diff --git "a/10/10643.json" "b/10/10643.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/10/10643.json" @@ -0,0 +1,2042 @@ +{ + "letter_id": "10643", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/10643", + "dominant_topic": 13, + "topic_dist": [ + 0.059047, + 0.054044, + 0.044627, + 0.048959, + 0.054043, + 0.04783, + 0.052554, + 0.053384, + 0.045067, + 0.044803, + 0.049059, + 0.051629, + 0.045446, + 0.06012, + 0.052924, + 0.05003, + 0.050287, + 0.045417, + 0.046622, + 0.044108 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", + "max_score": 0.686896, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_9_11", + "bdc_text": "Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere . non possumus , memoriam certe eorum , quoad licet , perpetuo conservemus . Neque sane ego adeo stupidi sum ingenii , ut officia erga me vestra , hoc est totius ecclesię Tigurinae atque adeo senatus ipsius , non agnoscam , neque rursus tam ingratus , ut ea ipsa parvifaciam , quapropter , sicubi fortasse animum erga vos meum pleniori aliquo argumento testatus fuero , aliquid profecto me dignum fecisse videbor .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3085", + "psc_text": "Nihil omnino agimus, qui nos per multitudinis exempla defendimus, et ad consolationem nostram, aliena saepe numerantes vitia, deesse nobis dicimus, quos debeamus sequi. Ad illius exemplum mittimur, quem omnes fatemur imitandum. Atque ideo praecipua tibi cura sit, legem nosse divinam: per quam possis, quasi praesentia cernere exempla sanctorum: quid faciendum sit, quidve vitandum, illius consilio disce [al. discere ]. Maximum enim ad justitiam auxilium, est implere divinis eloquiis animum, et quod opere exequi cupias, semper corde meditari. Rudi adhuc populo, et hominibus ad obedientiam insuetis, per Moysen imperatur a Domino, ut in signum memoriae, qua praecepta Domini recordentur: per singulas vestimentorum fimbrias, habeant cum cocco hiacynthini coloris insignia, ut etiam casu huc illucque respicientibus oculis, mandatorum coelestium memoria nascatur. De quibus fimbriis Pharisaei redarguuntur a Domino (Matth. 23. 5), 1103 quod eas perverso usu, non ad commonitionem praeceptorum dei, sed ad ostentationem sui habere coeperint, ut scilicet quasi de majoris", + "candidate_score": 0.686896, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_9_11", + "bdc_text": "Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere . non possumus , memoriam certe eorum , quoad licet , perpetuo conservemus . Neque sane ego adeo stupidi sum ingenii , ut officia erga me vestra , hoc est totius ecclesię Tigurinae atque adeo senatus ipsius , non agnoscam , neque rursus tam ingratus , ut ea ipsa parvifaciam , quapropter , sicubi fortasse animum erga vos meum pleniori aliquo argumento testatus fuero , aliquid profecto me dignum fecisse videbor .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3087", + "psc_text": "Dei memoria tenere, et operibus oblivisci. Sed ideo illa cognosce, ut facias quicquid faciendum didiceris. Non enim auditores legis justi sunt apud Deum, sed factores legis justificabuntur (Rom. 2. 31) . Latus quidem et immensus divinae legis campus extenditur. Qui diversis testimoniis veritatis, velut coelestibus quibusdam floribus vernans, mira oblectatione legentis animum pascit ac refovet. Quae omnia semper cognoscere, secumque revolvere, ingens ad conservandam justitiam beneficium est. Sed quasi ad compendiosum quoddam commonitorium, illa tibi Evangelii eligenda sententia est, et superscribenda cordi tuo, quae ad totius justitiae breviarium, dominico ore profertur: Omnia quaecumque vultis ut faciant vobis homines, haec et vos facite illis. Haec enim Lex et Prophetoe (Matth. 7. 12) . Infinitae namque sunt species, partesque justitiae: quas non modo stylo persequi, sed cogitatione etiam capere difficillimum est. Quas omnes una ac brevi sententia comprehendit, et latentem hominum conscientiam, secreto animi judicio, aut absolvit, aut damnat. 15. Ad omnem", + "candidate_score": 0.686868, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_9", + "bdc_text": "Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3085", + "psc_text": "Nihil omnino agimus, qui nos per multitudinis exempla defendimus, et ad consolationem nostram, aliena saepe numerantes vitia, deesse nobis dicimus, quos debeamus sequi. Ad illius exemplum mittimur, quem omnes fatemur imitandum. Atque ideo praecipua tibi cura sit, legem nosse divinam: per quam possis, quasi praesentia cernere exempla sanctorum: quid faciendum sit, quidve vitandum, illius consilio disce [al. discere ]. Maximum enim ad justitiam auxilium, est implere divinis eloquiis animum, et quod opere exequi cupias, semper corde meditari. Rudi adhuc populo, et hominibus ad obedientiam insuetis, per Moysen imperatur a Domino, ut in signum memoriae, qua praecepta Domini recordentur: per singulas vestimentorum fimbrias, habeant cum cocco hiacynthini coloris insignia, ut etiam casu huc illucque respicientibus oculis, mandatorum coelestium memoria nascatur. De quibus fimbriis Pharisaei redarguuntur a Domino (Matth. 23. 5), 1103 quod eas perverso usu, non ad commonitionem praeceptorum dei, sed ad ostentationem sui habere coeperint, ut scilicet quasi de majoris", + "candidate_score": 0.671838, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_9_11", + "bdc_text": "Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere . non possumus , memoriam certe eorum , quoad licet , perpetuo conservemus . Neque sane ego adeo stupidi sum ingenii , ut officia erga me vestra , hoc est totius ecclesię Tigurinae atque adeo senatus ipsius , non agnoscam , neque rursus tam ingratus , ut ea ipsa parvifaciam , quapropter , sicubi fortasse animum erga vos meum pleniori aliquo argumento testatus fuero , aliquid profecto me dignum fecisse videbor .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1430", + "psc_text": "te Romae moratum sermo proprius indicavit. Nec dubito spiritalium parentum ad patriam revocatum desiderio, quem matris luctus ire prohibebat, ne magis coram doleres, quod absens vix ferre poteras. Quod quereris, stomacho suo unumquemque servire, et nostro non acquiescere judicio, conscientiae nostrae testis est Dominus, post reconciliatas amicitias nullum intercessisse rancorem, quo quempiam laederemus: quin potius cum omni cautione providimus, ne saltem casus in malevolentiam verteretur. Sed quid possumus facere, si unusquisque juste putat se facere quod facit? et videtur sibi remordere potius quam mordere? Vera amicitia quod sentit dissimulare non debet. Praefatiuncula librorum περὶ Ἀρχῶν ad me missa est, quam ex stylo intellexi tuam esse, in qua oblique, imo aperte ego petor: qua mente sit scripta, tu videris: qua intelligatur, et stultis patet. Poteram et ego, qui saepissime figuratas controversias declamavi, aliquid de vetere artificio repetere, et tuo te more laudare. Sed absit a me, ut quod reprehendo in te,", + "candidate_score": 0.668435, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_8_10", + "bdc_text": "Mai in Zürich aufgehalten haben ( vgl . Berchtold Hallers Empfehlungsschreiben an Vadian vom 17 . Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere . non possumus , memoriam certe eorum , quoad licet , perpetuo conservemus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1430", + "psc_text": "te Romae moratum sermo proprius indicavit. Nec dubito spiritalium parentum ad patriam revocatum desiderio, quem matris luctus ire prohibebat, ne magis coram doleres, quod absens vix ferre poteras. Quod quereris, stomacho suo unumquemque servire, et nostro non acquiescere judicio, conscientiae nostrae testis est Dominus, post reconciliatas amicitias nullum intercessisse rancorem, quo quempiam laederemus: quin potius cum omni cautione providimus, ne saltem casus in malevolentiam verteretur. Sed quid possumus facere, si unusquisque juste putat se facere quod facit? et videtur sibi remordere potius quam mordere? Vera amicitia quod sentit dissimulare non debet. Praefatiuncula librorum περὶ Ἀρχῶν ad me missa est, quam ex stylo intellexi tuam esse, in qua oblique, imo aperte ego petor: qua mente sit scripta, tu videris: qua intelligatur, et stultis patet. Poteram et ego, qui saepissime figuratas controversias declamavi, aliquid de vetere artificio repetere, et tuo te more laudare. Sed absit a me, ut quod reprehendo in te,", + "candidate_score": 0.661484, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_8_10", + "bdc_text": "Mai in Zürich aufgehalten haben ( vgl . Berchtold Hallers Empfehlungsschreiben an Vadian vom 17 . Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere . non possumus , memoriam certe eorum , quoad licet , perpetuo conservemus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3085", + "psc_text": "Nihil omnino agimus, qui nos per multitudinis exempla defendimus, et ad consolationem nostram, aliena saepe numerantes vitia, deesse nobis dicimus, quos debeamus sequi. Ad illius exemplum mittimur, quem omnes fatemur imitandum. Atque ideo praecipua tibi cura sit, legem nosse divinam: per quam possis, quasi praesentia cernere exempla sanctorum: quid faciendum sit, quidve vitandum, illius consilio disce [al. discere ]. Maximum enim ad justitiam auxilium, est implere divinis eloquiis animum, et quod opere exequi cupias, semper corde meditari. Rudi adhuc populo, et hominibus ad obedientiam insuetis, per Moysen imperatur a Domino, ut in signum memoriae, qua praecepta Domini recordentur: per singulas vestimentorum fimbrias, habeant cum cocco hiacynthini coloris insignia, ut etiam casu huc illucque respicientibus oculis, mandatorum coelestium memoria nascatur. De quibus fimbriis Pharisaei redarguuntur a Domino (Matth. 23. 5), 1103 quod eas perverso usu, non ad commonitionem praeceptorum dei, sed ad ostentationem sui habere coeperint, ut scilicet quasi de majoris", + "candidate_score": 0.660925, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_10_12", + "bdc_text": "non possumus , memoriam certe eorum , quoad licet , perpetuo conservemus . Neque sane ego adeo stupidi sum ingenii , ut officia erga me vestra , hoc est totius ecclesię Tigurinae atque adeo senatus ipsius , non agnoscam , neque rursus tam ingratus , ut ea ipsa parvifaciam , quapropter , sicubi fortasse animum erga vos meum pleniori aliquo argumento testatus fuero , aliquid profecto me dignum fecisse videbor . De rebus meis scribere nihildum certi possum .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2985", + "psc_text": "ut propemodum contemnendos putarem. In eodem enim luto haesitat, et exceptis verbis tinnulis atquo emendicatis, nihil aliud loquitur. Tamen multum egimus; ut dum epistolae meae respondere conatur, apertius se proderet, et blasphemias suas omnibus patefaceret. Quidquid enim in illa miserabili Synodo Diospolitana dixisse se denegat, in, hoc opere confitetur; nec grande est ineptissimis naeniis respondere. Si autem Dominus vitam 1068 tribuerit, et notariorum habuerimus copiam, paucis lucubratiunculis respondebimus: non ut convincamus haeresim emortuam [al. mortuam ]; sed ut imperitiam atque blasphemiam ejus, nostris sermonibus confutemus. Meliusque hoc faceret sanctitas vestra; ne compellamur contra haereticum nostra laudare. Sancti filii communes Albina, Pinianus et Melania plurimum vos salutant. Has litteras de sancta Bethleem, sancto Presbytero Innocentio dedi perferendas. Neptis vestra Paula miserabiliter deprecatur, ut memores ejus sitis, et multum vos salutat. Incolumes vos et memores mei, Domini nostri Jesu Christi tueatur clementia, Domini vere sancti atque omnium affectione venerabiles patres. EPISTOLA CXLIV.", + "candidate_score": 0.660161, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_7_9", + "bdc_text": "Er muß sich kurz nach dem 17 . Mai in Zürich aufgehalten haben ( vgl . Berchtold Hallers Empfehlungsschreiben an Vadian vom 17 . Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1430", + "psc_text": "te Romae moratum sermo proprius indicavit. Nec dubito spiritalium parentum ad patriam revocatum desiderio, quem matris luctus ire prohibebat, ne magis coram doleres, quod absens vix ferre poteras. Quod quereris, stomacho suo unumquemque servire, et nostro non acquiescere judicio, conscientiae nostrae testis est Dominus, post reconciliatas amicitias nullum intercessisse rancorem, quo quempiam laederemus: quin potius cum omni cautione providimus, ne saltem casus in malevolentiam verteretur. Sed quid possumus facere, si unusquisque juste putat se facere quod facit? et videtur sibi remordere potius quam mordere? Vera amicitia quod sentit dissimulare non debet. Praefatiuncula librorum περὶ Ἀρχῶν ad me missa est, quam ex stylo intellexi tuam esse, in qua oblique, imo aperte ego petor: qua mente sit scripta, tu videris: qua intelligatur, et stultis patet. Poteram et ego, qui saepissime figuratas controversias declamavi, aliquid de vetere artificio repetere, et tuo te more laudare. Sed absit a me, ut quod reprehendo in te,", + "candidate_score": 0.656048, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_10_12", + "bdc_text": "non possumus , memoriam certe eorum , quoad licet , perpetuo conservemus . Neque sane ego adeo stupidi sum ingenii , ut officia erga me vestra , hoc est totius ecclesię Tigurinae atque adeo senatus ipsius , non agnoscam , neque rursus tam ingratus , ut ea ipsa parvifaciam , quapropter , sicubi fortasse animum erga vos meum pleniori aliquo argumento testatus fuero , aliquid profecto me dignum fecisse videbor . De rebus meis scribere nihildum certi possum .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2646", + "psc_text": "1. Saepe et multum flagitas, virgo Christi Principia, ut memoriam 951 sanctae feminae Marcellae litteris recolam, et bonum quo diu fruiti sumus, etiam caeteris noscendum, imitandumque describam. Satisque doleo, quod hortaris sponte currentem, et me arbitraris indigere precibus, qui ne tibi quidem in ejus dilectione concedam: multoque plus accipiam, quam tribuam beneficii tantarum recordatione virtutum. Nam ut hucusque reticerem, et biennium praeterirem silentio, non fuit dissimulationis, ut male existimas, sed tristitiae incredibilis, quae ita meum oppressit animum, ut melius judicarem tacere impraesentiarum, quam nihil dignum illius laudibus dicere. Neque vero Marcellam tuam, imo meam, et ut verius loquar, nostram, omniumque Sanctorum, et propriae Romanae urbis inclytum decus institutis rhetorum praedicabo; ut exponam illustrem familiam, alti sanguinis decus, et stemmata per Consules et Praefectos Praetorio decurrentia. Nihil in illa laudabo, nisi quod proprium est, et eo nobilius, quod, opibus et nobilitate contempta, facta est paupertate et humilitate nobilior. 2. Orba [al.", + "candidate_score": 0.652593, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_11_13", + "bdc_text": "Neque sane ego adeo stupidi sum ingenii , ut officia erga me vestra , hoc est totius ecclesię Tigurinae atque adeo senatus ipsius , non agnoscam , neque rursus tam ingratus , ut ea ipsa parvifaciam , quapropter , sicubi fortasse animum erga vos meum pleniori aliquo argumento testatus fuero , aliquid profecto me dignum fecisse videbor . De rebus meis scribere nihildum certi possum . Hic adhuc residemus , ego atque uxorMargaretha , geb. Edel ( vgl. Correspondance de Théodore de Bèze , hg. v. H. Aubert , F. Aubert und H. Meylan , Bd. I , Genf 1960 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2640", + "psc_text": "Dominis vere sanctis atque omni officiorum caritate venerandis filiis MARCELLINO et ANAPSYCHIAE, HIERONYMUS in Christo salutem. 1. Tandem ex Africa vestrae litteras unanimitatis accepi; et non me poenitet impudentiae, qua tacentibus vobis epistolas meas frequenter ingessi, ut rescriptum mererer, et vos esse sospites, non aliis nuntiantibus, sed vestro potissimum sermone cognoscerem. Super animae statu memini vestrae quaestiunculae, imo maxime ecclesiasticae quaestionis: Utrum lapsa de coelo sit, ut Pythagoras philosophus, omnesque Platonici, et Origenes putant: An a propria Dei substantia, ut Stoici, Manichaeus, et Hispana Priscilliani haeresis suspicantur: An in thesauro habeantur Dei, olim 949 conditae, ut quidam Ecclesiastici stulta persuasione confidunt: An quotidie a Deo fiant, et mittantur in corpora, secundum illud, quod in Evangelio scriptum est, Pater meus usque modo operatur, et ego operor (Joan. 5. 17) : An certe ex traduce, ut Tertullianus, Apollinaris, et maxima pars Occidentalium autumant; ut, quomodo corpus ex corpore, sic anima nascatur ex", + "candidate_score": 0.65216, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_8_10", + "bdc_text": "Mai in Zürich aufgehalten haben ( vgl . Berchtold Hallers Empfehlungsschreiben an Vadian vom 17 . Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere . non possumus , memoriam certe eorum , quoad licet , perpetuo conservemus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3087", + "psc_text": "Dei memoria tenere, et operibus oblivisci. Sed ideo illa cognosce, ut facias quicquid faciendum didiceris. Non enim auditores legis justi sunt apud Deum, sed factores legis justificabuntur (Rom. 2. 31) . Latus quidem et immensus divinae legis campus extenditur. Qui diversis testimoniis veritatis, velut coelestibus quibusdam floribus vernans, mira oblectatione legentis animum pascit ac refovet. Quae omnia semper cognoscere, secumque revolvere, ingens ad conservandam justitiam beneficium est. Sed quasi ad compendiosum quoddam commonitorium, illa tibi Evangelii eligenda sententia est, et superscribenda cordi tuo, quae ad totius justitiae breviarium, dominico ore profertur: Omnia quaecumque vultis ut faciant vobis homines, haec et vos facite illis. Haec enim Lex et Prophetoe (Matth. 7. 12) . Infinitae namque sunt species, partesque justitiae: quas non modo stylo persequi, sed cogitatione etiam capere difficillimum est. Quas omnes una ac brevi sententia comprehendit, et latentem hominum conscientiam, secreto animi judicio, aut absolvit, aut damnat. 15. Ad omnem", + "candidate_score": 0.651097, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_10_12", + "bdc_text": "non possumus , memoriam certe eorum , quoad licet , perpetuo conservemus . Neque sane ego adeo stupidi sum ingenii , ut officia erga me vestra , hoc est totius ecclesię Tigurinae atque adeo senatus ipsius , non agnoscam , neque rursus tam ingratus , ut ea ipsa parvifaciam , quapropter , sicubi fortasse animum erga vos meum pleniori aliquo argumento testatus fuero , aliquid profecto me dignum fecisse videbor . De rebus meis scribere nihildum certi possum .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_670", + "psc_text": "Nunquid juvenis sum, aut canones ignoro? Audi igitur veritatem in sermone Dei, me hoc nec audisse, nec nosse, nec istius sermonis penitus recordari. Suspicatus autem sum, ne forsitan inter multa, quasi homo oblitus essem: et ob hanc causam sanctum Gregorium sciscitatus sum, et Zenonem Presbyterum, qui cum eo est. E quibus Abbas Gregorius respondit, se hoc penitus ignorare. Zenon autem dixit, quia cum ei Presbyter Ruffinus nescio quae alia transitorie loqueretur, etiam hoc dixerit: Putasne aliquos ordinaturus est sanctus Episcopus [al. Epiphanus ]? et hucusque stetisse sermonem. Ego autem Epiphanius nec audivi quicquam, nec respondi. Unde, dilectissime, non te praeveniat furor, nec occupet indignatio, nec frustra movearis: et aliud dolens, te vertas ad alia, ut peccandi occasionem invenisse videaris. Quod Propheta devitans, Dominum precatur, dicens: « Non declines cor meum in verba malitiae: ad excusandans excusationes in peccatis » (Ps. 140. 4). 3. Illud quoque audiens admiratus sum, quod quidam,", + "candidate_score": 0.650148, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_11_13", + "bdc_text": "Neque sane ego adeo stupidi sum ingenii , ut officia erga me vestra , hoc est totius ecclesię Tigurinae atque adeo senatus ipsius , non agnoscam , neque rursus tam ingratus , ut ea ipsa parvifaciam , quapropter , sicubi fortasse animum erga vos meum pleniori aliquo argumento testatus fuero , aliquid profecto me dignum fecisse videbor . De rebus meis scribere nihildum certi possum . Hic adhuc residemus , ego atque uxorMargaretha , geb. Edel ( vgl. Correspondance de Théodore de Bèze , hg. v. H. Aubert , F. Aubert und H. Meylan , Bd. I , Genf 1960 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1255", + "psc_text": "scribenda dictavimus: non ut impleremus materiam, sed ne tibi in principio amicitiarum aliquid imperanti, videremur negare. Ora nobis a Domino sospitatem, ut post duodecim menses, quibus jugi languore confectus sum, possim aliquid dignum vestrae scribere voluntati: et ignosce si scatens oratio, cursu solito non fluat. Non enim eodem lepore dictamus, quo scribimus: quia in altero saepe stylum vertimus, iterum quae legi digna sint, scripturi: in altero quidquid in buccam venerit celeri sermone convolvimus. Caninium libenter vidi, qui narrare tibi poterit, quam difficile et periculosum manus dexterae, usque in praesentem diem, quo ista dictavi, vulnus sustinuerim. EPISTOLA LXXV. AD THEODORAM VIDUAM. Theodoram Lucinii viduam consolatur de morte mariti, cujus virtutes, et castitatem praecipue laudat. 1. Lugubri nuntio consternatus super sancti et venerabilis mihi dormitione Lucinii, vix brevem Epistolam dictare potui. Non quod ejus vicem doleam, quem scio ad meliora transisse, dicente Moyse: Transiens videbo visionem hanc magnam (Exod. 3. 3) ;", + "candidate_score": 0.648251, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_9", + "bdc_text": "Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3087", + "psc_text": "Dei memoria tenere, et operibus oblivisci. Sed ideo illa cognosce, ut facias quicquid faciendum didiceris. Non enim auditores legis justi sunt apud Deum, sed factores legis justificabuntur (Rom. 2. 31) . Latus quidem et immensus divinae legis campus extenditur. Qui diversis testimoniis veritatis, velut coelestibus quibusdam floribus vernans, mira oblectatione legentis animum pascit ac refovet. Quae omnia semper cognoscere, secumque revolvere, ingens ad conservandam justitiam beneficium est. Sed quasi ad compendiosum quoddam commonitorium, illa tibi Evangelii eligenda sententia est, et superscribenda cordi tuo, quae ad totius justitiae breviarium, dominico ore profertur: Omnia quaecumque vultis ut faciant vobis homines, haec et vos facite illis. Haec enim Lex et Prophetoe (Matth. 7. 12) . Infinitae namque sunt species, partesque justitiae: quas non modo stylo persequi, sed cogitatione etiam capere difficillimum est. Quas omnes una ac brevi sententia comprehendit, et latentem hominum conscientiam, secreto animi judicio, aut absolvit, aut damnat. 15. Ad omnem", + "candidate_score": 0.644938, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_16_18", + "bdc_text": "Datum Isnę , Rhetiae oppido , calendis iulii 1535 . Vester ex animo Melchior Rufus Volmarius . [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1328", + "psc_text": "35) . XI. MANSIO. Profecti de Alus, castra metati sunt in Raphidim: et non erat ibi aqua populo (Num. 33. 14) . Undecima Mansio est, quam violenter interpretatam in libro Hebraicorum Nominum reperi, vidit os sufficiens eis, aut certe, visio oris fortium: meliusque transfertur, dissolutio fortium, vel sanitas fortium, sive juxta proprietatem linguae Syrae, remissio manuum. Haec et in Exodo legitur (Cap. 17. 1) post profectionem de eremo Sin. Queritur in ea populus ob ardorem sitis: fons de petra Oreb erumpit, et profluit: et quia tentaverunt Deum, locus Raphidim, tentationis quoque, id est, MESSE [al. Masa ], sortitus est nomen. Moyses ascendit in montem: Jesus contra Amalec militat: ad crucis signum superatur inimicus: remissis orantis manibus, hostis victor insequitur. Sedet Moyses super lapidem dictum a Zacharia (Cap. 2. v. 5), qui septem habebat oculos: et in Samuelis volumine appellatur ABEN EZER, id est, lapis adjutorii (1. Reg. 4. 1) :", + "candidate_score": 0.640657, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_7_9", + "bdc_text": "Er muß sich kurz nach dem 17 . Mai in Zürich aufgehalten haben ( vgl . Berchtold Hallers Empfehlungsschreiben an Vadian vom 17 . Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3085", + "psc_text": "Nihil omnino agimus, qui nos per multitudinis exempla defendimus, et ad consolationem nostram, aliena saepe numerantes vitia, deesse nobis dicimus, quos debeamus sequi. Ad illius exemplum mittimur, quem omnes fatemur imitandum. Atque ideo praecipua tibi cura sit, legem nosse divinam: per quam possis, quasi praesentia cernere exempla sanctorum: quid faciendum sit, quidve vitandum, illius consilio disce [al. discere ]. Maximum enim ad justitiam auxilium, est implere divinis eloquiis animum, et quod opere exequi cupias, semper corde meditari. Rudi adhuc populo, et hominibus ad obedientiam insuetis, per Moysen imperatur a Domino, ut in signum memoriae, qua praecepta Domini recordentur: per singulas vestimentorum fimbrias, habeant cum cocco hiacynthini coloris insignia, ut etiam casu huc illucque respicientibus oculis, mandatorum coelestium memoria nascatur. De quibus fimbriis Pharisaei redarguuntur a Domino (Matth. 23. 5), 1103 quod eas perverso usu, non ad commonitionem praeceptorum dei, sed ad ostentationem sui habere coeperint, ut scilicet quasi de majoris", + "candidate_score": 0.637037, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_17_19", + "bdc_text": "Vester ex animo Melchior Rufus Volmarius . [ Adresse auf der Rückseite : ] Domino Bulingero ac toti ecclesię Tigurinae .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1329", + "psc_text": "Moyses ascendit in montem: Jesus contra Amalec militat: ad crucis signum superatur inimicus: remissis orantis manibus, hostis victor insequitur. Sedet Moyses super lapidem dictum a Zacharia (Cap. 2. v. 5), qui septem habebat oculos: et in Samuelis volumine appellatur ABEN EZER, id est, lapis adjutorii (1. Reg. 4. 1) : et utramque manum ejus Aaron, et Ur, id est, montanus, lucidusque sustentat. Devicto adversario supervenit Jethro, educit Zephoram, et utrumque filium; dat concilium septuaginta Seniorum: et in typum Ecclesiae de gentibus congregatae, Legis immunitio, Evangelio suggerente, completur. Pulchre autem dissolutio, ac sanitas fortium, RAPHIDIM dicitur, vel propter dissipatum Amalec, vel propter sanatum Israel. Sin autem remissionem manuum juxta Syros RAPHIDIM sonat, dicemus, propter offensam populi: quia contra Dominum murmuravit, istud loco nomen impositum. Haec tangimus potius quam exponimus, breviter indicasse contenti, quod post fermentum Alus, et Messam Ecclesiae, soleant multiplicia daemonum adversum nos tentamenta consurgere. 478 XII. MANSIO. Et profecti", + "candidate_score": 0.619072, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_16_18", + "bdc_text": "Datum Isnę , Rhetiae oppido , calendis iulii 1535 . Vester ex animo Melchior Rufus Volmarius . [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2959", + "psc_text": ". . . . Rhoebe diu (res si qua diu mortalibus ulla est) Viximus. (Aeneid. 10.) 11. Posuisti iniquitates nostras coram te: negligentias nostras in luce vultus tui. Septuaginta: Posuisti iniquitates nostras in conspectu tuo, saeculum nostrum in illuminatione vultus tui. Ubi nos juxta Hebraicum et Symmachum posuimus, negligentias nostras, pro quo Septuaginta, saeculum nostrum transtulerunt, in Hebraico scriptum est ALOMENU, quod quinta Editio interpretatur, adolescentiam; Aquila παροράσεις, et nos in linguam nostram vertere possumus, errores, sive ignorantias. Unde dixit in alio loco: Delicta juventutis meae, et ignorantias meas ne memineris (Ps. 24. 7) . Et iterum: Delicta quis intelligit? Et: Ab occultis meis munda me Domine: et ab alienis parce servo tuo (Psal. 18. 13) . Aliena enim nobis sunt vitia, quae saepe voluntate, interdum ignorantia et errore committimus: et tamen cum non sit voluntas in crimine, error in culpa est. Miror autem cur Septuaginta voluerint pro adolescentia, negligentiis,", + "candidate_score": 0.618407, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf006", + "work_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem", + "max_score": 0.6795, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_9_11", + "bdc_text": "Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere . non possumus , memoriam certe eorum , quoad licet , perpetuo conservemus . Neque sane ego adeo stupidi sum ingenii , ut officia erga me vestra , hoc est totius ecclesię Tigurinae atque adeo senatus ipsius , non agnoscam , neque rursus tam ingratus , ut ea ipsa parvifaciam , quapropter , sicubi fortasse animum erga vos meum pleniori aliquo argumento testatus fuero , aliquid profecto me dignum fecisse videbor .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_847", + "psc_text": "Esaiam (Is. V, 21). Malum pro malo nemini retribueritis; et (Levit. XIX, 18): Malitiae fratris vestri ne memineritis . Nec vosmetipsos ulciscentes: Mihi enim (Deut. XXXII, 35) vindictam, et ego vindicabo, dicit Dominus. Pacem cum omnibus hominibus habetote; ergo et legalis talio non retributionem injuriae permittebat, sed inceptionem metu retributionis conprimebat. Merito itaque totam Creatoris disciplinam principali praecepto ejus conclusit: Diliges proximum tanquam te. Hoc Legis supplementum si ex ipsa Lege est, quis sit Deus Legis jam ignoro (metuo ne deus Marcionis); si vero Evangelium Christi hoc praecepto adimpletur, Christi autem non est Creatoris, quo jam contendimus? Dixerit Christus, an non: Ego non veni legem dissolvere, sed implere (Matth. V, 17) ? Frustra de ista sententia neganda Ponticus laboravit. Si Evangelium Legem non adimplevit, ecce Lex Evangelium adimplevit. Bene autem quod et in clausula tribunal Christi comminatur, utique judicis et ultoris, utique Creatoris; illum certe constituens promerendum, quem intentat timendum,", + "candidate_score": 0.6795, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_9", + "bdc_text": "Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_847", + "psc_text": "Esaiam (Is. V, 21). Malum pro malo nemini retribueritis; et (Levit. XIX, 18): Malitiae fratris vestri ne memineritis . Nec vosmetipsos ulciscentes: Mihi enim (Deut. XXXII, 35) vindictam, et ego vindicabo, dicit Dominus. Pacem cum omnibus hominibus habetote; ergo et legalis talio non retributionem injuriae permittebat, sed inceptionem metu retributionis conprimebat. Merito itaque totam Creatoris disciplinam principali praecepto ejus conclusit: Diliges proximum tanquam te. Hoc Legis supplementum si ex ipsa Lege est, quis sit Deus Legis jam ignoro (metuo ne deus Marcionis); si vero Evangelium Christi hoc praecepto adimpletur, Christi autem non est Creatoris, quo jam contendimus? Dixerit Christus, an non: Ego non veni legem dissolvere, sed implere (Matth. V, 17) ? Frustra de ista sententia neganda Ponticus laboravit. Si Evangelium Legem non adimplevit, ecce Lex Evangelium adimplevit. Bene autem quod et in clausula tribunal Christi comminatur, utique judicis et ultoris, utique Creatoris; illum certe constituens promerendum, quem intentat timendum,", + "candidate_score": 0.673721, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_7_9", + "bdc_text": "Er muß sich kurz nach dem 17 . Mai in Zürich aufgehalten haben ( vgl . Berchtold Hallers Empfehlungsschreiben an Vadian vom 17 . Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_847", + "psc_text": "Esaiam (Is. V, 21). Malum pro malo nemini retribueritis; et (Levit. XIX, 18): Malitiae fratris vestri ne memineritis . Nec vosmetipsos ulciscentes: Mihi enim (Deut. XXXII, 35) vindictam, et ego vindicabo, dicit Dominus. Pacem cum omnibus hominibus habetote; ergo et legalis talio non retributionem injuriae permittebat, sed inceptionem metu retributionis conprimebat. Merito itaque totam Creatoris disciplinam principali praecepto ejus conclusit: Diliges proximum tanquam te. Hoc Legis supplementum si ex ipsa Lege est, quis sit Deus Legis jam ignoro (metuo ne deus Marcionis); si vero Evangelium Christi hoc praecepto adimpletur, Christi autem non est Creatoris, quo jam contendimus? Dixerit Christus, an non: Ego non veni legem dissolvere, sed implere (Matth. V, 17) ? Frustra de ista sententia neganda Ponticus laboravit. Si Evangelium Legem non adimplevit, ecce Lex Evangelium adimplevit. Bene autem quod et in clausula tribunal Christi comminatur, utique judicis et ultoris, utique Creatoris; illum certe constituens promerendum, quem intentat timendum,", + "candidate_score": 0.653774, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf018", + "work_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1", + "max_score": 0.676126, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_2_4", + "bdc_text": "Mai 1535 angetreten ( vgl . Barbara Zeller-Lorenz , Melchior Volmar [1497-1560 ] , in : Ferdinandina . FS Ferdinand Elsener , hg. v . Friedrich Ebel u. a. , 2. , erw. Aufl. , Tübingen 1973 , S. 153 mit Anm. 63 )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2117", + "psc_text": "33, 928f Hieronymus ep. 41; weiteres bei Labriolle, les sources de l’histoire du Montanisme 1913 — 8 anders (c. 2,7; S. 222, 8 u.) hear. 51,33, 4 f; S. 307, 6 ff. Zur Verteidigung der an unserer Stelle vorliegenden Angabe vgl. Zahn Forsch. V 29 ff Harnack Lit.-Gesch. II 1, 363 ff; in Betracht kommt auch das leider nicht unzweideutige Zeugnis der ep. apost. c. 17; S. 58, 1 u. 59, 1 Schmidt (die Weissagung, daß Christus 120 (150) Jahre nach seiner Himmelfahrt wiederkommen werde, könnte einer der Anlässe für das Auftreten des Montanus gewesen sein) — 10 ff zur Zeitangabe für Marcion vgl. Clemens Al. strom. VII 106, 4 f; III 75, 13 ff Stählin 13 ff vgl. Hippolyt refut. VIII 19, 1 ff; S. 238, 4 ff Wendland ἕτεροι δὲ . . . Φρύγες τὸ γένος προληφθέντες ὑπὸ γυναίων ἠπάτηνται, Πρισκίλλης τινὸς καὶ Μαξιμίλλης καλουμένων, ἃς προφήτιδας νομίζουσιν,", + "candidate_score": 0.676126, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_2_4", + "bdc_text": "Mai 1535 angetreten ( vgl . Barbara Zeller-Lorenz , Melchior Volmar [1497-1560 ] , in : Ferdinandina . FS Ferdinand Elsener , hg. v . Friedrich Ebel u. a. , 2. , erw. Aufl. , Tübingen 1973 , S. 153 mit Anm. 63 )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2427", + "psc_text": "τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8 ff wo? (einzige vergleichbare Stelle Sach. 7, 3) —18 ff vgl. Oben c. 16, 1 ff; S. 270, 14 ff u. c. 30, 10; S. 303, 4 M U 1 Ἰαννουαρίων Μ |πέμπτη ist nicht mit Kubistchek zu beanstanden; der Gesamtausdruck πέμπτη—ἐπιφώσκουσα bezeichnet ganz richtig die Mitternacht zwischen 5. u. 6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294,", + "candidate_score": 0.66643, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_2", + "bdc_text": "Mai 1535 angetreten ( vgl . Barbara Zeller-Lorenz , Melchior Volmar [1497-1560 ] , in :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2427", + "psc_text": "τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8 ff wo? (einzige vergleichbare Stelle Sach. 7, 3) —18 ff vgl. Oben c. 16, 1 ff; S. 270, 14 ff u. c. 30, 10; S. 303, 4 M U 1 Ἰαννουαρίων Μ |πέμπτη ist nicht mit Kubistchek zu beanstanden; der Gesamtausdruck πέμπτη—ἐπιφώσκουσα bezeichnet ganz richtig die Mitternacht zwischen 5. u. 6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294,", + "candidate_score": 0.656254, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_2_4", + "bdc_text": "Mai 1535 angetreten ( vgl . Barbara Zeller-Lorenz , Melchior Volmar [1497-1560 ] , in : Ferdinandina . FS Ferdinand Elsener , hg. v . Friedrich Ebel u. a. , 2. , erw. Aufl. , Tübingen 1973 , S. 153 mit Anm. 63 )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2399", + "psc_text": "Ges. 1875 S. 99 ff Wellhausen, Skizzen und Vorarb. 3, 45 ff Dalman, Petra I 49 ff Cumont, Comptes rend. De l᾿acad. Des inscr. Et b. l. 1911. S. 292 ff R. Eisler, Philologus 1909 S. 18 ff u. Arch. f. Rel. W. 1912 S. 628 (doch ist zu betonen, daß Epiphanius — ob mit Recht oder Unrecht — hier nicht den 25. Dez., sondern den 6. Januar meint). — 7 ff vgl. Auch Panarion haer. 55, 1, 9 (Verhrung des Moses in Petra) — 10 f Χααμοῦ ist richtig Und nicht in Χααβοῦ zu ändern; B. Moritz (der Sinaikult in heidnischer Zeit Abh. Gött. Ges. 1916 s. 18) hat (??) als (allerdings männlichen!) Personennamen auf zahlreichen Inschriften nachgewiesen; zur Sache vgl. Joh. Damasc. De haeres. c. 101; Migne 94, 764 A/B oὗτοι μὲν οὗν (sc. οἱ Σαρακηνοὶ) εἰδωλολατρήσαντες καὶπροσκυνήσαντες τῷ ἑωσφόρῳ ἄστρῳ καὶ τῇ Ἀφροδίτῃ δὴ καὶ Χαβὰρ τῇ", + "candidate_score": 0.64877, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_2", + "bdc_text": "Mai 1535 angetreten ( vgl . Barbara Zeller-Lorenz , Melchior Volmar [1497-1560 ] , in :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2117", + "psc_text": "33, 928f Hieronymus ep. 41; weiteres bei Labriolle, les sources de l’histoire du Montanisme 1913 — 8 anders (c. 2,7; S. 222, 8 u.) hear. 51,33, 4 f; S. 307, 6 ff. Zur Verteidigung der an unserer Stelle vorliegenden Angabe vgl. Zahn Forsch. V 29 ff Harnack Lit.-Gesch. II 1, 363 ff; in Betracht kommt auch das leider nicht unzweideutige Zeugnis der ep. apost. c. 17; S. 58, 1 u. 59, 1 Schmidt (die Weissagung, daß Christus 120 (150) Jahre nach seiner Himmelfahrt wiederkommen werde, könnte einer der Anlässe für das Auftreten des Montanus gewesen sein) — 10 ff zur Zeitangabe für Marcion vgl. Clemens Al. strom. VII 106, 4 f; III 75, 13 ff Stählin 13 ff vgl. Hippolyt refut. VIII 19, 1 ff; S. 238, 4 ff Wendland ἕτεροι δὲ . . . Φρύγες τὸ γένος προληφθέντες ὑπὸ γυναίων ἠπάτηνται, Πρισκίλλης τινὸς καὶ Μαξιμίλλης καλουμένων, ἃς προφήτιδας νομίζουσιν,", + "candidate_score": 0.646795, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_2_4", + "bdc_text": "Mai 1535 angetreten ( vgl . Barbara Zeller-Lorenz , Melchior Volmar [1497-1560 ] , in : Ferdinandina . FS Ferdinand Elsener , hg. v . Friedrich Ebel u. a. , 2. , erw. Aufl. , Tübingen 1973 , S. 153 mit Anm. 63 )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2621", + "psc_text": "Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch Porphyrius de abstin. IV 17; 256, 11 Nauck und de styge (bei Stobäus ecl. phys. I 3, 56; 37, 25 Meinecke) über das Zusammentreffen des Bardesanes mit der indischen Gesandtschaft an Elagabal – 3 Ἀβειδάν] vgl. den Awida im Buch der Gesetze der Lander S. 1 ff Epiph meint daher sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz),", + "candidate_score": 0.64402, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_2", + "bdc_text": "Mai 1535 angetreten ( vgl . Barbara Zeller-Lorenz , Melchior Volmar [1497-1560 ] , in :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2426", + "psc_text": "τοῦ πέμπτου«, ὡς τότε παρ᾿ Ἑβραίοις ἐτελέσθη· ὃ πρῶτον μὲν τῇ ψήφῳ τῶν Ἑβραίων ἐχρῆν πληρωθῆναι, ᾗ καὶ πολλοὶ τῶν ἐθνῶν ἀκολουθήσαντες, φημὶ δὲ Ῥωμαῖοι, πέμπτην αὐτὴν ἑσπερινὴν εἰς ἕκτην ἐπιφώσκουσαν ἐπιτελοῦσι, Κύπριοι δὲ πέμπτην αὐτὴν [τὴν] ἡμέραν τοῦ μηνὸς ἄγουσιν, Αἰγύπτιοι δὲ φύσει καὶ Σαλαμίνιοι καὶ αὐτὸν τὸν μὴνα πέμπτον ἄγουσιν, ὡς καὶ οἱ Ἑβραῖοι ἀπὸ τοῦ παρ᾿ αὐτοῖς ἀγομένου νέου ἔτους πέμπτον αὐτὸν Τάττουσι — διῆλθεν οὖν τὰς προειρημένας ὑπατείας εἰκοσιεννέα πλήρης, εἰς δὲ τὴν τριακοστὴν ὑπατείαν, λέγω δὲ *, περὶ τὸν < ἑν > δέκατον μῆνα ἦλθε πρὸς τὸν Ἰωάννην καὶ ἐβαπτίσθη ἐν τῷ Ἰορδάνῃ ποταμῷ τῷ τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8", + "candidate_score": 0.64386, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_2_4", + "bdc_text": "Mai 1535 angetreten ( vgl . Barbara Zeller-Lorenz , Melchior Volmar [1497-1560 ] , in : Ferdinandina . FS Ferdinand Elsener , hg. v . Friedrich Ebel u. a. , 2. , erw. Aufl. , Tübingen 1973 , S. 153 mit Anm. 63 )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2620", + "psc_text": "ἀλλὰ τοῦ Οὐήρου). ὃς πολλὰ <πρὸς> Ἀβειδὰν τὸν ἀστρονόμον κατὰ εἱμαρμένης λέγων συνελογίσατο, καὶ ἄλλα δὲ κατὰ τὴν εὐσεβῆ πίστιν ἐ��φέρεται αὐτοῦ συντάγματα. Ἀπολλωνίῳ δὲ τῷ τοῦ Ἀντωνίνου ἑταίρῳ ἀντῆρε, παραιτούμενος 1 f Ἀντωνῖνος ὁ Οὐῆρος ist nach stehendem Sprachgebrauch des Epiphanius (vgl. Ancoratus c. 60, 4; I 72, 1 de mens. ac pond. 18, 3; S. 171, 74 Lagarde) Mark Aurel. Da jedoch Mark Aurel zu den andern Angaben—Bardesanes hätte den Abgar überebt und dann noch bis in die Zeit des Antoninus hineingereicht— schlechterdings nicht paßt, so muß eine (vielleicht durch Eusebius IV 30, 1; 392, 14 Schwartz veranlaßte) Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch", + "candidate_score": 0.642237, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_2_4", + "bdc_text": "Mai 1535 angetreten ( vgl . Barbara Zeller-Lorenz , Melchior Volmar [1497-1560 ] , in : Ferdinandina . FS Ferdinand Elsener , hg. v . Friedrich Ebel u. a. , 2. , erw. Aufl. , Tübingen 1973 , S. 153 mit Anm. 63 )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2455", + "psc_text": "παρθένον, εἶπαν <τοῦτο διὰ> τὴν ὑπόνοιαν [τῶν] τινῶν † λεγόντων ἐν παραδόσει ὡς ὅτι διὰ ἑπτὰ μηνῶν ἐγεννήθη. εὑρήκαμεν γὰρ ἀπὸ τούτου τοῦ † προπόσωνν ἕως ἑνδεκάτης Τθβὶ καὶ πρὸ ὀκτὼ εἰδῶν Ἰανουαρίων, ὅτε ἀληθὼς τὰ θεοφάνεια ἐγένετο καὶ ἐγεννήθη, ἑπτὰ μηνῶν χρόνον κατὰ τὸν σεληνιακὸν δρόμον παρὰ ἡμέρας τέσσαρας. ὥστε οὖν εἰ εὕροις ἐνν παρασημειώσεσί που <ταῦτα> γεγραμμένα, μὴ σφάλλου περὶ τὴν εἴδησιν. τῷ μὲν γὰρ ὄντι ἡ βεβαία γέννησις τοῦ Χριστοῦ Τυβὶ ἑνδεκάτη ἐστί. τινὲς δὲ φασιν ὡς δέκα μῆνας ἐνεκυμονήθη παρὰ ἡμέρας ιݲδݲ καὶ ὥρας ὀκτώ, ὡς εἶναι ἐννέα μῆνας καὶ ἡμέρας δεκαπέντε καὶ ὥρας τέσσαρας, 9 Zu dem Tag 20. Juni bez. 21. Mai vergleicht Usener (Weihnachtsfest S. 5 A. 3a) Clemens Al. strom. I 145, 6; II 90, 18ff Stählin εἰσὶ δὲ οἱ περιεργότερον τῇ γενέσει τοῦ σωτῆρος ἡμῶν οὐ μόνον τὸ ἔτος ἀλλὰ καὶ τὴν ἡμέραν προστιθέντες, ἥν φασιν ἔτους κݲηݲ Αὑούστου ἐν πέμπτῃ", + "candidate_score": 0.641583, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_2_4", + "bdc_text": "Mai 1535 angetreten ( vgl . Barbara Zeller-Lorenz , Melchior Volmar [1497-1560 ] , in : Ferdinandina . FS Ferdinand Elsener , hg. v . Friedrich Ebel u. a. , 2. , erw. Aufl. , Tübingen 1973 , S. 153 mit Anm. 63 )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_46", + "psc_text": "ff — 14 Gen. 5, 5 — 15 Gen. 5, 6. 9. 12. 15 — ff vgl. liber Jub. 4, 15 u. 22 Littmann GY M 6 — iiaer. 34 ausgezogen im Crypto-Ferratensis Ba (= f ) ; noch kürzer u. zugleich freier sind die Auszüge bei Nicetas Choniates, Thesaurus orthod. fidei 16 —20 Chron. pasch. 23 B; S. 40 Dindorf 2 * <σῴζεσθαι> * 3 δήγματα G | διδάγματα + τὰ M 5 Ε; * ; die Überschriften der 4 ersten Ηäresen sind in den Handschriften Daß Epiphanius tatsächlich auch hier Zahlen beweisen die Spuren bei S. 173,22 (Apparat) 176, 18 177, 12 179,18 u. 20 8 vor τῇ ἕκτῃ + ἐν GUM < f | ἐτελειώθη f] ἐπλάσθη GUM | τοῦτο λεγόντων 11 <ἀλλ’> 12 γυνὴ hinter αὐτῷ αὐτῷ GUM 13 <διὰ> * 15 16 ὡς δὲ ἡ] ἡ δὲ Chron. pasch. 17 Ε;έχει *] ἔχει f <", + "candidate_score": 0.641566, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_2_4", + "bdc_text": "Mai 1535 angetreten ( vgl . Barbara Zeller-Lorenz , Melchior Volmar [1497-1560 ] , in : Ferdinandina . FS Ferdinand Elsener , hg. v . Friedrich Ebel u. a. , 2. , erw. Aufl. , Tübingen 1973 , S. 153 mit Anm. 63 )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2260", + "psc_text": "15 vgl. haer. 29, 9, 4; I 332, 8ff haer. 30, 3, 7; I 337, 9ff — 17 Matth. 1, 2 — 19 Matth. 1, 1 — 21—S. 254, 9 Matth. 1, 18— 2, 2 M U 1 <πρῶτος κηρῦξαι> * 3 ὑποστρέψαντα Μ | τελωνίου Μ 3f καὶ ἀκολουθήσαντα < U 4 ἀκολουθήσαντι Μ | τοῦ γένους *] τῶ γένει M U 6 ὑμῖν Μ | τῶν μελλόντων U | <ὁμοίως> * 7 τελωνίω Μ | <πρῶτον> * 11 δαιμόνων U 13 <δύνηται> * | συναγγέλια Μ | σωθήσονται *] εὑρεθήσονται M U 14 τεθνηκόσιν U 15 αὐτὸς] οὗτος U 18 καὶ Ἰσαὰκ] Ἰσαὰκ δὲ U 19 τάττοι Μ 23 εὑρέθη U 26 γεννηθὲν < U | ἁγίου ἐστιν Μ 27 οὕτως U 28 τῶν < U ἵνα πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν ὑπὸ κυρίου διὰ τοῦ προφήτου λέγοντος· ἰδοὺ ἡ παρθένος ἐν γαστρὶ ἴξει, καὶ τὰ ἑξῆς. καὶ ἐγερθείς, φησίν,", + "candidate_score": 0.640185, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_2_4", + "bdc_text": "Mai 1535 angetreten ( vgl . Barbara Zeller-Lorenz , Melchior Volmar [1497-1560 ] , in : Ferdinandina . FS Ferdinand Elsener , hg. v . Friedrich Ebel u. a. , 2. , erw. Aufl. , Tübingen 1973 , S. 153 mit Anm. 63 )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2398", + "psc_text": "die von Weinreich a. a. O. S. 174 behandelte Inschrift aus Eleusis — 8 ff vgl. Cosmas in carm. Greg. Naz. Mign e 38,464 (=school. Bodilej. Lobeck Aglaophamus II 1227) Ταύτην ἦγον (+ ἐτήσιον schol. Bod.) ἔκπαλαι δὲ τὴν ἡμέραν ἑορτὴν Ἕλληνες καθ᾿ ἣν (+ ἐτέχθη Χριστὸν ἡμέραν αὐξίφωτον καλοῦντες). ἐτελοῦντο (+ δὲ aschol. Bod.) κατὰ τὸ Μεσονύκτιον ἐν [ἐν < schol. Bod.] ἀδύτοις τισὶν ὑπεισερχόμενοι, ὅθεν ἐξιόντες ἔκραζον· ἡ Παρθένος ἔτεκεν (τέτοκεν schol. Bod.), αὔξει φῶς. ταύτην Ἐπιφάνιος ὁ μέγας τῆς Κυπρίων ἱερεύς φησι τὴν ἑορτὴν καὶ Σαρρακηνοὺς ἄγειν τῇ παρ᾿ αὐτῶν σεβομένῃ Dauu J. H. Mordtmann, Zeitschr. deutsch-morg. Ges. 1875 S. 99 ff Wellhausen, Skizzen und Vorarb. 3, 45 ff Dalman, Petra I 49 ff Cumont, Comptes rend. De l᾿acad. Des inscr. Et b. l. 1911. S. 292 ff R. Eisler, Philologus 1909 S. 18 ff u. Arch. f. Rel. W. 1912 S. 628 (doch ist zu betonen,", + "candidate_score": 0.639915, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_2_4", + "bdc_text": "Mai 1535 angetreten ( vgl . Barbara Zeller-Lorenz , Melchior Volmar [1497-1560 ] , in : Ferdinandina . FS Ferdinand Elsener , hg. v . Friedrich Ebel u. a. , 2. , erw. Aufl. , Tübingen 1973 , S. 153 mit Anm. 63 )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2428", + "psc_text": "6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294, 4f | Τηβὴθ *) Τηβὶθ Μ τιβιὴθ U 7—17 ἔδει γὰρ—τάττουσιν < U 13 ἐπιτελοῦσι *) ἐπιτελοῦντες Μ 14 πεμπτέτην Μ |[τὴν] * 17 διῆλθεν * (sc. ὁ Ἰησοῦς), vgl. S. 294, 19] παρῆλθεν ΜU | οὖν < U | πλήρης (indecl.) *)] πλήρεις MU 18 λέγω]φημὶ U | * < τὴν τοῦ Σιλανοῦ καὶ Νερούα > *| < ἑν >δέκατον * 19 f τοῦ τριακοστοῦ ἔτους U 20 αὐτοὐ < U 21 τουτέστι vor κατὰ Αἰγυπτίους *] hinter δωδεκάτῃ ΜU Δίου ὀγδόῃ, κατὰ Σαλαμινίους τοὺς καὶ Κωνσταντιέας τρίτου Χοιὰκ ἕκτῃ, κατὰ Παφίους Ἀπογονικοῦ ἑκκαιδεκάτῃ, κατὰ Ἄραβας Ἀγγαθαλβαεὶθ δευτέρᾳ καὶ", + "candidate_score": 0.638403, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_2", + "bdc_text": "Mai 1535 angetreten ( vgl . Barbara Zeller-Lorenz , Melchior Volmar [1497-1560 ] , in :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2399", + "psc_text": "Ges. 1875 S. 99 ff Wellhausen, Skizzen und Vorarb. 3, 45 ff Dalman, Petra I 49 ff Cumont, Comptes rend. De l᾿acad. Des inscr. Et b. l. 1911. S. 292 ff R. Eisler, Philologus 1909 S. 18 ff u. Arch. f. Rel. W. 1912 S. 628 (doch ist zu betonen, daß Epiphanius — ob mit Recht oder Unrecht — hier nicht den 25. Dez., sondern den 6. Januar meint). — 7 ff vgl. Auch Panarion haer. 55, 1, 9 (Verhrung des Moses in Petra) — 10 f Χααμοῦ ist richtig Und nicht in Χααβοῦ zu ändern; B. Moritz (der Sinaikult in heidnischer Zeit Abh. Gött. Ges. 1916 s. 18) hat (??) als (allerdings männlichen!) Personennamen auf zahlreichen Inschriften nachgewiesen; zur Sache vgl. Joh. Damasc. De haeres. c. 101; Migne 94, 764 A/B oὗτοι μὲν οὗν (sc. οἱ Σαρακηνοὶ) εἰδωλολατρήσαντες καὶπροσκυνήσαντες τῷ ἑωσφόρῳ ἄστρῳ καὶ τῇ Ἀφροδίτῃ δὴ καὶ Χαβὰρ τῇ", + "candidate_score": 0.637545, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_2_4", + "bdc_text": "Mai 1535 angetreten ( vgl . Barbara Zeller-Lorenz , Melchior Volmar [1497-1560 ] , in : Ferdinandina . FS Ferdinand Elsener , hg. v . Friedrich Ebel u. a. , 2. , erw. Aufl. , Tübingen 1973 , S. 153 mit Anm. 63 )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2230", + "psc_text": "Ostergrenze; es ist der julianische Tag des Eintritts der Sonne in den Widder, vgl. Ideler, Handbuch II 218 E. Schwartz, Ostertafeln S. 30 — 5 vgl. unten haer. 51, 23, 5 u. 26, 1; der dann für die Auferstehung sich ergebende 22. März ist der Tag der Frühlingstag. u. -nachtgleiche nach Anatolius (u. Ptolemäus), vgl. E. Schwartz, Ostertafeln. S. 15f — 7 23. März vgl. Consularia Constant. MG auct. antiqu. IX 220 Chron. pasch. p. 218 Lactantius div. inst. IV 10,8; I 304, 9 Brandt — 10ff vgl. Hippolyt refut. VIII 18, 2; S. 237,22ff Wendland οἳ μιᾷ ταύτῃ προσέχοντες ἐντολῇ οὐκ ἀφορῶσιν εἰς τὸ εἰρημένον ὑπὸ τοῦ ἀποστόλου, ὅτι διαμαρτύρομαι παντὶ περιτεμνομένῳ, ὅτι ὀφειλέτης ἐστὶ τοῦ πάντα τὸν νόμον ποιῆσαι — 11 vgl. Deut. 27, 14ff Μ U 3 δὲ1 u. 2 < M | εὕρομεν Μ 4 Ἄκτων] ἐκ τῶν U 11 πρόσταγμα] πρᾶγμα U 11f Δευτερονομίου(!) τουτέστιν", + "candidate_score": 0.637414, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_2_4", + "bdc_text": "Mai 1535 angetreten ( vgl . Barbara Zeller-Lorenz , Melchior Volmar [1497-1560 ] , in : Ferdinandina . FS Ferdinand Elsener , hg. v . Friedrich Ebel u. a. , 2. , erw. Aufl. , Tübingen 1973 , S. 153 mit Anm. 63 )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2617", + "psc_text": "καὶ τῆς αὐτοῦ μετασχὼν παιδείας. διήρκεσε μὲν 3ff vgl. Eusebius praep. ev. VI 9; Migne 21, 462 D Σύρου μὲν τὸ γένος Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B Σύρος, ἐξ Ἐδέσσης ὁρμώμενος ebenso Chron. Edess. S. 90 Hallier Barhebraeus hist. dyn. VII 79 Pococke u. Chron. I 47 Abbeloos-Lamy; dagegen Hippolyt refut. VII 31, 1; S.216, 17 f Wendland ἐπεχείρησε . . . πρὸς Βαρδησιάνην τὸν Ἀρμένιον ἐγγράφως ποιήσασθαι λόγους Jul. Africanus Κεστοὶ c. 29; p. 300 Thevenot Βαρδηςάνης ὁ Πάρθος Porphyrius de abst. IV 17; 256, 10 Nauck Βαρδηςάνης ἀνὴρ Βαβυλώνιος Hieronymus adv. Iov. II 14; Migne 23, 304 A Bardesanes vir Babylonius — 7 f vgl. Eusebius h. e. IV 30, 1; S. 392 16ff Schwartz πρὸς τοὺς κατὰ Μαρκίωνα καί τινας ἑπέρους διαφόρων αὐτοῦ συγγραμμάτων — 9f λόγιός τις ὤν ἐν ταῖς δυςὶ γλώσσαις] anders und wohl richtiger Eusebius h. e. IV 30, 1;", + "candidate_score": 0.636814, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_2_4", + "bdc_text": "Mai 1535 angetreten ( vgl . Barbara Zeller-Lorenz , Melchior Volmar [1497-1560 ] , in : Ferdinandina . FS Ferdinand Elsener , hg. v . Friedrich Ebel u. a. , 2. , erw. Aufl. , Tübingen 1973 , S. 153 mit Anm. 63 )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2339", + "psc_text": "des Epiphanienfestes zurück; vgl. im Osten Const. apost. V 13, 2; S. 269, 15f Funk; im Abendland höchstwahrscheinlich schon Ambrosius de virg. III 1; Migne 16,219f vides quantus ad natalem sponsi tui populus convenerit …. hic est qui rogatus ad nuptias aquam in vina convertit, jedenfalls Paulinus Nol. carm. 27 v. 45ff; CSEL XXX 264 Maximus Taur. hom. 23; Migne 57,272ff Petrus Chrysol. sermo 157; Migne 52, 615A Ps. Augustin sermo 136; Migne 39,2015 Polemius Silvius calend. (CJL I 335 = I2 257) S. Epiphania, quo die interpositis temporibus visa est stella magis, quae dominum natum nunciabat et aqua vinum facta Isidorus Hispal. de off. I 26, dazu die Meßbücher sacr. Gregor. Migne 78,39 sacr. Gallic. Migne 72, 178 miss. Gothic. sowohl in der Vigilie, als in der Liturgie des 6. Januar mozarabische Lit. Migne 85, 176 M U ἐν αὐτῆ γὰρ εὑρίσκεται τῆ ἡμέρα τῆς αὐτοῦ κατὰ σάρκα γεννήσεως", + "candidate_score": 0.636446, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_4", + "bdc_text": "FS Ferdinand Elsener , hg. v . Friedrich Ebel u. a. , 2. , erw. Aufl. , Tübingen 1973 , S. 153 mit Anm. 63 )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2103", + "psc_text": "haer. 61, 1. 5 haer. 63, 2. 1 u. Eusebius h. e. III 25, 6; S. 252, 17 Schwartz Filastrius haer. 88, 6; S. 48, 19 Marx Augustin de serm. dom. in monte I 20, 65; Migne 34, 1263 c. Adimant. 17; CSEL 25 S. 166, 4 ff c. Faust. Manich. XXII 79; CSEL 25 S. 681, 11 ff XXX 4; ebda S. 751 c. adversar. leg. et prophet. I 20, 39; Migne 42, 626 Innocentius I ep. ad Exsup.; Zahn Gesch. neatest. Kan. II 1, 245 Turibius von Astorga ep. ad Idac. et Cepon. 5; Migne 54, 694 C decret. Gelas. V 2; S. 49, 265 ff Dobschütz Photius cod. 114; dazu C. Schmidt, Die alten Petrusakten (TU N.F. IX 1) S. 26 ff u. Ficker Amphilochiana S. 35, 14 — 7 vgl. Irenaeus adv. haer. I 28, 1; I 220 Harvey ἀγαμίαν ἐκήρυξαν Hippolyt refut. VIII 20, 1;", + "candidate_score": 0.635963, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_4", + "bdc_text": "FS Ferdinand Elsener , hg. v . Friedrich Ebel u. a. , 2. , erw. Aufl. , Tübingen 1973 , S. 153 mit Anm. 63 )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1681", + "psc_text": "die Angaben S. 123, 18ff. Tertullians (adv. Marc. V 2ff) stimmt mit der des Epiph. überein, nur daß Tertullian den Epheser- als Laodicenerbrief gibt u. den Philemon- hinter den Philipperbrief stellt V M 1 <μᾶλλον> * 2 περιέκκοψε, erstes κ durchgestrichen V corr 3 ει aus η, nach dem Wort Rasur von 2—3 Buchstaben V corr | δὲ 2 < Μ 6 περιτέμνων, ων auf Rasur V corr 8 ὑπ᾿] ἀπ᾿ V 12 Κολοσσαεῖς, ο aus α V corr Κολοσσαεῖς Μ 13 ἐννάτη Μ 14 Λαοδικείας V M 16 αὐτὸν, α u. v auf Rasur V corr σὺν *] ἐν V M 18 αὐτῷ Dind.] αὐτοῦ aus αὐτῶν Vcorr αὐτῶν Μ 19 ἐπιστολῶν Corn.] ἀποστόλων V M 21 οὖν] lies δὲ? * καὶ ὅτι ἀνάστασιν σαρκὸς ὁ ἀπόστολος κηρύττει καὶ δικαίους τοὺς προφήτας ὀνομάζει καὶ ἐν σῳζομένοις ὑπάρχοντας τοὺς περὶ Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακὼβ καὶ πάντα ὅσα ἐστὶ τῆς", + "candidate_score": 0.635383, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_4", + "bdc_text": "FS Ferdinand Elsener , hg. v . Friedrich Ebel u. a. , 2. , erw. Aufl. , Tübingen 1973 , S. 153 mit Anm. 63 )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2411", + "psc_text": "13 ff u. haer. 29, 3, 2f; I 323, 9 ff; dazu Eusebius-Hieronymus Chronik S. 160 1 ff Helm —6 vgl. Panarion haer. 29, 3f; I 323, 14 ff u. Eusebius-Hieronymus Chronik S. 148, 12 ff Helm u. S. 152, 11 ff — 8 Gen. 49, 10 M U 1 * ergänze nach Z. 16f etwa < καὶ πάλιν μέρη φόρων διδόμενα > * | ἐπὶ] ἔτει Μ | vor ἐλάσσω + ἢ U 2 ὅτου] τοῦ Μ | ὑπὸ φόρον U |αὐτοῖς < U | γεγένηται + τελειότατα U 4 γεννηθέντος Χριστοῦ Μ 4 f ἐμβηθλεὲμ U 5 τε < Μ 5 f τῶν ἀπὸ Ἰούδα καὶ Ἀαρὼν] καὶ U 6 χριστῶν *] χρηστῶν Μ U 7 χρηστοῦ Μ < U | Σαλλίνας Μ Σααλίνας U 7—10 ἐφ᾿ οἷς—κύριος < U 10 vor ταῦτα + ἅτινα U 10 f ἐτελεῖτο U 11 ἐμβηθλεὲμ U | ἣ ἐγένετο < U", + "candidate_score": 0.634798, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_2", + "bdc_text": "Mai 1535 angetreten ( vgl . Barbara Zeller-Lorenz , Melchior Volmar [1497-1560 ] , in :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3374", + "psc_text": "| ἃμα + καὶ νεματικῶς M 14 f γινομένω M 15 * etwa τῆς ἐλπίδος ἠμῶν χριόμεθα > * 20 ἐπαμμένον M 21 πῶς + <δὲ>? τὸ + τὸ M 22 ἐν οὐρανῷ] οὐρανῶν U 23 λάμψουσιν *] λάμψωσιν M U 25 θρόνους U 26 οὐχ ἴδεν M ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη, ἃ ἡτοίμασεν ό θεὸς τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν«; ἡμῶν τοίνυν ἡ ἀνάστασις έν θεῷ καὶ παντὸς ἀνθρώπου, δικαίου τε καὶ ἀδίκου, ἀπίστου τε καὶ πιστοῦ, τῶν μὲν ἐγειρομένων ζωὴν ζωὴν αἰώνιον, τῶν δὲ εἰς κρίσιν κρίσιν 70. Καὶ σιώπα Βαβυλών, ἡ ἀρχαία πάλιν ἡμῖν άνακαινιζομένη σύγχυσις· πεφίμωσο Σόδομα καὶ ὴ τῆς πολλῆς σου δεινότητος πρὸς θεὸν κραυγὴ ἀνερχομένη· »ἣξει γὰρ ἐκ Σιὼν ὁ ῥυόμενος καὶ ἀποστρέψει ἀσεβείας ἀπὸ Ἰακώβ« καὶ σαλπίσει, καὶ οἱ νεκροὶ καὶ »ἡμεῖς ἁρπαγησόμεθα εἰς συνάντησιν αὐτῷ εἰς ἀέρα«· ὡς καὶ ὸ καλλίων ὴμῶν πρεσβύτης > μακάριος εἶπε Μεθόδιος, τοῖς δὲ αύτοῖς καὶ αὐτοὶ οικοδομοῦντες προσεθήκαμεν. ἀπὸ", + "candidate_score": 0.634473, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_2_4", + "bdc_text": "Mai 1535 angetreten ( vgl . Barbara Zeller-Lorenz , Melchior Volmar [1497-1560 ] , in : Ferdinandina . FS Ferdinand Elsener , hg. v . Friedrich Ebel u. a. , 2. , erw. Aufl. , Tübingen 1973 , S. 153 mit Anm. 63 )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2299", + "psc_text": "τὴν] τὴν δὲ U 8 ὑπῆρχεν U 10 τὸν < M 11 ἦ U | τε2 < M 12 ὠνομασμένου] ὀνόματος μόνου U 14 <ἐστιν>* 15 ἐκπλήττον M 16 ἁγίου < M 16f λεῖα πᾶσα τε U 17 <φησί>* |ἦν + οὖν U 19 ὁ < M 20 φθάννει M | ἀπὸ πρώτης ist nicht zu beanstanden vgl. S. 281, 8 23 ποτε + <ὑπ᾿ αὐτοῦ> u. ἀπ᾿ statt des folgenden ὑπ᾿ ?* 24 τὸν] τοῦ M 25 φανερώτατον *] φανέρωσις MU 25f διὰ δὲ + καὶ U 27 πάλιν < M λόγῳ, ἑαυτοὺς πλανῶντες<καὶ τὸ ψεῦδος ἀγαπῶντες> ὑπὲρ τὴν ἀλήθειαν. ἔφασκον δὲ ὅτι ἱδοὺ ἰδοὺ τρίτον εὐαγγέλιον τὸ κατὰ Δουκᾶν.τοῦτο γὰρ ἐπετράπη τῷ Δουκᾷ, ὄντι καὶ αὐτῷ ἀπὸ τῶν ἐβδομήκοντα δύο τῶν διασκορπιδθέντων ἐπὶ τῷ τοῦ σωτῆρος λόγῳ, διὰ δὲ Παύλου τοῦ ἁγίου πάλιν ἐπανακάμψαντι πρὸς τὸν κύριονν ἐπιτραπένται τε αὐτοῦ κηρῦξαι τὸ εὐαγγέλιον. καὶ κηρύττει πρῶτον ἐν Δαλματίᾳ", + "candidate_score": 0.634228, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_2_4", + "bdc_text": "Mai 1535 angetreten ( vgl . Barbara Zeller-Lorenz , Melchior Volmar [1497-1560 ] , in : Ferdinandina . FS Ferdinand Elsener , hg. v . Friedrich Ebel u. a. , 2. , erw. Aufl. , Tübingen 1973 , S. 153 mit Anm. 63 )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2103", + "psc_text": "haer. 61, 1. 5 haer. 63, 2. 1 u. Eusebius h. e. III 25, 6; S. 252, 17 Schwartz Filastrius haer. 88, 6; S. 48, 19 Marx Augustin de serm. dom. in monte I 20, 65; Migne 34, 1263 c. Adimant. 17; CSEL 25 S. 166, 4 ff c. Faust. Manich. XXII 79; CSEL 25 S. 681, 11 ff XXX 4; ebda S. 751 c. adversar. leg. et prophet. I 20, 39; Migne 42, 626 Innocentius I ep. ad Exsup.; Zahn Gesch. neatest. Kan. II 1, 245 Turibius von Astorga ep. ad Idac. et Cepon. 5; Migne 54, 694 C decret. Gelas. V 2; S. 49, 265 ff Dobschütz Photius cod. 114; dazu C. Schmidt, Die alten Petrusakten (TU N.F. IX 1) S. 26 ff u. Ficker Amphilochiana S. 35, 14 — 7 vgl. Irenaeus adv. haer. I 28, 1; I 220 Harvey ἀγαμίαν ἐκήρυξαν Hippolyt refut. VIII 20, 1;", + "candidate_score": 0.634079, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_2", + "bdc_text": "Mai 1535 angetreten ( vgl . Barbara Zeller-Lorenz , Melchior Volmar [1497-1560 ] , in :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_21", + "psc_text": "μβ μݲγݲ (beide Zahlen Σαβελλιανοὶ < Ὠριγένειοι οἰ καὶ αἰσχροποιοί M Μ καὶ < G R Μ 27 f τοῦ anaceph.] τοῦ καὶ G R M 29 Ἀκωανῖται anaceph. Αὐδιανῶν τὸ σχίσμα, πεντηκοστὴ πρώτη Φωτεινιανοί, πεντηκοστὴ δευτέρα Μαρκελλιανοί, πεντηκοστὴ τρίτη Ἡμιάρειοι, πεντηκοστὴ τετάρτη Πνευματομάχοι οἱ καὶ Μακεδονιανοὶ καὶ Ἐλευσίου μαθηταί, οἱ τὸ ἅγιον τοῦ θεοῦ πνεῦμα βλασφημοῦντες, πεντηκοστὴ πέμπτη Ἀεριανοί, πεντηκοστὴ ἕκτη Ἀετιανοὶ οἱ καὶ Ἀνόμοιοι, οἷς συνάπτεται Εὐνόμιος, μᾶλλον δὲ ὁ Ἄνομος· πεντηκοστὴ ἐβδόμη Διμοιρῖται, οἱ μὴ τελείαν τὴν Χριστοῦ ἐνανθρώπησιν ὁμολογοῦντες , οἱ καὶ Ἀπολλιναρῖται, πεντηκοστὴ ὀγδόη οἱ καὶ τὴν ἁγίαν Μαρίαν τὴν ἀειπάρθενον ��έγοντες μετὰ τὸ τὸν σωτῆρα γεγεννηκέναι τῷ Ἰωσὴφ συνῆφθαι, οὕστινας ἐκαλέσαμεν Ἀντιδικομαριαμίτας, πεντηκοστὴ ἐνάτη οἱ καὶ εἰς ὄνομα τῆς αὐτῆς Μαρίας κολλυρίδα προσφέροντες, οἳ καλοῦνται Κολλυρι- διανοί, ἐξηκοστὴ Μασσαλιανοί, οἷς συνάπτονται Μαρτυριανοὶ οἱ ἀπὸ Ἑλλήνων καὶ Εὐφημῖτυαι καὶ Σατανιανοί. 5. Ἐπανιὼν δὲ αὖθις καὶ διελὼν ταύτας κατὰ βιβλίον ὑποδείξω ἐν ταύτῃ μου τῇ ἀνακεφαλαιώσει,", + "candidate_score": 0.633724, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_8", + "bdc_text": "Mai in Zürich aufgehalten haben ( vgl . Berchtold Hallers Empfehlungsschreiben an Vadian vom 17 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2436", + "psc_text": "Abschnitt, an dem bereits Scaliger, Kepler, Petavius, van der Hagen ihre Kräfter versucht haben — Ideler Handb. Der Chronol. I 571 II 243 A. 21 und Duchesne Ren. Quest. Hist. 28 S. 36 A. 1 verzichten auf eine Lösung —, enthätl ungewöhnliche schwierigkeiten. Klar ist (vgl. insbe. S. 298, 5ff), daӃ Epiph. Den Juden zweierlei vorwirft 1) daӃ sie das Passah in der Karwoche willkürlich um 2 Tage vorgerückt hätten 2) daӃ sie infolge ihrer M U 1 μεσούσης U |ἐνέβη U 2 ἐν < U 5 αὐτοῦ 1] < U 6 τὸν οὐρανὸν] τὸ ἱερὸν U 8 τῆς < U | τὸ < U 12 καὶ ἀπὸ Ἰανοναρίου μηνὸς < U | Ἰαννουαρίου Μ | [τῶν]* 16 Ἰαωωουάριον Μ 17 θεὸς < U 18 μένων Dind.] μὲν ὢν M μένει U 20 ἐν τῇ < Μ 20 * ergänze nach Z. 22f u. S. 298, 5f etwa <ἐπιτελούντων τῶν", + "candidate_score": 0.633622, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_2", + "bdc_text": "Mai 1535 angetreten ( vgl . Barbara Zeller-Lorenz , Melchior Volmar [1497-1560 ] , in :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2621", + "psc_text": "Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch Porphyrius de abstin. IV 17; 256, 11 Nauck und de styge (bei Stobäus ecl. phys. I 3, 56; 37, 25 Meinecke) über das Zusammentreffen des Bardesanes mit der indischen Gesandtschaft an Elagabal – 3 Ἀβειδάν] vgl. den Awida im Buch der Gesetze der Lander S. 1 ff Epiph meint daher sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz),", + "candidate_score": 0.633237, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_8", + "bdc_text": "Mai in Zürich aufgehalten haben ( vgl . Berchtold Hallers Empfehlungsschreiben an Vadian vom 17 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2162", + "psc_text": "9 τοῦ < Μ 10 * etwa <καὶ ἐφοβήθη, ὡς> * | ἄλλοι] ἀλλότριοι Μ 11 ὁ < Μ 12 τοῦ < Μ | γὰρ < U | <φησι> * 14 ἰδεῖν hinter ἀληθείᾳ U 15 vor σώφρονι + ἐν U 17 θελήσωσι Μ | <ὅτι> * οἱ ἰδόντες τοὺς δύο τοὺς ἐν ἐσθήσεσι λευκαῖς οὐκ ἐν παραπληθίᾳ ὁρῶσιν, ἀλλὰ ἤκουον ἐρρωμένῃ τῇ διανοίᾳ ὅτι »ἄνδρες Γαλιλαῖοι, τί ἑστήκατε εἰς τὸν οὐρανὸν ἀτενίζοντες; οὗτος ὁ Ἰησοῦς ὁ ἀφ᾿ ὑμῶν εἰς τὸν οὐρανὸν ἀναληφθεὶς οὕτως ἐλεύσεται« καὶ τὰ ἑξῆς. εἶτα δὲ καὶ Πέτρος, ὡς ἔφην, ὁρῶν καὶ ἀκούων καὶ ἀποκρινόμενος καὶ λέγων »μηδαμῶς, κύριε«, εὐσταθῶν ἦν τῇ διανοίᾳ. Ἄγαβος γὰρ προφητεύων ἔλεγεν καὶ μετὰ σχήματος θαυμαστοῦ αἰνιττόμενος, λαβὼν τὴν ζώνην τοῦ Παύλου καὶ δήσας τοῖς ἰδίοις ποσὶν φησίν »ο���τος οὗ ἐστιν ἡ ζώνη αὕτη, δήσουσιν αὐτὸν καὶ ἀποίσουσιν εἰς Ἱερουσαλήμ«. ἀλλὰ καὶ πάλιν ἐν Ἀντιοχείᾳ κατῆλθον προφῆται καὶ κατήγγελλον λιμὸν ἔσεσθαι", + "candidate_score": 0.630946, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_2", + "bdc_text": "Mai 1535 angetreten ( vgl . Barbara Zeller-Lorenz , Melchior Volmar [1497-1560 ] , in :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2620", + "psc_text": "ἀλλὰ τοῦ Οὐήρου). ὃς πολλὰ <πρὸς> Ἀβειδὰν τὸν ἀστρονόμον κατὰ εἱμαρμένης λέγων συνελογίσατο, καὶ ἄλλα δὲ κατὰ τὴν εὐσεβῆ πίστιν ἐμφέρεται αὐτοῦ συντάγματα. Ἀπολλωνίῳ δὲ τῷ τοῦ Ἀντωνίνου ἑταίρῳ ἀντῆρε, παραιτούμενος 1 f Ἀντωνῖνος ὁ Οὐῆρος ist nach stehendem Sprachgebrauch des Epiphanius (vgl. Ancoratus c. 60, 4; I 72, 1 de mens. ac pond. 18, 3; S. 171, 74 Lagarde) Mark Aurel. Da jedoch Mark Aurel zu den andern Angaben—Bardesanes hätte den Abgar überebt und dann noch bis in die Zeit des Antoninus hineingereicht— schlechterdings nicht paßt, so muß eine (vielleicht durch Eusebius IV 30, 1; 392, 14 Schwartz veranlaßte) Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch", + "candidate_score": 0.630756, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_2", + "bdc_text": "Mai 1535 angetreten ( vgl . Barbara Zeller-Lorenz , Melchior Volmar [1497-1560 ] , in :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_46", + "psc_text": "ff — 14 Gen. 5, 5 — 15 Gen. 5, 6. 9. 12. 15 — ff vgl. liber Jub. 4, 15 u. 22 Littmann GY M 6 — iiaer. 34 ausgezogen im Crypto-Ferratensis Ba (= f ) ; noch kürzer u. zugleich freier sind die Auszüge bei Nicetas Choniates, Thesaurus orthod. fidei 16 —20 Chron. pasch. 23 B; S. 40 Dindorf 2 * <σῴζεσθαι> * 3 δήγματα G | διδάγματα + τὰ M 5 Ε; * ; die Überschriften der 4 ersten Ηäresen sind in den Handschriften Daß Epiphanius tatsächlich auch hier Zahlen beweisen die Spuren bei S. 173,22 (Apparat) 176, 18 177, 12 179,18 u. 20 8 vor τῇ ἕκτῃ + ἐν GUM < f | ἐτελειώθη f] ἐπλάσθη GUM | τοῦτο λεγόντων 11 <ἀλλ’> 12 γυνὴ hinter αὐτῷ αὐτῷ GUM 13 <διὰ> * 15 16 ὡς δὲ ἡ] ἡ δὲ Chron. pasch. 17 Ε;έχει *] ἔχει f <", + "candidate_score": 0.630664, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_4", + "bdc_text": "FS Ferdinand Elsener , hg. v . Friedrich Ebel u. a. , 2. , erw. Aufl. , Tübingen 1973 , S. 153 mit Anm. 63 )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2973", + "psc_text": "σῶμα Μ 18 τοὺς τύπους] αὐτὸς τύπους Μ | τοὺς τὴν] εἰς τὴν u 20 <ὡς>* |φάσκοι Μ 21 εἴ τι<Μ 21f ὁ Παῦλος καὶ ὁ Πέτρος Μ 22 [ὅ] Μendelssohn | πάλιν Rufin φους μέχρτ τοῦ πρεσβυτέρου, κἂν οἱ χαρακτῆρες δοκῶσι πολλὴν ἔχειν παραλλαγήν, οὕτως νοητέον καὶ τὸ ἐπὶ τοῦ παρόντος εἶδος ταὐτὸν εἶναι τῷ μέλλοντι, πλείστης ὅσης ἐσομένης τῆς ἐπὶ κάλλιον μεταβολῆς. ἀναγκαῖον γὰρ τὴν ψυχὴν ἐν τόποις σωματικοῖς ὑπάρχουσαν κεχρῆσθαι σώμασι καταλλήλοις τοῖς τόποις. καὶ ὥσπερ ἐν θαλάσσῃ ζῆν ἡμᾶς ἐνύδρους γενομένους εἰ ἐχρῆν, πάντως ἂν ἡμᾶς ἔδει βράγχια ἔχειν καὶ τὴν ἄλλην ἰχθύων κατάστασιν, οὕτως μέλλοντας κληρονομεῖν βασιλείαν οὐρανῶν καὶ ἐν τόποις διαφέρουσιν ἔσεσθαι ἀναγκαῖον χρῆσθαι σώμασι πνευματικοῖς· οὐχὶ τοῦ εἴδους τοῦ προτέρου ἀφανιζομένου, κἂν ἐπὶ τὸ ἐνδοξότερον", + "candidate_score": 0.63043, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_4", + "bdc_text": "FS Ferdinand Elsener , hg. v . Friedrich Ebel u. a. , 2. , erw. Aufl. , Tübingen 1973 , S. 153 mit Anm. 63 )", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_788", + "psc_text": "(TU N. F. V 2) S. 2ff — 7 gemeint sind wohl die pseudoclementinischen epp. ad virgines, vgl. I 4. 6f 11 14 f; S. 6, 1ff 46, 31ff Funk-Diekamp u. 10,5; S. 11, 5f 119; S. 42, 11ff 10; S. 43, 13ff — 10 Verwerfung der Jungfräulichkeit vgl. oben c. 2, 6; S. 334, 20ff — 11 des Elias usw. vgl. unten S. 357, 27ff u. S. 359, 5ff; auf David bezieht sich wohl dement. Hom. III 25; S. 43, 8ff Lagarde διὸ καὶ ἡ τῶν ἐγγόνων προ- φητεία, μοιχῶν καὶ ψαλτηρίων γέμουσα λανθανόντως διὰ τῶν ἡδυπαθειῶν ὡς τοὺς πολέμους ἐγείρει — 12 Verwerfung der Propheten vgl. dement. Hom. III 53 S. 51, 1ff Lagarde καὶ πρὸς τούτοις ἐπὶ πλεῖον αὐτοὺς πεπλανημένους ἐλέγξαι θέλων τοὺς προφήτας παρ’ ὧν δὴ μεμαθηκέναι ἐβεβαίουν, ἐπιθυμοῦντας ἀληθείας καὶ μὴ μεμαθηκότας τελευτήσαντας ἀπεφήνατο εἰπών· πολλοὶ προφῆται καὶ βασιλεῖς κτἑ (Matth. 13, 17); beachte auch", + "candidate_score": 0.629829, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_2", + "bdc_text": "Mai 1535 angetreten ( vgl . Barbara Zeller-Lorenz , Melchior Volmar [1497-1560 ] , in :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_896", + "psc_text": "V M —S. 3 7 8, 23 in lat. Übersetzung bei Corderius Catenain Lucamp.175 (=cat.) 1 τρίτῳ ül.] ἐνάτω V ἐννάτω M 2 προφητεύετο, ε obenhinein Veorr ἐπροφητεύετο M 3 βασιλεύσαντα + * 4 〈πέντε〉 ül. 9 < M 10 τῶ ῥήματι M | ἐπὶ < Μ | Ἀχαὰζ, α getilgt Vcorr | vor τοῦ Ἐζεκίου + τῆς 11 Ἀχ///ὰζ, α getilgt Vcorr 12 τῳ] τὸ M | ἡ < M | καὶ προφητεύουσα < 14 εἰσελεύσεται, εἰς getilgt Vcorr 22 κράβατον V 26 ψώχουσιν, ω aus υ Vcorr γὰρ διάφορα ὥριζεν ὁ νόμος, τὸ μὲν κατὰ ἑβδομάδα ἀνακυκλούμενον φύσει σάββατον, τὸ δὲ διὸ τὰς ὑποπιπτούσας τῆς κατὰ σελήνην νεομηνίας καὶ τὰς καθεξῆς ἑορτάς, οἷον ἠμέρας σκηνοπηγίας καὶ ἡμέρας Πάσχων, ὅτε τὸ πρόβατον θύουσι καὶ ἄζυμα λοιπὸν ἐσθίουσιν· ἔτι δὲ ὅτε τὴν μίαν νηστείαν νηστεύουσι τοῦ ἔτους, τὴν λεγομένην μεγάλην, καὶ τὴν ἄλλην, ἣν λέγουσι μικράν. ὅτε γὰρ ὑποπίπτουσιν αὑται", + "candidate_score": 0.628765, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_2", + "bdc_text": "Mai 1535 angetreten ( vgl . Barbara Zeller-Lorenz , Melchior Volmar [1497-1560 ] , in :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2230", + "psc_text": "Ostergrenze; es ist der julianische Tag des Eintritts der Sonne in den Widder, vgl. Ideler, Handbuch II 218 E. Schwartz, Ostertafeln S. 30 — 5 vgl. unten haer. 51, 23, 5 u. 26, 1; der dann für die Auferstehung sich ergebende 22. März ist der Tag der Frühlingstag. u. -nachtgleiche nach Anatolius (u. Ptolemäus), vgl. E. Schwartz, Ostertafeln. S. 15f — 7 23. März vgl. Consularia Constant. MG auct. antiqu. IX 220 Chron. pasch. p. 218 Lactantius div. inst. IV 10,8; I 304, 9 Brandt — 10ff vgl. Hippolyt refut. VIII 18, 2; S. 237,22ff Wendland οἳ μιᾷ ταύτῃ προσέχοντες ἐντολῇ οὐκ ἀφορῶσιν εἰς τὸ εἰρημένον ὑπὸ τοῦ ἀποστόλου, ὅτι διαμαρτύρομαι παντὶ περιτεμνομένῳ, ὅτι ὀφειλέτης ἐστὶ τοῦ πάντα τὸν νόμον ποιῆσαι — 11 vgl. Deut. 27, 14ff Μ U 3 δὲ1 u. 2 < M | εὕρομεν Μ 4 Ἄκτων] ἐκ τῶν U 11 πρόσταγμα] πρᾶγμα U 11f Δευτερονομίου(!) τουτέστιν", + "candidate_score": 0.627917, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_2", + "bdc_text": "Mai 1535 angetreten ( vgl . Barbara Zeller-Lorenz , Melchior Volmar [1497-1560 ] , in :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2455", + "psc_text": "παρθένον, εἶπαν <τοῦτο διὰ> τὴν ὑπόνοιαν [��ῶν] τινῶν † λεγόντων ἐν παραδόσει ὡς ὅτι διὰ ἑπτὰ μηνῶν ἐγεννήθη. εὑρήκαμεν γὰρ ἀπὸ τούτου τοῦ † προπόσωνν ἕως ἑνδεκάτης Τθβὶ καὶ πρὸ ὀκτὼ εἰδῶν Ἰανουαρίων, ὅτε ἀληθὼς τὰ θεοφάνεια ἐγένετο καὶ ἐγεννήθη, ἑπτὰ μηνῶν χρόνον κατὰ τὸν σεληνιακὸν δρόμον παρὰ ἡμέρας τέσσαρας. ὥστε οὖν εἰ εὕροις ἐνν παρασημειώσεσί που <ταῦτα> γεγραμμένα, μὴ σφάλλου περὶ τὴν εἴδησιν. τῷ μὲν γὰρ ὄντι ἡ βεβαία γέννησις τοῦ Χριστοῦ Τυβὶ ἑνδεκάτη ἐστί. τινὲς δὲ φασιν ὡς δέκα μῆνας ἐνεκυμονήθη παρὰ ἡμέρας ιݲδݲ καὶ ὥρας ὀκτώ, ὡς εἶναι ἐννέα μῆνας καὶ ἡμέρας δεκαπέντε καὶ ὥρας τέσσαρας, 9 Zu dem Tag 20. Juni bez. 21. Mai vergleicht Usener (Weihnachtsfest S. 5 A. 3a) Clemens Al. strom. I 145, 6; II 90, 18ff Stählin εἰσὶ δὲ οἱ περιεργότερον τῇ γενέσει τοῦ σωτῆρος ἡμῶν οὐ μόνον τὸ ἔτος ἀλλὰ καὶ τὴν ἡμέραν προστιθέντες, ἥν φασιν ἔτους κݲηݲ Αὑούστου ἐν πέμπτῃ", + "candidate_score": 0.627738, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_8", + "bdc_text": "Mai in Zürich aufgehalten haben ( vgl . Berchtold Hallers Empfehlungsschreiben an Vadian vom 17 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2487", + "psc_text": "Jahr, das zwar nicht zu der eigenen Angabe des Epiph. über die Ursprungszeit des Montanismus (vgl. haer. 48, 1,2; S. 219,9), aber merkwürdig genau zu der des Eusebius (Chronik z. Jahr 171; S. 206,9 Helm) stimmt M U 1 θυάτιραν Μ 2 [καὶ] *, vgl. Z. 8f u. 12f 5 κατὰ < U | κατ᾿ ἐκείνου U 6 Χριστὸν] κύριον U 7 <ἐκεῖ> * | [ἡ]? * | <εἰ> * 8 ἄλλοι *] ἄλλαι MU 10 ἔμελλε U 11 τὴν < U 12 * gemeint ist nach dem oben Bemerkten die Zeit von Himmelfahrt bis 171; darnach wäre einzusetzen <ρ>λ>η> ἐτῶν> * | vor τρισὶν + καὶ U σης τῆς ἐκεῖσε ἐκκλησίας πλανᾶσθαι καὶ χωνεύεσθαι ἐν τῇ κατὰ Φρύγας αἱρέσει. οὕτω γὰρ εὐθὺς διελέγχει <αὐτοὺς> ὁ κύριος ἐν τῇ Ἀποκαλύψει λέγων »γράψον τῷ ἀγγέλῳ τῆς ἐν Θυατείροις ἐκκλησίας· τάδε λέγει ὁ ἔχων τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ ὡς φλόγα πυρὸς καὶ οἱ", + "candidate_score": 0.626531, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_8", + "bdc_text": "Mai in Zürich aufgehalten haben ( vgl . Berchtold Hallers Empfehlungsschreiben an Vadian vom 17 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_984", + "psc_text": "M 17 ἔχει δὲ οὕτως angesetzt 18 <Ἐκ> Ausgg. 19 ἐπὶ M 20 καὶ < ὁ ἀπόστολός φησιν »ἤ οἰκοδομὴν θεοῦ τὴν ἐν πίστει« , καὶ διὰ τῆς πανούργως συγκεκροτημένης πιθανότητος παράγουσι τὸν νοῦν τῶν ἀπειροτέρων καὶ αἰχμαλωτίζουσιν αὐτούς, ῥᾳδιουργοῦντες τὰ λόγια τοῦ κυρίου, ἐξηγηταὶ κακοὶ τῶι καλῶς εἰρημένων γινόμενοι, καὶ πολλοὺς ἀνατρέπουσιν, ἀπάγοντες αὐτοὺς προφάσει γνώσεως ἀπὸ τοῦ τόδε τὸ πᾶν συστησαμένου καὶ κεκοσμηκότος, ὡς ὑψηλότερόν τι καὶ μεῖζον ἔχοντες ἐπιδεῖξαι τοῦ τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτοῖς πεποιηκότος θεοῦ, πιθανῶς μὲν ἐπαγόμενοι διὰ λόγων τέχηνς τοὺς ἀκεραίους εἰς τὸν τοῦ ζητεῖν τρόπον, ἀπιθάνως δὲ ἀπολλύντες αὐτοὺς ἐν τῷ βλάσφημον καὶ ἀσεβῆ τὴν γνώμην αὐτῶν κατασκευάςειν εἰς τὸν δημιουργόν, Με ἔν τῷ διακρίνειν δυναμένων τὸ ψεῦδος ἀπὸ τοῦ ἀληθοῦς | — ἡ γὰρ πλάνη καθ’ ἑαυτὴν μὲν οὐκ ἐπιδείκνυται, ἵνα μὴ γυμνωθεῖσα γένηται κατάφωρος, πιθανῷ δὲ περιβλήματι πανούργως κοσμουμένη καὶ αὐτῆς τῆς ἀληθείας * αληθεστέραν", + "candidate_score": 0.625019, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_8", + "bdc_text": "Mai in Zürich aufgehalten haben ( vgl . Berchtold Hallers Empfehlungsschreiben an Vadian vom 17 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2", + "psc_text": "5; S. 170, 25 des Panarion darauf Bezug. S. auch Zahn, Gesch. neutest. Kan. II 1, 220 A. — 3 — 5 vgl. die Vorbemerkung zum Ancoratus S. 1, 4 f — 18 zu πρόδρομος φήμη vgl. den Brief des Palladius an der Spitze des Ancoratus S. 4, 8 f G U Μ 3 Παλαιστηνὸν U 4 <ποτε> * 5 νυνὶ GU 5 f Κωνσταντείας 6 Ἀκακία, von áterer Hand verbessert M 7 vor ἀρχιμανδριτῶν + καὶ GU; aber vgl. Ζ. 13 8 Χαλκίδος] Καρχηδόνος U | <αἰτησάντων αὐτὸν> *, vgl. Ancoratus S. 2, 4 u. 3, 5 9 <ἄλλων> * 12 ἡμῶν] μου G U 17 <τοῖς> * | ἡ G 18 κηρύττουσα *] κηρύττει GU M 19 ὀσμὴν Klosterm., nach Phil. 4, 18] ὁρμὴν G U M | ἄγχει] ἄχρScaliger falsch, vgl. S. 154, 12 20 δοθείσης σοι U ἀλλ᾿ ἐπειδὴ ἠ ὀδὸς ἐπεσχέθη ὑπὸ τῆς ἀρρωστίας τῆς", + "candidate_score": 0.623547, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_4_6", + "bdc_text": "FS Ferdinand Elsener , hg. v . Friedrich Ebel u. a. , 2. , erw. Aufl. , Tübingen 1973 , S. 153 mit Anm. 63 ) und war über Bern , [ Zürich ] und St . Gallen nach Isny gereist .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2422", + "psc_text": "χειρόγραφονλύςῃ. μετ᾿ ἐκείνην γὰρ τὴν ὑπατείαν τὴν ἐντῷ τριακοστω ἔτει αὐτοῦ σημαινομένην ἄλλη ὑπατεία γέγονεν, Λεγομένη τῶν δύο Γεμινῶν· εἶτα ἄλλη ὑπατεία Ῥούφου καὶ Ῥουβελλίωνος, Καὶ οὕτως ἐνεστώσης τῆς ὑπατείας τῆς μετὰ τὴν ὑπατείαν < Ρούφου καὶ > Ῥουβελλίωνος, ἥτις ὕστερον ἦλθεν Οὐιννικίου καλεῖσθαι Καὶ Λογγίνου Κασσίου, < ἐν τῷ τριακοστῷ τρίτῳ αὐτοῦ ἔτει ὅπερ ἦν > ὀκτωκαιδέκατον Τιβερίου Καίσαρος, πάσχει ὁ σωτὴρ [ἐν] τῇ πρὸ δεκατριῶν καλανδῶν Ἀπριλλίων. Καὶ ἐλήλεγκται τούτων ἁπάντων ἡ πλάνη, εὑρισκομένης σαφῶς τῆς κατὰ τὴν ἀλήθειαν διδασκαλίας, ὡς οὐ μόνον δύο χρόνων περίοδοι ἑορτῆς Πάσχων ἐν τοῖς εὐαγγελίοις ἐμφέρονται, ἀλλὰ καὶ τριῶν. 24. Γεννηθέντος γὰρ αὐτοῦ ἐν τῷ Ἰανουαρίῳ μηνὶ τουτέστιν 1 f vgl. Panarion haer. 31. 14, 3; I 406. 17 — 8 f vgl. Kol. 2, 14 — 11 wie S. 291, 2f das der Sexti, so ist hier wieder das Konsulat der beiden Gemini, Rufus (= Fufius) und Rubellio, in zwei zerlegt;", + "candidate_score": 0.620805, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_4_6", + "bdc_text": "FS Ferdinand Elsener , hg. v . Friedrich Ebel u. a. , 2. , erw. Aufl. , Tübingen 1973 , S. 153 mit Anm. 63 ) und war über Bern , [ Zürich ] und St . Gallen nach Isny gereist .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2411", + "psc_text": "13 ff u. haer. 29, 3, 2f; I 323, 9 ff; dazu Eusebius-Hieronymus Chronik S. 160 1 ff Helm —6 vgl. Panarion haer. 29, 3f; I 323, 14 ff u. Eusebius-Hieronymus Chronik S. 148, 12 ff Helm u. S. 152, 11 ff — 8 Gen. 49, 10 M U 1 * ergänze nach Z. 16f etwa < καὶ πάλιν μέρη φόρων διδόμενα > * | ἐπὶ] ἔτει Μ | vor ἐλάσσω + ἢ U 2 ὅτου] τοῦ Μ | ὑπὸ φόρον U |αὐτοῖς < U | γεγένηται + τελειότατα U 4 γεννηθέντος Χριστοῦ Μ 4 f ἐμβηθλεὲμ U 5 τε < Μ 5 f τῶν ἀπὸ Ἰούδα καὶ Ἀαρὼν] καὶ U 6 χριστῶν *] χρηστῶν Μ U 7 χρηστοῦ Μ < U | Σαλλίνας Μ Σααλίνας U 7—10 ἐφ᾿ οἷς—κύριος < U 10 vor ταῦτα + ἅτινα U 10 f ἐτελεῖτο U 11 ἐμβηθλεὲμ U | ἣ ἐγένετο < U", + "candidate_score": 0.620711, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_8", + "bdc_text": "Mai in Zürich aufgehalten haben ( vgl . Berchtold Hallers Empfehlungsschreiben an Vadian vom 17 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1737", + "psc_text": "Christi hoc praecepto adimpletur V M 4—19 19 vgl. S. 175, 26ff 176, 16ff. 28f 177, 5f. 14f. 26f 178, 1f. 11f 1 * <εὑρίσκεται> * 4 die zweite, in Klammern beigefügte Zahl, einfach neben die erste gesetzt, bezieht sich auf die Reihenfolge innerhalb von Marcions ἀποστολικόν 5 ἐννόμως V 6 τοῦ < S. 175, 28 Πρὸς Θεσσαλονικεῖς ᾱ, <παρ᾿ αὐτῷ εݲ> παρ᾿ ἡμῖν δὲ ηݲ Πρὸς Θεσσαλονικεῖς β, <παρ᾿ αὐτῷ ς>, παρ᾿ ἡμῖν δὲ θݲ. Τῆς πρὸς Ἐφεσίους, <παρ᾿ αὐτῷ> ζݲ, παρ᾿ ἡμῖν δὲ εݲ. ᾱ (λݲςݲ). »Μνημονεύοντες ὑμεῖς ποτε τὰ ἔθνη, οἱ λεγόμενοι ὑπὸ τῆς λεγομένης περιτομῆς ἐν σαρκὶ χειροποιήτου, ὅτι ἦτε τῷ καιρῷ ἐκείνῳ χωρὶς Χριστοῦ, ἀπηλλοτριωμένοι τῆς πολιτείας τοῦ Ἰσραὴλ καὶ ξένοι τῶν διαθηκῶν τῆς ἐπαγγελίας, ἐλπίδα μὴ ἔχοντες καὶ ἄθεοι ἐν τῷ κόσμῳ· νυνὶ δὲ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ὑμεῖς οἱ ποτὲ ὄντες μακρὰν ἐγενήθητε ἐγγὺς ἐν τῷ αἵματι αὐτοῦ. αὐτὸς γὰρ ἐστιν ἡ εἰρήνη ἡμῶν,", + "candidate_score": 0.620685, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_4_6", + "bdc_text": "FS Ferdinand Elsener , hg. v . Friedrich Ebel u. a. , 2. , erw. Aufl. , Tübingen 1973 , S. 153 mit Anm. 63 ) und war über Bern , [ Zürich ] und St . Gallen nach Isny gereist .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2621", + "psc_text": "Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch Porphyrius de abstin. IV 17; 256, 11 Nauck und de styge (bei Stobäus ecl. phys. I 3, 56; 37, 25 Meinecke) über das Zusammentreffen des Bardesanes mit der indischen Gesandtschaft an Elagabal – 3 Ἀβειδάν] vgl. den Awida im Buch der Gesetze der Lander S. 1 ff Epiph meint daher sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz),", + "candidate_score": 0.619394, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_13", + "bdc_text": "Hic adhuc residemus , ego atque uxorMargaretha , geb. Edel ( vgl. Correspondance de Théodore de Bèze , hg. v. H. Aubert , F. Aubert und H. Meylan , Bd. I , Genf 1960 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2545", + "psc_text": "τε καὶ συγγενῶν, συσκήνων τε καὶ γειτόνων, πολιτῶν τε καὶ οἰκετῶν. ἐνταῦθα δὲ ἡ γραφὴ τὸ θαυμαστὸν διηγουμένη τῆς ὅλης αὐτοῦ πραγματείας ἄνθρωπον μὲν ἔφη διὰ τὴν ἔνσαρκον παρουσίαν, τῷ δέ »τίς γνώσεται αὐτόν« ἐσήμανε περὶ τῆς αὐτοῦ θεότητος τῆς ἀκαταλήπτου. ἐπειδὴ γάρ »οὐδεὶς οἶδε τὸν υἱὸν εἰ μὴ ὁ πατὴρ καὶ τὸν πατέρα οὐδεὶς οἶδεν εἰ μὴ ὁ υἰὸς καὶ ᾦ ἐὰν ἀποκαλυψῃ«, οὐδεὶς οὖν γνώσεται αὐτόν, ἐὰν μὴ <αὐτὸς> αὐτῷ ἀποκαλύψῃ. ἀποκαλύπτει δὲ διὰ ἁγίου πνεύματος τοῖς αὐτοῦ δούλοις τὴν αὐτοῦ καὶ τὴν τοῦ αὐτοῦ πατρὸς θεότητα καὶ δόξαν καὶ τὴν αὐτοῦβ ζωὴν αἰώνιον τὴν μέλλουσαν καὶ τὰ αὐτοῦβ μυστήρια καὶ διδασκαλίαν καὶ τὴν αὐτοῦ δι᾿ ἡμᾶς ἔνσαρκον ἀληθῆ παρουσίαν, ὄτι θεὸς ἄνωθεν καὶ ἄνθρωπος ἀπὸ Μαρίας. 6 Joh. 1, 1. 3 — 8 Joh. 1, 14 — 14f vgl. Ancoratus c. 32, 3ff; I 41, 10ff — 14 Jer. 17, 9 — 24 Matth. 11, 27 M", + "candidate_score": 0.619168, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_13", + "bdc_text": "Hic adhuc residemus , ego atque uxorMargaretha , geb. Edel ( vgl. Correspondance de Théodore de Bèze , hg. v. H. Aubert , F. Aubert und H. Meylan , Bd. I , Genf 1960 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1115", + "psc_text": "Jesu lat. | μὴ < V εἴρηκε καὶ Χάριν καὶ Μονογενῆ καὶ Ἀλήθειαν καὶ Λόγον καὶ Ζωὴν καὶ Ἄνθρωπον καὶ Ἐκκλησίαν, κατὰ τὴν ἐκείνων ὑπόθεσιν περὶ τῆς πρώτης Ὀγδοάδος εἴρηκεν, ἐν ᾗ οὐδέπω Ἰησοῦς οὐδέπω Χριστός, ὁ τοῦ διδάσκαλος. ὅτι δὲ οὐ περὶ τῶν συζυγιῶν αὐτῶν 6 ἀπόστολος εἴρηκεν, ἀλλὰ περὶ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅν καὶ Λόγον οἶδεν τοῦ θεοῦ, αὐτὸς πεποίηκε φανερόν. ἀνακεφαλαιούμενος γὰρ περὶ τοῦ εἰρημένου αὐτῷ ἄνω ἐν ἀρχῇ Λόγου ἐπεξηγεῖται »καὶ ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν«. κατὰ δὲ τὴν ἐκείνων ὑπόθεσιν οὐχ ὁ Λόγος ἐγένετο, ὅς Τε οὐδὲ ἦλθέν Ποτε ἐκτὸς Πληρώματος, ἀλλὰ ὁ ἐκ πάντων γεγονὼς καὶ μεταγενέστερος τοῦ Λόγου Σωτήρ. 29. Μάθετε οὖν, ἀνόητοι, ὅτι Ἰησοῦς 6 παθὼν ὑπὲρ ἡμῶν, 6 κατασκηνώσας ἐν ἡμῖν, οὗτος αὐτός ἐστιν 6 Λόγος τοῦ θεοῦ. εἰ μὲν γὰρ ἄλλος τις τῶι Αἰώνων ὑπὲρ τῆς ἡμῶν αὐτῶν σωτηρίας σὰρξ ἐγένετο, εἰκὸς ἦν περὶ ἄλλου", + "candidate_score": 0.619104, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_8", + "bdc_text": "Mai in Zürich aufgehalten haben ( vgl . Berchtold Hallers Empfehlungsschreiben an Vadian vom 17 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_264", + "psc_text": "17 — S. 225, 13 in der Hauptsache nach Jul. Africanus ep. ad Arist. bei Eusebius h. e. 1 7, 11 f; S. 58, ITff Schwartz vgl. Eusebius h. e. I 6, 2 ff; S. 48, 14 ff Schwartz Hieronymus Chi-onik S. 160, 1 Helm GU Μ 2 δύο + <τούτων> ?* 3 χρῆσθαι U 4 αἰρεσχελίαν M | vor + καὶ Μ 5 τῆς2] τοῖς M 6 νομιστευομένης U am Rand von ätere Hand ABBREV τυγχανούσης G | Unterschrift κατὰ Ὀσσηνῶν G 7 κατὰ Ἡρωδιανῶν, ἀπὸ Ἰουδαϊσμοῦ ἑβδόμη, τῆς δὲ ἀκολουθίας κݲ G M κατὰ Ἡρωδιανῶν, ἑβδόμη ἀπὸ Ἰουδαϊσμοῦ, εἰκοστὴ δὲ τῆ ἀκολουθία U 8 ἑβδόμη + αἵρεσις U | vor Ἡρῳδιανῶν + ἡ τῶν U 9f ὅλοι + εἰσὶν U (nur Vermutung); anstatt dessen Ζ. 10 <ἦσαν> * 10 δὲ] τε Μ 11 Χριστὸν2] κύριον GU Ἡρῴδην + Χρι. στὸν U 13 τῷ (vor Ἡρῴδῃ) < M 14", + "candidate_score": 0.618478, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_4_6", + "bdc_text": "FS Ferdinand Elsener , hg. v . Friedrich Ebel u. a. , 2. , erw. Aufl. , Tübingen 1973 , S. 153 mit Anm. 63 ) und war über Bern , [ Zürich ] und St . Gallen nach Isny gereist .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2077", + "psc_text": "5—6 ἐν τῇ Μέσῃ τῶν ποταμῶν nur durch Epiph. überliefert — 6 περὶ τὸ δωδέκατον ἔτος Ἀντωνίνου τοῦ εὐσεβοῦς Καίσαρος ἐπικληθέντος von Zahn (Forsch. I 282) mit der angabe des Eusebius zun 12. Jahr des Mark Aurel (Chronik S. 206, 13 Helm Tatianus haereticus ajnoscitur) zusammengestellt und dadurch Antoninus Pius als Irrtum statt Mark Aurel erwiesen — 9ff vgl. Irenaeus adv. haer. I 28, 1; I 220 Harvey αἰῶνάς τινας ἀοράτους ὁμοίως τοῖς ἀπὸ Οὐαλετίνου μυθολογήσας, wörtlich ebenso Hippolyt refut. VIII 16; S. 236, 8f Wendland Ps. Tertullian adv. omn. haer. 7 totus enim secundum Valentinum sapit; vgl. Clemens Al. strom. III 92, 1; II 238, 22 von Tatian ὁ δ᾿ ἐκ τῆς Οὐαλεντίνου ἐξεφοίτησε σχολῆς— 11ff vgl. haer. 47, 1, 3; S. 215, 10, dazu Macarius Magnes III 43; S. 151 Blondel τοιαύτας αἱρέσεις ἡ τῶν Πισιδίων ἔχει καὶ τῶν Ἰσαύρων χώρα, Κιλικία τε καὶ Λυκαονία καὶ Γαλατία, ὦν", + "candidate_score": 0.618058, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_4_6", + "bdc_text": "FS Ferdinand Elsener , hg. v . Friedrich Ebel u. a. , 2. , erw. Aufl. , Tübingen 1973 , S. 153 mit Anm. 63 ) und war über Bern , [ Zürich ] und St . Gallen nach Isny gereist .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2103", + "psc_text": "haer. 61, 1. 5 haer. 63, 2. 1 u. Eusebius h. e. III 25, 6; S. 252, 17 Schwartz Filastrius haer. 88, 6; S. 48, 19 Marx Augustin de serm. dom. in monte I 20, 65; Migne 34, 1263 c. Adimant. 17; CSEL 25 S. 166, 4 ff c. Faust. Manich. XXII 79; CSEL 25 S. 681, 11 ff XXX 4; ebda S. 751 c. adversar. leg. et prophet. I 20, 39; Migne 42, 626 Innocentius I ep. ad Exsup.; Zahn Gesch. neatest. Kan. II 1, 245 Turibius von Astorga ep. ad Idac. et Cepon. 5; Migne 54, 694 C decret. Gelas. V 2; S. 49, 265 ff Dobschütz Photius cod. 114; dazu C. Schmidt, Die alten Petrusakten (TU N.F. IX 1) S. 26 ff u. Ficker Amphilochiana S. 35, 14 — 7 vgl. Irenaeus adv. haer. I 28, 1; I 220 Harvey ἀγαμίαν ἐκήρυξαν Hippolyt refut. VIII 20, 1;", + "candidate_score": 0.617893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_8", + "bdc_text": "Mai in Zürich aufgehalten haben ( vgl . Berchtold Hallers Empfehlungsschreiben an Vadian vom 17 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_676", + "psc_text": "Rande ügt Vcorr < Μ 18 πρὶν] πλὴν M. 19 ὁ < Μ 19f ὑποθέσεως τούτου, ως u. τού auf Rasur V τούτου auf Rasur M 20 τοῦ Ἰεσσαὶ] Ἰεσσαῖοι M 21 f ὄντες αὐτοῦ V 25 ἐπὶ *, vgl. S. 322, 2] ἀπὸ VM 27 Χρι///στιανοὶ, ι aus η V 5. Εὕροις δ' ἄν, ὦ φιλολόγε, καὶ τούτων τὴν ὑπόθεσιν ἐντυχὼν τοῖς τοῦ Φίλωνος ὑπομνήμασιν ἐν τῇ περὶ Ἰεσσαίων αὐτοῦ ἐπιγραφομένῃ βίβλῳ, ὡς τούτων τὴν πολιτείαν καὶ τὰ ἐγκώμια διεξιὼν καὶ τὰ αὐτῶν μοναστήρια ἐν τῇ κατὰ τὴν Μάρειαν λίμνην ἱστορῶν περιοικίδι οὐ περί τινων ἑτέρων ὁ ἀνὴρ ἱστόρησεν, ἀλλὰ περὶ Χριστιανῶν. οὗτος γὰρ γενόμενος ἐν τῇ χώρᾳ Μαρεῶτιν δὲ τὸν τόπον καλοῦσι) καὶ καταχθεὶς παρ' αὑτοῖς ἐν τοῖς κατὰ τὸν χῶρον τοῦτον μοναστηρίοις ὠφέληται. ἐν ἡμέραις γὰρ τῶν Πάσχων ἐκεῖ γενόμενος, τάς τε αὐτῶν πολιτείας ἐθεάσατο καὶ ὥς τινες ἑβδομάδα τὴν ἀγίαν τῶν Πάσχων ὑπερτιθέμενοι διετέλουν, ἄλλοι δὲ", + "candidate_score": 0.617187, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_4_6", + "bdc_text": "FS Ferdinand Elsener , hg. v . Friedrich Ebel u. a. , 2. , erw. Aufl. , Tübingen 1973 , S. 153 mit Anm. 63 ) und war über Bern , [ Zürich ] und St . Gallen nach Isny gereist .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2427", + "psc_text": "τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8 ff wo? (einzige vergleichbare Stelle Sach. 7, 3) —18 ff vgl. Oben c. 16, 1 ff; S. 270, 14 ff u. c. 30, 10; S. 303, 4 M U 1 Ἰαννουαρίων Μ |πέμπτη ist nicht mit Kubistchek zu beanstanden; der Gesamtausdruck πέμπτη—ἐπιφώσκουσα bezeichnet ganz richtig die Mitternacht zwischen 5. u. 6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294,", + "candidate_score": 0.617016, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_16_18", + "bdc_text": "Datum Isnę , Rhetiae oppido , calendis iulii 1535 . Vester ex animo Melchior Rufus Volmarius . [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2117", + "psc_text": "33, 928f Hieronymus ep. 41; weiteres bei Labriolle, les sources de l’histoire du Montanisme 1913 — 8 anders (c. 2,7; S. 222, 8 u.) hear. 51,33, 4 f; S. 307, 6 ff. Zur Verteidigung der an unserer Stelle vorliegenden Angabe vgl. Zahn Forsch. V 29 ff Harnack Lit.-Gesch. II 1, 363 ff; in Betracht kommt auch das leider nicht unzweideutige Zeugnis der ep. apost. c. 17; S. 58, 1 u. 59, 1 Schmidt (die Weissagung, daß Christus 120 (150) Jahre nach seiner Himmelfahrt wiederkommen werde, könnte einer der Anlässe für das Auftreten des Montanus gewesen sein) — 10 ff zur Zeitangabe für Marcion vgl. Clemens Al. strom. VII 106, 4 f; III 75, 13 ff Stählin 13 ff vgl. Hippolyt refut. VIII 19, 1 ff; S. 238, 4 ff Wendland ἕτεροι δὲ . . . Φρύγες τὸ γένος προληφθέντες ὑπὸ γυναίων ἠπάτηνται, Πρισκίλλης τινὸς καὶ Μαξιμίλλης καλουμένων, ἃς προφήτιδας νομίζουσιν,", + "candidate_score": 0.616833, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_8", + "bdc_text": "Mai in Zürich aufgehalten haben ( vgl . Berchtold Hallers Empfehlungsschreiben an Vadian vom 17 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3283", + "psc_text": "ἀπὸ U 17 καὶ τῶν — ἀκοντισμάτων * 3 δήγματα G | διδάγματα + τὰ M 5 Ε; * ; die Überschriften der 4 ersten Ηäresen sind in den Handschriften Daß Epiphanius tatsächlich auch hier Zahlen beweisen die Spuren bei S. 173,22 (Apparat) 176, 18 177, 12 179,18 u. 20 8 vor τῇ ἕκτῃ + ἐν GUM < f | ἐτελειώθη f] ἐπλάσθη GUM | τοῦτο λεγόντων 11 <ἀλλ’> 12 γυνὴ hinter αὐτῷ αὐτῷ GUM 13 <διὰ> * 15 16 ὡς δὲ ἡ] ἡ δὲ Chron. pasch. 17 Ε;έχει *] ἔχει f <", + "candidate_score": 0.615167, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_4_6", + "bdc_text": "FS Ferdinand Elsener , hg. v . Friedrich Ebel u. a. , 2. , erw. Aufl. , Tübingen 1973 , S. 153 mit Anm. 63 ) und war über Bern , [ Zürich ] und St . Gallen nach Isny gereist .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2620", + "psc_text": "ἀλλὰ τοῦ Οὐήρου). ὃς πολλὰ <πρὸς> Ἀβειδὰν τὸν ἀστρονόμον κατὰ εἱμαρμένης λέγων συνελογίσατο, καὶ ἄλλα δὲ κατὰ τὴν εὐσεβῆ πίστιν ἐμφέρεται αὐτοῦ συντάγματα. Ἀπολλωνίῳ δὲ τῷ τοῦ Ἀντωνίνου ἑταίρῳ ἀντῆρε, παραιτούμενος 1 f Ἀντωνῖνος ὁ Οὐῆρος ist nach stehendem Sprachgebrauch des Epiphanius (vgl. Ancoratus c. 60, 4; I 72, 1 de mens. ac pond. 18, 3; S. 171, 74 Lagarde) Mark Aurel. Da jedoch Mark Aurel zu den andern Angaben—Bardesanes hätte den Abgar überebt und dann noch bis in die Zeit des Antoninus hineingereicht— schlechterdings nicht paßt, so muß eine (vielleicht durch Eusebius IV 30, 1; 392, 14 Schwartz veranlaßte) Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. ��ντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch", + "candidate_score": 0.614936, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_14", + "bdc_text": "- Travaux d'Humanisme et Renaissance 40 , S. 189 , und Barbara Zeller-Lorenz , aaO , S. 152 , Anm. 61). , apud socerum Volmars Schwiegervater war Münzmeister in Isny ( vgl. ebd. ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3318", + "psc_text": "2; S. 130, 24 Hilberg mille et eo amplius tractatus, qiios in ecclesia locutus est edidit) innumcrahiles praeterea commentarios. — Aufgenommen wurde die Zahl bei Cedrenus und Suidas II 1, 1279 Bernhardy; im Abendland ist sie seit Beda zumeist in 5000 entstellt. Zur Sache vgl. Redepenning, Niedners Zeitschr. f. bist. Theol. 1851 S. 66 tf u. Klostermann, Sitz. Ber. Berl. Akad. 1897 S 855 ff, Μ U 1 ἐλέγχεται U | νοίᾳ * | Μ 3 ἐργαζομένου *] ἐργαζόμε- νος M 4 † ἐν ταῖς αὐτῶν διανοίαις] lies etwa τῆς αὐτοῦ ἐπιπνοίας * 5 παρα- φθείραντος U 6 ὠ Pet.] ὡς M U | τὸν] τῶν U 9 καὶ] * | δόλους] δούπους M 10 φρούδως] σφοδρῶς U | κενὴν *] κενῶς ΜU 11 πταίσας δι Ausgg. 4 ἀγηράρατος M 7 ἀκατωνομάστου M 9ff auch hier müßte eigentlich eine von der Ζ. 1ff gegebenen in der Reihenfolge abweichende Liste stehen. Die Wiederholung ist Folge des bei S. 385, 8ff eingeschlagenen Verfahrens 15 συ///ζυγίαν, ν ausradiert V corr 19 δογμάτων] θαυμάτων V 20 ἀπεδέξαντο M οὐδὲν ἀλλοιώσαντες πλὴν τῆς παρ᾿ αὐτοῖς μεταπεποιημένης βαρβαρικῆς ὀνοματοποιίας. οὕτω γάρ φασι καὶ οἱ περὶ Ἡσίοδον· πρῶτον πάντων γίνεται Χάος, ἴνα εἴπωσι Βυθόν, εἶτα Νὺξ Ἔρεβος Γῆ Ἡμέρα Ἔρως Μῆτις Μόρος Ὀϊζὺς Πότμος Νέμεσις Μῶμος Φιλότης Θάνατος Δυσνομία Γήρως Ἄτη Ἵμερος Λήθη Ὕπνος Ὑσμίνη Λυσιμελὴς Ὕβρις Εὐφρόνιος Αἴγλη παυσιμέριμνος Ἀπάτη Ἡδυμελὴς Ἔρις. καὶ οὑτος μὲν ὁ ἀριθμὸς κατὰ ἀκολουθίαν ἀρρενοθήλεος οὕτως ἔχει", + "candidate_score": 0.611255, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_14", + "bdc_text": "- Travaux d'Humanisme et Renaissance 40 , S. 189 , und Barbara Zeller-Lorenz , aaO , S. 152 , Anm. 61). , apud socerum Volmars Schwiegervater war Münzmeister in Isny ( vgl. ebd. ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2103", + "psc_text": "haer. 61, 1. 5 haer. 63, 2. 1 u. Eusebius h. e. III 25, 6; S. 252, 17 Schwartz Filastrius haer. 88, 6; S. 48, 19 Marx Augustin de serm. dom. in monte I 20, 65; Migne 34, 1263 c. Adimant. 17; CSEL 25 S. 166, 4 ff c. Faust. Manich. XXII 79; CSEL 25 S. 681, 11 ff XXX 4; ebda S. 751 c. adversar. leg. et prophet. I 20, 39; Migne 42, 626 Innocentius I ep. ad Exsup.; Zahn Gesch. neatest. Kan. II 1, 245 Turibius von Astorga ep. ad Idac. et Cepon. 5; Migne 54, 694 C decret. Gelas. V 2; S. 49, 265 ff Dobschütz Photius cod. 114; dazu C. Schmidt, Die alten Petrusakten (TU N.F. IX 1) S. 26 ff u. Ficker Amphilochiana S. 35, 14 — 7 vgl. Irenaeus adv. haer. I 28, 1; I 220 Harvey ἀγαμίαν ἐκήρυξαν Hippolyt refut. VIII 20, 1;", + "candidate_score": 0.608611, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_5_7", + "bdc_text": "und war über Bern , [ Zürich ] und St . Gallen nach Isny gereist . Er muß sich kurz nach dem 17 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_264", + "psc_text": "17 — S. 225, 13 in der Hauptsache nach Jul. Africanus ep. ad Arist. bei Eusebius h. e. 1 7, 11 f; S. 58, ITff Schwartz vgl. Eusebius h. e. I 6, 2 ff; S. 48, 14 ff Schwartz Hieronymus Chi-onik S. 160, 1 Helm GU Μ 2 δύο + <τούτων> ?* 3 χρῆσθαι U 4 αἰρεσχελίαν M | vor + καὶ Μ 5 τῆς2] τοῖς M 6 νομιστευομένης U am Rand von ätere Hand ABBREV τυγχανούσης G | Unterschrift κατὰ Ὀσσηνῶν G 7 κατὰ Ἡρωδιανῶν, ἀπὸ Ἰουδαϊσμοῦ ἑβδόμη, τῆς δὲ ἀκολουθίας κݲ G M κατὰ Ἡρωδιανῶν, ἑβδόμη ἀπὸ Ἰουδαϊσμοῦ, εἰκοστὴ δὲ τῆ ἀκολουθία U 8 ἑβδόμη + αἵρεσις U | vor Ἡρῳδιανῶν + ἡ τῶν U 9f ὅλοι + εἰσὶν U (nur Vermutung); anstatt dessen Ζ. 10 <ἦσαν> * 10 δὲ] τε Μ 11 Χριστὸν2] κύριον GU Ἡρῴδην + Χρι. στὸν U 13 τῷ (vor Ἡρῴδῃ) < M 14", + "candidate_score": 0.608123, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_14", + "bdc_text": "- Travaux d'Humanisme et Renaissance 40 , S. 189 , und Barbara Zeller-Lorenz , aaO , S. 152 , Anm. 61). , apud socerum Volmars Schwiegervater war Münzmeister in Isny ( vgl. ebd. ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2398", + "psc_text": "die von Weinreich a. a. O. S. 174 behandelte Inschrift aus Eleusis — 8 ff vgl. Cosmas in carm. Greg. Naz. Mign e 38,464 (=school. Bodilej. Lobeck Aglaophamus II 1227) Ταύτην ἦγον (+ ἐτήσιον schol. Bod.) ἔκπαλαι δὲ τὴν ἡμέραν ἑορτὴν Ἕλληνες καθ᾿ ἣν (+ ἐτέχθη Χριστὸν ἡμέραν αὐξίφωτον καλοῦντες). ἐτελοῦντο (+ δὲ aschol. Bod.) κατὰ τὸ Μεσονύκτιον ἐν [ἐν < schol. Bod.] ἀδύτοις τισὶν ὑπεισερχόμενοι, ὅθεν ἐξιόντες ἔκραζον· ἡ Παρθένος ἔτεκεν (τέτοκεν schol. Bod.), αὔξει φῶς. ταύτην Ἐπιφάνιος ὁ μέγας τῆς Κυπρίων ἱερεύς φησι τὴν ἑορτὴν καὶ Σαρρακηνοὺς ἄγειν τῇ παρ᾿ αὐτῶν σεβομένῃ Dauu J. H. Mordtmann, Zeitschr. deutsch-morg. Ges. 1875 S. 99 ff Wellhausen, Skizzen und Vorarb. 3, 45 ff Dalman, Petra I 49 ff Cumont, Comptes rend. De l᾿acad. Des inscr. Et b. l. 1911. S. 292 ff R. Eisler, Philologus 1909 S. 18 ff u. Arch. f. Rel. W. 1912 S. 628 (doch ist zu betonen,", + "candidate_score": 0.60786, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_14", + "bdc_text": "- Travaux d'Humanisme et Renaissance 40 , S. 189 , und Barbara Zeller-Lorenz , aaO , S. 152 , Anm. 61). , apud socerum Volmars Schwiegervater war Münzmeister in Isny ( vgl. ebd. ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2009", + "psc_text": "etwa <περιέχει,μόνον τῇ καινῇ διαθήκῃ. οὐκ οἶδα δέ, εἰ καὶ τὸ εὐαγγέλιον ὁμοίως τῷ Μαρκίωνι ῥᾳδιουργεῖ>*, Vgl. S. 188,3f 9 δυσχερὴς *]δυσχερὲς V M 10 εἰπεῖν*] ἰδεὶν V M 11 ἔγνωμεν τῶν αὐτοῦ am zeilenende nachgetragen V corr 14 κατὰ2]εἰς?* 15f τῷ . . . τῷ εἰρημένῳ*]τὸ . . . τὸ εἰρημένον V M 190-21 διδάσκων μὴ-γίνεται am Rande nachgetragen V corr 20 μάμος*] γάμου V M σεται δὲ ὁ τοιοῦτος καὶ διελεγχθήσεται ἀπὸ μὲν τῆς ἤδη πρὸς τὸν αὐτοῦ ἐπιστάτην ἀντιθέσεως, διὰ πολλῶν ποιησαμένων ἡμῶν τὴν πρὸς αὐτὸν ἀντιλογίαν τε καὶ ἀνατροπήν, ἐν ὁποίαις τε καὶ ὁπόσαις συνάδει τὸ εὐαγγέλιον τῇ παλαιᾷ διαθήκῃ, καὶ ὡς αὐτὸς ὁ κύριος ἡμῶν ὁμολογεῖ τὸ ποίημα τοῦ κόσμου εῖναι ἴδιον καὶ αὐτοῦ, καὶ τοῦ πατρὸς εἶναι τὴν κτίσιν, ὥς γε μάλιστα συνελόντι φράσαι κορυφαιότατόν τι ῥῆμα παρὰ τῷ ἁγίῳ Ἰωάννῃ εἰρημένον, τό »ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος, καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν", + "candidate_score": 0.607784, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_14", + "bdc_text": "- Travaux d'Humanisme et Renaissance 40 , S. 189 , und Barbara Zeller-Lorenz , aaO , S. 152 , Anm. 61). , apud socerum Volmars Schwiegervater war Münzmeister in Isny ( vgl. ebd. ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_526", + "psc_text": "λαμβανούσας τὴν προειρημένην αἰσχρότητα εἰς ἐδωδήν, ὡς κατὰ τὸ ὅμοιον <τῆς> τοῦ Σηλῶμ πρὸς τὴν Θάμαρ κακοτροπίας, * ἀλλὰ ἀπὸ παρθενίας τὴν τέχνην ταύτην ἐπανῃρημένας τοῦ φθείρεσθαι μέν, μὴ ὑποδέχεσθαι δὲ τῆς φθορᾶς τὴν μῖξιν καὶ τὴν ἀπόρροιαν. βλασφημοῦσι δὲ οὐ μόνον τὸν Ἀβραὰμ καὶ τὸν Μωυσέα καὶ τὸν Ἠλίαν καὶ πάντα τὸν χορὸν τῶν προφητῶν, ἀλλὰ καὶ τὸν θεὸν τὸν ἐκλεξάμενον αὐτούς. 12. Ἄλλα δὲ μυρία παρ' αὐτοῖς πλασθέντα γραφεῖα τετόλμηται. γένναν μὲν γὰρ Μαρίας βιβλίον τί φασιν εἶναι, ἐν ᾧ δεινά τε καὶ 1f vgl. Hippolyt refut. VI 19, 5; S. 146, 12 Wendland ἀλλὰ καὶ μακαρίζουσιν ἑαυτοὺς ἐπὶ τῇ (ξένῃ) μίξει, ταύτην εἶναι λέγοντες τὴν τελείαν ἀγάπην — 3 11 3,6 — 1 3f vgl. Gen. 38, 9 vgl. 5 (die Namen verwechselt) — 16ff genauer bei Irenaeus adv. haer. I 30, 10 f; I 237 Harvey et unusquisque eorum (der Archonten) suum praeconem assumit ad gloriandujn", + "candidate_score": 0.606562, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_14", + "bdc_text": "- Travaux d'Humanisme et Renaissance 40 , S. 189 , und Barbara Zeller-Lorenz , aaO , S. 152 , Anm. 61). , apud socerum Volmars Schwiegervater war Münzmeister in Isny ( vgl. ebd. ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_54", + "psc_text": "ἐκκλησία, ἐξ αὐτοῦ τοῦ σκοποῦ. Ἀδὰμ γὰρ Ε; πρωτόπλαστος πέπλασται οὐκ ἐμπερίτομος, 2 liber Jub. 5, 28 Littmann Eusebius Onomasticon S. 2, 21 ff Elostermann ; Tgl. de mens, ac pond. 61; S. 203, 79 Lagarde — 5 Gen. 9, 20 lib. Jub. 7, 1 Litt- mann — 6 — 11 Namen u. Zabl nach Gen. 11, 10 — 17 (Luk. 3, 35 — 38 Hippolyt, Chronik § 37 — 41 Bauer u. Refut. X 30) ; vgl. Ancoratus c. 59, 4 Panarion h. 55, 6 u. Chron. pasch. 25A; S. 43, 1 Dindorf 26 A; S. 45, 1 —5 Dindorf (hier 44, 20 irrtümlich. auf den Ancoratus zurückgeführt) — 13 Gen. 11, 1 — 16 ff vgl. dem. ev. I 2, 8 f ; S. 8, 25ff Heikel G U M f 4 —6 Chron. paschale 26 B; S. 45, — 14 Dindorf 3 τοῦ *] τοῖς U Μ", + "candidate_score": 0.606229, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_14", + "bdc_text": "- Travaux d'Humanisme et Renaissance 40 , S. 189 , und Barbara Zeller-Lorenz , aaO , S. 152 , Anm. 61). , apud socerum Volmars Schwiegervater war Münzmeister in Isny ( vgl. ebd. ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2117", + "psc_text": "33, 928f Hieronymus ep. 41; weiteres bei Labriolle, les sources de l’histoire du Montanisme 1913 — 8 anders (c. 2,7; S. 222, 8 u.) hear. 51,33, 4 f; S. 307, 6 ff. Zur Verteidigung der an unserer Stelle vorliegenden Angabe vgl. Zahn Forsch. V 29 ff Harnack Lit.-Gesch. II 1, 363 ff; in Betracht kommt auch das leider nicht unzweideutige Zeugnis der ep. apost. c. 17; S. 58, 1 u. 59, 1 Schmidt (die Weissagung, daß Christus 120 (150) Jahre nach seiner Himmelfahrt wiederkommen werde, könnte einer der Anlässe für das Auftreten des Montanus gewesen sein) — 10 ff zur Zeitangabe für Marcion vgl. Clemens Al. strom. VII 106, 4 f; III 75, 13 ff Stählin 13 ff vgl. Hippolyt refut. VIII 19, 1 ff; S. 238, 4 ff Wendland ἕτεροι δὲ . . . Φρύγες τὸ γένος προληφθέντες ὑπὸ γυναίων ἠπάτηνται, Πρισκίλλης τινὸς καὶ Μαξιμίλλης καλουμένων, ἃς προφήτιδας νομίζουσιν,", + "candidate_score": 0.604831, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_5_7", + "bdc_text": "und war über Bern , [ Zürich ] und St . Gallen nach Isny gereist . Er muß sich kurz nach dem 17 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_256", + "psc_text": "3, 2 u. 30, 17, 5 ff — 27 τοῖς μετέπειτα γεγονόσιν] gegemïber Hilgenfelds (Ketzergesch. des S. 426 A. 726) vielfach; nachgesprochener Behauptung, Epipb. habe hier im Widerspruch mit seiner äteren Schilderung die äer Nazoräer für jünger als äer ärt, ist festzustellen, daß μετέπειτα soviel heißt wie (bez. nach den äern), vgl. den Gegensatz in S. 223, If τῶν μετέπειτα u. τῶν πρὸ αὐτοῦ καὶ σὺν αὐτῷ. Die Reihenfolge soll ausdrücken, daß bei eine derartige Beeinflussung weniger zu erwarten war, als bei den äern GU M 4 πληροῦται πάντα M 6 ἂν < M 10 <τῶν> *, nach S. 221, 19 M 11 δασὶμ M 14 Ὀσσηνῶν] Ἐσσηνῶν M 16 <τῷ > * 17 <Μωυσέως> * | [δὲ] * 18 ἑπτὰ < U 19 * etwa <ἓν ῥῆμα> * 22 θυσίαν οἱ GU 23 τὸ] τῶ U 25 καὶ1 < U | καὶ2 < αἱρέσεις, ἐπειδὴ θέλγονται τῇ αὐτοῦ πλάνῃ·", + "candidate_score": 0.604702, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_5_7", + "bdc_text": "und war über Bern , [ Zürich ] und St . Gallen nach Isny gereist . Er muß sich kurz nach dem 17 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_47", + "psc_text": "176, 18 177, 12 179,18 u. 20 8 vor τῇ ἕκτῃ + ἐν GUM < f | ἐτελειώθη f] ἐπλάσθη GUM | τοῦτο λεγόντων 11 <ἀλλ’> 12 γυνὴ hinter αὐτῷ αὐτῷ GUM 13 <διὰ> * 15 16 ὡς δὲ ἡ] ἡ δὲ Chron. pasch. 17 Ε;έχει *] ἔχει f < GUM Chron. pasch. ἐντεῦθεν < Chron. pasch. 18 δὲ < GM 19 νῦν] εἶτα Chron. pasch. Chron. pasch. | καὶ 1 < M | καὶ ἀσέλγειαι Chron. pasch. | μοιχεία Chron. pasch. | τε < M | ἀδικία + ἐχ·ρημάτισεν Chron. γνώμη <δέ> τις ἑτέρα, οὐ δόξα μετηλλαγμένη, ἀλλὰ μία γλῶττα γένος ἓν ἐπὶ γῆς κατ᾿ ἐκεῖνο καιροῦ ἐσπαρμένον. τούτῳ δὲ τῷ Ἰάρεδ γίνεται παῖς τοὔνομα Ἐνώχ, ὃς »εὐηρέστησε τῷ θεῷ καὶ οὐχ ηὑρίσκετο· μετέθηκεν γὰρ αὐτὸν ὁ θεός‘ καὶ « καὶ » οὐκ εἶδεν θάνατον‘. Ἐνὼχ δὲ γεννᾷ τὸν Μαθουσάλα, Μαθουσάλα τὸν Λάμεχ, Λάμεχ τὸν Νῶε. καὶ ἡ τοῦ", + "candidate_score": 0.603486, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_14", + "bdc_text": "- Travaux d'Humanisme et Renaissance 40 , S. 189 , und Barbara Zeller-Lorenz , aaO , S. 152 , Anm. 61). , apud socerum Volmars Schwiegervater war Münzmeister in Isny ( vgl. ebd. ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1081", + "psc_text": "γινομένας, τὰς δὲ φύσει πονηρὰς μηδέποτε ἂν ἐπιδέξασθαι ἐκεῖνο τὸ σπέρμα. 6 Matth. 8, 9 Luk. 7, 8 V Μ lat. (Tert., Ηipp.) 2 χειρόνων Ausgg.] χεῖρῶν V M periorum lat 3 διατετελεκέναι] conservasse (διατετηρηκέναι) lat. | κυρίου(!)· ἐλθόντος δὲ τοῦ am Rande nachgetragen V corr < M salvatoris. cum venisset autem lat. 4 καὶ Rande nachgetragen V corr < M et lat. 4f προσχωρῆσαι *] προσχωρήσαντα V Μ cessisse lat. 8 αὐτὸν, ο aus ω V corr | τὴν κατὰ τὸν κόσμον οἰκονομίαν] eam quae secundum ipsum est mundi creationem. (= τὴν κατ᾿ αὐτὸν κόσμου οἰκ.) lat. 9 ἐπιμέλειαν] diligentiam atque curam lat. | vor καὶ + ἀλλὰ V 10 αὐτῷ < lat. 13 <ἵνα δείξωσι> *] ut ostendant lat. 14 ἓν aus ἕνα V corr 15 καὶ] vero lat. | τὰ] τε Μ 16 ἀναπαύ///εσθαι, σ ausradiert V corr 17 ἃ ἐγκατασπείρει (gleichfalls kein quae) lat. ἂν auf", + "candidate_score": 0.603425, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_14", + "bdc_text": "- Travaux d'Humanisme et Renaissance 40 , S. 189 , und Barbara Zeller-Lorenz , aaO , S. 152 , Anm. 61). , apud socerum Volmars Schwiegervater war Münzmeister in Isny ( vgl. ebd. ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_148", + "psc_text": "τῆς τοῦ ἐπαγγέλματος κατὰ αἱρέσεων πραγματείας καὶ τὸ αἴτιον ὅπως * διασαφήσω ἐν βραχεῖ [ἐρῶ]. τί δέ ἐστιν ἄλλο ἢ ὅτι <ὡς> ἀπὸ τῆς τῶν γλωττῶν πολυφόρου ἀλλοιοφωνίας φυλαὶ γεγόνασι, κατὰ δὲ ἑκάστην φυλήν τε καὶ πατριαρχίαν ἔθνη διάφορα προέστη, πᾶν δὲ ἔθνος ἑαυτῷ προεστήσατο 7 ff wie sich aus de duod. gemm. 94; CSEL 3511 770, 26 ünther ergibt, setzt Epiphanius diesen Esra gleich mit dem Esra 7, 1 genannten; er unterscheidet ihn von einem andern qui vocabatur Salathihel, cidus erat pater Zorobabel, qui Zorobabel erat filius Jechoniae (zu letzterem Tgl. Matth. 1, 12) — Ebenda Genaueres über die Schriftform, in der Esra den Samaritanem den Pentateuch überlieferte VM 1 ἔθνος ἐκεῖ Μ 3 ἐπιτελέσαιεν V | ὑπερασπίζοντα M 7 ἱερέα aus ἱερέαν Vcorr 8 Βαβυλῶνος Μ 10 Κωθαίους Μ | <τοὺς>* 13 τὸ1 < 14 διαδεξάμενοι V 16 ἀπῆλθεν M | τῆς < Μ 17 ἔπεστι V |", + "candidate_score": 0.603412, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_14", + "bdc_text": "- Travaux d'Humanisme et Renaissance 40 , S. 189 , und Barbara Zeller-Lorenz , aaO , S. 152 , Anm. 61). , apud socerum Volmars Schwiegervater war Münzmeister in Isny ( vgl. ebd. ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2566", + "psc_text": "χρόνον«, ὃς εὐλόγησε τὸν Ἀβραὰμ καὶ δεκάτην ἔλαβε παρ᾿ αὐτοῦ. ἔδει γὰρ τὸν ἱερέα τοῦ ὑψίστου παρὰ δούλου θεοῦ τιμηθῆναι, καὶ πρῶτον μὲν τὸν Ἀβραὰμ προσενέγκαι τῷ ἐν ἀκροβυστίᾳ ἱερεῖ ἑρουργοῦντι, ἐπειδὴ ἐξ αὐτοῦ 4 Σαυὴ vgl. Gen. 14,5 Eusebius-Hieronymus Onomasticon S. 150,21 Klostermann – 5ff vgl. de mens. ac pond. 74, 3; 205, 81ff Lagarde – 6 Jo9sephus ant. Jud. I 10,2; § 180 Naber Theophilus ad autol. II 31 – 7 Jul. Africanus im Chron. pasch. Migne 92, 177 B Eusebius-Hieronymus Onomasticon S. 152, 4f Klostermann – 11 vgl. Gen. 14, 18 M U 2–5 Zacharias Rhetor I 3; S. *12, 33ff Ahrens-Krüger: indem aber Epiphanios, Bischof von Kypros, ein Buch gegen die Häresie der Melchisedekiten verfaβte, belehrte er darin, sich verteidigend, den Aristokrates (?), ihm sei ein Gesicht erschienen, daβ die Mutter des Melchisedek Saltiel geheiβen habe und sein Vater Heraklas und daβ er aus dem Volk", + "candidate_score": 0.602395, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_5_7", + "bdc_text": "und war über Bern , [ Zürich ] und St . Gallen nach Isny gereist . Er muß sich kurz nach dem 17 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_262", + "psc_text": "ἰατρευθῆναι. παρελθὼν δὲ τούτου τὴν ἐρεσχελίαν καὶ τὸ ὕπουλον ταύτης τῆς αἱρέσεως ἐφεξῆς ποιήσομαι τῆς ἑβδόμης αἱρέσεως τὸν ἔλεγχον, τῆς παρὰ τοῖς αὐτοῖς τότε νομιτευομένης καὶ ἔστιν αὕτη· Κατὰ Ἡρῳδιανῶν, ἀπὸ Ἰουδαϊσμοῦ αἱρέσεως ݲ, τῆς δὲ ἀκολουθίας ݲ. Μετὰ ταύτην δὲ καὶ μετὰ ταύτας πάλιν ἑβδόμη ἠν Ἡρῳδιανῶν καλουμένη. οὐδὲν δὲ ἴσχον τι παρηλλαγμένον οὑτοι, ἀλλὰ ὅλοι Ἰουδαῖοι > ἀργοί τε καὶ ὑποκριταί. Ἡρῴδην δὲ οὗτοι ἡγοῦντο Χριστόν, Χριστὸν τὸν ἐν πάσαις γραφαῖς νόμου τε καὶ προφητῶν προσδοκώμενον νομίσαντες αὐτὸν εἶναι τὸν Ἡρῴδην, καὶ ἐπ’ αὐτῷ ἀπατώμενοι ἐσεμνύνοντο τῷ Ἡρῴδῃ, ἐκ τοῦ ῥητοῦ συναρπασθέντες Μὰ τοῦ καὶ εἰς χάριν τοῦ τότε βασιλέως κενοδοξῆσαι) τοῦ εἰρημένου οὐκ ἐκλείψει ἄρχων ἐξ Ἰούδα οὔτε ἡγούμενος ἐκ τῶν μηρῶν αὐτοῦ, ἴως ἂν ἔλθῃ ᾧ ἀπόκειται« ἢ ὡς ἔχει τὰ ἄλλα ἀντίγραφα »ἕως ἔλθῃ ᾧ τὰ ἀποκείμενα«· ἐπειδήπερ ὁ Ἡρῴδης υἱὸς Ἀντιπάτρου ἐτύγχανεν Ἀσκαλωνίτου τινὸς ἱεροδούλου Ἀπόλλωνος τοῦ εἰδώδου· οὗ ὁ πατὴρ τοῦ αὐτοῦ Ἀντιπάτρου", + "candidate_score": 0.599851, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_5_7", + "bdc_text": "und war über Bern , [ Zürich ] und St . Gallen nach Isny gereist . Er muß sich kurz nach dem 17 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_69", + "psc_text": "15 —17 Dindorf 1 Νεβρὼθ U | Ἀσσοὺρ U 3 Χαλλάνη M | Θήρας G M | Λοβὸν M 4 Ἑλλήνων παῖδες G 5 τὰ < G Μ 7 ἐγένετο Chron. pasch. | διαδοχῆς G διακονίας Chron. pasch. 9 vor πολὺ + οὐ G U 10 ἀλλήλων] Ἑλλήνων M 11 Ῥαγὰβ U 12 ἀφ’ οὗ] καὶ U M | ἡ < U | am Rande ΓΜ 13 ὁ < 14 <ἐκ> *; + ἐξ vor ἄλλης (Z. 15) U 15 πεποιημέναις *] πεποιημένων G U M 16 vor ἑαυτῇ + ἐφ’ GU | ἐφηύρετο G ηὕρισκε V 18 ἐφηύρετο G ἠφηύρατο U 20 ἐκ] διὰ U τέχνης. περιέστη δὲ ὁ αἰὼν εἰς εἰκοστὴ�� γενεὰν ἕως τούτου, ἐτῶν τρισχιλίων τριακοσίων τριάκοντα δύο. καὶ οὐδεὶς πώποτε τῶν προτέρων πρὸ πατρὸς υἱὸς ἐτελεύτα, ἀλλὰ πατέρες πρὸ παίδων τελευτῶντες τοὺς υἱοὺς διαδόχους κατελίμπανον καὶ μή τις λεγέτω περὶ τοῦ Ἄβελ· οὐ γὰρ θανάτῳ ἰδίῳ", + "candidate_score": 0.59981, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf008", + "work_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae", + "max_score": 0.67424, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_9_11", + "bdc_text": "Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere . non possumus , memoriam certe eorum , quoad licet , perpetuo conservemus . Neque sane ego adeo stupidi sum ingenii , ut officia erga me vestra , hoc est totius ecclesię Tigurinae atque adeo senatus ipsius , non agnoscam , neque rursus tam ingratus , ut ea ipsa parvifaciam , quapropter , sicubi fortasse animum erga vos meum pleniori aliquo argumento testatus fuero , aliquid profecto me dignum fecisse videbor .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_307", + "psc_text": "servantur. tantum hoc meum duco, vestras invitare personas expectare voluntates laudare sententias, et 1 cum in locum statumque pontificis quisque sufficitur, ut a vobis praeceptum, a me procedat obsequium. sed si, quod tamen arbitror minime fore, precibus meis apud vos malesuadus obstiterit interpres, poteritis praesentiam vestram potius excusare quam culpam; sicut e diverso, si venitis, ostenditis, quia terminus potuerit poni vestrae quidem regioni, sed non potuerit caritati. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Domino Papae Basilio salutem Sunt nobis munere dei novo nostrorum temporum exemplo amicitiarum vetera iura, diuque est quod invicem diligimus ex aequo, porro autem, quod ad communem conscientiam pertinet, tu patronus: quamquam hoc ipsum praesumptiose arroganterque loquar; 2 namque iniquitas mea tanta est, ut mederi de lapsuum eius assiduitate vix etiam tuae supplicationis efficacia queat. igitur, quia mihi es tam patrocinio quam dilectione bis dominus, pariter et quod memini probe, quo polleas igne sensuum, fonte verborum,", + "candidate_score": 0.67424, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_8_10", + "bdc_text": "Mai in Zürich aufgehalten haben ( vgl . Berchtold Hallers Empfehlungsschreiben an Vadian vom 17 . Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere . non possumus , memoriam certe eorum , quoad licet , perpetuo conservemus .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_184", + "psc_text": "maioribus tuis, Ulpianorum temporum consularis, sub verbis cuiuspiam Germanici ducis in historia sua rettulit dicens: cum Vespasiano mihi vetus amicitia; et, dum privatus esset, amici vocabamur. quo respicit, ais, ista praefari? ut scilicet memineris eo. tempore, quo personam publicam portas, gratiae te privatae memorem semper esse oportere, biennium prope clauditur, quod te praefectum praetorio Galliarum non nova vestra dignatione sed nostro affectu adhuc vetere gaudemus, qui, si Romanarum rerum sineret adversitas, aegre toleraremus, nisi singulae personae, non dicam provinciae, variis per te beneficiis amplificarentur. et nunc, cum id, quod possibilitas tua non habet, verecundia non petatur,1 dicas velim, qualiter futurus fueris humanus in factis, qui perduras avarus in verbis, nam tuorum peritiae comparatus non solum Cornelios oratores sed Ausonios quoque poetas vincere potes, si te hactenus philosophantem 2 nova subito ob iurisdietionem gloria capit: et nos aliquod nomenque decusque gessimus. at si videtur humilitas nostrae professionis habenda contemptui, quia Christo", + "candidate_score": 0.667269, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_8_10", + "bdc_text": "Mai in Zürich aufgehalten haben ( vgl . Berchtold Hallers Empfehlungsschreiben an Vadian vom 17 . Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere . non possumus , memoriam certe eorum , quoad licet , perpetuo conservemus .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_307", + "psc_text": "servantur. tantum hoc meum duco, vestras invitare personas expectare voluntates laudare sententias, et 1 cum in locum statumque pontificis quisque sufficitur, ut a vobis praeceptum, a me procedat obsequium. sed si, quod tamen arbitror minime fore, precibus meis apud vos malesuadus obstiterit interpres, poteritis praesentiam vestram potius excusare quam culpam; sicut e diverso, si venitis, ostenditis, quia terminus potuerit poni vestrae quidem regioni, sed non potuerit caritati. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Domino Papae Basilio salutem Sunt nobis munere dei novo nostrorum temporum exemplo amicitiarum vetera iura, diuque est quod invicem diligimus ex aequo, porro autem, quod ad communem conscientiam pertinet, tu patronus: quamquam hoc ipsum praesumptiose arroganterque loquar; 2 namque iniquitas mea tanta est, ut mederi de lapsuum eius assiduitate vix etiam tuae supplicationis efficacia queat. igitur, quia mihi es tam patrocinio quam dilectione bis dominus, pariter et quod memini probe, quo polleas igne sensuum, fonte verborum,", + "candidate_score": 0.663745, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_9_11", + "bdc_text": "Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere . non possumus , memoriam certe eorum , quoad licet , perpetuo conservemus . Neque sane ego adeo stupidi sum ingenii , ut officia erga me vestra , hoc est totius ecclesię Tigurinae atque adeo senatus ipsius , non agnoscam , neque rursus tam ingratus , ut ea ipsa parvifaciam , quapropter , sicubi fortasse animum erga vos meum pleniori aliquo argumento testatus fuero , aliquid profecto me dignum fecisse videbor .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_184", + "psc_text": "maioribus tuis, Ulpianorum temporum consularis, sub verbis cuiuspiam Germanici ducis in historia sua rettulit dicens: cum Vespasiano mihi vetus amicitia; et, dum privatus esset, amici vocabamur. quo respicit, ais, ista praefari? ut scilicet memineris eo. tempore, quo personam publicam portas, gratiae te privatae memorem semper esse oportere, biennium prope clauditur, quod te praefectum praetorio Galliarum non nova vestra dignatione sed nostro affectu adhuc vetere gaudemus, qui, si Romanarum rerum sineret adversitas, aegre toleraremus, nisi singulae personae, non dicam provinciae, variis per te beneficiis amplificarentur. et nunc, cum id, quod possibilitas tua non habet, verecundia non petatur,1 dicas velim, qualiter futurus fueris humanus in factis, qui perduras avarus in verbis, nam tuorum peritiae comparatus non solum Cornelios oratores sed Ausonios quoque poetas vincere potes, si te hactenus philosophantem 2 nova subito ob iurisdietionem gloria capit: et nos aliquod nomenque decusque gessimus. at si videtur humilitas nostrae professionis habenda contemptui, quia Christo", + "candidate_score": 0.662746, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_9_11", + "bdc_text": "Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere . non possumus , memoriam certe eorum , quoad licet , perpetuo conservemus . Neque sane ego adeo stupidi sum ingenii , ut officia erga me vestra , hoc est totius ecclesię Tigurinae atque adeo senatus ipsius , non agnoscam , neque rursus tam ingratus , ut ea ipsa parvifaciam , quapropter , sicubi fortasse animum erga vos meum pleniori aliquo argumento testatus fuero , aliquid profecto me dignum fecisse videbor .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_339", + "psc_text": "amicitias semel initas excolere curarem, sed quoniam fraternae quietis voto satis obstrepit conflictantium procella regnorum, saltim inter discretos separatosque litteram consuetudo sermonis iure retinebitur, quae iam pridem caritatis obtentu merito inducta veteribus annuit 1 exemplis, superest, ut sollicito veneratori culpam rarae occursionis indulgeas, qui 2 quo minus assidue conspectus tui sacrosancta contemplatione potiatur, nunc periculum de vicinis timet, nunc invidiam de patronis, sed de his ista: haec etiam 1 multa sunt. interim Petrum, tribunicium virum, portitorem nostri sermonis, insinuo, qui id ipsum sedulo exposcit, quique quid negotii ferat praesentaneo conpendiosius potest intimare memoratu, cui, precor, quod in vobis opis est, intuitu paginae praesentis accedat, manente respectu nihilominus aequitatis, contra quam nec magis fami Uarium causas commendare consuevi. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Ferreolo suo salutem Si amicitiae nostrae potius affinitatisque quam personae tuae tempus ordinem statum cogitaremus, iure vobis in hoc opere, quantulumcumque. est, primae titulorum rubricae, prima", + "candidate_score": 0.661817, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_8_10", + "bdc_text": "Mai in Zürich aufgehalten haben ( vgl . Berchtold Hallers Empfehlungsschreiben an Vadian vom 17 . Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere . non possumus , memoriam certe eorum , quoad licet , perpetuo conservemus .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_339", + "psc_text": "amicitias semel initas excolere curarem, sed quoniam fraternae quietis voto satis obstrepit conflictantium procella regnorum, saltim inter discretos separatosque litteram consuetudo sermonis iure retinebitur, quae iam pridem caritatis obtentu merito inducta veteribus annuit 1 exemplis, superest, ut sollicito veneratori culpam rarae occursionis indulgeas, qui 2 quo minus assidue conspectus tui sacrosancta contemplatione potiatur, nunc periculum de vicinis timet, nunc invidiam de patronis, sed de his ista: haec etiam 1 multa sunt. interim Petrum, tribunicium virum, portitorem nostri sermonis, insinuo, qui id ipsum sedulo exposcit, quique quid negotii ferat praesentaneo conpendiosius potest intimare memoratu, cui, precor, quod in vobis opis est, intuitu paginae praesentis accedat, manente respectu nihilominus aequitatis, contra quam nec magis fami Uarium causas commendare consuevi. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Ferreolo suo salutem Si amicitiae nostrae potius affinitatisque quam personae tuae tempus ordinem statum cogitaremus, iure vobis in hoc opere, quantulumcumque. est, primae titulorum rubricae, prima", + "candidate_score": 0.661414, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_7_9", + "bdc_text": "Er muß sich kurz nach dem 17 . Mai in Zürich aufgehalten haben ( vgl . Berchtold Hallers Empfehlungsschreiben an Vadian vom 17 . Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_307", + "psc_text": "servantur. tantum hoc meum duco, vestras invitare personas expectare voluntates laudare sententias, et 1 cum in locum statumque pontificis quisque sufficitur, ut a vobis praeceptum, a me procedat obsequium. sed si, quod tamen arbitror minime fore, precibus meis apud vos malesuadus obstiterit interpres, poteritis praesentiam vestram potius excusare quam culpam; sicut e diverso, si venitis, ostenditis, quia terminus potuerit poni vestrae quidem regioni, sed non potuerit caritati. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Domino Papae Basilio salutem Sunt nobis munere dei novo nostrorum temporum exemplo amicitiarum vetera iura, diuque est quod invicem diligimus ex aequo, porro autem, quod ad communem conscientiam pertinet, tu patronus: quamquam hoc ipsum praesumptiose arroganterque loquar; 2 namque iniquitas mea tanta est, ut mederi de lapsuum eius assiduitate vix etiam tuae supplicationis efficacia queat. igitur, quia mihi es tam patrocinio quam dilectione bis dominus, pariter et quod memini probe, quo polleas igne sensuum, fonte verborum,", + "candidate_score": 0.651093, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_8_10", + "bdc_text": "Mai in Zürich aufgehalten haben ( vgl . Berchtold Hallers Empfehlungsschreiben an Vadian vom 17 . Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere . non possumus , memoriam certe eorum , quoad licet , perpetuo conservemus .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_340", + "psc_text": "intuitu paginae praesentis accedat, manente respectu nihilominus aequitatis, contra quam nec magis fami Uarium causas commendare consuevi. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Ferreolo suo salutem Si amicitiae nostrae potius affinitatisque quam personae tuae tempus ordinem statum cogitaremus, iure vobis in hoc opere, quantulumcumque. est, primae titulorum rubricae, prima sermonum officia dedicarentur. isset per avitas tibi stilus noster curules, patricias nihilominus infulas enumeraturus; non tacuisset triplices praefecturas et Syagrio tuo pro totiens mutatis praeconibus praeconia non negasset; patrem inde patruosque minime silendos percucurrisset. et quamlibet posset triumphalibus adoreis familiae tuae defetigari, non tamen eatenus explicandis antiquorum stemmatibus exinaniretur, ut ob hoc ad narrandam gloriam tuam fieret obtusior; qui, si etiam in scribendis maiorum tuorum virtutibus fuisset hebetatus, tuis denuo meritis cacuminaretur. 1 sed salutationem tibi publicam destinaturus non quid fuisses, sed quid nunc potius esses consideravit. praetermisit Gallias tibi administratas tunc, cum maxume incolumes erant, praetermisit Attilam Rheni hostem,", + "candidate_score": 0.650719, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_7_9", + "bdc_text": "Er muß sich kurz nach dem 17 . Mai in Zürich aufgehalten haben ( vgl . Berchtold Hallers Empfehlungsschreiben an Vadian vom 17 . Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_184", + "psc_text": "maioribus tuis, Ulpianorum temporum consularis, sub verbis cuiuspiam Germanici ducis in historia sua rettulit dicens: cum Vespasiano mihi vetus amicitia; et, dum privatus esset, amici vocabamur. quo respicit, ais, ista praefari? ut scilicet memineris eo. tempore, quo personam publicam portas, gratiae te privatae memorem semper esse oportere, biennium prope clauditur, quod te praefectum praetorio Galliarum non nova vestra dignatione sed nostro affectu adhuc vetere gaudemus, qui, si Romanarum rerum sineret adversitas, aegre toleraremus, nisi singulae personae, non dicam provinciae, variis per te beneficiis amplificarentur. et nunc, cum id, quod possibilitas tua non habet, verecundia non petatur,1 dicas velim, qualiter futurus fueris humanus in factis, qui perduras avarus in verbis, nam tuorum peritiae comparatus non solum Cornelios oratores sed Ausonios quoque poetas vincere potes, si te hactenus philosophantem 2 nova subito ob iurisdietionem gloria capit: et nos aliquod nomenque decusque gessimus. at si videtur humilitas nostrae professionis habenda contemptui, quia Christo", + "candidate_score": 0.648766, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_7_9", + "bdc_text": "Er muß sich kurz nach dem 17 . Mai in Zürich aufgehalten haben ( vgl . Berchtold Hallers Empfehlungsschreiben an Vadian vom 17 . Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_340", + "psc_text": "intuitu paginae praesentis accedat, manente respectu nihilominus aequitatis, contra quam nec magis fami Uarium causas commendare consuevi. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Ferreolo suo salutem Si amicitiae nostrae potius affinitatisque quam personae tuae tempus ordinem statum cogitaremus, iure vobis in hoc opere, quantulumcumque. est, primae titulorum rubricae, prima sermonum officia dedicarentur. isset per avitas tibi stilus noster curules, patricias nihilominus infulas enumeraturus; non tacuisset triplices praefecturas et Syagrio tuo pro totiens mutatis praeconibus praeconia non negasset; patrem inde patruosque minime silendos percucurrisset. et quamlibet posset triumphalibus adoreis familiae tuae defetigari, non tamen eatenus explicandis antiquorum stemmatibus exinaniretur, ut ob hoc ad narrandam gloriam tuam fieret obtusior; qui, si etiam in scribendis maiorum tuorum virtutibus fuisset hebetatus, tuis denuo meritis cacuminaretur. 1 sed salutationem tibi publicam destinaturus non quid fuisses, sed quid nunc potius esses consideravit. praetermisit Gallias tibi administratas tunc, cum maxume incolumes erant, praetermisit Attilam Rheni hostem,", + "candidate_score": 0.647244, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_9", + "bdc_text": "Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_339", + "psc_text": "amicitias semel initas excolere curarem, sed quoniam fraternae quietis voto satis obstrepit conflictantium procella regnorum, saltim inter discretos separatosque litteram consuetudo sermonis iure retinebitur, quae iam pridem caritatis obtentu merito inducta veteribus annuit 1 exemplis, superest, ut sollicito veneratori culpam rarae occursionis indulgeas, qui 2 quo minus assidue conspectus tui sacrosancta contemplatione potiatur, nunc periculum de vicinis timet, nunc invidiam de patronis, sed de his ista: haec etiam 1 multa sunt. interim Petrum, tribunicium virum, portitorem nostri sermonis, insinuo, qui id ipsum sedulo exposcit, quique quid negotii ferat praesentaneo conpendiosius potest intimare memoratu, cui, precor, quod in vobis opis est, intuitu paginae praesentis accedat, manente respectu nihilominus aequitatis, contra quam nec magis fami Uarium causas commendare consuevi. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Ferreolo suo salutem Si amicitiae nostrae potius affinitatisque quam personae tuae tempus ordinem statum cogitaremus, iure vobis in hoc opere, quantulumcumque. est, primae titulorum rubricae, prima", + "candidate_score": 0.64659, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_7_9", + "bdc_text": "Er muß sich kurz nach dem 17 . Mai in Zürich aufgehalten haben ( vgl . Berchtold Hallers Empfehlungsschreiben an Vadian vom 17 . Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_339", + "psc_text": "amicitias semel initas excolere curarem, sed quoniam fraternae quietis voto satis obstrepit conflictantium procella regnorum, saltim inter discretos separatosque litteram consuetudo sermonis iure retinebitur, quae iam pridem caritatis obtentu merito inducta veteribus annuit 1 exemplis, superest, ut sollicito veneratori culpam rarae occursionis indulgeas, qui 2 quo minus assidue conspectus tui sacrosancta contemplatione potiatur, nunc periculum de vicinis timet, nunc invidiam de patronis, sed de his ista: haec etiam 1 multa sunt. interim Petrum, tribunicium virum, portitorem nostri sermonis, insinuo, qui id ipsum sedulo exposcit, quique quid negotii ferat praesentaneo conpendiosius potest intimare memoratu, cui, precor, quod in vobis opis est, intuitu paginae praesentis accedat, manente respectu nihilominus aequitatis, contra quam nec magis fami Uarium causas commendare consuevi. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Ferreolo suo salutem Si amicitiae nostrae potius affinitatisque quam personae tuae tempus ordinem statum cogitaremus, iure vobis in hoc opere, quantulumcumque. est, primae titulorum rubricae, prima", + "candidate_score": 0.646473, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_7_9", + "bdc_text": "Er muß sich kurz nach dem 17 . Mai in Zürich aufgehalten haben ( vgl . Berchtold Hallers Empfehlungsschreiben an Vadian vom 17 . Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_375", + "psc_text": "paucis, mirandum ac memorabile ostentant. huius tamen ego, etsi studiorum omnium caput est litterarumque, quia personam semper excolui, vereor sententiam supra quam veritas habet affectu ponderatiore prolatam. neque ob hoc infitias ierim me saepe luculentis eius actionibus adstitisse, quarum me, etsi reddere mutuum videor, vel ex parte cursimque fieri memorem fas est. audivi eum adulescens atque adhuc nuper ex puero, cum pater meus praefectus praetorio Gallicanis tribunalibus praesideret, sub cuius videlicet magistratu consul Asterius anni sui fores votivum trabeatus aperuerat. adhaerebam sellae curuli, etsi non latens per ordinem, certe non sedens per aetatem, mixtusque turmae censualium paenulatorum consulis, proximae proximus eram. itaque, ut primum brevi peracta, nec brevis, sportula datique fasti, acclamatum est ab omni Galliae coetu primoribus advocatorum, ut festivitate praeventas horas antelucanas, quae diem serum cum silentio praestolarentur, congrua emeritorum fascium laude honestarent. Nicetium protinus circumspexere conspicati, qui non sensim singulatimque, sed tumultuatim petitus et cunctim cum quodam", + "candidate_score": 0.644775, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_7_9", + "bdc_text": "Er muß sich kurz nach dem 17 . Mai in Zürich aufgehalten haben ( vgl . Berchtold Hallers Empfehlungsschreiben an Vadian vom 17 . Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_13", + "psc_text": "* * . . . appetitus, ne adhuc pueris usui foret, maiorum iudicio reiciebatur; sic adulescentum declamatiunculas pannis textilibus comparantes intellegebant eloquia iuvenum laboriosius brevia produci quam porrecta succidi, sed hinc quia istaec satis, quod subest, quaeso reminiscaris velle me tibi studii huiusce vicissitudinem reponderare, modo me actionibus iustis deus annuens et sospitem praestet et reducem, vale. Sidonius Heronio1 suo salutem Litteras tuas Romae positus accepi, quibus an secundum commune consilium sese peregrinationis meae coepta promoveant, sollicitus inquiris, viam etiam qualem qualiterque confecerim, quos aut fluvios viderim poetarum carminibus inlustres aut urbes moenium situ inclitas aut montes numinum opinione vulgatos aut campos proeliorum replicatione monstrabiles, quia voluptuosum censeas quae lectione compereris eorum qui inspexerint fideliore didicisse memoratu, quocirca gaudeo te quid agam cupere cognoscere; namque huiuscemodi studium de adfectu interiore proficiscitur, ilicet, etsi secus quaepiam, sub ope tamen dei ordiar a secundis, quibus primordiis maiores nostri etiam sinisteritatum suarum relationes", + "candidate_score": 0.63974, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis", + "max_score": 0.670545, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_9_11", + "bdc_text": "Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere . non possumus , memoriam certe eorum , quoad licet , perpetuo conservemus . Neque sane ego adeo stupidi sum ingenii , ut officia erga me vestra , hoc est totius ecclesię Tigurinae atque adeo senatus ipsius , non agnoscam , neque rursus tam ingratus , ut ea ipsa parvifaciam , quapropter , sicubi fortasse animum erga vos meum pleniori aliquo argumento testatus fuero , aliquid profecto me dignum fecisse videbor .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_904", + "psc_text": "SERMO CCCXXXII. In Natali Martyrum. 1. Martyres unde amici Christi. Diligere invicem jubemur propter regnum Dei. Quando honorem martyribus exhibemus, Christi amicos honoramus. Quaeritis quae causa eos amicos Christi fecerit? Ipse Christus ostendit: ait enim, Hoc est praeceptum meum, ut diligatis invicem. Diligunt invicem qui histriones simul spectant, diligunt invicem qui simul se in popinis inebriant, diligunt invicem mala sibi conscientia sociati. Cum ergo dixisset Christus, Hoc est praeceptum meum, ut diligatis invicem, debuit distinguere dilectionem. Fecit utique: audite. Cum enim dixisset, Hoc est praeceptum meum, ut diligatis invicem; mox addidit sicut ego dilexi vos. Sic diligite invicem, propter regnum Dei, propter vitam aeternam. Amate simul, sed me. Amaretis invicem, si simul diligeretis histrionem: magis diligite invicem, simul amando eum qui displicere non potest, Salvatorem. 2. Quantum diligere invicem praecipimur. Accessit adhuc Dominus, et docuit adhuc: tanquam diceremus ei, Et quomodo nos dilexisti, ut sciamus et nos quemadmodum nos diligere", + "candidate_score": 0.670545, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_9", + "bdc_text": "Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_904", + "psc_text": "SERMO CCCXXXII. In Natali Martyrum. 1. Martyres unde amici Christi. Diligere invicem jubemur propter regnum Dei. Quando honorem martyribus exhibemus, Christi amicos honoramus. Quaeritis quae causa eos amicos Christi fecerit? Ipse Christus ostendit: ait enim, Hoc est praeceptum meum, ut diligatis invicem. Diligunt invicem qui histriones simul spectant, diligunt invicem qui simul se in popinis inebriant, diligunt invicem mala sibi conscientia sociati. Cum ergo dixisset Christus, Hoc est praeceptum meum, ut diligatis invicem, debuit distinguere dilectionem. Fecit utique: audite. Cum enim dixisset, Hoc est praeceptum meum, ut diligatis invicem; mox addidit sicut ego dilexi vos. Sic diligite invicem, propter regnum Dei, propter vitam aeternam. Amate simul, sed me. Amaretis invicem, si simul diligeretis histrionem: magis diligite invicem, simul amando eum qui displicere non potest, Salvatorem. 2. Quantum diligere invicem praecipimur. Accessit adhuc Dominus, et docuit adhuc: tanquam diceremus ei, Et quomodo nos dilexisti, ut sciamus et nos quemadmodum nos diligere", + "candidate_score": 0.65693, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia", + "max_score": 0.670218, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_8_10", + "bdc_text": "Mai in Zürich aufgehalten haben ( vgl . Berchtold Hallers Empfehlungsschreiben an Vadian vom 17 . Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere . non possumus , memoriam certe eorum , quoad licet , perpetuo conservemus .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_515", + "psc_text": "adversariis precem, sed utinam cor teneat amorem. Nam saepe et orationem pro inimicis nostris impendimus, 1565 sed hanc ex praeceptione potius fundimus quam ex charitate. Nam et vitam inimicorum petimus, et tamen ne exaudiamur timemus. Sed quia internus judex mentem potius quam verba considerat, pro inimico nil postulat, qui pro eo ex charitate non orat. 9. Sed ecce in nos graviter inimicus deliquit, damna intulit, juvantes laesit, amantes persecutus est. Retinenda haec essent, si remittenda nobis delicta non essent. Advocatus etenim noster precem nobis in causa nostra composuit; et ipse ejusdem causae judex est, qui advocatus. Preci autem quam composuit conditionem inseruit, dicens: Dimitte nobis debita nostra, sicut et nos dimittimus debitoribus nostris (Matth. VI, 12) . Quia ergo ipse judex venit, qui advocatus exstitit, ipse precem exaudit qui fecit. Aut ergo non facientes dicimus, Dimitte nobis debita nostra, sicut et nos dimittimus debitoribus nostris, et nosmetipsos hoc dicendo amplius", + "candidate_score": 0.670218, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_9", + "bdc_text": "Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_515", + "psc_text": "adversariis precem, sed utinam cor teneat amorem. Nam saepe et orationem pro inimicis nostris impendimus, 1565 sed hanc ex praeceptione potius fundimus quam ex charitate. Nam et vitam inimicorum petimus, et tamen ne exaudiamur timemus. Sed quia internus judex mentem potius quam verba considerat, pro inimico nil postulat, qui pro eo ex charitate non orat. 9. Sed ecce in nos graviter inimicus deliquit, damna intulit, juvantes laesit, amantes persecutus est. Retinenda haec essent, si remittenda nobis delicta non essent. Advocatus etenim noster precem nobis in causa nostra composuit; et ipse ejusdem causae judex est, qui advocatus. Preci autem quam composuit conditionem inseruit, dicens: Dimitte nobis debita nostra, sicut et nos dimittimus debitoribus nostris (Matth. VI, 12) . Quia ergo ipse judex venit, qui advocatus exstitit, ipse precem exaudit qui fecit. Aut ergo non facientes dicimus, Dimitte nobis debita nostra, sicut et nos dimittimus debitoribus nostris, et nosmetipsos hoc dicendo amplius", + "candidate_score": 0.653578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_9", + "bdc_text": "Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_495", + "psc_text": "XV, 12-16. In illo tempore, dixit Jesus discipulis suis: Hoc est praeceptum meum, ut diligatis invicem sicut dilexi vos. Majorem hac dilectionem nemo habet quam ut animam suam ponat quis pro amicis suis. Vos amici mei estis si feceritis quae ego praecipio vobis. Jam non dicum vos servos, quia servus nescit quid faciat dominus ejus. Vos autem dixi amicos, quia omnia quaecunque audivi a Patre meo, nota feci vobis. Non vos me elegistis, sed ego elegi vos, et posui vos ut eatis, et fructum afferatis, et fructus vester maneat, ut quodcunque petieritis Patrem in nomine meo, det vobis. 1560 1. Cum cuncta sacra eloquia dominicis plena sint praeceptis, quid est quod de dilectione, quasi de singulari mandato, Dominus dicit: Hoc est praeceptum meum, ut diligatis invicem, nisi quia omne mandatum de sola dilectione est, et omnia unum praeceptum sunt, quia quidquid praecipitur, in sola charitate solidatur? Ut enim multi arboris", + "candidate_score": 0.649899, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_9", + "bdc_text": "Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_498", + "psc_text": "protinus addidit: Sicut dilexi vos. Ac si aperte dicat: Ad hoc amate ad quod amavi vos. 2. Qua in re, fratres charissimi, solerter intuendum est quod antiquus hostis, dum mentem nostram ad rerum temporalium delectationem trahit, infirmiorem contra nos proximum excitat, qui ea ipsa quae diligimus auferre moliatur. Nec curat antiquus hostis, haec faciens, ut terrena tollat, sed ut charitatem in nobis feriat. Nam in odium repente exardescimus; et dum foris invicti esse cupimus, intus graviter ferimur; dum parva foris defendimus, intus amittimus maxima, quia dum rem diligimus temporalem, veram amittimus dilectionem. Omnis quippe qui nostra tollit, inimicus est. Sed si odio habere coeperimus inimicum intus est quod perdimus. Cum ergo aliquid exterius a proximo patimur, contra occultum raptorem interius 1561 vigilemus, qui nunquam melius vincitur, nisi cum raptor exterior amatur. Una quippe et summa est probatio charitatis, si et ipse diligitur qui adversatur. Hinc est quod ipsa Veritas et", + "candidate_score": 0.64358, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_15_17", + "bdc_text": "expectantes voluntatem domini , cuius pax semper vobiscum . Datum Isnę , Rhetiae oppido , calendis iulii 1535 . Vester ex animo Melchior Rufus Volmarius .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_648", + "psc_text": "35) . Umbrosa ergo loca in meridie ad pascendum hinnulus quaerit, quia talibus mentibus Dominus pascitur, quae per respectum gratiae temperatae corporalibus desideriis non uruntur. Plus ergo poenitens mulier pascebat intus quam Pharisaeus Dominum pascebat foris, quia ab aestu carnalium quasi hinnulus Redemptor noster ad illius mentem fugerat, quam post vitiorum ignem poenitentiae umbra temperabat. 8. Pensemus quantae pietatis peccatricem mulierem non solum ad se admittere, sed ei etiam ad tangendum pedes praebere. Consideremus gratiam misericordis Dei, et damnemus multitudinem reatus nostri. Ecce peccatores videt et sustinet, resistentes tolerat, et tamen quotidie per Evangelium clementer vocat. Confessionem nostram ex puro corde desiderat, et cuncta quae delinquimus relaxavit. Temperavit nobis districtionem legis misericordia Redemptoris. In illa quippe scriptum est: Si quis hoc vel illud fecerit, morte moriatur. 1598 Si quis haec vel illa fecerit, lapidibus obruatur (Exod. XIX, 12; Lev. XX, seq.) . Apparuit conditor et Redemptor noster in carne, confessioni", + "candidate_score": 0.64149, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.6688, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_9_11", + "bdc_text": "Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere . non possumus , memoriam certe eorum , quoad licet , perpetuo conservemus . Neque sane ego adeo stupidi sum ingenii , ut officia erga me vestra , hoc est totius ecclesię Tigurinae atque adeo senatus ipsius , non agnoscam , neque rursus tam ingratus , ut ea ipsa parvifaciam , quapropter , sicubi fortasse animum erga vos meum pleniori aliquo argumento testatus fuero , aliquid profecto me dignum fecisse videbor .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2083", + "psc_text": "gratiam tibi voluerim copiosius commendare. Habet enim adversarios, qui ejus profunditate turbati, non Deo tribuere, sed potius sibi volunt arrogare quod boni sunt. Nec tales sunt, quos facile contemnas; sed continenter viventes, atque in bonis operibus laudabiles: nec falsum Christum sicut Manichaei aliique plurimi haeretici, sed eumdem verum aequalemque Patri et coaeternum, veraciterque hominem factum, et venisse credentes, et venturum exspectantes; sed tamen ignorantes Dei justitiam, et suam constituere volentes. Neque enim frustra Dominus, cum et illas commemoraret quae secum intraverunt ad nuptias, et illas contra quas januas clausit, et quibus respondit, Nescio vos, utrasque virgines dixit, propter continentiam; et quinque propter concupiscentiam carnis edomitam, quinario praeditam sensu; ornatas utrasque lampadibus, propter bonorum operum bonaeque conversationis in conspectu hominum luculentissimam laudem; utrasque obviam sponso euntes, propter exspectationem qua Christi speratur adventus: sed tamen alias sapientes, alias stultas, quod sapientes oleum acceperunt in vasis suis, stultae autem hoc non ferebant secum;", + "candidate_score": 0.6688, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_9_11", + "bdc_text": "Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere . non possumus , memoriam certe eorum , quoad licet , perpetuo conservemus . Neque sane ego adeo stupidi sum ingenii , ut officia erga me vestra , hoc est totius ecclesię Tigurinae atque adeo senatus ipsius , non agnoscam , neque rursus tam ingratus , ut ea ipsa parvifaciam , quapropter , sicubi fortasse animum erga vos meum pleniori aliquo argumento testatus fuero , aliquid profecto me dignum fecisse videbor .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_906", + "psc_text": "relinquendum in ea culpa, in quam me prolapsum existimasti, quam nec te velles, si eo modo prolapsus esses. Unde agens gratias benevolae menti erga me tuae, simul posco, ut etiam mihi non succenseas, quod cum in opusculis tuis aliqua me moverent, motum meum intimavi tibi: hoc erga me ab omnibus servari volens, quod erga te ipse servavi, ut quidquid improbandum putant in scriptis meis, nec laudent subdolo pectore, nec ita reprehendant apud alios, ut taceant apud me; hinc potius existimans laedi amicitiam et necessitudinis jura violari. Nescio enim, utrum christianae amicitiae putandae sint, in quibus magis valet vulgare proverbium, Obsequium amicos, veritas odium parit (Terentius in Andr., act. 1, scena 1), quam ecclesiasticum, Fideliora sunt vulnera amici, quam voluntaria oscula inimici (Prov. XXVII, 6). 32. Proinde charissimos nostros, qui nostris laboribus sincerissime favent, hoc potius quanta possumus instantia doceamus, quo sciant fieri posse ut inter charissimos aliquid alterutro sermone contradicatur,", + "candidate_score": 0.66503, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_9_11", + "bdc_text": "Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere . non possumus , memoriam certe eorum , quoad licet , perpetuo conservemus . Neque sane ego adeo stupidi sum ingenii , ut officia erga me vestra , hoc est totius ecclesię Tigurinae atque adeo senatus ipsius , non agnoscam , neque rursus tam ingratus , ut ea ipsa parvifaciam , quapropter , sicubi fortasse animum erga vos meum pleniori aliquo argumento testatus fuero , aliquid profecto me dignum fecisse videbor .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1365", + "psc_text": "gentes, et civitates, quae desertae erant, inhabitabis. Non est quod metuas, praevalebis enim; nec erubescas quod detestabilis fueris. Confusionem enim in perpetuum oblivisceris, ignominiae viduitatis tuae non eris memor; quoniam ego sum Dominus, qui feci te, Dominus nomen ei: et qui eruit te, ipse Deus Israel universae terrae vocabitur (Isai. LIII. 7, et LIV, 1-5). CAPUT V. 16. Non novimus quid de traditoribus dicatis, quos nunquam convincere, nunquam ostendere potuistis. Non dico quia vestri potius in tali crimine detecti et confessi manifestantur: quid ad nos pertinet de sarcinis alienis? nisi ut quos possumus corrigamus, vel correptione vel quacumque disciplina in spiritu mansuetudinis et diligentia charitatis; quos autem corrigere non valemus, etiamsi necessitas cogit pro salute caeterorum ut Dei Sacramenta nobiscum communicent, peccatis tamen eorum non communicemus, quod non fit nisi consentiendo et favendo. Sic enim eos in isto mundo, in quo Ecclesia catholica per omnes gentes diffunditur, quem agrum suum", + "candidate_score": 0.659201, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_11_13", + "bdc_text": "Neque sane ego adeo stupidi sum ingenii , ut officia erga me vestra , hoc est totius ecclesię Tigurinae atque adeo senatus ipsius , non agnoscam , neque rursus tam ingratus , ut ea ipsa parvifaciam , quapropter , sicubi fortasse animum erga vos meum pleniori aliquo argumento testatus fuero , aliquid profecto me dignum fecisse videbor . De rebus meis scribere nihildum certi possum . Hic adhuc residemus , ego atque uxorMargaretha , geb. Edel ( vgl. Correspondance de Théodore de Bèze , hg. v. H. Aubert , F. Aubert und H. Meylan , Bd. I , Genf 1960 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2407", + "psc_text": "vero in epistola tua legi, jam te cogi credere, ne a me videreris, et Carthagini me negatum, tu potius cogis his verbis ut absentiae meae causas non taceam. Quarum est una, quoniam laborem quem in illa urbe perpeti necesse est, et quem si exponere velim, aliud tantum loquendum est, jam sustinere non possum, quod infirmitati meae propriae, quae nota est omnibus qui familiarius me noverunt, accessit etiam senectus, quae generis humani est communis infirmitas. Altera causa est, quod statui, si Dominus velit, quantum mihi ex illis occupationibus, quas Ecclesiae, cui proprio munere servio, necessitas flagitat, datur temporis, id totum impendere labori studiorum ad ecclesiasticas scientias pertinentium; ubi me arbitror, si Dei misericordiae placet, etiam posteris aliquid profuturum. 14. Unum est autem, si verum quaeris audire, quod in te molestissime fero, quod cum sis et hujus jam aetatis, et hujus vitae ac probitatis, adhuc vis esse catechumenus; quasi fideles non possint,", + "candidate_score": 0.658102, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_11_13", + "bdc_text": "Neque sane ego adeo stupidi sum ingenii , ut officia erga me vestra , hoc est totius ecclesię Tigurinae atque adeo senatus ipsius , non agnoscam , neque rursus tam ingratus , ut ea ipsa parvifaciam , quapropter , sicubi fortasse animum erga vos meum pleniori aliquo argumento testatus fuero , aliquid profecto me dignum fecisse videbor . De rebus meis scribere nihildum certi possum . Hic adhuc residemus , ego atque uxorMargaretha , geb. Edel ( vgl. Correspondance de Théodore de Bèze , hg. v. H. Aubert , F. Aubert und H. Meylan , Bd. I , Genf 1960 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4152", + "psc_text": "Domino conjunctos; atque ut hanc tanquam meam epistolam deputes, peto: etsi enim aliam propriam mittere potuissem, tamen malui huic suscribere, ut unanimitatem nostram una etiam pagina testaretur. EPISTOLA CCXLIX. Augustinus Restituto, quatenus mali tolerandi in Ecclesia. Domino desiderantissimo, et honorifica sinceritate charissimo fratri, et condiacono RESTITUTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Aestus indicantes piam flammam cordis tui, indicavit mihi fidelissimus, ut scis, particeps eorum, frater Deogratias. Lege itaque Tychonium quem bene nosti, non quidem omnia probaturus; nam quae in illo cavenda sint, bene nosti. Hanc tamen quaestionem, quomodo in Ecclesia Dei si qua forte perversa vel etiam scelerata corrigere aut exstinguere non valemus, salvo unitatis vinculo toleranda sint, strenue videtur mihi tractavisse atque solvisse. Quanquam in ejus litteris tantummodo intentione correcta, ad ipsos divinarum Scripturarum fontes recurrere nos oportet, ut ibi videamus quam pauca de hac re testimonia sententiarum, vel exempla gestorum posuit, et quam nemo possit omnia ponere, nisi qui", + "candidate_score": 0.656524, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_9", + "bdc_text": "Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4181", + "psc_text": "Gratias itaque Deo, quod te mihi amicum facere tandem aliquando dignatur. Nunc enim nobis est rerum humanarum et divinarum cum benevolentia et charitate consensio in Christo Jesu Domino nostro, verissima pace nostra. Qui duobus praeceptis cuncta praeconia divina conclusit, dicens: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua; et, Diliges proximum tuum tanquam teipsum. In iis duobus praeceptis tota Lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 37-40). In illo primo rerum divinarum, in hoc secundo rerum humanarum est cum benevolentia et charitate consensio. Haec duo si mecum firmissime teneas, amicitia nostra vera ac sempiterna erit; et non solum nos invicem, sed ipsi etiam Domino sociabit. 5. Quod ut fiat, exhortor gravitatem et prudentiam tuam ut jam etiam fidelium Sacramenta percipias: decet enim aetatem, et congruit, quantum credo, moribus tuis. Memento quid mihi dixeris profecturo, comicum quidem de Terentio, si recolis, versum,", + "candidate_score": 0.653253, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_11_13", + "bdc_text": "Neque sane ego adeo stupidi sum ingenii , ut officia erga me vestra , hoc est totius ecclesię Tigurinae atque adeo senatus ipsius , non agnoscam , neque rursus tam ingratus , ut ea ipsa parvifaciam , quapropter , sicubi fortasse animum erga vos meum pleniori aliquo argumento testatus fuero , aliquid profecto me dignum fecisse videbor . De rebus meis scribere nihildum certi possum . Hic adhuc residemus , ego atque uxorMargaretha , geb. Edel ( vgl. Correspondance de Théodore de Bèze , hg. v. H. Aubert , F. Aubert und H. Meylan , Bd. I , Genf 1960 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2585", + "psc_text": "utrum anima per mortem soluta non omni careat corpore, quo possit ferri de loco in locum. Tum edoceri cupit qua varia ratione de Deo et hominibus dicitur sapientia. Domino venerabiliterque dilectissimo fratri et consacerdoti AUGUSTINO, et fratribus qui tecum sunt, EVODIUS, et fratres qui mecum sunt, in Domino salutem. 1. Debitum flagito epistolae quam misi; et volui primo illud discere quod interrogavi, et postea hoc requirere. Audi rem, quia dignaris, quae me fecit impatientem, ut et id festinarem nosse, si fieri potest, in hac vita. Quemdam puerum habui presbyteri Armeni Melonitani filium notarium: hunc jam saeculo se mergentem, nam scholastico proconsulis excipiebat, per meam eruit Deus humilitatem. Fuit quidem, ut puerilis aetas habet, promptus, aliquantulum inquietus, et accedente aetate (nam vigesimo et secundo anno solvitur), ita eum gravitas morum, et custos bona vita ornavit, ut satis delectet ejus habere memoriam. Erat autem strenuus in notis, et in scribendo bene laboriosus,", + "candidate_score": 0.652257, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_10_12", + "bdc_text": "non possumus , memoriam certe eorum , quoad licet , perpetuo conservemus . Neque sane ego adeo stupidi sum ingenii , ut officia erga me vestra , hoc est totius ecclesię Tigurinae atque adeo senatus ipsius , non agnoscam , neque rursus tam ingratus , ut ea ipsa parvifaciam , quapropter , sicubi fortasse animum erga vos meum pleniori aliquo argumento testatus fuero , aliquid profecto me dignum fecisse videbor . De rebus meis scribere nihildum certi possum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_732", + "psc_text": "res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius quam quae populi audiunt instruendis, propter ecclesiasticas occupationes omnino non possum. CAPUT III. 6. Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor, multum dolui inter tam charas familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum extitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto, satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem,", + "candidate_score": 0.651492, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_8_10", + "bdc_text": "Mai in Zürich aufgehalten haben ( vgl . Berchtold Hallers Empfehlungsschreiben an Vadian vom 17 . Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere . non possumus , memoriam certe eorum , quoad licet , perpetuo conservemus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2390", + "psc_text": "ventitabas, quanto saepius cum solo colloquebaris, tanto magis curaret existimationem tuam; ne his qui tui dicebantur inimici talem exitum daret, ut nihil cum illo aliud egisse putareris. Quod quidem nec ego credo, nec fratres mei qui te in loquelis audierunt, et auditu atque omni nutu viderunt signa benigni pectoris tui. Sed, obsecro te, ignosce credentibus: homines enim sunt, et in animis hominum tantae latebrae sunt, et tanti recessus, ut omnes suspiciosi cum merito culpentur, etiam laudari arbitrentur se debere, quod cauti sint. Causae stabant; ab uno eorum quos teneri ille repente praeceperat, gravissimam te passum fuisse injuriam noveramus. Frater quoque ejus, in quo Ecclesiam maxime persecutus est, nescio quid duriter quasi praeferens tibi respondisse dicebatur. Putabantur tibi ambo esse suspecti. Postulati cum abiissent, te illic remanente, et cum illo secretius, ut ferebatur, loquente, subito jussi sunt detineri. Amicitiam vestram non recentem, sed veterem, homines loquebantur. Famam confirmabat tanta conjunctio, et", + "candidate_score": 0.649039, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_11", + "bdc_text": "Neque sane ego adeo stupidi sum ingenii , ut officia erga me vestra , hoc est totius ecclesię Tigurinae atque adeo senatus ipsius , non agnoscam , neque rursus tam ingratus , ut ea ipsa parvifaciam , quapropter , sicubi fortasse animum erga vos meum pleniori aliquo argumento testatus fuero , aliquid profecto me dignum fecisse videbor .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2407", + "psc_text": "vero in epistola tua legi, jam te cogi credere, ne a me videreris, et Carthagini me negatum, tu potius cogis his verbis ut absentiae meae causas non taceam. Quarum est una, quoniam laborem quem in illa urbe perpeti necesse est, et quem si exponere velim, aliud tantum loquendum est, jam sustinere non possum, quod infirmitati meae propriae, quae nota est omnibus qui familiarius me noverunt, accessit etiam senectus, quae generis humani est communis infirmitas. Altera causa est, quod statui, si Dominus velit, quantum mihi ex illis occupationibus, quas Ecclesiae, cui proprio munere servio, necessitas flagitat, datur temporis, id totum impendere labori studiorum ad ecclesiasticas scientias pertinentium; ubi me arbitror, si Dei misericordiae placet, etiam posteris aliquid profuturum. 14. Unum est autem, si verum quaeris audire, quod in te molestissime fero, quod cum sis et hujus jam aetatis, et hujus vitae ac probitatis, adhuc vis esse catechumenus; quasi fideles non possint,", + "candidate_score": 0.649009, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_7_9", + "bdc_text": "Er muß sich kurz nach dem 17 . Mai in Zürich aufgehalten haben ( vgl . Berchtold Hallers Empfehlungsschreiben an Vadian vom 17 . Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.643096, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_11", + "bdc_text": "Neque sane ego adeo stupidi sum ingenii , ut officia erga me vestra , hoc est totius ecclesię Tigurinae atque adeo senatus ipsius , non agnoscam , neque rursus tam ingratus , ut ea ipsa parvifaciam , quapropter , sicubi fortasse animum erga vos meum pleniori aliquo argumento testatus fuero , aliquid profecto me dignum fecisse videbor .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.639967, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_11", + "bdc_text": "Neque sane ego adeo stupidi sum ingenii , ut officia erga me vestra , hoc est totius ecclesię Tigurinae atque adeo senatus ipsius , non agnoscam , neque rursus tam ingratus , ut ea ipsa parvifaciam , quapropter , sicubi fortasse animum erga vos meum pleniori aliquo argumento testatus fuero , aliquid profecto me dignum fecisse videbor .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2794", + "psc_text": "quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere quod scio; quanto justius abs te hoc charitatis debitum flagito, cujus doctrina, in nomine et adjutorio Domini, tantum in latina lingua ecclesiasticae litterae adjutae sunt, quantum nunquam antea potuerunt! Maxime tamen istam sententiam, Quicumque totam legem servaverit, offendat autem in uno, factus est omnium reus, si quo alio modo exponi melius posse novit tua Dilectio, per Dominum obsecro ut id nobiscum communicare digneris. EPISTOLA CLXVIII. Timasius et Jacobus Augustino, gratias agentes pro scripto ipsis libro de Natura et Gratia, adversus libellum Pelagii, naturam non sine gratiae invidia defendentis. Domino vere beatissimo, et merito venerabili patri episcopo AUGUSTINO, TIMASIUS et JACOBUS,", + "candidate_score": 0.638751, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_7_9", + "bdc_text": "Er muß sich kurz nach dem 17 . Mai in Zürich aufgehalten haben ( vgl . Berchtold Hallers Empfehlungsschreiben an Vadian vom 17 . Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_513", + "psc_text": "epistolam praenotavi; quod in tuam contumeliam fecisse videar, si non ita mihi abs te ut rescribatur exspecto. De Carthaginensi promissione tua vel nostra instantia, quid multa commemorem? Quomodolibet ea gesserimus, transierint, ne quod restat impediant. Nunc excusatio, nisi fallor, nulla est adjuvante Domino; ambo in Numidia sumus, et nobis loco terrarum invicem propinquamus. Rumor ad me detulit, adhuc te velle mecum disputando experiri de quaestione, quae nostram dirimit communionem. Vide quam breviter omnes auferantur ambages, ad hanc epistolam responde, si placet, et fortasse sufficiet, non solum nobis, sed et eis qui nos audire desiderant; aut si non sufficiet, scripta atque rescripta, donec sufficiant, repetantur. Quid enim nobis commodius poterit exhibere urbium, quas incolimus, tanta vicinitas? Ego enim statui nihil de hac re agere vobiscum, nisi per litteras, vel ne cui nostrum de memoria, quod dicitur elabatur, vel ne fraudentur talium studiosi, qui forte interesse non possunt. Soletis de praeteritis rebus", + "candidate_score": 0.637954, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_1", + "bdc_text": "Benevolentia erga me vestra , optimi ac candidissimi fratres , officiumque illud singulare , quibus me , dum isthic essem Volmar hatte seine Rückreise nach Deutschland in Bourges am 1 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_841", + "psc_text": "PAULINO et THERASIAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Charissimus frater Celsus cum rescripta repeteret, debitum reddere festinavi; sed vere festinavi. Cum enim eum putarem adhuc aliquot dies nobiscum moraturum, repente comperta occasione navigii, mihi pridianam suam profectionem jam nocte suggessit. Quid facerem cum eum tenere non possem, et quia ad vos, cum quibus ei melius esset, properabat, nec si possem, deberem. Proinde pauca illico haec arripui dictanda atque mittenda, prolixioris epistolae me confitens debitorem, cum post reditum venerabilium fratrum nostrorum collegarum meorum Theasii et Evodii, primum vestri ex parte satiatus fuero. Uberius enim ad nos in eorum pectoribus et oribus vos esse venturos jamjamque, in Christi nomine atque adjutorio speramus. Cum haec scriberem, etiam per unanimem filium nostrum Thagastensis Ecclesiae presbyterum Fortunatianum, Romam navigaturum, aliam epistolam paucis ante diebus jam dederam. Nunc ergo quod soleo rogo, ut quod soletis faciatis. Oretis pro nobis, ut videat Deus humilitatem nostram et laborem", + "candidate_score": 0.63052, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_13_15", + "bdc_text": "Hic adhuc residemus , ego atque uxorMargaretha , geb. Edel ( vgl. Correspondance de Théodore de Bèze , hg. v. H. Aubert , F. Aubert und H. Meylan , Bd. I , Genf 1960 . - Travaux d'Humanisme et Renaissance 40 , S. 189 , und Barbara Zeller-Lorenz , aaO , S. 152 , Anm. 61). , apud socerum Volmars Schwiegervater war Münzmeister in Isny ( vgl. ebd. ) . expectantes voluntatem domini , cuius pax semper vobiscum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1148", + "psc_text": "sanctificatio nostra est, et qui ideo pro nobis mortuus est et resurrexit, ut jam non nobis, sed illi vivamus, qui pro nobis mortuus est et resurrexit, et dedit nobis pignus repromissionis suae spiritu suo, sicut pignus vitae nostrae posuit in coelis in corpore suo, quod est caput corporis nostri. Unde nunc exspectatio nostra Dominus est et substantia, quae ab ipso facta est apud ipsum, et in ipso, et per ipsum, qui conformatus est corpori humilitatis nostrae, ut nos conformaret corpori gloriae suae, et secum in coelestibus collocaret. Propterea et qui digni fuerint vita aeterna, erunt in gloria regni ejus, ut cum ipso sint (I Thess. IV, 16), sicut Apostolus ait, et cum ipso maneant sicut et ipse Dominus ad Patrem dixit: « Volo ut ubi ego sum, et illi sint mecum » (Joan. XVII, 24). 6. Sine dubio hoc illud est quod in Psalmis habes: « Beati qui habitant in", + "candidate_score": 0.621596, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_1", + "bdc_text": "Benevolentia erga me vestra , optimi ac candidissimi fratres , officiumque illud singulare , quibus me , dum isthic essem Volmar hatte seine Rückreise nach Deutschland in Bourges am 1 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1156", + "psc_text": "corporis beatorum, deque membrorum officiis post resurrectionem. Dominis charissimis et sincerissimis, sanctis et desiderabilibus et venerabilibus fratribus, sub magistro Domino Jesu condiscipulis, PAULINO et THERASIAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum vos fratres nostri conjunctissimi nobis, quos nobiscum desiderati desiderare, et salutati resalutare consuestis, assidue vident, non tam augentur bona nostra, quam consolantur mala. Nam ipsas causas et necessitates, et quantum valemus, devitare conamur, et tamen, nescio quomodo, credo pro meritis nostris, deesse non possunt: sed cum ad nos veniunt, et vident nos, fit quod scriptum est, Secundum multitudinem dolorum meorum in corde meo, exhortationes tuae jucundaverunt animam meam (Psal. XCIII, 19). Proinde ad istam laetitiam qua vobiscum est frater Possidius, cum ex ipso audieritis quam tristis eum causa compulerit, hoc me verissime dicere cognoscetis: et tamen si quisquam nostrum propter hoc solum iret trans mare, ut vestra praesentia frueretur, quid hac causa justius, quid posset dignius inveniri? Sed id", + "candidate_score": 0.618814, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_6_8", + "bdc_text": "Gallen nach Isny gereist . Er muß sich kurz nach dem 17 . Mai in Zürich aufgehalten haben ( vgl . Berchtold Hallers Empfehlungsschreiben an Vadian vom 17 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2718", + "psc_text": "17). Sic enim ad Marcellinum scripsisti: in qua epistola etiam mei commemorationem benevolentissime facere dignatus es, quod hic me haberet in Africa, qui ei ipsam facilius possem explicare sententiam (Sap., epist. 165). Quod si potuissem, non ille hoc abs te tam longe posito inquireret; si tamen id tibi ex Africa scripsit. Nam quando scripserit nescio; lantum scio quod de hoc bene cognoverit cunctationem meam: unde me inconsulto facere voluit. Quanquam etiam si consuleret, magis hortarer, et gratias agerem quod nobis omnibus conferri posset, nisi tu breviter rescribere, quam respondere maluisses: credo ne superfluo laborares, ubi ego essem, quem putabas id optime scire quod ille quaesiverat. Ecce volo ut illa sententia etiam mea sit, sed nondum esse confirmo. 9. Misisti ad me discipulos ut ea doceam quae nondum ipse didici. Doce ergo quod doceam: nam ut doceam multi a me flagitant, eisque me sicut alia multa, et hoc ignorare confiteor: et", + "candidate_score": 0.612045, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_10", + "bdc_text": "non possumus , memoriam certe eorum , quoad licet , perpetuo conservemus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_25", + "psc_text": "Nam cum recordor patrem meum, id utique recordor quod me deseruit, et nunc non est: cum autem Carthaginem, id quod est, et quod ipse deserui. In utroque tamen generum horum, praeteritum tempus memoria tenet. Nam et illum hominem, et istam urbem, ex eo quod vidi, non ex eo quod video, memini. 2. Hic tu fortasse quaeris: Quorsum ista? praesertim cum animadvertas utrumlibet horum non posse in memoriam venire, nisi viso illo imaginario. At mihi satis est sic interim ostendisse, posse dici earum etiam rerum, quae nondum interierunt, memoriam. Verum quid me adjuvet, facito intentus accipias. Nonnulli calumniantur adversus Socraticum illud nobilissimum inventum, quo asseritur, non nobis ea quae discimus, veluti nova inseri, sed in memoriam recordatione revocari; dicentes memoriam praeteritarum rerum esse, haec autem quae intelligendo discimus, Platone ipso auctore, manere semper, nec posse interire, ac per hoc non esse praeterita: qui non attendunt illam visionem esse praeteritam, qua haec", + "candidate_score": 0.597476, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_10", + "bdc_text": "non possumus , memoriam certe eorum , quoad licet , perpetuo conservemus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_26", + "psc_text": "nobilissimum inventum, quo asseritur, non nobis ea quae discimus, veluti nova inseri, sed in memoriam recordatione revocari; dicentes memoriam praeteritarum rerum esse, haec autem quae intelligendo discimus, Platone ipso auctore, manere semper, nec posse interire, ac per hoc non esse praeterita: qui non attendunt illam visionem esse praeteritam, qua haec aliquando vidimus mente; a quibus quia defluximus, et aliter alia videre coepimus, ea nos reminiscendo revisere, id est, per memoriam. Quamobrem si, ut alia omittam, ipsa aeternitas semper manet, nec aliqua imaginaria figmenta conquirit, quibus in mentem quasi vehiculis veniat, nec tamen venire posset, nisi ejus meminissemus, potest esse quarumdam rerum sine ulla imaginatione memoria. CAPUT II.-- Animam sensibus non usam carere phantasiis. 3. Jam vero quod tibi videtur anima etiam non usa sensibus corporis corporalia posse imaginari, falsum esse convincitur isto modo. Si anima priusquam corpore utatur ad corpora sentienda, eadem corpora imaginari potest, et melius, quod nemo sanus", + "candidate_score": 0.586612, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf009", + "work_id": "026_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-XXXIX-Homiliarum", + "max_score": 0.665551, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_9_11", + "bdc_text": "Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere . non possumus , memoriam certe eorum , quoad licet , perpetuo conservemus . Neque sane ego adeo stupidi sum ingenii , ut officia erga me vestra , hoc est totius ecclesię Tigurinae atque adeo senatus ipsius , non agnoscam , neque rursus tam ingratus , ut ea ipsa parvifaciam , quapropter , sicubi fortasse animum erga vos meum pleniori aliquo argumento testatus fuero , aliquid profecto me dignum fecisse videbor .", + "psc_chunk_id": "026_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-XXXIX-Homiliarum_window_199", + "psc_text": "Illud quoque quod in Apostolo legimus: Reddite omnibus debita, cui tributum, tributum: cui vectigal, vectigal: cui honorem, honorem; nemini quid debeatis nisi ut invicem diligatis (Rom. XIII) , sacrate intelligendum est. Quamobrem consideremus ne forte cum non habuerimus, quod pro vectigali queamus reddere, ipsi trahamur ob debitum, ut solet apud saeculi quoque fieri vectigales, quando quis pro debito ipsi reipublicae serviturus includitur. Complures e nobis, ab istiusmodi publicanis tenendi sunt: quos Jacob ille vir sanctus non magnopere formidabat, nec verebatur, ut de publicanorum vectigalibus in eo aliquid reperiretur. Unde et audacter ad publicanum illum loquebatur Laban: Cognosce si quid tuarum rerum est apud me (Gen. XXXI) . Super quod agit testimonium Scriptura dicens: Et non cognovit Laban apud Jacob quicquam. Docet igitur Salvator noster et Spiritus sanctus qui locutus est in prophetis, non solum homines, sed etiam angelos, et virtutes 321-322 invisibiles. Quid loquar de Salvatore? prophetae quoque ipsi et", + "candidate_score": 0.665551, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "040_Augustinus-Hipponensis_-Auctor-incertus_Ad-fratres-in-eremo-commorantes", + "max_score": 0.665493, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_9_11", + "bdc_text": "Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere . non possumus , memoriam certe eorum , quoad licet , perpetuo conservemus . Neque sane ego adeo stupidi sum ingenii , ut officia erga me vestra , hoc est totius ecclesię Tigurinae atque adeo senatus ipsius , non agnoscam , neque rursus tam ingratus , ut ea ipsa parvifaciam , quapropter , sicubi fortasse animum erga vos meum pleniori aliquo argumento testatus fuero , aliquid profecto me dignum fecisse videbor .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_-Auctor-incertus_Ad-fratres-in-eremo-commorantes_window_125", + "psc_text": "crediderit? Isti memorari novissima sua non possunt, quia in aeternum vivere credunt. O fratres, sicut frequenter diximus, pastores et principes Romanorum scientiam de praeteritis habebant, in quibus certificari optime poterant, et de futuris aliquid scire semper procurabant. In hoc autem exercitium eorum consistebat, quod justitiam usque ad mortem prosequebantur, et pro ea moriendo felices se esse putabant. Tu vero, o monache qui praees, obsecro, memorare quid es, quid fuisti, quid eris; tunc justus reputaberis a Deo, et in aeternum non peccabis. Haec autem, fratres mei, sit semper nostra exercitatio: et si haec fecerimus, fideles et justi semper erimus. Sed sunt aliqui, licet Dei gratia non inter nos, qui spiritu libertatis vivere volunt, superbi, avari, dyscoli, gulosi, adulteri: qui si ab aliquo reprehenduntur, latrant ut canes, mordent ut serpentes, devorant ut leones, dolent ut parturientes, dicentes malum bonum et bonum malum. Tales aperta facie, vivoque sermone negare justitiam praesumunt, dicentes, Ecce", + "candidate_score": 0.665493, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_10", + "bdc_text": "non possumus , memoriam certe eorum , quoad licet , perpetuo conservemus .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_-Auctor-incertus_Ad-fratres-in-eremo-commorantes_window_125", + "psc_text": "crediderit? Isti memorari novissima sua non possunt, quia in aeternum vivere credunt. O fratres, sicut frequenter diximus, pastores et principes Romanorum scientiam de praeteritis habebant, in quibus certificari optime poterant, et de futuris aliquid scire semper procurabant. In hoc autem exercitium eorum consistebat, quod justitiam usque ad mortem prosequebantur, et pro ea moriendo felices se esse putabant. Tu vero, o monache qui praees, obsecro, memorare quid es, quid fuisti, quid eris; tunc justus reputaberis a Deo, et in aeternum non peccabis. Haec autem, fratres mei, sit semper nostra exercitatio: et si haec fecerimus, fideles et justi semper erimus. Sed sunt aliqui, licet Dei gratia non inter nos, qui spiritu libertatis vivere volunt, superbi, avari, dyscoli, gulosi, adulteri: qui si ab aliquo reprehenduntur, latrant ut canes, mordent ut serpentes, devorant ut leones, dolent ut parturientes, dicentes malum bonum et bonum malum. Tales aperta facie, vivoque sermone negare justitiam praesumunt, dicentes, Ecce", + "candidate_score": 0.597858, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1", + "max_score": 0.664918, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_9_11", + "bdc_text": "Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere . non possumus , memoriam certe eorum , quoad licet , perpetuo conservemus . Neque sane ego adeo stupidi sum ingenii , ut officia erga me vestra , hoc est totius ecclesię Tigurinae atque adeo senatus ipsius , non agnoscam , neque rursus tam ingratus , ut ea ipsa parvifaciam , quapropter , sicubi fortasse animum erga vos meum pleniori aliquo argumento testatus fuero , aliquid profecto me dignum fecisse videbor .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1532", + "psc_text": "cat ion i bus tuis. et exercitatio adsiduitatem operationis ostendit. frequenter itaque sibi esse ac semper intentam praeceptorum obseruantiam docet ad illas, de quibus superius memorauimus, caelestium iustificationum effieientias, nunc se in iustificationibus praesentis et ex futuris adumbratae legis exercens. ZAIN. Memento uerbi tui seruo tuo, in quo mihi spem dedisti et reliqua. § 1 Omnis dei sermo, qui scripturis diuinis continetur. m spem bonorum caelestium uocat. atque ob id propheta in omnibus se dei praeceptis mansisse confidens constanter ait: memorare uerbum tuum seruo tuo. numquid promissi sui deus inmemor est? absit istud, ut aliqua subrepere in aeternam atque indefessam uirtutem humanarum infirmitatum genera credantur. sed propheta, qui promissis dei credidit, qui desiderio caelestium detentus est, qui contemptu praesentium futura sperauit, non ad memoriam uerbi sui deum admonet; sed, ut uerbi sui in se seruo suo memor sit, deprecatur, id est, ut ita dignus habeatur, in quo iam deus uerbi", + "candidate_score": 0.664918, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_15_17", + "bdc_text": "expectantes voluntatem domini , cuius pax semper vobiscum . Datum Isnę , Rhetiae oppido , calendis iulii 1535 . Vester ex animo Melchior Rufus Volmarius .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2396", + "psc_text": "neomeniarum ex neomeniorum R neomenioru (eo in ras.) P 16 in uerbis R 18 in uerbo R uerba anima sua — qui et uerbum dei, quae in VT extant, om. G, R, in ras. add. m. 1 P ' 19 et deus uerbum est VT et P in ras. quia et deus uerbum est G?R spiritalis V 91 in domino R in m dõ V in dominum PTE 23 tenorem GRPT ex timorem corr. m. 2 V meminerim V. diem in labore transigere. a custodia matutina usque in noctem propheta sperat: nullum . tempus habet uacuamuacuum, totius diei indefessus operarius est. § 11 Sed quid tandem erit spei? non omnium uita diem suam in spe domini exigit; sunt enim operarii horae tertiae. sunt sextae, sunt nonae, sunt et undecimae: et uidetur propheta, qui a custodia matutina usque in noctem sperauit, spem nobis euangelicsBeuangelicae mercedis abscindere. non abscindit plane. ailait enim:", + "candidate_score": 0.657418, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_15_17", + "bdc_text": "expectantes voluntatem domini , cuius pax semper vobiscum . Datum Isnę , Rhetiae oppido , calendis iulii 1535 . Vester ex animo Melchior Rufus Volmarius .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1196", + "psc_text": "quoque expectationis desiderio detentus est. sequitur enim: 25 Luc. XXn, 15. 1 intendit PE 4 consuetudine RP mores VP mortis R excidit P 6 aliqua magis Pb 6 optauit V 7 ad uero R ac uero V non eripi se non R 8 hi ex nihil m. 2 V hii P 9 et om. R 11 nihil x ae agere post sua causa supr. scr. m. 1 R ac si consequentibus P 12 inproperium mea et RPa 13 tuo sunt omnes E 15 superior ex tuper m. 2 V 18 errorem ex terrorem m. 2 V haec om. R 21 aeternitatis V cuius V 24 communiones VR1 26 cupiui RPE. et sustinui commeerentem etaonfuit; etconsolantes et non inueni. commaerentis et consolantis non solacium, sed fidem quaerit, ut si quis ueniens ex lege et harum omnium passionum intellegens prophetiam secum tamquam inconsummatione ipsius legis adsisteret: ut postea Paulus adimplens passiones IesuChristi", + "candidate_score": 0.652632, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_8_10", + "bdc_text": "Mai in Zürich aufgehalten haben ( vgl . Berchtold Hallers Empfehlungsschreiben an Vadian vom 17 . Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere . non possumus , memoriam certe eorum , quoad licet , perpetuo conservemus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1532", + "psc_text": "cat ion i bus tuis. et exercitatio adsiduitatem operationis ostendit. frequenter itaque sibi esse ac semper intentam praeceptorum obseruantiam docet ad illas, de quibus superius memorauimus, caelestium iustificationum effieientias, nunc se in iustificationibus praesentis et ex futuris adumbratae legis exercens. ZAIN. Memento uerbi tui seruo tuo, in quo mihi spem dedisti et reliqua. § 1 Omnis dei sermo, qui scripturis diuinis continetur. m spem bonorum caelestium uocat. atque ob id propheta in omnibus se dei praeceptis mansisse confidens constanter ait: memorare uerbum tuum seruo tuo. numquid promissi sui deus inmemor est? absit istud, ut aliqua subrepere in aeternam atque indefessam uirtutem humanarum infirmitatum genera credantur. sed propheta, qui promissis dei credidit, qui desiderio caelestium detentus est, qui contemptu praesentium futura sperauit, non ad memoriam uerbi sui deum admonet; sed, ut uerbi sui in se seruo suo memor sit, deprecatur, id est, ut ita dignus habeatur, in quo iam deus uerbi", + "candidate_score": 0.651439, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_10_12", + "bdc_text": "non possumus , memoriam certe eorum , quoad licet , perpetuo conservemus . Neque sane ego adeo stupidi sum ingenii , ut officia erga me vestra , hoc est totius ecclesię Tigurinae atque adeo senatus ipsius , non agnoscam , neque rursus tam ingratus , ut ea ipsa parvifaciam , quapropter , sicubi fortasse animum erga vos meum pleniori aliquo argumento testatus fuero , aliquid profecto me dignum fecisse videbor . De rebus meis scribere nihildum certi possum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1532", + "psc_text": "cat ion i bus tuis. et exercitatio adsiduitatem operationis ostendit. frequenter itaque sibi esse ac semper intentam praeceptorum obseruantiam docet ad illas, de quibus superius memorauimus, caelestium iustificationum effieientias, nunc se in iustificationibus praesentis et ex futuris adumbratae legis exercens. ZAIN. Memento uerbi tui seruo tuo, in quo mihi spem dedisti et reliqua. § 1 Omnis dei sermo, qui scripturis diuinis continetur. m spem bonorum caelestium uocat. atque ob id propheta in omnibus se dei praeceptis mansisse confidens constanter ait: memorare uerbum tuum seruo tuo. numquid promissi sui deus inmemor est? absit istud, ut aliqua subrepere in aeternam atque indefessam uirtutem humanarum infirmitatum genera credantur. sed propheta, qui promissis dei credidit, qui desiderio caelestium detentus est, qui contemptu praesentium futura sperauit, non ad memoriam uerbi sui deum admonet; sed, ut uerbi sui in se seruo suo memor sit, deprecatur, id est, ut ita dignus habeatur, in quo iam deus uerbi", + "candidate_score": 0.650243, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_15_17", + "bdc_text": "expectantes voluntatem domini , cuius pax semper vobiscum . Datum Isnę , Rhetiae oppido , calendis iulii 1535 . Vester ex animo Melchior Rufus Volmarius .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1869", + "psc_text": "V 18 ad terram VR aspicies CpE in terra r et faoies VCpE 15 sed cum miseratione respiciat in marg. add. p om. R respiciat supr. scr. C respiciat neque cum miseratione add. M. 2 V 19 est om. V a om. V in nos respiciat E 20 isac Ix isabao C qualiter in ante ioseph om. R et m. 3 supr. scr. & 21 iosef V in moyse VR 22 dfio V 28 in terra V 24 et ex ex V solueret E 25 respexit (om. et) RCpE. secundum ergo hoc iudicium timentium dominum orat, ut deus super se aspiciat et misereatur: ut, si ieiunantem uidet, si miserantem contuetur, si pium ac religiosum in omni opere conspiciet, tunc secundum iudicium eorum, qui diligunt nomen suum, ipse quoque dei miseratione sit dignus. § 8 Dehinc sequitur: gressus meos dirige secundum eloquiumtuum, etnedominetur mei omnis iniustitia. incedit quidem propheta ex uoluntate", + "candidate_score": 0.650221, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_8_10", + "bdc_text": "Mai in Zürich aufgehalten haben ( vgl . Berchtold Hallers Empfehlungsschreiben an Vadian vom 17 . Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere . non possumus , memoriam certe eorum , quoad licet , perpetuo conservemus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1378", + "psc_text": "est, et cetera in iustificationum obseruantiam constituta, quae ingentem in se habent futurae spei meditationem per negotii praesentis effectum. atque ideo in his meditatur, ut in mandatis exercetur: quia exercitatio usum retinet consuetudinis institutae, meditatio autem se in id, quod nondum obtinuit, extendit, ut per meditationem id, quod expetit, consequatuTconsequatur; qusequae meditatio iustificationis id consequitur, ne sermoDumsermonum et promissionum subrepat obliuio.' GIMEL. Betribue seruo tuo, uiuam: et custodiam sermones tuos et reliqua. § 1 Quibus non est constans emundati cordis conscientia, precari ista prophetae uoce non possunt: retribue seruo tuo. si enim digna secundum opera nostra retributio aderit, in peccatorum ac delictorum nostrorum poenis manebimus. satis autem est, si cui uel haec saltim fiducia gratulandi ad dominum fuerit: non secundum peccata nostra fecit nobis, nequesecundum iniustitiasnostrasreddidit 23 Ps. CII, 10; 11; 12; 14. a 1 que corr. m. 2 V que C quo e quia pb 2 illut V cociders", + "candidate_score": 0.649924, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_9", + "bdc_text": "Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_659", + "psc_text": "E 15 de inimicis meis dff ins R de inimicis h. 1. V, sed cf. infr. cap. 2 17 subersoribtio ex supersoribtione V 18 his ex bie R 20 eum ex eam corr. m. 2 V uero (o in raq.) P si ex ersi r ad eum (eu add. m- 2) r 21 in fine VR. ipsius titalustitulus in salute sit gentium, tamen etiam ipsa, quae de gestis eius praescripta sunt, prophetica esse declarant, cum passionis dominicae ut propheta non nescius sub occasione ac tempore eorum, quae perpetiebatur, odiorum et patiendo propbetam se docuerit et loquendo. tractabimus autem psalmum, ut eorum, qui secundum litteram sapiunt intellegentiam, non grauemus: sed et ut, qucd a SanISaul custoditus ad interficiendum est, non minus eius sit temporis prophetia, quando a populo et in Hierusalem tamquam in domo sua dominus conclusus et custoditus sit ad mortem. § 2 Eripe me de inimicis meis, domine, et", + "candidate_score": 0.649659, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_14_16", + "bdc_text": "- Travaux d'Humanisme et Renaissance 40 , S. 189 , und Barbara Zeller-Lorenz , aaO , S. 152 , Anm. 61). , apud socerum Volmars Schwiegervater war Münzmeister in Isny ( vgl. ebd. ) . expectantes voluntatem domini , cuius pax semper vobiscum . Datum Isnę , Rhetiae oppido , calendis iulii 1535 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2396", + "psc_text": "neomeniarum ex neomeniorum R neomenioru (eo in ras.) P 16 in uerbis R 18 in uerbo R uerba anima sua — qui et uerbum dei, quae in VT extant, om. G, R, in ras. add. m. 1 P ' 19 et deus uerbum est VT et P in ras. quia et deus uerbum est G?R spiritalis V 91 in domino R in m dõ V in dominum PTE 23 tenorem GRPT ex timorem corr. m. 2 V meminerim V. diem in labore transigere. a custodia matutina usque in noctem propheta sperat: nullum . tempus habet uacuamuacuum, totius diei indefessus operarius est. § 11 Sed quid tandem erit spei? non omnium uita diem suam in spe domini exigit; sunt enim operarii horae tertiae. sunt sextae, sunt nonae, sunt et undecimae: et uidetur propheta, qui a custodia matutina usque in noctem sperauit, spem nobis euangelicsBeuangelicae mercedis abscindere. non abscindit plane. ailait enim:", + "candidate_score": 0.6471, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_14_16", + "bdc_text": "- Travaux d'Humanisme et Renaissance 40 , S. 189 , und Barbara Zeller-Lorenz , aaO , S. 152 , Anm. 61). , apud socerum Volmars Schwiegervater war Münzmeister in Isny ( vgl. ebd. ) . expectantes voluntatem domini , cuius pax semper vobiscum . Datum Isnę , Rhetiae oppido , calendis iulii 1535 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2394", + "psc_text": "officia propheta exsequitur, scilicet sacrificiorum et holocaustomatum et neomeniarum et sabbatorum, quae omnia umbra sunt futurorum: sed anima eius sustinuit in uerbum dei. propter legem ipse sustinet, id est, ut dixi, corporaliter officia legis gerit. in uerbum autem dei anima sua sustinet: scilicet filii dei aduentum, qui et uerbum dei et deus uerbum est, spiritali( fide expectat. qualiter autem expectet, demonstrat dicens: sperauit anima mea in domino a custodia matutinausque in noctem. recordemur euangeltcaeeuangelicae conparationis tenorem et meminerimus quosdam operarios uineae omnem suo 1 1 digni consortio filio pater recte adque uolens profeta V digni consortio eui (i in ras.) filii pater recte ad quem uolens propheta R digno consortio suo filio ad quS (ad qu3 in ras. P) pater recte uolens per prophetam PT 2 cradetur V Rl creditur Rj PT quoniam Ve qm R quia PTb aput V 3 quia in patre (patrem P) RPT om. V 5", + "candidate_score": 0.646367, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_9", + "bdc_text": "Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1378", + "psc_text": "est, et cetera in iustificationum obseruantiam constituta, quae ingentem in se habent futurae spei meditationem per negotii praesentis effectum. atque ideo in his meditatur, ut in mandatis exercetur: quia exercitatio usum retinet consuetudinis institutae, meditatio autem se in id, quod nondum obtinuit, extendit, ut per meditationem id, quod expetit, consequatuTconsequatur; qusequae meditatio iustificationis id consequitur, ne sermoDumsermonum et promissionum subrepat obliuio.' GIMEL. Betribue seruo tuo, uiuam: et custodiam sermones tuos et reliqua. § 1 Quibus non est constans emundati cordis conscientia, precari ista prophetae uoce non possunt: retribue seruo tuo. si enim digna secundum opera nostra retributio aderit, in peccatorum ac delictorum nostrorum poenis manebimus. satis autem est, si cui uel haec saltim fiducia gratulandi ad dominum fuerit: non secundum peccata nostra fecit nobis, nequesecundum iniustitiasnostrasreddidit 23 Ps. CII, 10; 11; 12; 14. a 1 que corr. m. 2 V que C quo e quia pb 2 illut V cociders", + "candidate_score": 0.645635, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_15_17", + "bdc_text": "expectantes voluntatem domini , cuius pax semper vobiscum . Datum Isnę , Rhetiae oppido , calendis iulii 1535 . Vester ex animo Melchior Rufus Volmarius .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1945", + "psc_text": "ihm V iesum ohristum C ihm p 30 eui add. m. 2 V securitatem F. 34* exspectans redimi se et propter eloquia dei uiuificari precatur. uenumdati enim sub peccato per redemptionem et iustifica.tionem in sanguine domini Iiberamurliberamur. hoc legislatio, hoc omnis spiritus prophetiae, hoc patriarcharum spes, hoc angelorum uoces. hoc toto in saeculi tempore diuini eloquii sermo testatus est: ob quod redimi ac uiuificari se deprecatur. § 5 Sed haec eadem eloquia dei, ut piis spebus uitam redemptionemque denuntiant, ita impiis non relinquunt. nam exspectationem prophetae haec de peccatoribus mox secuntur: longe est a peccatoribus salus, quoniam iustificationes tuas non exquisierunt non habet ueniam ignoratio uoluntatis, quia sub scientiae facultate nescire repudiatae magis quam non repertae scientiasscientiae est reatus. ob id enim longe a peccatoribus salus est, quia non exquisierunt iustificationes dei, cum utique non ob aliud consignatae litteris maneant, quam ut ad uniuersorum scientiam notionemque defluerent. sed sciens propheta,", + "candidate_score": 0.645223, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_9", + "bdc_text": "Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1318", + "psc_text": "V legem (em add. m. 2) V cotramilitatem ex cotralitemilitatem V repugnantem R cf. Roensch d. n. Testam. Tertull. p. 334 14 et captiuam ducentem p 15 in lege Vp (iv TM v6/tw Tischendorf Nou. Tatam. Vat. 1452) 19 est uersus V beati qui scrutantur RCpE (sed R qui supr. scr., ur in ras.) 20 et om. C 21 post in primo 3-4 litt. eras. R uersus V. in secundo: qui scrutant testimonia eius, in quarto, quia tertius supplementum dedit secundo, de mandatis ait dicens: tu mandasti mandata tua custodiri nimis, in quinto de iustificatione: utinam dirigantur uiseuiae m e ae ad custodiendas iustificationes tuas, in sexto rursum de mandatorum effectibus: non confundar, cum respicio in mandata tua, in septimo de iudiciis: confitebor tibi, domine, in directione cordis, in eo, quod didici iudicia tua, in octauo de instificationeiustificatione: iustificationes toastuas custodiam, non me derelinquas usquequaque nimis. si ergo aliud lex,", + "candidate_score": 0.643942, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_7_9", + "bdc_text": "Er muß sich kurz nach dem 17 . Mai in Zürich aufgehalten haben ( vgl . Berchtold Hallers Empfehlungsschreiben an Vadian vom 17 . Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1531", + "psc_text": "17 diligitur (i in / ras. 3) R om. C 20 percuourrit V 21 dilexi ualde Cpe 29 sed neque — ualde om. C eed neque ait enim om. pe 28 fructus V 24 et erexi manus pE 26 ualde om. pe. XXII. Hllar. Plet. pars I. 27 manus ad mandata, quse diligebat, erexit; non utique contumeliosas aut procaces, sed mandatis humilitatis seruientes, sed operibus misericordise insistentes, sed fidei praecepta. peragentes. operis uero officium semper esse oportet intentum et nulla interdum neglegentis otii dissimulatione cessare. in hoc quoque se manere propheta testatur dicens: et exercebar in ius t i fi cat ion i bus tuis. et exercitatio adsiduitatem operationis ostendit. frequenter itaque sibi esse ac semper intentam praeceptorum obseruantiam docet ad illas, de quibus superius memorauimus, caelestium iustificationum effieientias, nunc se in iustificationibus praesentis et ex futuris adumbratae legis exercens. ZAIN. Memento uerbi tui seruo tuo, in quo mihi spem", + "candidate_score": 0.641865, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_13_15", + "bdc_text": "Hic adhuc residemus , ego atque uxorMargaretha , geb. Edel ( vgl. Correspondance de Théodore de Bèze , hg. v. H. Aubert , F. Aubert und H. Meylan , Bd. I , Genf 1960 . - Travaux d'Humanisme et Renaissance 40 , S. 189 , und Barbara Zeller-Lorenz , aaO , S. 152 , Anm. 61). , apud socerum Volmars Schwiegervater war Münzmeister in Isny ( vgl. ebd. ) . expectantes voluntatem domini , cuius pax semper vobiscum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2394", + "psc_text": "officia propheta exsequitur, scilicet sacrificiorum et holocaustomatum et neomeniarum et sabbatorum, quae omnia umbra sunt futurorum: sed anima eius sustinuit in uerbum dei. propter legem ipse sustinet, id est, ut dixi, corporaliter officia legis gerit. in uerbum autem dei anima sua sustinet: scilicet filii dei aduentum, qui et uerbum dei et deus uerbum est, spiritali( fide expectat. qualiter autem expectet, demonstrat dicens: sperauit anima mea in domino a custodia matutinausque in noctem. recordemur euangeltcaeeuangelicae conparationis tenorem et meminerimus quosdam operarios uineae omnem suo 1 1 digni consortio filio pater recte adque uolens profeta V digni consortio eui (i in ras.) filii pater recte ad quem uolens propheta R digno consortio suo filio ad quS (ad qu3 in ras. P) pater recte uolens per prophetam PT 2 cradetur V Rl creditur Rj PT quoniam Ve qm R quia PTb aput V 3 quia in patre (patrem P) RPT om. V 5", + "candidate_score": 0.638113, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_14_16", + "bdc_text": "- Travaux d'Humanisme et Renaissance 40 , S. 189 , und Barbara Zeller-Lorenz , aaO , S. 152 , Anm. 61). , apud socerum Volmars Schwiegervater war Münzmeister in Isny ( vgl. ebd. ) . expectantes voluntatem domini , cuius pax semper vobiscum . Datum Isnę , Rhetiae oppido , calendis iulii 1535 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1869", + "psc_text": "V 18 ad terram VR aspicies CpE in terra r et faoies VCpE 15 sed cum miseratione respiciat in marg. add. p om. R respiciat supr. scr. C respiciat neque cum miseratione add. M. 2 V 19 est om. V a om. V in nos respiciat E 20 isac Ix isabao C qualiter in ante ioseph om. R et m. 3 supr. scr. & 21 iosef V in moyse VR 22 dfio V 28 in terra V 24 et ex ex V solueret E 25 respexit (om. et) RCpE. secundum ergo hoc iudicium timentium dominum orat, ut deus super se aspiciat et misereatur: ut, si ieiunantem uidet, si miserantem contuetur, si pium ac religiosum in omni opere conspiciet, tunc secundum iudicium eorum, qui diligunt nomen suum, ipse quoque dei miseratione sit dignus. § 8 Dehinc sequitur: gressus meos dirige secundum eloquiumtuum, etnedominetur mei omnis iniustitia. incedit quidem propheta ex uoluntate", + "candidate_score": 0.633848, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_14_16", + "bdc_text": "- Travaux d'Humanisme et Renaissance 40 , S. 189 , und Barbara Zeller-Lorenz , aaO , S. 152 , Anm. 61). , apud socerum Volmars Schwiegervater war Münzmeister in Isny ( vgl. ebd. ) . expectantes voluntatem domini , cuius pax semper vobiscum . Datum Isnę , Rhetiae oppido , calendis iulii 1535 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1937", + "psc_text": "isac V promissam V1 6 iosef V moyse V 6 post om. V sacramento F1 7 et in iesum C proinissae om. Cp(A) 8 intellegit Cp 11 commemoratorum V iestis C actu p 13 inhibuimur V sed cQ p sed in C 16 extruitur RC 17 ille V domos V 18 elictorum V 19 diuini lapides V 30 exsurgentes C Explicit littera nona decima incipit littera XX feliciter V Finit R Finit litt. XVIIII incip. Khes (Res p) litt. XX Cp 23 humilitatS ex utilitatS m. 2 V 26 toto proposuit (posuit p) in psalmo Cp. XXII. Bitar. Plet. part I. 34 formam se ipsum ceteris credendi, agendi, intellegendi, ignorandi, sperandi, precandique coflstituitconstituit, euangelicum uirum perfecta legis obseruatione cODsnJltmansconsummans. et quamquam omnia, quae uel diuinse uoluntati placita uel humanae spei proposita sunt. aut agat aut testetur aut speret, meminit tamen, in quo obseruantiae genere mandatorum omnium caput ac summa consistat,", + "candidate_score": 0.632973, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_13_15", + "bdc_text": "Hic adhuc residemus , ego atque uxorMargaretha , geb. Edel ( vgl. Correspondance de Théodore de Bèze , hg. v. H. Aubert , F. Aubert und H. Meylan , Bd. I , Genf 1960 . - Travaux d'Humanisme et Renaissance 40 , S. 189 , und Barbara Zeller-Lorenz , aaO , S. 152 , Anm. 61). , apud socerum Volmars Schwiegervater war Münzmeister in Isny ( vgl. ebd. ) . expectantes voluntatem domini , cuius pax semper vobiscum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1678", + "psc_text": "m. 2 V & slIpr. scr. R caelum et om. C 6 praeterient E transient E 7 meminit autem Cp(A) 8 in saeculo R 11 expectant plE non om. CpE 18 fi = et p noa ei R 14 profetae V 17 beniuolus VRa beneuolus (ue in ras.) C beneuolens p(.-ł) 18 in nobis om. R 19 oboeditionem V obedientie p 90 adfeotionum ex adfectione corr. m. 2 V 21 lasciuiae V 22 cum iraA (& eras.) pectus commouetur R cum ebrietas desideratur om. Cp(A) 23 manendi uerbum dei R 24 ueterem hominS V ueterem hominem CpE 25 induerunt E 26 in nouitate Vtp. in caelestibus, qui terrestris imagine derelicta caelestis imaginem portant, in his enim tamquam in caelo uerbum dei permanet, in quibus hoc uerbum non offenditur ira, ebrietate, odio, infidelitate, lasciuiis. nam etsi aliquando manet, tamen has cohabitationis suae contumelias non fert, ut semper inesse permaneat. si aerouero", + "candidate_score": 0.628071, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_13_15", + "bdc_text": "Hic adhuc residemus , ego atque uxorMargaretha , geb. Edel ( vgl. Correspondance de Théodore de Bèze , hg. v. H. Aubert , F. Aubert und H. Meylan , Bd. I , Genf 1960 . - Travaux d'Humanisme et Renaissance 40 , S. 189 , und Barbara Zeller-Lorenz , aaO , S. 152 , Anm. 61). , apud socerum Volmars Schwiegervater war Münzmeister in Isny ( vgl. ebd. ) . expectantes voluntatem domini , cuius pax semper vobiscum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1907", + "psc_text": "intellectum da mihi eorum et uiuifica me. non contentus est dei testimonia in praesens tantum aequa et existimare et exspectare: aequitatem eorum in aeternum sperat et per soperioressuperiores tribulationes et angustias obtinere ea, qusequae aeterna sunt, nititur. nihil aeternum esse diues ille euangelicus existimaneexistimans beatitudinem praesentem suam poenali morte mutauit. aeterna autem dei testimonia Lazarus pauper exspectans et Abrahae sinu continetur et miseriam uitseuitae laboriosae beatae quietis honore demutat. horum intellegentiam propheta orat, donum scilicet inter multa dona praecipuum spiritalium gratiarum, et per eam uinificariuiuificari se deprecatur. sicut enim nunc in prsesenspraesens testimonia dei et mandata meditatur, ita exspectat aeterna; et sicut uiuit corporis uita, ita per intellectum, quem a deo acceperit, ut aeterna gloria uiuat, expostulat. KOPH. Clamaui toto corde meo, exaudi me, domine; iustificationes tuas requiro et reliqua. § 1 Inter multa euangelicae doctrinae praecepta silentium a nobis orandi dominus exigit, ut taciti et ex secreto cordis 1", + "candidate_score": 0.626866, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_13_15", + "bdc_text": "Hic adhuc residemus , ego atque uxorMargaretha , geb. Edel ( vgl. Correspondance de Théodore de Bèze , hg. v. H. Aubert , F. Aubert und H. Meylan , Bd. I , Genf 1960 . - Travaux d'Humanisme et Renaissance 40 , S. 189 , und Barbara Zeller-Lorenz , aaO , S. 152 , Anm. 61). , apud socerum Volmars Schwiegervater war Münzmeister in Isny ( vgl. ebd. ) . expectantes voluntatem domini , cuius pax semper vobiscum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1970", + "psc_text": "et laetitia Cinser.: temperare pax ergo retinenda est cf. p. 539, 6 16 eloqui I71 eloqo* /• cocln amor laudis legis corr. m. 2 V et laudatio — omne om. C 18 dimur R concludimur V 19 diligis V tamquam te ipsum RCpE 511 curo aliis p qd christi p eaut C eet ut p. sequitur enim: pax multa diligentibus nomen tuum, et non est iilisillis scandalum. apostolus non quae sua sunt, sed quae aliorum cogitans carne se abstenturum in saeculum, ne fratrem scandalizet, professus est. adeo perfecUe caritatis et pacis tenuit adfectum, ut ab ipso uitse communis usu, dummodo causam oflfensionisoffensionis abscideret, temperaret. pax ergo retinenda est, et non quod unicuique, sed quod uniuersitati congruat, expetendum est, quia secundum euangelium utilius sit in uitam non uenisaeuenisse quam scandalum minimis intulisse. § 7 In his itaque pacis caritatisqure preceptispraeceptis manens propheta. euangelicseeuangelicae spei desiderio detentus est. scit enim, in quroquo", + "candidate_score": 0.625966, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_13_15", + "bdc_text": "Hic adhuc residemus , ego atque uxorMargaretha , geb. Edel ( vgl. Correspondance de Théodore de Bèze , hg. v. H. Aubert , F. Aubert und H. Meylan , Bd. I , Genf 1960 . - Travaux d'Humanisme et Renaissance 40 , S. 189 , und Barbara Zeller-Lorenz , aaO , S. 152 , Anm. 61). , apud socerum Volmars Schwiegervater war Münzmeister in Isny ( vgl. ebd. ) . expectantes voluntatem domini , cuius pax semper vobiscum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2084", + "psc_text": "amen. PSALMUS CXXI. Canticum graduum. Laetatus sum in his, qusequae dicta sunt mihi: in domum domini ibimus. § 1 Qui spe caelestis desiderii detinetur, nihil obscuritatis in psalmo habebit; ex suo enim sensu intellegentiam propheticx magniloquentiae consequetur, namque cum se meminerit scriptum dei coheredem et consortem aeternorum bonorum, et similem angelis ex resurrectione renouandum et corruptione deposita in gloriam dei ac domini nostri Iesu Christi corporis conformandum iuturumquefuturumque incolam ciuitatis caelestis uiuis lapidibus extructae, de qua scriptum est in euangelio, cum dominus iorariiurari per caelum inhibuisset dicens: neque per Hierosolymam, quia ciuitas est regis magni — non utique eam significans, quae prophetas acciditoccidit et lapidat, sed eam, cuius beatosbeatus apostolus Paulus ita meminit: uos estis ciues sanctorum 4 lob. X, 7. Ioh. XIV, 6. 19 Matth. V, 35. 22 Ephes. II, 19 sq. 1 dum RP svpr. add. T exeuntes RP ut exeuntes T 2 quiescunt Re quiescant PT custodiet", + "candidate_score": 0.623676, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_13_15", + "bdc_text": "Hic adhuc residemus , ego atque uxorMargaretha , geb. Edel ( vgl. Correspondance de Théodore de Bèze , hg. v. H. Aubert , F. Aubert und H. Meylan , Bd. I , Genf 1960 . - Travaux d'Humanisme et Renaissance 40 , S. 189 , und Barbara Zeller-Lorenz , aaO , S. 152 , Anm. 61). , apud socerum Volmars Schwiegervater war Münzmeister in Isny ( vgl. ebd. ) . expectantes voluntatem domini , cuius pax semper vobiscum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1679", + "psc_text": "26 in nouitate Vtp. in caelestibus, qui terrestris imagine derelicta caelestis imaginem portant, in his enim tamquam in caelo uerbum dei permanet, in quibus hoc uerbum non offenditur ira, ebrietate, odio, infidelitate, lasciuiis. nam etsi aliquando manet, tamen has cohabitationis suae contumelias non fert, ut semper inesse permaneat. si aerouero hsechaec commemorata uitia semper in nobis erunt, ne iotroireintroire quidem polluta corporum domicilia dignabitur. § 5 Adest autem unicuique proximum, ut dictum est: stat enim ad ostium uerbum dei et pulsat ostium animae nostrae et dicit: ecce stans ante ostium pulso; si quis aperiet mihi ostium, ingrediar ad eum. uult ergo semper introire; sed a nobis. ne introeat, excluditur. cludimuseludimus enim per haec corporis uitia animae nostrae aditum. quae si cceperit emundatis omnibus patere, ilico introibit modo solis, qui clausis fenestrae ualuis introire prohibetur, patentibus uero totus inmittitur. ipsi quidem semper, ut inluminet, promptum est, sed lumen sibi domus ipsa", + "candidate_score": 0.622879, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_13_15", + "bdc_text": "Hic adhuc residemus , ego atque uxorMargaretha , geb. Edel ( vgl. Correspondance de Théodore de Bèze , hg. v. H. Aubert , F. Aubert und H. Meylan , Bd. I , Genf 1960 . - Travaux d'Humanisme et Renaissance 40 , S. 189 , und Barbara Zeller-Lorenz , aaO , S. 152 , Anm. 61). , apud socerum Volmars Schwiegervater war Münzmeister in Isny ( vgl. ebd. ) . expectantes voluntatem domini , cuius pax semper vobiscum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2210", + "psc_text": "beatus Paulus Pe 14 ligationS in ras. P 16 conectunt R (if. Brambach p. 303) connectunt P maximae R 19 omnis mens R mens PE 20 declinantes PE obligantes R 23 peccatori R ac ex hac R. pax nostra, qui fecit utraque unum, dominus noster Iesus Christus, qui est benedictus in saecula. amen. PSALMUS CXXV. Ganticum graduum. In auertendo dominum captiuitatem Sion facti sumus sicut consolati. § 1 Nisi essent in psalmis quaedam tales propbetiaeprophetiae, ut in res atque homines eorum temporum, quibus scripta sunt, non conuenirent, profecto auderent multi nihil in psalmis spiritaliter dictum existimare putarentque nos quasdam commenticias assertiones et ementitas interpretationes inquirere, quibus uideremur altius nescio quid ac profundius ceterorum sensu inteUexisseintellexisse, proinde quasi nos sensui nostro ea, quse scripta sunt, coaptemus et non magis ex his, quai scripta sunt, sensum diligentis et sollicitsesollicitae intellegentiae consequamur. scriptura enim legis manet atque est anterioribus quam adesset dominus, temporibus", + "candidate_score": 0.621478, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_10", + "bdc_text": "non possumus , memoriam certe eorum , quoad licet , perpetuo conservemus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2588", + "psc_text": "utique haec b 18 quia = P 19 nita.i P 21 paradyso P 22 sicut PT sicuti E 28 per quod hic et in seq. PTb; w t hic et infra praemittitur nisi ante per quod, sed cf. adn. Bened. § 23 Dehinc sequitur: et memoriale tuum in genera. Mone et generationem. non, sicut saepe, a saeculo in sseculumsaeculum neque a generntiouibusgenerationibus in generationes, sed in generatione et generationem. et hoc non de nomine, sed de memoriall memoriale enim est memoria operum dei, quae libro legis continentur. et quia lex et memoriale dei in generatione prima, TudseorumIudaeorum scilicet. usque in plenitudinem temporum mansit, sicuti plebi Sodomre et GomorreeGomorrae usque ad plenitudinem peccati poena dilata est, ita mensuram omnium impietatum cum prima generatio explesset, memoriale dei et omnium operum suorum memoria in generationem alteram transiit, in Christianos namque, cum quibus hodie legis ueneratio est et prophetiae et nomen domini. § 24", + "candidate_score": 0.614161, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_10", + "bdc_text": "non possumus , memoriam certe eorum , quoad licet , perpetuo conservemus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1771", + "psc_text": "et legis dei non obliuiscitur dicens: anima mea in manibus tuis semper: et legem tuam non sum oblitus. totum, quod uiuit, deo uiuit. omnis eius sensus et spiritus in deo est; nullum tempus admittitur, quo snbreperesubrepere legis possit obliuio. in omnibus operibus et cogitationibus deus cogitatur. lex in memoria est, in dei manibus semper anima uiuentis est.' § 17 Scit, quam sibi istud utile sit, scit, quam sit necessarium eotidiecotidie se manibus dei gestis atque operibus suis et per indefessam memoriam legis inserere. ait enim: posuerunt laqueum mihi: et de mandatis tuis non erraui. scit in hac saeculi silua plures laqueos extendi, plures uitaBuitae suresuae captiones parari. sermo, cogitatio, opus nostrum semper adiacentes habent laqueos, cum interdum occurrit causa irae, doloris adfectio, querellae necessitas, malae cupiditatis occasio. haec diabolus angelique eius, ab initio transgressores et ab exordio peccatores, laqueos semper extendunt. sed cuius in manibus 1 depraecationis VR uoluntarie V1", + "candidate_score": 0.586027, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.663552, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_11_13", + "bdc_text": "Neque sane ego adeo stupidi sum ingenii , ut officia erga me vestra , hoc est totius ecclesię Tigurinae atque adeo senatus ipsius , non agnoscam , neque rursus tam ingratus , ut ea ipsa parvifaciam , quapropter , sicubi fortasse animum erga vos meum pleniori aliquo argumento testatus fuero , aliquid profecto me dignum fecisse videbor . De rebus meis scribere nihildum certi possum . Hic adhuc residemus , ego atque uxorMargaretha , geb. Edel ( vgl. Correspondance de Théodore de Bèze , hg. v. H. Aubert , F. Aubert und H. Meylan , Bd. I , Genf 1960 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2102", + "psc_text": "THESSALONICENSEM EPISCOPUM. Falsatam ab Andrea monacho nequissimo illius epistolam. Nonnullos Gregorio ipsi ab eodem suppositos sermones. Exigendam a Luca presbytero suspecto fidei confessionem. Gregorius Eusebio episcopo Thessalonicensi. Lator praesentium Theodorus, Ecclesiae vestrae lector, ad sanctorum apostolorum limina veniens, dum omnes, homo quippe novus, haberet 1174 incognitos, Andreae monacho, qui ad sanctum Paulum inclusus fuerat, res et chartas quas detulit, ut re vera olim noto, innocenter deposuit, credens quidem quod mens ipsius, sicut et nos ante habueramus, cum habitu concordaret. Sed tantae ille pravitatis inventus est, ut, si ejus stultitiae sub inclusionis specie paulo adhuc amplius licuisset, multorum animas malitiae suae falsitate deciperet, et quocunque potuisset non levia scandala generaret. Nam inter alia quae idem Andreas pessime cogitavit et fecit, eam quoque quam ad nos misistis, dum apud ipsum a praefato latore esset deposita, ita falsavit epistolam, ut quicunque eam legeret, vos nec catholice, nec recte sapere evidenter argueret. Ex qua", + "candidate_score": 0.663552, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_9_11", + "bdc_text": "Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere . non possumus , memoriam certe eorum , quoad licet , perpetuo conservemus . Neque sane ego adeo stupidi sum ingenii , ut officia erga me vestra , hoc est totius ecclesię Tigurinae atque adeo senatus ipsius , non agnoscam , neque rursus tam ingratus , ut ea ipsa parvifaciam , quapropter , sicubi fortasse animum erga vos meum pleniori aliquo argumento testatus fuero , aliquid profecto me dignum fecisse videbor .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1638", + "psc_text": "memoriae Justiniani principis tempore, ita subripiente subito flamma incensum est, ut omnino ex ejus temporibus pene nulla charta remaneret. Alia autem, quia, quod nulli dicendum est, ea quae contra te sunt apud temetipsum debes documenta requirere, atque haec pro me in medium proferre. Ex qua re hortor ut vestra excellentia suis moribus congrua disponat, et quaeque ad pacem pertinent studiose peragat, ut regni vestri tempora per longa sint annorum curricula in magna laude memoranda. Praeterea transmisimus clavem aliam a sacratissimo beati Petri apostoli corpore, quae, cum digno honore reposita, quaeque apud vos invenerit benedicendo multiplicet. EPISTOLA CXXIII. AD VENANTIUM ET ITALICAM. Morbis afflictum ex suis ipsius molestiis atque ex generali totius orbis percussione, quae mundi finem proximum indicat, consolatur. Gregorius Domno Venantio patricio et Italicae jugalibus. Quosdam de Sicilia venientes, affectu quo debui, de sospitate vestrae excellentiae requirere 1032 curavi. Sed de assiduitate aegritudinum mihi tristia responderunt. Haec autem dicens,", + "candidate_score": 0.662291, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_9_11", + "bdc_text": "Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere . non possumus , memoriam certe eorum , quoad licet , perpetuo conservemus . Neque sane ego adeo stupidi sum ingenii , ut officia erga me vestra , hoc est totius ecclesię Tigurinae atque adeo senatus ipsius , non agnoscam , neque rursus tam ingratus , ut ea ipsa parvifaciam , quapropter , sicubi fortasse animum erga vos meum pleniori aliquo argumento testatus fuero , aliquid profecto me dignum fecisse videbor .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_736", + "psc_text": "Deus, qui pietatis vestrae cor suae dextera majestatis tenet, et nos ex vobis protegit, et vobis pro temporalibus actibus aeternae praemia remunerationis parat. Nam Sabiniano diacono responsali meo scribente cognovi in causis beati Petri apostolorum principis contra quosdam superbe humiles et ficte blandos quanta se justitia vestra serenitas impendat. Et in Redemptoris nostri largitate confido, quia bonum hoc in serenissimo Domino et piissimis filiis, in coelesti quoque patria retributionem recipietis. Nec dubium est peccatorum vinculis solutos aeterna vos bona recipere, qui in causis ejus Ecclesiae ipsum vobis cui potestas ligandi et solvendi data est debitorem fecistis. Unde adhuc peto ut nullius praevalere contra veritatem hypocrisim permittatis, quia sunt quidam qui juxta egregii praedicatoris vocem per dulces sermones et benedictiones seducunt corda innocentium, qui veste quidem despecti sunt, sed corde tument. Et quasi in hoc mundo cuncta despiciunt, sed tamen ea quae mundi sunt cuncta simul adipisci quaerunt. Qui indignos se", + "candidate_score": 0.659874, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_9_11", + "bdc_text": "Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere . non possumus , memoriam certe eorum , quoad licet , perpetuo conservemus . Neque sane ego adeo stupidi sum ingenii , ut officia erga me vestra , hoc est totius ecclesię Tigurinae atque adeo senatus ipsius , non agnoscam , neque rursus tam ingratus , ut ea ipsa parvifaciam , quapropter , sicubi fortasse animum erga vos meum pleniori aliquo argumento testatus fuero , aliquid profecto me dignum fecisse videbor .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_240", + "psc_text": "audita non crederem, 581 nisi haec actionum tuarum experimentis approbarem. Nam quia nequaquam lectioni studeas, nequaquam exhortationi invigiles, sed ipsum quoque usum ecclesiastici ordinis ignores, hoc est in testimonium quod eis sub quibus es positus reverentiam servare nescis. Cum enim sanctae memoriae decessoris mei fueris scriptis prohibitus ne contra Honoratum archidiaconum tuum dolorem tam longae ingratitudinis in corde retineres, cumque et a me haec tibi summopere fuerint interdicta, et mandata Dei negligens, et scripta nostra contemnens, praefatum Honoratum archidiaconum tuum, quasi ad fortiorem honorem provehens, conatus es callida arte degradare. Unde actum est ut eo archidiaconatus loco summoto alium accerseres, qui tuis moribus obtemperare potuisset, cum praefatus vir pro nulla tibi re, ut arbitror, displicuit, nisi quod vasa sacra et velamina tuis te parentibus dare prohibebat. Quam causam subtili voluimus et nunc ego, et tunc sanctae memoriae decessor meus, indagatione discutere; sed tu, tuorum tibi actuum conscius, personam ad judicium", + "candidate_score": 0.658669, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_10_12", + "bdc_text": "non possumus , memoriam certe eorum , quoad licet , perpetuo conservemus . Neque sane ego adeo stupidi sum ingenii , ut officia erga me vestra , hoc est totius ecclesię Tigurinae atque adeo senatus ipsius , non agnoscam , neque rursus tam ingratus , ut ea ipsa parvifaciam , quapropter , sicubi fortasse animum erga vos meum pleniori aliquo argumento testatus fuero , aliquid profecto me dignum fecisse videbor . De rebus meis scribere nihildum certi possum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_577", + "psc_text": "quatenus transmittens per omnia Siciliae loca, sicubi vasa sacra resque Ecclesiarum positas incaute repereris, eas cum summa districtione recolligi facias, atque adunatas sub notitia atque desuscepto apud singularum Ecclesiarum episcopos deponas, apud quos usque dum pacis tempus expoposcerit, juvante Domino, debeant tutissime conservari. Omnium autem rerum ipsarum non solum desusceptum eos qui eas tradunt percipere volumus, sed etiam a te notitias earum subtiliter retineri, ut, dum necesse fuerit, ex hac cautela, juvante Domino, possint ab iis quibus traduntur sine imminutione restitui. Mense Novembri, indictione 12. EPISTOLA XVII. AD FELICEM EPISCOPUM Solidos duodecim, quibus Tribunus clericus redemptus fuit, redemptori restituat ex Ecclesiae pecuniis. Gregorius Felici episcopo Sipontino. Qualiter succurrendum sit redemptionibus captivorum, et sanctorum canonum et mundanarum legum sanctio evidenter edocuit. Quod cum omnibus notum sit, mirati sumus ut fraternitas tua in redemptionem Tribuni clerici tui praesentium latoris nulla mota misericordia subveniret. Quod ergo sponte facere distulisti, nostra saltem facere festina", + "candidate_score": 0.656309, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_10_12", + "bdc_text": "non possumus , memoriam certe eorum , quoad licet , perpetuo conservemus . Neque sane ego adeo stupidi sum ingenii , ut officia erga me vestra , hoc est totius ecclesię Tigurinae atque adeo senatus ipsius , non agnoscam , neque rursus tam ingratus , ut ea ipsa parvifaciam , quapropter , sicubi fortasse animum erga vos meum pleniori aliquo argumento testatus fuero , aliquid profecto me dignum fecisse videbor . De rebus meis scribere nihildum certi possum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_240", + "psc_text": "audita non crederem, 581 nisi haec actionum tuarum experimentis approbarem. Nam quia nequaquam lectioni studeas, nequaquam exhortationi invigiles, sed ipsum quoque usum ecclesiastici ordinis ignores, hoc est in testimonium quod eis sub quibus es positus reverentiam servare nescis. Cum enim sanctae memoriae decessoris mei fueris scriptis prohibitus ne contra Honoratum archidiaconum tuum dolorem tam longae ingratitudinis in corde retineres, cumque et a me haec tibi summopere fuerint interdicta, et mandata Dei negligens, et scripta nostra contemnens, praefatum Honoratum archidiaconum tuum, quasi ad fortiorem honorem provehens, conatus es callida arte degradare. Unde actum est ut eo archidiaconatus loco summoto alium accerseres, qui tuis moribus obtemperare potuisset, cum praefatus vir pro nulla tibi re, ut arbitror, displicuit, nisi quod vasa sacra et velamina tuis te parentibus dare prohibebat. Quam causam subtili voluimus et nunc ego, et tunc sanctae memoriae decessor meus, indagatione discutere; sed tu, tuorum tibi actuum conscius, personam ad judicium", + "candidate_score": 0.655702, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_11_13", + "bdc_text": "Neque sane ego adeo stupidi sum ingenii , ut officia erga me vestra , hoc est totius ecclesię Tigurinae atque adeo senatus ipsius , non agnoscam , neque rursus tam ingratus , ut ea ipsa parvifaciam , quapropter , sicubi fortasse animum erga vos meum pleniori aliquo argumento testatus fuero , aliquid profecto me dignum fecisse videbor . De rebus meis scribere nihildum certi possum . Hic adhuc residemus , ego atque uxorMargaretha , geb. Edel ( vgl. Correspondance de Théodore de Bèze , hg. v. H. Aubert , F. Aubert und H. Meylan , Bd. I , Genf 1960 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_9", + "psc_text": "Liae et Marthae comparat. Gregorius Theoctistae sorori imperatoris. Mens mea vestrae venerationi quanta devotione substernitur, explere verbis nequeo, nec tamen me prodere laboro, quia et me tacente in vestro corde legitis quid de mea devotione sentiatis. Miror autem quod in me collatas dudum continentias vestras ex hac moderna 491 pastoralis officii continentia distraxistis, in qua, sub colore episcopatus, ad saeculum sum reductus; in qua tantis terrae curis inservio, quantis me in vita laica nequaquam deservisse reminiscor. Alta enim quietis meae gaudia perdidi, et intus corruens, ascendisse exterius videor. Unde me a conditoris mei facie longe expulsum deploro. Conabar namque quotidie extra mundum, extra carnem fieri, cuncta phantasmata corporis ab oculis mentis abigere, et superna gaudia incorporaliter videre; et non solum vocibus, sed medullis cordis ad Dei faciem anhelans, dicebam: Tibi dixit cor meum: Quaesivi vultum tuum; Vultum tuum, Domine, requiram (Psalm. XXVI, 8) . Nil autem in hoc mundo appetens,", + "candidate_score": 0.65379, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_11_13", + "bdc_text": "Neque sane ego adeo stupidi sum ingenii , ut officia erga me vestra , hoc est totius ecclesię Tigurinae atque adeo senatus ipsius , non agnoscam , neque rursus tam ingratus , ut ea ipsa parvifaciam , quapropter , sicubi fortasse animum erga vos meum pleniori aliquo argumento testatus fuero , aliquid profecto me dignum fecisse videbor . De rebus meis scribere nihildum certi possum . Hic adhuc residemus , ego atque uxorMargaretha , geb. Edel ( vgl. Correspondance de Théodore de Bèze , hg. v. H. Aubert , F. Aubert und H. Meylan , Bd. I , Genf 1960 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1451", + "psc_text": "ne a Romano episcopo judicaretur. De illius causa, quod placuerit, loquatur cum Martino Scholastico. Gregorius Joanni episcopo Syracusano. Fraternitatis vestrae scripta suscepi, in quibus indicastis Martinum virum eloquentissimum 976 de Africana provincia Syracusas venisse, vobisque aliquid secretum locutum fuisse. Et quidem fraternitas vestra, quoties occasionem reperit, amorem suum erga beatum Petrum apostolum non cessat ostendere. Unde omnipotenti Deo gratias agimus, quia ubi illa est, nos illic absentes non invenimur. Causam tamen de qua agitur, necdum sanctitas vestra subtilius agnovit. In quodam enim crimine Byzacenus primas fuerat accusatus, et piissimus imperator eum juxta statuta canonica per nos voluit judicari. Sed acceptis decem auri libris, tunc Theodorus magister militum obstitit ut minime fieret. Tamen piissimus imperator admonuit ut transmitteremus, et quidquid esset canonicum faceremus. Sed videntes contrarietates hominum, eamdem causam finire noluimus. Nunc autem idem primas aliqua de consilio suo loquitur. Et valde dubium est utrum pure an certe, quia a coepiscopis", + "candidate_score": 0.652528, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_10_12", + "bdc_text": "non possumus , memoriam certe eorum , quoad licet , perpetuo conservemus . Neque sane ego adeo stupidi sum ingenii , ut officia erga me vestra , hoc est totius ecclesię Tigurinae atque adeo senatus ipsius , non agnoscam , neque rursus tam ingratus , ut ea ipsa parvifaciam , quapropter , sicubi fortasse animum erga vos meum pleniori aliquo argumento testatus fuero , aliquid profecto me dignum fecisse videbor . De rebus meis scribere nihildum certi possum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_88", + "psc_text": "suscipere, tamen ego etiam obliviscentem me non obliviscor, negligentem pulso, torpentem amoris stimulis inquieto, ut qui ex semetipso non vult impendere, vel pulsatus sciat reddere quod debet. Praeterea indico suggestionem me apud piissimos dominos summis precibus plenam fecisse, ut virum beatissimum domnum Anastasium patriarcham, concesso usu pallii, ad beati Petri apostolorum principis limina mecum celebraturum solemnia missarum transmittere debuissent; quatenus si ei ad sedem suam minime reverti liceret, saltem mecum in honore suo viveret. 519 Sed quae causa contigerit, ut eadem scripta retinerem, praesentium lator vobis innotescet. Ejusdem tamen domni Anastasii animum cognoscite, et quidquid ei de hac re placuerit, vestris mihi epistolis indicate. EPISTOLA XXIX. AD ARISTOBOLUM EXPRAEFECTUM ET ANTIGRAPHUM. Illum consolatur, et rogat ut in epistolis suis e Latino in Graecum convertendis, non verba, sed sensum reddat. Gregorius Aristobolo, expraefecto et antigrapho. Ad explendum affectum meum, fateor, lingua non sufficit; sed quidquid de vobis sentio, vester vobis melius", + "candidate_score": 0.652398, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_11", + "bdc_text": "Neque sane ego adeo stupidi sum ingenii , ut officia erga me vestra , hoc est totius ecclesię Tigurinae atque adeo senatus ipsius , non agnoscam , neque rursus tam ingratus , ut ea ipsa parvifaciam , quapropter , sicubi fortasse animum erga vos meum pleniori aliquo argumento testatus fuero , aliquid profecto me dignum fecisse videbor .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1055", + "psc_text": "gaudeo. Et quamvis indignus, omnipotentem Dominum quibus valeo precibus exoro, ut in vobis suam gratiam semper augeat, vosque ad aeternam patriam faciat animarum lucra congregare. Quia vero ad hoc opus ad quod 852 perducti estis, infirmos vos esse dicitis, scimus quia prima virtus est cognitio infirmitatis, atque ex eo colligimus posse vos bene susceptum ministerium implere, quia vos videmus infirmitatem propriam ex humilitate cognoscere. Omnes enim infirmi sumus, sed ille est infirmior, qui suam considerare non valet infirmitatem. Vos vero, beatissimi fratres, ideo fortes estis; quia de fortitudine propria diffidentes, omnipotentis Dei virtute confiditis. Quantum vero mens mea charitati vestrae ligata sit, verbis epistolaribus explere non possum. Sed oro ut omnipotens Deus eamdem quae inter nos est charitatem ex gratiae suae dono multiplicet, omnemque occasionem scandali auferat, ne sancta Ecclesia, confessione verae fidei unita, et conjunctis fidelium cordibus constipata, detrimentum aliquod, quod absit sacerdotibus inter se disceptantibus, sentiat. Quamvis ego", + "candidate_score": 0.638234, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_1_3", + "bdc_text": "Benevolentia erga me vestra , optimi ac candidissimi fratres , officiumque illud singulare , quibus me , dum isthic essem Volmar hatte seine Rückreise nach Deutschland in Bourges am 1 . Mai 1535 angetreten ( vgl . Barbara Zeller-Lorenz , Melchior Volmar [1497-1560 ] , in : Ferdinandina .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1597", + "psc_text": "concedimus, vetera libentissime reparamus. EPISTOLA CXIII. AD SYAGRIUM EPISCOPUM AUGUSTODUNENSEM. Ut Menatem et Theodorum Episcopos in Italiam redire compellat. Gregorius Syagrio episcopo Augustodunensi. Cum sacerdotalis dignitas aliis videatur dignitatibus eminere, ita quisquis ea ornatus est, cunctis se imitandum debet ostendere, ut exemplo suo nulli nocere, sed vitam potius valeat componere subjectorum. Nam si actus dissentiat a nomine, quanto pontificatus ipse plus erigit, tanto magis addicit. Itaque Menatem quemdam episcopum, qui illuc de dioecesi Romanae Ecclesiae nostra ordinatione profectus est, in tanta se levitate didicimus exhibere, ut et nobis de eo major sit verecundia, et illi episcopatus nomen non sit in honore, sed onere. Quod quia pudoris nobis est de eo illa cognoscere, quae in aliarum provinciarum omnino reprehendimus sacerdotibus, fraternitas vestra eum illic immorari amplius non permittat, sed ad nos quantocius reverti compellat, ac magis inventa per omnia occasione transmittat, ut, sub ea qua dignum est observantia refrenatus, saeculares mores", + "candidate_score": 0.630626, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_3_5", + "bdc_text": "Ferdinandina . FS Ferdinand Elsener , hg. v . Friedrich Ebel u. a. , 2. , erw. Aufl. , Tübingen 1973 , S. 153 mit Anm. 63 ) und war über Bern , [ Zürich ] und St .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_682", + "psc_text": "si qua sunt, quae utilia esse consideras, omni ambiguitate postposita debes exhibere. (Cf. Joan. Diac. l. II, n. 43.) 735 EPISTOLA IX. AD PETRUM NOTARIUM. Miriensis Ecclesiae tunc reddenda ministeria, cum ibi ordinatus fuerit episcopus. Gregorius Petro notario in Regio. Ministeria Ecclesiae Miriensis, quae secum Squillacium quondam episcopus Severinus detulerat, praesentium sibi portitores restitui postulabant. Quia ergo res ecclesiasticae cauta debent sollicitudine praemuniri, hoc nobis visum est ut in eadem civitate episcopus, cui ministeria ipsa tradi possint, debeat ordinari. Sed quoniam Leonem archidiaconum aliosque clericos ejusdem Ecclesiae illic esse commemorant, experientiae tuae praecipimus, quatenus eos ad suam Ecclesiam proficisci, ac eligere ordinandum episcopum sibi commoneat, ut dum Deo illic fuerit propitio consecratus, ipse Ecclesiae suae res sine aliqua ambiguitate recipiat. EPISTOLA X. AD FELICEM EPISCOPUM. Districtam, nisi primae Justinianae episcopo primati suo pareat, minatur correptionem. Gregorius Felici episcopo Sardicae. Qualiter obedientia vel sit reverentia praepositis exhibenda, ex tuis quoque subjectis", + "candidate_score": 0.630513, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_1_3", + "bdc_text": "Benevolentia erga me vestra , optimi ac candidissimi fratres , officiumque illud singulare , quibus me , dum isthic essem Volmar hatte seine Rückreise nach Deutschland in Bourges am 1 . Mai 1535 angetreten ( vgl . Barbara Zeller-Lorenz , Melchior Volmar [1497-1560 ] , in : Ferdinandina .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_649", + "psc_text": "mulieres in monasterio tuo deinceps qualibet occasione permittas ascendere, neque monachos tuos eas commatres sibi facere. Nam si hoc denuo ad aures nostras quocunque modo pervenerit, sic te severissimae noveris ultioni subdendum, ut emendationis tuae qualitate caeteri sine dubio corrigantur. (Vide l. II, ep. 25.) EPISTOLA XLIII. AD BONIFACIUM VIRUM MAGNIFICUM. Veniat Romam, de fide sua, jam non per epistolas, sed per semetipsum responsurus. Qui cum eo dubia patiuntur, secure venire posse, cum non potestate, sed ratione erga ipsos usurus sit. Gregorius Bonifacio viro magnifico Africae. Si ita, ut audieram, magnitudo vestra intentione sollicita de animae suae vita cogitaret, nequaquam se mihi de fide sua per epistolas, sed per semetipsam posceret respondere. Nam quod 723 in excusationem molestia corporalis adducitur, exspectato salutis tempore, laborem summopere potuistis pro commodo aeternae salutis assumere, ut et vos de nostra ratione, et nos de vestra credulitate gauderemus. Ea enim quae meis scripsi epistolis replicanda", + "candidate_score": 0.629835, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_1_3", + "bdc_text": "Benevolentia erga me vestra , optimi ac candidissimi fratres , officiumque illud singulare , quibus me , dum isthic essem Volmar hatte seine Rückreise nach Deutschland in Bourges am 1 . Mai 1535 angetreten ( vgl . Barbara Zeller-Lorenz , Melchior Volmar [1497-1560 ] , in : Ferdinandina .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_179", + "psc_text": "Dominum qui viam vestram cursu ad se prospero dirigat, et ad regnum venturae gloriae propitiatus ipse perducat. EPISTOLA LXV. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Injuste titulatam Petronii domum, Theodorae illius viduae restituendam Gregorius Anthemio subdiacono. Sicut res ad jus Ecclesiae pertinentes amittere non debemus, ita alienas appetere incivile esse nihilominus judicamus. Et quoniam edocti sumus domum Petronii notarii sanctae Romanae Ecclesiae, cui Deo auctore praesidemus, a Constantio tunc defensore irrationabiliter titulatam, experientiae tuae praesentis praecepti pagina demandamus ut, omni excusatione vel dilatione omissa, deposito titulo eamdem domum praesentium latrici Theodorae relictae antedicti Petronii sine mora restituas, ne, quod absit, viduis inde praejudicium oriatur, unde consolationis debent invenire solatium. EPISTOLA LXVI. AD FELICEII EPISCOPUM MESSANENSEM. Quae servandae sint consuetudines, quae abrogandae. Ne munera sibi mittat, aut Romam veniat, amice monet. Gregorius Felici episcopo Messanensi. Consuetudines quae Ecclesiis gravamen noscuntur inducere nostra nos decet consideratione remittere, ne illuc aliqua cogantur inferre, unde sibi inferenda", + "candidate_score": 0.629384, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_0_2", + "bdc_text": "S [alutem ] d[ico ] . Benevolentia erga me vestra , optimi ac candidissimi fratres , officiumque illud singulare , quibus me , dum isthic essem Volmar hatte seine Rückreise nach Deutschland in Bourges am 1 . Mai 1535 angetreten ( vgl . Barbara Zeller-Lorenz , Melchior Volmar [1497-1560 ] , in :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1597", + "psc_text": "concedimus, vetera libentissime reparamus. EPISTOLA CXIII. AD SYAGRIUM EPISCOPUM AUGUSTODUNENSEM. Ut Menatem et Theodorum Episcopos in Italiam redire compellat. Gregorius Syagrio episcopo Augustodunensi. Cum sacerdotalis dignitas aliis videatur dignitatibus eminere, ita quisquis ea ornatus est, cunctis se imitandum debet ostendere, ut exemplo suo nulli nocere, sed vitam potius valeat componere subjectorum. Nam si actus dissentiat a nomine, quanto pontificatus ipse plus erigit, tanto magis addicit. Itaque Menatem quemdam episcopum, qui illuc de dioecesi Romanae Ecclesiae nostra ordinatione profectus est, in tanta se levitate didicimus exhibere, ut et nobis de eo major sit verecundia, et illi episcopatus nomen non sit in honore, sed onere. Quod quia pudoris nobis est de eo illa cognoscere, quae in aliarum provinciarum omnino reprehendimus sacerdotibus, fraternitas vestra eum illic immorari amplius non permittat, sed ad nos quantocius reverti compellat, ac magis inventa per omnia occasione transmittat, ut, sub ea qua dignum est observantia refrenatus, saeculares mores", + "candidate_score": 0.629305, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_0_2", + "bdc_text": "S [alutem ] d[ico ] . Benevolentia erga me vestra , optimi ac candidissimi fratres , officiumque illud singulare , quibus me , dum isthic essem Volmar hatte seine Rückreise nach Deutschland in Bourges am 1 . Mai 1535 angetreten ( vgl . Barbara Zeller-Lorenz , Melchior Volmar [1497-1560 ] , in :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2215", + "psc_text": "conversos commendat. Gregorius Eulogio patriarchae Alexandrino. Latores praesentium Siciliam venientes a Monophysitarum errore conversi sunt, atque sanctae universali Ecclesiae semetipsos adunaverunt. Qui ad beati Petri apostolorum principis ecclesiam pertendentes, poposcerunt a me ut eos meis epistolis vestrae beatitudini commendare debuissem, quatenus ab haereticis qui juxta ipsos sunt nullam jam violentiam perpeti permittantur. Et quia unus eorum dicit monasterium in quo fuit a parentibus suis fuisse constructum, auctoritatem desiderat a sanctitate vestra percipere ut hi qui in eo sunt haeretici, aut ad sinum sanctae Ecclesiae redeant, aut de eodem monasterio repellantur. Haec a nobis indicata vobis esse sufficiant; nam de vestra beatitudine novimus quia quidquid ad zelum Dei omnipotentis pertinet, cum omni facere fervore festinet. Pro me vero ut oretis peto, quia inter gladios Langobardorum quos sustineo podagrae doloribus vehementer affligor. LIBER DECIMUS TERTIUS. Indictione VI, anno ab ejus ordinatione XIII. 1213 EPISTOLA PRIMA. AD ROMANOS CIVES. Non custodiendum juxta litteram", + "candidate_score": 0.628932, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_0_2", + "bdc_text": "S [alutem ] d[ico ] . Benevolentia erga me vestra , optimi ac candidissimi fratres , officiumque illud singulare , quibus me , dum isthic essem Volmar hatte seine Rückreise nach Deutschland in Bourges am 1 . Mai 1535 angetreten ( vgl . Barbara Zeller-Lorenz , Melchior Volmar [1497-1560 ] , in :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_836", + "psc_text": "honore, quem non ex meritis sed pro sceleris praemio perceperunt, fungantur. Quia tamen plus misericordiae quam districtae nos convenit operam dare justitiae, eosdem Euphemium atque Thomam in ordine locoque tantummodo unde ad ordines sacros promoti fuerant volumus revocari, et cunctis diebus vitae suae eorumdem locorum continentiam sicut consueverant ante percipiant. Clematium vero lectorem similiter benignitatis intuitu in ordinem locumque suum revocandum esse constituo. Quibus etiam omnibus, id est Paulo diacono, Euphemio, Thomae, atque Clematio commoda sua, secundum locum et ordinem in quo quisque eorum est, sicut solitus erat accipere, a praesenti tertia decima indictione vestra fraternitas sine aliqua studeat imminutione praebere. Quia igitur suprascriptus Paulus diaconus multa se pro utilitate Ecclesiae vestrae memorat expendisse, et ut ea possit recipere fraternitatis vestrae solatio desiderat adjuvari, hortamur, ut, si ita est, omni ei possibilitate ad recipienda quae dedit debeatis concurrere, atque vestris cum auxiliis adjuvare, quia nulla ratio patitur ut in his", + "candidate_score": 0.628151, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_0_2", + "bdc_text": "S [alutem ] d[ico ] . Benevolentia erga me vestra , optimi ac candidissimi fratres , officiumque illud singulare , quibus me , dum isthic essem Volmar hatte seine Rückreise nach Deutschland in Bourges am 1 . Mai 1535 angetreten ( vgl . Barbara Zeller-Lorenz , Melchior Volmar [1497-1560 ] , in :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1195", + "psc_text": "valet illic requirat, et sollicite disponat, atque ad me veniat. Si vero venire non valet, vel post aliquantum temporis venire debet, ut usque ad quinque vel sex menses, si vita comes fuerit, mecum faciat, et postea ad propria revertatur. Omnipotens Dei gratia ab omni te adversitate custodiat. LIBER OCTAVUS. Indictione prima, mense Septembri. EPISTOLA PRIMA. AD PETRUM EPISCOPUM. Hortatur ut ab idolorum cultu incolas pergat avertere. Pro baptizandorum vestimentis mittit solidos quinquaginta. Gregorius Petro episcopo Corsicae. 893 Susceptis epistolis fraternitatis vestrae, magnas omnipotenti Deo gratias retulimus, quia de congregatione multarum animarum nos dignatus es relevare. Et ideo fraternitas vestra sollicite studeat opus quod coepit, auxiliante Domino, ad perfectionem deducere. Et sive eos qui aliquando fideles fuerunt, sed ad cultum idolorum negligentia aut necessitate faciente reversi sunt, festinet cum indicta poenitentia aliquantorum dierum ad fidem reducere, ut reatum suum plangere debeant, et tanto firmius teneant hoc ad quod, Deo adjuvante, revertuntur,", + "candidate_score": 0.627184, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_1_3", + "bdc_text": "Benevolentia erga me vestra , optimi ac candidissimi fratres , officiumque illud singulare , quibus me , dum isthic essem Volmar hatte seine Rückreise nach Deutschland in Bourges am 1 . Mai 1535 angetreten ( vgl . Barbara Zeller-Lorenz , Melchior Volmar [1497-1560 ] , in : Ferdinandina .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2215", + "psc_text": "conversos commendat. Gregorius Eulogio patriarchae Alexandrino. Latores praesentium Siciliam venientes a Monophysitarum errore conversi sunt, atque sanctae universali Ecclesiae semetipsos adunaverunt. Qui ad beati Petri apostolorum principis ecclesiam pertendentes, poposcerunt a me ut eos meis epistolis vestrae beatitudini commendare debuissem, quatenus ab haereticis qui juxta ipsos sunt nullam jam violentiam perpeti permittantur. Et quia unus eorum dicit monasterium in quo fuit a parentibus suis fuisse constructum, auctoritatem desiderat a sanctitate vestra percipere ut hi qui in eo sunt haeretici, aut ad sinum sanctae Ecclesiae redeant, aut de eodem monasterio repellantur. Haec a nobis indicata vobis esse sufficiant; nam de vestra beatitudine novimus quia quidquid ad zelum Dei omnipotentis pertinet, cum omni facere fervore festinet. Pro me vero ut oretis peto, quia inter gladios Langobardorum quos sustineo podagrae doloribus vehementer affligor. LIBER DECIMUS TERTIUS. Indictione VI, anno ab ejus ordinatione XIII. 1213 EPISTOLA PRIMA. AD ROMANOS CIVES. Non custodiendum juxta litteram", + "candidate_score": 0.625872, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_6_8", + "bdc_text": "Gallen nach Isny gereist . Er muß sich kurz nach dem 17 . Mai in Zürich aufgehalten haben ( vgl . Berchtold Hallers Empfehlungsschreiben an Vadian vom 17 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1097", + "psc_text": "eo videlicet quo fuisti loco et ordine, per omnia statuimus remeare, et nullam te a quoquam contradictionem vel inquietudinem de his quae ad nos perlata fuerant sustinere: admonentes ut ita te de caetero cautum sollicitumque debeas exhibere, quatenus et officio tuo moribus et actione respondeas ut omnis contra te penitus adversae opinionis dicendi subtrahatur occasio. Mense Maio, indictione 15. 865 EPISTOLA XIX. AD MARINIANUM ARCHIEPISCOPUM. Deprecante onus episcopale ob infirmitatem Castorio, alium Ariminensibus ordinandum episcopum. Hunc a clero et plebe eligi, a Ravennate episcopo examinari, atque, ut consecretur, Romam mitti jubet. Gregorius Mariniano archiepiscopo Ravennae. Qualiter (Grat. 7, q. 1, c. 13) ordinati a nobis sacerdotis, corporis qua notum est impediente molestia, Ariminensis Ecclesia pastorali hactenus sit regimine destituta dudum fraternitas vestra cognovit. Quem dum, habitatorum loci illius precibus permoti, saepius hortaremur ut si de eadem capitis, qua detinebatur molestia melioratum se esse sentiret, ad suam, auxiliante Domino, reverteretur Ecclesiam,", + "candidate_score": 0.62372, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_6_8", + "bdc_text": "Gallen nach Isny gereist . Er muß sich kurz nach dem 17 . Mai in Zürich aufgehalten haben ( vgl . Berchtold Hallers Empfehlungsschreiben an Vadian vom 17 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1525", + "psc_text": "ad nos habet desiderium veniendi. Concurrendum ergo illis est, ut bona quae cupiunt, Domino adjuvante, valeant perficere. Sed experientia tua aut per se, si in vicino est, aut suis epistolis, eumdem episcopum adhortetur, ut, propitiante Domino, ad apostolorum limina properare festinet, sciturus quod a nobis cum omni suscipietur affectu. Cui expensam itineris qualiter ad nos perveniat praebere te volumus. Sin vero onerosum illi est huc venire, et Siciliam habitare disponit, atque in unitate Ecclesiae apud scripturarum perversores cum cautela permanere consentit, et hoc nobis tua suggestione indicare non differas, ut qualiter illic consultum habere valeat expensare auxiliante Domino disponamus. Sed et harum latores quemadmodum ad eumdem episcopum suum veniant tuae concursionis sit atque solatii, ut venientes a nobis nihil minus sentiant. EPISTOLA XCV. AD CALLINICUM ITALIAE EXARCHUM. Quosdam Ecclesiae unitati redditos ac Roma in Istriam redeuntes commendat. Gregorius Callinico exarcho Italiae. Apud excellentiam vestram tanto nobis quae petimus speranda sunt,", + "candidate_score": 0.620852, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_1", + "bdc_text": "Benevolentia erga me vestra , optimi ac candidissimi fratres , officiumque illud singulare , quibus me , dum isthic essem Volmar hatte seine Rückreise nach Deutschland in Bourges am 1 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1626", + "psc_text": "in illo tremendo examine judici venienti dicturus sum, si tunc illuc vacuus venero ubi tua excellentia greges post se fidelium ducet, quos modo ad verae fidei gratiam per studiosam et continuam praedicationem traxit? Sed est mihi, bone vir, hoc ex Dei munere 1029 in magna consolatione, quia opus sanctum quod in me non habeo diligo in te. Cumque de tuis actibus magna exsultatione gaudeo, ea quae per laborem tua sunt per charitatem mea fiunt. De conversione igitur Gothorum in vestro opere et in nostra exsultatione libet cum angelis exclamare: Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14) . Nos enim, ut existimo, gratiarum amplius omnipotenti Domino debitores existimus, quia etsi vobiscum nihil egimus, vestro tamen operi congaudendo participes sumus. Beatus vero Petrus apostolorum princeps quam libenter munera excellentiae vestrae susceperit, ipsa cunctis liquido vita vestra testatur. Scriptum quippe (Grat. 14, q. 5, c. 11)", + "candidate_score": 0.619926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_1", + "bdc_text": "Benevolentia erga me vestra , optimi ac candidissimi fratres , officiumque illud singulare , quibus me , dum isthic essem Volmar hatte seine Rückreise nach Deutschland in Bourges am 1 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1908", + "psc_text": "ut gloriae vestrae cor et ad operanda quae diximus, gratiae suae igne succendat, et aeternae mercedis fructum vobis de placita sibi operatione concedat. 1114 EPISTOLA XXX. AD VENANTIUM EXMONACHUM PATRICIUM SYRACUSANUM. Tum suae, tum illius podagrae occasione docet vitae hujus poenas esse Dei verbera peccatores ex misericordia corrigentis. In illis proinde revocanda in memoriam delicta, agendas Deo gratias, praevertendum poenitentia Dei judicium. Gregorius Venantio exmonacho patricio Syracusano. Debitum salutationis alloquium solvens, ea volui loqui quae patior. Sed incongruum puto narrare quae nostis. Podagrae enim doloribus torqueor, qui et mihi et vobis non dispariliter nocivi, dum apud nos vehementer excrescunt, nos decrescere a vita fecerunt. Inter quos quid aliud debemus nisi semper delicta nostra ad memoriam revocare, atque omnipotenti Deo gratias agere? Quoniam qui ex carnis blandimento multa peccavimus, ex carnis afflictione purgamur. Sciendum quoque est nobis quia poena praesens, si animum afflicti convertit, finis est culpae praecedentis; si autem ad", + "candidate_score": 0.618338, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_1", + "bdc_text": "Benevolentia erga me vestra , optimi ac candidissimi fratres , officiumque illud singulare , quibus me , dum isthic essem Volmar hatte seine Rückreise nach Deutschland in Bourges am 1 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1917", + "psc_text": "et susceptiones possint exhibere, quive monasteriis custodiendis praeesse, tua fraternitas ad me ante aestivum tempus debeat venire, ut aegritudinis tuae ego specialiter, in quantum valeo, curam geram, quietem tuam custodiam, quia huic aegritudini aestivum tempus medici vehementer dicunt periculosum. Et valde pertimesco ne si curas aliquas cum adversitate temporis habueris, amplius ex eadem molestia pericliteris. Ego etiam ipse valde sum debilis, et omnino est utile ut cum Dei gratia sanus ad tuam redeas Ecclesiam; aut certe si vocandus es, inter tuorum manus voceris; et ego qui me proximum morti video, si me omnipotens Deus ante te vocare voluerit, inter tuas manus transire debeam. 1117 Si autem qualitas temporis ad veniendum praepedierit, aliquo parvo exenio dato, apud agonem agi potest ut ipse vobiscum hominem suum usque Romam transmittat. Si igitur eadem aegritudine gravari te sentis, et venire disponis, cum paucis tibi veniendum est, quia mecum in episcopio manens, quotidiana obsequia de", + "candidate_score": 0.617621, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_1", + "bdc_text": "Benevolentia erga me vestra , optimi ac candidissimi fratres , officiumque illud singulare , quibus me , dum isthic essem Volmar hatte seine Rückreise nach Deutschland in Bourges am 1 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_992", + "psc_text": "quatenus dum sanctitatis vestrae fuerit solamina consecutus, si quid Deo nostro lucrifacere, sicut optamus, valuerit, et vos possitis pariter mercedem acquirere, qui ad bona opera suffragii vestri devote copiam ministratis. Candidum autem presbyterum, communem filium, et patrimoniolium Ecclesiae nostrae fraternitas vestra, quippe ut unanimis nobis, studeat habere commendatum, ut aliquid inde pauperum alimoniis sanctitate vestra valeat adjuvante proficere. Quia igitur patrimoniolum ipsum per annos plurimos praedecessor vester tenuit, et collectas apud se pensiones servavit, fraternitas vestra cujus sint res vel quibus erogentur consideret, atque eas animae suae respectu supra scripto filio nostro Candido presbytero nobis restituat dirigendas. Nam valde est exsecrabile ut quod a regibus gentium servatum est, ab episcopis dicatur ablatum. EPISTOLA LIV. AD DESIDERIUM ET SYAGRIUM EPISCOPOS. Augustinum et Candidum commendat. Gregorius Desiderio Viennensi, et Syagrio Augustodunensi, episcopis Galliae a paribus. De fraternitatis vestrae sincera charitate bene confidimus quod amore beati Petri apostolorum principis hominibus nostris vestra devote", + "candidate_score": 0.617177, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_1", + "bdc_text": "Benevolentia erga me vestra , optimi ac candidissimi fratres , officiumque illud singulare , quibus me , dum isthic essem Volmar hatte seine Rückreise nach Deutschland in Bourges am 1 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1597", + "psc_text": "concedimus, vetera libentissime reparamus. EPISTOLA CXIII. AD SYAGRIUM EPISCOPUM AUGUSTODUNENSEM. Ut Menatem et Theodorum Episcopos in Italiam redire compellat. Gregorius Syagrio episcopo Augustodunensi. Cum sacerdotalis dignitas aliis videatur dignitatibus eminere, ita quisquis ea ornatus est, cunctis se imitandum debet ostendere, ut exemplo suo nulli nocere, sed vitam potius valeat componere subjectorum. Nam si actus dissentiat a nomine, quanto pontificatus ipse plus erigit, tanto magis addicit. Itaque Menatem quemdam episcopum, qui illuc de dioecesi Romanae Ecclesiae nostra ordinatione profectus est, in tanta se levitate didicimus exhibere, ut et nobis de eo major sit verecundia, et illi episcopatus nomen non sit in honore, sed onere. Quod quia pudoris nobis est de eo illa cognoscere, quae in aliarum provinciarum omnino reprehendimus sacerdotibus, fraternitas vestra eum illic immorari amplius non permittat, sed ad nos quantocius reverti compellat, ac magis inventa per omnia occasione transmittat, ut, sub ea qua dignum est observantia refrenatus, saeculares mores", + "candidate_score": 0.614451, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_1", + "bdc_text": "Benevolentia erga me vestra , optimi ac candidissimi fratres , officiumque illud singulare , quibus me , dum isthic essem Volmar hatte seine Rückreise nach Deutschland in Bourges am 1 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1195", + "psc_text": "valet illic requirat, et sollicite disponat, atque ad me veniat. Si vero venire non valet, vel post aliquantum temporis venire debet, ut usque ad quinque vel sex menses, si vita comes fuerit, mecum faciat, et postea ad propria revertatur. Omnipotens Dei gratia ab omni te adversitate custodiat. LIBER OCTAVUS. Indictione prima, mense Septembri. EPISTOLA PRIMA. AD PETRUM EPISCOPUM. Hortatur ut ab idolorum cultu incolas pergat avertere. Pro baptizandorum vestimentis mittit solidos quinquaginta. Gregorius Petro episcopo Corsicae. 893 Susceptis epistolis fraternitatis vestrae, magnas omnipotenti Deo gratias retulimus, quia de congregatione multarum animarum nos dignatus es relevare. Et ideo fraternitas vestra sollicite studeat opus quod coepit, auxiliante Domino, ad perfectionem deducere. Et sive eos qui aliquando fideles fuerunt, sed ad cultum idolorum negligentia aut necessitate faciente reversi sunt, festinet cum indicta poenitentia aliquantorum dierum ad fidem reducere, ut reatum suum plangere debeant, et tanto firmius teneant hoc ad quod, Deo adjuvante, revertuntur,", + "candidate_score": 0.613883, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_6_8", + "bdc_text": "Gallen nach Isny gereist . Er muß sich kurz nach dem 17 . Mai in Zürich aufgehalten haben ( vgl . Berchtold Hallers Empfehlungsschreiben an Vadian vom 17 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1816", + "psc_text": "adhortamur ut utilitatibus ejus salva ratione concurrere et possessiones ejus atque homines tueri, sicut desiderat, debeatis; nec eos contra justitiam a quibuslibet vexari aut patiamini praegravari. Sed id agite, ut tuitione vestra praedicti filii nostri supplere praesentiam valeatis, quia ita se, sicut nostis, bene exhibuit cunctis, ut omnia solatia habere mereatur. EPISTOLA LX. AD AZIMARCHUM SCRIBONEM. Quod tardius ad Siciliam venerit Gregorius, non studio factum, sed corporis infirmitate. Gregorius Azimarcho scriboni. Quod praesentium portitor gloriosus filius noster Gregorius tarde ad Siciliam venit, non voluntate distulit, sed ita infirmitate corporis debilis factus est, ut vix in multis diebus reparari potuerit. Cujus debilitatis indicia etiam ipsi adhuc in eo cognoscetis. Mox autem ut aliquantulum convaluit, venire illuc sicut magnitudini vestrae promiserat, non neglexit. Quod ideo his apicibus scribendum praevidimus, ne eum distulisse sponte credentes, hanc moram ejus forsitan studio factam putaretis. EPISTOLA LXI. AD ADEODATUM ABBATEM NEAPOLITANUM Illius monasterio Gazarense quousque Neapoli", + "candidate_score": 0.613583, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_6_8", + "bdc_text": "Gallen nach Isny gereist . Er muß sich kurz nach dem 17 . Mai in Zürich aufgehalten haben ( vgl . Berchtold Hallers Empfehlungsschreiben an Vadian vom 17 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2151", + "psc_text": "illi se adjutos vestra ope congaudeant, et magnitudo vestra poscentibus impendisse quod justum piumque est videatur. EPISTOLA XIX. AD MAURENTIUM MAGISTRUM MILITUM. Plectiles sellas viginti quatuor petit. Gregorius Maurentio magistro militum. Cognoscat gloria vestra mandasse nos Anthemio subdiacono ut aliquantas sellas plectiles nobis dirigere studeat. Aut si factas non invenerit, ipsum apud se artificem tollat, ut in domo ipsius debeat laborare, et vel viginti quatuor sellas omnino bonas faciat. Et ideo quia omnino nobis sunt necessariae, gloria vestra ut hoc fieri possit provideat. Et si forte vos jam aliquas conquisistis, nobis eas transmittite. Sed et Juliano viro clarissimo majori excellentiae vestrae, aut si quis alter habuerit, eas nobis mittere procuret. Ita ergo gloria vestra faciat, ut haec quae scripsimus sollicitudinis vestrae debeant modis omnibus instantia procurari. EPISTOLA XX. AD MAURENTIUM MAGISTRUM MILITUM. Ad Arogem mittat epistolam suam de juvando in vehendis ad mare trabibus Savino subdiacono. Gregorius Maurentio magistro militum.", + "candidate_score": 0.613491, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_6_8", + "bdc_text": "Gallen nach Isny gereist . Er muß sich kurz nach dem 17 . Mai in Zürich aufgehalten haben ( vgl . Berchtold Hallers Empfehlungsschreiben an Vadian vom 17 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1240", + "psc_text": "quando res exigit: 907 sed abbas loci cum abbatibus aliis rerum inventarium faciat. Quoties autem pro utilitate monasterii sui ad Romanum pontificem abbas venire vel transmittere forte voluerit, ei modis omnibus liceat. Praeterea cum episcoporum adventus desideranter a monasteriis debeat exspectari, quia tamen hospitandi occasione praedictum monasterium temporibus decessoris vestri nobis fuisse nuntiatum est praegravatum, oportet ut hoc sanctitas vestra decenter debeat temperare, ut visitandi (Grat. c. 18, q. 2, c. 28) exhortandique gratia ad monasterium, quoties placuerit, ab ejusdem civitatis antistite accedatur. Sed sic charitatis officium illic episcopus impleat, ut gravamen aliquod monasterium non incurrat. Vestram vero fraternitatem praedictus abbas non solum non metuit ad monasterium frequenter accedere, sed etiam desiderabiliter concupiscit, sciens quod per vos substantia monasterii omnino gravari non possit. Data mense Aprili, indictione prima. EPISTOLA XVI. AD MARINIANUM RAVENNAE EPISCOPUM. Redeuntem Roma Claudium abbatem impense commendat. Gregorius Mariniano episcopo Ravennati. Quod communem filium Claudium abbatem latorem", + "candidate_score": 0.608744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_6_8", + "bdc_text": "Gallen nach Isny gereist . Er muß sich kurz nach dem 17 . Mai in Zürich aufgehalten haben ( vgl . Berchtold Hallers Empfehlungsschreiben an Vadian vom 17 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1241", + "psc_text": "abbas non solum non metuit ad monasterium frequenter accedere, sed etiam desiderabiliter concupiscit, sciens quod per vos substantia monasterii omnino gravari non possit. Data mense Aprili, indictione prima. EPISTOLA XVI. AD MARINIANUM RAVENNAE EPISCOPUM. Redeuntem Roma Claudium abbatem impense commendat. Gregorius Mariniano episcopo Ravennati. Quod communem filium Claudium abbatem latorem praesentium longa apud nos hactenus mora retinuit, res illa fecit quod magnum nobis, sicut nostis, erat in verbo Dei solatium; quem etiam hic adhuc volueramus diutius retinere, si et ipse non festinasset ad suum monasterium, et nos congregationi fratrum ejus praesentiam esse omnino necessariam sciremus. Et ideo quia illum sicut petiit et exigebat utilitas relaxandum esse prospeximus, commendantes eum, hortamur ut sanctitas vestra sacerdotali eum affectione suscipiat, paternam illi monasteriisque ipsius charitatem, sicut decet, impendat benignitatis suae eum consolatione refoveat, in ejus se tuitionem instanter accommodet, et praesidii sui beneficio liberum ab omni inquietudine redditum quieti et utilitatibus fratrum vacare", + "candidate_score": 0.608726, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_6_8", + "bdc_text": "Gallen nach Isny gereist . Er muß sich kurz nach dem 17 . Mai in Zürich aufgehalten haben ( vgl . Berchtold Hallers Empfehlungsschreiben an Vadian vom 17 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1849", + "psc_text": "Mense octobri, indict. 4. EPISTOLA VI. AD MARINIANUM RAVENNATEM EPISCOPUM. Florentium ejus diaconum Anatolio apud Constantinopolim diacono suo commendat. Propositae ordinationi assentitur. Exprobrat in commissa quadam causa negligentiam. Gregorius Mariniano episcopo Ravennae. Fraternitatis vestrae scripta suscepimus, in quibus indicastis Florentium diaconum vestrum pro utilitatibus Ecclesiae vestrae ad urbem regiam vos velle transmittere. Et quia voluistis ut eum dilectissimo filio nostro Anatolio diacono superscriptis debuissemus apicibus commendare, scribere ei curavimus ut illi in quibus necesse fuerit et valuerit adesse non differat, ipsaque scripta ad vos transmisimus, ut secum ea, quam direxeritis persona debeat deportare. De persona vero quam in sacro vos dicitis velle ordine promovere, videtur nobis ut si nihil est quod vitae ejus obsistat, et ei a nullo res quam indicastis, objicitur, quod visum vobis fuerit, faciatis. De aliis vero causis voluimus vobis, ut sollicitudinem gereretis, scribere. Sed postquam unam vobis commisimus, quae per neglectum vestrum deperiit, de aliis tacere", + "candidate_score": 0.606254, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf052", + "work_id": "051_Prosper-Aquitanus_Expositio-Psalmorum-a-C-usque-ad-CL", + "max_score": 0.663518, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_15_17", + "bdc_text": "expectantes voluntatem domini , cuius pax semper vobiscum . Datum Isnę , Rhetiae oppido , calendis iulii 1535 . Vester ex animo Melchior Rufus Volmarius .", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Expositio-Psalmorum-a-C-usque-ad-CL_window_380", + "psc_text": "alienis (Sent. 38), dicente Apostolo, Invicem onera vestra portate, et sic adimplebitis legem Christi (Gal. VI, 2) . Sustinuit anima mea in verbum tuum. Exspectationis, inquit, meae substantia Christus est, et verbi tui promissione non fallor, quia ipse est Veritas qui promisit. (Vers. 5, 6.) Speravit anima mea in Domino. A vigilia matutina usque ad noctem, a vigilia matutina speret Israel in Domino. Spes fidelium exspectatioque sanctorum non unius diei concluditur fine, cum etiam intra brevia tempora istius vitae, multorum dierum ortus atque occasus saepe renoventur. Virtus igitur patientiae de illa sumenda est vigilia matutina, in qua Dominus Jesus Christus in nostrae naturae carne surrexit a mortuis, ut quod praecessit in capite, hoc in se sperarent omnia membra faciendum. Quae spes nullis terrenda adversitatibus, nullis terroribus obscuranda, sed usque in finem praesentis vitae, ubi nox quaedam mortis intervenit, fortiter custodienda est: ut omnis Israel, quousque de hac vita exeat, hoc", + "candidate_score": 0.663518, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_10", + "bdc_text": "non possumus , memoriam certe eorum , quoad licet , perpetuo conservemus .", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Expositio-Psalmorum-a-C-usque-ad-CL_window_136", + "psc_text": "In memoriam redeat iniquitas patrum ejus in conspectu Domini, et peccatum matris ejus non deleatur. Si Judas maneret in eo ad quod vocatus est, nullo modo ad eum vel sua praeterita, vel parentum iniquitas pertineret. Quia autem non tenuit adoptionem in familia Dei, sed iniquitatem potius vetusti generis elegerit, rediit iniquitas patrum ejus in conspectu Domini, ut in eo etiam ipse puniretur, et peccatum matris ejus non est in eo deletum. (Vers. 15.) Fiant contra Dominum semper; et dispereat de terra memoria eorum. Fiant contra Dominum, dixit, non ut Domino adversentur, sed ut sint in conspectu Domini, ne ulla meriti ipsorum fiat oblivio. Dispereat autem memoria eorum in eo, ut nomen ipsorum, nulla succedente generatione, deficiat. Si autem quaeritur an credibile sit miserias viventium posterorum ad poenam mortui pertinere, sequestrata omni disputatione, quae de hoc multiplex oritur, recte credimus haec quae per Spiritum sanctum prophetata sunt, accidisse; ac si possit", + "candidate_score": 0.601967, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf014", + "work_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1", + "max_score": 0.661632, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_11_13", + "bdc_text": "Neque sane ego adeo stupidi sum ingenii , ut officia erga me vestra , hoc est totius ecclesię Tigurinae atque adeo senatus ipsius , non agnoscam , neque rursus tam ingratus , ut ea ipsa parvifaciam , quapropter , sicubi fortasse animum erga vos meum pleniori aliquo argumento testatus fuero , aliquid profecto me dignum fecisse videbor . De rebus meis scribere nihildum certi possum . Hic adhuc residemus , ego atque uxorMargaretha , geb. Edel ( vgl. Correspondance de Théodore de Bèze , hg. v. H. Aubert , F. Aubert und H. Meylan , Bd. I , Genf 1960 .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_402", + "psc_text": "σου σπουδὴ περ�� τὸν αἰδεσιμώτατον ἑταῖρον ἡμῶν Ἐλπίδιον, ὅπως τῇ συνήθει σεαυτοῦ συνέσει ἔδωκας καιρὸν φιλανθρωπίας τῷ ἄρχοντι. ταύτην οὖν τὴν χάριν νῦν σε τελειῶσαι παρακαλοῦμενπαρακαλῶ μέν editi antiqi. διὰ τοῦ γράμματος, καὶ ὑπομνῆσαι τὸν ἄρχοντα οἰκείῳ προστάγματι ἐπὶ τῆς πατρίδος ἡμῶν καταστῆναι τὸν ἄνδρα πᾶσαν σχεδὸν τὴν φροντίδα τῶν δημοσίων ἐξηρτημένον. ὥστε πολλὰς ἕξεις καὶ εὐπροσώπους ὑποβάλλειν προφάσεις τῷ ἄρχοντι, ἐξ ὧν ἀναγκαίως ἐπιμένειν αὐτὸν τῇ πατρίδι ἡμῶν προστάξει. οἷα δὲ τὰ ἐνταῦθα, καὶ ὅσου ἄξιος τοῖς πράγμασιν ὁ ἀνήρ, πάντως οὐδὲν δεήσῃ παρʼ ἡμῶν διδαχθῆναι, αὐτὸς τῇ ἑαυτοῦ συνέσει ἀκριβῶς ἐπιστάμενος. Εὐσταθίῳ,Ἐὐσταθίῳ tantum habent E et Harl. ἐπισκόπῳ Σεβαστείας Καὶ πρὸ τοῦ δέχεσθαι τὰ γράμματα, ᾔδειν τὸν πόνον ὃν ἔχεις ὑπὲρ πάσης ψυχῆς, ἐξαιρέτως δὲ ὑπὲρ τῆς ἡμετέρας ταπεινώσεως, διὰ τὸ προβεβλῆσθαι ἐν τῷ ἀγῶνι τούτῳ· καὶ δεξάμενοςδέ add. E. editi antiqi. παρὰ τοῦ αἰδεσιμωτάτου Ἐλευσινίου τὰ γράμματα, καὶ αὐτὴν αὐτοῦ τὴν παρουσίαν θεασάμενος, ἐδόξασα τὸ θεῖοντὸ θεῖον", + "candidate_score": 0.661632, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_11_13", + "bdc_text": "Neque sane ego adeo stupidi sum ingenii , ut officia erga me vestra , hoc est totius ecclesię Tigurinae atque adeo senatus ipsius , non agnoscam , neque rursus tam ingratus , ut ea ipsa parvifaciam , quapropter , sicubi fortasse animum erga vos meum pleniori aliquo argumento testatus fuero , aliquid profecto me dignum fecisse videbor . De rebus meis scribere nihildum certi possum . Hic adhuc residemus , ego atque uxorMargaretha , geb. Edel ( vgl. Correspondance de Théodore de Bèze , hg. v. H. Aubert , F. Aubert und H. Meylan , Bd. I , Genf 1960 .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1354", + "psc_text": "γὰρ ποιούμεθα τοῦom. E. ὄχλον ἡμῶν τὸ γράμμα φέρειν τῇ τιμιότητί σου, τὸ μὴ δέχεσθαι ἐφʼ οἷς ἂν ἑκάστοτε γράφομενγράφωμεν Med. et duo MSS. τὰς ἀποκρίσεις. πάλιν δὲ εἰς ἑτέραν μεθίστησι διάνοιαν ἡ ἔννοια τοῦ πλήθους τῶν περὶ σὲ πραγμάτων, καὶ συγγνώμην ἔχομεν τῷ τοσαῦτα διὰ χειρὸς ἔχοντι ἐπιλανθανομένῳ ἡμῶν, ὧν οὐδὲ εἰ πᾶσα ἦν σχολὴ καὶ ἡσυχία, διὰ τὸ ταπεινὸν τοῦ βίου μεμνῆσθαι ῥᾴδιον. Σὲ μὲν οὖν ὁ ἅγιοςΘεὸς add. Vat. et Clar. καὶ ἐπὶ μείζονα τῆς περιφανείας ἀγάγοι καὶ τῇ παρούσῃ λαμπρότητι συντηρήσοι τῇ ἑαυτοῦ χάριτι· ἡμεῖς δὲ πᾶσαν πρόφασιν ἀμειβόμεθα γράμμασιν, οὐχ ἥκιστα δὲ τὴν παροῦσαν διὰ τόνδε, ὃν καὶ παρακατατιθέμεθά σοι καὶ ἀξιοῦμεν λαβεῖν τινα αὐτὸν τῆς τῶν γραμμάτων ἡμῶνἡμῖν E. διακονίας αἴσθησιν. Βασιλείου, ἀνεπίγραφος, ὑπὲρ πατριώτου Τοὺς ἐκ τῆς πατρίδος ἡμῶν ἀφικομένους συνίστησί σοι αὐτὸτὸ add. E. τῆς πατρίδος δίκαιον, εἰ καὶ ὅτι τῇ τοῦ τρόπου χρηστότητι πάντας ὑπὸ τὴν ἑαυτοῦ ἄγεις πρόνοιαν τοὺς ὁπωσοῦν", + "candidate_score": 0.655528, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_11_13", + "bdc_text": "Neque sane ego adeo stupidi sum ingenii , ut officia erga me vestra , hoc est totius ecclesię Tigurinae atque adeo senatus ipsius , non agnoscam , neque rursus tam ingratus , ut ea ipsa parvifaciam , quapropter , sicubi fortasse animum erga vos meum pleniori aliquo argumento testatus fuero , aliquid profecto me dignum fecisse videbor . De rebus meis scribere nihildum certi possum . Hic adhuc residemus , ego atque uxorMargaretha , geb. Edel ( vgl. Correspondance de Théodore de Bèze , hg. v. H. Aubert , F. Aubert und H. Meylan , Bd. I , Genf 1960 .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_974", + "psc_text": "πάντα τὸν χρόνον ἤκουσαν παρʼ ἡμῶν. εἰ γὰρ καὶ τἄλλα ἡμῶν στεναγμῶν ἄξια, ἀλλʼ οὖν ἕν γε τοῦτο τολμῶ καυχᾶσθαι ἐν Κυρίῳ, ὅτι οὐδέποτε πεπλανημένας ἔσχον τὰς περὶ Θεοῦ ὑπολήψεις, ἢ ἑτέρως φρονῶν μετέμαθον ὕστερον. ἀλλʼ ἣν ἐκ παιδὸς ἔλαβον ἔννοιαν περὶ Θεοῦ παρὰ τῆς μακαρίας μητρός μου καὶ τῆς μάμμης Μακρίνης, ταύτην αὐξηθεῖσαν ἔσχον ἐν ἐμαυτῷ· οὐ γὰρ ἄλλα ἐξ ἄλλων μετέλαβον ἐν τῇ τοῦ λόγου συμπληρώσει, ἀλλὰ τὰς παραδοθείσας μοι παρʼ αὐτῶν ἀρχὰς ἐτελείωσα. ὥσπερ γὰρ τὸ σπέρμα αὐξανόμενον, μεῖζον μὲν ἀπὸ μικροῦ γίνεται ταὐτὸν δέ ἐστιν ἐν ἑαυτῷ, οὐ κατὰ γένος μεταβαλλόμενον, ἀλλὰ κατʼ αὔξησιν τελειούμενον, οὕτω λογίζομαι καὶ ἐμοὶ τὸν αὐτὸν λόγον διὰ τῆς προκοπῆς ηὐξῆσθαι, οὐχὶ δὲ ἀντὶ τοῦ ἐξ ἀρχῆς ὄντος τὸν νῦν ὑπάρχοντα γεγενῆσθαι. ὥστε ἐρευνάτωσαν μὲν τὸ ἑαυτῶν συνειδός, ἐνθυμείσθωσαν δὲ τὸ τοῦ Χριστοῦ δικαστήριον, εἴ ποτε ἄλλο τι ἤκουσαν παρʼ ἡμῶν, παρʼ ὃ νῦν λέγομεν, οἱ νῦν ἡμᾶς διαθρυλλήσαντες ἐπὶ κακοδοξίᾳ,", + "candidate_score": 0.654528, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_11_13", + "bdc_text": "Neque sane ego adeo stupidi sum ingenii , ut officia erga me vestra , hoc est totius ecclesię Tigurinae atque adeo senatus ipsius , non agnoscam , neque rursus tam ingratus , ut ea ipsa parvifaciam , quapropter , sicubi fortasse animum erga vos meum pleniori aliquo argumento testatus fuero , aliquid profecto me dignum fecisse videbor . De rebus meis scribere nihildum certi possum . Hic adhuc residemus , ego atque uxorMargaretha , geb. Edel ( vgl. Correspondance de Théodore de Bèze , hg. v. H. Aubert , F. Aubert und H. Meylan , Bd. I , Genf 1960 .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_321", + "psc_text": "διὰ τῶν ἐπιστολῶν, οὐδὲν ὠφελήσουσί σε, ἀλλὰ τελευτήσεις ἀργῶν, καὶ δώσεις τῷ Κυρίῳ λόγον τῆς σεαυτοῦἑαυτοῦ E. ἀργίας. ἐὰν δὲ τολμήσῃς, μὴ διορθωσάμενος σεαυτόν, ἀντέχεσθαι τῆς ἱερωσύνης, ἀνάθεμα ἔσῃ παντὶ τῷ λαῷ, καὶ οἱ δεχόμενοί σε ἐκκήρυκτοι κατὰ πᾶσαν Ἐκκλησίαν γενήσονται. Περγαμίῳ.Περγάμῳ Cod. Med. εἰμὶ μὲν φύσει εὔκολος πρὸς τὴν λήθην, ἐπεγένετο δέ μοι καὶ τὸ τῶν ἀσχολιῶν πλῆθος, ἐπιτεῖνον τὴν ἐκ φύσεως ἀῤῥωστίαν. ὥστε εἰ καὶκαὶ εἰ A, B, C, D. μὴ μέμνημαι δεξάμενος γράμματα τῆς εὐγενείας σου, πείθομαι ἐπεσταλκέναι σε ἡμῖν, οὐ γὰρ ἂν πάντως ψεῦδος εἰπεῖν σε. τοῦ δὲ μὴ ἀντιφθέγξασθαι οὐκ ἐγὼ αἴτιος, ἀλλʼ ὁ μὴ ἀπαιτήσας τὰς ἀποκρίσεις. νυνὶ δὲ ἥκει σοι τὰ γράμματα ταῦτα, ὑπέρ τε τῶν φθασάντων ἀπολογίαν πληροῦντα καὶ ἀρχὴν διδόντα προσηγορίας δευτέρας. ὥστε ἐπειδὰν ἐπιστέλλῃς ἡμῖν, μὴ ὡς ἄρξας δευτέρας περιόδου γραμμάτων διανοοῦ, ἀλλʼ ὡς ἀποπληρώσας ἐπὶ τοῖς παροῦσι τὰ ὀφειλόμενα. καὶ γὰρ εἰκαὶ γὰρ εἰ καὶ γὰρ καὶ εἰ (fr.", + "candidate_score": 0.652861, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_11_13", + "bdc_text": "Neque sane ego adeo stupidi sum ingenii , ut officia erga me vestra , hoc est totius ecclesię Tigurinae atque adeo senatus ipsius , non agnoscam , neque rursus tam ingratus , ut ea ipsa parvifaciam , quapropter , sicubi fortasse animum erga vos meum pleniori aliquo argumento testatus fuero , aliquid profecto me dignum fecisse videbor . De rebus meis scribere nihildum certi possum . Hic adhuc residemus , ego atque uxorMargaretha , geb. Edel ( vgl. Correspondance de Théodore de Bèze , hg. v. H. Aubert , F. Aubert und H. Meylan , Bd. I , Genf 1960 .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1420", + "psc_text": "τὸ γράμμα ἐνεχείρησα. ὅπερ δεξάμενος, μὴ καὶ τοῦ ἀντιγράφειν ἀπόσχῃ, ὡς καὶ τούτου συναποδημοῦντος. Ἴσθι δέ, ὡς ἐν τῷ μεταξὺ γέγονεν ἐπισκόπων ἐπιδημία τῶν ἀπʼ Αἰγύπτου, καὶ γράμματα διεδόθη σύμφωνα παλαιοῖς γράμμασιν, τοῖς τε θείοις αὐτοῖς, καὶ τοῖς καθʼ ὁμοφωνίαν τῶν θείων ἐν Νικαίᾳ γραφεῖσιν. ἀναγκαία δὲ ἦν ἡ μετʼ ἐξηγήσεως τῶν αὐτῶν ἐπανάληψις, διὰ τὴν οὐχ ὑγιῆ τῶν κειμένων παρεξήγησιν, ἣν εἰσῆγον οἱ πάλαι μὲν ἄντικρυς ἀντιλέγοντες, νῦν δὲ τὴν ἀντιλογίαν ἐξηγήσεως σχήματι μεθοδεύσαντες. ἔνθα ἦν ἡ τοῦ ὁμοουσίου κακοῦργος ἀναίρεσις, ὡς οὐκ ὀφείλοντος νοεῖσθαι κατʼ οὐδεμίαν ἄρνησιν Ἑλληνικήν· ἀντεισαγωγὴ δὲ τοῦ ὁμοουσίου τὸ ὅμοιον κατʼ οὐσίαν, ὅπερ ἐπετηδεύθη, χυδαίως ὀνομασθέν, καὶ κακοήθως νοηθέν· ἐπειδὴ ἡ ὁμοιότης τῶν ἐν οὐσίᾳ ἐστί, τῶν οὐσιωδῶν, ἵνα δὴ οὕτως ὡμοιωμένη οὐσία οὐσία νοῆται, οἷος ἂν εἴη καὶ ἀνδριὰς πρὸς βασιλέα. Πρὸς ἅπερ ἀντεγράφη τὸ ὑπὸ τῶν εὐσεβεῖν εἰδότων καὶ βουλομένων, ὅτι οὐχ ὅμοιον Θεῷ ἀλλὰ Θεὸν δηλοῖ τὸ ὁμοούσιον, ὡς ἂν γέννημα", + "candidate_score": 0.652045, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_11_13", + "bdc_text": "Neque sane ego adeo stupidi sum ingenii , ut officia erga me vestra , hoc est totius ecclesię Tigurinae atque adeo senatus ipsius , non agnoscam , neque rursus tam ingratus , ut ea ipsa parvifaciam , quapropter , sicubi fortasse animum erga vos meum pleniori aliquo argumento testatus fuero , aliquid profecto me dignum fecisse videbor . De rebus meis scribere nihildum certi possum . Hic adhuc residemus , ego atque uxorMargaretha , geb. Edel ( vgl. Correspondance de Théodore de Bèze , hg. v. H. Aubert , F. Aubert und H. Meylan , Bd. I , Genf 1960 .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1069", + "psc_text": "τῆς ἐκκλησίας τὴν τοῦ ἀνδρὸς ἐπιδημίαν, καὶ οὕτω μεῖναι παρʼ ἡμῖν τὰ γράμματα. ὁ δὲ πραιπόσιτος τάχα, ἀβουλήτου τινὸς αὐτὸν περιστάσεως κατασχούσης, ἐξώρμησε, μήτε τὰς ἐπιστολὰς ἀνελόμενος, μήτε ἡμᾶς θεασάμενος. ἄλλου δὲ οὐδενὸς ἦν ἐπιτυχεῖν. ὅθεν ἐμείναμεν λυπούμενοι, ὅτι μήτε ἐπιστέλλειν ἡμῖν ἔξεστι, μήτε δέχεσθαι παρὰ τῆς σῆς θεοσεβείας γράμματα. καίτοιτγε ἐβουλόμην, εἴ μοι ἦν δυνατόν, τὰ ἐφʼ ἑκάστης ἡμέρας συμπίπτοντα ἡμῖν διαγγέλλειν σοι. οὕτω γὰρ πολλὰ καὶ παράδοξά ἐστι τὰ πράγματα, ὥστε ἱστορίας ἐφημερίδος χρῄζειν, ἣν καὶ συνέταξα, εὖ ἴσθι, εἰ μὴ τῇ συνεχείᾳ τῶν προσπιπτόντων τοὺς λογισμοὺς εἶχον τῶν προκειμένων ἐκκρουομένους. Ἐπεδήμησεν ἡμῖν βικάριος, τὸ πρῶτον καὶ μέγιστον τῶν ἡμετέρων κακῶν. ἅνθρωπος εἰ μὲν καὶ αἱρετικὸς τὸ φρόνημα, οὐκ ἐπίσταμαι (οἶμαι γὰρ αὐτὸν παντὸς ἄπειρον εἶναι λόγου, καὶ μηδὲ ἔχειν τινὰ σπουδὴν μηδὲ μελέτην περὶ τὰ τοιαῦτα. ἐν ἄλλοις γὰρ αὐτὸν ὁρῶ τῇ ψυχῇ καὶ τῇ σαρκὶ νύκτωρ καὶ μεθʼ ἡμέραν ἐνασχολούμενον), πλὴν ἀλλὰ φιλαιρετικός· καὶ οὐ πλέον", + "candidate_score": 0.648153, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_11", + "bdc_text": "Neque sane ego adeo stupidi sum ingenii , ut officia erga me vestra , hoc est totius ecclesię Tigurinae atque adeo senatus ipsius , non agnoscam , neque rursus tam ingratus , ut ea ipsa parvifaciam , quapropter , sicubi fortasse animum erga vos meum pleniori aliquo argumento testatus fuero , aliquid profecto me dignum fecisse videbor .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_402", + "psc_text": "σου σπουδὴ περὶ τὸν αἰδεσιμώτατον ἑταῖρον ἡμῶν Ἐλπίδιον, ὅπως τῇ συνήθει σεαυτοῦ συνέσει ἔδωκας καιρὸν φιλανθρωπίας τῷ ἄρχοντι. ταύτην οὖν τὴν χάριν νῦν σε τελειῶσαι παρακαλοῦμενπαρακαλῶ μέν editi antiqi. διὰ τοῦ γράμματος, καὶ ὑπομνῆσαι τὸν ἄρχοντα οἰκείῳ προστάγματι ἐπὶ τῆς πατρίδος ἡμῶν καταστῆναι τὸν ἄνδρα πᾶσαν σχεδὸν τὴν φροντίδα τῶν δημοσίων ἐξηρτημένον. ὥστε πολλὰς ἕξεις καὶ εὐπροσώπους ὑποβάλλειν προφάσεις τῷ ἄρχοντι, ἐξ ὧν ἀναγκαίως ἐπιμένειν αὐτὸν τῇ πατρίδι ἡμῶν προστάξει. οἷα δὲ τὰ ἐνταῦθα, καὶ ὅσου ἄξιος τοῖς πράγμασιν ὁ ἀνήρ, πάντως οὐδὲν δεήσῃ παρʼ ἡμῶν διδαχθῆναι, αὐτὸς τῇ ἑαυτοῦ συνέσει ἀκριβῶς ἐπιστάμενος. Εὐσταθίῳ,Ἐὐσταθίῳ tantum habent E et Harl. ἐπισκόπῳ Σεβαστείας Καὶ πρὸ τοῦ δέχεσθαι τὰ γράμματα, ᾔδειν τὸν πόνον ὃν ἔχεις ὑπὲρ πάσης ψυχῆς, ἐξαιρέτως δὲ ὑπὲρ τῆς ἡμετέρας ταπεινώσεως, διὰ τὸ προβεβλῆσθαι ἐν τῷ ἀγῶνι τούτῳ· καὶ δεξάμενοςδέ add. E. editi antiqi. παρὰ τοῦ αἰδεσιμωτάτου Ἐλευσινίου τὰ γράμματα, καὶ αὐτὴν αὐτοῦ τὴν παρουσίαν θεασάμενος, ἐδόξασα τὸ θεῖοντὸ θεῖον", + "candidate_score": 0.641504, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_11", + "bdc_text": "Neque sane ego adeo stupidi sum ingenii , ut officia erga me vestra , hoc est totius ecclesię Tigurinae atque adeo senatus ipsius , non agnoscam , neque rursus tam ingratus , ut ea ipsa parvifaciam , quapropter , sicubi fortasse animum erga vos meum pleniori aliquo argumento testatus fuero , aliquid profecto me dignum fecisse videbor .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_841", + "psc_text": "ἐν σοφίᾳ οἰκονομοῦντος Θεοῦ), ἢ αἱ τῶν ἐκκλησιῶν ἐπιμέλειαι, ἢ οἱ πρὸς τοὺς ἐπανισταμένους τῷ λόγῳ τῆς ἀληθείας ἀγῶνες. διὸ μέχρι τοῦ παρόντος ἐν θλίψει πολλῇ καὶ λύπῃ διάγω, συνειδὼς ὅτι τὸ καθʼ ὑμᾶς ἐλλέλειπταί μοι. ἐγὼ γὰρ ἀκούσας παρὰ τοῦ Θεοῦ τοῦ διὰ τοῦτο τὴν διὰ σαρκὸς ἐπιδημίαν καταδεξαμένου, ἵνα καὶ τοῖς ὑποδείγμασι τῶν πρακτέων ῥυθμίσῃ τὸν βίον ἡμῶν καὶ διὰ τῆς ἰδίας φωνῆς ἀναγγείλῃ ἡμῖν τὸ εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας, ὅτι Ἐν τούτῳ γνώσονται πάντες ὅτι ἐμοὶ μαθηταί ἐστε, ἐὰν ἀγαπᾶτε ἀλλήλους· καὶ ὅτι ἐξιτήριον δῶρον τοῖς ἑαυτοῦ μαθηταῖς, μέλλων συμπληροῦν τὴν ἐν σαρκὶ οἰκονομίαν, τὴν ἑαυτοῦ εἰρήνην ὁ Κύριος κατέλιπεν εἰπών· Εἰρήνην ἀφίημι ὑμῖν, εἰρήνην τὴν ἐμὴν δίδωμι ὑμῖν· οὐ δύναμαι πεῖσαι ἐμαυτόν, ὅτι ἄνευ τῆς ἐν ἀλλήλοις ἀγάπης καὶ ἄνευ τοῦ, τὸ εἰς ἐμὲ ἧκον, εἰρηνεύειν πρὸς πάντας δύναμαι ἄξιος κληθῆναι δοῦλος Ἰησοῦ Χριστοῦ. πολὺν μὲν γὰρ ἀνέμεινα χρόνον, εἴ ποτε καὶ παρὰ τῆς ὑμετέρας ἀγάπης γένηται", + "candidate_score": 0.639738, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_11", + "bdc_text": "Neque sane ego adeo stupidi sum ingenii , ut officia erga me vestra , hoc est totius ecclesię Tigurinae atque adeo senatus ipsius , non agnoscam , neque rursus tam ingratus , ut ea ipsa parvifaciam , quapropter , sicubi fortasse animum erga vos meum pleniori aliquo argumento testatus fuero , aliquid profecto me dignum fecisse videbor .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_321", + "psc_text": "διὰ τῶν ἐπιστολῶν, οὐδὲν ὠφελήσουσί σε, ἀλλὰ τελευτήσεις ἀργῶν, καὶ δώσεις τῷ Κυρίῳ λόγον τῆς σεαυτοῦἑαυτοῦ E. ἀργίας. ἐὰν δὲ τολμήσῃς, μὴ διορθωσάμενος σεαυτόν, ἀντέχεσθαι τῆς ἱερωσύνης, ἀνάθεμα ἔσῃ παντὶ τῷ λαῷ, καὶ οἱ δεχόμενοί σε ἐκκήρυκτοι κατὰ πᾶσαν Ἐκκλησίαν γενήσονται. Περγαμίῳ.Περγάμῳ Cod. Med. εἰμὶ μὲν φύσει εὔκολος πρὸς τὴν λήθην, ἐπεγένετο δέ μοι καὶ τὸ τῶν ἀσχολιῶν πλῆθος, ἐπιτεῖνον τὴν ἐκ φύσεως ἀῤῥωστίαν. ὥστε εἰ καὶκαὶ εἰ A, B, C, D. μὴ μέμνημαι δεξάμενος γράμματα τῆς εὐγενείας σου, πείθομαι ἐπεσταλκέναι σε ἡμῖν, οὐ γὰρ ἂν πάντως ψεῦδος εἰπεῖν σε. τοῦ δὲ μὴ ἀντιφθέγξασθαι οὐκ ἐγὼ αἴτιος, ἀλλʼ ὁ μὴ ἀπαιτήσας τὰς ἀποκρίσεις. νυνὶ δὲ ἥκει σοι τὰ γράμματα ταῦτα, ὑπέρ τε τῶν φθασάντων ἀπολογίαν πληροῦντα καὶ ἀρχὴν διδόντα προσηγορίας δευτέρας. ὥστε ἐπειδὰν ἐπιστέλλῃς ἡμῖν, μὴ ὡς ἄρξας δευτέρας περιόδου γραμμάτων διανοοῦ, ἀλλʼ ὡς ἀποπληρώσας ἐπὶ τοῖς παροῦσι τὰ ὀφειλόμενα. καὶ γὰρ εἰκαὶ γὰρ εἰ καὶ γὰρ καὶ εἰ (fr.", + "candidate_score": 0.639084, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_11", + "bdc_text": "Neque sane ego adeo stupidi sum ingenii , ut officia erga me vestra , hoc est totius ecclesię Tigurinae atque adeo senatus ipsius , non agnoscam , neque rursus tam ingratus , ut ea ipsa parvifaciam , quapropter , sicubi fortasse animum erga vos meum pleniori aliquo argumento testatus fuero , aliquid profecto me dignum fecisse videbor .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_996", + "psc_text": "καὶ δεῖξαι τὴν συκοφαντίαν τῶν κατατολμησάντων τῆς ἀκριβοῦς ἀκοῆς σου· ῥᾴδιον γὰρ αὐτοῖς ἀπʼ αὐτῶν τῶν γραμμάτων τοῦ μακαρίου ἐπισκόπου φανερὰν τὴν ἀλήθειαν τοῖς ἐπιζητοῦσι ποιῆσαι· εἰ δέ τι ἕτερόν ἐστι κανονικὸν ἐξετάσεως δεόμενον, καὶ τούτου καταδέχεται ὑποδέξασθαι τὴν ἀκρόασιν καὶ τὴν κρίσιν ἡ μεγαλόνοιά σου, πάντων ἡμῶν χρεία, ὅτι εἴπερ τι ἐλλέλειπται τῶν κανονικῶν, οἱ χειροτονήσαντες αἴτιοι, οὐχ ὁ κατὰ πᾶσαν ἀνάγκην ὑποδέξασθαι τὴν λειτουργίαν ἐκβιασθείς. Ὥστε ἱκετεύομέν σε φυλάξαι ἡμῖν τὴν ἀκρόασιν ἐπὶ τῆς πατρίδος, καὶ μὴ ἕλκειν εἰς τὴν ὑπερορίαν, μηδὲ εἰς ἀνάγκην ἄγειν συντυχίας ἐπισκόπων, πρὸς οὓς οὔπω τὰ περὶ τῶν ἐκκλησιαστικῶν ζητημάτων ἀπελυσάμεθα. ὁμοῦ δὲ καὶ φείσασθαι τοῦ γήρως ἡμῶν καὶ τῆς ἀσθενείας δεόμεθα. γνώσῃ γὰρ αὐτῇ τῇ πείρᾳ, τοῦ Θεοῦ βουλομένου, ὡς οὔτε μικρὸν οὔτε μεῖζον παρεῖταί τι τῶν κανονικῶν ἐν τῇ καταστάσει τοῦ ἐπισκόπου. εὐχόμεθα οὖν ἐπὶ τῆς σῆς ἀρχῆς καὶ τὴν πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς ἡμῶν ὁμόνοιαν καὶ εἰρήνην καταπραχθῆναι· ἧς μήπω γενομένης,", + "candidate_score": 0.638935, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_11", + "bdc_text": "Neque sane ego adeo stupidi sum ingenii , ut officia erga me vestra , hoc est totius ecclesię Tigurinae atque adeo senatus ipsius , non agnoscam , neque rursus tam ingratus , ut ea ipsa parvifaciam , quapropter , sicubi fortasse animum erga vos meum pleniori aliquo argumento testatus fuero , aliquid profecto me dignum fecisse videbor .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_901", + "psc_text": "τὰ σπουδαζόμενα. καίτοι χαλεπὴν αὐτοῖς οὖσαν ὁρῶ τὴν ἄρνησιν, διὰ τὸ πολλοὺς ἔχειν τῶν λόγων τούτων τοὺς μάρτυρας. πλὴν ἀλλʼ οὐ σκοποῦμεν τὰ παρελθόντα, τὰ παρόντα μόνον ὑγιαινέτωσαν. ἐὰν δὲ τοῖς αὐτοῖς ἐπιμένωσιν, ἀνάγκη καὶ πρὸς ἄλλας ἐκκλησίας ἐκβοῆσαι ἡμᾶς τὴν καθʼ ὑμᾶς συμφοράν, καὶ ποιῆσαι παρὰ πλειόνων ἐπισκόπων γράμματα ὑμῖν ἀφικέσθαι, τὸ μέγεθος τοῦτο τῆς ὑποκατασκευαζομένης ἀσεβείας καταρρηγνύντα. ἢ γὰρ προὔργου τι ἔσται εἰς τὴν σπουδὴν ἢ πάντως ἡ παροῦσα διαμαρτυρία ἀφήσει ἡμᾶς τῆς αἰτίας ἐπὶ τοῦ κριτηρίου. Ἤδη δὲ καὶ ἐν συντάγμασιν οἰκείοις κατεβάλοντο τοὺς λόγους τούτους, οὕσπερ καὶ ἀπέστειλαν πρῶτον τῷ ἀνθρώπῳ τοῦ Θεοῦ Μελετίῳ τῷ ἐπισκόπῳ, καὶ λαβόντες παρʼ αὐτοῦ τὰς προσηκούσας ἀποκρίσεις, ὡς αἱ τῶν τεράτων μητέρες ἐπαισχυνόμεναι τοῖς πηρώμασι τῆς φύσεως, οὕτω καὶ αὐτοὶ τὰς αἰσχρὰς ἑαυτῶν ὠδῖνας τῷ προσήκοντι σκότῳ κατακρύψαντες τιθηνοῦνται. καθῆκαν δέ τινα πεῖραν δι’ ἐπιστολῆς καὶ πρὸς τὸν ὁμόψυχον ἡμῶν Ἄνθιμον τὸν Τυάνων ἐπίσκοπον, ὡς ἄρα Γρηγορίου εἰπόντος ἐν ἐκθέσει", + "candidate_score": 0.636584, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_13", + "bdc_text": "Hic adhuc residemus , ego atque uxorMargaretha , geb. Edel ( vgl. Correspondance de Théodore de Bèze , hg. v. H. Aubert , F. Aubert und H. Meylan , Bd. I , Genf 1960 .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1330", + "psc_text": "διότι γὰρἕνα Harl. εἰς τὸ παντελὲς παραμένειν οὐκ ἐνῆν, τῇ διαδοχῇ τοῦ γένους τὸ πρὸς τὸν βίον διαρκὲς ὁ δημιουργὸς ἐμηχανήσατο. εἰ δέ, ὅτι θᾶττον προαπῆρεν ἡμῶν, ἀνιώμεθα, μὴ βασκαίνωμεν τῇ μὴ ἐπὶ πολὺ τῶν ὀχληρῶν τοῦ βίου ἀναπλησθείσῃ, ἀλλὰ κατὰ τὴν χάριν τὴν τῶν ἀνθῶν ἔτι ποθοῦντας ἡμᾶς ἐπιλιπούσῃ.ἀπολιπούσῃ editi antiqui. πρὸ πάντων δέ σε τὸ τῆς ἀναστάσεως δόγμα ψυχαγωγησάτω, Χριστιανὸν ὄντα καὶ ἐπʼ ἐλπίδι τῶν μελλόντων ἀγαθῶν τὴν ζωὴν διεξάγοντα. Οὕτως οὖν διανοεῖσθαι προσῆκεν, ὡς ὁδόν τινα παρελθούσης,προελθούσης Harl. ἣν καὶ ἡμᾶς δεήσει πορεύεσθαι· εἰ δὲ ὅτι πρὸ ἡμῶν, οὐκ ὀδυρμῶν τοῦτο ἄξιον. μικρὸν γὰρ ὕστερον τυχὸν τὸ ἡμέτερον ἐλεεινότερον, εἰ ἐπὶ πλεῖον παραταθέντες πλείοσι γενοίμεθα τιμωρίαις ὑπόχρεοι. ἀλλὰ τῆς λύπης τὸ βάρος ὁ λογισμὸς ἡμῶν ἀποσεισάμενος, τὴν περὶ τοῦ πῶς ἡμᾶς προσῆκε πρὸς τὸ ἐφεξῆς εὐαρεστεῖν τῷ Κυρίῳ φροντίδα μεταλαβέτω.μεταβαλλέτω editi antiqui. Πρὸς τὴν ὁμόζυγον Βρίσωνος παραμυθητικήχηρεύουσαν editi antiqui. Ὅσον μὲν ἐστενάξαμεν ἐπὶ τῇ ἀγγελίᾳ τοῦ πάθους,", + "candidate_score": 0.624186, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_13", + "bdc_text": "Hic adhuc residemus , ego atque uxorMargaretha , geb. Edel ( vgl. Correspondance de Théodore de Bèze , hg. v. H. Aubert , F. Aubert und H. Meylan , Bd. I , Genf 1960 .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_96", + "psc_text": "ἀγαπῶντας καὶ ἀντιποιουμένους τῆς παρʼ ὑμῖν φιλίας. ἕως οὖν ἂν οἰκονομῇ ὁ ἅγιος τὸν χωρισμὸν τοῦτον, διὰ πάσης προφάσεως παραμυθεῖσθαι ἡμᾶς γράμμασι καταξίου. Ὀλυμπίῳ Ἔγραφες ἡμῖν πρότερον μὲν ὀλίγα, νῦν δὲ οὐδὲ ὀλίγα· καὶ ἔοικεν ἡ βραχυλογία προϊοῦσα τῷ χρόνῳ παντελὴς γίνεσθαι ἀφωνία. ἐπάνελθε τοίνυν ἐπὶ τὸ ἔθος, ὡς οὐκ ἔτι σοι μεμψόμεθα λακωνίζοντι πρὸς ἡμᾶς διὰ γραμμάτων· ἀλλὰ καὶ τὰ μικρὰ γράμματα, σύμβολα ὄντα τῆς μεγάλης σου διαθέσεως, πολλοῦ ἄξια ποιησόμεθα. μόνον ἐπίστελλε ἡμῖν. Ὀλυμπίῳ Ὥσπερ τῶν ἄλλων ὡρίμων ἕκαστον ἐν τῇ οἰκείᾳ ὥρᾳ ἀπαντᾷ, ἐν ἦρι μὲν τὰ ἄνθη, ἐν θέρει δὲ οἱ ἀστάχυες, τῷ δὲ μετοπώρῳ τὸ μῆλον, οὕτω χειμῶνος καρπός εἰσιν οἱ λόγοι. Γρηγορίῳ ἑταίρῳΓρηγορίῳ ἑταίρῳ A, B, E. τῷ αὐτῷ C. τοῦ μακαρίου βασιλείου ἐπισκόπου Καισαρείας Καππαδοκίας πρὸς Γρηγόριον ἐπίσκοπον ναζαν * * * F. Ἐγὼ τοῦ ἀδελφοῦ μοι ἐπιστείλαντος Γρηγορίου πάλαι βούλεσθαι ἡμῖν συντυχεῖν, προσθέντος δὲ ὅτι καὶ σοὶ αὐτὸ τοῦτο δεδογμένον ἐστί, τὸ", + "candidate_score": 0.622706, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf014", + "work_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii", + "max_score": 0.660725, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_9_11", + "bdc_text": "Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere . non possumus , memoriam certe eorum , quoad licet , perpetuo conservemus . Neque sane ego adeo stupidi sum ingenii , ut officia erga me vestra , hoc est totius ecclesię Tigurinae atque adeo senatus ipsius , non agnoscam , neque rursus tam ingratus , ut ea ipsa parvifaciam , quapropter , sicubi fortasse animum erga vos meum pleniori aliquo argumento testatus fuero , aliquid profecto me dignum fecisse videbor .", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_110", + "psc_text": "a fratre, debitores ei efficimur, ut eum merito diligamus; quod etiam inter gentiles observari solet, sicut Dominus in Evangelio dicit: Si diligitis eos qui vos diligunt, quae vobis est gratia? quia et peccatores et gentiles, diligentes se diligunt (Luc. VI) . Si autem in aliquo vel laedit nos, vel adversatur quis, hunc non solum propter mandatum, sed et propter hoc ipsum, quia plus nobis praestat in quo laedit, diligere debemus. Siquidem credimus Domino dicenti: Beati estis cum exprobrabunt vos et persequentur, et dicent omne malum adversum vos, mentientes propter me: gaudete et exsultate, quoniam merces vestra multa est in coelis (Matth. V) . INTERROGATIO XL. Usque ad quae verba otiosus sermo judicabitur? RESP. Generaliter omnis sermo, qui non proficit ad aliquam gratiam fidei Christi, otiosus est: et tantum est periculum hujuscemodi sermonis, ut etiamsi bonum esse videatur quod dicitur, et ad aedificationem fidei tamen non pertineat; non in sermonis bonitate", + "candidate_score": 0.660725, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_9", + "bdc_text": "Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere .", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_110", + "psc_text": "a fratre, debitores ei efficimur, ut eum merito diligamus; quod etiam inter gentiles observari solet, sicut Dominus in Evangelio dicit: Si diligitis eos qui vos diligunt, quae vobis est gratia? quia et peccatores et gentiles, diligentes se diligunt (Luc. VI) . Si autem in aliquo vel laedit nos, vel adversatur quis, hunc non solum propter mandatum, sed et propter hoc ipsum, quia plus nobis praestat in quo laedit, diligere debemus. Siquidem credimus Domino dicenti: Beati estis cum exprobrabunt vos et persequentur, et dicent omne malum adversum vos, mentientes propter me: gaudete et exsultate, quoniam merces vestra multa est in coelis (Matth. V) . INTERROGATIO XL. Usque ad quae verba otiosus sermo judicabitur? RESP. Generaliter omnis sermo, qui non proficit ad aliquam gratiam fidei Christi, otiosus est: et tantum est periculum hujuscemodi sermonis, ut etiamsi bonum esse videatur quod dicitur, et ad aedificationem fidei tamen non pertineat; non in sermonis bonitate", + "candidate_score": 0.6463, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I", + "max_score": 0.660084, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_9", + "bdc_text": "Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_1021", + "psc_text": "Et quoniam in veteri Scriptura dixerat: Mihi vindictam, et ego retribuam (Deut. XXXII, 35) , in Evangelio ait orandum pro iis qui laeserint; ne in eos vindicet, qui vindicandum promisit: vult enim ex tua dimittere voluntate, in quo 1043 ex sua convenitur promissione. Quod si vindictam requiris, habes quia injustus amplius suis punitur opinionibus, quam judiciariis severitatibus. 85. Et quoniam nemo potest esse sine aliquibus adversis, id agamus, ne nobis nostro vitio adversa accidant. Nemo enim gravius alieno condemnatur judicio, quam insipiens suo, qui sibi auctor est malorum. Unde molesta et plena contentionis declinemus negotia, quae neque fructum habent, et impedimentum afferunt. Quamquam id agere debemus, ne nos arbitrii nostri poeniteat, aut facti: prudentis est enim prospicere, ne frequenter eum poeniteat sui; numquam enim poenitere solius est Dei. Quis vero justitiae fructus, nisi mentis tranquillitas? Aut quid est juste vivere, nisi cum tranquillitate vivere? Qualis forma fuerit domini, talis totius", + "candidate_score": 0.660084, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_11", + "bdc_text": "Neque sane ego adeo stupidi sum ingenii , ut officia erga me vestra , hoc est totius ecclesię Tigurinae atque adeo senatus ipsius , non agnoscam , neque rursus tam ingratus , ut ea ipsa parvifaciam , quapropter , sicubi fortasse animum erga vos meum pleniori aliquo argumento testatus fuero , aliquid profecto me dignum fecisse videbor .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_745", + "psc_text": "synagoga reparanda ab episcopo durius statueram, sed emendatum est. Monachi multa scelera faciunt. Tunc Timasius magister equitum et peditum coepit adversum monachos esse vehementior. Respondi ei: Ego cum imperatore ago, ut oportet; quia novi quod habeat Domini timorem: tecum autem aliter agendum, qui tam dura loqueris. 28. Deinde cum aliquamdiu starem, dico imperatori: Fac me securum pro te offerre, absolve animum meum. Cum assideret, annueretque, non tamen aperte polliceretur, atque ego starem, dixit se emendaturum rescriptum. Statim dicere coepi, ut omnem cognitionem tolleret; ne occasione cognitionis comes aliqua christianos attereret injuria. Promisit futurum. Aio illi: Ago fide tua; et repetivi: Ago fide tua. Age, inquit, fide mea. Et ita ad altare accessi, non aliter accessurus, nisi mihi plene promisisset. Et vere tanta oblationis fuit gratia, ut sentirem etiam ipse eam Deo nostro commendatiorem fuisse gratiam, et divinam praesentiam non defuisse. Omnia itaque ex sententia gesta sunt. EPISTOLA SYRICII PAPAE AD", + "candidate_score": 0.654132, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_11_13", + "bdc_text": "Neque sane ego adeo stupidi sum ingenii , ut officia erga me vestra , hoc est totius ecclesię Tigurinae atque adeo senatus ipsius , non agnoscam , neque rursus tam ingratus , ut ea ipsa parvifaciam , quapropter , sicubi fortasse animum erga vos meum pleniori aliquo argumento testatus fuero , aliquid profecto me dignum fecisse videbor . De rebus meis scribere nihildum certi possum . Hic adhuc residemus , ego atque uxorMargaretha , geb. Edel ( vgl. Correspondance de Théodore de Bèze , hg. v. H. Aubert , F. Aubert und H. Meylan , Bd. I , Genf 1960 .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_910", + "psc_text": "comiti suo. 1011 4. Postea etiam clementissimo imperatori Theodosio coram intimavi, atque in os dicere non dubitavi, cui intimata senatus legatione hujusmodi, licet non totus senatus poposcerit, insinuationi meae tandem assensionem detulit, et sic aliquibus ad ipsum non accessi diebus, nec moleste tulit; quia non pro meis commodis faciebam, sed quod et ipsi, et animae meae proderat, in conspectu regis loqui non confundebar (Psal. CXVIII, 46). 5. Iterum Valentiniano augustae memoriae principi, legatio a senatu missa intra Gallias, nihil extorquere potuit: et certe aberam, nec aliquid tunc ad eum scripseram. 6. Sed ubi clementia tua imperii suscepit gubernacula, compertum est postea donata illa esse praecellentibus in republica, sed gentilis observantiae viris; et fortasse dicatur, Imperator auguste, qui ipse non templis reddideris, sed bene meritis de te donaveris. Verum nosti pro Dei timore agendum esse constanter, quod etiam pro libertate frequenter fit non solum a sacerdotibus; sed etiam ab his qui", + "candidate_score": 0.653308, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_8_10", + "bdc_text": "Mai in Zürich aufgehalten haben ( vgl . Berchtold Hallers Empfehlungsschreiben an Vadian vom 17 . Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere . non possumus , memoriam certe eorum , quoad licet , perpetuo conservemus .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_1021", + "psc_text": "Et quoniam in veteri Scriptura dixerat: Mihi vindictam, et ego retribuam (Deut. XXXII, 35) , in Evangelio ait orandum pro iis qui laeserint; ne in eos vindicet, qui vindicandum promisit: vult enim ex tua dimittere voluntate, in quo 1043 ex sua convenitur promissione. Quod si vindictam requiris, habes quia injustus amplius suis punitur opinionibus, quam judiciariis severitatibus. 85. Et quoniam nemo potest esse sine aliquibus adversis, id agamus, ne nobis nostro vitio adversa accidant. Nemo enim gravius alieno condemnatur judicio, quam insipiens suo, qui sibi auctor est malorum. Unde molesta et plena contentionis declinemus negotia, quae neque fructum habent, et impedimentum afferunt. Quamquam id agere debemus, ne nos arbitrii nostri poeniteat, aut facti: prudentis est enim prospicere, ne frequenter eum poeniteat sui; numquam enim poenitere solius est Dei. Quis vero justitiae fructus, nisi mentis tranquillitas? Aut quid est juste vivere, nisi cum tranquillitate vivere? Qualis forma fuerit domini, talis totius", + "candidate_score": 0.653257, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_0_2", + "bdc_text": "S [alutem ] d[ico ] . Benevolentia erga me vestra , optimi ac candidissimi fratres , officiumque illud singulare , quibus me , dum isthic essem Volmar hatte seine Rückreise nach Deutschland in Bourges am 1 . Mai 1535 angetreten ( vgl . Barbara Zeller-Lorenz , Melchior Volmar [1497-1560 ] , in :", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_221", + "psc_text": "affectu, sed laeti atque securi pietati vestrae apud Deum omnipotentem agamus gratias, non solum quia exclusa perfidia est, sed quia catholicis fides et concordia est restituta. Quod a vobis Africanae et Gallicanae Ecclesiae per legatos obsecrant, hoc est, ut toto vobis faciatis in orbe episcopos debitores; licet non mediocre sit debitum, quod virtuti vestrae debetur. 7. Ad deprecandam autem clementiam vestram, et impetranda quae poscimus, legatos fratres et compresbyteros nostros direximus, quos petimus ut et clementer audire dignemini, et redire maturius censeatis. EPISTOLA XIII. Actis Theodosio gratiis de restitutis in basilicas orthodoxis, et dolore suo propter Ecclesiae turbas significato, episcopum Antiochiae mortuo Meletio subrogatum queritur: et ut Nectarius Constantinopoli post Maximum ordinatus loco cedat, vel de utriusque ordinatione in synodo Romae pronuntietur, petit. Beatissimo Imperatori, et clementissimo principi THEODOSIO, AMBROSIUS et caeteri episcopi Italiae. 1. Sanctum animum tuum Deo omnipotenti pura et sincera fide deditum sciebamus: sed recentibus cumulasti beneficiis,", + "candidate_score": 0.638575, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_7_9", + "bdc_text": "Er muß sich kurz nach dem 17 . Mai in Zürich aufgehalten haben ( vgl . Berchtold Hallers Empfehlungsschreiben an Vadian vom 17 . Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_1021", + "psc_text": "Et quoniam in veteri Scriptura dixerat: Mihi vindictam, et ego retribuam (Deut. XXXII, 35) , in Evangelio ait orandum pro iis qui laeserint; ne in eos vindicet, qui vindicandum promisit: vult enim ex tua dimittere voluntate, in quo 1043 ex sua convenitur promissione. Quod si vindictam requiris, habes quia injustus amplius suis punitur opinionibus, quam judiciariis severitatibus. 85. Et quoniam nemo potest esse sine aliquibus adversis, id agamus, ne nobis nostro vitio adversa accidant. Nemo enim gravius alieno condemnatur judicio, quam insipiens suo, qui sibi auctor est malorum. Unde molesta et plena contentionis declinemus negotia, quae neque fructum habent, et impedimentum afferunt. Quamquam id agere debemus, ne nos arbitrii nostri poeniteat, aut facti: prudentis est enim prospicere, ne frequenter eum poeniteat sui; numquam enim poenitere solius est Dei. Quis vero justitiae fructus, nisi mentis tranquillitas? Aut quid est juste vivere, nisi cum tranquillitate vivere? Qualis forma fuerit domini, talis totius", + "candidate_score": 0.637883, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_1_3", + "bdc_text": "Benevolentia erga me vestra , optimi ac candidissimi fratres , officiumque illud singulare , quibus me , dum isthic essem Volmar hatte seine Rückreise nach Deutschland in Bourges am 1 . Mai 1535 angetreten ( vgl . Barbara Zeller-Lorenz , Melchior Volmar [1497-1560 ] , in : Ferdinandina .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_221", + "psc_text": "affectu, sed laeti atque securi pietati vestrae apud Deum omnipotentem agamus gratias, non solum quia exclusa perfidia est, sed quia catholicis fides et concordia est restituta. Quod a vobis Africanae et Gallicanae Ecclesiae per legatos obsecrant, hoc est, ut toto vobis faciatis in orbe episcopos debitores; licet non mediocre sit debitum, quod virtuti vestrae debetur. 7. Ad deprecandam autem clementiam vestram, et impetranda quae poscimus, legatos fratres et compresbyteros nostros direximus, quos petimus ut et clementer audire dignemini, et redire maturius censeatis. EPISTOLA XIII. Actis Theodosio gratiis de restitutis in basilicas orthodoxis, et dolore suo propter Ecclesiae turbas significato, episcopum Antiochiae mortuo Meletio subrogatum queritur: et ut Nectarius Constantinopoli post Maximum ordinatus loco cedat, vel de utriusque ordinatione in synodo Romae pronuntietur, petit. Beatissimo Imperatori, et clementissimo principi THEODOSIO, AMBROSIUS et caeteri episcopi Italiae. 1. Sanctum animum tuum Deo omnipotenti pura et sincera fide deditum sciebamus: sed recentibus cumulasti beneficiis,", + "candidate_score": 0.636504, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_1_3", + "bdc_text": "Benevolentia erga me vestra , optimi ac candidissimi fratres , officiumque illud singulare , quibus me , dum isthic essem Volmar hatte seine Rückreise nach Deutschland in Bourges am 1 . Mai 1535 angetreten ( vgl . Barbara Zeller-Lorenz , Melchior Volmar [1497-1560 ] , in : Ferdinandina .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_942", + "psc_text": "Mediolanensem dereliqueram Domini judicio mihi commissam: sed ejus vitabam praesentiam, qui se sacrilegio miscuisset. Redii itaque circiter kalendas Augustas, ex illo die hic resedi. Hic me, Auguste, clementiae tuae apices repererunt. 3. Gratias Domino Deo nostro, qui fidei tuae pietatique respondit; et formam veteris restituit sanctitatis; ut videremus nostro tempore, quod in Scripturarum lectione miramur, tantam in praeliis divini auxilii fuisse praesentiam, ut nulli vertices montium adventus tui cursum retardarent, non hostilia arma impedimentum aliquod afferrent. 1021 4. Pro his gratias me censes agere oportere Domino Deo nostro: faciam libenter conscius meriti tui. Certum est placitam Deo esse hostiam, quae vestro offertur nomine, et hoc quantae devotionis et fidei est! Alii imperatores in exordio victoriae arcus triumphales parari jubent, aut alia insignia triumphorum: clementia tua hostiam Deo parat, oblationem et gratiarum actionem per sacerdotes celebrari Domino desiderat. 5. Etsi ego indignus atque impar tanto muneri et tantorum votorum celebritati; tamen", + "candidate_score": 0.633454, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_0_2", + "bdc_text": "S [alutem ] d[ico ] . Benevolentia erga me vestra , optimi ac candidissimi fratres , officiumque illud singulare , quibus me , dum isthic essem Volmar hatte seine Rückreise nach Deutschland in Bourges am 1 . Mai 1535 angetreten ( vgl . Barbara Zeller-Lorenz , Melchior Volmar [1497-1560 ] , in :", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_942", + "psc_text": "Mediolanensem dereliqueram Domini judicio mihi commissam: sed ejus vitabam praesentiam, qui se sacrilegio miscuisset. Redii itaque circiter kalendas Augustas, ex illo die hic resedi. Hic me, Auguste, clementiae tuae apices repererunt. 3. Gratias Domino Deo nostro, qui fidei tuae pietatique respondit; et formam veteris restituit sanctitatis; ut videremus nostro tempore, quod in Scripturarum lectione miramur, tantam in praeliis divini auxilii fuisse praesentiam, ut nulli vertices montium adventus tui cursum retardarent, non hostilia arma impedimentum aliquod afferrent. 1021 4. Pro his gratias me censes agere oportere Domino Deo nostro: faciam libenter conscius meriti tui. Certum est placitam Deo esse hostiam, quae vestro offertur nomine, et hoc quantae devotionis et fidei est! Alii imperatores in exordio victoriae arcus triumphales parari jubent, aut alia insignia triumphorum: clementia tua hostiam Deo parat, oblationem et gratiarum actionem per sacerdotes celebrari Domino desiderat. 5. Etsi ego indignus atque impar tanto muneri et tantorum votorum celebritati; tamen", + "candidate_score": 0.631003, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_1", + "bdc_text": "Benevolentia erga me vestra , optimi ac candidissimi fratres , officiumque illud singulare , quibus me , dum isthic essem Volmar hatte seine Rückreise nach Deutschland in Bourges am 1 .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_942", + "psc_text": "Mediolanensem dereliqueram Domini judicio mihi commissam: sed ejus vitabam praesentiam, qui se sacrilegio miscuisset. Redii itaque circiter kalendas Augustas, ex illo die hic resedi. Hic me, Auguste, clementiae tuae apices repererunt. 3. Gratias Domino Deo nostro, qui fidei tuae pietatique respondit; et formam veteris restituit sanctitatis; ut videremus nostro tempore, quod in Scripturarum lectione miramur, tantam in praeliis divini auxilii fuisse praesentiam, ut nulli vertices montium adventus tui cursum retardarent, non hostilia arma impedimentum aliquod afferrent. 1021 4. Pro his gratias me censes agere oportere Domino Deo nostro: faciam libenter conscius meriti tui. Certum est placitam Deo esse hostiam, quae vestro offertur nomine, et hoc quantae devotionis et fidei est! Alii imperatores in exordio victoriae arcus triumphales parari jubent, aut alia insignia triumphorum: clementia tua hostiam Deo parat, oblationem et gratiarum actionem per sacerdotes celebrari Domino desiderat. 5. Etsi ego indignus atque impar tanto muneri et tantorum votorum celebritati; tamen", + "candidate_score": 0.616037, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_1", + "bdc_text": "Benevolentia erga me vestra , optimi ac candidissimi fratres , officiumque illud singulare , quibus me , dum isthic essem Volmar hatte seine Rückreise nach Deutschland in Bourges am 1 .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_221", + "psc_text": "affectu, sed laeti atque securi pietati vestrae apud Deum omnipotentem agamus gratias, non solum quia exclusa perfidia est, sed quia catholicis fides et concordia est restituta. Quod a vobis Africanae et Gallicanae Ecclesiae per legatos obsecrant, hoc est, ut toto vobis faciatis in orbe episcopos debitores; licet non mediocre sit debitum, quod virtuti vestrae debetur. 7. Ad deprecandam autem clementiam vestram, et impetranda quae poscimus, legatos fratres et compresbyteros nostros direximus, quos petimus ut et clementer audire dignemini, et redire maturius censeatis. EPISTOLA XIII. Actis Theodosio gratiis de restitutis in basilicas orthodoxis, et dolore suo propter Ecclesiae turbas significato, episcopum Antiochiae mortuo Meletio subrogatum queritur: et ut Nectarius Constantinopoli post Maximum ordinatus loco cedat, vel de utriusque ordinatione in synodo Romae pronuntietur, petit. Beatissimo Imperatori, et clementissimo principi THEODOSIO, AMBROSIUS et caeteri episcopi Italiae. 1. Sanctum animum tuum Deo omnipotenti pura et sincera fide deditum sciebamus: sed recentibus cumulasti beneficiis,", + "candidate_score": 0.615589, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum", + "max_score": 0.659216, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_9", + "bdc_text": "Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1312", + "psc_text": "(Vers. 23.) Absit autem a me hoc peccatum in Domino, ut cessem orare pro vobis. 15. Ille ista loquitur, cui superius de iis, quibus loquitur, Dominus ait: Non te abjecerunt, sed me, ne regnem super eos. Ecce abjicitur propheta, et abjicientibus se loquitur dicens: Absit a me hoc peccatum in Domino, ut cessem orare pro vobis. Equidem, si secundum Legis praeceptum hoc discutitur, peccatum non esset, si pro abjicientibus se non oraret. Nam Lex Moysi praecipit, dicens: Diliges proximum tuum, et odio habebis inimicum tuum (Levit. XIX, 18) . Sed et qui prophetam abjiciebant, non amici, sed inimici exstiterant. Quid est ergo, quod dicit: Absit a me hoc peccatum, nisi quia vir sanctus ad charitatis verticem sublimatus, non solum diligebat amicos, sed ipsos etiam amplectebatur inimicos? Legis quidem veteris mandato instructus, sed novae gratiae fulgoribus illustratus, licentiam vetustatis Evangelica perfectione reprehendit. Quo nimirum in facto, nos nobiscum facere rationes cogimur.", + "candidate_score": 0.659216, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_9", + "bdc_text": "Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_426", + "psc_text": "duritiam vestram dedit vobis legem Moyses (Matth. XIX, 8) . Quia itaque de dispensatione consilii ejus illa fuere, quisquis eisdem praeceptis usus est, juxta cor quidem Domini, et non juxta animam fecit. Nam cordis et animae praeceptum illud est de quo dicitur: Hoc est praeceptum meum, ut diligatis invicem, sicut dilexi vos (Joan. XV, 12) . Quia hoc quod per consilium praecipit per amplexum charitatis apprehendit. Hinc item dicit: Diligite inimicos vestros, benefacite iis qui oderunt vos (Luc. VI, 27) . Hinc item praecipit, dicens: Quae vultis ut faciant vobis homines, haec facite eis. Haec itaque et hujusmodi cordis et animae Dei praecepta sunt, quia hoc revelatione ostenditur secreti ejus consilii quod in ejus conspectu suscipitur probatione charitatis. Sacerdos ergo fidelis per hoc indicium noscitur. Si videlicet juxta cor et animam ejus operatur, quia profecto tunc vere fidelis est, si non dispensationis ejus licentiam, sed praecepta sequatur amoris. Sed quia", + "candidate_score": 0.64755, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1", + "max_score": 0.658917, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_10_12", + "bdc_text": "non possumus , memoriam certe eorum , quoad licet , perpetuo conservemus . Neque sane ego adeo stupidi sum ingenii , ut officia erga me vestra , hoc est totius ecclesię Tigurinae atque adeo senatus ipsius , non agnoscam , neque rursus tam ingratus , ut ea ipsa parvifaciam , quapropter , sicubi fortasse animum erga vos meum pleniori aliquo argumento testatus fuero , aliquid profecto me dignum fecisse videbor . De rebus meis scribere nihildum certi possum .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_29", + "psc_text": "v non possum. nec illa sane praetereo, quae catechumenus iam, licet relicta spe, quam terrenam gerebam, sed adhuc saecularium litterarum inflatus consuetudine scripsi, quia et ipsa exierunt in notitiam describentium atque legentium et leguntur utiliter, si nonnullis ignoscatur uel, si non ignoscatur, non tamen inhaereatur erratis. quapropter quicumque ista lecturi sunt, non me imitentur errantem, sed in melius proficientem. inueniet enim fortasse, quomodo scribendo profecerim, quisquis opuscula mea ordine, quo scripta sunt, legerit. quod ut possit, hoc opere, quantum potero, curabo, ut eundem. ordinem nouerit. i 1 praeteraeo P quae] quem E cathecuminus B CDEaGHMQaRa cathecumenua EXSV, catecuminus Qt, catechuminus F 2 spe* D saeculario 01Dt, saeculari 02 3 literarum GH consuetudineiu C, consuitudiue D scribsi HP 4 discribentium M, disscribentium E, & scribentium H atque legentium om. R 5 nonnullis (i ex u corr.) C ignuscatur ClV, ignuscantur Bl uel-ignoscatur om. HR si] si nonnullis P ignuscatur C1 6", + "candidate_score": 0.658917, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "028_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Levitici", + "max_score": 0.658708, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_9_11", + "bdc_text": "Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere . non possumus , memoriam certe eorum , quoad licet , perpetuo conservemus . Neque sane ego adeo stupidi sum ingenii , ut officia erga me vestra , hoc est totius ecclesię Tigurinae atque adeo senatus ipsius , non agnoscam , neque rursus tam ingratus , ut ea ipsa parvifaciam , quapropter , sicubi fortasse animum erga vos meum pleniori aliquo argumento testatus fuero , aliquid profecto me dignum fecisse videbor .", + "psc_chunk_id": "028_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Levitici_window_155", + "psc_text": "Et recordabor foederis mei, quod pepigi cum Jacob, et Isaac, et Abraham. Terrae quoque memor ero: quae cum relicta fuerit ab eis, complacebit sibi in sabbatis suis, patiens solitudinem propter illos. Ipsi vero rogabunt pro peccatis suis, eo quod abjecerint judicia mea et leges meas [h. legitima] despexerint. Et tamen etiam cum essent in terra hostili, non penitus abjeci eos, neque sic despexi, ut consumerentur, et irritum facerem pactum meum cum eis. Ego enim sum Dominus Deus eorum, et recordabor foederis mei pristini, quando eduxi eos de terra Aegypti in conspectu gentium, ut essem Deus eorum. Ego Dominus. Haec sunt praecepta atque judicia et leges, quas dedit Dominus inter se et inter filios Israel in monte Sinai per manum Mosi. [B. XVI, C. LXXXVIII, Cap. XXVII.] Locutusque est Dominus ad Mosen, dicens: Loquere filiis Israel, et dices ad eos: Homo qui votum fecerit, et spoponderit animam suam, sub aestimatione dabit", + "candidate_score": 0.658708, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa025.opp-lat1", + "max_score": 0.658679, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_8_10", + "bdc_text": "Mai in Zürich aufgehalten haben ( vgl . Berchtold Hallers Empfehlungsschreiben an Vadian vom 17 . Mai 1535 , Vadian BW V 218). , estis prosecuti , tantum effecerunt apud me , ut , ubicumque terrarum sim aut etiam futurus sim , nunquam profecto interitura sit in animo meo iucundissima vestri memoria , idque adeo iure ac merito fit , cum ea praecipua lex amicitiae esse debeat , ut amicis ac benefactoribus nostris , si re ipsa et officiis respondererespondere über gestrichenem paria cum illis facere . non possumus , memoriam certe eorum , quoad licet , perpetuo conservemus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa025.opp-lat1_window_84", + "psc_text": "sed illis dixit, quibus praecepit, ut, si eos persequerentur in ista ciuitate, fugerent in aliam, quod uos non facitis. illis dixit, ad quas ciuitates confugerent usque in finem saeculi non defuturas, quas uos 12. 27 lob. 15, 18. 20 29 cf. Matth. 10, 23 tltf. A 1 domine (xopie) scripsi domino fv 10 eis f 15 quomodo] quo v 15* querimini uobis iam deesse nec uultis fateri eos, quibus haec dicta sunt, uos non esse. § 30 Uerba epistulae: Sed etsi persecutio conquiescat, inquit, unde martyrum numerus adimpletur, Iohanne dicente: uidi, inquit, animas occisorum sub ara dei exclamantium et dicentium: quamdiu, domine, non iudicas et uindicas sanguinem nostrum de iis qui habitant super terram? et acceperunt singuli stolas albas, et dicturndictum est eis, ut requiescerent adhuc paucum tempus, donec impleatur numerus fratrum ipsorum qui incipient interfici sicut et ipsi? ad haec responsio: Si sub ara Christi martyres esse uelletis, non", + "candidate_score": 0.658679, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum", + "max_score": 0.657876, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_10_12", + "bdc_text": "non possumus , memoriam certe eorum , quoad licet , perpetuo conservemus . Neque sane ego adeo stupidi sum ingenii , ut officia erga me vestra , hoc est totius ecclesię Tigurinae atque adeo senatus ipsius , non agnoscam , neque rursus tam ingratus , ut ea ipsa parvifaciam , quapropter , sicubi fortasse animum erga vos meum pleniori aliquo argumento testatus fuero , aliquid profecto me dignum fecisse videbor . De rebus meis scribere nihildum certi possum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_128", + "psc_text": "tertio nonas Septembris, post diversas cognitiones tunc habitas, sub die octava iduum Septembrium excerptae sunt de plenariis gestis professiones domini Symphosii, et domini Dictinii sanctae memoriae episcoporum, et domini sanctae memoriae Comasii tunc presbyteri, quas inter caeteros habuerunt in concilio Toletano de damnatione Priscilliani vel sectae ejus. Quis ergo sibi persuadet sanctae memoriae eos episcopos, illumque presbyterum, in concilio dictos fuisse, si jam adhuc superstites exstitissent? Nec enim vita aut episcoporum mors ab aliis episcopis comprovincialibus, metropolis aut nationalibus, potuit ignorari, et idcirco illos diem extremam clausisse quando ejusmodi professionum exemplaria in concilio longe posteriori fuere avulsa et publice recitata, credendum est. 3. Sed harum possessionum exemplaria confictionem subolere Quesnellus suspicatus est, nec ab hac suspicione Stephanum Baluzium vacuum arbitramur. Unde vero confictionis conjecturae hauriri possint aut debeant, nullus 238 sufficienter indicavit. Nam Quesnellus, qui in notis ad epistolam 15 S. Leonis aliquos illarum professionum suppositionis characteres in medium produxit,", + "candidate_score": 0.657876, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_6_8", + "bdc_text": "Gallen nach Isny gereist . Er muß sich kurz nach dem 17 . Mai in Zürich aufgehalten haben ( vgl . Berchtold Hallers Empfehlungsschreiben an Vadian vom 17 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_342", + "psc_text": "Idatii Chronicum habet, cui omnes ecclesiastici scriptores suffragantur. Etenim prior Leonis epistola kalendis Augusti hujus anni conscripta est, quam S. pontifex, ut saepius diximus, Pervincio diacono patriam remigranti tradidit. Hunc ergo alas habuisse confingere oporteret, ut non temere arbitraremur brevi temporis intervallo Pervincium Galliciam attigisse, et rursum alios nuntios cum epistolis Romam, et alios ex urbe Roma ad Galliciam remeasse. Istud sane confictionis portentum cum aliis et aliis futilibus divinationibus nimis operose Quesnellus astruere conatus est, ad eam de duobus Turribiis opinionem suis lectoribus sensim insinuandam. 5. Jam vero tandem haec, et id genus alia, praetereamus, gradum novissime facturi ad genuinam Bracarensis synodi epocham inquirendam. Qua quidem in re satis esse videbitur, si, brevius aliorum sententias referentes, lectorum potius judicium exspectemus, quin rem ipsam definire 283 contendamus. Severinus Binius itaque ex eminentissimo cardinali Baronio istud Bracarense concilium anno Christi 563 coactum fuisse arbitratus est, ei etiam suffragante eminentissimo cardinali Aguirre,", + "candidate_score": 0.63136, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_6_8", + "bdc_text": "Gallen nach Isny gereist . Er muß sich kurz nach dem 17 . Mai in Zürich aufgehalten haben ( vgl . Berchtold Hallers Empfehlungsschreiben an Vadian vom 17 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_295", + "psc_text": "traducendo. Hanc sane agendi rationem viros pietate et doctrina celebres consulto sequi voluisse, suspicari nefas esse arbitramur. Verum, una alteraque voce ibidem adhibita, lectorem saltem admonere potuissent codicem illum, quem sub nomine Romanae Ecclesiae Quesnellus evulgavit, incerto auctori ascribi, et dubiae omnino fidei esse, vel ab iis habendum, qui non tantum emunctiori critices judicio pollent, sed qui prima ecclesiasticae historiae et theologiae elementa et institutiones praegustarunt. 273 CAPUT XVII. De Asturicensi, Celenensi, et Bracarensibus synodis in Galliciae regnis apostolicae sedis decreto habitis, vel ejus suffragio probatis. 1. Age jam tandem, missis factis Paschasii Quesnelli divinationibus et nugis, ad alia concilia in Galliciae regno S. pontificis suffragio aut praecepto habita nostra se convertat oratio. Sed incertus sententiae ob veterum monumentorum inopiam, sive jacturam, aliorum dictis, et observationibus insistere, quam novum aliquid in medium afferre malo; cujusmodi sane illud est, cujus Idatius in Chronico celebrem fecit mentionem. In Asturicensi urbe Galliciae quidam", + "candidate_score": 0.621572, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_6_8", + "bdc_text": "Gallen nach Isny gereist . Er muß sich kurz nach dem 17 . Mai in Zürich aufgehalten haben ( vgl . Berchtold Hallers Empfehlungsschreiben an Vadian vom 17 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_205", + "psc_text": "An Idatius in Chronico, qui alias episcoporum clades descripsit, hanc unam de Turribii exsilio reticuisset? Denique, cur et caeteri omnes Hispaniae Galliciaeque scriptores tanto silentio laborassent in maximi momenti re? Non itaque ad hocce effugium recurrendum est. 9. Neque quidem tam longam plurium annorum peregrinationem, antequam ad episcopatum eveheretur, Turribius peragere potuit. Post Dictinii quippe mortem, quae ante Christi annum 420 contigit, ut ex Augustino 254 vidimus, jam Asturicensem Ecclesiam Turribius est assecutus. Sed tunc non Leo Magnus, sed Zosimus, aut Bonifacius, catholicae Ecclesiae praeerat. Quare cum in exordio secundi capitis illius epistolae Turribius de seipso tamquam de homine jamjam ex peregrinatione adveniente loquatur, inde fit quod quae de Asturicensi concilio ex Idatii Chronico narrant Baluzius et Aguirre minime in Leonis aevum, videlicet in annum 446, rejici possint. Quod si tandem confingamus non statim post adeptum episcopatum Turribium ad Idatium et Ceponium scripsisse, nec Leonem veluti supremum magistrum et judicem", + "candidate_score": 0.612125, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_6_8", + "bdc_text": "Gallen nach Isny gereist . Er muß sich kurz nach dem 17 . Mai in Zürich aufgehalten haben ( vgl . Berchtold Hallers Empfehlungsschreiben an Vadian vom 17 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_296", + "psc_text": "in Galliciae regno S. pontificis suffragio aut praecepto habita nostra se convertat oratio. Sed incertus sententiae ob veterum monumentorum inopiam, sive jacturam, aliorum dictis, et observationibus insistere, quam novum aliquid in medium afferre malo; cujusmodi sane illud est, cujus Idatius in Chronico celebrem fecit mentionem. In Asturicensi urbe Galliciae quidam ante aliquot annos latentes Manichaei gestis episcopalibus deteguntur, quae ab Idatio et Turribio episcopis, qui eos audierant, ad Antonium Emeritensem episcopum directa sunt. Fluctuat nunc animus in adjungenda fide Stephano Baluzio, conciliorum collectoribus, Quesnello aliisque doctis viris, qui arbitrati sunt Manichaei vocem Priscillianistas hic innuere et designare. Idatius quippe illius Chronici auctor, discrimen maximum Priscillianistas inter et Manichaeos dari utique novit, ut ipsi hisce dissertationibus explicavimus. Sed adhuc animi fluctuationem haec alia verba praecedentia augent: Quidam ante aliquot annos latentes Manichaei. Latibula porro et tenebras quaerere consuevisse Manichaeos, non Priscillianistas, in prioribus duobus nostris libris, quos de Manichaeis Leone M.", + "candidate_score": 0.611931, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10643_sent_6_8", + "bdc_text": "Gallen nach Isny gereist . Er muß sich kurz nach dem 17 . Mai in Zürich aufgehalten haben ( vgl . Berchtold Hallers Empfehlungsschreiben an Vadian vom 17 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_304", + "psc_text": "illos, direxerint? Certe si tertium adhuc metropolitam in Gallaeciae provincia confingere non velimus, alterutrum ex duobus illis episcopis vitam functum fuisse dicendum est, quando Bracarensis illa synodus coacta est, cui Balconius praeerat. Ceponium autem huic sedi ante Balconium praefuisse, non Idatium, non spernendis conjecturis ratiocinatur Quesnellus. Sed dum hoc damus, adhuc de Idatii sede dubitatur. Hunc quidem Lemicae urbis episcopum Sigibertus in Chronico facit, cujus causa, praeter metropolitam Lucensem, aliumque Bracarensem, tertium quoque admittere cogeremur, Lemicensem nimirum, ad quam consecutionem cum animadverteret Quesnellus, scripsit: « Igitur Lucensis metropolitanus fuisse videtur Idatius, quamvis Sigibertus eum Lemicae episcopum faciat. Sed videtur confundere duos Idatios, quorum unus tempore Leonis et Chronici auctor fuit, alter Priscilliani olim accusator, qui revera Lemicae episcopus fuit. » Cujus erroris causam 275 afferre volens, hanc fuisse affirmat, quod recentior Idatius in praefatione sui Chronici natum se in Lemica civitate asseveret. Sed si hunc episcopatum assecutus fuisset, non omisisset", + "candidate_score": 0.609865, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file