbibliothek zu Paris, cod. Paris, gr. 949 (nicht 969, früher Reg. 2985, 2) chart, 1581 Pantaleon Mamukas von Chios geschriebenVgl. Omont, Inventaire sommaire etc. Ι, 182, auch Catal. Par. Reg. II, 185. Zu dem Schreiber Gardthausen, Griechische Palaeographie S. 335.. Eine sechste Handschrift »adscriptis etiam ex alio codice emendationibus [Excerpta ex iis in Roeskri Bibl. PP. Τ. V. p. 282sq.]« besaß einst Thomas GaleVgl. Fabricius-Harles, Bibliotheca graeca VIl, 395 u. Catal. codd. Angliae et Hibern. II p. 186 Nr. 5888.. Dies ist wahrscheinlich der jetzige cod. Cantabrigiensis Trinity College O. 4. 41, enthaltend neben dem 1613 von Petrus Goldmannus Scotus in der", + "candidate_score": 0.656627, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_29_31", + "bdc_text": "Altieris Brief ermöglicht einen guten Einblick in Maturins Tätigkeit als Buchverkäufer von protestantischen Publikationen in Venedig , die sowohl aus Zürich als auch aus Genf und Straßburg stammten . Als Maturin sich mit den oben erwähnten Briefen zum ersten Mal Bullinger in Zürich vorstellte , wird dieser ihn gebeten haben , seinen Namen am Ende des von Del Prato verfassten Briefes aufzuschreiben , wohl um sich diesen merken zu können ( s . Herminjard VIII 470 ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_5", + "psc_text": "1 — 2: τῷ τιμιωτάτῳ καὶ ἀγαπητῷ συλλειτουργῷ Φλακίλλῳ Εὐσεβίος ἐν κυρίῳ χαίρειν. Nun bezeichnet aber die einzige selbständige HandschriftVgl. S. XVI ff. unserer beiden Werke, der cod. Venetus Marc. gr. 496, auf fol. 29v die beiden Bücher contra Marcellum ausdrücklich als Eigentum Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου τῶν κατὰ Μαρκέλλου τοῦ Ἀγκύρας ἐπισκόπου (S. 1, 1 — 3)Die sonst noch von Conybeare ZNTW 1903 S. 330 angeführten Unter- und Überschriften steh η nicht in V.. Kein Zweifel, daß sie auch die drei folgenden Bücher de ecclesiastica theologia demselben zuschreibt. Und damit stimmt das Zeugnis des SocratesConybeare ZNTW 1903 S. 330 möchte die Überschrift des Venetus auf Socrates’ Einfluß zurückführen, um nur einem eugnis gegenüber zu stehn. Socrates selbst aber habe den Autor nicht überliefert erhalten, sondern erst selbst aus der Inschrift des Briefes an Flacillus fälschlich auf Eusebius von Caesarea geschlossen (ZNTW 1905 S. 264 f). Es ist jedoch nicht gerade", + "candidate_score": 0.655492, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_28_30", + "bdc_text": "von Venedig nach Zürich übermittelt . Altieris Brief ermöglicht einen guten Einblick in Maturins Tätigkeit als Buchverkäufer von protestantischen Publikationen in Venedig , die sowohl aus Zürich als auch aus Genf und Straßburg stammten . Als Maturin sich mit den oben erwähnten Briefen zum ersten Mal Bullinger in Zürich vorstellte , wird dieser ihn gebeten haben , seinen Namen am Ende des von Del Prato verfassten Briefes aufzuschreiben , wohl um sich diesen merken zu können ( s .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_6", + "psc_text": "die Überschrift des Venetus auf Socrates’ Einfluß zurückführen, um nur einem eugnis gegenüber zu stehn. Socrates selbst aber habe den Autor nicht überliefert erhalten, sondern erst selbst aus der Inschrift des Briefes an Flacillus fälschlich auf Eusebius von Caesarea geschlossen (ZNTW 1905 S. 264 f). Es ist jedoch nicht gerade wahrscheinlich, daß Socrates, wo ihm daran lag Eusehius Pamphili zu verteidigen, sich dabei auf andere als auf anerkannt echte Eusebiusschriften zu berufen versucht hat. für die ihm allein bekannten letzten drei Bücher überein, vgl. h. e. 1, 36: ἀλλὰ τοῦτο μὲν τὸ σύγγραμμα (Marcells) Εὐσέβιος ἐν τρισὶ βιβλίοις ἀνέτρεψεν, ἐξελέγξας τὴν κακοδοξίαν αὐτοῦ und 2, 21, wo nach dem Zusammenhang nur von Eusebius Pamphili die Rede sein kann: ἐπάκουσον οἱα Εὐσέβιος περὶ τούτου ἐν τῷ πρώτῳ βιβλίῳ τῷ (1. τῶν?) πρὸς Μάρκελλον κατὰ λέξιν φησίν .... τοιαῦτα μὲν καὶ ἕτερα πλείονα ὁ Παμφίλου (om. FM) Εὐσέβιος ἐν τῷ πρώτω, λόγῳ", + "candidate_score": 0.655454, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_28_30", + "bdc_text": "von Venedig nach Zürich übermittelt . Altieris Brief ermöglicht einen guten Einblick in Maturins Tätigkeit als Buchverkäufer von protestantischen Publikationen in Venedig , die sowohl aus Zürich als auch aus Genf und Straßburg stammten . Als Maturin sich mit den oben erwähnten Briefen zum ersten Mal Bullinger in Zürich vorstellte , wird dieser ihn gebeten haben , seinen Namen am Ende des von Del Prato verfassten Briefes aufzuschreiben , wohl um sich diesen merken zu können ( s .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_54", + "psc_text": "3), der andere von den beiden in Oxford schon damals vorhandenen (vgl. zu p. 110 a 10). Nach dem oben über die Handschriften Gesagten ist aber klar, daß sein Text ein durchaus befriedigender selbst dann nicht geworden wäre, wenn der Druck sorgfältiger corrigiert, die Bibelstellen und Marcellfragmente reinlicher herausgestellt wären. Dennoch begnügte man sich lange mit Montagus TextEin schlechter Nachdruck existiert von 1688, vgl. Fabricius-Harles a. a. Ο VII, 394, Zahn a. a. Ο. S. 2, Anm. 3., und einzig Christian Heinrich Georg Rettberg (Re) lieferte in seinen MarcellianaGottingae 1794. schätzenswerte Beiträge zur Textkritik, wenn auch nur auf Grund der Montaguschen Ausgabe. Eine neue Ausgabe des ganzen Textes erschien erst wieder im Jahre 1852, und zwar von Thomas Gaisford (Ga)Vgl. oben S. XVI, Anm. 1.. Dieser stützte sich, in richtiger Erkenntnis der Sachlage, allein, oder doch so gut wie allein, auf die venezianische Handschrift, von der er eine Collation Th.", + "candidate_score": 0.655082, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_31_33", + "bdc_text": "Herminjard VIII 470 ) . Dabei schrieb der Buchhändler : \"Maturinus Virginius , Fonteniensis apud Pictones in Gallia\" .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_27", + "psc_text": "Annales literar. Helmstadtienses 1787 (vgl. Hamack LG I, 2, 581) war mir unzugänglich. wußten, die Handschrift in Venedig, die von ersterem, wohl nach Th. Heyse, folgendermaßen beschrieben wird: Cod. Marcianus 496. membranaceus saec. X, forma quadrata, δίστοιχος, versibus quadragenis binis, iisque litterarum fere tricenarum. Diligenter recognovit et jure suo potius quam ad alterius exempli fidem textum saepe emendavit docta manus saec. XVI. forsan Francisci Turiani, quem scimus hoc opus in MS. legisseVgl. die erste Note in Montacutius’ Ausgabe., vel etiam primi editoris. Nam hunc ipsum codicem editionum πρωτότυπον esse plane perspicitur ex lacunis p. 52 et 53. Tit. in indice libri: Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου λόγοι β΄ Μάρκελλον τὸν Γαλάτην ἐξ αὐτῶν τῶν ἐκείνῳ συγγεγραμμένων· καὶ ἕτεροι τοῦ αὐτοῦ Εὐσεβίου λόγοι γ΄ ἀνατρέποντες τὰ Μαρκέλλου. Es steht mit der Überlieferung der beiden Eusebiusschriften also ganz entsprechend wie mit der der drei Βücher des Theophilus Antiochien an AutolycusVgl. v.Otto Corp. Apol. VIII", + "candidate_score": 0.653327, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_28_30", + "bdc_text": "von Venedig nach Zürich übermittelt . Altieris Brief ermöglicht einen guten Einblick in Maturins Tätigkeit als Buchverkäufer von protestantischen Publikationen in Venedig , die sowohl aus Zürich als auch aus Genf und Straßburg stammten . Als Maturin sich mit den oben erwähnten Briefen zum ersten Mal Bullinger in Zürich vorstellte , wird dieser ihn gebeten haben , seinen Namen am Ende des von Del Prato verfassten Briefes aufzuschreiben , wohl um sich diesen merken zu können ( s .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_31", + "psc_text": "— so sicher nach einer Nachricht Mercatis, nicht saec. XIV, wie van de Sande Bakhuyzen angibtA. a. Ο. S. XXVII f.. Des letzteren Vermutung aber, daß Handschrift »wahrscheinlich eine Abschrift« der venezianischen ist, steht auch in Bezug auf unseren Text zu Recht. Als fünfte käme eine Handschrift der Nationalbibliothek zu Paris, cod. Paris, gr. 949 (nicht 969, früher Reg. 2985, 2) chart, 1581 Pantaleon Mamukas von Chios geschriebenVgl. Omont, Inventaire sommaire etc. Ι, 182, auch Catal. Par. Reg. II, 185. Zu dem Schreiber Gardthausen, Griechische Palaeographie S. 335.. Eine sechste Handschrift »adscriptis etiam ex alio codice emendationibus [Excerpta ex iis in Roeskri Bibl. PP. Τ. V. p. 282sq.]« besaß einst Thomas GaleVgl. Fabricius-Harles, Bibliotheca graeca VIl, 395 u. Catal. codd. Angliae et Hibern. II p. 186 Nr. 5888.. Dies ist wahrscheinlich der jetzige cod. Cantabrigiensis Trinity College O. 4. 41, enthaltend neben dem 1613 von Petrus Goldmannus Scotus in der", + "candidate_score": 0.651847, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_29_31", + "bdc_text": "Altieris Brief ermöglicht einen guten Einblick in Maturins Tätigkeit als Buchverkäufer von protestantischen Publikationen in Venedig , die sowohl aus Zürich als auch aus Genf und Straßburg stammten . Als Maturin sich mit den oben erwähnten Briefen zum ersten Mal Bullinger in Zürich vorstellte , wird dieser ihn gebeten haben , seinen Namen am Ende des von Del Prato verfassten Briefes aufzuschreiben , wohl um sich diesen merken zu können ( s . Herminjard VIII 470 ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_54", + "psc_text": "3), der andere von den beiden in Oxford schon damals vorhandenen (vgl. zu p. 110 a 10). Nach dem oben über die Handschriften Gesagten ist aber klar, daß sein Text ein durchaus befriedigender selbst dann nicht geworden wäre, wenn der Druck sorgfältiger corrigiert, die Bibelstellen und Marcellfragmente reinlicher herausgestellt wären. Dennoch begnügte man sich lange mit Montagus TextEin schlechter Nachdruck existiert von 1688, vgl. Fabricius-Harles a. a. Ο VII, 394, Zahn a. a. Ο. S. 2, Anm. 3., und einzig Christian Heinrich Georg Rettberg (Re) lieferte in seinen MarcellianaGottingae 1794. schätzenswerte Beiträge zur Textkritik, wenn auch nur auf Grund der Montaguschen Ausgabe. Eine neue Ausgabe des ganzen Textes erschien erst wieder im Jahre 1852, und zwar von Thomas Gaisford (Ga)Vgl. oben S. XVI, Anm. 1.. Dieser stützte sich, in richtiger Erkenntnis der Sachlage, allein, oder doch so gut wie allein, auf die venezianische Handschrift, von der er eine Collation Th.", + "candidate_score": 0.651599, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_29_31", + "bdc_text": "Altieris Brief ermöglicht einen guten Einblick in Maturins Tätigkeit als Buchverkäufer von protestantischen Publikationen in Venedig , die sowohl aus Zürich als auch aus Genf und Straßburg stammten . Als Maturin sich mit den oben erwähnten Briefen zum ersten Mal Bullinger in Zürich vorstellte , wird dieser ihn gebeten haben , seinen Namen am Ende des von Del Prato verfassten Briefes aufzuschreiben , wohl um sich diesen merken zu können ( s . Herminjard VIII 470 ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_31", + "psc_text": "— so sicher nach einer Nachricht Mercatis, nicht saec. XIV, wie van de Sande Bakhuyzen angibtA. a. Ο. S. XXVII f.. Des letzteren Vermutung aber, daß Handschrift »wahrscheinlich eine Abschrift« der venezianischen ist, steht auch in Bezug auf unseren Text zu Recht. Als fünfte käme eine Handschrift der Nationalbibliothek zu Paris, cod. Paris, gr. 949 (nicht 969, früher Reg. 2985, 2) chart, 1581 Pantaleon Mamukas von Chios geschriebenVgl. Omont, Inventaire sommaire etc. Ι, 182, auch Catal. Par. Reg. II, 185. Zu dem Schreiber Gardthausen, Griechische Palaeographie S. 335.. Eine sechste Handschrift »adscriptis etiam ex alio codice emendationibus [Excerpta ex iis in Roeskri Bibl. PP. Τ. V. p. 282sq.]« besaß einst Thomas GaleVgl. Fabricius-Harles, Bibliotheca graeca VIl, 395 u. Catal. codd. Angliae et Hibern. II p. 186 Nr. 5888.. Dies ist wahrscheinlich der jetzige cod. Cantabrigiensis Trinity College O. 4. 41, enthaltend neben dem 1613 von Petrus Goldmannus Scotus in der", + "candidate_score": 0.649667, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_29_31", + "bdc_text": "Altieris Brief ermöglicht einen guten Einblick in Maturins Tätigkeit als Buchverkäufer von protestantischen Publikationen in Venedig , die sowohl aus Zürich als auch aus Genf und Straßburg stammten . Als Maturin sich mit den oben erwähnten Briefen zum ersten Mal Bullinger in Zürich vorstellte , wird dieser ihn gebeten haben , seinen Namen am Ende des von Del Prato verfassten Briefes aufzuschreiben , wohl um sich diesen merken zu können ( s . Herminjard VIII 470 ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_51", + "psc_text": "der Note zu p. 37, c 7 »ἐγὼ ἐκ τοῦ πατρὸς ἐξῆλθον καὶ ἥκω] hoc ubi dictum sit a servatore, nescio etc.««. Jedenfalls war es vor allem ein nicht gewöhnliches Maß von philologischer Begabung, was Montagu zur Herstellung eines leidlichen Textes befähigte. Denn seine handschriftlichen Mittel waren durchaus nicht hervorragend. Die von GaisfordVgl. oben und Zahn a. a. O. S. 5, Anm. 3. ausgesprochene Meinung, Montagu habe den Codex Venetus selbst benutzt, ist unbegründet. Das geht aus einer Reihe von Noten Montagus aufs deutlichste hervor. Z. B. zu p. 2 (Montagus) b5 »μόνον] erat in margine ὅλον et tolerari postest« etc., V hat aber ὅλον i. Τ.; p. 4 b 1 »διδασκόμενος] in margine codicis erat διαστελλόμενος«, so V i. Τ.; p. 43 c 2 »εἰς αὐτὸν ἀσεβῶντα] satis liquet legend, εἰς αὐτὸν ἀσεβῶν τὸν«, so V i. Τ.; 53 ab »διὸ ἐπανάγει] hiatus erat in exemplari, forte sie supplendus:", + "candidate_score": 0.649498, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_40", + "bdc_text": "Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_4", + "psc_text": "καὶ οἰκεῖον εὕρεμα, τῆς δ’ ἐκκλησίας τοῦ θεοῦ τὴν ἀδιάφθορον διδασκαλίαν προϊοχόμενος, ἣν παρὰ τῶν αὐτοπτῶν καὶ αὐτηκόων τοῦ λόγου ἄνωθεν ἐξ ἀρχῆς παραλαβοῦσα φυλάττει. S. 165, 12 — 14: ἤδη δὲ διὰ τῆς πρὸ τούτου γραφῆς τὰ περὶ τούτων τοῦ Μαρκέλλου φωνὰς παραθέμενος, λόγου συμμετρίας φειδόμενος, τῇ αὐτῶν ἐκείνων ἀρκεσθήσομαι μαρτυρίᾳ (bezieht sich auf c. Marc. II, 3). Ist demnach der Verfasser von de ecclesiastica theologia notwendig identisch mit dem von contra Marcellum, so ist für beide der Eusebius als Autor anzusehn, der sich in der Zuschrift des Briefes an Flacillus von Antiochien als solcher bekennt, vgl. S. 60, 1 — 2: τῷ τιμιωτάτῳ καὶ ἀγαπητῷ συλλειτουργῷ Φλακίλλῳ Εὐσεβίος ἐν κυρίῳ χαίρειν. Nun bezeichnet aber die einzige selbständige HandschriftVgl. S. XVI ff. unserer beiden Werke, der cod. Venetus Marc. gr. 496, auf fol. 29v die beiden Bücher contra Marcellum ausdrücklich als Eigentum Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου τῶν κατὰ Μαρκέλλου τοῦ", + "candidate_score": 0.649393, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_24_26", + "bdc_text": "Der Buchhändler Maturin Virgin ( ? ) aus Fontenay-le- Comte ( Vendée ) im Poitou . Er hatte bereits die am 11 . August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 )", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_4", + "psc_text": "καὶ οἰκεῖον εὕρεμα, τῆς δ’ ἐκκλησίας τοῦ θεοῦ τὴν ἀδιάφθορον διδασκαλίαν προϊοχόμενος, ἣν παρὰ τῶν αὐτοπτῶν καὶ αὐτηκόων τοῦ λόγου ἄνωθεν ἐξ ἀρχῆς παραλαβοῦσα φυλάττει. S. 165, 12 — 14: ἤδη δὲ διὰ τῆς πρὸ τούτου γραφῆς τὰ περὶ τούτων τοῦ Μαρκέλλου φωνὰς παραθέμενος, λόγου συμμετρίας φειδόμενος, τῇ αὐτῶν ἐκείνων ἀρκεσθήσομαι μαρτυρίᾳ (bezieht sich auf c. Marc. II, 3). Ist demnach der Verfasser von de ecclesiastica theologia notwendig identisch mit dem von contra Marcellum, so ist für beide der Eusebius als Autor anzusehn, der sich in der Zuschrift des Briefes an Flacillus von Antiochien als solcher bekennt, vgl. S. 60, 1 — 2: τῷ τιμιωτάτῳ καὶ ἀγαπητῷ συλλειτουργῷ Φλακίλλῳ Εὐσεβίος ἐν κυρίῳ χαίρειν. Nun bezeichnet aber die einzige selbständige HandschriftVgl. S. XVI ff. unserer beiden Werke, der cod. Venetus Marc. gr. 496, auf fol. 29v die beiden Bücher contra Marcellum ausdrücklich als Eigentum Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου τῶν κατὰ Μαρκέλλου τοῦ", + "candidate_score": 0.649128, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_28_30", + "bdc_text": "von Venedig nach Zürich übermittelt . Altieris Brief ermöglicht einen guten Einblick in Maturins Tätigkeit als Buchverkäufer von protestantischen Publikationen in Venedig , die sowohl aus Zürich als auch aus Genf und Straßburg stammten . Als Maturin sich mit den oben erwähnten Briefen zum ersten Mal Bullinger in Zürich vorstellte , wird dieser ihn gebeten haben , seinen Namen am Ende des von Del Prato verfassten Briefes aufzuschreiben , wohl um sich diesen merken zu können ( s .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_50", + "psc_text": "Pamphilii Caesareae Palaestinae episcopi, de demonstratione evangelica libri decem. quibus accessere nondum bactenus editi nee visi contra Marcelum Ancyrae episcopum libri duo: de ecclesiastica theologia tres. omnia studio R. Μ. latine facta, notis illustrata: et indicibus loco suo necessariis locupletata. Parisiis 1628., in dem sie »mit leidlicher Sorgfalt in Bezug auf den Text, mit schlechter, ungleichmäßiger lateinischer Übersetzung, aber mit gelehrten Anmerkungen von Richard Montagu (Mo) herausgegeben wurdenZahn a. a. Ο. S. 2. Die Schreibung des Namens Montacutius schwankt nach Allibones Dictionary of English literature II s. v. zwischen Montagu, Montague und Mountagu. Die Gelehrsamkeit M.’s versagt selten, wie in der Note zu p. 37, c 7 »ἐγὼ ἐκ τοῦ πατρὸς ἐξῆλθον καὶ ἥκω] hoc ubi dictum sit a servatore, nescio etc.««. Jedenfalls war es vor allem ein nicht gewöhnliches Maß von philologischer Begabung, was Montagu zur Herstellung eines leidlichen Textes befähigte. Denn seine handschriftlichen Mittel waren durchaus nicht hervorragend.", + "candidate_score": 0.64883, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_41_43", + "bdc_text": "s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. ) zu identifizieren sei , muss offen bleiben , auch wenn eine Urkunde vom 8 . Oktober 1559 eine indirekte ( von Renouard nicht erkannte ) Beziehung zwischen Maturin Du Puys und Froschauer belegt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_4", + "psc_text": "καὶ οἰκεῖον εὕρεμα, τῆς δ’ ἐκκλησίας τοῦ θεοῦ τὴν ἀδιάφθορον διδασκαλίαν προϊοχόμενος, ἣν παρὰ τῶν αὐτοπτῶν καὶ αὐτηκόων τοῦ λόγου ἄνωθεν ἐξ ἀρχῆς παραλαβοῦσα φυλάττει. S. 165, 12 — 14: ἤδη δὲ διὰ τῆς πρὸ τούτου γραφῆς τὰ περὶ τούτων τοῦ Μαρκέλλου φωνὰς παραθέμενος, λόγου συμμετρίας φειδόμενος, τῇ αὐτῶν ἐκείνων ἀρκεσθήσομαι μαρτυρίᾳ (bezieht sich auf c. Marc. II, 3). Ist demnach der Verfasser von de ecclesiastica theologia notwendig identisch mit dem von contra Marcellum, so ist für beide der Eusebius als Autor anzusehn, der sich in der Zuschrift des Briefes an Flacillus von Antiochien als solcher bekennt, vgl. S. 60, 1 — 2: τῷ τιμιωτάτῳ καὶ ἀγαπητῷ συλλειτουργῷ Φλακίλλῳ Εὐσεβίος ἐν κυρίῳ χαίρειν. Nun bezeichnet aber die einzige selbständige HandschriftVgl. S. XVI ff. unserer beiden Werke, der cod. Venetus Marc. gr. 496, auf fol. 29v die beiden Bücher contra Marcellum ausdrücklich als Eigentum Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου τῶν κατὰ Μαρκέλλου τοῦ", + "candidate_score": 0.648442, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_28_30", + "bdc_text": "von Venedig nach Zürich übermittelt . Altieris Brief ermöglicht einen guten Einblick in Maturins Tätigkeit als Buchverkäufer von protestantischen Publikationen in Venedig , die sowohl aus Zürich als auch aus Genf und Straßburg stammten . Als Maturin sich mit den oben erwähnten Briefen zum ersten Mal Bullinger in Zürich vorstellte , wird dieser ihn gebeten haben , seinen Namen am Ende des von Del Prato verfassten Briefes aufzuschreiben , wohl um sich diesen merken zu können ( s .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_34", + "psc_text": "sich, seitdem der Marcianus bekannt geworden, verschmerzen. Bereits von Otto (a. a. 0. S. XIX) bemerkt, daß die Handschrift »neque cum Veneto nostro neque cum Bodlejano prorsus consentit«, d. h. ihnen sehr verwandt ist. Aus Graux, Essai p. 137. 225. 253. 363. 399 ist aber zu schließen, daß sie höchst wahrscheinlich ebenfalls lediglich eine Copie des Marcianus gewesen ist; denn sie umfaßte dieselben Stücke wie dieser; es fehlt ihr nur der Antirrheticus des Gregor, der auch in der Copie des Georgias Trypho vermißt wird«. So bleibt als einzige selbständige Überlieferung der cod. Venetus Marc. gr. 490 übrig, zu dessen weiterer Beschreibung folgendes dienen mag. Die 185 Blätter umfassende Handschrift kam aus dem Besitze des Cardinais Bessarion nach dessen Tode im Jahre 1472 in die Marcusbibliothek. Sie enthältVgl. V. Otto a. a. Ο. S. XV ff, und Graeca D. Marci Bibliotheca 1740. I, 260. 1) fol. 1a τοῦ ἐν ἁγίοις πατρὸς", + "candidate_score": 0.647883, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_41_43", + "bdc_text": "s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. ) zu identifizieren sei , muss offen bleiben , auch wenn eine Urkunde vom 8 . Oktober 1559 eine indirekte ( von Renouard nicht erkannte ) Beziehung zwischen Maturin Du Puys und Froschauer belegt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_32", + "psc_text": "in Roeskri Bibl. PP. Τ. V. p. 282sq.]« besaß einst Thomas GaleVgl. Fabricius-Harles, Bibliotheca graeca VIl, 395 u. Catal. codd. Angliae et Hibern. II p. 186 Nr. 5888.. Dies ist wahrscheinlich der jetzige cod. Cantabrigiensis Trinity College O. 4. 41, enthaltend neben dem 1613 von Petrus Goldmannus Scotus in der Bodleiana abgeschriebenen Adamantius auch die beiden Eusebiusschriften mit dem Datum »Prid. non. Mart. 1695 (nach einer Mitteilung von Swete). In bezug auf den Adamantius ist die Handschrift erwiesenermaßen nur eine Copie des Bodleianus Ε. 1. 11Vgl. van de Sande Bakhuyzen a. a. Ο. S. XXXVI f.. Verschollen ist eine siebente Handschrift, die sich einst in der Bibliothek des kaiserlichen Gesandten in Venedig Don Diego Hurtado de Mendoza daselbst befand und an erster Stelle die 5 Bücher Eusebius gegen Marcell enthalten zu haben scheintVgl. C. Gesner in der Bibliotheca universalis 1545; Graux, Essai sur les origines du fonds grec de l’Escurial.", + "candidate_score": 0.646293, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_42_44", + "bdc_text": "zu identifizieren sei , muss offen bleiben , auch wenn eine Urkunde vom 8 . Oktober 1559 eine indirekte ( von Renouard nicht erkannte ) Beziehung zwischen Maturin Du Puys und Froschauer belegt . In dieser wird nämlich \"Christofle Ferchanors ( ? ) , marchand libraire en la ville de Surein , en Suisse\" angeführt ( Philippe Renouard , Documents sur les imprimeurs , libraires . . .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_4", + "psc_text": "καὶ οἰκεῖον εὕρεμα, τῆς δ’ ἐκκλησίας τοῦ θεοῦ τὴν ἀδιάφθορον διδασκαλίαν προϊοχόμενος, ἣν παρὰ τῶν αὐτοπτῶν καὶ αὐτηκόων τοῦ λόγου ἄνωθεν ἐξ ἀρχῆς παραλαβοῦσα φυλάττει. S. 165, 12 — 14: ἤδη δὲ διὰ τῆς πρὸ τούτου γραφῆς τὰ περὶ τούτων τοῦ Μαρκέλλου φωνὰς παραθέμενος, λόγου συμμετρίας φειδόμενος, τῇ αὐτῶν ἐκείνων ἀρκεσθήσομαι μαρτυρίᾳ (bezieht sich auf c. Marc. II, 3). Ist demnach der Verfasser von de ecclesiastica theologia notwendig identisch mit dem von contra Marcellum, so ist für beide der Eusebius als Autor anzusehn, der sich in der Zuschrift des Briefes an Flacillus von Antiochien als solcher bekennt, vgl. S. 60, 1 — 2: τῷ τιμιωτάτῳ καὶ ἀγαπητῷ συλλειτουργῷ Φλακίλλῳ Εὐσεβίος ἐν κυρίῳ χαίρειν. Nun bezeichnet aber die einzige selbständige HandschriftVgl. S. XVI ff. unserer beiden Werke, der cod. Venetus Marc. gr. 496, auf fol. 29v die beiden Bücher contra Marcellum ausdrücklich als Eigentum Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου τῶν κατὰ Μαρκέλλου τοῦ", + "candidate_score": 0.645725, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_29_31", + "bdc_text": "Altieris Brief ermöglicht einen guten Einblick in Maturins Tätigkeit als Buchverkäufer von protestantischen Publikationen in Venedig , die sowohl aus Zürich als auch aus Genf und Straßburg stammten . Als Maturin sich mit den oben erwähnten Briefen zum ersten Mal Bullinger in Zürich vorstellte , wird dieser ihn gebeten haben , seinen Namen am Ende des von Del Prato verfassten Briefes aufzuschreiben , wohl um sich diesen merken zu können ( s . Herminjard VIII 470 ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_4", + "psc_text": "καὶ οἰκεῖον εὕρεμα, τῆς δ’ ἐκκλησίας τοῦ θεοῦ τὴν ἀδιάφθορον διδασκαλίαν προϊοχόμενος, ἣν παρὰ τῶν αὐτοπτῶν καὶ αὐτηκόων τοῦ λόγου ἄνωθεν ἐξ ἀρχῆς παραλαβοῦσα φυλάττει. S. 165, 12 — 14: ἤδη δὲ διὰ τῆς πρὸ τούτου γραφῆς τὰ περὶ τούτων τοῦ Μαρκέλλου φωνὰς παραθέμενος, λόγου συμμετρίας φειδόμενος, τῇ αὐτῶν ἐκείνων ἀρκεσθήσομαι μαρτυρίᾳ (bezieht sich auf c. Marc. II, 3). Ist demnach der Verfasser von de ecclesiastica theologia notwendig identisch mit dem von contra Marcellum, so ist für beide der Eusebius als Autor anzusehn, der sich in der Zuschrift des Briefes an Flacillus von Antiochien als solcher bekennt, vgl. S. 60, 1 — 2: τῷ τιμιωτάτῳ καὶ ἀγαπητῷ συλλειτουργῷ Φλακίλλῳ Εὐσεβίος ἐν κυρίῳ χαίρειν. Nun bezeichnet aber die einzige selbständige HandschriftVgl. S. XVI ff. unserer beiden Werke, der cod. Venetus Marc. gr. 496, auf fol. 29v die beiden Bücher contra Marcellum ausdrücklich als Eigentum Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου τῶν κατὰ Μαρκέλλου τοῦ", + "candidate_score": 0.645149, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_32_34", + "bdc_text": "Dabei schrieb der Buchhändler : \"Maturinus Virginius , Fonteniensis apud Pictones in Gallia\" . Dies verleitete Herminjard dazu , zu glauben , dass Del Prato genauso wie Maturin aus dem Poitou stamme , und den von Del Prato in dem oben erwähnten ersten Brief an Bullinger angeführten lateinischen Namen \"Bartolomeus Pratensius \" mit \"Barthélemi Des Prés\" wiederzugeben , zumal er einen solchen Familiennamen unweit von Fontenay-le- Comte belegen konnte .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_33", + "psc_text": "Handschrift, die sich einst in der Bibliothek des kaiserlichen Gesandten in Venedig Don Diego Hurtado de Mendoza daselbst befand und an erster Stelle die 5 Bücher Eusebius gegen Marcell enthalten zu haben scheintVgl. C. Gesner in der Bibliotheca universalis 1545; Graux, Essai sur les origines du fonds grec de l’Escurial. 1880. S. 225. 253.363; Harnack LG I, 2, 497 van de Sande Bakhuyzen a. a. Ο. S. XXXII.. Harnack bemerkt zum Theophilus a. a. O.: »Die Handschrift soll später in die des Μ. Corvinus nach Ofen gekommen sein und ist dann wahrscheinlich von den Türken verschleppt worden. Ihr Verlust läßt sich, seitdem der Marcianus bekannt geworden, verschmerzen. Bereits von Otto (a. a. 0. S. XIX) bemerkt, daß die Handschrift »neque cum Veneto nostro neque cum Bodlejano prorsus consentit«, d. h. ihnen sehr verwandt ist. Aus Graux, Essai p. 137. 225. 253. 363. 399 ist aber zu schließen, daß sie höchst", + "candidate_score": 0.64294, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_32_34", + "bdc_text": "Dabei schrieb der Buchhändler : \"Maturinus Virginius , Fonteniensis apud Pictones in Gallia\" . Dies verleitete Herminjard dazu , zu glauben , dass Del Prato genauso wie Maturin aus dem Poitou stamme , und den von Del Prato in dem oben erwähnten ersten Brief an Bullinger angeführten lateinischen Namen \"Bartolomeus Pratensius \" mit \"Barthélemi Des Prés\" wiederzugeben , zumal er einen solchen Familiennamen unweit von Fontenay-le- Comte belegen konnte .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_26", + "psc_text": "ταῦτα ὁ Μάρκελλος πρὸς Ἀστέριον, οὐκ ἀρεσκόμενος τῷ τὸν πατέρα δεῖν ἀληθῶς πατέρα εἶναι ὁμολογεῖν καὶ τὸν υἱὸν ἀληθῶς υἱὸν καὶ τὸ ἅγιον πνεῦμα ὡσαύτως (vgl. auch S. 4, 10. 12 u. ö.) für nicht von Eusebius Pamphili stammend anzusehn. Die Kühnheit dieser ganzen Kritik wird es gerechtfertigt lassen, wenn ich auf den Titel der Ausgabe noch ohne Fragezeichen gesetzt habe: Eusebius’ Werke IV. Band. Handschriften Einzige Text quelle ist, wie schon Gaisford und ZahnVgl. Eusebii Pamphili contra Hieroclem et Marcellum libri. ed. Th. Gsisford Oxonii 1852 p. III; Zahn a, a. Ο. S. 5, Anm. 3. Rettberg in den Annales literar. Helmstadtienses 1787 (vgl. Hamack LG I, 2, 581) war mir unzugänglich. wußten, die Handschrift in Venedig, die von ersterem, wohl nach Th. Heyse, folgendermaßen beschrieben wird: Cod. Marcianus 496. membranaceus saec. X, forma quadrata, δίστοιχος, versibus quadragenis binis, iisque litterarum fere tricenarum. Diligenter recognovit et jure suo potius", + "candidate_score": 0.642852, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_31_33", + "bdc_text": "Herminjard VIII 470 ) . Dabei schrieb der Buchhändler : \"Maturinus Virginius , Fonteniensis apud Pictones in Gallia\" .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_32", + "psc_text": "in Roeskri Bibl. PP. Τ. V. p. 282sq.]« besaß einst Thomas GaleVgl. Fabricius-Harles, Bibliotheca graeca VIl, 395 u. Catal. codd. Angliae et Hibern. II p. 186 Nr. 5888.. Dies ist wahrscheinlich der jetzige cod. Cantabrigiensis Trinity College O. 4. 41, enthaltend neben dem 1613 von Petrus Goldmannus Scotus in der Bodleiana abgeschriebenen Adamantius auch die beiden Eusebiusschriften mit dem Datum »Prid. non. Mart. 1695 (nach einer Mitteilung von Swete). In bezug auf den Adamantius ist die Handschrift erwiesenermaßen nur eine Copie des Bodleianus Ε. 1. 11Vgl. van de Sande Bakhuyzen a. a. Ο. S. XXXVI f.. Verschollen ist eine siebente Handschrift, die sich einst in der Bibliothek des kaiserlichen Gesandten in Venedig Don Diego Hurtado de Mendoza daselbst befand und an erster Stelle die 5 Bücher Eusebius gegen Marcell enthalten zu haben scheintVgl. C. Gesner in der Bibliotheca universalis 1545; Graux, Essai sur les origines du fonds grec de l’Escurial.", + "candidate_score": 0.642357, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_31_33", + "bdc_text": "Herminjard VIII 470 ) . Dabei schrieb der Buchhändler : \"Maturinus Virginius , Fonteniensis apud Pictones in Gallia\" .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_26", + "psc_text": "ταῦτα ὁ Μάρκελλος πρὸς Ἀστέριον, οὐκ ἀρεσκόμενος τῷ τὸν πατέρα δεῖν ἀληθῶς πατέρα εἶναι ὁμολογεῖν καὶ τὸν υἱὸν ἀληθῶς υἱὸν καὶ τὸ ἅγιον πνεῦμα ὡσαύτως (vgl. auch S. 4, 10. 12 u. ö.) für nicht von Eusebius Pamphili stammend anzusehn. Die Kühnheit dieser ganzen Kritik wird es gerechtfertigt lassen, wenn ich auf den Titel der Ausgabe noch ohne Fragezeichen gesetzt habe: Eusebius’ Werke IV. Band. Handschriften Einzige Text quelle ist, wie schon Gaisford und ZahnVgl. Eusebii Pamphili contra Hieroclem et Marcellum libri. ed. Th. Gsisford Oxonii 1852 p. III; Zahn a, a. Ο. S. 5, Anm. 3. Rettberg in den Annales literar. Helmstadtienses 1787 (vgl. Hamack LG I, 2, 581) war mir unzugänglich. wußten, die Handschrift in Venedig, die von ersterem, wohl nach Th. Heyse, folgendermaßen beschrieben wird: Cod. Marcianus 496. membranaceus saec. X, forma quadrata, δίστοιχος, versibus quadragenis binis, iisque litterarum fere tricenarum. Diligenter recognovit et jure suo potius", + "candidate_score": 0.642279, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_41_43", + "bdc_text": "s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. ) zu identifizieren sei , muss offen bleiben , auch wenn eine Urkunde vom 8 . Oktober 1559 eine indirekte ( von Renouard nicht erkannte ) Beziehung zwischen Maturin Du Puys und Froschauer belegt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_27", + "psc_text": "Annales literar. Helmstadtienses 1787 (vgl. Hamack LG I, 2, 581) war mir unzugänglich. wußten, die Handschrift in Venedig, die von ersterem, wohl nach Th. Heyse, folgendermaßen beschrieben wird: Cod. Marcianus 496. membranaceus saec. X, forma quadrata, δίστοιχος, versibus quadragenis binis, iisque litterarum fere tricenarum. Diligenter recognovit et jure suo potius quam ad alterius exempli fidem textum saepe emendavit docta manus saec. XVI. forsan Francisci Turiani, quem scimus hoc opus in MS. legisseVgl. die erste Note in Montacutius’ Ausgabe., vel etiam primi editoris. Nam hunc ipsum codicem editionum πρωτότυπον esse plane perspicitur ex lacunis p. 52 et 53. Tit. in indice libri: Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου λόγοι β΄ Μάρκελλον τὸν Γαλάτην ἐξ αὐτῶν τῶν ἐκείνῳ συγγεγραμμένων· καὶ ἕτεροι τοῦ αὐτοῦ Εὐσεβίου λόγοι γ΄ ἀνατρέποντες τὰ Μαρκέλλου. Es steht mit der Überlieferung der beiden Eusebiusschriften also ganz entsprechend wie mit der der drei Βücher des Theophilus Antiochien an AutolycusVgl. v.Otto Corp. Apol. VIII", + "candidate_score": 0.641231, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_24_26", + "bdc_text": "Der Buchhändler Maturin Virgin ( ? ) aus Fontenay-le- Comte ( Vendée ) im Poitou . Er hatte bereits die am 11 . August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 )", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_5", + "psc_text": "1 — 2: τῷ τιμιωτάτῳ καὶ ἀγαπητῷ συλλειτουργῷ Φλακίλλῳ Εὐσεβίος ἐν κυρίῳ χαίρειν. Nun bezeichnet aber die einzige selbständige HandschriftVgl. S. XVI ff. unserer beiden Werke, der cod. Venetus Marc. gr. 496, auf fol. 29v die beiden Bücher contra Marcellum ausdrücklich als Eigentum Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου τῶν κατὰ Μαρκέλλου τοῦ Ἀγκύρας ἐπισκόπου (S. 1, 1 — 3)Die sonst noch von Conybeare ZNTW 1903 S. 330 angeführten Unter- und Überschriften steh η nicht in V.. Kein Zweifel, daß sie auch die drei folgenden Bücher de ecclesiastica theologia demselben zuschreibt. Und damit stimmt das Zeugnis des SocratesConybeare ZNTW 1903 S. 330 möchte die Überschrift des Venetus auf Socrates’ Einfluß zurückführen, um nur einem eugnis gegenüber zu stehn. Socrates selbst aber habe den Autor nicht überliefert erhalten, sondern erst selbst aus der Inschrift des Briefes an Flacillus fälschlich auf Eusebius von Caesarea geschlossen (ZNTW 1905 S. 264 f). Es ist jedoch nicht gerade", + "candidate_score": 0.640771, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_24_26", + "bdc_text": "Der Buchhändler Maturin Virgin ( ? ) aus Fontenay-le- Comte ( Vendée ) im Poitou . Er hatte bereits die am 11 . August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 )", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_54", + "psc_text": "3), der andere von den beiden in Oxford schon damals vorhandenen (vgl. zu p. 110 a 10). Nach dem oben über die Handschriften Gesagten ist aber klar, daß sein Text ein durchaus befriedigender selbst dann nicht geworden wäre, wenn der Druck sorgfältiger corrigiert, die Bibelstellen und Marcellfragmente reinlicher herausgestellt wären. Dennoch begnügte man sich lange mit Montagus TextEin schlechter Nachdruck existiert von 1688, vgl. Fabricius-Harles a. a. Ο VII, 394, Zahn a. a. Ο. S. 2, Anm. 3., und einzig Christian Heinrich Georg Rettberg (Re) lieferte in seinen MarcellianaGottingae 1794. schätzenswerte Beiträge zur Textkritik, wenn auch nur auf Grund der Montaguschen Ausgabe. Eine neue Ausgabe des ganzen Textes erschien erst wieder im Jahre 1852, und zwar von Thomas Gaisford (Ga)Vgl. oben S. XVI, Anm. 1.. Dieser stützte sich, in richtiger Erkenntnis der Sachlage, allein, oder doch so gut wie allein, auf die venezianische Handschrift, von der er eine Collation Th.", + "candidate_score": 0.640718, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_32_34", + "bdc_text": "Dabei schrieb der Buchhändler : \"Maturinus Virginius , Fonteniensis apud Pictones in Gallia\" . Dies verleitete Herminjard dazu , zu glauben , dass Del Prato genauso wie Maturin aus dem Poitou stamme , und den von Del Prato in dem oben erwähnten ersten Brief an Bullinger angeführten lateinischen Namen \"Bartolomeus Pratensius \" mit \"Barthélemi Des Prés\" wiederzugeben , zumal er einen solchen Familiennamen unweit von Fontenay-le- Comte belegen konnte .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_4", + "psc_text": "καὶ οἰκεῖον εὕρεμα, τῆς δ’ ἐκκλησίας τοῦ θεοῦ τὴν ἀδιάφθορον διδασκαλίαν προϊοχόμενος, ἣν παρὰ τῶν αὐτοπτῶν καὶ αὐτηκόων τοῦ λόγου ἄνωθεν ἐξ ἀρχῆς παραλαβοῦσα φυλάττει. S. 165, 12 — 14: ἤδη δὲ διὰ τῆς πρὸ τούτου γραφῆς τὰ περὶ τούτων τοῦ Μαρκέλλου φωνὰς παραθέμενος, λόγου συμμετρίας φειδόμενος, τῇ αὐτῶν ἐκείνων ἀρκεσθήσομαι μαρτυρίᾳ (bezieht sich auf c. Marc. II, 3). Ist demnach der Verfasser von de ecclesiastica theologia notwendig identisch mit dem von contra Marcellum, so ist für beide der Eusebius als Autor anzusehn, der sich in der Zuschrift des Briefes an Flacillus von Antiochien als solcher bekennt, vgl. S. 60, 1 — 2: τῷ τιμιωτάτῳ καὶ ἀγαπητῷ συλλειτουργῷ Φλακίλλῳ Εὐσεβίος ἐν κυρίῳ χαίρειν. Nun bezeichnet aber die einzige selbständige HandschriftVgl. S. XVI ff. unserer beiden Werke, der cod. Venetus Marc. gr. 496, auf fol. 29v die beiden Bücher contra Marcellum ausdrücklich als Eigentum Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου τῶν κατὰ Μαρκέλλου τοῦ", + "candidate_score": 0.639646, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_24_26", + "bdc_text": "Der Buchhändler Maturin Virgin ( ? ) aus Fontenay-le- Comte ( Vendée ) im Poitou . Er hatte bereits die am 11 . August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 )", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_26", + "psc_text": "ταῦτα ὁ Μάρκελλος πρὸς Ἀστέριον, οὐκ ἀρεσκόμενος τῷ τὸν πατέρα δεῖν ἀληθῶς πατέρα εἶναι ὁμολογεῖν καὶ τὸν υἱὸν ἀληθῶς υἱὸν καὶ τὸ ἅγιον πνεῦμα ὡσαύτως (vgl. auch S. 4, 10. 12 u. ö.) für nicht von Eusebius Pamphili stammend anzusehn. Die Kühnheit dieser ganzen Kritik wird es gerechtfertigt lassen, wenn ich auf den Titel der Ausgabe noch ohne Fragezeichen gesetzt habe: Eusebius’ Werke IV. Band. Handschriften Einzige Text quelle ist, wie schon Gaisford und ZahnVgl. Eusebii Pamphili contra Hieroclem et Marcellum libri. ed. Th. Gsisford Oxonii 1852 p. III; Zahn a, a. Ο. S. 5, Anm. 3. Rettberg in den Annales literar. Helmstadtienses 1787 (vgl. Hamack LG I, 2, 581) war mir unzugänglich. wußten, die Handschrift in Venedig, die von ersterem, wohl nach Th. Heyse, folgendermaßen beschrieben wird: Cod. Marcianus 496. membranaceus saec. X, forma quadrata, δίστοιχος, versibus quadragenis binis, iisque litterarum fere tricenarum. Diligenter recognovit et jure suo potius", + "candidate_score": 0.639266, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_32_34", + "bdc_text": "Dabei schrieb der Buchhändler : \"Maturinus Virginius , Fonteniensis apud Pictones in Gallia\" . Dies verleitete Herminjard dazu , zu glauben , dass Del Prato genauso wie Maturin aus dem Poitou stamme , und den von Del Prato in dem oben erwähnten ersten Brief an Bullinger angeführten lateinischen Namen \"Bartolomeus Pratensius \" mit \"Barthélemi Des Prés\" wiederzugeben , zumal er einen solchen Familiennamen unweit von Fontenay-le- Comte belegen konnte .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_27", + "psc_text": "Annales literar. Helmstadtienses 1787 (vgl. Hamack LG I, 2, 581) war mir unzugänglich. wußten, die Handschrift in Venedig, die von ersterem, wohl nach Th. Heyse, folgendermaßen beschrieben wird: Cod. Marcianus 496. membranaceus saec. X, forma quadrata, δίστοιχος, versibus quadragenis binis, iisque litterarum fere tricenarum. Diligenter recognovit et jure suo potius quam ad alterius exempli fidem textum saepe emendavit docta manus saec. XVI. forsan Francisci Turiani, quem scimus hoc opus in MS. legisseVgl. die erste Note in Montacutius’ Ausgabe., vel etiam primi editoris. Nam hunc ipsum codicem editionum πρωτότυπον esse plane perspicitur ex lacunis p. 52 et 53. Tit. in indice libri: Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου λόγοι β΄ Μάρκελλον τὸν Γαλάτην ἐξ αὐτῶν τῶν ἐκείνῳ συγγεγραμμένων· καὶ ἕτεροι τοῦ αὐτοῦ Εὐσεβίου λόγοι γ΄ ἀνατρέποντες τὰ Μαρκέλλου. Es steht mit der Überlieferung der beiden Eusebiusschriften also ganz entsprechend wie mit der der drei Βücher des Theophilus Antiochien an AutolycusVgl. v.Otto Corp. Apol. VIII", + "candidate_score": 0.637851, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_44_46", + "bdc_text": "In dieser wird nämlich \"Christofle Ferchanors ( ? ) , marchand libraire en la ville de Surein , en Suisse\" angeführt ( Philippe Renouard , Documents sur les imprimeurs , libraires . . . ayant exercé à Paris de 1450 à 1600 , Paris 1901 , S. 84f ) . Das Fragezeichen ver weist bei Renouard auf eine Unsicherheit bei der Entzifferung :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_27", + "psc_text": "Annales literar. Helmstadtienses 1787 (vgl. Hamack LG I, 2, 581) war mir unzugänglich. wußten, die Handschrift in Venedig, die von ersterem, wohl nach Th. Heyse, folgendermaßen beschrieben wird: Cod. Marcianus 496. membranaceus saec. X, forma quadrata, δίστοιχος, versibus quadragenis binis, iisque litterarum fere tricenarum. Diligenter recognovit et jure suo potius quam ad alterius exempli fidem textum saepe emendavit docta manus saec. XVI. forsan Francisci Turiani, quem scimus hoc opus in MS. legisseVgl. die erste Note in Montacutius’ Ausgabe., vel etiam primi editoris. Nam hunc ipsum codicem editionum πρωτότυπον esse plane perspicitur ex lacunis p. 52 et 53. Tit. in indice libri: Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου λόγοι β΄ Μάρκελλον τὸν Γαλάτην ἐξ αὐτῶν τῶν ἐκείνῳ συγγεγραμμένων· καὶ ἕτεροι τοῦ αὐτοῦ Εὐσεβίου λόγοι γ΄ ἀνατρέποντες τὰ Μαρκέλλου. Es steht mit der Überlieferung der beiden Eusebiusschriften also ganz entsprechend wie mit der der drei Βücher des Theophilus Antiochien an AutolycusVgl. v.Otto Corp. Apol. VIII", + "candidate_score": 0.637666, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_24_26", + "bdc_text": "Der Buchhändler Maturin Virgin ( ? ) aus Fontenay-le- Comte ( Vendée ) im Poitou . Er hatte bereits die am 11 . August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 )", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_11", + "psc_text": "S. 544 f. die Gründe für denen Caspari den Brief Marcells auf 337/38 datiert hat., bleibt seine wichtigste Aufstellung unerwiesen, nämlich die, daß der Verfasser von contra Marcellum den Brief Marcells Julius anführe. Sein erster Beweis dafür (ZNTW 1903 S 330 verfehlt; denn die Worte (S. 18, 14 f): ἄρξομαι τοίνυν ἀπὸ τῆς ὑπ’ αὐτοῦ γραφείσης ἐπιστολῆς πρὸς ἕκαστον τῶν μὴ ὀρθῶς γραφέντων ἀντιλέγειν sind gar nicht Worte des Verfassers von contra Marcellum über einen Brief Marcells, sondern hier spricht Marcell selbst über einen Brief des AsteriusVgl. Harnack a. a. Ο. und meine Ausgabe zu S. 18, 14ff. Conybeare denn auch in ZNTW 1905 S. 250 f diese Instanz zurückgezogen.. Aber auch die weitere Stelle (S. 31, 22 22ff): τὴν τοῦ Γαλάτου πίστιν, ἢ καὶ μᾶλλον τὴν ἀπιστίαν τὴν εἰς τὸν υἱ��ν τοῦ θεοῦ, καιρὸς ἤδη καλεῖ . . . εἰς φῶς ἀγαγεῖν, καὶ τὴν χρόνοις μακροῖς ἐνδομυχήσασαν τῴ ἀνδρὶ", + "candidate_score": 0.636784, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_35_37", + "bdc_text": "Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 . November 1543 ( Herminjard IX 110-112 , Nr. 1308 ; HBBW XIII , Nr. 1813 )", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_29", + "psc_text": "sehr jung und offenbar direkt oder indirekt aus der venezianischen hergeleitetAls Beweis genügt eben, daß sie alle an den im Venetus erst zerstörten Stellen (vgl. S. 54 f der Ausgabe und die Nachträge dazu) Lücken lassen oder falsch ergänzen, vgl. Gaisfords Worte u.. Von den beiden Codices Bodleiani auct. Ε. Ι. 10 (früher 2276?) und E. I. 11 sagt bereits GaisfordA. a. Ο. p. IV.: quum recentes sint admodum et proculdubio e Veneto derivati, eos in consilium perraro adhibui. Der hierbei an zweiter Stelle genannte Codex, früher Bodl. Gr. misc. (noch früher NE. B. 6. 8 [2040] Bodl. 211) ist eine seit 1604 in Bodleiana befindliche, im Jahre 1543 von Georgios Tryphon Epidaurius geschriebene Papierhandschrift. Auch HarnackLG I, 2, 497, vgl. auch v. Otto a. a. Ο. S. XVIII ff. erklärt sie, was den Text des Theophilus anlangt, für eine bloße Abschrift aus Die Bedenken, die van de Sande Bakhuyzen", + "candidate_score": 0.63628, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_44_46", + "bdc_text": "In dieser wird nämlich \"Christofle Ferchanors ( ? ) , marchand libraire en la ville de Surein , en Suisse\" angeführt ( Philippe Renouard , Documents sur les imprimeurs , libraires . . . ayant exercé à Paris de 1450 à 1600 , Paris 1901 , S. 84f ) . Das Fragezeichen ver weist bei Renouard auf eine Unsicherheit bei der Entzifferung :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_40", + "psc_text": "a. R. 30, 16 δὲδὲν: δὲ οὐδὲν. 41, 32 παραδήγματι? 48, 9 ἐπιδήτερ. 52, 10 ταῦττa: ταῦτα πάντα. 53, 5 κεχωρῆσθαι. 57, 25 ἰηρεμίαν. 63, 14 R τὴν ἐκκλησίαν. 68, 18 γενᾶ . κτίζει. 70,32 χώρει 71, 34 ἔχει. 86, 21 τῆς τοῦ ݲπρςݲ τῆς τοῦ ݲπρςݲ. 123, 1 ηὑροσεν. 141, 3 ݲπναݲ ݲπναݲ. 149, 3 διαλελθμμένως. 167, 22 τού.· τούτου. 170, 18 οἷς — ἐπιλέγει bis scr. 179, 30 ἄκρων? Bei weitem das meiste der Art hat aber erst V2 corrigiert, eine jüngere Hand, die sich einer grünlich-schwarzen Tinte bedient. Ob Gaisford (vgl. oben S. XVI) ausgesprochene Vermutung richtig ist, es sei die Hand des Franciscus Turrianus, vermag ich nicht zu sagen. Die des ersten Herausgebers kann es nicht seinvgl. S. XXIII.. Richtig sagt aber Gaisford, daß die Correcturen dieses Schreibers nicht auf Vergleichung andern Manuscripts, sondern lediglich auf dem eignen Wissen zu beruhen scheinen2) Das Gegenteil behaupten v.", + "candidate_score": 0.635144, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_45_47", + "bdc_text": "ayant exercé à Paris de 1450 à 1600 , Paris 1901 , S. 84f ) . Das Fragezeichen ver weist bei Renouard auf eine Unsicherheit bei der Entzifferung : Hier sind eindeutig Froschauer und Zürich gemeint .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_40", + "psc_text": "a. R. 30, 16 δὲδὲν: δὲ οὐδὲν. 41, 32 παραδήγματι? 48, 9 ἐπιδήτερ. 52, 10 ταῦττa: ταῦτα πάντα. 53, 5 κεχωρῆσθαι. 57, 25 ἰηρεμίαν. 63, 14 R τὴν ἐκκλησίαν. 68, 18 γενᾶ . κτίζει. 70,32 χώρει 71, 34 ἔχει. 86, 21 τῆς τοῦ ݲπρςݲ τῆς τοῦ ݲπρςݲ. 123, 1 ηὑροσεν. 141, 3 ݲπναݲ ݲπναݲ. 149, 3 διαλελθμμένως. 167, 22 τού.· τούτου. 170, 18 οἷς — ἐπιλέγει bis scr. 179, 30 ἄκρων? Bei weitem das meiste der Art hat aber erst V2 corrigiert, eine jüngere Hand, die sich einer grünlich-schwarzen Tinte bedient. Ob Gaisford (vgl. oben S. XVI) ausgesprochene Vermutung richtig ist, es sei die Hand des Franciscus Turrianus, vermag ich nicht zu sagen. Die des ersten Herausgebers kann es nicht seinvgl. S. XXIII.. Richtig sagt aber Gaisford, daß die Correcturen dieses Schreibers nicht auf Vergleichung andern Manuscripts, sondern lediglich auf dem eignen Wissen zu beruhen scheinen2) Das Gegenteil behaupten v.", + "candidate_score": 0.631485, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_45_47", + "bdc_text": "ayant exercé à Paris de 1450 à 1600 , Paris 1901 , S. 84f ) . Das Fragezeichen ver weist bei Renouard auf eine Unsicherheit bei der Entzifferung : Hier sind eindeutig Froschauer und Zürich gemeint .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_26", + "psc_text": "ταῦτα ὁ Μάρκελλος πρὸς Ἀστέριον, οὐκ ἀρεσκόμενος τῷ τὸν πατέρα δεῖν ἀληθῶς πατέρα εἶναι ὁμολογεῖν καὶ τὸν υἱὸν ἀληθῶς υἱὸν καὶ τὸ ἅγιον πνεῦμα ὡσαύτως (vgl. auch S. 4, 10. 12 u. ö.) für nicht von Eusebius Pamphili stammend anzusehn. Die Kühnheit dieser ganzen Kritik wird es gerechtfertigt lassen, wenn ich auf den Titel der Ausgabe noch ohne Fragezeichen gesetzt habe: Eusebius’ Werke IV. Band. Handschriften Einzige Text quelle ist, wie schon Gaisford und ZahnVgl. Eusebii Pamphili contra Hieroclem et Marcellum libri. ed. Th. Gsisford Oxonii 1852 p. III; Zahn a, a. Ο. S. 5, Anm. 3. Rettberg in den Annales literar. Helmstadtienses 1787 (vgl. Hamack LG I, 2, 581) war mir unzugänglich. wußten, die Handschrift in Venedig, die von ersterem, wohl nach Th. Heyse, folgendermaßen beschrieben wird: Cod. Marcianus 496. membranaceus saec. X, forma quadrata, δίστοιχος, versibus quadragenis binis, iisque litterarum fere tricenarum. Diligenter recognovit et jure suo potius", + "candidate_score": 0.630244, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_35_37", + "bdc_text": "Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 . November 1543 ( Herminjard IX 110-112 , Nr. 1308 ; HBBW XIII , Nr. 1813 )", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_27", + "psc_text": "Annales literar. Helmstadtienses 1787 (vgl. Hamack LG I, 2, 581) war mir unzugänglich. wußten, die Handschrift in Venedig, die von ersterem, wohl nach Th. Heyse, folgendermaßen beschrieben wird: Cod. Marcianus 496. membranaceus saec. X, forma quadrata, δίστοιχος, versibus quadragenis binis, iisque litterarum fere tricenarum. Diligenter recognovit et jure suo potius quam ad alterius exempli fidem textum saepe emendavit docta manus saec. XVI. forsan Francisci Turiani, quem scimus hoc opus in MS. legisseVgl. die erste Note in Montacutius’ Ausgabe., vel etiam primi editoris. Nam hunc ipsum codicem editionum πρωτότυπον esse plane perspicitur ex lacunis p. 52 et 53. Tit. in indice libri: Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου λόγοι β΄ Μάρκελλον τὸν Γαλάτην ἐξ αὐτῶν τῶν ἐκείνῳ συγγεγραμμένων· καὶ ἕτεροι τοῦ αὐτοῦ Εὐσεβίου λόγοι γ΄ ἀνατρέποντες τὰ Μαρκέλλου. Es steht mit der Überlieferung der beiden Eusebiusschriften also ganz entsprechend wie mit der der drei Βücher des Theophilus Antiochien an AutolycusVgl. v.Otto Corp. Apol. VIII", + "candidate_score": 0.629955, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_45_47", + "bdc_text": "ayant exercé à Paris de 1450 à 1600 , Paris 1901 , S. 84f ) . Das Fragezeichen ver weist bei Renouard auf eine Unsicherheit bei der Entzifferung : Hier sind eindeutig Froschauer und Zürich gemeint .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_41", + "psc_text": "ist, es sei die Hand des Franciscus Turrianus, vermag ich nicht zu sagen. Die des ersten Herausgebers kann es nicht seinvgl. S. XXIII.. Richtig sagt aber Gaisford, daß die Correcturen dieses Schreibers nicht auf Vergleichung andern Manuscripts, sondern lediglich auf dem eignen Wissen zu beruhen scheinen2) Das Gegenteil behaupten v. Otto und van de Sande Bakhuyzen, der sich nur dann erklären kann, daß die zweite Hand »andere Wörter« hat Als ob erst die Holländer die Conjectur erfanden hätten! Übrigens ist seine Collation von V ungenügend (vgl. GGA 1905 S. 674 Anm. 1).. Zu seinen unzähligen Verbesserungen der von V* V1 überlieferten leichten Irrtümer und Eigenheiten brauchte er jeden- GewichtAbgesehen von S. 11, 5, wo V2 zu πρὸ τῶν a. R. zweifelnd anmerkt: ἴσως· πρῶτον. die vielen unzweifelhaft falschen Emendationen von V2, vgl. den kritischen Apparat zu S. 2, 1. 4, 29. 5, 22. 9, 10. 17, 10Füge hinzu: S. 20,", + "candidate_score": 0.629357, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_52_54", + "bdc_text": "Tiguri . Vorliegender Brief wurde erst am 13 . Mai zusammen mit Brief Nr. 2900 abgeschickt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_11", + "psc_text": "S. 544 f. die Gründe für denen Caspari den Brief Marcells auf 337/38 datiert hat., bleibt seine wichtigste Aufstellung unerwiesen, nämlich die, daß der Verfasser von contra Marcellum den Brief Marcells Julius anführe. Sein erster Beweis dafür (ZNTW 1903 S 330 verfehlt; denn die Worte (S. 18, 14 f): ἄρξομαι τοίνυν ἀπὸ τῆς ὑπ’ αὐτοῦ γραφείσης ἐπιστολῆς πρὸς ἕκαστον τῶν μὴ ὀρθῶς γραφέντων ἀντιλέγειν sind gar nicht Worte des Verfassers von contra Marcellum über einen Brief Marcells, sondern hier spricht Marcell selbst über einen Brief des AsteriusVgl. Harnack a. a. Ο. und meine Ausgabe zu S. 18, 14ff. Conybeare denn auch in ZNTW 1905 S. 250 f diese Instanz zurückgezogen.. Aber auch die weitere Stelle (S. 31, 22 22ff): τὴν τοῦ Γαλάτου πίστιν, ἢ καὶ μᾶλλον τὴν ἀπιστίαν τὴν εἰς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ, καιρὸς ἤδη καλεῖ . . . εἰς φῶς ἀγαγεῖν, καὶ τὴν χρόνοις μακροῖς ἐνδομυχήσασαν τῴ ἀνδρὶ", + "candidate_score": 0.627894, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_35_37", + "bdc_text": "Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 . November 1543 ( Herminjard IX 110-112 , Nr. 1308 ; HBBW XIII , Nr. 1813 )", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_11", + "psc_text": "S. 544 f. die Gründe für denen Caspari den Brief Marcells auf 337/38 datiert hat., bleibt seine wichtigste Aufstellung unerwiesen, nämlich die, daß der Verfasser von contra Marcellum den Brief Marcells Julius anführe. Sein erster Beweis dafür (ZNTW 1903 S 330 verfehlt; denn die Worte (S. 18, 14 f): ἄρξομαι τοίνυν ἀπὸ τῆς ὑπ’ αὐτοῦ γραφείσης ἐπιστολῆς πρὸς ἕκαστον τῶν μὴ ὀρθῶς γραφέντων ἀντιλέγειν sind gar nicht Worte des Verfassers von contra Marcellum über einen Brief Marcells, sondern hier spricht Marcell selbst über einen Brief des AsteriusVgl. Harnack a. a. Ο. und meine Ausgabe zu S. 18, 14ff. Conybeare denn auch in ZNTW 1905 S. 250 f diese Instanz zurückgezogen.. Aber auch die weitere Stelle (S. 31, 22 22ff): τὴν τοῦ Γαλάτου πίστιν, ἢ καὶ μᾶλλον τὴν ἀπιστίαν τὴν εἰς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ, καιρὸς ἤδη καλεῖ . . . εἰς φῶς ἀγαγεῖν, καὶ τὴν χρόνοις μακροῖς ἐνδομυχήσασαν τῴ ἀνδρὶ", + "candidate_score": 0.625303, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_35_37", + "bdc_text": "Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 . November 1543 ( Herminjard IX 110-112 , Nr. 1308 ; HBBW XIII , Nr. 1813 )", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_5", + "psc_text": "1 — 2: τῷ τιμιωτάτῳ καὶ ἀγαπητῷ συλλειτουργῷ Φλακίλλῳ Εὐσεβίος ἐν κυρίῳ χαίρειν. Nun bezeichnet aber die einzige selbständige HandschriftVgl. S. XVI ff. unserer beiden Werke, der cod. Venetus Marc. gr. 496, auf fol. 29v die beiden Bücher contra Marcellum ausdrücklich als Eigentum Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου τῶν κατὰ Μαρκέλλου τοῦ Ἀγκύρας ἐπισκόπου (S. 1, 1 — 3)Die sonst noch von Conybeare ZNTW 1903 S. 330 angeführten Unter- und Überschriften steh η nicht in V.. Kein Zweifel, daß sie auch die drei folgenden Bücher de ecclesiastica theologia demselben zuschreibt. Und damit stimmt das Zeugnis des SocratesConybeare ZNTW 1903 S. 330 möchte die Überschrift des Venetus auf Socrates’ Einfluß zurückführen, um nur einem eugnis gegenüber zu stehn. Socrates selbst aber habe den Autor nicht überliefert erhalten, sondern erst selbst aus der Inschrift des Briefes an Flacillus fälschlich auf Eusebius von Caesarea geschlossen (ZNTW 1905 S. 264 f). Es ist jedoch nicht gerade", + "candidate_score": 0.62438, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_35_37", + "bdc_text": "Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 . November 1543 ( Herminjard IX 110-112 , Nr. 1308 ; HBBW XIII , Nr. 1813 )", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_54", + "psc_text": "3), der andere von den beiden in Oxford schon damals vorhandenen (vgl. zu p. 110 a 10). Nach dem oben über die Handschriften Gesagten ist aber klar, daß sein Text ein durchaus befriedigender selbst dann nicht geworden wäre, wenn der Druck sorgfältiger corrigiert, die Bibelstellen und Marcellfragmente reinlicher herausgestellt wären. Dennoch begnügte man sich lange mit Montagus TextEin schlechter Nachdruck existiert von 1688, vgl. Fabricius-Harles a. a. Ο VII, 394, Zahn a. a. Ο. S. 2, Anm. 3., und einzig Christian Heinrich Georg Rettberg (Re) lieferte in seinen MarcellianaGottingae 1794. schätzenswerte Beiträge zur Textkritik, wenn auch nur auf Grund der Montaguschen Ausgabe. Eine neue Ausgabe des ganzen Textes erschien erst wieder im Jahre 1852, und zwar von Thomas Gaisford (Ga)Vgl. oben S. XVI, Anm. 1.. Dieser stützte sich, in richtiger Erkenntnis der Sachlage, allein, oder doch so gut wie allein, auf die venezianische Handschrift, von der er eine Collation Th.", + "candidate_score": 0.623724, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_35_37", + "bdc_text": "Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 . November 1543 ( Herminjard IX 110-112 , Nr. 1308 ; HBBW XIII , Nr. 1813 )", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_31", + "psc_text": "— so sicher nach einer Nachricht Mercatis, nicht saec. XIV, wie van de Sande Bakhuyzen angibtA. a. Ο. S. XXVII f.. Des letzteren Vermutung aber, daß Handschrift »wahrscheinlich eine Abschrift« der venezianischen ist, steht auch in Bezug auf unseren Text zu Recht. Als fünfte käme eine Handschrift der Nationalbibliothek zu Paris, cod. Paris, gr. 949 (nicht 969, früher Reg. 2985, 2) chart, 1581 Pantaleon Mamukas von Chios geschriebenVgl. Omont, Inventaire sommaire etc. Ι, 182, auch Catal. Par. Reg. II, 185. Zu dem Schreiber Gardthausen, Griechische Palaeographie S. 335.. Eine sechste Handschrift »adscriptis etiam ex alio codice emendationibus [Excerpta ex iis in Roeskri Bibl. PP. Τ. V. p. 282sq.]« besaß einst Thomas GaleVgl. Fabricius-Harles, Bibliotheca graeca VIl, 395 u. Catal. codd. Angliae et Hibern. II p. 186 Nr. 5888.. Dies ist wahrscheinlich der jetzige cod. Cantabrigiensis Trinity College O. 4. 41, enthaltend neben dem 1613 von Petrus Goldmannus Scotus in der", + "candidate_score": 0.62244, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_52_54", + "bdc_text": "Tiguri . Vorliegender Brief wurde erst am 13 . Mai zusammen mit Brief Nr. 2900 abgeschickt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_15", + "psc_text": "ποιουμένους (S. 58, 11ff). ist gar nicht bewiesenSagt doch Julius selbst in seinem Brief an Danius etc. (Athan. apol. 23): Ἀθανάσιος δὲ καὶ Μάρκελλος οἱ ἐπίσκοποι πλείονας ἔχουσι τοὺς ὑπὲρ ἑαυτῶν λέγοντας καὶ γράφοντας.. Ebensowenig muß S. 31, 24 f: τὴν χρόνοις μακροῖς ἐνδομυχήσασαν τῷ ἀνδρὶ κακοδοξίαν (vgl. S. 58, 17 f) eine directe Anspielung auf Julius’ Worte (vgl. Athan. apol. c. καὶ οὐ νῦν ταῦτα πεφρονηκέναι διεβεβαιώσατο ἀλλὰ καὶ ἔκπαλαι bedeuten. Warum soll der Ausdruck nicht ohne jede solche Beziehung aus der Sache selbst erwachsen seinDaß endlich wegen S. 19, 8ff, (τὸν μέγαν Εὐσέβιον, οἱ τῆς πλεῖσται καὶ διαφανεῖς ἐπαρχίαι τε καὶ πόλεις μετεποιήθησαν, vgl. auch S. 17,33 f) Eusebius von Nicomedien als bereits verstorben zu denken sei, scheint durch Conybeare noch nicht ausgemacht (ZNTW 1905 S. 258 f).? Eine Reihe weiterer Gründe Conybeares, die man wohl als bezeichnen kann, überzeugt ebensowenig. Wenn in unseren Büchern (vgl. z. B.", + "candidate_score": 0.61724, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_27", + "bdc_text": "und Bartolomeo Del Prato ( ebd. , Nr. 1771 )", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_111", + "psc_text": "παροιμιωδῶς εἰρηκέναι. καὶ δεύτερον δὲ καὶ τρίτον καὶ πολλάκις, ὡς ἔφην, τοῦτο ποιεῖ, ἀγνοῶν ὅτι »διαιρέσεις χαρισμάτων εἰσὶν« εἰ καὶ τὸ »αὐτὸ πνεῦμα« καὶ ἄλλῳ μὲν »δίδοται λόγος σοφίας« κατὰ τὸν ἀπόστολον. »ἄλλῳ λόγος γνώσεως κατὰ τὸ αὐτὸ πνεῦμα, ἑτέρῳ πίστις ἐν τῷ αὐτῷ πνεύματι, ἄλλῳ προφητείαι. διόπερ ὁ Σολομὼν σοφίας μὲν εἰληφὼς χάρισμα μεμαρτύρηται· »καὶ ἔδωκεν γὰρ κύριος τῷ Σολομῶνι σοφίαν« , ὡς ἡ γραφή φησιν. »καὶ ἐσοφίσθη ὑπὲρ πάντας ἀνθρώπους«· οὕτε δὲ τὸν βίον προφητικὸν ἐσχηκὼς οὕτε τὸν τῆς προφητείας χαρακτῆρα, τὸν ἀπὸ τοῦ »τάδε λέγει κύριος« τῶν τε ὁμοιοτρόπων γνωριζόμενον, διὰ τῶν οἰκείων ἐμφαίνει λόγων. ὁ δὲ τούτων οὐδὲν ἰδών, ὥσπερ τι χαριζόμενος τῷ ἀνδρὶ προφήτην αὐτὸν καλεῖ, οὐ συνιεὶς ὅτι οἱ προφῆται »περιῆλθον ἐν μηλωταῖς, ἐν αἰγείοις δέρμασιν, ὑστερούμενοι. θλιβόμενοι, κακουχούμενοι«. καὶ τὰς Παροιμίας δὲ αὐτοῦ προφητείαν εἶναι λέγει, εἰ μηδαμοῦ τῆς θείας γραφῆς διδασκούσης, αὐτοῦ δὲ τοῦ σοφωτάτου σὺν θείῳ πνεύματι ταύτῃ μὲν τῇ βίβλῳ", + "candidate_score": 0.616519, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_52_54", + "bdc_text": "Tiguri . Vorliegender Brief wurde erst am 13 . Mai zusammen mit Brief Nr. 2900 abgeschickt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_23", + "psc_text": "Concil von isicaea 325 an die Gemeinde Caesarea geschriebener Brief, dessen Hauptstelle lautet (Hahn a. a. O. S. 257 f): πιστεύομεν εἰς ἕνα θεόν, πατέρα παντοκράτορα τὸν τῶν ὁρατῶν τε καὶ ἀοράτων ποιητήν. καὶ εἰς ἕνα κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, τὸν τοῦ θεοῦ λόγον, θεὸν ἐκ θεοῦ, φῶς ἐκ φωτός, ζωὴν ἐκ ζωῆς, υἱὸν μονογενῆ . . . . . . . . . πιστεύομεν καὶ εἰς ὲν πνεῦμα ἄγιον. τούτων ἕκαστον εἶναι καὶ ὑπάρχειν πιστεύοντες πατέρα ἀληθῶς πατέρα καὶ υἱὸν ἀληθῶς υἱὸν καὶ πνεῦμα ἅγιον ἀληθῶς πνεῦμα ἅγιον, καθὼς καὶ ὁ κύριος ἡμῶν ἀποστέλλων εἰς τὸ κήρυγμα τοὺς ἑαυτοῦ μαθητὰς εἶπε· »πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη, βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ πατρὸς καὶ τοῦ υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος«. Conybeare muß also auch den ganzen gut überlieferten Brief doch wenigstens den Schluß von τούτων ἕκαστον an dem Eusebius Caesarea absprechen. Er tut das freilich um so lieber, als auch", + "candidate_score": 0.614307, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_34", + "bdc_text": "Dies verleitete Herminjard dazu , zu glauben , dass Del Prato genauso wie Maturin aus dem Poitou stamme , und den von Del Prato in dem oben erwähnten ersten Brief an Bullinger angeführten lateinischen Namen \"Bartolomeus Pratensius \" mit \"Barthélemi Des Prés\" wiederzugeben , zumal er einen solchen Familiennamen unweit von Fontenay-le- Comte belegen konnte .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_139", + "psc_text": "δυνηθεὶς συνεῖναι, ὡς διὰ μὲν τῆς προτέρας παραθέσεως τὸ ἀσώματον καὶ ἀπαθὲς τοῦ πατρὸς ἐδήλου, διὰ δὲ τῆς δευτέρας τὸ μὴ χρόνῳ πρὸ πάντων δὲ αἰώνων τὸν υἱὸν γεγεννηκέναι. αὖθις δὲ μεθ’ ἕτερα περὶ τοῦ Ὠριγένους ὁ αὐτὸς ταῦτα γράφει καίτοι εἰ δεῖ τἀληθὲς περὶ Ὠριγένους εἰπεῖν, τοῦτο προσήκει λέγειν, ὅτι ἄρτι τῶν κατὰ φιλοσοφίαν ἀποστὰς μαθημάτων, καὶ τοῖς θείοις ὁμιλῆσαι προελόμενος λόγοις πρὸ τῆς ἀκριβοῦς τῶν γραφῶν καταλήψεως, διὰ τὸ πολὺ καὶ φιλότιμον τῆς ἔξωθεν παιδεύσεως θᾶττον τοῦ δέοντος ἀρξάμενος ὑπογράφειν ὑπὸ τῶν τῆς φιλοσοφίας παρήχθη λόγων, καί τινα δι’ αὐτοὺς οὐ καλῶς γέγραφεν. δῆλον δέ· ἔτι γὰρ τῶν Πλάτωνος μεμνημένος δογμάτων, καὶ τῆς τῶν ἀρχῶν παρ’ αὐτῷ διαφορᾶς, ΠΕΡΙ ΑΡΧΩΝ γέγραφεν βιβλίον, καὶ ταύτην τῷ συγγράμματι τὴν ἐπιγραφὴν ἔθετο. δεῖγμα δὲ τούτου μέγιστον τὸ μηδὲ ἄλλοθέν ποθεν τὴν ἀρχὴν τῶν λέξεων αὐτὸν ἢ τὴν ἐπιγραφὴν τοῦ βιβλίου ποιήσασθαι, ἀλλ’ ἀπὸ τῶν Πλάτωνι λεχθέντων ῥημάτων· γέγραφεν γὰρ ἀρχόμενος οὕτως·", + "candidate_score": 0.614269, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_10", + "bdc_text": "societatem et coniunctionem . , quoad eius per me fieri poterit ( ut sit exiguum ) , sanctissime atque ogniDer Schreiber ist ins Italienische abgeglitten .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_243", + "psc_text": "λόγος, ὥσπερ καὶ πρότερον ἦν. τοιοῦτο τέλος ἐπήγαγεν τῇ σαρκὶ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν ὁ θαυμαστὸς οὗτος συγγραφεύς, ἀμνημονήσας ὧν περὶ αὐτῆς διὰ τῶν ἔμπροσθεν εἴρηκεν. εἶθ’ ὁ σαφῶς οὕτως τὸ σῶμα τὸ σωτήριον ἔρημον τοῦ λόγου γενήσεσθαι μετὰ τὸν τῆς κρίσεως καιρὸν ἀποφηνάμενος εὐλάβειαν προσποιεῖται καὶ μὴ εἰδέναι φησὶν ἀποκρίνεσθαι, εἴ τις αὐτὸν ἔροιτο περὶ τῆς σαρκός, φῆσαι δ’ ἂν πρὸς τὸν ἐρωτῶντα· μή μου πυνθάνου περὶ ὧν μὴ μεμάθηκα. ἀλλὰ καὶ ὁ τυχὼν εἶπεν ἂν πρὸς αὐτόν, τί δὴ οὖν σαυτὸν σκώπτεις, ἄνθρωπε; τί δὲ κατὰ κρημνῶν ὠθεῖς, περὶ ὧν μὴ μεμάθηκας ὁριζόμενος ἐγγράφως; τί δὲ μὴ φυλάττεις ἃ παρὰ τῶν ἐκκλησιαστικῶν πατέρων τε καὶ διδασκάλων παρείληφας, νεωτερίζεις δ’ ἄντικρυς νέαν καὶ ξενίζουσαν εἰσάγων τῷ βίῳ διαστροφήν, ἀρχήν τε πρόσκαιρον καὶ νεωτέραν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Χριστοῦ διδοὺς καὶ ταύτης τέλος ὑφιστάμενος, καὶ τὸν μὲν ἀληθῶς μονογενῆ τοῦ θεοῦ υἱὸν ἀρνούμενος λόγον δὲ ψιλὸν ἀνούσιον καὶ ἀνυπόστατον ὑποτιθέμενος, ὃν οὐδ’", + "candidate_score": 0.610974, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_52_54", + "bdc_text": "Tiguri . Vorliegender Brief wurde erst am 13 . Mai zusammen mit Brief Nr. 2900 abgeschickt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_5", + "psc_text": "1 — 2: τῷ τιμιωτάτῳ καὶ ἀγαπητῷ συλλειτουργῷ Φλακίλλῳ Εὐσεβίος ἐν κυρίῳ χαίρειν. Nun bezeichnet aber die einzige selbständige HandschriftVgl. S. XVI ff. unserer beiden Werke, der cod. Venetus Marc. gr. 496, auf fol. 29v die beiden Bücher contra Marcellum ausdrücklich als Eigentum Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου τῶν κατὰ Μαρκέλλου τοῦ Ἀγκύρας ἐπισκόπου (S. 1, 1 — 3)Die sonst noch von Conybeare ZNTW 1903 S. 330 angeführten Unter- und Überschriften steh η nicht in V.. Kein Zweifel, daß sie auch die drei folgenden Bücher de ecclesiastica theologia demselben zuschreibt. Und damit stimmt das Zeugnis des SocratesConybeare ZNTW 1903 S. 330 möchte die Überschrift des Venetus auf Socrates’ Einfluß zurückführen, um nur einem eugnis gegenüber zu stehn. Socrates selbst aber habe den Autor nicht überliefert erhalten, sondern erst selbst aus der Inschrift des Briefes an Flacillus fälschlich auf Eusebius von Caesarea geschlossen (ZNTW 1905 S. 264 f). Es ist jedoch nicht gerade", + "candidate_score": 0.610602, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_52_54", + "bdc_text": "Tiguri . Vorliegender Brief wurde erst am 13 . Mai zusammen mit Brief Nr. 2900 abgeschickt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_12", + "psc_text": "auch in ZNTW 1905 S. 250 f diese Instanz zurückgezogen.. Aber auch die weitere Stelle (S. 31, 22 22ff): τὴν τοῦ Γαλάτου πίστιν, ἢ καὶ μᾶλλον τὴν ἀπιστίαν τὴν εἰς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ, καιρὸς ἤδη καλεῖ . . . εἰς φῶς ἀγαγεῖν, καὶ τὴν χρόνοις μακροῖς ἐνδομυχήσασαν τῴ ἀνδρὶ κακοδοξίαν βραχὺ περιελθόντας τοῦ τῆς ἐπιστολῆς προσχήματος ἀπογυμνῶσαι, so gewiß sie auf einen Brief Marcells geht meint doch sicher den Rechtfertigungsbrief, den er am Ende seines römischen Aufenthalts an Julius verfaßte. Im Gegenteil, es wäre unser Verfasser, der sonst immer nur mit einer Schrift Marcells zutun hat (S. 1,14. 2,10. 60,10), hier ein weiteres Schriftstück von ihm einführte und das mit einer so ungenügenden Bezeichnung wie ἡ Man wird die Möglichkeit nicht von der Hand weisen können ZNTW 1905 S. 255), daß unser Verfasser hier entweder dieselbe Marcells, die er sonst γράμμα, γραφή oder σύγγραμμα nennt, als ἐπιστολή bezeichnetDas konnte", + "candidate_score": 0.608999, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_34", + "bdc_text": "Dies verleitete Herminjard dazu , zu glauben , dass Del Prato genauso wie Maturin aus dem Poitou stamme , und den von Del Prato in dem oben erwähnten ersten Brief an Bullinger angeführten lateinischen Namen \"Bartolomeus Pratensius \" mit \"Barthélemi Des Prés\" wiederzugeben , zumal er einen solchen Familiennamen unweit von Fontenay-le- Comte belegen konnte .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_140", + "psc_text": "Πλάτωνος μεμνημένος δογμάτων, καὶ τῆς τῶν ἀρχῶν παρ’ αὐτῷ διαφορᾶς, ΠΕΡΙ ΑΡΧΩΝ γέγραφεν βιβλίον, καὶ ταύτην τῷ συγγράμματι τὴν ἐπιγραφὴν ἔθετο. δεῖγμα δὲ τούτου μέγιστον τὸ μηδὲ ἄλλοθέν ποθεν τὴν ἀρχὴν τῶν λέξεων αὐτὸν ἢ τὴν ἐπιγραφὴν τοῦ βιβλίου ποιήσασθαι, ἀλλ’ ἀπὸ τῶν Πλάτωνι λεχθέντων ῥημάτων· γέγραφεν γὰρ ἀρχόμενος οὕτως· οἱ πεπιστευκότες καὶ πεπεισμένοι , τοῦτο τὸ ῥητὸν οὕτως εἰρημένον εὕροις ἂν ἐν τῷ Γοργίᾳ Πλάτωνος. οὔτ’ εἰ ἐφέρετο, ἤνεγκεν ἂν διαβολὴν Ὠριγένει φάντι· οἱ πεπιστευκότες ἢ καὶ πεπεισμένοι, καὶ συνάψαντι ἑξῆς· τὴν χάριν καὶ τὴν ἀλήθειαν »διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ« γεγονέναι καὶ Χριστὸν εἶναι τὴν ἀλήθειαν κατὰ τὸ εἰρημένον ὑπ’ αὐτοῦ· »ἐγώ εἰμι ἡ ἀλήθεια«. ποία γὰρ πρὸς ταῦτα κοινωνία γένοιτ’ ἄν ποτε Πλάτωνι; οὐδὲν Πλάτωνος ΠΕΡΙ ΑΡΧΩΝ μνημονεύεται βιβλίον, οὐδὲ Ὠριγένης ὁμοίως περὶ ἀρχῶν ἐδόξασεν Πλάτωνι, ὁ μίαν μόνην τὴν ἀγένητον καὶ ἄναρχον καὶ ἐπέκεινα τῶν ὅλων εἰδὼς ἀρχήν, ταύτην τε εἶναι πατέρα ἑνὸς μονογενοῦς υἱοῦ, δι’ οὗ τὰ", + "candidate_score": 0.608312, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Epistolae", + "max_score": 0.694326, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_39_41", + "bdc_text": "Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) . Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand; s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1371", + "psc_text": ". . . De quibus epistolis unam ad Antiochenum, alteram ad Jerosolymitanum . . . dirigetis. Nos autem ad Illyrios episcopos similia jam scripta transmisimus. Hic tria similis epistolae exempla indicantur, ad Basilium Antiochenum, ad Juvenalem Jerosolymitanum, et ad Illyrios episcopos, id est ad Euxitheum Thessalonicensem, Petrum Corinthium, et Lucam Dyrrachenum, qui accuratius in inscriptione nostri codicis Ratisponensis nominantur. Ex Grimanico vero codice illud elicimus, in exemplo epistolae 150 ad Euxitheum caeterosque metropolitas Illyrici postremae periodo insertas fuisse voces per Illyricum; quae cum Juvenali Jerosolymitano nequaquam conveniant, in epistola ad eumdem certissime defuerunt, et idcirco Juvenalis nomen in inscriptione ejusdem epistolae delendum credidimus. 2. Eaedem duae epistolae suspectae fidei fuerunt Pagio ad an. 457, n. 7, sicut etiam epistola 153, ob imploratum auxilium Patricii Asparis, quae duo nomina separatim posita in epist. 149 et 150 pro duabus personis accepit, primum filii, alterum patris, cum tamen unum Asparem significent, qui patricii", + "candidate_score": 0.694326, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_38_40", + "bdc_text": "dankte. Am 10 . Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) . Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_82", + "psc_text": "sunt, sed non omnino convincunt; cum fieri potuerit ut is qui hanc epistolam anteriori ad Africanos subjecit, ita haec loca plurali numero afferret, ut cohaererent cum antecedentibus, quemadmodum alia proprio ingenio eum immutasse cognoscimus. 8. Joannes Vander Haagen, auctor operis inscripti: Observationes in veterum Patrum et pontificum prologos et epistolas paschales, Amstelodami an. 1734, pag. 97, eam Cyrilli epistolam esse, et ad Leonem pontificem traditam propugnat. Id autem exinde potissimum statuit, quod ex una parte certum sit ex Paschasino S. Cyrillum Leoni interroganti de Paschate an. 444 per litteras eidem directas respondisse; ex alia vero parte textum qui in hoc fragmento legitur Beda tribuat epistolae Cyrilli ad S. Leonem, et in ipso fragmento agatur quidem de quaestione Paschatis anni 444, de qua eum Leoni respondisse Paschasinus prodidit. Idem vero auctor allegat tria Bedae testimonia: duo quibus ea epistola Cyrillo vindicatur, nimirum ex libro de temporum Ratione, et ex epistola ad", + "candidate_score": 0.693373, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_39_41", + "bdc_text": "Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) . Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand; s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_44", + "psc_text": "ut eodem sane carent caeteri codices ac praesertim vetustis simarum omnium collectionum. Hinc ms. Florentin. S. Marci collectionis 13, ob Leoninas epistolas aliis nominibus insignis, ut videbimus in Admonit. ad epist. 12, sic epistolam, de qua agimus, inscribit: Leo Urbis Romae episcopus . . . . . Aquileiensi episcopo; ubi intervallo vacuo episcopi nomen ignotum significatur. Adempta igitur auctoritate quorumdam codicum, qui Januarium praeferunt, nihil fundamenti ex codicibus superest, quo cogamur affirmare epistolam 1 datam eidem Januario, ad quem epist. 18 scriptam fuisse manifestum est. 23. Traditam vero fuisse ad aliquem Januarii praecessorem et in ipso quidem pontificatus Leonis exordio, aliunde colligere licet. Photius in Bibliotheca vetustum codicem referens, qui sub saeculi VI initia lucubratus, exactissimam Pelagianarum rerum historiam ex peculiaribus documentis derivatam continebat, haec de Pelagianorum gestis sub Leonis pontificatu tradit cod. 54: Cum temporis deinde progressu sectae hujus homines per haeresis suae abjurationem Ecclesiae restituti essent; iterum malum", + "candidate_score": 0.689848, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_38_40", + "bdc_text": "dankte. Am 10 . Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) . Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1371", + "psc_text": ". . . De quibus epistolis unam ad Antiochenum, alteram ad Jerosolymitanum . . . dirigetis. Nos autem ad Illyrios episcopos similia jam scripta transmisimus. Hic tria similis epistolae exempla indicantur, ad Basilium Antiochenum, ad Juvenalem Jerosolymitanum, et ad Illyrios episcopos, id est ad Euxitheum Thessalonicensem, Petrum Corinthium, et Lucam Dyrrachenum, qui accuratius in inscriptione nostri codicis Ratisponensis nominantur. Ex Grimanico vero codice illud elicimus, in exemplo epistolae 150 ad Euxitheum caeterosque metropolitas Illyrici postremae periodo insertas fuisse voces per Illyricum; quae cum Juvenali Jerosolymitano nequaquam conveniant, in epistola ad eumdem certissime defuerunt, et idcirco Juvenalis nomen in inscriptione ejusdem epistolae delendum credidimus. 2. Eaedem duae epistolae suspectae fidei fuerunt Pagio ad an. 457, n. 7, sicut etiam epistola 153, ob imploratum auxilium Patricii Asparis, quae duo nomina separatim posita in epist. 149 et 150 pro duabus personis accepit, primum filii, alterum patris, cum tamen unum Asparem significent, qui patricii", + "candidate_score": 0.689813, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_39_41", + "bdc_text": "Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) . Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand; s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_5", + "psc_text": "Dionysii Vat. 5845, et alius, qui in bibliotheca Regis Galliae servatur. In codice Regis Galliae epistola ad Januarium suo loco exhibetur; epistola autem ad Mauros, licet genuina et ipsa sit, ut alias videbimus, cum tamen non fuerit a Dionysio inserta, nuspiam apparet. In Vaticano autem codice 5845 explorate discernuntur additiones quae Dionysio posterius accessere: nam hae omnes non suo loco leguntur insertae, ut in collectione Hadriani factum est, sed post descriptam puram collectionem Dionysii in fine additae deprehenduntur, et inter has legitur epistola ad Mauros, ut in admonitione ad eamdem epistolam fusius explicabitur. Ipsa rubrica titulorum Leonis num. 48 tabulae praemissa, cui tituli totidem et non amplius in corpore ejus codicis respondent, epistolam ad Januarium requirit, epistolam vero ad Mauros, quae in Hadrianeis editionibus num. 49 recensetur, excludit. Hinc sane Cresconius, qui ex puro Dionysio suam collectionem digessit, nihil uspiam refert ex epistola ad Mauros, totam autem epistolam ad Januarium", + "candidate_score": 0.687172, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_39_41", + "bdc_text": "Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) . Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand; s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_184", + "psc_text": "ordinem temporum fuerunt inserta. Post decretum autem Felicis pag. 155 describitur Leonis epistola cum hoc titulo: In causa Lupicini episcopi: Leo universis episcopis per Caesariensem Mauritaniam constitutis. Cum de ordinationibus, et reliqua cum eadem Hadrianeae editionis forma atque lectione. Subjicitur huic epistolae Leonis pag. 157: Epistola Zosimi ad presbyteros Ravennae directa. Zosimi commonitorium presbyteris et diaconibus qui Ravennae sunt. Ex relatione, etc., quae in eodem Hadrianeo codice legitur. Tandem post hanc epistolam, veluti novum additamentum sequitur tabula capitum 79, ipsaque documenta post tabulam subjiciuntur. De his alibi fusius erit dicendum. Nunc satis sit memorare quinque priora documenta, quae sic afferuntur: Pag. 159. I. Justinus Augustus Hormisdae. Quo fuimus semper, etc. Pag. 160. II. Exemplar precum a clericis et monachis Antiochenis, Hierosolymitanis. etc., ad Justinum. Haurite aquam cum laetitia, etc. Pag. 161. III. Hormisda Justino. Interea quae ad unitatem Ecclesiae, etc. Pag. 164. IV. Hormisda presbyteris, diaconibus et archimandritis secundae Syriae.", + "candidate_score": 0.6862, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_38_40", + "bdc_text": "dankte. Am 10 . Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) . Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_5", + "psc_text": "Dionysii Vat. 5845, et alius, qui in bibliotheca Regis Galliae servatur. In codice Regis Galliae epistola ad Januarium suo loco exhibetur; epistola autem ad Mauros, licet genuina et ipsa sit, ut alias videbimus, cum tamen non fuerit a Dionysio inserta, nuspiam apparet. In Vaticano autem codice 5845 explorate discernuntur additiones quae Dionysio posterius accessere: nam hae omnes non suo loco leguntur insertae, ut in collectione Hadriani factum est, sed post descriptam puram collectionem Dionysii in fine additae deprehenduntur, et inter has legitur epistola ad Mauros, ut in admonitione ad eamdem epistolam fusius explicabitur. Ipsa rubrica titulorum Leonis num. 48 tabulae praemissa, cui tituli totidem et non amplius in corpore ejus codicis respondent, epistolam ad Januarium requirit, epistolam vero ad Mauros, quae in Hadrianeis editionibus num. 49 recensetur, excludit. Hinc sane Cresconius, qui ex puro Dionysio suam collectionem digessit, nihil uspiam refert ex epistola ad Mauros, totam autem epistolam ad Januarium", + "candidate_score": 0.685433, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_38_40", + "bdc_text": "dankte. Am 10 . Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) . Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_7", + "psc_text": "addita discrepat. Adde tandem quod epistola ad Januarium apud Dionysium non in fine epistolarum Leonis collocatur, sed in medio; est enim inter septem a Dionysio positas epistola quarta; epistola vero ad Mauros, cum addititia sit, in fine Hadrianeae collectionis, quae additamenta Dionysiana recepit, sita est. Idem accidisset epistolae ad Januarium, si inter additamenta fuisset. 5. Epistolam primam ad Aquileiensem una cum epistola secunda ad Septimum illi immediate subjecta exhibent antiquissimi codices Vat. Reginae 1997 collectionis 1 Lucensis, et similis Colbertinus collectionis quartae, alius codex Parisiensium Jesuitarum ab Antelmio laudatus epist. 1. et a Pagio ad an. 447, cujus recentius documentum pertinet ad an. 615, ac tandem quatuor antiquitate praestantes codices collectionis 8 Vat. 5845, Vallicelianus signatus A. 5, Vercellensis saeculi IX et Vat. 1353, qui ex alio Bergomate saeculi IX transcriptus fuit. 6. Eamdem epistolam 1 ad Aquileiensem una cum epist. 18 ad Januarium, non tamen unitas, sed aliis Leoninis", + "candidate_score": 0.685347, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_39_41", + "bdc_text": "Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) . Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand; s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_82", + "psc_text": "sunt, sed non omnino convincunt; cum fieri potuerit ut is qui hanc epistolam anteriori ad Africanos subjecit, ita haec loca plurali numero afferret, ut cohaererent cum antecedentibus, quemadmodum alia proprio ingenio eum immutasse cognoscimus. 8. Joannes Vander Haagen, auctor operis inscripti: Observationes in veterum Patrum et pontificum prologos et epistolas paschales, Amstelodami an. 1734, pag. 97, eam Cyrilli epistolam esse, et ad Leonem pontificem traditam propugnat. Id autem exinde potissimum statuit, quod ex una parte certum sit ex Paschasino S. Cyrillum Leoni interroganti de Paschate an. 444 per litteras eidem directas respondisse; ex alia vero parte textum qui in hoc fragmento legitur Beda tribuat epistolae Cyrilli ad S. Leonem, et in ipso fragmento agatur quidem de quaestione Paschatis anni 444, de qua eum Leoni respondisse Paschasinus prodidit. Idem vero auctor allegat tria Bedae testimonia: duo quibus ea epistola Cyrillo vindicatur, nimirum ex libro de temporum Ratione, et ex epistola ad", + "candidate_score": 0.685285, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_39_41", + "bdc_text": "Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) . Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand; s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1579", + "psc_text": "lib. II Observationum in sacra cardinalis Norisii opera cap. 7, num. 3, tom. IV, pag. 915, ubi etiam ostendimus pugnantibus episcoporum ordine, et rebus ac tempore episcopis tributis, satius esse de errore in rebus ac tempore perperam ascriptis, quam in episcoporum ordine suspicari. 4. Ordo episcoporum Ravennatum hujus aevi in Agnello et reliquis antiquis Ecclesiae Ravennatis scriptoribus hic est: Ursus, Petrus, Neo, Exuperantius, Joannes, Petrus. Cum autem Joanni tribuant privilegium Valentiniani III, secundo Petro hujus successori ascribunt quae de S. Petro Chrysologo certa sunt. His vero obstant tria monumenta posterius edita: primum epistola Leonis ad Neonem, quae episcopo Petri Chrysologi successori congruit; secundum epistola Simplicii papae ad Joannem episcopum Ravennatem, qui post Petrum et Neonem eam sedem obtinuit; tertium synodi Romanae sub Symmacho, in quibus alius Petrus Ravennas subscriptus invenitur. Haec animadvertens P. Bacchinius, ut triplicem nodum solveret, ad duo confugit. Primo suspicatus est Leonis epistolam non ad Neonem Ravennatem", + "candidate_score": 0.682231, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_40_42", + "bdc_text": "Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand; s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. ) zu identifizieren sei , muss offen bleiben , auch wenn eine Urkunde vom 8 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_963", + "psc_text": "edidit Baluzius. In tribus tantum codicibus adhuc inventa est, nimirum in Parisiensi, in Vaticano Reginae Suecorum, et in alio Vat. 1322. Hic autem postremus codex, qui quondam fuit Veronensis Ecclesiae, eo praestantior est quod quamplures subscriptiones Patrum nobis conservavit, quae in ipso originali Graeco desiderantur. Nobis sane, qui hanc versionem haud omittendam credidimus, istum codicem accuratius relegere non inutile fuit. 2. Altera versio recentior Rusticum Romanae Ecclesiae diaconum habet auctorem. Hanc enim ille annotationem praefixit, quae in puris Rustici exemplaribus et in editione Crabbi legitur: Relationes sanctae synodi ex codice Acumitensi Graeco in Latinum transtuli ego ipse. Et in fine ipsius relationis haec ejusdem annotatio subjicitur: Scripsi pridie kal. Aprilis, feria tertia, indictione XIII, quae indictio in aliis pariter annotationibus constanter signata, si ad illud tempus referenda sit quo Rusticus in Oriente versabatur, convenit cum solo anno 550, quidquid sit de die vel feria, in quibus non minus hic quam", + "candidate_score": 0.6803, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_34_36", + "bdc_text": "Dies verleitete Herminjard dazu , zu glauben , dass Del Prato genauso wie Maturin aus dem Poitou stamme , und den von Del Prato in dem oben erwähnten ersten Brief an Bullinger angeführten lateinischen Namen \"Bartolomeus Pratensius \" mit \"Barthélemi Des Prés\" wiederzugeben , zumal er einen solchen Familiennamen unweit von Fontenay-le- Comte belegen konnte . Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 . November 1543 ( Herminjard IX 110-112 , Nr. 1308 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_644", + "psc_text": "testatur. At hoc in hypothesi ejusdem chronicae notationis in utraque epistola satis ingeniose dictum videri potest, non tamen probabiliter, verisimillimum enim est Leonem ad Pulcheriam misisse exemplar, quod originali ad Theodosium tradito responderet. Hypothesim vero ejusdem diei in epistola signati, ex Latino textu pendet, quod non esse proprium hujus epistolae, sed ex epist. 44 sumptum jam demonstravimus. Repudiata vero hac hypothesi id ita evenisse conjici potest. S. pontifex primo scripsit epistolam 43. Haec sane in omnibus tum Venetis, tum Vaticanis Graecis codicibus, nec non in illis quos vetus interpres Latinus, seu Rusticus vidit, primo loco constanter describitur ante epistolam 44, quod anterioris temporis indicium est; at post aliquot dies; cum jam discessissent ii quibus epist. 43 tradita fuerat, eamdem S. Leo aliquibus mutatis, ac pluribus additis, renovavit, aliisque tradidit perferendam, ita ut, priori, si fieri posset, revocata vel suppressa, hanc Theodosio offerrent; ejusdemque exemplum litteris ad Pulcheriam scriptis junxit. Ita", + "candidate_score": 0.676033, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_40_42", + "bdc_text": "Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand; s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. ) zu identifizieren sei , muss offen bleiben , auch wenn eine Urkunde vom 8 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1371", + "psc_text": ". . . De quibus epistolis unam ad Antiochenum, alteram ad Jerosolymitanum . . . dirigetis. Nos autem ad Illyrios episcopos similia jam scripta transmisimus. Hic tria similis epistolae exempla indicantur, ad Basilium Antiochenum, ad Juvenalem Jerosolymitanum, et ad Illyrios episcopos, id est ad Euxitheum Thessalonicensem, Petrum Corinthium, et Lucam Dyrrachenum, qui accuratius in inscriptione nostri codicis Ratisponensis nominantur. Ex Grimanico vero codice illud elicimus, in exemplo epistolae 150 ad Euxitheum caeterosque metropolitas Illyrici postremae periodo insertas fuisse voces per Illyricum; quae cum Juvenali Jerosolymitano nequaquam conveniant, in epistola ad eumdem certissime defuerunt, et idcirco Juvenalis nomen in inscriptione ejusdem epistolae delendum credidimus. 2. Eaedem duae epistolae suspectae fidei fuerunt Pagio ad an. 457, n. 7, sicut etiam epistola 153, ob imploratum auxilium Patricii Asparis, quae duo nomina separatim posita in epist. 149 et 150 pro duabus personis accepit, primum filii, alterum patris, cum tamen unum Asparem significent, qui patricii", + "candidate_score": 0.670137, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_33_35", + "bdc_text": "\"Maturinus Virginius , Fonteniensis apud Pictones in Gallia\" . Dies verleitete Herminjard dazu , zu glauben , dass Del Prato genauso wie Maturin aus dem Poitou stamme , und den von Del Prato in dem oben erwähnten ersten Brief an Bullinger angeführten lateinischen Namen \"Bartolomeus Pratensius \" mit \"Barthélemi Des Prés\" wiederzugeben , zumal er einen solchen Familiennamen unweit von Fontenay-le- Comte belegen konnte . Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_644", + "psc_text": "testatur. At hoc in hypothesi ejusdem chronicae notationis in utraque epistola satis ingeniose dictum videri potest, non tamen probabiliter, verisimillimum enim est Leonem ad Pulcheriam misisse exemplar, quod originali ad Theodosium tradito responderet. Hypothesim vero ejusdem diei in epistola signati, ex Latino textu pendet, quod non esse proprium hujus epistolae, sed ex epist. 44 sumptum jam demonstravimus. Repudiata vero hac hypothesi id ita evenisse conjici potest. S. pontifex primo scripsit epistolam 43. Haec sane in omnibus tum Venetis, tum Vaticanis Graecis codicibus, nec non in illis quos vetus interpres Latinus, seu Rusticus vidit, primo loco constanter describitur ante epistolam 44, quod anterioris temporis indicium est; at post aliquot dies; cum jam discessissent ii quibus epist. 43 tradita fuerat, eamdem S. Leo aliquibus mutatis, ac pluribus additis, renovavit, aliisque tradidit perferendam, ita ut, priori, si fieri posset, revocata vel suppressa, hanc Theodosio offerrent; ejusdemque exemplum litteris ad Pulcheriam scriptis junxit. Ita", + "candidate_score": 0.669023, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_40_42", + "bdc_text": "Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand; s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. ) zu identifizieren sei , muss offen bleiben , auch wenn eine Urkunde vom 8 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_8", + "psc_text": "pertinet ad an. 615, ac tandem quatuor antiquitate praestantes codices collectionis 8 Vat. 5845, Vallicelianus signatus A. 5, Vercellensis saeculi IX et Vat. 1353, qui ex alio Bergomate saeculi IX transcriptus fuit. 6. Eamdem epistolam 1 ad Aquileiensem una cum epist. 18 ad Januarium, non tamen unitas, sed aliis Leoninis intermediis disjunctas, reperimus in mss. collectionum 11, 20, 21 et 22. 7. Demum omnes hae tres epistolae, prima ad Aquileiensem, et secunda ad Septimum simul junctae, epistola vero 18 ad Januarium seorsim descripta, continentur in mss. antiquissimae collectionis 5, in peculiari ms. Florentino S. Marci collectionis 13, ac in codicibus collectionis 12, 23 et 24, quos in praefatione fusius memoavimus. § II Argumentum ex mss. pro statuenda sinceritate epistolarum ad Septimum Altinensum et ad Januarium Aquileiensem, quae solae a nonnullis in suspicionem vocantur. 8. Ex hac codicum notitia cognoscimus epistolas ad Septimum et ad Januarium, quae in controversiam cadunt, in", + "candidate_score": 0.668804, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_33_35", + "bdc_text": "\"Maturinus Virginius , Fonteniensis apud Pictones in Gallia\" . Dies verleitete Herminjard dazu , zu glauben , dass Del Prato genauso wie Maturin aus dem Poitou stamme , und den von Del Prato in dem oben erwähnten ersten Brief an Bullinger angeführten lateinischen Namen \"Bartolomeus Pratensius \" mit \"Barthélemi Des Prés\" wiederzugeben , zumal er einen solchen Familiennamen unweit von Fontenay-le- Comte belegen konnte . Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_77", + "psc_text": "haec numeralis nota legitur. Nam Graecus Africani codicis textus non est originalis Cyrilli, sed ex Latino Dionysii antiqua interpretatio Graeca, quae ex vitiato Dionysii textu derivat, et veterem esse hunc librariorum lapsum confirmat. Hinc ergo manifestum fit veram lectionem in ms. Sirmondi fuisse corruptam ab illo antiquario, qui cum huic epistolae alteram partem subjecit, et ex duabus epistolis unam compegit, diem Paschatis in hac postrema parte designatum, de quo pluribus agitur, ad priorem quoque partem transferendum putavit. Hac libertate in inscriptione eadem Cyrilli epistola data dicitur Carthaginensi synodo congregatae V kal. Decembris, cum apud Dionysium nulla talis notatio in inscriptione occurrat, sed in titulo Dionysius notaverit diem VI kal. Decembris, quo ea epistola ab Africanis ad Bonifacium pontificem missa fuit. Hactenus de epistola ad Carthaginense concilium. 5. Nunc de additione, seu de alia Cyrilli epistola, quae nostri instituti propria est. Haec nimirum agit de Paschate celebrando an. 444. Dicitur enim", + "candidate_score": 0.661469, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_33_35", + "bdc_text": "\"Maturinus Virginius , Fonteniensis apud Pictones in Gallia\" . Dies verleitete Herminjard dazu , zu glauben , dass Del Prato genauso wie Maturin aus dem Poitou stamme , und den von Del Prato in dem oben erwähnten ersten Brief an Bullinger angeführten lateinischen Namen \"Bartolomeus Pratensius \" mit \"Barthélemi Des Prés\" wiederzugeben , zumal er einen solchen Familiennamen unweit von Fontenay-le- Comte belegen konnte . Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1574", + "psc_text": "hanc epistolam derivarunt auctores collect. Isid. 12, 20, 21, 22 et 23, et exemplum aliud, ex quo eamdem sumpsere auctor collect. 24, Merlinus atque Sichardus. Variantes enim quas relegentes ipsam epistolam in iisdem mss. invenimus, hanc duplicem originem ostenderunt. Cum vero quoad episcopalis sedis nomen plures codices prioris originis signantes Ravennatem conveniant cum omnibus mss. alterius fontis, de Ravennatensi sede dubitandum non est. Id autem vel maxime ex eo confirmatur, quod codices duo Vindebonenses, qui dissentiunt, aperto errore laborant. Nam Arbonensis episcopatus, qui in ms. Vindeb. Hisp. legitur, ignotus est; Narbonensis vero per hoc tempus non a Leone tenebatur, sed a Rustico, ad quem aliam posteriorem epistolam datam videbimus. Neque moveat quod primus codex Vindebon. puriorem Hispanicam complectatur. Nam licet eatenus sit purior, quod emendationes in Gallicanos codices inductas non recepit, mendosissimus tamen est, mendumque satis prodit in eadem inscriptione episcopatus Arbonensis, quem nemo inveniet. Hoc autem mendum evidentius demonstrant", + "candidate_score": 0.661351, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_34_36", + "bdc_text": "Dies verleitete Herminjard dazu , zu glauben , dass Del Prato genauso wie Maturin aus dem Poitou stamme , und den von Del Prato in dem oben erwähnten ersten Brief an Bullinger angeführten lateinischen Namen \"Bartolomeus Pratensius \" mit \"Barthélemi Des Prés\" wiederzugeben , zumal er einen solchen Familiennamen unweit von Fontenay-le- Comte belegen konnte . Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 . November 1543 ( Herminjard IX 110-112 , Nr. 1308 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1574", + "psc_text": "hanc epistolam derivarunt auctores collect. Isid. 12, 20, 21, 22 et 23, et exemplum aliud, ex quo eamdem sumpsere auctor collect. 24, Merlinus atque Sichardus. Variantes enim quas relegentes ipsam epistolam in iisdem mss. invenimus, hanc duplicem originem ostenderunt. Cum vero quoad episcopalis sedis nomen plures codices prioris originis signantes Ravennatem conveniant cum omnibus mss. alterius fontis, de Ravennatensi sede dubitandum non est. Id autem vel maxime ex eo confirmatur, quod codices duo Vindebonenses, qui dissentiunt, aperto errore laborant. Nam Arbonensis episcopatus, qui in ms. Vindeb. Hisp. legitur, ignotus est; Narbonensis vero per hoc tempus non a Leone tenebatur, sed a Rustico, ad quem aliam posteriorem epistolam datam videbimus. Neque moveat quod primus codex Vindebon. puriorem Hispanicam complectatur. Nam licet eatenus sit purior, quod emendationes in Gallicanos codices inductas non recepit, mendosissimus tamen est, mendumque satis prodit in eadem inscriptione episcopatus Arbonensis, quem nemo inveniet. Hoc autem mendum evidentius demonstrant", + "candidate_score": 0.659654, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_33_35", + "bdc_text": "\"Maturinus Virginius , Fonteniensis apud Pictones in Gallia\" . Dies verleitete Herminjard dazu , zu glauben , dass Del Prato genauso wie Maturin aus dem Poitou stamme , und den von Del Prato in dem oben erwähnten ersten Brief an Bullinger angeführten lateinischen Namen \"Bartolomeus Pratensius \" mit \"Barthélemi Des Prés\" wiederzugeben , zumal er einen solchen Familiennamen unweit von Fontenay-le- Comte belegen konnte . Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_73", + "psc_text": "in Commentario ad Canonem paschalem Victorii, cap. 1, pag. 72. Duae vero in ea quam Petavius et Bucherius ediderunt partes distinguendae, nimirum ipsa Cyrilli epistola ad Africanos, quae legitur correctior apud Dionysium; et ejus additio, quae ad aliam ejusdem Cyrilli epistolam pertinet. Has quidem duas distinctasque Cyrilli epistolas cum imperitus quidam reperisset agentes de Paschate, de eodem Paschate utrasque agere credidit: et idcirco epistolae ad Africanos, quam ex Dionysio primum descripsit, paucis verbis suo arbitrio immutatis, alteram, quae Bedae temporibus integra legebatur, initio praetermisso, subjecit atque inseruit; quae cum denuntiet diem Paschatis anni 444, eidem diei accommodata fuit a librario dies designata in priori ad Africanos epistola, nimirum IX kal. Maii. Hinc Bucherius non duas, sed unam epistolam habuit totum hoc documentum, eodemque credidit sermonem esse de solo Paschate ann. 444. 3. Sed si conferatur prima hujus pars cum Cyrilli epistola ad Africanos, quae a Dionysio conservata est, eadem reperientur", + "candidate_score": 0.659193, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_34_36", + "bdc_text": "Dies verleitete Herminjard dazu , zu glauben , dass Del Prato genauso wie Maturin aus dem Poitou stamme , und den von Del Prato in dem oben erwähnten ersten Brief an Bullinger angeführten lateinischen Namen \"Bartolomeus Pratensius \" mit \"Barthélemi Des Prés\" wiederzugeben , zumal er einen solchen Familiennamen unweit von Fontenay-le- Comte belegen konnte . Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 . November 1543 ( Herminjard IX 110-112 , Nr. 1308 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_52", + "psc_text": "Si enim de praeteritis litteris et de re olim insinuata loqueretur, vi verbi duximus commonendam, omnis rectae syntaxeos ratio posset et haberet exigeret. Id autem si evidens judicetur, epistolam primam ad Januarium traditam non fuisse consequens fit. Ita enim Leo indicat se duxisse eum nunc monere, ac si antea de eadem re numquam monuerit. Igitur epistola prima, in qua eadem monitio fusius ingeritur, non ad Januarium, sed ad aliquem ejus praedecessorem tradita dici debet. 25. Ex his porro tempus duarum sequentium epistolarum elicitur, et cur ab his initium duxerimus, manifestum fiet. Annus 444, cui has epistolas auctoritate libri de Promissionibus adjudicavit Quesnellus, explicato eodem testimonio et auctoritate Photii satis revincitur. Multo autem magis repellitur opinio Antelmii, qui easdem epistolas attribuit anno 447. Non leve in speciem videri potest illud cui potissimum insistit Antelmius epist. 1 num. 11 pag. 7, nimirum in epistola ad Aquileiensem episcopum, c. 1 mentionem fieri decretorum", + "candidate_score": 0.656535, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_39", + "bdc_text": "Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_464", + "psc_text": "erit, memorabimus. Inter Lectionaria relegimus antiquissimum Vat. 3836. Addendi sunt praeterea duo alii codices millenarii, Veronensis 8, in quo haec epistola Leonis post epistolas canonicas describitur, et alius Veronen. 58, qui hanc epistolam ante quaedam documenta synodi Chalcedonensis repraesentat. Cum primam hujus epistolae editionem citabimus, intelligimus primam editionem Sermonum S. Leonis, cui haec epistola inserta est ante sermones de Nativitate ex ms. codice collectionis tertiae eorumdem Sermonum. Accedent tandem praeter codices Quesnelli alii quatuor a Baluzio adhibiti, nimirum Colbertinus 2574, Parisien., Divionen. et Corbeiensis, quorum tres postremi collectionem 17 Chalcedonensem continent. 7. Antiquissimam Graecam versionem, quae lecta et inserta fuit act. 2 synodi Chalcedonensis, primus edidit Joannes Leunclavius ex bibliotheca Sambuci Basileae an. 1578, postea ex aliis mss. Gerardus Vossius praepositus Tungrensis in calce Operum S. Gregorii Thaumaturgi an. 1604; dein vero Romani Conciliorum editores an. 1608, et a Romanis alii posteriores Conciliorum collectores. Graecum textum exegimus ad perantiquum ms.", + "candidate_score": 0.65492, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_33_35", + "bdc_text": "\"Maturinus Virginius , Fonteniensis apud Pictones in Gallia\" . Dies verleitete Herminjard dazu , zu glauben , dass Del Prato genauso wie Maturin aus dem Poitou stamme , und den von Del Prato in dem oben erwähnten ersten Brief an Bullinger angeführten lateinischen Namen \"Bartolomeus Pratensius \" mit \"Barthélemi Des Prés\" wiederzugeben , zumal er einen solchen Familiennamen unweit von Fontenay-le- Comte belegen konnte . Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_4", + "psc_text": "Quesnellum, qui commentitiam, ut ipse putat, epistolam ad Septimum ex Isidoriana derivatam affirmat, ubi puram Isidori collectionem, quae litteris ad Septimum caret, confundit cum collectione a Merlino edita, quae Isidoriana auctior, et a nobis appellata collectio 12, eas ad Septimum litteras recepit. Alterum vero de collectione Dionysii praenotandum erat adversus Antelmium, qui in primis litteris de hac controversia Gallice scriptis, declinaturus auctoritatem Dionysii, quae pro epistola 18 ad Januarium maxime valet, hanc non a Dionysio insertam, sed ab alio posteriori additam prodit, quemadmodum addita fuit fui epistola ad Mauros. At haec comparatio est plane inanis. Duo enim codices suppetunt puri Dionysii Vat. 5845, et alius, qui in bibliotheca Regis Galliae servatur. In codice Regis Galliae epistola ad Januarium suo loco exhibetur; epistola autem ad Mauros, licet genuina et ipsa sit, ut alias videbimus, cum tamen non fuerit a Dionysio inserta, nuspiam apparet. In Vaticano autem codice 5845 explorate discernuntur additiones", + "candidate_score": 0.654909, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_1_3", + "bdc_text": "Pratensius d. Henrico Bullingero S. P. D . Valde sum delectatus eo , quod in ultimis tuis ad se literis adscriptum Wohl eine nicht mehr erhaltene Antwort Bullingers auf Baldassare Altieris Brief vom 29 . Januar 1547 ( HBBW XIX , Nr. 2777 ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1468", + "psc_text": "457, quibus data fuit epistola 156, vel paulo post: inverisimile enim ipsi videtur, pontificem in octo menses et amplius distulisse litteras, quas in recitato testimonio jam paratas indicavit. Hinc chronicam notationem huic epistolae subjectam rejiciendam putat: idque ex eo confirmat, quod ea notatio chronica in plerisque mss. desideretur. Cum porro ad hanc epistolam referenda existimet, quae Leo scripsit epist. 157, ad Anatolium, c. 1: Ego sane, quantum potui, piissimum principem precatus sum, ut . . . . . haereticorum assertiones in magna vergere ignorantiae caecitate cognosceret; hanc, una cum epistola 156, kal. Decembris traditam fuisse probabilius affirmat. At nec una cum epistola 156, nec paulo post hanc epistolam datam fuisse palam faciunt verba: Promisisse me MEMINI; quae promissum jamdiu ante factum manifestant. Verbum autem praeteriti temporis comprehendi, quod in testimonio epist. 156 has litteras jam paratas et scriptas indicare videtur, nihil moveat, quominus hoc promissum tamdiu dilatum credatur. Leoni enim", + "candidate_score": 0.65456, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_28_30", + "bdc_text": "von Venedig nach Zürich übermittelt . Altieris Brief ermöglicht einen guten Einblick in Maturins Tätigkeit als Buchverkäufer von protestantischen Publikationen in Venedig , die sowohl aus Zürich als auch aus Genf und Straßburg stammten . Als Maturin sich mit den oben erwähnten Briefen zum ersten Mal Bullinger in Zürich vorstellte , wird dieser ihn gebeten haben , seinen Namen am Ende des von Del Prato verfassten Briefes aufzuschreiben , wohl um sich diesen merken zu können ( s .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_411", + "psc_text": "in S. Petri Chrysologi Vita, si non integram epistolam reperit in veteribus Ravennatensis Ecclesiae tabulis, certe aliquod vetustum exemplar hujusmodi collectionis Chalcedonensis prae oculis habuit. Cum vero haec exemplaria rariora fuerint, et non ita multa ex Leone proferant, ut in Isidoriana satis frequenti exhibentur; nihil mirum si posteriores Leoninarum epistolarum collectores hanc epistolam non integram, sed mutilam dedere, uti apud Isidorum ex Hispanica suam collectionem derivantem inventa fuit. Hic autem omittendum non est duos codices Vaticanos epistolarum Leonis a Vossio memoratos, quos hanc epistolam integram continere Quesnellus praesumpsit, eodem Vossio in notatione admonente mutilam exhibere; sunt enim codices posteriorum collectionum quae ex Isidoriana dimanant. 4. Unum dubitari potest, num haec epistola, quam in laudatis Latinae collectionis codicibus integram habemus, originalis sit, an e Graeca antiqua versione Latine reddita fuerit. In memorata praefatione satis manifeste probavimus, antiquum illum auctorem, qui priscae versioni concilii Chalcedonensis epistolas Latinorum in Graeca collectione contentas adjecit,", + "candidate_score": 0.654542, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_34_36", + "bdc_text": "Dies verleitete Herminjard dazu , zu glauben , dass Del Prato genauso wie Maturin aus dem Poitou stamme , und den von Del Prato in dem oben erwähnten ersten Brief an Bullinger angeführten lateinischen Namen \"Bartolomeus Pratensius \" mit \"Barthélemi Des Prés\" wiederzugeben , zumal er einen solchen Familiennamen unweit von Fontenay-le- Comte belegen konnte . Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 . November 1543 ( Herminjard IX 110-112 , Nr. 1308 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_192", + "psc_text": "scripserit. 14. P. Coustantius discrimen illud, quod memoravimus in Gelasii epistola ad Dardanos, quae in aliis codicibus brevior, in aliis prolixior est, ex eo pendere credidit, quod eadem illa epistola sub duplici forma ab ipsomet Gelasio prodierit; idemque postea Hormisdae et Gregorio, antea vero Leoni nostro evenisse opinatus est. Lege Vindic. veter. codd. confirmat. cap. 13, pag. 713. Id huic epistolae contigisse ex antea observatis probabilissimum nobis est. S. Leo scripserat, ut videtur, prima manu epistolam, qualis dabitur ex mss. editionis decurtatae; et ex hoc exemplo olim edito vel invento hanc epistolam sumpserunt auctores collectionum ejusdem editionis. Posteriori vero manu, cum forte supervenisset aliquid novi, ex. gr., causa Restituti episcopi, quem nunc, quasi post illa quae Potentius retulerat, conquestum tradit cap. 10 S. pontifex exscribens eamdem epistolam, nonnulla aliis verbis exposuit, quaedam autem pro novitate causae adjecit. Ita etiam epistolas 30 et 31, quae partim eisdem, partim diversis verbis eadem", + "candidate_score": 0.654173, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_1_3", + "bdc_text": "Pratensius d. Henrico Bullingero S. P. D . Valde sum delectatus eo , quod in ultimis tuis ad se literis adscriptum Wohl eine nicht mehr erhaltene Antwort Bullingers auf Baldassare Altieris Brief vom 29 . Januar 1547 ( HBBW XIX , Nr. 2777 ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_759", + "psc_text": "post festum S. Petri die 29 Junii an. 450. Error ex duobus manifeste detegitur. Primum quia hoc anno Valentinianus Romae erat mense Martio, quo legem edidit Novellis insertam tit. 7, de Indulgentiis reliquorum, nec non mense Aprili ex tit. 38, de Naviculariis annuis, etc., ex quibus dies festus S. Petri, ante quem ille pridie Romam advenerat, dies 29 Junii esse non potest. Secundo quia cum Theodosius obierit die 28 Julii anni ejusdem 450, si post diem 29 Junii scriptae ac missae ad eum fuissent epistolae, post ejus mortem Constantinopolim pervenissent, nec potuisset alias, quae exstant, epistolas reddere. Alius igitur dies festus S. Petri cum Tillemontio et Pagio quaerendus est, et anterior quidem die III nonas Martii an. 450, quo memorata lex de Indulgentiis reliquorum data fuit. Ex antiquissimo Kalendario Bucheriano, in quo dies festi Romanae Ecclesiae notantur, discimus VIII kal. Martii Romae celebratum fuisse festum hoc titulo ibidem signatum: Natale", + "candidate_score": 0.653939, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_34_36", + "bdc_text": "Dies verleitete Herminjard dazu , zu glauben , dass Del Prato genauso wie Maturin aus dem Poitou stamme , und den von Del Prato in dem oben erwähnten ersten Brief an Bullinger angeführten lateinischen Namen \"Bartolomeus Pratensius \" mit \"Barthélemi Des Prés\" wiederzugeben , zumal er einen solchen Familiennamen unweit von Fontenay-le- Comte belegen konnte . Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 . November 1543 ( Herminjard IX 110-112 , Nr. 1308 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1598", + "psc_text": "Hermes, qui in hac epistola appellatur Archidiaconus, vivo adhuc Rustico Biterrensibus episcopus datus fuit, a quibus cum non fuerit receptus, Narbonam rediit, et hac de re idem Rusticus et Hermes litteras ad Leonem dedere, ut ex Hilari papae epist. 8 colligere licet. His autem ut congruum tempus tribuatur, ante Leonis mortem, quae contigit an. 461, Hermes ad Biterrensem cathedram promotus videtur sub. an. 460; haec autem epistola, Hermete adhuc archidiacono Romae agente, scripta serius dicenda est an. 459. 7. His autem de tempore hujus epistolae praemissis manifestum fit quam sint inanes duae Quesnelli conjecturae, quibus cum animadverterit aliquot ex iis dubiis quae proposuit Rusticus decisa fuisse in conciliis Arausicano I, Vasensi I, et Arelatensi II, alterutrum not. 1 colligit: Scilicet vel Rusticum ad Leonem scripsisse, antequam eae difficiles quaestiones in conciliis supradictis ventilarentur et enodarentur: supervacaneum enim videretur et praeter consuetudinem Gallicanam, ut post soluta in pluribus comprovincialibus, aut majoribus", + "candidate_score": 0.653712, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_51_53", + "bdc_text": "] Celeberrimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiastae doctissimo et eloquentissimo . Tiguri . Vorliegender Brief wurde erst am 13 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1162", + "psc_text": "te misisse significas, necdum ad me noveris pervenisse. Unde, si expeditioris occasio se praebuerit perlatoris, libenter habeo, ut si qua est, quae utilis videatur, quam primum ad me mittatur instructio. De Aegyptiis monachis quam quieti, aut cujus sint fidei, scire desidero, et de Alexandrinae Ecclesiae pace quid ad vos veris nuntiis perferatur; ad cujus episcopum vel ordinatores 1193 ipsius, seu clericos, qualia scripta direxerim, missis exemplaribus scire te volui. Ad clementissimum quoque principem, et ad religiosissimam Augustam quis nunc meus sermo sit missus, directa exemplaria perdocebunt. CAP. IV. Utrum autem epistola mea, quam de incarnationis Dominicae fide incolumi adhuc sanctae memoriae Flaviano, ad dilectionem tuam per Basilium diaconum miseram, fraternitati tuae tradita sit, scire desidero: quoniam suspectum habeo quod de ejus textu nullum umquam indicium reddidisti. 1194 Gestorum synodalium, quae omnibus diebus concilii in Chalcedonensi civitate confecta sunt, parum clara propter linguae diversitatem apud nos habetur in structio. Et ideo", + "candidate_score": 0.6531, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_33_35", + "bdc_text": "\"Maturinus Virginius , Fonteniensis apud Pictones in Gallia\" . Dies verleitete Herminjard dazu , zu glauben , dass Del Prato genauso wie Maturin aus dem Poitou stamme , und den von Del Prato in dem oben erwähnten ersten Brief an Bullinger angeführten lateinischen Namen \"Bartolomeus Pratensius \" mit \"Barthélemi Des Prés\" wiederzugeben , zumal er einen solchen Familiennamen unweit von Fontenay-le- Comte belegen konnte . Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_192", + "psc_text": "scripserit. 14. P. Coustantius discrimen illud, quod memoravimus in Gelasii epistola ad Dardanos, quae in aliis codicibus brevior, in aliis prolixior est, ex eo pendere credidit, quod eadem illa epistola sub duplici forma ab ipsomet Gelasio prodierit; idemque postea Hormisdae et Gregorio, antea vero Leoni nostro evenisse opinatus est. Lege Vindic. veter. codd. confirmat. cap. 13, pag. 713. Id huic epistolae contigisse ex antea observatis probabilissimum nobis est. S. Leo scripserat, ut videtur, prima manu epistolam, qualis dabitur ex mss. editionis decurtatae; et ex hoc exemplo olim edito vel invento hanc epistolam sumpserunt auctores collectionum ejusdem editionis. Posteriori vero manu, cum forte supervenisset aliquid novi, ex. gr., causa Restituti episcopi, quem nunc, quasi post illa quae Potentius retulerat, conquestum tradit cap. 10 S. pontifex exscribens eamdem epistolam, nonnulla aliis verbis exposuit, quaedam autem pro novitate causae adjecit. Ita etiam epistolas 30 et 31, quae partim eisdem, partim diversis verbis eadem", + "candidate_score": 0.652384, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_40", + "bdc_text": "Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1371", + "psc_text": ". . . De quibus epistolis unam ad Antiochenum, alteram ad Jerosolymitanum . . . dirigetis. Nos autem ad Illyrios episcopos similia jam scripta transmisimus. Hic tria similis epistolae exempla indicantur, ad Basilium Antiochenum, ad Juvenalem Jerosolymitanum, et ad Illyrios episcopos, id est ad Euxitheum Thessalonicensem, Petrum Corinthium, et Lucam Dyrrachenum, qui accuratius in inscriptione nostri codicis Ratisponensis nominantur. Ex Grimanico vero codice illud elicimus, in exemplo epistolae 150 ad Euxitheum caeterosque metropolitas Illyrici postremae periodo insertas fuisse voces per Illyricum; quae cum Juvenali Jerosolymitano nequaquam conveniant, in epistola ad eumdem certissime defuerunt, et idcirco Juvenalis nomen in inscriptione ejusdem epistolae delendum credidimus. 2. Eaedem duae epistolae suspectae fidei fuerunt Pagio ad an. 457, n. 7, sicut etiam epistola 153, ob imploratum auxilium Patricii Asparis, quae duo nomina separatim posita in epist. 149 et 150 pro duabus personis accepit, primum filii, alterum patris, cum tamen unum Asparem significent, qui patricii", + "candidate_score": 0.652262, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_34_36", + "bdc_text": "Dies verleitete Herminjard dazu , zu glauben , dass Del Prato genauso wie Maturin aus dem Poitou stamme , und den von Del Prato in dem oben erwähnten ersten Brief an Bullinger angeführten lateinischen Namen \"Bartolomeus Pratensius \" mit \"Barthélemi Des Prés\" wiederzugeben , zumal er einen solchen Familiennamen unweit von Fontenay-le- Comte belegen konnte . Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 . November 1543 ( Herminjard IX 110-112 , Nr. 1308 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_77", + "psc_text": "haec numeralis nota legitur. Nam Graecus Africani codicis textus non est originalis Cyrilli, sed ex Latino Dionysii antiqua interpretatio Graeca, quae ex vitiato Dionysii textu derivat, et veterem esse hunc librariorum lapsum confirmat. Hinc ergo manifestum fit veram lectionem in ms. Sirmondi fuisse corruptam ab illo antiquario, qui cum huic epistolae alteram partem subjecit, et ex duabus epistolis unam compegit, diem Paschatis in hac postrema parte designatum, de quo pluribus agitur, ad priorem quoque partem transferendum putavit. Hac libertate in inscriptione eadem Cyrilli epistola data dicitur Carthaginensi synodo congregatae V kal. Decembris, cum apud Dionysium nulla talis notatio in inscriptione occurrat, sed in titulo Dionysius notaverit diem VI kal. Decembris, quo ea epistola ab Africanis ad Bonifacium pontificem missa fuit. Hactenus de epistola ad Carthaginense concilium. 5. Nunc de additione, seu de alia Cyrilli epistola, quae nostri instituti propria est. Haec nimirum agit de Paschate celebrando an. 444. Dicitur enim", + "candidate_score": 0.652157, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_33_35", + "bdc_text": "\"Maturinus Virginius , Fonteniensis apud Pictones in Gallia\" . Dies verleitete Herminjard dazu , zu glauben , dass Del Prato genauso wie Maturin aus dem Poitou stamme , und den von Del Prato in dem oben erwähnten ersten Brief an Bullinger angeführten lateinischen Namen \"Bartolomeus Pratensius \" mit \"Barthélemi Des Prés\" wiederzugeben , zumal er einen solchen Familiennamen unweit von Fontenay-le- Comte belegen konnte . Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_82", + "psc_text": "sunt, sed non omnino convincunt; cum fieri potuerit ut is qui hanc epistolam anteriori ad Africanos subjecit, ita haec loca plurali numero afferret, ut cohaererent cum antecedentibus, quemadmodum alia proprio ingenio eum immutasse cognoscimus. 8. Joannes Vander Haagen, auctor operis inscripti: Observationes in veterum Patrum et pontificum prologos et epistolas paschales, Amstelodami an. 1734, pag. 97, eam Cyrilli epistolam esse, et ad Leonem pontificem traditam propugnat. Id autem exinde potissimum statuit, quod ex una parte certum sit ex Paschasino S. Cyrillum Leoni interroganti de Paschate an. 444 per litteras eidem directas respondisse; ex alia vero parte textum qui in hoc fragmento legitur Beda tribuat epistolae Cyrilli ad S. Leonem, et in ipso fragmento agatur quidem de quaestione Paschatis anni 444, de qua eum Leoni respondisse Paschasinus prodidit. Idem vero auctor allegat tria Bedae testimonia: duo quibus ea epistola Cyrillo vindicatur, nimirum ex libro de temporum Ratione, et ex epistola ad", + "candidate_score": 0.652049, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_40", + "bdc_text": "Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_963", + "psc_text": "edidit Baluzius. In tribus tantum codicibus adhuc inventa est, nimirum in Parisiensi, in Vaticano Reginae Suecorum, et in alio Vat. 1322. Hic autem postremus codex, qui quondam fuit Veronensis Ecclesiae, eo praestantior est quod quamplures subscriptiones Patrum nobis conservavit, quae in ipso originali Graeco desiderantur. Nobis sane, qui hanc versionem haud omittendam credidimus, istum codicem accuratius relegere non inutile fuit. 2. Altera versio recentior Rusticum Romanae Ecclesiae diaconum habet auctorem. Hanc enim ille annotationem praefixit, quae in puris Rustici exemplaribus et in editione Crabbi legitur: Relationes sanctae synodi ex codice Acumitensi Graeco in Latinum transtuli ego ipse. Et in fine ipsius relationis haec ejusdem annotatio subjicitur: Scripsi pridie kal. Aprilis, feria tertia, indictione XIII, quae indictio in aliis pariter annotationibus constanter signata, si ad illud tempus referenda sit quo Rusticus in Oriente versabatur, convenit cum solo anno 550, quidquid sit de die vel feria, in quibus non minus hic quam", + "candidate_score": 0.652, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_29_31", + "bdc_text": "Altieris Brief ermöglicht einen guten Einblick in Maturins Tätigkeit als Buchverkäufer von protestantischen Publikationen in Venedig , die sowohl aus Zürich als auch aus Genf und Straßburg stammten . Als Maturin sich mit den oben erwähnten Briefen zum ersten Mal Bullinger in Zürich vorstellte , wird dieser ihn gebeten haben , seinen Namen am Ende des von Del Prato verfassten Briefes aufzuschreiben , wohl um sich diesen merken zu können ( s . Herminjard VIII 470 ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_411", + "psc_text": "in S. Petri Chrysologi Vita, si non integram epistolam reperit in veteribus Ravennatensis Ecclesiae tabulis, certe aliquod vetustum exemplar hujusmodi collectionis Chalcedonensis prae oculis habuit. Cum vero haec exemplaria rariora fuerint, et non ita multa ex Leone proferant, ut in Isidoriana satis frequenti exhibentur; nihil mirum si posteriores Leoninarum epistolarum collectores hanc epistolam non integram, sed mutilam dedere, uti apud Isidorum ex Hispanica suam collectionem derivantem inventa fuit. Hic autem omittendum non est duos codices Vaticanos epistolarum Leonis a Vossio memoratos, quos hanc epistolam integram continere Quesnellus praesumpsit, eodem Vossio in notatione admonente mutilam exhibere; sunt enim codices posteriorum collectionum quae ex Isidoriana dimanant. 4. Unum dubitari potest, num haec epistola, quam in laudatis Latinae collectionis codicibus integram habemus, originalis sit, an e Graeca antiqua versione Latine reddita fuerit. In memorata praefatione satis manifeste probavimus, antiquum illum auctorem, qui priscae versioni concilii Chalcedonensis epistolas Latinorum in Graeca collectione contentas adjecit,", + "candidate_score": 0.651965, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_29_31", + "bdc_text": "Altieris Brief ermöglicht einen guten Einblick in Maturins Tätigkeit als Buchverkäufer von protestantischen Publikationen in Venedig , die sowohl aus Zürich als auch aus Genf und Straßburg stammten . Als Maturin sich mit den oben erwähnten Briefen zum ersten Mal Bullinger in Zürich vorstellte , wird dieser ihn gebeten haben , seinen Namen am Ende des von Del Prato verfassten Briefes aufzuschreiben , wohl um sich diesen merken zu können ( s . Herminjard VIII 470 ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_406", + "psc_text": "cognitis judicari. Ad praedictum autem episcopum litteras dedi, quibus mihi displicere cognosceret quod ea quae in tanta causa gesta fuerant etiam nunc silentio detineret, cum studere debuerit primitus nobis cuncta reserare: quem credimus vel post admonitionem omnia ad nostram notitiam relaturum; ut in lucem ductis his quae adhuc videntur occulta, id quod evangelicae et apostolicae doctrinae convenit judicetur. Data XII kalendarum Martii, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN SEQUENTEM EPISTOLAM. 1. Duae litterarum S. Petri Chrysologi ad Eutychem Latinae editiones prodiere: altera, quae unicum seu primum tantum caput exhibet; altera, quae duo capitula complectitur. Quesnellus cum hanc prolixiorem epistolam et editionem genuinam haberet, quonam fato illa decurtata et non potius haec integra inserta fuerit in Vulgatis S. Leonis editionibus, se non assequi in notis professus est. Ex codicibus autem, qui eam fere decurtatam praeferunt, magna inter eruditos exstitit dubitatio, num secundum caput sincerum, an supposititium sit. Omnis autem", + "candidate_score": 0.651815, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_40", + "bdc_text": "Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1370", + "psc_text": "cum inscriptione: Leo episcopus Basilio, Juvenali, Euxitheo, Petro, et Lucae episcopis. Hi duo postremi, ut ex codice encyclio discimus, sunt Petrus Corinthius et Lucas Dyrrachenus, ad quos pariter eamdem epistolam directam agnoscimus. Post primam periodum solius Basilii Antiocheni propriam, in eodem codice notatur: Usque huc Basilio; ex quo monemur, sequentia, Cognitis quae apud Alexandriam, etc., ad Basilium aeque ac ad caeteros in inscriptione nominatos scripta fuisse a pari. Haec Ratisponensis codicis inscriptio atque notatio maxime congruit cum iis quae S. Leo scribit epist. 153: Placuit etiam nobis ut ad metropolitanos episcopos generales litteras mitteremus, quae animum eorum firment et roborent . . . De quibus epistolis unam ad Antiochenum, alteram ad Jerosolymitanum . . . dirigetis. Nos autem ad Illyrios episcopos similia jam scripta transmisimus. Hic tria similis epistolae exempla indicantur, ad Basilium Antiochenum, ad Juvenalem Jerosolymitanum, et ad Illyrios episcopos, id est ad Euxitheum Thessalonicensem, Petrum Corinthium, et Lucam", + "candidate_score": 0.651811, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_28_30", + "bdc_text": "von Venedig nach Zürich übermittelt . Altieris Brief ermöglicht einen guten Einblick in Maturins Tätigkeit als Buchverkäufer von protestantischen Publikationen in Venedig , die sowohl aus Zürich als auch aus Genf und Straßburg stammten . Als Maturin sich mit den oben erwähnten Briefen zum ersten Mal Bullinger in Zürich vorstellte , wird dieser ihn gebeten haben , seinen Namen am Ende des von Del Prato verfassten Briefes aufzuschreiben , wohl um sich diesen merken zu können ( s .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_406", + "psc_text": "cognitis judicari. Ad praedictum autem episcopum litteras dedi, quibus mihi displicere cognosceret quod ea quae in tanta causa gesta fuerant etiam nunc silentio detineret, cum studere debuerit primitus nobis cuncta reserare: quem credimus vel post admonitionem omnia ad nostram notitiam relaturum; ut in lucem ductis his quae adhuc videntur occulta, id quod evangelicae et apostolicae doctrinae convenit judicetur. Data XII kalendarum Martii, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN SEQUENTEM EPISTOLAM. 1. Duae litterarum S. Petri Chrysologi ad Eutychem Latinae editiones prodiere: altera, quae unicum seu primum tantum caput exhibet; altera, quae duo capitula complectitur. Quesnellus cum hanc prolixiorem epistolam et editionem genuinam haberet, quonam fato illa decurtata et non potius haec integra inserta fuerit in Vulgatis S. Leonis editionibus, se non assequi in notis professus est. Ex codicibus autem, qui eam fere decurtatam praeferunt, magna inter eruditos exstitit dubitatio, num secundum caput sincerum, an supposititium sit. Omnis autem", + "candidate_score": 0.651726, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_1_3", + "bdc_text": "Pratensius d. Henrico Bullingero S. P. D . Valde sum delectatus eo , quod in ultimis tuis ad se literis adscriptum Wohl eine nicht mehr erhaltene Antwort Bullingers auf Baldassare Altieris Brief vom 29 . Januar 1547 ( HBBW XIX , Nr. 2777 ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_52", + "psc_text": "Si enim de praeteritis litteris et de re olim insinuata loqueretur, vi verbi duximus commonendam, omnis rectae syntaxeos ratio posset et haberet exigeret. Id autem si evidens judicetur, epistolam primam ad Januarium traditam non fuisse consequens fit. Ita enim Leo indicat se duxisse eum nunc monere, ac si antea de eadem re numquam monuerit. Igitur epistola prima, in qua eadem monitio fusius ingeritur, non ad Januarium, sed ad aliquem ejus praedecessorem tradita dici debet. 25. Ex his porro tempus duarum sequentium epistolarum elicitur, et cur ab his initium duxerimus, manifestum fiet. Annus 444, cui has epistolas auctoritate libri de Promissionibus adjudicavit Quesnellus, explicato eodem testimonio et auctoritate Photii satis revincitur. Multo autem magis repellitur opinio Antelmii, qui easdem epistolas attribuit anno 447. Non leve in speciem videri potest illud cui potissimum insistit Antelmius epist. 1 num. 11 pag. 7, nimirum in epistola ad Aquileiensem episcopum, c. 1 mentionem fieri decretorum", + "candidate_score": 0.651634, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_34_36", + "bdc_text": "Dies verleitete Herminjard dazu , zu glauben , dass Del Prato genauso wie Maturin aus dem Poitou stamme , und den von Del Prato in dem oben erwähnten ersten Brief an Bullinger angeführten lateinischen Namen \"Bartolomeus Pratensius \" mit \"Barthélemi Des Prés\" wiederzugeben , zumal er einen solchen Familiennamen unweit von Fontenay-le- Comte belegen konnte . Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 . November 1543 ( Herminjard IX 110-112 , Nr. 1308 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_4", + "psc_text": "Quesnellum, qui commentitiam, ut ipse putat, epistolam ad Septimum ex Isidoriana derivatam affirmat, ubi puram Isidori collectionem, quae litteris ad Septimum caret, confundit cum collectione a Merlino edita, quae Isidoriana auctior, et a nobis appellata collectio 12, eas ad Septimum litteras recepit. Alterum vero de collectione Dionysii praenotandum erat adversus Antelmium, qui in primis litteris de hac controversia Gallice scriptis, declinaturus auctoritatem Dionysii, quae pro epistola 18 ad Januarium maxime valet, hanc non a Dionysio insertam, sed ab alio posteriori additam prodit, quemadmodum addita fuit fui epistola ad Mauros. At haec comparatio est plane inanis. Duo enim codices suppetunt puri Dionysii Vat. 5845, et alius, qui in bibliotheca Regis Galliae servatur. In codice Regis Galliae epistola ad Januarium suo loco exhibetur; epistola autem ad Mauros, licet genuina et ipsa sit, ut alias videbimus, cum tamen non fuerit a Dionysio inserta, nuspiam apparet. In Vaticano autem codice 5845 explorate discernuntur additiones", + "candidate_score": 0.65154, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_1_3", + "bdc_text": "Pratensius d. Henrico Bullingero S. P. D . Valde sum delectatus eo , quod in ultimis tuis ad se literis adscriptum Wohl eine nicht mehr erhaltene Antwort Bullingers auf Baldassare Altieris Brief vom 29 . Januar 1547 ( HBBW XIX , Nr. 2777 ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_60", + "psc_text": "nonnullos absque erroris et auctorum damnatione et absque debitis subscriptionibus imprudenter admissos Septimus detexisset, quibus apertae damnationis et subscriptionis remedium Leo apponendum praecepit; id verisimilius in Leonis initia incidit, si praesertim epist. 1 non Januario, sed alicui ejus praedecessori data credatur. Cum vero hoc praedecessore brevi exstincto Januarius in eodem opere exsequendo pastoralem curam naviter et cum felici successu fuerit exsecutus (quod non exiguum tempus requirit), S. Leo an. 447 ab eodem accepit litteras, in quibus zelum et diligentiam suam prodens, exposuisse videtur non tantum Pelagianos cum debita cautione in gradum suum receptos, verum etiam aliquos ad ulteriorem gradum fuisse promotos. Hinc autem Leo zelum ejus primo commendans, veterem monitionem eidem inculcavit, ne quis ex haeresi adveniens sine debitis cautionibus reciperetur. Dein vero illam canonum constitutionem ingerendam credidit, ne in suum gradum perinde admissi ad ulteriorem promoverentur: quod unum per hoc tempus correctione dignum superesse, ex iisdem Januarii litteris detexerat.", + "candidate_score": 0.651386, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_27_29", + "bdc_text": "und Bartolomeo Del Prato ( ebd. , Nr. 1771 ) von Venedig nach Zürich übermittelt . Altieris Brief ermöglicht einen guten Einblick in Maturins Tätigkeit als Buchverkäufer von protestantischen Publikationen in Venedig , die sowohl aus Zürich als auch aus Genf und Straßburg stammten .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_406", + "psc_text": "cognitis judicari. Ad praedictum autem episcopum litteras dedi, quibus mihi displicere cognosceret quod ea quae in tanta causa gesta fuerant etiam nunc silentio detineret, cum studere debuerit primitus nobis cuncta reserare: quem credimus vel post admonitionem omnia ad nostram notitiam relaturum; ut in lucem ductis his quae adhuc videntur occulta, id quod evangelicae et apostolicae doctrinae convenit judicetur. Data XII kalendarum Martii, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN SEQUENTEM EPISTOLAM. 1. Duae litterarum S. Petri Chrysologi ad Eutychem Latinae editiones prodiere: altera, quae unicum seu primum tantum caput exhibet; altera, quae duo capitula complectitur. Quesnellus cum hanc prolixiorem epistolam et editionem genuinam haberet, quonam fato illa decurtata et non potius haec integra inserta fuerit in Vulgatis S. Leonis editionibus, se non assequi in notis professus est. Ex codicibus autem, qui eam fere decurtatam praeferunt, magna inter eruditos exstitit dubitatio, num secundum caput sincerum, an supposititium sit. Omnis autem", + "candidate_score": 0.651241, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_26_28", + "bdc_text": "August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 ) und Bartolomeo Del Prato ( ebd. , Nr. 1771 ) von Venedig nach Zürich übermittelt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_644", + "psc_text": "testatur. At hoc in hypothesi ejusdem chronicae notationis in utraque epistola satis ingeniose dictum videri potest, non tamen probabiliter, verisimillimum enim est Leonem ad Pulcheriam misisse exemplar, quod originali ad Theodosium tradito responderet. Hypothesim vero ejusdem diei in epistola signati, ex Latino textu pendet, quod non esse proprium hujus epistolae, sed ex epist. 44 sumptum jam demonstravimus. Repudiata vero hac hypothesi id ita evenisse conjici potest. S. pontifex primo scripsit epistolam 43. Haec sane in omnibus tum Venetis, tum Vaticanis Graecis codicibus, nec non in illis quos vetus interpres Latinus, seu Rusticus vidit, primo loco constanter describitur ante epistolam 44, quod anterioris temporis indicium est; at post aliquot dies; cum jam discessissent ii quibus epist. 43 tradita fuerat, eamdem S. Leo aliquibus mutatis, ac pluribus additis, renovavit, aliisque tradidit perferendam, ita ut, priori, si fieri posset, revocata vel suppressa, hanc Theodosio offerrent; ejusdemque exemplum litteris ad Pulcheriam scriptis junxit. Ita", + "candidate_score": 0.651086, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_24_26", + "bdc_text": "Der Buchhändler Maturin Virgin ( ? ) aus Fontenay-le- Comte ( Vendée ) im Poitou . Er hatte bereits die am 11 . August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_42", + "psc_text": "Altinas epicopus fuit, in ipso exordio epist. 1 nominetur velut is cujus causa Leo ad Aquileiensem scripsit. Neque tamen hi codices Januario suffragantur. 22. Solum cod. Vat. Ottobonianus 297 collectionis 23 et nonnulli codd. collectionis 8, uti Vercellensis et Vat. 1353, Januarium praeferunt. At hoc nomen codicibus collectionis 8 posterius insertum, cum antea in eadem collectione defuerit, manifestum est ex Vallicellano A. 5, et multo magis ex Vat. 5845, qui ad eamdem collectionem 8 pertinent: nam in Vallicellano legitur in textu, pag. 278, Aquileiensi episcopo, Januarii vero nomen superadditum cernitur; in Vaticano autem omnium vetustissimo codice 5845, in cujus additionibus collectionem 8 referentibus haec epistola legitur, nullum Januarii vestigium apparet. Hinc ergo cognoscimus in mss. hujus collectionis Januarii nomen omnino defuisse, ut in Vat. 5845; dein fuisse superadditum, ut in Vallicellano; tandem in textum irrepsisse, ut in Vercellensi, ac in Vat. 1353. Cum vero auctor collectionis 23, quae continetur in", + "candidate_score": 0.6505, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_40", + "bdc_text": "Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_4", + "psc_text": "Quesnellum, qui commentitiam, ut ipse putat, epistolam ad Septimum ex Isidoriana derivatam affirmat, ubi puram Isidori collectionem, quae litteris ad Septimum caret, confundit cum collectione a Merlino edita, quae Isidoriana auctior, et a nobis appellata collectio 12, eas ad Septimum litteras recepit. Alterum vero de collectione Dionysii praenotandum erat adversus Antelmium, qui in primis litteris de hac controversia Gallice scriptis, declinaturus auctoritatem Dionysii, quae pro epistola 18 ad Januarium maxime valet, hanc non a Dionysio insertam, sed ab alio posteriori additam prodit, quemadmodum addita fuit fui epistola ad Mauros. At haec comparatio est plane inanis. Duo enim codices suppetunt puri Dionysii Vat. 5845, et alius, qui in bibliotheca Regis Galliae servatur. In codice Regis Galliae epistola ad Januarium suo loco exhibetur; epistola autem ad Mauros, licet genuina et ipsa sit, ut alias videbimus, cum tamen non fuerit a Dionysio inserta, nuspiam apparet. In Vaticano autem codice 5845 explorate discernuntur additiones", + "candidate_score": 0.650353, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_34_36", + "bdc_text": "Dies verleitete Herminjard dazu , zu glauben , dass Del Prato genauso wie Maturin aus dem Poitou stamme , und den von Del Prato in dem oben erwähnten ersten Brief an Bullinger angeführten lateinischen Namen \"Bartolomeus Pratensius \" mit \"Barthélemi Des Prés\" wiederzugeben , zumal er einen solchen Familiennamen unweit von Fontenay-le- Comte belegen konnte . Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 . November 1543 ( Herminjard IX 110-112 , Nr. 1308 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_406", + "psc_text": "cognitis judicari. Ad praedictum autem episcopum litteras dedi, quibus mihi displicere cognosceret quod ea quae in tanta causa gesta fuerant etiam nunc silentio detineret, cum studere debuerit primitus nobis cuncta reserare: quem credimus vel post admonitionem omnia ad nostram notitiam relaturum; ut in lucem ductis his quae adhuc videntur occulta, id quod evangelicae et apostolicae doctrinae convenit judicetur. Data XII kalendarum Martii, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN SEQUENTEM EPISTOLAM. 1. Duae litterarum S. Petri Chrysologi ad Eutychem Latinae editiones prodiere: altera, quae unicum seu primum tantum caput exhibet; altera, quae duo capitula complectitur. Quesnellus cum hanc prolixiorem epistolam et editionem genuinam haberet, quonam fato illa decurtata et non potius haec integra inserta fuerit in Vulgatis S. Leonis editionibus, se non assequi in notis professus est. Ex codicibus autem, qui eam fere decurtatam praeferunt, magna inter eruditos exstitit dubitatio, num secundum caput sincerum, an supposititium sit. Omnis autem", + "candidate_score": 0.650347, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_26", + "bdc_text": "August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_548", + "psc_text": "Sed contra fidem earum collectionum quae chronicam notam iduum Junii exhibent, eamque ex epistola 30 non potuerunt sumere, hanc opinionem inducere nequivimus. Id autem multo minus potuimus alia ratione, quae conjecturam numero praecedenti propositam magis magisque confirmabit. Si epistolae, inquit Leo epist. 45, quae in fidei causa per nostros clericos directae sunt, ad vestram pietatem pervenissent, certum est remedium vos his rebus quae contra fidem factae sunt . . . praestare potuisse. Indicatur epistola 30, per legatos missa quae, his Ephesum profectis ad Augustam non pervenit. Altam ergo eadem in re et pleniorem quidem epistolam ad eamdem Pulcheriam se alia occasione post legatorum discessum non direxisse praesumit; alias haec, non aeque ac illa prior alio traducta, eumdem effectum multo magis peperisset, ita ut opus non fuerit prioris epistolae 30 exemplum ad eamdem una cum epist. 45 iterum mittere. Igitur epistola 31 ad Pulcheriam missa non fuit, sed ab ipso Leone", + "candidate_score": 0.650095, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_29_31", + "bdc_text": "Altieris Brief ermöglicht einen guten Einblick in Maturins Tätigkeit als Buchverkäufer von protestantischen Publikationen in Venedig , die sowohl aus Zürich als auch aus Genf und Straßburg stammten . Als Maturin sich mit den oben erwähnten Briefen zum ersten Mal Bullinger in Zürich vorstellte , wird dieser ihn gebeten haben , seinen Namen am Ende des von Del Prato verfassten Briefes aufzuschreiben , wohl um sich diesen merken zu können ( s . Herminjard VIII 470 ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_457", + "psc_text": "moriturus professionem fidei edere vellet, hanc epistolam ad se afferri, et sibi legi jussit, quoniam in ipsa plenissima ratio fidei catholicae continetur, quemadmodum tradit ejus Vitae auctor, n. 24, tom. II, saecul. Benedictini II, pag. 126. 3. Inter divina officia olim in Romana Ecclesia tempore Adventus publice legebatur haec epistola, unde eam descriptam invenimus in Lectionariis quae usui erant basilicae Vaticanae, nec non in alio vetustissimo quod ad SS. Philippi et Jacobi basilicam pertinebat. Hinc in Ordine Romano XI, apud Mabillonium (Tom. II Mus. Italic. p. 123), qui a Benedicto canonico basilicae S. Petri, saeculo XII, scriptus fuit, in Dominica 3 Adventus habetur: Deinde episcopi legunt quartam et quintam lectionem de epistola S. Leonis papae missa Flaviano episcopo de Incarnatione Domini contra Eutychen haereticum. Idipsum in aliis Italiae Ecclesiis receptum didicimus ex quampluribus mss. Lectionariis aliarum urbium, quae eamdem epistolam aliis atque aliis diebus eodem Adventus tempore exhibent. Ex ms.", + "candidate_score": 0.650081, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_40", + "bdc_text": "Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1272", + "psc_text": "emendavimus, ex quibus colligitur omnes has epistolas eodem die VI idus Martias signatas fuisse. 2. Quoad ordinem vero, cum ex laudato testimonio epistolae 131 liquet S. pontificem scripsisse litteras ad Marcianum et Proterium antequam ad Julianum scriberet, tum vero ex initio cap. 2 epistolae 130, ad Marcianum, ubi Leo se Proterio rescripsisse testatur, palam fit litteras ad Proterium epistolae ad Marcianum praecessisse. Itaque licet omnes hae epistolae eodem die notentur, ex ipsarum tamen contextu Leo scripsit primum ad Proterium, dein ad Marcianum, ac tandem ad Julianum, et hunc ordinem in editione servabimus. 1253 EPISTOLA CXXIX. AD PROTERIUM EPISCOPUM ALEXANDRINUM. SYNOPSIS. I. Episcoporum esse vigilare ne fidei unitas violetur, quod vel litterulae immutatione fieri potest. --II. Ex traditione SS. PP. et suam epistolam catholicam, et docendos esse populus, asserit. --III. Fidem, disciplinam et privilegia Ecclesiarum ex norma vetustatis esse servanda. LEO PROTERIO episcopo Alexandrino. CAP. I. Laetificaverunt me litterae dilectionis tuae,", + "candidate_score": 0.649607, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_39", + "bdc_text": "Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_82", + "psc_text": "sunt, sed non omnino convincunt; cum fieri potuerit ut is qui hanc epistolam anteriori ad Africanos subjecit, ita haec loca plurali numero afferret, ut cohaererent cum antecedentibus, quemadmodum alia proprio ingenio eum immutasse cognoscimus. 8. Joannes Vander Haagen, auctor operis inscripti: Observationes in veterum Patrum et pontificum prologos et epistolas paschales, Amstelodami an. 1734, pag. 97, eam Cyrilli epistolam esse, et ad Leonem pontificem traditam propugnat. Id autem exinde potissimum statuit, quod ex una parte certum sit ex Paschasino S. Cyrillum Leoni interroganti de Paschate an. 444 per litteras eidem directas respondisse; ex alia vero parte textum qui in hoc fragmento legitur Beda tribuat epistolae Cyrilli ad S. Leonem, et in ipso fragmento agatur quidem de quaestione Paschatis anni 444, de qua eum Leoni respondisse Paschasinus prodidit. Idem vero auctor allegat tria Bedae testimonia: duo quibus ea epistola Cyrillo vindicatur, nimirum ex libro de temporum Ratione, et ex epistola ad", + "candidate_score": 0.649181, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_37_39", + "bdc_text": "HBBW XIII , Nr. 1813 ) dankte. Am 10 . Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_464", + "psc_text": "erit, memorabimus. Inter Lectionaria relegimus antiquissimum Vat. 3836. Addendi sunt praeterea duo alii codices millenarii, Veronensis 8, in quo haec epistola Leonis post epistolas canonicas describitur, et alius Veronen. 58, qui hanc epistolam ante quaedam documenta synodi Chalcedonensis repraesentat. Cum primam hujus epistolae editionem citabimus, intelligimus primam editionem Sermonum S. Leonis, cui haec epistola inserta est ante sermones de Nativitate ex ms. codice collectionis tertiae eorumdem Sermonum. Accedent tandem praeter codices Quesnelli alii quatuor a Baluzio adhibiti, nimirum Colbertinus 2574, Parisien., Divionen. et Corbeiensis, quorum tres postremi collectionem 17 Chalcedonensem continent. 7. Antiquissimam Graecam versionem, quae lecta et inserta fuit act. 2 synodi Chalcedonensis, primus edidit Joannes Leunclavius ex bibliotheca Sambuci Basileae an. 1578, postea ex aliis mss. Gerardus Vossius praepositus Tungrensis in calce Operum S. Gregorii Thaumaturgi an. 1604; dein vero Romani Conciliorum editores an. 1608, et a Romanis alii posteriores Conciliorum collectores. Graecum textum exegimus ad perantiquum ms.", + "candidate_score": 0.649031, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_51_53", + "bdc_text": "] Celeberrimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiastae doctissimo et eloquentissimo . Tiguri . Vorliegender Brief wurde erst am 13 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1645", + "psc_text": "tardiorem. Data decimo quinto kalend. Septemb., Magno et Apollonio consulibus. EPISTOLA CLXXIII. AD QUOSDAM AEGYPTI EPISCOPOS. SYNOPSIS. De electo Timotheo catholico in locum Timothei Aeluri gratulatur; unitatem commendat, et ut sollicitudinem suam ejus curae jungant ad reducendos errantes, invitat. LEO episcopus THEOPHILO, JOANNI, ATHANASIO, ABRAHAE, DANIELI, JOHAE, PAPHNUTIO, MUSAEU, PANULVIO, et PETRO, episcopis Aegyptiis. Litteris fraternitatis vestrae, quas ad me filii nostri Daniel presbyter et Timotheus diaconus detulerunt, cognovisse me gaudeo, quod gloriosi et venerandi principis fides, propheticis et evangelicis unita doctrinis, ad sanctos et Deo placitos dispositionum suarum 1438 pervenit effectus, ut cruentissimo Alexandrinae Ecclesiae pervasore dejecto, et in longinquiora translato, dignum sua gubernatione rectorem totius civitatis mereretur electio, ad cujus vos consecrationem nullus ambitus traheret, nulla seditio impelleret, nulla iniquitas incitaret; sed in medio constituta meritorum sanctitate, eum cunctis non dubitaret praeponere, quem sibi universitas cuperet praesidere. Unde reddita populis Christianis Dei pace gaudentes, commendamus vobis invicem vestri", + "candidate_score": 0.64862, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_14_16", + "bdc_text": "ad fovendam hanc publicam coniunctionem inter Gallos et Helvetios incumbas , ut multo magis magisque de rebus christianorum bene merearis . Huc omnibus ( pręter paucos , quos aliter affectos esse necesse est )Klammern ergänzt . gratissimi adferuntur nuncii de successibus ducis SaxonięJohann Friedrich I. von Sachsen . - Anspielung auf den Sieg des kurfürstlichen Heeres in Rochlitz am 2 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1422", + "psc_text": "difficilis, praecipue de his quarum prostratos jam videtis auctores. Assiduis ergo precibus (sicut et ipse non tacuit) favorem, qui Deo propitio promptus est, Christianissimi imperatoris ambite: ut secundum scripta quae misi, communis fidei causam ea mentis devotione quam probavimus eum habere communiat, dilectionisque vestrae reditum, praejudiciis omnibus quae haereticorum furore sunt generata sublatis, pro sua pietate disponat, et singulas quasque provincias omnesque Ecclesias cum sacerdotibus suis inconcussa faciat Christi pace gaudere. Datum kalendis Decembris, Constantino et Rufo consulibus. EPISTOLA CLIX. Ad NICETAM episcopum Aquileiensem. SYNOPSIS (Ex Dionysio Exiguo). I. Quod debeant feminae, quae, viris, nupserant aliis, regressis de captivitate viris prioribus copulari, ut quod suum est unusquisque recipiat. -- 1330 II. Quod non probetur esse culpabilis, qui uxorem captivi [Al., capti ] in matrimonium videtur esse sortitus. --III. Ut si viri de captivitate regressi intemperantia uxorum offensi non fuerint, et voluerint eas in conjugium recipere, liberam habeant facultatem. --IV. Ut", + "candidate_score": 0.648605, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_1_3", + "bdc_text": "Pratensius d. Henrico Bullingero S. P. D . Valde sum delectatus eo , quod in ultimis tuis ad se literis adscriptum Wohl eine nicht mehr erhaltene Antwort Bullingers auf Baldassare Altieris Brief vom 29 . Januar 1547 ( HBBW XIX , Nr. 2777 ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_59", + "psc_text": "solum recusarint subsignare tractoriam Zosimi, verum etiam ad plenariam synodum ausi sint provocare. Nihil itaque mirum, si Leone pontifice, id est post viginti circiter annos, aliquae Pelagianorum reliquiae inter presbyteros et clericos ejusdem provinciae supererant, de quibus cum Septimus Altinas retulisset ad eumdem pontificem, is praeter epistolam 2, qua Septimo rescripsit, aliam dedit ad Aquileiensem metropolitam, ut hisce reliquiis efficax remedium adhiberet. Id autem aequius in an. 442, circiter, quam in posteriores annos refertur. Probabile enim est Pelagianos hujus provinciae jam inde ab Augustino post Zosimi tractoriam exagitatos, non multo post in unitatem Ecclesiae fuisse receptos; in quam tamen cum nonnullos absque erroris et auctorum damnatione et absque debitis subscriptionibus imprudenter admissos Septimus detexisset, quibus apertae damnationis et subscriptionis remedium Leo apponendum praecepit; id verisimilius in Leonis initia incidit, si praesertim epist. 1 non Januario, sed alicui ejus praedecessori data credatur. Cum vero hoc praedecessore brevi exstincto Januarius in eodem", + "candidate_score": 0.648569, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_28_30", + "bdc_text": "von Venedig nach Zürich übermittelt . Altieris Brief ermöglicht einen guten Einblick in Maturins Tätigkeit als Buchverkäufer von protestantischen Publikationen in Venedig , die sowohl aus Zürich als auch aus Genf und Straßburg stammten . Als Maturin sich mit den oben erwähnten Briefen zum ersten Mal Bullinger in Zürich vorstellte , wird dieser ihn gebeten haben , seinen Namen am Ende des von Del Prato verfassten Briefes aufzuschreiben , wohl um sich diesen merken zu können ( s .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_457", + "psc_text": "moriturus professionem fidei edere vellet, hanc epistolam ad se afferri, et sibi legi jussit, quoniam in ipsa plenissima ratio fidei catholicae continetur, quemadmodum tradit ejus Vitae auctor, n. 24, tom. II, saecul. Benedictini II, pag. 126. 3. Inter divina officia olim in Romana Ecclesia tempore Adventus publice legebatur haec epistola, unde eam descriptam invenimus in Lectionariis quae usui erant basilicae Vaticanae, nec non in alio vetustissimo quod ad SS. Philippi et Jacobi basilicam pertinebat. Hinc in Ordine Romano XI, apud Mabillonium (Tom. II Mus. Italic. p. 123), qui a Benedicto canonico basilicae S. Petri, saeculo XII, scriptus fuit, in Dominica 3 Adventus habetur: Deinde episcopi legunt quartam et quintam lectionem de epistola S. Leonis papae missa Flaviano episcopo de Incarnatione Domini contra Eutychen haereticum. Idipsum in aliis Italiae Ecclesiis receptum didicimus ex quampluribus mss. Lectionariis aliarum urbium, quae eamdem epistolam aliis atque aliis diebus eodem Adventus tempore exhibent. Ex ms.", + "candidate_score": 0.647786, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_41_43", + "bdc_text": "s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. ) zu identifizieren sei , muss offen bleiben , auch wenn eine Urkunde vom 8 . Oktober 1559 eine indirekte ( von Renouard nicht erkannte ) Beziehung zwischen Maturin Du Puys und Froschauer belegt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1577", + "psc_text": "Leo. Hac autem in re vetusti catalogi episcoporum Ecclesiae Ravennatis difficultatem afferent: vetusti, inquam, qui apud Agnellum a Bacchinio primum editum legi possunt; nam recentiores apud Rubeum et Ughellum etsi in re praesenti non obsint, antiquum tamen ordinem deseruere ex arbitrio, ut cum quibusdam praejudiciis nonnulla posterius detecta monumenta conciliarentur. In antiquis autem illis catalogis nullus quidem Leo hujus aevi episcopus reperitur; at Neo praecessor fit S. Petro Chrysologo, cum ex hac epistola posterior esse deberet. Ut autem haec difficultas tollatur, duo in his catalogis distinguenda sunt, ordo episcoporum, et tempus at gesta quae iisdem tribuuntur. Ordo catalogorum veterum, quoad priorum saeculorum episcopos cum derivatus fuerit ex antiquissimis diptychis quae in quibusque Ecclesiis jamdiu custodita fuere, nisi quid omnino evidens cogat, retinendus est. Tempus autem et gesta singulis episcopis ascripta, cum ex diptychis, in quibus sola episcoporum nomina describebantur, sumi nequiverint, ex auctorum medii aevi arbitrio, vel etiam ex vulgatis", + "candidate_score": 0.6475, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_15_17", + "bdc_text": "Huc omnibus ( pręter paucos , quos aliter affectos esse necesse est )Klammern ergänzt . gratissimi adferuntur nuncii de successibus ducis SaxonięJohann Friedrich I. von Sachsen . - Anspielung auf den Sieg des kurfürstlichen Heeres in Rochlitz am 2 . März 1547 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1422", + "psc_text": "difficilis, praecipue de his quarum prostratos jam videtis auctores. Assiduis ergo precibus (sicut et ipse non tacuit) favorem, qui Deo propitio promptus est, Christianissimi imperatoris ambite: ut secundum scripta quae misi, communis fidei causam ea mentis devotione quam probavimus eum habere communiat, dilectionisque vestrae reditum, praejudiciis omnibus quae haereticorum furore sunt generata sublatis, pro sua pietate disponat, et singulas quasque provincias omnesque Ecclesias cum sacerdotibus suis inconcussa faciat Christi pace gaudere. Datum kalendis Decembris, Constantino et Rufo consulibus. EPISTOLA CLIX. Ad NICETAM episcopum Aquileiensem. SYNOPSIS (Ex Dionysio Exiguo). I. Quod debeant feminae, quae, viris, nupserant aliis, regressis de captivitate viris prioribus copulari, ut quod suum est unusquisque recipiat. -- 1330 II. Quod non probetur esse culpabilis, qui uxorem captivi [Al., capti ] in matrimonium videtur esse sortitus. --III. Ut si viri de captivitate regressi intemperantia uxorum offensi non fuerint, et voluerint eas in conjugium recipere, liberam habeant facultatem. --IV. Ut", + "candidate_score": 0.647477, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_14_16", + "bdc_text": "ad fovendam hanc publicam coniunctionem inter Gallos et Helvetios incumbas , ut multo magis magisque de rebus christianorum bene merearis . Huc omnibus ( pręter paucos , quos aliter affectos esse necesse est )Klammern ergänzt . gratissimi adferuntur nuncii de successibus ducis SaxonięJohann Friedrich I. von Sachsen . - Anspielung auf den Sieg des kurfürstlichen Heeres in Rochlitz am 2 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1172", + "psc_text": "I. De pace Ecclesiae reddita, compressis haereticorum reliquiis, et Anatolio increpato gratias agit. --II. De monachis a Marciano cohibitis, et approbatione Chalcedonensis synodi per se ad episcopos missa. LEO episcopus MARCIANO Augusto. CAP. I. Multa mihi in omnibus clementiae vestrae litteris causa gaudendi est, dum ex magna divinae providentiae misericordia praestitum humanis rebus experior, quod ecclesiasticam pacem, quae non nisi unitate praedicationis evangelicae custoditur, piissimo studio juvare dignamini: ut fidei vestrae gloria non solum utilitate reipublicae, 1201 sed etiam religionis profectibus augeatur, gloriosissime Auguste. Unde ineffabiliter Deo gratias ago, qui eo tempore quo oboritura haereticorum scandala praesciebat, vos in imperii fastigio collocavit; in quibus ad totius mundi salutem, et regia potentia, et sacerdotalis vigeret industria. Nam cum vestro praecipue opere sit effectum ut per synodale concilium damnatis impii dogmatis defensoribus, omnes vires sacrilegus error amitteret, ad ejusdem devotionis pertinet palmam, si malum quod in suis ducibus est oppressum etiam in", + "candidate_score": 0.647285, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_42_44", + "bdc_text": "zu identifizieren sei , muss offen bleiben , auch wenn eine Urkunde vom 8 . Oktober 1559 eine indirekte ( von Renouard nicht erkannte ) Beziehung zwischen Maturin Du Puys und Froschauer belegt . In dieser wird nämlich \"Christofle Ferchanors ( ? ) , marchand libraire en la ville de Surein , en Suisse\" angeführt ( Philippe Renouard , Documents sur les imprimeurs , libraires . . .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_406", + "psc_text": "cognitis judicari. Ad praedictum autem episcopum litteras dedi, quibus mihi displicere cognosceret quod ea quae in tanta causa gesta fuerant etiam nunc silentio detineret, cum studere debuerit primitus nobis cuncta reserare: quem credimus vel post admonitionem omnia ad nostram notitiam relaturum; ut in lucem ductis his quae adhuc videntur occulta, id quod evangelicae et apostolicae doctrinae convenit judicetur. Data XII kalendarum Martii, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN SEQUENTEM EPISTOLAM. 1. Duae litterarum S. Petri Chrysologi ad Eutychem Latinae editiones prodiere: altera, quae unicum seu primum tantum caput exhibet; altera, quae duo capitula complectitur. Quesnellus cum hanc prolixiorem epistolam et editionem genuinam haberet, quonam fato illa decurtata et non potius haec integra inserta fuerit in Vulgatis S. Leonis editionibus, se non assequi in notis professus est. Ex codicibus autem, qui eam fere decurtatam praeferunt, magna inter eruditos exstitit dubitatio, num secundum caput sincerum, an supposititium sit. Omnis autem", + "candidate_score": 0.646623, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_39", + "bdc_text": "Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1589", + "psc_text": "Tillemontii valde exilibus sequentem epistolam datam prodidit circa an. 442, 443 et 444. Cum Sirmondus atque Baluzius, nullo tamen allato documento, eamdem affixerint anno 452, Quesnellus conjecit hos ita sensisse, eo quod existimaverint in hac epistola, ubi sermo habetur de his qui ab hostibus in infantia capti fuerant, respici ad eam vastitatem quam Hunni in Galliis in ulerunt an. 451. Hujus autem epistolae locum non ad Hunnorum irruptionem referri contendit, sed ad Vandalorum persecutionem, qui Africa potiti sub Genserico, catholicos oppugnarunt; nam inquisit. 18, haec praeferuntur: De his qui ex Africa vel de Mauritania venerunt, et nesciunt in qua secta sint baptizati. Tum Vandalica persecutione descripta, quae Christianis illata fuit in Africa post an. 439, hac occasione nonnullos in Gallias sese recepisse existimat, de quibus in eadem epistola sermo sit; et idcirco eam datam credit circa annos indicatos 442, 443 et 444, in quibus ea persecutio grassata est. 2. Sed", + "candidate_score": 0.646546, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_34_36", + "bdc_text": "Dies verleitete Herminjard dazu , zu glauben , dass Del Prato genauso wie Maturin aus dem Poitou stamme , und den von Del Prato in dem oben erwähnten ersten Brief an Bullinger angeführten lateinischen Namen \"Bartolomeus Pratensius \" mit \"Barthélemi Des Prés\" wiederzugeben , zumal er einen solchen Familiennamen unweit von Fontenay-le- Comte belegen konnte . Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 . November 1543 ( Herminjard IX 110-112 , Nr. 1308 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_73", + "psc_text": "in Commentario ad Canonem paschalem Victorii, cap. 1, pag. 72. Duae vero in ea quam Petavius et Bucherius ediderunt partes distinguendae, nimirum ipsa Cyrilli epistola ad Africanos, quae legitur correctior apud Dionysium; et ejus additio, quae ad aliam ejusdem Cyrilli epistolam pertinet. Has quidem duas distinctasque Cyrilli epistolas cum imperitus quidam reperisset agentes de Paschate, de eodem Paschate utrasque agere credidit: et idcirco epistolae ad Africanos, quam ex Dionysio primum descripsit, paucis verbis suo arbitrio immutatis, alteram, quae Bedae temporibus integra legebatur, initio praetermisso, subjecit atque inseruit; quae cum denuntiet diem Paschatis anni 444, eidem diei accommodata fuit a librario dies designata in priori ad Africanos epistola, nimirum IX kal. Maii. Hinc Bucherius non duas, sed unam epistolam habuit totum hoc documentum, eodemque credidit sermonem esse de solo Paschate ann. 444. 3. Sed si conferatur prima hujus pars cum Cyrilli epistola ad Africanos, quae a Dionysio conservata est, eadem reperientur", + "candidate_score": 0.646219, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_39", + "bdc_text": "Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_56", + "psc_text": "initia pontificatus Leonis et circa an. 442 scriptas duas sequentes epistolas confirmabit etiam non modicum historica quaedam animadversio, quam primus produxit card. Norisius tom. III pag. 1177, et tom. IV, pag. 752; dein Pagius ad an. 418, n. 57; ac tandem P. Bernardus de Rubeis Monument. Aquileien. cap. 14, pag. 120. Sirmondus e ms. Veronensi descripsit libellum fidei a Pelagianis editum; ex apographo autem Sirmondi hunc libellum vulgavit Garnerius in editione Marii Mercatoris, et dein P. P. Benedictini S. Mauri in appendice tom. X Augustini, pag. 110. Hic libellus fidei Pelagianae sic in fine clauditur: Explicit libellus fidei S. I. C. quas siglas Garnerius male interpretatus est Siculorum, cum citius explicandas Sacerdotum Jesu Christi Tillemontius et Benedictini opinentur. Hic libellus Augustino directus noscitur ex voce Augustine, quae libello inserta est. Is autem ipsorum Pelagianorum, qui libellum obtulere, metropolita, primas, aut superior ex contextu deprehenditur. Garnerius et Benedictini intelligentes id non", + "candidate_score": 0.646181, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_39", + "bdc_text": "Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_644", + "psc_text": "testatur. At hoc in hypothesi ejusdem chronicae notationis in utraque epistola satis ingeniose dictum videri potest, non tamen probabiliter, verisimillimum enim est Leonem ad Pulcheriam misisse exemplar, quod originali ad Theodosium tradito responderet. Hypothesim vero ejusdem diei in epistola signati, ex Latino textu pendet, quod non esse proprium hujus epistolae, sed ex epist. 44 sumptum jam demonstravimus. Repudiata vero hac hypothesi id ita evenisse conjici potest. S. pontifex primo scripsit epistolam 43. Haec sane in omnibus tum Venetis, tum Vaticanis Graecis codicibus, nec non in illis quos vetus interpres Latinus, seu Rusticus vidit, primo loco constanter describitur ante epistolam 44, quod anterioris temporis indicium est; at post aliquot dies; cum jam discessissent ii quibus epist. 43 tradita fuerat, eamdem S. Leo aliquibus mutatis, ac pluribus additis, renovavit, aliisque tradidit perferendam, ita ut, priori, si fieri posset, revocata vel suppressa, hanc Theodosio offerrent; ejusdemque exemplum litteris ad Pulcheriam scriptis junxit. Ita", + "candidate_score": 0.646151, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_37_39", + "bdc_text": "HBBW XIII , Nr. 1813 ) dankte. Am 10 . Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_589", + "psc_text": "ADMONITIO IN EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Verba cap. 1 et 4, direximus atque miserimus, quibus legati ab Urbe directi, et epistola ad Flavianum data idibus Junii missa traditur, indicare videntur sequentem epistolam scriptam fuisse post laudatas litteras ad Flavianum, immo etiam post legatorum discessum, qui profecti dicuntur in epist. 38, data die 23 Julii, quin et epist. 36, data die 20 Junii, ut probabilius ostendemus annot. 3 in ipsam epistolam (Col. 812, n. º); quod tamen in rem praesentem nihilum refert. In eadem epist. 38, memoratur adventus Basilii diaconi, qui profectis jam legatis, Flaviani epistolam ad Leonem detulerat. Si is esset idem Basilius, qui Juliani quoque litteras attulisse traditur, multo evidentius haec epistola scripta dicenda esset post idus Junias, quando legati nondum ab Urbe erant profecti. Ita ex duabus epistolis ad Julianum, quas de eadem re eodem die scriptas credere videtur difficile, sola praecedens epistola data fuisset idibus Junii, sequens vero", + "candidate_score": 0.646094, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_34_36", + "bdc_text": "Dies verleitete Herminjard dazu , zu glauben , dass Del Prato genauso wie Maturin aus dem Poitou stamme , und den von Del Prato in dem oben erwähnten ersten Brief an Bullinger angeführten lateinischen Namen \"Bartolomeus Pratensius \" mit \"Barthélemi Des Prés\" wiederzugeben , zumal er einen solchen Familiennamen unweit von Fontenay-le- Comte belegen konnte . Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 . November 1543 ( Herminjard IX 110-112 , Nr. 1308 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_421", + "psc_text": "voluit eas litteras quas Leonem melius instructum plenius reddidisse aut brevi redditurum praesumebat. Enim vero si has dogmaticas Leonis litteras ille legisset, non videtur scripturus fuisse: Extra consensum Romanae civitatis episcopi causas fidei audire (seu ex Graeco cognoscere, aut dijudicare) non possumus; quae verba nondum sibi notam Romani episcopi sententiam declarant. Igitur haec Chrysologi epistola sub idem tempus data videtur, quo Leo scripsit epistolas 23 et 24, id est circa Februarium an. 449. Forte idem ille vir, qui Theodosii atque Eutychis litteras ad S. Leonem attulit, Ravennam etiam cum ejusdem Theodosii litteris ad Valentinianum transivit, et hac occasione epistolam Eutychis ad Chrysologum detulit. Huic autem Constantinopolim revertenti, dum Valentiniani responsa referret, Chrysologus tradidit hanc epistolam ad Eutychem, ut citius ac tutius traderetur. Certe autem non scripsit post notitiam actorum in Eutychem, aut definitivo Leonis epistolae, ut in Quesnelli sententia praesumendum est. EPISTOLA XXV, PETRI CHRYSOLOGI EPISCOPI RAVENNATIS AD EUTYCHEM PRESBYTERUM.", + "candidate_score": 0.64604, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_39", + "bdc_text": "Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_84", + "psc_text": "Leonem papam scripsit: Indicabo enim vobis, quid Bachumius (lege Pachomius) monachus, etc. quae quidem in fragmento mox recitando invenientur, sicut in eo leguntur etiam illa quae tum in opusculo de temporum ratione ejusdem editionis cap. 41, tom. II pag. 83, tum in epistola ad Wichredam eodem tomo pag. 230, ex eadem Cyrilli epistola Beda recitat. Grave quidem est hoc testimonium Bedae, qui cum ipsam epistolam non ad Africanos, sed ad Leonem traditam pronuntiet, hanc non subjectam perperam epistolae ad Africanos, sed separatam et Leoni inscriptam reperisse deprehenditur, ac propterea iis vocibus carentem, quibus ea ad plures data praefertur. Nihil vero dubitamus quin Cyrillus in sincera epistola ad Leonem iis formulis honoris et observantiae erga apostolicam sedem usus sit, quae in aliis ejus ad Romanos pontifices litteris leguntur. Has vero omnes formulas ab eo qui hoc fragmentum epistolae ad Patres concilii Carthaginensis adjecit immutatas credere oportet. Sed haec ipsa interpolatio nobis", + "candidate_score": 0.645494, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_34_36", + "bdc_text": "Dies verleitete Herminjard dazu , zu glauben , dass Del Prato genauso wie Maturin aus dem Poitou stamme , und den von Del Prato in dem oben erwähnten ersten Brief an Bullinger angeführten lateinischen Namen \"Bartolomeus Pratensius \" mit \"Barthélemi Des Prés\" wiederzugeben , zumal er einen solchen Familiennamen unweit von Fontenay-le- Comte belegen konnte . Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 . November 1543 ( Herminjard IX 110-112 , Nr. 1308 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_459", + "psc_text": "Antiquis monachorum Ritibus, lib. III, c. 2. Ex hujusmodi autem Lectionariis traducta fuit in aliquot collectiones Sermonum S. Leonis, quae ex Lectionariis originem ducunt. 4. Cum Gennadius, c. 70, Leonem inter ecclesiasticos scriptores retulit, hujus tantum epistolae fecit mentionem, eo quod haec super omnia ejus opera vulgatissima esset. Hinc autem eum certum ejusdem epistolae auctorem procul dubio existimavit. Quod si vulgatae ejusdem editiones Miraei, Fabricii atque Vallarsii, c. 84, in Prospero habent: Epistolae quoque papae Leonis adversus Eutychen de vera Christi Incarnatione ad diversos datae, et ab ipso dictatae dicuntur, corruptam lectionem et fucum facere, et legendum ei, id est Prospero, ab ipso scilicet Leone dictatae, Quesnellus contendit; Prosperum enim Leonis notarium fuisse Ado in Chronico scripsit. At emendatiores editiones et mss. nec et, nec ei praeferre, sed tantum ab ipso dictatae creduntur, pronuntiat Antelmius, epist. 2, n. 28 et 30. In ms. quidem antiquissimo capituli Veronensis, signato num. 46,", + "candidate_score": 0.645373, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_37_39", + "bdc_text": "HBBW XIII , Nr. 1813 ) dankte. Am 10 . Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_82", + "psc_text": "sunt, sed non omnino convincunt; cum fieri potuerit ut is qui hanc epistolam anteriori ad Africanos subjecit, ita haec loca plurali numero afferret, ut cohaererent cum antecedentibus, quemadmodum alia proprio ingenio eum immutasse cognoscimus. 8. Joannes Vander Haagen, auctor operis inscripti: Observationes in veterum Patrum et pontificum prologos et epistolas paschales, Amstelodami an. 1734, pag. 97, eam Cyrilli epistolam esse, et ad Leonem pontificem traditam propugnat. Id autem exinde potissimum statuit, quod ex una parte certum sit ex Paschasino S. Cyrillum Leoni interroganti de Paschate an. 444 per litteras eidem directas respondisse; ex alia vero parte textum qui in hoc fragmento legitur Beda tribuat epistolae Cyrilli ad S. Leonem, et in ipso fragmento agatur quidem de quaestione Paschatis anni 444, de qua eum Leoni respondisse Paschasinus prodidit. Idem vero auctor allegat tria Bedae testimonia: duo quibus ea epistola Cyrillo vindicatur, nimirum ex libro de temporum Ratione, et ex epistola ad", + "candidate_score": 0.645348, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_34_36", + "bdc_text": "Dies verleitete Herminjard dazu , zu glauben , dass Del Prato genauso wie Maturin aus dem Poitou stamme , und den von Del Prato in dem oben erwähnten ersten Brief an Bullinger angeführten lateinischen Namen \"Bartolomeus Pratensius \" mit \"Barthélemi Des Prés\" wiederzugeben , zumal er einen solchen Familiennamen unweit von Fontenay-le- Comte belegen konnte . Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 . November 1543 ( Herminjard IX 110-112 , Nr. 1308 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_407", + "psc_text": "epistolam et editionem genuinam haberet, quonam fato illa decurtata et non potius haec integra inserta fuerit in Vulgatis S. Leonis editionibus, se non assequi in notis professus est. Ex codicibus autem, qui eam fere decurtatam praeferunt, magna inter eruditos exstitit dubitatio, num secundum caput sincerum, an supposititium sit. Omnis autem evanescet difficultas, si utriusque editionis originem detegamus. Id ex observatione quamplurium codicum ac ex discrimine collectionum quas diligenter expendimus, nobis innotuit. 2. Editio decurtata, quae sola invenitur in Leonis codicibus et in plerisque collectionibus, ex collectione Hispanica proficiscitur: nam ex Hispanica haec mutila editio, quae terminat in verbis, His omnibus respondi, frater, litteris tuis, manavit in Isidorianam, ex Isidoriana autem, quae frequentior et magis obvia fuit, in collectiones 11, 12, 21 et 23, quarum auctores cum transcripserint quotquot Leonis epistolas in Isidoriana collectione reperere, transcripserunt etiam S. Petri Chrysologi epistolam, quemadmodum inter Leoninas in eadem collectione, sicut et in Hispanica,", + "candidate_score": 0.645075, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_39", + "bdc_text": "Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_198", + "psc_text": "ut suppleret defectui epistolarum quae initio pontificatus a Leone scriptae fuerunt, quam ne caeterarum, quae exstant, et certa notatione chronica signantur, ordinem interrumperet; et solum in marginali postilla eam scriptam indicat circa pontificatus Leonis exordia, et in notis circa an. 443. Bellum sane quod inter Valentinianum imperatorem et Gensericum Vandalorum regem in Africa viguit, litterarum ejusmodi commercium impedisse videtur. Viguit autem hoc bellum usque ad an. 442, quo Prosper in Chronico tradit: Cum Genserico autem a Valentiniano Augusto pax confirmata, et certis spatiis Africa inter utrumque divisa est. Ex novella 23 lib. II liquet an. 445 ex Africanis provinciis Valentiniano relictis legatos Romam venisse, et lege fuisse sancitum ut ad praefectum Urbis appellare liceret. Hac forte appellationum occasione quaedam apud Mauros illicite usurpata ad S. pontificem commeantium sermo pertulit. Igitur probabilius et cautius inter hunc an. 445 et an. 455 haec epistola collocanda est. Porro Leo cap. 1 significat se", + "candidate_score": 0.645, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_39", + "bdc_text": "Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_548", + "psc_text": "Sed contra fidem earum collectionum quae chronicam notam iduum Junii exhibent, eamque ex epistola 30 non potuerunt sumere, hanc opinionem inducere nequivimus. Id autem multo minus potuimus alia ratione, quae conjecturam numero praecedenti propositam magis magisque confirmabit. Si epistolae, inquit Leo epist. 45, quae in fidei causa per nostros clericos directae sunt, ad vestram pietatem pervenissent, certum est remedium vos his rebus quae contra fidem factae sunt . . . praestare potuisse. Indicatur epistola 30, per legatos missa quae, his Ephesum profectis ad Augustam non pervenit. Altam ergo eadem in re et pleniorem quidem epistolam ad eamdem Pulcheriam se alia occasione post legatorum discessum non direxisse praesumit; alias haec, non aeque ac illa prior alio traducta, eumdem effectum multo magis peperisset, ita ut opus non fuerit prioris epistolae 30 exemplum ad eamdem una cum epist. 45 iterum mittere. Igitur epistola 31 ad Pulcheriam missa non fuit, sed ab ipso Leone", + "candidate_score": 0.64498, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_34_36", + "bdc_text": "Dies verleitete Herminjard dazu , zu glauben , dass Del Prato genauso wie Maturin aus dem Poitou stamme , und den von Del Prato in dem oben erwähnten ersten Brief an Bullinger angeführten lateinischen Namen \"Bartolomeus Pratensius \" mit \"Barthélemi Des Prés\" wiederzugeben , zumal er einen solchen Familiennamen unweit von Fontenay-le- Comte belegen konnte . Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 . November 1543 ( Herminjard IX 110-112 , Nr. 1308 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_44", + "psc_text": "ut eodem sane carent caeteri codices ac praesertim vetustis simarum omnium collectionum. Hinc ms. Florentin. S. Marci collectionis 13, ob Leoninas epistolas aliis nominibus insignis, ut videbimus in Admonit. ad epist. 12, sic epistolam, de qua agimus, inscribit: Leo Urbis Romae episcopus . . . . . Aquileiensi episcopo; ubi intervallo vacuo episcopi nomen ignotum significatur. Adempta igitur auctoritate quorumdam codicum, qui Januarium praeferunt, nihil fundamenti ex codicibus superest, quo cogamur affirmare epistolam 1 datam eidem Januario, ad quem epist. 18 scriptam fuisse manifestum est. 23. Traditam vero fuisse ad aliquem Januarii praecessorem et in ipso quidem pontificatus Leonis exordio, aliunde colligere licet. Photius in Bibliotheca vetustum codicem referens, qui sub saeculi VI initia lucubratus, exactissimam Pelagianarum rerum historiam ex peculiaribus documentis derivatam continebat, haec de Pelagianorum gestis sub Leonis pontificatu tradit cod. 54: Cum temporis deinde progressu sectae hujus homines per haeresis suae abjurationem Ecclesiae restituti essent; iterum malum", + "candidate_score": 0.644954, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_34_36", + "bdc_text": "Dies verleitete Herminjard dazu , zu glauben , dass Del Prato genauso wie Maturin aus dem Poitou stamme , und den von Del Prato in dem oben erwähnten ersten Brief an Bullinger angeführten lateinischen Namen \"Bartolomeus Pratensius \" mit \"Barthélemi Des Prés\" wiederzugeben , zumal er einen solchen Familiennamen unweit von Fontenay-le- Comte belegen konnte . Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 . November 1543 ( Herminjard IX 110-112 , Nr. 1308 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_82", + "psc_text": "sunt, sed non omnino convincunt; cum fieri potuerit ut is qui hanc epistolam anteriori ad Africanos subjecit, ita haec loca plurali numero afferret, ut cohaererent cum antecedentibus, quemadmodum alia proprio ingenio eum immutasse cognoscimus. 8. Joannes Vander Haagen, auctor operis inscripti: Observationes in veterum Patrum et pontificum prologos et epistolas paschales, Amstelodami an. 1734, pag. 97, eam Cyrilli epistolam esse, et ad Leonem pontificem traditam propugnat. Id autem exinde potissimum statuit, quod ex una parte certum sit ex Paschasino S. Cyrillum Leoni interroganti de Paschate an. 444 per litteras eidem directas respondisse; ex alia vero parte textum qui in hoc fragmento legitur Beda tribuat epistolae Cyrilli ad S. Leonem, et in ipso fragmento agatur quidem de quaestione Paschatis anni 444, de qua eum Leoni respondisse Paschasinus prodidit. Idem vero auctor allegat tria Bedae testimonia: duo quibus ea epistola Cyrillo vindicatur, nimirum ex libro de temporum Ratione, et ex epistola ad", + "candidate_score": 0.644922, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_24_26", + "bdc_text": "Der Buchhändler Maturin Virgin ( ? ) aus Fontenay-le- Comte ( Vendée ) im Poitou . Er hatte bereits die am 11 . August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_196", + "psc_text": "Enimvero hae adeo congruae sunt, ut ipse Quesnellus easdem fere praetulerit lectionibus eorum codicum qui decurtatam epistolam continent. Ne vero quispiam utriusque editionis integrae et decurtatae lectionibus fraudetur, post editam epistolam integram ex lectione mss. Florent. et Hadrian cum suis variantibus, eamdem decurtatam subjiciemus praesertim ad exemplar antiquissimi libri Barb. 2888, et alterius similis Vat. 1342, qui a Montfauconio, tom. I Biblioth. pag. 131, codex elegantissimus et vetustissimus nuncupatur; atque variantes aliorum codicum, qui eamdem epistolam pariter decurtatam praeferunt, annotabimus. Quicumque autem hanc decurtatam editionem, quam nemo hactenus exacte expressit, cum integra conferet (petimus autem ut conferre non pigeat), speramus fore ut nobis calculos adjiciens, istam ab ipso auctore emendatam atque auctam fateatur. 16. Quoad tempus vero hujus epistolae, recte quidem in notis statuit Quesnellus eam scriptam fuisse ante an. 455, quo Valentinianus III occisus fuit. Cum enim exarata noscatur dum Mauri Romano adhuc imperatori catholico subessent, et idcirco multi", + "candidate_score": 0.644865, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_14_16", + "bdc_text": "ad fovendam hanc publicam coniunctionem inter Gallos et Helvetios incumbas , ut multo magis magisque de rebus christianorum bene merearis . Huc omnibus ( pręter paucos , quos aliter affectos esse necesse est )Klammern ergänzt . gratissimi adferuntur nuncii de successibus ducis SaxonięJohann Friedrich I. von Sachsen . - Anspielung auf den Sieg des kurfürstlichen Heeres in Rochlitz am 2 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1075", + "psc_text": "lanceae perscrutando, ambiguitatem cunctis, dum ambigunt, abstulerunt: ita nunc quoque, dum aliquorum infidelitas confutatur, omnium haesitantium corda firmata sunt, et proficit universis ad illuminationem, quod quibusdam intulit caecitatem. In quo opere digne et juste exsultat vestra clementia, quae fideliter proprieque prospexit ut Orientalibus Ecclesiis diabolicae insidiae non nocerent; sed ad propitiandum Deum efficaciora ubique offerrentur holocausta: quando per mediatorem Dei et hominum hominem Christum Jesum eadem confessio 1147 plebium, eadem sacerdotum, eadem esset et regum, gloriosissime fili et clementissime Auguste. CAP. II. His autem, propter quae tanta facta est congregatio sacerdotum, bono et optabili fine compositis, miror et doleo quod pacem universalis Ecclesiae divinitus reformatam, ambitionis rursus spiritus inquietat. Quamvis enim necessarie sibi frater meus Anatolius consuluisse videatur ut ordinatorum suorum errorem deserens, in assensum catholicae fidei salubri correctione transiret, custodire tamen debuit ut quod vestro beneficio noscitur consecutus, nullius cupiditatis pravitate turbaret. Nos enim vestrae fidei et interventionis habentes", + "candidate_score": 0.64477, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_35_37", + "bdc_text": "Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 . November 1543 ( Herminjard IX 110-112 , Nr. 1308 ; HBBW XIII , Nr. 1813 )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_644", + "psc_text": "testatur. At hoc in hypothesi ejusdem chronicae notationis in utraque epistola satis ingeniose dictum videri potest, non tamen probabiliter, verisimillimum enim est Leonem ad Pulcheriam misisse exemplar, quod originali ad Theodosium tradito responderet. Hypothesim vero ejusdem diei in epistola signati, ex Latino textu pendet, quod non esse proprium hujus epistolae, sed ex epist. 44 sumptum jam demonstravimus. Repudiata vero hac hypothesi id ita evenisse conjici potest. S. pontifex primo scripsit epistolam 43. Haec sane in omnibus tum Venetis, tum Vaticanis Graecis codicibus, nec non in illis quos vetus interpres Latinus, seu Rusticus vidit, primo loco constanter describitur ante epistolam 44, quod anterioris temporis indicium est; at post aliquot dies; cum jam discessissent ii quibus epist. 43 tradita fuerat, eamdem S. Leo aliquibus mutatis, ac pluribus additis, renovavit, aliisque tradidit perferendam, ita ut, priori, si fieri posset, revocata vel suppressa, hanc Theodosio offerrent; ejusdemque exemplum litteris ad Pulcheriam scriptis junxit. Ita", + "candidate_score": 0.644684, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_1_3", + "bdc_text": "Pratensius d. Henrico Bullingero S. P. D . Valde sum delectatus eo , quod in ultimis tuis ad se literis adscriptum Wohl eine nicht mehr erhaltene Antwort Bullingers auf Baldassare Altieris Brief vom 29 . Januar 1547 ( HBBW XIX , Nr. 2777 ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_42", + "psc_text": "Altinas epicopus fuit, in ipso exordio epist. 1 nominetur velut is cujus causa Leo ad Aquileiensem scripsit. Neque tamen hi codices Januario suffragantur. 22. Solum cod. Vat. Ottobonianus 297 collectionis 23 et nonnulli codd. collectionis 8, uti Vercellensis et Vat. 1353, Januarium praeferunt. At hoc nomen codicibus collectionis 8 posterius insertum, cum antea in eadem collectione defuerit, manifestum est ex Vallicellano A. 5, et multo magis ex Vat. 5845, qui ad eamdem collectionem 8 pertinent: nam in Vallicellano legitur in textu, pag. 278, Aquileiensi episcopo, Januarii vero nomen superadditum cernitur; in Vaticano autem omnium vetustissimo codice 5845, in cujus additionibus collectionem 8 referentibus haec epistola legitur, nullum Januarii vestigium apparet. Hinc ergo cognoscimus in mss. hujus collectionis Januarii nomen omnino defuisse, ut in Vat. 5845; dein fuisse superadditum, ut in Vallicellano; tandem in textum irrepsisse, ut in Vercellensi, ac in Vat. 1353. Cum vero auctor collectionis 23, quae continetur in", + "candidate_score": 0.644675, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_39", + "bdc_text": "Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_459", + "psc_text": "Antiquis monachorum Ritibus, lib. III, c. 2. Ex hujusmodi autem Lectionariis traducta fuit in aliquot collectiones Sermonum S. Leonis, quae ex Lectionariis originem ducunt. 4. Cum Gennadius, c. 70, Leonem inter ecclesiasticos scriptores retulit, hujus tantum epistolae fecit mentionem, eo quod haec super omnia ejus opera vulgatissima esset. Hinc autem eum certum ejusdem epistolae auctorem procul dubio existimavit. Quod si vulgatae ejusdem editiones Miraei, Fabricii atque Vallarsii, c. 84, in Prospero habent: Epistolae quoque papae Leonis adversus Eutychen de vera Christi Incarnatione ad diversos datae, et ab ipso dictatae dicuntur, corruptam lectionem et fucum facere, et legendum ei, id est Prospero, ab ipso scilicet Leone dictatae, Quesnellus contendit; Prosperum enim Leonis notarium fuisse Ado in Chronico scripsit. At emendatiores editiones et mss. nec et, nec ei praeferre, sed tantum ab ipso dictatae creduntur, pronuntiat Antelmius, epist. 2, n. 28 et 30. In ms. quidem antiquissimo capituli Veronensis, signato num. 46,", + "candidate_score": 0.644119, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_41_43", + "bdc_text": "s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. ) zu identifizieren sei , muss offen bleiben , auch wenn eine Urkunde vom 8 . Oktober 1559 eine indirekte ( von Renouard nicht erkannte ) Beziehung zwischen Maturin Du Puys und Froschauer belegt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1579", + "psc_text": "lib. II Observationum in sacra cardinalis Norisii opera cap. 7, num. 3, tom. IV, pag. 915, ubi etiam ostendimus pugnantibus episcoporum ordine, et rebus ac tempore episcopis tributis, satius esse de errore in rebus ac tempore perperam ascriptis, quam in episcoporum ordine suspicari. 4. Ordo episcoporum Ravennatum hujus aevi in Agnello et reliquis antiquis Ecclesiae Ravennatis scriptoribus hic est: Ursus, Petrus, Neo, Exuperantius, Joannes, Petrus. Cum autem Joanni tribuant privilegium Valentiniani III, secundo Petro hujus successori ascribunt quae de S. Petro Chrysologo certa sunt. His vero obstant tria monumenta posterius edita: primum epistola Leonis ad Neonem, quae episcopo Petri Chrysologi successori congruit; secundum epistola Simplicii papae ad Joannem episcopum Ravennatem, qui post Petrum et Neonem eam sedem obtinuit; tertium synodi Romanae sub Symmacho, in quibus alius Petrus Ravennas subscriptus invenitur. Haec animadvertens P. Bacchinius, ut triplicem nodum solveret, ad duo confugit. Primo suspicatus est Leonis epistolam non ad Neonem Ravennatem", + "candidate_score": 0.644044, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_27_29", + "bdc_text": "und Bartolomeo Del Prato ( ebd. , Nr. 1771 ) von Venedig nach Zürich übermittelt . Altieris Brief ermöglicht einen guten Einblick in Maturins Tätigkeit als Buchverkäufer von protestantischen Publikationen in Venedig , die sowohl aus Zürich als auch aus Genf und Straßburg stammten .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_457", + "psc_text": "moriturus professionem fidei edere vellet, hanc epistolam ad se afferri, et sibi legi jussit, quoniam in ipsa plenissima ratio fidei catholicae continetur, quemadmodum tradit ejus Vitae auctor, n. 24, tom. II, saecul. Benedictini II, pag. 126. 3. Inter divina officia olim in Romana Ecclesia tempore Adventus publice legebatur haec epistola, unde eam descriptam invenimus in Lectionariis quae usui erant basilicae Vaticanae, nec non in alio vetustissimo quod ad SS. Philippi et Jacobi basilicam pertinebat. Hinc in Ordine Romano XI, apud Mabillonium (Tom. II Mus. Italic. p. 123), qui a Benedicto canonico basilicae S. Petri, saeculo XII, scriptus fuit, in Dominica 3 Adventus habetur: Deinde episcopi legunt quartam et quintam lectionem de epistola S. Leonis papae missa Flaviano episcopo de Incarnatione Domini contra Eutychen haereticum. Idipsum in aliis Italiae Ecclesiis receptum didicimus ex quampluribus mss. Lectionariis aliarum urbium, quae eamdem epistolam aliis atque aliis diebus eodem Adventus tempore exhibent. Ex ms.", + "candidate_score": 0.643927, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_27_29", + "bdc_text": "und Bartolomeo Del Prato ( ebd. , Nr. 1771 ) von Venedig nach Zürich übermittelt . Altieris Brief ermöglicht einen guten Einblick in Maturins Tätigkeit als Buchverkäufer von protestantischen Publikationen in Venedig , die sowohl aus Zürich als auch aus Genf und Straßburg stammten .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_411", + "psc_text": "in S. Petri Chrysologi Vita, si non integram epistolam reperit in veteribus Ravennatensis Ecclesiae tabulis, certe aliquod vetustum exemplar hujusmodi collectionis Chalcedonensis prae oculis habuit. Cum vero haec exemplaria rariora fuerint, et non ita multa ex Leone proferant, ut in Isidoriana satis frequenti exhibentur; nihil mirum si posteriores Leoninarum epistolarum collectores hanc epistolam non integram, sed mutilam dedere, uti apud Isidorum ex Hispanica suam collectionem derivantem inventa fuit. Hic autem omittendum non est duos codices Vaticanos epistolarum Leonis a Vossio memoratos, quos hanc epistolam integram continere Quesnellus praesumpsit, eodem Vossio in notatione admonente mutilam exhibere; sunt enim codices posteriorum collectionum quae ex Isidoriana dimanant. 4. Unum dubitari potest, num haec epistola, quam in laudatis Latinae collectionis codicibus integram habemus, originalis sit, an e Graeca antiqua versione Latine reddita fuerit. In memorata praefatione satis manifeste probavimus, antiquum illum auctorem, qui priscae versioni concilii Chalcedonensis epistolas Latinorum in Graeca collectione contentas adjecit,", + "candidate_score": 0.643831, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_34_36", + "bdc_text": "Dies verleitete Herminjard dazu , zu glauben , dass Del Prato genauso wie Maturin aus dem Poitou stamme , und den von Del Prato in dem oben erwähnten ersten Brief an Bullinger angeführten lateinischen Namen \"Bartolomeus Pratensius \" mit \"Barthélemi Des Prés\" wiederzugeben , zumal er einen solchen Familiennamen unweit von Fontenay-le- Comte belegen konnte . Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 . November 1543 ( Herminjard IX 110-112 , Nr. 1308 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_60", + "psc_text": "nonnullos absque erroris et auctorum damnatione et absque debitis subscriptionibus imprudenter admissos Septimus detexisset, quibus apertae damnationis et subscriptionis remedium Leo apponendum praecepit; id verisimilius in Leonis initia incidit, si praesertim epist. 1 non Januario, sed alicui ejus praedecessori data credatur. Cum vero hoc praedecessore brevi exstincto Januarius in eodem opere exsequendo pastoralem curam naviter et cum felici successu fuerit exsecutus (quod non exiguum tempus requirit), S. Leo an. 447 ab eodem accepit litteras, in quibus zelum et diligentiam suam prodens, exposuisse videtur non tantum Pelagianos cum debita cautione in gradum suum receptos, verum etiam aliquos ad ulteriorem gradum fuisse promotos. Hinc autem Leo zelum ejus primo commendans, veterem monitionem eidem inculcavit, ne quis ex haeresi adveniens sine debitis cautionibus reciperetur. Dein vero illam canonum constitutionem ingerendam credidit, ne in suum gradum perinde admissi ad ulteriorem promoverentur: quod unum per hoc tempus correctione dignum superesse, ex iisdem Januarii litteris detexerat.", + "candidate_score": 0.643758, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_34_36", + "bdc_text": "Dies verleitete Herminjard dazu , zu glauben , dass Del Prato genauso wie Maturin aus dem Poitou stamme , und den von Del Prato in dem oben erwähnten ersten Brief an Bullinger angeführten lateinischen Namen \"Bartolomeus Pratensius \" mit \"Barthélemi Des Prés\" wiederzugeben , zumal er einen solchen Familiennamen unweit von Fontenay-le- Comte belegen konnte . Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 . November 1543 ( Herminjard IX 110-112 , Nr. 1308 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1374", + "psc_text": "3 ad Eliam et caeteros episcopos Istriae, ubi ex sequenti epistola duo testimonia recitat, de ipsius authenticitate dubitare non sinit. Duorum vero ac tam insignium diversae originis codicum, Grimanici et Ratisponensis, auctoritas ita Patricii et Asparis nomina vindicant, ut commentitium plane sit haec nomina pro aliorum magnatum nominibus his litteris inserta suspicari, ut laudatus Pagius in fine suae annotationis conjecit; cum praesertim Patricii nomen in alia epistola 151, quam ex Ratisponensi edemus, similiter legatur. 3. Harum epistolarum tempus apud Quesnellum ex Grimanico codice signatum errore manifesto laborat. Cum enim in textu allegato ex epist. 153 Leo Aetio commiserit, ut epistolam ad Basilium Antiochenum dirigeret, haec proculdubio una cum ipsis ad Aetium litteris transmissa fuit, ac proinde eodem die ex Leonis more signata, nimirum kalendis Septembris. Praeterea ex eadem ad Aetium epistola discimus alias litteras simul missas fuisse ad imperatorem, ad Asparem et alios. Habemus autem epistolam 148 ad imperatorem Leonem,", + "candidate_score": 0.643726, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_49_51", + "bdc_text": "Venetiis , ad nonas apriles 1547 . Vale! [ Adresse auf der Rückseite : ] Celeberrimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiastae doctissimo et eloquentissimo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_458", + "psc_text": "3 Adventus habetur: Deinde episcopi legunt quartam et quintam lectionem de epistola S. Leonis papae missa Flaviano episcopo de Incarnatione Domini contra Eutychen haereticum. Idipsum in aliis Italiae Ecclesiis receptum didicimus ex quampluribus mss. Lectionariis aliarum urbium, quae eamdem epistolam aliis atque aliis diebus eodem Adventus tempore exhibent. Ex ms. bibliothecae Regiae Quesnellus collegit (Diss. 1 ad an. 449, n. 9), idem olim factitatum esse in Galliarum Ecclesiis, quod confirmari potest ex Lectionario S. Benigni Divionensis, quo Chiffletius usus est, cum eamdem epistolam edidit in calce operum Vigilii Tapsensis, nec non ex monumentis Gallicanis, quae a P. Martene laudantur De Antiquis monachorum Ritibus, lib. III, c. 2. Ex hujusmodi autem Lectionariis traducta fuit in aliquot collectiones Sermonum S. Leonis, quae ex Lectionariis originem ducunt. 4. Cum Gennadius, c. 70, Leonem inter ecclesiasticos scriptores retulit, hujus tantum epistolae fecit mentionem, eo quod haec super omnia ejus opera vulgatissima esset. Hinc autem", + "candidate_score": 0.6435, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_2_4", + "bdc_text": "Valde sum delectatus eo , quod in ultimis tuis ad se literis adscriptum Wohl eine nicht mehr erhaltene Antwort Bullingers auf Baldassare Altieris Brief vom 29 . Januar 1547 ( HBBW XIX , Nr. 2777 ) . mihi nuper demonstravit ornatissimus vir d. Baltasar Alterius , idque utroque nomine :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1468", + "psc_text": "457, quibus data fuit epistola 156, vel paulo post: inverisimile enim ipsi videtur, pontificem in octo menses et amplius distulisse litteras, quas in recitato testimonio jam paratas indicavit. Hinc chronicam notationem huic epistolae subjectam rejiciendam putat: idque ex eo confirmat, quod ea notatio chronica in plerisque mss. desideretur. Cum porro ad hanc epistolam referenda existimet, quae Leo scripsit epist. 157, ad Anatolium, c. 1: Ego sane, quantum potui, piissimum principem precatus sum, ut . . . . . haereticorum assertiones in magna vergere ignorantiae caecitate cognosceret; hanc, una cum epistola 156, kal. Decembris traditam fuisse probabilius affirmat. At nec una cum epistola 156, nec paulo post hanc epistolam datam fuisse palam faciunt verba: Promisisse me MEMINI; quae promissum jamdiu ante factum manifestant. Verbum autem praeteriti temporis comprehendi, quod in testimonio epist. 156 has litteras jam paratas et scriptas indicare videtur, nihil moveat, quominus hoc promissum tamdiu dilatum credatur. Leoni enim", + "candidate_score": 0.643128, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_39", + "bdc_text": "Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_184", + "psc_text": "ordinem temporum fuerunt inserta. Post decretum autem Felicis pag. 155 describitur Leonis epistola cum hoc titulo: In causa Lupicini episcopi: Leo universis episcopis per Caesariensem Mauritaniam constitutis. Cum de ordinationibus, et reliqua cum eadem Hadrianeae editionis forma atque lectione. Subjicitur huic epistolae Leonis pag. 157: Epistola Zosimi ad presbyteros Ravennae directa. Zosimi commonitorium presbyteris et diaconibus qui Ravennae sunt. Ex relatione, etc., quae in eodem Hadrianeo codice legitur. Tandem post hanc epistolam, veluti novum additamentum sequitur tabula capitum 79, ipsaque documenta post tabulam subjiciuntur. De his alibi fusius erit dicendum. Nunc satis sit memorare quinque priora documenta, quae sic afferuntur: Pag. 159. I. Justinus Augustus Hormisdae. Quo fuimus semper, etc. Pag. 160. II. Exemplar precum a clericis et monachis Antiochenis, Hierosolymitanis. etc., ad Justinum. Haurite aquam cum laetitia, etc. Pag. 161. III. Hormisda Justino. Interea quae ad unitatem Ecclesiae, etc. Pag. 164. IV. Hormisda presbyteris, diaconibus et archimandritis secundae Syriae.", + "candidate_score": 0.642739, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_26", + "bdc_text": "August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_643", + "psc_text": "aliquid tale contigerit. Solum in annotationibus indicare licebit verba quae vel supplenda videntur, vel Leonis mentem aperient, ut ne tamen ea huic epistolae ab eodem inserta affirmare possimus. Ita solutae sunt vel omnes, vel saltem praecipuae difficultates, quae contra hanc epistolam opponebantur, adeo ut vel ex hoc de ejus germanitate nihil sit ambigendum. 7. In ea vero quaestione, cur duae tam similes epistolae ad eumdem imperatorem traditae fuerint, Quesnellus suspicatus est epistolam 43 forsitan esse exemplar epistolae 44, quod nonnullis mutatis S. Leo miserit ad Pulcheriam Augustam; nam in epist. 45 ad eamdem scribens, ejusmodi exemplar se ad ipsam mittere testatur. At hoc in hypothesi ejusdem chronicae notationis in utraque epistola satis ingeniose dictum videri potest, non tamen probabiliter, verisimillimum enim est Leonem ad Pulcheriam misisse exemplar, quod originali ad Theodosium tradito responderet. Hypothesim vero ejusdem diei in epistola signati, ex Latino textu pendet, quod non esse proprium hujus epistolae,", + "candidate_score": 0.642491, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_0_2", + "bdc_text": "B . Pratensius d. Henrico Bullingero S. P. D . Valde sum delectatus eo , quod in ultimis tuis ad se literis adscriptum Wohl eine nicht mehr erhaltene Antwort Bullingers auf Baldassare Altieris Brief vom 29 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_543", + "psc_text": "plures ejusdem epistolae datae leguntur iisdem idibus Juniis, quibus dogmatica ad Flavianum epist. 28 signata fuit, ac in omnibus nominantur legati, et eadem epistola ad Flavianum illis jam tradita memoratur. Horum vero omnium satis expressa fit mentio etiam in longiori epist. 31 ad Pulcheriam, legatorum quidem illis verbis cap. 4; In his fratribus meis, quos vice mea misi; epistolae autem dogmaticae scriptae idibus Junii illis capitis ultimi: Quod etiam S. Flaviano episcopo me clementia tua scripsisse cognoscat; quae verba pariter inserta leguntur epistolae 30 iisdem procul dubio idibus Junii scriptae. Quomodo ergo epist. 31 aliquanto ante Junium mensem exarata ac transmissa dici potest? 5. Quid autem dicendum? Ut omittantur incerta, cum brevior epistola 30 in Graeca et Latina collectione Chalcedonensi inveniatur, et legatorum nomina distincte praeferat, ut epistolae caeterae, quae cum litteris ad Flavianum iisdem legatis traditae fuere, haec quoque ad Pulcheriam transmissa, eidemque aliquando tradita, ac in Oriente vulgata,", + "candidate_score": 0.642185, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_42_44", + "bdc_text": "zu identifizieren sei , muss offen bleiben , auch wenn eine Urkunde vom 8 . Oktober 1559 eine indirekte ( von Renouard nicht erkannte ) Beziehung zwischen Maturin Du Puys und Froschauer belegt . In dieser wird nämlich \"Christofle Ferchanors ( ? ) , marchand libraire en la ville de Surein , en Suisse\" angeführt ( Philippe Renouard , Documents sur les imprimeurs , libraires . . .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_11", + "psc_text": "Leonis epistolam veluti spuriam repudiasse, nulla habita ratione codicum saltem collectionis 5, quam codicis Romanae Ecclesiae nomine edidit. Is quidem se ab hac objectione subducere potest, eo quod hunc codicem non totum simul compactum putavit, Leonis autem epistolas inter additamenta posterioris temporis retulit. Sed hoc commentitium effugium est, quod nulla ratione, aut auctoritate munitur. Omnes antiqui ejus collectionis codices, qui sive a Pithoeo, sive a Coustantio memorantur, et nostri etiam Vindebonenses Leoninas epistolas habent, idemque Quesnellus observat. 1 in epistolam ad Mauros num. 1, de Thuaneo codice loquens, ejusdem collectionis antiquitatem et diligentiam commendavit. Licet autem haec collectio nec sub Leone, nec a Romanis, sed exeunte V vel ineunte VI saeculo extra Italiam condita fuerit, uti tomo III ostendemus; haec tamen antiquitas, et collectoris diligentia tanta est, ut vel ex hac collectione maximum ad secundam epistolam vindicandam testimonium accedat. Addemus etiam aliud non leve. Epistola ad Septimum non sine epistola", + "candidate_score": 0.642138, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_7_9", + "bdc_text": "et vestros Helvetios tam bene convenire significas ; id quod mihi quidem non fuerat dubium , sed , quod scribis , emphasim quandam habere videtur , et , ut tua mihi amicitia nulla cuiusquam alterius antiquior fuerit , ita ad Gallię nostrę prosperum statum et simul Helvetiorum plurimum referre arbitror hanc ipsam publicam cum vobis societatem et coniunctionem . Qua de causa et ego utranquei. e .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1235", + "psc_text": "quam universali Ecclesiae omnibusque ejus filiis debeo, multorum relatione patefactum est dilectionis vestrae animis quiddam offensionis illatum, dum aut imperiti, ut apparet, interpretes, aut maligni, quaedam vos aliter 1237 intelligere, quam a me sunt praedicata, fecerunt, non valentes in Graecum eloquium apte et proprie Latina transferre, cum in rebus subtilibus et difficilibus explicandis, vix sibi etiam in sua lingua disputator quisque sufficiat. Quod tamen apud me eo profecit, ut, dum ea quae catholica fides respuit improbatis, intelligamus vos veris amicitiores esse quam falsis; et id merito refutare, quod ex antiquae institutione doctrinae etiam ipse detestor. Quamvis enim epistola mea ad sanctae memoriae Flavianum episcopum data, satis sibi ad manifestationem sui ipsa sufficiat, neque in aliquo aut purgationis aut expositionis indigeat; et alia tamen cum eadem mea scripta concordant, in quibus similiter praedicationis meae sensus in aperto est. Necessitatem enim habens contra haereticos, qui multos Christi populos conturbaverant, disserendi, et clementissimis", + "candidate_score": 0.641875, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_44_46", + "bdc_text": "In dieser wird nämlich \"Christofle Ferchanors ( ? ) , marchand libraire en la ville de Surein , en Suisse\" angeführt ( Philippe Renouard , Documents sur les imprimeurs , libraires . . . ayant exercé à Paris de 1450 à 1600 , Paris 1901 , S. 84f ) . Das Fragezeichen ver weist bei Renouard auf eine Unsicherheit bei der Entzifferung :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_57", + "psc_text": "C. quas siglas Garnerius male interpretatus est Siculorum, cum citius explicandas Sacerdotum Jesu Christi Tillemontius et Benedictini opinentur. Hic libellus Augustino directus noscitur ex voce Augustine, quae libello inserta est. Is autem ipsorum Pelagianorum, qui libellum obtulere, metropolita, primas, aut superior ex contextu deprehenditur. Garnerius et Benedictini intelligentes id non posse competere S. Augustino episcopo Hipponensi, de errore amanuensium suspicati, Zosime pro Augustine legendum putarunt; et hunc libellum esse credidere alterutrum e duobus quos Julianum Eclanensem cum aliis Pelagianis Zosimo pontifici obtulisse exploratum est. At quamvis libellus a Sirmondo descriptus nonnulla quoad sententiam contineat duobus memoratis libellis communia; verba tamen quae ex his libellis apud Augustinum et Marium Mercatorem supersunt, in eo libello non invenientur. Igitur alteruter e duobus Zosimo oblatis indicari nequit; ac propterea alius libellus post tractoriam Zosimi, quae in totum orbem adversus Pelagianos edita, subscriptiones praeceperat, oblatus agnoscitur cuipiam metropolitae, qui Augustinus vocabatur, et epistolam ediderat, qua", + "candidate_score": 0.641702, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_14_16", + "bdc_text": "ad fovendam hanc publicam coniunctionem inter Gallos et Helvetios incumbas , ut multo magis magisque de rebus christianorum bene merearis . Huc omnibus ( pręter paucos , quos aliter affectos esse necesse est )Klammern ergänzt . gratissimi adferuntur nuncii de successibus ducis SaxonięJohann Friedrich I. von Sachsen . - Anspielung auf den Sieg des kurfürstlichen Heeres in Rochlitz am 2 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_682", + "psc_text": "ἐνανθρωπήσεως τοῦ Χριστοῦ. Ὧι τινι μυστηρίῳ ἐπειδὴ νῦν ἀσεβῶς ἀπὸ ὁλίγων ἀφρόνων ἐναντιοῦται, πάντων τῶν μερῶν ἡμῶν αἱ ἐκκλησίαι πᾶσαι τῆς ὑμετέρας φιλανθρωπίας καταδέονται· διὰ τῶν ἐπισκόπων. ἐπειδὴ καὶ οἱ ἡμέτεροι πιστῶς ἀντειρήκασι, καὶ αὐτὸς ἐκεῖνος Φλαυιανὸς ὁ ἐπίσκοπος λίβελλον ἐκκλήτου ἐπιδέδωκε, γενικὴν σύνοδον κελεύσατε ἐν τῇ Ἰταλίᾳ συνελθεῖν. Ἥ τις πάντα τὰ προσκόμματα οὕτως ἀποκινήσει καὶ καταπραϋνεῖ ἵνα μὴ περαιτέρω τί ποτε ἢ περὶ τῆς πίστεως εὐρεθῇ ἀμφίβολον, ἢ ἐν τῇ ἀγάπῇ μεμερισμένον· συνερχομένων δηλαδὴ τῶν κατὰ τὴν ἀνατολὴν ἐπαρχιῶν ἐπισκόπων· ἵνα ὅσοι καταπονηθέντες ἀπειλαῖς, καὶ ὕβρεσιν, ἀπὸ τῆς ὀδοῦ τῆς ἀληθείας ἐξέκλιναν, 918 εἰς σωτηρίας παραμυθίαν ὁλόκληρον ἀνακληθῶσι· καὶ αὐτοὶ δὲ ὧν ἐστιν ἡ σκληροτάτη ἀπόφασις, ἐὰν γνώμαις κρείττοσιν ἐπακολουθήσωσιν, ἀπὸ τῆς ἑνότητος τῆς ἐκκλησίας μηδαμῶς ἀποστῶσιν. Ὅπως γὰρ μετὰ τὴν ἔκκλητον τοῦτο ἀναγκαίως αἰτοῦμεν, τῶν κατὰ Νικαίαν κανόνων αἱ ψῆφοι μαρτυροῦσιν· αἵ τινες ἀπὸ τῶν πανταχοῦ τοῦ κόσμου ἐπισκόπων καθιδρύθησαν, ὥσπερ ὑπετάξαμεν. Συνέλθετε τοῖς καθολικοῖς τῷ ὑμετέρῳ", + "candidate_score": 0.64167, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_42_44", + "bdc_text": "zu identifizieren sei , muss offen bleiben , auch wenn eine Urkunde vom 8 . Oktober 1559 eine indirekte ( von Renouard nicht erkannte ) Beziehung zwischen Maturin Du Puys und Froschauer belegt . In dieser wird nämlich \"Christofle Ferchanors ( ? ) , marchand libraire en la ville de Surein , en Suisse\" angeführt ( Philippe Renouard , Documents sur les imprimeurs , libraires . . .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_963", + "psc_text": "edidit Baluzius. In tribus tantum codicibus adhuc inventa est, nimirum in Parisiensi, in Vaticano Reginae Suecorum, et in alio Vat. 1322. Hic autem postremus codex, qui quondam fuit Veronensis Ecclesiae, eo praestantior est quod quamplures subscriptiones Patrum nobis conservavit, quae in ipso originali Graeco desiderantur. Nobis sane, qui hanc versionem haud omittendam credidimus, istum codicem accuratius relegere non inutile fuit. 2. Altera versio recentior Rusticum Romanae Ecclesiae diaconum habet auctorem. Hanc enim ille annotationem praefixit, quae in puris Rustici exemplaribus et in editione Crabbi legitur: Relationes sanctae synodi ex codice Acumitensi Graeco in Latinum transtuli ego ipse. Et in fine ipsius relationis haec ejusdem annotatio subjicitur: Scripsi pridie kal. Aprilis, feria tertia, indictione XIII, quae indictio in aliis pariter annotationibus constanter signata, si ad illud tempus referenda sit quo Rusticus in Oriente versabatur, convenit cum solo anno 550, quidquid sit de die vel feria, in quibus non minus hic quam", + "candidate_score": 0.641479, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_49_51", + "bdc_text": "Venetiis , ad nonas apriles 1547 . Vale! [ Adresse auf der Rückseite : ] Celeberrimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiastae doctissimo et eloquentissimo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_758", + "psc_text": "Sed praeterquam quod non est verosimile episcopos, qui III kal. Octobris in Urbe convenerant, per quinquaginta dies Romae fuisse detentos absoluta jam synodo die 13, aut serius 15 Octobris, ut liquet ex epist. 44 et sequentibus; praeter hoc, inquam, nullum antiquum documentum superest, quo probetur Leone pontifice dedicationem basilicae S. Petri celebratam fuisse die 18 Novembris. Adde quod Valentinianum an. 449 Romae fuisse nullum aliunde indicium est; nonnulla autem suppetunt documenta quae eum anno 450 ibidem exstitisse probant. 4. Quesnellus diss. 1 ad an. 450, n. 1, Baronii sententiam impugnans, in aliam apertius erroneam transiit, contendens has epistolas scriptas fuisse post festum S. Petri die 29 Junii an. 450. Error ex duobus manifeste detegitur. Primum quia hoc anno Valentinianus Romae erat mense Martio, quo legem edidit Novellis insertam tit. 7, de Indulgentiis reliquorum, nec non mense Aprili ex tit. 38, de Naviculariis annuis, etc., ex quibus dies festus S. Petri,", + "candidate_score": 0.641461, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_7_9", + "bdc_text": "et vestros Helvetios tam bene convenire significas ; id quod mihi quidem non fuerat dubium , sed , quod scribis , emphasim quandam habere videtur , et , ut tua mihi amicitia nulla cuiusquam alterius antiquior fuerit , ita ad Gallię nostrę prosperum statum et simul Helvetiorum plurimum referre arbitror hanc ipsam publicam cum vobis societatem et coniunctionem . Qua de causa et ego utranquei. e .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1068", + "psc_text": "AD EPISCOPOS GALLIARUM. SYNOPSIS. Reversis legatis a synodo Chalcedonensi, acceptisque gestis, et sententia adversus Eutychen et Dioscorum prolata, hujus exemplar mittit ad Gallicanos episcopos. Dileetissimis fratribus RUSTICO, RAVENNIO, VENERIO, et caeteris episcopis per Gallias constitutis, LEO. Impletis per misericordiam Dei communibus votis, dignum est fraternitatem vestram sanctorum gaudiorum habere consortium. Nam fratres mei, qui vice mea Orientali 1141 synodo praesederunt, quae acta retulerint significo, confirmata catholica fide, et glorificato apostolicae praedicationis triumpho: quod etiam hi qui ad deviandum vel seducti fuerant vel impulsi, recepta veritatis luce laetantur. Siquidem omnes Domini sacerdotes in unam sententiam, sancto Spiritu docente, consensere; et de sacramento Dominicae incarnationis, in qua multorum intelligentia caligabat, ita tenebrae erroris ablatae sunt, ut in uno Domino nostro, vero et Dei et hominis Filio, nec de humanitatis ambigatur natura, nec de Deitatis essentia. In impios autem nefandi erroris auctores, qui indignos se Dei gratia judicantes, correctionis uti remediis noluerunt, qualis", + "candidate_score": 0.641365, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_24_26", + "bdc_text": "Der Buchhändler Maturin Virgin ( ? ) aus Fontenay-le- Comte ( Vendée ) im Poitou . Er hatte bereits die am 11 . August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_195", + "psc_text": "editionis fragmentum non ad alias Leonis litteras, quae forte perierint, ut non nemo opinatus est, sed ad hanc eamdem pertinere epistolam 12, uti in ms. Florentino exhibetur. Quod multo magis confirmant illa verba, quae (dum repetitur de virginibus mentio) capiti undecimo inseruntur in eodem codice, ut superius dictum est. 15. Praetulimus vero in editione integrae epistolae, quam primo loco dabimus, lectiones Hadrianeas lectionibus codicum epistolae decurtatae, non solum quia Hadrianeas lectiones sequitur codex Florentinus, ex quo integra epistola uti a Leone scripta fuit ad nos pervenit; verum etiam quia lectiones ejusmodi eidem auctori epistolam recolenti et emendanti magis placuisse videntur. Enimvero hae adeo congruae sunt, ut ipse Quesnellus easdem fere praetulerit lectionibus eorum codicum qui decurtatam epistolam continent. Ne vero quispiam utriusque editionis integrae et decurtatae lectionibus fraudetur, post editam epistolam integram ex lectione mss. Florent. et Hadrian cum suis variantibus, eamdem decurtatam subjiciemus praesertim ad exemplar antiquissimi libri Barb.", + "candidate_score": 0.640877, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_7_9", + "bdc_text": "et vestros Helvetios tam bene convenire significas ; id quod mihi quidem non fuerat dubium , sed , quod scribis , emphasim quandam habere videtur , et , ut tua mihi amicitia nulla cuiusquam alterius antiquior fuerit , ita ad Gallię nostrę prosperum statum et simul Helvetiorum plurimum referre arbitror hanc ipsam publicam cum vobis societatem et coniunctionem . Qua de causa et ego utranquei. e .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1165", + "psc_text": "ex epistolis meis, quas post reditum meorum ad Constantinopolitanae urbis antistitem dedi, potuissetis agnoscere, si vobis responsionem sedis apostolicae manifestare voluisset. Ne ergo per malignos interpretes dubitabile videatur utrum quae in synodo Chalcedonensi per unanimitatem vestram de fide statuta sunt approbem, haec ad omnes fratres et coepiscopos nostros, qui praedicto concilio interfuerunt, scripta direxi, quae gloriosissimus et clementissimus princeps, sicut poposci, in notitiam vestram mittere pro catholicae fidei amore dignabitur: ut et fraterna universitas, et omnium fidelium corda cognoscant me non solum per fratres, qui vicem meam exsecuti sunt, sed etiam per approbationem gestorum synodalium, propriam vobiscum unisse sententiam: in sola 1197 videlicet causa fidei, quod saepe dicendum est, propter quam generale concilium, et ex praecepto Christianorum principum, et ex consensu apostolicae sedis placuit congregari; ut damnatis haereticis, qui corrigi noluissent, nulla penitus resideret de vera Domini nostri Jesu Christi incarnatione dubitatio. Unde si quis umquam ausus fuerit vel Nestorii", + "candidate_score": 0.640858, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_42_44", + "bdc_text": "zu identifizieren sei , muss offen bleiben , auch wenn eine Urkunde vom 8 . Oktober 1559 eine indirekte ( von Renouard nicht erkannte ) Beziehung zwischen Maturin Du Puys und Froschauer belegt . In dieser wird nämlich \"Christofle Ferchanors ( ? ) , marchand libraire en la ville de Surein , en Suisse\" angeführt ( Philippe Renouard , Documents sur les imprimeurs , libraires . . .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1574", + "psc_text": "hanc epistolam derivarunt auctores collect. Isid. 12, 20, 21, 22 et 23, et exemplum aliud, ex quo eamdem sumpsere auctor collect. 24, Merlinus atque Sichardus. Variantes enim quas relegentes ipsam epistolam in iisdem mss. invenimus, hanc duplicem originem ostenderunt. Cum vero quoad episcopalis sedis nomen plures codices prioris originis signantes Ravennatem conveniant cum omnibus mss. alterius fontis, de Ravennatensi sede dubitandum non est. Id autem vel maxime ex eo confirmatur, quod codices duo Vindebonenses, qui dissentiunt, aperto errore laborant. Nam Arbonensis episcopatus, qui in ms. Vindeb. Hisp. legitur, ignotus est; Narbonensis vero per hoc tempus non a Leone tenebatur, sed a Rustico, ad quem aliam posteriorem epistolam datam videbimus. Neque moveat quod primus codex Vindebon. puriorem Hispanicam complectatur. Nam licet eatenus sit purior, quod emendationes in Gallicanos codices inductas non recepit, mendosissimus tamen est, mendumque satis prodit in eadem inscriptione episcopatus Arbonensis, quem nemo inveniet. Hoc autem mendum evidentius demonstrant", + "candidate_score": 0.64014, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_32_34", + "bdc_text": "Dabei schrieb der Buchhändler : \"Maturinus Virginius , Fonteniensis apud Pictones in Gallia\" . Dies verleitete Herminjard dazu , zu glauben , dass Del Prato genauso wie Maturin aus dem Poitou stamme , und den von Del Prato in dem oben erwähnten ersten Brief an Bullinger angeführten lateinischen Namen \"Bartolomeus Pratensius \" mit \"Barthélemi Des Prés\" wiederzugeben , zumal er einen solchen Familiennamen unweit von Fontenay-le- Comte belegen konnte .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_73", + "psc_text": "in Commentario ad Canonem paschalem Victorii, cap. 1, pag. 72. Duae vero in ea quam Petavius et Bucherius ediderunt partes distinguendae, nimirum ipsa Cyrilli epistola ad Africanos, quae legitur correctior apud Dionysium; et ejus additio, quae ad aliam ejusdem Cyrilli epistolam pertinet. Has quidem duas distinctasque Cyrilli epistolas cum imperitus quidam reperisset agentes de Paschate, de eodem Paschate utrasque agere credidit: et idcirco epistolae ad Africanos, quam ex Dionysio primum descripsit, paucis verbis suo arbitrio immutatis, alteram, quae Bedae temporibus integra legebatur, initio praetermisso, subjecit atque inseruit; quae cum denuntiet diem Paschatis anni 444, eidem diei accommodata fuit a librario dies designata in priori ad Africanos epistola, nimirum IX kal. Maii. Hinc Bucherius non duas, sed unam epistolam habuit totum hoc documentum, eodemque credidit sermonem esse de solo Paschate ann. 444. 3. Sed si conferatur prima hujus pars cum Cyrilli epistola ad Africanos, quae a Dionysio conservata est, eadem reperientur", + "candidate_score": 0.639851, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_41_43", + "bdc_text": "s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. ) zu identifizieren sei , muss offen bleiben , auch wenn eine Urkunde vom 8 . Oktober 1559 eine indirekte ( von Renouard nicht erkannte ) Beziehung zwischen Maturin Du Puys und Froschauer belegt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_962", + "psc_text": "IN EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Quesnellus praestantissimam epistolam seu relationem synodi Chalcedonensis ad S. Leonem Graece et Latine inter Leonis Opera primus inseruit, ut in editionibus Conciliorum exhibetur; nullo tamen codice vel Graeco vel Latino usus est. Nos Graecum textum, qui est originalis, cum duobus mss. Venetis S. Marci 164 et 555 recensuimus. Quoad Latinum vero, duplex hujus relationis Latina versio habetur. Quesnellus eam unam dedit quae primum vulgata a Crabbo, in caeteras Conciliorum editiones transivit. At alia exstat interpretatio vetustior, quippe quae paulo post ipsum Chalcedonense concilium exarata fuit, et ex qua Vigilius papa in Constituto testimonium allegavit. Hanc primus edidit Baluzius. In tribus tantum codicibus adhuc inventa est, nimirum in Parisiensi, in Vaticano Reginae Suecorum, et in alio Vat. 1322. Hic autem postremus codex, qui quondam fuit Veronensis Ecclesiae, eo praestantior est quod quamplures subscriptiones Patrum nobis conservavit, quae in ipso originali Graeco desiderantur. Nobis sane, qui hanc versionem", + "candidate_score": 0.639801, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_41_43", + "bdc_text": "s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. ) zu identifizieren sei , muss offen bleiben , auch wenn eine Urkunde vom 8 . Oktober 1559 eine indirekte ( von Renouard nicht erkannte ) Beziehung zwischen Maturin Du Puys und Froschauer belegt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1471", + "psc_text": "kal. Septembris, quorum alterum habent duo codices Trecopith. et Oxon. Quesnelli ac editiones Josiae Simleri, Surii, etc., alterum vero codex Theodoricianus ejusdem Quesnelli et noster praestantissimus Ratisponensis; hunc postremum cum antecedentibus litteris concinnentem praetulimus: facile autem fuit librariorum lapsu notam VI, disjunctis lateribus convertere in III, et scribere XIII pro XVI kal. Septemb. Neque moveat plerosque codices et collectiones omni chronica notatione carere: aliae enim insignes epistolae in omnibus mss. notam chronicam desiderant; quam si in aliquo codice inveniremus, non idcirco expungendam quispiam crederet, nisi forte historiae repugnaret. In praesenti autem epistola praeter fidem aliquot codicum diversae originis, inter quos praesertim Ratisponensis maximam fidem facit, non solum nihil repugnat, sed omnia potius ex antea dictis concordant. 3. De testimoniis huic epistolae subjectis aliquid hic tandem praemonendum est. S. Leo haec post pseudosynodum Ephesinam primum collegerat, ac in Orientem per legatos miserat, ut doctrinam suae epistolae 28, ad Flavianum, Latinorum ac", + "candidate_score": 0.639725, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_1_3", + "bdc_text": "Pratensius d. Henrico Bullingero S. P. D . Valde sum delectatus eo , quod in ultimis tuis ad se literis adscriptum Wohl eine nicht mehr erhaltene Antwort Bullingers auf Baldassare Altieris Brief vom 29 . Januar 1547 ( HBBW XIX , Nr. 2777 ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_181", + "psc_text": "Anastasium, quae in pluribus collectionibus integra est, duobus capitibus tertio et quarto praetermissis, descriptam reperimus in duobus antiquis mss. Vat. 1347 et Vat. Palat. 579, ex quibus si alii codices vel collectiones illam sumpsissent, parem defectum praeferrent, nec tamen ea idcirco in suspicionem vocari posset. Nonne quaedam etiam Gelasii litterae in aliquot collectionibus breviores sunt quam in Conciliis editae fuerunt? Celeberrima est ejus pontificis epistola ad Dardanos, quae non solum in Quesnelli collectione 5, cap. 50, verum etiam in omnibus fere mss. aliarum antiquarum collectionum tribus longioribus et novem brevioribus membris caret, quae tamen leguntur in mss. praestantissimae collect. 14, et exinde in Romana Epistolarum pontificum editione, ac in tomis Conciliorum edita sunt; quo ampliori exemplo Facundum Hermianensem usum fuisse haud dubitari potest. Sicut autem in memoratis paulo ante mss. epistolae Innocentii I, ad Toletanos, retentis solis decretis generalibus, caetera quae ad singulares causas et personas pertinent, praetermissa fuerunt, ita", + "candidate_score": 0.639698, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_26", + "bdc_text": "August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_560", + "psc_text": "ἀξιωθήσεται. 853 EPISTOLA XXXI. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. I. Pulcheriae zelum adversus Eutychen sollicitat. --II. Humanae saluti interesse, ut Christus non solum homo, sed ejusdem nobiscum generis homo sit. --III. Generationem Christiani ex Christi generatione fluere. Eutychetis pervicacia. Sedis apostolicae moderatio. --IV. Ne concilio intersit Leo, vetant consuetudo, conditio temporis, concivium charitas. Symbolum apostolorum nova haeresi concutitur. LEO PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Quantum praesidii Dominus Ecclesiae suae in vestra clementia praepararit, multis saepe probavimus documentis. Et quidquid nostris temporibus contra impugnatores catholicae veritatis industria sacerdotalis obtinuit, ad vestram maxime gloriam redundavit: dum, sicut Spiritu sancto docente didicistis, illi per omnia potestatem vestram subjicitis, cujus munere et protectione regnatis. Unde quia contra integritatem fidei Christianae, dissensionem quamdam in Constantinopolitana Ecclesia Eutyche auctore generatam, fratris et coepiscopi mei Flaviani relatione cognovi, ita ut totius causae speciem synodalium gestorum textus ostenderit, dignum gloriae 854 vestrae est, ut error, qui, ut arbitror, de imperitia", + "candidate_score": 0.639558, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_37_39", + "bdc_text": "HBBW XIII , Nr. 1813 ) dankte. Am 10 . Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1272", + "psc_text": "emendavimus, ex quibus colligitur omnes has epistolas eodem die VI idus Martias signatas fuisse. 2. Quoad ordinem vero, cum ex laudato testimonio epistolae 131 liquet S. pontificem scripsisse litteras ad Marcianum et Proterium antequam ad Julianum scriberet, tum vero ex initio cap. 2 epistolae 130, ad Marcianum, ubi Leo se Proterio rescripsisse testatur, palam fit litteras ad Proterium epistolae ad Marcianum praecessisse. Itaque licet omnes hae epistolae eodem die notentur, ex ipsarum tamen contextu Leo scripsit primum ad Proterium, dein ad Marcianum, ac tandem ad Julianum, et hunc ordinem in editione servabimus. 1253 EPISTOLA CXXIX. AD PROTERIUM EPISCOPUM ALEXANDRINUM. SYNOPSIS. I. Episcoporum esse vigilare ne fidei unitas violetur, quod vel litterulae immutatione fieri potest. --II. Ex traditione SS. PP. et suam epistolam catholicam, et docendos esse populus, asserit. --III. Fidem, disciplinam et privilegia Ecclesiarum ex norma vetustatis esse servanda. LEO PROTERIO episcopo Alexandrino. CAP. I. Laetificaverunt me litterae dilectionis tuae,", + "candidate_score": 0.639381, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_25_27", + "bdc_text": "Er hatte bereits die am 11 . August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 ) und Bartolomeo Del Prato ( ebd. , Nr. 1771 )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_644", + "psc_text": "testatur. At hoc in hypothesi ejusdem chronicae notationis in utraque epistola satis ingeniose dictum videri potest, non tamen probabiliter, verisimillimum enim est Leonem ad Pulcheriam misisse exemplar, quod originali ad Theodosium tradito responderet. Hypothesim vero ejusdem diei in epistola signati, ex Latino textu pendet, quod non esse proprium hujus epistolae, sed ex epist. 44 sumptum jam demonstravimus. Repudiata vero hac hypothesi id ita evenisse conjici potest. S. pontifex primo scripsit epistolam 43. Haec sane in omnibus tum Venetis, tum Vaticanis Graecis codicibus, nec non in illis quos vetus interpres Latinus, seu Rusticus vidit, primo loco constanter describitur ante epistolam 44, quod anterioris temporis indicium est; at post aliquot dies; cum jam discessissent ii quibus epist. 43 tradita fuerat, eamdem S. Leo aliquibus mutatis, ac pluribus additis, renovavit, aliisque tradidit perferendam, ita ut, priori, si fieri posset, revocata vel suppressa, hanc Theodosio offerrent; ejusdemque exemplum litteris ad Pulcheriam scriptis junxit. Ita", + "candidate_score": 0.639269, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_35", + "bdc_text": "Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_644", + "psc_text": "testatur. At hoc in hypothesi ejusdem chronicae notationis in utraque epistola satis ingeniose dictum videri potest, non tamen probabiliter, verisimillimum enim est Leonem ad Pulcheriam misisse exemplar, quod originali ad Theodosium tradito responderet. Hypothesim vero ejusdem diei in epistola signati, ex Latino textu pendet, quod non esse proprium hujus epistolae, sed ex epist. 44 sumptum jam demonstravimus. Repudiata vero hac hypothesi id ita evenisse conjici potest. S. pontifex primo scripsit epistolam 43. Haec sane in omnibus tum Venetis, tum Vaticanis Graecis codicibus, nec non in illis quos vetus interpres Latinus, seu Rusticus vidit, primo loco constanter describitur ante epistolam 44, quod anterioris temporis indicium est; at post aliquot dies; cum jam discessissent ii quibus epist. 43 tradita fuerat, eamdem S. Leo aliquibus mutatis, ac pluribus additis, renovavit, aliisque tradidit perferendam, ita ut, priori, si fieri posset, revocata vel suppressa, hanc Theodosio offerrent; ejusdemque exemplum litteris ad Pulcheriam scriptis junxit. Ita", + "candidate_score": 0.639252, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_41_43", + "bdc_text": "s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. ) zu identifizieren sei , muss offen bleiben , auch wenn eine Urkunde vom 8 . Oktober 1559 eine indirekte ( von Renouard nicht erkannte ) Beziehung zwischen Maturin Du Puys und Froschauer belegt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1574", + "psc_text": "hanc epistolam derivarunt auctores collect. Isid. 12, 20, 21, 22 et 23, et exemplum aliud, ex quo eamdem sumpsere auctor collect. 24, Merlinus atque Sichardus. Variantes enim quas relegentes ipsam epistolam in iisdem mss. invenimus, hanc duplicem originem ostenderunt. Cum vero quoad episcopalis sedis nomen plures codices prioris originis signantes Ravennatem conveniant cum omnibus mss. alterius fontis, de Ravennatensi sede dubitandum non est. Id autem vel maxime ex eo confirmatur, quod codices duo Vindebonenses, qui dissentiunt, aperto errore laborant. Nam Arbonensis episcopatus, qui in ms. Vindeb. Hisp. legitur, ignotus est; Narbonensis vero per hoc tempus non a Leone tenebatur, sed a Rustico, ad quem aliam posteriorem epistolam datam videbimus. Neque moveat quod primus codex Vindebon. puriorem Hispanicam complectatur. Nam licet eatenus sit purior, quod emendationes in Gallicanos codices inductas non recepit, mendosissimus tamen est, mendumque satis prodit in eadem inscriptione episcopatus Arbonensis, quem nemo inveniet. Hoc autem mendum evidentius demonstrant", + "candidate_score": 0.639203, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_49_51", + "bdc_text": "Venetiis , ad nonas apriles 1547 . Vale! [ Adresse auf der Rückseite : ] Celeberrimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiastae doctissimo et eloquentissimo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1598", + "psc_text": "Hermes, qui in hac epistola appellatur Archidiaconus, vivo adhuc Rustico Biterrensibus episcopus datus fuit, a quibus cum non fuerit receptus, Narbonam rediit, et hac de re idem Rusticus et Hermes litteras ad Leonem dedere, ut ex Hilari papae epist. 8 colligere licet. His autem ut congruum tempus tribuatur, ante Leonis mortem, quae contigit an. 461, Hermes ad Biterrensem cathedram promotus videtur sub. an. 460; haec autem epistola, Hermete adhuc archidiacono Romae agente, scripta serius dicenda est an. 459. 7. His autem de tempore hujus epistolae praemissis manifestum fit quam sint inanes duae Quesnelli conjecturae, quibus cum animadverterit aliquot ex iis dubiis quae proposuit Rusticus decisa fuisse in conciliis Arausicano I, Vasensi I, et Arelatensi II, alterutrum not. 1 colligit: Scilicet vel Rusticum ad Leonem scripsisse, antequam eae difficiles quaestiones in conciliis supradictis ventilarentur et enodarentur: supervacaneum enim videretur et praeter consuetudinem Gallicanam, ut post soluta in pluribus comprovincialibus, aut majoribus", + "candidate_score": 0.638995, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_29", + "bdc_text": "Altieris Brief ermöglicht einen guten Einblick in Maturins Tätigkeit als Buchverkäufer von protestantischen Publikationen in Venedig , die sowohl aus Zürich als auch aus Genf und Straßburg stammten .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_457", + "psc_text": "moriturus professionem fidei edere vellet, hanc epistolam ad se afferri, et sibi legi jussit, quoniam in ipsa plenissima ratio fidei catholicae continetur, quemadmodum tradit ejus Vitae auctor, n. 24, tom. II, saecul. Benedictini II, pag. 126. 3. Inter divina officia olim in Romana Ecclesia tempore Adventus publice legebatur haec epistola, unde eam descriptam invenimus in Lectionariis quae usui erant basilicae Vaticanae, nec non in alio vetustissimo quod ad SS. Philippi et Jacobi basilicam pertinebat. Hinc in Ordine Romano XI, apud Mabillonium (Tom. II Mus. Italic. p. 123), qui a Benedicto canonico basilicae S. Petri, saeculo XII, scriptus fuit, in Dominica 3 Adventus habetur: Deinde episcopi legunt quartam et quintam lectionem de epistola S. Leonis papae missa Flaviano episcopo de Incarnatione Domini contra Eutychen haereticum. Idipsum in aliis Italiae Ecclesiis receptum didicimus ex quampluribus mss. Lectionariis aliarum urbium, quae eamdem epistolam aliis atque aliis diebus eodem Adventus tempore exhibent. Ex ms.", + "candidate_score": 0.638856, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_0_2", + "bdc_text": "B . Pratensius d. Henrico Bullingero S. P. D . Valde sum delectatus eo , quod in ultimis tuis ad se literis adscriptum Wohl eine nicht mehr erhaltene Antwort Bullingers auf Baldassare Altieris Brief vom 29 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_592", + "psc_text": "tardata profectio, quo novis litteris scribendis tempus daretur, vel prioribus amplificandis; et in his de concilio fit mentio. Hac autem de causa et anterioribus et ultimis litteris eamdem chronicam notationem idibus Junii affixam innuit. 3. Nemini tamen haec satisfacere poterunt. Primo enim Flaviani litteras cum gestis Constantinopolitanae synodi a Leone acceptas, antequam Theodosii epistola de indicto concilio deferretur, non solum absque ullo fundamento, verum etiam contra documentorum fidem praesumit. Priores enim Flaviani litteras cum gestis Constantinopolitanis ad ersus Eutychen sese recepisse Leo significavit solum epist. 27, data die 21 Maii, cum Theodosii epistolam die 13 ejusdem mensis sibi traditam fuisse testetur epist. 31. Praeterea ante diem 13 Maii scripta praesumitur celebris epist. 28 ad Flavianum, et legati jam destinati. At die 21 ejusdem mensis, quo data fuit epist. 27, se eidem epist. 28 scribendae operam dare profitetur, nondumque cogitasse eam legatis tradere, inquit enim: De hac re plenius per eum", + "candidate_score": 0.638502, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_24_26", + "bdc_text": "Der Buchhändler Maturin Virgin ( ? ) aus Fontenay-le- Comte ( Vendée ) im Poitou . Er hatte bereits die am 11 . August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_8", + "psc_text": "pertinet ad an. 615, ac tandem quatuor antiquitate praestantes codices collectionis 8 Vat. 5845, Vallicelianus signatus A. 5, Vercellensis saeculi IX et Vat. 1353, qui ex alio Bergomate saeculi IX transcriptus fuit. 6. Eamdem epistolam 1 ad Aquileiensem una cum epist. 18 ad Januarium, non tamen unitas, sed aliis Leoninis intermediis disjunctas, reperimus in mss. collectionum 11, 20, 21 et 22. 7. Demum omnes hae tres epistolae, prima ad Aquileiensem, et secunda ad Septimum simul junctae, epistola vero 18 ad Januarium seorsim descripta, continentur in mss. antiquissimae collectionis 5, in peculiari ms. Florentino S. Marci collectionis 13, ac in codicibus collectionis 12, 23 et 24, quos in praefatione fusius memoavimus. § II Argumentum ex mss. pro statuenda sinceritate epistolarum ad Septimum Altinensum et ad Januarium Aquileiensem, quae solae a nonnullis in suspicionem vocantur. 8. Ex hac codicum notitia cognoscimus epistolas ad Septimum et ad Januarium, quae in controversiam cadunt, in", + "candidate_score": 0.637668, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_37_39", + "bdc_text": "HBBW XIII , Nr. 1813 ) dankte. Am 10 . Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1572", + "psc_text": "episcopi, et in episcopalis sedis nomine variat. Nam exemplaria Vat. Hisp. et Isid. cum mss. collect. 12, 20, 21, 22 et 23, Leonem Ravennatem, vel Ravennensem, aut Ravennatensem episcopum praeferunt. Codices vero collect. 11 et 24 cum exemplaribus Merlini atque Sichardi, Neonem, Neonium, vel Neoniam, itidem Ravennatem exhibent. Tres codices a Quesnello allegati not. 1, in quibus Neonae, vel Neoniae legitur, ad collectionem 24 pertinere cognovimus. Isidori autem editio ab eodem laudata Merlini exemplum innuit, quod in hac epistola, ut et in nonnullis aliis, accedit ad lectiones collectionis 24. Cum porro codices hactenus cogniti istis essent similes, qui in Ravennati sede conveniunt, de solo nomine episcopi dubitari potuit. Nos vero duos Vindebonenses vetustos libros invenimus, in quibus Leonis quidem nomen retinetur, at episcopalis sedes maxime discrepat. Nam exemplum Vindebonense, quod puriorem Hispanicam collectionem continere alibi diximus, ad Leonem Arbonensem in titulo prodit, et in inscriptione, Leo Leoni episcopo Arbonensi salutem.", + "candidate_score": 0.63766, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_24_26", + "bdc_text": "Der Buchhändler Maturin Virgin ( ? ) aus Fontenay-le- Comte ( Vendée ) im Poitou . Er hatte bereits die am 11 . August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_332", + "psc_text": "omnem conjectationem hasce litteras nostro Leoni indubitanter vindicabunt. 2. Haec itaque epistola nobis conservata fuit in codd. collect. 8, e quibus quatuor memoramus, antiquissimum Vat. 5845, Vallicell. A. S. saeculi IX, unum Vercellensem satis vetustum, et Vat. 1353, qui e vetustissimo Bergomate descriptus fuit. Hujus autem collectionis auctor, qui Dionysio plura valde rara documenta adjecit, usus fuit alia nobis ignota collectione, quae in Gelasio terminabat, et saeculo VI condita fuerat. Nam usque ad Gelasium monumenta adduntur chronico ordine satis congruo, qui antiquae collectionis ad hoc usque tempus productae indicium est, de quo plura dicentur in tractatu de antiquis Canonum et Constitutionum Collectionibus tom. III. Leoni autem Magno eadem epistola in his codicibus explorate asseritur non solum ex consulatu qui in Leonis pontificatum cadit, verum etiam ex eo quod inter alias quindecim genuinas epistolas ejusdem pontificis describitur, ita ut de hac una dubium adhuc promovere absque ullo argumento satis certo temerarium", + "candidate_score": 0.637464, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_26", + "bdc_text": "August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_644", + "psc_text": "testatur. At hoc in hypothesi ejusdem chronicae notationis in utraque epistola satis ingeniose dictum videri potest, non tamen probabiliter, verisimillimum enim est Leonem ad Pulcheriam misisse exemplar, quod originali ad Theodosium tradito responderet. Hypothesim vero ejusdem diei in epistola signati, ex Latino textu pendet, quod non esse proprium hujus epistolae, sed ex epist. 44 sumptum jam demonstravimus. Repudiata vero hac hypothesi id ita evenisse conjici potest. S. pontifex primo scripsit epistolam 43. Haec sane in omnibus tum Venetis, tum Vaticanis Graecis codicibus, nec non in illis quos vetus interpres Latinus, seu Rusticus vidit, primo loco constanter describitur ante epistolam 44, quod anterioris temporis indicium est; at post aliquot dies; cum jam discessissent ii quibus epist. 43 tradita fuerat, eamdem S. Leo aliquibus mutatis, ac pluribus additis, renovavit, aliisque tradidit perferendam, ita ut, priori, si fieri posset, revocata vel suppressa, hanc Theodosio offerrent; ejusdemque exemplum litteris ad Pulcheriam scriptis junxit. Ita", + "candidate_score": 0.637239, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_44_46", + "bdc_text": "In dieser wird nämlich \"Christofle Ferchanors ( ? ) , marchand libraire en la ville de Surein , en Suisse\" angeführt ( Philippe Renouard , Documents sur les imprimeurs , libraires . . . ayant exercé à Paris de 1450 à 1600 , Paris 1901 , S. 84f ) . Das Fragezeichen ver weist bei Renouard auf eine Unsicherheit bei der Entzifferung :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_56", + "psc_text": "initia pontificatus Leonis et circa an. 442 scriptas duas sequentes epistolas confirmabit etiam non modicum historica quaedam animadversio, quam primus produxit card. Norisius tom. III pag. 1177, et tom. IV, pag. 752; dein Pagius ad an. 418, n. 57; ac tandem P. Bernardus de Rubeis Monument. Aquileien. cap. 14, pag. 120. Sirmondus e ms. Veronensi descripsit libellum fidei a Pelagianis editum; ex apographo autem Sirmondi hunc libellum vulgavit Garnerius in editione Marii Mercatoris, et dein P. P. Benedictini S. Mauri in appendice tom. X Augustini, pag. 110. Hic libellus fidei Pelagianae sic in fine clauditur: Explicit libellus fidei S. I. C. quas siglas Garnerius male interpretatus est Siculorum, cum citius explicandas Sacerdotum Jesu Christi Tillemontius et Benedictini opinentur. Hic libellus Augustino directus noscitur ex voce Augustine, quae libello inserta est. Is autem ipsorum Pelagianorum, qui libellum obtulere, metropolita, primas, aut superior ex contextu deprehenditur. Garnerius et Benedictini intelligentes id non", + "candidate_score": 0.637062, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_24_26", + "bdc_text": "Der Buchhändler Maturin Virgin ( ? ) aus Fontenay-le- Comte ( Vendée ) im Poitou . Er hatte bereits die am 11 . August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_198", + "psc_text": "ut suppleret defectui epistolarum quae initio pontificatus a Leone scriptae fuerunt, quam ne caeterarum, quae exstant, et certa notatione chronica signantur, ordinem interrumperet; et solum in marginali postilla eam scriptam indicat circa pontificatus Leonis exordia, et in notis circa an. 443. Bellum sane quod inter Valentinianum imperatorem et Gensericum Vandalorum regem in Africa viguit, litterarum ejusmodi commercium impedisse videtur. Viguit autem hoc bellum usque ad an. 442, quo Prosper in Chronico tradit: Cum Genserico autem a Valentiniano Augusto pax confirmata, et certis spatiis Africa inter utrumque divisa est. Ex novella 23 lib. II liquet an. 445 ex Africanis provinciis Valentiniano relictis legatos Romam venisse, et lege fuisse sancitum ut ad praefectum Urbis appellare liceret. Hac forte appellationum occasione quaedam apud Mauros illicite usurpata ad S. pontificem commeantium sermo pertulit. Igitur probabilius et cautius inter hunc an. 445 et an. 455 haec epistola collocanda est. Porro Leo cap. 1 significat se", + "candidate_score": 0.637013, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_37_39", + "bdc_text": "HBBW XIII , Nr. 1813 ) dankte. Am 10 . Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_462", + "psc_text": "quae peculiare Scripturarum et verborum studium exigebant, aliquid diligentiae ac subsidii contulisse; ex quo aliqui eas ab ipso dictatas crediderunt, et in Gallicani scriptoris gloriam apud Gallos vulgarunt. 6. Quantum porro intersit, ut tam celebris dogmatica epistola emendatissima, quoad fieri potest, edatur, cum per se satis intelligitur, tum vero demonstrant etiam luculentius illa trium episcoporum Galliae ad Leonem epist. 67, c. 2: Idcirco si dignanter admittitis, deprecamur ut opus et praesentibus et futuris temporibus profuturum (de hac epistola loquuntur), quod nos asservandi studio foliis mandare curavimus, sanctitas vestra percurrere, et si quid librarii errore defuerit, emendare dignetur. In hanc rem perficiendam codices triginta et amplius expendimus, et inter hos sex vetustissimos. qui millenariam aetatem attingunt. Cum haec epistola invenitur in omnibus collectionibus, quas in praefatione recensuimus, exceptis collect. 4, 6, 7, 14, 15 et 16, tum vero ad praecipuos cujusque collectionis mss. libros eamdem relegimus, inter quos vetustissimi sunt Vat.", + "candidate_score": 0.636964, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_26", + "bdc_text": "August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_42", + "psc_text": "Altinas epicopus fuit, in ipso exordio epist. 1 nominetur velut is cujus causa Leo ad Aquileiensem scripsit. Neque tamen hi codices Januario suffragantur. 22. Solum cod. Vat. Ottobonianus 297 collectionis 23 et nonnulli codd. collectionis 8, uti Vercellensis et Vat. 1353, Januarium praeferunt. At hoc nomen codicibus collectionis 8 posterius insertum, cum antea in eadem collectione defuerit, manifestum est ex Vallicellano A. 5, et multo magis ex Vat. 5845, qui ad eamdem collectionem 8 pertinent: nam in Vallicellano legitur in textu, pag. 278, Aquileiensi episcopo, Januarii vero nomen superadditum cernitur; in Vaticano autem omnium vetustissimo codice 5845, in cujus additionibus collectionem 8 referentibus haec epistola legitur, nullum Januarii vestigium apparet. Hinc ergo cognoscimus in mss. hujus collectionis Januarii nomen omnino defuisse, ut in Vat. 5845; dein fuisse superadditum, ut in Vallicellano; tandem in textum irrepsisse, ut in Vercellensi, ac in Vat. 1353. Cum vero auctor collectionis 23, quae continetur in", + "candidate_score": 0.635807, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_49_51", + "bdc_text": "Venetiis , ad nonas apriles 1547 . Vale! [ Adresse auf der Rückseite : ] Celeberrimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiastae doctissimo et eloquentissimo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_759", + "psc_text": "post festum S. Petri die 29 Junii an. 450. Error ex duobus manifeste detegitur. Primum quia hoc anno Valentinianus Romae erat mense Martio, quo legem edidit Novellis insertam tit. 7, de Indulgentiis reliquorum, nec non mense Aprili ex tit. 38, de Naviculariis annuis, etc., ex quibus dies festus S. Petri, ante quem ille pridie Romam advenerat, dies 29 Junii esse non potest. Secundo quia cum Theodosius obierit die 28 Julii anni ejusdem 450, si post diem 29 Junii scriptae ac missae ad eum fuissent epistolae, post ejus mortem Constantinopolim pervenissent, nec potuisset alias, quae exstant, epistolas reddere. Alius igitur dies festus S. Petri cum Tillemontio et Pagio quaerendus est, et anterior quidem die III nonas Martii an. 450, quo memorata lex de Indulgentiis reliquorum data fuit. Ex antiquissimo Kalendario Bucheriano, in quo dies festi Romanae Ecclesiae notantur, discimus VIII kal. Martii Romae celebratum fuisse festum hoc titulo ibidem signatum: Natale", + "candidate_score": 0.635728, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_25_27", + "bdc_text": "Er hatte bereits die am 11 . August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 ) und Bartolomeo Del Prato ( ebd. , Nr. 1771 )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_548", + "psc_text": "Sed contra fidem earum collectionum quae chronicam notam iduum Junii exhibent, eamque ex epistola 30 non potuerunt sumere, hanc opinionem inducere nequivimus. Id autem multo minus potuimus alia ratione, quae conjecturam numero praecedenti propositam magis magisque confirmabit. Si epistolae, inquit Leo epist. 45, quae in fidei causa per nostros clericos directae sunt, ad vestram pietatem pervenissent, certum est remedium vos his rebus quae contra fidem factae sunt . . . praestare potuisse. Indicatur epistola 30, per legatos missa quae, his Ephesum profectis ad Augustam non pervenit. Altam ergo eadem in re et pleniorem quidem epistolam ad eamdem Pulcheriam se alia occasione post legatorum discessum non direxisse praesumit; alias haec, non aeque ac illa prior alio traducta, eumdem effectum multo magis peperisset, ita ut opus non fuerit prioris epistolae 30 exemplum ad eamdem una cum epist. 45 iterum mittere. Igitur epistola 31 ad Pulcheriam missa non fuit, sed ab ipso Leone", + "candidate_score": 0.63537, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_26_28", + "bdc_text": "August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 ) und Bartolomeo Del Prato ( ebd. , Nr. 1771 ) von Venedig nach Zürich übermittelt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_548", + "psc_text": "Sed contra fidem earum collectionum quae chronicam notam iduum Junii exhibent, eamque ex epistola 30 non potuerunt sumere, hanc opinionem inducere nequivimus. Id autem multo minus potuimus alia ratione, quae conjecturam numero praecedenti propositam magis magisque confirmabit. Si epistolae, inquit Leo epist. 45, quae in fidei causa per nostros clericos directae sunt, ad vestram pietatem pervenissent, certum est remedium vos his rebus quae contra fidem factae sunt . . . praestare potuisse. Indicatur epistola 30, per legatos missa quae, his Ephesum profectis ad Augustam non pervenit. Altam ergo eadem in re et pleniorem quidem epistolam ad eamdem Pulcheriam se alia occasione post legatorum discessum non direxisse praesumit; alias haec, non aeque ac illa prior alio traducta, eumdem effectum multo magis peperisset, ita ut opus non fuerit prioris epistolae 30 exemplum ad eamdem una cum epist. 45 iterum mittere. Igitur epistola 31 ad Pulcheriam missa non fuit, sed ab ipso Leone", + "candidate_score": 0.635279, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_26", + "bdc_text": "August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_747", + "psc_text": "Asterii. Igitur sub finem ejusdem anni haec epistola ad Leonem scripta videtur; sicut et alia ordinatorum ejus, cujus fit mentio in epistola 71; nam statim post ordinationem ejusmodi epistolae scribebantur. 2. Sub idem tempus de eadem re ad Leonem litteras dedere Theodosius atque Pulcheria, et omnes hae epistolae simul videntur transmissae. Nondum tamen Romam pervenerant mense Martio anni 450, cum Leo scripsit epistolas 60 et 61, in quibus Flavianum adhuc vivum praesumit. Eas pontifex accipere potuit mense Aprili vel Maio; cujus morae quid in causa fuerit ignoramus. Cum autem difficilem rem proponerent, quae maturiorem consultationem flagitabat, forte hac de re Leo habuit illum tractatum, cujus gratia Petronium et Regulum Gallicanos diu se retinuisse scribit epist. 67, ad Ravennium, in quam vide annot. 2 (885 d). Haec quidem Anatolii causa adeo magnum pontifici negotium facessivit, ut quatuor legatos eligendos, instruendos, atque Constantinopolim transmittendos crediderit, quod non exiguam in respondendo dilationem flagitabat:", + "candidate_score": 0.635152, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_26_28", + "bdc_text": "August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 ) und Bartolomeo Del Prato ( ebd. , Nr. 1771 ) von Venedig nach Zürich übermittelt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_643", + "psc_text": "aliquid tale contigerit. Solum in annotationibus indicare licebit verba quae vel supplenda videntur, vel Leonis mentem aperient, ut ne tamen ea huic epistolae ab eodem inserta affirmare possimus. Ita solutae sunt vel omnes, vel saltem praecipuae difficultates, quae contra hanc epistolam opponebantur, adeo ut vel ex hoc de ejus germanitate nihil sit ambigendum. 7. In ea vero quaestione, cur duae tam similes epistolae ad eumdem imperatorem traditae fuerint, Quesnellus suspicatus est epistolam 43 forsitan esse exemplar epistolae 44, quod nonnullis mutatis S. Leo miserit ad Pulcheriam Augustam; nam in epist. 45 ad eamdem scribens, ejusmodi exemplar se ad ipsam mittere testatur. At hoc in hypothesi ejusdem chronicae notationis in utraque epistola satis ingeniose dictum videri potest, non tamen probabiliter, verisimillimum enim est Leonem ad Pulcheriam misisse exemplar, quod originali ad Theodosium tradito responderet. Hypothesim vero ejusdem diei in epistola signati, ex Latino textu pendet, quod non esse proprium hujus epistolae,", + "candidate_score": 0.63477, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_49_51", + "bdc_text": "Venetiis , ad nonas apriles 1547 . Vale! [ Adresse auf der Rückseite : ] Celeberrimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiastae doctissimo et eloquentissimo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_60", + "psc_text": "nonnullos absque erroris et auctorum damnatione et absque debitis subscriptionibus imprudenter admissos Septimus detexisset, quibus apertae damnationis et subscriptionis remedium Leo apponendum praecepit; id verisimilius in Leonis initia incidit, si praesertim epist. 1 non Januario, sed alicui ejus praedecessori data credatur. Cum vero hoc praedecessore brevi exstincto Januarius in eodem opere exsequendo pastoralem curam naviter et cum felici successu fuerit exsecutus (quod non exiguum tempus requirit), S. Leo an. 447 ab eodem accepit litteras, in quibus zelum et diligentiam suam prodens, exposuisse videtur non tantum Pelagianos cum debita cautione in gradum suum receptos, verum etiam aliquos ad ulteriorem gradum fuisse promotos. Hinc autem Leo zelum ejus primo commendans, veterem monitionem eidem inculcavit, ne quis ex haeresi adveniens sine debitis cautionibus reciperetur. Dein vero illam canonum constitutionem ingerendam credidit, ne in suum gradum perinde admissi ad ulteriorem promoverentur: quod unum per hoc tempus correctione dignum superesse, ex iisdem Januarii litteris detexerat.", + "candidate_score": 0.634352, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_35_37", + "bdc_text": "Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 . November 1543 ( Herminjard IX 110-112 , Nr. 1308 ; HBBW XIII , Nr. 1813 )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1574", + "psc_text": "hanc epistolam derivarunt auctores collect. Isid. 12, 20, 21, 22 et 23, et exemplum aliud, ex quo eamdem sumpsere auctor collect. 24, Merlinus atque Sichardus. Variantes enim quas relegentes ipsam epistolam in iisdem mss. invenimus, hanc duplicem originem ostenderunt. Cum vero quoad episcopalis sedis nomen plures codices prioris originis signantes Ravennatem conveniant cum omnibus mss. alterius fontis, de Ravennatensi sede dubitandum non est. Id autem vel maxime ex eo confirmatur, quod codices duo Vindebonenses, qui dissentiunt, aperto errore laborant. Nam Arbonensis episcopatus, qui in ms. Vindeb. Hisp. legitur, ignotus est; Narbonensis vero per hoc tempus non a Leone tenebatur, sed a Rustico, ad quem aliam posteriorem epistolam datam videbimus. Neque moveat quod primus codex Vindebon. puriorem Hispanicam complectatur. Nam licet eatenus sit purior, quod emendationes in Gallicanos codices inductas non recepit, mendosissimus tamen est, mendumque satis prodit in eadem inscriptione episcopatus Arbonensis, quem nemo inveniet. Hoc autem mendum evidentius demonstrant", + "candidate_score": 0.63404, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_27_29", + "bdc_text": "und Bartolomeo Del Prato ( ebd. , Nr. 1771 ) von Venedig nach Zürich übermittelt . Altieris Brief ermöglicht einen guten Einblick in Maturins Tätigkeit als Buchverkäufer von protestantischen Publikationen in Venedig , die sowohl aus Zürich als auch aus Genf und Straßburg stammten .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_177", + "psc_text": "in tot antiquis codicibus prostant, et vel e stylo Leonina manifestantur, uno naturali contextu probe connectuntur, ita ut nihil excludatur, pervertatur nihil. 8. Codices pro editione decurtata sive a Quesnello producti, sive a nobis inventi, quibus potissimum illius argumentum innititur, id unum probant, hanc epistolae partem genuinam esse, non vero integram epistolam exhiberi demonstrant. Quod ne cui mirum videatur, alia similiter decurtata in iisdem mss. et collectionibus consideret. Sic mss. libri collectionis Hispanicae et Isidorianae, et mss. etiam Operum et Epistolarum S. Leonis collectionis 24, qui hanc epistolam decurtatam exhibent, decurtatam pariter proferunt epistolam S. Petri Chrysologi ad Eutychem, et media quidem parte deficientem, quae tamen in omnibus tum Graecis tum Latinis concilii Chalcedonensis codicibus collectionis 17 integra legitur. In omnibus etiam collectionibus et mss. Latinis Sardicense concilium mutilum praefertur sine tribus extremis canonibus, qui in Graecis exemplaribus continentur. In cod. Vat. 1341, et in tribus aliis Gallicanis laudatis a", + "candidate_score": 0.634032, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_27_29", + "bdc_text": "und Bartolomeo Del Prato ( ebd. , Nr. 1771 ) von Venedig nach Zürich übermittelt . Altieris Brief ermöglicht einen guten Einblick in Maturins Tätigkeit als Buchverkäufer von protestantischen Publikationen in Venedig , die sowohl aus Zürich als auch aus Genf und Straßburg stammten .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1574", + "psc_text": "hanc epistolam derivarunt auctores collect. Isid. 12, 20, 21, 22 et 23, et exemplum aliud, ex quo eamdem sumpsere auctor collect. 24, Merlinus atque Sichardus. Variantes enim quas relegentes ipsam epistolam in iisdem mss. invenimus, hanc duplicem originem ostenderunt. Cum vero quoad episcopalis sedis nomen plures codices prioris originis signantes Ravennatem conveniant cum omnibus mss. alterius fontis, de Ravennatensi sede dubitandum non est. Id autem vel maxime ex eo confirmatur, quod codices duo Vindebonenses, qui dissentiunt, aperto errore laborant. Nam Arbonensis episcopatus, qui in ms. Vindeb. Hisp. legitur, ignotus est; Narbonensis vero per hoc tempus non a Leone tenebatur, sed a Rustico, ad quem aliam posteriorem epistolam datam videbimus. Neque moveat quod primus codex Vindebon. puriorem Hispanicam complectatur. Nam licet eatenus sit purior, quod emendationes in Gallicanos codices inductas non recepit, mendosissimus tamen est, mendumque satis prodit in eadem inscriptione episcopatus Arbonensis, quem nemo inveniet. Hoc autem mendum evidentius demonstrant", + "candidate_score": 0.633936, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_2_4", + "bdc_text": "Valde sum delectatus eo , quod in ultimis tuis ad se literis adscriptum Wohl eine nicht mehr erhaltene Antwort Bullingers auf Baldassare Altieris Brief vom 29 . Januar 1547 ( HBBW XIX , Nr. 2777 ) . mihi nuper demonstravit ornatissimus vir d. Baltasar Alterius , idque utroque nomine :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_467", + "psc_text": "Romani hanc notatiunculam praefixere: Pleraque haec sanctorum Patrum testimonia a S. Leone adjuncta sunt epistolae ipsius 97 (nunc 165) ad Leonem Augustum, sed in aliquibus Graecis codicibus concilii hujus inseruntur etiam hoc loco, nimirum post laudatam epistolam ad Flavianum. Haec autem Stephanus Baluzius intelligens de actione secunda notavit: Haec testimonia non exstant in codicibus mss., neque in antiquis editionibus: ac tamen etsi in aliquibus Graecis, ut monent editores Romani, inserantur in hoc loco, puto tamen lecta non fuisse in synodo, adeoque frustra descripta esse in his gestis, in quibus nulla horum testimoniorum mentio est, sed epistolae tantum. Omnem vero difficultatem sustulit observatio trium Graecorum exemplarium Chalcedonensium, quae memoravimus e bibliotheca Veneta S. Marci. Cum enim in his laudata ad Flavianum epistola, ut innuimus, bis proferatur, nimirum ante gesta, et in ipsis gestis; memorata testimonia Patrum non subjiciuntur epistolae gestis insertae, ut a Romanis edita sunt; sed describuntur post epistolam quae", + "candidate_score": 0.633441, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_26", + "bdc_text": "August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_900", + "psc_text": "opportuniori tempori, propitiante Domino, cum firmior fuerit restituta securitas, jubeat vestra clementia reservari. De qua re plenius inter caetera apud pietatem vestram poterunt anegare quos misi. Data V idus Junii, Adelfio viro clarissimo consule. 1048 EPISTOLA LXXXIV. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. I. Legatos mittit qui cum lapsis summa prudentia et moderatione agant. --II. Extra unitatem fieri qui naturam nostram in Christo negat. --III. Rogat ut Eutyches ad longinquiora transferatur, ejusque monasterio catholicus praeficiatur. LEO episcopus PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Religiosam pietatis vestrae sollicitudinem, qua universo mundo, Deo inspirante, consulitis, crebrioribus alloquiis incitare praesumo, ut operum vestrorum profectum necessaria perfectio subsequatur; ac sicut de statu Constantinopolitanae Ecclesiae gratulamur, cujus et sacerdos et populus catholicae puritatis fidem jam tenere cognoscitur, ita etiam aliorum concors nobiscum sit de Verbi incarnatione confessio. Unde quod facturum me aliis litteris indicaveram, Lucentium episcopum, et Basilium presbyterum fratres meos dirigere properavi, qui dispositiones meas, fratris mei Anatolii", + "candidate_score": 0.633265, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_30_32", + "bdc_text": "Als Maturin sich mit den oben erwähnten Briefen zum ersten Mal Bullinger in Zürich vorstellte , wird dieser ihn gebeten haben , seinen Namen am Ende des von Del Prato verfassten Briefes aufzuschreiben , wohl um sich diesen merken zu können ( s . Herminjard VIII 470 ) . Dabei schrieb der Buchhändler :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_415", + "psc_text": "principiorum scrutator, quod ad opus illius De Principiis refertur; in Graeco autem nomen principiorum reddendum τῶν ἀρχῶν, redditum fuit τῶν παλαιῶν antiquorum, quod interpretem Chrysologi mentem minus assecutum ostendit. E contra insecundo capite etsi Graeca versio alicubi difficultatem injicit; planior tamen est multo quam textus Latinus, adeo ut hic e Graeco perperam scripto vel lecto redditus appareat; ac ex Graeco nonnumquam explicandus sit, ut in annotationibus observabitur: quod profecto non originalis Latini, sed interpretationis indicium est. 5. Hoc quidem secundum caput, quo Eutychetis epistolae directe respondetur, potissimum est; ita ut Chrysologum Eutychi de Flaviani judicio querimoniam moventi, et ejusdem subsidium imploranti, solo priori capite generalia continente, quod et omni finali formula caret, respondisse incredibile sit. Probabile vero nobis est prioris capitis studiosius elaborati manuscriptum exemplar apud Chrysologum superfuisse, quemadmodum iis accidit quae diligentiori cura scribimus; ex hoc autem exemplo alia subinde fuisse transcripta, quae in manus Latini interpretis concilii Chalcedonensis,", + "candidate_score": 0.632665, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_2_4", + "bdc_text": "Valde sum delectatus eo , quod in ultimis tuis ad se literis adscriptum Wohl eine nicht mehr erhaltene Antwort Bullingers auf Baldassare Altieris Brief vom 29 . Januar 1547 ( HBBW XIX , Nr. 2777 ) . mihi nuper demonstravit ornatissimus vir d. Baltasar Alterius , idque utroque nomine :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_759", + "psc_text": "post festum S. Petri die 29 Junii an. 450. Error ex duobus manifeste detegitur. Primum quia hoc anno Valentinianus Romae erat mense Martio, quo legem edidit Novellis insertam tit. 7, de Indulgentiis reliquorum, nec non mense Aprili ex tit. 38, de Naviculariis annuis, etc., ex quibus dies festus S. Petri, ante quem ille pridie Romam advenerat, dies 29 Junii esse non potest. Secundo quia cum Theodosius obierit die 28 Julii anni ejusdem 450, si post diem 29 Junii scriptae ac missae ad eum fuissent epistolae, post ejus mortem Constantinopolim pervenissent, nec potuisset alias, quae exstant, epistolas reddere. Alius igitur dies festus S. Petri cum Tillemontio et Pagio quaerendus est, et anterior quidem die III nonas Martii an. 450, quo memorata lex de Indulgentiis reliquorum data fuit. Ex antiquissimo Kalendario Bucheriano, in quo dies festi Romanae Ecclesiae notantur, discimus VIII kal. Martii Romae celebratum fuisse festum hoc titulo ibidem signatum: Natale", + "candidate_score": 0.632184, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_26_28", + "bdc_text": "August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 ) und Bartolomeo Del Prato ( ebd. , Nr. 1771 ) von Venedig nach Zürich übermittelt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_761", + "psc_text": "rei aliqua mentio a Placidia eidem epistolae inserta fuisset. Id autem Romae innotuit ante diem 17 Martii hujus anni 450, quo S. Leo hac de re gratulatus Pulcheriae dedit epistolam 60. Igitur quatuor priores epistolae exaratae fuerunt paulo post diem 22 Februarii, et ante diem 17 Martii anni ejusdem, ac probabilius sub Februarii finem. 5. Cuique epistolae sive a Valentiniano, sive ab Augustis scriptae Quesnellus subjecit epistolam quam Theodosius reddidit. Nos collectionis Chalcedonensis methodum et rationem etiam temporis sequendam putavimus. Ut autem idoneum intervallum tribuatur transmissioni litterarum, Theodosii epistolae in Aprilem referendae videntur, ac propterea post epistolas 60 et 61 scriptas mense Martio easdem locavimus. 6. Quamvis probabilius existimemus omnes has epistolas scriptas fuisse Latine, uti Latine pariter scribebantur leges, etiamsi in Oriente darentur, interiisse tamen credimus originale Latinum, solamque superesse Graecam versionem, et Latina exempla, quae ad nos transmissa fuerunt, esse antiquam interpretationem ex Graeco, eamque ab homine lucubratam", + "candidate_score": 0.632167, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_27_29", + "bdc_text": "und Bartolomeo Del Prato ( ebd. , Nr. 1771 ) von Venedig nach Zürich übermittelt . Altieris Brief ermöglicht einen guten Einblick in Maturins Tätigkeit als Buchverkäufer von protestantischen Publikationen in Venedig , die sowohl aus Zürich als auch aus Genf und Straßburg stammten .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1371", + "psc_text": ". . . De quibus epistolis unam ad Antiochenum, alteram ad Jerosolymitanum . . . dirigetis. Nos autem ad Illyrios episcopos similia jam scripta transmisimus. Hic tria similis epistolae exempla indicantur, ad Basilium Antiochenum, ad Juvenalem Jerosolymitanum, et ad Illyrios episcopos, id est ad Euxitheum Thessalonicensem, Petrum Corinthium, et Lucam Dyrrachenum, qui accuratius in inscriptione nostri codicis Ratisponensis nominantur. Ex Grimanico vero codice illud elicimus, in exemplo epistolae 150 ad Euxitheum caeterosque metropolitas Illyrici postremae periodo insertas fuisse voces per Illyricum; quae cum Juvenali Jerosolymitano nequaquam conveniant, in epistola ad eumdem certissime defuerunt, et idcirco Juvenalis nomen in inscriptione ejusdem epistolae delendum credidimus. 2. Eaedem duae epistolae suspectae fidei fuerunt Pagio ad an. 457, n. 7, sicut etiam epistola 153, ob imploratum auxilium Patricii Asparis, quae duo nomina separatim posita in epist. 149 et 150 pro duabus personis accepit, primum filii, alterum patris, cum tamen unum Asparem significent, qui patricii", + "candidate_score": 0.632026, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_26", + "bdc_text": "August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_8", + "psc_text": "pertinet ad an. 615, ac tandem quatuor antiquitate praestantes codices collectionis 8 Vat. 5845, Vallicelianus signatus A. 5, Vercellensis saeculi IX et Vat. 1353, qui ex alio Bergomate saeculi IX transcriptus fuit. 6. Eamdem epistolam 1 ad Aquileiensem una cum epist. 18 ad Januarium, non tamen unitas, sed aliis Leoninis intermediis disjunctas, reperimus in mss. collectionum 11, 20, 21 et 22. 7. Demum omnes hae tres epistolae, prima ad Aquileiensem, et secunda ad Septimum simul junctae, epistola vero 18 ad Januarium seorsim descripta, continentur in mss. antiquissimae collectionis 5, in peculiari ms. Florentino S. Marci collectionis 13, ac in codicibus collectionis 12, 23 et 24, quos in praefatione fusius memoavimus. § II Argumentum ex mss. pro statuenda sinceritate epistolarum ad Septimum Altinensum et ad Januarium Aquileiensem, quae solae a nonnullis in suspicionem vocantur. 8. Ex hac codicum notitia cognoscimus epistolas ad Septimum et ad Januarium, quae in controversiam cadunt, in", + "candidate_score": 0.631983, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_2_4", + "bdc_text": "Valde sum delectatus eo , quod in ultimis tuis ad se literis adscriptum Wohl eine nicht mehr erhaltene Antwort Bullingers auf Baldassare Altieris Brief vom 29 . Januar 1547 ( HBBW XIX , Nr. 2777 ) . mihi nuper demonstravit ornatissimus vir d. Baltasar Alterius , idque utroque nomine :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_52", + "psc_text": "Si enim de praeteritis litteris et de re olim insinuata loqueretur, vi verbi duximus commonendam, omnis rectae syntaxeos ratio posset et haberet exigeret. Id autem si evidens judicetur, epistolam primam ad Januarium traditam non fuisse consequens fit. Ita enim Leo indicat se duxisse eum nunc monere, ac si antea de eadem re numquam monuerit. Igitur epistola prima, in qua eadem monitio fusius ingeritur, non ad Januarium, sed ad aliquem ejus praedecessorem tradita dici debet. 25. Ex his porro tempus duarum sequentium epistolarum elicitur, et cur ab his initium duxerimus, manifestum fiet. Annus 444, cui has epistolas auctoritate libri de Promissionibus adjudicavit Quesnellus, explicato eodem testimonio et auctoritate Photii satis revincitur. Multo autem magis repellitur opinio Antelmii, qui easdem epistolas attribuit anno 447. Non leve in speciem videri potest illud cui potissimum insistit Antelmius epist. 1 num. 11 pag. 7, nimirum in epistola ad Aquileiensem episcopum, c. 1 mentionem fieri decretorum", + "candidate_score": 0.631956, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_26_28", + "bdc_text": "August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 ) und Bartolomeo Del Prato ( ebd. , Nr. 1771 ) von Venedig nach Zürich übermittelt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_755", + "psc_text": "brevi admonitione eisdem epistolis praemissa his verbis: Ex epistolarum subjectarum serie manifestum est scriptas eas fuisse consilio et hortatu sancti Leonis totiusque synodi, ex qua et cujus nomine datae sunt superiores pontificis litterae. Has igitur pro utrarumque affinitate hoc loco excudendas putavimus. Nam et clariorem illius synodi nobis ingerunt notitiam, cujus locum, tempus, materiem aliasque circumstantias aperiunt; et ab ipso Leone dictatae videntur. De quibus plura in dissertatione 1 de Vita et rebus gestis S. Leonis ad annum 449. Ipsae epistolae tres imperiales ad Theodosium. et alia ad Pulcheriam Leonis consilium palam testantur; has vero ab ipso Leone dictatas nihil indicat; quin nonnulla Leoninae scribendi rationi haudquaquam congruunt. 2. Quoad tempus vero, cum omnes tum quae traditae tum quae redditae fuerunt Augustorum epistolae, in una Chalcedonensi collectione exhibitae, chronica notatione careant, alii aliter opinati sunt. De quatuor prioribus epistolis in Orientem missis in primis statuendum est. Totum pendet ex interpretatione", + "candidate_score": 0.631893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_29", + "bdc_text": "Altieris Brief ermöglicht einen guten Einblick in Maturins Tätigkeit als Buchverkäufer von protestantischen Publikationen in Venedig , die sowohl aus Zürich als auch aus Genf und Straßburg stammten .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_458", + "psc_text": "3 Adventus habetur: Deinde episcopi legunt quartam et quintam lectionem de epistola S. Leonis papae missa Flaviano episcopo de Incarnatione Domini contra Eutychen haereticum. Idipsum in aliis Italiae Ecclesiis receptum didicimus ex quampluribus mss. Lectionariis aliarum urbium, quae eamdem epistolam aliis atque aliis diebus eodem Adventus tempore exhibent. Ex ms. bibliothecae Regiae Quesnellus collegit (Diss. 1 ad an. 449, n. 9), idem olim factitatum esse in Galliarum Ecclesiis, quod confirmari potest ex Lectionario S. Benigni Divionensis, quo Chiffletius usus est, cum eamdem epistolam edidit in calce operum Vigilii Tapsensis, nec non ex monumentis Gallicanis, quae a P. Martene laudantur De Antiquis monachorum Ritibus, lib. III, c. 2. Ex hujusmodi autem Lectionariis traducta fuit in aliquot collectiones Sermonum S. Leonis, quae ex Lectionariis originem ducunt. 4. Cum Gennadius, c. 70, Leonem inter ecclesiasticos scriptores retulit, hujus tantum epistolae fecit mentionem, eo quod haec super omnia ejus opera vulgatissima esset. Hinc autem", + "candidate_score": 0.631651, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_29", + "bdc_text": "Altieris Brief ermöglicht einen guten Einblick in Maturins Tätigkeit als Buchverkäufer von protestantischen Publikationen in Venedig , die sowohl aus Zürich als auch aus Genf und Straßburg stammten .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_411", + "psc_text": "in S. Petri Chrysologi Vita, si non integram epistolam reperit in veteribus Ravennatensis Ecclesiae tabulis, certe aliquod vetustum exemplar hujusmodi collectionis Chalcedonensis prae oculis habuit. Cum vero haec exemplaria rariora fuerint, et non ita multa ex Leone proferant, ut in Isidoriana satis frequenti exhibentur; nihil mirum si posteriores Leoninarum epistolarum collectores hanc epistolam non integram, sed mutilam dedere, uti apud Isidorum ex Hispanica suam collectionem derivantem inventa fuit. Hic autem omittendum non est duos codices Vaticanos epistolarum Leonis a Vossio memoratos, quos hanc epistolam integram continere Quesnellus praesumpsit, eodem Vossio in notatione admonente mutilam exhibere; sunt enim codices posteriorum collectionum quae ex Isidoriana dimanant. 4. Unum dubitari potest, num haec epistola, quam in laudatis Latinae collectionis codicibus integram habemus, originalis sit, an e Graeca antiqua versione Latine reddita fuerit. In memorata praefatione satis manifeste probavimus, antiquum illum auctorem, qui priscae versioni concilii Chalcedonensis epistolas Latinorum in Graeca collectione contentas adjecit,", + "candidate_score": 0.631623, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_26", + "bdc_text": "August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_9", + "psc_text": "collectionis 12, 23 et 24, quos in praefatione fusius memoavimus. § II Argumentum ex mss. pro statuenda sinceritate epistolarum ad Septimum Altinensum et ad Januarium Aquileiensem, quae solae a nonnullis in suspicionem vocantur. 8. Ex hac codicum notitia cognoscimus epistolas ad Septimum et ad Januarium, quae in controversiam cadunt, in diversis collectionibus inveniri, nimirum epistolam ad Septimum in novem collectionibus, epistolam vero ad Januarium in collectionibus tredecim. 9. Cum epistola prima ad Aquileiensem a nemine vocetur in dubium, satis erit si epistolae 2 ad Septimum et 18 ad Januarium authenticitatem ex memoratis collectionibus statuamus. Quamvis vero utraeque in pluribus collectionibus describantur, solas tamen antiquas collectiones urgebimus, quae sexto circiter saeculo compactae, majori auctoritate potiuntur, et ex quibus caeterae profectae sunt. 10. Epistola ad Septimum legitur in ms. Vat. Reginae collectionis primae ineunte VI saeculo lucubratae, quae nihil apocryphum praefert; in perantiqua collectione 4 codicum Lucensis et Corbertini; in vetusta collectione", + "candidate_score": 0.631513, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_26_28", + "bdc_text": "August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 ) und Bartolomeo Del Prato ( ebd. , Nr. 1771 ) von Venedig nach Zürich übermittelt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_965", + "psc_text": "1323, 4166 et 5405, quos Romani editores potuerunt expendere, nullum purum Rustici invenimus. Solus autem Chigianus 483 purus et integer est, qui tamen post editionem Romanam Alexandro VII pontifice indeptus fuit. In ipsa vero Rustici versione emendanda Baluzius duobus mss. Rustici usus est, Corbeiensi et Divionensi. Tria alia exemplaria nos adhibuimus, Chigianum laudatum, Vat. 1323, et antiquissimum Veronensis capituli signatum num. 57. Hanc interpretationem uti Graeco magis cohaerentem e regione Graeci originalis dabimus: dein antiquiorem cum subscriptionibus subjiciemus. 3. Hic vero praemonendum est editores Romanos et ex iisdem Quesnellum interpretationi Rustici affixisse in margine nonnullas lectiones ex Graeco accuratius redditas, quae a nobis in annotationibus non omittentur; ac praeterea alias lectiones nonnumquam adjecisse, quas cum ex antiquiori versione codicis Vaticani 1322 sumptas deprehenderimus, praetermittendas credidimus: satis enim ex ipsa antiqua versione, quae subjicietur, elici poterunt. 4. Quoad tempus hujus relationis, quod in omnibus et Graecis et Latinis codicibus deest, pauca.", + "candidate_score": 0.63124, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_25_27", + "bdc_text": "Er hatte bereits die am 11 . August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 ) und Bartolomeo Del Prato ( ebd. , Nr. 1771 )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO In duas epistolas sequentes, I et II, ubi etiam de epistola XVIII. 1. De duabus epistolis 1 ad Aquileiensem episcopum, et 2 ad Septimum Altinensem, quae ex ipso argumento simul jungendae sunt, agi non potest, nisi quaedam dicantur etiam de epistola 18 ad Januarium, quae ob excitatas controversias non exiguum cum illis nexum habere videtur. Ita haec prima admonitio tribus epistolis lucem afferet. 2. Postquam Card. Norisius in Pelagianae Historiae lib. II c. 12 duabus columnis, e regione edens duas Leonis epistolas ad Septimum, atque Januarium, palam fecit utrasque esse ejusdem exempli, de alterutra dubitari coepit. Quesnellus prolixa observatione epistolam ad Septimum suppositionis accusavit, et imposturae auctorem credidit Isidorum Mercatorem. E contra Josephus Antelmius dissert. 4 de veris Operibus S. Leonis Magni hanc epistolam genuinam propugnans, illam ad Januarium commentitiam contendit. Aliquot subinde epistolae editae sunt ab utroque, quibus suam quisque sententiam vindicare studuit. Pagius in Critica ad an.", + "candidate_score": 0.631201, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_26", + "bdc_text": "August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_364", + "psc_text": "epistolam acceperat Leo a Flaviano? Cumque Flavianus deinde memoret Leonis litteras sibi traditas a Pansophio (est epistola 23) quibus edoctus fuerat, eumdem Eutychem libellos direxisse ad Leonem plenos omni fallacia et calliditate; ex his liquet pariter, subdit Quesnellus, non ante Flavianum de litteris ad Leonem ea de re scribendis cogitasse, quam cum didicit pontificem improbis artibus deceptum, falsam de judicio Constantinopolitano cepisse opinionem. 2. Si epistola 23 legatur attente, Leonem non deceptum, sed cautum et necessaria documenta postulantem ac exspectantem invenies. Ad argumentum vero quod pertinet, etiam in epistola 22, Eutychis erroribus expositis, quae πάλαι dudum seu pridem in eum gesta fuerant, a Flaviano ad Leonem directa traduntur cap. 4, et eodem quidem Graeco verbo ἀπεστείλαμεν, direximus, idem Flavianus utitur, quod adhibuit epist. 26. Qua in re ne vox direximus difficultatem moveat, vide annot. 17 (col. 727, n. b) in eamdem epistolam 22. Cum ergo bis Flavianus de eadem damnatione", + "candidate_score": 0.630934, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_26", + "bdc_text": "August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1386", + "psc_text": "sit assertio, ut nihil recipiat vel in sensu vel in sermone novitatis: quia quidquid tunc a nobis scriptum est, ex apostolica et evangelica probatur sumptum esse doctrina. Datum kalendis Septembris, Constantino et Rufo consulibus. 1315 EPISTOLA CLIII. AD AETIUM PRESBYTERUM CP. SYNOPSIS. I. ut litteras in Orientem scriptas unicuique dirigat. --II. Se pariter misisse litteras a Gallis et Italis ad se scriptas. Item et de aliis. LEO AETIO presbytero. CAP. I. Accepimus dilectionis tuae litteras, quae diligentiam tuam in causa Ecclesiae testarentur; et breviter interim cohortamur ut coeptis vigilanter insistas, ne haereticorum perversitas quidquam, quo Ecclesia Domini turbetur, obtineat. Nos autem pro diligentia nostri et ad clementissimum principem, et ad magnificum virum Patricium Asparem necessaria in causa fidei scripta transmisimus, quae sine dubio effectum congruum poterunt obtinere, si etiam vestra cura pervigilet. Placuit etiam nobis ut ad metropolitanos episcopos generales litteras mitteremus, quae animum eorum firment atque corroborent: ut sciant", + "candidate_score": 0.630735, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_26", + "bdc_text": "August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1374", + "psc_text": "3 ad Eliam et caeteros episcopos Istriae, ubi ex sequenti epistola duo testimonia recitat, de ipsius authenticitate dubitare non sinit. Duorum vero ac tam insignium diversae originis codicum, Grimanici et Ratisponensis, auctoritas ita Patricii et Asparis nomina vindicant, ut commentitium plane sit haec nomina pro aliorum magnatum nominibus his litteris inserta suspicari, ut laudatus Pagius in fine suae annotationis conjecit; cum praesertim Patricii nomen in alia epistola 151, quam ex Ratisponensi edemus, similiter legatur. 3. Harum epistolarum tempus apud Quesnellum ex Grimanico codice signatum errore manifesto laborat. Cum enim in textu allegato ex epist. 153 Leo Aetio commiserit, ut epistolam ad Basilium Antiochenum dirigeret, haec proculdubio una cum ipsis ad Aetium litteris transmissa fuit, ac proinde eodem die ex Leonis more signata, nimirum kalendis Septembris. Praeterea ex eadem ad Aetium epistola discimus alias litteras simul missas fuisse ad imperatorem, ad Asparem et alios. Habemus autem epistolam 148 ad imperatorem Leonem,", + "candidate_score": 0.630728, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_25_27", + "bdc_text": "Er hatte bereits die am 11 . August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 ) und Bartolomeo Del Prato ( ebd. , Nr. 1771 )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_747", + "psc_text": "Asterii. Igitur sub finem ejusdem anni haec epistola ad Leonem scripta videtur; sicut et alia ordinatorum ejus, cujus fit mentio in epistola 71; nam statim post ordinationem ejusmodi epistolae scribebantur. 2. Sub idem tempus de eadem re ad Leonem litteras dedere Theodosius atque Pulcheria, et omnes hae epistolae simul videntur transmissae. Nondum tamen Romam pervenerant mense Martio anni 450, cum Leo scripsit epistolas 60 et 61, in quibus Flavianum adhuc vivum praesumit. Eas pontifex accipere potuit mense Aprili vel Maio; cujus morae quid in causa fuerit ignoramus. Cum autem difficilem rem proponerent, quae maturiorem consultationem flagitabat, forte hac de re Leo habuit illum tractatum, cujus gratia Petronium et Regulum Gallicanos diu se retinuisse scribit epist. 67, ad Ravennium, in quam vide annot. 2 (885 d). Haec quidem Anatolii causa adeo magnum pontifici negotium facessivit, ut quatuor legatos eligendos, instruendos, atque Constantinopolim transmittendos crediderit, quod non exiguam in respondendo dilationem flagitabat:", + "candidate_score": 0.630557, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_26_28", + "bdc_text": "August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 ) und Bartolomeo Del Prato ( ebd. , Nr. 1771 ) von Venedig nach Zürich übermittelt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1374", + "psc_text": "3 ad Eliam et caeteros episcopos Istriae, ubi ex sequenti epistola duo testimonia recitat, de ipsius authenticitate dubitare non sinit. Duorum vero ac tam insignium diversae originis codicum, Grimanici et Ratisponensis, auctoritas ita Patricii et Asparis nomina vindicant, ut commentitium plane sit haec nomina pro aliorum magnatum nominibus his litteris inserta suspicari, ut laudatus Pagius in fine suae annotationis conjecit; cum praesertim Patricii nomen in alia epistola 151, quam ex Ratisponensi edemus, similiter legatur. 3. Harum epistolarum tempus apud Quesnellum ex Grimanico codice signatum errore manifesto laborat. Cum enim in textu allegato ex epist. 153 Leo Aetio commiserit, ut epistolam ad Basilium Antiochenum dirigeret, haec proculdubio una cum ipsis ad Aetium litteris transmissa fuit, ac proinde eodem die ex Leonis more signata, nimirum kalendis Septembris. Praeterea ex eadem ad Aetium epistola discimus alias litteras simul missas fuisse ad imperatorem, ad Asparem et alios. Habemus autem epistolam 148 ad imperatorem Leonem,", + "candidate_score": 0.630491, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_26_28", + "bdc_text": "August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 ) und Bartolomeo Del Prato ( ebd. , Nr. 1771 ) von Venedig nach Zürich übermittelt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_747", + "psc_text": "Asterii. Igitur sub finem ejusdem anni haec epistola ad Leonem scripta videtur; sicut et alia ordinatorum ejus, cujus fit mentio in epistola 71; nam statim post ordinationem ejusmodi epistolae scribebantur. 2. Sub idem tempus de eadem re ad Leonem litteras dedere Theodosius atque Pulcheria, et omnes hae epistolae simul videntur transmissae. Nondum tamen Romam pervenerant mense Martio anni 450, cum Leo scripsit epistolas 60 et 61, in quibus Flavianum adhuc vivum praesumit. Eas pontifex accipere potuit mense Aprili vel Maio; cujus morae quid in causa fuerit ignoramus. Cum autem difficilem rem proponerent, quae maturiorem consultationem flagitabat, forte hac de re Leo habuit illum tractatum, cujus gratia Petronium et Regulum Gallicanos diu se retinuisse scribit epist. 67, ad Ravennium, in quam vide annot. 2 (885 d). Haec quidem Anatolii causa adeo magnum pontifici negotium facessivit, ut quatuor legatos eligendos, instruendos, atque Constantinopolim transmittendos crediderit, quod non exiguam in respondendo dilationem flagitabat:", + "candidate_score": 0.630083, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_48_50", + "bdc_text": "Vielleicht ist also \"Virgin\" nur ein Deckname für Du Puys. Venetiis , ad nonas apriles 1547 . Vale! [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_17", + "psc_text": "nomine propositas ex hoc exemplo suspectas reddi. Praecipuas tamen sine aliqua responsione nolumus praeterire. § III. Objectiones adversus epistolam ad Septimum solutae. 13. Quesnellus, in notis epistolae ad Septimum, objicit Aquileiensem in ea appellari Metropolitanum provinciae Venetiae, cum olim haec vocaretur provincia Istriae, ut ex Pelagio, Gregorio, aliisque posterioribus documentis ostendit. Quo tamen argumento statuit hanc provinciam ante Pelagium Istriae, et non Venetiae vocatum fuisse? Certe S. Ambrosius in epistola ad Vercellenses Liguriae, Aemiliae, Venetiarumque partes vocat: et in concilio Romano an. 501, tom. V Concil. Ven. edit. pag. 457, similiter appellantur episcopi Liguriae, Aemiliae et Venetiarum. S. Leo inter Ambrosii et hujus concilii aetatem floruit, qui si Venetiae, non Venetiarum dixit, nihil refert, cum et in inscriptionibus et in notitia imperii consularis Venetiae, provincia Venetiae, etc., singulari numero inveniatur. 14. Minoris multo faciendum est, quod idem Quesnellus obtrudit, in eadem epistola depositionis minas contineri, cum attente considerantibus idipsum subindicent", + "candidate_score": 0.629244, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_26_28", + "bdc_text": "August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 ) und Bartolomeo Del Prato ( ebd. , Nr. 1771 ) von Venedig nach Zürich übermittelt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_538", + "psc_text": "καὶ συνεπισκόπῳ Φλαυιανῷ, σαφέστερον τὰ ἀπεσταλμένα γράμματα περιέχει. ADMONITIO IN EPISTOLAS SEQUENTES XXX ET XXXI. 1. Etsi duae quae ad Pulcheriam eadem die ac de eadem re scriptae inveniuntur epistolae, aliquot non tam sententiis quam verbis sint plane similes, in multis nihilominus discrepant inter se, et altera ob insertas additiones est longe prolixior. Styli autem ratio et codicum atque collectionum antiquarum auctoritas, quibus utraque fulcitur, nequaquam sinunt ut alterutra alii quam Leoni tribuatur. Exemplaria tum Latina, tum Graeca antiquissimae collectionis 17 Chalcedonensis, et Ratisponensis collectio 19, praeter collectionem duodecimam et vigesimam secundam, primam epistolam satis vindicant; codices vero collectionum 2, 5, 11, 12, 13, 18, 20, 21, 22, 23 et 24, cum exemplo Sichardi, et peculiari ms. Vat. Reginae 293, alteram tuentur. Cur autem eodem die duae ejusmodi epistolae ad Pulcheriam traditae fuerint, et quae prius, quae autem posterius scripta censenda sit, curiosius inquiri potest, quam ulla satis tuta ratione", + "candidate_score": 0.629199, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_25_27", + "bdc_text": "Er hatte bereits die am 11 . August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 ) und Bartolomeo Del Prato ( ebd. , Nr. 1771 )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_755", + "psc_text": "brevi admonitione eisdem epistolis praemissa his verbis: Ex epistolarum subjectarum serie manifestum est scriptas eas fuisse consilio et hortatu sancti Leonis totiusque synodi, ex qua et cujus nomine datae sunt superiores pontificis litterae. Has igitur pro utrarumque affinitate hoc loco excudendas putavimus. Nam et clariorem illius synodi nobis ingerunt notitiam, cujus locum, tempus, materiem aliasque circumstantias aperiunt; et ab ipso Leone dictatae videntur. De quibus plura in dissertatione 1 de Vita et rebus gestis S. Leonis ad annum 449. Ipsae epistolae tres imperiales ad Theodosium. et alia ad Pulcheriam Leonis consilium palam testantur; has vero ab ipso Leone dictatas nihil indicat; quin nonnulla Leoninae scribendi rationi haudquaquam congruunt. 2. Quoad tempus vero, cum omnes tum quae traditae tum quae redditae fuerunt Augustorum epistolae, in una Chalcedonensi collectione exhibitae, chronica notatione careant, alii aliter opinati sunt. De quatuor prioribus epistolis in Orientem missis in primis statuendum est. Totum pendet ex interpretatione", + "candidate_score": 0.629102, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_35", + "bdc_text": "Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1574", + "psc_text": "hanc epistolam derivarunt auctores collect. Isid. 12, 20, 21, 22 et 23, et exemplum aliud, ex quo eamdem sumpsere auctor collect. 24, Merlinus atque Sichardus. Variantes enim quas relegentes ipsam epistolam in iisdem mss. invenimus, hanc duplicem originem ostenderunt. Cum vero quoad episcopalis sedis nomen plures codices prioris originis signantes Ravennatem conveniant cum omnibus mss. alterius fontis, de Ravennatensi sede dubitandum non est. Id autem vel maxime ex eo confirmatur, quod codices duo Vindebonenses, qui dissentiunt, aperto errore laborant. Nam Arbonensis episcopatus, qui in ms. Vindeb. Hisp. legitur, ignotus est; Narbonensis vero per hoc tempus non a Leone tenebatur, sed a Rustico, ad quem aliam posteriorem epistolam datam videbimus. Neque moveat quod primus codex Vindebon. puriorem Hispanicam complectatur. Nam licet eatenus sit purior, quod emendationes in Gallicanos codices inductas non recepit, mendosissimus tamen est, mendumque satis prodit in eadem inscriptione episcopatus Arbonensis, quem nemo inveniet. Hoc autem mendum evidentius demonstrant", + "candidate_score": 0.629099, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_25_27", + "bdc_text": "Er hatte bereits die am 11 . August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 ) und Bartolomeo Del Prato ( ebd. , Nr. 1771 )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_643", + "psc_text": "aliquid tale contigerit. Solum in annotationibus indicare licebit verba quae vel supplenda videntur, vel Leonis mentem aperient, ut ne tamen ea huic epistolae ab eodem inserta affirmare possimus. Ita solutae sunt vel omnes, vel saltem praecipuae difficultates, quae contra hanc epistolam opponebantur, adeo ut vel ex hoc de ejus germanitate nihil sit ambigendum. 7. In ea vero quaestione, cur duae tam similes epistolae ad eumdem imperatorem traditae fuerint, Quesnellus suspicatus est epistolam 43 forsitan esse exemplar epistolae 44, quod nonnullis mutatis S. Leo miserit ad Pulcheriam Augustam; nam in epist. 45 ad eamdem scribens, ejusmodi exemplar se ad ipsam mittere testatur. At hoc in hypothesi ejusdem chronicae notationis in utraque epistola satis ingeniose dictum videri potest, non tamen probabiliter, verisimillimum enim est Leonem ad Pulcheriam misisse exemplar, quod originali ad Theodosium tradito responderet. Hypothesim vero ejusdem diei in epistola signati, ex Latino textu pendet, quod non esse proprium hujus epistolae,", + "candidate_score": 0.628788, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_25_27", + "bdc_text": "Er hatte bereits die am 11 . August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 ) und Bartolomeo Del Prato ( ebd. , Nr. 1771 )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1374", + "psc_text": "3 ad Eliam et caeteros episcopos Istriae, ubi ex sequenti epistola duo testimonia recitat, de ipsius authenticitate dubitare non sinit. Duorum vero ac tam insignium diversae originis codicum, Grimanici et Ratisponensis, auctoritas ita Patricii et Asparis nomina vindicant, ut commentitium plane sit haec nomina pro aliorum magnatum nominibus his litteris inserta suspicari, ut laudatus Pagius in fine suae annotationis conjecit; cum praesertim Patricii nomen in alia epistola 151, quam ex Ratisponensi edemus, similiter legatur. 3. Harum epistolarum tempus apud Quesnellum ex Grimanico codice signatum errore manifesto laborat. Cum enim in textu allegato ex epist. 153 Leo Aetio commiserit, ut epistolam ad Basilium Antiochenum dirigeret, haec proculdubio una cum ipsis ad Aetium litteris transmissa fuit, ac proinde eodem die ex Leonis more signata, nimirum kalendis Septembris. Praeterea ex eadem ad Aetium epistola discimus alias litteras simul missas fuisse ad imperatorem, ad Asparem et alios. Habemus autem epistolam 148 ad imperatorem Leonem,", + "candidate_score": 0.62873, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_26_28", + "bdc_text": "August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 ) und Bartolomeo Del Prato ( ebd. , Nr. 1771 ) von Venedig nach Zürich übermittelt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO In duas epistolas sequentes, I et II, ubi etiam de epistola XVIII. 1. De duabus epistolis 1 ad Aquileiensem episcopum, et 2 ad Septimum Altinensem, quae ex ipso argumento simul jungendae sunt, agi non potest, nisi quaedam dicantur etiam de epistola 18 ad Januarium, quae ob excitatas controversias non exiguum cum illis nexum habere videtur. Ita haec prima admonitio tribus epistolis lucem afferet. 2. Postquam Card. Norisius in Pelagianae Historiae lib. II c. 12 duabus columnis, e regione edens duas Leonis epistolas ad Septimum, atque Januarium, palam fecit utrasque esse ejusdem exempli, de alterutra dubitari coepit. Quesnellus prolixa observatione epistolam ad Septimum suppositionis accusavit, et imposturae auctorem credidit Isidorum Mercatorem. E contra Josephus Antelmius dissert. 4 de veris Operibus S. Leonis Magni hanc epistolam genuinam propugnans, illam ad Januarium commentitiam contendit. Aliquot subinde epistolae editae sunt ab utroque, quibus suam quisque sententiam vindicare studuit. Pagius in Critica ad an.", + "candidate_score": 0.628593, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_25_27", + "bdc_text": "Er hatte bereits die am 11 . August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 ) und Bartolomeo Del Prato ( ebd. , Nr. 1771 )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_538", + "psc_text": "καὶ συνεπισκόπῳ Φλαυιανῷ, σαφέστερον τὰ ἀπεσταλμένα γράμματα περιέχει. ADMONITIO IN EPISTOLAS SEQUENTES XXX ET XXXI. 1. Etsi duae quae ad Pulcheriam eadem die ac de eadem re scriptae inveniuntur epistolae, aliquot non tam sententiis quam verbis sint plane similes, in multis nihilominus discrepant inter se, et altera ob insertas additiones est longe prolixior. Styli autem ratio et codicum atque collectionum antiquarum auctoritas, quibus utraque fulcitur, nequaquam sinunt ut alterutra alii quam Leoni tribuatur. Exemplaria tum Latina, tum Graeca antiquissimae collectionis 17 Chalcedonensis, et Ratisponensis collectio 19, praeter collectionem duodecimam et vigesimam secundam, primam epistolam satis vindicant; codices vero collectionum 2, 5, 11, 12, 13, 18, 20, 21, 22, 23 et 24, cum exemplo Sichardi, et peculiari ms. Vat. Reginae 293, alteram tuentur. Cur autem eodem die duae ejusmodi epistolae ad Pulcheriam traditae fuerint, et quae prius, quae autem posterius scripta censenda sit, curiosius inquiri potest, quam ulla satis tuta ratione", + "candidate_score": 0.628279, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_48_50", + "bdc_text": "Vielleicht ist also \"Virgin\" nur ein Deckname für Du Puys. Venetiis , ad nonas apriles 1547 . Vale! [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_16", + "psc_text": "sufficit, nihil erit in ejusmodi collectionibus quod in dubium vocari non possit. 12. Auctoritas itaque codicum et collectionum, praesertim antiquarum, quas tum pro epistola ad Septimum, tum pro epistola ad Januarium hactenus consideravimus, satis esse deberet ad refellendas eas conjectationes quae iisdem opponuntur, adeo ut iisdem nihil respondere oporteret. Hoc enim loco tum contra Quesnellum, tum contra Antelmium maxime valet, quod idem Quesnellus in hac ipsa controversia conjectationibus respondit Antelmii in epistola ad Amicum 15 Augusti an. 1689, nimirum codices collectionum tam antiquarum satis sunt ad convincendum conjecturas per triumphum elatas illusionibus accensendas esse, et alias ejusdem generis quamplurimas demonstrationum nomine propositas ex hoc exemplo suspectas reddi. Praecipuas tamen sine aliqua responsione nolumus praeterire. § III. Objectiones adversus epistolam ad Septimum solutae. 13. Quesnellus, in notis epistolae ad Septimum, objicit Aquileiensem in ea appellari Metropolitanum provinciae Venetiae, cum olim haec vocaretur provincia Istriae, ut ex Pelagio, Gregorio, aliisque posterioribus documentis", + "candidate_score": 0.627562, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_25_27", + "bdc_text": "Er hatte bereits die am 11 . August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 ) und Bartolomeo Del Prato ( ebd. , Nr. 1771 )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_52", + "psc_text": "Si enim de praeteritis litteris et de re olim insinuata loqueretur, vi verbi duximus commonendam, omnis rectae syntaxeos ratio posset et haberet exigeret. Id autem si evidens judicetur, epistolam primam ad Januarium traditam non fuisse consequens fit. Ita enim Leo indicat se duxisse eum nunc monere, ac si antea de eadem re numquam monuerit. Igitur epistola prima, in qua eadem monitio fusius ingeritur, non ad Januarium, sed ad aliquem ejus praedecessorem tradita dici debet. 25. Ex his porro tempus duarum sequentium epistolarum elicitur, et cur ab his initium duxerimus, manifestum fiet. Annus 444, cui has epistolas auctoritate libri de Promissionibus adjudicavit Quesnellus, explicato eodem testimonio et auctoritate Photii satis revincitur. Multo autem magis repellitur opinio Antelmii, qui easdem epistolas attribuit anno 447. Non leve in speciem videri potest illud cui potissimum insistit Antelmius epist. 1 num. 11 pag. 7, nimirum in epistola ad Aquileiensem episcopum, c. 1 mentionem fieri decretorum", + "candidate_score": 0.627471, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_48_50", + "bdc_text": "Vielleicht ist also \"Virgin\" nur ein Deckname für Du Puys. Venetiis , ad nonas apriles 1547 . Vale! [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_759", + "psc_text": "post festum S. Petri die 29 Junii an. 450. Error ex duobus manifeste detegitur. Primum quia hoc anno Valentinianus Romae erat mense Martio, quo legem edidit Novellis insertam tit. 7, de Indulgentiis reliquorum, nec non mense Aprili ex tit. 38, de Naviculariis annuis, etc., ex quibus dies festus S. Petri, ante quem ille pridie Romam advenerat, dies 29 Junii esse non potest. Secundo quia cum Theodosius obierit die 28 Julii anni ejusdem 450, si post diem 29 Junii scriptae ac missae ad eum fuissent epistolae, post ejus mortem Constantinopolim pervenissent, nec potuisset alias, quae exstant, epistolas reddere. Alius igitur dies festus S. Petri cum Tillemontio et Pagio quaerendus est, et anterior quidem die III nonas Martii an. 450, quo memorata lex de Indulgentiis reliquorum data fuit. Ex antiquissimo Kalendario Bucheriano, in quo dies festi Romanae Ecclesiae notantur, discimus VIII kal. Martii Romae celebratum fuisse festum hoc titulo ibidem signatum: Natale", + "candidate_score": 0.627181, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_26_28", + "bdc_text": "August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 ) und Bartolomeo Del Prato ( ebd. , Nr. 1771 ) von Venedig nach Zürich übermittelt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_364", + "psc_text": "epistolam acceperat Leo a Flaviano? Cumque Flavianus deinde memoret Leonis litteras sibi traditas a Pansophio (est epistola 23) quibus edoctus fuerat, eumdem Eutychem libellos direxisse ad Leonem plenos omni fallacia et calliditate; ex his liquet pariter, subdit Quesnellus, non ante Flavianum de litteris ad Leonem ea de re scribendis cogitasse, quam cum didicit pontificem improbis artibus deceptum, falsam de judicio Constantinopolitano cepisse opinionem. 2. Si epistola 23 legatur attente, Leonem non deceptum, sed cautum et necessaria documenta postulantem ac exspectantem invenies. Ad argumentum vero quod pertinet, etiam in epistola 22, Eutychis erroribus expositis, quae πάλαι dudum seu pridem in eum gesta fuerant, a Flaviano ad Leonem directa traduntur cap. 4, et eodem quidem Graeco verbo ἀπεστείλαμεν, direximus, idem Flavianus utitur, quod adhibuit epist. 26. Qua in re ne vox direximus difficultatem moveat, vide annot. 17 (col. 727, n. b) in eamdem epistolam 22. Cum ergo bis Flavianus de eadem damnatione", + "candidate_score": 0.627037, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_48_50", + "bdc_text": "Vielleicht ist also \"Virgin\" nur ein Deckname für Du Puys. Venetiis , ad nonas apriles 1547 . Vale! [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_965", + "psc_text": "1323, 4166 et 5405, quos Romani editores potuerunt expendere, nullum purum Rustici invenimus. Solus autem Chigianus 483 purus et integer est, qui tamen post editionem Romanam Alexandro VII pontifice indeptus fuit. In ipsa vero Rustici versione emendanda Baluzius duobus mss. Rustici usus est, Corbeiensi et Divionensi. Tria alia exemplaria nos adhibuimus, Chigianum laudatum, Vat. 1323, et antiquissimum Veronensis capituli signatum num. 57. Hanc interpretationem uti Graeco magis cohaerentem e regione Graeci originalis dabimus: dein antiquiorem cum subscriptionibus subjiciemus. 3. Hic vero praemonendum est editores Romanos et ex iisdem Quesnellum interpretationi Rustici affixisse in margine nonnullas lectiones ex Graeco accuratius redditas, quae a nobis in annotationibus non omittentur; ac praeterea alias lectiones nonnumquam adjecisse, quas cum ex antiquiori versione codicis Vaticani 1322 sumptas deprehenderimus, praetermittendas credidimus: satis enim ex ipsa antiqua versione, quae subjicietur, elici poterunt. 4. Quoad tempus hujus relationis, quod in omnibus et Graecis et Latinis codicibus deest, pauca.", + "candidate_score": 0.626821, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_26_28", + "bdc_text": "August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 ) und Bartolomeo Del Prato ( ebd. , Nr. 1771 ) von Venedig nach Zürich übermittelt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_964", + "psc_text": "ipsius relationis haec ejusdem annotatio subjicitur: Scripsi pridie kal. Aprilis, feria tertia, indictione XIII, quae indictio in aliis pariter annotationibus constanter signata, si ad illud tempus referenda sit quo Rusticus in Oriente versabatur, convenit cum solo anno 550, quidquid sit de die vel feria, in quibus non minus hic quam alibi difficultates occurrunt. Romani Conciliorum editores has annotationes a Crabbo editas submoverunt, propterea quod eas Rustici esse ignorarunt. In quo excusandi sunt, quippe nullum purum et integrum Rustici codicem, qui ejusdem Rustici annotationes exhibeat, repererunt. Nos enim, qui codices Latinos collectionis Chalcedonensis Romae diligenter inquisivimus. ex quinque Vaticanis 1321, 1322, 1323, 4166 et 5405, quos Romani editores potuerunt expendere, nullum purum Rustici invenimus. Solus autem Chigianus 483 purus et integer est, qui tamen post editionem Romanam Alexandro VII pontifice indeptus fuit. In ipsa vero Rustici versione emendanda Baluzius duobus mss. Rustici usus est, Corbeiensi et Divionensi. Tria alia exemplaria nos", + "candidate_score": 0.626711, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_26_28", + "bdc_text": "August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 ) und Bartolomeo Del Prato ( ebd. , Nr. 1771 ) von Venedig nach Zürich übermittelt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_42", + "psc_text": "Altinas epicopus fuit, in ipso exordio epist. 1 nominetur velut is cujus causa Leo ad Aquileiensem scripsit. Neque tamen hi codices Januario suffragantur. 22. Solum cod. Vat. Ottobonianus 297 collectionis 23 et nonnulli codd. collectionis 8, uti Vercellensis et Vat. 1353, Januarium praeferunt. At hoc nomen codicibus collectionis 8 posterius insertum, cum antea in eadem collectione defuerit, manifestum est ex Vallicellano A. 5, et multo magis ex Vat. 5845, qui ad eamdem collectionem 8 pertinent: nam in Vallicellano legitur in textu, pag. 278, Aquileiensi episcopo, Januarii vero nomen superadditum cernitur; in Vaticano autem omnium vetustissimo codice 5845, in cujus additionibus collectionem 8 referentibus haec epistola legitur, nullum Januarii vestigium apparet. Hinc ergo cognoscimus in mss. hujus collectionis Januarii nomen omnino defuisse, ut in Vat. 5845; dein fuisse superadditum, ut in Vallicellano; tandem in textum irrepsisse, ut in Vercellensi, ac in Vat. 1353. Cum vero auctor collectionis 23, quae continetur in", + "candidate_score": 0.62621, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_17_19", + "bdc_text": "März 1547 ; s. Nr. 2872 , . ; sed ad vos recentiores perveniunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_761", + "psc_text": "rei aliqua mentio a Placidia eidem epistolae inserta fuisset. Id autem Romae innotuit ante diem 17 Martii hujus anni 450, quo S. Leo hac de re gratulatus Pulcheriae dedit epistolam 60. Igitur quatuor priores epistolae exaratae fuerunt paulo post diem 22 Februarii, et ante diem 17 Martii anni ejusdem, ac probabilius sub Februarii finem. 5. Cuique epistolae sive a Valentiniano, sive ab Augustis scriptae Quesnellus subjecit epistolam quam Theodosius reddidit. Nos collectionis Chalcedonensis methodum et rationem etiam temporis sequendam putavimus. Ut autem idoneum intervallum tribuatur transmissioni litterarum, Theodosii epistolae in Aprilem referendae videntur, ac propterea post epistolas 60 et 61 scriptas mense Martio easdem locavimus. 6. Quamvis probabilius existimemus omnes has epistolas scriptas fuisse Latine, uti Latine pariter scribebantur leges, etiamsi in Oriente darentur, interiisse tamen credimus originale Latinum, solamque superesse Graecam versionem, et Latina exempla, quae ad nos transmissa fuerunt, esse antiquam interpretationem ex Graeco, eamque ab homine lucubratam", + "candidate_score": 0.626159, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_26_28", + "bdc_text": "August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 ) und Bartolomeo Del Prato ( ebd. , Nr. 1771 ) von Venedig nach Zürich übermittelt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_169", + "psc_text": "4. Tertia editionis forma ex utraque anteriori conflata, quam editionem mixtam nuncupabimus, aliter in mss., aliter in editis invenitur. In codicibus enim quos vidimus, omissis capitibus 6, 7, 8, et dimidio noni, tota Hadrianea editio primum exhibetur, fere cum chronica notatione Dat. IV idus Augusti. Dein subjiciuntur velut appendix memorata capitula omissa et sumpta ex prima decurtata editione usque ad ejus finem, ita ut repetantur illa: Cum itaque omnibus, etc., quae in editione decurtata epistolam claudunt, in Hadrianea autem suo loco capite nono inserta fuerant. Hanc lectionem Quesnelllus reperit in duobus mss. Thuaneis, et uno Cantabrigensi. Nos reperimus in mss. quatuor collectionum 11, 20, 21 et 23, ad quas referri tres a Quesnello laudatos codices nihil ambigimus. Collectio 11, a qua caeterae collectiones hanc editionis formam videntur sumpsisse, praecipue consideranda est, cum antiquior sit Hincmari aetate, uti probavimus in praefat. ad epistolas num. 23. In uno tantum codice Veneto S.", + "candidate_score": 0.626126, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_35", + "bdc_text": "Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_540", + "psc_text": "qui in errore est melius consuletur, si ubi desipuit, ibidem resipiscat; et ubi damnationem meruit, illic indulgentiam consequatur. Cum vero impedimenta inciderint, quibus haec epistola Pulcheriae data non fuerit; ejusdem exemplum ad eam Leo iterum post pseudosynodum Ephesinam transmisit, ut liquet ex epist. 45. Hac autem occasione eam epistolam paucis demptis, quae de Eutyche jam recitavimus, nonnullis etiam mutatis, auctiorem ab ipso Leone factam fuisse censuit, uti est epistola 31. At si, post Ephesinum latrocinium in eadem epistola, cum ad Pulcheriam iterum missa fuit, aliquid fuisset immutatum, quod tempori ac circumstantiis non amplius congrueret, illud procul dubio additamentum non accessisset, quo sanctus pontifex se ab adeunda Ephesina synodo sollicitius excusat. 3. Hanc autem primam sententiam ipse Quesnellus deseruit in editione secunda, et in contrariam prorsus opinionem transiens, docuit epistolam longiorem 31 a Leone scriptam et missam fuisse ad Pulcheriam statim post acceptas Theodosii litteras, id est paulo post III idus", + "candidate_score": 0.625998, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_35_37", + "bdc_text": "Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 . November 1543 ( Herminjard IX 110-112 , Nr. 1308 ; HBBW XIII , Nr. 1813 )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_758", + "psc_text": "Sed praeterquam quod non est verosimile episcopos, qui III kal. Octobris in Urbe convenerant, per quinquaginta dies Romae fuisse detentos absoluta jam synodo die 13, aut serius 15 Octobris, ut liquet ex epist. 44 et sequentibus; praeter hoc, inquam, nullum antiquum documentum superest, quo probetur Leone pontifice dedicationem basilicae S. Petri celebratam fuisse die 18 Novembris. Adde quod Valentinianum an. 449 Romae fuisse nullum aliunde indicium est; nonnulla autem suppetunt documenta quae eum anno 450 ibidem exstitisse probant. 4. Quesnellus diss. 1 ad an. 450, n. 1, Baronii sententiam impugnans, in aliam apertius erroneam transiit, contendens has epistolas scriptas fuisse post festum S. Petri die 29 Junii an. 450. Error ex duobus manifeste detegitur. Primum quia hoc anno Valentinianus Romae erat mense Martio, quo legem edidit Novellis insertam tit. 7, de Indulgentiis reliquorum, nec non mense Aprili ex tit. 38, de Naviculariis annuis, etc., ex quibus dies festus S. Petri,", + "candidate_score": 0.625709, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_25_27", + "bdc_text": "Er hatte bereits die am 11 . August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 ) und Bartolomeo Del Prato ( ebd. , Nr. 1771 )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_761", + "psc_text": "rei aliqua mentio a Placidia eidem epistolae inserta fuisset. Id autem Romae innotuit ante diem 17 Martii hujus anni 450, quo S. Leo hac de re gratulatus Pulcheriae dedit epistolam 60. Igitur quatuor priores epistolae exaratae fuerunt paulo post diem 22 Februarii, et ante diem 17 Martii anni ejusdem, ac probabilius sub Februarii finem. 5. Cuique epistolae sive a Valentiniano, sive ab Augustis scriptae Quesnellus subjecit epistolam quam Theodosius reddidit. Nos collectionis Chalcedonensis methodum et rationem etiam temporis sequendam putavimus. Ut autem idoneum intervallum tribuatur transmissioni litterarum, Theodosii epistolae in Aprilem referendae videntur, ac propterea post epistolas 60 et 61 scriptas mense Martio easdem locavimus. 6. Quamvis probabilius existimemus omnes has epistolas scriptas fuisse Latine, uti Latine pariter scribebantur leges, etiamsi in Oriente darentur, interiisse tamen credimus originale Latinum, solamque superesse Graecam versionem, et Latina exempla, quae ad nos transmissa fuerunt, esse antiquam interpretationem ex Graeco, eamque ab homine lucubratam", + "candidate_score": 0.625576, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_35_37", + "bdc_text": "Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 . November 1543 ( Herminjard IX 110-112 , Nr. 1308 ; HBBW XIII , Nr. 1813 )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_169", + "psc_text": "4. Tertia editionis forma ex utraque anteriori conflata, quam editionem mixtam nuncupabimus, aliter in mss., aliter in editis invenitur. In codicibus enim quos vidimus, omissis capitibus 6, 7, 8, et dimidio noni, tota Hadrianea editio primum exhibetur, fere cum chronica notatione Dat. IV idus Augusti. Dein subjiciuntur velut appendix memorata capitula omissa et sumpta ex prima decurtata editione usque ad ejus finem, ita ut repetantur illa: Cum itaque omnibus, etc., quae in editione decurtata epistolam claudunt, in Hadrianea autem suo loco capite nono inserta fuerant. Hanc lectionem Quesnelllus reperit in duobus mss. Thuaneis, et uno Cantabrigensi. Nos reperimus in mss. quatuor collectionum 11, 20, 21 et 23, ad quas referri tres a Quesnello laudatos codices nihil ambigimus. Collectio 11, a qua caeterae collectiones hanc editionis formam videntur sumpsisse, praecipue consideranda est, cum antiquior sit Hincmari aetate, uti probavimus in praefat. ad epistolas num. 23. In uno tantum codice Veneto S.", + "candidate_score": 0.6253, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_35_37", + "bdc_text": "Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 . November 1543 ( Herminjard IX 110-112 , Nr. 1308 ; HBBW XIII , Nr. 1813 )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1598", + "psc_text": "Hermes, qui in hac epistola appellatur Archidiaconus, vivo adhuc Rustico Biterrensibus episcopus datus fuit, a quibus cum non fuerit receptus, Narbonam rediit, et hac de re idem Rusticus et Hermes litteras ad Leonem dedere, ut ex Hilari papae epist. 8 colligere licet. His autem ut congruum tempus tribuatur, ante Leonis mortem, quae contigit an. 461, Hermes ad Biterrensem cathedram promotus videtur sub. an. 460; haec autem epistola, Hermete adhuc archidiacono Romae agente, scripta serius dicenda est an. 459. 7. His autem de tempore hujus epistolae praemissis manifestum fit quam sint inanes duae Quesnelli conjecturae, quibus cum animadverterit aliquot ex iis dubiis quae proposuit Rusticus decisa fuisse in conciliis Arausicano I, Vasensi I, et Arelatensi II, alterutrum not. 1 colligit: Scilicet vel Rusticum ad Leonem scripsisse, antequam eae difficiles quaestiones in conciliis supradictis ventilarentur et enodarentur: supervacaneum enim videretur et praeter consuetudinem Gallicanam, ut post soluta in pluribus comprovincialibus, aut majoribus", + "candidate_score": 0.624686, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_30", + "bdc_text": "Als Maturin sich mit den oben erwähnten Briefen zum ersten Mal Bullinger in Zürich vorstellte , wird dieser ihn gebeten haben , seinen Namen am Ende des von Del Prato verfassten Briefes aufzuschreiben , wohl um sich diesen merken zu können ( s .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1272", + "psc_text": "emendavimus, ex quibus colligitur omnes has epistolas eodem die VI idus Martias signatas fuisse. 2. Quoad ordinem vero, cum ex laudato testimonio epistolae 131 liquet S. pontificem scripsisse litteras ad Marcianum et Proterium antequam ad Julianum scriberet, tum vero ex initio cap. 2 epistolae 130, ad Marcianum, ubi Leo se Proterio rescripsisse testatur, palam fit litteras ad Proterium epistolae ad Marcianum praecessisse. Itaque licet omnes hae epistolae eodem die notentur, ex ipsarum tamen contextu Leo scripsit primum ad Proterium, dein ad Marcianum, ac tandem ad Julianum, et hunc ordinem in editione servabimus. 1253 EPISTOLA CXXIX. AD PROTERIUM EPISCOPUM ALEXANDRINUM. SYNOPSIS. I. Episcoporum esse vigilare ne fidei unitas violetur, quod vel litterulae immutatione fieri potest. --II. Ex traditione SS. PP. et suam epistolam catholicam, et docendos esse populus, asserit. --III. Fidem, disciplinam et privilegia Ecclesiarum ex norma vetustatis esse servanda. LEO PROTERIO episcopo Alexandrino. CAP. I. Laetificaverunt me litterae dilectionis tuae,", + "candidate_score": 0.62455, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_35_37", + "bdc_text": "Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 . November 1543 ( Herminjard IX 110-112 , Nr. 1308 ; HBBW XIII , Nr. 1813 )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_77", + "psc_text": "haec numeralis nota legitur. Nam Graecus Africani codicis textus non est originalis Cyrilli, sed ex Latino Dionysii antiqua interpretatio Graeca, quae ex vitiato Dionysii textu derivat, et veterem esse hunc librariorum lapsum confirmat. Hinc ergo manifestum fit veram lectionem in ms. Sirmondi fuisse corruptam ab illo antiquario, qui cum huic epistolae alteram partem subjecit, et ex duabus epistolis unam compegit, diem Paschatis in hac postrema parte designatum, de quo pluribus agitur, ad priorem quoque partem transferendum putavit. Hac libertate in inscriptione eadem Cyrilli epistola data dicitur Carthaginensi synodo congregatae V kal. Decembris, cum apud Dionysium nulla talis notatio in inscriptione occurrat, sed in titulo Dionysius notaverit diem VI kal. Decembris, quo ea epistola ab Africanis ad Bonifacium pontificem missa fuit. Hactenus de epistola ad Carthaginense concilium. 5. Nunc de additione, seu de alia Cyrilli epistola, quae nostri instituti propria est. Haec nimirum agit de Paschate celebrando an. 444. Dicitur enim", + "candidate_score": 0.624229, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_25_27", + "bdc_text": "Er hatte bereits die am 11 . August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 ) und Bartolomeo Del Prato ( ebd. , Nr. 1771 )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_757", + "psc_text": "accessisse pridie ante festivitatem apostoli Petri; die autem sequenti, id est ipso die festo ad basilicam apostoli Petri processisse; et illic post nocturnum officium a Leone aliisque episcopis qui ad idem festum convenerant, exoratum fuisse ut ad Theodosium scriberet. Idipsum Placidiam et Eudoxiam Augustas rogatas fuisse, ex aliis earumdem epistolis liquet. 3. Cardinalis Baronius ad an. 449, n. 164, arbitratus est has quatuor epistolas eodem anno scriptas fuisse post diem dedicationis basilicae S. Petri, quae celebrari solet die decima octava Novembris, et ad eam diem usque retentos fuisse existimat episcopos, qui synodo Romanae superioribus epistolis 44 et seqq. memoratae interfuerant. Sed praeterquam quod non est verosimile episcopos, qui III kal. Octobris in Urbe convenerant, per quinquaginta dies Romae fuisse detentos absoluta jam synodo die 13, aut serius 15 Octobris, ut liquet ex epist. 44 et sequentibus; praeter hoc, inquam, nullum antiquum documentum superest, quo probetur Leone pontifice dedicationem basilicae S.", + "candidate_score": 0.624208, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_35_37", + "bdc_text": "Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 . November 1543 ( Herminjard IX 110-112 , Nr. 1308 ; HBBW XIII , Nr. 1813 )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_540", + "psc_text": "qui in errore est melius consuletur, si ubi desipuit, ibidem resipiscat; et ubi damnationem meruit, illic indulgentiam consequatur. Cum vero impedimenta inciderint, quibus haec epistola Pulcheriae data non fuerit; ejusdem exemplum ad eam Leo iterum post pseudosynodum Ephesinam transmisit, ut liquet ex epist. 45. Hac autem occasione eam epistolam paucis demptis, quae de Eutyche jam recitavimus, nonnullis etiam mutatis, auctiorem ab ipso Leone factam fuisse censuit, uti est epistola 31. At si, post Ephesinum latrocinium in eadem epistola, cum ad Pulcheriam iterum missa fuit, aliquid fuisset immutatum, quod tempori ac circumstantiis non amplius congrueret, illud procul dubio additamentum non accessisset, quo sanctus pontifex se ab adeunda Ephesina synodo sollicitius excusat. 3. Hanc autem primam sententiam ipse Quesnellus deseruit in editione secunda, et in contrariam prorsus opinionem transiens, docuit epistolam longiorem 31 a Leone scriptam et missam fuisse ad Pulcheriam statim post acceptas Theodosii litteras, id est paulo post III idus", + "candidate_score": 0.624105, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_41", + "bdc_text": "s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1577", + "psc_text": "Leo. Hac autem in re vetusti catalogi episcoporum Ecclesiae Ravennatis difficultatem afferent: vetusti, inquam, qui apud Agnellum a Bacchinio primum editum legi possunt; nam recentiores apud Rubeum et Ughellum etsi in re praesenti non obsint, antiquum tamen ordinem deseruere ex arbitrio, ut cum quibusdam praejudiciis nonnulla posterius detecta monumenta conciliarentur. In antiquis autem illis catalogis nullus quidem Leo hujus aevi episcopus reperitur; at Neo praecessor fit S. Petro Chrysologo, cum ex hac epistola posterior esse deberet. Ut autem haec difficultas tollatur, duo in his catalogis distinguenda sunt, ordo episcoporum, et tempus at gesta quae iisdem tribuuntur. Ordo catalogorum veterum, quoad priorum saeculorum episcopos cum derivatus fuerit ex antiquissimis diptychis quae in quibusque Ecclesiis jamdiu custodita fuere, nisi quid omnino evidens cogat, retinendus est. Tempus autem et gesta singulis episcopis ascripta, cum ex diptychis, in quibus sola episcoporum nomina describebantur, sumi nequiverint, ex auctorum medii aevi arbitrio, vel etiam ex vulgatis", + "candidate_score": 0.623962, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_26_28", + "bdc_text": "August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 ) und Bartolomeo Del Prato ( ebd. , Nr. 1771 ) von Venedig nach Zürich übermittelt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_544", + "psc_text": "transmissa dici potest? 5. Quid autem dicendum? Ut omittantur incerta, cum brevior epistola 30 in Graeca et Latina collectione Chalcedonensi inveniatur, et legatorum nomina distincte praeferat, ut epistolae caeterae, quae cum litteris ad Flavianum iisdem legatis traditae fuere, haec quoque ad Pulcheriam transmissa, eidemque aliquando tradita, ac in Oriente vulgata, ac exinde Graece reddita negari non potest. Auctior vero epistola 31, etsi in Graeca collectione desideretur, cum tamen exstet in pluribus Latinis antiquis collectionibus, quae breviori epistola carent, Leoninamque rationem ubique referat, a Leone abjudicari nequit. Eodem autem die iduum Junii data dici debet, ut eae quoque collectiones praeferunt, quae carent epistola 30; neque enim chronicam ejusmodi notam harum collectionum auctores transcribere potuerunt, ut conjecit Quesnellus, ex epistola breviori, quam ignorarunt. Sine ullo autem certiori documento aliud quidpiam affirmare seu divinare non licet. Solum probabiliter credi potest duo ejusdem epistolae exemplaria a Leone fuisse lucubrata, alterum longius, brevius alterum; hoc", + "candidate_score": 0.623586, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_17_19", + "bdc_text": "März 1547 ; s. Nr. 2872 , . ; sed ad vos recentiores perveniunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_7", + "psc_text": "addita discrepat. Adde tandem quod epistola ad Januarium apud Dionysium non in fine epistolarum Leonis collocatur, sed in medio; est enim inter septem a Dionysio positas epistola quarta; epistola vero ad Mauros, cum addititia sit, in fine Hadrianeae collectionis, quae additamenta Dionysiana recepit, sita est. Idem accidisset epistolae ad Januarium, si inter additamenta fuisset. 5. Epistolam primam ad Aquileiensem una cum epistola secunda ad Septimum illi immediate subjecta exhibent antiquissimi codices Vat. Reginae 1997 collectionis 1 Lucensis, et similis Colbertinus collectionis quartae, alius codex Parisiensium Jesuitarum ab Antelmio laudatus epist. 1. et a Pagio ad an. 447, cujus recentius documentum pertinet ad an. 615, ac tandem quatuor antiquitate praestantes codices collectionis 8 Vat. 5845, Vallicelianus signatus A. 5, Vercellensis saeculi IX et Vat. 1353, qui ex alio Bergomate saeculi IX transcriptus fuit. 6. Eamdem epistolam 1 ad Aquileiensem una cum epist. 18 ad Januarium, non tamen unitas, sed aliis Leoninis", + "candidate_score": 0.623245, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_2", + "bdc_text": "Valde sum delectatus eo , quod in ultimis tuis ad se literis adscriptum Wohl eine nicht mehr erhaltene Antwort Bullingers auf Baldassare Altieris Brief vom 29 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_543", + "psc_text": "plures ejusdem epistolae datae leguntur iisdem idibus Juniis, quibus dogmatica ad Flavianum epist. 28 signata fuit, ac in omnibus nominantur legati, et eadem epistola ad Flavianum illis jam tradita memoratur. Horum vero omnium satis expressa fit mentio etiam in longiori epist. 31 ad Pulcheriam, legatorum quidem illis verbis cap. 4; In his fratribus meis, quos vice mea misi; epistolae autem dogmaticae scriptae idibus Junii illis capitis ultimi: Quod etiam S. Flaviano episcopo me clementia tua scripsisse cognoscat; quae verba pariter inserta leguntur epistolae 30 iisdem procul dubio idibus Junii scriptae. Quomodo ergo epist. 31 aliquanto ante Junium mensem exarata ac transmissa dici potest? 5. Quid autem dicendum? Ut omittantur incerta, cum brevior epistola 30 in Graeca et Latina collectione Chalcedonensi inveniatur, et legatorum nomina distincte praeferat, ut epistolae caeterae, quae cum litteris ad Flavianum iisdem legatis traditae fuere, haec quoque ad Pulcheriam transmissa, eidemque aliquando tradita, ac in Oriente vulgata,", + "candidate_score": 0.623197, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_30", + "bdc_text": "Als Maturin sich mit den oben erwähnten Briefen zum ersten Mal Bullinger in Zürich vorstellte , wird dieser ihn gebeten haben , seinen Namen am Ende des von Del Prato verfassten Briefes aufzuschreiben , wohl um sich diesen merken zu können ( s .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1370", + "psc_text": "cum inscriptione: Leo episcopus Basilio, Juvenali, Euxitheo, Petro, et Lucae episcopis. Hi duo postremi, ut ex codice encyclio discimus, sunt Petrus Corinthius et Lucas Dyrrachenus, ad quos pariter eamdem epistolam directam agnoscimus. Post primam periodum solius Basilii Antiocheni propriam, in eodem codice notatur: Usque huc Basilio; ex quo monemur, sequentia, Cognitis quae apud Alexandriam, etc., ad Basilium aeque ac ad caeteros in inscriptione nominatos scripta fuisse a pari. Haec Ratisponensis codicis inscriptio atque notatio maxime congruit cum iis quae S. Leo scribit epist. 153: Placuit etiam nobis ut ad metropolitanos episcopos generales litteras mitteremus, quae animum eorum firment et roborent . . . De quibus epistolis unam ad Antiochenum, alteram ad Jerosolymitanum . . . dirigetis. Nos autem ad Illyrios episcopos similia jam scripta transmisimus. Hic tria similis epistolae exempla indicantur, ad Basilium Antiochenum, ad Juvenalem Jerosolymitanum, et ad Illyrios episcopos, id est ad Euxitheum Thessalonicensem, Petrum Corinthium, et Lucam", + "candidate_score": 0.622361, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_25_27", + "bdc_text": "Er hatte bereits die am 11 . August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 ) und Bartolomeo Del Prato ( ebd. , Nr. 1771 )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_630", + "psc_text": "tuorum suggestione didicimus per Gallias se nostrum esse diaconum jactitasse, et sub hujus honoris obtentu diversas ejus provinciae Ecclesias circuire. Cujus audaciae tam nefandae dilectionem tuam, frater 894 charissime, ita volumus obviare, ut eum, admonitis etiam totius provinciae episcopis, in sua falsitate detectum, ab omnium Ecclesiarum communione, ne ulterius hoc usurpet, expellas. Dominus te incolumem custodiat, frater charissime. Data sub die VII kalendas Septembr., Asturio et Protegene, vv. clarissimis consulibus. ADMONITIO IN SEQUENTEM EPISTOLAM. 1. Duae sequentes epistolae, 43 et 44, de re eadem ac eodem, uti praefertur, die ad eumdem imperatorem Theodosium scriptae, easdem fere, si Latinum textum spectes, nedum sententias, sed etiam voces in partem maximam exhibent. Id aliquam suppositionis suspicionem injecit. Porro epistola 43 duplici manifesto vitio laborat. Primo certum errorem contra historiae veritatem praefert illis verbis cap. 1: Haec nobis comperta sunt. . . .ab ipsis reverendissimis episcopis, qui a nobis missi sunt. Solus enim Julius", + "candidate_score": 0.620827, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_25_27", + "bdc_text": "Er hatte bereits die am 11 . August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 ) und Bartolomeo Del Prato ( ebd. , Nr. 1771 )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_82", + "psc_text": "sunt, sed non omnino convincunt; cum fieri potuerit ut is qui hanc epistolam anteriori ad Africanos subjecit, ita haec loca plurali numero afferret, ut cohaererent cum antecedentibus, quemadmodum alia proprio ingenio eum immutasse cognoscimus. 8. Joannes Vander Haagen, auctor operis inscripti: Observationes in veterum Patrum et pontificum prologos et epistolas paschales, Amstelodami an. 1734, pag. 97, eam Cyrilli epistolam esse, et ad Leonem pontificem traditam propugnat. Id autem exinde potissimum statuit, quod ex una parte certum sit ex Paschasino S. Cyrillum Leoni interroganti de Paschate an. 444 per litteras eidem directas respondisse; ex alia vero parte textum qui in hoc fragmento legitur Beda tribuat epistolae Cyrilli ad S. Leonem, et in ipso fragmento agatur quidem de quaestione Paschatis anni 444, de qua eum Leoni respondisse Paschasinus prodidit. Idem vero auctor allegat tria Bedae testimonia: duo quibus ea epistola Cyrillo vindicatur, nimirum ex libro de temporum Ratione, et ex epistola ad", + "candidate_score": 0.62062, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_25_27", + "bdc_text": "Er hatte bereits die am 11 . August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 ) und Bartolomeo Del Prato ( ebd. , Nr. 1771 )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1272", + "psc_text": "emendavimus, ex quibus colligitur omnes has epistolas eodem die VI idus Martias signatas fuisse. 2. Quoad ordinem vero, cum ex laudato testimonio epistolae 131 liquet S. pontificem scripsisse litteras ad Marcianum et Proterium antequam ad Julianum scriberet, tum vero ex initio cap. 2 epistolae 130, ad Marcianum, ubi Leo se Proterio rescripsisse testatur, palam fit litteras ad Proterium epistolae ad Marcianum praecessisse. Itaque licet omnes hae epistolae eodem die notentur, ex ipsarum tamen contextu Leo scripsit primum ad Proterium, dein ad Marcianum, ac tandem ad Julianum, et hunc ordinem in editione servabimus. 1253 EPISTOLA CXXIX. AD PROTERIUM EPISCOPUM ALEXANDRINUM. SYNOPSIS. I. Episcoporum esse vigilare ne fidei unitas violetur, quod vel litterulae immutatione fieri potest. --II. Ex traditione SS. PP. et suam epistolam catholicam, et docendos esse populus, asserit. --III. Fidem, disciplinam et privilegia Ecclesiarum ex norma vetustatis esse servanda. LEO PROTERIO episcopo Alexandrino. CAP. I. Laetificaverunt me litterae dilectionis tuae,", + "candidate_score": 0.620312, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_30", + "bdc_text": "Als Maturin sich mit den oben erwähnten Briefen zum ersten Mal Bullinger in Zürich vorstellte , wird dieser ihn gebeten haben , seinen Namen am Ende des von Del Prato verfassten Briefes aufzuschreiben , wohl um sich diesen merken zu können ( s .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_755", + "psc_text": "brevi admonitione eisdem epistolis praemissa his verbis: Ex epistolarum subjectarum serie manifestum est scriptas eas fuisse consilio et hortatu sancti Leonis totiusque synodi, ex qua et cujus nomine datae sunt superiores pontificis litterae. Has igitur pro utrarumque affinitate hoc loco excudendas putavimus. Nam et clariorem illius synodi nobis ingerunt notitiam, cujus locum, tempus, materiem aliasque circumstantias aperiunt; et ab ipso Leone dictatae videntur. De quibus plura in dissertatione 1 de Vita et rebus gestis S. Leonis ad annum 449. Ipsae epistolae tres imperiales ad Theodosium. et alia ad Pulcheriam Leonis consilium palam testantur; has vero ab ipso Leone dictatas nihil indicat; quin nonnulla Leoninae scribendi rationi haudquaquam congruunt. 2. Quoad tempus vero, cum omnes tum quae traditae tum quae redditae fuerunt Augustorum epistolae, in una Chalcedonensi collectione exhibitae, chronica notatione careant, alii aliter opinati sunt. De quatuor prioribus epistolis in Orientem missis in primis statuendum est. Totum pendet ex interpretatione", + "candidate_score": 0.620285, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_25_27", + "bdc_text": "Er hatte bereits die am 11 . August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 ) und Bartolomeo Del Prato ( ebd. , Nr. 1771 )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_73", + "psc_text": "in Commentario ad Canonem paschalem Victorii, cap. 1, pag. 72. Duae vero in ea quam Petavius et Bucherius ediderunt partes distinguendae, nimirum ipsa Cyrilli epistola ad Africanos, quae legitur correctior apud Dionysium; et ejus additio, quae ad aliam ejusdem Cyrilli epistolam pertinet. Has quidem duas distinctasque Cyrilli epistolas cum imperitus quidam reperisset agentes de Paschate, de eodem Paschate utrasque agere credidit: et idcirco epistolae ad Africanos, quam ex Dionysio primum descripsit, paucis verbis suo arbitrio immutatis, alteram, quae Bedae temporibus integra legebatur, initio praetermisso, subjecit atque inseruit; quae cum denuntiet diem Paschatis anni 444, eidem diei accommodata fuit a librario dies designata in priori ad Africanos epistola, nimirum IX kal. Maii. Hinc Bucherius non duas, sed unam epistolam habuit totum hoc documentum, eodemque credidit sermonem esse de solo Paschate ann. 444. 3. Sed si conferatur prima hujus pars cum Cyrilli epistola ad Africanos, quae a Dionysio conservata est, eadem reperientur", + "candidate_score": 0.620283, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_35", + "bdc_text": "Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_169", + "psc_text": "4. Tertia editionis forma ex utraque anteriori conflata, quam editionem mixtam nuncupabimus, aliter in mss., aliter in editis invenitur. In codicibus enim quos vidimus, omissis capitibus 6, 7, 8, et dimidio noni, tota Hadrianea editio primum exhibetur, fere cum chronica notatione Dat. IV idus Augusti. Dein subjiciuntur velut appendix memorata capitula omissa et sumpta ex prima decurtata editione usque ad ejus finem, ita ut repetantur illa: Cum itaque omnibus, etc., quae in editione decurtata epistolam claudunt, in Hadrianea autem suo loco capite nono inserta fuerant. Hanc lectionem Quesnelllus reperit in duobus mss. Thuaneis, et uno Cantabrigensi. Nos reperimus in mss. quatuor collectionum 11, 20, 21 et 23, ad quas referri tres a Quesnello laudatos codices nihil ambigimus. Collectio 11, a qua caeterae collectiones hanc editionis formam videntur sumpsisse, praecipue consideranda est, cum antiquior sit Hincmari aetate, uti probavimus in praefat. ad epistolas num. 23. In uno tantum codice Veneto S.", + "candidate_score": 0.619846, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_35", + "bdc_text": "Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_758", + "psc_text": "Sed praeterquam quod non est verosimile episcopos, qui III kal. Octobris in Urbe convenerant, per quinquaginta dies Romae fuisse detentos absoluta jam synodo die 13, aut serius 15 Octobris, ut liquet ex epist. 44 et sequentibus; praeter hoc, inquam, nullum antiquum documentum superest, quo probetur Leone pontifice dedicationem basilicae S. Petri celebratam fuisse die 18 Novembris. Adde quod Valentinianum an. 449 Romae fuisse nullum aliunde indicium est; nonnulla autem suppetunt documenta quae eum anno 450 ibidem exstitisse probant. 4. Quesnellus diss. 1 ad an. 450, n. 1, Baronii sententiam impugnans, in aliam apertius erroneam transiit, contendens has epistolas scriptas fuisse post festum S. Petri die 29 Junii an. 450. Error ex duobus manifeste detegitur. Primum quia hoc anno Valentinianus Romae erat mense Martio, quo legem edidit Novellis insertam tit. 7, de Indulgentiis reliquorum, nec non mense Aprili ex tit. 38, de Naviculariis annuis, etc., ex quibus dies festus S. Petri,", + "candidate_score": 0.619662, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_25_27", + "bdc_text": "Er hatte bereits die am 11 . August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 ) und Bartolomeo Del Prato ( ebd. , Nr. 1771 )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_406", + "psc_text": "cognitis judicari. Ad praedictum autem episcopum litteras dedi, quibus mihi displicere cognosceret quod ea quae in tanta causa gesta fuerant etiam nunc silentio detineret, cum studere debuerit primitus nobis cuncta reserare: quem credimus vel post admonitionem omnia ad nostram notitiam relaturum; ut in lucem ductis his quae adhuc videntur occulta, id quod evangelicae et apostolicae doctrinae convenit judicetur. Data XII kalendarum Martii, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN SEQUENTEM EPISTOLAM. 1. Duae litterarum S. Petri Chrysologi ad Eutychem Latinae editiones prodiere: altera, quae unicum seu primum tantum caput exhibet; altera, quae duo capitula complectitur. Quesnellus cum hanc prolixiorem epistolam et editionem genuinam haberet, quonam fato illa decurtata et non potius haec integra inserta fuerit in Vulgatis S. Leonis editionibus, se non assequi in notis professus est. Ex codicibus autem, qui eam fere decurtatam praeferunt, magna inter eruditos exstitit dubitatio, num secundum caput sincerum, an supposititium sit. Omnis autem", + "candidate_score": 0.619444, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_25_27", + "bdc_text": "Er hatte bereits die am 11 . August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 ) und Bartolomeo Del Prato ( ebd. , Nr. 1771 )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1470", + "psc_text": "21 Martii anni 458, cum per Philoxenum agentem in rebus misit epistolas 160, 161 et 162. Poterat his hanc quoque epistolam annectere. Cum vero per eumdem Philoxenum imperator petiisset, ut S. Leo aliquos de suis fratribus optime instructos dirigeret, quos quidem dirigendos pollicetur ep. 162, c. 3, in hoc tempus harum litterarum transmissionem differendam censuit: et Domitianus ac Geminianus legati, sunt ea fidelis occasio cujus initio epistolae meminit. Cum vero hi legati discesserint cum praecedentibus litteris signatis die XVI kal. Septembris; hanc eamdem diem ex Leonis more huic quoque epistolae jure affixam agnoscimus. Hinc ex duobus diebus XIII vel XVI kal. Septembris, quorum alterum habent duo codices Trecopith. et Oxon. Quesnelli ac editiones Josiae Simleri, Surii, etc., alterum vero codex Theodoricianus ejusdem Quesnelli et noster praestantissimus Ratisponensis; hunc postremum cum antecedentibus litteris concinnentem praetulimus: facile autem fuit librariorum lapsu notam VI, disjunctis lateribus convertere in III, et scribere XIII pro", + "candidate_score": 0.619078, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_35", + "bdc_text": "Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1598", + "psc_text": "Hermes, qui in hac epistola appellatur Archidiaconus, vivo adhuc Rustico Biterrensibus episcopus datus fuit, a quibus cum non fuerit receptus, Narbonam rediit, et hac de re idem Rusticus et Hermes litteras ad Leonem dedere, ut ex Hilari papae epist. 8 colligere licet. His autem ut congruum tempus tribuatur, ante Leonis mortem, quae contigit an. 461, Hermes ad Biterrensem cathedram promotus videtur sub. an. 460; haec autem epistola, Hermete adhuc archidiacono Romae agente, scripta serius dicenda est an. 459. 7. His autem de tempore hujus epistolae praemissis manifestum fit quam sint inanes duae Quesnelli conjecturae, quibus cum animadverterit aliquot ex iis dubiis quae proposuit Rusticus decisa fuisse in conciliis Arausicano I, Vasensi I, et Arelatensi II, alterutrum not. 1 colligit: Scilicet vel Rusticum ad Leonem scripsisse, antequam eae difficiles quaestiones in conciliis supradictis ventilarentur et enodarentur: supervacaneum enim videretur et praeter consuetudinem Gallicanam, ut post soluta in pluribus comprovincialibus, aut majoribus", + "candidate_score": 0.618022, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_2", + "bdc_text": "Valde sum delectatus eo , quod in ultimis tuis ad se literis adscriptum Wohl eine nicht mehr erhaltene Antwort Bullingers auf Baldassare Altieris Brief vom 29 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_592", + "psc_text": "tardata profectio, quo novis litteris scribendis tempus daretur, vel prioribus amplificandis; et in his de concilio fit mentio. Hac autem de causa et anterioribus et ultimis litteris eamdem chronicam notationem idibus Junii affixam innuit. 3. Nemini tamen haec satisfacere poterunt. Primo enim Flaviani litteras cum gestis Constantinopolitanae synodi a Leone acceptas, antequam Theodosii epistola de indicto concilio deferretur, non solum absque ullo fundamento, verum etiam contra documentorum fidem praesumit. Priores enim Flaviani litteras cum gestis Constantinopolitanis ad ersus Eutychen sese recepisse Leo significavit solum epist. 27, data die 21 Maii, cum Theodosii epistolam die 13 ejusdem mensis sibi traditam fuisse testetur epist. 31. Praeterea ante diem 13 Maii scripta praesumitur celebris epist. 28 ad Flavianum, et legati jam destinati. At die 21 ejusdem mensis, quo data fuit epist. 27, se eidem epist. 28 scribendae operam dare profitetur, nondumque cogitasse eam legatis tradere, inquit enim: De hac re plenius per eum", + "candidate_score": 0.615528, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_35", + "bdc_text": "Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_421", + "psc_text": "voluit eas litteras quas Leonem melius instructum plenius reddidisse aut brevi redditurum praesumebat. Enim vero si has dogmaticas Leonis litteras ille legisset, non videtur scripturus fuisse: Extra consensum Romanae civitatis episcopi causas fidei audire (seu ex Graeco cognoscere, aut dijudicare) non possumus; quae verba nondum sibi notam Romani episcopi sententiam declarant. Igitur haec Chrysologi epistola sub idem tempus data videtur, quo Leo scripsit epistolas 23 et 24, id est circa Februarium an. 449. Forte idem ille vir, qui Theodosii atque Eutychis litteras ad S. Leonem attulit, Ravennam etiam cum ejusdem Theodosii litteris ad Valentinianum transivit, et hac occasione epistolam Eutychis ad Chrysologum detulit. Huic autem Constantinopolim revertenti, dum Valentiniani responsa referret, Chrysologus tradidit hanc epistolam ad Eutychem, ut citius ac tutius traderetur. Certe autem non scripsit post notitiam actorum in Eutychem, aut definitivo Leonis epistolae, ut in Quesnelli sententia praesumendum est. EPISTOLA XXV, PETRI CHRYSOLOGI EPISCOPI RAVENNATIS AD EUTYCHEM PRESBYTERUM.", + "candidate_score": 0.615154, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_14", + "bdc_text": "ad fovendam hanc publicam coniunctionem inter Gallos et Helvetios incumbas , ut multo magis magisque de rebus christianorum bene merearis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1068", + "psc_text": "AD EPISCOPOS GALLIARUM. SYNOPSIS. Reversis legatis a synodo Chalcedonensi, acceptisque gestis, et sententia adversus Eutychen et Dioscorum prolata, hujus exemplar mittit ad Gallicanos episcopos. Dileetissimis fratribus RUSTICO, RAVENNIO, VENERIO, et caeteris episcopis per Gallias constitutis, LEO. Impletis per misericordiam Dei communibus votis, dignum est fraternitatem vestram sanctorum gaudiorum habere consortium. Nam fratres mei, qui vice mea Orientali 1141 synodo praesederunt, quae acta retulerint significo, confirmata catholica fide, et glorificato apostolicae praedicationis triumpho: quod etiam hi qui ad deviandum vel seducti fuerant vel impulsi, recepta veritatis luce laetantur. Siquidem omnes Domini sacerdotes in unam sententiam, sancto Spiritu docente, consensere; et de sacramento Dominicae incarnationis, in qua multorum intelligentia caligabat, ita tenebrae erroris ablatae sunt, ut in uno Domino nostro, vero et Dei et hominis Filio, nec de humanitatis ambigatur natura, nec de Deitatis essentia. In impios autem nefandi erroris auctores, qui indignos se Dei gratia judicantes, correctionis uti remediis noluerunt, qualis", + "candidate_score": 0.61472, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_35", + "bdc_text": "Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_759", + "psc_text": "post festum S. Petri die 29 Junii an. 450. Error ex duobus manifeste detegitur. Primum quia hoc anno Valentinianus Romae erat mense Martio, quo legem edidit Novellis insertam tit. 7, de Indulgentiis reliquorum, nec non mense Aprili ex tit. 38, de Naviculariis annuis, etc., ex quibus dies festus S. Petri, ante quem ille pridie Romam advenerat, dies 29 Junii esse non potest. Secundo quia cum Theodosius obierit die 28 Julii anni ejusdem 450, si post diem 29 Junii scriptae ac missae ad eum fuissent epistolae, post ejus mortem Constantinopolim pervenissent, nec potuisset alias, quae exstant, epistolas reddere. Alius igitur dies festus S. Petri cum Tillemontio et Pagio quaerendus est, et anterior quidem die III nonas Martii an. 450, quo memorata lex de Indulgentiis reliquorum data fuit. Ex antiquissimo Kalendario Bucheriano, in quo dies festi Romanae Ecclesiae notantur, discimus VIII kal. Martii Romae celebratum fuisse festum hoc titulo ibidem signatum: Natale", + "candidate_score": 0.614448, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_44", + "bdc_text": "In dieser wird nämlich \"Christofle Ferchanors ( ? ) , marchand libraire en la ville de Surein , en Suisse\" angeführt ( Philippe Renouard , Documents sur les imprimeurs , libraires . . .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1572", + "psc_text": "episcopi, et in episcopalis sedis nomine variat. Nam exemplaria Vat. Hisp. et Isid. cum mss. collect. 12, 20, 21, 22 et 23, Leonem Ravennatem, vel Ravennensem, aut Ravennatensem episcopum praeferunt. Codices vero collect. 11 et 24 cum exemplaribus Merlini atque Sichardi, Neonem, Neonium, vel Neoniam, itidem Ravennatem exhibent. Tres codices a Quesnello allegati not. 1, in quibus Neonae, vel Neoniae legitur, ad collectionem 24 pertinere cognovimus. Isidori autem editio ab eodem laudata Merlini exemplum innuit, quod in hac epistola, ut et in nonnullis aliis, accedit ad lectiones collectionis 24. Cum porro codices hactenus cogniti istis essent similes, qui in Ravennati sede conveniunt, de solo nomine episcopi dubitari potuit. Nos vero duos Vindebonenses vetustos libros invenimus, in quibus Leonis quidem nomen retinetur, at episcopalis sedes maxime discrepat. Nam exemplum Vindebonense, quod puriorem Hispanicam collectionem continere alibi diximus, ad Leonem Arbonensem in titulo prodit, et in inscriptione, Leo Leoni episcopo Arbonensi salutem.", + "candidate_score": 0.614098, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_2", + "bdc_text": "Valde sum delectatus eo , quod in ultimis tuis ad se literis adscriptum Wohl eine nicht mehr erhaltene Antwort Bullingers auf Baldassare Altieris Brief vom 29 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_544", + "psc_text": "transmissa dici potest? 5. Quid autem dicendum? Ut omittantur incerta, cum brevior epistola 30 in Graeca et Latina collectione Chalcedonensi inveniatur, et legatorum nomina distincte praeferat, ut epistolae caeterae, quae cum litteris ad Flavianum iisdem legatis traditae fuere, haec quoque ad Pulcheriam transmissa, eidemque aliquando tradita, ac in Oriente vulgata, ac exinde Graece reddita negari non potest. Auctior vero epistola 31, etsi in Graeca collectione desideretur, cum tamen exstet in pluribus Latinis antiquis collectionibus, quae breviori epistola carent, Leoninamque rationem ubique referat, a Leone abjudicari nequit. Eodem autem die iduum Junii data dici debet, ut eae quoque collectiones praeferunt, quae carent epistola 30; neque enim chronicam ejusmodi notam harum collectionum auctores transcribere potuerunt, ut conjecit Quesnellus, ex epistola breviori, quam ignorarunt. Sine ullo autem certiori documento aliud quidpiam affirmare seu divinare non licet. Solum probabiliter credi potest duo ejusdem epistolae exemplaria a Leone fuisse lucubrata, alterum longius, brevius alterum; hoc", + "candidate_score": 0.613892, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_44", + "bdc_text": "In dieser wird nämlich \"Christofle Ferchanors ( ? ) , marchand libraire en la ville de Surein , en Suisse\" angeführt ( Philippe Renouard , Documents sur les imprimeurs , libraires . . .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_57", + "psc_text": "C. quas siglas Garnerius male interpretatus est Siculorum, cum citius explicandas Sacerdotum Jesu Christi Tillemontius et Benedictini opinentur. Hic libellus Augustino directus noscitur ex voce Augustine, quae libello inserta est. Is autem ipsorum Pelagianorum, qui libellum obtulere, metropolita, primas, aut superior ex contextu deprehenditur. Garnerius et Benedictini intelligentes id non posse competere S. Augustino episcopo Hipponensi, de errore amanuensium suspicati, Zosime pro Augustine legendum putarunt; et hunc libellum esse credidere alterutrum e duobus quos Julianum Eclanensem cum aliis Pelagianis Zosimo pontifici obtulisse exploratum est. At quamvis libellus a Sirmondo descriptus nonnulla quoad sententiam contineat duobus memoratis libellis communia; verba tamen quae ex his libellis apud Augustinum et Marium Mercatorem supersunt, in eo libello non invenientur. Igitur alteruter e duobus Zosimo oblatis indicari nequit; ac propterea alius libellus post tractoriam Zosimi, quae in totum orbem adversus Pelagianos edita, subscriptiones praeceperat, oblatus agnoscitur cuipiam metropolitae, qui Augustinus vocabatur, et epistolam ediderat, qua", + "candidate_score": 0.607773, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_44", + "bdc_text": "In dieser wird nämlich \"Christofle Ferchanors ( ? ) , marchand libraire en la ville de Surein , en Suisse\" angeführt ( Philippe Renouard , Documents sur les imprimeurs , libraires . . .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_56", + "psc_text": "initia pontificatus Leonis et circa an. 442 scriptas duas sequentes epistolas confirmabit etiam non modicum historica quaedam animadversio, quam primus produxit card. Norisius tom. III pag. 1177, et tom. IV, pag. 752; dein Pagius ad an. 418, n. 57; ac tandem P. Bernardus de Rubeis Monument. Aquileien. cap. 14, pag. 120. Sirmondus e ms. Veronensi descripsit libellum fidei a Pelagianis editum; ex apographo autem Sirmondi hunc libellum vulgavit Garnerius in editione Marii Mercatoris, et dein P. P. Benedictini S. Mauri in appendice tom. X Augustini, pag. 110. Hic libellus fidei Pelagianae sic in fine clauditur: Explicit libellus fidei S. I. C. quas siglas Garnerius male interpretatus est Siculorum, cum citius explicandas Sacerdotum Jesu Christi Tillemontius et Benedictini opinentur. Hic libellus Augustino directus noscitur ex voce Augustine, quae libello inserta est. Is autem ipsorum Pelagianorum, qui libellum obtulere, metropolita, primas, aut superior ex contextu deprehenditur. Garnerius et Benedictini intelligentes id non", + "candidate_score": 0.607232, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum", + "max_score": 0.691869, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_39_41", + "bdc_text": "Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) . Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand; s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. )", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_525", + "psc_text": "apostoli inscribebatur. Nam et in eodem Gelasiano decreto, de utroque tamquam de duobus libris distinctis sermo est, quamvis nullibi posteriorem librum, Revelationem Thomae apostoli videlicet, ex Manichaica officina prodiisse indicetur. In hanc opinionem tamen Turribium Asturicensem episcopum fuisse, non obscure ejus ad S. Leonem M. epistola patefacit. Nam cap. 5, de aprocryphis libris disserens, vel per maximum principem Manem ac discipulos ejus compositis vel infectis, specialiter recensuit actus S. Thomae, et his similia, ex quibus (ait) Manichaei et Priscillianistae, vel quaecumque est illis secta germana, omnem haeresim suam confirmare nituntur. 3. Praeter unum vero, aut duo Evangeliorum volumina, quasi ad catholicorum formam et imitationem impie tamen exarata, alium Epistolarum videlicet librum, Manichaei habebant. Atque illum ex Manetis potissimum officina prodiisse veteribus fuit persuasum. Cujus quidem voluminis, seu Epistolarum farraginis, mentio occurrit, tum apud Goarium et Petrum Siculum, tum apud conditorem formulae Cotelerianae et Tollianae. Ex hoc Epistolarum corpore procul dubio", + "candidate_score": 0.691869, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_38_40", + "bdc_text": "dankte. Am 10 . Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) . Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_525", + "psc_text": "apostoli inscribebatur. Nam et in eodem Gelasiano decreto, de utroque tamquam de duobus libris distinctis sermo est, quamvis nullibi posteriorem librum, Revelationem Thomae apostoli videlicet, ex Manichaica officina prodiisse indicetur. In hanc opinionem tamen Turribium Asturicensem episcopum fuisse, non obscure ejus ad S. Leonem M. epistola patefacit. Nam cap. 5, de aprocryphis libris disserens, vel per maximum principem Manem ac discipulos ejus compositis vel infectis, specialiter recensuit actus S. Thomae, et his similia, ex quibus (ait) Manichaei et Priscillianistae, vel quaecumque est illis secta germana, omnem haeresim suam confirmare nituntur. 3. Praeter unum vero, aut duo Evangeliorum volumina, quasi ad catholicorum formam et imitationem impie tamen exarata, alium Epistolarum videlicet librum, Manichaei habebant. Atque illum ex Manetis potissimum officina prodiisse veteribus fuit persuasum. Cujus quidem voluminis, seu Epistolarum farraginis, mentio occurrit, tum apud Goarium et Petrum Siculum, tum apud conditorem formulae Cotelerianae et Tollianae. Ex hoc Epistolarum corpore procul dubio", + "candidate_score": 0.686038, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_29", + "bdc_text": "Altieris Brief ermöglicht einen guten Einblick in Maturins Tätigkeit als Buchverkäufer von protestantischen Publikationen in Venedig , die sowohl aus Zürich als auch aus Genf und Straßburg stammten .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_525", + "psc_text": "apostoli inscribebatur. Nam et in eodem Gelasiano decreto, de utroque tamquam de duobus libris distinctis sermo est, quamvis nullibi posteriorem librum, Revelationem Thomae apostoli videlicet, ex Manichaica officina prodiisse indicetur. In hanc opinionem tamen Turribium Asturicensem episcopum fuisse, non obscure ejus ad S. Leonem M. epistola patefacit. Nam cap. 5, de aprocryphis libris disserens, vel per maximum principem Manem ac discipulos ejus compositis vel infectis, specialiter recensuit actus S. Thomae, et his similia, ex quibus (ait) Manichaei et Priscillianistae, vel quaecumque est illis secta germana, omnem haeresim suam confirmare nituntur. 3. Praeter unum vero, aut duo Evangeliorum volumina, quasi ad catholicorum formam et imitationem impie tamen exarata, alium Epistolarum videlicet librum, Manichaei habebant. Atque illum ex Manetis potissimum officina prodiisse veteribus fuit persuasum. Cujus quidem voluminis, seu Epistolarum farraginis, mentio occurrit, tum apud Goarium et Petrum Siculum, tum apud conditorem formulae Cotelerianae et Tollianae. Ex hoc Epistolarum corpore procul dubio", + "candidate_score": 0.655418, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_33_35", + "bdc_text": "\"Maturinus Virginius , Fonteniensis apud Pictones in Gallia\" . Dies verleitete Herminjard dazu , zu glauben , dass Del Prato genauso wie Maturin aus dem Poitou stamme , und den von Del Prato in dem oben erwähnten ersten Brief an Bullinger angeführten lateinischen Namen \"Bartolomeus Pratensius \" mit \"Barthélemi Des Prés\" wiederzugeben , zumal er einen solchen Familiennamen unweit von Fontenay-le- Comte belegen konnte . Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_632", + "psc_text": "Mattarios fastidiebant, sed etiam domum patris sui, hominis pauperis Milevitani. Lepide quidem Faustum hic irridet et suggillat, hocce Manichaeorum schisma describens; quod potissimum una ex causis fuit quae jam Augustino ipsi istius haereseos fastidium ingesserunt. Narrat id quidem ipsemet lib. de Moribus Manichaeorum, quo in libro insignem Constantii Manichaeorum auditoris disertius refert historiam, quae quidem usque adeo percrebuerat, ut haec ad absentes etiam longeque positos fama vulgante perveniret. Sed Augustinus ipse, qui primum omnem rem gestam optime ab amico teste noverat, Romam deinde circa Christi annum 383 veniens, compertam omnino exploratamque sibi fuisse testatur. Narrans videlicet quemadmodum Constantius, talem tantamque inter Manichaeos morum dissimilitudinem molestissime ferens, omnes in suam domum congregatos ad vivendum secundum eamdem regulam in Manichaei epistola propositam compellere nitebatur. Multis (ait Augustinus) intolerabile visum, abscesserunt; remanserunt tamen pudore non pauci. 138 Coepit ita vivi, ut placuerat, et ut tanta praescribebat auctoritas, cum interim auditor ille (Constantius videlicet)", + "candidate_score": 0.651367, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_22_24", + "bdc_text": "Sed de iis alii melius te certiorem facient . Coeterum cuperem aliquid intelligere de Maturino , bibliopola Gallo , qui Tiguri agebat . Der Buchhändler Maturin Virgin ( ? ) aus Fontenay-le- Comte ( Vendée ) im Poitou .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_221", + "psc_text": "praecedentem hanc Archelai narrationem, merito Beausobre confingit, S. Epiphanii testimonio ductus, affirmantis Manem Christianorum libros jampridem habuisse, antequam Persarum rex in carcerem compingeret. Siquidem aliquot male partos novi Testamenti libros, et eos forte, quos Valentiniani aliique haereticorum corruperant habere potuit, cum jam eruditis notum sit Christianos catholicos ad integre servandos canonis libros multum operis adhibuisse; ne videlicet ethnici illos igni traderent, ut narrat Eusebius; et ne haereticorum principes eos corrumperent et depravarent; quemadmodum ex libro Constitutionum quae apostolis tribuuntur jam factum fuisse colligimus, de quibus ipsi opportunius sermonem habebimus. Qui ergo fieri non potuit ut Manes secum in carceres aliquos novi Testamenti libros detulerit, vel integros et genuinos, quos pro libidine depravavit, aut jam depravatos et corruptos, juxta Valentini Carpocratis Marcionisque interpretationes, et ad alios quoque conquirendos suos discipulos in Orientis et Asiae partibus transmiserit? An forte tum nondum prodierant sub novi Testamenti nomine fabulosi illi libri qui Petri, Thomae", + "candidate_score": 0.644491, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_23_25", + "bdc_text": "Coeterum cuperem aliquid intelligere de Maturino , bibliopola Gallo , qui Tiguri agebat . Der Buchhändler Maturin Virgin ( ? ) aus Fontenay-le- Comte ( Vendée ) im Poitou . Er hatte bereits die am 11 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_221", + "psc_text": "praecedentem hanc Archelai narrationem, merito Beausobre confingit, S. Epiphanii testimonio ductus, affirmantis Manem Christianorum libros jampridem habuisse, antequam Persarum rex in carcerem compingeret. Siquidem aliquot male partos novi Testamenti libros, et eos forte, quos Valentiniani aliique haereticorum corruperant habere potuit, cum jam eruditis notum sit Christianos catholicos ad integre servandos canonis libros multum operis adhibuisse; ne videlicet ethnici illos igni traderent, ut narrat Eusebius; et ne haereticorum principes eos corrumperent et depravarent; quemadmodum ex libro Constitutionum quae apostolis tribuuntur jam factum fuisse colligimus, de quibus ipsi opportunius sermonem habebimus. Qui ergo fieri non potuit ut Manes secum in carceres aliquos novi Testamenti libros detulerit, vel integros et genuinos, quos pro libidine depravavit, aut jam depravatos et corruptos, juxta Valentini Carpocratis Marcionisque interpretationes, et ad alios quoque conquirendos suos discipulos in Orientis et Asiae partibus transmiserit? An forte tum nondum prodierant sub novi Testamenti nomine fabulosi illi libri qui Petri, Thomae", + "candidate_score": 0.637828, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_41", + "bdc_text": "s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. )", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_525", + "psc_text": "apostoli inscribebatur. Nam et in eodem Gelasiano decreto, de utroque tamquam de duobus libris distinctis sermo est, quamvis nullibi posteriorem librum, Revelationem Thomae apostoli videlicet, ex Manichaica officina prodiisse indicetur. In hanc opinionem tamen Turribium Asturicensem episcopum fuisse, non obscure ejus ad S. Leonem M. epistola patefacit. Nam cap. 5, de aprocryphis libris disserens, vel per maximum principem Manem ac discipulos ejus compositis vel infectis, specialiter recensuit actus S. Thomae, et his similia, ex quibus (ait) Manichaei et Priscillianistae, vel quaecumque est illis secta germana, omnem haeresim suam confirmare nituntur. 3. Praeter unum vero, aut duo Evangeliorum volumina, quasi ad catholicorum formam et imitationem impie tamen exarata, alium Epistolarum videlicet librum, Manichaei habebant. Atque illum ex Manetis potissimum officina prodiisse veteribus fuit persuasum. Cujus quidem voluminis, seu Epistolarum farraginis, mentio occurrit, tum apud Goarium et Petrum Siculum, tum apud conditorem formulae Cotelerianae et Tollianae. Ex hoc Epistolarum corpore procul dubio", + "candidate_score": 0.637456, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_23_25", + "bdc_text": "Coeterum cuperem aliquid intelligere de Maturino , bibliopola Gallo , qui Tiguri agebat . Der Buchhändler Maturin Virgin ( ? ) aus Fontenay-le- Comte ( Vendée ) im Poitou . Er hatte bereits die am 11 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_525", + "psc_text": "apostoli inscribebatur. Nam et in eodem Gelasiano decreto, de utroque tamquam de duobus libris distinctis sermo est, quamvis nullibi posteriorem librum, Revelationem Thomae apostoli videlicet, ex Manichaica officina prodiisse indicetur. In hanc opinionem tamen Turribium Asturicensem episcopum fuisse, non obscure ejus ad S. Leonem M. epistola patefacit. Nam cap. 5, de aprocryphis libris disserens, vel per maximum principem Manem ac discipulos ejus compositis vel infectis, specialiter recensuit actus S. Thomae, et his similia, ex quibus (ait) Manichaei et Priscillianistae, vel quaecumque est illis secta germana, omnem haeresim suam confirmare nituntur. 3. Praeter unum vero, aut duo Evangeliorum volumina, quasi ad catholicorum formam et imitationem impie tamen exarata, alium Epistolarum videlicet librum, Manichaei habebant. Atque illum ex Manetis potissimum officina prodiisse veteribus fuit persuasum. Cujus quidem voluminis, seu Epistolarum farraginis, mentio occurrit, tum apud Goarium et Petrum Siculum, tum apud conditorem formulae Cotelerianae et Tollianae. Ex hoc Epistolarum corpore procul dubio", + "candidate_score": 0.634473, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_29", + "bdc_text": "Altieris Brief ermöglicht einen guten Einblick in Maturins Tätigkeit als Buchverkäufer von protestantischen Publikationen in Venedig , die sowohl aus Zürich als auch aus Genf und Straßburg stammten .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_528", + "psc_text": "testatus est lib. XIII, cap. 4 contra Faustum, eos ita compellans: Manichaeus enim vester non fuit propheta venturi Christi. Apostolum quippe ejus se dicit, impudentissimi quidem fallacia. Et paulo infra subjicit: Omnes tamen ejus epistolae ita exordiuntur: Manichaeus apostolus Jesu Christi. Sed de aliis atque aliis Manichaei epistolis mentionem habet Guillelmus Cave pag. 92. Tertio loco deinde Mysteriorum librum recensendum esse arbitramur, quem ad legem evertendam et ad omnia veterum prophetarum vaticinia oblitteranda Manichaei ipsi studiose composuerant. Ex Goario enim Guillelmus Cave aliquod fragmentum recitat, quo ejusmodi libro anathema dictum est. Hunc pariter unum fuisse ex Scythiani libris, sed a Manete in immensum auctum, et innumeris locis interpolatum, ut propriis studiis indulgeret, idem auctor asseverat. Quare in duas et viginti partes alphabetico ordine fuisse divisum, Syriaca et Palmyrena lingua descriptum, Tollius pronuntiavit. Hos libros deinde quartus excipiebat, quem nonnulli Omnium Negotiatio inscribi oportere, ex quibusdam corruptis mss. Graecis exemplaribus, perperam", + "candidate_score": 0.63199, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_22_24", + "bdc_text": "Sed de iis alii melius te certiorem facient . Coeterum cuperem aliquid intelligere de Maturino , bibliopola Gallo , qui Tiguri agebat . Der Buchhändler Maturin Virgin ( ? ) aus Fontenay-le- Comte ( Vendée ) im Poitou .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_222", + "psc_text": "novi Testamenti libros detulerit, vel integros et genuinos, quos pro libidine depravavit, aut jam depravatos et corruptos, juxta Valentini Carpocratis Marcionisque interpretationes, et ad alios quoque conquirendos suos discipulos in Orientis et Asiae partibus transmiserit? An forte tum nondum prodierant sub novi Testamenti nomine fabulosi illi libri qui Petri, Thomae et Matthiae Evangelia inscribebantur? An non circumferebatur Evangelium Philippi, excogitatum a Gnosticis? aut aliud denique quod Gaiani sub nomine Judae proditoris evulgarunt? Ex his aliisque similibus venenatis fontibus, de quibus Eusebius et PP. sermonem habuerunt, suam haeresim hausisse Scythianum et Manem certissimum est. Duo illa igitur, sinc ullo prorsus repugnantiae vestigio, inter se bene cohaerere possunt: Manem, videlicet, in carcerem constrictum aliquos habuisse novi Testamenti libros, quos fabulosis commentis, ad suae sectae patrocinium, magis atque magis corrupit et depravavit; alios denique accepisse ex Thoma, Adda et Herma, ex priori missione regredientibus, quos nebulones isti, pecuniarum subsidio, apud Orientales mercati fuerant.", + "candidate_score": 0.631936, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_23_25", + "bdc_text": "Coeterum cuperem aliquid intelligere de Maturino , bibliopola Gallo , qui Tiguri agebat . Der Buchhändler Maturin Virgin ( ? ) aus Fontenay-le- Comte ( Vendée ) im Poitou . Er hatte bereits die am 11 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_241", + "psc_text": "aggredi minime distulit. Et, duodecim secum assumptis juvenibus, virginitatem colere affectantibus, qui officioso comitatu ei assisterent. Cascharam profectus, ad Marcelli aedes pervenit. Ubi cum de Turbone incassum postulasset (Is enim post ejuratam sui magistri superstitiosam sectam, et hujus arcanis fabulosisque erroribus sancto episcopo patefactis, multisque muneribus a Marcello donatus, in Archelai episcopi domum residere jussus fuerat), Manes, inquam, ad Marcellum salutandum ingressus est. Quem cum Marcellus intueretur, lepidum histrionem coram se sistere sibi visus est. Magis aptum propterea ad jocos peragendos quam ad religionis negotia et dogmata discutienda. An non hujus incessus, indumenta, et effigies, gestus, instrumenta, quae deferebat et ornatus, gravem ac serium quemque hominem cachinnos ingeminare coegissent? Qualem se Marcelli oculis videndum exhibuisset, Archelaus hisce describit verbis: Habebat enim calceamenti genus quadrisole, quod vulgo appellari solet; pallium vero varium, tamquam aerina specie. In manu vero validissimum baculum tenebat ex ligno ebilino. Babylonium vero librum portabat sub sinistra ala;", + "candidate_score": 0.629811, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum", + "max_score": 0.691522, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_39_41", + "bdc_text": "Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) . Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand; s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. )", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_333", + "psc_text": "synodo proloquens dixit: Credo autem vestrae beatitudinis fraternitatem nosse quia eo tempore quo in his regionibus nefandissimae Priscillianae sectae venena serpebant, beatissimus papa urbis Romae Leo, qui quadragesimus fere apostoli 281 Petri successor exstitit, per Turribium notarium sedis suae ad synodum Galliciae contra impiam Priscillianae haeresis sectam scripta sua direxit. Si de Turribio Asturicensi isthaec verba explicanda forent, mendacium continerent. Is quippe cum esset episcopus, nec sedis apostolicae notarius dicendus est, nec illi munus istud injungendum, ut bajuli instar ad Galliciae synodum litteras deferret. Baronius hanc quaestionem excitari posse intelligens, unicum dumtaxat fuisse Turribium asseverat, cui primum refragatus est Ambrosius Morales rerum Hispanicarum scriptor non contemnendus, duos omnino distinguendos esse Turribios contendens, quorum alter Asturicensi potiebatur episcopatu, ad quem S. Leo Magnus epistolas direxit; alter vero per quem S. pontifex ad Hispaniae scripsit episcopos, qui Roma in Hispanias missus est ut laudatas deferret epistolas. Hanc ergo opinionem adoptavit Quesnellus, qui", + "candidate_score": 0.691522, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_38_40", + "bdc_text": "dankte. Am 10 . Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) . Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_333", + "psc_text": "synodo proloquens dixit: Credo autem vestrae beatitudinis fraternitatem nosse quia eo tempore quo in his regionibus nefandissimae Priscillianae sectae venena serpebant, beatissimus papa urbis Romae Leo, qui quadragesimus fere apostoli 281 Petri successor exstitit, per Turribium notarium sedis suae ad synodum Galliciae contra impiam Priscillianae haeresis sectam scripta sua direxit. Si de Turribio Asturicensi isthaec verba explicanda forent, mendacium continerent. Is quippe cum esset episcopus, nec sedis apostolicae notarius dicendus est, nec illi munus istud injungendum, ut bajuli instar ad Galliciae synodum litteras deferret. Baronius hanc quaestionem excitari posse intelligens, unicum dumtaxat fuisse Turribium asseverat, cui primum refragatus est Ambrosius Morales rerum Hispanicarum scriptor non contemnendus, duos omnino distinguendos esse Turribios contendens, quorum alter Asturicensi potiebatur episcopatu, ad quem S. Leo Magnus epistolas direxit; alter vero per quem S. pontifex ad Hispaniae scripsit episcopos, qui Roma in Hispanias missus est ut laudatas deferret epistolas. Hanc ergo opinionem adoptavit Quesnellus, qui", + "candidate_score": 0.691279, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_51_53", + "bdc_text": "] Celeberrimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiastae doctissimo et eloquentissimo . Tiguri . Vorliegender Brief wurde erst am 13 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_318", + "psc_text": "Sed cum haec omnia catholicis eruditissimisque viris notissima sint, in praesens silentio premere statuo, causas potius dicturus ob quas confictionis aliquid ea in epistola redarguere possent. 6. Viribus imprimis destitutum censeri oportet quod ex epistolae inscriptione objicerent. Eam videlicet in veteribus etiam editis exemplaribus Eucherii, seu Eleutherii, nomen praeferre. Id sane haudquaquam inficiatus est cardinalis de Aguirre, qui Profuturo Bracarensi, Gallaeciae episcopo metropolita, inscribendam hanc epistolam docuit. Sed ex hac objectione quid? Nulla enim ratione amanuensium lapsus et oscitantia exploratissimae veritati obesse potuit. Quare minus prudens et prorsus futilis eorum eruditio censeri debet, qui ex corrupto alicujus monumenti titulo et inscriptione suppositionis et falsitatis argumenta desumere conantur. Nimis quippe frequens et solemnis fuit ejusmodi amanuensium lapsus, 278 in exscribendis praesertim personarum et locorum propriis nominibus, ut in cujusque aetatis et idiomatum manuscriptis exemplaribus videre est. Illud vero in praesens ad nostram rem spectat, nimirum pro Eucherio, seu Eleutherio, Profuturi nomen", + "candidate_score": 0.660048, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_33_35", + "bdc_text": "\"Maturinus Virginius , Fonteniensis apud Pictones in Gallia\" . Dies verleitete Herminjard dazu , zu glauben , dass Del Prato genauso wie Maturin aus dem Poitou stamme , und den von Del Prato in dem oben erwähnten ersten Brief an Bullinger angeführten lateinischen Namen \"Bartolomeus Pratensius \" mit \"Barthélemi Des Prés\" wiederzugeben , zumal er einen solchen Familiennamen unweit von Fontenay-le- Comte belegen konnte . Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_17", + "psc_text": "Non igitur Prosper ipse, ne in suum et totius Aquitaniae gentis dedecus et probrum verteretur, Priscillianum Gallum appellasset, si id certo cum sibi tum caeteris satis superque non fuisset perspectum. Si ita profecto, contra vulgatissimam traditionem omniumque persuasionem ratiocinaremur, nodum in scirpo quaerere videremur. Etenim ibi Priscillianum duxisse originem, ubi primum ejus errores propagati sunt, sine ulla prorsus animi haesitatione est affirmandum. Quod si deinde laudati Chronici verba repugnare videantur, quae Galatiae vocem exhibent, non inde tamen Priscillianum Gallum fuisse arbitrari oportet, cum potissimum Chronicon illud, multis erroribus scatere eruditi quam saepissime judicaverint, et aliunde quandoque illud vocabulum a veteribus fuerit usurpatum ad designandum Galatiae populos intra Hispaniarum confinia positos, ut sexcentis exemplis demonstrare possemus. Id potissimum ipsi praestabimus in adornanda sancti Leonis Magni epistola ad Turribium Asturicensem, de qua lucelentius in hujus historiae narratione suo loco agere reservamus. CAPUT III. Instantius atque Salvianus Hispaniarum episcopi Priscilliano morem gerentes, eum", + "candidate_score": 0.655072, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_33_35", + "bdc_text": "\"Maturinus Virginius , Fonteniensis apud Pictones in Gallia\" . Dies verleitete Herminjard dazu , zu glauben , dass Del Prato genauso wie Maturin aus dem Poitou stamme , und den von Del Prato in dem oben erwähnten ersten Brief an Bullinger angeführten lateinischen Namen \"Bartolomeus Pratensius \" mit \"Barthélemi Des Prés\" wiederzugeben , zumal er einen solchen Familiennamen unweit von Fontenay-le- Comte belegen konnte . Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_16", + "psc_text": "Burdigalensi agerent archiepiscopatu, ita de S. Delphino, ad Christi annum 380, scripsere: S. Delphinus Ecclesiae Gallicanae singulare ornamentum . . . . , concilio Caesaraugustae in Hispania Tarraconensi celebrato, anno 380 aut anno sequenti, cum aliis Aquitaniae praesulibus interfuit, ubi damnati sunt Priscillianus et Delphidius, rhetor Aquitanus, aliive nefariorum dogmatum sectatores. Praeterea tandem, qui fieri potest ut Prosperi tam apertum tamque perspicuum testimonium rejiciamus? Illud profecto nec rejecerunt, nec de errore notarunt Tillemontius atque Dionysius Petavius; qui quamvis de Priscilliani patria et origine disserere dissimulent, tamen nobiscum illius haereseos 214 exordium ad 379 Christi annum revocarunt, solo Prosperi testimonio adducti. Non igitur Prosper ipse, ne in suum et totius Aquitaniae gentis dedecus et probrum verteretur, Priscillianum Gallum appellasset, si id certo cum sibi tum caeteris satis superque non fuisset perspectum. Si ita profecto, contra vulgatissimam traditionem omniumque persuasionem ratiocinaremur, nodum in scirpo quaerere videremur. Etenim ibi Priscillianum duxisse originem, ubi", + "candidate_score": 0.652573, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_33_35", + "bdc_text": "\"Maturinus Virginius , Fonteniensis apud Pictones in Gallia\" . Dies verleitete Herminjard dazu , zu glauben , dass Del Prato genauso wie Maturin aus dem Poitou stamme , und den von Del Prato in dem oben erwähnten ersten Brief an Bullinger angeführten lateinischen Namen \"Bartolomeus Pratensius \" mit \"Barthélemi Des Prés\" wiederzugeben , zumal er einen solchen Familiennamen unweit von Fontenay-le- Comte belegen konnte . Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_14", + "psc_text": "cum Priscilliani, tum Priscillianistarum habet mentionem; nullibi vero hunc Hispania ortum indicavit. Epiphanius similiter, haeresi 49, de Priscillano agens, paucis flagitia atque facinora ejus definit, sed de ortu atque patria nihil asseruit. Auctor tandem libri de Haeresibus, qui Rufino Palaestino tom. XXVII Bibliothecae Patrum inscribitur, haec tantummodo habet: Septuagesimam haeresim Priscillianorum apud Hispanos Priscillianus legitur inchoasse. 5. Quae quidem omnia cum ipse mecum reputarem, non ut Hispanorum gentis jura defenderem, vel ut eos ab hac nota purgarem, sed magis ut veritati insisterem, et eam suspicionem praecavere curassem, qua nonnulli Priscillianum in Galliis ortum possent arbitrari. Hujusmodi autem suspicionis gravissima solidissimaque fundamenta, non tantum ex laudato Prosperi Aquitani Chronico, sed ex multis aliis conjecturis augebantur. Nam et Chronicum illud quod dumtaxat Prosperi Aquitanici nomen praefert, vel illud quod Tironis nomine auctum, et a Canisio in lucem editum, expresse habent: Priscillianus episcopus de Galatia; Priscillianus episcopus de Galliis. Sed praeterea expresse indicant", + "candidate_score": 0.651356, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_39", + "bdc_text": "Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_205", + "psc_text": "An Idatius in Chronico, qui alias episcoporum clades descripsit, hanc unam de Turribii exsilio reticuisset? Denique, cur et caeteri omnes Hispaniae Galliciaeque scriptores tanto silentio laborassent in maximi momenti re? Non itaque ad hocce effugium recurrendum est. 9. Neque quidem tam longam plurium annorum peregrinationem, antequam ad episcopatum eveheretur, Turribius peragere potuit. Post Dictinii quippe mortem, quae ante Christi annum 420 contigit, ut ex Augustino 254 vidimus, jam Asturicensem Ecclesiam Turribius est assecutus. Sed tunc non Leo Magnus, sed Zosimus, aut Bonifacius, catholicae Ecclesiae praeerat. Quare cum in exordio secundi capitis illius epistolae Turribius de seipso tamquam de homine jamjam ex peregrinatione adveniente loquatur, inde fit quod quae de Asturicensi concilio ex Idatii Chronico narrant Baluzius et Aguirre minime in Leonis aevum, videlicet in annum 446, rejici possint. Quod si tandem confingamus non statim post adeptum episcopatum Turribium ad Idatium et Ceponium scripsisse, nec Leonem veluti supremum magistrum et judicem", + "candidate_score": 0.649264, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_32_34", + "bdc_text": "Dabei schrieb der Buchhändler : \"Maturinus Virginius , Fonteniensis apud Pictones in Gallia\" . Dies verleitete Herminjard dazu , zu glauben , dass Del Prato genauso wie Maturin aus dem Poitou stamme , und den von Del Prato in dem oben erwähnten ersten Brief an Bullinger angeführten lateinischen Namen \"Bartolomeus Pratensius \" mit \"Barthélemi Des Prés\" wiederzugeben , zumal er einen solchen Familiennamen unweit von Fontenay-le- Comte belegen konnte .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_17", + "psc_text": "Non igitur Prosper ipse, ne in suum et totius Aquitaniae gentis dedecus et probrum verteretur, Priscillianum Gallum appellasset, si id certo cum sibi tum caeteris satis superque non fuisset perspectum. Si ita profecto, contra vulgatissimam traditionem omniumque persuasionem ratiocinaremur, nodum in scirpo quaerere videremur. Etenim ibi Priscillianum duxisse originem, ubi primum ejus errores propagati sunt, sine ulla prorsus animi haesitatione est affirmandum. Quod si deinde laudati Chronici verba repugnare videantur, quae Galatiae vocem exhibent, non inde tamen Priscillianum Gallum fuisse arbitrari oportet, cum potissimum Chronicon illud, multis erroribus scatere eruditi quam saepissime judicaverint, et aliunde quandoque illud vocabulum a veteribus fuerit usurpatum ad designandum Galatiae populos intra Hispaniarum confinia positos, ut sexcentis exemplis demonstrare possemus. Id potissimum ipsi praestabimus in adornanda sancti Leonis Magni epistola ad Turribium Asturicensem, de qua lucelentius in hujus historiae narratione suo loco agere reservamus. CAPUT III. Instantius atque Salvianus Hispaniarum episcopi Priscilliano morem gerentes, eum", + "candidate_score": 0.644139, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_39", + "bdc_text": "Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_333", + "psc_text": "synodo proloquens dixit: Credo autem vestrae beatitudinis fraternitatem nosse quia eo tempore quo in his regionibus nefandissimae Priscillianae sectae venena serpebant, beatissimus papa urbis Romae Leo, qui quadragesimus fere apostoli 281 Petri successor exstitit, per Turribium notarium sedis suae ad synodum Galliciae contra impiam Priscillianae haeresis sectam scripta sua direxit. Si de Turribio Asturicensi isthaec verba explicanda forent, mendacium continerent. Is quippe cum esset episcopus, nec sedis apostolicae notarius dicendus est, nec illi munus istud injungendum, ut bajuli instar ad Galliciae synodum litteras deferret. Baronius hanc quaestionem excitari posse intelligens, unicum dumtaxat fuisse Turribium asseverat, cui primum refragatus est Ambrosius Morales rerum Hispanicarum scriptor non contemnendus, duos omnino distinguendos esse Turribios contendens, quorum alter Asturicensi potiebatur episcopatu, ad quem S. Leo Magnus epistolas direxit; alter vero per quem S. pontifex ad Hispaniae scripsit episcopos, qui Roma in Hispanias missus est ut laudatas deferret epistolas. Hanc ergo opinionem adoptavit Quesnellus, qui", + "candidate_score": 0.643997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_34_36", + "bdc_text": "Dies verleitete Herminjard dazu , zu glauben , dass Del Prato genauso wie Maturin aus dem Poitou stamme , und den von Del Prato in dem oben erwähnten ersten Brief an Bullinger angeführten lateinischen Namen \"Bartolomeus Pratensius \" mit \"Barthélemi Des Prés\" wiederzugeben , zumal er einen solchen Familiennamen unweit von Fontenay-le- Comte belegen konnte . Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 . November 1543 ( Herminjard IX 110-112 , Nr. 1308 ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_17", + "psc_text": "Non igitur Prosper ipse, ne in suum et totius Aquitaniae gentis dedecus et probrum verteretur, Priscillianum Gallum appellasset, si id certo cum sibi tum caeteris satis superque non fuisset perspectum. Si ita profecto, contra vulgatissimam traditionem omniumque persuasionem ratiocinaremur, nodum in scirpo quaerere videremur. Etenim ibi Priscillianum duxisse originem, ubi primum ejus errores propagati sunt, sine ulla prorsus animi haesitatione est affirmandum. Quod si deinde laudati Chronici verba repugnare videantur, quae Galatiae vocem exhibent, non inde tamen Priscillianum Gallum fuisse arbitrari oportet, cum potissimum Chronicon illud, multis erroribus scatere eruditi quam saepissime judicaverint, et aliunde quandoque illud vocabulum a veteribus fuerit usurpatum ad designandum Galatiae populos intra Hispaniarum confinia positos, ut sexcentis exemplis demonstrare possemus. Id potissimum ipsi praestabimus in adornanda sancti Leonis Magni epistola ad Turribium Asturicensem, de qua lucelentius in hujus historiae narratione suo loco agere reservamus. CAPUT III. Instantius atque Salvianus Hispaniarum episcopi Priscilliano morem gerentes, eum", + "candidate_score": 0.643913, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_42_44", + "bdc_text": "zu identifizieren sei , muss offen bleiben , auch wenn eine Urkunde vom 8 . Oktober 1559 eine indirekte ( von Renouard nicht erkannte ) Beziehung zwischen Maturin Du Puys und Froschauer belegt . In dieser wird nämlich \"Christofle Ferchanors ( ? ) , marchand libraire en la ville de Surein , en Suisse\" angeführt ( Philippe Renouard , Documents sur les imprimeurs , libraires . . .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_128", + "psc_text": "tertio nonas Septembris, post diversas cognitiones tunc habitas, sub die octava iduum Septembrium excerptae sunt de plenariis gestis professiones domini Symphosii, et domini Dictinii sanctae memoriae episcoporum, et domini sanctae memoriae Comasii tunc presbyteri, quas inter caeteros habuerunt in concilio Toletano de damnatione Priscilliani vel sectae ejus. Quis ergo sibi persuadet sanctae memoriae eos episcopos, illumque presbyterum, in concilio dictos fuisse, si jam adhuc superstites exstitissent? Nec enim vita aut episcoporum mors ab aliis episcopis comprovincialibus, metropolis aut nationalibus, potuit ignorari, et idcirco illos diem extremam clausisse quando ejusmodi professionum exemplaria in concilio longe posteriori fuere avulsa et publice recitata, credendum est. 3. Sed harum possessionum exemplaria confictionem subolere Quesnellus suspicatus est, nec ab hac suspicione Stephanum Baluzium vacuum arbitramur. Unde vero confictionis conjecturae hauriri possint aut debeant, nullus 238 sufficienter indicavit. Nam Quesnellus, qui in notis ad epistolam 15 S. Leonis aliquos illarum professionum suppositionis characteres in medium produxit,", + "candidate_score": 0.641906, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_15_17", + "bdc_text": "Huc omnibus ( pręter paucos , quos aliter affectos esse necesse est )Klammern ergänzt . gratissimi adferuntur nuncii de successibus ducis SaxonięJohann Friedrich I. von Sachsen . - Anspielung auf den Sieg des kurfürstlichen Heeres in Rochlitz am 2 . März 1547 ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_216", + "psc_text": "irrepserat: Nullus catholicorum dixit imperatores et reges non posse in haereticum etiam capitis poena animadvertere. Quo sensu autem eam dixerit, in postrema deinde editione explicavit, atque in asserenda hac saeculi principibus potestate laborat. De eadem principum auctoritate agere etiam voluit ejus annotator Constantinus Roncaglia in postrema Lucensi editione. Qui primo canonistarum suffragio ostendit in haereseum causis judicandis, et ea quae sunt juris, et ea quae sunt facti, Ecclesiam potestate pollere. Tum deinde ait: Non esse alienum a potestate principum legibus poenisque indictis haereses, sacrilegia, etc., amovere, docuit Bellarminus, etc.. 3. Profecto si ambo clarissimi viri, et quotquot de hac similibusque disseruerunt causis, ad nostrum S. pontificem animadvertissent, nec tantopere laborassent, sed facilius expeditiusque quidquid ab heterodoxis objici potest eripuissent. Cur autem saeculi principes cruentum illud judicii genus in Priscillianistas exercere demandaverint, S. pontifex Leo sequentibus explicat verbis: Videbant enim (saeculi principes videlicet) omnem curam honestatis auferri, omnem conjugiorum copulam solvi,", + "candidate_score": 0.639127, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_32_34", + "bdc_text": "Dabei schrieb der Buchhändler : \"Maturinus Virginius , Fonteniensis apud Pictones in Gallia\" . Dies verleitete Herminjard dazu , zu glauben , dass Del Prato genauso wie Maturin aus dem Poitou stamme , und den von Del Prato in dem oben erwähnten ersten Brief an Bullinger angeführten lateinischen Namen \"Bartolomeus Pratensius \" mit \"Barthélemi Des Prés\" wiederzugeben , zumal er einen solchen Familiennamen unweit von Fontenay-le- Comte belegen konnte .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_14", + "psc_text": "cum Priscilliani, tum Priscillianistarum habet mentionem; nullibi vero hunc Hispania ortum indicavit. Epiphanius similiter, haeresi 49, de Priscillano agens, paucis flagitia atque facinora ejus definit, sed de ortu atque patria nihil asseruit. Auctor tandem libri de Haeresibus, qui Rufino Palaestino tom. XXVII Bibliothecae Patrum inscribitur, haec tantummodo habet: Septuagesimam haeresim Priscillianorum apud Hispanos Priscillianus legitur inchoasse. 5. Quae quidem omnia cum ipse mecum reputarem, non ut Hispanorum gentis jura defenderem, vel ut eos ab hac nota purgarem, sed magis ut veritati insisterem, et eam suspicionem praecavere curassem, qua nonnulli Priscillianum in Galliis ortum possent arbitrari. Hujusmodi autem suspicionis gravissima solidissimaque fundamenta, non tantum ex laudato Prosperi Aquitani Chronico, sed ex multis aliis conjecturis augebantur. Nam et Chronicum illud quod dumtaxat Prosperi Aquitanici nomen praefert, vel illud quod Tironis nomine auctum, et a Canisio in lucem editum, expresse habent: Priscillianus episcopus de Galatia; Priscillianus episcopus de Galliis. Sed praeterea expresse indicant", + "candidate_score": 0.638452, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_50_52", + "bdc_text": "Vale! [ Adresse auf der Rückseite : ] Celeberrimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiastae doctissimo et eloquentissimo . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_318", + "psc_text": "Sed cum haec omnia catholicis eruditissimisque viris notissima sint, in praesens silentio premere statuo, causas potius dicturus ob quas confictionis aliquid ea in epistola redarguere possent. 6. Viribus imprimis destitutum censeri oportet quod ex epistolae inscriptione objicerent. Eam videlicet in veteribus etiam editis exemplaribus Eucherii, seu Eleutherii, nomen praeferre. Id sane haudquaquam inficiatus est cardinalis de Aguirre, qui Profuturo Bracarensi, Gallaeciae episcopo metropolita, inscribendam hanc epistolam docuit. Sed ex hac objectione quid? Nulla enim ratione amanuensium lapsus et oscitantia exploratissimae veritati obesse potuit. Quare minus prudens et prorsus futilis eorum eruditio censeri debet, qui ex corrupto alicujus monumenti titulo et inscriptione suppositionis et falsitatis argumenta desumere conantur. Nimis quippe frequens et solemnis fuit ejusmodi amanuensium lapsus, 278 in exscribendis praesertim personarum et locorum propriis nominibus, ut in cujusque aetatis et idiomatum manuscriptis exemplaribus videre est. Illud vero in praesens ad nostram rem spectat, nimirum pro Eucherio, seu Eleutherio, Profuturi nomen", + "candidate_score": 0.633768, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_27_29", + "bdc_text": "und Bartolomeo Del Prato ( ebd. , Nr. 1771 ) von Venedig nach Zürich übermittelt . Altieris Brief ermöglicht einen guten Einblick in Maturins Tätigkeit als Buchverkäufer von protestantischen Publikationen in Venedig , die sowohl aus Zürich als auch aus Genf und Straßburg stammten .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_189", + "psc_text": "proscribere, disperdere, aut omnino incendio consumere nisus est. Quae omnia cum maxime in votis haberet, caeterorum catholicorum Patrum exempla secutus, actutum non alium judicem et magistrum censuit esse interpellandum quam sanctum Leonem Romanum pontificem, ad quem sua scripta direxit. Pervincio itaque suae Asturicensis Ecclesiae diacono Romam proficisci et ad S. Leonem ejusmodi scripta deferenda ipse Turribius commisit. Quorum porro generum scripta ad apostolicam sedem transmiserit, Leo ipse in exordiis suae epistolae 15 indicavit, dicens ex epistolae sermone, et commonitorii serie, et ex libelli textu didicisse Priscillianistarum fetidissimam apud eas regiones recaluisse sentinam. Sed ejusmodi Turribii scripta, ex quibus facilius Galliciae et Hispaniarum Ecclesiarum aerumnosum statum potuissemus comprehendere, jam diu interciderunt. Cujus quidem jacturae gravissimum damnum aliqua ratione dumtaxat litteris ad Idatium et Ceponium episcopos, quae sub Turribii Asturicensis nomine circumferuntur, tum sincera celebrique ea epistola quam in hac causa ad Turribium Leo rescripsit, possumus reparare. Utrisque ergo nos insistere in", + "candidate_score": 0.631348, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_35_37", + "bdc_text": "Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 . November 1543 ( Herminjard IX 110-112 , Nr. 1308 ; HBBW XIII , Nr. 1813 )", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_206", + "psc_text": "ex peregrinatione adveniente loquatur, inde fit quod quae de Asturicensi concilio ex Idatii Chronico narrant Baluzius et Aguirre minime in Leonis aevum, videlicet in annum 446, rejici possint. Quod si tandem confingamus non statim post adeptum episcopatum Turribium ad Idatium et Ceponium scripsisse, nec Leonem veluti supremum magistrum et judicem interpellasse, sed totum illud 27 aut 28 annorum spatium effluxisse, statim culpandus esset Turribius, quod tam sero gravissimis illis malis recrudescentibus, medicinam quaerere et afferre distulerit, et contra sacrorum canonum statuta, sua relicta Ecclesia, peregrinari voluerit. Fateri ergo oportet ea in epistola talia saltem obscura contineri, quae cum Turribii pietate et sanctitate, cum Ecclesiae disciplina, sacris canonibus et Christianis rebus minime cohaerere et conciliari possunt. Ita profecto mecum reputavi, postquam saepius epistolam perlegi. In qua et alia offendi quae apertam scriptoris oscitantiam saltem redolent. Ejusmodi quidem mihi visa sunt, vel quae capite 4, leguntur, quod ne ultra jam faciant usque", + "candidate_score": 0.621627, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_35", + "bdc_text": "Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_205", + "psc_text": "An Idatius in Chronico, qui alias episcoporum clades descripsit, hanc unam de Turribii exsilio reticuisset? Denique, cur et caeteri omnes Hispaniae Galliciaeque scriptores tanto silentio laborassent in maximi momenti re? Non itaque ad hocce effugium recurrendum est. 9. Neque quidem tam longam plurium annorum peregrinationem, antequam ad episcopatum eveheretur, Turribius peragere potuit. Post Dictinii quippe mortem, quae ante Christi annum 420 contigit, ut ex Augustino 254 vidimus, jam Asturicensem Ecclesiam Turribius est assecutus. Sed tunc non Leo Magnus, sed Zosimus, aut Bonifacius, catholicae Ecclesiae praeerat. Quare cum in exordio secundi capitis illius epistolae Turribius de seipso tamquam de homine jamjam ex peregrinatione adveniente loquatur, inde fit quod quae de Asturicensi concilio ex Idatii Chronico narrant Baluzius et Aguirre minime in Leonis aevum, videlicet in annum 446, rejici possint. Quod si tandem confingamus non statim post adeptum episcopatum Turribium ad Idatium et Ceponium scripsisse, nec Leonem veluti supremum magistrum et judicem", + "candidate_score": 0.618086, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_35", + "bdc_text": "Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_206", + "psc_text": "ex peregrinatione adveniente loquatur, inde fit quod quae de Asturicensi concilio ex Idatii Chronico narrant Baluzius et Aguirre minime in Leonis aevum, videlicet in annum 446, rejici possint. Quod si tandem confingamus non statim post adeptum episcopatum Turribium ad Idatium et Ceponium scripsisse, nec Leonem veluti supremum magistrum et judicem interpellasse, sed totum illud 27 aut 28 annorum spatium effluxisse, statim culpandus esset Turribius, quod tam sero gravissimis illis malis recrudescentibus, medicinam quaerere et afferre distulerit, et contra sacrorum canonum statuta, sua relicta Ecclesia, peregrinari voluerit. Fateri ergo oportet ea in epistola talia saltem obscura contineri, quae cum Turribii pietate et sanctitate, cum Ecclesiae disciplina, sacris canonibus et Christianis rebus minime cohaerere et conciliari possunt. Ita profecto mecum reputavi, postquam saepius epistolam perlegi. In qua et alia offendi quae apertam scriptoris oscitantiam saltem redolent. Ejusmodi quidem mihi visa sunt, vel quae capite 4, leguntur, quod ne ultra jam faciant usque", + "candidate_score": 0.618047, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", + "max_score": 0.691363, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_13_15", + "bdc_text": "studio colam , tuear atque observabo , teque ipsum obsecro atque obtestor , ut et quam tenacem benevolentię memoriam mihi demonstras , prestare pergas et omni authoritate tua inter vestros ( quam maximi momenti esse duco ) ad fovendam hanc publicam coniunctionem inter Gallos et Helvetios incumbas , ut multo magis magisque de rebus christianorum bene merearis . Huc omnibus ( pręter paucos , quos aliter affectos esse necesse est )Klammern ergänzt . gratissimi adferuntur nuncii de successibus ducis SaxonięJohann Friedrich I. von Sachsen .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3085", + "psc_text": "Nihil omnino agimus, qui nos per multitudinis exempla defendimus, et ad consolationem nostram, aliena saepe numerantes vitia, deesse nobis dicimus, quos debeamus sequi. Ad illius exemplum mittimur, quem omnes fatemur imitandum. Atque ideo praecipua tibi cura sit, legem nosse divinam: per quam possis, quasi praesentia cernere exempla sanctorum: quid faciendum sit, quidve vitandum, illius consilio disce [al. discere ]. Maximum enim ad justitiam auxilium, est implere divinis eloquiis animum, et quod opere exequi cupias, semper corde meditari. Rudi adhuc populo, et hominibus ad obedientiam insuetis, per Moysen imperatur a Domino, ut in signum memoriae, qua praecepta Domini recordentur: per singulas vestimentorum fimbrias, habeant cum cocco hiacynthini coloris insignia, ut etiam casu huc illucque respicientibus oculis, mandatorum coelestium memoria nascatur. De quibus fimbriis Pharisaei redarguuntur a Domino (Matth. 23. 5), 1103 quod eas perverso usu, non ad commonitionem praeceptorum dei, sed ad ostentationem sui habere coeperint, ut scilicet quasi de majoris", + "candidate_score": 0.691363, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_12_14", + "bdc_text": "quovis studio . studio colam , tuear atque observabo , teque ipsum obsecro atque obtestor , ut et quam tenacem benevolentię memoriam mihi demonstras , prestare pergas et omni authoritate tua inter vestros ( quam maximi momenti esse duco ) ad fovendam hanc publicam coniunctionem inter Gallos et Helvetios incumbas , ut multo magis magisque de rebus christianorum bene merearis .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3085", + "psc_text": "Nihil omnino agimus, qui nos per multitudinis exempla defendimus, et ad consolationem nostram, aliena saepe numerantes vitia, deesse nobis dicimus, quos debeamus sequi. Ad illius exemplum mittimur, quem omnes fatemur imitandum. Atque ideo praecipua tibi cura sit, legem nosse divinam: per quam possis, quasi praesentia cernere exempla sanctorum: quid faciendum sit, quidve vitandum, illius consilio disce [al. discere ]. Maximum enim ad justitiam auxilium, est implere divinis eloquiis animum, et quod opere exequi cupias, semper corde meditari. Rudi adhuc populo, et hominibus ad obedientiam insuetis, per Moysen imperatur a Domino, ut in signum memoriae, qua praecepta Domini recordentur: per singulas vestimentorum fimbrias, habeant cum cocco hiacynthini coloris insignia, ut etiam casu huc illucque respicientibus oculis, mandatorum coelestium memoria nascatur. De quibus fimbriis Pharisaei redarguuntur a Domino (Matth. 23. 5), 1103 quod eas perverso usu, non ad commonitionem praeceptorum dei, sed ad ostentationem sui habere coeperint, ut scilicet quasi de majoris", + "candidate_score": 0.679397, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_48", + "bdc_text": "Vielleicht ist also \"Virgin\" nur ein Deckname für Du Puys.", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_575", + "psc_text": "in me arguuntur, instruxero. Hoc enim et Tullius tuus; et ante illum in brevi et solo volumine scripsit Antonius, Primam causam esse victoriae, diligenter causam, pro qua dicturus es, discere. 2. Reprehendunt me quidam, quod in libris quos adversus Jovinianum scripsi, nimius fuerim, vel in laude virginum, vel in sugillatione nuptarum [al. nuptiarum ]; et aiunt condemnationem quodammodo esse matrimonii, in tantum pudicitiam praedicare, ut nulla videatur inter uxorem et virginem comparatio derelinqui. Ego si bene problematis memini, inter Jovinianum et nos ista contentio est, quod ille exaequet virginitati nuptias, nos subjiciamus: ille vel parum, vel nihil: nos multum interesse dicamus. Denique idcirco te post Dominum faciente, damnatus est, quod ausus sit perpetuae castitati [al. virginitati ] matrimonium comparare. Aut si idipsum virgo putatur, et nupta, cur piaculum vocis hujus Roma audire non potuit? Virgo a viro, non vir a virgine generatur. Medium esse nihil potest: aut mea sententia sequenda", + "candidate_score": 0.673511, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_11_13", + "bdc_text": "- Ogni studio : quovis studio . studio colam , tuear atque observabo , teque ipsum obsecro atque obtestor , ut et quam tenacem benevolentię memoriam mihi demonstras , prestare pergas et omni authoritate tua inter vestros ( quam maximi momenti esse duco )", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3085", + "psc_text": "Nihil omnino agimus, qui nos per multitudinis exempla defendimus, et ad consolationem nostram, aliena saepe numerantes vitia, deesse nobis dicimus, quos debeamus sequi. Ad illius exemplum mittimur, quem omnes fatemur imitandum. Atque ideo praecipua tibi cura sit, legem nosse divinam: per quam possis, quasi praesentia cernere exempla sanctorum: quid faciendum sit, quidve vitandum, illius consilio disce [al. discere ]. Maximum enim ad justitiam auxilium, est implere divinis eloquiis animum, et quod opere exequi cupias, semper corde meditari. Rudi adhuc populo, et hominibus ad obedientiam insuetis, per Moysen imperatur a Domino, ut in signum memoriae, qua praecepta Domini recordentur: per singulas vestimentorum fimbrias, habeant cum cocco hiacynthini coloris insignia, ut etiam casu huc illucque respicientibus oculis, mandatorum coelestium memoria nascatur. De quibus fimbriis Pharisaei redarguuntur a Domino (Matth. 23. 5), 1103 quod eas perverso usu, non ad commonitionem praeceptorum dei, sed ad ostentationem sui habere coeperint, ut scilicet quasi de majoris", + "candidate_score": 0.672343, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_48", + "bdc_text": "Vielleicht ist also \"Virgin\" nur ein Deckname für Du Puys.", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2554", + "psc_text": "Virginitate servanda (Epistola XXII. ad Eustoch.), et alios ad Furiam, atque Salvinam (Epist. LIV. ad Furiam et LXXIX ad Salvinam), quarum altera Probi quondam consulis nurus, altera Gildonis, qui Africam tenuit, filia est. Hic libellus de Monogamia sub nomine tuo, titulum possidebit. EPISTOLA CXXIV. AD AVITUM. Quid cavendum in Libris περὶ ἀρχῶν. Librum Origenis περὶ ἀρχῶν, quem pridem Ruffinus sublesta fide Latine reddiderat, addens mutilansque aliqua, Hieronymus cum a Pammachio rogatus denuo vertisset, nihil immutans, quo posset citra fidei periculum legi, ostendit quae sint in eo impie dicta, atque ut haeretica caveri debeant. 1. Ante annos circiter decem, sanctus vir Pammachius ad me cujusdam schedulas misit, quae Origenis περὶ ἀρχῶν interpretata volumina continerent, imo vitiata; hoc magnopere postulans, ut Graecam veritatem Latina servaret translatio, et in utramque partem seu bene, seu male dixisset ille, qui scripsit, absque interpretis patrocinio, Romana lingua cognosceret. Feci ut voluit, misique ei libros, quos cum", + "candidate_score": 0.671553, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_13", + "bdc_text": "studio colam , tuear atque observabo , teque ipsum obsecro atque obtestor , ut et quam tenacem benevolentię memoriam mihi demonstras , prestare pergas et omni authoritate tua inter vestros ( quam maximi momenti esse duco )", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3085", + "psc_text": "Nihil omnino agimus, qui nos per multitudinis exempla defendimus, et ad consolationem nostram, aliena saepe numerantes vitia, deesse nobis dicimus, quos debeamus sequi. Ad illius exemplum mittimur, quem omnes fatemur imitandum. Atque ideo praecipua tibi cura sit, legem nosse divinam: per quam possis, quasi praesentia cernere exempla sanctorum: quid faciendum sit, quidve vitandum, illius consilio disce [al. discere ]. Maximum enim ad justitiam auxilium, est implere divinis eloquiis animum, et quod opere exequi cupias, semper corde meditari. Rudi adhuc populo, et hominibus ad obedientiam insuetis, per Moysen imperatur a Domino, ut in signum memoriae, qua praecepta Domini recordentur: per singulas vestimentorum fimbrias, habeant cum cocco hiacynthini coloris insignia, ut etiam casu huc illucque respicientibus oculis, mandatorum coelestium memoria nascatur. De quibus fimbriis Pharisaei redarguuntur a Domino (Matth. 23. 5), 1103 quod eas perverso usu, non ad commonitionem praeceptorum dei, sed ad ostentationem sui habere coeperint, ut scilicet quasi de majoris", + "candidate_score": 0.671199, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_51_53", + "bdc_text": "] Celeberrimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiastae doctissimo et eloquentissimo . Tiguri . Vorliegender Brief wurde erst am 13 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2333", + "psc_text": "autem fuit tanta consolatio, et quae requies spiritui in praesentia Titi, quem quia non invenit, valefaciens eis, profectus est in Macedoniam? Aliquoties diximus Apostolum Paulum virum fuisse doctissimum, et eruditum ad pedes Gamalielis (Act. 22. 3), qui in Apostolorum Actibus concionatur, et dicit: Et nunc quid habetis cum hominibus istis? Si enim a Deo est, stabit, si ex hominibus, destruetur (Ibid. 5. 38. 39) . Cumque haberet scientiam sanctarum Scripturarum, 844 et sermonis diversarumque linguarum gratiam possideret: unde ipse gloriatur in Domino, et dicit: Gratias ago Deo, quod omnium vestrum linguis magis loquor (1. Cor. 14. 18) , divinorum sensuum majestatem digno non poterat Graeci eloquii explicare sermone. Habebat ergo Titum interpretem: sicut, et beatus Petrus Marcum, cujus Evangelium, Petro narrante, et illo scribente, compositum est. Denique et duae Epistolae quae feruntur Petri, stylo inter se et charactere discrepant, structuraque verborum. Ex quo intelligimus, pro necessitate rerum, diversis eum usum", + "candidate_score": 0.657197, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_51_53", + "bdc_text": "] Celeberrimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiastae doctissimo et eloquentissimo . Tiguri . Vorliegender Brief wurde erst am 13 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2920", + "psc_text": "illustris domus conciliabulum precor, atque commoneo, ne per unum, aut ut multum, tres homunculos, suscipiant tantarum feces haereseon, aut (ut parum dicam) infamiam: ut ubi primum virtus, et sanctitas laudabatur, sordidissimae societatis turpitudo versetur. Sciantque qui hujuscemodi hominibus opes suggerunt, haereticorum multitudinem congregare, et Christi hostes facere et enutrire adversarios ejus; frustraque aliud lingua praetendere, cum manu [al. animus ] sentire aliud comprobentur [al. comprobetur. ] EPISTOLA CXXXIV AD AUGUSTINUM. Indicat se ab Orosio accepisse duos libros sibi inscriptos, sive duas superiores Augustini epistolas 131 et 132. quibus cur non responderit, excusat. Domino vere sancto et omni mihi affectione venerabili Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Christo salutem. 1. Virum honorabilem fratrem meum, filium dignationis tuae, Orosium Presbyterum, et sui merito et te jubente suscepi. Sed incidit tempus difficillimum, quando mihi tacere melius fuit quam loqui: ita ut nostra studia cessarent, et juxta Appium canina exerceretur facundia. Itaque duobus libellis tuis, quos", + "candidate_score": 0.650715, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_50_52", + "bdc_text": "Vale! [ Adresse auf der Rückseite : ] Celeberrimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiastae doctissimo et eloquentissimo . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2333", + "psc_text": "autem fuit tanta consolatio, et quae requies spiritui in praesentia Titi, quem quia non invenit, valefaciens eis, profectus est in Macedoniam? Aliquoties diximus Apostolum Paulum virum fuisse doctissimum, et eruditum ad pedes Gamalielis (Act. 22. 3), qui in Apostolorum Actibus concionatur, et dicit: Et nunc quid habetis cum hominibus istis? Si enim a Deo est, stabit, si ex hominibus, destruetur (Ibid. 5. 38. 39) . Cumque haberet scientiam sanctarum Scripturarum, 844 et sermonis diversarumque linguarum gratiam possideret: unde ipse gloriatur in Domino, et dicit: Gratias ago Deo, quod omnium vestrum linguis magis loquor (1. Cor. 14. 18) , divinorum sensuum majestatem digno non poterat Graeci eloquii explicare sermone. Habebat ergo Titum interpretem: sicut, et beatus Petrus Marcum, cujus Evangelium, Petro narrante, et illo scribente, compositum est. Denique et duae Epistolae quae feruntur Petri, stylo inter se et charactere discrepant, structuraque verborum. Ex quo intelligimus, pro necessitate rerum, diversis eum usum", + "candidate_score": 0.648542, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_51_53", + "bdc_text": "] Celeberrimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiastae doctissimo et eloquentissimo . Tiguri . Vorliegender Brief wurde erst am 13 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_173", + "psc_text": "qui venit in nomine Domini. Benediximus vobis de 67 domo Domini: Deus Dominus et illuxit nobis » (Psal. 117. 22. etc.). Unde et Evangelistarum scriptura commemorat, Pharisaeos et Scribas hac indignatione commotos, quod viderent populum, Psalmi prophetiam super Christo intelligere completam, et clamantes parvulos Osianna, filio David, dixisse ei: Audis quid isti loquuntur? et Jesum respondisse eis: « Nunquam legistis, Quia ex ore infantium et lactentium perfecisti laudem » (Matth. 21. Luc. 19. Joan. 12)? centesimum decimum septimum Psalmum octavi Psalmi assertione firmantem. Et de eo quidem, quod facile exprimi poterat, « Benedictus qui venit in nomine Domini, » omnium Evangelistarum Scriptura consentit. De verbo autem OSIANNA, quia in Graecum non poterant transferre sermonem, sicut in ALLELUIA, et in AMEN, et in plerisque factum videmus, ipsum Hebraeum posuerunt, dicentes, OSIANNA. Lucas igitur, qui inter omnes Evangelistas Graeci sermonis eruditissimus fuit, quippe ut medicus, et qui Evangelium Graecis scripsit, quia se", + "candidate_score": 0.647567, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_41_43", + "bdc_text": "s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. ) zu identifizieren sei , muss offen bleiben , auch wenn eine Urkunde vom 8 . Oktober 1559 eine indirekte ( von Renouard nicht erkannte ) Beziehung zwischen Maturin Du Puys und Froschauer belegt .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1487", + "psc_text": "Aliud est, si qua ab haereticis addita sunt, aliud si quis quasi bene dicta defendat. Solus inventus est Origenes, cujus scripta in toto orbe falsarentur, et, quasi ad Mithridatis litteras, omnis veritas uno die de voluminibus illius raderetur. Si unus violatus est liber, num universa ejus opera, quae diversis et locis et temporibus edidit, simul corrumpi potuerunt? Ipse Origenes in epistola, quam scribit ad Fabianum Romanae urbis Episcopum, poenitentiam 532 agit, cur talia scripserit, et causas temeritatis in Ambrosium refert, quod secreto edita, in publicum protulerit: et quid adhuc ἐυρεσιλογοῦσιν, aliena esse, quae displicent? 11. An Pamphilus Origenis laudator. --Porro, quod Pamphilum proferunt laudatorem ejus, gratias illis ago meo nomine, quod dignum me putaverunt, quem cum martyre calumniarentur. Si enim ab inimicis Origenis libros ejus dicitis esse violatos, ut infamarentur: quare mihi non liceat dicere, ab amicis ejus et sectatoribus compositum esse sub nomine Pamphili volumen, quod illum testimonio martyris", + "candidate_score": 0.646605, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_48_50", + "bdc_text": "Vielleicht ist also \"Virgin\" nur ein Deckname für Du Puys. Venetiis , ad nonas apriles 1547 . Vale! [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2554", + "psc_text": "Virginitate servanda (Epistola XXII. ad Eustoch.), et alios ad Furiam, atque Salvinam (Epist. LIV. ad Furiam et LXXIX ad Salvinam), quarum altera Probi quondam consulis nurus, altera Gildonis, qui Africam tenuit, filia est. Hic libellus de Monogamia sub nomine tuo, titulum possidebit. EPISTOLA CXXIV. AD AVITUM. Quid cavendum in Libris περὶ ἀρχῶν. Librum Origenis περὶ ἀρχῶν, quem pridem Ruffinus sublesta fide Latine reddiderat, addens mutilansque aliqua, Hieronymus cum a Pammachio rogatus denuo vertisset, nihil immutans, quo posset citra fidei periculum legi, ostendit quae sint in eo impie dicta, atque ut haeretica caveri debeant. 1. Ante annos circiter decem, sanctus vir Pammachius ad me cujusdam schedulas misit, quae Origenis περὶ ἀρχῶν interpretata volumina continerent, imo vitiata; hoc magnopere postulans, ut Graecam veritatem Latina servaret translatio, et in utramque partem seu bene, seu male dixisset ille, qui scripsit, absque interpretis patrocinio, Romana lingua cognosceret. Feci ut voluit, misique ei libros, quos cum", + "candidate_score": 0.645708, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_26", + "bdc_text": "August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 )", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1735", + "psc_text": "opportunum fuerit, primo missurus tempore: in quo illud cavi, ne in quoquam existimationem laederem Christianam; sed tantum ut delirantis imperitique mendacium ac vecordiam confutarem. Memento mei, sancte et venerabilis Papa. Vide quantum te diligam, ut ne provocatus quidem voluerim respondere: nec credam tuum esse, quod in altero forte reprehenderem. Frater communis suppliciter te salutat. 634 EPISTOLA CIII. AD AUGUSTINUM. Commendat Augustino Praesidium, et salvere jubet Alypium. Domino vere Sancto et Beatissimo Papae AUGUSTINO, HIERONYMUS in Christo salutem 1. Anno praeterito per fratrem nostrum Asterium Hypodiaconum dignationi tuae epistolam miseram, promptum reddens salutationis officium: quam tibi arbitror redditam. Nunc quoque per sanctum fratrem meum Praesidium Diaconum, obsecro primum ut memineris mei. Deinde ut bajulum litterarum habeas commendatum, et mihi scias germanissimum, et in quibuscumque necessitas postulaverit, foveas atque sustentes; non quo aliqua re, Christo tribuente, indigeat; sed quo bonorum amicitias avidissime expetat, et se in his conjungendis maximum putet beneficium consecutum.", + "candidate_score": 0.644228, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_30_32", + "bdc_text": "Als Maturin sich mit den oben erwähnten Briefen zum ersten Mal Bullinger in Zürich vorstellte , wird dieser ihn gebeten haben , seinen Namen am Ende des von Del Prato verfassten Briefes aufzuschreiben , wohl um sich diesen merken zu können ( s . Herminjard VIII 470 ) . Dabei schrieb der Buchhändler :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2014", + "psc_text": "EPISTOLA CXI AUGUSTINI AD PRAESIDIUM. Praesidium rogat Augustinus, ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Sicut praesens rogavi sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit caritas tua, quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum et mearum ad ipsum, et ad me ipsius. Quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas [al. videbis ] et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, aut quomodo non debui, aliquid scripsi, non ad illum de me, sed ad meipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem; quo correctus petam, ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. » EPISTOLA CXII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Respondet tandem Hieronymus ad", + "candidate_score": 0.64251, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_0_2", + "bdc_text": "B . Pratensius d. Henrico Bullingero S. P. D . Valde sum delectatus eo , quod in ultimis tuis ad se literis adscriptum Wohl eine nicht mehr erhaltene Antwort Bullingers auf Baldassare Altieris Brief vom 29 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.64171, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_24_26", + "bdc_text": "Der Buchhändler Maturin Virgin ( ? ) aus Fontenay-le- Comte ( Vendée ) im Poitou . Er hatte bereits die am 11 . August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 )", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2554", + "psc_text": "Virginitate servanda (Epistola XXII. ad Eustoch.), et alios ad Furiam, atque Salvinam (Epist. LIV. ad Furiam et LXXIX ad Salvinam), quarum altera Probi quondam consulis nurus, altera Gildonis, qui Africam tenuit, filia est. Hic libellus de Monogamia sub nomine tuo, titulum possidebit. EPISTOLA CXXIV. AD AVITUM. Quid cavendum in Libris περὶ ἀρχῶν. Librum Origenis περὶ ἀρχῶν, quem pridem Ruffinus sublesta fide Latine reddiderat, addens mutilansque aliqua, Hieronymus cum a Pammachio rogatus denuo vertisset, nihil immutans, quo posset citra fidei periculum legi, ostendit quae sint in eo impie dicta, atque ut haeretica caveri debeant. 1. Ante annos circiter decem, sanctus vir Pammachius ad me cujusdam schedulas misit, quae Origenis περὶ ἀρχῶν interpretata volumina continerent, imo vitiata; hoc magnopere postulans, ut Graecam veritatem Latina servaret translatio, et in utramque partem seu bene, seu male dixisset ille, qui scripsit, absque interpretis patrocinio, Romana lingua cognosceret. Feci ut voluit, misique ei libros, quos cum", + "candidate_score": 0.640728, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_1_3", + "bdc_text": "Pratensius d. Henrico Bullingero S. P. D . Valde sum delectatus eo , quod in ultimis tuis ad se literis adscriptum Wohl eine nicht mehr erhaltene Antwort Bullingers auf Baldassare Altieris Brief vom 29 . Januar 1547 ( HBBW XIX , Nr. 2777 ) .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.640402, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_2_4", + "bdc_text": "Valde sum delectatus eo , quod in ultimis tuis ad se literis adscriptum Wohl eine nicht mehr erhaltene Antwort Bullingers auf Baldassare Altieris Brief vom 29 . Januar 1547 ( HBBW XIX , Nr. 2777 ) . mihi nuper demonstravit ornatissimus vir d. Baltasar Alterius , idque utroque nomine :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.640334, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_22_24", + "bdc_text": "Sed de iis alii melius te certiorem facient . Coeterum cuperem aliquid intelligere de Maturino , bibliopola Gallo , qui Tiguri agebat . Der Buchhändler Maturin Virgin ( ? ) aus Fontenay-le- Comte ( Vendée ) im Poitou .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2554", + "psc_text": "Virginitate servanda (Epistola XXII. ad Eustoch.), et alios ad Furiam, atque Salvinam (Epist. LIV. ad Furiam et LXXIX ad Salvinam), quarum altera Probi quondam consulis nurus, altera Gildonis, qui Africam tenuit, filia est. Hic libellus de Monogamia sub nomine tuo, titulum possidebit. EPISTOLA CXXIV. AD AVITUM. Quid cavendum in Libris περὶ ἀρχῶν. Librum Origenis περὶ ἀρχῶν, quem pridem Ruffinus sublesta fide Latine reddiderat, addens mutilansque aliqua, Hieronymus cum a Pammachio rogatus denuo vertisset, nihil immutans, quo posset citra fidei periculum legi, ostendit quae sint in eo impie dicta, atque ut haeretica caveri debeant. 1. Ante annos circiter decem, sanctus vir Pammachius ad me cujusdam schedulas misit, quae Origenis περὶ ἀρχῶν interpretata volumina continerent, imo vitiata; hoc magnopere postulans, ut Graecam veritatem Latina servaret translatio, et in utramque partem seu bene, seu male dixisset ille, qui scripsit, absque interpretis patrocinio, Romana lingua cognosceret. Feci ut voluit, misique ei libros, quos cum", + "candidate_score": 0.638343, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_47_49", + "bdc_text": "Hier sind eindeutig Froschauer und Zürich gemeint . Vielleicht ist also \"Virgin\" nur ein Deckname für Du Puys. Venetiis , ad nonas apriles 1547 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2554", + "psc_text": "Virginitate servanda (Epistola XXII. ad Eustoch.), et alios ad Furiam, atque Salvinam (Epist. LIV. ad Furiam et LXXIX ad Salvinam), quarum altera Probi quondam consulis nurus, altera Gildonis, qui Africam tenuit, filia est. Hic libellus de Monogamia sub nomine tuo, titulum possidebit. EPISTOLA CXXIV. AD AVITUM. Quid cavendum in Libris περὶ ἀρχῶν. Librum Origenis περὶ ἀρχῶν, quem pridem Ruffinus sublesta fide Latine reddiderat, addens mutilansque aliqua, Hieronymus cum a Pammachio rogatus denuo vertisset, nihil immutans, quo posset citra fidei periculum legi, ostendit quae sint in eo impie dicta, atque ut haeretica caveri debeant. 1. Ante annos circiter decem, sanctus vir Pammachius ad me cujusdam schedulas misit, quae Origenis περὶ ἀρχῶν interpretata volumina continerent, imo vitiata; hoc magnopere postulans, ut Graecam veritatem Latina servaret translatio, et in utramque partem seu bene, seu male dixisset ille, qui scripsit, absque interpretis patrocinio, Romana lingua cognosceret. Feci ut voluit, misique ei libros, quos cum", + "candidate_score": 0.635956, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_0_2", + "bdc_text": "B . Pratensius d. Henrico Bullingero S. P. D . Valde sum delectatus eo , quod in ultimis tuis ad se literis adscriptum Wohl eine nicht mehr erhaltene Antwort Bullingers auf Baldassare Altieris Brief vom 29 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2014", + "psc_text": "EPISTOLA CXI AUGUSTINI AD PRAESIDIUM. Praesidium rogat Augustinus, ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Sicut praesens rogavi sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit caritas tua, quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum et mearum ad ipsum, et ad me ipsius. Quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas [al. videbis ] et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, aut quomodo non debui, aliquid scripsi, non ad illum de me, sed ad meipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem; quo correctus petam, ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. » EPISTOLA CXII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Respondet tandem Hieronymus ad", + "candidate_score": 0.635621, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_44_46", + "bdc_text": "In dieser wird nämlich \"Christofle Ferchanors ( ? ) , marchand libraire en la ville de Surein , en Suisse\" angeführt ( Philippe Renouard , Documents sur les imprimeurs , libraires . . . ayant exercé à Paris de 1450 à 1600 , Paris 1901 , S. 84f ) . Das Fragezeichen ver weist bei Renouard auf eine Unsicherheit bei der Entzifferung :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1225", + "psc_text": "videamur. Caeterum Apostolus interminabiles genealogias et Judaicas fabulas prohibens, de istiusmodi mihi videtur interdicere quaestionibus. Quid enim prodest haerere in littera, et vel scriptoris errorem, vel annorum seriem calumniari, cum manifestissime scribatur: Littera occidit, spiritus autem vivificat? (2. Cor. 3.) Relege omnes et veteris et novi Testamenti libros, et tantam annorum reperies dissonantiam, et numerum inter Judam et Israel, id est, inter regnum utrumque confusum, ut hujuscemodi haerere quaestionibus, non tam studiosi, quam otiosi hominis esse videatur. Munuscula a te missa libenter suscepi, et impendio precor, ut in amore quo nos appetere coepisti, ad finem usque perdures. Non enim coepisse, sed permansisse virtutis est. Nostra vicissim per Desiderium ( Puta Aquitanum Presbyt. ) missa suscipe. EPISTOLA LXXIII, AD EVANGELUM PRESBYTERUM. Auctoris 440 anonymi librum, qui Pontificem Melchisedec, non hominem, sed Spiritum Sanctum fuisse affirmabat, ex veterum Christianorum sententiis impugnat; ostenditque, illum revera hominem genere Chananaeum exstitisse; aut si Judaeis credatur,", + "candidate_score": 0.63556, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_10_12", + "bdc_text": "societatem et coniunctionem . , quoad eius per me fieri poterit ( ut sit exiguum ) , sanctissime atque ogniDer Schreiber ist ins Italienische abgeglitten . - Ogni studio : quovis studio .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2814", + "psc_text": "peccatorum societate remotissimam nitebar ostendere. Et ideo 1009 quaecumque illarum veritate posset convinci et repudiari, ad curam intentionis meae, quam tunc habebam non pertinebat: quandoquidem cunctis diligentiore disputatione discussis, quaecumque illarum recte vinceret caeteras, me securissimo fieret, quando etiam secundum omnes id, quod agebam, invictum persistere demonstrabam. Nunc vero unam volo, si possum, ratione recta eligere ex omnibus: et propterea hujus ipsius, de qua nunc agimus defensionem, in his, quae commemoravi de illo libro, verbis meis attentius intuens, validam firmamque non video. » 20. « Nam velut firmamentum ejus illud est, quod ibi dixi, Quis autem novit quid parvulis, de quorum cruciatibus duritia majorum contunditur, aut exercetur fides, aut misericordia probatur: quis, inquam, novit quid ipsis parvulis in secreto judiciorum suorum bonae compensationis reservet Deus? Sed hoc non immerito dici video de his, qui vel pro Christi nomine ac vera religione tale aliquid etiam nescientes patiuntur, vel sacramento Christi jam", + "candidate_score": 0.63532, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_47_49", + "bdc_text": "Hier sind eindeutig Froschauer und Zürich gemeint . Vielleicht ist also \"Virgin\" nur ein Deckname für Du Puys. Venetiis , ad nonas apriles 1547 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_424", + "psc_text": "magis insinuare suam, quam inscitiam voluit confiteri. Quam ille sumptam claro sermone disseruit, et alienum errorem disertius executus est. 157 4. Restat igitur, ut rursum ad fontem sermonis recurramus Hebraei, et videamus, quomodo scriptum sit. Ubi nos habemus, sicut filii excussorum: ibi legitur, CHEN BNE ANNAURIM, quod Aquila interpretatus est, sicut filii pubertatum. Symmachus, et Theodotion, sicut filii juventutis. Sexta ἡκόνεος νοῦ, quod nos dicere possumus, exacuti sensus. Ex quo manifestum est, adolescentiae populos intelligi Christianos, secundum illud exemplum, quod Deus suos sanctos in modum arcus et sagittarum dicatur extendere; ut in Propheta Zacharia: « quoniam extendi te mihi Juda, ut arcum » (Zach. 9. 13). Et Salvator de semetipso: « Posui me sicut sagittam electam. Et in pharetra sua abscondit me » (Isai. 49. 2). Denique in sequenti versu, exceptis Septuaginta, qui aliter transtulerunt, et in Hebraeo, et in cunctis Editionibus ita reperi: « Beatus vir, qui replevit pharetram", + "candidate_score": 0.635293, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_23_25", + "bdc_text": "Coeterum cuperem aliquid intelligere de Maturino , bibliopola Gallo , qui Tiguri agebat . Der Buchhändler Maturin Virgin ( ? ) aus Fontenay-le- Comte ( Vendée ) im Poitou . Er hatte bereits die am 11 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2554", + "psc_text": "Virginitate servanda (Epistola XXII. ad Eustoch.), et alios ad Furiam, atque Salvinam (Epist. LIV. ad Furiam et LXXIX ad Salvinam), quarum altera Probi quondam consulis nurus, altera Gildonis, qui Africam tenuit, filia est. Hic libellus de Monogamia sub nomine tuo, titulum possidebit. EPISTOLA CXXIV. AD AVITUM. Quid cavendum in Libris περὶ ἀρχῶν. Librum Origenis περὶ ἀρχῶν, quem pridem Ruffinus sublesta fide Latine reddiderat, addens mutilansque aliqua, Hieronymus cum a Pammachio rogatus denuo vertisset, nihil immutans, quo posset citra fidei periculum legi, ostendit quae sint in eo impie dicta, atque ut haeretica caveri debeant. 1. Ante annos circiter decem, sanctus vir Pammachius ad me cujusdam schedulas misit, quae Origenis περὶ ἀρχῶν interpretata volumina continerent, imo vitiata; hoc magnopere postulans, ut Graecam veritatem Latina servaret translatio, et in utramque partem seu bene, seu male dixisset ille, qui scripsit, absque interpretis patrocinio, Romana lingua cognosceret. Feci ut voluit, misique ei libros, quos cum", + "candidate_score": 0.635263, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_43_45", + "bdc_text": "Oktober 1559 eine indirekte ( von Renouard nicht erkannte ) Beziehung zwischen Maturin Du Puys und Froschauer belegt . In dieser wird nämlich \"Christofle Ferchanors ( ? ) , marchand libraire en la ville de Surein , en Suisse\" angeführt ( Philippe Renouard , Documents sur les imprimeurs , libraires . . . ayant exercé à Paris de 1450 à 1600 , Paris 1901 , S. 84f ) .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2987", + "psc_text": "religiosum Presbyterum Saturninum tuae venerationis litteras sumpsi 1069 hoc a me magno studio quod nondum habeo flagitantis. Sed eur hoc leceris causam mihi aperuisti, quod scilicet eredas de hac re mihi consulenti jam fuisse responsum. Utinam ita esset! Absit ut te, cujus exspectationem avidissimam noverim, hujus muneris communicationem fraudarem; sed si quid credis, frater carissime, quinque ferme anni ecce evoluti sunt, ex quo in Orientem misi Librum non praesumptionis, sed consultationis meae, et adhuc rescripta non merui, quibus mihi enodaretur haec quaestio, in qua me cupis ad te certam ferre sententiam. Utrumque ego misissem, si utrumque haberem. Hoc autem quod habeo, sine altero, quod nondum habeo, cuiquam debere me jam mittere, vel edere non videtur, ne ille, qui mihi fortasse, ut desidero responsurus est, interrogationem meam disputatione operosissima elaboratam, sine sua responsione, quae adhuc desperanda non est, per manus hominum notitiamque diffundi jure succenseat, idque jactantius, quam utilius fecisse me", + "candidate_score": 0.634906, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_26", + "bdc_text": "August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 )", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1730", + "psc_text": "saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici; et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, 632 et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino gloriantur. Memor nostri exaudiaris a Domino in omni sancto desiderio tuo, domine carissime, et desideratissime, et honorande in Christo frater. » EPISTOLA CII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Acceptis Augustini epistolis quae continent quaestionem de mendacio officioso, dubitans etiamnum an ejus sit, negat se responsurum, nisi sit certius de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere Sancto, ac beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Domino salutem. 1. In ipso profectionis articulo sancti filii nostri Asterii Hypodiaconi, necessarii mei, beatitudinis tuae litterae ad me pervenerunt, quibus satisfacis, te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc", + "candidate_score": 0.634553, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_49_51", + "bdc_text": "Venetiis , ad nonas apriles 1547 . Vale! [ Adresse auf der Rückseite : ] Celeberrimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiastae doctissimo et eloquentissimo .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_423", + "psc_text": "aliud excussorum: quia excutientes sunt, qui excutiant, excussi vero, qui ab aliis excutiantur. Et incongruum esse excussos Apostolos accipi, qui magis excutientes debuerint appellari. Quid igitur faciam? Tantum virum, et temporibus suis disertissimum reprehendere non audeo: qui et confessionis suae merito, et vitae industria, et eloquentiae claritate, ubicumque Romanum nomen est, praedicatur: nisi quod non ejus culpae ascribendum est, qui Hebraei sermonis ignarus fuit, Graecarum quoque litterarum quamdam auram coeperat, sed Heliodori Presbyteri, quo ille familiariter usus est, ea quae intelligere non poterat, quomodo ab Origene essent dicta, quaerebat. Qui, quia in hoc Psalmo Commentarium Origenis invenire non potuit, opinionem magis insinuare suam, quam inscitiam voluit confiteri. Quam ille sumptam claro sermone disseruit, et alienum errorem disertius executus est. 157 4. Restat igitur, ut rursum ad fontem sermonis recurramus Hebraei, et videamus, quomodo scriptum sit. Ubi nos habemus, sicut filii excussorum: ibi legitur, CHEN BNE ANNAURIM, quod Aquila interpretatus est,", + "candidate_score": 0.634405, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_44_46", + "bdc_text": "In dieser wird nämlich \"Christofle Ferchanors ( ? ) , marchand libraire en la ville de Surein , en Suisse\" angeführt ( Philippe Renouard , Documents sur les imprimeurs , libraires . . . ayant exercé à Paris de 1450 à 1600 , Paris 1901 , S. 84f ) . Das Fragezeichen ver weist bei Renouard auf eine Unsicherheit bei der Entzifferung :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2144", + "psc_text": "Judaeis, utrum ab eis ipsis, qui ante adventum Domini interpretati sunt; et si ita est, quibus, vel quonam eorum; an ab istis posterius, qui propterea putari possunt, aliqua de codicibus Graecis vel subtraxisse, vel in eis corrupisse, ne illis testimoniis de Christiana fide convincerentur? Illi autem anteriores cur hoc facere voluerint, 781 non invenio. Deinde nobis mittas, obsecro interpretationem tuam de Septuaginta; quam te edidisse nesciebam. Librum quoque tuum, cujus mentionem fecisti, de optimo genere interpretandi, cupio legere; et adhuc nosse quomodo coaequanda sit in interprete peritia linguarum, conjecturis corum, qui scripturas edisserendo pertractant; quos necesse est, etiamsi rectae atque unius fidei fuerint, varias parere in multorum locorum obscuritate sententias: quamvis nequaquam ipsa varietas ab ejusdem fidei unitate discordet; sicut etiam unus tractator, secundum eamdem fidem, aliter atque aliter eumdem locum potest exponere, quia hoc ejus obscuritas patitur. » 35. « Ideo autem desidero interpretationem tuam de Septuaginta, ut et", + "candidate_score": 0.634187, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_10_12", + "bdc_text": "societatem et coniunctionem . , quoad eius per me fieri poterit ( ut sit exiguum ) , sanctissime atque ogniDer Schreiber ist ins Italienische abgeglitten . - Ogni studio : quovis studio .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2659", + "psc_text": "Cypri rexit Ecclesiam) et verecunde nobilium feminarum oculos declinarem, ita egit secundum Apostolum, importune, opportune (2. Tim. 4) , ut pudorem meum sua superaret industria. Et quia alicujus tunc nominis esse 956 existimabar super studio Scripturarum, nunquam convenit, quin de Scripturis aliquid interrogaret: nec ut statim [al. nec statim ] acquiesceret, sed moveret e contrario quaestiones; non ut contenderet, sed ut quaerendo disceret earum solutiones, quas opponi posse intelligebat. Quid in illa virtutum, quid ingenii, quid sanctitatis, quid puritatis invenerim, vereor dicere, ne fidem credulitatis excedam, et tibi majorem dolorem incutiam, recordanti quanto bono carueris. Hoc solum dicam, quod quidquid in nobis longo fuit studio congregatum, et meditatione diuturna, quasi in naturam versum; hoc illa libavit, hoc didicit, atque possedit: ita ut post profectionem nostram, si de aliquo testimonio Scripturarum esset oborta contentio, ad illam judicem pergeretur. Et quia valde prudens erat, et noverat illud, quod appellant Philosophi τὸ πρέπον", + "candidate_score": 0.633887, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_30_32", + "bdc_text": "Als Maturin sich mit den oben erwähnten Briefen zum ersten Mal Bullinger in Zürich vorstellte , wird dieser ihn gebeten haben , seinen Namen am Ende des von Del Prato verfassten Briefes aufzuschreiben , wohl um sich diesen merken zu können ( s . Herminjard VIII 470 ) . Dabei schrieb der Buchhändler :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1731", + "psc_text": "nisi sit certius de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere Sancto, ac beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Domino salutem. 1. In ipso profectionis articulo sancti filii nostri Asterii Hypodiaconi, necessarii mei, beatitudinis tuae litterae ad me pervenerunt, quibus satisfacis, te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram, sed epistolae cujusdam quasi ad me scriptae per fratrem nostrum Sysinnium Diaconum huc exemplaria pervenerunt: in qua hortaris me, ut παλινῳδιαν super quodam Apostoli capitulo canam, et imiter Stesichorum inter vituperationem et laudes Helenae fluctuantem, ut qui detrahendo oculos perdiderat, laudando receperit. Ego simpliciter fateor dignationi tuae, licet stylus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur: tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte me respondente, laesus juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assideremus [al. assidemus ],", + "candidate_score": 0.633675, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_26", + "bdc_text": "August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 )", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2014", + "psc_text": "EPISTOLA CXI AUGUSTINI AD PRAESIDIUM. Praesidium rogat Augustinus, ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Sicut praesens rogavi sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit caritas tua, quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum et mearum ad ipsum, et ad me ipsius. Quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas [al. videbis ] et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, aut quomodo non debui, aliquid scripsi, non ad illum de me, sed ad meipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem; quo correctus petam, ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. » EPISTOLA CXII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Respondet tandem Hieronymus ad", + "candidate_score": 0.633115, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_10_12", + "bdc_text": "societatem et coniunctionem . , quoad eius per me fieri poterit ( ut sit exiguum ) , sanctissime atque ogniDer Schreiber ist ins Italienische abgeglitten . - Ogni studio : quovis studio .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2840", + "psc_text": "Lege, quasi transgressores. Quae cum ita sint, consequens videtur, (nisi alio modo intelligendum ostendatur,) ut qui dixerit diviti, Sede hic, et pauperi, Sta illic, huic non honorem, quem illi deferens, et idololatra, et blasphemus, et adulter, et homicida, et ne (quod longum est) cuncta commemorem, reus omnium criminum judicandus sit. Offendens quippe in uno, factus est omnium reus. 4. At enim qui unam virtutem habet, omnes habet, et qui unam non habet, nullam habet. Hoc si verum est, confirmatur ista sententia. Sed ego eam exponi volo, non confirmari, quae per seipsam apud nos omnibus philosophorum auctoritatibus firmior est. Et illud quidem de virtutibus, et vitiis, si veraciter dicitur, non est consequens, ut propter hoc omnia peccata sint paria. Nam illud de inseparabilitate virtutum, nisi forsitan fallor, tamen si verum memini, quod vix memini, omnibus philosophis placuit, 1017 qui easdem virtutes, agendae vitae necessarias esse dixerunt. Hoc autem de parilitate peccatorum", + "candidate_score": 0.632572, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_27_29", + "bdc_text": "und Bartolomeo Del Prato ( ebd. , Nr. 1771 ) von Venedig nach Zürich übermittelt . Altieris Brief ermöglicht einen guten Einblick in Maturins Tätigkeit als Buchverkäufer von protestantischen Publikationen in Venedig , die sowohl aus Zürich als auch aus Genf und Stra��burg stammten .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1226", + "psc_text": "sed permansisse virtutis est. Nostra vicissim per Desiderium ( Puta Aquitanum Presbyt. ) missa suscipe. EPISTOLA LXXIII, AD EVANGELUM PRESBYTERUM. Auctoris 440 anonymi librum, qui Pontificem Melchisedec, non hominem, sed Spiritum Sanctum fuisse affirmabat, ex veterum Christianorum sententiis impugnat; ostenditque, illum revera hominem genere Chananaeum exstitisse; aut si Judaeis credatur, Sem primum filium Noe Patriarchae. 1. Lib. anonymum et absque auctore. --Misisti mihi volumen ἀνώνυμον ἀδέοσποτον et nescio, utrum tu de titulo nomen subtraxeris, an ille qui scripsit, ut periculum fugeret disputandi, auctorem noluerit confiteri. Quod cum legissem, intellexi famosissimam quaestionem super Pontifice Melchisedec illuc plurimis argumentis esse perductam, ut docere conatus sit, eum qui benedixerit tanto Patriarchae, divinioris fuisse naturae, nec de hominibus aestimandum. Et ad extremum ausus est dicere Spiritum Sanctum occurrisse Abrahae, et ipsum esse qui sub hominis figura visus sit. Quomodo autem Spiritus Sanctus, panem vinumque protulerit, et decimas praedae, quas Abraham victis quatuor regibus reportarat,", + "candidate_score": 0.632399, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_29", + "bdc_text": "Altieris Brief ermöglicht einen guten Einblick in Maturins Tätigkeit als Buchverkäufer von protestantischen Publikationen in Venedig , die sowohl aus Zürich als auch aus Genf und Straßburg stammten .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2063", + "psc_text": "asteriscos; et Christiani hominis interpretatiunculam non sequaris, praesertim cum ea quae addita sunt, ex hominis Judaei atque blasphemi post passionem Christi, editione transtulerit. Vis amator esse verus Septuaginta Interpretum? Non legas ea quae sub asteriscis sunt, imo rade de voluminibus, ut veterum te fautorem probes. Quod si feceris, omnes Ecclesiarum Bibliothecas damnare cogeris. Vix enim unus aut alter invenietur liber, qui ista non habeat. 20. Porro quod dicis non debuisse me interpretari post veteres, et novo uteris syllogismo: aut obscura fuerunt quae interpretati sunt Septuaginta, aut manifesta. Si obscura, te quoque in illis falli potuisse credendum est. Si manifesta, illos in eis falli non potuisse, perspicuum est. Tuo tibi sermone respondeo. Omnes veteres tractatores qui nos in Domino praecesserunt, et qui Scripturas sanctas interpretati sunt, aut obscura interpretati sunt, aut manifesta. Si obscura, quomodo tu ausus es post eos disserere, quod illi explanare 753 non potuerunt? Si manifesta, superfluum est", + "candidate_score": 0.632074, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_2_4", + "bdc_text": "Valde sum delectatus eo , quod in ultimis tuis ad se literis adscriptum Wohl eine nicht mehr erhaltene Antwort Bullingers auf Baldassare Altieris Brief vom 29 . Januar 1547 ( HBBW XIX , Nr. 2777 ) . mihi nuper demonstravit ornatissimus vir d. Baltasar Alterius , idque utroque nomine :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1993", + "psc_text": "tanquam audacem Daretem coepisse pulsari atque versari: nunc tamen eis ipsis respondebo litteris tuis, quas mihi per sanctum filium nostrum Asterium jam [al. abest jam ] mittere dignatus es, in quibus multa in me comperi tuae benevolentissimae caritatis, et rursus quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque ubi mulcebar legens, ibi continuo feriebar: hoc sane vel maxime admirans, quod cum te dicas exemplaribus litterarum mearum ideo non temere putavisse credendum, ne forte, te respondente, laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses, meum esse sermonem, et sic rescribere; postea jubeas, si mea est epistola, aperte me scribere, aut mittere exemplaria veriora, ut absque ullo rancore stomachi, in Scripturarum disputatione versemur. Quo pacto enim possumus in hac disputatione sine rancore versari, si me laedere paras? aut si non paras, quomodo ego, te non laedente, abs te laesus juste expostularem 730 quod probare ante debuisses meum esse sermonem, et sic rescribere, hoc", + "candidate_score": 0.632038, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_23_25", + "bdc_text": "Coeterum cuperem aliquid intelligere de Maturino , bibliopola Gallo , qui Tiguri agebat . Der Buchhändler Maturin Virgin ( ? ) aus Fontenay-le- Comte ( Vendée ) im Poitou . Er hatte bereits die am 11 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1199", + "psc_text": "Lactantius, qui de Ira quoque, et Opificio Dei duo volumina condidit: quos si legere volueris, dialogorum Ciceronis in eis ἐπιτομὴν reperies. Victorino Martyri in libris suis, licet desit eruditio, tamen non deest eruditionis voluntas. Cyprianus, 430 Quod idola dii non sint, qua brevitate, qua historiarum omnium scientia, quorum verborum et sensuum splendore perstrinxit? Hilarius meorum Confessor temporum et Episcopus, duodecim Quintiliani libros et stylo imitatus est, et numero: brevique libello, quem scripsit contra Dioscorum Medicum, quid in litteris possit, ostendit. Juvencus Presbyter, sub Constantino historiam Domini Salvatoris versibus explicavit: nec pertimuit Evangelii majestatem sub metri leges mittere. De caeteris vel mortuis, vel viventibus taceo: quorum in scriptis suis et vires manifestae sunt et voluntas. 6. Nec statim prava opinione fallaris, contra Gentes hoc esse licitum, in aliis disputationibus dissimulandum, quia omnes pene omnium libri, exceptis his qui cum Epicuro litteras non didicerunt, eruditionis doctrinaeque plenissimi sunt. Quanquam ego illud magis", + "candidate_score": 0.631503, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_27", + "bdc_text": "und Bartolomeo Del Prato ( ebd. , Nr. 1771 )", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1226", + "psc_text": "sed permansisse virtutis est. Nostra vicissim per Desiderium ( Puta Aquitanum Presbyt. ) missa suscipe. EPISTOLA LXXIII, AD EVANGELUM PRESBYTERUM. Auctoris 440 anonymi librum, qui Pontificem Melchisedec, non hominem, sed Spiritum Sanctum fuisse affirmabat, ex veterum Christianorum sententiis impugnat; ostenditque, illum revera hominem genere Chananaeum exstitisse; aut si Judaeis credatur, Sem primum filium Noe Patriarchae. 1. Lib. anonymum et absque auctore. --Misisti mihi volumen ἀνώνυμον ἀδέοσποτον et nescio, utrum tu de titulo nomen subtraxeris, an ille qui scripsit, ut periculum fugeret disputandi, auctorem noluerit confiteri. Quod cum legissem, intellexi famosissimam quaestionem super Pontifice Melchisedec illuc plurimis argumentis esse perductam, ut docere conatus sit, eum qui benedixerit tanto Patriarchae, divinioris fuisse naturae, nec de hominibus aestimandum. Et ad extremum ausus est dicere Spiritum Sanctum occurrisse Abrahae, et ipsum esse qui sub hominis figura visus sit. Quomodo autem Spiritus Sanctus, panem vinumque protulerit, et decimas praedae, quas Abraham victis quatuor regibus reportarat,", + "candidate_score": 0.63135, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_30", + "bdc_text": "Als Maturin sich mit den oben erwähnten Briefen zum ersten Mal Bullinger in Zürich vorstellte , wird dieser ihn gebeten haben , seinen Namen am Ende des von Del Prato verfassten Briefes aufzuschreiben , wohl um sich diesen merken zu können ( s .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2014", + "psc_text": "EPISTOLA CXI AUGUSTINI AD PRAESIDIUM. Praesidium rogat Augustinus, ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Sicut praesens rogavi sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit caritas tua, quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum et mearum ad ipsum, et ad me ipsius. Quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas [al. videbis ] et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, aut quomodo non debui, aliquid scripsi, non ad illum de me, sed ad meipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem; quo correctus petam, ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. » EPISTOLA CXII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Respondet tandem Hieronymus ad", + "candidate_score": 0.630829, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_43_45", + "bdc_text": "Oktober 1559 eine indirekte ( von Renouard nicht erkannte ) Beziehung zwischen Maturin Du Puys und Froschauer belegt . In dieser wird nämlich \"Christofle Ferchanors ( ? ) , marchand libraire en la ville de Surein , en Suisse\" angeführt ( Philippe Renouard , Documents sur les imprimeurs , libraires . . . ayant exercé à Paris de 1450 à 1600 , Paris 1901 , S. 84f ) .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_32", + "psc_text": "sepulcro scelerum jacenti, dicat; Hieronyme, veni foras. Sanctus Presbyter Evagrius plurimum te salutat: et Martinianum fratrem juncto salutamus obsequio, quem ego videre desiderans, catena languoris innector. Vale in Christo. EPISTOLA V AD FLORENTIUM. Respondet Florentio, eumque certiorem facit se jam solitudinem quae juxta Syriam Saracenis jungitur, arripuisse. Tum petit ab eo libros quosdam, aliosque illi offert, quibus abundabat. 1. In ea mihi parte eremi commoranti, quae juxta Syriam Saracenis jungitur, dilectionis tuae scripta perlata sunt. Quibus lectis, ita reaccensus est animus Jerosolymam proficiscendi, ut pene nocuerit proposito, quod profuerit caritati. Nunc igitur quomodo valeo, pro me tibi litteras repraesento: et si corpore absens, amore tamen et spiritu 15 venio: impedio exposcens, ne nascentes amicitias, quae Christi glutino cohaeserunt, aut temporis, aut locorum magnitudo divellat; quin potius foederemus eas reciprocis epistolis. Illae inter nos currant, illae sibi obvient, illae nobiscum loquantur. Non multum perditura erit caritas, si tali secum sermone fabuletur.", + "candidate_score": 0.630519, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_22_24", + "bdc_text": "Sed de iis alii melius te certiorem facient . Coeterum cuperem aliquid intelligere de Maturino , bibliopola Gallo , qui Tiguri agebat . Der Buchhändler Maturin Virgin ( ? ) aus Fontenay-le- Comte ( Vendée ) im Poitou .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1468", + "psc_text": "Scripturis sanctis, vim Scripturis facientia. Legi, inquam, legi Origenem; et si in legendo crimen est fateor; et nostrum marsupium Alexandrinae chartae evacuarunt. Si mihi creditis, Origenistes nunquam fui; si non creditis, nunc esse cessavi. Quod si nec sic adducimini ad fidem, compellitis me ad defensionem mei, contra amasium vestrum scribere: ut si non creditis neganti, credatis saltem accusanti. Sed libentius mihi erranti creditur, quam correcto. Nec mirum, putant enim me suum esse συμμύστην, et propter animales et luteos nolle palam dogmata confiteri. Ipsorum enim decretum est, non facile margaritas ante porcos esse mittendas, nec dandum sanctum canibus (Matth. 7), et cum David dicere: Abscondi in corde meo eloquia tua, ut non peccem tibi (Ps. 118. 11) . Et in alio loco super justo: Qui loquitur, inquit, veritatem cum proximo suo (Ps. 14. 3. et 23. 4) , id est, cum his qui domestici fidei sunt. Ex quo volunt intelligi, nos", + "candidate_score": 0.629065, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_50_52", + "bdc_text": "Vale! [ Adresse auf der Rückseite : ] Celeberrimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiastae doctissimo et eloquentissimo . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_423", + "psc_text": "aliud excussorum: quia excutientes sunt, qui excutiant, excussi vero, qui ab aliis excutiantur. Et incongruum esse excussos Apostolos accipi, qui magis excutientes debuerint appellari. Quid igitur faciam? Tantum virum, et temporibus suis disertissimum reprehendere non audeo: qui et confessionis suae merito, et vitae industria, et eloquentiae claritate, ubicumque Romanum nomen est, praedicatur: nisi quod non ejus culpae ascribendum est, qui Hebraei sermonis ignarus fuit, Graecarum quoque litterarum quamdam auram coeperat, sed Heliodori Presbyteri, quo ille familiariter usus est, ea quae intelligere non poterat, quomodo ab Origene essent dicta, quaerebat. Qui, quia in hoc Psalmo Commentarium Origenis invenire non potuit, opinionem magis insinuare suam, quam inscitiam voluit confiteri. Quam ille sumptam claro sermone disseruit, et alienum errorem disertius executus est. 157 4. Restat igitur, ut rursum ad fontem sermonis recurramus Hebraei, et videamus, quomodo scriptum sit. Ubi nos habemus, sicut filii excussorum: ibi legitur, CHEN BNE ANNAURIM, quod Aquila interpretatus est,", + "candidate_score": 0.628854, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_47_49", + "bdc_text": "Hier sind eindeutig Froschauer und Zürich gemeint . Vielleicht ist also \"Virgin\" nur ein Deckname für Du Puys. Venetiis , ad nonas apriles 1547 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2959", + "psc_text": ". . . . Rhoebe diu (res si qua diu mortalibus ulla est) Viximus. (Aeneid. 10.) 11. Posuisti iniquitates nostras coram te: negligentias nostras in luce vultus tui. Septuaginta: Posuisti iniquitates nostras in conspectu tuo, saeculum nostrum in illuminatione vultus tui. Ubi nos juxta Hebraicum et Symmachum posuimus, negligentias nostras, pro quo Septuaginta, saeculum nostrum transtulerunt, in Hebraico scriptum est ALOMENU, quod quinta Editio interpretatur, adolescentiam; Aquila παροράσεις, et nos in linguam nostram vertere possumus, errores, sive ignorantias. Unde dixit in alio loco: Delicta juventutis meae, et ignorantias meas ne memineris (Ps. 24. 7) . Et iterum: Delicta quis intelligit? Et: Ab occultis meis munda me Domine: et ab alienis parce servo tuo (Psal. 18. 13) . Aliena enim nobis sunt vitia, quae saepe voluntate, interdum ignorantia et errore committimus: et tamen cum non sit voluntas in crimine, error in culpa est. Miror autem cur Septuaginta voluerint pro adolescentia, negligentiis,", + "candidate_score": 0.628107, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_43_45", + "bdc_text": "Oktober 1559 eine indirekte ( von Renouard nicht erkannte ) Beziehung zwischen Maturin Du Puys und Froschauer belegt . In dieser wird nämlich \"Christofle Ferchanors ( ? ) , marchand libraire en la ville de Surein , en Suisse\" angeführt ( Philippe Renouard , Documents sur les imprimeurs , libraires . . . ayant exercé à Paris de 1450 à 1600 , Paris 1901 , S. 84f ) .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_849", + "psc_text": "quem intrinsecus sensum singula capitula continerent. Siquidem et hoc ut sibi soli facerem, oppido flagitarat; postulavique ab eo mutuo, ut domi haberet exemplar: nec facile in vulgus proderet. Res ita anno et sex mensibus transiit: donec supradicta interpretatio de scriniis ejus novo praestigio Jerosolymam commigravit. Nam quidem Pseudomonachus, vel accepta pecunia, ut perspicue intelligi datur, vel gratuita malitia, ut incassum corruptor nititur persuadere, compilatis chartis ejus et sumptibus, Judas factus est proditor: deditque adversariis latrandi contra me occasionem, ut inter imperitos concionentur, me falsarium, me verbum non expressisse de verbo: pro honorabili dixisse carissimum, et maligna interpretatione, quod nefas dictu sit, αἰδεσιμώτατον Παππαν, noluisse transferre. Haec et istiusmodi nugae crimina mea sunt. 3. Ac primum antequam de translatione respondeam, volo interrogare eos, qui malitiam prudentiam vocant: Unde apud vos exemplar epistolae? Quis dedit? qua fronte profertis, quod scelere redemistis? Quid apud homines tutum erit, si ne parietibus quidem et scriniis", + "candidate_score": 0.626847, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_43_45", + "bdc_text": "Oktober 1559 eine indirekte ( von Renouard nicht erkannte ) Beziehung zwischen Maturin Du Puys und Froschauer belegt . In dieser wird nämlich \"Christofle Ferchanors ( ? ) , marchand libraire en la ville de Surein , en Suisse\" angeführt ( Philippe Renouard , Documents sur les imprimeurs , libraires . . . ayant exercé à Paris de 1450 à 1600 , Paris 1901 , S. 84f ) .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1211", + "psc_text": "prae frequentia commeantium et peregrinorum turbis relegere non potui, et ut ipsi probavere praesentes, 434 longo tentus incommodo, vix diebus Quadragesimae, quibus ipsi proficiscebantur, respirare coepi. Unde si paragrammata repereris, vel minus aliqua descripta sunt, quae sensum legentis impediant, non mihi debes imputare, sed tuis, et imperitiae notariorum librariorumque incuriae, qui scribunt non quod inveniunt, sed quod intelligunt; et dum alienos errores emendare nituntur, ostendunt suos. Porro Josephi libros, et sanctorum Papiae et Polycarpi volumina, falsus ad te rumor pertulit a me esse translata: quia nec otii mei, nec virium est, tantas res eadem in alteram linguam exprimere venustate. Origenis et Didymi pauca transtulimus, volentes nostris ex parte ostendere, quid Graeca doctrina retineret. Canonem Hebraicae Veritatis, excepto Octateucho, quem nunc in manibus habeo, pueris tuis et notariis dedi describendum. Septuaginta interpretum editionem et te habere non dubito; et ante annos plurimos diligentissime emendatam, studiosis tradidi. Novum Testamentum Graecae reddidi auctoritati.", + "candidate_score": 0.626157, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_42", + "bdc_text": "zu identifizieren sei , muss offen bleiben , auch wenn eine Urkunde vom 8 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_754", + "psc_text": "sunt omnes thesauri sapientiae et scientiae absconditi: et qui in mysterio absconditus erat, praedestinatus est ante saecula. Praedestinatus autem, et praefiguratus, in Lege et Prophetis. Unde et Prophetae appellabantur Videntes: quia videbant eum, quem caeteri non videbant. « Abraham vidit diem ejus: et laetatus est » (Joan. 8. 56). Aperiebantur coeli Ezechieli; qui populo peccatori erant. « Revela, inquit David, oculos meos: et considerabo mirabilia de lege tua » (Ps. 118. 18). Lex enim spiritualis est, et revelatione opus est, ut intelligatur, ac revelata facie Dei gloriam contemplemur. 5. Liber in Apocalypsi septem sigillis signatus ostenditur (Apoc. 5): quem si dederis homini scienti litteras, ut legat, respondebit tibi: Non possum, signatus est enim. Quanti hodie putant se nosse litteras, et tenent signatum librum; nec aperire possunt, nisi ille reseraverit « qui habet clavem David: qui aperit, et nemo claudit, claudit et nemo aperit? » (Ibid. 3. 7.) In Actis Apostolorum", + "candidate_score": 0.625909, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_3_5", + "bdc_text": "Januar 1547 ( HBBW XIX , Nr. 2777 ) . mihi nuper demonstravit ornatissimus vir d. Baltasar Alterius , idque utroque nomine : privatim , quod nondum animo tuo memoriam nostri excidisse testificaris , publice , quod inter regem nostrum Die Krone Frankreichs , die gerade an den 28 jährigen Heinrich II .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1555", + "psc_text": "teipsum fac: si filius Dei es, descende de cruce (Matth. 27) ; et in carne patiens, pendensque in patibulo, fortitudinem propriae majestatis ostendit, solem de cursu quiescere faciens, et signorum magnitudine plenam fidei vocem latroni extorquens: Memento mei, Domine, cum veneris in regnum tuum (Luc. 23) . Nunquam post resurrectionis gloriam, perditurus est regnum, licet innumeros contra eum Origenes blasphemiarum lapides jactet. Aut cujus est consequentiae, perpetuitatem regni discipulis polliceri, et dicere: Venite, benedicti Patris mei, possidete paratum vobis regnum a constitutione mundi (Matth. 25) : et ipsum 567 carere illo quod aliis tribuit? vel quomodo, scribente Paulo ad Corinthios, Absque nobis regnatis, et utinam regnaretis, ut et nos regnaremus vobiscum (1. Cor. 4) , intelligi poterit regnum Christi post multa tempora terminandum? praesertim cum Joannes clamet: Et qui desursum venit, super omnes est (Joan. 3. 31) : Et Apostolus scribat, Quorum Patres, et ex quibus juxta carnem Christus, qui", + "candidate_score": 0.625767, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_2", + "bdc_text": "Valde sum delectatus eo , quod in ultimis tuis ad se literis adscriptum Wohl eine nicht mehr erhaltene Antwort Bullingers auf Baldassare Altieris Brief vom 29 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.622986, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_21_23", + "bdc_text": "Nam versus Epirum visa sunt multa navigia Turcica . Sed de iis alii melius te certiorem facient . Coeterum cuperem aliquid intelligere de Maturino , bibliopola Gallo , qui Tiguri agebat .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_415", + "psc_text": "in his aliquid doctrinae pariter ac leporis inveneris, putes tibi quoque scripta esse, quae illis scripta sunt. 2. Albinam communem matrem valere cupio: de corpore loquor, ut spiritu valeat, non ignorans: eamque per te salutari obsecro, et duplici pietatis officio focillari, quod in una atque eadem Christiana simul diligatur, et mater. EPISTOLA XXXIII. AD PAULAM PARS QUAEDAM. Indicem operum Origenis contra Varronis Opera conferens, ostendit, Ecclesiam Christi habuisse Scriptorem, qui omnes Graecos Latinosque superasset etiam librorum editorum multitudine. 1. Varro et Chalcenterus copiosissimi Scriptores. --Marcum Terentium Varronem miratur Antiquitas, quod apud Latinos tam innumerabiles libros scripserit. Graeci Chalcenterum miris efferunt laudibus, quod tantos libros composuerit, quantos quivis nostrum alienos sua manu describere non possit. Et quia nunc otiosum est apud Latinos, Graecorum voluminum indicem texere, de eo qui latine scripsit, aliqua commemorabo; ut intelligamus nos Epimenidis dormire somnum, et studium quod illi posuerunt in eruditione saecularium scripturarum, nos in congregandis", + "candidate_score": 0.622967, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_21_23", + "bdc_text": "Nam versus Epirum visa sunt multa navigia Turcica . Sed de iis alii melius te certiorem facient . Coeterum cuperem aliquid intelligere de Maturino , bibliopola Gallo , qui Tiguri agebat .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1211", + "psc_text": "prae frequentia commeantium et peregrinorum turbis relegere non potui, et ut ipsi probavere praesentes, 434 longo tentus incommodo, vix diebus Quadragesimae, quibus ipsi proficiscebantur, respirare coepi. Unde si paragrammata repereris, vel minus aliqua descripta sunt, quae sensum legentis impediant, non mihi debes imputare, sed tuis, et imperitiae notariorum librariorumque incuriae, qui scribunt non quod inveniunt, sed quod intelligunt; et dum alienos errores emendare nituntur, ostendunt suos. Porro Josephi libros, et sanctorum Papiae et Polycarpi volumina, falsus ad te rumor pertulit a me esse translata: quia nec otii mei, nec virium est, tantas res eadem in alteram linguam exprimere venustate. Origenis et Didymi pauca transtulimus, volentes nostris ex parte ostendere, quid Graeca doctrina retineret. Canonem Hebraicae Veritatis, excepto Octateucho, quem nunc in manibus habeo, pueris tuis et notariis dedi describendum. Septuaginta interpretum editionem et te habere non dubito; et ante annos plurimos diligentissime emendatam, studiosis tradidi. Novum Testamentum Graecae reddidi auctoritati.", + "candidate_score": 0.622529, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_16", + "bdc_text": "- Anspielung auf den Sieg des kurfürstlichen Heeres in Rochlitz am 2 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1691", + "psc_text": "diebus patris tui vigilantia et sapientia inventae [al. inventa.] sunt in eo (Dan. 5. 11) . Qui enim curam sui gerunt, ut ad meliora proficiant, habentes legem quasi fortissimum ducem, parent imperiis ejus, et venientia contra se peccata subvertunt, splendore operum illustrantes Paschae festivitatem: et securitate conscientiae, perturbationum jacula negligentes, spe anticipant victoriam. Qui autem horum imitatores sunt, antequam ineant praelium, desiderio virtutis palmam occupant triumphorum, coronamque victores lubricae voluptatis in coelestibus possident, revelata facie, animo contemplantes, vociferabuntur et dicent: Dominus Deus, fortitudo mea, et ponet pedes meos in consummationem, super excelsa statuens me, ut vincam in cantico ejus. 6. Nec putemus, fratres carissimi, certamen esse perpetuum, ut idcirco lassemur; sed sciamus finem hujus coronam esse justitiae, quam nulla saeculorum corrumpit aetas. Studium vitae istius et certaminis temporale est, qui autem inoffenso cucurrerint gradu, et ad calcem venerint praemiorum, novas invenient mansiones, victoriam canticis demonstrantes. Itaque gratia Domini triumphos nobis", + "candidate_score": 0.617534, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_2", + "bdc_text": "Valde sum delectatus eo , quod in ultimis tuis ad se literis adscriptum Wohl eine nicht mehr erhaltene Antwort Bullingers auf Baldassare Altieris Brief vom 29 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1993", + "psc_text": "tanquam audacem Daretem coepisse pulsari atque versari: nunc tamen eis ipsis respondebo litteris tuis, quas mihi per sanctum filium nostrum Asterium jam [al. abest jam ] mittere dignatus es, in quibus multa in me comperi tuae benevolentissimae caritatis, et rursus quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque ubi mulcebar legens, ibi continuo feriebar: hoc sane vel maxime admirans, quod cum te dicas exemplaribus litterarum mearum ideo non temere putavisse credendum, ne forte, te respondente, laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses, meum esse sermonem, et sic rescribere; postea jubeas, si mea est epistola, aperte me scribere, aut mittere exemplaria veriora, ut absque ullo rancore stomachi, in Scripturarum disputatione versemur. Quo pacto enim possumus in hac disputatione sine rancore versari, si me laedere paras? aut si non paras, quomodo ego, te non laedente, abs te laesus juste expostularem 730 quod probare ante debuisses meum esse sermonem, et sic rescribere, hoc", + "candidate_score": 0.616963, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_6", + "bdc_text": "übertragen worden war ( Del Prato wird noch nichts davon gewusst haben) .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_548", + "psc_text": "vernaculus scriptor est Judaeorum, asserere, illo tempore quo crucifixus est Dominus, ex adytis Templi Virtutum coelestium erupisse voces, dicentium: Transmigremus ex his sedibus (Josephus de bello Jud. lib. 6. c. 5). Ex quibus et aliis apparere, ubi abundavit gratia, ibi superabundasse peccatum. Et postquam audierunt Apostoli: « Euntes docete omnes gentes » (Matth. 28. 19): Et ipsi Apostoli dixerunt. « Oportebat quidem vobis primum annuntiare verbum Dei: quoniam autem noluistis, ecce transimus ad gentes » (Act. 13. 46); tunc omne sacramentum Judaeae, et antiquam Dei familiaritatem, per Apostolos in nationes fuisse translatam. 5. Valida quidem quaestio, et quae possit etiam eos, qui Scripturarum aliquid attigerunt, concutere: sed perfacile solvitur. Nunquam enim eam fleret Dominus corruentem, nisi diligeret. Flevit et Lazarum, quia amabat eum. Et hoc tamen prima fronte cognoscito, non loci, sed hominum fuisse peccatum. Verum quia interfectio populi, captivitas civitatis est, propterea urbem deletam, ut populus puniretur: ideo Templum", + "candidate_score": 0.616045, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_43", + "bdc_text": "Oktober 1559 eine indirekte ( von Renouard nicht erkannte ) Beziehung zwischen Maturin Du Puys und Froschauer belegt .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_33", + "psc_text": "si corpore absens, amore tamen et spiritu 15 venio: impedio exposcens, ne nascentes amicitias, quae Christi glutino cohaeserunt, aut temporis, aut locorum magnitudo divellat; quin potius foederemus eas reciprocis epistolis. Illae inter nos currant, illae sibi obvient, illae nobiscum loquantur. Non multum perditura erit caritas, si tali secum sermone fabuletur. 2. Ruffinus autem frater, ut scribis, necdum venit; et si venerit, non multum proderit desiderio meo, cum eum jam visurus non sim. Ita enim et ille longo intervallo a me separatus est, ut huc non possit excurrere: et ego arreptae solitudinis terminis arceor, ut coeperit jam mihi non licere quod volui. Ob hoc et ego obsecro, et tu, ut petas, plurimum quaeso, ut tibi beati Rhetitii Augustodunensis Episcopi Commentarios ad describendum largiatur, in quibus Canticum Canticorum sublimi ore disseruit. Scripsit et mihi quidam de patria supradicti fratris Ruffini, Paulus senex, Tertulliani suum codicem apud eum esse, quem vehementer reposcit. Et", + "candidate_score": 0.615554, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_27", + "bdc_text": "und Bartolomeo Del Prato ( ebd. , Nr. 1771 )", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1227", + "psc_text": "docere conatus sit, eum qui benedixerit tanto Patriarchae, divinioris fuisse naturae, nec de hominibus aestimandum. Et ad extremum ausus est dicere Spiritum Sanctum occurrisse Abrahae, et ipsum esse qui sub hominis figura visus sit. Quomodo autem Spiritus Sanctus, panem vinumque protulerit, et decimas praedae, quas Abraham victis quatuor regibus reportarat, acceperit, omnino tangere noluit: petisque ut quid mihi, vel de Scriptore, ve de quaestione videatur, respondeam. Fateor volui dissimulare sententiam, nec me periculoso et φιλεγκλήμονι miscere tractatui, in quo quodcumque dixissem, reprehensores habiturus forem. Sed rursum cum Epistolam legerem, et invenissem in extrema pagella, miris me obtestationibus adjuratum, ne spernerem precatorem: revolvi 441 Veterum libros, ut viderem quid singuli dicerent, et tibi quasi de multorum consilio, responderem. 2. Statimque in fronte Geneseos primam Homiliarum Origenis reperi scriptam de Melchisedech, in qua multiplici sermone disputans, illuc devolutus est, ut eum Angelum diceret. Iisdemque pene argumentis, quibus Scriptor tuus de Spiritu sancto,", + "candidate_score": 0.615256, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_6", + "bdc_text": "übertragen worden war ( Del Prato wird noch nichts davon gewusst haben) .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_913", + "psc_text": "Apostolus dixisse credendus est, quod carnalibus oculis, et aure carnali, et cogitatione mortali non possint spiritualia comprehendi. « Etsi enim noveramus quondam Jesum secundum carnem, sed nunc jam non novimus eum » (2. Cor. 5. 16). Et in Joannis Epistola scribitur: « Carissimi, nunc filii Dei sumus, et necdum manifestum est quod futuri sumus. Scimus enim quoniam cum apparuerit, similes ei erimus, quia videbimus eum sicuti est » (1. Joan. 3. 2). Quodque revelatum sibi et Sanctis per spiritum esse testatur, non statim sequitur, ut ipse aliis revelaverit. Alioqui audivit et in paradiso verba ineffabilia, quae aliis narrare non poterat (2. Cor. 12): aut si narravit, nequaquam ineffabilia sunt. 2. Secunda Quaestio fuit, in qua dicis legisse te per ransitum in Opusculis meis, quod agni qui stant a dextris, et haedi qui stant a sinistris (Matth. 25), Christiani sint atque gentiles: et non potius boni et mali. Non memini me", + "candidate_score": 0.612564, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_24", + "bdc_text": "Der Buchhändler Maturin Virgin ( ? ) aus Fontenay-le- Comte ( Vendée ) im Poitou .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1486", + "psc_text": "persequuntur vos (Luc. 6; Matth. 5). Amo carnem castam, virginem, jejunantem: amo carnis non opera, sed substantiam: amo carnem, quae judicandam se esse novit: amo illam, quae pro Christo in martyrio caeditur, laniatur, exuritur. 10. An corrupti Origenis libri? --Illud vero, quod asserunt, a quibusdam haereticis et malevolis hominibus libros ejus esse violatos, quam ineptum sit, hinc probari potest. Quis prudentior, doctior, eloquentior Eusebio, et Didymo, assertoribus Origenis, inveniri potest? quorum alter sex voluminibus τῆς ἀπολογίας ita eum, ut se, sensisse confirmat: alter sic ejus errores nititur excusare, ut tamen illius esse fateatur; non scriptum negans, sed sensum scribentis edisserens. Aliud est, si qua ab haereticis addita sunt, aliud si quis quasi bene dicta defendat. Solus inventus est Origenes, cujus scripta in toto orbe falsarentur, et, quasi ad Mithridatis litteras, omnis veritas uno die de voluminibus illius raderetur. Si unus violatus est liber, num universa ejus opera, quae diversis et", + "candidate_score": 0.612478, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_43", + "bdc_text": "Oktober 1559 eine indirekte ( von Renouard nicht erkannte ) Beziehung zwischen Maturin Du Puys und Froschauer belegt .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_32", + "psc_text": "sepulcro scelerum jacenti, dicat; Hieronyme, veni foras. Sanctus Presbyter Evagrius plurimum te salutat: et Martinianum fratrem juncto salutamus obsequio, quem ego videre desiderans, catena languoris innector. Vale in Christo. EPISTOLA V AD FLORENTIUM. Respondet Florentio, eumque certiorem facit se jam solitudinem quae juxta Syriam Saracenis jungitur, arripuisse. Tum petit ab eo libros quosdam, aliosque illi offert, quibus abundabat. 1. In ea mihi parte eremi commoranti, quae juxta Syriam Saracenis jungitur, dilectionis tuae scripta perlata sunt. Quibus lectis, ita reaccensus est animus Jerosolymam proficiscendi, ut pene nocuerit proposito, quod profuerit caritati. Nunc igitur quomodo valeo, pro me tibi litteras repraesento: et si corpore absens, amore tamen et spiritu 15 venio: impedio exposcens, ne nascentes amicitias, quae Christi glutino cohaeserunt, aut temporis, aut locorum magnitudo divellat; quin potius foederemus eas reciprocis epistolis. Illae inter nos currant, illae sibi obvient, illae nobiscum loquantur. Non multum perditura erit caritas, si tali secum sermone fabuletur.", + "candidate_score": 0.599639, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_23", + "bdc_text": "Coeterum cuperem aliquid intelligere de Maturino , bibliopola Gallo , qui Tiguri agebat .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1481", + "psc_text": "περὶ Ἀρχῶν, στρωματέας et τόμους? quis per infame opus se ipsum voluit infamari? Nec disertiores sumus Hilario, nec fideliores Victorino, qui ejus tractatus non ut interpretes, sed ut auctores proprii operis transtulerunt. Nuper Sanctus Ambrosius sic Hexaemeron illius compilavit, ut magis Hippolyti sententias Basiliique sequeretur. Ego ipse, cujus aemulatores esse vos dicitis, et, ad caeteros talpae, caprearum in me oculos possidetis, si malo animo fuissem erga Origenem, interpretatus essem hos ipsos, quos supra dixi, libros, ut mala ejus etiam Latinis nota facerem; sed 530 nunquam feci, et multis rogantibus acquiescere nolui. Non enim consuevi eorum insultare erroribus, quorum miror ingenia. Ipse, si adhuc viveret. Origenes irasceretur vobis fautoribus suis, et cum Jacob diceret, Odiosum me fecistis in mundo (Gen. 34) . 8. Vult aliquis laudare Origenem? laudet, ut laudo: magnus vir ab infantia, et vere martyris [Leonidis Martyris] filius: Alexandriae ecclesiasticam scholam tenuit, succedens eruditissimo viro Clementi presbytero: voluptates in", + "candidate_score": 0.596585, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Appendix-prima", + "max_score": 0.690917, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_39_41", + "bdc_text": "Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) . Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand; s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_25", + "psc_text": "ad kal. Decembris. Ante autem Natalem Domini nostri Jesu Christi, Isaiae, Hieremiae, et Daniel usque ad Epiphaniam. Postea quidem Ezechiel, et Prophetae minores, atque Job usque idus Februarias. Psalmi omni tempore. Evangelium et Apostolum [ Lege Apostolus] similiter. Tractatus vero sancti Hieronymi, Ambrosii, et caeterorum Patrum, prout ordo poscit, leguntur. ADMONITIO IN SEQUENTEM EPISTOLAM. Turribii Asturicensis epistolam ad Idatium et Ceponium episcopos, quam Quesnellus inter Leoninas edidit post Leonis epistolam ad Turribium, Stephanus Baluzius (Vid. t. IV Concil. pag. 731) , et alii nonnulli in suspicionem vocant. At illam satis vindicat antiquitas codicis S. Aemiliani, ex quo ea ab Ambrosio Morales primum prodiit, uti pluribus ostendemus in observationibus ad not. 8 Quesnelli in epist. 15 S. Leonis ad Turribium. Aliae vero objectiones, quae proferri possent, facile elidentur, si hanc epistolam non minus quam libellum adversus Priscillianistas, qui cum hac epistola ad Idatium et Ceponium episcopos directus agnoscitur, ante episcopatum a", + "candidate_score": 0.690917, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_39_41", + "bdc_text": "Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) . Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand; s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_26", + "psc_text": "Morales primum prodiit, uti pluribus ostendemus in observationibus ad not. 8 Quesnelli in epist. 15 S. Leonis ad Turribium. Aliae vero objectiones, quae proferri possent, facile elidentur, si hanc epistolam non minus quam libellum adversus Priscillianistas, qui cum hac epistola ad Idatium et Ceponium episcopos directus agnoscitur, ante episcopatum a Turribio scriptos credamus. Hinc iidem Idatius et Ceponius Turribio antiquiores episcopi dicendi sunt: unde Idatius ad an. 445, se ante Turribium nominat. Idem vero libellus cum eadem epistola ipsi praefixa ad Leonem postea missus videtur, ita ut ex hac epistola Idatii et Ceponii antiquitatem et meritum S. pontifex intelligens, hos in fine epistolae 15 maxime idoneos crediderit, qui Turribio juniori episcopo efficaciorem operam adjungerent, ut adversus Priscillianistas Galliciae synodus convocaretur. EPISTOLA V S. TURRIBII ASTURICENSIS. De non recipiendis in auctoritatem fidei apocryphis Scripturis, et de secta Priscillianistarum. Sanctis ac beatissimis et omni veneratione colendis IDATIO et CEPONIO episcopis TURRIBIUS. Molesta", + "candidate_score": 0.685082, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_1_3", + "bdc_text": "Pratensius d. Henrico Bullingero S. P. D . Valde sum delectatus eo , quod in ultimis tuis ad se literis adscriptum Wohl eine nicht mehr erhaltene Antwort Bullingers auf Baldassare Altieris Brief vom 29 . Januar 1547 ( HBBW XIX , Nr. 2777 ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_9", + "psc_text": "mss. codicibus facile fuisse quispiam probaverit. Neque verum esse potest hanc epistolam datam fuisse die 6 Januarii an. 445, sex circiter mensibus ante alteram, quam scriptam ostendimus mense non Junio, sed Julio. Hilarium enim Roma discessisse Viennensibus notum initio ejusdem epistolae traditur. Ex Hilarii autem Vita c. 16 liquet eum hiemis tempore peditem per Alpes profectum in Urbem, et postquam ibidem aliquamdiu constitisset, hieme pariter exinde aufugisse: quod si non ad Februarii initia, saltem ad finem Januarii referendum videtur; ac propterea probabilissimum est nondum pontificem publicis saltem litteris quidquam statuisse in Hilarium, cum is Arelatem reversus illum placaturus Romam misit primo Ravennium presbyterum, deinde Nectarium atque Constantium episcopos; cumque Auxiliaris Praefectus ad Hilarium rescribens, mitius eidem consilium suasit. Quod si ad haec concilianda cum Tillemontio quispiam suspicetur, in Leonis epistola pro VIII id. Jan. legendum VIII id. Jun., ut in Valentiniani novella inter Leonis epistolas relata epist. 11, editum fuerat:", + "candidate_score": 0.650121, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_37_39", + "bdc_text": "HBBW XIII , Nr. 1813 ) dankte. Am 10 . Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_20", + "psc_text": "poscat; tum si petitioni suae laicum viderit obviare, ex permissu episcopi sui in saeculi moderatoris disceptatione confligat. Leo episcopus subscripsi. Victorius episcopus subscripsi. Eustochius episcopus subscripsi. ADMONITIO IN SEQUENTEM SENTENTIAM. In duobus manuscriptis Vallicellanis XVIII, et B. 58, nec non in multo vetustiore Vat. Palatino 277, exhibetur Sententia papae Leonis de apocryphis Scripturis. Hanc sententiam e codice Herovallianae collectionis Leoni tributam vulgavit Jacobus Petit post Theodori Poenitentiale, ac dein ex memorato ms. Palatino noster concivis P. Joseph. Blanchinius tom. I Vindiciarum canonicarum Scripturarum pag. 405, qui et characteris octavum circiter saeculum referentis specimen dedit pag. 295. Primum caput hujus sententiae sumptum quidem est ex Leonis epist. 15, ad Turribium, cap. 15. Caput vero secundum Leonem non habet auctorem. Insignis porro est hujus secundi capitis varietas in laudatis codicibus. Nam codex antiquior Palatinus plura continet quae in tribus aliis mss. desunt. In his generalis sanctionis forma primo capite inducta, qua libri", + "candidate_score": 0.649909, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_34_36", + "bdc_text": "Dies verleitete Herminjard dazu , zu glauben , dass Del Prato genauso wie Maturin aus dem Poitou stamme , und den von Del Prato in dem oben erwähnten ersten Brief an Bullinger angeführten lateinischen Namen \"Bartolomeus Pratensius \" mit \"Barthélemi Des Prés\" wiederzugeben , zumal er einen solchen Familiennamen unweit von Fontenay-le- Comte belegen konnte . Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 . November 1543 ( Herminjard IX 110-112 , Nr. 1308 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_8", + "psc_text": "papae I ad Bertericum Viennensem archiepiscopum, in qua testatur pontifex sanctum Leonem post Chalcedonensem synodum singulis metropolitis civitates quas subjectas sibi haberent distinxisse: quod de solis Arelatensi et Viennensi verum est, et quidem ante synodum Chalcedonensem. » 2. Cum ea quae ex suo sensu suoque nomine opposuit Quesnellus satis sunt gravia, tum vero quae ex alieno reposuit, quam sint imbecilla quisque cognoscet. In errore quidem consularis notae etsi facile tribui possit librarii oscitantiae numerales litteras IV pro VI in Valentiniani consulatu signare, non tamen eidem lapsui verti potest Avieno pro Nomo scribere, nec unum ejusmodi nomen pro altero sumi in mss. codicibus facile fuisse quispiam probaverit. Neque verum esse potest hanc epistolam datam fuisse die 6 Januarii an. 445, sex circiter mensibus ante alteram, quam scriptam ostendimus mense non Junio, sed Julio. Hilarium enim Roma discessisse Viennensibus notum initio ejusdem epistolae traditur. Ex Hilarii autem Vita c. 16 liquet eum", + "candidate_score": 0.648367, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_39", + "bdc_text": "Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_20", + "psc_text": "poscat; tum si petitioni suae laicum viderit obviare, ex permissu episcopi sui in saeculi moderatoris disceptatione confligat. Leo episcopus subscripsi. Victorius episcopus subscripsi. Eustochius episcopus subscripsi. ADMONITIO IN SEQUENTEM SENTENTIAM. In duobus manuscriptis Vallicellanis XVIII, et B. 58, nec non in multo vetustiore Vat. Palatino 277, exhibetur Sententia papae Leonis de apocryphis Scripturis. Hanc sententiam e codice Herovallianae collectionis Leoni tributam vulgavit Jacobus Petit post Theodori Poenitentiale, ac dein ex memorato ms. Palatino noster concivis P. Joseph. Blanchinius tom. I Vindiciarum canonicarum Scripturarum pag. 405, qui et characteris octavum circiter saeculum referentis specimen dedit pag. 295. Primum caput hujus sententiae sumptum quidem est ex Leonis epist. 15, ad Turribium, cap. 15. Caput vero secundum Leonem non habet auctorem. Insignis porro est hujus secundi capitis varietas in laudatis codicibus. Nam codex antiquior Palatinus plura continet quae in tribus aliis mss. desunt. In his generalis sanctionis forma primo capite inducta, qua libri", + "candidate_score": 0.647111, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_37_39", + "bdc_text": "HBBW XIII , Nr. 1813 ) dankte. Am 10 . Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_68", + "psc_text": "in vetusto codice XIX monachorum S. Basilii Romae pag. 54. Ex his quid et unde tres isti addititii canones sint, perspicue cognoscitur. EPISTOLA IX, SEU ACTIO XVI CHALCEDONENSIS. Nunc primum edita ex mss. Graecis bibliothecae Venetae S. Marci 555, saeculi XII, et 164 saeculi XIV, in qua lecta fuit epistola 93 S. Leonis ad ipsam synodum. Consulatu domini nostri Marciani semper Augusti, et qui erit nuntiandus, pridie kalendas Novembris Chalcedone juxta mandatum divinissimi et piissimi domini nostri Marciani semper Augusti congregatis in sanctissima Ecclesia sanctae martyris Euphemiae, magnificentissimo et gloriosissimo magistro militum, exconsule, et Patricio Anatolio, et magnificentissimo ac gloriosissimo praefecto sacrorum praeteriorum Palladio, et magnificentissimo atque gloriosissimo magistro divinorum officiorum Vincomalo; convenientibus quoque reverendissimis episcopis Paschasino et Lucentio, et reverendissimo presbytero Bonifacio locum habentibus sanctissimi archiepiscopi senioris Romae Leonis, et Anatolio reverendissimo archiepiscopo magni nominis Constantinopolis, et Maximo reverendissimo episcopo Antiochiae Syriae, et Juvenali reverendissimo episcopo Jerosolymorum, et Quintillo", + "candidate_score": 0.646936, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_39", + "bdc_text": "Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_25", + "psc_text": "ad kal. Decembris. Ante autem Natalem Domini nostri Jesu Christi, Isaiae, Hieremiae, et Daniel usque ad Epiphaniam. Postea quidem Ezechiel, et Prophetae minores, atque Job usque idus Februarias. Psalmi omni tempore. Evangelium et Apostolum [ Lege Apostolus] similiter. Tractatus vero sancti Hieronymi, Ambrosii, et caeterorum Patrum, prout ordo poscit, leguntur. ADMONITIO IN SEQUENTEM EPISTOLAM. Turribii Asturicensis epistolam ad Idatium et Ceponium episcopos, quam Quesnellus inter Leoninas edidit post Leonis epistolam ad Turribium, Stephanus Baluzius (Vid. t. IV Concil. pag. 731) , et alii nonnulli in suspicionem vocant. At illam satis vindicat antiquitas codicis S. Aemiliani, ex quo ea ab Ambrosio Morales primum prodiit, uti pluribus ostendemus in observationibus ad not. 8 Quesnelli in epist. 15 S. Leonis ad Turribium. Aliae vero objectiones, quae proferri possent, facile elidentur, si hanc epistolam non minus quam libellum adversus Priscillianistas, qui cum hac epistola ad Idatium et Ceponium episcopos directus agnoscitur, ante episcopatum a", + "candidate_score": 0.646768, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_39", + "bdc_text": "Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_7", + "psc_text": "per otium epistolam. Quamobrem nec inutilis, inquient, videtur omnino epistola, immo necessaria, cum inter utramque sex fere mensium intervallum fuerit; et altera mense Januario, altera Junio scripta videatur. Hiemis videlicet tempore e Galliis profectum Hilarium narrat ejus Vitae scriptor: unde et Januario mense scribere potuit sanctus Leo ad Gallicanos episcopos, quos cum didicisset nihilo secius in Hilarium propensos, nec quidquam de sua in illum gratia et obsequiis remisisse, tunc Leo prolixiorem epistolam scripsit, quam et Valentiniani edicto praemuniri curavit, ut parendi necessitas Gallicanis episcopis imponeretur. « In eadem Floriacensi bibliotheca, inter vetera monumenta quae res Viennenses attinent, exstat epistola Adriani papae I ad Bertericum Viennensem archiepiscopum, in qua testatur pontifex sanctum Leonem post Chalcedonensem synodum singulis metropolitis civitates quas subjectas sibi haberent distinxisse: quod de solis Arelatensi et Viennensi verum est, et quidem ante synodum Chalcedonensem. » 2. Cum ea quae ex suo sensu suoque nomine opposuit Quesnellus satis sunt", + "candidate_score": 0.646613, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_41_43", + "bdc_text": "s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. ) zu identifizieren sei , muss offen bleiben , auch wenn eine Urkunde vom 8 . Oktober 1559 eine indirekte ( von Renouard nicht erkannte ) Beziehung zwischen Maturin Du Puys und Froschauer belegt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_25", + "psc_text": "ad kal. Decembris. Ante autem Natalem Domini nostri Jesu Christi, Isaiae, Hieremiae, et Daniel usque ad Epiphaniam. Postea quidem Ezechiel, et Prophetae minores, atque Job usque idus Februarias. Psalmi omni tempore. Evangelium et Apostolum [ Lege Apostolus] similiter. Tractatus vero sancti Hieronymi, Ambrosii, et caeterorum Patrum, prout ordo poscit, leguntur. ADMONITIO IN SEQUENTEM EPISTOLAM. Turribii Asturicensis epistolam ad Idatium et Ceponium episcopos, quam Quesnellus inter Leoninas edidit post Leonis epistolam ad Turribium, Stephanus Baluzius (Vid. t. IV Concil. pag. 731) , et alii nonnulli in suspicionem vocant. At illam satis vindicat antiquitas codicis S. Aemiliani, ex quo ea ab Ambrosio Morales primum prodiit, uti pluribus ostendemus in observationibus ad not. 8 Quesnelli in epist. 15 S. Leonis ad Turribium. Aliae vero objectiones, quae proferri possent, facile elidentur, si hanc epistolam non minus quam libellum adversus Priscillianistas, qui cum hac epistola ad Idatium et Ceponium episcopos directus agnoscitur, ante episcopatum a", + "candidate_score": 0.644045, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_37_39", + "bdc_text": "HBBW XIII , Nr. 1813 ) dankte. Am 10 . Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_0", + "psc_text": "PRAEFATIO. 1. Haec appendix trium documentorum genera complectetur. Primum epistolas Leoni affictas, et sententiam de apocryphis ex Leonis epistola ad Turribium ex parte transcriptam. Dein duas epistolas a Quesnello Leoninis adjectas, alteram Turribii ad Idatium et Ceponium episcopos, alteram Juliani Coensis ad Leonem Augustum. Subjiciemus tertiam ex codice Casinensi editam a Christiano Lupo et Baluzio, qua coaevus auctor anonymus refellit Eutychis epistolam 21 ad Leonem scriptam. Tandem duo monumenta ad Leonis epistolas pertinentia, nimirum fragmentum gestorum Constantinopolitani concilii ex vita S. Abundii Comensis editum, in quo epistola 28 Leonis ad Flavianum recepta fuit, et actionem ineditam concilii Chalcedonensis, in qua Leonis epistola 93 ad synodum Nicaeae primum indictam, postea vero Chalcedone habitam, Latine ac Graece recitata cognoscitur. 2. In serie autem epistolarum quae Leoni perperam tributae fuere, hic non recensuimus epistolam ad Demetriadem, quia haec longior tractatus est, non disjungendus a duobus libris de Vocatione omnium gentium, qui secundo tomo", + "candidate_score": 0.64323, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_37_39", + "bdc_text": "HBBW XIII , Nr. 1813 ) dankte. Am 10 . Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_7", + "psc_text": "per otium epistolam. Quamobrem nec inutilis, inquient, videtur omnino epistola, immo necessaria, cum inter utramque sex fere mensium intervallum fuerit; et altera mense Januario, altera Junio scripta videatur. Hiemis videlicet tempore e Galliis profectum Hilarium narrat ejus Vitae scriptor: unde et Januario mense scribere potuit sanctus Leo ad Gallicanos episcopos, quos cum didicisset nihilo secius in Hilarium propensos, nec quidquam de sua in illum gratia et obsequiis remisisse, tunc Leo prolixiorem epistolam scripsit, quam et Valentiniani edicto praemuniri curavit, ut parendi necessitas Gallicanis episcopis imponeretur. « In eadem Floriacensi bibliotheca, inter vetera monumenta quae res Viennenses attinent, exstat epistola Adriani papae I ad Bertericum Viennensem archiepiscopum, in qua testatur pontifex sanctum Leonem post Chalcedonensem synodum singulis metropolitis civitates quas subjectas sibi haberent distinxisse: quod de solis Arelatensi et Viennensi verum est, et quidem ante synodum Chalcedonensem. » 2. Cum ea quae ex suo sensu suoque nomine opposuit Quesnellus satis sunt", + "candidate_score": 0.6378, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_37_39", + "bdc_text": "HBBW XIII , Nr. 1813 ) dankte. Am 10 . Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_25", + "psc_text": "ad kal. Decembris. Ante autem Natalem Domini nostri Jesu Christi, Isaiae, Hieremiae, et Daniel usque ad Epiphaniam. Postea quidem Ezechiel, et Prophetae minores, atque Job usque idus Februarias. Psalmi omni tempore. Evangelium et Apostolum [ Lege Apostolus] similiter. Tractatus vero sancti Hieronymi, Ambrosii, et caeterorum Patrum, prout ordo poscit, leguntur. ADMONITIO IN SEQUENTEM EPISTOLAM. Turribii Asturicensis epistolam ad Idatium et Ceponium episcopos, quam Quesnellus inter Leoninas edidit post Leonis epistolam ad Turribium, Stephanus Baluzius (Vid. t. IV Concil. pag. 731) , et alii nonnulli in suspicionem vocant. At illam satis vindicat antiquitas codicis S. Aemiliani, ex quo ea ab Ambrosio Morales primum prodiit, uti pluribus ostendemus in observationibus ad not. 8 Quesnelli in epist. 15 S. Leonis ad Turribium. Aliae vero objectiones, quae proferri possent, facile elidentur, si hanc epistolam non minus quam libellum adversus Priscillianistas, qui cum hac epistola ad Idatium et Ceponium episcopos directus agnoscitur, ante episcopatum a", + "candidate_score": 0.636759, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_48_50", + "bdc_text": "Vielleicht ist also \"Virgin\" nur ein Deckname für Du Puys. Venetiis , ad nonas apriles 1547 . Vale! [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_9", + "psc_text": "mss. codicibus facile fuisse quispiam probaverit. Neque verum esse potest hanc epistolam datam fuisse die 6 Januarii an. 445, sex circiter mensibus ante alteram, quam scriptam ostendimus mense non Junio, sed Julio. Hilarium enim Roma discessisse Viennensibus notum initio ejusdem epistolae traditur. Ex Hilarii autem Vita c. 16 liquet eum hiemis tempore peditem per Alpes profectum in Urbem, et postquam ibidem aliquamdiu constitisset, hieme pariter exinde aufugisse: quod si non ad Februarii initia, saltem ad finem Januarii referendum videtur; ac propterea probabilissimum est nondum pontificem publicis saltem litteris quidquam statuisse in Hilarium, cum is Arelatem reversus illum placaturus Romam misit primo Ravennium presbyterum, deinde Nectarium atque Constantium episcopos; cumque Auxiliaris Praefectus ad Hilarium rescribens, mitius eidem consilium suasit. Quod si ad haec concilianda cum Tillemontio quispiam suspicetur, in Leonis epistola pro VIII id. Jan. legendum VIII id. Jun., ut in Valentiniani novella inter Leonis epistolas relata epist. 11, editum fuerat:", + "candidate_score": 0.63178, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_35", + "bdc_text": "Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_9", + "psc_text": "mss. codicibus facile fuisse quispiam probaverit. Neque verum esse potest hanc epistolam datam fuisse die 6 Januarii an. 445, sex circiter mensibus ante alteram, quam scriptam ostendimus mense non Junio, sed Julio. Hilarium enim Roma discessisse Viennensibus notum initio ejusdem epistolae traditur. Ex Hilarii autem Vita c. 16 liquet eum hiemis tempore peditem per Alpes profectum in Urbem, et postquam ibidem aliquamdiu constitisset, hieme pariter exinde aufugisse: quod si non ad Februarii initia, saltem ad finem Januarii referendum videtur; ac propterea probabilissimum est nondum pontificem publicis saltem litteris quidquam statuisse in Hilarium, cum is Arelatem reversus illum placaturus Romam misit primo Ravennium presbyterum, deinde Nectarium atque Constantium episcopos; cumque Auxiliaris Praefectus ad Hilarium rescribens, mitius eidem consilium suasit. Quod si ad haec concilianda cum Tillemontio quispiam suspicetur, in Leonis epistola pro VIII id. Jan. legendum VIII id. Jun., ut in Valentiniani novella inter Leonis epistolas relata epist. 11, editum fuerat:", + "candidate_score": 0.629017, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_26_28", + "bdc_text": "August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 ) und Bartolomeo Del Prato ( ebd. , Nr. 1771 ) von Venedig nach Zürich übermittelt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_0", + "psc_text": "PRAEFATIO. 1. Haec appendix trium documentorum genera complectetur. Primum epistolas Leoni affictas, et sententiam de apocryphis ex Leonis epistola ad Turribium ex parte transcriptam. Dein duas epistolas a Quesnello Leoninis adjectas, alteram Turribii ad Idatium et Ceponium episcopos, alteram Juliani Coensis ad Leonem Augustum. Subjiciemus tertiam ex codice Casinensi editam a Christiano Lupo et Baluzio, qua coaevus auctor anonymus refellit Eutychis epistolam 21 ad Leonem scriptam. Tandem duo monumenta ad Leonis epistolas pertinentia, nimirum fragmentum gestorum Constantinopolitani concilii ex vita S. Abundii Comensis editum, in quo epistola 28 Leonis ad Flavianum recepta fuit, et actionem ineditam concilii Chalcedonensis, in qua Leonis epistola 93 ad synodum Nicaeae primum indictam, postea vero Chalcedone habitam, Latine ac Graece recitata cognoscitur. 2. In serie autem epistolarum quae Leoni perperam tributae fuere, hic non recensuimus epistolam ad Demetriadem, quia haec longior tractatus est, non disjungendus a duobus libris de Vocatione omnium gentium, qui secundo tomo", + "candidate_score": 0.628273, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_41", + "bdc_text": "s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_25", + "psc_text": "ad kal. Decembris. Ante autem Natalem Domini nostri Jesu Christi, Isaiae, Hieremiae, et Daniel usque ad Epiphaniam. Postea quidem Ezechiel, et Prophetae minores, atque Job usque idus Februarias. Psalmi omni tempore. Evangelium et Apostolum [ Lege Apostolus] similiter. Tractatus vero sancti Hieronymi, Ambrosii, et caeterorum Patrum, prout ordo poscit, leguntur. ADMONITIO IN SEQUENTEM EPISTOLAM. Turribii Asturicensis epistolam ad Idatium et Ceponium episcopos, quam Quesnellus inter Leoninas edidit post Leonis epistolam ad Turribium, Stephanus Baluzius (Vid. t. IV Concil. pag. 731) , et alii nonnulli in suspicionem vocant. At illam satis vindicat antiquitas codicis S. Aemiliani, ex quo ea ab Ambrosio Morales primum prodiit, uti pluribus ostendemus in observationibus ad not. 8 Quesnelli in epist. 15 S. Leonis ad Turribium. Aliae vero objectiones, quae proferri possent, facile elidentur, si hanc epistolam non minus quam libellum adversus Priscillianistas, qui cum hac epistola ad Idatium et Ceponium episcopos directus agnoscitur, ante episcopatum a", + "candidate_score": 0.624957, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_35_37", + "bdc_text": "Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 . November 1543 ( Herminjard IX 110-112 , Nr. 1308 ; HBBW XIII , Nr. 1813 )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_9", + "psc_text": "mss. codicibus facile fuisse quispiam probaverit. Neque verum esse potest hanc epistolam datam fuisse die 6 Januarii an. 445, sex circiter mensibus ante alteram, quam scriptam ostendimus mense non Junio, sed Julio. Hilarium enim Roma discessisse Viennensibus notum initio ejusdem epistolae traditur. Ex Hilarii autem Vita c. 16 liquet eum hiemis tempore peditem per Alpes profectum in Urbem, et postquam ibidem aliquamdiu constitisset, hieme pariter exinde aufugisse: quod si non ad Februarii initia, saltem ad finem Januarii referendum videtur; ac propterea probabilissimum est nondum pontificem publicis saltem litteris quidquam statuisse in Hilarium, cum is Arelatem reversus illum placaturus Romam misit primo Ravennium presbyterum, deinde Nectarium atque Constantium episcopos; cumque Auxiliaris Praefectus ad Hilarium rescribens, mitius eidem consilium suasit. Quod si ad haec concilianda cum Tillemontio quispiam suspicetur, in Leonis epistola pro VIII id. Jan. legendum VIII id. Jun., ut in Valentiniani novella inter Leonis epistolas relata epist. 11, editum fuerat:", + "candidate_score": 0.624339, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf011", + "work_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2", + "max_score": 0.689537, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_38_40", + "bdc_text": "dankte. Am 10 . Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) . Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_11", + "psc_text": "pars prior (Paris 2011) 119–120. Für die vorliegende Edition habe ich das online zugängliche Digitalisat des Mikrofilms der BnF benutzt. https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/btv1b10723869s. Der Text trägt auf fol. 133v die mit Sicherheit sekundäre Überschrift τοῦ αὐτοῦ εἰς τὸν ναʹ ψαλμόν:~ Die Parallelüberlieferung durch Xp ist ein besonderer editorischer Glücksfall, da mit ihr der oben erwähnte Textausfall in E geheilt werden kann. Ansonsten sind die Abweichungen zwischen E und Xp nicht groß, bei Varianten ist allerdings meist E der Vorzug zu geben. Gegenüber der Katenenüberlieferung stimmen beide Handschriften in der Regel überein. Eine direkte Abhängigkeit von E schließt sich für Xp schon aufgrund der Zuschreibung an Chrysostomus aus; sie kommt auch nicht infrage aufgrund besserer Varianten in Xp. Siehe den app. crit. zu 1,4; 2,10–11; 8,23 u.ö. Umgekehrt kann natürlich E keinesfalls von Xp abhängig sein, aufgrund der Überlieferung, der Datierung und des in der Regel besseren Textes in E. Henry Savile hat", + "candidate_score": 0.689537, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_38_40", + "bdc_text": "dankte. Am 10 . Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) . Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_46", + "psc_text": "Anm. 41) 511–512. Hier konnte ich einen vollständigen Mikrofilm der Handschrift auswerten. Nb enthält mehr Zuschreibungen am Seitenrand, mitunter sind jedoch die enthaltenen Texte gegenüber Na gekürzt. Für meine Arbeit benutzte ich zunächst einen guten und vollständigen Mikrofilm der Handschrift, inzwischen ist aber auch ein sehr gutes Digitalisat online verfügbar. https://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/bav_pal_gr_247. Zwei strittige Katenenfragmente zu Ps 51 Ekkehard Mühlenberg benennt zwei Katenenfragmente zu Ps 51, die nach seiner Einschätzung zumindest teilweise mit dem Kommentar des Eusebius in Zusammenhang stehen könnten. Vgl. Ekkehard Mühlenberg, Psalmenkommentare aus der Katenenüberlieferung II = PTS 16 (Berlin 1977) xxii–xxiii. Bereits Gilles Dorival widerspricht einer Zuschreibung an Eusebius und plädiert für die Zuschreibung an Didymus. Vgl. Gilles Dorival, Chaînes I (wie Anm. 18) 169–170. Die beiden Fragmente sollen an dieser Stelle kurz besprochen werden. Fragment 1 (zu Ps 51,9) Ps 51,9: Ἰδοὺ ἄνθρωπος, ὃς οὐκ ἔθετο τὸν θεὸν βοηθὸν αὐτοῦ, ἀλλ’ ἐπήλπισεν ἐπὶ τὸ πλῆθος τοῦ", + "candidate_score": 0.687395, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_40_42", + "bdc_text": "Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand; s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. ) zu identifizieren sei , muss offen bleiben , auch wenn eine Urkunde vom 8 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_27", + "psc_text": "Katenen werden unterstützt, Z. B. 101,18 (Kommentar zu Ps 58): τοῦ πάθους BtCaCb < E. und an einer Stelle bietet Bt sogar als einziger Textzeuge den richtigen Text. 311,27 (Kommentar zu Ps 71): λαμπροτέραν Bt < E. (G) Vatikan, Biblioteca Apostolica Vaticana, Reginensis graecus 40 (13. Jh.) Hierbei handelt es sich um eine Bombycin-Handschrift, die auf 344 Folia Kommentierungen zu Ps 1–150 enthält. Die Handschrift ist sehr gut erhalten, wurde jedoch offenbar neu gebunden, denn fol. 144 und fol. 151, die äußeren Blätter eines Quaternions, sind dabei vertauscht worden. Dies ist in der Foliierung der Handschrift mit arabischen Zahlen nachträglich korrigiert worden. G ist die einzige erhaltene Handschrift des Katenentyps IX nach Karo / Lietzmann (CPG C 22), einer komplexen, aus verschiedenen früheren Katenen zusammengestellten Katene, Gilles Dorival spricht in einem solchen Fall von einer chaîne complexe. Zur Katene des Vat. Reg. gr. 40 siehe Gilles Dorival, Les Chaînes exégétiques", + "candidate_score": 0.668818, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_28_30", + "bdc_text": "von Venedig nach Zürich übermittelt . Altieris Brief ermöglicht einen guten Einblick in Maturins Tätigkeit als Buchverkäufer von protestantischen Publikationen in Venedig , die sowohl aus Zürich als auch aus Genf und Straßburg stammten . Als Maturin sich mit den oben erwähnten Briefen zum ersten Mal Bullinger in Zürich vorstellte , wird dieser ihn gebeten haben , seinen Namen am Ende des von Del Prato verfassten Briefes aufzuschreiben , wohl um sich diesen merken zu können ( s .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_38", + "psc_text": "roter Tinte am Rand oder zum Beginn der Exzerpte; der Bezug auf die jeweils kommentierten Halbverse erfolgt durch vielfältige Verweiszeichen im Lemmatext und am Rand der Katene. Bei meiner Arbeit konnte ich zunächst auf einen qualitativ hochwertigen Mikrofilm, später auf die ebenfalls hervorragenden online verfügbaren farbigen Digitalaufnahmen der Handschrift https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/btv1b10515446x. zurückgreifen. (Cb) Venedig, Biblioteca Nazionale Marciana, gr. Z 17 (10. Jhdt.) Eine detaillierte Beschreibung dieser Handschrift findet sich ebenfalls bei Vanderschelden, An Unconventional Catena (wie Anm. 34) 44–48. Der ebenfalls sehr großzügig gestaltete, 430 Folia umfassende Pergamentcodex überliefert nicht nur dieselbe Katene wie Ca zu Ps 1–150 und zu den Oden, sondern ist auch beinahe identisch aufgebaut. Tatsächlich enthalten die meisten Seiten genau dieselben Psalmverse und kommentierenden Exzerpte. Allerdings verwendet Cb keine Verweiszeichen sondern griechische Zahlen, um die Exzerpte den jeweiligen Halbversen zuzuordnen. Meist stimmen Ca und Cb wörtlich überein, allerdings neigt Cb bei problematischen Stellen zu (mitunter genialen) Schreiberkorrekturen.", + "candidate_score": 0.655457, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_44_46", + "bdc_text": "In dieser wird nämlich \"Christofle Ferchanors ( ? ) , marchand libraire en la ville de Surein , en Suisse\" angeführt ( Philippe Renouard , Documents sur les imprimeurs , libraires . . . ayant exercé à Paris de 1450 à 1600 , Paris 1901 , S. 84f ) . Das Fragezeichen ver weist bei Renouard auf eine Unsicherheit bei der Entzifferung :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_18", + "psc_text": "geben weiterhin Georg Karo / Hans Lietzmann, Catenarum Graecarum Catalogus, Pars 1, in: Nachrichten von der Königl. Gesellschaft der Wissenschaften zu Göttingen, Philologisch-historische Klasse (1902) 1–66, hier 64–65. Vor seiner Zerstörung durch den Brand 1904 umfasste der Pergamentcodex 323 in zwei Kolumnen mit je 37 Zeilen beschriebene Folia und enthielt die Erste Palästinische Katene zu Ps 51–100. Da es sich um einen zweiten Band der von Karo / Lietzmann als Typ VI (CPG C 19) Um Verwirrung zu vermeiden, möchte ich an dieser Stelle auf die abweichende Klassifikation der Handschrift selbst durch Karo / Lietzmann hinweisen, wobei daran zu erinnern ist, dass ihre Arbeit weit vor der von Marcel Richard liegt, der als erster die Palästinsche Katene als älteste Psalmenkatene identifizierte. Da die im Codex Tauriensis C II 6 erhaltenen Kommentierungen zu Ps 51–100 zwar zur Zeit der Arbeit von Karo / Lietzmann noch vollständig erhalten waren, jedoch nicht in", + "candidate_score": 0.634351, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_45_47", + "bdc_text": "ayant exercé à Paris de 1450 à 1600 , Paris 1901 , S. 84f ) . Das Fragezeichen ver weist bei Renouard auf eine Unsicherheit bei der Entzifferung : Hier sind eindeutig Froschauer und Zürich gemeint .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_18", + "psc_text": "geben weiterhin Georg Karo / Hans Lietzmann, Catenarum Graecarum Catalogus, Pars 1, in: Nachrichten von der Königl. Gesellschaft der Wissenschaften zu Göttingen, Philologisch-historische Klasse (1902) 1–66, hier 64–65. Vor seiner Zerstörung durch den Brand 1904 umfasste der Pergamentcodex 323 in zwei Kolumnen mit je 37 Zeilen beschriebene Folia und enthielt die Erste Palästinische Katene zu Ps 51–100. Da es sich um einen zweiten Band der von Karo / Lietzmann als Typ VI (CPG C 19) Um Verwirrung zu vermeiden, möchte ich an dieser Stelle auf die abweichende Klassifikation der Handschrift selbst durch Karo / Lietzmann hinweisen, wobei daran zu erinnern ist, dass ihre Arbeit weit vor der von Marcel Richard liegt, der als erster die Palästinsche Katene als älteste Psalmenkatene identifizierte. Da die im Codex Tauriensis C II 6 erhaltenen Kommentierungen zu Ps 51–100 zwar zur Zeit der Arbeit von Karo / Lietzmann noch vollständig erhalten waren, jedoch nicht in", + "candidate_score": 0.630774, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_45_47", + "bdc_text": "ayant exercé à Paris de 1450 à 1600 , Paris 1901 , S. 84f ) . Das Fragezeichen ver weist bei Renouard auf eine Unsicherheit bei der Entzifferung : Hier sind eindeutig Froschauer und Zürich gemeint .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_72", + "psc_text": "Dabei habe ich viel hilfreiches Feedback und auch immer wieder Vorschläge für Konjekturen bekommen, deren Urheber ich im Apparat vermerkt habe: Karin Metzler, Franz Xaver Risch, Annette von Stockhausen, Barbara Villani und Dietmar Wyrwa. Weiterhin sind auch Konjekturen aus den Gutachten von Hanns-Christof Brennecke, Jürgen Hammerstaedt und erneut Karin Metzler und Annette von Stockhausen vermerkt. να Ἔλεγχος μοχθηροῦ τρόπου καὶ τέλος τοῦ αὐτοῦ nach Eusebius, Periochae (Ps 51; TU 183,132 Bandt) Τοῦ αὐτοῦ εἰς τὸν να ψαλμόν Εἰς τὸ τέλος, συνέσεως τῷ Δαυίδ, ἐν τῷ ἐλθεῖν Δωὴκ τὸν Ἰδουμαῖον καὶ ἀναγγεῖλαι τῷ Σαοὺλ καὶ εἰπεῖν αὐτῷ· ἦλθε Δαυὶδ εἰς τὸν οἶκον Ἀβιμέλεχ Ἀχιμέλεχ siehe aber den Namen im Folgenden, vor allem auch unten im Text: ἀβι- korrigiert zu ἀχι-; am Rand ἀχι- korrigiert zu Ἀχι- auch im Folgenden wird der Anfangsbuchstabe des Namens zur Großschreibung durchkorrigiert . Τί ἐγκαυχᾷ ἐν κακίᾳ, ὁ δυνατός, ἀνομίαν ὅλην τὴν ἡμέραν; ἀδικίαν ἐλογίσατο ἡ", + "candidate_score": 0.63063, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_45_47", + "bdc_text": "ayant exercé à Paris de 1450 à 1600 , Paris 1901 , S. 84f ) . Das Fragezeichen ver weist bei Renouard auf eine Unsicherheit bei der Entzifferung : Hier sind eindeutig Froschauer und Zürich gemeint .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_69", + "psc_text": "Stellen, an denen möglicherweise Zweifel darüber aufkommen könnten, da die Überlieferung etwas unübersichtlich ist, wurde ein positiver Apparateintrag gewählt. Ebenso erscheint ein positver Eintrag an allen Stellen, an denen die Entscheidung gegen die direkte Überlieferung in E für die Variante einer, mehrerer oder aller Katenen getroffen wurde. Ansonsten wurde der Übersichtlichkeit halber ein negativer Apparat gewählt. Schlüsse e silentio sind jederzeit möglich. Konjekturen Ausgangspunkt der vorliegenden Edition war die Ausgabe von Bernard de Montfaucon Bernard de Montfaucon (Hrsg.), Collectio Nova Patrum et Scriptorum Graecorum. Tomus I (Paris 1707). im Nachdruck durch Jean-Paul Migne in der Patrologia Graeca, Vgl. Anm. 57. die denselben codex unicus (E) auswertet wie die vorliegende Edition. Alle im app. crit. erwähnten Konjekturen Montfaucons wurden in seiner Ausgabe von 1707 nachgeprüft. Dabei stellte sich heraus, dass einige Konjekturen nur im Text des Nachdruckes erscheinen. Da der oder die Urheber dieser Konjekturen nicht mehr festgestellt werden können, sind", + "candidate_score": 0.625977, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_10", + "bdc_text": "societatem et coniunctionem . , quoad eius per me fieri poterit ( ut sit exiguum ) , sanctissime atque ogniDer Schreiber ist ins Italienische abgeglitten .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_450", + "psc_text": "θεός μου καὶ σωτήρ μου. Διόπερ ὡς θεός μου καὶ σωτήρ μου παρέχει μοι τὴν ὑπομονήν. εἶτ’ ἀνωτέρω μὲν ἔχεις τό· Καὶ γὰρ αὐτὸς θεός μου καὶ <σωτήρ μου· ἀντιλήπτωρ μου· οὐ μὴ σαλευθῶ ἐπὶ πλεῖον. ᾿Ενταῦθα δε· Κ αὶ γὰρ αὐτὸς θεός μου καὶ> σωτήρ μου, ἀντιλήπτωρ μου· οὐ μὴ μεταναστεύσω. Ἢ κατὰ τὸν Ἀκύλαν καὶ τὸν Σύμμαχον· οὐ σφαλήσομαι. πολλὴ δὲ διαφορὰ τοῦ φάσκοντος· οὐ μὴ σαλευθῶ ἐπὶ πλεῖον, καὶ τοῦ λέγοντος· οὐ σφαλήσομαι, καί· οὐ μεταναστεύσω· τὸ μὲν γὰρ ἐδήλου σαλεύεσθαι μέν, ἀλλ’ οὐκ ἐπὶ πλεῖον, ἐνταῦθα δὲ ἄρνησίς ἐστι παντελὴς τοῦ πταίσματος. Ἐπὶ τῷ θεῷ τὸ σωτήριόν μου καὶ ἡ δόξα μου· θεὸς τῆς βοηθείας μου, καὶ ἡ ἐλπίς μου ἐπὶ τῷ θεῷ. Καὶ ἐνταῦθα τὸ σωτήριον ὁ Ἰησοῦς τῇ Ἑβραϊκῇ φωνῇ ὠνόμασται καὶ τοῖς χαρακτῆρσι τοῖς αὐτοῖς ἐγγέγραπται. ὥσπερ δὲ ὁ θεῖος ἀπόστολος περὶ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν λέγων ἔγραφε· δικαιούμενοι δωρεὰν τῇ αὐτοῦ χάριτι διὰ", + "candidate_score": 0.615056, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf041", + "work_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita", + "max_score": 0.688218, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_12_14", + "bdc_text": "quovis studio . studio colam , tuear atque observabo , teque ipsum obsecro atque obtestor , ut et quam tenacem benevolentię memoriam mihi demonstras , prestare pergas et omni authoritate tua inter vestros ( quam maximi momenti esse duco ) ad fovendam hanc publicam coniunctionem inter Gallos et Helvetios incumbas , ut multo magis magisque de rebus christianorum bene merearis .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_278", + "psc_text": "optime cauteque universa proveniunt, quando per illorum puram probabilemque religionem divinamque concordiam, universa in se dignatur erigere. Igitur de tali hominum collegio, id est Christianorum (pro quibus mihi omnis est sermo), quam me libenter credis audire, quando etiam eminentia loca Persidos per eos amplius quam cupio decorantur? Tu ergo optime gubernaveris, si fueris sicut illi, et habueris commune quod illi. Sic enim habebis omnium Dominum mitem, placidumque, atque propitium. Hos igitur, quoniam tantus ac talis existis, commendo tibi quoniam et pietate probaris insignis. Hos dilige competenter, et facito clementiae tuae participes, tibi simul et nobis praebiturus gratiae immensa jura per fidem. Haec igitur optimus imperator pietate decoratus egit, curam non solum subjectorum habens, sed etiam eorum qui sub alienis gubernaculis regebantur. Quapropter et ipse divina protectione potitus est, et universam Europam atque Libyam, super has etiam maximam Asiae partem tenens, subjectos habuit ubique devotos. Sed etiam barbarorum alii quidem sponte", + "candidate_score": 0.688218, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_13_15", + "bdc_text": "studio colam , tuear atque observabo , teque ipsum obsecro atque obtestor , ut et quam tenacem benevolentię memoriam mihi demonstras , prestare pergas et omni authoritate tua inter vestros ( quam maximi momenti esse duco ) ad fovendam hanc publicam coniunctionem inter Gallos et Helvetios incumbas , ut multo magis magisque de rebus christianorum bene merearis . Huc omnibus ( pręter paucos , quos aliter affectos esse necesse est )Klammern ergänzt . gratissimi adferuntur nuncii de successibus ducis SaxonięJohann Friedrich I. von Sachsen .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_663", + "psc_text": "nondum agitur secundum intentionem nostram, propter cultores ejus in negligentia positos. Nam deorum claritas, magnitudo atque sublimitas, omni ratione omnique spe major est. Sed propitii sint nostris mentibus dii propter negligentiam quam habemus; cum illorum providentia in parvo tempore tanta facta sit, quantam neque orare primitus quicunque praesumpserat. Cur ergo credimus hoc posse sufficere, neque respicimus quemadmodum superstitionem Christianorum auxerit cura peregrinorum, et circa sepulturas et mortuos multa solatia, honestaeque conversationis studia, non vera, sed ficta? Quas res, arbitror, apud nos debere sub veritate geri. Non itaque sat est te talem esse, sed omnes absolute circa Galatiam sacerdotes, quos aut deprecare, aut ratione flecte, aut certe festinanter a sacerdotali ministerio remove, nisi diis cum conjugibus, et filiis, atque servis colla submiserint: non ferentes ulterius eorum servos, aut filios hoc facere contemnentes, aut Galilaeos impie contra deos agentes, et impietates pietatibus praeponentes. Deinde cunctos admone ut sacerdos neque ad spectacula procedat,", + "candidate_score": 0.674117, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_51_53", + "bdc_text": "] Celeberrimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiastae doctissimo et eloquentissimo . Tiguri . Vorliegender Brief wurde erst am 13 .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_0", + "psc_text": "PRAEFATIO. 203 Utiliter nimis in capite libri praefatio ponitur, ubi, futuri operis qualitas indicatur. Quid enim commodius quam prius per eam aliquid discere, ne dictio possit inopinata confundere? Haec igitur Historia ecclesiastica, quae cunctis Christianis valde necessaria comprobatur, a tribus Graecis auctoribus mirabiliter constat esse conscripta; uno scilicet Theodoreto, venerabili episcopo et duobus disertissimis viris, Sozomeno et Socrate; quos nos per Epiphanium Scholasticum Latino condentes eloquio, necessarium duximus eorum dicta deflorata in unius styli tractum, Domino juvante, perducere, et de tribus auctoribus unam facere dictionem. Sciendum plane quod praedicti scriptores a temporibus divae memoriae principis Constantini usque ad augustae recordationis Theodosii Junioris, quae sunt gesta digesserint. Nos autem eorum relectis operibus, et unumquemque cauta mente tractantes, cognovimus, non aequaliter omnes de unaquaque re luculenter ac subtiliter explanasse; sed modo hunc, modo alterum aliam partem melius expediisse. Et ideo judicavimus de singulis doctoribus [ Ms. Lyr. et Santheod., dictoribus; ed., dictatoribus]", + "candidate_score": 0.668373, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_14_16", + "bdc_text": "ad fovendam hanc publicam coniunctionem inter Gallos et Helvetios incumbas , ut multo magis magisque de rebus christianorum bene merearis . Huc omnibus ( pręter paucos , quos aliter affectos esse necesse est )Klammern ergänzt . gratissimi adferuntur nuncii de successibus ducis SaxonięJohann Friedrich I. von Sachsen . - Anspielung auf den Sieg des kurfürstlichen Heeres in Rochlitz am 2 .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1289", + "psc_text": "dico quia mansuetudine omnes veros sacerdotes evicerit. Ob quam causam hostes suos citra belli certamina subjugabat, sicut ostenditur in Joanne tyranno, et facta post hoc perditione barbarorum. SOCRATES, lib. VII, cap. 41. Edit. Christ. Vales. cap. 42, p. 386. CAPUT XII. De victoria barbarorum. Post interitum namque tyranni, barbari quos ille contra Romanos suum evocaverat in auxilium, parati erant Romanorum fines invadere. Haec audiens imperator consuete hanc sollicitudinem Deo commisit, et orationibus occupatus cito promeruit quod quaesivit. Quae enim provenerunt barbaris enarranda sunt. Dux enim eorum nomine Rugas, fulmine percussus, interiit. Secutaque pestis maximam partem eorum hominum interemit. Et non solum hoc suffecit, sed etiam ignis de coelo descendens, plurimos qui videbantur remansisse consumpsit. Quae res barbaros in formidine magna constituit, non solum quia contra gentem Romanorum fortissimam arma levare praesumpserant, sed quia sic eos a forti Deo juvari conspiciebant. Tunc enim Proclus episcopus de prophetia Ezechielis coram Ecclesia faciens", + "candidate_score": 0.650448, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_15", + "bdc_text": "Huc omnibus ( pręter paucos , quos aliter affectos esse necesse est )Klammern ergänzt . gratissimi adferuntur nuncii de successibus ducis SaxonięJohann Friedrich I. von Sachsen .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_54", + "psc_text": "imperfectas esse voluit, et ad episcopos per appellationem refugiendum esse sancivit, si qui vellent civiles judices refutare: firmam vero illorum judicans sententiam potius quam judicum aliorum, et, tanquam ab imperatore prolatam, ab omnibus observandam, et inconvertibiles esse terminos synodales. Illud quoque nos relinquere dignum non est, quod pro utilitate sancitum est eorum qui in Ecclesiis manumittuntur. Cum propter subtilitatem legum etiam inviti possessores difficultatem paterentur circa dationem melioris libertatis, quam civilitatem Romanam vocant, tres posuit leges: decernens omnes in ecclesiis manumissos sub testimonio sacerdotum, per hanc piam adinventionem Romana civilitate frui; cujus indicium praesens etiam tempus servat. Nam moris erat de libertate leges scriptas in manumissionibus anteponi. Constantinus igitur hanc studens sane in omnibus honorabat religionem; erat quippe et per semetipsam gloriosa propter virtutem plurimorum tunc in ea pollentium. SOZOMEN., lib. I, cap. 9, p. 413. CAPUT X. De diversis confessoribus eorumque conversatione. Itaque persecutionibus jam cessantibus, adhuc multi confessorum", + "candidate_score": 0.647047, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_14_16", + "bdc_text": "ad fovendam hanc publicam coniunctionem inter Gallos et Helvetios incumbas , ut multo magis magisque de rebus christianorum bene merearis . Huc omnibus ( pręter paucos , quos aliter affectos esse necesse est )Klammern ergänzt . gratissimi adferuntur nuncii de successibus ducis SaxonięJohann Friedrich I. von Sachsen . - Anspielung auf den Sieg des kurfürstlichen Heeres in Rochlitz am 2 .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1004", + "psc_text": "Deinde uniuscujusque dogmatis relegens scripturam, alia quidem omnia tanquam divisionem Trinitatis introducentia culpans, repente disrupit, et solum consubstantialitatis dogma cum laude suscepit. Haec enim occasio fuit ut Novatiani bene agentes intra civitatem haberent rursus ecclesias. Admiratus namque princeps eorum concordiam circa fidem, lege praecepit ut propria oratoria detinerent, et privilegia suae Ecclesiae atque fidei possiderent. Verum aliarum religionum antistites propter discordiam suam in reprehensionem sui populi venientes aestuabant, tristitiaque confusi discedebant, et litteris consolabantur alterutros, ut non affligerentur cur eos plurimi relinquentes ad fidem consubstantialitatis accederent: dicentes multos quidem vocatos, paucos autem electos. Quod utique non dicebant, quando multum populum per potestatem sibimet aggregabant. SOCRATES, lib. V, cap. 10, p. 267. Imperator interea lege sancivit ut haeretici neque ecclesias haberent, neque de fide docerent, neque episcopos aut alios ordinarent; et alios quidem e civitatibus expelli, alios sine honore esse, neque frui communi civitate permisit. Insuper crudeles poenas adversus eos in", + "candidate_score": 0.64498, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_14_16", + "bdc_text": "ad fovendam hanc publicam coniunctionem inter Gallos et Helvetios incumbas , ut multo magis magisque de rebus christianorum bene merearis . Huc omnibus ( pręter paucos , quos aliter affectos esse necesse est )Klammern ergänzt . gratissimi adferuntur nuncii de successibus ducis SaxonięJohann Friedrich I. von Sachsen . - Anspielung auf den Sieg des kurfürstlichen Heeres in Rochlitz am 2 .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_54", + "psc_text": "imperfectas esse voluit, et ad episcopos per appellationem refugiendum esse sancivit, si qui vellent civiles judices refutare: firmam vero illorum judicans sententiam potius quam judicum aliorum, et, tanquam ab imperatore prolatam, ab omnibus observandam, et inconvertibiles esse terminos synodales. Illud quoque nos relinquere dignum non est, quod pro utilitate sancitum est eorum qui in Ecclesiis manumittuntur. Cum propter subtilitatem legum etiam inviti possessores difficultatem paterentur circa dationem melioris libertatis, quam civilitatem Romanam vocant, tres posuit leges: decernens omnes in ecclesiis manumissos sub testimonio sacerdotum, per hanc piam adinventionem Romana civilitate frui; cujus indicium praesens etiam tempus servat. Nam moris erat de libertate leges scriptas in manumissionibus anteponi. Constantinus igitur hanc studens sane in omnibus honorabat religionem; erat quippe et per semetipsam gloriosa propter virtutem plurimorum tunc in ea pollentium. SOZOMEN., lib. I, cap. 9, p. 413. CAPUT X. De diversis confessoribus eorumque conversatione. Itaque persecutionibus jam cessantibus, adhuc multi confessorum", + "candidate_score": 0.64419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_15_17", + "bdc_text": "Huc omnibus ( pręter paucos , quos aliter affectos esse necesse est )Klammern ergänzt . gratissimi adferuntur nuncii de successibus ducis SaxonięJohann Friedrich I. von Sachsen . - Anspielung auf den Sieg des kurfürstlichen Heeres in Rochlitz am 2 . März 1547 ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_54", + "psc_text": "imperfectas esse voluit, et ad episcopos per appellationem refugiendum esse sancivit, si qui vellent civiles judices refutare: firmam vero illorum judicans sententiam potius quam judicum aliorum, et, tanquam ab imperatore prolatam, ab omnibus observandam, et inconvertibiles esse terminos synodales. Illud quoque nos relinquere dignum non est, quod pro utilitate sancitum est eorum qui in Ecclesiis manumittuntur. Cum propter subtilitatem legum etiam inviti possessores difficultatem paterentur circa dationem melioris libertatis, quam civilitatem Romanam vocant, tres posuit leges: decernens omnes in ecclesiis manumissos sub testimonio sacerdotum, per hanc piam adinventionem Romana civilitate frui; cujus indicium praesens etiam tempus servat. Nam moris erat de libertate leges scriptas in manumissionibus anteponi. Constantinus igitur hanc studens sane in omnibus honorabat religionem; erat quippe et per semetipsam gloriosa propter virtutem plurimorum tunc in ea pollentium. SOZOMEN., lib. I, cap. 9, p. 413. CAPUT X. De diversis confessoribus eorumque conversatione. Itaque persecutionibus jam cessantibus, adhuc multi confessorum", + "candidate_score": 0.643907, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_15_17", + "bdc_text": "Huc omnibus ( pręter paucos , quos aliter affectos esse necesse est )Klammern ergänzt . gratissimi adferuntur nuncii de successibus ducis SaxonięJohann Friedrich I. von Sachsen . - Anspielung auf den Sieg des kurfürstlichen Heeres in Rochlitz am 2 . März 1547 ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_593", + "psc_text": "praeparabat, et quantum ad eum perfici potuit. Non enim sine multo sanguine studium ejus philosophiae poterat adimpleri, nisi Deus consiliorum judex, alterum sine alterius concertatione finisset. Nam cum venisset Julianus ad Thracias, nuntiatum est ei mortuum fuisse Constantium. Et hoc modo intestino bello Romanum liberatur imperium. Veniens autem Julianus Constantinopolim, cogitare coepit quemadmodum sibi populum complacaret, et ejus favorem decenter acquireret. Quod hac arte fecit. Bene namque sciebat Constantium ab omnibus populis nomen consubstantialitatis amplectentibus odiri: ob quam rem ab ecclesiis videbantur exclusi, et episcopi confiscati exsilioque directi. Simul etiam noverat et paganos fuisse contristatos prohibitione sacrificiorum, et desiderare adipisci tempus quo eorum aperirentur templa, et haberent idolis immolandi licentiam. Sic igitur utrumque populum moeroribus vulneratum a defuncto agnoscens, et communiter omnes eunuchorum violentia, et praecipue Eusebii rapinis ingemiscentes, apud omnes semetipsum artificioso velamine commendavit; et aliis quidem fingebat, aliis autem per vanam gloriam largus erat: omnibus tamen in communi,", + "candidate_score": 0.635413, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_14", + "bdc_text": "ad fovendam hanc publicam coniunctionem inter Gallos et Helvetios incumbas , ut multo magis magisque de rebus christianorum bene merearis .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_278", + "psc_text": "optime cauteque universa proveniunt, quando per illorum puram probabilemque religionem divinamque concordiam, universa in se dignatur erigere. Igitur de tali hominum collegio, id est Christianorum (pro quibus mihi omnis est sermo), quam me libenter credis audire, quando etiam eminentia loca Persidos per eos amplius quam cupio decorantur? Tu ergo optime gubernaveris, si fueris sicut illi, et habueris commune quod illi. Sic enim habebis omnium Dominum mitem, placidumque, atque propitium. Hos igitur, quoniam tantus ac talis existis, commendo tibi quoniam et pietate probaris insignis. Hos dilige competenter, et facito clementiae tuae participes, tibi simul et nobis praebiturus gratiae immensa jura per fidem. Haec igitur optimus imperator pietate decoratus egit, curam non solum subjectorum habens, sed etiam eorum qui sub alienis gubernaculis regebantur. Quapropter et ipse divina protectione potitus est, et universam Europam atque Libyam, super has etiam maximam Asiae partem tenens, subjectos habuit ubique devotos. Sed etiam barbarorum alii quidem sponte", + "candidate_score": 0.628974, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_50_52", + "bdc_text": "Vale! [ Adresse auf der Rückseite : ] Celeberrimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiastae doctissimo et eloquentissimo . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_0", + "psc_text": "PRAEFATIO. 203 Utiliter nimis in capite libri praefatio ponitur, ubi, futuri operis qualitas indicatur. Quid enim commodius quam prius per eam aliquid discere, ne dictio possit inopinata confundere? Haec igitur Historia ecclesiastica, quae cunctis Christianis valde necessaria comprobatur, a tribus Graecis auctoribus mirabiliter constat esse conscripta; uno scilicet Theodoreto, venerabili episcopo et duobus disertissimis viris, Sozomeno et Socrate; quos nos per Epiphanium Scholasticum Latino condentes eloquio, necessarium duximus eorum dicta deflorata in unius styli tractum, Domino juvante, perducere, et de tribus auctoribus unam facere dictionem. Sciendum plane quod praedicti scriptores a temporibus divae memoriae principis Constantini usque ad augustae recordationis Theodosii Junioris, quae sunt gesta digesserint. Nos autem eorum relectis operibus, et unumquemque cauta mente tractantes, cognovimus, non aequaliter omnes de unaquaque re luculenter ac subtiliter explanasse; sed modo hunc, modo alterum aliam partem melius expediisse. Et ideo judicavimus de singulis doctoribus [ Ms. Lyr. et Santheod., dictoribus; ed., dictatoribus]", + "candidate_score": 0.6289, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_50_52", + "bdc_text": "Vale! [ Adresse auf der Rückseite : ] Celeberrimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiastae doctissimo et eloquentissimo . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_884", + "psc_text": "atque scientiae culmen evehitur. Haec autem ex Evagrii dictis retulimus. Fuit autem et alius vir mirabilis inter monachos, cui nomen Ammonius, qui tanto sine ulla curiositate fuit, ut cum Athanasio Romam veniens, nullum opus civitatis inspiceret, nisi tantum ut videret Petri et Pauli basilicas. Is Ammonius ad episcopatum tractus, atque diffugiens, dextram sibimet amputavit aurem, ut semi corpore ordinationis opus effugeret. Cumque posterior tempore etiam Evagrius a Theophilo Alexandrino pontifice ad episcopatum tentus, nihil amputans de corpore suo fugisset, veniens ad 323 Ammonium [ ms. Lyr., et colloquens ei] cum joco dicebat, quasi male fecisset, ut aurem amputaret, et de eo [ ms. Theod., Deo] reus existeret. Ad quem Ammonius: Tu, inquit, Evagri, ignoras te puniendum quoniam abscidisti linguam. Et ne tibi arrogare videaris, non uteris gratia Dei. Plurimi siquidem eo tempore digni fuerunt viri, quorum si quis velit verba miraculaque cognoscere, et quemadmodum illis fuerint etiam bestiae subjugatae, librum", + "candidate_score": 0.627908, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_50_52", + "bdc_text": "Vale! [ Adresse auf der Rückseite : ] Celeberrimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiastae doctissimo et eloquentissimo . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_88", + "psc_text": ". Hoc itaque tempore Romanae quidem Ecclesiae Sylvestrius retinacula gubernabat, Melchiadi succedens, qui post Marcellinum clarificatum in persecutione gentilium susceperat jura pontificatus. Antiochiae vero post tyrannum Ecclesiae inchoante pace, Vitalis praesul exstabat ( An. Dom. 314). Qui etiam antiquam ex multis temporibus destructam a tyrannis aedificavit ecclesiam. Post quem Philogonius pontificatum sumens, et reliqua aedificii superaddidit, et zelum pietatis Licinii temporibus demonstravit ( An. Dom. 316). In Hierosolymis autem post Hermonem Macarius ordinatus est, vir nomine suo dignus, et omnibus bonis ornatus. Eodemque tempore Constantinopoli Alexander pontificatum sacri ministerii possidebat, apostolicis donationibus valde clarus. Tunc igitur Alexander Alexandrinus, videns Arium amoris judiciarii aculeo stimulari, et multos ad blasphemias deceptos erigere, conciliaque propria celebrare, Ecclesiarum praesulibus ejus blasphemiam suis litteris indicavit. THEODORETUS, lib. I, cap. 2, p. 7. CAPUT XIII. Epistola Alexandri pontificis Alexandrini ad universas Ecclesias adversus Arium. Dilectissimis atque charissimis ubique catholicae Ecclesiae comministris, Alexander in Domino salutem. Dum", + "candidate_score": 0.626218, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_16", + "bdc_text": "- Anspielung auf den Sieg des kurfürstlichen Heeres in Rochlitz am 2 .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_956", + "psc_text": "hanc causam invidia similium judicum fatigatus, in Hispania morabatur, ubi et ortus fuerat et nutritus. Cumque imperator quid faceret haesitaret; quippe cum barbari elevati victoria inexpugnabiles esse viderentur, ducatu Theodosii pugnam credidit terminari: repente siquidem eum ab Hispaniis evocans, et magistrum militum esse denuntians, cum expeditu ad barbaros destinavit. At ille fide munitus, confidenter ad Thracias est profectus. Quo dum venisset, vidissetque barbaros, exercitum ordinavit ad pugnam. Congressione vero facta, impetum barbari non ferentes, suas acies reliquerunt. Et illi quidem fugiebant, hi vero fortiter sequebantur. Immensaque caedes tunc facta est barbarorum. Plurimis igitur interemptis, paucisque latenter transeuntibus Histrum, mox dux optimus exercitu disperso per vicinas urbes, ipse velociter remeavit ad principem, ita ut ipse triumphorum suorum nuntius exstitisset. Quod tamen nec ipsi imperatori, dum miraretur factum, credibile videbatur. Invidi siquidem etiam fugisse cum dicebant, et exercitum perdidisse. At ille derogantes sibi petiit dirigi, qui viderent hostium multitudinem peremptorum. His verbis", + "candidate_score": 0.612103, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_14", + "bdc_text": "ad fovendam hanc publicam coniunctionem inter Gallos et Helvetios incumbas , ut multo magis magisque de rebus christianorum bene merearis .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_16", + "psc_text": "miracula de eo a prophetis sanctis non ignorat esse praedicta; sed etiam multos tunc exstitisse, quos elegit, Graecos atque Judaeos, et in ejus permanere dilectione, atque gentem ab eo nominatam nequaquam defecisse testatur. Et mihi videtur quoniam haec referens, quasi clamare videtur operibus Deum esse Christum, rerum miraculis obstupescens. Cum autem hoc dixisset, etiam medius ipse transcurrit: in nullo tamen contradicens credentibus in eum, potiusque consentiens. Haec igitur cogitanti mihi digne mirabile visum est Hebraeos etiam ante alios homines ad Christianitatem non potuisse converti. Nam licet Sibylla et alia responsa apud gentiles ea quae in Christo erant ventura praedixerint, non tamen ob hoc omnes Graeci de incredulitate culpandi sunt. Pauci namque, qui videbantur eruditiores, praecipue hujusmodi prophetias intellexerunt, plerumque metricas existentes, et disertioribus verbis prolatas ad populum. Erat itaque, sicut mihi videtur, supernae providentiae ut ad concordiam futurorum non solum propriis prophetis ventura committerentur, sed etiam ex parte gentilibus, veluti", + "candidate_score": 0.611794, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_27", + "bdc_text": "und Bartolomeo Del Prato ( ebd. , Nr. 1771 )", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_0", + "psc_text": "PRAEFATIO. 203 Utiliter nimis in capite libri praefatio ponitur, ubi, futuri operis qualitas indicatur. Quid enim commodius quam prius per eam aliquid discere, ne dictio possit inopinata confundere? Haec igitur Historia ecclesiastica, quae cunctis Christianis valde necessaria comprobatur, a tribus Graecis auctoribus mirabiliter constat esse conscripta; uno scilicet Theodoreto, venerabili episcopo et duobus disertissimis viris, Sozomeno et Socrate; quos nos per Epiphanium Scholasticum Latino condentes eloquio, necessarium duximus eorum dicta deflorata in unius styli tractum, Domino juvante, perducere, et de tribus auctoribus unam facere dictionem. Sciendum plane quod praedicti scriptores a temporibus divae memoriae principis Constantini usque ad augustae recordationis Theodosii Junioris, quae sunt gesta digesserint. Nos autem eorum relectis operibus, et unumquemque cauta mente tractantes, cognovimus, non aequaliter omnes de unaquaque re luculenter ac subtiliter explanasse; sed modo hunc, modo alterum aliam partem melius expediisse. Et ideo judicavimus de singulis doctoribus [ Ms. Lyr. et Santheod., dictoribus; ed., dictatoribus]", + "candidate_score": 0.611275, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_16_18", + "bdc_text": "- Anspielung auf den Sieg des kurfürstlichen Heeres in Rochlitz am 2 . März 1547 ; s. Nr. 2872 , . ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_29", + "psc_text": "ac praecepisse ut figuram similem faceret, et in praeliis auxilium hoc haberet, quo victoriae jura conquireret. Eusebius itaque Pamphili cum jurejurando ipsum imperatorem dicentem audiisse se refert, quia circa meridiem, declinante jam sole, crucis signum ex lumine factum, et scripturam consertam ei dicentem, IN HOC VINCE, vidisset ipse et milites qui cum eo tunc essent. Pergenti namque aliquod per iter cum exercitu, hoc, inquit, ei miraculum est ostensum. Dumque cogitaret quid esset, nox supervenit, et dormienti Christus apparuit cum signo quod vidit in coelo, jussitque ut fieret ejus signi figuratio, quae foret auxilium in congressionibus praeliorum. SOZOMEN., lib. I, cap. 3, p. 403. CAPUT V. Quomodo Constantinus Christianum dogma cognoverit; et de miraculis crucis, et morte Maxentii. Cumque jam opus non esset interprete, sed aperte imperatori monstratum fuisset quid de Deo credere conveniret, mox die facta sacerdotes Christi convocans, de dogmate consulebat. At illi sacros libros offerentes, de Christo loquebantur,", + "candidate_score": 0.608971, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II", + "max_score": 0.68808, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_13_15", + "bdc_text": "studio colam , tuear atque observabo , teque ipsum obsecro atque obtestor , ut et quam tenacem benevolentię memoriam mihi demonstras , prestare pergas et omni authoritate tua inter vestros ( quam maximi momenti esse duco ) ad fovendam hanc publicam coniunctionem inter Gallos et Helvetios incumbas , ut multo magis magisque de rebus christianorum bene merearis . Huc omnibus ( pręter paucos , quos aliter affectos esse necesse est )Klammern ergänzt . gratissimi adferuntur nuncii de successibus ducis SaxonięJohann Friedrich I. von Sachsen .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_881", + "psc_text": "dubio ut is qui praeest serviat ad verbum. Cum is qui subest jussis obtemperat, oportet ut is qui praeest curam sollicitudinis ac pietatis impendat. Sicque fit ut dum studiose nunc servire nobis invicem per charitatem nitimur, quandoque cum vero Domino communi exsultatione dominemur. [Vet. XXIV.] Sed sunt nonnulli qui in eo quod officium praedicationis exhibent, aliis invident bonum quod habent, atque ideo jam veraciter non habent. Quibus recte per Jacobum dicitur: Quod si zelum amarum habetis inter vos, et contentiones sunt in cordibus vestris, non est ista sapientia desursum descendens, sed terrena, animalis, diabolica (Jac. III, 14) . Unde hic quoque cum dictum est: Si fructus ejus comedi absque pecunia, recte subjungitur: CAPUT XXIII. IBID.---Et animam agricolarum ejus afflixi. 54. Ecclesiarum rector sibi in praedicatione cooperantibus non invideat.---Agricolae quippe hujus terrae sunt hi qui, minori loco positi, quo valent zelo, quanto possunt opere, ad eruditionem sanctae Ecclesiae in praedicationis gratia", + "candidate_score": 0.68808, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_11_13", + "bdc_text": "- Ogni studio : quovis studio . studio colam , tuear atque observabo , teque ipsum obsecro atque obtestor , ut et quam tenacem benevolentię memoriam mihi demonstras , prestare pergas et omni authoritate tua inter vestros ( quam maximi momenti esse duco )", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_408", + "psc_text": "unus hosti panditur aditus.---Cordis ergo oculis circumquaque porrectis, undique nobis adhibenda custodia est. Unde recte quoque per Salomonem dicitur: Omni custodia serva cor tuum, quia ex ipso vita procedit (Prov. IV, 23) . Dicturus enim custodia, praemisit omni, ut videlicet unusquisque hinc inde se diligenter inspiciat, et quandiu in hac vita est, contra spiritales inimicos in acie se positum sciat, ne mercedem quam per has actiones colligit, per alias amittat, ne hinc hosti fores obstruat, et aliunde aditum pandat. Si qua etenim civitas contra insidiantes inimicos magno valletur aggere, fortibus cingatur muris, ex omni parte insomni muniatur custodia, unum vero in ea foramen tantummodo immunitum per negligentiam relinquatur; inde procul dubio hostis ingreditur, qui undique exclusus videbatur. Pharisaeus namque ille, qui in templum oraturus ascendit, civitatem mentis suae quanta munitione vallaverit, audiamus: Jejuno, inquit, bis in sabbato, decimas do omnium quae possideo (Luc. XVIII, 12) . Qui praemisit: Gratias ago", + "candidate_score": 0.676744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_13", + "bdc_text": "studio colam , tuear atque observabo , teque ipsum obsecro atque obtestor , ut et quam tenacem benevolentię memoriam mihi demonstras , prestare pergas et omni authoritate tua inter vestros ( quam maximi momenti esse duco )", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1951", + "psc_text": "Ut recte suo munere defungantur praedicatores et doctores, habent a Deo.---Sed unde tanta haec doctori intelligentia, ut et sibi perfecte vigilet, et dormientes ad vigilias sub quibusdam clamoris provectibus vocet, ut et peccatorum tenebras prius caute discutiat, et discrete postmodum lucem praedicationis ostendat, ut singulis juxta modum et tempora congruat, et simul omnibus quae illos sequantur ostendat? Unde ad tanta et tam subtiliter tenditur, nisi intrinsecus ab eo a quo est conditus doceatur? Quia ergo laus tantae intelligentiae non praedicatoris virtus est, sed auctoris, recte per eumdem auctorem dicitur: Vel quis dedit gallo intelligentiam? Ac si diceret: Nisi ego, qui doctorum mentes quas mire ex nihilo condidi ad intelligenda quae occulta sunt mirabilius instruxi. Unde bene ut in dictis praedicantium non solum inspiratorem se intelligentiae, sed etiam auctorem locutionis ostendat, adjungit: VERS. 37.---Quis enarrabit coelorum rationem? [Rec. V.] Quorum tamen verba quia cum sese nobis per speciem ostenderit subtrahit, protinus", + "candidate_score": 0.661168, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_13", + "bdc_text": "studio colam , tuear atque observabo , teque ipsum obsecro atque obtestor , ut et quam tenacem benevolentię memoriam mihi demonstras , prestare pergas et omni authoritate tua inter vestros ( quam maximi momenti esse duco )", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_949", + "psc_text": "II, 7) . Unde Petrus apostolus, cum diceret: Parati semper ad satisfactionem omni poscenti vos rationem de ea quae in vobis est spe (I Pet. III, 15) , in ipsa doctrinae scientia qualitatem docendi asseruit esse servandam, subdens: Sed cum modestia et timore, conscientiam habentes bonam (Ibid., 16) . Hoc autem quod discipulo Paulus ait: Praecipe haec, et doce cum omni imperio (I Tim. IV, 11; Tit. II, 15) ; non dominationem potentiae, sed auctoritatem suadet vitae. Cum imperio quippe docetur quod prius agitur quam dicatur. Nam doctrinae subtrahit fiduciam, quando conscientia praepedit linguam. Non ergo ei potestatem elatae locutionis, sed bonae fiduciam insinuavit actionis. Unde etiam de Domino scriptum est: Erat enim docens, sicut potestatem habens, non sicut Scribae et Pharisaei (Matth. VII, 29) . Singulariter namque ac principaliter solus ex potestate bona locutus est, quia ex infirmitate mala nulla commisit. Ex divinitatis quippe potentia habuit id quod nobis", + "candidate_score": 0.659617, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_10_12", + "bdc_text": "societatem et coniunctionem . , quoad eius per me fieri poterit ( ut sit exiguum ) , sanctissime atque ogniDer Schreiber ist ins Italienische abgeglitten . - Ogni studio : quovis studio .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2328", + "psc_text": "intelligi. Manum ergo super os ponere est virtute boni operis culpas tegere incautae locutionis. Quis vero inveniri potest qui, quamlibet perfectus sit, de otioso tamen sermone non peccet? Jacobo attestante, qui ait: Nolite plures magistri fieri, in multis enim offendimus omnes (Jacob. III, 1) . Et rursum: Linguam nullus hominum domare potest (Ibid. 8) . Cujus culpas redarguens per semetipsam Veritas, dicit: Dico autem vobis quoniam omne verbum otiosum quod locuti fuerint homines, reddent de eo 1047 rationem in die judicii (Matth. XII, 36) . Sed sancti viri ante Dei oculos student culpas linguae tegere meritis vitae, student bonorum operum pondere premere immoderata verborum. Unde in sancta Ecclesia manus super os ponitur, dum in electis ejus quotidie otiosae locutionis vitium bonae actionis virtute operitur. Scriptum namque est: Beati quorum remissae sunt iniquitates, et quorum tecta sunt peccata (Psal. XXXI, 1) . Sed rursum cum scriptum sit: Omnia nuda et aperta", + "candidate_score": 0.638103, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_42", + "bdc_text": "zu identifizieren sei , muss offen bleiben , auch wenn eine Urkunde vom 8 .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_415", + "psc_text": "Sanctorum quippe virorum est bona quae fecerint occultare, ne contingat eos lapsum elationis incurrere. Unde per semetipsam Veritas dicit: Attendite ne justitiam vestram faciatis coram hominibus, ut videamini ab eis (Matth. VI, 1) . Hinc est etiam quod duos caecos juxta viam sedentes illuminans, praecepit dicens: Videte ne quis sciat (Matth. IX, 30) . De quibus illico scriptum est quia illi abeuntes diffamaverunt eum per totam terram illam. Sed quaerendum nobis est quid sit hoc quod ipse Omnipotens, cui hoc est velle quod posse, et taceri virtutes suas voluit, et tamen ab his qui illuminati sunt quasi invitus indicatur, nisi quod servis suis se sequentibus exemplum dedit, ut ipsi quidem virtutes suas occultari desiderent, et tamen, ut alii eorum exemplo proficiant, prodantur inviti, et facta quidem sua occultando seipsos custodiant, sed dum produntur inviti, bona ad proximos suos exempla transmittant. Occultentur ergo studio, necessitate publicentur; et eorum occultatio sit custodia", + "candidate_score": 0.634363, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_18_20", + "bdc_text": "s. Nr. 2872 , . ; sed ad vos recentiores perveniunt . Venetis iniectus est proxime timor , ne quae Turcica classis penetret in sinum Adriaticum .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_358", + "psc_text": "quem in ipsius natura cognoscere non potest.---Ac si aperte diceretur: Ad temetipsum homo revertere, cordis tui secreta perscrutare. Si Deum te timere deprehendis, profecto constat quia hac sapientia plenus es. Quam si adhuc cognoscere non potes quid sit in se, jam cognoscis interim quid sit in te. Quae enim apud se ab angelis metuitur, apud te timor Domini vocatur, quia hanc habere te certum est, si timere te Deum incertum non est. Hinc etiam per Psalmistam dicitur: Initium sapientiae, timor Domini (Psal. CX, 10) ; quia tunc penetrare cor inchoat, cum hoc extremi judicii pavore perturbat. Ad parvitatem igitur nostram divinus sermo se attrahit: sicut pater cum parvulo filio loquitur, ut ab eo possit intelligi, sponte balbutit. Quia enim naturam sapientiae penetrare non possumus quid sit in se, ex condescensione Dei audivimus quid sit in nobis, cum dicitur: Ecce timor Domini, ipsa est sapientia. Sed quia ille veraciter vim divini", + "candidate_score": 0.618727, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_16", + "bdc_text": "- Anspielung auf den Sieg des kurfürstlichen Heeres in Rochlitz am 2 .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2249", + "psc_text": "hostes inveniant, quanto eos et intra Ecclesiam falsorum fratrum jacula non expugnant. Nam qui a statu patientiae ante linguarum vulnera corruit, ipse sibi testis est quia contra manifestae persecutionis gladios non subsistit. Quia ergo vir Dei exercitatus praesentibus contra ventura, et exercitatus minimis contra majora nititur, recte de equo Dei dictum est, quod bellum procul odoratur. Sequitur: CAPUT XXXIV. IBID.---Exhortationem ducum, et ululatum exercitus. 72. Subodorandum quid auctores errorum, quid turba ipsis subdita possint insanire.---Duces adversae partis sunt erroris auctores, de quibus per Psalmistam dicitur: Effusa est contentio super principes eorum, et seduxerunt eos vana eorum, et errare fecit eos in invio, et non in via (Psal. CVI, 40) . De quibus per semetipsam Veritas dicit: Caecus si caeco ducatum praebet, ambo in foveam cadunt (Matth. XV, 14) . Hos autem duces exercitus sequitur pravorum scilicet turba, quae iniquis eorum praeceptionibus famulatur. Notandum quoque quod duces exhortari, exercitum vero dicit", + "candidate_score": 0.612195, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_4", + "bdc_text": "mihi nuper demonstravit ornatissimus vir d. Baltasar Alterius , idque utroque nomine :", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_581", + "psc_text": "locutionis usu pro dextro habere dicimus quod pro magno pensamus, pro sinistro vero id quod despicimus; quod Zacharias aperte insinuat, dicens: Et ostendit mihi Jesum sacerdotem magnum, stantem coram angelo Domini, et Satan stabat a dextris ejus, ut adversaretur ei (Zach. III, 1) . Qui ut patentius hoc quod praemisit ostenderet, secutus adjunxit: Et dixit Dominus ad Satan: Increpet Dominus in te, Satan, qui elegit Jerusalem. Nunquid non est iste torris erutus de igne? Et Jesus indutus erat vestibus sordidis (Ibid., 2) . Sordidis enim vestibus Jesus indutus erat, quia quamvis alienus ab omni peccato, tamen in similitudinem venit carnis peccati. Cui venienti Satan a dextris stetit. Pro magno namque Dominus Judaicum populum, et pro nihilo gentes habere videbatur. Sed postquam incarnatus apparuit, gentilitas quae pro sinistro habita fuerat credidit; Judaicus vero populus ad perfidiam declinavit. Satan ergo illi a dextris stetit, quia illum ei populum rapuit, qui dudum dilectus", + "candidate_score": 0.609484, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_20", + "bdc_text": "Venetis iniectus est proxime timor , ne quae Turcica classis penetret in sinum Adriaticum .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1718", + "psc_text": "mala leviter perpetrare appetunt, nequaquam tamen implere cuncta quae appetunt permittuntur. Sequitur: VERS. 10.---Circumdedi illud terminis meis. Terminis suis Dominus mare circumdat, quia iras persequentium, judiciorum suorum dispensatione modificat, ut insani tumida unda fervoris plano frangatur littore occultae dispensationis. Sequitur: CAPUT XVIII [Vet. XVI]. VERS. 10, 11.---Et posui vectem et ostia, et dixi: Hucusque venies, et non procedes amplius, et hic confringes tumentes fluctus tuos. 38. Sancti praedicatores tanquam ostia mari saecus saevienti opposita, tundi fluctibus, non effringi potuerunt, Christo eos roborante. Haec ostia humilibus aperta, et superbis clausa.---Quid per ostia nisi praedicatores sancti, quid per vectem nisi incarnatus Dominus designatur? Qui haec videlicet ostia contra saevientis maris impetum tanto valentiora opposuit, quanto ea sua observatione roboravit. Quia enim ista sanctae Ecclesiae ostia vectis hujus oppositione solidata sunt, potuerunt quidem tundi fluctibus, sed effringi nequiverunt, ut ea exterius unda persecutionis illideret, sed nequaquam cordis eorum interna penetraret. Et quia doctores", + "candidate_score": 0.603696, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf009", + "work_id": "pta0007.pta010.pta-grcBibex", + "max_score": 0.687998, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_38_40", + "bdc_text": "dankte. Am 10 . Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) . Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand;", + "psc_chunk_id": "pta0007.pta010.pta-grcBibex_window_8", + "psc_text": "ἐπιγραφῆς sind drei Topoi der Einleitung genannt, wie sie in frühbyzantinischer Zeit für Kommentarwerke festgelegt waren.Zur Topik paganer Kommentareinleitungen vgl. Neuschäfer, Origenes als Philologe, 57–67. Die Reihenfolge entspricht am deutlichsten dem Schema bei Ioannes Philoponus im Kategorienkommentar; der ganze Satz könnte genausogut bei ihm stehen.Vgl. Johannes Philoponus, In cat. 8,23–27 (Busse): εἴπωμεν δὲ καὶ περὶ τοῦ προκειμένου τῶν Κατηγοριῶν βιβλίου τίς τε ὁ σκοπὸς καὶ τὸ χρήσιμον καὶ ἡ αἰτία τῆς ἐπιγραφῆς καὶ ἡ τάξις τῆς ἀναγνώσεως καὶ εἰ γνήσιον τοῦ φιλοσόφου τὸ παρὸν βιβλίον καὶ ἡ εἰς τὰ κεφάλαια διαίρεσις· ταῦτα γάρ, ὡς εἴρηται (vgl. ebd. 7,1–3), δεῖ προλέγειν ἑκάστης ἀριστοτελικῆς πραγματείας. Die handschriftliche Überlieferung erlaubt es allerdings nicht, den Satz bei Achelis als Beleg für eine Verwendung des Prolog-Schemas schon bei Origenes anzuführen, wie dies Neuschäfer unternommen hat.Vgl. Neuschäfer, Origenes als Philologe, 365. Der Syrer, der materiell älteste Zeuge, kennt den Satz nicht. Es ist wahrscheinlich, dass ein", + "candidate_score": 0.687998, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_38_40", + "bdc_text": "dankte. Am 10 . Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) . Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand;", + "psc_chunk_id": "pta0007.pta010.pta-grcBibex_window_9", + "psc_text": "ἑκάστης ἀριστοτελικῆς πραγματείας. Die handschriftliche Überlieferung erlaubt es allerdings nicht, den Satz bei Achelis als Beleg für eine Verwendung des Prolog-Schemas schon bei Origenes anzuführen, wie dies Neuschäfer unternommen hat.Vgl. Neuschäfer, Origenes als Philologe, 365. Der Syrer, der materiell älteste Zeuge, kennt den Satz nicht. Es ist wahrscheinlich, dass ein in der frühbyzantinischen Prologtechnik bewanderter Katenist sein Material mit diesem Satz kommentierte und komponierte. Denn der Text, der im Hyparchetyp, dem Baroccianus 235, den Catholica vorausgeht, ein Stück aus Eusebius,Es handelt sich um die unten S. 120 edierte, Didascalia genannte Texteinheit. kann durchaus so gelesen werden, dass er σκοπός und χρήσιμον des Psalmbuchs angibt. Tatsächlich ist das auch die Auffassung im Baroccianus 235: Mit καὶ οὗτος μὲν τῆς βίβλου ὁ σκοπὸς καὶ τὸ χρήσιμον schließt das Exzerpt aus Euseb, mit ἡ δὲ αἰτία τῆς ἐπιγραφῆς αὕτη wird der Text aus Origenes eröffnet; erst in einer späteren Phase der Überlieferung wurden", + "candidate_score": 0.684621, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_39_41", + "bdc_text": "Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) . Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand; s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. )", + "psc_chunk_id": "pta0007.pta010.pta-grcBibex_window_8", + "psc_text": "ἐπιγραφῆς sind drei Topoi der Einleitung genannt, wie sie in frühbyzantinischer Zeit für Kommentarwerke festgelegt waren.Zur Topik paganer Kommentareinleitungen vgl. Neuschäfer, Origenes als Philologe, 57–67. Die Reihenfolge entspricht am deutlichsten dem Schema bei Ioannes Philoponus im Kategorienkommentar; der ganze Satz könnte genausogut bei ihm stehen.Vgl. Johannes Philoponus, In cat. 8,23–27 (Busse): εἴπωμεν δὲ καὶ περὶ τοῦ προκειμένου τῶν Κατηγοριῶν βιβλίου τίς τε ὁ σκοπὸς καὶ τὸ χρήσιμον καὶ ἡ αἰτία τῆς ἐπιγραφῆς καὶ ἡ τάξις τῆς ἀναγνώσεως καὶ εἰ γνήσιον τοῦ φιλοσόφου τὸ παρὸν βιβλίον καὶ ἡ εἰς τὰ κεφάλαια διαίρεσις· ταῦτα γάρ, ὡς εἴρηται (vgl. ebd. 7,1–3), δεῖ προλέγειν ἑκάστης ἀριστοτελικῆς πραγματείας. Die handschriftliche Überlieferung erlaubt es allerdings nicht, den Satz bei Achelis als Beleg für eine Verwendung des Prolog-Schemas schon bei Origenes anzuführen, wie dies Neuschäfer unternommen hat.Vgl. Neuschäfer, Origenes als Philologe, 365. Der Syrer, der materiell älteste Zeuge, kennt den Satz nicht. Es ist wahrscheinlich, dass ein", + "candidate_score": 0.683946, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_39_41", + "bdc_text": "Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) . Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand; s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. )", + "psc_chunk_id": "pta0007.pta010.pta-grcBibex_window_9", + "psc_text": "ἑκάστης ἀριστοτελικῆς πραγματείας. Die handschriftliche Überlieferung erlaubt es allerdings nicht, den Satz bei Achelis als Beleg für eine Verwendung des Prolog-Schemas schon bei Origenes anzuführen, wie dies Neuschäfer unternommen hat.Vgl. Neuschäfer, Origenes als Philologe, 365. Der Syrer, der materiell älteste Zeuge, kennt den Satz nicht. Es ist wahrscheinlich, dass ein in der frühbyzantinischen Prologtechnik bewanderter Katenist sein Material mit diesem Satz kommentierte und komponierte. Denn der Text, der im Hyparchetyp, dem Baroccianus 235, den Catholica vorausgeht, ein Stück aus Eusebius,Es handelt sich um die unten S. 120 edierte, Didascalia genannte Texteinheit. kann durchaus so gelesen werden, dass er σκοπός und χρήσιμον des Psalmbuchs angibt. Tatsächlich ist das auch die Auffassung im Baroccianus 235: Mit καὶ οὗτος μὲν τῆς βίβλου ὁ σκοπὸς καὶ τὸ χρήσιμον schließt das Exzerpt aus Euseb, mit ἡ δὲ αἰτία τῆς ἐπιγραφῆς αὕτη wird der Text aus Origenes eröffnet; erst in einer späteren Phase der Überlieferung wurden", + "candidate_score": 0.68155, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_32_34", + "bdc_text": "Dabei schrieb der Buchhändler : \"Maturinus Virginius , Fonteniensis apud Pictones in Gallia\" . Dies verleitete Herminjard dazu , zu glauben , dass Del Prato genauso wie Maturin aus dem Poitou stamme , und den von Del Prato in dem oben erwähnten ersten Brief an Bullinger angeführten lateinischen Namen \"Bartolomeus Pratensius \" mit \"Barthélemi Des Prés\" wiederzugeben , zumal er einen solchen Familiennamen unweit von Fontenay-le- Comte belegen konnte .", + "psc_chunk_id": "pta0007.pta010.pta-grcBibex_window_8", + "psc_text": "ἐπιγραφῆς sind drei Topoi der Einleitung genannt, wie sie in frühbyzantinischer Zeit für Kommentarwerke festgelegt waren.Zur Topik paganer Kommentareinleitungen vgl. Neuschäfer, Origenes als Philologe, 57–67. Die Reihenfolge entspricht am deutlichsten dem Schema bei Ioannes Philoponus im Kategorienkommentar; der ganze Satz könnte genausogut bei ihm stehen.Vgl. Johannes Philoponus, In cat. 8,23–27 (Busse): εἴπωμεν δὲ καὶ περὶ τοῦ προκειμένου τῶν Κατηγοριῶν βιβλίου τίς τε ὁ σκοπὸς καὶ τὸ χρήσιμον καὶ ἡ αἰτία τῆς ἐπιγραφῆς καὶ ἡ τάξις τῆς ἀναγνώσεως καὶ εἰ γνήσιον τοῦ φιλοσόφου τὸ παρὸν βιβλίον καὶ ἡ εἰς τὰ κεφάλαια διαίρεσις· ταῦτα γάρ, ὡς εἴρηται (vgl. ebd. 7,1–3), δεῖ προλέγειν ἑκάστης ἀριστοτελικῆς πραγματείας. Die handschriftliche Überlieferung erlaubt es allerdings nicht, den Satz bei Achelis als Beleg für eine Verwendung des Prolog-Schemas schon bei Origenes anzuführen, wie dies Neuschäfer unternommen hat.Vgl. Neuschäfer, Origenes als Philologe, 365. Der Syrer, der materiell älteste Zeuge, kennt den Satz nicht. Es ist wahrscheinlich, dass ein", + "candidate_score": 0.645139, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_32_34", + "bdc_text": "Dabei schrieb der Buchhändler : \"Maturinus Virginius , Fonteniensis apud Pictones in Gallia\" . Dies verleitete Herminjard dazu , zu glauben , dass Del Prato genauso wie Maturin aus dem Poitou stamme , und den von Del Prato in dem oben erwähnten ersten Brief an Bullinger angeführten lateinischen Namen \"Bartolomeus Pratensius \" mit \"Barthélemi Des Prés\" wiederzugeben , zumal er einen solchen Familiennamen unweit von Fontenay-le- Comte belegen konnte .", + "psc_chunk_id": "pta0007.pta010.pta-grcBibex_window_7", + "psc_text": "μὲν τῆς βίβλου ὁ σκοπὸς καὶ τὸ χρήσιμον, ἡ δὲ αἰτία τῆς ἐπιγραφῆς αὕτη. Dass der Satz nicht ursprünglich ist, deutet der Hauptzeuge, der Baroccianus 235 (Ba), zwar an, aber nicht mit der wünschenswerten Klarheit, wenn er die Zuweisung ωρ ans Ende dieses Satzes, eine Zeile über dem eigentlichen Textbeginn, setzt. Die auffällige Plazierung der Zuweisung kann für eine Nachlässigkeit des Schreibers gehalten und somit als Indiz für den sekundären Charakter beiseite geschoben werden.Vgl. Heine, Some Suggestions, 63; s. auch unten, Abb. 1. Die Unechtheit lässt sich jedoch mit wenigen Überlegungen erweisen: Mit den Termini σκοπός, χρήσιμον und αἰτία τῆς ἐπιγραφῆς sind drei Topoi der Einleitung genannt, wie sie in frühbyzantinischer Zeit für Kommentarwerke festgelegt waren.Zur Topik paganer Kommentareinleitungen vgl. Neuschäfer, Origenes als Philologe, 57–67. Die Reihenfolge entspricht am deutlichsten dem Schema bei Ioannes Philoponus im Kategorienkommentar; der ganze Satz könnte genausogut bei ihm stehen.Vgl. Johannes Philoponus, In cat. 8,23–27", + "candidate_score": 0.640117, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_31_33", + "bdc_text": "Herminjard VIII 470 ) . Dabei schrieb der Buchhändler : \"Maturinus Virginius , Fonteniensis apud Pictones in Gallia\" .", + "psc_chunk_id": "pta0007.pta010.pta-grcBibex_window_1", + "psc_text": "als Grundlage für seine kritischen Studien.Achelis, Hippolytstudien = Texte und Untersuchungen Neue Folge I 4 (Leipzig 1897). Verantwortlich für die Zuweisung an Hippolyt war Simeon de Magistris. Er erstellte in der zweiten Appendix zu den Acta marty rum ad Ostia TiberinaSimeon de Magistris, Acta martyrum ad Ostia Tiberina sub Claudio Gothico, Rom 1795, 439–448. aus den Codices Casanatensis 1908 (Xd) und Vaticanus 1789 (Bb)De Magistris, Acta martyrum, 435. einen zusammenhängenden Text, den er in neun Abschnitte gliederte und der gegenüber der von Achelis gebotenen „unechten griechischen Einleitung“ weniger umfangreich ist. Paul de Lagarde übernahm diese Edition in seine Sammlung des griechischen Hippolyt unter der Nummer 125,Paul Anton de Lagarde, Hippolyti Romani quae feruntur omnia graece, Leipzig 1858, 187–194. nachdem sie kurz zuvor auch Jacques Paul Migne in seine Hippolyt-Ausgabe eingegliedert hatte.Jacques Paul Migne, Patrologiae cursus completus. Series graeca X, Petit-Montrouge 1857, 711–721. Erst Jean-Baptiste Pitra gab in seiner EditionJoannes Baptista", + "candidate_score": 0.630476, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_31_33", + "bdc_text": "Herminjard VIII 470 ) . Dabei schrieb der Buchhändler : \"Maturinus Virginius , Fonteniensis apud Pictones in Gallia\" .", + "psc_chunk_id": "pta0007.pta010.pta-grcBibex_window_2", + "psc_text": "griechischen Hippolyt unter der Nummer 125,Paul Anton de Lagarde, Hippolyti Romani quae feruntur omnia graece, Leipzig 1858, 187–194. nachdem sie kurz zuvor auch Jacques Paul Migne in seine Hippolyt-Ausgabe eingegliedert hatte.Jacques Paul Migne, Patrologiae cursus completus. Series graeca X, Petit-Montrouge 1857, 711–721. Erst Jean-Baptiste Pitra gab in seiner EditionJoannes Baptista Card. Pitra, Analecta sacra spicilegio Solesmensi parata, Bd. 2: Patres Antenicaeni, o. O. 1884, 428–436. den Namen Origenes als Verfasser an, den er dem zusätzlich benutzten Codex Barberinus 340 (Xe) entnommen hatte, und unterstellte ihm großzügig den gesamten Text, dem die Abschnitte VII, IX–XII und XVII bei Achelis entsprechen. Achelis konnte die Verfasserfrage nicht positiv entscheiden. Er wusste zwar, dass er es zum Teil mit origeneischem Material zu tun hatte, aber nicht, in welchem Umfang und in welcher Deutlichkeit. Infolge verbesserter Überlieferungskenntnisse lässt sich inzwischen behaupten, dass die bei Achelis als VII, IX, XI und XII gezählten Abschnitte ursprünglich zusammengehören,", + "candidate_score": 0.630332, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_52_54", + "bdc_text": "Tiguri . Vorliegender Brief wurde erst am 13 . Mai zusammen mit Brief Nr. 2900 abgeschickt .", + "psc_chunk_id": "pta0007.pta010.pta-grcBibex_window_8", + "psc_text": "ἐπιγραφῆς sind drei Topoi der Einleitung genannt, wie sie in frühbyzantinischer Zeit für Kommentarwerke festgelegt waren.Zur Topik paganer Kommentareinleitungen vgl. Neuschäfer, Origenes als Philologe, 57–67. Die Reihenfolge entspricht am deutlichsten dem Schema bei Ioannes Philoponus im Kategorienkommentar; der ganze Satz könnte genausogut bei ihm stehen.Vgl. Johannes Philoponus, In cat. 8,23–27 (Busse): εἴπωμεν δὲ καὶ περὶ τοῦ προκειμένου τῶν Κατηγοριῶν βιβλίου τίς τε ὁ σκοπὸς καὶ τὸ χρήσιμον καὶ ἡ αἰτία τῆς ἐπιγραφῆς καὶ ἡ τάξις τῆς ἀναγνώσεως καὶ εἰ γνήσιον τοῦ φιλοσόφου τὸ παρὸν βιβλίον καὶ ἡ εἰς τὰ κεφάλαια διαίρεσις· ταῦτα γάρ, ὡς εἴρηται (vgl. ebd. 7,1–3), δεῖ προλέγειν ἑκάστης ἀριστοτελικῆς πραγματείας. Die handschriftliche Überlieferung erlaubt es allerdings nicht, den Satz bei Achelis als Beleg für eine Verwendung des Prolog-Schemas schon bei Origenes anzuführen, wie dies Neuschäfer unternommen hat.Vgl. Neuschäfer, Origenes als Philologe, 365. Der Syrer, der materiell älteste Zeuge, kennt den Satz nicht. Es ist wahrscheinlich, dass ein", + "candidate_score": 0.628608, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_52_54", + "bdc_text": "Tiguri . Vorliegender Brief wurde erst am 13 . Mai zusammen mit Brief Nr. 2900 abgeschickt .", + "psc_chunk_id": "pta0007.pta010.pta-grcBibex_window_7", + "psc_text": "μὲν τῆς βίβλου ὁ σκοπὸς καὶ τὸ χρήσιμον, ἡ δὲ αἰτία τῆς ἐπιγραφῆς αὕτη. Dass der Satz nicht ursprünglich ist, deutet der Hauptzeuge, der Baroccianus 235 (Ba), zwar an, aber nicht mit der wünschenswerten Klarheit, wenn er die Zuweisung ωρ ans Ende dieses Satzes, eine Zeile über dem eigentlichen Textbeginn, setzt. Die auffällige Plazierung der Zuweisung kann für eine Nachlässigkeit des Schreibers gehalten und somit als Indiz für den sekundären Charakter beiseite geschoben werden.Vgl. Heine, Some Suggestions, 63; s. auch unten, Abb. 1. Die Unechtheit lässt sich jedoch mit wenigen Überlegungen erweisen: Mit den Termini σκοπός, χρήσιμον und αἰτία τῆς ἐπιγραφῆς sind drei Topoi der Einleitung genannt, wie sie in frühbyzantinischer Zeit für Kommentarwerke festgelegt waren.Zur Topik paganer Kommentareinleitungen vgl. Neuschäfer, Origenes als Philologe, 57–67. Die Reihenfolge entspricht am deutlichsten dem Schema bei Ioannes Philoponus im Kategorienkommentar; der ganze Satz könnte genausogut bei ihm stehen.Vgl. Johannes Philoponus, In cat. 8,23–27", + "candidate_score": 0.611489, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-diversis-quaestionibus", + "max_score": 0.687492, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_48", + "bdc_text": "Vielleicht ist also \"Virgin\" nur ein Deckname für Du Puys.", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-diversis-quaestionibus_window_148", + "psc_text": "uni viro virginem castam exhibere Christo (I Cor. XI, 2) . Vos, inquit, virginem; a plurali ad singularem concludens. Ideo et virgines dici possunt, et virgo. Cur autem quinque dictae sint, ut mihi videtur expositum est. Sed videmus nunc in aenigmate, tunc autem facie ad faciem; et nunc ex parte, tunc autem ex toto (I Cor. XIII, 12). Ipsum autem in aenigmate et ex parte nunc in Scripturis aliquid cernere, quod tamen sit secundum catholicam fidem, ex illo pignore contingit, quod accepit virgo Ecclesia humili adventu sponsi sui, quae illi ultimo adventu cum veniet in claritate nuptura est, cum jam facie ad faciem contuebitur. Dedit enim nobis pignus Spiritum sanctum, sicut dicit Apostolus (II Cor. V, 5). Et ideo ista expositio nihil certum intuetur, nisi ut secundum fidem sit; neque aliis praejudicat, quae nihilominus secundum fidem esse potuerint. LX. De die autem illo et hora nemo scit, neque angeli coelorum,", + "candidate_score": 0.687492, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_46_48", + "bdc_text": "Das Fragezeichen ver weist bei Renouard auf eine Unsicherheit bei der Entzifferung : Hier sind eindeutig Froschauer und Zürich gemeint . Vielleicht ist also \"Virgin\" nur ein Deckname für Du Puys.", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-diversis-quaestionibus_window_148", + "psc_text": "uni viro virginem castam exhibere Christo (I Cor. XI, 2) . Vos, inquit, virginem; a plurali ad singularem concludens. Ideo et virgines dici possunt, et virgo. Cur autem quinque dictae sint, ut mihi videtur expositum est. Sed videmus nunc in aenigmate, tunc autem facie ad faciem; et nunc ex parte, tunc autem ex toto (I Cor. XIII, 12). Ipsum autem in aenigmate et ex parte nunc in Scripturis aliquid cernere, quod tamen sit secundum catholicam fidem, ex illo pignore contingit, quod accepit virgo Ecclesia humili adventu sponsi sui, quae illi ultimo adventu cum veniet in claritate nuptura est, cum jam facie ad faciem contuebitur. Dedit enim nobis pignus Spiritum sanctum, sicut dicit Apostolus (II Cor. V, 5). Et ideo ista expositio nihil certum intuetur, nisi ut secundum fidem sit; neque aliis praejudicat, quae nihilominus secundum fidem esse potuerint. LX. De die autem illo et hora nemo scit, neque angeli coelorum,", + "candidate_score": 0.65355, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_47_49", + "bdc_text": "Hier sind eindeutig Froschauer und Zürich gemeint . Vielleicht ist also \"Virgin\" nur ein Deckname für Du Puys. Venetiis , ad nonas apriles 1547 .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-diversis-quaestionibus_window_148", + "psc_text": "uni viro virginem castam exhibere Christo (I Cor. XI, 2) . Vos, inquit, virginem; a plurali ad singularem concludens. Ideo et virgines dici possunt, et virgo. Cur autem quinque dictae sint, ut mihi videtur expositum est. Sed videmus nunc in aenigmate, tunc autem facie ad faciem; et nunc ex parte, tunc autem ex toto (I Cor. XIII, 12). Ipsum autem in aenigmate et ex parte nunc in Scripturis aliquid cernere, quod tamen sit secundum catholicam fidem, ex illo pignore contingit, quod accepit virgo Ecclesia humili adventu sponsi sui, quae illi ultimo adventu cum veniet in claritate nuptura est, cum jam facie ad faciem contuebitur. Dedit enim nobis pignus Spiritum sanctum, sicut dicit Apostolus (II Cor. V, 5). Et ideo ista expositio nihil certum intuetur, nisi ut secundum fidem sit; neque aliis praejudicat, quae nihilominus secundum fidem esse potuerint. LX. De die autem illo et hora nemo scit, neque angeli coelorum,", + "candidate_score": 0.642632, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_4_6", + "bdc_text": "mihi nuper demonstravit ornatissimus vir d. Baltasar Alterius , idque utroque nomine : privatim , quod nondum animo tuo memoriam nostri excidisse testificaris , publice , quod inter regem nostrum Die Krone Frankreichs , die gerade an den 28 jährigen Heinrich II . übertragen worden war ( Del Prato wird noch nichts davon gewusst haben) .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-diversis-quaestionibus_window_172", + "psc_text": "Quanquam Cornelius, et qui cum eo ex Gentibus crediderant, Spiritum sanctum etiam priusquam baptizarentur acceperint (Act. X, 44, 47): non tamen video quomodo et ille latro sine Spiritu sancto dicere potuerit, Memento mei, Domine, dum veneris in regnum tuum (Luc. XXIII, 43, 42) . Nemo enim dicit, Dominus Jesus, ait Apostolus, nisi in Spiritu sancto (I Cor. XII, 3) . Cujus fidei fructum ipse Dominus monstravit dicens, Amen dico tibi, hodie mecum eris in paradiso. Quomodo ergo ineffabili potestate dominantis Dei atque justitia deputatum est etiam Baptisma credenti latroni, et pro accepto habitum in animo libero, quod in corpore crucifixo accipi non poterat sic etiam Spiritus sanctus latenter dabatur ante Domini clarificationem; post manifestationem autem divinitatis ejus manifestius datus est. Et hoc dictum est, Spiritus autem nondum erat datus: id est, nondum sic apparuerat, ut omnes eum datum esse faterentur. Sicut etiam Dominus nondum erat clarificatus inter homines, sed tamen", + "candidate_score": 0.641604, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_17_19", + "bdc_text": "März 1547 ; s. Nr. 2872 , . ; sed ad vos recentiores perveniunt .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-diversis-quaestionibus_window_105", + "psc_text": "Si in alieno fideles non fuistis, vestrum quis dabit vobis (Luc. XVI, 12) ? Et quod pro suis gradibus animae doceantur, et ipse Dominus demonstrat dicens: Multa habeo vobis dicere; sed nunc non potestis portare illa (Joan. XVI, 12) . Et Apostolus, cum ait: Ego, fratres, non potui vobis loqui quasi spiritualibus, sed quasi carnalibus. Lac vobis potum dedi, non escam; neque enim poteratis: sed neque adhuc potestis; adhuc enim estis carnales (I Cor. III, 1, 2) . Quod enim in istis secundum gradus suos actum est, hoc in universo genere humano agi cognoscimus, ut alia carnali populo, alia spirituali, pro temporum congruentia juberentur. Non ergo mirum si hostem decipi dignum decipere jussi sunt, qui erant adhuc digni hostem decipere. Non enim jam erant idonei quibus diceretur, Diligite inimicos vestros; sed tales erant quibus tantummodo dici oporteret, Diliges proximum tuum, et oderis inimicum tuum (Matth. V, 44, 43) . Adhuc", + "candidate_score": 0.62224, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_24", + "bdc_text": "Der Buchhändler Maturin Virgin ( ? ) aus Fontenay-le- Comte ( Vendée ) im Poitou .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-diversis-quaestionibus_window_148", + "psc_text": "uni viro virginem castam exhibere Christo (I Cor. XI, 2) . Vos, inquit, virginem; a plurali ad singularem concludens. Ideo et virgines dici possunt, et virgo. Cur autem quinque dictae sint, ut mihi videtur expositum est. Sed videmus nunc in aenigmate, tunc autem facie ad faciem; et nunc ex parte, tunc autem ex toto (I Cor. XIII, 12). Ipsum autem in aenigmate et ex parte nunc in Scripturis aliquid cernere, quod tamen sit secundum catholicam fidem, ex illo pignore contingit, quod accepit virgo Ecclesia humili adventu sponsi sui, quae illi ultimo adventu cum veniet in claritate nuptura est, cum jam facie ad faciem contuebitur. Dedit enim nobis pignus Spiritum sanctum, sicut dicit Apostolus (II Cor. V, 5). Et ideo ista expositio nihil certum intuetur, nisi ut secundum fidem sit; neque aliis praejudicat, quae nihilominus secundum fidem esse potuerint. LX. De die autem illo et hora nemo scit, neque angeli coelorum,", + "candidate_score": 0.61407, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.687176, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_11_13", + "bdc_text": "- Ogni studio : quovis studio . studio colam , tuear atque observabo , teque ipsum obsecro atque obtestor , ut et quam tenacem benevolentię memoriam mihi demonstras , prestare pergas et omni authoritate tua inter vestros ( quam maximi momenti esse duco )", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1857", + "psc_text": "autem solers sis in regendis fratribus, quantoque studio in eorum custodia 1099 vigilans, reverendissimo fratre et coepiscopo nostro Menna referente cognovimus. Et sicut nos audita decessoris tui incauta remissio saepius contristavit, ita provisionis tuae sollicitudo laetificat, quia studii tui cautelam et tibi ad remunerationem, et aliis ad utilitatis exemplum prodesse non dubium est. Sed quia quantum se adversarius noster ex omni parte praecaverit cognoscit, tanto per occulta quaerit irrumpere, et repugnantem sibi callida arte nititur dejicere, dilectionis tuae vigilantia ardentiori se semper cura succendat; et ita cuncta, Deo adjuvante, praemuniat, ut lupus saeviens huc illucque discurrens, in oves dominicas ingrediendi locum non habeat. Eos ergo qui tibi commissi sunt, a gula, a superbia, ab avaritia, a vaniloquio, et ab omni immunditia, Redemptoris nostri suffragante gratia prohibere ac studii tui sit per omnia custodire, ut tanto tibi major de commissa gubernatione merces accrescat, quanto subjecti tui contra adversarii nequitias te fuerint", + "candidate_score": 0.687176, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_13_15", + "bdc_text": "studio colam , tuear atque observabo , teque ipsum obsecro atque obtestor , ut et quam tenacem benevolentię memoriam mihi demonstras , prestare pergas et omni authoritate tua inter vestros ( quam maximi momenti esse duco ) ad fovendam hanc publicam coniunctionem inter Gallos et Helvetios incumbas , ut multo magis magisque de rebus christianorum bene merearis . Huc omnibus ( pręter paucos , quos aliter affectos esse necesse est )Klammern ergänzt . gratissimi adferuntur nuncii de successibus ducis SaxonięJohann Friedrich I. von Sachsen .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1843", + "psc_text": "sollicite disponat. Gregorius Pantaleoni notario. Experientia tua, praesenti auctoritate suffulta, ad Genuensem urbem, auxiliante Domino, proficiscens, Deusdedit diaconum Ecclesiae Mediolanensis, si tamen a cunctis electus est, et nihil est quod ei ex anteacta vita per sacros possit canones obviare, episcopum solemniter faciat ordinari. Praeterea, quia multae illic Ecclesiae nostrae utilitates sunt, quae Deo propitio peragantur, sollicitum te esse necesse est, et ita omnia secundum capitularem subter annexum requirere, utiliterque disponere, ut in nullo te neglectus culpa respicere, sed magis vigilantia Deo et hominibus valeat commendare. EPISTOLA IV. AD MEDIOLANENSES. Laudato post obitum Constantio, gratulatur quod Deusdedit in episcopum elegerint. Alium respuit a Langobardis electum. Gregorius populo, presbyteris, diaconis et clero Mediolanensi. Quantus nos de obitu fratris et coepiscopi nostri Constantii moeror afficiat, paginali explere locutione non possumus. Sed quam multa bona partes illae in uno homine perdiderunt, utinam vicinae repentina calamitate non sentiant. Nam quemadmodum sollicitus in ecclesiasticae regula disciplinae,", + "candidate_score": 0.683578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_13_15", + "bdc_text": "studio colam , tuear atque observabo , teque ipsum obsecro atque obtestor , ut et quam tenacem benevolentię memoriam mihi demonstras , prestare pergas et omni authoritate tua inter vestros ( quam maximi momenti esse duco ) ad fovendam hanc publicam coniunctionem inter Gallos et Helvetios incumbas , ut multo magis magisque de rebus christianorum bene merearis . Huc omnibus ( pręter paucos , quos aliter affectos esse necesse est )Klammern ergänzt . gratissimi adferuntur nuncii de successibus ducis SaxonięJohann Friedrich I. von Sachsen .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1710", + "psc_text": "studio ac vigilantia possessiones ad comparandum exquire. Ex quarum fructibus servi Dei alimoniam consequentes, nec acceptos solidos incassum expendere, noc ipsi valeant victus necessitatem incurrere. Ita ergo omni vigilantia, omnique intentione in hoc te exhibere festina, ut efficacia tua et ab illis periculum, et a nobis omnem possit curam sollicitudinis amovere. EPISTOLA XXI. AD JOANNEM ITALIAE PRAEPOSITUM. Conqueritur de subtracta Neapolitanae diaconiae annona. Gregorius Joanni praeposito Italiae. Quidquid tribuitur pauperi, si subtili consideratione pensetur, non est donum, sed mutuum, quia quod datur multiplicato sine dubio fructu recipitur. Scripsistis autem nobis ut Dulcitio agenti vices vestras dicere deberemus ne quid super diatyposim auderet expendere. Et quanquam sit laudabile futura prospicere, quia tamen infirma omnino cautela est quae pietatis adjutorio non munitur, in hac sollicitudine vestra est quod nos pro vobis contristare invenimus. Fertur itaque quod annonas atque consuetudines diaconiae, quae Neapoli exhibetur, eminentia vestra subtraxerit. Quod minus fortasse fuerat obstupendum, si", + "candidate_score": 0.678772, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_13_15", + "bdc_text": "studio colam , tuear atque observabo , teque ipsum obsecro atque obtestor , ut et quam tenacem benevolentię memoriam mihi demonstras , prestare pergas et omni authoritate tua inter vestros ( quam maximi momenti esse duco ) ad fovendam hanc publicam coniunctionem inter Gallos et Helvetios incumbas , ut multo magis magisque de rebus christianorum bene merearis . Huc omnibus ( pręter paucos , quos aliter affectos esse necesse est )Klammern ergänzt . gratissimi adferuntur nuncii de successibus ducis SaxonięJohann Friedrich I. von Sachsen .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1857", + "psc_text": "autem solers sis in regendis fratribus, quantoque studio in eorum custodia 1099 vigilans, reverendissimo fratre et coepiscopo nostro Menna referente cognovimus. Et sicut nos audita decessoris tui incauta remissio saepius contristavit, ita provisionis tuae sollicitudo laetificat, quia studii tui cautelam et tibi ad remunerationem, et aliis ad utilitatis exemplum prodesse non dubium est. Sed quia quantum se adversarius noster ex omni parte praecaverit cognoscit, tanto per occulta quaerit irrumpere, et repugnantem sibi callida arte nititur dejicere, dilectionis tuae vigilantia ardentiori se semper cura succendat; et ita cuncta, Deo adjuvante, praemuniat, ut lupus saeviens huc illucque discurrens, in oves dominicas ingrediendi locum non habeat. Eos ergo qui tibi commissi sunt, a gula, a superbia, ab avaritia, a vaniloquio, et ab omni immunditia, Redemptoris nostri suffragante gratia prohibere ac studii tui sit per omnia custodire, ut tanto tibi major de commissa gubernatione merces accrescat, quanto subjecti tui contra adversarii nequitias te fuerint", + "candidate_score": 0.676661, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_13_15", + "bdc_text": "studio colam , tuear atque observabo , teque ipsum obsecro atque obtestor , ut et quam tenacem benevolentię memoriam mihi demonstras , prestare pergas et omni authoritate tua inter vestros ( quam maximi momenti esse duco ) ad fovendam hanc publicam coniunctionem inter Gallos et Helvetios incumbas , ut multo magis magisque de rebus christianorum bene merearis . Huc omnibus ( pręter paucos , quos aliter affectos esse necesse est )Klammern ergänzt . gratissimi adferuntur nuncii de successibus ducis SaxonięJohann Friedrich I. von Sachsen .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2326", + "psc_text": "omnes sua dextera protegat, atque post longa annorum curricula ad coelestia regna perducat. Eulogias vero sancti Marci a beatissima fraternitate vestra transmissas cum ea charitate qua sunt directae secundum notitiam earum suscepimus, et gratias affectui vestro referimus, quia ex his exterioribus quales erga nos interius sitis agnoscimus. (Joan. Diac., lib. IV, c. 52.) EPISTOLA XLIII. AD JOANNEM PANORMITANUM. Quem videre peroptabat, manere in Sicilia concedit, ob navigii periculum. Gregorius Joanni Panormitano. Amorem circa nos vestrum, quem corporali nobis visione voluimus exhibere, scriptis et 1249 operibus assidue demonstratis. Sed quid aliud haec exhibendo agitis, nisi ut plus quaeramus videre, quem docemur amplius amare? Et paulo minus jam etiam murmur accepimus, quia non possumus videre quem amamus. Sed adfuit qui mihi impossibilitatem navigii de vestra gloria narraret, atque ideo quod amavi retinui, et quod iratus fueram peperci. Omnipotens Deus sua vos protectione custodiat, et a malis omnibus gratia continua defendat. EPISTOLA XLIV.", + "candidate_score": 0.67627, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_13_15", + "bdc_text": "studio colam , tuear atque observabo , teque ipsum obsecro atque obtestor , ut et quam tenacem benevolentię memoriam mihi demonstras , prestare pergas et omni authoritate tua inter vestros ( quam maximi momenti esse duco ) ad fovendam hanc publicam coniunctionem inter Gallos et Helvetios incumbas , ut multo magis magisque de rebus christianorum bene merearis . Huc omnibus ( pręter paucos , quos aliter affectos esse necesse est )Klammern ergänzt . gratissimi adferuntur nuncii de successibus ducis SaxonięJohann Friedrich I. von Sachsen .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_272", + "psc_text": "faciat gloria vestra, ut neque sit aliquid unde possimus ab adversariis reprehendi, neque in quo utilitas reipublicae exigit, quod avertat Dominus, negligatur. Praeterea, gloriosi filii, estote solliciti, quia, quantum comperi, nostem collectum habet, et Narina dicitur residere; et si huc cursum Deo sibi irato mittere voluerit, vos loca ipsius, quantum vos Dominus juverit, depraedamini, aut certe sculcas quos mittitis, sollicite requirant, ne dolens factum ad nos discurrat. EPISTOLA XXXI. AD CUNCTOS MILITES NEAPOLITANOS. De obedientia Constantio tribuno exhibenda. Gregorius universis militibus Neapolitanis. Summa militiae laus inter alia bona merita haec est, obedientiam sanctae reipublicae utilitatibus exhibere, quodque sibi utiliter imperatum 592 fuerit, obtemperare; sicut et nunc devotionem vestram fecisse didicimus, quae epistolis nostris, quibus magnificum virum Constantium tribunum custodiae civitatis deputavimus praeesse, paruit, et congruam militaris devotionis obedientiam demonstravit. Unde scriptis vos praesentibus curavimus admonendos, uti praedicto viro magnifico tribuno, sicut et fecistis, omnem debeatis pro serenissimorum dominorum utilitate vel", + "candidate_score": 0.675353, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_13_15", + "bdc_text": "studio colam , tuear atque observabo , teque ipsum obsecro atque obtestor , ut et quam tenacem benevolentię memoriam mihi demonstras , prestare pergas et omni authoritate tua inter vestros ( quam maximi momenti esse duco ) ad fovendam hanc publicam coniunctionem inter Gallos et Helvetios incumbas , ut multo magis magisque de rebus christianorum bene merearis . Huc omnibus ( pręter paucos , quos aliter affectos esse necesse est )Klammern ergänzt . gratissimi adferuntur nuncii de successibus ducis SaxonięJohann Friedrich I. von Sachsen .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1350", + "psc_text": "praecepti auctoritate suspicionem vestram praevidimus auferendam, constituentes nullam vos exinde haeredesque vestros quolibet tempore repetitionis molestiam sustinere, nec a quoquam vobis aliquam objici quaestionem, quia ratio aequitatis exposcit, 944 ut quod studio pietatis impensum est, ad redemptorum onus vel afflictionem non debeat pertinere. (Vide sup. ep. 16.) EPISTOLA XVIII. AD ROMANUM DEFENSOREM. Patrimonium Ecclesiae in Sicilia commendat Gregorius Romano defensori. Propositi nostri cura nos admonet ecclesiasticas utilitates strenuis agendas mandare personis. Et ideo, quia te Romanum defensorem fidelem sollicitumque probavimus exstitisse, patrimonium sanctae Romanae, cui Deo miserante deservimus, Ecclesiae, in partibus Syracusanis, Catinensibus, Agrigentinis, vel Milensibus constitutum, a praesenti secunda indictione gubernationi tuae praevidimus committendum. Unde necesse est te illuc indifferenter accedere, ut, divini consideratione judicii, nostrae quoque admonitionis memoria te efficaciter ac fideliter studeas exhibere, ut nullius neglectus vel fraudis, quod absit, inveniaris sustinere periculum. Magis autem id agas, quatenus de fide et industria tua divinae possis gratiae commendari.", + "candidate_score": 0.674876, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_13", + "bdc_text": "studio colam , tuear atque observabo , teque ipsum obsecro atque obtestor , ut et quam tenacem benevolentię memoriam mihi demonstras , prestare pergas et omni authoritate tua inter vestros ( quam maximi momenti esse duco )", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1857", + "psc_text": "autem solers sis in regendis fratribus, quantoque studio in eorum custodia 1099 vigilans, reverendissimo fratre et coepiscopo nostro Menna referente cognovimus. Et sicut nos audita decessoris tui incauta remissio saepius contristavit, ita provisionis tuae sollicitudo laetificat, quia studii tui cautelam et tibi ad remunerationem, et aliis ad utilitatis exemplum prodesse non dubium est. Sed quia quantum se adversarius noster ex omni parte praecaverit cognoscit, tanto per occulta quaerit irrumpere, et repugnantem sibi callida arte nititur dejicere, dilectionis tuae vigilantia ardentiori se semper cura succendat; et ita cuncta, Deo adjuvante, praemuniat, ut lupus saeviens huc illucque discurrens, in oves dominicas ingrediendi locum non habeat. Eos ergo qui tibi commissi sunt, a gula, a superbia, ab avaritia, a vaniloquio, et ab omni immunditia, Redemptoris nostri suffragante gratia prohibere ac studii tui sit per omnia custodire, ut tanto tibi major de commissa gubernatione merces accrescat, quanto subjecti tui contra adversarii nequitias te fuerint", + "candidate_score": 0.672973, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_12_14", + "bdc_text": "quovis studio . studio colam , tuear atque observabo , teque ipsum obsecro atque obtestor , ut et quam tenacem benevolentię memoriam mihi demonstras , prestare pergas et omni authoritate tua inter vestros ( quam maximi momenti esse duco ) ad fovendam hanc publicam coniunctionem inter Gallos et Helvetios incumbas , ut multo magis magisque de rebus christianorum bene merearis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1857", + "psc_text": "autem solers sis in regendis fratribus, quantoque studio in eorum custodia 1099 vigilans, reverendissimo fratre et coepiscopo nostro Menna referente cognovimus. Et sicut nos audita decessoris tui incauta remissio saepius contristavit, ita provisionis tuae sollicitudo laetificat, quia studii tui cautelam et tibi ad remunerationem, et aliis ad utilitatis exemplum prodesse non dubium est. Sed quia quantum se adversarius noster ex omni parte praecaverit cognoscit, tanto per occulta quaerit irrumpere, et repugnantem sibi callida arte nititur dejicere, dilectionis tuae vigilantia ardentiori se semper cura succendat; et ita cuncta, Deo adjuvante, praemuniat, ut lupus saeviens huc illucque discurrens, in oves dominicas ingrediendi locum non habeat. Eos ergo qui tibi commissi sunt, a gula, a superbia, ab avaritia, a vaniloquio, et ab omni immunditia, Redemptoris nostri suffragante gratia prohibere ac studii tui sit per omnia custodire, ut tanto tibi major de commissa gubernatione merces accrescat, quanto subjecti tui contra adversarii nequitias te fuerint", + "candidate_score": 0.668741, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_12_14", + "bdc_text": "quovis studio . studio colam , tuear atque observabo , teque ipsum obsecro atque obtestor , ut et quam tenacem benevolentię memoriam mihi demonstras , prestare pergas et omni authoritate tua inter vestros ( quam maximi momenti esse duco ) ad fovendam hanc publicam coniunctionem inter Gallos et Helvetios incumbas , ut multo magis magisque de rebus christianorum bene merearis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_998", + "psc_text": "quiescit, sed assidua calliditate hoc nititur, ut Deo servientes animas in qualibet parte decipiat; ideo, dilectissime Fili, hortamur ut sollicitudinem tuam vigilanter exerceas, et ita commissos tibi oratione et cura providendi custodias, ut lupus circumiens nullam dilaniandi occasionem inveniat; quatenus dum Deo nostro incolumes quorum suscepisti curam reddideris, et praemia labori tuo gratia sua rependat, et tibi aeternae vitae desideria multiplicet. Cochleares vero et circulos quos direxisti suscepimus, et charitati tuae gratias agimus, quia qualiter pauperes diligas ostendisti, qui ad usus eorum quae sunt necessaria transmisisti. EPISTOLA LVII. AD ARIGIUM PATRICIUM. Commendat Augustinum, ejusque socios, et Candidum. Gregorius Arigio patricio Galliae. Quanta in vobis bonitas, quantaque mansuetudo cum Christo placita charitate resplendeat, 834 latore praesentium Augustino servo Dei referente comperimus; atque omnipotenti Deo gratias agimus, qui haec in vobis pietatis suae dona concessit, per quae inter homines valde laudabiles, et ante conspectum ipsius, quod est veraciter utile, gloriosi possitis existere.", + "candidate_score": 0.664397, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_15", + "bdc_text": "Huc omnibus ( pręter paucos , quos aliter affectos esse necesse est )Klammern ergänzt . gratissimi adferuntur nuncii de successibus ducis SaxonięJohann Friedrich I. von Sachsen .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2181", + "psc_text": "Et quia tanti causa flagitii negligi vel transiri non debet impunita, ne ejus imitatione scelesta ab aliis, quod absit, sumatur audacia, fraternitas tua exemplaria scriptorum his subdita, quae ad reverendissimum fratrem nostrum Joannem primae Justinianae civitatis episcopum servantem vices nostras direximus, diligentius relegat. Et si secundum eorum seriem explere se cuncta posse cognoscit, ea quae illi mandavimus, ipsa omnia ex nostra auctoritate exsequatur et faciat. Si vero hoc tibi quibusdam forte adversantibus obstaculis vides esse difficile, studendum est ut eadem scripta nostra ad antedictum fratrem nostrum sine excusatione perveniant. Cui etiam et te convenit imminere, ut ea quae ei a nobis mandata sunt districtius exsequi, et nulla debeant occasione lentari; sed ita quae nequiter acta sunt, emendatione congrua corrigantur, quatenus una res et ultio competens delinquentis, et formido sit aliis in eodem ordine constitutis. EPISTOLA XXXI. AD JOANNEM PRIMAE JUSTINIANAE EPISCOPUM. Expositis Pauli Docleatini episcopi flagitiis, praescribit remedia. Gregorius Joanni", + "candidate_score": 0.650179, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_15", + "bdc_text": "Huc omnibus ( pręter paucos , quos aliter affectos esse necesse est )Klammern ergänzt . gratissimi adferuntur nuncii de successibus ducis SaxonięJohann Friedrich I. von Sachsen .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2339", + "psc_text": "ab haerede ejus quae ab illo injuste ablata sunt sine excusatione reddantur. (Joan. Diac., lib. IV, c. 28.) CAPITULARE II LEGUM IMPERIALIUM. PRO IMMUNITATE CLERICORUM, JOANNI DEFENSORI EUNTI HISPANIAM. Quid in supradictorum causis sit agendum uberius praescribit, collectis imperatorum legibus. De persona presbyteri hoc attendendum est (Grat., 11, q. 1, c. 38), quia si quam causam habuit, non ab alio teneri, sed episcopus ipsius adiri debuit, sicut haec Novellarum constitutio manifestat, quae loquitur de sanctissimis et Deo amabilibus ac reverendissimis episcopis, clericis et monachis. Petro gloriosissimo praefecto praetorio: Si quis contra aliquem clericum, aut monachum, aut diaconissam, aut monastriam, aut ascetriam habet aliquam actionem, adeat prius sanctissimum episcopum, cui horum unusquisque subjaceat. Ille vero causam inter eos dijudicet. Et si quidem utraque pars his quae judicata sunt acquieverit, jubemus per loci judicem haec exsecutioni perfecte mandari, etc. Ne vero objiciatur quia de clerico hoc loquitur, non de presbytero, sciendum est", + "candidate_score": 0.648205, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_15_17", + "bdc_text": "Huc omnibus ( pręter paucos , quos aliter affectos esse necesse est )Klammern ergänzt . gratissimi adferuntur nuncii de successibus ducis SaxonięJohann Friedrich I. von Sachsen . - Anspielung auf den Sieg des kurfürstlichen Heeres in Rochlitz am 2 . März 1547 ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2339", + "psc_text": "ab haerede ejus quae ab illo injuste ablata sunt sine excusatione reddantur. (Joan. Diac., lib. IV, c. 28.) CAPITULARE II LEGUM IMPERIALIUM. PRO IMMUNITATE CLERICORUM, JOANNI DEFENSORI EUNTI HISPANIAM. Quid in supradictorum causis sit agendum uberius praescribit, collectis imperatorum legibus. De persona presbyteri hoc attendendum est (Grat., 11, q. 1, c. 38), quia si quam causam habuit, non ab alio teneri, sed episcopus ipsius adiri debuit, sicut haec Novellarum constitutio manifestat, quae loquitur de sanctissimis et Deo amabilibus ac reverendissimis episcopis, clericis et monachis. Petro gloriosissimo praefecto praetorio: Si quis contra aliquem clericum, aut monachum, aut diaconissam, aut monastriam, aut ascetriam habet aliquam actionem, adeat prius sanctissimum episcopum, cui horum unusquisque subjaceat. Ille vero causam inter eos dijudicet. Et si quidem utraque pars his quae judicata sunt acquieverit, jubemus per loci judicem haec exsecutioni perfecte mandari, etc. Ne vero objiciatur quia de clerico hoc loquitur, non de presbytero, sciendum est", + "candidate_score": 0.645874, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_14_16", + "bdc_text": "ad fovendam hanc publicam coniunctionem inter Gallos et Helvetios incumbas , ut multo magis magisque de rebus christianorum bene merearis . Huc omnibus ( pręter paucos , quos aliter affectos esse necesse est )Klammern ergänzt . gratissimi adferuntur nuncii de successibus ducis SaxonięJohann Friedrich I. von Sachsen . - Anspielung auf den Sieg des kurfürstlichen Heeres in Rochlitz am 2 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1585", + "psc_text": "a praediis ecclesiasticis exigantur, ex laicis repente fiant episcopi. Synodum ad haec emendanda celebrari curent, statuantque ne Judaeis Christiana mancipia habere liceat. Gregorius Theoderico et Theodeberto regibus Francorum. Cum regni vestri nomen inter caetera gratia olim Christianae religionis effulserit, valde studendum est ut unde gloriosiores caeteris gentibus eminetis, inde omnipotenti Domino qui dat salutem regibus perfectius placeatis et fidem quam colitis adjutricem in omnibus habeatis. Optaveramus quidem, praecellentissimi filii, nostrum ad vos sola dirigere visitatione sermonem, ut charitatis officiis paternum monstraremus affectum. Sed quia nimium nos res constristat illicita, sic unum convenit exhibere, ut aliud sub silentio, quod emendatione indiget, minime relinquamus. Quod si diligenter attenditis, pro salutis vestrae nos loqui prorsus incolumitate cognoscetis. Fertur autem (Grat. 1, q. 1, c. 28) simoniacam haeresim, quae prima contra Dei Ecclesiam diabolica plantatione subrepsit, et in ipso ortu suo telo apostolicae ultionis percussa atque damnata est, in regni vestri finibus dominari, cum", + "candidate_score": 0.642006, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_6_8", + "bdc_text": "übertragen worden war ( Del Prato wird noch nichts davon gewusst haben) . et vestros Helvetios tam bene convenire significas ; id quod mihi quidem non fuerat dubium , sed , quod scribis , emphasim quandam habere videtur , et , ut tua mihi amicitia nulla cuiusquam alterius antiquior fuerit , ita ad Gallię nostrę prosperum statum et simul Helvetiorum plurimum referre arbitror hanc ipsam publicam cum vobis societatem et coniunctionem .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1185", + "psc_text": "actibus gaudere communiter scit. Praeterea ligna transmittere volui; sed beatitudo vestra si essent necessaria non indicavit, et majora multo mittere possumus, sed nequaquam talis navis huc mittitur quae haec capere valeat. Minora autem mittere verecundum puto. Quid tamen facere debeam, beatitudo vestra suis mihi epistolis innotescat. Parvulam vero benedictionem de amatoris vestri sancti Petri Ecclesiae sex minora Aquitanica pallia, et duo oraria transmisi, quia enim multum diligo, etiam de parvis praesumo. Habet enim ipsa dilectio auctoritatem suam, et omnino certa est quia injuria non erit in omne quod amando praesumpserit. Suscepi autem benedictionem sancti Evangelistae Marci, 889 juxta brevem vestris epistolis insertum. Sed quia colatum ac viritheum non libenter bibo, praesumens cognidium requiro, quod in hac urbe post multa tempora vestra innotescere transacto anno sanctitas fecit. Nam nos hic a negotiatoribus nomen cognidii, et non substantiam comparamus. Peto autem ut contra omnes amaritudines quas in hac vita patior vestrae me", + "candidate_score": 0.639364, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_15_17", + "bdc_text": "Huc omnibus ( pręter paucos , quos aliter affectos esse necesse est )Klammern ergänzt . gratissimi adferuntur nuncii de successibus ducis SaxonięJohann Friedrich I. von Sachsen . - Anspielung auf den Sieg des kurfürstlichen Heeres in Rochlitz am 2 . März 1547 ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_35", + "psc_text": "qua re imminente latore praesentium, juxta christia nissimi et serenissimi rerum domini jussionem, ad beati Petri apostoli limina, cum tuis sequacibus venire te volumus, ut auctore Deo aggregata synodo, de ea quae inter vos vertitur dubietate judicetur. (Cf. Paul. Diac. l. III, c. 12; Joan. Diac. l. IV, c. 38.) 502 EPISTOLA XVII. AD UNIVERSOS EPISCOPOS ITALIAE. Ut filii Langobardorum in haeresi Ariana baptizati, ad fidem catholicam concilientur. Gregorius universis episcopis Italiae. Quoniam nefandissimus Autharit in hac, quae nuper expleta est paschali solemnitate Langobardorum filios in fide catholica baptizari prohibuit, pro qua culpa eum divina Majestas exstinxit, ut solemnitatem Paschae alterius non videret, vestram fraternitatem decet cunctos per loca vestra Langobardos admonere, ut quia ubique gravis mortalitas imminet, eosdem filios suos in Ariana haeresi baptizatos ad catholicam fidem concilient, quatenus super eos iram Domini omnipotentis placent. Quos ergo potestis admonete, quanta virtute valetis eos ad fidem rectam suadendo rapite, aeternam", + "candidate_score": 0.636973, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_50_52", + "bdc_text": "Vale! [ Adresse auf der Rückseite : ] Celeberrimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiastae doctissimo et eloquentissimo . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1654", + "psc_text": "morem sequendum, cui Anatolius ab Hieronymo laudatus favit. De episcopis per simoniam ordinatis, aut post lapsum tempore diaconatus; ac de monachis monasteria sua deserentibus consulit sanctum Gregorium, quem videre summopere cupit. Laudat ejus Pastoralem librum, petitque expositiones in Ezechielem et in Cantica. Domino sancto, et in Christo Patri [ Forte mendo librario omissum papae] Romano, pulcherrimo Ecclesiae decori, totius Europae flaccentis augustissimo quasi cuidam flori, egregio speculatori, theoria utpote divina castulitatis [ Ita ms. ] potito, Ego Bargoma [ Sic ms. ] vilis columba in Christo mitto salutem. Gratia [Gratias in Ms. ] tibi et pax a Deo Patre nostro Jesu Christo. [ Magna hic labes, prout in Ms. expressa ] Libet me, o sancte papa, hyperbolicum tecum non sit interrogandum de Pascha, juxta illud Canticum: Interroga patrem tuum, et annuntiabit tibi; majores tuos, et dicent tibi (Deuteron. XXXII, 7) . Licet enim mihi, nimirum micrologo, illud cujusdam egregium Sapientis", + "candidate_score": 0.63439, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_29", + "bdc_text": "Altieris Brief ermöglicht einen guten Einblick in Maturins Tätigkeit als Buchverkäufer von protestantischen Publikationen in Venedig , die sowohl aus Zürich als auch aus Genf und Straßburg stammten .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_828", + "psc_text": "mihi de te dictavit charitas feci; ut librum Regulae Pastoralis, quem in episcopatus mei exordio scripsi, et libros quos in expositionem beati Job jamdudum me fecisse cognovisti, sanctitati tuae communi filio Probino presbytero veniente transmitterem. Et tuae quidem caritati in eo opere tertiae et quartae partis 778 Codices non transmisi, quia eos solummodo ex eisdem partibus Codices jam monasteriis dedi. Hos itaque sanctitas tua studiose percurrat, et peccata mea studiosius defleat, ne mihi culpae gravioris sit quod quasi scire videor quod agere praetermitto. In hac vero Ecclesia quantis causarum tumultibus premor, ipsa charitati tuae epistolae meae brevitas innotescit, quando ei parum loquor, quem magis omnibus diligo. EPISTOLA L. AD JOANNEM ABBATEM. Ad monasterium sancti Andreae proficiscatur, vitiosos coerciturus ac puniturus. Gregorius Joanni abbati de Regio. Ea quae ad correptionem religiosarum pertinent personarum nos praeterire nec decet, nec convenit. Pervenit itaque ad nos in monasterio sancti Andreae, quod juxta Vulcanum est", + "candidate_score": 0.63103, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_48_50", + "bdc_text": "Vielleicht ist also \"Virgin\" nur ein Deckname für Du Puys. Venetiis , ad nonas apriles 1547 . Vale! [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1371", + "psc_text": "Veneris 951 in provincia Campania sitam, territorio Minturnensi, quam ei beatae memoriae decessoris nostri Benedicti redditam praeceptione cognovimus, ab Ecclesia nostra nunc indebite detineri: idcirco hac tibi auctoritate praecipimus, ut si manifeste ab Ecclesiae nostrae hominibus detinetur, in jus eam praedicti monasterii sine aliqua mora vel altercatione restituas. Si vero non a nostris, sed a quibusdam forsitan extraneis detinetur, strenua te agere sollicitudine volumus, ut in jus modis omnibus memorati debeat monasterii reformari, quatenus et ipse quod suum est, te solatiante, sine aliqua fatigatione recipiat, et alter de dispendio monasterii injuste lucrum non habeat. EPISTOLA XXXI. AD FAUSTUM. Ecclesiae Vulturnae ministeria apud Anthemium absque dubitatione deponat. Gregorius Fausto. Sicut res ecclesiasticae competentibus personis sine aliqua sunt dilatione reddendae, ita restituentis attendenda cautela est, ut nulla ei possit postmodum ex ipsa nasci restitutione molestia. Et ideo, quoniam tempore quo quondam Constantius defensor, pater gloriae vestrae, commissi sibi patrimonii Campaniae curam gessit,", + "candidate_score": 0.630722, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_3_5", + "bdc_text": "Januar 1547 ( HBBW XIX , Nr. 2777 ) . mihi nuper demonstravit ornatissimus vir d. Baltasar Alterius , idque utroque nomine : privatim , quod nondum animo tuo memoriam nostri excidisse testificaris , publice , quod inter regem nostrum Die Krone Frankreichs , die gerade an den 28 jährigen Heinrich II .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1294", + "psc_text": "nunquam possit aliena tollere, qui et hoc ipsum erubescit quod propria largitur. Parva vero appellatis munera vestra, quae magna sunt; sed, credo, ut adhuc amplius ex ipsa gloriae vestrae humilitate proficiant. Et petitis ut haec bona mente suscipiam. Sed inter ista ad memoriam cujusdam viduae duo minuta reducite (Luc. XXVII). Si enim illa Deo placuit, quae bono animo pauca obtulit, cur non hominibus placeat, qui mente humili multa dedit? Praeterea benedictionem vobis sancti Petri apostolorum principis, clavem sacratissimi sepulcri ejus, in qua benedictio de catenis illius est inserta, transmisimus, ut quod ejus collum ligavit ad martyrium, hoc vestrum ab omnibus peccatis absolvat. LIBER NONUS. Mense Septembri, indictione II. 925 EPISTOLA PRIMA. AD JANUARIUM EPISCOPUM CARALITANUM. Illum increpat quod dominico die, ante missarum solemnia, cujusdam messem invertisset sulcis, et, peracto sacro, terminales lapides ipse effodisset. Gregorius Januario episcopo Caralis. Praedicator omnipotentis Domini, Paulus apostolus (Grat. c. 2, q. 7, can. 28),", + "candidate_score": 0.630382, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_30", + "bdc_text": "Als Maturin sich mit den oben erwähnten Briefen zum ersten Mal Bullinger in Zürich vorstellte , wird dieser ihn gebeten haben , seinen Namen am Ende des von Del Prato verfassten Briefes aufzuschreiben , wohl um sich diesen merken zu können ( s .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_822", + "psc_text": "Domino compleatis. Praesentium vero portitorem Castorium chartularium nostrum, quem pro quibusdam illic causis 776 transmisimus, magnitudo vestra, ut bona sua multiplicet, suis in omnibus studeat solatiis adjuvare. Omnipotens Deus sua vos protectione cum filiis et omni domo vestra ab omni adversitate tueatur atque custodiat, vobisque et praesentis vitae prosperitatem, et laetitiam futurae concedat. EPISTOLA XLVII. AD MASTALONEM. Ipsius pro Ecclesiae unitate zelum laudat. A procuranda schismaticorum reversione non deterreatur. Gregorius Mastaloni. Responsalium nostrorum relatione comperimus quod pro amore unitatis Ecclesiae tantus vos divini zeli ardor accenderit, ut quoscunque valueritis, non desinatis ad sinum matris Ecclesiae revocare, atque, ut bonus fidelisque famulus lucrum quotidie de accepto dono tuo. Domino et Redemptori nostro cum summa mentis intentione facere non desistatis. Et quidem venientem ad nos, ut potuimus, ex corporalis visus ostensione didicimus; bonum vero quod ex divina inspiratione in mentis tuae charitate manebat occultum desiderabilius nunc operis attestatione cognoscimus. Unde divinae misericordiae", + "candidate_score": 0.628471, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_3_5", + "bdc_text": "Januar 1547 ( HBBW XIX , Nr. 2777 ) . mihi nuper demonstravit ornatissimus vir d. Baltasar Alterius , idque utroque nomine : privatim , quod nondum animo tuo memoriam nostri excidisse testificaris , publice , quod inter regem nostrum Die Krone Frankreichs , die gerade an den 28 jährigen Heinrich II .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1438", + "psc_text": "visione ejus hilaris recedat. Scio quidem quod imaginem Salvatoris nostri non ideo petis, ut quasi Deum colas, sed ob recordationem filii Dei in ejus amore recalescas, cujus te imaginem videre desideras. Et nos quidem non quasi ante divinitatem ante illam prosternimur, sed illum adoramus quem per imaginem aut natum, aut passum, sed et in throno sedentem recordamur. Et dum nobis ipsa pictura quasi scriptura ad memoriam Filium Dei reducit, animum nostrum aut de resurrectione laetificat, aut de passione demulcet. Ideoque direximus tibi surtarias duas, imaginem Dei Salvatoris, et sanctae Dei genitricis Mariae, beatorumque apostolorum Petri et Pauli continentes, per supradictum filium nostrum diaconum, et unam crucem, 972 clavem etiam pro benedictione a sanctissimo corpore Petri apostolorum principis, ut per ipsum a maligno defensus permaneas, cujus signo te esse munitum credis, et ex eo te protegat, qui juvenilia semper suggerit recordari; ut in bonis tuis actibus perseveres, ut in ejus amore", + "candidate_score": 0.627067, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_14", + "bdc_text": "ad fovendam hanc publicam coniunctionem inter Gallos et Helvetios incumbas , ut multo magis magisque de rebus christianorum bene merearis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1906", + "psc_text": "postquam, sicut diximus, et recta fide gloria vestra munita et litteris docta est, hoc vobis nec tardum nec debuit esse difficile. Et quoniam, Deo volente, aptum nunc tempus est, agite ut, divina gratia cooperante, cum augmento possitis quod neglectum est reparare. Itaque mentem gloriosi conjugis vestri in dilectione Christianae fidei adhortatione assidua roborate, vestra illi sollicitudo augmentum in Deum amoris infundat, atque ita animos ejus, etiam pro subjectae sibi gentis plenissima conversione succendat, ut et magnum omnipotenti Domino de devotionis vestrae studio sacrificium offerat, et ea quae de vobis narrata sunt et crescant et vera esse modis omnibus approbentur; quia bona vestra non solum jam apud Romanos, qui pro vita vestra fortius oraverunt, sed etiam per diversa loca, et usque Constantinopolim ad serenissimum principem pervenerunt. Unde sicut nobis de Christianitatis vestrae solatiis laetitia facta est, ita quoque de perfecta operatione vestra angelis fiat gaudium in coelis. Sic vos in adjutorio", + "candidate_score": 0.626088, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_3_5", + "bdc_text": "Januar 1547 ( HBBW XIX , Nr. 2777 ) . mihi nuper demonstravit ornatissimus vir d. Baltasar Alterius , idque utroque nomine : privatim , quod nondum animo tuo memoriam nostri excidisse testificaris , publice , quod inter regem nostrum Die Krone Frankreichs , die gerade an den 28 jährigen Heinrich II .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1459", + "psc_text": "corporis infirmitate detentus, nullatenus ad regni nostri solium valuit peraccedere. Sed quia certissime cognovimus eum a tua sanctitate fuisse directum, calicem aureum desuper gemmis ornatum direximus, quem, ut de tua confidimus sanctitate, illa [ Ita in ms. ] dignam apostolo, qui primus fulget honore, offerre dignemini. Nam et peto tuam celsitudinem nos sacris tuis litteris aureis opportunitate reperta exquirere. Nam quantum te veraciter diligam, tu ipse, pectoris fecunditatem, inspirante Domino, latere non credo. Nonnunquam solet ut quos spatia terrarum sive maria dividunt, Christi gratia ceu visibiliter glutinare. Nam qui te minime praesentialiter cernunt, bonum tuum illis fama patescit. Leandrum vero Spalensis Ecclesiae sacerdotem tuae in Christo sanctitati cum omni veneratione commendo, quia per ipsum tua benevolentia nobis est lucidata; et dum cum eodem antistite de tua vita loquimur, in bonis actibus vestris nos minores esse censemus. Salutem vero tuam, reverentissime et sanctissime vir, audire delector, et peto tuae Christianitatis prudentiae", + "candidate_score": 0.625841, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_30", + "bdc_text": "Als Maturin sich mit den oben erwähnten Briefen zum ersten Mal Bullinger in Zürich vorstellte , wird dieser ihn gebeten haben , seinen Namen am Ende des von Del Prato verfassten Briefes aufzuschreiben , wohl um sich diesen merken zu können ( s .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1105", + "psc_text": "quia jam diu est quod huc minime convenerunt, eos hortari te volumus ut Natale sancti Petri hic, Deo perducente, nobiscum debeant celebrare. Sed ne forte praetori aliqua possit nasci suspicio, si eos huc admonitos venire cognoverit, voluntatem nostram intelligens, ita hoc ex te facere stude, ut et ipsi, sicut praediximus, ad diem constitutum huc veniant, et nulla de eis praetori possit esse suspicio. Liparitanum vero et Regitanum episcopos, ut huc veniant pariter commonebis. Circa Libertinum vero virum magnificum esto sollicitus, ut nullus illum dolus decipiat, quia aliqua nobis de Ravennati urbe scripta sunt, ipsamque ad te epistolam misimus, ut ex ea qualiter te erga eum debeas exhibere possis addiscere. Consolare autem eum, ut se non affligat, quia credimus quod nos excellentissimus filius noster exarchus non contristet. Nam de persona ipsius scribere non distulimus. Sed quia in Pado idem exarchus occupatus est, minime scripta ejus suscepimus. (Cf. Joan. Diac. l. III,", + "candidate_score": 0.623101, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_14", + "bdc_text": "ad fovendam hanc publicam coniunctionem inter Gallos et Helvetios incumbas , ut multo magis magisque de rebus christianorum bene merearis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1184", + "psc_text": "alloquium persolvens, indico quia magno gaudio exsulto, quod vos contra haereticorum latratus assidue laborare cognovi; atque omnipotentem Dominum deprecor ut beatitudinem vestram sua protectione adjuvet, quatenus per linguam vestram de sinu sanctae Ecclesiae omnem radicem amaritudinis evellat, ne rursum germinans impediat multos, et per illam coinquinentur multi. Accepto etenim talento cogitatis quod praeceptum est: Negotiamini dum venio (Luc. XIX, 13) . Ego itaque etsi negotiari nihil valeo, lucris tamen negotii vestri congaudeo, hoc videlicet sciens, quia etsi me participem operatio non facit, laboris vestri me participem charitas facit. Quia, sicut aestimo, bonum proximi etiam otioso commune fit, qui de alterius actibus gaudere communiter scit. Praeterea ligna transmittere volui; sed beatitudo vestra si essent necessaria non indicavit, et majora multo mittere possumus, sed nequaquam talis navis huc mittitur quae haec capere valeat. Minora autem mittere verecundum puto. Quid tamen facere debeam, beatitudo vestra suis mihi epistolis innotescat. Parvulam vero benedictionem de", + "candidate_score": 0.61365, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_14", + "bdc_text": "ad fovendam hanc publicam coniunctionem inter Gallos et Helvetios incumbas , ut multo magis magisque de rebus christianorum bene merearis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1379", + "psc_text": "quasi per nostram epistolam obtineret. Et ideo fraternitatem vestram scire necesse est ita sibi a nobis eos qui hoc exigant commendari, ut eis adesse in quantum possibile et justum est debeat, non tamen ut Ecclesiae suae hujus rei occasione aliquod gravamen imponat. Data mense Februario, indictione 2. EPISTOLA XXXVI. AD FORTUNATUM NEAPOLIT. EPISCOPUM. Reversis e Gallia Judaeis negotiatoribus, Christiana quae adduxerint mancipia aut iis tradantur qui emptionem injunxerant, aut Christianis intra quadragesimum diem venundentur. Caveat a Basilio Judaeo filiis suis Christianis mancipia donante. Gregorius Fortunato episcopo Neapolis. Cognoscentes qualis fraternitatem vestram zelus pro Christianis mancipiis, quae Judaei de Galliarum finibus emunt accenderit, adeo nobis sollicitudinem vestram placuisse signamus, ut inhibendos eos ab hujusmodi negotiatione nostra etiam deliberatio judicaret. Sed Basilio Hebraeo cum aliis Judaeis veniente comperimus hanc illis a diversis judicibus reipublicae emptionem injungi, atque evenire ut inter paganos et Christiani pariter comparentur. Unde necesse fuit 954 ita causam cauta", + "candidate_score": 0.612297, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_14", + "bdc_text": "ad fovendam hanc publicam coniunctionem inter Gallos et Helvetios incumbas , ut multo magis magisque de rebus christianorum bene merearis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1626", + "psc_text": "in illo tremendo examine judici venienti dicturus sum, si tunc illuc vacuus venero ubi tua excellentia greges post se fidelium ducet, quos modo ad verae fidei gratiam per studiosam et continuam praedicationem traxit? Sed est mihi, bone vir, hoc ex Dei munere 1029 in magna consolatione, quia opus sanctum quod in me non habeo diligo in te. Cumque de tuis actibus magna exsultatione gaudeo, ea quae per laborem tua sunt per charitatem mea fiunt. De conversione igitur Gothorum in vestro opere et in nostra exsultatione libet cum angelis exclamare: Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14) . Nos enim, ut existimo, gratiarum amplius omnipotenti Domino debitores existimus, quia etsi vobiscum nihil egimus, vestro tamen operi congaudendo participes sumus. Beatus vero Petrus apostolorum princeps quam libenter munera excellentiae vestrae susceperit, ipsa cunctis liquido vita vestra testatur. Scriptum quippe (Grat. 14, q. 5, c. 11)", + "candidate_score": 0.611105, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana", + "max_score": 0.686831, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_38_40", + "bdc_text": "dankte. Am 10 . Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) . Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_664", + "psc_text": "aliquo studii vestri accumulastis argumento, idipsum addi libello huic sollicita pietate jubeatis: ut non solum plures sancti episcopi fratres nostri per Galias, verum etiam multi ex laicis filii vestri, qui epistolam istam magnopere pro veritatis manifestatione desiderant, remissam ad nos et sancta manu vestra emendatam transcribere, legere et tenere mereantur. Multa quidem alia in hac epistola notatu digna occurrunt, quae vel a Baronio, vel a Quesnello et ab aliis etiam forte indicata fuerunt, in quibus haud immorari opus est. Duo dumtaxat ego subjiciam. Alterum, videlicet, tres illos episcopos bis, tertio quaterque voces illas, beatissime papa, adhibuisse, sanctissimum pontificem alloquentes, quas concilii Chalcedonensis tempore in usu fuisse negat Quesnellus, ut ex iis colligat falsam et supposititiam esse de Domno Antiocheno actionem. Verumtamen allucinatum esse 457 hunc Leoninorum Operum editorem, probat cum haec, tum subsequens epistola synodica Ravennii, aliorumque episcoporum Gallorum, in cujus inscriptione ista verba offendimus: Domino vere sancto, merito in", + "candidate_score": 0.686831, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_33_35", + "bdc_text": "\"Maturinus Virginius , Fonteniensis apud Pictones in Gallia\" . Dies verleitete Herminjard dazu , zu glauben , dass Del Prato genauso wie Maturin aus dem Poitou stamme , und den von Del Prato in dem oben erwähnten ersten Brief an Bullinger angeführten lateinischen Namen \"Bartolomeus Pratensius \" mit \"Barthélemi Des Prés\" wiederzugeben , zumal er einen solchen Familiennamen unweit von Fontenay-le- Comte belegen konnte . Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_841", + "psc_text": "Rom. Ecclesiae diacono esse relectas et emendatas, clarum est actionem de qua agimus inventam ab eo non fuisse. » 8. Has ergo similesque conjecturas quinto sextoque suae dissertationis paragraphis, eo quo solet studio, Quesnellus exaggeravit, sed incassum quidem. Nam ut animadvertit idem Stephanus Baluzius, neque tempus factae a Rustico editionis assecutus est, et aliunde inconstantiae vitio vehementer loborans Paschasius Quesnellus inficiatus est quae cum in notis ad 24 epistolam S. Leonis tum in Theodoreti causa eum oportuit affirmare. Quod ad tempus autem editionis attinet, notat Baluzius Rusticum Constantinopolim venisse anno Domini 547, cum Romano pontifice patruo suo, a quo postea defecit sub initium anni 549, gradusque sui honore et ministerio dejectus est anno sequenti. Ante vero dejectionem aggressus est emendationem gestorum synodi Chalcedonensis, X kal. Martias anno 519, et eam absolvit anno sequenti III kal. Aprilis annum integrum et aliquanto plus huic operi incumbens. Dubium autem est, an istud effecerit", + "candidate_score": 0.657746, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_39", + "bdc_text": "Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_660", + "psc_text": "Cujus rei dumtaxat nos hic mentionem facimus, ut quilibet intelligat quanta ratione S. Leo papa ad securiora pacatioraque tempora generalem synodum differri exoptaverit. Igitur his praetermissis, antequam brevem Chalcedonensium gestorum narrationem instituamus, de nonnullis S. Leonis gestis atque de duabus synodis Galliarum et altera Mediolanensium, verba facere properamus. 3. Et primo quidem nobis occurrit brevissima S. pontificis epistola ad Ravennium Arelatensem, quam doctissimus Sirmondus publici juris fecit, et deinde Paschasius Quesnellus in suam novam transtulit editionem. Agit in ea S. pontifex de Paschate sequenti anno 453 die decima kalendarum Aprilis celebrando. Ad Romanum enim pontificem pertinuisse indicare illius diei celebritatem epistolae synopsis manifestat. Ut nimirum, quorum in fide una est (ait) confessio, sit etiam in hac festivitate una devotio. Duas praeterea circa ea tempora Galliarum episcopi litteras ad nostrum sanctum pontificem scripserunt, in quibus ita obsequentes et studiosos erga apostolicam sedem se exhibent, ut ab hujus decretis et a catholica", + "candidate_score": 0.653852, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_34_36", + "bdc_text": "Dies verleitete Herminjard dazu , zu glauben , dass Del Prato genauso wie Maturin aus dem Poitou stamme , und den von Del Prato in dem oben erwähnten ersten Brief an Bullinger angeführten lateinischen Namen \"Bartolomeus Pratensius \" mit \"Barthélemi Des Prés\" wiederzugeben , zumal er einen solchen Familiennamen unweit von Fontenay-le- Comte belegen konnte . Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 . November 1543 ( Herminjard IX 110-112 , Nr. 1308 ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_841", + "psc_text": "Rom. Ecclesiae diacono esse relectas et emendatas, clarum est actionem de qua agimus inventam ab eo non fuisse. » 8. Has ergo similesque conjecturas quinto sextoque suae dissertationis paragraphis, eo quo solet studio, Quesnellus exaggeravit, sed incassum quidem. Nam ut animadvertit idem Stephanus Baluzius, neque tempus factae a Rustico editionis assecutus est, et aliunde inconstantiae vitio vehementer loborans Paschasius Quesnellus inficiatus est quae cum in notis ad 24 epistolam S. Leonis tum in Theodoreti causa eum oportuit affirmare. Quod ad tempus autem editionis attinet, notat Baluzius Rusticum Constantinopolim venisse anno Domini 547, cum Romano pontifice patruo suo, a quo postea defecit sub initium anni 549, gradusque sui honore et ministerio dejectus est anno sequenti. Ante vero dejectionem aggressus est emendationem gestorum synodi Chalcedonensis, X kal. Martias anno 519, et eam absolvit anno sequenti III kal. Aprilis annum integrum et aliquanto plus huic operi incumbens. Dubium autem est, an istud effecerit", + "candidate_score": 0.649879, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_15_17", + "bdc_text": "Huc omnibus ( pręter paucos , quos aliter affectos esse necesse est )Klammern ergänzt . gratissimi adferuntur nuncii de successibus ducis SaxonięJohann Friedrich I. von Sachsen . - Anspielung auf den Sieg des kurfürstlichen Heeres in Rochlitz am 2 . März 1547 ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_957", + "psc_text": "sui caducum est, dudumque collapsum, nulla sententia, nulla auctoritate necessum est cassum et irritum effici, sed tantummodo irritum et cassum declarari et denuntiari. Quod hic facit Leo ut canonum custos et exsecutor, unita secum imperatoriae fidei pietate. » Quod enim ex hac infirma et dumtaxat fictitia ratione? Oportebat primo eum animadvertere, aut non dissimulare, S. P. loquendi formulam, qui praefata D. Petri auctoritate uti asseverat, quando pronuntiat: Generali prorsus definitione cassamus. Haec certe verba a judicibus apud jurisconsultos usurpata esse, ad indicandam definitivam sententiam, quae ultimo datur, et rem totam absolvit, legitur in cod. de sententiis Unde nemini amplius licere poterat vel novum judicium instituere, vel aliter pontificiam definitionem interpretari; quae cum generalis esset, omnes singulasque cujuscumque ordinis, gradus et qualitatis personas afficiebat, illique sub schismatis poena omnes obtemperare debebant. 10. Nec sane mihi objici potest laudatum canonem Nicaenis sanctionibus repugnasse, cui ne vulnus inferretur S. Leo, tamquam canonum custos", + "candidate_score": 0.646984, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_15", + "bdc_text": "Huc omnibus ( pręter paucos , quos aliter affectos esse necesse est )Klammern ergänzt . gratissimi adferuntur nuncii de successibus ducis SaxonięJohann Friedrich I. von Sachsen .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_349", + "psc_text": "de Marca aliquod jus indicare debuisset, quod naturae legibus divinisque institutis cohaereret. Non enim sufficit aequitati et concordiae, pacisque studio inhaerere, quae sacerdotium inter et imperium procuranda sunt, si in alterutrius praejudicium multa mala suboriantur. Alias semper in dubio versabimur an priorum 390 temporum generalia concilia, auctoritate imperatorum sola vel apostolicae sedis simul indicta fuerint. Et rursus ultro dato quod Romani pontifices, imperatorum arbitriis non valentes resistere, synodorum indictioni acquieverint, an scrupulus remaneat principes jure vel injuria synodos indixerint, atque in iis indicendis propriae auctoritatis limites excesserint. Si ad primam Nicaenam synodum animum convertamus, hanc utique Constantinum imperatorem indixisse intelligimus, sed ex sacerdotum sententia. Et quoniam tot praesulum coitio sine imperiali consensu, auxilio atque praesidio nec fieri nec sustentari poterat, idcirco ad praepediendos tumultus, et ad faciendam episcopis liberam potestatem, ut, episcopalibus eorum sedibus ad tempus relictis, praestituto tempore concilio adessent, litteras ad eosdem dedit, ut itineri se committerent. Quo", + "candidate_score": 0.644628, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_37_39", + "bdc_text": "HBBW XIII , Nr. 1813 ) dankte. Am 10 . Dezember 1544 ist erneut von \"Maturinus , Gallus bibliopola nostratis \" in einem Brief des jungen Pfarrers der Zürcher Predigerkirche , Johannes Wolf , an den Basler Drucker Leo nhard Hospinian ( Wirth ) die Rede ( Zürich ZB , Ms F 41 , 388v. ) .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_660", + "psc_text": "Cujus rei dumtaxat nos hic mentionem facimus, ut quilibet intelligat quanta ratione S. Leo papa ad securiora pacatioraque tempora generalem synodum differri exoptaverit. Igitur his praetermissis, antequam brevem Chalcedonensium gestorum narrationem instituamus, de nonnullis S. Leonis gestis atque de duabus synodis Galliarum et altera Mediolanensium, verba facere properamus. 3. Et primo quidem nobis occurrit brevissima S. pontificis epistola ad Ravennium Arelatensem, quam doctissimus Sirmondus publici juris fecit, et deinde Paschasius Quesnellus in suam novam transtulit editionem. Agit in ea S. pontifex de Paschate sequenti anno 453 die decima kalendarum Aprilis celebrando. Ad Romanum enim pontificem pertinuisse indicare illius diei celebritatem epistolae synopsis manifestat. Ut nimirum, quorum in fide una est (ait) confessio, sit etiam in hac festivitate una devotio. Duas praeterea circa ea tempora Galliarum episcopi litteras ad nostrum sanctum pontificem scripserunt, in quibus ita obsequentes et studiosos erga apostolicam sedem se exhibent, ut ab hujus decretis et a catholica", + "candidate_score": 0.643315, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_15_17", + "bdc_text": "Huc omnibus ( pręter paucos , quos aliter affectos esse necesse est )Klammern ergänzt . gratissimi adferuntur nuncii de successibus ducis SaxonięJohann Friedrich I. von Sachsen . - Anspielung auf den Sieg des kurfürstlichen Heeres in Rochlitz am 2 . März 1547 ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_415", + "psc_text": "post appellationem interpositam hoc necessario postuletur, canonum Nicaeae habitorum decreta testantur . . . . , quae a totius mundi sacerdotibus constituta, quaeque subter annexa sunt. 13. Patet ergo ad quam dispositionem feliciter pervenire intenderet sanctissimus pontifex Leo; quam quidem nec tamquam injustam, nec malis grassantibus incongruentem, vel imperator, vel alius quispiam reprobare potuisset, ob duo gravissima motiva in jure expressa, quibus summus pontifex insistebat oecumenicum statuendo habere concilium: alterum ergo motivum ex genuinis Nicaenis canonibus a totius mundi sacerdotibus constitutis desumebatur; alterum vero cum ex solemni pontificiorum legatorum reclamatione, tum ex Flaviani appellatione oriebatur. Quae quidem duo, cum hactenus a scriptoribus distincta non fuerint, liberum deinde fuit ipsis pro arbitrio ratiocinari, et in diversas sententias et opiniones abire, prout iis erit exploratum qui Launoii, Petri de Marca, Quesnelli, Joannis Davidis, aliorumque scripta lustrarunt. Verumtamen alias et alias horum scriptorum inter se dissidentium interpretationes in praesens hic subjicere supervacaneum arbitramur.", + "candidate_score": 0.642358, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_41_43", + "bdc_text": "s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. ) zu identifizieren sei , muss offen bleiben , auch wenn eine Urkunde vom 8 . Oktober 1559 eine indirekte ( von Renouard nicht erkannte ) Beziehung zwischen Maturin Du Puys und Froschauer belegt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_698", + "psc_text": "episcopus, ad eum vocandum missus, dicendo: Quando quaedam regularia, nempe ecclesiastica negotia examinantur secundum canones, neque judices alios vel laicos interesse oportet. Dum haec autem agebantur, et synodi PP. Dioscori responsa juxta praefixos terminos exspectabant, quatuor libelli Theodori, Ischirionis, Alexandrinorum diaconorum, Athanasii presbyteri et Sophronii Alexandrini, Christiani viri, lecti sunt. Eam enim epigraphem seu inscriptionem praeseferunt: Sanctissimo et beatissimo universali patriarchae magnae Romae Leoni, et sanctae universali synodo Chalcedonensi. Hos libellos Leoni summo pontifici inscriptos, inter Leonina Opera non collocavit Quesnellus, nec in synopsi Chalcedonensium Actorum, indicavit saltem Leonis nomen praeseferre; quamvis consilium habuerit suam editionem adornandi omnibus monumentis ab ipso sancto summo pontifice scriptis, 464 et aliorum ad ipsum. Hujusmodi libelli Graece et Latine exstant tom. IV, quos ad lectionem Vaticanorum codd. emendavimus, et ut inter S. Leonis Magni Opera in lucem prodeant in sequenti tomo curabimus. 4. In his porro libellis gravissima Dioscori facinora descripta et contestata continebantur,", + "candidate_score": 0.6418, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_15_17", + "bdc_text": "Huc omnibus ( pręter paucos , quos aliter affectos esse necesse est )Klammern ergänzt . gratissimi adferuntur nuncii de successibus ducis SaxonięJohann Friedrich I. von Sachsen . - Anspielung auf den Sieg des kurfürstlichen Heeres in Rochlitz am 2 . März 1547 ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_942", + "psc_text": "Nicaenae synodi fixa decretis, nulla possunt improbitate convelli, nulla violari novitate. In quo opere (sequentium verborum pondus animadvertere lector noster non negligat), auxiliante Christo, fideliter exsequendo, necesse est me perseverantem exhibere famulatum: quoniam dispensatio mihi credita, et ad meum tendit reatum, si paternarum regulae sanctionum quae in synodo Nicaena ad totius Ecclesiae regimen, Spiritu Dei instruente, sunt conditae, me, quod absit, connivente, violentur, et major sit apud me unius fratris voluntas quam universae domus Dei communis utilitas. 7. Jam vero si in his rebus conscribendis brevitatis studio nimis non urgerer, latissimus mihi aperiretur campus eorum systema evertendi qui Romanos pontifices conciliorum sanctionibus subesse fabulantur, uti etiam judicare voluit Quesnellus subdole ad marginem illius loci annotando: « Canonibus obnoxius pontifex Romanus, iisdem famulari debet in dispensationibus. » Non enim aut Romanorum pontificum universalis auctoritas 514 limitatur, neque ipsi Romani pontifices conciliis subesse dicuntur, si, in iis quae ad universale Ecclesiae regimen", + "candidate_score": 0.641483, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_41_43", + "bdc_text": "s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. ) zu identifizieren sei , muss offen bleiben , auch wenn eine Urkunde vom 8 . Oktober 1559 eine indirekte ( von Renouard nicht erkannte ) Beziehung zwischen Maturin Du Puys und Froschauer belegt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_834", + "psc_text": "vetusto chartaceo, et dicitur fuisse Proculi et Albini Germanorum scholasticorum. Verumtamen ordinis diversitas nullum fundamentum suppeditat ut hanc tamquam supposititiam rejiciamus. Etenim Crabbus in sua editione decimae illius concilii actioni haec verba subjecit: Constantinopoli VI kal. Aprilis, indictione 13 feria sexta, referenda sunt ad Rusticum S. R. E. diaconum, quae Bohieriani codicis ope, eidem interpreti Crabbus vindicavit; quae cum lectoribus plurimam molestiam jam pridem creassent, Romani aliique editores ea expugnanda esse crediderunt. 6. Age vero ex Baluzio causam perquiramus cur in mss. codd. quandoque de Domno Antiocheno actionem post sextam immediate positam offendamus, et septimae actionis initio ante conventionem Juvenalis Hierosolymorum et Maximi successoris Domni; in aliis vero postponi, et in nona actione reponi, vel in decima, ut modo exstat in Labbeana Conciliorum collectione; et credendum est tantorum discriminum causam notariorum arbitrio et oscitantiae esse adjudicandam. Ne autem vir doctus divinatione uti videretur, sapienter annotavit: quod episcopi cum ad synodos", + "candidate_score": 0.641433, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_24_26", + "bdc_text": "Der Buchhändler Maturin Virgin ( ? ) aus Fontenay-le- Comte ( Vendée ) im Poitou . Er hatte bereits die am 11 . August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 )", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_30", + "psc_text": "nunc adhuc obsoletae in secretioribus bibliothecarum 323 aut Archiviorum scriniis custodiuntur, de quibus nec minimam fecit Quesnellus mentionem in elencho quem conscripsit, ea ductus persuasione, quod duas illas tantum vulgatas epistolas Flavianus Leoni dedisset; igitur haudquaquam dubitandum est quod ipse, absoluta jam illa Constantinopolitana synodo, et Eutychete damnato, ad R. P. non scripserit, seriem omnium gestorum mittendo; propterea non labare Baronii conjecturam, qua affirmat ejusmodi epistolas Eutychetis studio aut interceptas, aut retardatas fuisse. Huic sane conjecturae et Quesnellus ipse subscribere debuisset, si ad Leonis litteras harumque temporariam notam attendisset. Quod in praesens nos facere non praetermittimus, ut plenius Quesnelli argumenta evertamus. Et quidem primam Leonis epistolam ad episcopum Flavianum scriptam offendimus kal. Martii, Asterio et Protogene consulatum agentibus, quod incidit in annum 449. Hanc enim ex urbe Roma Constantinopolim comitem Pansophium detulisse, Flavianus ad Leonem rescribens indicavit. Nullas autem epistolas Flavianum Leoni dedisse antequam a comite Pansophio S. pontificis litteras", + "candidate_score": 0.640366, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_15_17", + "bdc_text": "Huc omnibus ( pręter paucos , quos aliter affectos esse necesse est )Klammern ergänzt . gratissimi adferuntur nuncii de successibus ducis SaxonięJohann Friedrich I. von Sachsen . - Anspielung auf den Sieg des kurfürstlichen Heeres in Rochlitz am 2 . März 1547 ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_349", + "psc_text": "de Marca aliquod jus indicare debuisset, quod naturae legibus divinisque institutis cohaereret. Non enim sufficit aequitati et concordiae, pacisque studio inhaerere, quae sacerdotium inter et imperium procuranda sunt, si in alterutrius praejudicium multa mala suboriantur. Alias semper in dubio versabimur an priorum 390 temporum generalia concilia, auctoritate imperatorum sola vel apostolicae sedis simul indicta fuerint. Et rursus ultro dato quod Romani pontifices, imperatorum arbitriis non valentes resistere, synodorum indictioni acquieverint, an scrupulus remaneat principes jure vel injuria synodos indixerint, atque in iis indicendis propriae auctoritatis limites excesserint. Si ad primam Nicaenam synodum animum convertamus, hanc utique Constantinum imperatorem indixisse intelligimus, sed ex sacerdotum sententia. Et quoniam tot praesulum coitio sine imperiali consensu, auxilio atque praesidio nec fieri nec sustentari poterat, idcirco ad praepediendos tumultus, et ad faciendam episcopis liberam potestatem, ut, episcopalibus eorum sedibus ad tempus relictis, praestituto tempore concilio adessent, litteras ad eosdem dedit, ut itineri se committerent. Quo", + "candidate_score": 0.638525, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_15", + "bdc_text": "Huc omnibus ( pręter paucos , quos aliter affectos esse necesse est )Klammern ergänzt . gratissimi adferuntur nuncii de successibus ducis SaxonięJohann Friedrich I. von Sachsen .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_415", + "psc_text": "post appellationem interpositam hoc necessario postuletur, canonum Nicaeae habitorum decreta testantur . . . . , quae a totius mundi sacerdotibus constituta, quaeque subter annexa sunt. 13. Patet ergo ad quam dispositionem feliciter pervenire intenderet sanctissimus pontifex Leo; quam quidem nec tamquam injustam, nec malis grassantibus incongruentem, vel imperator, vel alius quispiam reprobare potuisset, ob duo gravissima motiva in jure expressa, quibus summus pontifex insistebat oecumenicum statuendo habere concilium: alterum ergo motivum ex genuinis Nicaenis canonibus a totius mundi sacerdotibus constitutis desumebatur; alterum vero cum ex solemni pontificiorum legatorum reclamatione, tum ex Flaviani appellatione oriebatur. Quae quidem duo, cum hactenus a scriptoribus distincta non fuerint, liberum deinde fuit ipsis pro arbitrio ratiocinari, et in diversas sententias et opiniones abire, prout iis erit exploratum qui Launoii, Petri de Marca, Quesnelli, Joannis Davidis, aliorumque scripta lustrarunt. Verumtamen alias et alias horum scriptorum inter se dissidentium interpretationes in praesens hic subjicere supervacaneum arbitramur.", + "candidate_score": 0.638111, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_24_26", + "bdc_text": "Der Buchhändler Maturin Virgin ( ? ) aus Fontenay-le- Comte ( Vendée ) im Poitou . Er hatte bereits die am 11 . August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 )", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_604", + "psc_text": "est summa epistolae ad Pulcheriam Augustam, cui non absimilem fuisse arbitramur eam quam per suos legatos ad Marcianum misisse fassus est, cum perpetuo in rebus agendis sibi Leonem respondisse compertum habeamus, potissimum quando eadem die de uno eodemque negotio ad Orientem litteras mittere coactus fuit. 2. Aliquid peculiare potius attendendum occurrit in duabus aliis subsequentibus epistolis, eadem pariter die signatis, quarum unam ad Anatolium, aliam vero ad Julianum Coensem direxit. Sed tota litterarum diversitas non ex alio quam ex diversitate munerum quibus in Ecclesia fungebantur orta est. Postquam ergo Anatolio de fidei professione juxta regulas ab ipso praescriptas emissa et proprio charactere signata gratulatus est, ait se ad Orientem remittere tres legatos Constantinopolitanae Ecclesiae clericos, qui laudata scripta detulerant, atque eorumdem legatorum nominibus et gradibus explicatis: Ut ergo invicem dilectionis tuae animus nostris confirmaretur alloquiis filios nostros Casterium (sive Castorium) presbyterum, Patricium et Asclepiadem diaconos, qui ad nos tua scripta", + "candidate_score": 0.63707, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_43_45", + "bdc_text": "Oktober 1559 eine indirekte ( von Renouard nicht erkannte ) Beziehung zwischen Maturin Du Puys und Froschauer belegt . In dieser wird nämlich \"Christofle Ferchanors ( ? ) , marchand libraire en la ville de Surein , en Suisse\" angeführt ( Philippe Renouard , Documents sur les imprimeurs , libraires . . . ayant exercé à Paris de 1450 à 1600 , Paris 1901 , S. 84f ) .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_841", + "psc_text": "Rom. Ecclesiae diacono esse relectas et emendatas, clarum est actionem de qua agimus inventam ab eo non fuisse. » 8. Has ergo similesque conjecturas quinto sextoque suae dissertationis paragraphis, eo quo solet studio, Quesnellus exaggeravit, sed incassum quidem. Nam ut animadvertit idem Stephanus Baluzius, neque tempus factae a Rustico editionis assecutus est, et aliunde inconstantiae vitio vehementer loborans Paschasius Quesnellus inficiatus est quae cum in notis ad 24 epistolam S. Leonis tum in Theodoreti causa eum oportuit affirmare. Quod ad tempus autem editionis attinet, notat Baluzius Rusticum Constantinopolim venisse anno Domini 547, cum Romano pontifice patruo suo, a quo postea defecit sub initium anni 549, gradusque sui honore et ministerio dejectus est anno sequenti. Ante vero dejectionem aggressus est emendationem gestorum synodi Chalcedonensis, X kal. Martias anno 519, et eam absolvit anno sequenti III kal. Aprilis annum integrum et aliquanto plus huic operi incumbens. Dubium autem est, an istud effecerit", + "candidate_score": 0.636957, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_26", + "bdc_text": "August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 )", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_895", + "psc_text": "hoc loco, sed ait simpliciter: Ὁ πάπας οὕτος ἡρμήνευσεν. Et id quidem in omnibus Evagrii editionibus Graecis. Ad Latinos quod attinet, epist. Hilari diaconi ad Pulcheriam augustam scripta post latrocinium Ephesinum, quae ab eodem viro clarissimo relata est inter epistolas S. Leonis, satis magnam fidem facit consuesse tum Rom. pontifices appellari simpliciter papas. Sic enim ait: Manifesta necessitas erat quae litteras B. papae ad vestram clementiam directas offerre compelleret. Non utar auctoritate epist. Gallae Placidiae ad eamdem Pulcheriam augustam, in qua scriptum est: Multitudine sacerdotum Romanus Leo papa circumdatus, quia reponi posset vocem papa hic esse cum adjuncto. Breviculus Historiae Eutychianistarum: Superveniente Uranio subadjuvo, et contra Joannem jam episcopum sacra principis deferente, ab episcopatus illius confirmatione papa suspensus est. Sufficiunt autem, ut arbitror, illa quae jam dicta sunt, ad infringendam vim illius argumenti quod adversum hunc locum Paschasius Quesnellus adduxit. 22. Quoniam vero multarum rerum congeriem in suam coegerat dissertationem", + "candidate_score": 0.636811, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_48_50", + "bdc_text": "Vielleicht ist also \"Virgin\" nur ein Deckname für Du Puys. Venetiis , ad nonas apriles 1547 . Vale! [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_833", + "psc_text": "in Vaticanis scriniis affirmat idem Casanata scribens: Duo alii codices Vaticani, numero 5405 et 4166, 492 recentissimi sunt, nec quidquam continent observatione dignum. Nec vero Quesnellum alii codices quibus praecedentes editores usi sunt debuissent latere, Corbeiensem nimirum, Divionensem, qui, quamvis inter se non concordent in actionum ordine, tamen in illis actio Domni non desideratur, ut dumtaxat unius chartacei codicis, nullam antiquitatem praeseferentis, auctoritati insisteret. Nam in cod. Bohieriano actio haec ponitur initio actionis septimae, ut diximus. In editione vero Crabbi subjungitur eidem actioni septimae, hac praefixa ad lectorem praemonitione: Quae inventa est in codice Patrum Juliae membranaceo, transcripta ex codice vetusto chartaceo, et dicitur fuisse Proculi et Albini Germanorum scholasticorum. Verumtamen ordinis diversitas nullum fundamentum suppeditat ut hanc tamquam supposititiam rejiciamus. Etenim Crabbus in sua editione decimae illius concilii actioni haec verba subjecit: Constantinopoli VI kal. Aprilis, indictione 13 feria sexta, referenda sunt ad Rusticum S. R. E. diaconum, quae", + "candidate_score": 0.635058, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_26", + "bdc_text": "August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 )", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_604", + "psc_text": "est summa epistolae ad Pulcheriam Augustam, cui non absimilem fuisse arbitramur eam quam per suos legatos ad Marcianum misisse fassus est, cum perpetuo in rebus agendis sibi Leonem respondisse compertum habeamus, potissimum quando eadem die de uno eodemque negotio ad Orientem litteras mittere coactus fuit. 2. Aliquid peculiare potius attendendum occurrit in duabus aliis subsequentibus epistolis, eadem pariter die signatis, quarum unam ad Anatolium, aliam vero ad Julianum Coensem direxit. Sed tota litterarum diversitas non ex alio quam ex diversitate munerum quibus in Ecclesia fungebantur orta est. Postquam ergo Anatolio de fidei professione juxta regulas ab ipso praescriptas emissa et proprio charactere signata gratulatus est, ait se ad Orientem remittere tres legatos Constantinopolitanae Ecclesiae clericos, qui laudata scripta detulerant, atque eorumdem legatorum nominibus et gradibus explicatis: Ut ergo invicem dilectionis tuae animus nostris confirmaretur alloquiis filios nostros Casterium (sive Castorium) presbyterum, Patricium et Asclepiadem diaconos, qui ad nos tua scripta", + "candidate_score": 0.633735, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_43_45", + "bdc_text": "Oktober 1559 eine indirekte ( von Renouard nicht erkannte ) Beziehung zwischen Maturin Du Puys und Froschauer belegt . In dieser wird nämlich \"Christofle Ferchanors ( ? ) , marchand libraire en la ville de Surein , en Suisse\" angeführt ( Philippe Renouard , Documents sur les imprimeurs , libraires . . . ayant exercé à Paris de 1450 à 1600 , Paris 1901 , S. 84f ) .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_266", + "psc_text": "certiorem Flavianum de legatorum profectione quid impedit? Non ita facile enim erat epistolarum commercium, nec ita expeditum et tutum, ut certo sibi persuadere posset quod, nullo interposito impedimento quod epistolarum et perlatorum cursum retardaret, ejus epistolae ex urbe Roma citissime Constantinopolim deferrentur. Quod ultro quidem dat ipse Quesnellus in dissertatione de Vita et Rebus a magno Leone gestis, affirmans S. pontificis animum quandoque fluctuasse, ut litterae quas ad imperatorem aliosque Orientalium miserat fideliter redderentur. Sed ne abscedamus ab ea agendi ratione quam cum Flaviano ipso idem S. Leo servavit, hic animadvertere juvabit, pluribus in epistolis, diversis quidem temporibus scriptis, ipsum certiorem reddidisse de acceptis synodalibus 373 gestis contra Eutychen Constantinopoli exaratis. Id testatur in epist. 32, quae scripta est duodecime kal. Julii. Rursus epistola 24, qua idibus Junii praecedentis haec synodalia Acta recepisse testatur. Tandem duodecimo kal. Junias, epist. 22, fatetur jam ad ipsius manus pervenisse Flaviani epistolas, quibus certior", + "candidate_score": 0.627496, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_35_37", + "bdc_text": "Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 . November 1543 ( Herminjard IX 110-112 , Nr. 1308 ; HBBW XIII , Nr. 1813 )", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_841", + "psc_text": "Rom. Ecclesiae diacono esse relectas et emendatas, clarum est actionem de qua agimus inventam ab eo non fuisse. » 8. Has ergo similesque conjecturas quinto sextoque suae dissertationis paragraphis, eo quo solet studio, Quesnellus exaggeravit, sed incassum quidem. Nam ut animadvertit idem Stephanus Baluzius, neque tempus factae a Rustico editionis assecutus est, et aliunde inconstantiae vitio vehementer loborans Paschasius Quesnellus inficiatus est quae cum in notis ad 24 epistolam S. Leonis tum in Theodoreti causa eum oportuit affirmare. Quod ad tempus autem editionis attinet, notat Baluzius Rusticum Constantinopolim venisse anno Domini 547, cum Romano pontifice patruo suo, a quo postea defecit sub initium anni 549, gradusque sui honore et ministerio dejectus est anno sequenti. Ante vero dejectionem aggressus est emendationem gestorum synodi Chalcedonensis, X kal. Martias anno 519, et eam absolvit anno sequenti III kal. Aprilis annum integrum et aliquanto plus huic operi incumbens. Dubium autem est, an istud effecerit", + "candidate_score": 0.624442, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_35", + "bdc_text": "Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_841", + "psc_text": "Rom. Ecclesiae diacono esse relectas et emendatas, clarum est actionem de qua agimus inventam ab eo non fuisse. » 8. Has ergo similesque conjecturas quinto sextoque suae dissertationis paragraphis, eo quo solet studio, Quesnellus exaggeravit, sed incassum quidem. Nam ut animadvertit idem Stephanus Baluzius, neque tempus factae a Rustico editionis assecutus est, et aliunde inconstantiae vitio vehementer loborans Paschasius Quesnellus inficiatus est quae cum in notis ad 24 epistolam S. Leonis tum in Theodoreti causa eum oportuit affirmare. Quod ad tempus autem editionis attinet, notat Baluzius Rusticum Constantinopolim venisse anno Domini 547, cum Romano pontifice patruo suo, a quo postea defecit sub initium anni 549, gradusque sui honore et ministerio dejectus est anno sequenti. Ante vero dejectionem aggressus est emendationem gestorum synodi Chalcedonensis, X kal. Martias anno 519, et eam absolvit anno sequenti III kal. Aprilis annum integrum et aliquanto plus huic operi incumbens. Dubium autem est, an istud effecerit", + "candidate_score": 0.619444, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_25_27", + "bdc_text": "Er hatte bereits die am 11 . August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 ) und Bartolomeo Del Prato ( ebd. , Nr. 1771 )", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_604", + "psc_text": "est summa epistolae ad Pulcheriam Augustam, cui non absimilem fuisse arbitramur eam quam per suos legatos ad Marcianum misisse fassus est, cum perpetuo in rebus agendis sibi Leonem respondisse compertum habeamus, potissimum quando eadem die de uno eodemque negotio ad Orientem litteras mittere coactus fuit. 2. Aliquid peculiare potius attendendum occurrit in duabus aliis subsequentibus epistolis, eadem pariter die signatis, quarum unam ad Anatolium, aliam vero ad Julianum Coensem direxit. Sed tota litterarum diversitas non ex alio quam ex diversitate munerum quibus in Ecclesia fungebantur orta est. Postquam ergo Anatolio de fidei professione juxta regulas ab ipso praescriptas emissa et proprio charactere signata gratulatus est, ait se ad Orientem remittere tres legatos Constantinopolitanae Ecclesiae clericos, qui laudata scripta detulerant, atque eorumdem legatorum nominibus et gradibus explicatis: Ut ergo invicem dilectionis tuae animus nostris confirmaretur alloquiis filios nostros Casterium (sive Castorium) presbyterum, Patricium et Asclepiadem diaconos, qui ad nos tua scripta", + "candidate_score": 0.618906, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf008", + "work_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae", + "max_score": 0.683503, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_7_9", + "bdc_text": "et vestros Helvetios tam bene convenire significas ; id quod mihi quidem non fuerat dubium , sed , quod scribis , emphasim quandam habere videtur , et , ut tua mihi amicitia nulla cuiusquam alterius antiquior fuerit , ita ad Gallię nostrę prosperum statum et simul Helvetiorum plurimum referre arbitror hanc ipsam publicam cum vobis societatem et coniunctionem . Qua de causa et ego utranquei. e .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_184", + "psc_text": "maioribus tuis, Ulpianorum temporum consularis, sub verbis cuiuspiam Germanici ducis in historia sua rettulit dicens: cum Vespasiano mihi vetus amicitia; et, dum privatus esset, amici vocabamur. quo respicit, ais, ista praefari? ut scilicet memineris eo. tempore, quo personam publicam portas, gratiae te privatae memorem semper esse oportere, biennium prope clauditur, quod te praefectum praetorio Galliarum non nova vestra dignatione sed nostro affectu adhuc vetere gaudemus, qui, si Romanarum rerum sineret adversitas, aegre toleraremus, nisi singulae personae, non dicam provinciae, variis per te beneficiis amplificarentur. et nunc, cum id, quod possibilitas tua non habet, verecundia non petatur,1 dicas velim, qualiter futurus fueris humanus in factis, qui perduras avarus in verbis, nam tuorum peritiae comparatus non solum Cornelios oratores sed Ausonios quoque poetas vincere potes, si te hactenus philosophantem 2 nova subito ob iurisdietionem gloria capit: et nos aliquod nomenque decusque gessimus. at si videtur humilitas nostrae professionis habenda contemptui, quia Christo", + "candidate_score": 0.683503, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_8", + "bdc_text": "id quod mihi quidem non fuerat dubium , sed , quod scribis , emphasim quandam habere videtur , et , ut tua mihi amicitia nulla cuiusquam alterius antiquior fuerit , ita ad Gallię nostrę prosperum statum et simul Helvetiorum plurimum referre arbitror hanc ipsam publicam cum vobis societatem et coniunctionem .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_184", + "psc_text": "maioribus tuis, Ulpianorum temporum consularis, sub verbis cuiuspiam Germanici ducis in historia sua rettulit dicens: cum Vespasiano mihi vetus amicitia; et, dum privatus esset, amici vocabamur. quo respicit, ais, ista praefari? ut scilicet memineris eo. tempore, quo personam publicam portas, gratiae te privatae memorem semper esse oportere, biennium prope clauditur, quod te praefectum praetorio Galliarum non nova vestra dignatione sed nostro affectu adhuc vetere gaudemus, qui, si Romanarum rerum sineret adversitas, aegre toleraremus, nisi singulae personae, non dicam provinciae, variis per te beneficiis amplificarentur. et nunc, cum id, quod possibilitas tua non habet, verecundia non petatur,1 dicas velim, qualiter futurus fueris humanus in factis, qui perduras avarus in verbis, nam tuorum peritiae comparatus non solum Cornelios oratores sed Ausonios quoque poetas vincere potes, si te hactenus philosophantem 2 nova subito ob iurisdietionem gloria capit: et nos aliquod nomenque decusque gessimus. at si videtur humilitas nostrae professionis habenda contemptui, quia Christo", + "candidate_score": 0.665621, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_8", + "bdc_text": "id quod mihi quidem non fuerat dubium , sed , quod scribis , emphasim quandam habere videtur , et , ut tua mihi amicitia nulla cuiusquam alterius antiquior fuerit , ita ad Gallię nostrę prosperum statum et simul Helvetiorum plurimum referre arbitror hanc ipsam publicam cum vobis societatem et coniunctionem .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_240", + "psc_text": "Galliis post praefectus Priscus Valerianus consiliis suis tribunalibusque sociavit, iudicium antiquum perseverantissime tenens, ut cui scientiae obtentu iunxerat subolem, iungeret et dignitatem. tua vero tam clara, tam spectabilis dictio est, ut illi divisio Palaemonis gravitas Gallionis, abundantia Delphidii Agroecii disciplina, fortitudo Alcimi Adelphii teneritudo, rigor Magni dulcedo Victorii non modo non superiora sed vix aequiperabilia scribant, sane ne videar tibi sub hoc quasi hyperbolico rhetorum catalogo blanditus quippiam gratificatusque, solam tibi acrimoniam Quintiliani pompamque 1 Palladii comparari non ambigo 2 sed potius adquiesco. quapropter si quis post vos Latiae favet eruditioni, huic amicitiae gratias agit et sodalitati vestrae, si quid hominis habet, tertius optat adhiberi, quamquam, quod est gravius, non sit satis ambitus iste fastidium vobis excitaturus, quia pauci studia nunc honorant, simul et naturali vitio fixum est radicatumque pectoribus humanis, ut qui non intellegunt artes non mirentur artifices, vale. Sidonius Potenti No suo salutem Multum te amamus; et quidem", + "candidate_score": 0.651844, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_7_9", + "bdc_text": "et vestros Helvetios tam bene convenire significas ; id quod mihi quidem non fuerat dubium , sed , quod scribis , emphasim quandam habere videtur , et , ut tua mihi amicitia nulla cuiusquam alterius antiquior fuerit , ita ad Gallię nostrę prosperum statum et simul Helvetiorum plurimum referre arbitror hanc ipsam publicam cum vobis societatem et coniunctionem . Qua de causa et ego utranquei. e .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_240", + "psc_text": "Galliis post praefectus Priscus Valerianus consiliis suis tribunalibusque sociavit, iudicium antiquum perseverantissime tenens, ut cui scientiae obtentu iunxerat subolem, iungeret et dignitatem. tua vero tam clara, tam spectabilis dictio est, ut illi divisio Palaemonis gravitas Gallionis, abundantia Delphidii Agroecii disciplina, fortitudo Alcimi Adelphii teneritudo, rigor Magni dulcedo Victorii non modo non superiora sed vix aequiperabilia scribant, sane ne videar tibi sub hoc quasi hyperbolico rhetorum catalogo blanditus quippiam gratificatusque, solam tibi acrimoniam Quintiliani pompamque 1 Palladii comparari non ambigo 2 sed potius adquiesco. quapropter si quis post vos Latiae favet eruditioni, huic amicitiae gratias agit et sodalitati vestrae, si quid hominis habet, tertius optat adhiberi, quamquam, quod est gravius, non sit satis ambitus iste fastidium vobis excitaturus, quia pauci studia nunc honorant, simul et naturali vitio fixum est radicatumque pectoribus humanis, ut qui non intellegunt artes non mirentur artifices, vale. Sidonius Potenti No suo salutem Multum te amamus; et quidem", + "candidate_score": 0.651682, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_7_9", + "bdc_text": "et vestros Helvetios tam bene convenire significas ; id quod mihi quidem non fuerat dubium , sed , quod scribis , emphasim quandam habere videtur , et , ut tua mihi amicitia nulla cuiusquam alterius antiquior fuerit , ita ad Gallię nostrę prosperum statum et simul Helvetiorum plurimum referre arbitror hanc ipsam publicam cum vobis societatem et coniunctionem . Qua de causa et ego utranquei. e .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_204", + "psc_text": "garrio; qui cum tanto honore te poscant, tanto amore desiderent, intellegi datur gaudii plus te, dum tribuis quod rogaris, assecuturum. vale. Sidonius Leoni suo salutem Vir magnificus Hesperius, gemma amicorum litterarumque, nuper urbe cum rediit e Tolosatium, praecipere te dixit, ut epistularum curam iam terminals libris earum converteremus ad stilum historiae, reverentia summa, summo et 3 affectu talem atque tantam sententiam amplector; idoneum quippe pronuntias ad opera maiora quem mediocria putas deserere debere, sed, quod fatendum est, facinus audeo huiusmodi suspicere iudicium quam suscipere consilium. res quidem digna quam tu iuberes sed non minus digna quam faceres, namque et antiquitus, cum Gaius Cornelius Gaio Secundo paria suasisset, ipse postmodum quod iniunxit arripuit, idque ab exemplo nunc melius 1 aggredieris, 2 quia et ego Plinio ut discipulus assurgo et tu vetusto genere narrandi iure Cornelium antevenis, qui saeculo nostro si revivisceret teque qualis in litteris et quantus habeare conspicaretur, modo verius", + "candidate_score": 0.640589, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_8", + "bdc_text": "id quod mihi quidem non fuerat dubium , sed , quod scribis , emphasim quandam habere videtur , et , ut tua mihi amicitia nulla cuiusquam alterius antiquior fuerit , ita ad Gallię nostrę prosperum statum et simul Helvetiorum plurimum referre arbitror hanc ipsam publicam cum vobis societatem et coniunctionem .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_372", + "psc_text": "Fortunali suo salutem. Ibis et tu in paginas nostras, amicitiae columen, Fortunalis, Hibericarum decus inlustre regionum; neque enim tibi familiaritas tam parva cum litteris, ut per has ipsas de te aliquid post te superesse non deceat. vivet ilicet, vivet in posterum nominis tui gloria. nam si qua nostris qualitercumque gratia reverentia fides chartulis inest, sciat aetas volo postuma nihil tua fide firmius forma pulchrius, sententia iustius patientia tolerantius, consilio gravius convivio laetius colloquio iocundius. illud quoque supra cetera agnoscet, praeconia laudibus tuis ex votorum contrarietate venisse. nam prope est, ut eminentius censeatur quod probaverunt te adversa constantem, quam si celarent secunda felicem. vale. Sidonius Namatio suo salutem. Gaium Caesarem dictatorem, quo ferunt nullum rem militarem ducalius administrasse, studia certatim dictandi lectitandique sibi mutuo vindicavere. et licet in persona unius eiusdemque tempore suo principis viri castrensis oratoriaeque scientiae cura certaverit ferme gloria aequipari, idem tamen numquam se satis duxit in utriusque", + "candidate_score": 0.638892, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_7_9", + "bdc_text": "et vestros Helvetios tam bene convenire significas ; id quod mihi quidem non fuerat dubium , sed , quod scribis , emphasim quandam habere videtur , et , ut tua mihi amicitia nulla cuiusquam alterius antiquior fuerit , ita ad Gallię nostrę prosperum statum et simul Helvetiorum plurimum referre arbitror hanc ipsam publicam cum vobis societatem et coniunctionem . Qua de causa et ego utranquei. e .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_341", + "psc_text": "ob hoc ad narrandam gloriam tuam fieret obtusior; qui, si etiam in scribendis maiorum tuorum virtutibus fuisset hebetatus, tuis denuo meritis cacuminaretur. 1 sed salutationem tibi publicam destinaturus non quid fuisses, sed quid nunc potius esses consideravit. praetermisit Gallias tibi administratas tunc, cum maxume incolumes erant, praetermisit Attilam Rheni hostem, Thorismodum Rhodani hospitem, Aetium Ligeris liberatorem sola te dispositionum salubritate tolerasse, propterque prudentiam tantam providentiamque currum tuum provinciales cum plausuum maximo accentu spontaneis subisse cervicibus, quia sic habenas Galliarum moderarere, ut possessor exhaustus tributario iugo relevaretur. praetermisit regem Gothiae ferocissimum innexum aifatu tuo melleo gravi, arguto inusitato, et 1 ab Arelatensium portis quem Aetius non potuisset proelio te prandio removisse. haec omnia praetermisit, sperans congruentius tuum salve pontificum quam senatorum iam nominibus adiungi; censuitque iustius fieri, si inter perfectos Christi quam si inter praefectos Valentiniani constituerere. neque te sacerdotibus potius admixtum vitio vertat malignus interpres; nam grandis ordinum ignorantia tenet", + "candidate_score": 0.637164, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_8", + "bdc_text": "id quod mihi quidem non fuerat dubium , sed , quod scribis , emphasim quandam habere videtur , et , ut tua mihi amicitia nulla cuiusquam alterius antiquior fuerit , ita ad Gallię nostrę prosperum statum et simul Helvetiorum plurimum referre arbitror hanc ipsam publicam cum vobis societatem et coniunctionem .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_204", + "psc_text": "garrio; qui cum tanto honore te poscant, tanto amore desiderent, intellegi datur gaudii plus te, dum tribuis quod rogaris, assecuturum. vale. Sidonius Leoni suo salutem Vir magnificus Hesperius, gemma amicorum litterarumque, nuper urbe cum rediit e Tolosatium, praecipere te dixit, ut epistularum curam iam terminals libris earum converteremus ad stilum historiae, reverentia summa, summo et 3 affectu talem atque tantam sententiam amplector; idoneum quippe pronuntias ad opera maiora quem mediocria putas deserere debere, sed, quod fatendum est, facinus audeo huiusmodi suspicere iudicium quam suscipere consilium. res quidem digna quam tu iuberes sed non minus digna quam faceres, namque et antiquitus, cum Gaius Cornelius Gaio Secundo paria suasisset, ipse postmodum quod iniunxit arripuit, idque ab exemplo nunc melius 1 aggredieris, 2 quia et ego Plinio ut discipulus assurgo et tu vetusto genere narrandi iure Cornelium antevenis, qui saeculo nostro si revivisceret teque qualis in litteris et quantus habeare conspicaretur, modo verius", + "candidate_score": 0.634752, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_8", + "bdc_text": "id quod mihi quidem non fuerat dubium , sed , quod scribis , emphasim quandam habere videtur , et , ut tua mihi amicitia nulla cuiusquam alterius antiquior fuerit , ita ad Gallię nostrę prosperum statum et simul Helvetiorum plurimum referre arbitror hanc ipsam publicam cum vobis societatem et coniunctionem .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_203", + "psc_text": "castellis, opaca lustris aperta culturis, concava fontibus abrupta fluminibus; quod denique huiusmodi est, ut semel visum advenis multis patriae oblivionem saepe persuadeat. taceo civitatem ipsam tui semper sic amantissimam, ut soli 1 nobilium contubernio praeferre nil debeas, cui tu manu iniecta feliciter raptus inserebare; sicque omnes praesentiae vestrae voluptas, quod tamen nullum satias cepit, iam quid istic de re familiari tua dicam, cuius hic status est, ut tuam expensam hoc sit facinus tolera-tura, quo crebrius? nam dominus agricola, si larem hic foveat, sic facit sumptum quod auget et 2 reditum. haec unus tibi omnium civium, certe bonorum, voto petitu vice garrio; qui cum tanto honore te poscant, tanto amore desiderent, intellegi datur gaudii plus te, dum tribuis quod rogaris, assecuturum. vale. Sidonius Leoni suo salutem Vir magnificus Hesperius, gemma amicorum litterarumque, nuper urbe cum rediit e Tolosatium, praecipere te dixit, ut epistularum curam iam terminals libris earum converteremus ad stilum", + "candidate_score": 0.629341, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_8", + "bdc_text": "id quod mihi quidem non fuerat dubium , sed , quod scribis , emphasim quandam habere videtur , et , ut tua mihi amicitia nulla cuiusquam alterius antiquior fuerit , ita ad Gallię nostrę prosperum statum et simul Helvetiorum plurimum referre arbitror hanc ipsam publicam cum vobis societatem et coniunctionem .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_341", + "psc_text": "ob hoc ad narrandam gloriam tuam fieret obtusior; qui, si etiam in scribendis maiorum tuorum virtutibus fuisset hebetatus, tuis denuo meritis cacuminaretur. 1 sed salutationem tibi publicam destinaturus non quid fuisses, sed quid nunc potius esses consideravit. praetermisit Gallias tibi administratas tunc, cum maxume incolumes erant, praetermisit Attilam Rheni hostem, Thorismodum Rhodani hospitem, Aetium Ligeris liberatorem sola te dispositionum salubritate tolerasse, propterque prudentiam tantam providentiamque currum tuum provinciales cum plausuum maximo accentu spontaneis subisse cervicibus, quia sic habenas Galliarum moderarere, ut possessor exhaustus tributario iugo relevaretur. praetermisit regem Gothiae ferocissimum innexum aifatu tuo melleo gravi, arguto inusitato, et 1 ab Arelatensium portis quem Aetius non potuisset proelio te prandio removisse. haec omnia praetermisit, sperans congruentius tuum salve pontificum quam senatorum iam nominibus adiungi; censuitque iustius fieri, si inter perfectos Christi quam si inter praefectos Valentiniani constituerere. neque te sacerdotibus potius admixtum vitio vertat malignus interpres; nam grandis ordinum ignorantia tenet", + "candidate_score": 0.627596, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_19_21", + "bdc_text": "sed ad vos recentiores perveniunt . Venetis iniectus est proxime timor , ne quae Turcica classis penetret in sinum Adriaticum . Nam versus Epirum visa sunt multa navigia Turcica .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_15", + "psc_text": "et facilis ascensus et inter utrimque terrentis latera praerupti cavatis in callem nivibus itinera mollita. fluviorum quoque, si qui non navigabiles, vada commoda, vel certe pervii pontes, quos antiquitas a fundamentis ad usque aggerem calcabili silice crustatum crypticis arcubus fornicavit. Ticini cursoriam (sic navigio nomen) escendi, qua in Eridanum brevi delatus cantatas saepe comissaliter nobis Phaethontiadas et commenticias arborei metalli lacrimas risi. ulvosum Lambrum caerulum Adduam, velocem Athesim pigrum Mincium, qui Ligusticis Euganeisque montibus oriebantur, paulum per ostia adversa subvectus in suis etiam gurgitibus inspexi; quorum ripae torique passim quernis acernisque nemoribus vestiebantur. hic avium re-sonans dulce concentus, quibus nunc in concavis harundinibus, nunc quoque in iuncis pungentibus, nunc et in scirpis enodibus nidorum struis imposita nutabat; quae cuncta virgulta tumultuatim super amnicos margines soli bibuli suco fota fruticaverant. atque obiter Cremonam praevectus adveni, cuius est olim Tityro Mantuano largum suspirata proximitas. Brixillum dein oppidum, dum succedenti Aemiliano nautae decedit", + "candidate_score": 0.625373, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf026", + "work_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-ecclesiasticis-officiis", + "max_score": 0.68201, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_13_15", + "bdc_text": "studio colam , tuear atque observabo , teque ipsum obsecro atque obtestor , ut et quam tenacem benevolentię memoriam mihi demonstras , prestare pergas et omni authoritate tua inter vestros ( quam maximi momenti esse duco ) ad fovendam hanc publicam coniunctionem inter Gallos et Helvetios incumbas , ut multo magis magisque de rebus christianorum bene merearis . Huc omnibus ( pręter paucos , quos aliter affectos esse necesse est )Klammern ergänzt . gratissimi adferuntur nuncii de successibus ducis SaxonięJohann Friedrich I. von Sachsen .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-ecclesiasticis-officiis_window_123", + "psc_text": "Porro si et doctrina et sermone fuerit eruditus, potest caeteros quosque instituere, et docere suos, et adversarios repercutere, qui ni refutati fuerint, atque convicti, facile queunt simplicium corda pervertere. 17. Hujus autem sermo debet esse purus, simplex, apertus, plenus gravitate, et honestate, plenus suavitate, et gratia, tractans de mysterio legis, de doctrina fidei, de virtute continentiae, de disciplina justitiae, unumquemque admonens diversa exhortatione juxta professionis morumque qualitatem, scilicet ut praenoscat, quid, cui, quando, vel quomodo proferat. Cujus prae caeteris speciale officium est Scripturas legere, percurrere canones, exempla sanctorum imitari, vigiliis, jejuniis, orationibus incumbere, cum fratribus pacem habere, nec quemquam in membris suis despicere, nullum damnare, nisi comprobatum, nullum excommunicare, nisi discussum. Quique ita humilitatem pariter et auctoritatem praestabit, ut neque per nimiam humilitatem suam subditorum vitia convalescere faciat, neque per immoderatam auctoritatem severitatis potestatem exerceat; sed tanto cautius erga commissos agat, quanto durius a Christo judicari formidat. 18. Tenebit quoque", + "candidate_score": 0.68201, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_12_14", + "bdc_text": "quovis studio . studio colam , tuear atque observabo , teque ipsum obsecro atque obtestor , ut et quam tenacem benevolentię memoriam mihi demonstras , prestare pergas et omni authoritate tua inter vestros ( quam maximi momenti esse duco ) ad fovendam hanc publicam coniunctionem inter Gallos et Helvetios incumbas , ut multo magis magisque de rebus christianorum bene merearis .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-ecclesiasticis-officiis_window_123", + "psc_text": "Porro si et doctrina et sermone fuerit eruditus, potest caeteros quosque instituere, et docere suos, et adversarios repercutere, qui ni refutati fuerint, atque convicti, facile queunt simplicium corda pervertere. 17. Hujus autem sermo debet esse purus, simplex, apertus, plenus gravitate, et honestate, plenus suavitate, et gratia, tractans de mysterio legis, de doctrina fidei, de virtute continentiae, de disciplina justitiae, unumquemque admonens diversa exhortatione juxta professionis morumque qualitatem, scilicet ut praenoscat, quid, cui, quando, vel quomodo proferat. Cujus prae caeteris speciale officium est Scripturas legere, percurrere canones, exempla sanctorum imitari, vigiliis, jejuniis, orationibus incumbere, cum fratribus pacem habere, nec quemquam in membris suis despicere, nullum damnare, nisi comprobatum, nullum excommunicare, nisi discussum. Quique ita humilitatem pariter et auctoritatem praestabit, ut neque per nimiam humilitatem suam subditorum vitia convalescere faciat, neque per immoderatam auctoritatem severitatis potestatem exerceat; sed tanto cautius erga commissos agat, quanto durius a Christo judicari formidat. 18. Tenebit quoque", + "candidate_score": 0.675486, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_48", + "bdc_text": "Vielleicht ist also \"Virgin\" nur ein Deckname für Du Puys.", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-ecclesiasticis-officiis_window_176", + "psc_text": "Agnum et caeteri fideles, qui virginitatem corporis amiserunt, sed non quocumque ierit, sed quo usque ipsi potuerunt. 9. Unde, ne tantae sanctitatis donum superbia corrumpatur, cavendum est; multos enim extollit virginitas, elevat continentia, fidenter dico, facilius sequuntur Agnum, et si non quocunque ierit, certe quousque potuerint, conjugati humiles quam superbientes virgines. Quomodo enim sequitur, ad quem non vult accedere? Aut quomodo accedit, ad quem non venit ut discat quoniam mitis est et humilis corde? Pergant ergo viam sublimitatis virgines, pede humilitatis sequantur Christum, tenendo perseveranter quod voverunt ardenter; ita ut professae ac servatae integritati caeteris etiam moribus congruant, sine quibus procul dubio otiosa et inanis manet virginitas. Boni enim actus si addantur virginitati, angelicam vitam hominibus et coeli mores exhibent terris. 10. Illae ergo virgines esse probantur, quae sic continentiae inserviunt, ut nullis criminibus nulloque terrenae sollicitudinis onere praegraventur. Curam enim mundi conjugalis copula gignit, Paulo docente, qui ait: Volo", + "candidate_score": 0.664874, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_27", + "bdc_text": "und Bartolomeo Del Prato ( ebd. , Nr. 1771 )", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-ecclesiasticis-officiis_window_15", + "psc_text": "tempore concludit, et ordine. 7. Hi sunt libri canonici septuaginta duo, et ob hoc Moyses elegit presbyteros qui prophetarent. Ob hoc et Jesus Dominus noster septuaginta duos discipulos praedicare mandavit. Et quoniam septuaginta duae linguae in hoc mundo erant diffusae, congrue providit Spiritus sanctus, ut tot libri essent quot nationes, quibus populi ad percipiendam fidei gratiam aedificarentur. CAPUT XII. De scriptoribus sacrorum librorum. 1. Veteris autem Testamenti secundum Hebraeorum traditionem 374 hi scriptores habentur: primus Moyses scripsit Pentateuchum, Jesus Nave edidit librum suum, Judicum autem et Ruth, et Samuelis primam partem conscripsit Samuel; sequentia Samuelis usque ad calcem scripsit David. Malachim autem in commune totum edidit Jeremias. Nam antea sparsus erat per singulorum regum historias. Job librum Hebraei Moysen scripsisse putant, alii unum ex prophetis. 2. Psalterium vero scripserunt decem prophetae, id est, Moyses, David, Salomon, Asaph, Etham, Idithum, et Eman, et filii Core, id est, Asir, Elcana, Abiasaph. Sunt", + "candidate_score": 0.617352, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_4", + "bdc_text": "mihi nuper demonstravit ornatissimus vir d. Baltasar Alterius , idque utroque nomine :", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-ecclesiasticis-officiis_window_111", + "psc_text": "Aaron super tunicam accipiebat poderem, stolam sanctam, coronam auream, mitram, et brachiale aureum, zonam auream, et superhumerale, et caetera, quae supra memorata sunt. Filii autem Aaron super tunicas lineas cincti tantummodo, et tiarati, astabant sacrificio Dei. 4. Sed forsitan quaeritur et hoc cujus figuram faciebat Moyses. Si enim filii Aaron presbyterorum figuram faciebant, et Aaron summi sacerdotis, id est, episcopi, Moyses cujus? Indubitanter Christi. Et vere per omnia Christi, quoniam similitudo fuit mediatoris Dei, qui est inter Deum et homines Jesus Christus, qui est verus dux populorum, verus princeps sacerdotum, et dominus pontificum, cui est honor, et gloria in saecula saeculorum. Amen. 5. Hactenus de primordiis sacerdotalibus in Veteri Testamento. In Novo autem Testamento post Christum sacerdotalis ordo a Petro coepit. Ipsi enim primum datus est pontificatus in Ecclesia Christi; sic enim loquitur ad eum Dominus: « Tu es ( inquit ) Petrus, et super hanc petram aedificabo ecclesiam meam,", + "candidate_score": 0.610273, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf013", + "work_id": "103_Athanasius-Alexandrinus_De-observationibus-monachorum", + "max_score": 0.681396, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_13_15", + "bdc_text": "studio colam , tuear atque observabo , teque ipsum obsecro atque obtestor , ut et quam tenacem benevolentię memoriam mihi demonstras , prestare pergas et omni authoritate tua inter vestros ( quam maximi momenti esse duco ) ad fovendam hanc publicam coniunctionem inter Gallos et Helvetios incumbas , ut multo magis magisque de rebus christianorum bene merearis . Huc omnibus ( pręter paucos , quos aliter affectos esse necesse est )Klammern ergänzt . gratissimi adferuntur nuncii de successibus ducis SaxonięJohann Friedrich I. von Sachsen .", + "psc_chunk_id": "103_Athanasius-Alexandrinus_De-observationibus-monachorum_window_0", + "psc_text": "De observationibus monachorum Etsi gloriari in Christo licet quod hujusmodi principiis sitis initiati, ut sit inchoatio vestra perfectio, et ad veram vivendi frugem gradus interpositos praevolantes, apice ipsius culminis occupato, disciplinae summam teneatis, ut in votis habere debeat imitari quisque vos potius quam posse credat institui: mihi tamen hujus licentiam praerogativae paternus ascripsit affectus, et amplectenda mihi vestrae expostulationis exactio; qui dum me auditis non solum libenter, sed etiam avide, impudentem me vestro amore fecistis. Praecedentes duco, et ultra mensuram meae possibilitatis extensus quos sequi cupio ducere compellor. Pergam igitur per tramitem vitae vestrae, et quasi qui primis litterarum imbuatur elementis depictis, adumbratas praefigurationibus notas stylo imitatore calcabo, accedentibus ad speranda beati instituti praemia quae sequenda sunt. Primum abstinentiae cura, jejunii patientia, orandi assiduitas, legendi, vel si quis adhuc litterarum expers sit, audiendi sit desiderium cum cupiditate discendi. Haec enim sunt prima quasi lactentium in Dei agnitione crepundia: quibus homo", + "candidate_score": 0.681396, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_11_13", + "bdc_text": "- Ogni studio : quovis studio . studio colam , tuear atque observabo , teque ipsum obsecro atque obtestor , ut et quam tenacem benevolentię memoriam mihi demonstras , prestare pergas et omni authoritate tua inter vestros ( quam maximi momenti esse duco )", + "psc_chunk_id": "103_Athanasius-Alexandrinus_De-observationibus-monachorum_window_6", + "psc_text": "Cujus rei cura in canonicis ponenda est monimentis: non quod apocrypha debeamus praesertim ignorata damnare; sed quod ad scientiam Dei digestam canonis seriem putemus posse sufficere. Illa enim si consentiunt, supervacua sunt; si dissentiunt, vitanda sunt. Sine legendi autem studio nemo ad Deum valebit esse intentus. Primum, quod hujusmodi opera ab aliis actibus caducae occupationis abducunt: et diversorum exemplorum insinuata cognitio vel bonorum appetentiam, vel malorum facit esse cautelam. Neque enim alias Petrus apostolus admoneret: Praeparati semper estote ad rationem reddendam ad omnes poscentes vos de verbo fidei vestrae et spei vestrae (I Petr. III, 16) . Et Apostolus: Non cessamus pro vobis orantes, ut impleamini agnitione ejus in omni sapientia et intellectu spiritali (Col. I, 9) . Et rursus; Verbum Christi habitet in vobis abundanter in omni sapientia (Col. III, 16) . Nam et in Veteri Testamento similem hominibus curam sacrae praeceptionis inculcavit eloquium. Sic enim David ait: Beatus", + "candidate_score": 0.672333, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_12_14", + "bdc_text": "quovis studio . studio colam , tuear atque observabo , teque ipsum obsecro atque obtestor , ut et quam tenacem benevolentię memoriam mihi demonstras , prestare pergas et omni authoritate tua inter vestros ( quam maximi momenti esse duco ) ad fovendam hanc publicam coniunctionem inter Gallos et Helvetios incumbas , ut multo magis magisque de rebus christianorum bene merearis .", + "psc_chunk_id": "103_Athanasius-Alexandrinus_De-observationibus-monachorum_window_6", + "psc_text": "Cujus rei cura in canonicis ponenda est monimentis: non quod apocrypha debeamus praesertim ignorata damnare; sed quod ad scientiam Dei digestam canonis seriem putemus posse sufficere. Illa enim si consentiunt, supervacua sunt; si dissentiunt, vitanda sunt. Sine legendi autem studio nemo ad Deum valebit esse intentus. Primum, quod hujusmodi opera ab aliis actibus caducae occupationis abducunt: et diversorum exemplorum insinuata cognitio vel bonorum appetentiam, vel malorum facit esse cautelam. Neque enim alias Petrus apostolus admoneret: Praeparati semper estote ad rationem reddendam ad omnes poscentes vos de verbo fidei vestrae et spei vestrae (I Petr. III, 16) . Et Apostolus: Non cessamus pro vobis orantes, ut impleamini agnitione ejus in omni sapientia et intellectu spiritali (Col. I, 9) . Et rursus; Verbum Christi habitet in vobis abundanter in omni sapientia (Col. III, 16) . Nam et in Veteri Testamento similem hominibus curam sacrae praeceptionis inculcavit eloquium. Sic enim David ait: Beatus", + "candidate_score": 0.669654, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_12_14", + "bdc_text": "quovis studio . studio colam , tuear atque observabo , teque ipsum obsecro atque obtestor , ut et quam tenacem benevolentię memoriam mihi demonstras , prestare pergas et omni authoritate tua inter vestros ( quam maximi momenti esse duco ) ad fovendam hanc publicam coniunctionem inter Gallos et Helvetios incumbas , ut multo magis magisque de rebus christianorum bene merearis .", + "psc_chunk_id": "103_Athanasius-Alexandrinus_De-observationibus-monachorum_window_7", + "psc_text": "cessamus pro vobis orantes, ut impleamini agnitione ejus in omni sapientia et intellectu spiritali (Col. I, 9) . Et rursus; Verbum Christi habitet in vobis abundanter in omni sapientia (Col. III, 16) . Nam et in Veteri Testamento similem hominibus curam sacrae praeceptionis inculcavit eloquium. Sic enim David ait: Beatus vir qui non abiit in consilio impiorum, et in via peccatorum non stetit, et in cathedra pestilentiae non sedit; sed in lege Domini voluntas ejus, et in lege ejus meditabitur die ac nocte (Psal. I, 1) . Et ad Jesum Nave Dominus loquitur: Non recedet liber iste de manibus tuis, et meditaberis in eo die ac nocte (Jos. I, 8) . His quoque se negotiis malarum cogitationum lubrica frequenter interserunt; et quamvis ipsa sedulitas animum ad Deum praestet intentum, efficit tamen in sese mordax saeculi cura sollicitum. Quod si haec frequenter et importune patitur religioso labori deditus, nunquam profecto illis", + "candidate_score": 0.662124, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "047_Augustinus-Hipponensis_De-oratione", + "max_score": 0.680887, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_11_13", + "bdc_text": "- Ogni studio : quovis studio . studio colam , tuear atque observabo , teque ipsum obsecro atque obtestor , ut et quam tenacem benevolentię memoriam mihi demonstras , prestare pergas et omni authoritate tua inter vestros ( quam maximi momenti esse duco )", + "psc_chunk_id": "047_Augustinus-Hipponensis_De-oratione_window_51", + "psc_text": "ipse tui memor non sis? Hoc est ab hoste in totum non cavere, hoc est quando oras Deum, majestatem Dei negligentia offendere, hoc est vigilare oculis et dormire corde, cum debeat Christianus, et cum dormit oculis, corde vigilare, sicut dictum est ex persona loquentis Ecclesiae in Cantico canticorum: Ego dormio et cor meum vigilat, quapropter sollicite et caute admonet Apostolus dicens: Instate orationi vigilantes in ea, docens scilicet et ostendens eos impetrare quod postulant a Deo posse quos Deus in oratione videat vigilare; orantes autem non infructuosis, non nudis precibus ad Deum veniant; inefficax enim petitio est cum precatur Deum sterilis oratio. Nam cum omnis arbor non faciens fructum excidatur et in ignem mittatur, utique sermo non habens fructum promereri Deum non potest, qui nulla operatione fecundus est. Et ideo divina Scriptura instruit dicens: Bona est oratio cum jejunio et eleemosyna, nam qui in judicii die praemium pro operibus et", + "candidate_score": 0.680887, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_51", + "bdc_text": "] Celeberrimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiastae doctissimo et eloquentissimo .", + "psc_chunk_id": "047_Augustinus-Hipponensis_De-oratione_window_0", + "psc_text": "De oratione Evangelica praecepta, fratres dilectissimi, nihil aliud sunt quam magisteria divina, fundamenta aedificandae spei, firmamenta roborandae fidei, nutrimenta fovendi cordis, gubernacula dirigendi itineris, praesidia obtinendae salutis, quae dum dociles credentium mentes in terris instruunt, ad coelestia regna perducunt. Multa per prophetas suos dici Dominus voluit et audiri, sed quanto majora sunt quae Filius Dei loquitur, quae Dei sermo, qui in prophetis suis fuit, propria voce testatur, non jam mandans ut paretur venienti via, sed ipse veniens, et viam nobis aperiens ostendit, qualiter qui in tenebris mortis errantes improvidi et prius caeci fuimus, suae gratiae luce illuminati iter vitae ipso Domino rectore teneremus. Qui inter caetera salutaria sua monita et praecepta sua divina quibus populos suos consuluit ad salutem, etiam orandi ipse formam dedit; ipse quid precaremur monuit et instruxit; qui fecit vivere, docuit et orare, ea benignitate scilicet qua et caetera dare et conferre dignatus est ut, dum prece", + "candidate_score": 0.637734, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf018", + "work_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1", + "max_score": 0.680253, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_40_42", + "bdc_text": "Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand; s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. ) zu identifizieren sei , muss offen bleiben , auch wenn eine Urkunde vom 8 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2621", + "psc_text": "Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch Porphyrius de abstin. IV 17; 256, 11 Nauck und de styge (bei Stobäus ecl. phys. I 3, 56; 37, 25 Meinecke) über das Zusammentreffen des Bardesanes mit der indischen Gesandtschaft an Elagabal – 3 Ἀβειδάν] vgl. den Awida im Buch der Gesetze der Lander S. 1 ff Epiph meint daher sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz),", + "candidate_score": 0.680253, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_40_42", + "bdc_text": "Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand; s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. ) zu identifizieren sei , muss offen bleiben , auch wenn eine Urkunde vom 8 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2622", + "psc_text": "sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz), so ist das πρὸς Ἀντωνῖνον entweder ein Versehen für πρὸς Ἀβειδὰν (vgl. die Titelform in der praep. ev. VI 9; Migne 21, 464 A Βαρδηςίανης . . . ὅς ἐν τοῖς πρὸς τοὺς ἑταίρους διαλόγοις τάδε πη μνημονεύεται φάναι) oder hat Eusebius die Schrnt über den Schicksalsglauben mit dem an Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher", + "candidate_score": 0.677641, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_40_42", + "bdc_text": "Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand; s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. ) zu identifizieren sei , muss offen bleiben , auch wenn eine Urkunde vom 8 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_925", + "psc_text": "Ἀσίου Ἀχὲ Βελὶμ Δεξαριχὲ Μασεμών. καὶ οὕτως μὲν σύγκεινται ὡς κατὰ συζυγίαν ἀρρενοθήλεος, ἐν δὲ τῇ ἀκολουθίᾳ κατὰ διαδοχὴν οὕτως· Ἀμψίου Ἀὐραὰν Βουκοῦα Θαρδουοῦ Οὐβουκοῦα Θαρδεδδεὶν Μερεξὰ Ἀτὰρ βαρβὰ Οὐδουὰκ Ἐστὴν Οὐδουουὰκ Ἐσλὴν] Ἀμφαὶν Ἐσσουμὲν] Οὐανανὶν Λαμεράρδε Ἀθαμὲς Σουμὶν Ἀλλωρὰ Κουβιαθὰ Δαναδαρία Δαμμὼ Ὠρὴν Λαναφὲκ Οὐδινφὲκ Ἐμφιβοχὲ Βάρρα Ἀσσίου Ἀχὲ Βελὶμ Δεξαριχὲ Μασεμών· ὡν ὀνομάτων ἑρμηνεῖσί εἰσιν 2 vgl. dieselbe Foiinel Z. 8ff u. S. 395, 9ff (= V1M1 u. V2M2). Die Sprache des ücks ist ein (jüdisch gefärbtes) Aramäisch. Die einzelnen Wortformen jedoch so stark verderbt, ß eine vollständige Wiederherstellung als erscheint. Immerhin glauben J. Marquart u. H. ßmann mit ähermder Sicherheit zu erkennen, ß Ἀτὰ (lies Ἀγὰρ) Βαρβὰ = ℵ(??) (??) (er ürtete mit dem Schwert), Ἐσλὴν (lies Ἐσδὴν) Οὐανανὶν = (??) (??) (Gnade u. Erbarmen), Λαναφὲκ Οὐδινφὲκ = (??) (??) ür den, der ausgeht u. der ausgegangen ist) aufzufassen ist. Daraus erhellt bereits, ß die Formel jedenfalls", + "candidate_score": 0.670073, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_40", + "bdc_text": "Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2622", + "psc_text": "sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz), so ist das πρὸς Ἀντωνῖνον entweder ein Versehen für πρὸς Ἀβειδὰν (vgl. die Titelform in der praep. ev. VI 9; Migne 21, 464 A Βαρδηςίανης . . . ὅς ἐν τοῖς πρὸς τοὺς ἑταίρους διαλόγοις τάδε πη μνημονεύεται φάναι) oder hat Eusebius die Schrnt über den Schicksalsglauben mit dem an Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher", + "candidate_score": 0.665121, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_40", + "bdc_text": "Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2623", + "psc_text": "Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher an einen Kaiser zu denken, vgl. auch S. 340, 4, und dann gewiß an denselben wie Z. 1. Ist dies Caracalla, so könnte man die Auseinandersetzung mit Apollonius in die Zeit der Eroberung Edessas durch Caracalla verlegen und Eusebius h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 Schwartz ὅσα τε ἄλλα φαςὶν προφάσει τοῦ τότε διωγμοῦ συγγράψαι auf eine damals in Edessa veranstaltete Christenverfolgung beziehen. Sollte es Elagabal sein, so müßte man den Zusammenstoß mit der indischen Gesandtschaft oder mit dem Brief an Elagabal in Verbindung bringen. —Die Gleichsetzung des Apollonius mit dem Stoiker unter Antoninus Pius (Eusebius-Hieronymus z. J.", + "candidate_score": 0.663001, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_42_44", + "bdc_text": "zu identifizieren sei , muss offen bleiben , auch wenn eine Urkunde vom 8 . Oktober 1559 eine indirekte ( von Renouard nicht erkannte ) Beziehung zwischen Maturin Du Puys und Froschauer belegt . In dieser wird nämlich \"Christofle Ferchanors ( ? ) , marchand libraire en la ville de Surein , en Suisse\" angeführt ( Philippe Renouard , Documents sur les imprimeurs , libraires . . .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3412", + "psc_text": "ßlich, wieder unter einer Leiste ἐγράφη χειρὶ ἰωάννου πρεσβυτέρου ἐν ἔτει ςݲφݲξݲεݲΔ/ιν ϊ: πάντες δὲ οἱ ἀναγινώσκοντες εὔχεσθε ὑπὲρ ἐμοῦ διὰ τὸν κύριον. Das Mehr in M gegenüber U ist, wie schon der unepiphanische διαλαλιὰ u. παρεξηγεῖσθαι sind dem Epiphanius unbekannt) zeigt, der aus S. 410, 8 ff geschöpfte Zusatz eines Lesers, dem die letzte Auseinandersetzung mit Origenes noch nicht ganz genügte. Man beachte auch, wie sich in Wendung: dann würde Johannes der Täufer — das Urbild des Mönchs! dem Satan zusammen im Himmel sein, die eigentümlich mönchische Auffassung verrät.", + "candidate_score": 0.659163, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_40", + "bdc_text": "Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2621", + "psc_text": "Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch Porphyrius de abstin. IV 17; 256, 11 Nauck und de styge (bei Stobäus ecl. phys. I 3, 56; 37, 25 Meinecke) über das Zusammentreffen des Bardesanes mit der indischen Gesandtschaft an Elagabal – 3 Ἀβειδάν] vgl. den Awida im Buch der Gesetze der Lander S. 1 ff Epiph meint daher sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz),", + "candidate_score": 0.656507, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_28_30", + "bdc_text": "von Venedig nach Zürich übermittelt . Altieris Brief ermöglicht einen guten Einblick in Maturins Tätigkeit als Buchverkäufer von protestantischen Publikationen in Venedig , die sowohl aus Zürich als auch aus Genf und Straßburg stammten . Als Maturin sich mit den oben erwähnten Briefen zum ersten Mal Bullinger in Zürich vorstellte , wird dieser ihn gebeten haben , seinen Namen am Ende des von Del Prato verfassten Briefes aufzuschreiben , wohl um sich diesen merken zu können ( s .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2622", + "psc_text": "sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz), so ist das πρὸς Ἀντωνῖνον entweder ein Versehen für πρὸς Ἀβειδὰν (vgl. die Titelform in der praep. ev. VI 9; Migne 21, 464 A Βαρδηςίανης . . . ὅς ἐν τοῖς πρὸς τοὺς ἑταίρους διαλόγοις τάδε πη μνημονεύεται φάναι) oder hat Eusebius die Schrnt über den Schicksalsglauben mit dem an Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher", + "candidate_score": 0.65408, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_42_44", + "bdc_text": "zu identifizieren sei , muss offen bleiben , auch wenn eine Urkunde vom 8 . Oktober 1559 eine indirekte ( von Renouard nicht erkannte ) Beziehung zwischen Maturin Du Puys und Froschauer belegt . In dieser wird nämlich \"Christofle Ferchanors ( ? ) , marchand libraire en la ville de Surein , en Suisse\" angeführt ( Philippe Renouard , Documents sur les imprimeurs , libraires . . .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2427", + "psc_text": "τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8 ff wo? (einzige vergleichbare Stelle Sach. 7, 3) —18 ff vgl. Oben c. 16, 1 ff; S. 270, 14 ff u. c. 30, 10; S. 303, 4 M U 1 Ἰαννουαρίων Μ |πέμπτη ist nicht mit Kubistchek zu beanstanden; der Gesamtausdruck πέμπτη—ἐπιφώσκουσα bezeichnet ganz richtig die Mitternacht zwischen 5. u. 6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294,", + "candidate_score": 0.652062, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_40", + "bdc_text": "Ob allerdings , wie es in AK VI 363f , Anm. 3 , angenommen wird , dieser Maturin ( der wohl mit dem des vorliegenden Briefes identisch ist ) wirklich auch mit dem Pariser Buchhändler Maturin ( Mathurin) Du Puys ( dessen Bruder Jacques mit der Basler Offizin Froben in geschäftlicher Beziehung stand;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2620", + "psc_text": "ἀλλὰ τοῦ Οὐήρου). ὃς πολλὰ <πρὸς> Ἀβειδὰν τὸν ἀστρονόμον κατὰ εἱμαρμένης λέγων συνελογίσατο, καὶ ἄλλα δὲ κατὰ τὴν εὐσεβῆ πίστιν ἐμφέρεται αὐτοῦ συντάγματα. Ἀπολλωνίῳ δὲ τῷ τοῦ Ἀντωνίνου ἑταίρῳ ἀντῆρε, παραιτούμενος 1 f Ἀντωνῖνος ὁ Οὐῆρος ist nach stehendem Sprachgebrauch des Epiphanius (vgl. Ancoratus c. 60, 4; I 72, 1 de mens. ac pond. 18, 3; S. 171, 74 Lagarde) Mark Aurel. Da jedoch Mark Aurel zu den andern Angaben—Bardesanes hätte den Abgar überebt und dann noch bis in die Zeit des Antoninus hineingereicht— schlechterdings nicht paßt, so muß eine (vielleicht durch Eusebius IV 30, 1; 392, 14 Schwartz veranlaßte) Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch", + "candidate_score": 0.651233, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_41_43", + "bdc_text": "s. Rechnungsbuch der Froben und Episcopius , Buchdrucker und Buchhändler zu Basel , 1557-1564 , hg. v . Rudolf Wackernagel , Basel 1881 , Reg. ) zu identifizieren sei , muss offen bleiben , auch wenn eine Urkunde vom 8 . Oktober 1559 eine indirekte ( von Renouard nicht erkannte ) Beziehung zwischen Maturin Du Puys und Froschauer belegt .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2427", + "psc_text": "τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8 ff wo? (einzige vergleichbare Stelle Sach. 7, 3) —18 ff vgl. Oben c. 16, 1 ff; S. 270, 14 ff u. c. 30, 10; S. 303, 4 M U 1 Ἰαννουαρίων Μ |πέμπτη ist nicht mit Kubistchek zu beanstanden; der Gesamtausdruck πέμπτη—ἐπιφώσκουσα bezeichnet ganz richtig die Mitternacht zwischen 5. u. 6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294,", + "candidate_score": 0.646904, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_36", + "bdc_text": "November 1543 ( Herminjard IX 110-112 , Nr. 1308 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2427", + "psc_text": "τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8 ff wo? (einzige vergleichbare Stelle Sach. 7, 3) —18 ff vgl. Oben c. 16, 1 ff; S. 270, 14 ff u. c. 30, 10; S. 303, 4 M U 1 Ἰαννουαρίων Μ |πέμπτη ist nicht mit Kubistchek zu beanstanden; der Gesamtausdruck πέμπτη—ἐπιφώσκουσα bezeichnet ganz richtig die Mitternacht zwischen 5. u. 6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294,", + "candidate_score": 0.646205, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_52_54", + "bdc_text": "Tiguri . Vorliegender Brief wurde erst am 13 . Mai zusammen mit Brief Nr. 2900 abgeschickt .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2622", + "psc_text": "sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz), so ist das πρὸς Ἀντωνῖνον entweder ein Versehen für πρὸς Ἀβειδὰν (vgl. die Titelform in der praep. ev. VI 9; Migne 21, 464 A Βαρδηςίανης . . . ὅς ἐν τοῖς πρὸς τοὺς ἑταίρους διαλόγοις τάδε πη μνημονεύεται φάναι) oder hat Eusebius die Schrnt über den Schicksalsglauben mit dem an Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher", + "candidate_score": 0.646045, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_42_44", + "bdc_text": "zu identifizieren sei , muss offen bleiben , auch wenn eine Urkunde vom 8 . Oktober 1559 eine indirekte ( von Renouard nicht erkannte ) Beziehung zwischen Maturin Du Puys und Froschauer belegt . In dieser wird nämlich \"Christofle Ferchanors ( ? ) , marchand libraire en la ville de Surein , en Suisse\" angeführt ( Philippe Renouard , Documents sur les imprimeurs , libraires . . .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2194", + "psc_text": "Jül. | καὶ2 *| < ἑν >δέκατον * 19 f τοῦ τριακοστοῦ ἔτους U 20 αὐτοὐ < U 21 τουτέστι vor κατὰ Αἰγυπτίους *] hinter δωδεκάτῃ ΜU Δίου ὀγδόῃ, κατὰ Σαλαμινίους τοὺς καὶ Κωνσταντιέας τρίτου Χοιὰκ ἕκτῃ, κατὰ Παφίους Ἀπογονικοῦ ἑκκαιδεκάτῃ, κατὰ Ἄραβας Ἀγγαθαλβαεὶθ δευτέρᾳ καὶ", + "candidate_score": 0.645235, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_52_54", + "bdc_text": "Tiguri . Vorliegender Brief wurde erst am 13 . Mai zusammen mit Brief Nr. 2900 abgeschickt .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2623", + "psc_text": "Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher an einen Kaiser zu denken, vgl. auch S. 340, 4, und dann gewiß an denselben wie Z. 1. Ist dies Caracalla, so könnte man die Auseinandersetzung mit Apollonius in die Zeit der Eroberung Edessas durch Caracalla verlegen und Eusebius h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 Schwartz ὅσα τε ἄλλα φαςὶν προφάσει τοῦ τότε διωγμοῦ συγγράψαι auf eine damals in Edessa veranstaltete Christenverfolgung beziehen. Sollte es Elagabal sein, so müßte man den Zusammenstoß mit der indischen Gesandtschaft oder mit dem Brief an Elagabal in Verbindung bringen. —Die Gleichsetzung des Apollonius mit dem Stoiker unter Antoninus Pius (Eusebius-Hieronymus z. J.", + "candidate_score": 0.644951, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_42_44", + "bdc_text": "zu identifizieren sei , muss offen bleiben , auch wenn eine Urkunde vom 8 . Oktober 1559 eine indirekte ( von Renouard nicht erkannte ) Beziehung zwischen Maturin Du Puys und Froschauer belegt . In dieser wird nämlich \"Christofle Ferchanors ( ? ) , marchand libraire en la ville de Surein , en Suisse\" angeführt ( Philippe Renouard , Documents sur les imprimeurs , libraires . . .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_46", + "psc_text": "ff — 14 Gen. 5, 5 — 15 Gen. 5, 6. 9. 12. 15 — ff vgl. liber Jub. 4, 15 u. 22 Littmann GY M 6 — iiaer. 34 ausgezogen im Crypto-Ferratensis Ba (= f ) ; noch kürzer u. zugleich freier sind die Auszüge bei Nicetas Choniates, Thesaurus orthod. fidei 16 —20 Chron. pasch. 23 B; S. 40 Dindorf 2 * <σῴζεσθαι> * 3 δήγματα G | διδάγματα + τὰ M 5 Ε; * ; die Überschriften der 4 ersten Ηäresen sind in den Handschriften Daß Epiphanius tatsächlich auch hier Zahlen beweisen die Spuren bei S. 173,22 (Apparat) 176, 18 177, 12 179,18 u. 20 8 vor τῇ ἕκτῃ + ἐν GUM < f | ἐτελειώθη f] ἐπλάσθη GUM | τοῦτο λεγόντων 11 <ἀλλ’> 12 γυνὴ hinter αὐτῷ αὐτῷ GUM 13 <διὰ> * 15 16 ὡς δὲ ἡ] ἡ δὲ Chron. pasch. 17 Ε;έχει *] ἔχει f <", + "candidate_score": 0.644135, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_44_46", + "bdc_text": "In dieser wird nämlich \"Christofle Ferchanors ( ? ) , marchand libraire en la ville de Surein , en Suisse\" angeführt ( Philippe Renouard , Documents sur les imprimeurs , libraires . . . ayant exercé à Paris de 1450 à 1600 , Paris 1901 , S. 84f ) . Das Fragezeichen ver weist bei Renouard auf eine Unsicherheit bei der Entzifferung :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_46", + "psc_text": "ff — 14 Gen. 5, 5 — 15 Gen. 5, 6. 9. 12. 15 — ff vgl. liber Jub. 4, 15 u. 22 Littmann GY M 6 — iiaer. 34 ausgezogen im Crypto-Ferratensis Ba (= f ) ; noch kürzer u. zugleich freier sind die Auszüge bei Nicetas Choniates, Thesaurus orthod. fidei 16 —20 Chron. pasch. 23 B; S. 40 Dindorf 2 * <σῴζεσθαι> * 3 δήγματα G | διδάγματα + τὰ M 5 Ε; * ; die Überschriften der 4 ersten Ηäresen sind in den Handschriften Daß Epiphanius tatsächlich auch hier Zahlen beweisen die Spuren bei S. 173,22 (Apparat) 176, 18 177, 12 179,18 u. 20 8 vor τῇ ἕκτῃ + ἐν GUM < f | ἐτελειώθη f] ἐπλάσθη GUM | τοῦτο λεγόντων 11 <ἀλλ’> 12 γυνὴ hinter αὐτῷ αὐτῷ GUM 13 <διὰ> * 15 16 ὡς δὲ ἡ] ἡ δὲ Chron. pasch. 17 Ε;έχει *] ἔχει f <", + "candidate_score": 0.643581, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_6_8", + "bdc_text": "übertragen worden war ( Del Prato wird noch nichts davon gewusst haben) . et vestros Helvetios tam bene convenire significas ; id quod mihi quidem non fuerat dubium , sed , quod scribis , emphasim quandam habere videtur , et , ut tua mihi amicitia nulla cuiusquam alterius antiquior fuerit , ita ad Gallię nostrę prosperum statum et simul Helvetiorum plurimum referre arbitror hanc ipsam publicam cum vobis societatem et coniunctionem .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1639", + "psc_text": "ἀγνάφου ἐπὶ ἱματίῳ παλαιῷ εἰ δὲ μή γε, καὶ τὸ πλήρωμα αἴρει καὶ τῷ παλαιῷ οὐ συμφωνήσει. μεῖζον γὰρ σχίσμα γενήσεται«. καὶ ὡς τοῦτο ἤκουσαν οἱ ἐπιεικεῖς καὶ πανάγιοι τῆς ἀγίας τοῦ θεοῦ ἐκκλησίας πρεσβύτεροι καὶ διδάσκαλοι, τὸν τῆς ἀκολουθίας τε καὶ ἁρμονίας ἀποδιδόντες λόγον καὶ φράζοντες αὐτῷ μετὰ ἐπιεικείας ἔλεγον· τέκνον, τοῦτό ἐστιν ἀσκοὶ παλαιοί, αἱ τῶν Φαρισαίων καρδίαι καὶ γραμματέων, παλαιωθεῖσαι ἐν ἁμαρτήμασι καὶ μὴ δεξάμεναι τὸ κήρυγμα τοῦ εὐαγγελίου· καὶ τὸ ἱμάτιον τὸ παλαιόν, ὡς ὁ Ἰούδας παλαιωθεὶς ἐν φιλαργυρίᾳ οὐκ ἐδέξατο τοῦ καινοῦ καὶ ἀγίου καὶ ἐπουρανίου τὸ τῆς ἐλπίδος κήρυγμα, καίτοι συναφθεὶς τοῖς ἕνδεκα ἀποστόλοις καὶ κληθεὶς ὑπ᾿ αὐτοῦ τοῦ κυρίου, περισσότερον σχίσμα ἴσχε δι᾿ ἐαυτοῦ, μηδενὸς αἰτίου αὐτῷ γενομένου, ἐπειδὴ ἡ διάνοια αὐτοῦ οὐ συμπεφώνηκε τῇ ἄνω ἐλπίδι καὶ ἐπουρανίῳ κλήσει τῶν μελλόντων ἀγαθῶν ἀντὶ τῶν ἐνταῦθα χρημάτων τε καὶ κόμπου καὶ φιλίας παρερχομένης ἐλπίδος τε καὶ ἡδονῆς. Ὀ δέ· οὐχ οὕτως. φησίν, ἀλλὰ", + "candidate_score": 0.643548, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_22_24", + "bdc_text": "Sed de iis alii melius te certiorem facient . Coeterum cuperem aliquid intelligere de Maturino , bibliopola Gallo , qui Tiguri agebat . Der Buchhändler Maturin Virgin ( ? ) aus Fontenay-le- Comte ( Vendée ) im Poitou .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_499", + "psc_text": "*, μείζων αὐτοῦ ὤν· ἠν γὰρ ἀεὶ καὶ ἔστιν. τίνι δὲ τοῦτο οὐ δῆλόν ��στιν; ἄρα γοῦν ματαίως τὰ πάντα παρ’ αὐτοῖς πεποιήτευται, ἀπὸ ἀγαθῶν εἰς φαῦλα μεταβεβλημένα. 8. Καὶ τὰ μὲν βιβλία αὐτῶν πολλά. ἐρωτήσεις γάρ τινας Μαρίας ἐκτίθεται, ἄλλοι δὲ εἰς τὸν προειρημένον Ἰαλδαβαὼθ εἰς ὄνομα τε τοῦ Σὴθ πολλὰ βιβλία ὑποτίθενται· ἀποκαλύψεις δὲ τοῦ Ἀδὰμἄλλα λέγουσιν, εὐαγγέλια δὲ ἕτερα εἰς ὄνομα τῶν μαθητῶν συγγράψασθαι τετολμήκασιν, αὐτὸν δὲ τὸν σωτῆρα ἡμῶν καὶ κύριον Ἰησοῦν Χριστὸν οὐκ αἰσχύνονται λέγειν ὅτι αὐτὸς ἀπεκάλυψε ταύτην τὴν αἰσχρουργίαν. ἐν γὰρ ταῖς ἐρωτήσεσι Μαρίας καλουμέναις μεγάλαις εἰσὶ γὰρ καὶ μικραὶ αὐτοῖς πεπλασμέναι) ὑποτίθενται αὐτὸν αὐτῇ άποκαλύπτειν, παραλαβόντα αὐτὴν εἰς τὸ ὄρος καὶ εύξάμενον καὶ ἐκβαλόντα ἐκ τῆς πλευρᾶς αὐτοῦ γυναῖκα καὶ ἀρξάμενον αὐτῇ ἐγκαταμίγνυσθαι, καὶ οὕτως δῆθεν τὴν ἀπόρροιαν αὐτοῦ μεταλαβόντα δεῖξαι ὅτι »δεῖ οὕτως ποιεῖν, ἵνα ζήσωμεν«, καὶ ὡς τῆς Μαρίας ταραχθείσης καὶ πεσούσης χαμαὶ αὐτὸν πάλιν αὐτὴν ἐγείραντα εἰπεῖν αὐτῇ »ἵνα", + "candidate_score": 0.639344, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_24_26", + "bdc_text": "Der Buchhändler Maturin Virgin ( ? ) aus Fontenay-le- Comte ( Vendée ) im Poitou . Er hatte bereits die am 11 . August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2622", + "psc_text": "sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz), so ist das πρὸς Ἀντωνῖνον entweder ein Versehen für πρὸς Ἀβειδὰν (vgl. die Titelform in der praep. ev. VI 9; Migne 21, 464 A Βαρδηςίανης . . . ὅς ἐν τοῖς πρὸς τοὺς ἑταίρους διαλόγοις τάδε πη μνημονεύεται φάναι) oder hat Eusebius die Schrnt über den Schicksalsglauben mit dem an Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher", + "candidate_score": 0.637637, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_43_45", + "bdc_text": "Oktober 1559 eine indirekte ( von Renouard nicht erkannte ) Beziehung zwischen Maturin Du Puys und Froschauer belegt . In dieser wird nämlich \"Christofle Ferchanors ( ? ) , marchand libraire en la ville de Surein , en Suisse\" angeführt ( Philippe Renouard , Documents sur les imprimeurs , libraires . . . ayant exercé à Paris de 1450 à 1600 , Paris 1901 , S. 84f ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2427", + "psc_text": "τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8 ff wo? (einzige vergleichbare Stelle Sach. 7, 3) —18 ff vgl. Oben c. 16, 1 ff; S. 270, 14 ff u. c. 30, 10; S. 303, 4 M U 1 Ἰαννουαρίων Μ |πέμπτη ist nicht mit Kubistchek zu beanstanden; der Gesamtausdruck πέμπτη—ἐπιφώσκουσα bezeichnet ganz richtig die Mitternacht zwischen 5. u. 6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294,", + "candidate_score": 0.637636, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_24_26", + "bdc_text": "Der Buchhändler Maturin Virgin ( ? ) aus Fontenay-le- Comte ( Vendée ) im Poitou . Er hatte bereits die am 11 . August 1543 an Bullinger gerichteten Briefe von Baldassare Altieri ( HBBW XIII , Nr. 1770 )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2623", + "psc_text": "Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher an einen Kaiser zu denken, vgl. auch S. 340, 4, und dann gewiß an denselben wie Z. 1. Ist dies Caracalla, so könnte man die Auseinandersetzung mit Apollonius in die Zeit der Eroberung Edessas durch Caracalla verlegen und Eusebius h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 Schwartz ὅσα τε ἄλλα φαςὶν προφάσει τοῦ τότε διωγμοῦ συγγράψαι auf eine damals in Edessa veranstaltete Christenverfolgung beziehen. Sollte es Elagabal sein, so müßte man den Zusammenstoß mit der indischen Gesandtschaft oder mit dem Brief an Elagabal in Verbindung bringen. —Die Gleichsetzung des Apollonius mit dem Stoiker unter Antoninus Pius (Eusebius-Hieronymus z. J.", + "candidate_score": 0.63736, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_44_46", + "bdc_text": "In dieser wird nämlich \"Christofle Ferchanors ( ? ) , marchand libraire en la ville de Surein , en Suisse\" angeführt ( Philippe Renouard , Documents sur les imprimeurs , libraires . . . ayant exercé à Paris de 1450 à 1600 , Paris 1901 , S. 84f ) . Das Fragezeichen ver weist bei Renouard auf eine Unsicherheit bei der Entzifferung :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2427", + "psc_text": "τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8 ff wo? (einzige vergleichbare Stelle Sach. 7, 3) —18 ff vgl. Oben c. 16, 1 ff; S. 270, 14 ff u. c. 30, 10; S. 303, 4 M U 1 Ἰαννουαρίων Μ |πέμπτη ist nicht mit Kubistchek zu beanstanden; der Gesamtausdruck πέμπτη—ἐπιφώσκουσα bezeichnet ganz richtig die Mitternacht zwischen 5. u. 6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294,", + "candidate_score": 0.637338, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_45_47", + "bdc_text": "ayant exercé à Paris de 1450 à 1600 , Paris 1901 , S. 84f ) . Das Fragezeichen ver weist bei Renouard auf eine Unsicherheit bei der Entzifferung : Hier sind eindeutig Froschauer und Zürich gemeint .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_46", + "psc_text": "ff — 14 Gen. 5, 5 — 15 Gen. 5, 6. 9. 12. 15 — ff vgl. liber Jub. 4, 15 u. 22 Littmann GY M 6 — iiaer. 34 ausgezogen im Crypto-Ferratensis Ba (= f ) ; noch kürzer u. zugleich freier sind die Auszüge bei Nicetas Choniates, Thesaurus orthod. fidei 16 —20 Chron. pasch. 23 B; S. 40 Dindorf 2 * <σῴζεσθαι> * 3 δήγματα G | διδάγματα + τὰ M 5 Ε; * ; die Überschriften der 4 ersten Ηäresen sind in den Handschriften Daß Epiphanius tatsächlich auch hier Zahlen beweisen die Spuren bei S. 173,22 (Apparat) 176, 18 177, 12 179,18 u. 20 8 vor τῇ ἕκτῃ + ἐν GUM < f | ἐτελειώθη f] ἐπλάσθη GUM | τοῦτο λεγόντων 11 <ἀλλ’> 12 γυνὴ hinter αὐτῷ αὐτῷ GUM 13 <διὰ> * 15 16 ὡς δὲ ἡ] ἡ δὲ Chron. pasch. 17 Ε;έχει *] ἔχει f <", + "candidate_score": 0.635758, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_45_47", + "bdc_text": "ayant exercé à Paris de 1450 à 1600 , Paris 1901 , S. 84f ) . Das Fragezeichen ver weist bei Renouard auf eine Unsicherheit bei der Entzifferung : Hier sind eindeutig Froschauer und Zürich gemeint .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2427", + "psc_text": "τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8 ff wo? (einzige vergleichbare Stelle Sach. 7, 3) —18 ff vgl. Oben c. 16, 1 ff; S. 270, 14 ff u. c. 30, 10; S. 303, 4 M U 1 Ἰαννουαρίων Μ |πέμπτη ist nicht mit Kubistchek zu beanstanden; der Gesamtausdruck πέμπτη—ἐπιφώσκουσα bezeichnet ganz richtig die Mitternacht zwischen 5. u. 6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294,", + "candidate_score": 0.630331, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_43_45", + "bdc_text": "Oktober 1559 eine indirekte ( von Renouard nicht erkannte ) Beziehung zwischen Maturin Du Puys und Froschauer belegt . In dieser wird nämlich \"Christofle Ferchanors ( ? ) , marchand libraire en la ville de Surein , en Suisse\" angeführt ( Philippe Renouard , Documents sur les imprimeurs , libraires . . . ayant exercé à Paris de 1450 à 1600 , Paris 1901 , S. 84f ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_46", + "psc_text": "ff — 14 Gen. 5, 5 — 15 Gen. 5, 6. 9. 12. 15 — ff vgl. liber Jub. 4, 15 u. 22 Littmann GY M 6 — iiaer. 34 ausgezogen im Crypto-Ferratensis Ba (= f ) ; noch kürzer u. zugleich freier sind die Auszüge bei Nicetas Choniates, Thesaurus orthod. fidei 16 —20 Chron. pasch. 23 B; S. 40 Dindorf 2 * <σῴζεσθαι> * 3 δήγματα G | διδάγματα + τὰ M 5 Ε; * ; die Überschriften der 4 ersten Ηäresen sind in den Handschriften Daß Epiphanius tatsächlich auch hier Zahlen beweisen die Spuren bei S. 173,22 (Apparat) 176, 18 177, 12 179,18 u. 20 8 vor τῇ ἕκτῃ + ἐν GUM < f | ἐτελειώθη f] ἐπλάσθη GUM | τοῦτο λεγόντων 11 <ἀλλ’> 12 γυνὴ hinter αὐτῷ αὐτῷ GUM 13 <διὰ> * 15 16 ὡς δὲ ἡ] ἡ δὲ Chron. pasch. 17 Ε;έχει *] ἔχει f <", + "candidate_score": 0.628751, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_21_23", + "bdc_text": "Nam versus Epirum visa sunt multa navigia Turcica . Sed de iis alii melius te certiorem facient . Coeterum cuperem aliquid intelligere de Maturino , bibliopola Gallo , qui Tiguri agebat .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_499", + "psc_text": "*, μείζων αὐτοῦ ὤν· ἠν γὰρ ἀεὶ καὶ ἔστιν. τίνι δὲ τοῦτο οὐ δῆλόν ἐστιν; ἄρα γοῦν ματαίως τὰ πάντα παρ’ αὐτοῖς πεποιήτευται, ἀπὸ ἀγαθῶν εἰς φαῦλα μεταβεβλημένα. 8. Καὶ τὰ μὲν βιβλία αὐτῶν πολλά. ἐρωτήσεις γάρ τινας Μαρίας ἐκτίθεται, ἄλλοι δὲ εἰς τὸν προειρημένον Ἰαλδαβαὼθ εἰς ὄνομα τε τοῦ Σὴθ πολλὰ βιβλία ὑποτίθενται· ἀποκαλύψεις δὲ τοῦ Ἀδὰμἄλλα λέγουσιν, εὐαγγέλια δὲ ἕτερα εἰς ὄνομα τῶν μαθητῶν συγγράψασθαι τετολμήκασιν, αὐτὸν δὲ τὸν σωτῆρα ἡμῶν καὶ κύριον Ἰησοῦν Χριστὸν οὐκ αἰσχύνονται λέγειν ὅτι αὐτὸς ἀπεκάλυψε ταύτην τὴν αἰσχρουργίαν. ἐν γὰρ ταῖς ἐρωτήσεσι Μαρίας καλουμέναις μεγάλαις εἰσὶ γὰρ καὶ μικραὶ αὐτοῖς πεπλασμέναι) ὑποτίθενται αὐτὸν αὐτῇ άποκαλύπτειν, παραλαβόντα αὐτὴν εἰς τὸ ὄρος καὶ εύξάμενον καὶ ἐκβαλόντα ἐκ τῆς πλευρᾶς αὐτοῦ γυναῖκα καὶ ἀρξάμενον αὐτῇ ἐγκαταμίγνυσθαι, καὶ οὕτως δῆθεν τὴν ἀπόρροιαν αὐτοῦ μεταλαβόντα δεῖξαι ὅτι »δεῖ οὕτως ποιεῖν, ἵνα ζήσωμεν«, καὶ ὡς τῆς Μαρίας ταραχθείσης καὶ πεσούσης χαμαὶ αὐτὸν πάλιν αὐτὴν ἐγείραντα εἰπεῖν αὐτῇ »ἵνα", + "candidate_score": 0.621803, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_17_19", + "bdc_text": "März 1547 ; s. Nr. 2872 , . ; sed ad vos recentiores perveniunt .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2299", + "psc_text": "τὴν] τὴν δὲ U 8 ὑπῆρχεν U 10 τὸν < M 11 ἦ U | τε2 < M 12 ὠνομασμένου] ὀνόματος μόνου U 14 <ἐστιν>* 15 ἐκπλήττον M 16 ἁγίου < M 16f λεῖα πᾶσα τε U 17 <φησί>* |ἦν + οὖν U 19 ὁ < M 20 φθάννει M | ἀπὸ πρώτης ist nicht zu beanstanden vgl. S. 281, 8 23 ποτε + <ὑπ᾿ αὐτοῦ> u. ἀπ᾿ statt des folgenden ὑπ᾿ ?* 24 τὸν] τοῦ M 25 φανερώτατον *] φανέρωσις MU 25f διὰ δὲ + καὶ U 27 πάλιν < M λόγῳ, ἑαυτοὺς πλανῶντες<καὶ τὸ ψεῦδος ἀγαπῶντες> ὑπὲρ τὴν ἀλήθειαν. ἔφασκον δὲ ὅτι ἱδοὺ ἰδοὺ τρίτον εὐαγγέλιον τὸ κατὰ Δουκᾶν.τοῦτο γὰρ ἐπετράπη τῷ Δουκᾷ, ὄντι καὶ αὐτῷ ἀπὸ τῶν ἐβδομήκοντα δύο τῶν διασκορπιδθέντων ἐπὶ τῷ τοῦ σωτῆρος λόγῳ, διὰ δὲ Παύλου τοῦ ἁγίου πάλιν ἐπανακάμψαντι πρὸς τὸν κύριονν ἐπιτραπένται τε αὐτοῦ κηρῦξαι τὸ εὐαγγέλιον. καὶ κηρύττει πρῶτον ἐν Δαλματίᾳ", + "candidate_score": 0.620406, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_52_54", + "bdc_text": "Tiguri . Vorliegender Brief wurde erst am 13 . Mai zusammen mit Brief Nr. 2900 abgeschickt .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2621", + "psc_text": "Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch Porphyrius de abstin. IV 17; 256, 11 Nauck und de styge (bei Stobäus ecl. phys. I 3, 56; 37, 25 Meinecke) über das Zusammentreffen des Bardesanes mit der indischen Gesandtschaft an Elagabal – 3 Ἀβειδάν] vgl. den Awida im Buch der Gesetze der Lander S. 1 ff Epiph meint daher sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz),", + "candidate_score": 0.62032, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_35", + "bdc_text": "Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2303", + "psc_text": "331 Harvey Παρέμεινα γὰρ αὐτοῖς μέχρι τῶν Τραιανοῦ χρόνων ΙΙΙ 3, 4; II 15 zusammen mit III 1, 1; II 6 ἐξέδωκε τὸ εὐαγγέλιον ἐν Ἐφέσῳ τῆς Ἀσίας διατρίβων - 18f daß das Enangelium nach der Apokalypes geschrieben ist, behauptet ebenso der monarchianische Prolog zum Joh. Ev. S. 7 Corssen (TU B. 15 H. 1) hoc autem exangelium scripsit in Asia, posteaquam in Pathmos insula apocalypsin scripserat u. die „historia ecclesiastica“ S. 80f Corssen. — Die Nachricht, daß Johannes unter Claudius von Patmos zurückgekehrt (also unter Caligula dorthin verbannt worden sei? beachte hierfür das καὶ ἀνωτάτω unten c. 33, 9 u. Clemens Al. quis div. salv. 42,2; III 188, 3f τοῦ τυράννου τελευτήσαντος ἀπὸ τῆς Πάτμου τῆς νήσου μετῆλθεν ἐπὶ τὴν Ἔφεσον), nur hier. Anders Irenaeus adv. haer. V 30, 3; II 410 Harvey ἑωράθη . . . πρὸς τῷ τέλει τῆς Δομετιανοῦ ἀρχῆς Hieronymus vir. ill. 9 persecutionem moxente", + "candidate_score": 0.616801, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_17_19", + "bdc_text": "März 1547 ; s. Nr. 2872 , . ; sed ad vos recentiores perveniunt .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1884", + "psc_text": "7–9 vgl. S. 117, 10f 7 f μου beidemale S. 117, 10. 11 8 ὀστέα S. 117, 11; vgl. aber Z. 17 10 καταγελάσει, η oben drüber V corr 11 οὐχ, χ auf Rasur V corr 14 περιῆρε] περιεῖλε Dind. 17 ὅτι Dind. 20 vor ἡμῶν + παρ᾿ ? * 21 ὥς γε aus ὡς καὶ V corr | ἐχούσης *] ἔχειν VM 23 παρ᾿ αὐτῶ///, ν wegradiert V corr 24 καὶ hineingeflickt V corr | προσταχθέντων Μ 24 τῶν * 26 κεῖται * <Ἀπὸ τῆς πρὸς Γαλάτας ἐπιστολῆς.> Σχόλιον αݲ. »Μάθετε ὅτι ὁ δίκαιος ἐκ ίστεως ζήσεται. ὅσοι γὰρ ὑπὸ νόμον, ὑπὸ κατάραν εἰσίν· ὁ δὲ ποιήσς αὐτὰ ζήσεται ἐν αὐτοῖς«. Ἔλεγος αݲ. Τό »μάθετε ὄτι ὁ δίκαιος ἐκ πίστεως ζήσεται« κατὰ a τὰ ὑπὸ τοῦ ἀποστόλου εἰρημένα γραφῆς παλαιᾶς ἐστι δικτικά, ἅτινά ἐστι παρὰ τοῦ ἀποστόλου εἰς ἡμετέραν ζωὴν * ἀπὸ τοῦ νόμου καὶ τῶν προφητῶν εἰρημένα περὶ", + "candidate_score": 0.616145, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_52_54", + "bdc_text": "Tiguri . Vorliegender Brief wurde erst am 13 . Mai zusammen mit Brief Nr. 2900 abgeschickt .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2437", + "psc_text": "U | τὸ < U 12 καὶ ἀπὸ Ἰανοναρίου μηνὸς < U | Ἰαννουαρίου Μ | [τῶν]* 16 Ἰαωωουάριον Μ 17 θεὸς < U 18 μένων Dind.] μὲν ὢν M μένει U 20 ἐν τῇ < Μ 20 * ergänze nach Z. 22f u. S. 298, 5f etwa <ἐπιτελούντων τῶν Ἰουδαίων τὸ πάσχα πρὸ δύο ἡμερῶν τοῦ ὡρισμένου καιροῦ, ἔτι δὲ>* 21* ἑσπέραν] lies etwa nach S. 297,13 <ἡμέραν, σφαλέντων περὶ τὴν ἰσονυκτίαν, ἥνπερ ἐνόμιζον εἶναι τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ> ἑσπέρας* Πάσχα, ὥς φησι τὸ εὐαγγέλιον καὶ ἡμεῖς πολλάκις εἴπαμεν· ἔφαγον οὖν τὸ Πάσχα πρὸ δύο ἡμερῶν τοῦ* φαγεῖν τουτέστι τῇ τρίτῃ falschen Berechnung des Mondjahres die τεσσαρεσκαιδεκάτη irrig, d. h. um einen Tag zu früh angesetzt hätten. Sie feierten damals (vgl. S. 296,1f und die Diaskalie) Das Passah am Dienstag Abend, während sie es eigentlich am Freitag hätten feiern sollen. Denn nach Epiph. fällt die τεσσαρεσκαιδεκάτη auf den Freitag (genauer Donnerstag", + "candidate_score": 0.615823, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_52_54", + "bdc_text": "Tiguri . Vorliegender Brief wurde erst am 13 . Mai zusammen mit Brief Nr. 2900 abgeschickt .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2455", + "psc_text": "παρθένον, εἶπαν <τοῦτο διὰ> τὴν ὑπόνοιαν [τῶν] τινῶν † λεγόντων ἐν παραδόσει ὡς ὅτι διὰ ἑπτὰ μηνῶν ἐγεννήθη. εὑρήκαμεν γὰρ ἀπὸ τούτου τοῦ † προπόσωνν ἕως ἑνδεκάτης Τθβὶ καὶ πρὸ ὀκτὼ εἰδῶν Ἰανουαρίων, ὅτε ἀληθὼς τὰ θεοφάνεια ἐγένετο καὶ ἐγεννήθη, ἑπτὰ μηνῶν χρόνον κατὰ τὸν σεληνιακὸν δρόμον παρὰ ἡμέρας τέσσαρας. ὥστε οὖν εἰ εὕροις ἐνν παρασημειώσεσί που <ταῦτα> γεγραμμένα, μὴ σφάλλου περὶ τὴν εἴδησιν. τῷ μὲν γὰρ ὄντι ἡ βεβαία γέννησις τοῦ Χριστοῦ Τυβὶ ἑνδεκάτη ἐστί. τινὲς δὲ φασιν ὡς δέκα μῆνας ἐνεκυμονήθη παρὰ ἡμέρας ιݲδݲ καὶ ὥρας ὀκτώ, ὡς εἶναι ἐννέα μῆνας καὶ ἡμέρας δεκαπέντε καὶ ὥρας τέσσαρας, 9 Zu dem Tag 20. Juni bez. 21. Mai vergleicht Usener (Weihnachtsfest S. 5 A. 3a) Clemens Al. strom. I 145, 6; II 90, 18ff Stählin εἰσὶ δὲ οἱ περιεργότερον τῇ γενέσει τοῦ σωτῆρος ἡμῶν οὐ μόνον τὸ ἔτος ἀλλὰ καὶ τὴν ἡμέραν προστιθέντες, ἥν φασιν ἔτους κݲηݲ Αὑούστου ἐν πέμπτῃ", + "candidate_score": 0.612121, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_52_54", + "bdc_text": "Tiguri . Vorliegender Brief wurde erst am 13 . Mai zusammen mit Brief Nr. 2900 abgeschickt .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_256", + "psc_text": "3, 2 u. 30, 17, 5 ff — 27 τοῖς μετ���πειτα γεγονόσιν] gegemïber Hilgenfelds (Ketzergesch. des S. 426 A. 726) vielfach; nachgesprochener Behauptung, Epipb. habe hier im Widerspruch mit seiner äteren Schilderung die äer Nazoräer für jünger als äer ärt, ist festzustellen, daß μετέπειτα soviel heißt wie (bez. nach den äern), vgl. den Gegensatz in S. 223, If τῶν μετέπειτα u. τῶν πρὸ αὐτοῦ καὶ σὺν αὐτῷ. Die Reihenfolge soll ausdrücken, daß bei eine derartige Beeinflussung weniger zu erwarten war, als bei den äern GU M 4 πληροῦται πάντα M 6 ἂν < M 10 <τῶν> *, nach S. 221, 19 M 11 δασὶμ M 14 Ὀσσηνῶν] Ἐσσηνῶν M 16 <τῷ > * 17 <Μωυσέως> * | [δὲ] * 18 ἑπτὰ < U 19 * etwa <ἓν ῥῆμα> * 22 θυσίαν οἱ GU 23 τὸ] τῶ U 25 καὶ1 < U | καὶ2 < αἱρέσεις, ἐπειδὴ θέλγονται τῇ αὐτοῦ πλάνῃ·", + "candidate_score": 0.610051, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_52_54", + "bdc_text": "Tiguri . Vorliegender Brief wurde erst am 13 . Mai zusammen mit Brief Nr. 2900 abgeschickt .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2436", + "psc_text": "Abschnitt, an dem bereits Scaliger, Kepler, Petavius, van der Hagen ihre Kräfter versucht haben — Ideler Handb. Der Chronol. I 571 II 243 A. 21 und Duchesne Ren. Quest. Hist. 28 S. 36 A. 1 verzichten auf eine Lösung —, enthätl ungewöhnliche schwierigkeiten. Klar ist (vgl. insbe. S. 298, 5ff), daӃ Epiph. Den Juden zweierlei vorwirft 1) daӃ sie das Passah in der Karwoche willkürlich um 2 Tage vorgerückt hätten 2) daӃ sie infolge ihrer M U 1 μεσούσης U |ἐνέβη U 2 ἐν < U 5 αὐτοῦ 1] < U 6 τὸν οὐρανὸν] τὸ ἱερὸν U 8 τῆς < U | τὸ < U 12 καὶ ἀπὸ Ἰανοναρίου μηνὸς < U | Ἰαννουαρίου Μ | [τῶν]* 16 Ἰαωωουάριον Μ 17 θεὸς < U 18 μένων Dind.] μὲν ὢν M μένει U 20 ἐν τῇ < Μ 20 * ergänze nach Z. 22f u. S. 298, 5f etwa <ἐπιτελούντων τῶν", + "candidate_score": 0.608226, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_52_54", + "bdc_text": "Tiguri . Vorliegender Brief wurde erst am 13 . Mai zusammen mit Brief Nr. 2900 abgeschickt .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2332", + "psc_text": "unter Benutzung von Clemesns Al. strom. I 145,5; II 90,16ff Stählin eine weiters Verbreitung des 8.(18.) November zu erweisen, ist ein Fehlschlag. Außer der hierbei nötigen Änderung im Text des Clemens (κ ݲγ ݲ statt ι ݲγ ݲ) steht ihm die Tatsache im Weg, deß Clemens a. a. O. Taufund Geburtstag ausdrücklich unterscheidet und der (errechnete) Tag dann als Geburtstag, nicht wie bei Epiph. als Tauftag gelten müßte — 18 Luk. 3,23 M U 1 <δὲ> * | * <ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ θεοῦ>* 1f <καθὼς> * 2 πάλιν< U 3 τε< U 5 καὶ ἁπλῶς—ἀφέντες < U | ὣς φησιν] ὡς ἦν? * | ἀφέντες + τὰ πλοῖα M 6 αὐτῷ < U 7 u. 8 οὔτε U 8 vor εὐαγγελισταῖς + ἁγίοις U 13 ἐπιτελεῖ M | τὴν ἀκολουθίαν < U | ὤδε] οὕτως U 14 ἀθυρὶ M 15 † ὡς ἔφημεν] hinter Αἰγυπτίους gestellt U; lies wohl", + "candidate_score": 0.607858, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_52_54", + "bdc_text": "Tiguri . Vorliegender Brief wurde erst am 13 . Mai zusammen mit Brief Nr. 2900 abgeschickt .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2391", + "psc_text": "XIII et Silano) natus est Christus die VIII kal. Jan. — 13 die Κικέλλια sonst nur noch im Canopusdekret Ditteberger syll.2 56, 64 erwähnt; dort aber in den Choiak, genauer vor den περίπλους τοῦ Ὀσείριος am 29. Choiak, Verlegt — 20 ff die Schrift selbst ist nicht erhalten, vgl. Jedoch Ephrem Syrus hymn. 1 in Epiph. Strophe 11; I 10 Lamy: der Leuchtende (d. h. die Sonne) siegte und zeichnete das Geheimnis ab durch die Stufen, die er emporstieg. Zuölt M U (bis Z. 3) 1 ἄλλο πάσχα ὡς εἶναι < U 1—3 ἀπὸ τοῦ χρόνου — ἕως τοῦ σταυροῦ] τῶν ἐν τῷ κηούγματι πεποαγματευμένων· εὐθὺς γὰρ ἀπὸ τοῦ Ἰορδάνου ὡς ὁ Λουκᾶς φησὶν ἦν ὁ Ἰησοῦς ἀρχόμενος εἶναι ὡς ἐτῶν τριάκοντα· ὢν υἱὸς ὡς ἐνομίζετο τοῦ Ἰωσὴφ τοῦ Ἰωσὴφ καὶ ἐπὶ τὰ ἀνωτέρω· γεννᾶται μὲν γὰρ ὁ σωτὴρ κτἑ folgt. S. 288, 19 ff U 9 am Rand Ἰαννουαρίω", + "candidate_score": 0.607516, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_23", + "bdc_text": "Coeterum cuperem aliquid intelligere de Maturino , bibliopola Gallo , qui Tiguri agebat .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_499", + "psc_text": "*, μείζων αὐτοῦ ὤν· ἠν γὰρ ἀεὶ καὶ ἔστιν. τίνι δὲ τοῦτο οὐ δῆλόν ἐστιν; ἄρα γοῦν ματαίως τὰ πάντα παρ’ αὐτοῖς πεποιήτευται, ἀπὸ ἀγαθῶν εἰς φαῦλα μεταβεβλημένα. 8. Καὶ τὰ μὲν βιβλία αὐτῶν πολλά. ἐρωτήσεις γάρ τινας Μαρίας ἐκτίθεται, ἄλλοι δὲ εἰς τὸν προειρημένον Ἰαλδαβαὼθ εἰς ὄνομα τε τοῦ Σὴθ πολλὰ βιβλία ὑποτίθενται· ἀποκαλύψεις δὲ τοῦ Ἀδὰμἄλλα λέγουσιν, εὐαγγέλια δὲ ἕτερα εἰς ὄνομα τῶν μαθητῶν συγγράψασθαι τετολμήκασιν, αὐτὸν δὲ τὸν σωτῆρα ἡμῶν καὶ κύριον Ἰησοῦν Χριστὸν οὐκ αἰσχύνονται λέγειν ὅτι αὐτὸς ἀπεκάλυψε ταύτην τὴν αἰσχρουργίαν. ἐν γὰρ ταῖς ἐρωτήσεσι Μαρίας καλουμέναις μεγάλαις εἰσὶ γὰρ καὶ μικραὶ αὐτοῖς πεπλασμέναι) ὑποτίθενται αὐτὸν αὐτῇ άποκαλύπτειν, παραλαβόντα αὐτὴν εἰς τὸ ὄρος καὶ εύξάμενον καὶ ἐκβαλόντα ἐκ τῆς πλευρᾶς αὐτοῦ γυναῖκα καὶ ἀρξάμενον αὐτῇ ἐγκαταμίγνυσθαι, καὶ οὕτως δῆθεν τὴν ἀπόρροιαν αὐτοῦ μεταλαβόντα δεῖξαι ὅτι »δεῖ οὕτως ποιεῖν, ἵνα ζήσωμεν«, καὶ ὡς τῆς Μαρίας ταραχθείσης καὶ πεσούσης χαμαὶ αὐτὸν πάλιν αὐτὴν ἐγείραντα εἰπεῖν αὐτῇ »ἵνα", + "candidate_score": 0.593966, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.680147, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_13_15", + "bdc_text": "studio colam , tuear atque observabo , teque ipsum obsecro atque obtestor , ut et quam tenacem benevolentię memoriam mihi demonstras , prestare pergas et omni authoritate tua inter vestros ( quam maximi momenti esse duco ) ad fovendam hanc publicam coniunctionem inter Gallos et Helvetios incumbas , ut multo magis magisque de rebus christianorum bene merearis . Huc omnibus ( pręter paucos , quos aliter affectos esse necesse est )Klammern ergänzt . gratissimi adferuntur nuncii de successibus ducis SaxonięJohann Friedrich I. von Sachsen .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.680147, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_51_53", + "bdc_text": "] Celeberrimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiastae doctissimo et eloquentissimo . Tiguri . Vorliegender Brief wurde erst am 13 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.668999, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_51_53", + "bdc_text": "] Celeberrimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiastae doctissimo et eloquentissimo . Tiguri . Vorliegender Brief wurde erst am 13 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_691", + "psc_text": "ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino gaudent. Memor nostri exaudiaris a Domino in omni sancto desiderio tuo, domine charissime et desideratissime, et honorande in Christo frater. EPISTOLA LXVIII. Hieronymus Augustino, jam accepta epistola quae continet quaestionem de mendacio officioso, sed dubitans etiamnum an sit Augustini, negat se responsurum nisi sit certus de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere sancto, ac beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Christo salutem. 1. In ipso profectionis articulo, sancti filii nostri Asterii hypodiaconi, necessarii mei, Beatitudinis tuae litterae supervenerunt, quibus satisfacis te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram; sed epistolae cujusdam, quasi ad me", + "candidate_score": 0.655847, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_1_3", + "bdc_text": "Pratensius d. Henrico Bullingero S. P. D . Valde sum delectatus eo , quod in ultimis tuis ad se literis adscriptum Wohl eine nicht mehr erhaltene Antwort Bullingers auf Baldassare Altieris Brief vom 29 . Januar 1547 ( HBBW XIX , Nr. 2777 ) .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2839", + "psc_text": "tuae, cito de hac re gaudio explebitur cor nostrum, et lingua nostra exsultatione (Psal. CXXV, 2). EPISTOLA CLXXI Excusat formam superioris epistolae ad Maximum datae. Domino beatissimo, et venerabiliter charissimo fratri et coepiscopo PEREGRINO, ALYPIUS et AUGUSTINUS, in Domino salutem. Ad honorabilem fratrem nostrum Maximum litteras dedimus, credentes eum gratanter eas suscepturum: utrum tamen aliquid profecerimus, proxima occasione, quam reperire potueris, dignare rescribere. Sciat sane prolixas epistolas ad familiarissimos nostros, non solum laicos, verum etiam episcopos, sic quomodo ista scripta est, ad eos scribere nos solere, ut et cito scribantur, et charta teneatur commodius cum leguntur, ne forte istum morem nostrum nesciens, factam sibi arbitretur injuriam. FRAGMENTUM EPISTOLAE HACTENUS INEDITAE AUGUSTINI AD MAXIMUM. In Primasii super Apocalypsim Commentariis repertum, libro secundo ad haec verba: Hos septem quin etiam gradus. .. . idem doctor amplissimus Augustinus multis memorat: ad Maximum denique scribens dicit sic: Praeceptis Dei, quae ut bene agamus accepimus", + "candidate_score": 0.655365, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_1_3", + "bdc_text": "Pratensius d. Henrico Bullingero S. P. D . Valde sum delectatus eo , quod in ultimis tuis ad se literis adscriptum Wohl eine nicht mehr erhaltene Antwort Bullingers auf Baldassare Altieris Brief vom 29 . Januar 1547 ( HBBW XIX , Nr. 2777 ) .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_691", + "psc_text": "ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino gaudent. Memor nostri exaudiaris a Domino in omni sancto desiderio tuo, domine charissime et desideratissime, et honorande in Christo frater. EPISTOLA LXVIII. Hieronymus Augustino, jam accepta epistola quae continet quaestionem de mendacio officioso, sed dubitans etiamnum an sit Augustini, negat se responsurum nisi sit certus de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere sancto, ac beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Christo salutem. 1. In ipso profectionis articulo, sancti filii nostri Asterii hypodiaconi, necessarii mei, Beatitudinis tuae litterae supervenerunt, quibus satisfacis te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram; sed epistolae cujusdam, quasi ad me", + "candidate_score": 0.6529, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_51_53", + "bdc_text": "] Celeberrimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiastae doctissimo et eloquentissimo . Tiguri . Vorliegender Brief wurde erst am 13 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3954", + "psc_text": "quia me consuluisti, frater dilectissime, qua existimavi veritate et certa charitate rescripsi; sed ne meliorem, si inveneris, sequaris sententiam, non praescripsi. Melius tamen quod in his periculis faciamus, invenire non possumus, quam orationes ad Dominum Deum nostrum, ut misereatur nostri. Quod ipsum, ut scilicet Dei Ecclesias non desererent, Dei dono nonnulli prudentes et sancti viri et velle et facere meruerunt, et inter dentes obtrectantium a sui propositi intentione minime defecerunt. EPISTOLA CCXXIX. Augustinus Dario comiti, qui pacis conferendae causa missus sit, gratulatur, et provocat ad rescribendum. Domino merito illustri, et magnificentissimo atque in Christo charissimo filio DARIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. A sanctis fratribus et coepiscopis meis Urbano et Novato, qualis sis vir et quantus, accepi: quorum alteri apud Carthaginem in Hilarensi oppido, et modo in Siccensi; alteri autem apud Sitifim te nosse provenit. Per hos ergo factum est, ut nec ego te habere incognitum possem. Neque enim quia", + "candidate_score": 0.65173, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_51_53", + "bdc_text": "] Celeberrimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiastae doctissimo et eloquentissimo . Tiguri . Vorliegender Brief wurde erst am 13 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3462", + "psc_text": "revelavit sive revelaverit, peto nobiscum communicare digneris, et haec nostra rescripta sic accipere, tanquam hominis, qui mallem quidem eorum quae a me inquisisti, habere scientiam quam ignorantiam; sed quia id nondum potui, magis eligo cautam ignorantiam confiteri, quam falsam scientiam profiteri. EPISTOLA CXCVIII. Hesychius Augustino, significans consideratis divinis testimoniis de saeculi fine videri sibi diem quidem et horam frustra inquiri; attamen cognosci posse ex signis num jam instet tempus adventus Christi, quem ut cito venturum pie exspectari docet. Domino beatissimo, et charitate sincerissima venerando fratri et coepiscopo AUGUSTINO, HESYCHIUS, in Domino salutem. 1. Desideranti et exspectanti mihi sanctus compresbyter noster Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem.", + "candidate_score": 0.651097, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_0_2", + "bdc_text": "B . Pratensius d. Henrico Bullingero S. P. D . Valde sum delectatus eo , quod in ultimis tuis ad se literis adscriptum Wohl eine nicht mehr erhaltene Antwort Bullingers auf Baldassare Altieris Brief vom 29 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.648976, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_51_53", + "bdc_text": "] Celeberrimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiastae doctissimo et eloquentissimo . Tiguri . Vorliegender Brief wurde erst am 13 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3903", + "psc_text": "studiorum virum, sanctum Hilarium Arelatensem episcopum, sciat Beatitudo tua admiratorem sectatoremque in aliis omnibus tuae esse doctrinae; et de hoc quod in querelam trahit, jampridem apud Sanctitatem tuam sensum suum per litteras velle conferre. Sed quia utrum hoc facturus, aut quo fine sit facturus incertum est, et omnium nostrum fatigatio, providente hoc praesenti saeculo Dei gratia, in tuae charitatis et scientiae vigore respirat; adde eruditionem humilibus, adde increpationem superbis. Necessarium et utile est etiam quae scripta sunt scribere, ne leve existimetur quod non frequenter arguitur. Sanum enim putant esse quod non dolet, nec vulnus superducta cute sentiunt: sed intelligant perventurum ad sectionem, quod habuerit perseverantem tumorem. Gratia Dei et pax Domini nostri Jesu Christi coronet te in omni tempore, et ambulantem de virtute in virtutem glorificet in aeternum, domine papa beatissime, ineffabiliter mirabilis, incomparabiliter honorande, praestantissime patrone. EPISTOLA CCXXVI. Hilarius Augustino, de eodem argumento. Domino beatissimo ac toto affectu desiderando,", + "candidate_score": 0.645017, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_30_32", + "bdc_text": "Als Maturin sich mit den oben erwähnten Briefen zum ersten Mal Bullinger in Zürich vorstellte , wird dieser ihn gebeten haben , seinen Namen am Ende des von Del Prato verfassten Briefes aufzuschreiben , wohl um sich diesen merken zu können ( s . Herminjard VIII 470 ) . Dabei schrieb der Buchhändler :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3326", + "psc_text": "EPISTOLA CXCIII. Augustinus Mercatori, excusans cur ad ipsius priores litteras nondum responderit, ostendensque Pelagianos in quaestione de baptismo parvulorum hoc ipso esse prope convictos, quod fatentur parvulos quodammodo credere per eos a quibus baptizandi offeruntur: deinde eosdem ex Enochi et Eliae ante obitum translatione, sive ex fidelium vivorum ad Christi adventum raptu, frustra contendere mortem non esse poenam peccati. Domino dilectissimo, et in Christi membris sincerissima charitate praedicando filio MERCATORI, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Litterae Dilectionis tuae, quas prius abs te missas apud Carthaginem accepi, tanto me affecerunt gaudio, ut etiam in posterioribus te succensentem quod tibi non rescripserim, gratissime acceperim. Ipsa quippe indignatio tua non erat simultatis initium, sed indicium charitatis. Ut autem a Carthagine non rescriberem, non occasio defuit perlatorum, sed alia magis urgentia, donec inde proficisceremur, nos occupatissimos et intentissimos continebant. Cum vero inde digressi sumus, perreximus usque ad Mauritaniam Caesariensem, quo nos ecclesiastica", + "candidate_score": 0.644228, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_34_36", + "bdc_text": "Dies verleitete Herminjard dazu , zu glauben , dass Del Prato genauso wie Maturin aus dem Poitou stamme , und den von Del Prato in dem oben erwähnten ersten Brief an Bullinger angeführten lateinischen Namen \"Bartolomeus Pratensius \" mit \"Barthélemi Des Prés\" wiederzugeben , zumal er einen solchen Familiennamen unweit von Fontenay-le- Comte belegen konnte . Als Maturin im August oder September 1543 von Zürich nach Venedig aufbrach , gab ihm Bullinger seine im Jahre 1539 in Zürich erschienene Schrift \"De origine erroris \" ( HBBibl I 12 ) für Del Prato mit , der ihm dafür mit einem Brief vom 11 . November 1543 ( Herminjard IX 110-112 , Nr. 1308 ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_714", + "psc_text": "Italiam sparsa, qua taxabatur locus non recte expositus in Epistola ad Galatas. Domino vere sancto et beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Domino salutem. CAP. PRIMUM. 1. Crebras ad me epistolas dirigis, et saepe compellis ut respondeam cuidam epistolae tuae, cujus ad me, ut ante jam scripsi, per fratrem Sysinnium diaconum exemplaria pervenerant, absque subscriptione tua, et quae primum per fratrem Profuturum, secundo per quemdam alium te misisse significas; et interim Profuturum retractum de itinere, et episcopum constitutum, veloci morte subtractum; illum cujus nomen retices, maris timuisse discrimina, et navigationis mutasse consilium. Quae cum ita sint, satis mirari nequeo quomodo ipsa epistola et Romae et in Italia haberi a plerisque dicatur, et ad me solum non pervenerit, cui soli missa est; praesertim cum idem frater Sysinnius inter caeteros tractatus tuos dixerit eam se non in Africa, non apud te, sed in insula Adriae, ante hoc ferme quinquennium reperisse. 2. De amicitia", + "candidate_score": 0.643542, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_50_52", + "bdc_text": "Vale! [ Adresse auf der Rückseite : ] Celeberrimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiastae doctissimo et eloquentissimo . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1525", + "psc_text": "saluberrimae, quam Dominus noster Jesus Christus ut doceret humiliatus est; huic, inquam, maxime adversatur quaedam, ut ita dicam, imperitissima scientia, dum nos scire gaudemus quid Anaximenes, quid Anaxagoras, quid Pythagoras, quid Democritus senserint, et caetera hujusmodi, ut docti eruditique videamur, cum hoc a vera doctrina et eruditione longe absit. Qui enim didicerit Deum non distendi aut diffundi per locos, neque finitos neque infinitos, quasi in aliqua parte major sit, in aliqua minor, sed totum ubique esse praesentem, sicut veritatem cujus nemo sobrie dicit partem esse in isto loco, et partem in illo, quoniam veritas utique Deus est; nequaquam eum movebit quod de infinito aere sensit, quicumque sensit quod ipse Deus esset. Quid ad illum, si nesciat quam dicant isti corporis formam; eam quippe dicunt quae undique finita sit: et utrum refellendi causa tanquam Academicus, Anaximeni Cicero objecerit formam et pulchritudinem Deum habere oportere, quasi corpoream speciem cogitans, quia ille corporeum", + "candidate_score": 0.643212, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_2_4", + "bdc_text": "Valde sum delectatus eo , quod in ultimis tuis ad se literis adscriptum Wohl eine nicht mehr erhaltene Antwort Bullingers auf Baldassare Altieris Brief vom 29 . Januar 1547 ( HBBW XIX , Nr. 2777 ) . mihi nuper demonstravit ornatissimus vir d. Baltasar Alterius , idque utroque nomine :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3970", + "psc_text": "indicari verbis non potest. Et ego quidem parum eloquor, etsi multum loquar: sed nulli eloquenti omnino concesserim, ut qualicumque et quantacumque epistola sua affectum explicet, quem fecit in mente tua, quod non possum ego, etsi eum possit ita in animo meo videre sicut ego. Restat ergo sic tibi indicare quod scire voluisti, ut in verbis meis, et quod non indicant, sentias. Quid igitur dicam, nisi delectatum me esse litteris tuis, delectatum valde? Repetitio verbi hujus, non est repetitio, sed quasi perpetua dictio: quia fieri non posset, ut semper diceretur, ideo factum est ut saltem repeteretur; sic enim fortasse dici potest. 2. Hic si quaerat aliquis, quid me tandem in tuis tam valde litteris delectaverit; utrum eloquium? respondebo, Non: et ille forsitan respondebit, Ergo laudes tuae; sed de his quoque respondebo, Non: nec ideo, quia non sint ista in illa epistola; nam et eloquium ibi tantum est, ut et optimo te", + "candidate_score": 0.643129, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_2_4", + "bdc_text": "Valde sum delectatus eo , quod in ultimis tuis ad se literis adscriptum Wohl eine nicht mehr erhaltene Antwort Bullingers auf Baldassare Altieris Brief vom 29 . Januar 1547 ( HBBW XIX , Nr. 2777 ) . mihi nuper demonstravit ornatissimus vir d. Baltasar Alterius , idque utroque nomine :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_691", + "psc_text": "ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino gaudent. Memor nostri exaudiaris a Domino in omni sancto desiderio tuo, domine charissime et desideratissime, et honorande in Christo frater. EPISTOLA LXVIII. Hieronymus Augustino, jam accepta epistola quae continet quaestionem de mendacio officioso, sed dubitans etiamnum an sit Augustini, negat se responsurum nisi sit certus de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere sancto, ac beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Christo salutem. 1. In ipso profectionis articulo, sancti filii nostri Asterii hypodiaconi, necessarii mei, Beatitudinis tuae litterae supervenerunt, quibus satisfacis te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram; sed epistolae cujusdam, quasi ad me", + "candidate_score": 0.642645, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_30_32", + "bdc_text": "Als Maturin sich mit den oben erwähnten Briefen zum ersten Mal Bullinger in Zürich vorstellte , wird dieser ihn gebeten haben , seinen Namen am Ende des von Del Prato verfassten Briefes aufzuschreiben , wohl um sich diesen merken zu können ( s . Herminjard VIII 470 ) . Dabei schrieb der Buchhändler :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3768", + "psc_text": "nota per Dei gratiam. Nam ad librum dulcissimum Sanctitatis tuae ita sumus alacriter jucundati, ut sicut Apostoli Dominum post resurrectionem prandentem secum non audebant interrogare quis esset; sciebant enim quia Jesus est (Joan. XXI, 12): ita et nos nec voluimus, nec ausi sumus interrogare de libro, utrum tuae Sanctitatis esset; cum ipsa fidelium gratia quae in eo liberaliter commendatur, nobis tuum, domine sancte papa, eloquiis vivasissimis contestetur. 2. Incipiamus autem, domine beatissime papa, ipsius ordinem perturbationis exponere. Charissimus frater noster Florus servus Paternitatis tuae, cum ad Uzalensem patriam fuisset suadente charitate profectus, eulogias monasterii inter suae civitatis moras, de opusculis nobis tuae attulit Sanctitatis, uno fratre Felice, qui ad tuam Sanctitatem tarde post comites suos venisse dignoscitur, eumdem librum devote dictante; ventum est ad monasterium cum eodem libello, fratre Floro ad Carthaginem de Uzalensi civitate profecto. Mihi non monstrato libro, imperitis fratribus recitare coeperunt; qui quorumdam non intelligentium corda commovit,", + "candidate_score": 0.642238, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_2_4", + "bdc_text": "Valde sum delectatus eo , quod in ultimis tuis ad se literis adscriptum Wohl eine nicht mehr erhaltene Antwort Bullingers auf Baldassare Altieris Brief vom 29 . Januar 1547 ( HBBW XIX , Nr. 2777 ) . mihi nuper demonstravit ornatissimus vir d. Baltasar Alterius , idque utroque nomine :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.64208, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_0_2", + "bdc_text": "B . Pratensius d. Henrico Bullingero S. P. D . Valde sum delectatus eo , quod in ultimis tuis ad se literis adscriptum Wohl eine nicht mehr erhaltene Antwort Bullingers auf Baldassare Altieris Brief vom 29 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_691", + "psc_text": "ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino gaudent. Memor nostri exaudiaris a Domino in omni sancto desiderio tuo, domine charissime et desideratissime, et honorande in Christo frater. EPISTOLA LXVIII. Hieronymus Augustino, jam accepta epistola quae continet quaestionem de mendacio officioso, sed dubitans etiamnum an sit Augustini, negat se responsurum nisi sit certus de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere sancto, ac beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Christo salutem. 1. In ipso profectionis articulo, sancti filii nostri Asterii hypodiaconi, necessarii mei, Beatitudinis tuae litterae supervenerunt, quibus satisfacis te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram; sed epistolae cujusdam, quasi ad me", + "candidate_score": 0.641305, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_6_8", + "bdc_text": "übertragen worden war ( Del Prato wird noch nichts davon gewusst haben) . et vestros Helvetios tam bene convenire significas ; id quod mihi quidem non fuerat dubium , sed , quod scribis , emphasim quandam habere videtur , et , ut tua mihi amicitia nulla cuiusquam alterius antiquior fuerit , ita ad Gallię nostrę prosperum statum et simul Helvetiorum plurimum referre arbitror hanc ipsam publicam cum vobis societatem et coniunctionem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_644", + "psc_text": "nec opus est, arbitror, plura scribere; cum si volueris, facillime possis, et quid alii curent et caveant in possessionibus tuis, et in re tua quid agatur addiscere. In re tua esse, mihi valde affirmatum est, amicum, cum quo cupio concordare; peto faveas ad hanc rem, ut et inter homines magnam laudem, et apud Deum habeas magnam mercedem: jam enim mihi per quemdam Carum utriusque nostrum medium mandaverat, se nescio quos violentos suos timere ne faceret, quos in re tua et te favente timere non poterit; nec ipse in eo debes diligere non constantiam, sed plane pertinaciam. Turpe est enim mutare sententiam, sed veram et rectam; nam stultam et noxiam, et laudabile et salubre est. Sicut autem constantia non sinit hominem depravari, sic pertinacia non sinit corrigi: proinde sicut illa laudanda, sic ista est emendanda. Presbyter quem misi, reliqua tuae prudentiae planius intimabit. Incolumem felicemque te Dei misericordia tueatur, domine dilectissime", + "candidate_score": 0.641251, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_7_9", + "bdc_text": "et vestros Helvetios tam bene convenire significas ; id quod mihi quidem non fuerat dubium , sed , quod scribis , emphasim quandam habere videtur , et , ut tua mihi amicitia nulla cuiusquam alterius antiquior fuerit , ita ad Gallię nostrę prosperum statum et simul Helvetiorum plurimum referre arbitror hanc ipsam publicam cum vobis societatem et coniunctionem . Qua de causa et ego utranquei. e .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4176", + "psc_text": "Christo dilectissimo ac desiderantissimo fratri MARTIANO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Abripui, vel potius obripui, et quodammodo furatus sum memetipsum multis occupationibus meis, ut tibi scriberem antiquissimo amico, quem tamen non habebam, quamdiu in Christo non tenebam. Nosti quippe ut definierit amicitiam Romani, ut ait quidam, maximus auctor Tullius eloquii (Lucanus, lib. 7). Dixit enim, et verissime dixit: Amicitia est rerum humanarum et divinarum cum benevolentia et charitate consensio (Cicero, Lael. 20). Tu autem, mi charissime, aliquando mihi consentiebas in rebus humanis, cum eis more vulgi frui cuperem; et mihi ad ea capessenda quorum me poenitet, favendo velificabas, imo vero vela cupiditatum mearum, cum caeteris tunc dilectoribus meis, inter praecipuos aura laudis inflabas. Porro in rebus divinis, quarum mihi illo tempore nulla eluxerat veritas, utique in majore illius definitionis parte nostra amicitia claudicabat: erat enim rerum tantummodo humanarum, non etiam divinarum, quamvis cum benevolentia et charitate consensio. 2. Et posteaquam", + "candidate_score": 0.640866, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_15", + "bdc_text": "Huc omnibus ( pręter paucos , quos aliter affectos esse necesse est )Klammern ergänzt . gratissimi adferuntur nuncii de successibus ducis SaxonięJohann Friedrich I. von Sachsen .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2756", + "psc_text": "profiteor, eam quae vera est non adversari robustissimae ac fundatissimae fidei, qua Christi Ecclesia nec parvulos homines recentissime natos a damnatione credit, nisi per gratiam nominis Christi, quam in suis Sacramentis commendavit, posse liberari. DE SENTENTIA JACOBI LIBER, SEU EPISTOLA CLXVII . Augustinus Hieronymo, de loco qui est Jacobi II, 10, « Qui offenderit in uno, factus est omnium reus: » multa admiscens de Stoicis, qui docebant omnia peccata esse paria; et quisquis haberet unam virtutem, habere omnes; qui careret una, nullam habere. CAPUT PRIMUM. 1. Quod ad te scripsi, honorande mihi in Christo frater Hieronyme, quaerens de anima humana, si nascentibus singulis novae singulae nunc usque fiunt, ubi peccati vinculum contrabant, quod per Sacramentum gratiae Christi etiam in infantibus recenter natis solvendum esse non dubitamus, cum in non parvum volumen procederet, nolui ulla alia onerare quaestione: sed quod urget acrius, multo minus est negligendum. Proinde quaeso, et per Deum", + "candidate_score": 0.640623, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_1_3", + "bdc_text": "Pratensius d. Henrico Bullingero S. P. D . Valde sum delectatus eo , quod in ultimis tuis ad se literis adscriptum Wohl eine nicht mehr erhaltene Antwort Bullingers auf Baldassare Altieris Brief vom 29 . Januar 1547 ( HBBW XIX , Nr. 2777 ) .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_688", + "psc_text": "Si autem intelligunt, ambos, ut dixi, audiant, et quod voluerint faciant. Si quae etiam plebes a vobis ad nos transierunt, quas putas a dominis coactas, hoc et ibi fiat; ambos nos audiant, et eligant quod placuerit. Si autem non vis hoc fieri, cui non appareat non vos de veritate praesumere? Sed cavenda est ira Dei, et hic et in futuro saeculo. Adjuro te per Christum, ut ad ista respondeas. EPISTOLA LXVII. Augustinus Hieronymo: negans se scripsisse librum in eum; in hoc falsus, quod aliquis prolixam epistolam librum appellasset. Domino charissimo et desideratissimo, et honorando in Christo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum", + "candidate_score": 0.640556, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_30_32", + "bdc_text": "Als Maturin sich mit den oben erwähnten Briefen zum ersten Mal Bullinger in Zürich vorstellte , wird dieser ihn gebeten haben , seinen Namen am Ende des von Del Prato verfassten Briefes aufzuschreiben , wohl um sich diesen merken zu können ( s . Herminjard VIII 470 ) . Dabei schrieb der Buchhändler :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3462", + "psc_text": "revelavit sive revelaverit, peto nobiscum communicare digneris, et haec nostra rescripta sic accipere, tanquam hominis, qui mallem quidem eorum quae a me inquisisti, habere scientiam quam ignorantiam; sed quia id nondum potui, magis eligo cautam ignorantiam confiteri, quam falsam scientiam profiteri. EPISTOLA CXCVIII. Hesychius Augustino, significans consideratis divinis testimoniis de saeculi fine videri sibi diem quidem et horam frustra inquiri; attamen cognosci posse ex signis num jam instet tempus adventus Christi, quem ut cito venturum pie exspectari docet. Domino beatissimo, et charitate sincerissima venerando fratri et coepiscopo AUGUSTINO, HESYCHIUS, in Domino salutem. 1. Desideranti et exspectanti mihi sanctus compresbyter noster Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem.", + "candidate_score": 0.640084, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_0_2", + "bdc_text": "B . Pratensius d. Henrico Bullingero S. P. D . Valde sum delectatus eo , quod in ultimis tuis ad se literis adscriptum Wohl eine nicht mehr erhaltene Antwort Bullingers auf Baldassare Altieris Brief vom 29 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3970", + "psc_text": "indicari verbis non potest. Et ego quidem parum eloquor, etsi multum loquar: sed nulli eloquenti omnino concesserim, ut qualicumque et quantacumque epistola sua affectum explicet, quem fecit in mente tua, quod non possum ego, etsi eum possit ita in animo meo videre sicut ego. Restat ergo sic tibi indicare quod scire voluisti, ut in verbis meis, et quod non indicant, sentias. Quid igitur dicam, nisi delectatum me esse litteris tuis, delectatum valde? Repetitio verbi hujus, non est repetitio, sed quasi perpetua dictio: quia fieri non posset, ut semper diceretur, ideo factum est ut saltem repeteretur; sic enim fortasse dici potest. 2. Hic si quaerat aliquis, quid me tandem in tuis tam valde litteris delectaverit; utrum eloquium? respondebo, Non: et ille forsitan respondebit, Ergo laudes tuae; sed de his quoque respondebo, Non: nec ideo, quia non sint ista in illa epistola; nam et eloquium ibi tantum est, ut et optimo te", + "candidate_score": 0.640046, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_0_2", + "bdc_text": "B . Pratensius d. Henrico Bullingero S. P. D . Valde sum delectatus eo , quod in ultimis tuis ad se literis adscriptum Wohl eine nicht mehr erhaltene Antwort Bullingers auf Baldassare Altieris Brief vom 29 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.639251, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_15", + "bdc_text": "Huc omnibus ( pręter paucos , quos aliter affectos esse necesse est )Klammern ergänzt . gratissimi adferuntur nuncii de successibus ducis SaxonięJohann Friedrich I. von Sachsen .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2757", + "psc_text": "si nascentibus singulis novae singulae nunc usque fiunt, ubi peccati vinculum contrabant, quod per Sacramentum gratiae Christi etiam in infantibus recenter natis solvendum esse non dubitamus, cum in non parvum volumen procederet, nolui ulla alia onerare quaestione: sed quod urget acrius, multo minus est negligendum. Proinde quaeso, et per Deum obsecro ut exponas mihi, quod multis existimo profuturum, aut si jam vel abs te vel ab alio aliquo expositum habes, dirigas nobis, quomodo accipiendum sit quod in Epistola Jacobi apostoli scriptum est, Quicumque enim totam legem servaverit, offendat autem in uno, factus est omnium reus. Quae res talis ac tanta est, ut quod hinc tibi non jam olim scripsi, multum me poeniteat. 2. De agenda namque praesenti vita, quomodo ad vitam perveniamus aeternam, non de praeterita perscrutanda, quam penitus demersit oblivio, sicut est illud quod de anima quaerendum putavi, haec vertitur quaestio. Eleganter autem dictum esse narratur quod huic rei", + "candidate_score": 0.638274, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_7_9", + "bdc_text": "et vestros Helvetios tam bene convenire significas ; id quod mihi quidem non fuerat dubium , sed , quod scribis , emphasim quandam habere videtur , et , ut tua mihi amicitia nulla cuiusquam alterius antiquior fuerit , ita ad Gallię nostrę prosperum statum et simul Helvetiorum plurimum referre arbitror hanc ipsam publicam cum vobis societatem et coniunctionem . Qua de causa et ego utranquei. e .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_442", + "psc_text": "est, perficiatur conventu frequentiore. Dominis dilectissimis et praedicabilibus fratribus ELEUSIO, GLORIO et FELICIBUS, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Fortunium quem Tubursicum habetis episcopum, per eamdem civitatem, quanquam festinantissime, cum ad Cirtensem Ecclesiam pergeremus, experti sumus ita omnino ut de illo soletis benignissime polliceri. Eam ipsam quippe vestram de illo nobis sermocinationem cum ei renuntiaremus, volentes eum videre, non abnuit. Venimus itaque ad eum; quia aetati ejus id a nobis deferendum videbatur, potius quam exigendum ut ipse ad nos veniret prior. Perreximus ergo comitantibus non paucis, quos forte aggregatos nobis illud tempus invenerat. Cum autem apud eum consedissemus, rumore disperso non parva praeterea turba confluxit; sed nobis in tota illa multitudine perpauci apparebant, qui utiliter ac salubriter agi causam illam, et tantam reique tantae quaestionem prudenter et pie discuti cuperent. Caeteri vero magis ad spectaculum quasi altercationis nostrae prope theatrica consuetudine, quam ad instructionem salutis christiana devotione convenerant. Quapropter nec silentium nobis", + "candidate_score": 0.637651, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_0_2", + "bdc_text": "B . Pratensius d. Henrico Bullingero S. P. D . Valde sum delectatus eo , quod in ultimis tuis ad se literis adscriptum Wohl eine nicht mehr erhaltene Antwort Bullingers auf Baldassare Altieris Brief vom 29 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2166", + "psc_text": "bonus, et cum illo aeterno vivas in aeternum, domine dilectissime, et desideratissime frater. Ego autem etsi in me non agnosco praeconia de me tua, quae tuae Benignitatis epistola continet; benevolo tamen animo erga exiguitatem meam ingratus esse non possum: simul admonens ut potius ores pro me, quo talis a Domino fiam, qualem me jam esse arbitraris. Et alia manu: Memor nostri, incolumis Domino placeas, domine dilectissime, et desideratissime frater DE DUABUS PROXIME SEQUENTIBUS EPISTOLIS. (LIB. II RETRACT. CAPUT XLI.) De Videndo Deo scripsi librum, ubi de spirituali corpore quod erit in resurrectione sanctorum, inquisitionem diligentiorem distuli, utrum vel quomodo Deus qui spiritus est, etiam per corpus tale videatur: sed eam postea quaestionem sane difficillimam in novissimo, id est in vicesimo et secundo libro de Civitate Dei, satis quantum arbitror explicavi. Inveni etiam in quodam nostro codice, in quo et iste liber est, quoddam Commonitorium a me factum de hac re", + "candidate_score": 0.637264, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_15", + "bdc_text": "Huc omnibus ( pręter paucos , quos aliter affectos esse necesse est )Klammern ergänzt . gratissimi adferuntur nuncii de successibus ducis SaxonięJohann Friedrich I. von Sachsen .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_407", + "psc_text": "Magis enim amplexi sunt occasionem, qua possent alios falsa criminatione perfundere, et conversas in eos linguas hominum ab inquisitione criminum suorum hoc modo declinare. Alioquin si fieri non posset ut quisque mala quae ipse committeret, in alio judicaret, non diceret quibusdam Paulus apostolus: Propterea inexcusabilis es, o homo omnis qui judicas. In quo enim alium judicas, temetipsum condemnas; eadem enim agis, quae judicas. (Rom. II, 1.) Quod illi omnino fecerunt, ut haec verba apostolica integre in eos apteque conveniant. 11. Non ergo tunc Secundus, quando eorum crimina Deo dimisit, paci unitatique consuluit: alioquin magis hoc apud Carthaginem provideret, ne schisma fieret, ubi nullus aderat cui confesso crimen donare cogeretur; sed quod erat facillimum, tota conservatio pacis esset absentes nolle damnare. Itaque injuriam facerent innocentibus, etiamsi eis non convictis, neque confessis, neque omnino praesentibus ignoscere voluissent. Ille quippe accipit veniam, cujus culpa certissima est. Quanto ergo immaniores et caeciores fuerunt, qui", + "candidate_score": 0.636871, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_30", + "bdc_text": "Als Maturin sich mit den oben erwähnten Briefen zum ersten Mal Bullinger in Zürich vorstellte , wird dieser ihn gebeten haben , seinen Namen am Ende des von Del Prato verfassten Briefes aufzuschreiben , wohl um sich diesen merken zu können ( s .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.635966, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_22_24", + "bdc_text": "Sed de iis alii melius te certiorem facient . Coeterum cuperem aliquid intelligere de Maturino , bibliopola Gallo , qui Tiguri agebat . Der Buchhändler Maturin Virgin ( ? ) aus Fontenay-le- Comte ( Vendée ) im Poitou .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_792", + "psc_text": "in Libris canonicis interpretatio asteriscos habeat, et virgulas praenotatas, et postea aliam translationem absque his signis ediderim; pace tua dixerim, videris mihi non intelligere quod quaesisti. Illa enim interpretatio Septuaginta interpretum est; et ubicumque virgulae, id est obeli sunt, significatur quod Septuaginta plus dixerint quam habetur in hebraeo: ubi autem asterisci, id est stellae praelucentes, ex Theodotionis editione ab Origene additum est; et ibi graeca transtulimus, hic de ipso hebraico, quod intelligebamus expressimus, sensuum potius veritatem quam verborum interdum ordinem conservantes. Et miror quomodo Septuaginta interpretum libros legas non puros, ut ab eis editi sunt, sed ab Origene emendatos, sive corruptos per obelos et asteriscos, et christiani hominis interpretatiunculam non sequaris; praesertim cum ea quae addita sunt, ex hominis Judaei atque blasphemi, post passionem Christi, editione transtulerit. Vis amator esse verus Septuaginta interpretum? Non legas ea quae sub asteriscis sunt: imo rade de voluminibus, ut veterum te fautorem probes. Quod", + "candidate_score": 0.635942, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_2_4", + "bdc_text": "Valde sum delectatus eo , quod in ultimis tuis ad se literis adscriptum Wohl eine nicht mehr erhaltene Antwort Bullingers auf Baldassare Altieris Brief vom 29 . Januar 1547 ( HBBW XIX , Nr. 2777 ) . mihi nuper demonstravit ornatissimus vir d. Baltasar Alterius , idque utroque nomine :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.634438, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_27_29", + "bdc_text": "und Bartolomeo Del Prato ( ebd. , Nr. 1771 ) von Venedig nach Zürich übermittelt . Altieris Brief ermöglicht einen guten Einblick in Maturins Tätigkeit als Buchverkäufer von protestantischen Publikationen in Venedig , die sowohl aus Zürich als auch aus Genf und Straßburg stammten .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2611", + "psc_text": "de Genesi scripsi, versatur haec quaestio vehementer, et ex multis rerum expertarum atque credibiliter auditarum exemplis disputatio illa silvescit. Quid in ea potuerimus vel effecerimus, cum legeris, judicabis; si tamen Dominus dignabitur donare ut eos mihi libros, quantum possum congruenter emendatos, jam liceat edere, et multorum fratrum exspectationem non jam longa disputatione suspendere. 3. Narrabo autem unum aliquid breviter unde cogites. Frater noster Gennadius, notissimus fere omnibus, nobisque charissimus medicus, qui nunc apud Carthaginem degit, et Romae suae artis exercitatione praepolluit, ut hominem religiosum nosti, atque erga pauperum curam impigra misericordia facillimoque animo benignissimum, dubitabat tamen aliquando, ut modo nobis retulit, cum adhuc esset adolescens, et in his eleemosynis ferventissimus, utrum esset ulla vita post mortem. Hujus igitur mentem et opera misericordiae quoniam Deus nullo modo desereret, apparuit illi in somnis conspicuus juvenis et dignus intendi, eique dixit: Sequere me. Quem dum sequeretur, venit ad quamdam civitatem, ubi audire coepit", + "candidate_score": 0.633334, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_29", + "bdc_text": "Altieris Brief ermöglicht einen guten Einblick in Maturins Tätigkeit als Buchverkäufer von protestantischen Publikationen in Venedig , die sowohl aus Zürich als auch aus Genf und Straßburg stammten .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_793", + "psc_text": "corruptos per obelos et asteriscos, et christiani hominis interpretatiunculam non sequaris; praesertim cum ea quae addita sunt, ex hominis Judaei atque blasphemi, post passionem Christi, editione transtulerit. Vis amator esse verus Septuaginta interpretum? Non legas ea quae sub asteriscis sunt: imo rade de voluminibus, ut veterum te fautorem probes. Quod si feceris, omnes Ecclesiarum bibliothecas condemnare cogeris. Vix enim unus aut alter invenietur liber, qui ista non habeat. CAPUT VI. 20. Porro quod dicis non debuisse me interpretari post veteres, et novo uteris syllogismo: « Aut obscura fuerunt quae interpretati sunt Septuaginta, aut manifesta. Si obscura, te quoque in eis falli potuisse credendum est: si manifesta, illos in eis falli non potuisse, perspicuum est: » tuo tibi sermone respondeo. Omnes veteres tractatores qui nos in Domino praecesserunt, et qui Scripturas sanctas interpretati sunt, aut obscura interpretati sunt, aut manifesta. Si obscura, quomodo tu post eos ausus es disserere, quod illi", + "candidate_score": 0.632451, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_51", + "bdc_text": "] Celeberrimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiastae doctissimo et eloquentissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3486", + "psc_text": "Non est vestrum praedicare tempora; sed, Non est vestrum nosse: verum si ita vis intelligi quod ait, Non est vestrum scire, ac si diceret, Non est vestrum scientes facere, id est, non est vestrum hoc docere; quis nostrum docere audeat, vel se scire praesumat quod Deus ille magister nec eos discipulos docuit, a quibus praesentibus interrogatus est praesens, nec illi tam sancti magnique doctores Ecclesiam docere potuerunt? 5. An respondebitur, haec non docuisse Apostolos, sed Prophetas? Hoc enim aisti, et verum est, quod ea quae futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent, inquis, ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Sed si venratio tua satis admiratione plenum esse dicit, si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit; quanto majore admiratione plenam est, si ea quae Prophetae hominibus sunt locuti, haec Apostoli vel scire sunt prohibiti vel docere! Quomodo autem Prophetae", + "candidate_score": 0.631824, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_30", + "bdc_text": "Als Maturin sich mit den oben erwähnten Briefen zum ersten Mal Bullinger in Zürich vorstellte , wird dieser ihn gebeten haben , seinen Namen am Ende des von Del Prato verfassten Briefes aufzuschreiben , wohl um sich diesen merken zu können ( s .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2319", + "psc_text": "nostri Ruffini quae proxima occurrit, nunc rescripta persolvo: de littore namque Hipponensi profectus est. Et approbo misericordiae consilium quod tibi Dominus inspiravit, mihique insinuare dignatus es. Ipse et hoc adjuvet, ipse prosperet, qui jam curam nostram ex magna parte lenivit, quia pervectus et commendatus est charissimus homo, non solum bonis operibus, sed etiam sanctis orationibus tuis. 2. Litterae sane Venerationis tuae, ubi multa quaesiisti, et quaerenda admonuisti, et quaerendo docuisti, ad me pervenerunt. Sed quas ipse continuo rescripsi per homines eorumdem sanctorum solatiorum nostrorum, sicut his tuis recentioribus comperi, non sunt redditae Venerationi tuae. In quibus quidem, quatenus ad interrogata responderim, recolere non valui; nec earum exemplum cum requisiissem, ubi hoc possem recognoscere, inveni. Ad nonnulla tamen me respondisse certus omnino sum, et ideo non ad omnia, quia ut cito finirem, festinatio perlatoris urgebat. Simul etiam miseram, sicut jusseras, et illius epistolae exemplum, quam tuae Charitati apud Carthaginem de corporum", + "candidate_score": 0.631225, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_21_23", + "bdc_text": "Nam versus Epirum visa sunt multa navigia Turcica . Sed de iis alii melius te certiorem facient . Coeterum cuperem aliquid intelligere de Maturino , bibliopola Gallo , qui Tiguri agebat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_792", + "psc_text": "in Libris canonicis interpretatio asteriscos habeat, et virgulas praenotatas, et postea aliam translationem absque his signis ediderim; pace tua dixerim, videris mihi non intelligere quod quaesisti. Illa enim interpretatio Septuaginta interpretum est; et ubicumque virgulae, id est obeli sunt, significatur quod Septuaginta plus dixerint quam habetur in hebraeo: ubi autem asterisci, id est stellae praelucentes, ex Theodotionis editione ab Origene additum est; et ibi graeca transtulimus, hic de ipso hebraico, quod intelligebamus expressimus, sensuum potius veritatem quam verborum interdum ordinem conservantes. Et miror quomodo Septuaginta interpretum libros legas non puros, ut ab eis editi sunt, sed ab Origene emendatos, sive corruptos per obelos et asteriscos, et christiani hominis interpretatiunculam non sequaris; praesertim cum ea quae addita sunt, ex hominis Judaei atque blasphemi, post passionem Christi, editione transtulerit. Vis amator esse verus Septuaginta interpretum? Non legas ea quae sub asteriscis sunt: imo rade de voluminibus, ut veterum te fautorem probes. Quod", + "candidate_score": 0.63069, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_17_19", + "bdc_text": "März 1547 ; s. Nr. 2872 , . ; sed ad vos recentiores perveniunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3503", + "psc_text": "illos vel illos decem annos. Quod si ne hoc quidem comprehendi potest, quaero utrum sic saltem possit definiri tempus adventus ejus, ut cum venturum esse dicamus intra istos, verbi gratia, quinquaginta vel centum annos, vel quotlibet seu majoris numeri seu minoris annorum, sed in quo eorum, nos ignorare. Hoc si jam comprehendisti, multum est quod comprehendere potuisti. Idipsum est autem quod rogo ut nobis benignus impertias, adhibens idonea documenta quibus id potueris indagare: si autem neque hoc te comprehendisse praesumis, hoc sentis quod ego. 17. Novissima enim esse ista tempora, multis rerum signis apparentibus, quae Dominum praedixisse legimus, omnes qui ea credimus, cernimus. Sed et mille annorum tempus, si eorum finis esset saeculi finis, posset universum dici novissimum tempus, vel etiam novissimus dies, quia scriptum est, Mille anni ante oculos tuos, tanquam dies unus (Psal. LXXXIX, 4); ut quidquid per eosdem mille annos gereretur, novissimo tempore vel novissimo die diceretur", + "candidate_score": 0.630472, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_29", + "bdc_text": "Altieris Brief ermöglicht einen guten Einblick in Maturins Tätigkeit als Buchverkäufer von protestantischen Publikationen in Venedig , die sowohl aus Zürich als auch aus Genf und Straßburg stammten .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3755", + "psc_text": "etiam librum, quem si, adjuvante Domino, diligenter legeritis, et vivaciter intellexeritis, nullas existimo inter vos de hac re dissensiones ulterius jam futuras. Portant autem secum et alia, quae vobis dirigenda esse credidimus, quibus cognoscatis quemadmodum catholica Ecclesia, in Dei misericordia, Pelagianae haeresis venena repulerit. Quod enim scriptum est ad papam Innocentium Romanae urbis episcopum, de concilio provinciae Carthaginensis et de concilio Numidiae, et aliquanto diligentius a quinque episcopis, et quae ipse ad tria ista rescripsit; item quod papae Zosimo de Africano concilio scriptum est, ejusque rescriptum ad universos totius orbis episcopos missum; et quod posteriori concilio plenario totius Africae contra ipsum errorem breviter constituimus; et supra memoratum librum meum, quem modo ad vos scripsi: haec omnia et in praesenti legimus cum ipsis, et per eos misimus vobis. 3. Legimus eis etiam librum beatissimi martyris Cypriani de Oratione Dominica, et ostendimus quemadmodum docuerit omnia quae ad mores nostros pertinent, quibus recte", + "candidate_score": 0.629375, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_8", + "bdc_text": "id quod mihi quidem non fuerat dubium , sed , quod scribis , emphasim quandam habere videtur , et , ut tua mihi amicitia nulla cuiusquam alterius antiquior fuerit , ita ad Gallię nostrę prosperum statum et simul Helvetiorum plurimum referre arbitror hanc ipsam publicam cum vobis societatem et coniunctionem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_513", + "psc_text": "epistolam praenotavi; quod in tuam contumeliam fecisse videar, si non ita mihi abs te ut rescribatur exspecto. De Carthaginensi promissione tua vel nostra instantia, quid multa commemorem? Quomodolibet ea gesserimus, transierint, ne quod restat impediant. Nunc excusatio, nisi fallor, nulla est adjuvante Domino; ambo in Numidia sumus, et nobis loco terrarum invicem propinquamus. Rumor ad me detulit, adhuc te velle mecum disputando experiri de quaestione, quae nostram dirimit communionem. Vide quam breviter omnes auferantur ambages, ad hanc epistolam responde, si placet, et fortasse sufficiet, non solum nobis, sed et eis qui nos audire desiderant; aut si non sufficiet, scripta atque rescripta, donec sufficiant, repetantur. Quid enim nobis commodius poterit exhibere urbium, quas incolimus, tanta vicinitas? Ego enim statui nihil de hac re agere vobiscum, nisi per litteras, vel ne cui nostrum de memoria, quod dicitur elabatur, vel ne fraudentur talium studiosi, qui forte interesse non possunt. Soletis de praeteritis rebus", + "candidate_score": 0.628407, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_29", + "bdc_text": "Altieris Brief ermöglicht einen guten Einblick in Maturins Tätigkeit als Buchverkäufer von protestantischen Publikationen in Venedig , die sowohl aus Zürich als auch aus Genf und Straßburg stammten .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2611", + "psc_text": "de Genesi scripsi, versatur haec quaestio vehementer, et ex multis rerum expertarum atque credibiliter auditarum exemplis disputatio illa silvescit. Quid in ea potuerimus vel effecerimus, cum legeris, judicabis; si tamen Dominus dignabitur donare ut eos mihi libros, quantum possum congruenter emendatos, jam liceat edere, et multorum fratrum exspectationem non jam longa disputatione suspendere. 3. Narrabo autem unum aliquid breviter unde cogites. Frater noster Gennadius, notissimus fere omnibus, nobisque charissimus medicus, qui nunc apud Carthaginem degit, et Romae suae artis exercitatione praepolluit, ut hominem religiosum nosti, atque erga pauperum curam impigra misericordia facillimoque animo benignissimum, dubitabat tamen aliquando, ut modo nobis retulit, cum adhuc esset adolescens, et in his eleemosynis ferventissimus, utrum esset ulla vita post mortem. Hujus igitur mentem et opera misericordiae quoniam Deus nullo modo desereret, apparuit illi in somnis conspicuus juvenis et dignus intendi, eique dixit: Sequere me. Quem dum sequeretur, venit ad quamdam civitatem, ubi audire coepit", + "candidate_score": 0.628337, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_2", + "bdc_text": "Valde sum delectatus eo , quod in ultimis tuis ad se literis adscriptum Wohl eine nicht mehr erhaltene Antwort Bullingers auf Baldassare Altieris Brief vom 29 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.626452, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_50_52", + "bdc_text": "Vale! [ Adresse auf der Rückseite : ] Celeberrimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiastae doctissimo et eloquentissimo . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.626315, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_17_19", + "bdc_text": "März 1547 ; s. Nr. 2872 , . ; sed ad vos recentiores perveniunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3518", + "psc_text": "attendite quoniam hoc est quod dictum est per prophetam, Erit in novissimis diebus, dicit Dominus, effundam de Spiritu meo super omnem carnem, etc. (Act. II, 1, 17). 24. Jam tunc ergo erant dies novissimi; quanto magis nunc, etiamsi tantum dierum remansit usque in finem, quantum ad hunc diem a Domini ascensione transactum est, vel aliquid sive minus restet sive amplius? quod profecto nescimus, quia non est nostrum scire tempora vel momenta, quae Pater posuit in sua potestate: cum tamen sciamus, in novissimis temporibus, in novissimis diebus, in novissima hora nos agere, sicut Apostoli; sed multo magis qui fuerunt post illos ante nos, et multo magis nos, et magis quam nos qui erunt post nos, donec ad illos veniatur qui erunt, si dici potest, novissimorum novissimi, atque ad ipsum omnino novissimum, quem vult intelligi Dominus, ubi dicit, Et resuscitabo eum in novissimo die (Joan. VI, 40): qui quam longe absit, comprehendi", + "candidate_score": 0.626244, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_30", + "bdc_text": "Als Maturin sich mit den oben erwähnten Briefen zum ersten Mal Bullinger in Zürich vorstellte , wird dieser ihn gebeten haben , seinen Namen am Ende des von Del Prato verfassten Briefes aufzuschreiben , wohl um sich diesen merken zu können ( s .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_841", + "psc_text": "PAULINO et THERASIAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Charissimus frater Celsus cum rescripta repeteret, debitum reddere festinavi; sed vere festinavi. Cum enim eum putarem adhuc aliquot dies nobiscum moraturum, repente comperta occasione navigii, mihi pridianam suam profectionem jam nocte suggessit. Quid facerem cum eum tenere non possem, et quia ad vos, cum quibus ei melius esset, properabat, nec si possem, deberem. Proinde pauca illico haec arripui dictanda atque mittenda, prolixioris epistolae me confitens debitorem, cum post reditum venerabilium fratrum nostrorum collegarum meorum Theasii et Evodii, primum vestri ex parte satiatus fuero. Uberius enim ad nos in eorum pectoribus et oribus vos esse venturos jamjamque, in Christi nomine atque adjutorio speramus. Cum haec scriberem, etiam per unanimem filium nostrum Thagastensis Ecclesiae presbyterum Fortunatianum, Romam navigaturum, aliam epistolam paucis ante diebus jam dederam. Nunc ergo quod soleo rogo, ut quod soletis faciatis. Oretis pro nobis, ut videat Deus humilitatem nostram et laborem", + "candidate_score": 0.625408, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_30", + "bdc_text": "Als Maturin sich mit den oben erwähnten Briefen zum ersten Mal Bullinger in Zürich vorstellte , wird dieser ihn gebeten haben , seinen Namen am Ende des von Del Prato verfassten Briefes aufzuschreiben , wohl um sich diesen merken zu können ( s .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3768", + "psc_text": "nota per Dei gratiam. Nam ad librum dulcissimum Sanctitatis tuae ita sumus alacriter jucundati, ut sicut Apostoli Dominum post resurrectionem prandentem secum non audebant interrogare quis esset; sciebant enim quia Jesus est (Joan. XXI, 12): ita et nos nec voluimus, nec ausi sumus interrogare de libro, utrum tuae Sanctitatis esset; cum ipsa fidelium gratia quae in eo liberaliter commendatur, nobis tuum, domine sancte papa, eloquiis vivasissimis contestetur. 2. Incipiamus autem, domine beatissime papa, ipsius ordinem perturbationis exponere. Charissimus frater noster Florus servus Paternitatis tuae, cum ad Uzalensem patriam fuisset suadente charitate profectus, eulogias monasterii inter suae civitatis moras, de opusculis nobis tuae attulit Sanctitatis, uno fratre Felice, qui ad tuam Sanctitatem tarde post comites suos venisse dignoscitur, eumdem librum devote dictante; ventum est ad monasterium cum eodem libello, fratre Floro ad Carthaginem de Uzalensi civitate profecto. Mihi non monstrato libro, imperitis fratribus recitare coeperunt; qui quorumdam non intelligentium corda commovit,", + "candidate_score": 0.623992, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_30", + "bdc_text": "Als Maturin sich mit den oben erwähnten Briefen zum ersten Mal Bullinger in Zürich vorstellte , wird dieser ihn gebeten haben , seinen Namen am Ende des von Del Prato verfassten Briefes aufzuschreiben , wohl um sich diesen merken zu können ( s .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_995", + "psc_text": "apud eos quidquam valuisse tuas litteras. Cur autem non valuerint, non opus est scribere; sed mitte aliquem tuorum, vel domesticorum, vel amicorum, cujus hoc fidei possis injungere, qui non ad ea loca, sed ad nos primitus veniat illis omnino nescientibus, et nobiscum primitus consilio pertractato, quod agendum Domino adjuvante visum fuerit, agat. Neque enim tantum pro eis agimus cum hoc agimus, sed etiam pro nostris jam factis catholicis, quibus illorum vicinitas sic infesta est, ut contemni a nobis nullo modo possit. Et hoc quidem breviter scribere poteram; sed volui te habere aliquid litterarum nostrarum, quo rationem curae meae non solum ipse cognosceres, sed etiam cuicumque dissuadenti ne tuorum correctioni operam instanter impendas, nobisque detrahenti quod talia velimus, habeas quod respondeas. Quod si superfluo feci, quod jam ista vel didiceras, vel ipse cogitaveras, aut onerosus fui quod curis publicis tam occupato prolixam epistolam ingessi, peto des veniam, dum tamen quod suggessi", + "candidate_score": 0.623773, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_2", + "bdc_text": "Valde sum delectatus eo , quod in ultimis tuis ad se literis adscriptum Wohl eine nicht mehr erhaltene Antwort Bullingers auf Baldassare Altieris Brief vom 29 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3970", + "psc_text": "indicari verbis non potest. Et ego quidem parum eloquor, etsi multum loquar: sed nulli eloquenti omnino concesserim, ut qualicumque et quantacumque epistola sua affectum explicet, quem fecit in mente tua, quod non possum ego, etsi eum possit ita in animo meo videre sicut ego. Restat ergo sic tibi indicare quod scire voluisti, ut in verbis meis, et quod non indicant, sentias. Quid igitur dicam, nisi delectatum me esse litteris tuis, delectatum valde? Repetitio verbi hujus, non est repetitio, sed quasi perpetua dictio: quia fieri non posset, ut semper diceretur, ideo factum est ut saltem repeteretur; sic enim fortasse dici potest. 2. Hic si quaerat aliquis, quid me tandem in tuis tam valde litteris delectaverit; utrum eloquium? respondebo, Non: et ille forsitan respondebit, Ergo laudes tuae; sed de his quoque respondebo, Non: nec ideo, quia non sint ista in illa epistola; nam et eloquium ibi tantum est, ut et optimo te", + "candidate_score": 0.622279, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_30", + "bdc_text": "Als Maturin sich mit den oben erwähnten Briefen zum ersten Mal Bullinger in Zürich vorstellte , wird dieser ihn gebeten haben , seinen Namen am Ende des von Del Prato verfassten Briefes aufzuschreiben , wohl um sich diesen merken zu können ( s .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2585", + "psc_text": "utrum anima per mortem soluta non omni careat corpore, quo possit ferri de loco in locum. Tum edoceri cupit qua varia ratione de Deo et hominibus dicitur sapientia. Domino venerabiliterque dilectissimo fratri et consacerdoti AUGUSTINO, et fratribus qui tecum sunt, EVODIUS, et fratres qui mecum sunt, in Domino salutem. 1. Debitum flagito epistolae quam misi; et volui primo illud discere quod interrogavi, et postea hoc requirere. Audi rem, quia dignaris, quae me fecit impatientem, ut et id festinarem nosse, si fieri potest, in hac vita. Quemdam puerum habui presbyteri Armeni Melonitani filium notarium: hunc jam saeculo se mergentem, nam scholastico proconsulis excipiebat, per meam eruit Deus humilitatem. Fuit quidem, ut puerilis aetas habet, promptus, aliquantulum inquietus, et accedente aetate (nam vigesimo et secundo anno solvitur), ita eum gravitas morum, et custos bona vita ornavit, ut satis delectet ejus habere memoriam. Erat autem strenuus in notis, et in scribendo bene laboriosus,", + "candidate_score": 0.622263, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_16", + "bdc_text": "- Anspielung auf den Sieg des kurfürstlichen Heeres in Rochlitz am 2 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3497", + "psc_text": "de oculis tuis » (Luc. XIX, 42). Sed hoc ad tempus primi adventus Domini pertinet, non secundi, de quo nunc quaestio est. De secundo quippe adventu suo dixit, Non est vestrum scire tempora, non de primo: de illo enim ab eo quaesierunt Discipuli quem sperabant, non de isto quem jam videbant. Si enim primum ejus adventum Judaei cognovissent, nunquam Dominum gloriae crucifixissent (I Cor. II, 8); et ideo non everti, sed permanere potuissent. Jamvero quod ait ad eos, Poenitentiam agite; completa sunt tempora, credite Evangelio (Marc. I, 15), etiam ipse firmasti de iis temporibus dictum esse Judaeorum, quae continuo post paucos annos fuerant transitura, et nunc novimus jam esse transacta, eversa scilicet civitate in qua regnum eorum fuerat constitutum. 13. Proinde quod ex Daniele de interfecta bestia posuit Venerabilitas tua, et de reliquarum bestiarum regno, et inter haec de filio hominis veniente cum nubibus coeli, manifestum esse dixisti intelligentibus Scripturam.", + "candidate_score": 0.616448, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_2", + "bdc_text": "Valde sum delectatus eo , quod in ultimis tuis ad se literis adscriptum Wohl eine nicht mehr erhaltene Antwort Bullingers auf Baldassare Altieris Brief vom 29 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_706", + "psc_text": "nec alacritas in perferendis, nec fides in reddendis: tantum si aliquo modo merear, adjuvet Dominus, et adsit cordi tuo et desiderio meo, ut fraternam voluntatem nulla major voluntas impediat. 2. Quia ergo duas jam epistolas misi, nullam autem tuam postea recepi, easdem ipsas rursus mittere volui, credens eas non pervenisse. Quae etsi pervenerunt, ac fortasse tuae potius ad me pervenire minime potuerunt, ea ipsa scripta quae jam misisti, iterum mitte, si forte reservata sunt; sin minus, rursus dicta quod legam, dum tamen his respondere ne graveris, quod jam diu est ut exspecto. Primas etiam quas ad te adhuc presbyter litteras praeparaveram mittendas per quemdam fratrem nostrum Profuturum, qui postea collega nobis factus, jam ex hac vita migravit, nec eas tunc ipse perferre potuit, quia continuo dum proficisci disponit, episcopatus sarcina detentus, ac deinde in brevi defunctus est, etiam nunc mittere volui; ut scias in tua colloquia quam olim inardescam, et", + "candidate_score": 0.615884, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_2", + "bdc_text": "Valde sum delectatus eo , quod in ultimis tuis ad se literis adscriptum Wohl eine nicht mehr erhaltene Antwort Bullingers auf Baldassare Altieris Brief vom 29 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_691", + "psc_text": "ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino gaudent. Memor nostri exaudiaris a Domino in omni sancto desiderio tuo, domine charissime et desideratissime, et honorande in Christo frater. EPISTOLA LXVIII. Hieronymus Augustino, jam accepta epistola quae continet quaestionem de mendacio officioso, sed dubitans etiamnum an sit Augustini, negat se responsurum nisi sit certus de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere sancto, ac beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Christo salutem. 1. In ipso profectionis articulo, sancti filii nostri Asterii hypodiaconi, necessarii mei, Beatitudinis tuae litterae supervenerunt, quibus satisfacis te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram; sed epistolae cujusdam, quasi ad me", + "candidate_score": 0.613372, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_14", + "bdc_text": "ad fovendam hanc publicam coniunctionem inter Gallos et Helvetios incumbas , ut multo magis magisque de rebus christianorum bene merearis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", + "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", + "candidate_score": 0.611344, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_16_18", + "bdc_text": "- Anspielung auf den Sieg des kurfürstlichen Heeres in Rochlitz am 2 . März 1547 ; s. Nr. 2872 , . ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_623", + "psc_text": "dicentes: Digitus Dei est hic. 30. Exodum lege, et vide ubi Pascha celebraverunt, post quot dies data sit Lex. Loquitur Deus ad Moysen in eremo Sina die primo mensis tertii. Nota ergo unum diem ex ingressu ipsius tertii mensis, et vide quid dicat inter caetera: Descende, inquit, testare populo, et purifica illos hodie et cras, et lavent vestimenta sua, et sint parati in diem tertium. Tertia enim die descendet Dominus in montem Sina coram omni populo (Id. XIX, 10, 11): tunc data est Lex tertio scilicet die tertii mensis. Numera itaque a quartodecimo primi mensis die, quo factum est Pascha, usque ad diem tertium tertii mensis, et invenies decem et septem dies primi mensis, triginta secundi, tres tertii, qui fiunt quinquaginta. Lex in arca est sanctificatio in corpore Domini, per cujus resurrectionem nobis requies futura promittitur, ad quam percipiendam Spiritu sancto charitas inspiratur. Spiritus autem nondum erat datus, quia Jesus", + "candidate_score": 0.602944, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12923_sent_23", + "bdc_text": "Coeterum cuperem aliquid intelligere de Maturino , bibliopola Gallo , qui Tiguri agebat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_792", + "psc_text": "in Libris canonicis interpretatio asteriscos habeat, et virgulas praenotatas, et postea aliam translationem absque his signis ediderim; pace tua dixerim, videris mihi non intelligere quod quaesisti. Illa enim interpretatio Septuaginta interpretum est; et ubicumque virgulae, id est obeli sunt, significatur quod Septuaginta plus dixerint quam habetur in hebraeo: ubi autem asterisci, id est stellae praelucentes, ex Theodotionis editione ab Origene additum est; et ibi graeca transtulimus, hic de ipso hebraico, quod intelligebamus expressimus, sensuum potius veritatem quam verborum interdum ordinem conservantes. Et miror quomodo Septuaginta interpretum libros legas non puros, ut ab eis editi sunt, sed ab Origene emendatos, sive corruptos per obelos et asteriscos, et christiani hominis interpretatiunculam non sequaris; praesertim cum ea quae addita sunt, ex hominis Judaei atque blasphemi, post passionem Christi, editione transtulerit. Vis amator esse verus Septuaginta interpretum? Non legas ea quae sub asteriscis sunt: imo rade de voluminibus, ut veterum te fautorem probes. Quod", + "candidate_score": 0.599087, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file