diff --git "a/1/1934.json" "b/1/1934.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/1/1934.json" @@ -0,0 +1,1602 @@ +{ + "letter_id": "1934", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/1934", + "dominant_topic": 11, + "topic_dist": [ + 0.052674, + 0.046083, + 0.055928, + 0.052238, + 0.052504, + 0.044974, + 0.058619, + 0.041197, + 0.046053, + 0.04778, + 0.055877, + 0.059921, + 0.040825, + 0.046773, + 0.040794, + 0.042727, + 0.057359, + 0.050872, + 0.052343, + 0.054461 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae", + "max_score": 0.684235, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_2_4", + "bdc_text": "Hoc oblivionis intrinseci amoris pretextu interceptum haud dubito . Tu equidem tuis litteris ad fratres Curienses exaratis ferme omnibus Traversi tui memoriam conservasse confessus es ; ego vero per immortales deos te ab cordis ergastulo nusquam emisi , licet inercia aut loci distancia preventus non accuerim calamum .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_768", + "psc_text": "Deus in corde suorum scripturum esse promisit. Quod ejusdem tenor evidenter ostendit. Ibi enim dicit Deus: Et non docebit unusquisque proximum suum, et unusquisque fratrem suum, dicens: Cognosce Dominum; quia omnes scient me a minore usque ad majorem eorum (Jer. XXXI, 34) . 54. Haec est lex, quam Deus scribit in cordibus eorum omnium, non per conditionem naturae, sed per largitatem gratiae; non per liberum arbitrium hominis, sed per ministerium evangelicae praedicationis; non in lapide per litteram Veteris Testamenti, sed in corde per Spiritum Dei vivi. Quod beatus Paulus evidenter insinuat dicens: Epistola estis Christi ministrata a nobis, et scripta non atramento, sed Spiritu Dei vivi; non in tabulis lapideis, sed in tabulis cordis carnalibus (II Cor. III, 3) . Hoc ergo Deus scribit in cordibus hominum per Spiritum suum, quod exinde diaboli delevit invidia, per quam mors intravit in orbem terrarum. Scribit itaque legem fidei, per quam justificat gentes", + "candidate_score": 0.684235, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_15_17", + "bdc_text": "Italia solito morbo vexatur , bellicis tumultibus in Cesareanis castris . Communia tibi sunt nociora , quam possim declarare preterea . Vale , mi Bullingere , et Traversum in albo tuo conserves , oro. Curie , 12 .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_221", + "psc_text": "stabulum misericorditer impositum jumento perduceret, si aliquod in eo vulnus insanabile judicaret. Nunquam duobus denariis datis, redditurum se quidquid supererogaret stabulario spopondisset (Luc. X, 30 et seq.), si supererogationem illam non plenae sanitati praenosceret profuturam. Ut quid enim stabularius aliquid supererogat, si est in saucio vulnus quod curari non valeat? Sicut ergo medico nostro nulla est incurabilis plaga, ita nec in aliquo vulnere, nec in aliquo tempore, coelestis potest deficere medicina. Ideo ipse medicus semper se posse converso salutem donare testatur, dicens: Cum conversus fueris, et ingemueris, salvus eris (Isa. XXX, 15) . Propter quod duritiam quorumdam sic per Hieremiam Deus non desinit increpare: Nunquid qui cadit non resurget, aut qui aversus est non revertetur? Quare ergo aversus est populus iste in Hierusalem aversione contentiosa? Induraverunt cervices suas, noluerunt reverti (Jer. VIII, 4, 5) . Non 194 punit Deus in peccatore peccata, si peccatoris cervix non fuerit indurata. CAP. IX.", + "candidate_score": 0.632881, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_12_14", + "bdc_text": "Doloribus tuis compassus sum ; cum vero relacione fratrum sanitatem pristinam recuperaveris , est quod gaudeo , et in eo statu dii te nobis incolumem diu conservent . Novarum rerum penes nos nihil est scriptu dignum .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_209", + "psc_text": "litteris sacris: Sapientiam autem non vincit malitia (Sap. VII, 30) , et omnipotentia medici nostri talibus in psalmo sermonibus intimatur: Benedic, anima mea, Dominum, et omnia interiora mea nomen sanctum ejus. Benedic, anima mea, Dominum, et noli oblivisci omnes retributiones ejus. Qui propitius fit omnibus iniquitatibus tuis; qui sanat omnes languores tuos; qui redimet (al. redimit) de interitu vitam tuam; qui satiat in bonis desiderium tuum, qui coronat te in miseratione et misericordia: renovabitur sicut aquilae (al. aquila) juventus tua (Ps. CII, 1, 2, seq.) . Quid rogo nobis putemus remitti non posse, cum propitius sit Dominus omnibus iniquitatibus nostris? aut quid in nobis aestimemus sanari non posse, cum Dominus sanet omnes languores nostros? aut quomodo sanato et justificato indigentiae aliquid relinquitur, cujus in bonis desiderium satiatur? vel quatenus plenae remissionis beneficio potiri non creditur, cui etiam corona in miseratione et misericordia condonatur. Nemo igitur de medico desperans, in infirmitate", + "candidate_score": 0.631785, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_4", + "bdc_text": "ego vero per immortales deos te ab cordis ergastulo nusquam emisi , licet inercia aut loci distancia preventus non accuerim calamum .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_427", + "psc_text": "Trinitati inseparabiliter jungeremur. Ideo confidenter clamat Apostolus: Quia neque mors, neque vita, neque angeli, neque principatus, neque instantia, neque futura, neque fortitudines, neque altitudo, neque profundum, neque creatura alia poterit nos separare a caritate Dei, quae est in Christo Jesu Domino nostro (Rom. VIII, 38) . Si ergo Trinitas, infusa caritate, inseparabiliter sibi facit adhaerere animas nostras, quia qui adhaeret Deo, unus spiritus est (I Cor. VI, 17) : quomodo ipsa Trinitas separabiles potest habere personas, cum ipsa Trinitas unus sit Deus, ac per hoc una sit caritas, quia Deus caritas est? Caritas autem divisionem nunquam recipit, quae de multis cordibus multisque animabus in seipsa unum cor unamque animam facit. 240 QUAESTIO SECUNDA. 15. Secunda deinde interrogatio tua hoc invenitur tenore subjuncta: Utrum Deus Dei Filius, sicut dicitur natus, passus, mortuus, crucifixus: ita ejus divinitatem confirmare nos oporteat natam, passam, mortuam, crucifixam: quamvis sive Deus, sive divinitas nominetur, sola caro", + "candidate_score": 0.618572, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem", + "max_score": 0.680616, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_17_19", + "bdc_text": "Vale , mi Bullingere , et Traversum in albo tuo conserves , oro. Curie , 12 . kalendas augusti 1553 . Domino Henrico Bullingero apud Tigurinos Christum concionanti , viro [ docto ac] pio , amico meo et fratri. . .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_1044", + "psc_text": "contra illata damna, contra auditas contumelias patientia servetur. Sed cum ipse vel damno, vel contumelia fuerit lacessitus, oblitus quod docuerat, vel in laesione proximi, vel in reddenda gravius contumelia excedit. Inter haec itaque cogitet quia mensa Dei est, labium intus reflectat, servet quod praedicat. Scriptum quippe est: In patientia vestra possidebitis animas vestras (Luc. XXI, 19) . Et rursum scriptum est: Doctrina viri per patientiam noscitur (Prov. XIX, 11) . Si itaque index doctrinae patientia est, tanto quisque doctus ostenditur, quanto patiens fuerit. Hinc est enim quod bonus ille discipulus qui magistrum tolli in aera videbat, per magnae charitatis affectum clamabat, dicens: Pater mi, pater mi, currus Israel et auriga ejus (IV Reg. II, 12) . Quid est, fratres charissimi, quod Elias currus Israel et auriga dicitur, nisi quia auriga agitat, currus portat? Doctor ergo qui mores populi et per patientiam sustinet, et sacri eloquii verbis docet, et currus dicitur", + "candidate_score": 0.680616, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_17_19", + "bdc_text": "Vale , mi Bullingere , et Traversum in albo tuo conserves , oro. Curie , 12 . kalendas augusti 1553 . Domino Henrico Bullingero apud Tigurinos Christum concionanti , viro [ docto ac] pio , amico meo et fratri. . .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_1045", + "psc_text": "clamabat, dicens: Pater mi, pater mi, currus Israel et auriga ejus (IV Reg. II, 12) . Quid est, fratres charissimi, quod Elias currus Israel et auriga dicitur, nisi quia auriga agitat, currus portat? Doctor ergo qui mores populi et per patientiam sustinet, et sacri eloquii verbis docet, et currus dicitur et auriga. Currus, quia tolerando portat; auriga, quia exhortando agitat. Currus, quia mala sustinet; auriga, quia populum bonis admonitionibus exercet. 16. Fortasse autem contra vanam gloriam sermo doctori est, et mire insinuans qualiter debeat declinari, eisdem ipsis sermonibus vanam gloriam quaerit, quibus contra eamdem vanam gloriam disputat. Si igitur hoc appetit adipisci quod prohibet, mensa intus labium non reflectit. Tunc autem mensa Domini ex quadris lapidibus exstructa habebit intus labium reflexum, si studuerit audire quod dicit. Scriptum quippe est: Ne quid per contentionem, neque per inanem gloriam (Philip. II, 3) . Atque eisdem rursus egregius praedicator dicit: Nec quaerentes ab", + "candidate_score": 0.67189, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_18_20", + "bdc_text": "kalendas augusti 1553 . Domino Henrico Bullingero apud Tigurinos Christum concionanti , viro [ docto ac] pio , amico meo et fratri. . . cum primis amatissimo .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_0", + "psc_text": "LIBER PRIMUS. 1173 Praefatio. Dilectissimo fratri, Mariano episcopo, Gregorius episcopus servus servorum Dei. Homilias quae in beatum Ezechielem prophetam, ita ut coram populo loquebar, exceptae sunt, multis curis irruentibus in abolitione reliqueram. Sed post annos octo, petentibus fratribus, notariorum schedas requirere studui, easque, favente Domino transcurrens, inquantum 1174 ab angustiis tribulationum licuit emendavi. Tua itaque dilectio has sibi ad legendum mitti poposcerat, sed valde incongruum credidi ut aquam despicabilem hauriret quem constat de beatorum Patrum Ambrosii atque Augustini torrentibus profunda ac perspicua fluenta assidue bibere. Sed rursum dum cogito quod saepe inter quotidianas delicias etiam viliores cibi suaviter sapiunt, transmisi minima legenti potiora, ut dum cibus grossior velut pro fastidio sumitur, ad subtiliores epulas avidius redeatur. HOMILIA PRIMA. Prophetam expositurus sanctus Doctor de prophetiae temporibus et modis praefatur. 1. Dei omnipotentis aspiratione de Ezechiele propheta locuturus, prius debeo tempora et modos aperire prophetiae, ut dum accessus ejus ostenditur, virtus melius", + "candidate_score": 0.652253, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_4_6", + "bdc_text": "ego vero per immortales deos te ab cordis ergastulo nusquam emisi , licet inercia aut loci distancia preventus non accuerim calamum . Si obmissum est per temporis spacium , refundam frequencius scribendo . Tu interim , charissime frater , silencium meum boni consule .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_671", + "psc_text": "silentium in coelo, quasi media hora (Apoc. VIII, 1) . Coelum quippe est anima justi, sicut per prophetam Dominus dicit: Coelum mihi sedes est (Isai. LXVI, 1) . Et, Coeli enarrant gloriam Dei (Psal. XVIII, 1) . Cum ergo quies contemplativae vitae agitur in mente, silentium fit in coelo, quia terrenorum actuum strepitus quiescit a cogitatione, ut ad secretum intimum aurem animus apponat. Sed quia haec quies mentis esse in hac vita perfecta non potest, nequaquam hora integra factum in coelo silentium dicitur, sed quasi media hora, ut neque ipsa media hora plene sentiatur, cum praemittitur quasi, quia mox ut se animus sublevare coeperit, et quietis intimae lumine perfundi, redeunte citius cogitationum strepitu, de semetipso confunditur, et confusus caecatur. Vita igitur contemplativa quae illic hora quasi media dicitur, apud Ezechielem prophetam non cubitus, sed palmus appellatur. Ecce, fratres charissimi, dum uniuscujusque vitae causas exprimere cupimus, paulo latius per excessum locuti", + "candidate_score": 0.648453, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_2_4", + "bdc_text": "Hoc oblivionis intrinseci amoris pretextu interceptum haud dubito . Tu equidem tuis litteris ad fratres Curienses exaratis ferme omnibus Traversi tui memoriam conservasse confessus es ; ego vero per immortales deos te ab cordis ergastulo nusquam emisi , licet inercia aut loci distancia preventus non accuerim calamum .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_140", + "psc_text": "nisi sibimetipsi absens est, qui in cordis sui tenebris ambulat et ignorat? Alius jam aliena non diripit, jam corpus ab immunditia custodit, jam mente pura proximum diligit, et malorum praeteritorum conscius lamentis se in precibus afficit; sed, finita prece, laeta de quibus in hoc mundo gaudeat requirit, et temporalibus gaudiis negligentem animum demittit, nec curat ne in eo lacrymarum mensuram immoderata gaudia transeant; fitque ut bonum nimie ridendo perdat, quod plangendo lucratus est. Hic itaque coram facie sua non ambulat, quia damna quae patitur conspicere recusat. Scriptum quippe est: Cor sapientium ubi tristitia est, et cor stultorum ubi laetitia (Eccle. VII, 5) . In cunctis ergo quae agimus diligenter nosmetipsos conspicere interius exteriusque debemus, ut pennata animalia sequentes, nobismetipsis praesentes simus, et coram facie nostra semper ambulemus, habentes adjutorem unicum Patris Jesum Christum Dominum nostrum, qui cum eo vivit et regnat in unitate Spiritus sancti, per omnia saecula saeculorum. Amen.", + "candidate_score": 0.645168, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_3_5", + "bdc_text": "Tu equidem tuis litteris ad fratres Curienses exaratis ferme omnibus Traversi tui memoriam conservasse confessus es ; ego vero per immortales deos te ab cordis ergastulo nusquam emisi , licet inercia aut loci distancia preventus non accuerim calamum . Si obmissum est per temporis spacium , refundam frequencius scribendo .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_140", + "psc_text": "nisi sibimetipsi absens est, qui in cordis sui tenebris ambulat et ignorat? Alius jam aliena non diripit, jam corpus ab immunditia custodit, jam mente pura proximum diligit, et malorum praeteritorum conscius lamentis se in precibus afficit; sed, finita prece, laeta de quibus in hoc mundo gaudeat requirit, et temporalibus gaudiis negligentem animum demittit, nec curat ne in eo lacrymarum mensuram immoderata gaudia transeant; fitque ut bonum nimie ridendo perdat, quod plangendo lucratus est. Hic itaque coram facie sua non ambulat, quia damna quae patitur conspicere recusat. Scriptum quippe est: Cor sapientium ubi tristitia est, et cor stultorum ubi laetitia (Eccle. VII, 5) . In cunctis ergo quae agimus diligenter nosmetipsos conspicere interius exteriusque debemus, ut pennata animalia sequentes, nobismetipsis praesentes simus, et coram facie nostra semper ambulemus, habentes adjutorem unicum Patris Jesum Christum Dominum nostrum, qui cum eo vivit et regnat in unitate Spiritus sancti, per omnia saecula saeculorum. Amen.", + "candidate_score": 0.639991, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_8", + "bdc_text": "Delatus fui apud te per aliquos fratres bono zelo adhuc versari in aliquibus supersticionibus , maxime eo , quod facta concione in templo morabar , dum papistica missa finiebatur .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_130", + "psc_text": "Nostra conversatio in coelis est, unde etiam Salvatorem exspectamus Jesum Christum Dominum nostrum (Ibid., III, 20) . Videamus si et in tantis virtutibus positus adhuc timet: Castigo corpus meum, et servituti subjicio, ne forte, cum aliis praedicaverim, ipse reprobus efficiar (I Cor. IX, 27) . Cognoscamus si hunc mala fecisse poenitet: Ego minimus apostolorum sum, qui non sum dignus vocari apostolus, quia persecutus sum Ecclesiam Dei (I Cor. XV, 9) . In cujus verbis quid aliud quam duritia nostrae mentis accusatur? Quia ipse plangit quod ante baptisma commiserat, nos vero et post baptisma multa commisimus, et tamen flere recusamus. Quatuor itaque pennis sancta animalia utuntur, 1204 quia per amorem et spem ad coelestia evolant, et per timorem et poenitentiam facta in se illicita deplorant. 7. Sed quia dictum est: Duae pennae singulorum jungebantur, hoc fortasse intelligitur, quod non pennas proprias elevantes jungant, sed unius ad alterum pennae conjunctae sint, ut", + "candidate_score": 0.620375, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam", + "max_score": 0.678722, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_17_19", + "bdc_text": "Vale , mi Bullingere , et Traversum in albo tuo conserves , oro. Curie , 12 . kalendas augusti 1553 . Domino Henrico Bullingero apud Tigurinos Christum concionanti , viro [ docto ac] pio , amico meo et fratri. . .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_481", + "psc_text": ". 1381 Et tu ergo vestigium animi tui, et mentis incessum indubitata confessione crucis Dominicae tinge. Tingis carnem tuam in Christi sanguine, si vitia diluas, peccata detergas, mortem Christi in tua carne circumferas, sicut Apostolus ait: Mortificationem Jesu Christi in corpore nostro circumferentes (II Cor. IV, 10) . Noli ad terrena inflecti, ne tuam arundinem frangas. Et ideo de Christo, quia non erat ad terrena curvandus, prophetatum est: Arundinem quassatam non confringet (Esai. XLII, 3) ; quoniam carnem quam peccata quassaverant, resurrectionis virtute solidavit. Bona arundo caro Christi, quae serpentis diaboli caput, et mundanae cupiditatis illecebras patibulo crucis affixit. (Vers. 24, 25.) Sed quid existis in desertum videre? Arundinem vento moveri? Quid existis videre? Hominem mollibus vestimentis indutum? . 107. Non hic Domini sermo de vestibus; quamquam plerosque mollioris cura vestis effeminet, qui quasi lanae onus ferre non possint, sericas vestes tectis per terram verrunt vestigiis, usuque faciunt ut amictus", + "candidate_score": 0.678722, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_17_19", + "bdc_text": "Vale , mi Bullingere , et Traversum in albo tuo conserves , oro. Curie , 12 . kalendas augusti 1553 . Domino Henrico Bullingero apud Tigurinos Christum concionanti , viro [ docto ac] pio , amico meo et fratri. . .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_138", + "psc_text": "Oriente venientes, tam longo spatio sequuntur, et procidentes adorant, et regem appellant, et resurrecturum fatentur, offerentes de thesauris suis aurum, thus, et myrrham (Matth. II, 1 et seq.). Quae sunt ista verae fidei munera? Aurum regi, thus Deo, myrrha defuncto; aliud enim regis insigne, aliud divinae sacrificium potestatis, aliud honor est sepulturae, quae non corrumpat corpus mortui, sed reservet. Nos quoque qui haec audimus et legimus, de thesauris nostris talia, fratres, munera proferamus: Habemus enim thesaurum in vasis fictilibus (II Cor. IV, 7) . Si igitur in teipso quod es, non ex te debes aestimare, sed ex Christo: quanto magis in Christo non tua debes aestimare, sed Christi. 45. Ergo Magi de thesauris suis offerunt munera. Vultis scire quam bonum meritum habeant? Stella ab his videtur: et ubi Herodes est, non videtur: ubi Christus est rursus videtur, et viam monstrat. Ergo stella haec via est, et via 1297 Christus; quia", + "candidate_score": 0.670986, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_17_19", + "bdc_text": "Vale , mi Bullingere , et Traversum in albo tuo conserves , oro. Curie , 12 . kalendas augusti 1553 . Domino Henrico Bullingero apud Tigurinos Christum concionanti , viro [ docto ac] pio , amico meo et fratri. . .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_1054", + "psc_text": "et ipsi refundit auditum, secundum prophetica dicta demonstrans (Esai. XXXV, 10) et ipsos, si convertantur, posse sanari, qui in passione Domini vulnerati sunt; eo quod omne peccatum fidei mysteriis abluatur. 67. Tollit ergo Petrus aurem. Quare Petrus? Quia ipse est qui accepit claves regni coelorum (Matth. XVI, 19): ille enim condemnat, qui et absolvit; quoniam idem et ligandi et solvendi adeptus est potestatem (Ibid.). Tollit autem male audientis: tollit autem gladio spiritali aurem interiorem male intelligentis. 1519 . 68. Caveamus ne cui tollatur auricula. Legitur passio Domini: si ad divinitatem ejus referimus infirmitatem corporeae passionis, exciditur auricula, et exciditur a Petro, qui non passus est Christum prophetam aestimari: sed Dei Filium docuit fideli confessione signari. Ergo cum legimus teneri Jesum, caveamus ne ab aliquo audiamus, et putemus eum secundum divinitatem teneri, teneri invitum, teneri quasi infirmum. Tenetur quidem, et ut dixit Joannes (Joan. XVIII, 12), ligatur secundum corporis veritatem: sed", + "candidate_score": 0.662649, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_18_20", + "bdc_text": "kalendas augusti 1553 . Domino Henrico Bullingero apud Tigurinos Christum concionanti , viro [ docto ac] pio , amico meo et fratri. . . cum primis amatissimo .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_1147", + "psc_text": "175. Non est igitur dubium credidisse Petrum, et credidisse quia dilexit, dilexisse quia credidit. Unde et contristatur quia et tertio interrogatur: Amas me (Ibid., 17) ? Is enim interrogatur, de quo dubitatur. sed Dominus non dubitat, qui interrogat, non ut disceret, sed ut doceret quem elevandus in coelum, amoris sui nobis velut vicarium relinquebat. Sic enim habes: Simon Joannis, diligis me? Utique tu scis, Domine, quia amo te. Dicit ei Jesus: Pasce agnos meos (Ibid., 16) . Bene conscius sui non ad tempus assumptum, sed jamdudum Deo cognitum Petrus testificatur affectum. Quis est enim alius, qui de se hoc facile profiteri possit? Et ideo quia solus profitetur ex omnibus, omnibus antefertur; major enim omnibus charitas. 176. Illud quoque diligentius intuendum, cur cum Dominus dixerit: Diligis me? ille responderit: Tu scis, Domine, quia amo te. In quo videtur mihi dilectio habere animi charitatem, amor quemdam aestum conceptum corporis ac mentis ardore,", + "candidate_score": 0.659306, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_16_18", + "bdc_text": "Communia tibi sunt nociora , quam possim declarare preterea . Vale , mi Bullingere , et Traversum in albo tuo conserves , oro. Curie , 12 . kalendas augusti 1553 .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_655", + "psc_text": "4.) Nolite portare sacculum, neque peram, neque calceamenta. . 54. Quid sit, sacculum non esse portandum, alibi evidenter expressit; scripsit enim Matthaeus quoniam dixit ad discipulos Dominus: Nolite possidere aurum, neque argentum (Matth. X, 9) . Si prohibemur aurum possidere, quid eripere, quid auferre? Si quod habeas, donare praeceperis, quemadmodum congeris quod non habebas? Qui praedicas non furandum, furaris? Qui dicis non maechandum, moecharis? Qui exsecraris idola, sacrilegium facis? Qui in Lege gloriaris, per praevaricationem Legis Deum inhonoras? Nomen enim Dei per vos blasphematur (Rom. II, 21-24) . 55. Non sic apostolus Petrus, qui primus Dominicae exsecutor sententiae, ut ostenderet non in vacuum Domini effusa mandata; cum posceretur a paupere, ut ei aliquid pecuniae largiretur, ait: Argentum atque aurum non habeo (Act. III, 6) . Ille gloriatur quod non habeat argentum neque aurum: vobis pudori est minus adhuc habere quam cupitis? Est ergo et pauperies gloriosa; quia est et beata,", + "candidate_score": 0.654555, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_0_2", + "bdc_text": "Domino Henrico Bullingero Christum apud Tigurinos praedicanti , viro docto et pio , Ioannes Traversus Rhętus S. D . Seculum effluxisse videtur , Bullingere cordatissime , quod mutuis literis non lusimus . Hoc oblivionis intrinseci amoris pretextu interceptum haud dubito .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_53", + "psc_text": "mundo corde: nec corporalibus oculis Deus quaeritur, nec circumscribitur visu, nec tactu tenetur, nec auditur affatu, nec sentitur incessu. Et cum absens putatur, videtur: et cum praesens est, non videtur. Denique nec apostoli omnes Christum videbant; et ideo ait: Tanto tempore vobiscum sum, et adhuc me non cognovistis (Joan. XIV, 9) ! Qui enim cognovit quae sit latitudo, et longitudo, et altitudo, et profundum, et supereminentem scientiae charitatem Christi, vidit et Christum, vidit et Patrem. Nos enim jam secundum carnem non novimus Christum, sed secundum spiritum; spiritus enim ante faciem nostram Christus Dominus, qui nos in omnem plenitudinem Dei misericordia sua implere dignetur; ut videri possit a nobis. Ideo ergo apparuit Zachariae angelus a dextris altaris incensi, quia apparuit cum voluit, non apparuit quamdiu noluit. . 28. Apparuit autem a dextris altaris incensi; quia divinae insigne misericordiae deferebat: Dominus enim a dextris est mihi, ne commovear (Psal. XV, 8) .", + "candidate_score": 0.653156, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_3_5", + "bdc_text": "Tu equidem tuis litteris ad fratres Curienses exaratis ferme omnibus Traversi tui memoriam conservasse confessus es ; ego vero per immortales deos te ab cordis ergastulo nusquam emisi , licet inercia aut loci distancia preventus non accuerim calamum . Si obmissum est per temporis spacium , refundam frequencius scribendo .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_480", + "psc_text": "sacri effusione cruoris implevit. Scriba, quia calamo suo individua quadam distinctione, novi et veteris Testamenti, vel divinitatis et carnis, paternae nobis dispositionis mysteria revelavit. 106. Hunc calamum imitare tuae carnis temperamento. Et calamum tuum, hoc est, carnem tuam tinge non atramento, sed spiritu Dei vivi; ut quod scribis, aeternum sit. Tali calamo Paulus illam epistolam scripsit, de qua dicit: Epistola nostra vos estis . . . . . scripta non atramento, sed spiritu Dei vivi (III Cor. III, 2 et 3) . Tinge carnem tuam in Christi sanguine sicut scriptum est: Ut tingatur pes tuus in sanguine (Psal. LXVII, 24) . 1381 Et tu ergo vestigium animi tui, et mentis incessum indubitata confessione crucis Dominicae tinge. Tingis carnem tuam in Christi sanguine, si vitia diluas, peccata detergas, mortem Christi in tua carne circumferas, sicut Apostolus ait: Mortificationem Jesu Christi in corpore nostro circumferentes (II Cor. IV, 10) . Noli ad", + "candidate_score": 0.648156, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_5_7", + "bdc_text": "Si obmissum est per temporis spacium , refundam frequencius scribendo . Tu interim , charissime frater , silencium meum boni consule . Opusculum Ioannis Calvini De supersticionibus mihi tuo nomine oblatum habui et cum desiderio legi , nec sine proventu .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_687", + "psc_text": "ad confitendum tibi (Psal. CXVIII, 62) ; ideo meruit hos panes quos apposuit nobis edendos. Petiit cum dicit: Lavabo per singulas noctes lectum meum (Psal. VI, 7) ; neque enim timuit ne excitaret dormientem, quem scit semper vigilantem. 88. Et ideo scriptorum memores, noctibus ac diebus orationi instantes, peccatis nostris veniam postulemus. Nam si ille tam sanctus, et qui regni erat necessitatibus occupatus, septies in die laudem Domino dicebat, matutinis et vespertinis sacrificiis semper intentus (Psal. CXVIII, 164): quid nos facere oportet, qui eo amplius rogare debemus, quo frequentius carnis ac mentis fragilitate delinquimus; ut de via lassis, et istius aevi cursu ac vitae hujus anfractu graviter fatigatis, panis refectionis deesse non possit, qui hominis corda confirmet?. 89. Nec solum media nocte Dominus, sed omnibus 1431 prope docet vigilandum esse momentis; venit enim et vespertina, et secunda, et tertia vigilia, et pulsare consuevit: Beati, itaque, servi illi, quos cum venerit", + "candidate_score": 0.647971, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_4_6", + "bdc_text": "ego vero per immortales deos te ab cordis ergastulo nusquam emisi , licet inercia aut loci distancia preventus non accuerim calamum . Si obmissum est per temporis spacium , refundam frequencius scribendo . Tu interim , charissime frater , silencium meum boni consule .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_479", + "psc_text": "delectant. 105. Tamen hanc arundinem si quis de terrae evellat plantariis, et superfluis exuat, exspolians se veterem hominem cum actibus ejus, et scribae velociter scribentis manu temperet, incipit non arundo esse, sed calamus, qui praecepta coelestium Scripturarum penetralibus imprimat mentis, tabulis cordis inscribat. De quo calamo habes dictum: Lingua mea calamus scribae velociter scribentis (Psal. XLIV, 2) : quod ad Christum alii referre volunt. Uno igitur loco et verbum, et calamus legitur, et scriba. Verbum, quia de genitali Patris processit arcano: Eructavit cor meum verbum bonum (Ibid.) . Calamus, quia caro Christi paternae seriem voluntatis expressit, et linguae mandata divinae sacri effusione cruoris implevit. Scriba, quia calamo suo individua quadam distinctione, novi et veteris Testamenti, vel divinitatis et carnis, paternae nobis dispositionis mysteria revelavit. 106. Hunc calamum imitare tuae carnis temperamento. Et calamum tuum, hoc est, carnem tuam tinge non atramento, sed spiritu Dei vivi; ut quod scribis, aeternum sit.", + "candidate_score": 0.646922, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_5_7", + "bdc_text": "Si obmissum est per temporis spacium , refundam frequencius scribendo . Tu interim , charissime frater , silencium meum boni consule . Opusculum Ioannis Calvini De supersticionibus mihi tuo nomine oblatum habui et cum desiderio legi , nec sine proventu .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_688", + "psc_text": "aevi cursu ac vitae hujus anfractu graviter fatigatis, panis refectionis deesse non possit, qui hominis corda confirmet?. 89. Nec solum media nocte Dominus, sed omnibus 1431 prope docet vigilandum esse momentis; venit enim et vespertina, et secunda, et tertia vigilia, et pulsare consuevit: Beati, itaque, servi illi, quos cum venerit Dominus, invenerit vigilantes (Luc. XII, 37) . Si ergo desideras ut virtus Dei praecingat se, et ministret tibi, vigilandum est semper: multae enim insidiae sunt bonis, et gravis corporis somnus; quia si dormire mens coeperit, vigorem suae virtutis amittit. Excita igitur somnum tuum, ut pulses ostium Christi: quod aperiri sibi etiam Paulus exposcit, non solum suis, sed etiam populi orationibus obsecrans se juvari, ut aperiatur ostium sibi ad loquendum mysterium Christi (Coloss. IV, 3). Et fortasse illud est ostium quod apertum vidit Joannes; vidit enim, et dixit: Post haec vidi, et ecce ostium apertum in coelo; et vox prima quam", + "candidate_score": 0.646423, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_3_5", + "bdc_text": "Tu equidem tuis litteris ad fratres Curienses exaratis ferme omnibus Traversi tui memoriam conservasse confessus es ; ego vero per immortales deos te ab cordis ergastulo nusquam emisi , licet inercia aut loci distancia preventus non accuerim calamum . Si obmissum est per temporis spacium , refundam frequencius scribendo .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_479", + "psc_text": "delectant. 105. Tamen hanc arundinem si quis de terrae evellat plantariis, et superfluis exuat, exspolians se veterem hominem cum actibus ejus, et scribae velociter scribentis manu temperet, incipit non arundo esse, sed calamus, qui praecepta coelestium Scripturarum penetralibus imprimat mentis, tabulis cordis inscribat. De quo calamo habes dictum: Lingua mea calamus scribae velociter scribentis (Psal. XLIV, 2) : quod ad Christum alii referre volunt. Uno igitur loco et verbum, et calamus legitur, et scriba. Verbum, quia de genitali Patris processit arcano: Eructavit cor meum verbum bonum (Ibid.) . Calamus, quia caro Christi paternae seriem voluntatis expressit, et linguae mandata divinae sacri effusione cruoris implevit. Scriba, quia calamo suo individua quadam distinctione, novi et veteris Testamenti, vel divinitatis et carnis, paternae nobis dispositionis mysteria revelavit. 106. Hunc calamum imitare tuae carnis temperamento. Et calamum tuum, hoc est, carnem tuam tinge non atramento, sed spiritu Dei vivi; ut quod scribis, aeternum sit.", + "candidate_score": 0.645766, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_17", + "bdc_text": "Vale , mi Bullingere , et Traversum in albo tuo conserves , oro. Curie , 12 .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_138", + "psc_text": "Oriente venientes, tam longo spatio sequuntur, et procidentes adorant, et regem appellant, et resurrecturum fatentur, offerentes de thesauris suis aurum, thus, et myrrham (Matth. II, 1 et seq.). Quae sunt ista verae fidei munera? Aurum regi, thus Deo, myrrha defuncto; aliud enim regis insigne, aliud divinae sacrificium potestatis, aliud honor est sepulturae, quae non corrumpat corpus mortui, sed reservet. Nos quoque qui haec audimus et legimus, de thesauris nostris talia, fratres, munera proferamus: Habemus enim thesaurum in vasis fictilibus (II Cor. IV, 7) . Si igitur in teipso quod es, non ex te debes aestimare, sed ex Christo: quanto magis in Christo non tua debes aestimare, sed Christi. 45. Ergo Magi de thesauris suis offerunt munera. Vultis scire quam bonum meritum habeant? Stella ab his videtur: et ubi Herodes est, non videtur: ubi Christus est rursus videtur, et viam monstrat. Ergo stella haec via est, et via 1297 Christus; quia", + "candidate_score": 0.643195, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_16_18", + "bdc_text": "Communia tibi sunt nociora , quam possim declarare preterea . Vale , mi Bullingere , et Traversum in albo tuo conserves , oro. Curie , 12 . kalendas augusti 1553 .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_1054", + "psc_text": "et ipsi refundit auditum, secundum prophetica dicta demonstrans (Esai. XXXV, 10) et ipsos, si convertantur, posse sanari, qui in passione Domini vulnerati sunt; eo quod omne peccatum fidei mysteriis abluatur. 67. Tollit ergo Petrus aurem. Quare Petrus? Quia ipse est qui accepit claves regni coelorum (Matth. XVI, 19): ille enim condemnat, qui et absolvit; quoniam idem et ligandi et solvendi adeptus est potestatem (Ibid.). Tollit autem male audientis: tollit autem gladio spiritali aurem interiorem male intelligentis. 1519 . 68. Caveamus ne cui tollatur auricula. Legitur passio Domini: si ad divinitatem ejus referimus infirmitatem corporeae passionis, exciditur auricula, et exciditur a Petro, qui non passus est Christum prophetam aestimari: sed Dei Filium docuit fideli confessione signari. Ergo cum legimus teneri Jesum, caveamus ne ab aliquo audiamus, et putemus eum secundum divinitatem teneri, teneri invitum, teneri quasi infirmum. Tenetur quidem, et ut dixit Joannes (Joan. XVIII, 12), ligatur secundum corporis veritatem: sed", + "candidate_score": 0.641831, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_10", + "bdc_text": "Effecit hoc opusculi illius lectio et fratrum correctio apud me , quod ante annum unum omisi penitus interesse abusui misse , et sic perseverare pergam .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_1057", + "psc_text": "et operatricem suam Domini manum sequitur caro; quomodo enim vult, opus suum creator instaurat. Sic et alibi caeco illi visus, luto supra oculos illito, quasi in naturam redierit, reformatur (Joan. IX, 6). Jubere potuit, sed operari maluit; ut cognoscamus ipsum esse qui e limo terrae corporis membra nostri variis apta formavit officiis, et infuso vigore mentis animavit. 71. Venerunt ergo et comprehenderunt eum, gravius perituri studii sui fructu: nec intellexerunt infelices mysterium, nec venerati sunt tam clementem pietatis affectum, quod etiam hostes suos non passus est vulnerari. Illi justo mortem inferebant: persecutorum vulnera iste sanabat. (Vers. 54, 55.) Petrus vero sequebatur a longe. . 72. Et bene a longe sequebatur, jam proxime negaturus; neque enim negare potuisset, si Christo proximus adhaesisset. Sed fortasse et in hoc nobis maxima sit admiratione reverendus, quod Dominum non reliquit, etiam cum timeret. Metus naturae est, cura pietatis. Alienum, quod timet: suum, quod non fugit.", + "candidate_score": 0.630895, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_1_3", + "bdc_text": "Seculum effluxisse videtur , Bullingere cordatissime , quod mutuis literis non lusimus . Hoc oblivionis intrinseci amoris pretextu interceptum haud dubito . Tu equidem tuis litteris ad fratres Curienses exaratis ferme omnibus Traversi tui memoriam conservasse confessus es ;", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_478", + "psc_text": "quem negat nobis ita Dominus prodeundum, ut mente carnis inflatos vacuosque virtutis internae viros, et fragili se gloriae saecularis sublimitate jactantes, pro exemplari quodam et imagine nobis putemus imitandos: quos procellis mundi hujus obnoxios vita mobilis inquietat, jure arundini comparandos: in quibus solidae justitiae nullus est fructus: qui forensibus criniti phaleris, nodis obsiti, vacuo oris strepitu sonori, nulla sui utilitate, frequenti etiam offensione, intus inania, foris speciosa sectantur. Arundines sumus, nulla validioris naturae radice fundati. Et si levis aspiraverit prosperioris aura successus, vago motu proximos verberamus: inopes ad suffragandum, faciles ad nocendum. Arundines fluvios amant, et nos labentia mundi caducaque delectant. 105. Tamen hanc arundinem si quis de terrae evellat plantariis, et superfluis exuat, exspolians se veterem hominem cum actibus ejus, et scribae velociter scribentis manu temperet, incipit non arundo esse, sed calamus, qui praecepta coelestium Scripturarum penetralibus imprimat mentis, tabulis cordis inscribat. De quo calamo habes dictum: Lingua mea", + "candidate_score": 0.630359, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_1_3", + "bdc_text": "Seculum effluxisse videtur , Bullingere cordatissime , quod mutuis literis non lusimus . Hoc oblivionis intrinseci amoris pretextu interceptum haud dubito . Tu equidem tuis litteris ad fratres Curienses exaratis ferme omnibus Traversi tui memoriam conservasse confessus es ;", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_479", + "psc_text": "delectant. 105. Tamen hanc arundinem si quis de terrae evellat plantariis, et superfluis exuat, exspolians se veterem hominem cum actibus ejus, et scribae velociter scribentis manu temperet, incipit non arundo esse, sed calamus, qui praecepta coelestium Scripturarum penetralibus imprimat mentis, tabulis cordis inscribat. De quo calamo habes dictum: Lingua mea calamus scribae velociter scribentis (Psal. XLIV, 2) : quod ad Christum alii referre volunt. Uno igitur loco et verbum, et calamus legitur, et scriba. Verbum, quia de genitali Patris processit arcano: Eructavit cor meum verbum bonum (Ibid.) . Calamus, quia caro Christi paternae seriem voluntatis expressit, et linguae mandata divinae sacri effusione cruoris implevit. Scriba, quia calamo suo individua quadam distinctione, novi et veteris Testamenti, vel divinitatis et carnis, paternae nobis dispositionis mysteria revelavit. 106. Hunc calamum imitare tuae carnis temperamento. Et calamum tuum, hoc est, carnem tuam tinge non atramento, sed spiritu Dei vivi; ut quod scribis, aeternum sit.", + "candidate_score": 0.630114, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_3", + "bdc_text": "Tu equidem tuis litteris ad fratres Curienses exaratis ferme omnibus Traversi tui memoriam conservasse confessus es ;", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_30", + "psc_text": "ordine. . 11. Prolixiorem hunc Evangelii librum quam caeteros esse nemo dubitaverit. Non ideo non ea quae falsa sunt, sed quae vera, sibi vindicat. Denique etiam a sancto apostolo Paulo testimonium meruit diligentiae. Sic enim laudat Lucam: Cujus laus, inquit, est in Evangelio per omnes Ecclesias (II Cor. VIII, 18) . Et vere laudabilis est, qui meruit a tanto gentium doctore laudari. Assecutum itaque se non pauca dicit, sed omnia: et assecuto omnia visum est scribere non omnia, sed ex omnibus. Non enim scripsit omnia, sed assecutus est omnia; quia quae fecit, inquit, Jesus, si scribantur omnia, nec ipsum capere mundum arbitror (Joan. XXI, 25). Advertis enim quod consulto etiam ea quae ab aliis sunt scripta praeteriit, ut diversa in Evangelio gratia refulgeret, et propriis quibusdam singuli 1270 libri mysteriorum gestorumque miraculis eminerent. Diviserunt enim sibi vestimenta Domini milites Christi, quod suo loco plenius explanabitur (Infra lib. X, in cap.", + "candidate_score": 0.629006, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_1", + "bdc_text": "Seculum effluxisse videtur , Bullingere cordatissime , quod mutuis literis non lusimus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_478", + "psc_text": "quem negat nobis ita Dominus prodeundum, ut mente carnis inflatos vacuosque virtutis internae viros, et fragili se gloriae saecularis sublimitate jactantes, pro exemplari quodam et imagine nobis putemus imitandos: quos procellis mundi hujus obnoxios vita mobilis inquietat, jure arundini comparandos: in quibus solidae justitiae nullus est fructus: qui forensibus criniti phaleris, nodis obsiti, vacuo oris strepitu sonori, nulla sui utilitate, frequenti etiam offensione, intus inania, foris speciosa sectantur. Arundines sumus, nulla validioris naturae radice fundati. Et si levis aspiraverit prosperioris aura successus, vago motu proximos verberamus: inopes ad suffragandum, faciles ad nocendum. Arundines fluvios amant, et nos labentia mundi caducaque delectant. 105. Tamen hanc arundinem si quis de terrae evellat plantariis, et superfluis exuat, exspolians se veterem hominem cum actibus ejus, et scribae velociter scribentis manu temperet, incipit non arundo esse, sed calamus, qui praecepta coelestium Scripturarum penetralibus imprimat mentis, tabulis cordis inscribat. De quo calamo habes dictum: Lingua mea", + "candidate_score": 0.594328, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_1", + "bdc_text": "Seculum effluxisse videtur , Bullingere cordatissime , quod mutuis literis non lusimus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_479", + "psc_text": "delectant. 105. Tamen hanc arundinem si quis de terrae evellat plantariis, et superfluis exuat, exspolians se veterem hominem cum actibus ejus, et scribae velociter scribentis manu temperet, incipit non arundo esse, sed calamus, qui praecepta coelestium Scripturarum penetralibus imprimat mentis, tabulis cordis inscribat. De quo calamo habes dictum: Lingua mea calamus scribae velociter scribentis (Psal. XLIV, 2) : quod ad Christum alii referre volunt. Uno igitur loco et verbum, et calamus legitur, et scriba. Verbum, quia de genitali Patris processit arcano: Eructavit cor meum verbum bonum (Ibid.) . Calamus, quia caro Christi paternae seriem voluntatis expressit, et linguae mandata divinae sacri effusione cruoris implevit. Scriba, quia calamo suo individua quadam distinctione, novi et veteris Testamenti, vel divinitatis et carnis, paternae nobis dispositionis mysteria revelavit. 106. Hunc calamum imitare tuae carnis temperamento. Et calamum tuum, hoc est, carnem tuam tinge non atramento, sed spiritu Dei vivi; ut quod scribis, aeternum sit.", + "candidate_score": 0.587881, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa042.opp-lat1", + "max_score": 0.676163, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_17_19", + "bdc_text": "Vale , mi Bullingere , et Traversum in albo tuo conserves , oro. Curie , 12 . kalendas augusti 1553 . Domino Henrico Bullingero apud Tigurinos Christum concionanti , viro [ docto ac] pio , amico meo et fratri. . .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa042.opp-lat1_window_33", + "psc_text": "ideo habet bonum aurum, splendidum carbunculum et prasinum lapidem. aurum enim pro inuentis prudentibus frequenter accipimus, unde et dominus per prophetam ait: dedi illis aurum et argentum et FI Dauid de prudentibus dicit: si dormiatis inter medios cleros, pinnae columbae deargentatae et posteriora eius in specie auri, eo quod ueteri et nouo qui inhaeserit testamento in ipsa secreta sapientiae dei disputationis possit ubertate procedere. hoc ergo bonum aurum dicere , non monetale, quod corruptibile ac terrenum est. habet etiam splendidum, inquit, carbunculum, in quo quidam animae 151 AI nostrae uiuit igniculus. habet et prasinum lapidem, qui uiride quiddam atque uitale coloris sui specie ostentare uideatur. uirent enim arbusta quae uiuunt, arescunt contra quaecumque moriuntur; uiret terra, dum floret, uirent et semina, dum prorumpunt. et bene primo loco hic fluuius positus est Phison, qui secundum Hebraeos Pheoyson dicitur, hoc est coris mutatio', quoniam non unam gentem circumfluit, sed etiam per Lydiam", + "candidate_score": 0.676163, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa035.opp-lat1", + "max_score": 0.676038, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_17_19", + "bdc_text": "Vale , mi Bullingere , et Traversum in albo tuo conserves , oro. Curie , 12 . kalendas augusti 1553 . Domino Henrico Bullingero apud Tigurinos Christum concionanti , viro [ docto ac] pio , amico meo et fratri. . .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa035.opp-lat1_window_117", + "psc_text": "dicens: murra et gutta et casia a uestimentis tuis. uenit enim Paulus crucem domini 501 A praedicare, ilicem semper uirentem et nuces, quarum testa durior, fructus tenerior — meritoque uirga sacerdotalis Aaron nucina et Hieremiae baculum huiusmodi —, argentum quoque duplex. non otiosa munera esse quis dubitet, cum et patriarchae uita et apostoli sermo semper uirescat in pectoribus singulorum et eloquium sanctorum sicut argentum igne examinatum praecepti salubris fulgore resplendeat? nec inmerito duplex argentum referunt, in quibus Pauli praefigurabatur aduentus, qui B laborantes presbyteros in uerbo atque doctrina duplici honore donabat. § 47 Uidit autem illos Ioseph et Beniamin fratrem suum ex eadem matre. iam uidentur Hebraei et uidentur a Christo, qui Ioseph uerus est, quando cum Pauli ueniunt typo, et loquitur illis mitia atque mansueta, ut pariter cibum sumant. supra autem, quia sine Beniamin uenerunt, agnoscebat quidem eos, sed ab his se auertebat, ut scriptum est: et C loquebatur", + "candidate_score": 0.676038, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_16_18", + "bdc_text": "Communia tibi sunt nociora , quam possim declarare preterea . Vale , mi Bullingere , et Traversum in albo tuo conserves , oro. Curie , 12 . kalendas augusti 1553 .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa035.opp-lat1_window_117", + "psc_text": "dicens: murra et gutta et casia a uestimentis tuis. uenit enim Paulus crucem domini 501 A praedicare, ilicem semper uirentem et nuces, quarum testa durior, fructus tenerior — meritoque uirga sacerdotalis Aaron nucina et Hieremiae baculum huiusmodi —, argentum quoque duplex. non otiosa munera esse quis dubitet, cum et patriarchae uita et apostoli sermo semper uirescat in pectoribus singulorum et eloquium sanctorum sicut argentum igne examinatum praecepti salubris fulgore resplendeat? nec inmerito duplex argentum referunt, in quibus Pauli praefigurabatur aduentus, qui B laborantes presbyteros in uerbo atque doctrina duplici honore donabat. § 47 Uidit autem illos Ioseph et Beniamin fratrem suum ex eadem matre. iam uidentur Hebraei et uidentur a Christo, qui Ioseph uerus est, quando cum Pauli ueniunt typo, et loquitur illis mitia atque mansueta, ut pariter cibum sumant. supra autem, quia sine Beniamin uenerunt, agnoscebat quidem eos, sed ab his se auertebat, ut scriptum est: et C loquebatur", + "candidate_score": 0.650729, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Aggaeum", + "max_score": 0.67368, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_17_19", + "bdc_text": "Vale , mi Bullingere , et Traversum in albo tuo conserves , oro. Curie , 12 . kalendas augusti 1553 . Domino Henrico Bullingero apud Tigurinos Christum concionanti , viro [ docto ac] pio , amico meo et fratri. . .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Aggaeum_window_66", + "psc_text": "Hoc enim modo, non solum argentum et aurum Dei est quasi Creatoris; sed et caetera metalla, aes, stannum, plumbum, et quod domat 758 omnia ferrum. Sed ego argentum, quo domus Dei ornatur, existimo eloquia Scripturarum, de quibus dicitur: Eloquia Domini eloquia casta; argentum igne examinatum, probatum terrae purgatum septuplum (Psal. XI, 7) ; et aurum quod in occulto sanctorum sensu, et in cordis versatur arcano, et splendet vero lumine Dei, quod et Apostolum de sanctis, qui super fundamentum Christi aedificant, sensisse perspicuum est, aurum, argentum, lapides pretiosos (I Cor. III); ut in auro sensus occultus sit, in argento sermo decens, in lapide pretioso, opera Deo placentia. His metallis illustrior fit Ecclesia Salvatoris, quam quondam synagoga fuerat; his lapidibus vivis aedificatur domus Christi, et pax ei praebetur aeterna. Porro quod sequitur in Septuaginta: Et pacem animae in acquisitionem omni qui creatur, ut suscitet templum istud, quasi superfluum et vix cohaerens, quippe", + "candidate_score": 0.67368, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_17", + "bdc_text": "Vale , mi Bullingere , et Traversum in albo tuo conserves , oro. Curie , 12 .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Aggaeum_window_66", + "psc_text": "Hoc enim modo, non solum argentum et aurum Dei est quasi Creatoris; sed et caetera metalla, aes, stannum, plumbum, et quod domat 758 omnia ferrum. Sed ego argentum, quo domus Dei ornatur, existimo eloquia Scripturarum, de quibus dicitur: Eloquia Domini eloquia casta; argentum igne examinatum, probatum terrae purgatum septuplum (Psal. XI, 7) ; et aurum quod in occulto sanctorum sensu, et in cordis versatur arcano, et splendet vero lumine Dei, quod et Apostolum de sanctis, qui super fundamentum Christi aedificant, sensisse perspicuum est, aurum, argentum, lapides pretiosos (I Cor. III); ut in auro sensus occultus sit, in argento sermo decens, in lapide pretioso, opera Deo placentia. His metallis illustrior fit Ecclesia Salvatoris, quam quondam synagoga fuerat; his lapidibus vivis aedificatur domus Christi, et pax ei praebetur aeterna. Porro quod sequitur in Septuaginta: Et pacem animae in acquisitionem omni qui creatur, ut suscitet templum istud, quasi superfluum et vix cohaerens, quippe", + "candidate_score": 0.641821, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII", + "max_score": 0.673142, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_17_19", + "bdc_text": "Vale , mi Bullingere , et Traversum in albo tuo conserves , oro. Curie , 12 . kalendas augusti 1553 . Domino Henrico Bullingero apud Tigurinos Christum concionanti , viro [ docto ac] pio , amico meo et fratri. . .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_826", + "psc_text": "Aquila petram aurum dixit: Symmachus lapidem aureum, quod significat stabilem, eminentemque sapientiam. Corpus Christi Ecclesia est. Hujus caput aurum, id est, sapientia pretiosa sanctorum est, hoc est, viri justi atque prudentes. Crines ejus abietes nigrae, sicut corax (Ibid.) ; de quo alibi ait: Capillamentum tuum, ut grex tonsarum (Cant. VI, 4) . Ideo capillamentum, quia virtus omnium sensuum in capite est. Oculi enim sapientis in capite ejus (Eccles. II, 14) . Profunda igitur doctorum prudentia, quae potest ea quae obscura sunt revelare, et alta aperire sensuum. Et hujusmodi disputatores crines Ecclesiae sunt, sicut pulli corvorum, quibus Dominus escam dat, sicut dedit sancto Jacob a juventute ejus, et eum pavit. Hos altos ac profundos ubertate doctrinae pascit Dominus coelestibus sacramentis. 13. Oculi quoque ejus sicut columbae (Cant. V, 12) : oculi sunt viri, videlicet spiritalibus ornati sensibus, qui ad videnda mysteria sunt acuti, et parati ad penetranda Scripturae secreta divinae, rationabili", + "candidate_score": 0.673142, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_2_4", + "bdc_text": "Hoc oblivionis intrinseci amoris pretextu interceptum haud dubito . Tu equidem tuis litteris ad fratres Curienses exaratis ferme omnibus Traversi tui memoriam conservasse confessus es ; ego vero per immortales deos te ab cordis ergastulo nusquam emisi , licet inercia aut loci distancia preventus non accuerim calamum .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_803", + "psc_text": "ejus consideremus. Testis autem nobis et Spiritus sanctus. Cum enim dixerit: Hoc autem testamentum quod testabor ad illos, dicit Dominus. Dabo leges meas in cordibus eorum, et in sensibus eorum scribam eas, et peccati et injustitiae eorum non memorabor (Hebr. X, 15 et seq.) . O vere testator aeternus, qui nostris cordibus leges affigit suas, et scribit in sensibus; ut nihil aliud cogitare, nisi divina praecepta possimus, nihil aliud sentire, nisi Dei oracula debeamus. Dedit gratiam, reformavit naturam, sibique qui oblivisci nihil solet, memoriam meorum abstulit peccatorum, mihi dedit praeceptorum suorum. 43. Noli ergo tollere de corde tuo legem Dei, et affigere legem peccati. Noli scribere in sensibus tuis diaboli illecebras, et Dei delere mandata. Ecce ego, inquit, pinxi muros tuos, dicit Dominus ad Hierusalem (Esai. XLIX, 16) ; hoc est, ad animam studiosam tranquillitatis et pacis, quam fecit ad imaginem suam. Noli, inquam, auferre imaginem coelestem, et imaginem mortis", + "candidate_score": 0.638709, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_17", + "bdc_text": "Vale , mi Bullingere , et Traversum in albo tuo conserves , oro. Curie , 12 .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_826", + "psc_text": "Aquila petram aurum dixit: Symmachus lapidem aureum, quod significat stabilem, eminentemque sapientiam. Corpus Christi Ecclesia est. Hujus caput aurum, id est, sapientia pretiosa sanctorum est, hoc est, viri justi atque prudentes. Crines ejus abietes nigrae, sicut corax (Ibid.) ; de quo alibi ait: Capillamentum tuum, ut grex tonsarum (Cant. VI, 4) . Ideo capillamentum, quia virtus omnium sensuum in capite est. Oculi enim sapientis in capite ejus (Eccles. II, 14) . Profunda igitur doctorum prudentia, quae potest ea quae obscura sunt revelare, et alta aperire sensuum. Et hujusmodi disputatores crines Ecclesiae sunt, sicut pulli corvorum, quibus Dominus escam dat, sicut dedit sancto Jacob a juventute ejus, et eum pavit. Hos altos ac profundos ubertate doctrinae pascit Dominus coelestibus sacramentis. 13. Oculi quoque ejus sicut columbae (Cant. V, 12) : oculi sunt viri, videlicet spiritalibus ornati sensibus, qui ad videnda mysteria sunt acuti, et parati ad penetranda Scripturae secreta divinae, rationabili", + "candidate_score": 0.634825, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_15_17", + "bdc_text": "Italia solito morbo vexatur , bellicis tumultibus in Cesareanis castris . Communia tibi sunt nociora , quam possim declarare preterea . Vale , mi Bullingere , et Traversum in albo tuo conserves , oro. Curie , 12 .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_1161", + "psc_text": "in dolore, et omne cor in moestitia, non est vulnus, neque cicatrix, non plaga cum fervore (Esai. I, 5 et 6): hoc est, ubi non portio, sed universitas periclitatur, et quaedam corruptio totius corporis tabe consumitur: ibi non est malagma imponere, neque oleum, neque alligaturam. Multo igitur commodius, ut sit vulnus quod foveas atque constringas, quam sine vulnere mors serpat interior. 2. Sed est non solum corporis vulnus, sed etiam mentis, quod oleo quodam mollioris alloquii, et 1239 pacifici sermonis suavitate mitescit. Sunt fomenta verborum, sunt medicamenta coelestium praeceptorum, quibus omne nequitiae virus aboletur. Sunt legis vincula quae non adurant, sed magis liberent alligatos: est malagma spiritale, quo collisa animae quaedam membra solidentur. 3. Consideremus igitur quid sit vulnus, quid supra vulnus. Principes persecuti sunt me gratis, vulnus est. Exsulto ego in verbis tuis, sicut qui invenit spolia multa, super vulnus est; quia verbis Dominicis vulneris dura curantur. 4. In", + "candidate_score": 0.632671, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_4", + "bdc_text": "ego vero per immortales deos te ab cordis ergastulo nusquam emisi , licet inercia aut loci distancia preventus non accuerim calamum .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_1064", + "psc_text": "ad imaginem et similitudinem Christi, qui est imago invisibilis Dei. Sicut ergo Deus verax est, et tu signa in tuo sensu et opere veritatem; ut os tuum non loquatur mendacium, manus tua non operetur opera hominum, quae sunt fallacis istius mundi, sed illa quae Dei sunt; ut pauperibus largiatur, debiles sublevet, mortuos honoret tumuli sepultura. His operibus charitas quaeritur, ut nemo possit a Christo vel periculo mortis avelli. Unde ille ait: Quis nos separabit a Christo? Tribulatio, an angustia . . . . an persecutio (Rom. VIII, 35) ? Et infra: Confido enim quia neque mors, neque vita, neque angeli (Ibid., 38) . 29. Ea specie etiam zelus durus est charitatis, et alae ejus, alae ignis. Habet alas sicut columba; sunt enim pennae columbae deargentatae, quibus evolat qui diligit, dicens: Ecce elongavi fugiens, et mansi in solitudine (Psal. LIV, 8) : sed alae charitatis, alae ignis, quibus dilectionis inflammat ardorem.", + "candidate_score": 0.623115, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_8", + "bdc_text": "Delatus fui apud te per aliquos fratres bono zelo adhuc versari in aliquibus supersticionibus , maxime eo , quod facta concione in templo morabar , dum papistica missa finiebatur .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_55", + "psc_text": "Dilexisti patrum fide, amisisti incredulitate: tenebas charitatis vinculis, amisisti longo fune perfidiae. Ideo nescis ubi pascat, ubi maneat; nam si scires, non quaereres. Dicis enim: Ubi pascis? ubi manes in meridie (Ibid.) ? Meridiem nosti esse Ecclesiam, quae teneat Christum: et tu eum in noctibus quaeris? Dic, inquit, mihi, Christe: responde vel propter id quia ante carus fuisti atque dilectus mihi: etsi ego tantae praerogativam charitatis amisi; tu tamen quasi pius responde mihi: Ubi pascis? ubi manes? Reliquisti me, abiisti ad gentes: recessisti longe a me; et illis propior factus es, a quibus longe eras; sed factus es prope, quia crediderunt sanguini tuo: a me recessisti; quia ego crucem tuam non suscepi, ut mundi redemptionem, sed ut noxii damnationem. Qui autem receperunt te, Domine, sicut salutis auctorem, in meridie sunt. Illis luces, illis refulges, illis calet gratia tua, sicut meridies. Mihi matutinus eras, cum adhuc crederem: sed non credebam plene,", + "candidate_score": 0.622265, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_4", + "bdc_text": "ego vero per immortales deos te ab cordis ergastulo nusquam emisi , licet inercia aut loci distancia preventus non accuerim calamum .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_687", + "psc_text": "Dominum, et exaudivit me in latitudine (Psal. CXVII, 5) . 50. Haec latitudo mandatorum coelestium cor Prophetae dilatabat et Apostoli. Denique et ipse dicebat: Os nostrum patet ad vos, o Corinthii, cor nostrum dilatatum est (II Cor. VI, 11) . Dispensando enim coelestia mandata, cor suum dilataverat: et quod ante persecutionis perfidia coarctabat, hoc Christi amplificavit gratia. Et qua ratione latum mandatum? Ne nos coarctemur angustiis mandatorum. Unde ait: Non angustiamini in nobis (Ibid., 12) . Si hoc Paulus, quanto magis Christus, qui clausa reseravit? Ergo dicit: Nolo coarctetur in me populus meus. In angusto virtutum tramite debet latitudo praecepti mei viantibus esse solatio; ne quis deficere possit, aut conteri. 1130 51. Ambulemus ergo in Dei mandato; quia satis latum est. Est enim latum mandatum sapientiae, quae in exitu canitur, in plateis autem fiducialiter agit; πλατεῖα enim Graeci sermonis est, quae Latine dicitur latitudo. Dilatemus igitur cor nostrum; ut recipiamus", + "candidate_score": 0.619019, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_4", + "bdc_text": "ego vero per immortales deos te ab cordis ergastulo nusquam emisi , licet inercia aut loci distancia preventus non accuerim calamum .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_193", + "psc_text": "meum. Neque enim poterat viam 1017 currere, si cor ejus coarctaretur angustiis. Denique currentibus viam Domini ait Apostolus: Dilatamini et vos, et nolite jugum ducere cum infidelibus (II, Cor., VI, 13 et 14) . Et de se ait: Os nostrum patet ad vos, o Corinthii, cor nostrum dilatatum est (Ibid., 11) . Ideo et de Salomone dicitur: Latitudo cordis ejus, sicut arena maris (III Reg., IV, 29) , et vide distantiam: via sit angustior, cor latius, ut Patris, et Filii, et Spiritus sancti sustineat mansionem; ne veniat Verbum Dei, et pulset, et videns cordis ejus angustias, dedignetur habitare. Denique sapientia in exitu canitur, in plateis autem cum fiducia agit. Plateae latae sunt. Non igitur in viis, sed in cordis latitudine sapientia decantatur. In hoc igitur campo interioris hominis, non in angustiis mentis currendum nobis est, ut comprehendamus. Scriptum est enim: Sic currite, ut omnes comprehendatis (I Cor. IX, 24) .", + "candidate_score": 0.618785, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf026", + "work_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae", + "max_score": 0.672796, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_5_7", + "bdc_text": "Si obmissum est per temporis spacium , refundam frequencius scribendo . Tu interim , charissime frater , silencium meum boni consule . Opusculum Ioannis Calvini De supersticionibus mihi tuo nomine oblatum habui et cum desiderio legi , nec sine proventu .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae_window_45", + "psc_text": "data mihi scribendi optio, quia peccatis meis ingruentibus non modo sterilitatis vel inopiae malo, verum etiam luis et hostilitatis, quominus inquirerem, horribili sum praepeditus incursu. 2. Nunc autem etsi mille necessitatibus, mille curis attritus, post longum miseriae tempus, veluti ab improbi soporis, ut ita 575 dixerim, gravedine suscitatus, istius meae suggestionis affatibus dependere praesumo salutis obsequium, et cordis et corporis humilitate prostratus, imprecans excellentissimam tuae beatitudinis potestatem, ut peculiarem famulum, quem pio illo sacrae dignationis intuitu semper habuisti susceptum, usque in finem habere jubeas commendatum. 3. Nam et ego (Christus novit) gravi dolore discrucior, quod, emenso tempore tam prolixo, vel nunc vestrum non mereor videre conspectum, sed spero in illum qui non obliviscitur misereri, nec repellit in finem, quia exaudiet precem pauperis, et vestro me miserum repraesentabit aspectui. Suggero sane, et omnimoda supplicatione deposco, ut librum Etymologiarum, quem jam, favente Domino, audivimus consummatum, promissionis vestrae memores, servo vestro dirigere jubeatis,", + "candidate_score": 0.672796, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "009_Hilarius-Pictaviensis_Commentarius-in-Matthaeum", + "max_score": 0.672689, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_17_19", + "bdc_text": "Vale , mi Bullingere , et Traversum in albo tuo conserves , oro. Curie , 12 . kalendas augusti 1553 . Domino Henrico Bullingero apud Tigurinos Christum concionanti , viro [ docto ac] pio , amico meo et fratri. . .", + "psc_chunk_id": "009_Hilarius-Pictaviensis_Commentarius-in-Matthaeum_window_292", + "psc_text": "praesentibus rebus ratio interior. 13. Destinatus enim ad praedicationem Petrus, et piscator hominum factus, doctrinae hamum misit in saeculo, quo appositi sibi dulcedine vagos ex eo fluctuantesque protraheret. Huic adhaesit beatus ille primus martyr hamo, qui ore suo quadrigeminum denarium continebat: id est, evangelici numeri unitate, Dei gloriam Dominumque Christum in passione contuens praedicabat. Stephanus igitur primus ascendit, Stephanus staterem ore continuit: in quo etiam didrachma novae praedicationis, tamquam duo denarii habebantur. Hoc lex praefigurabat, hujus veritatis umbram, tamquam corporis imaginem circumferebat, haec redemptio animae et corporis designabatur: ideoque ait: Da pro me et te: quia jam talis non didrachma, sed stater, et pro Christo erat et pro Christi praedicatione solvendus. CAPUT XVIII. De infantibus inhibitis, et de humilitate eorum assumenda, de manu et pede et oculo eruendo, de ove perdita, de corripiendis fratribus secreto primum, tum duobus testibus, postremo Ecclesia praesente. Semper ignoscendum. Qui conservum, remisso sibi a domino", + "candidate_score": 0.672689, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_17", + "bdc_text": "Vale , mi Bullingere , et Traversum in albo tuo conserves , oro. Curie , 12 .", + "psc_chunk_id": "009_Hilarius-Pictaviensis_Commentarius-in-Matthaeum_window_138", + "psc_text": "virgam in manibus assumere: et dignus mercede sua est operarius (Ibid. 9 et 10). Non invidiosus, ut arbitror, thesaurus in zona est: et quid sibi vult auri, argenti, atque aeris in zona inhibita possessio? Zona est ministerii apparatus, et ad efficaciam operis praecinctio. Ergo ne quid in ministerio nostro venale sit admonemur; neque hoc apostolatus 712 nostri opus fiat auri, argenti, aerisque possessio. Nec peram in via, curam scilicet saecularis substantiae relinquendam: quia omnis thesaurus sit perniciosus in terra, corde nostro illic futuro, ubi condatur et thesaurus. Non duas tunicas. Sufficit enim nobis semel Christus indutus: neve, per pravitatem intelligentiae nostrae, altera deinceps vel haerescos vel legis veste induamur. Non calceamenta. Numquid humanorum pedum infirmitas patiens est nuditatis? Sed in sancta terra, et peccatorum spinis atque aculeis non obsessa, ut Moysi dictum est, nudis pedibus staturi (Exodi III, 5), admonemur non alium ingressus nostri habere, quam quem a Christo accepimus,", + "candidate_score": 0.641474, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf008", + "work_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae", + "max_score": 0.672119, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_5_7", + "bdc_text": "Si obmissum est per temporis spacium , refundam frequencius scribendo . Tu interim , charissime frater , silencium meum boni consule . Opusculum Ioannis Calvini De supersticionibus mihi tuo nomine oblatum habui et cum desiderio legi , nec sine proventu .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_459", + "psc_text": "tu, qui te quereris omissum, tribus loquacissimis paginis fatigatus potius in nausiam concitaris, dum frequenter insulsae lectionis verbis inanibus immoraris. adde, quia etiam in hoc, quod forsitan non notasti, reverentiae tuae meritorumque ratio servata est, quod sicut tu antistitum ceterorum cathedris, prior est tuus in libro titulus. illius nomen vix semel tantum et sibi adscripta pagina sonat; tuo praeter tibi deputatas frequenter illustrantur alienae. illud his iunge, quod, si quid ibi vel causaliter placet, tu per consilium meum lectitas, ille quandoque per beneficium tuum, qui munusculi mei incassum pressus invidia necdum ad facultatem legendi, ut suspicor, venit, cum iamdiu ipse perveneris ad copiam transferendi. aio, tamquam non sit autholographas membranas arbitraturus, si tamen, quod ante percurras, vel exemplar acceperit; neque enim in his, quae tractaveris, ulla culpabitur aut distinctionum raritas aut frequentia barbarismorum. nempe ad extremum palam videtur etiam tibi transmissa proprietas, cui usus absque temporis fixi praescriptione transmissus est", + "candidate_score": 0.672119, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_6", + "bdc_text": "Tu interim , charissime frater , silencium meum boni consule .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_324", + "psc_text": "discipulis advenientibus prius tacendi patientiam quam loquendi monstrasse doctrinam et sic incipientes quosque inter disputantium consectaneorum cathedras mutum sustinuisse quinquennium, ut etiam celeriora quorumpiam ingenia non liceret ante laudari quam deceret agnosci. ita fiebat, ut eosdem post longam taciturnitatem locutos quisque audire coeperat, non taceret 2 quia, donec scientiam natura combiberit, non maior est gloria dixisse quod noveris quam siluisse quod nescias. at nunc mediocritatem meam manet longe diversa condicio, cui per suspiriosas voragines et flagitiorum volutabra gradienti professionis huiusce pondus impactum est; et prius quam ulli bonorum reddam discentis obsequium, cogor debere ceteris docentis officium, adicitur huic inpossibilitati pondus pudoris, quod mihi peculiariter paginae decretalis oblatu pontificis eligendi mandastis arbitrium coram sacrosancto et pontificatu maximo dignissimo papa; qui cum sit suae provinciae caput, sit etiam mihi usu institutione, facundia privilegio, tempore aetate praestantior, ego deque coramque metropolitano verba facturus, et provincialis et iunior, pariter fero inmeriti verecundiam, procacis invidiam.", + "candidate_score": 0.631131, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_15_17", + "bdc_text": "Italia solito morbo vexatur , bellicis tumultibus in Cesareanis castris . Communia tibi sunt nociora , quam possim declarare preterea . Vale , mi Bullingere , et Traversum in albo tuo conserves , oro. Curie , 12 .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_139", + "psc_text": "tamen morbo nigra Sullano. tota denique est misero facies ita pallida veluti per horas umbris maestificata larvalibus. taceo reliquam sui molem vinctam podagra pinguedine solutam, taceo cerebrum crebra vibice peraratum, quod parum amplius tegi constat capillis quam cicatricibus, taceo pro brevitate cervicis occipiti supinato scapularum adhaerere confinia. taceo quia decidit honor umeris, decor bracchiis, robur lacertis, taceo chira- gricas manus unctis cataplasmatum pannis tamquam caestibus involutas. taceo quod alarum specubus hircosis atque acescentibus latera captiva vallatus nares circumsedentum ventilata duplicis Ampsancti peste funestat. taceo fractas pondere arvinae iacere mammas quasque foedum esset in pectore virili vel prominere, has ut ubera materna cecidisse, taceo ventris inflexi pendulos casses parti genitalium, quia debili, bis pudendae turpibus rugis turpius praebere velamen. iam quid hic tergum spinamque commemorem? de cuius licet internodiorum fomitibus erumpens arcam 1 pectoris texat curvatura costarum, tota nihilominus haec ossium 2 ramosa compago sub uno velut exundantis abdominis pelago latet,", + "candidate_score": 0.630021, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_1", + "bdc_text": "Seculum effluxisse videtur , Bullingere cordatissime , quod mutuis literis non lusimus .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_467", + "psc_text": "Iam dudum teretes hendecasyllabos attrito calamis pollice lusimus, quos cantare magis pro choriambicis excusso poteras mobilius pede; sed tu per Calabri tramitis aggerem vis ut nostra dehinc cursitet orbita, qua Flaccus lyricos Pindaricum ad melos frenis flexit equos plectripotentibus, dum metro quatitur chorda Glyconio, nec non Alcaico vel Pherecratio, iuncto Lesbiaco sive anapaestico, vernans per varii carminis eglogas, verborum violis multicoloribus. istud, da veniam, fingere vatibus priscis difficile est, difficile et mihi, ut diversa sonans os epigrammata nil crebras titubet propter epistulas, quas cantu ac modulis luxuriantibus lascivire vetat mascula dictio. istud vix Leo, rex Castalii chori, vix, hunc qui sequitur, Lampridius queat, declamans gemini pondere sub stili coram discipulis Burdigalensibus. hoc me teque decet: parce, precor, iocis; quaeso, pollicitam servet ad extimum oratoris opus cura modestiam, quo nil deterius, si fuerit simul in primis rigidus, mollis in ultimis. Quin immo quotiens epulo mensae lautioris hilarabere, religiosis, quod magis approbo,", + "candidate_score": 0.583056, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1", + "max_score": 0.671794, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_17_19", + "bdc_text": "Vale , mi Bullingere , et Traversum in albo tuo conserves , oro. Curie , 12 . kalendas augusti 1553 . Domino Henrico Bullingero apud Tigurinos Christum concionanti , viro [ docto ac] pio , amico meo et fratri. . .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_816", + "psc_text": "scriptum est: ut tinguatur pes tuus in sanguine. et tu ergo 1381 A uestigium animi tui et mentis incessum indubitata confessione dominicae crucis tingue. tinguis carnem tuam in Christi sanguine, si uitia diluas, peccata detergas, mortem Christi in tua carne circumferas, sicut apostolus docuit dicens: mortificationem Iesu Christi in corpore nostro circumferentes. noli ad terrena inflecti, ne harundinem tuam frangas. et ideo de Christo, quia non erat ad terrena curuandus, prophetatumest: arundinem quassatam non confringet, quoniam carnem, quam peccata quassauerant, resurrectiomsresurrectionis B uirtute solidauit. bona harundo caro Christi, quae serpentis diaboli caput et mundanae cupiditatis inlecebras patibulo crucis adfixit. § 107 Sed quid existisin desertum uidere? harundinem 7,24 sq. uento moueri? quid existis uidere? hominem mollibus uestimentis indutum? non hic domini sermo de uestibus, quamquam plerosque mollioris cura uestis effeminet. qui quasi lanae onus ferre non possint, sericas uestes tectis C 4 II Cor. 3, 3 7 Ps. 67, 24", + "candidate_score": 0.671794, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_0", + "bdc_text": "Domino Henrico Bullingero Christum apud Tigurinos praedicanti , viro docto et pio , Ioannes Traversus Rhętus S. D .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_107", + "psc_text": "quia dum creditur Iohanni, creditur Christo. non enim de se, sed de domino praedicabat praenuntius Christi. § 36 et ideo praeibit in conspectu domini in 1,17 spiritu et uirtute Heliae. bene ista iunguntur; numquam enim sine uirtute spiritus nec sine spiritu uirtus est. et ideo fortasse in spiritu et uirtute Heliae, quia sanctus B Helias et uirtutem magnam habuit et gratiam, uirtutem, ut ad fidem animos populorum a perfidia retorqueret, uirtutem abstinentiae atque patientiae et spiritum prophetandi. in deserto Helias, in deserto JohannesIohannes; ille coruis pascebatur, hic dumis et calcata omni uoluptatis inlecebra parsimoniam 2 Luc. 1, 46 3 Reg. IIII 13, 21 4 Reg. I 28, 16 sqq. 13 Matth. 3, 3, Esai. 40, 3 24 Reg. III 17, 3 sqq. 2 albo (v 8. V m3) P alueo X (e eras. π, exp. V) plena (a ex o) LO pleno F 3 spu sco FγΟV heligseus P 8", + "candidate_score": 0.651032, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_0", + "bdc_text": "Domino Henrico Bullingero Christum apud Tigurinos praedicanti , viro docto et pio , Ioannes Traversus Rhętus S. D .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_816", + "psc_text": "scriptum est: ut tinguatur pes tuus in sanguine. et tu ergo 1381 A uestigium animi tui et mentis incessum indubitata confessione dominicae crucis tingue. tinguis carnem tuam in Christi sanguine, si uitia diluas, peccata detergas, mortem Christi in tua carne circumferas, sicut apostolus docuit dicens: mortificationem Iesu Christi in corpore nostro circumferentes. noli ad terrena inflecti, ne harundinem tuam frangas. et ideo de Christo, quia non erat ad terrena curuandus, prophetatumest: arundinem quassatam non confringet, quoniam carnem, quam peccata quassauerant, resurrectiomsresurrectionis B uirtute solidauit. bona harundo caro Christi, quae serpentis diaboli caput et mundanae cupiditatis inlecebras patibulo crucis adfixit. § 107 Sed quid existisin desertum uidere? harundinem 7,24 sq. uento moueri? quid existis uidere? hominem mollibus uestimentis indutum? non hic domini sermo de uestibus, quamquam plerosque mollioris cura uestis effeminet. qui quasi lanae onus ferre non possint, sericas uestes tectis C 4 II Cor. 3, 3 7 Ps. 67, 24", + "candidate_score": 0.639418, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_3_5", + "bdc_text": "Tu equidem tuis litteris ad fratres Curienses exaratis ferme omnibus Traversi tui memoriam conservasse confessus es ; ego vero per immortales deos te ab cordis ergastulo nusquam emisi , licet inercia aut loci distancia preventus non accuerim calamum . Si obmissum est per temporis spacium , refundam frequencius scribendo .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_812", + "psc_text": "aura successus, uago motu proximos uerberamus, inopes ad suffragandum, faciles ad nocendum. harundines fiuuiosfluuios amant, et nos labentia mundi caduca delectant. § 105 Tamen hanc harundinem si quis de terrae uellat plantariis E et superfluis exuat, exspolians se ueterem hominem cum actibus eius et scribae uelociter scribentis manu temperet, incipit non harundo esse, sed calamus, qui praecepta caelestium scripturarum penetralibus mentis inprimat, tabulis cordis inscribat. de quo calamo habesdictum:lingua mea calamus scribae uelociter scribentis, quod ad Christum referre alii uolunt. uno igitur loco et uerbum et calamus legitur et scriba: uerbum, quia de genitali patris processit arcano — eructuauit cor F meum uerbum bonum — calamus, quia caro Christi paternae seriem uoluntatis expressit et linguae mandata diuinae sacri effusione cruoris inpleuit, scriba, quia calamo suo diuidua quadam distinctione noui et ueteris testamenti uel diuinitatis et carnis paternae nobis dispositionis mysteria reuelauit. 10 Coloss. 3, 9 11 et 14 Ps. 44,", + "candidate_score": 0.636235, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_10", + "bdc_text": "Effecit hoc opusculi illius lectio et fratrum correctio apud me , quod ante annum unum omisi penitus interesse abusui misse , et sic perseverare pergam .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1761", + "psc_text": "suum limus agnoscit et operatricem suam domini manum sequitur caro; quomodo uult enim opus suum creator instaurat. sic et alibi caeco illi uisus Iutoluto supra oculos inlinito, quasi in naturam redierit, reformatur. iubere potuit, sed operari maluit, ut cognoscamus ipsum esse qui e limo terrae corporis membra nostri uariis apta formauit officiis et infuso uifloreuigore E mentis animauit. § 71 uenerunt ergo et conprehenderunt eum grauins perituri studii sui fructu nec intellexerunt infelices mysterium nec uenerati sunt tam clementem pietatis affectum, quod etiam hostes suos non passus est uulnerari. illi iusto mortem inferebant, persecutorum uulnera iste sanabat. § 72 Petrus uero K. 54 sq. sequebatur a longe. et bene a longe sequebatur iam F proximus negaturo; neque enim negare potuisset, si Christo proximus adhaesisset. sed fortasse et in hoc nobis maxima sit admiratione reuerendus, quod dominum non reliquit, etiam cum timeret. metus naturae est, cura pietatis. alienum quod timet, suum", + "candidate_score": 0.630108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_10", + "bdc_text": "Effecit hoc opusculi illius lectio et fratrum correctio apud me , quod ante annum unum omisi penitus interesse abusui misse , et sic perseverare pergam .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1762", + "psc_text": "uero K. 54 sq. sequebatur a longe. et bene a longe sequebatur iam F proximus negaturo; neque enim negare potuisset, si Christo proximus adhaesisset. sed fortasse et in hoc nobis maxima sit admiratione reuerendus, quod dominum non reliquit, etiam cum timeret. metus naturae est, cura pietatis. alienum quod timet, suum quod non fugit. quod sequitur deuotionis, quod negat obreptionis. conmune quod labitur, fidei quod paenitet. iam in domo principis sacerdotum ignis ardebat; accessit Petrus, ut calefaceret se, quia clauso domino calor mentis etiam in ipso refrixerat. § 73 quid sibi uult quod prima eum prodit 22,56 anciHaancilla, cum uiri utique magis eum potuerint recognoscere, 1b20 A nisi ut et iste sexus peccasse in necem domini uideretur, ut et iste sexus redimeretur per domini passionem? et ideo mulier resurrectionis accepit prima mysterium et mandata custodit, ut ueterem praeuaricationis aboleret errorem. 3 Ioh. 9,6 19 Marc. 14, 54, Ioh. 18, 18 24", + "candidate_score": 0.627494, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_19", + "bdc_text": "Domino Henrico Bullingero apud Tigurinos Christum concionanti , viro [ docto ac] pio , amico meo et fratri. . .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_799", + "psc_text": "sumus in Thomae digitis; quod enim erat ab initio, quod audiuimus et quod uidimus, oculis nostris perspeximus et manus nostrae scrutatae sunt de uerbo uitae: et uita apparuit. quando apparuit? quando uidimus. non sic adparebat, antequam uideretur. gratias ergo D domino, qui crucifixus est pro fide nostra, crucifixus est pro cupiditatibus nostris. mens mea in illo crucifixa est. § 97 Itaque et nunc qui uetus testamentum recensent. antequam cognoscant euangelium et quasi quaedam dominici corporis uestigia legant, uenturum putant et requirunt utrum ipse sit Christus dei filius, qui uenturus est. et cum legunt quando cum Abraham locutus est uel quando se dux militiae caelestis 7,20 ostendit, dicunt utique: tu es qui uenturus es an alium E 7,22 exspectamus? cum autem ueneuntuenerint ad euangelium et cognouerint inluminari caecos, ambulare claudos, audisse surdos, mundatos esse leprosos, mortuos resurrexisse, tunc dicunt: uidimus eum et oculis nostris perspeximus et in 6 Matth. 13, 16", + "candidate_score": 0.624754, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_1", + "bdc_text": "Seculum effluxisse videtur , Bullingere cordatissime , quod mutuis literis non lusimus .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_812", + "psc_text": "aura successus, uago motu proximos uerberamus, inopes ad suffragandum, faciles ad nocendum. harundines fiuuiosfluuios amant, et nos labentia mundi caduca delectant. § 105 Tamen hanc harundinem si quis de terrae uellat plantariis E et superfluis exuat, exspolians se ueterem hominem cum actibus eius et scribae uelociter scribentis manu temperet, incipit non harundo esse, sed calamus, qui praecepta caelestium scripturarum penetralibus mentis inprimat, tabulis cordis inscribat. de quo calamo habesdictum:lingua mea calamus scribae uelociter scribentis, quod ad Christum referre alii uolunt. uno igitur loco et uerbum et calamus legitur et scriba: uerbum, quia de genitali patris processit arcano — eructuauit cor F meum uerbum bonum — calamus, quia caro Christi paternae seriem uoluntatis expressit et linguae mandata diuinae sacri effusione cruoris inpleuit, scriba, quia calamo suo diuidua quadam distinctione noui et ueteris testamenti uel diuinitatis et carnis paternae nobis dispositionis mysteria reuelauit. 10 Coloss. 3, 9 11 et 14 Ps. 44,", + "candidate_score": 0.580019, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1", + "max_score": 0.671484, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_17_19", + "bdc_text": "Vale , mi Bullingere , et Traversum in albo tuo conserves , oro. Curie , 12 . kalendas augusti 1553 . Domino Henrico Bullingero apud Tigurinos Christum concionanti , viro [ docto ac] pio , amico meo et fratri. . .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1074", + "psc_text": "ostendendam unitatem sanctorum etiam prophetarum. § 31 Est alia causa, quae mihi uidetur alio tempore diligentius pertractanda, ne amplius sermonem protendamus, quam huius operis terminandi necessitas ftagitatflagitat, cur hoc nomen Hieremiae in testimonio Zachariae sic manere permissum uel potius sancti spiritus auctoritate praeceptum sit. est aput Hieremiam, quod emerit agrum a filio fratris sui et dederit ei argentum, non quidem sub hoc nomine pretii, quod positum est aput Zachariam, triginta argenteis, uerum tamen agri emtio non est aput Zachariam; quod autem prophetiam de triginta argenteis ad hoc interpretatus sit euangelista, quod modo de domino conpletum est, ut hoc esset eius pretium, manifestum est; sed ad hoc pertinere etiam illud de agro emto quod Hieremias dicit hinc potuit mystice significari, ut non hic Zachariae nomen poneretur, qui dixit triginta argenteis, sed Hieremiae, qui dixit de agro emto, ut lecto euangelio adque inuento nomine Hieremiae, lecto autem Hieremia et non inuento 10", + "candidate_score": 0.671484, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_17_19", + "bdc_text": "Vale , mi Bullingere , et Traversum in albo tuo conserves , oro. Curie , 12 . kalendas augusti 1553 . Domino Henrico Bullingero apud Tigurinos Christum concionanti , viro [ docto ac] pio , amico meo et fratri. . .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1078", + "psc_text": "Hieremiam repperitur. unde magis ex persona ipsius euangelistae accipiendum est eleganter et mystice insertum, quia hoc ex domini reuelatione cognouerit ad hanc rem, quae de Christi pretio facta est, huius modi pertinere prophetiam. liber quippe emti agri aput Hieremiam iubetur mitti in uas fictile et emitur hic de pretio domini ager figuli, et hoc ad sepulturam peregrinorum tamquam ad permansionem quietis eorum qui in hoc saeculo peregrinantes consepeliuntur Christo per baptismum. nam et illam emtionem agri hoc significare Hieremiae dicit dominus, quia erit permansio de captiuitate liberatorum in illa terra. haec tamquam delinianda arbitratus sum, cum admonerem, quid in his propheticis testimoniis in unum redactis et euangelicae narrationi conlatis diligentius adtentiusque requiratur. haec interposuit Mattheus de Iuda traditore. § 32 VIII. Deinde sequitur et dicit: nIesus autem stetit ante praesidem et interrogauit eum praeses dicens: tu es 5 Matth. 27, 9 et 10 15 cf. Col. 2,12 22 *Matth. 27,", + "candidate_score": 0.668731, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_0", + "bdc_text": "Domino Henrico Bullingero Christum apud Tigurinos praedicanti , viro docto et pio , Ioannes Traversus Rhętus S. D .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_391", + "psc_text": "iohannes ElL praedicationem H XXXXIII Ang. Sect. III pars 4. 8 sic enim exorsus est: initium euangelii Iesu Christi filii dei, sicut scriptum est in Esaia propheta: ecce mitto angelum meum ante faciem tuam, qui praeparabit uiam tuam. suoxuox clamantis in deserto: parate uiam domini, rectas facite semitas eius. fuit Iohannes in deserto baptizans et praedicans baptismum paenitentiae in remissionem peccatorum, et cetera. et Lucas post uerba, ubi ait: et Iesus proficiebat sapientia, aetate et gratia apud deum et homines, de lohannisIohannis praedicatione iam sequitur dicens: anno autem quinto decimo imperii Tiberii Caesaris procurante Pontio Pilato Iudaeam, tetrarcha autem Galilaeae Herode, Philippo autem fratre eius tetrarcha Itureae et Traconitidis regionis et Lysania Abillianae tetrarcha, sub principibus sacerdotum Anna et Caifa factum est uerbum domini super Iohannem filium Zachariae in deserto, et cetera. Iohannes quoque apostolus in euangelistis 1 *Marc. 1, 1-4 2 cf. Mal. 8, 1 4 cf. Esai. 40,", + "candidate_score": 0.643669, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_0", + "bdc_text": "Domino Henrico Bullingero Christum apud Tigurinos praedicanti , viro docto et pio , Ioannes Traversus Rhętus S. D .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_677", + "psc_text": "Hx cafarnauin CP 0 18 ipsius BRTD, eiusdem ipsius cett., edd. 19 cafarn. CP 0, in c. N1 20 et pr. om. RTD est alt. om. BRTD inferimus 9, inseruimus rael 21 quodmodo Bl 22 indicat p 23 omnem B diabulus T XXXXIII AUIr. Beet. III pars 4. 13 ab eo usque ad tempus. uet regressus est Iesus in uirtute spiritus in Galilaeam, et fama exiit per uniuersam regionem de illo. et ipse docebat in synagogis eorum et magnificabatur ab omnibus. et uenit Nazareth, ubi erat nutritus, et intrauit secundum consuetudinem suam die sabbati in synagogam et surrexit legere. et traditus est illi liber prophetae Esaiae. et ut reuoluit librum, inuenit locum, ubi scriptum erat: spiritus domini super me, propter quod unxit me, euangelizare pauperibus misit me, praedicare captiuis remissionem et caecis uisum, dimittere confractos in remissionem, praedicare annum domini acceptum et diem retributionis. et cum plicasset librum, reddidit ministro", + "candidate_score": 0.641049, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_0", + "bdc_text": "Domino Henrico Bullingero Christum apud Tigurinos praedicanti , viro docto et pio , Ioannes Traversus Rhętus S. D .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_496", + "psc_text": "Iam nunc de illo sermone prolixo, quem secundum Mattheum in monte habuit dominus, uideamus, utrum ei ceteri euangelistae nibil aduersari uideantur. Marcus quippe non eum commemorauit omnino nec aliquid eius simile dixit nisi quasdamquasi sententias non contextim, sed sparsim, quas dominus locis aliis repetiuit. reliquit tamen locum in textu narrationis suae, ubi intellegamus hunc dictum esse sermonem, sed ab eo praetermissum: et erat, inquit, praedicans in synagogis eorum et omni Galilaea et demonia eiciens. in hac praedicatione, quam dicit eum habuisse in omni Galilaea, intellegitur etiam sermo iste habitus in monte, cuius commemorationem facit Mattheus. namque idem Marcus ita sequitur: et uenit ad eum leprosus deprecans eum et genu flexo dixit: si uis, potes me mundare, et cetera. de hoc leproso mundato talia conectit, ut ipse 3 *Ioh. 4, 1-3 11 cf.Matth.5,1-7,29 1SMarc.l,39 23 *ib.40 1 contexmsse RTD N χψPr a, contexisae M, conexisse HALU g iohannen CPF 2 etiam", + "candidate_score": 0.635251, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_16", + "bdc_text": "Communia tibi sunt nociora , quam possim declarare preterea .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1403", + "psc_text": "ita iam dei misericordia gubernantur, ut ad ea quoque perueniant adque ita securi de hoc saeculo abscedant. qui profecto, et priusquam Christianorum numero socientur, utiliores sunt quam hi qui, cum iam Christiani appellentur et christianisChristianis sacramentis inbuti sint, talia suadent, ut quibus ea persuaserint secum in aeternam poenam pertrahant. quos membrorum corporalium nomine tamquam manum uel oculum scandalizantem iubet erui a corpore, hoc est ab ipsa unitatis societate. ut sine his potius ueniatur ad uitam, quam cum eis eatur in gehennam. hoc ipso autem separantur, a quibus separantur, quod eis mala suadentibus, hoc est soandalizantibusscandalizantibus, non consentitur. et si quidem omnibus bonis, cum quibus eis notitia est, etiam de hac peruersitate innotescunt, ab omnium penitus societate adque ab ipsa diuinorum sacramentorum participatione separantur; si autem quibusdam ita noti sunt, 15 cf. Marc. 9, 42-49 1 improbraret p 2 audire CP sacramenta suscipere E* nomina HAlL, nomine A2 4 ob om.", + "candidate_score": 0.618675, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis", + "max_score": 0.670275, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_18_20", + "bdc_text": "kalendas augusti 1553 . Domino Henrico Bullingero apud Tigurinos Christum concionanti , viro [ docto ac] pio , amico meo et fratri. . . cum primis amatissimo .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_531", + "psc_text": "passio, cui infirmo fuerat praedicta negatio. Petro sancto primo apostolo Dominus ipse Jesus in Evangelio, quod modo cum legeretur, audivimus, passionem suam praenuntiavit dicens: Cum esses junior, cingebas te, et ibas quo velles; cum autem senex fueris factus, extendes manus tuas, et alter te cinget, et feret quo tu non vis. Et ipse Evangelista consequenter exposuit nobis quid dictum fuerit: Hoc autem, inquit, dicebat Dominus, significans qua morte clarificaturus erat Deum (Joan. XXI, 18, 19) . Passionem ejus, crucem ejus praenuntiavit ei ipse Dominus Christus, sed jam amanti, non neganti. Utrumque enim tempus servavit in eo medicus: negavit infirmus, amavit sanus. Ostendit ei Dominus, eidem Petro ostendit Petrum, quando temeraria quadam fiducia promiserat pro Christo se esse moriturum, cum venisset Christus pro Petro moriturus. Animam, inquit, tuam pro me ponis? Amen dico tibi; antequam gallus cantet, ter me negabis (Id. XIII, 38) . Sanabo te: sed prius est ut aeger", + "candidate_score": 0.670275, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_18_20", + "bdc_text": "kalendas augusti 1553 . Domino Henrico Bullingero apud Tigurinos Christum concionanti , viro [ docto ac] pio , amico meo et fratri. . . cum primis amatissimo .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_436", + "psc_text": ". Factum est quod praedixerat medicus: fieri non potuit quod praesumpsit aegrotus. Sed quid? Continuo respexit eum Dominus. Sic scriptum est, sic loquitur Evangelium: Respexit eum Dominus, et exiit foras, et flevit amare (Luc. XXII, 61, 62) . Exiit foras: hoc est, confiteri. Flevit amare, qui noverat amare. Dulcedo secuta est in amore, cujus amaritudo praecesserat in dolore. CAPUT IV. 4. Petro Ecclesiae unitatem significanti oves a Christo commendatae. Cur ter interrogatus Petrus de suo amore. Merito etiam post resurrectionem Dominus ipsi Petro oves suas commendavit pascendas. Non enim inter discipulos solus meruit pascere dominicas oves: sed quando Christus ad unum loquitur, unitas commendatur; et Petro primitus, quia in Apostolis Petrus est primus. Simon Joannis, inquit Dominus, amas me? Respondit ille, Amo. Et iterum interrogatus, iterum respondit. Et tertio interrogatus, et tanquam illi non credatur, contristatur. Sed quomodo ei non credebat, qui cor ejus videbat? Denique post illam tristitiam sic", + "candidate_score": 0.661537, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_18_20", + "bdc_text": "kalendas augusti 1553 . Domino Henrico Bullingero apud Tigurinos Christum concionanti , viro [ docto ac] pio , amico meo et fratri. . . cum primis amatissimo .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_195", + "psc_text": "scriptum est, Respexit illum Dominus. At ille amare flevit (Luc. XXII, 33, 61, 62) . Amara erat recordatio negationis, ut dulcis esset gratia redemptionis. Nisi desertus, non negaret; nisi respectus, non fleret. Odit Deus praesumptores de viribus suis, et tumorem istum in eis, quos diligit, tanquam medicus secat. Secando quidem infert dolorem: sed firmat postea sanitatem. Itaque resurgens Dominus commendat Petro oves suas, illi negatori; sed negatori, quia praesumptori; postea pastori, quia amatori. Nam quare ter interrogat amantem, nisi ut compungat ter negantem? Proinde perfecit postea Petrus gratia Dei, quod primo non potuit fiducia sui. Nam posteaquam illi oves, non Petri, sed suas commendavit, ut non pasceret sibi, sed Domino, annuntiavit ei passionem futuram, quam primo perdiderat; quoniam praepropere festinabat. Cum senior, inquit, factus fueris, alter te cinget, et feret quo tu non vis. Hoc autem dixit, significans qua morte glorificaturus erat Dominum (Joan. XXI, 18 et 19) . Factum", + "candidate_score": 0.659117, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_18_20", + "bdc_text": "kalendas augusti 1553 . Domino Henrico Bullingero apud Tigurinos Christum concionanti , viro [ docto ac] pio , amico meo et fratri. . . cum primis amatissimo .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_452", + "psc_text": "Petro jam amanti Christus oves commendat. Resurgit Dominus, apparet discipulis. Videt jam Petrus viventem, cui morienti timuerat. Videt non Dominum occisum, sed mortem in Domino occisam. Jam ergo confirmatus exemplo carnis ipsius Domini, mortem non esse usque adeo metuendam, docetur amare. Modo opus est ut amet, jam viso Domino vivo post mortem: modo amet, modo securus amet; securus, quia secuturus. Dominus ergo: Petre, amas me? Et ille: Amo, Domine. Et Dominus: Non quia amas me, volo ut moriaris pro me; hoc enim ego jam feci pro te. Sed quid? Amas me? Quid mihi redditurus es, quia amas me? Amas me? Amo. Pasce oves meas. Et iterum hoc, et tertio hoc: ut ter confiteretur amor, quod ter negaverat timor. Videte, percipite, discite. Non aliud quam, Amas, interrogatur: non aliud quam, Amo, respondetur. Respondenti dicitur, Pasce oves meas. Et commendatis Petro ovibus suis, et commendato sibi Petro cum ovibus suis, jam praenuntiat", + "candidate_score": 0.653167, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_0_2", + "bdc_text": "Domino Henrico Bullingero Christum apud Tigurinos praedicanti , viro docto et pio , Ioannes Traversus Rhętus S. D . Seculum effluxisse videtur , Bullingere cordatissime , quod mutuis literis non lusimus . Hoc oblivionis intrinseci amoris pretextu interceptum haud dubito .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_436", + "psc_text": ". Factum est quod praedixerat medicus: fieri non potuit quod praesumpsit aegrotus. Sed quid? Continuo respexit eum Dominus. Sic scriptum est, sic loquitur Evangelium: Respexit eum Dominus, et exiit foras, et flevit amare (Luc. XXII, 61, 62) . Exiit foras: hoc est, confiteri. Flevit amare, qui noverat amare. Dulcedo secuta est in amore, cujus amaritudo praecesserat in dolore. CAPUT IV. 4. Petro Ecclesiae unitatem significanti oves a Christo commendatae. Cur ter interrogatus Petrus de suo amore. Merito etiam post resurrectionem Dominus ipsi Petro oves suas commendavit pascendas. Non enim inter discipulos solus meruit pascere dominicas oves: sed quando Christus ad unum loquitur, unitas commendatur; et Petro primitus, quia in Apostolis Petrus est primus. Simon Joannis, inquit Dominus, amas me? Respondit ille, Amo. Et iterum interrogatus, iterum respondit. Et tertio interrogatus, et tanquam illi non credatur, contristatur. Sed quomodo ei non credebat, qui cor ejus videbat? Denique post illam tristitiam sic", + "candidate_score": 0.647569, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_0_2", + "bdc_text": "Domino Henrico Bullingero Christum apud Tigurinos praedicanti , viro docto et pio , Ioannes Traversus Rhętus S. D . Seculum effluxisse videtur , Bullingere cordatissime , quod mutuis literis non lusimus . Hoc oblivionis intrinseci amoris pretextu interceptum haud dubito .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_187", + "psc_text": "Avertit, inquit, Dominus, faciem suam: ostendit Petro Petrum; sed postea respexit, et Petrum firmavit in petra. Imitemur ergo, fratres mei, quantum possumus, in Domino passionis exemplum. Implere poterimus, si ab illo poscamus adjumentum, non praeveniendo, sicut Petrus praesumens; sed sequendo et orando, sicut Petrus proficiens. Quando enim Petrus ter negavit, quid evangelista dicit, attendite: Et respexit eum Dominus, et recordatus est Petrus (Luc. XXII, 61) . Quid est, respexit eum? Non enim Dominus in facie corporali eum tanquam commemorando respexit. Non sic est: Evangelium legite. Dominus in interioribus domus judicabatur, Petrus in atrio tentabatur. Ergo respexit eum Dominus, non corpore, sed majestate; non oculorum carnis intuitu, sed misericordia altissima. Ille quia averterat faciem suam, respexit eum, et factus est liberatus. Ergo praesumptor periisset, nisi Redemptor respexisset. Et ecce lacrymis suis ablutus, correptus et ereptus praedicat Petrus. Praedicat qui negaverat: credunt qui erraverant. Valet in phreneticis medicina illa sanguinis Domini. Bibunt", + "candidate_score": 0.647174, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_0", + "bdc_text": "Domino Henrico Bullingero Christum apud Tigurinos praedicanti , viro docto et pio , Ioannes Traversus Rhętus S. D .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_306", + "psc_text": "Ista, ut potuimus, soluta quaestione, alteram aggrediamur, pro viribus quas dederit Dominus. Occurrit enim alia quaestio aliquanto, ut mihi videtur, obstrusior, et ad perscrutandum laboriosior, in qua me multum adjuvabit vestra intentio, et pro mea exiguitate ad Dominum deprecatio. Joannes iste tanta excellens gratia, ut quemadmodum dictum est, Dominum etiam ex utero salutaret, nondum loquendo, sed exsultando; cujus gratia in Deum jam tunc erat aperta, quando ejus caro in carne erat inclusa: hic ergo Joannes non invenitur inter discipulos Domini, sed invenitur potius discipulos habuisse cum Domino. Quid est hoc? Quis est iste homo? Homo tantus, quis homo tantus? quantus tantus homo? Tamen non sequebatur inter discipulos Dominum, et sequebantur eum discipuli: absit ut dicam, contra Dominum; sed tamen quasi extra Dominum. Discipulos habebat Christus, discipulos habebat Joannes: docebat Christus, docebat Joannes. Quid jam dicam? Baptizabat Joannes, baptizabat Christus. Plus hic de baptismo dico, a Joanne baptizatus est Christus. Ubi", + "candidate_score": 0.643189, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_19", + "bdc_text": "Domino Henrico Bullingero apud Tigurinos Christum concionanti , viro [ docto ac] pio , amico meo et fratri. . .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_531", + "psc_text": "passio, cui infirmo fuerat praedicta negatio. Petro sancto primo apostolo Dominus ipse Jesus in Evangelio, quod modo cum legeretur, audivimus, passionem suam praenuntiavit dicens: Cum esses junior, cingebas te, et ibas quo velles; cum autem senex fueris factus, extendes manus tuas, et alter te cinget, et feret quo tu non vis. Et ipse Evangelista consequenter exposuit nobis quid dictum fuerit: Hoc autem, inquit, dicebat Dominus, significans qua morte clarificaturus erat Deum (Joan. XXI, 18, 19) . Passionem ejus, crucem ejus praenuntiavit ei ipse Dominus Christus, sed jam amanti, non neganti. Utrumque enim tempus servavit in eo medicus: negavit infirmus, amavit sanus. Ostendit ei Dominus, eidem Petro ostendit Petrum, quando temeraria quadam fiducia promiserat pro Christo se esse moriturum, cum venisset Christus pro Petro moriturus. Animam, inquit, tuam pro me ponis? Amen dico tibi; antequam gallus cantet, ter me negabis (Id. XIII, 38) . Sanabo te: sed prius est ut aeger", + "candidate_score": 0.632884, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_19", + "bdc_text": "Domino Henrico Bullingero apud Tigurinos Christum concionanti , viro [ docto ac] pio , amico meo et fratri. . .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_477", + "psc_text": "a Domino. Et quid respondit timor, nisi humanam trepidationem? Quid respondit amor, nisi divinam professionem? Amare enim Deum, donum Dei est. Quando de amore Dominus Petrum interrogabat, quod dederat exigebat. 2. Petrus praedicitur passurus quod non volet. Quid tamen Dominus Petro praenuntiavit, unde est festus hic dies? « Cum esses junior, inquit, praecingebas te, et ibas quo velles: cum autem senueris, alter te cinget, et feret quo tu non vis » (Id. XXI, 18). Ubi est, « Tecum ero usque ad mortem » (Luc. XXII, 33)? ubi est, « Animam meam pro te ponam? » Ecce formidabis, ecce negabis, ecce plorabis; et pro quo mori timuisti, resurget, et firmaberis. Quid enim mirum, quia timuit Petrus, antequam resurgeret Christus? Ecce jam resurrexit Christus, jam apparet veritas animae et carnis, jam quod est in promisso, firmatur exemplo. Videtur Dominus vivus post crucem, post mortem, post sepulcrum. Parum est quod videtur: tangitur, contrectatur,", + "candidate_score": 0.625586, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Matthaeum", + "max_score": 0.669363, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_17_19", + "bdc_text": "Vale , mi Bullingere , et Traversum in albo tuo conserves , oro. Curie , 12 . kalendas augusti 1553 . Domino Henrico Bullingero apud Tigurinos Christum concionanti , viro [ docto ac] pio , amico meo et fratri. . .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Matthaeum_window_164", + "psc_text": "Et in alio loco: Communicet autem is qui catechizatur verbo ei qui se catechizat in omni bono (Galat. VI, 6) : ut quorum discipuli metunt spiritualia, consortes eos faciant carnalium suorum: non in avaritia, sed in necessitate. Haec historice diximus. Caeterum secundum anagogen, non licet magistris aurum et argentum, et pecuniam quae in zonis est, possidere. Aurum saepe legimus, pro sensu; argentum, pro sermone; aes, pro voce; haec nobis non licet ab aliis accipere, sed data a Domino possidere. Neque haereticorum et philosophorum perversaeque doctrinae suscipere disciplinas, non saeculi pondere premi, neque duplici esse animo, neque pedes nostros mortiferis vinculis alligari, sed sanctam terram ingredientes, esse nudos; neque habere virgam quae vertatur in colubrum, neque in aliquo praesidio carnis inniti (Exod. IV, 7; IV Reg. XVIII), quia istius modi virga et baculus arundineus est (Isai. XXXVI), quem si paululum presseris, frangitur, et manum transforat incumbentis. (Vers. 11.) In quamcumque enim", + "candidate_score": 0.669363, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_16_18", + "bdc_text": "Communia tibi sunt nociora , quam possim declarare preterea . Vale , mi Bullingere , et Traversum in albo tuo conserves , oro. Curie , 12 . kalendas augusti 1553 .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Matthaeum_window_164", + "psc_text": "Et in alio loco: Communicet autem is qui catechizatur verbo ei qui se catechizat in omni bono (Galat. VI, 6) : ut quorum discipuli metunt spiritualia, consortes eos faciant carnalium suorum: non in avaritia, sed in necessitate. Haec historice diximus. Caeterum secundum anagogen, non licet magistris aurum et argentum, et pecuniam quae in zonis est, possidere. Aurum saepe legimus, pro sensu; argentum, pro sermone; aes, pro voce; haec nobis non licet ab aliis accipere, sed data a Domino possidere. Neque haereticorum et philosophorum perversaeque doctrinae suscipere disciplinas, non saeculi pondere premi, neque duplici esse animo, neque pedes nostros mortiferis vinculis alligari, sed sanctam terram ingredientes, esse nudos; neque habere virgam quae vertatur in colubrum, neque in aliquo praesidio carnis inniti (Exod. IV, 7; IV Reg. XVIII), quia istius modi virga et baculus arundineus est (Isai. XXXVI), quem si paululum presseris, frangitur, et manum transforat incumbentis. (Vers. 11.) In quamcumque enim", + "candidate_score": 0.657478, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_18_20", + "bdc_text": "kalendas augusti 1553 . Domino Henrico Bullingero apud Tigurinos Christum concionanti , viro [ docto ac] pio , amico meo et fratri. . . cum primis amatissimo .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Matthaeum_window_354", + "psc_text": "ergo post confessionem suam, qua dixerat: Tu es Christus Filius Dei vivi; et praemium Salvatoris, quod audierat: Beatus es, Simon Barjona, quia caro et sanguis non revelavit tibi; sed Pater meus qui in coelis est, repente audit a Domino, oportere se ire Jerosolymam, ibique multa pati a senioribus et scribis, et principibus sacerdotum, et occidi, et tertia die resurgere, non [ Vict. tacet non] vult destrui confessionem suam; nec putat fieri posse ut Filius Dei occidatur: assumitque eum in affectum suum, vel separatim ducit, ne praesentibus caeteris condiscipulis magistrum videatur arguere, et coepit increpare illum amantis affectu, et optantis dicere: Absit a te, Domine: vel ut melius habetur in Graeco, ἵλεώς σοι, Κύριε, οὐ μὴ ἔσται σοι τοῦτο, hoc est, propitius sis tibi, Domine, non erit tibi hoc: non potest fieri, nec recipiunt aures meae, ut Dei Filius occidendus sit. Ad quem Dominus conversus, ait: Vade retro [Vict. addit me],", + "candidate_score": 0.657362, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.66918, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_10_12", + "bdc_text": "Effecit hoc opusculi illius lectio et fratrum correctio apud me , quod ante annum unum omisi penitus interesse abusui misse , et sic perseverare pergam . Cęterum audivi te valletudinarium per tempus aliquod fuisse . Doloribus tuis compassus sum ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.66918, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_4_6", + "bdc_text": "ego vero per immortales deos te ab cordis ergastulo nusquam emisi , licet inercia aut loci distancia preventus non accuerim calamum . Si obmissum est per temporis spacium , refundam frequencius scribendo . Tu interim , charissime frater , silencium meum boni consule .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4129", + "psc_text": "ut caveas ne majorem tristitiam des bonis fratribus torpore tuo, quam laetitiam alacritate jam dederas. Commendare te autem litteris quibus voluisti, tam superfluum putavi, quam si quisquam te mihi eodem modo commendare voluisset. EPISTOLA CCXLIV. Augustinus Chrisimo, consolans ne deficiat in adversis. Domino vere ac merito charissimo, et praedicando fratri CHRISIMO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Rumor ad me detulit (Deus faciat ut non sit) sic te animo perturbatum, ut multum mirer prudentiam tuam et christianum animum parum cogitare rerum terrenarum conditionem nullo modo aequari posse coelestibus, ubi cor nostrum et spes nostra collocanda est. Vir cordate, numquid aut totum bonum tuum in his rebus erat, quas nunc videris amittere; aut tam magnum bonum illic deputabas, ut eo subtracto sic tenebrescat mens nimia tristitia, quasi lumen ejus, non Deus, sed terra sit? Audivi enim (jam dixi, Deus faciat ut falsum audierim) quod tibi manus etiam velles inferre; quod melius non", + "candidate_score": 0.662063, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_4_6", + "bdc_text": "ego vero per immortales deos te ab cordis ergastulo nusquam emisi , licet inercia aut loci distancia preventus non accuerim calamum . Si obmissum est per temporis spacium , refundam frequencius scribendo . Tu interim , charissime frater , silencium meum boni consule .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4151", + "psc_text": "XXIV, 13): conjungere Domino, ut crescat in novissimis vita tua. Scio enim non deesse recreationem cordis de fratribus bonis. Huc adjunge promissiones Dei fideles, magnas, certas, sempiternas, ipsiusque tolerantiae imperturbabilem ineffabilemque mercedem: et vide quam verum Domino cantes, Secundum multitudinem dolorum meorum in corde meo, consolationes tuae jucundaverunt animam meam (Psal. XCIII, 19). Mitte fratri Firmo litteras nostras. Sanctitatem tuam et familiam Dei, quae tuo ministerio gubernatur, fratres et sorores quae apud nos sunt nobiscum, in Domino resalutant. ( Et alia manu: ) Incolumes pro nobis oretis, dilectissimi et sancti fratres. Ego Alypius impensissime saluto Sinceritatem tuam, omnesque tibi in Domino conjunctos; atque ut hanc tanquam meam epistolam deputes, peto: etsi enim aliam propriam mittere potuissem, tamen malui huic suscribere, ut unanimitatem nostram una etiam pagina testaretur. EPISTOLA CCXLIX. Augustinus Restituto, quatenus mali tolerandi in Ecclesia. Domino desiderantissimo, et honorifica sinceritate charissimo fratri, et condiacono RESTITUTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem.", + "candidate_score": 0.660824, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_5_7", + "bdc_text": "Si obmissum est per temporis spacium , refundam frequencius scribendo . Tu interim , charissime frater , silencium meum boni consule . Opusculum Ioannis Calvini De supersticionibus mihi tuo nomine oblatum habui et cum desiderio legi , nec sine proventu .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3581", + "psc_text": "enim omnis occasio gratissima est, per quam scribo vestrae Reverentiae; testem invocans Deum quod si posset fieri, assumptis alis columbae, vestris amplexibus implicarer, semper quidem pro merito virtutum vestrarum, sed nunc maxime, quia cooperatoribus et auctoribus vobis, haeresis Celestiana jugulata est: quae ita infecit corda multorum, ut cum superatos damnatosque esse se sentiant, tamen venena mentium non omittant; et, quod solum possunt, nos oderint, per quos putant se libertatem docendae haereseos perdidisse. CAPUT II. 2. Quod autem quaeritis utrum rescripserim contra libros Anniani, pseudodiaconi Celedensis, qui copiosissime pascitur, ut alienae blasphemiae verba frivola subministret: sciatis me ipsos libros in schedulis missos a sancto fratre Eusebio presbytero suscepisse, non ante multum temporis; et exinde vel ingruentibus morbis, vel dormitione sanctae et venerabilis filiae vestrae Eustochii, ita doluisse, ut propemodum contemnendos putarem. In eodem enim luto haesitat, et exceptis verbis tinnulis atque emendicatis, nihil aliud loquitur. Tamen multum egimus; ut dum epistolae", + "candidate_score": 0.654101, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_6_8", + "bdc_text": "Tu interim , charissime frater , silencium meum boni consule . Opusculum Ioannis Calvini De supersticionibus mihi tuo nomine oblatum habui et cum desiderio legi , nec sine proventu . Delatus fui apud te per aliquos fratres bono zelo adhuc versari in aliquibus supersticionibus , maxime eo , quod facta concione in templo morabar , dum papistica missa finiebatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_683", + "psc_text": "Hoc propter concilium insinuare curavi Venerabilitati tuae, quod etiam ipsi non celavi, sed ei fideliter quid institutum esset aperui: ut si intra annum causam suam, si forte sibi aliquid agendum putat, agere neglexerit, deinceps ejus vocem nemo audiat. Nos autem, beatissime domine et venerabiliter suscipiende pater, si haec indicia malae conversationis clericorum, maxime cum fama non bona eos coeperit comitari, non putaverimus eo modo vindicanda, quo in concilio constitutum est; incipimus cogi ea quae sciri non possunt, velle discutere, et aut incerta damnare, aut vere incognita praeterire. Ego certe presbyterum, et qui die jejunii, quo ejusdem loci etiam Ecclesia jejunabat, valefaciens collegae suo ejusdem loci presbytero, apud famosam mulierem, nullum secum clericum habens, remanere et prandere et coenare ausus est, et in una domo dormire, removendum ab officio presbyterii arbitratus sum, timens ei deinceps Ecclesiam Dei committere. Quod si forte judicibus ecclesiasticis aliud videtur, quia sex episcopis causam presbyteri terminari", + "candidate_score": 0.652873, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_4_6", + "bdc_text": "ego vero per immortales deos te ab cordis ergastulo nusquam emisi , licet inercia aut loci distancia preventus non accuerim calamum . Si obmissum est per temporis spacium , refundam frequencius scribendo . Tu interim , charissime frater , silencium meum boni consule .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.652442, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_7_9", + "bdc_text": "Opusculum Ioannis Calvini De supersticionibus mihi tuo nomine oblatum habui et cum desiderio legi , nec sine proventu . Delatus fui apud te per aliquos fratres bono zelo adhuc versari in aliquibus supersticionibus , maxime eo , quod facta concione in templo morabar , dum papistica missa finiebatur . Veritas tibi fuit aperta , missam illam licet cum omnibus ceremoniis iamdudum abrogaveram .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2168", + "psc_text": "Memor debiti quod ex tua petitione et mea promissione factum est, religiosa famula Dei Paulina, persolutionis quoque ejus negligens esse non debui. Cum enim petivisses ut de invisibili Deo, utrum per oculos corporeos possit videri, prolixe aliquid copioseque ad te scriberem, negare non potui, ne sanctum tuum studium offenderem; sed promissum distuli, sive propter alias occupationes meas, sive quod a me id flagitaretur, unde aliquanto diutius cogitari oportebat. Sed cum tanta res esset quae, cogitando non tam quid de ea sentiendum dicendumve esset, quam quonam modo persuadendum iis qui diversa sentirent, fieret difficilior; finem aliquando dilationi adhibendum putavi, sperans divinum adjutorium magis mihi scribenti quam differenti adfuturum. Quamobrem primum mihi videtur plus valere in hac inquisitione vivendi quam loquendi modum. Nam qui didicerunt a Domino Jesu Christo mites esse et humiles corde (Matth. XXI, 29), plus cogitando et orando proficiunt, quam legendo et audiendo. Nec ideo tamen agere partes suas", + "candidate_score": 0.649814, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_5_7", + "bdc_text": "Si obmissum est per temporis spacium , refundam frequencius scribendo . Tu interim , charissime frater , silencium meum boni consule . Opusculum Ioannis Calvini De supersticionibus mihi tuo nomine oblatum habui et cum desiderio legi , nec sine proventu .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.648954, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_3_5", + "bdc_text": "Tu equidem tuis litteris ad fratres Curienses exaratis ferme omnibus Traversi tui memoriam conservasse confessus es ; ego vero per immortales deos te ab cordis ergastulo nusquam emisi , licet inercia aut loci distancia preventus non accuerim calamum . Si obmissum est per temporis spacium , refundam frequencius scribendo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4151", + "psc_text": "XXIV, 13): conjungere Domino, ut crescat in novissimis vita tua. Scio enim non deesse recreationem cordis de fratribus bonis. Huc adjunge promissiones Dei fideles, magnas, certas, sempiternas, ipsiusque tolerantiae imperturbabilem ineffabilemque mercedem: et vide quam verum Domino cantes, Secundum multitudinem dolorum meorum in corde meo, consolationes tuae jucundaverunt animam meam (Psal. XCIII, 19). Mitte fratri Firmo litteras nostras. Sanctitatem tuam et familiam Dei, quae tuo ministerio gubernatur, fratres et sorores quae apud nos sunt nobiscum, in Domino resalutant. ( Et alia manu: ) Incolumes pro nobis oretis, dilectissimi et sancti fratres. Ego Alypius impensissime saluto Sinceritatem tuam, omnesque tibi in Domino conjunctos; atque ut hanc tanquam meam epistolam deputes, peto: etsi enim aliam propriam mittere potuissem, tamen malui huic suscribere, ut unanimitatem nostram una etiam pagina testaretur. EPISTOLA CCXLIX. Augustinus Restituto, quatenus mali tolerandi in Ecclesia. Domino desiderantissimo, et honorifica sinceritate charissimo fratri, et condiacono RESTITUTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem.", + "candidate_score": 0.646332, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_9_11", + "bdc_text": "Veritas tibi fuit aperta , missam illam licet cum omnibus ceremoniis iamdudum abrogaveram . Effecit hoc opusculi illius lectio et fratrum correctio apud me , quod ante annum unum omisi penitus interesse abusui misse , et sic perseverare pergam . Cęterum audivi te valletudinarium per tempus aliquod fuisse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.643394, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_3_5", + "bdc_text": "Tu equidem tuis litteris ad fratres Curienses exaratis ferme omnibus Traversi tui memoriam conservasse confessus es ; ego vero per immortales deos te ab cordis ergastulo nusquam emisi , licet inercia aut loci distancia preventus non accuerim calamum . Si obmissum est per temporis spacium , refundam frequencius scribendo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.64135, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_16", + "bdc_text": "Communia tibi sunt nociora , quam possim declarare preterea .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3715", + "psc_text": "Nec vos judicetis esse malevolas, quando hoc indicatis. Magis quippe innocentes non estis, si sorores vestras, quas indicando corrigere potestis, tacendo perire permittitis. Si enim soror tua vulnus haberet in corpore, quod vellet occultari, dum timeret secari, nonne crudeliter abs te sileretur, et misericorditer indicaretur? Quanto ergo potius eam debes manifestare, ne perniciosius putrescat in corde? Sed antequam aliis demonstretur, per quas convincenda est si negaverit, praepositae debet ostendi, si admonita neglexerit corrigi, ne forte possit secretius correpta non innotescere caeteris. Si autem negaverit, tunc neganti adhibendae sunt aliae, ut jam coram omnibus possit, non ab una teste argui, sed a duabus tribusve convinci. Convicta vero, secundum praepositae vel presbyteri arbitrium debet emendatoriam sustinere vindictam: quam si ferre recusaverit, et si ipsa non abscesserit, de vestra societate projiciatur. Non enim et hoc fit crudeliter, sed misericorditer, ne contagione pestifera plurimas perdat. Et hoc quod dixi de oculo non figendo, etiam", + "candidate_score": 0.639051, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_5", + "bdc_text": "Si obmissum est per temporis spacium , refundam frequencius scribendo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3323", + "psc_text": "Sanctitatis tuae scripta venerunt; tamen posteaquam veni, eisque lectis rescriptorum debitorem me factum esse cognovi, reddendi tempus opperiebar: et ecce subito profecturi a nobis charissimi fratris nostri Albini acolythi gratissima occurrit occasio. De tua igitur quae mihi exoptatissima est salute laetatus, Sanctitati tuae salutationem debitam reddo. Semper autem debeo charitatem, quae sola, etiam reddita, semper detinet debitorem. Redditur enim cum impenditur, debetur autem etiamsi reddita fuerit; quia nullum est tempus quando impendenda jam non sit. Nec cum redditur amittitur, sed potius reddendo multiplicatur: habendo enim redditur, non carendo. Et cum reddi non possit nisi habeatur, nec haberi potest nisi reddatur: imo etiam cum redditur ab homine, crescit in homine; et tanto major acquiritur, quanto pluribus redditur. Quomodo autem negetur amicis, quae debetur et inimicis? Sed inimicis cauta impenditur, amicis secura rependitur. Agit tamen quantum potest, ut ab his etiam quibus pro malis bona retribuit, id recipiat quod impendit. Optamus quippe", + "candidate_score": 0.634579, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_6", + "bdc_text": "Tu interim , charissime frater , silencium meum boni consule .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2390", + "psc_text": "ventitabas, quanto saepius cum solo colloquebaris, tanto magis curaret existimationem tuam; ne his qui tui dicebantur inimici talem exitum daret, ut nihil cum illo aliud egisse putareris. Quod quidem nec ego credo, nec fratres mei qui te in loquelis audierunt, et auditu atque omni nutu viderunt signa benigni pectoris tui. Sed, obsecro te, ignosce credentibus: homines enim sunt, et in animis hominum tantae latebrae sunt, et tanti recessus, ut omnes suspiciosi cum merito culpentur, etiam laudari arbitrentur se debere, quod cauti sint. Causae stabant; ab uno eorum quos teneri ille repente praeceperat, gravissimam te passum fuisse injuriam noveramus. Frater quoque ejus, in quo Ecclesiam maxime persecutus est, nescio quid duriter quasi praeferens tibi respondisse dicebatur. Putabantur tibi ambo esse suspecti. Postulati cum abiissent, te illic remanente, et cum illo secretius, ut ferebatur, loquente, subito jussi sunt detineri. Amicitiam vestram non recentem, sed veterem, homines loquebantur. Famam confirmabat tanta conjunctio, et", + "candidate_score": 0.630568, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_13_15", + "bdc_text": "cum vero relacione fratrum sanitatem pristinam recuperaveris , est quod gaudeo , et in eo statu dii te nobis incolumem diu conservent . Novarum rerum penes nos nihil est scriptu dignum . Italia solito morbo vexatur , bellicis tumultibus in Cesareanis castris .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1033", + "psc_text": "catholicos manifestos habeamus, damnantes suam pristinam vitam, et miserabilem errorem quo se arbitrabantur pro Ecclesia Dei facere quidquid inquieta temeritate faciebant! qui tamen ad hanc sanitatem non perducerentur, nisi legum istarum quae tibi displicent, vinculis tanquam phrenetici ligarentur. Quid illud alterum genus morbi gravissimi eorum, qui turbulentam quidem audaciam non habebant, sed quadam vetusta socordia premebantur, dicentes nobis, Verum quidem dicitis, non est quod respondeatur; sed durum est nobis traditionem parentum relinquere: nonne salubriter regula temporalium molestiarum excutiendi erant, ut tanquam de somno lethargico emergerent, et in salutem unitatis evigilarent? Quam multi ex ipsis nunc nobiscum gaudentes, pristinum pondus perniciosi sui operis accusant, et fatentur nos sibi molestos esse debuisse, ne tanquam mortifero somno, ita morbo veternosae consuetudinis interirent. 3. At enim quibusdam ista non prosunt. Numquid ideo negligenda est medicina, quia nonnullorum est insanabilis pestilentia? Tu non attendis nisi eos qui ita duri sunt, ut nec istam recipiant disciplinam.", + "candidate_score": 0.630524, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_7", + "bdc_text": "Opusculum Ioannis Calvini De supersticionibus mihi tuo nomine oblatum habui et cum desiderio legi , nec sine proventu .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3581", + "psc_text": "enim omnis occasio gratissima est, per quam scribo vestrae Reverentiae; testem invocans Deum quod si posset fieri, assumptis alis columbae, vestris amplexibus implicarer, semper quidem pro merito virtutum vestrarum, sed nunc maxime, quia cooperatoribus et auctoribus vobis, haeresis Celestiana jugulata est: quae ita infecit corda multorum, ut cum superatos damnatosque esse se sentiant, tamen venena mentium non omittant; et, quod solum possunt, nos oderint, per quos putant se libertatem docendae haereseos perdidisse. CAPUT II. 2. Quod autem quaeritis utrum rescripserim contra libros Anniani, pseudodiaconi Celedensis, qui copiosissime pascitur, ut alienae blasphemiae verba frivola subministret: sciatis me ipsos libros in schedulis missos a sancto fratre Eusebio presbytero suscepisse, non ante multum temporis; et exinde vel ingruentibus morbis, vel dormitione sanctae et venerabilis filiae vestrae Eustochii, ita doluisse, ut propemodum contemnendos putarem. In eodem enim luto haesitat, et exceptis verbis tinnulis atque emendicatis, nihil aliud loquitur. Tamen multum egimus; ut dum epistolae", + "candidate_score": 0.630394, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_8", + "bdc_text": "Delatus fui apud te per aliquos fratres bono zelo adhuc versari in aliquibus supersticionibus , maxime eo , quod facta concione in templo morabar , dum papistica missa finiebatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2234", + "psc_text": "quippe Moyses typum populi Judaeorum, in Christum passum postea credituri; ideo dictum est illi, Cum transiero, posteriora mea videbis: et caetera quae ibi dicuntur, mirabili sacramento praenuntiant Ecclesiam post futuram, unde modo longum est disputare. Quod autem dicere institueram, desiderio ejus etiam illud quod petierat, fuisse concessum, in libro Numerorum postea demonstratum est; ubi Dominus arguit contumaciam sororis ipsius, et dicit aliis Prophetis in visione se apparere et in somno, Moysi autem per speciem, non per aenigmata: ubi etiam addidit dicens: Et gloriam Domini vidit (Num. XII, 6-8). Quid ergo est quod eum sic fecit exceptum, nisi forte quia illa contemplatione dignum etiam tunc habuit populi sui talem rectorem, et ministrum in tota domo sua fidelem, ut quemadmodum concupiverat, videret Deum sicuti est; quae contemplatio cunctis filiis in fine promittitur? CAPUT XIV. 33. Ista credo considerans vir ille sanctus cujus verba tractamus, nec Apostoli, inquit, omnes Christum videbant, quoniam forte", + "candidate_score": 0.626071, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_3", + "bdc_text": "Tu equidem tuis litteris ad fratres Curienses exaratis ferme omnibus Traversi tui memoriam conservasse confessus es ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_445", + "psc_text": "ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non desistentibus, et ut cuique facultas dabatur, multa dicentibus. Ex quibus omnibus verbis nostris, quantum recordari potui, causae totius actionem, Dilectionem vestram fraudare nolui. Potestis enim ei litteras meas legere, ut vel approbet vera me scripsisse; vel ipse vobis, si quid melius recolit, incunctanter insinuet. CAPUT II. 3. Primo enim vitam nostram, quam vobis benevolentius fortasse quam verius narrantibus, se comperisse dicebat, praedicare dignatus est: adjungens se dixisse vobis, nos omnia, quae de nobis insinuaveratis, bene facere potuisse, si in Ecclesia faceremus. Deinde quaerere coepimus quaenam illa esset Ecclesia, ubi vivere sic oporteret; utrum illa quae, sicut sancta tanto ante Scriptura", + "candidate_score": 0.624575, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_14_16", + "bdc_text": "Novarum rerum penes nos nihil est scriptu dignum . Italia solito morbo vexatur , bellicis tumultibus in Cesareanis castris . Communia tibi sunt nociora , quam possim declarare preterea .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1033", + "psc_text": "catholicos manifestos habeamus, damnantes suam pristinam vitam, et miserabilem errorem quo se arbitrabantur pro Ecclesia Dei facere quidquid inquieta temeritate faciebant! qui tamen ad hanc sanitatem non perducerentur, nisi legum istarum quae tibi displicent, vinculis tanquam phrenetici ligarentur. Quid illud alterum genus morbi gravissimi eorum, qui turbulentam quidem audaciam non habebant, sed quadam vetusta socordia premebantur, dicentes nobis, Verum quidem dicitis, non est quod respondeatur; sed durum est nobis traditionem parentum relinquere: nonne salubriter regula temporalium molestiarum excutiendi erant, ut tanquam de somno lethargico emergerent, et in salutem unitatis evigilarent? Quam multi ex ipsis nunc nobiscum gaudentes, pristinum pondus perniciosi sui operis accusant, et fatentur nos sibi molestos esse debuisse, ne tanquam mortifero somno, ita morbo veternosae consuetudinis interirent. 3. At enim quibusdam ista non prosunt. Numquid ideo negligenda est medicina, quia nonnullorum est insanabilis pestilentia? Tu non attendis nisi eos qui ita duri sunt, ut nec istam recipiant disciplinam.", + "candidate_score": 0.623014, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_5", + "bdc_text": "Si obmissum est per temporis spacium , refundam frequencius scribendo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1264", + "psc_text": "offertur, non humana praesumptione, sed auctoritate divina, temporibus congrua sacra mysteria celebrantur, non Deus aut religio commutatur. QUAESTIO QUARTA. De eo quod scriptum est: In qua mensura mensi fueritis, remetietur vobis (Matth. VII, 2). 22. Jam nunc deinde videamus quale sit quod de mensura peccati atque supplicii proposuit, sic Evangelio calumniatus: Minatur, inquit, Christus sibi non credentibus, aeterna suplicia (Joan III, 18); et alibi ait: « In qua mensura mensi fueritis, remetietur vobis. » Satis, inquit, ridicule atque contrarie: nam si ad mensuram redditurus est poenam, et omnis mensura circumscripta est fine temporis, quid sibi volunt minae infiniti supplicii? 23. Istam quaestionem a qualicumque philosopho esse objectam atque propositam, difficile est credere: quippe qui ait, Omnis mensura circumscribitur tempore, quasi non soleat nisi temporum esse mensura, sicut horarum et dierum et annorum; vel sicut dicimus brevem syllabam simplum habere temporis, ad syllabam longam. Puto enim modios et rabones, urnas et", + "candidate_score": 0.621854, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_8", + "bdc_text": "Delatus fui apud te per aliquos fratres bono zelo adhuc versari in aliquibus supersticionibus , maxime eo , quod facta concione in templo morabar , dum papistica missa finiebatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3349", + "psc_text": "per Jesum Christum Dominum nostrum, multa et multipliciter est locutus; non solum illud omne tristitiae nubilum fugit de cordibus nostris, sed etiam tantum ibi laetitiae lumen infulsit, ut nihil egisse in nobis videretur ille moeror et timor, nisi successurorum ampliorem flagrantiam gaudiorum. 2. Itaque, frater charissime, quamvis non te videamus oculis carnis, animo tamen in fide Christi, in gratia Christi, in membris Christi tenemus, amplectimur, osculamur; et remeante a nobis ad te nostrorum invicem colloquiorum sanctissimo et fidelissimo perlatore, quem voluisti esse apud nos non solum advectorem scriptorum tuorum, verum etiam narratorem testemque factorum, rescripta persolvimus, et aliquanto diutius tecum sermocinamur, admonentes ut docendis instes, quibus terrendis satis, quantum comperimus, institisti. Sunt enim quidam, qui justissime damnatas impietates adhuc liberius defendendas putant; et sunt qui occultius penetrant domos, et quod in aperto jam clamare metuunt, in secreto seminare non quiescunt: sunt autem qui omnino silverunt, magno timore compressi, sed adhuc", + "candidate_score": 0.618747, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_13_15", + "bdc_text": "cum vero relacione fratrum sanitatem pristinam recuperaveris , est quod gaudeo , et in eo statu dii te nobis incolumem diu conservent . Novarum rerum penes nos nihil est scriptu dignum . Italia solito morbo vexatur , bellicis tumultibus in Cesareanis castris .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1032", + "psc_text": "insidiarum generibus gravibus graviter infestantes, si sic contemneremus et toleraremus, ut nihil omnino quod ad eos terrendos ac corrigendos valere posset, excogitaretur et ageretur a nobis, vere malum pro malo redderemus. Si enim quisquam inimicum suum periculosis febribus phreneticum factum, currere videret in praeceps, nonne tunc potius malum pro malo redderet, si eum sic currere permitteret, quam si corripiendum ligandumque curaret? Et tamen tunc ei molestissimus et adversissimus videretur, quando utilissimus et misericordissimus extitisset: sed plane salute reparata tanto uberius ei gratias ageret, quanto sibi eum minus pepercisse sensisset. O si possem tibi ostendere, ex ipsis Circumcellionibus quam multos jam catholicos manifestos habeamus, damnantes suam pristinam vitam, et miserabilem errorem quo se arbitrabantur pro Ecclesia Dei facere quidquid inquieta temeritate faciebant! qui tamen ad hanc sanitatem non perducerentur, nisi legum istarum quae tibi displicent, vinculis tanquam phrenetici ligarentur. Quid illud alterum genus morbi gravissimi eorum, qui turbulentam quidem audaciam non", + "candidate_score": 0.618713, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_4", + "bdc_text": "ego vero per immortales deos te ab cordis ergastulo nusquam emisi , licet inercia aut loci distancia preventus non accuerim calamum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2256", + "psc_text": "Porro si ea quae in animo nostro sunt corporibus locisque simillima, non tamen locorum spatiis atque finibus continentur, nec intervallis localibus in nostra memoria reponuntur; quanto magis illa quae nullam gerunt similitudinem corporum, charitas, gaudium, longanimitas, pax, benignitas, bonitas, fides, mansuetudo, continentia, nulla locorum spatia tenent, nulla intercapedine separantur, aut aliqua oculi cordis, quo radios suos mittant et ea videant, intervalla conquirunt! Nonne omnia in uno sunt sine angustia, et suis terminis nota sunt, sine circuitu regionum? Aut dic in quo loco videas charitatem; quae tamen in tantum tibi cognita est, in quantum eam potes mentis acie contueri: quam non ideo magnam nosti, quia ingentem aliquam molem conspiciendo lustrasti; nec cum tibi intus loquitur, ut secundum eam vivas, ullis perstrepit sonis; nec ut eam cernas, corporalium lumen erigis oculorum; nec ut eam fortiter teneas, corporalium vires praeparas lacertorum; nec cum tibi venit in mentem, sentis ejus incessum. 44. Ecce etiam", + "candidate_score": 0.61841, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_13_15", + "bdc_text": "cum vero relacione fratrum sanitatem pristinam recuperaveris , est quod gaudeo , et in eo statu dii te nobis incolumem diu conservent . Novarum rerum penes nos nihil est scriptu dignum . Italia solito morbo vexatur , bellicis tumultibus in Cesareanis castris .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_729", + "psc_text": "et ego amicissimam reprehensionem gratissime accipiam, etiam si reprehendi non meruit quod recte defendi potest; aut agnoscam simul et benevolentiam tuam, et culpam meam, et, quantum Dominus donat, in alio gratus, in alio emendatus inveniar. 4. Quid ergo, fortasse dura, sed certe salubria verba tua, tanquam caestus Entelli, pertimescam? Caedebatur ille, non curabatur; et ideo vincebatur, non sanabatur. Ego autem, si medicinalem correptionem tuam tranquillus accepero, non dolebo: si vero infirmitas, vel humana, vel mea, etiam cum veraciter arguor, non potest nisi aliquantulum contristari, melius tumor capitis dolet, dum curatur, quam dum ei parcitur, non sanatur. Hoc est enim quod acute vidit qui dixit, Utiliores esse plerumque inimicos jurgantes, quam amicos objurgare metuentes. Illi enim dum rixantur, dicunt aliquando vera quae corrigamus; isti autem minorem quam oportet, exhibent justitiae libertatem, dum amicitiae timent exasperare dulcedinem. Quapropter etsi bos, ut tibi videris, lassus senectute forte corporis, non vigore animi tamen, in", + "candidate_score": 0.618152, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_16", + "bdc_text": "Communia tibi sunt nociora , quam possim declarare preterea .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2149", + "psc_text": "Christi societas per omnes transmarinas gentes, cujus societatis nos communione gaudemus, et ideo ab eis innocentibus utique sacrilega diremptione separantur: si vero acta est ibi ista causa, quis non intelligat, quis non sentiat, quis non videat, eos in ea victos, quorum inde communio separata est? Eligant ergo utrum malint credere, quod pronuntiaverunt ecclesiastici cognitores, an quod murmurant victi litigatores. Adversus istam complexionem dictu brevissimam, intellectu facillimam, attendite pro vestra prudentia diligenter, quam nihil sobrium responderi possit; et tamen malus Polemo magis ebrietate inveterati erroris evertitur. Date veniam prolixiori fortassis epistolae quam jucundiori; verumtamen, ut arbitror, utiliori quam blandiori, domini honorabiles et merito suscipiendi, charissimi ac desiderantissimi fratres. De adventu autem nostro ad vos, utrorumque desiderium Deus impleat. Quanto enim charitatis ardore accendamur ad visendos vos, verbis explicare non possumus; sed vos benigne credere minime dubitamus. EPISTOLA CXLV. Anastasio rescribens Augustinus, docet non per legem sed per gratiam, neque timore sed", + "candidate_score": 0.614016, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_14_16", + "bdc_text": "Novarum rerum penes nos nihil est scriptu dignum . Italia solito morbo vexatur , bellicis tumultibus in Cesareanis castris . Communia tibi sunt nociora , quam possim declarare preterea .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1034", + "psc_text": "sui operis accusant, et fatentur nos sibi molestos esse debuisse, ne tanquam mortifero somno, ita morbo veternosae consuetudinis interirent. 3. At enim quibusdam ista non prosunt. Numquid ideo negligenda est medicina, quia nonnullorum est insanabilis pestilentia? Tu non attendis nisi eos qui ita duri sunt, ut nec istam recipiant disciplinam. De talibus enim scriptum est: Frustra flagellavi filios vestros; disciplinam non receperunt (Jer. II, 30). Puto tamen quia dilectione, non odio flagellati sunt Sed debes etiam tam multos attendere, de quorum salute gaudemus. Si enim terrerentur, et non docerentur, improba quasi dominatio videretur. Rursus si docerentur et non terrerentur, vetustate consuetudinis obdurati ad capessendam viam salutis pigrius moverentur; quandoquidem multi, quos bene novimus, reddita sibi ratione et manifestata divinis testimoniis veritate, respondebant nobis, cupere se in Ecclesiae catholicae communionem transire, sed violentas perditorum hominum inimicitias formidare: quas quidem pro justitia et pro aeterna vita utique contemnere debuerunt; sed talium infirmitas,", + "candidate_score": 0.613951, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_9", + "bdc_text": "Veritas tibi fuit aperta , missam illam licet cum omnibus ceremoniis iamdudum abrogaveram .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_881", + "psc_text": "voce pronuntias, cerimonias Judaeorum et perniciosas esse et mortiferas Christianis, et quicumque eas observaverit, sive ex Judaeis, sive ex Gentibus, eum in barathrum diaboli devolutum; ita ego hanc vocem tuam omnino confirmo, et addo: Quicumque eas observaverit, sive ex Judaeis, sive ex Gentibus, non solum veraciter, verum etiam simulate, eum in barathrum diaboli devolutum. Quid quaeris amplius? Sed sicut tu simulationem Apostolorum ab hujus temporis ratione secernis: ita ego Pauli apostoli veracem tunc in his omnibus conversationem ab hujus temporis, quamvis minime simulata, cerimoniarum Judaicarum observatione secerno; quoniam tunc fuit approbanda, nunc detestanda. Ita quamvis legerimus, Lex et Prophetae usque ad Joannem Baptistam (Luc. XVI, 16); et quia propterea quaerebant Judaei Christum interficere, quia non solum solvebat sabbatum, sed et Patrem suum dicebat Deum, aequalem se faciens Deo (Joan. V, 18); et quia gratiam pro gratia accepimus; et quoniam Lex per Moysen data est, Gratia autem et veritas per Jesum", + "candidate_score": 0.600954, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_9", + "bdc_text": "Veritas tibi fuit aperta , missam illam licet cum omnibus ceremoniis iamdudum abrogaveram .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3072", + "psc_text": "(I Joan. I, 8, 9). Propter hanc spem dicit universa Ecclesia, Dimitte nobis debita nostra, ut non superbientes, sed confitentes mundet nos ab omni iniquitate, atque ita sibi Dominus Christus exhibeat in illa die gloriosam Ecclesiam non habentem maculam, aut rugam, aut aliquid ejusmodi; quam modo mundat lavacro aquae in verbo: quia neque aliquid remanet in Baptismo, quod non dimittatur omnium praeteritorum peccatorum (si tamen ipse Baptismus non frustra foris habeatur, sed aut intus detur, aut si jam foris datus est, non foris cum illo remaneatur); et quidquid ab eis qui post acceptum Baptismum hic vivunt, infirmitate humana contrahitur quarumcumque culparum, propter ipsum lavacrum dimittitur. Neque enim aliquid prodest non baptizato dicere, Dimitte nobis debita nostra. 40. Ita modo mundat Ecclesiam suam lavacro aquae in verbo, ut tunc eam sibi exhibeat non habentem maculam aut rugam, aut aliquid ejusmodi, totam scilicet pulchram atque perfectam, quando absorbebitur mors in victoriam (I", + "candidate_score": 0.593464, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", + "max_score": 0.666914, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_10_12", + "bdc_text": "Effecit hoc opusculi illius lectio et fratrum correctio apud me , quod ante annum unum omisi penitus interesse abusui misse , et sic perseverare pergam . Cęterum audivi te valletudinarium per tempus aliquod fuisse . Doloribus tuis compassus sum ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2151", + "psc_text": "te, ne me tanto itinere vexatum, frustra venisse patiaris. Scit enim Dominus, quod post visionem sanctorum Locorum, hanc vel maxime causam habui, ut cum tuis litteris sorori mederer ac matri. Et ego: Jamjam, inquam, quod vis faciam: nam et epistolae transmarinae sunt, et specialiter sermo dictatus, raro potest invenire quos mordeat. Te autem obsecro, ut clam sermonem hunc habeas. Cumque portaveris eum pro viatico, si auditus fuerit, laetemur pariter, si autem contemptus fuerit, quod et magis reor, ego verba perdiderim, tu itineris longitudinem. Explicit Praefatio. 2. Primum vos scire cupio soror et filia, me non idcirco scribere, quia aliquid de vobis sinistrum suspicer; sed ne caeteri suspicentur vestram me orare concordiam. Alioquin (quod absit) si peccatorum vos existimarem glutino cohaesisse, nunquam scriberem; sciremque me surdis narrare fabulam. Deinde hoc obsecro, ut si mordacius quippiam scripsero, non tam meae putetis austeritatis [al. auctoritatis ] esse, quam morbi. Putridae carnes ferro curantur", + "candidate_score": 0.666914, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_17_19", + "bdc_text": "Vale , mi Bullingere , et Traversum in albo tuo conserves , oro. Curie , 12 . kalendas augusti 1553 . Domino Henrico Bullingero apud Tigurinos Christum concionanti , viro [ docto ac] pio , amico meo et fratri. . .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2545", + "psc_text": "ut nec peccator desperet salutem, nec justus in sua virtute securus sit. Atque, ut multa praeteream (neque enim tempus est, ut assumpti testimonii omnia edisseram) 913 post annos viginti dives dominus, et pater [al. patre ] ditior, qui dudum Jordanem in baculo transierat, cum tribus turmis gregum in patriam revertitur. Apostoli toto orbe peregrini, non aes in zona, non virgam in manu, non caligas habuere in pedibus, et tamen dicere poterant: Nihil habentes, et omnia possidentes (2. Cor. 6. 10) . Et, aurum et argentum non est nobis, quod autem habemus, hoc tibi damus: in nomine Jesu Christi Nazareni, surge, et ambula (Act. 3. 6) . Non enim erant divitiarum sarcina praegravati. Et ideo stantes cum Elia in foramine petrae, per angustias acus transire poterant, et posteriora Domini contemplari (3. Reg. 19). Nos vero ardemus avaritia, et contra pecunias disputantes, auro sinum expandimus; nihilque nobis satis est. Et illud, quod", + "candidate_score": 0.666893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_10_12", + "bdc_text": "Effecit hoc opusculi illius lectio et fratrum correctio apud me , quod ante annum unum omisi penitus interesse abusui misse , et sic perseverare pergam . Cęterum audivi te valletudinarium per tempus aliquod fuisse . Doloribus tuis compassus sum ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1952", + "psc_text": "Quae in contemptu ciborum tantam habebat pertinaciam: in luctu mitis erat, et suorum mortibus frangebatur, maxime liberorum. Nam et in viri et filiarum dormitione semper periclitata est. Et cum os stomachumque signaret, et matris [ Ms. matricis ] dolorem crucis niteretur impressione lenire; superabatur affectu, et credulam mentem, parentis viscera consternabant, animoque vincens, fragilitate corporis vincebatur: quam semel languor arripiens, longo tempore possidebat; ut et nobis inquietudinem, et sibi discrimen afferret. In quo illa laetabatur, per momenta commemorans; Miser ego homo, quis me liberabit de corpore mortis hujus (Rom. 7. 24) ? Dicat prudens lector, pro laudibus me vituperationem scribere. Testor Jesum, cui illa servivit, et ego servire cupio, me utramque in partem nihil fingere, sed quasi Christianum de 715 Christiana, quae sunt vera, proferre, id est, historiam scribere, non panegyricum, et illius vitia, aliorum esse virtutes. Vitia loquor, secundum animum meum, et omnium sororum ac fratrum desiderium, qui illam", + "candidate_score": 0.654208, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_10_12", + "bdc_text": "Effecit hoc opusculi illius lectio et fratrum correctio apud me , quod ante annum unum omisi penitus interesse abusui misse , et sic perseverare pergam . Cęterum audivi te valletudinarium per tempus aliquod fuisse . Doloribus tuis compassus sum ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2646", + "psc_text": "1. Saepe et multum flagitas, virgo Christi Principia, ut memoriam 951 sanctae feminae Marcellae litteris recolam, et bonum quo diu fruiti sumus, etiam caeteris noscendum, imitandumque describam. Satisque doleo, quod hortaris sponte currentem, et me arbitraris indigere precibus, qui ne tibi quidem in ejus dilectione concedam: multoque plus accipiam, quam tribuam beneficii tantarum recordatione virtutum. Nam ut hucusque reticerem, et biennium praeterirem silentio, non fuit dissimulationis, ut male existimas, sed tristitiae incredibilis, quae ita meum oppressit animum, ut melius judicarem tacere impraesentiarum, quam nihil dignum illius laudibus dicere. Neque vero Marcellam tuam, imo meam, et ut verius loquar, nostram, omniumque Sanctorum, et propriae Romanae urbis inclytum decus institutis rhetorum praedicabo; ut exponam illustrem familiam, alti sanguinis decus, et stemmata per Consules et Praefectos Praetorio decurrentia. Nihil in illa laudabo, nisi quod proprium est, et eo nobilius, quod, opibus et nobilitate contempta, facta est paupertate et humilitate nobilior. 2. Orba [al.", + "candidate_score": 0.652406, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_0_2", + "bdc_text": "Domino Henrico Bullingero Christum apud Tigurinos praedicanti , viro docto et pio , Ioannes Traversus Rhętus S. D . Seculum effluxisse videtur , Bullingere cordatissime , quod mutuis literis non lusimus . Hoc oblivionis intrinseci amoris pretextu interceptum haud dubito .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1545", + "psc_text": "augustiora videntes loca, simus 563 quod futuri sumus. Qua beatitudine indignos se fecere Judaei, qui Scripturae sanctae opibus derelictis, et ad pauperis intelligentiae acquiescentes magistros, hodie audiunt: Semper errant corde (Psal. 94) ; et nolunt, praesente Christo, dicere: Benedictus qui venit in nomine Domini (Psal. 117) . Praesertim cum omni voce opera clariora, Deum illum esse testentur, et nequaquam dicere: Haec dicit Dominus, sed, Ego dico vobis: per quae ostendit se latorem legum, et Dominum Deum verum, et non esse unum quemlibet prophetarum. 3. Neque enim divinitatem ejus, quae nullis locorum spatiis circumscribitur, assumptio servilis formae poterat obscurare, nec angustia humani corporis ineffabilem majestatis ejus terminare virtutem, quem operum magnitudo Dei filium comprobabat. Nam cum frementis maris elatos gurgites, et instar montium intumescentes, tranquillitati subitae reddidisset, Apostolorum navicula de naufragio liberata, et imperium praesentis Domini aquarum profunda sensissent, cumque, colluctantibus ventis, et ex omni parte fluctibus excitatis, tanta discrimina Salvatoris", + "candidate_score": 0.651392, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_5_7", + "bdc_text": "Si obmissum est per temporis spacium , refundam frequencius scribendo . Tu interim , charissime frater , silencium meum boni consule . Opusculum Ioannis Calvini De supersticionibus mihi tuo nomine oblatum habui et cum desiderio legi , nec sine proventu .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_945", + "psc_text": "et meditatione diuturna, pectus suum bibliothecam fecerat Christi. 11. Quoties ille transmarinis Epistolis deprecatus est, ut aliquid ad se scriberem? quoties nocturnum de Evangelio petitorem, et interpellatricem duri judicis mihi viduam exhibuit? (Luc. 15. 5) Cumque ego silentio magis quam litteris denegarem, et pudore reticentis, pudorem suffunderem postulantis, avunculum mihi opposuit precatorem, qui et liberius pro alio peteret, et pro reverentia Sacerdotii facilius impetraret. Feci ergo quod voluit, et brevi libello, amicitias nostras aeternae memoriae consecravi. Quo suscepto, Croesi opes, et Darii divitias se vicisse jactabat. Illum oculis, illum manibus, illum sinu, illum ore tenebat. Cumque in stratu frequenter evolveret, saepe super pectus soporati, dulcis pagina decidebat. Si vero peregrinorum, si amicorum quispiam venerat, laetabatur nostro super se testimonio. Et quidquid minus in opusculo erat, distinctione moderata, et pronuntiationis varietate pensabat; ut in recitando illo, ipse vel placere quotidie, vel displicere videretur. Unde hic fervor, nisi ex amore Dei? unde", + "candidate_score": 0.651032, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_7_9", + "bdc_text": "Opusculum Ioannis Calvini De supersticionibus mihi tuo nomine oblatum habui et cum desiderio legi , nec sine proventu . Delatus fui apud te per aliquos fratres bono zelo adhuc versari in aliquibus supersticionibus , maxime eo , quod facta concione in templo morabar , dum papistica missa finiebatur . Veritas tibi fuit aperta , missam illam licet cum omnibus ceremoniis iamdudum abrogaveram .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3131", + "psc_text": "agni carnes comedere, et postea sui corporis cibo nostros Apostolos reficit, et post Judaeorum typicum Pascha immolatus est Christus? Hoc, ut opinor, non ut veritas figuram; sed figura veritatem praecederet, quia non prius quod spiritale, sed quod animale, deinde quod spiritale unde electa, et amica 1117 sponsa Christi universalis Ecclesia anathematizat eos qui cum Judaeis in festivitate paschali XIV. celebrari definiunt, et Sabbata, et caetera hujus umbralis observantiae, et hoc tantum observare dignatus est quod Dominus ut in primo mense post XIV. diem paschalem festivitatem praecedente una Sabbatorum celebrari sine ulla ambiguitate censuerit, licet in hoc veritas Ecclesiae orta est: aliis sufficere credentibus, ut non in XIV. cum Judaeis Pascha celebrarent, alii hoc fortiter cauteque custodiant, ut immolationem veri agni Dei, qui tollit peccata mundi ante XIV. celebrare non audeant secundum illud legale praeceptum, quod et Dominus ad passionem veniens minime contempsit, observabitis eum usque ad XIV (Exod. 13. 6)", + "candidate_score": 0.649981, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_5_7", + "bdc_text": "Si obmissum est per temporis spacium , refundam frequencius scribendo . Tu interim , charissime frater , silencium meum boni consule . Opusculum Ioannis Calvini De supersticionibus mihi tuo nomine oblatum habui et cum desiderio legi , nec sine proventu .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_643", + "psc_text": "In nostro arbitrio est, vel Lazarum sequi, vel divitem. EPISTOLA XLIX AD PAMMACHIUM. Apologeticam superiorem Epistolam Pammachio mittit, eidemque gratulatur quod ab omnibus dignus haberetur Sacerdotio; tandem eum invitat ad lectionem translationum suarum ex Hebraeo, et aliorum opusculorum. 1. Christiani interdum pudoris est, etiam apud amicos tacere, et humilitatem suam magis silentio consolari, quam retractando veteres amicitas, ambitionis crimen incurrere. Quamdiu tacuisti, tacui, nec expostulare unquam super hac re volui: ne non amicum quaerere, sed potentiorem viderer expetere. Nunc autem provocatus officio litterarum, primas semper partes habere tentabo: et non tam rescribere, quam scribere; ut et verecunde hucusque tacuisse, et verecundius loqui coepisse cognoscar. 2. De opusculis meis contra Jovinianum, quod et prudenter et amanter feceris, exemplaria subtrahendo, optime novi. Sed nihil profuit ista diligentia, cum aliquanti ex Urbe venientes, mihi eadem lectitarent, quae se Romae excepisse referebant. In hac quoque provincia jam libri fuerant divulgati: et ut ipse legisti,", + "candidate_score": 0.64575, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_8_10", + "bdc_text": "Delatus fui apud te per aliquos fratres bono zelo adhuc versari in aliquibus supersticionibus , maxime eo , quod facta concione in templo morabar , dum papistica missa finiebatur . Veritas tibi fuit aperta , missam illam licet cum omnibus ceremoniis iamdudum abrogaveram . Effecit hoc opusculi illius lectio et fratrum correctio apud me , quod ante annum unum omisi penitus interesse abusui misse , et sic perseverare pergam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1521", + "psc_text": "regulam. Neque enim inimici ejus sumus, nec in aliqua re tam illum, quam paucos servos atque fugitivos, qui ejus negotii socii sunt, laesimus; sed Dei timorem et normam rigoris Evangelici familiaritati pristinae et necessitudini praetulimus [Ms. pertulimus ]. Qui cum accersitus esset ad quaestionem coram Episcopis, et omni clero negotium dicere [Ms. diceret ], et crebrius vocaretur ad causam, coepit subterfugere, et differre diem ex die: illa videlicet spe, ut multorum sermo narrabat, quod paulatim mulieris silentium redimeret. Et hoc faciens, sanctorum fratrum animos vulnerabat. Quis enim ambigit [Ms. abigit ], fiduciam bonae esse conscientiae; fugam autem, et dissimulationem, ut parcius loquar, et aperte proferam quod sentio, apud plerosque genus confessionis judicari? Praesertim cum grave ei mulier datis libellis crimen impingeret, et hoc per populos jactaretur, illum magnopere agere, ut quolibet potius genere, quam Episcoporum judicio res finem acciperet. Quae mulier, ignorante me, amicorum ejus studio, et in albo [Ms.", + "candidate_score": 0.642912, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_0", + "bdc_text": "Domino Henrico Bullingero Christum apud Tigurinos praedicanti , viro docto et pio , Ioannes Traversus Rhętus S. D .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_118", + "psc_text": "considero quomodo genus dispenset humanum, et pro nostra salute saepe descendere dicatur ad terras, video humilem et proximum terrae thronum ejus. 4. Sequitur: Vidi Dominum sedentem super thronum excelsum et elevatum; et plena erat domus majestate ejus, et Seraphim stabant in circuitu ejus (juxta LXX). Quidam ante me tam Graeci quam Latini hunc locum exponentes, Dominum super thronum sedentem, Deum Patrem; et duo Seraphim, quae ex utraque parte stantia praedicantur, Dominum nostrum Jesum Christum, et Spiritum Sanctum interpretati sunt. Quorum ego auctoritati, quamvis sint eruditissimi, non assentior. MULTO SIQUIDEM MELIUS EST vera rustice, quam falsa diserte proferre: maxime cum Joannes Evangelista in hac eadem Visione, non Deum Patrem, sed Christum scribat esse conspectum. Nam cum de incredulitate diceret Judaeorum, statim causas incredulitatis exposuit, dicens: Et ideo non poterant credere in eum, quia dixit Isaias: Aure audietis, et non intelligetis: et cernentes aspicietis, et non videbitis. Haec autem dixit, quando vidit", + "candidate_score": 0.642625, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_0", + "bdc_text": "Domino Henrico Bullingero Christum apud Tigurinos praedicanti , viro docto et pio , Ioannes Traversus Rhętus S. D .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_119", + "psc_text": "Evangelista in hac eadem Visione, non Deum Patrem, sed Christum scribat esse conspectum. Nam cum de incredulitate diceret Judaeorum, statim causas incredulitatis exposuit, dicens: Et ideo non poterant credere in eum, quia dixit Isaias: Aure audietis, et non intelligetis: et cernentes aspicietis, et non videbitis. Haec autem dixit, quando vidit gloriam Unigeniti, et testificatus est de eo (Is. 6. 9. 10; Joan. 12. 40. 41) . In praesenti ergo volumine Isaiae ab eo qui sedet in throno jubetur, ut dicat: Aure audietis, et non intelligetis. Qui autem haec jubet, ut Evangelista intelligit, Christus est: unde nunc colligitur, non posse Seraphim Christum intelligi, cum Christus sit ipse qui sedeat. Et licet in Actis Apostolorum adversus Judaeos inter se dissidentes, Paulus dicat: « Bene Spiritus Sanctus locutus est per Isaiam Prophetam ad patres nostros, dicens: Vade ad populum istum, et dic: Aure audietis, et non intelligetis: et videntes videbitis, et non perspicietis.", + "candidate_score": 0.639387, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_2_4", + "bdc_text": "Hoc oblivionis intrinseci amoris pretextu interceptum haud dubito . Tu equidem tuis litteris ad fratres Curienses exaratis ferme omnibus Traversi tui memoriam conservasse confessus es ; ego vero per immortales deos te ab cordis ergastulo nusquam emisi , licet inercia aut loci distancia preventus non accuerim calamum .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3123", + "psc_text": "anteriora sunt, me extendens, ad destinatum persequor bravium supernae vocationis, sciens scriptum esse cordis inspectorem Deum (Phil. 3. 15. et Prov. 24. 12) . Et idcirco satagit, ut animam mundam habeat a peccato. Propter quod scriptum est, omni custodia serva cor tuum (Prov. 4. 23) . Et iterum: Diligit Dominus munda corda. Accepti autem sunt ei omnes immaculati (Prov. 11. 20. juxta LXX) . Idcirco age, ut ordines reliquum tempus vitae tuae sine offensa, ut possis secure canere cum Propheta: Perambulam in innocentia cordis mei, in medio domus meae (Psal. 100. 2) . Et iterum: Introibo ad altare Dei, ad Deum, qui laetificat juventutem meam (Psal. 42. 4) . Quia inchoasse non sufficit; sed perfecisse justitia est. EPISTOLA CXLIX. S. HIERONYMI. De solemnitatibus Paschae. Hebraeorum dies festos edisserit, eosque minime observari debere post Evangelium docet. 1. De solemnitatibus et Sabbatis, Neomeniis, quae in Lege a Domino praecipiuntur observari, tuae caritatis", + "candidate_score": 0.639308, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_3_5", + "bdc_text": "Tu equidem tuis litteris ad fratres Curienses exaratis ferme omnibus Traversi tui memoriam conservasse confessus es ; ego vero per immortales deos te ab cordis ergastulo nusquam emisi , licet inercia aut loci distancia preventus non accuerim calamum . Si obmissum est per temporis spacium , refundam frequencius scribendo .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3123", + "psc_text": "anteriora sunt, me extendens, ad destinatum persequor bravium supernae vocationis, sciens scriptum esse cordis inspectorem Deum (Phil. 3. 15. et Prov. 24. 12) . Et idcirco satagit, ut animam mundam habeat a peccato. Propter quod scriptum est, omni custodia serva cor tuum (Prov. 4. 23) . Et iterum: Diligit Dominus munda corda. Accepti autem sunt ei omnes immaculati (Prov. 11. 20. juxta LXX) . Idcirco age, ut ordines reliquum tempus vitae tuae sine offensa, ut possis secure canere cum Propheta: Perambulam in innocentia cordis mei, in medio domus meae (Psal. 100. 2) . Et iterum: Introibo ad altare Dei, ad Deum, qui laetificat juventutem meam (Psal. 42. 4) . Quia inchoasse non sufficit; sed perfecisse justitia est. EPISTOLA CXLIX. S. HIERONYMI. De solemnitatibus Paschae. Hebraeorum dies festos edisserit, eosque minime observari debere post Evangelium docet. 1. De solemnitatibus et Sabbatis, Neomeniis, quae in Lege a Domino praecipiuntur observari, tuae caritatis", + "candidate_score": 0.63785, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_9_11", + "bdc_text": "Veritas tibi fuit aperta , missam illam licet cum omnibus ceremoniis iamdudum abrogaveram . Effecit hoc opusculi illius lectio et fratrum correctio apud me , quod ante annum unum omisi penitus interesse abusui misse , et sic perseverare pergam . Cęterum audivi te valletudinarium per tempus aliquod fuisse .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1225", + "psc_text": "videamur. Caeterum Apostolus interminabiles genealogias et Judaicas fabulas prohibens, de istiusmodi mihi videtur interdicere quaestionibus. Quid enim prodest haerere in littera, et vel scriptoris errorem, vel annorum seriem calumniari, cum manifestissime scribatur: Littera occidit, spiritus autem vivificat? (2. Cor. 3.) Relege omnes et veteris et novi Testamenti libros, et tantam annorum reperies dissonantiam, et numerum inter Judam et Israel, id est, inter regnum utrumque confusum, ut hujuscemodi haerere quaestionibus, non tam studiosi, quam otiosi hominis esse videatur. Munuscula a te missa libenter suscepi, et impendio precor, ut in amore quo nos appetere coepisti, ad finem usque perdures. Non enim coepisse, sed permansisse virtutis est. Nostra vicissim per Desiderium ( Puta Aquitanum Presbyt. ) missa suscipe. EPISTOLA LXXIII, AD EVANGELUM PRESBYTERUM. Auctoris 440 anonymi librum, qui Pontificem Melchisedec, non hominem, sed Spiritum Sanctum fuisse affirmabat, ex veterum Christianorum sententiis impugnat; ostenditque, illum revera hominem genere Chananaeum exstitisse; aut si Judaeis credatur,", + "candidate_score": 0.636069, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_3_5", + "bdc_text": "Tu equidem tuis litteris ad fratres Curienses exaratis ferme omnibus Traversi tui memoriam conservasse confessus es ; ego vero per immortales deos te ab cordis ergastulo nusquam emisi , licet inercia aut loci distancia preventus non accuerim calamum . Si obmissum est per temporis spacium , refundam frequencius scribendo .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2151", + "psc_text": "te, ne me tanto itinere vexatum, frustra venisse patiaris. Scit enim Dominus, quod post visionem sanctorum Locorum, hanc vel maxime causam habui, ut cum tuis litteris sorori mederer ac matri. Et ego: Jamjam, inquam, quod vis faciam: nam et epistolae transmarinae sunt, et specialiter sermo dictatus, raro potest invenire quos mordeat. Te autem obsecro, ut clam sermonem hunc habeas. Cumque portaveris eum pro viatico, si auditus fuerit, laetemur pariter, si autem contemptus fuerit, quod et magis reor, ego verba perdiderim, tu itineris longitudinem. Explicit Praefatio. 2. Primum vos scire cupio soror et filia, me non idcirco scribere, quia aliquid de vobis sinistrum suspicer; sed ne caeteri suspicentur vestram me orare concordiam. Alioquin (quod absit) si peccatorum vos existimarem glutino cohaesisse, nunquam scriberem; sciremque me surdis narrare fabulam. Deinde hoc obsecro, ut si mordacius quippiam scripsero, non tam meae putetis austeritatis [al. auctoritatis ] esse, quam morbi. Putridae carnes ferro curantur", + "candidate_score": 0.635557, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_7", + "bdc_text": "Opusculum Ioannis Calvini De supersticionibus mihi tuo nomine oblatum habui et cum desiderio legi , nec sine proventu .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2555", + "psc_text": "Pammachius ad me cujusdam schedulas misit, quae Origenis περὶ ἀρχῶν interpretata volumina continerent, imo vitiata; hoc magnopere postulans, ut Graecam veritatem Latina servaret translatio, et in utramque partem seu bene, seu male dixisset ille, qui scripsit, absque interpretis patrocinio, Romana lingua cognosceret. Feci ut voluit, misique ei libros, quos cum legisset, exhorruit, et reclusit scrinio, ne prolati in vulgus, multorum animos vulnerarent. A quodam fratre qui habebat zelum Dei, sed non secundum scientiam, rogatus ut traderet ad legendum, quasi statim reddituro, propter angustiam temporis, fraudem non potuit suspicari. Qui acceperat legendos, adhibitis notariis opus omne descripsit, et multo celerius quam promiserat, codicem reddidit. Eademque temeritate, et (ut levius dicam) ineptia, quod male surripuerat, pejus aliis credidit. Et quia difficile grandes libri de 917 rebus mysticis disputantes, notarum possunt servare compendia, praesertim qui furtim celeriterque dictantur; ita in illis confusa sunt omnia, ut et ordine in plerisque, et sensu careant. Quamobrem", + "candidate_score": 0.63402, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_7", + "bdc_text": "Opusculum Ioannis Calvini De supersticionibus mihi tuo nomine oblatum habui et cum desiderio legi , nec sine proventu .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_967", + "psc_text": "ejus in fine acriter coarguens. 1. Justum quidem fuerat, nequaquam tibi litteris satisfacere, qui tuis auribus non credidisti: neque enim schedulae poteris acquiescere, qui vivo sermoni non accommodasti fidem. Sed quia Christus perfectae nobis humilitatis exemplar in se tribuit, dans osculum proditori, et latronis poenitentiam in patibulo suscipiens, eadem absenti significo, quae prasenti quoque locutus sum, me ita Origenem legisse vel legere, ut Apollinarium [al. Apollinarem ], vel caeteros Tractatores, quorum, in quibusdam, libros Ecclesia non recipit. Non quo omnia dicam esse damnanda, quae in illorum voluminibus continentur: sed quod quaedam reprehendenda confitear. Verum quia operis mei est et studii, multos legere, ut ex plurimis diversos flores carpam, non tam probaturus omnia, quam quae bona sunt electurus, assumo multos in manus meas, ut a multis multa cognoscam, secundum illud quod scriptum est: Omnia legentes: 348 quae bona sunt retinentes (1. Thess. 5. 21) . Unde satis miror te voluisse Origenis", + "candidate_score": 0.633796, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_7", + "bdc_text": "Opusculum Ioannis Calvini De supersticionibus mihi tuo nomine oblatum habui et cum desiderio legi , nec sine proventu .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_572", + "psc_text": "Paula me est deprecata, ut facerem, 211 sponte facio: hortorque vos et precor per Domini caritatem, ut nobis vestros tribuatis aspectus, et per occasionem sanctorum Locorum, tanto nos ditetis munere. Certe si consortia nostra displicuerint; adorasse ubi steterunt pedes Domini, pars fidei est; et quasi recentia nativitatis et crucis ac passionis vidisse vestigia. 3. Opusculorum meorum, quia plurima evolaverunt de nidulo suo, et temerario editionis honore vulgata sunt, nihil misi; ne eadem forsitan mitterem quae habebas. Quod si exemplaria libuerit mutuari, vel a sancta Marcella, quae manet in Aventino, vel a Lot temporis nostri, Domnione, viro sanctissimo accipere poteris. Ego autem operiens praesentiam tuam, aut totum tibi dabo cum affueris, aut si hoc aliquae impedierint difficultates, quaecumque praeceperis, libens mittam. Scripsi librum de Illustribus Viris, ab Apostolis usque ad nostram aetatem, imitatus Tranquillum, Graecumque Apollonium: et post catalogum plurimorum, me quoque in calce voluminis quasi abortivum et minimum omnium Christianorum", + "candidate_score": 0.631616, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_1_3", + "bdc_text": "Seculum effluxisse videtur , Bullingere cordatissime , quod mutuis literis non lusimus . Hoc oblivionis intrinseci amoris pretextu interceptum haud dubito . Tu equidem tuis litteris ad fratres Curienses exaratis ferme omnibus Traversi tui memoriam conservasse confessus es ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_52", + "psc_text": "diligit amore, quam ego diligo: ut ego semper in ore meo nomen tuum sonem: ut ad primam quamque confabulationem jucundissimi mihi consortii recorder, ut humilitatem admirer, virtutem efferam, praedicem caritatem. Verum tu, quod natura Lynces insitum habent, ne post tergum respicientes meminerint priorum, et mens perdat quod oculi videre desierint, ita nostrae es necessitudinis penitus oblitus, ut illam epistolam, quam in corde Christianorum scriptam Apostolus (1. Cor. 3. 2) refert, non parva litura, sed imis, ut aiunt, ceris eraseris. Et illae quidem, quas diximus, ferae, sub frondente captantes arboris ramo fugaces capreas, aut timidum, cervos, animal comprehendunt: currentemque frustra praedam, dum hostem suum secum verabido desuper ore dilaniant; et tamdiu meminere praedandi, 23 quamdiu venter vacuus siccum fame guttur exasperat. Ubi vero sanguine pasta feritas viscera distenta compleverit, cum saturitate succedit oblivio: tamdiu nescitura quid capiat, donec memoriam revocaverit esuries. Tu necdum satiatus e nobis, cur finem jungis exordio? cur", + "candidate_score": 0.629989, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_10", + "bdc_text": "Effecit hoc opusculi illius lectio et fratrum correctio apud me , quod ante annum unum omisi penitus interesse abusui misse , et sic perseverare pergam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2620", + "psc_text": "perniciosis cogitationibus mens, et instar fornicantis Jerusalem, omni transeunti divaricet pedes suos (Ezech. 17. 23). 12. Dum essem juvenis, et solitudinis me deserta vallarent, incentiva vitiorum ardoremque naturae ferre non poteram, quem cum crebris jejuniis frangerem, mens tamen cogitationibus aestuabat. Ad quam edomandam, cuidam fratri, qui ex Hebraeis crediderat, me in disciplinam dedi, ut post Quintiliani acumina, Ciceronis fluvios, gravitatemque Frontonis, et lenitatem Plinii, alphabetum discerem, et stridentia anhelantiaque verba meditarer. Quid ibi laboris insumpserim, quid sustinuerim difficultatis, quoties desperaverim, quotiesque cessaverim, et contentione 941 discendi rursus inceperim, testis est conscientia, tam mea qui passus sum, quam eorum qui mecum duxerunt vitam. Et gratias ago Domino, quod de amaro semine litterarum, dulces fructus carpo. 13. Dicam et aliud, quod in Aegypto viderim: Graecus adolescens erat in coenobio, qui nulla abstinentia [al. continentia ], nulla operis magnitudine flammam poterat carnis extinguere. Hunc periclitantem Pater monasterii hac arte servavit: imperavit cuidam viro", + "candidate_score": 0.628258, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_14_16", + "bdc_text": "Novarum rerum penes nos nihil est scriptu dignum . Italia solito morbo vexatur , bellicis tumultibus in Cesareanis castris . Communia tibi sunt nociora , quam possim declarare preterea .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_507", + "psc_text": "libris adversus vitia scripserat, ad suam contumeliam pertinere putabat. 1. Medici, quos vocant Chirurgicos, crudeles putantur, et miseri sunt. An non est miseria, alienis non dolere vulneribus, et mortuas carnes inclementi secare ferro? Non horrere curantem, quod horret ipse qui patitur, et inimicum putari? Ita se natura habet, ut amara sit veritas, blanda vitia existimentur. Isaias in exemplum captivitatis futurae, nudus non erubescit incedere (Isai. 20). Jeremias de media Jerusalem ad Euphratem fluvium Mesopotamiae mittitur (Jerem. 13): ut inter inimicas gentes, ubi est Assyrius, et castra sunt Chaldaeorum, ponat περίζωμα corrumpendum. Ezechiel stercore primum humano, deinde bubulo, panem de omni semente conspersum edere jubetur (Ezech. 4. 24): et uxoris interitum siccis oculis videt. Amos de Samaria pellitur (Amos 7). Cur quaeso? Nempe ideo pellitur, quia chirurgici spirituales, secantes vitia peccatorum, ad poenitentiam cohortantur. Paulus Apostolus: « Inimicus, inquit, vobis factus sum, verum dicens » (Galat. 4). Et quia Salvatoris dura", + "candidate_score": 0.617334, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_1", + "bdc_text": "Seculum effluxisse videtur , Bullingere cordatissime , quod mutuis literis non lusimus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2374", + "psc_text": "Septuaginta transtulerunt) calamum fractum non conteret. Calamus fractus qui fuit antea vocalis, et in laudes Domini concinebat, appellandus est Israel, qui quoniam [al. quondam ] impegit in angularem lapidem, et cecidit super eum, fractusque in illo est; propterea dicitur de eo: Increpa Domine bestias calami (Psal. 67. 31) : et in Jesu volumine torrens appellatur cannae, id est, calami; qui aquas habet turbidas, quas elegit Israel, purissima contemnens fluenta Jordanis: reversusque mente in Aegyptum, et desiderans coenosam ac palustrem regionem, peponesque, et cepe, et allia, et cucumeres, ollasque Aegyptiarum carnium, rectissime per Isaiam appellatur calamus fractus: cui qui inniti voluerit, 857 pertundetur manus ejus. Qui enim post adventum Domini Salvatoris Evangelicae interpretationis spiritum derelinquens, in Judaicae litterae morte requiescit, istius cuncta opera vulnerantur. Linum quoque fumigans non extinguet, populum de gentibus congregatum, qui extincto legis naturalis ardore, fumi amarissimi, et qui noxius oculis est, tenebrosaeque caliginis involvebatur erroribus. Quem non", + "candidate_score": 0.583095, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum", + "max_score": 0.666786, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_17_19", + "bdc_text": "Vale , mi Bullingere , et Traversum in albo tuo conserves , oro. Curie , 12 . kalendas augusti 1553 . Domino Henrico Bullingero apud Tigurinos Christum concionanti , viro [ docto ac] pio , amico meo et fratri. . .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum_window_345", + "psc_text": "pulchrum, ut cum agmina captivorum ab Ecclesia redimuntur, dicatur: Hos Christus redemit! Ecce aurum quod probari potest, ecce aurum utile, ecce aurum Christi quod a morte liberat, ecce aurum quo redimitur pudicitia, servatur castitas. 139. Hos ergo malui vobis liberos tradere, quam aurum reservare. Hic numerus captivorum, hic ordo praestantior est, quam species poculorum. Huic muneri proficere debuit aurum Redemptoris, ut redimeret periclitantes. Agnosco infusum auro sanguinem Christi non solum irrutilasse, verum etiam divinae operationis impressisse virtutem redemptionis munere. 140. Tale aurum sanctus martyr Laurentius 104 Domino reservavit, a quo cum quaererentur thesauri Ecclesiae, promisit se demonstraturum. Sequenti die pauperes duxit. Interrogatus ubi essent thesauri quos promiserat, ostendit pauperes dicens: Hi sunt thesauri Ecclesiae. Et vere thesauri, in quibus Christus est, in quibus fides est. Denique Apostolus ait: Habemus thesaurum in vasis fictilibus (II Cor. IV, 7) . Quos meliores thesauros habet Christus, quam eos in quibus se esse dixit?", + "candidate_score": 0.666786, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_16_18", + "bdc_text": "Communia tibi sunt nociora , quam possim declarare preterea . Vale , mi Bullingere , et Traversum in albo tuo conserves , oro. Curie , 12 . kalendas augusti 1553 .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum_window_342", + "psc_text": "Pulchra, § Compatiamur), necessitates aliorum, quantum possumus, juvemus; et plus interdum quam possumus. Melius est enim pro misericordia causas praestare, vel invidiam perpeti, quam praetendere inclementiam; ut nos aliquando in invidiam 103 incidimus, quod confregerimus vasa mystica, ut captivos redimeremus, quod arianis displicere potuerat; nec tam factum displiceret, quam ut esset quod in nobis reprehenderetur. Quis autem est tam durus, immitis, ferreus, cui displiceat quod homo redimitur a morte, femina ab impuritatibus barbarorum, quae graviores morte sunt: adolescentulae, vel pueruli, vel infantes ab idolorum contagiis, quibus mortis metu inquinabantur? 137. Quam causam nos etsi non sine ratione aliqua gessimus; tamen ita in populo prosecuti sumus, ut confiteremur, multoque fuisse commodius astrueremus, ut animas Domino quam aurum servaremus (Matth. X, 9). Qui enim sine auro misit apostolos, Ecclesias sine auro congregavit. Aurum Ecclesia habet (12, quaest. 2, cap. Aurum); non ut servet, sed ut eroget, et subveniat in necessitatibus. Quid opus", + "candidate_score": 0.664246, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_17_19", + "bdc_text": "Vale , mi Bullingere , et Traversum in albo tuo conserves , oro. Curie , 12 . kalendas augusti 1553 . Domino Henrico Bullingero apud Tigurinos Christum concionanti , viro [ docto ac] pio , amico meo et fratri. . .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum_window_344", + "psc_text": "habebas aurum, ministrasses alimoniam. Cur tot captivi deducti in commercio sunt, nec redempti, ab hoste occisi sunt? Melius fuerat ut vasa viventium servares, quam metallorum. 138. His non posset responsum referri. Quid enim diceres: Timui ne templo Dei ornatus deesset? Responderet: Aurum sacramenta non quaerunt: neque auro placent, quae auro non emuntur. Ornatus sacramentorum redemptio captivorum est. Vere illa sunt vasa pretiosa, quae redimunt animas a morte. Ille verus thesaurus est Domini, qui operatur quod sanguis ejus operatus est. Tunc vas Dominici sanguinis agnoscitur, cum in utroque viderit redemptionem; ut calix ab hoste redimat, quos sanguis a peccato redimit. Quam pulchrum, ut cum agmina captivorum ab Ecclesia redimuntur, dicatur: Hos Christus redemit! Ecce aurum quod probari potest, ecce aurum utile, ecce aurum Christi quod a morte liberat, ecce aurum quo redimitur pudicitia, servatur castitas. 139. Hos ergo malui vobis liberos tradere, quam aurum reservare. Hic numerus captivorum, hic ordo praestantior", + "candidate_score": 0.663722, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_18_20", + "bdc_text": "kalendas augusti 1553 . Domino Henrico Bullingero apud Tigurinos Christum concionanti , viro [ docto ac] pio , amico meo et fratri. . . cum primis amatissimo .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum_window_0", + "psc_text": "LIBER PRIMUS. 1 CAPUT PRIMUM. Episcopi proprium munus, docere: sibi autem discendum esse, ut doceat; immo etiam docendum quod non didicerit, aut saltem et discendum simul, et docendum. 1. Non arrogans videri arbitror, si inter filios suscipiam affectum docendi; cum ipse humilitatis magister dixerit: Venite, filii, audite me; timorem Domini docebo vos (Psal. XXXIII, 12) . In quo licet et humilitatem verecundiae ejus spectare et gratiam. Dicendo enim, timorem Domini, qui 2 communis videtur esse omnibus, expressit insigne verecundiae. Et tamen cum ipse timor initium sapientiae sit, et effector beatitudinis (quoniam timentes Deum beati sunt), praeceptorem se sapientiae edocendae, et demonstratorem beatitudinis adipiscendae, evidenter significavit. 2. Et nos ergo ad imitandam verecundiam seduli, ad conferendam gratiam non usurpatores, quae illi Spiritus infudit sapientiae, ea per illum nobis manifestata, et visu comperta atque exemplo, vobis quasi liberis tradimus; cum jam effugere non possimus officium docendi, quod nobis refugientibus imposuit sacerdotii necessitudo:", + "candidate_score": 0.660605, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_4_6", + "bdc_text": "ego vero per immortales deos te ab cordis ergastulo nusquam emisi , licet inercia aut loci distancia preventus non accuerim calamum . Si obmissum est per temporis spacium , refundam frequencius scribendo . Tu interim , charissime frater , silencium meum boni consule .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum_window_8", + "psc_text": "locuta (Dan. XIII, 3). Tacendo enim apud homines, locuta est Deo: nec ullum majus indicium suae castitatis invenit, quam silentium. Conscientia loquebatur, ubi vox non audiebatur: nec quaerebat pro se hominum judicium, quae habebat Domini testimonium. Ab illo igitur volebat absolvi, quem sciebat nullo modo posse falli. Ipse Dominus in Evangelio (Matth. XXVI, 63) tacens operabatur salutem hominum. Recte ergo David non silentium sibi indixit perpetuum, sed custodiam. 10. Custodiamus ergo cor nostrum, custodiamus os nostrum; utrumque enim scriptum est: hic, ut os custodiamus, alibi tibi dicitur: Omni custodia serva cor tuum (Prov. IV, 23) . Si custodiebat David, tu non custodies? Si immunda labia habebat Esaias, qui dixit: O miser ego, quoniam compunctus sum, quia cum sim homo, et immunda labia habeam (Esai. VI, 5): si propheta Domini immunda habebat labia, quomodo nos munda habemus? 11. Et cui, nisi unicuique nostrum scriptum est: Sepi possessionem tuam spinis . .", + "candidate_score": 0.647608, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_16_18", + "bdc_text": "Communia tibi sunt nociora , quam possim declarare preterea . Vale , mi Bullingere , et Traversum in albo tuo conserves , oro. Curie , 12 . kalendas augusti 1553 .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum_window_344", + "psc_text": "habebas aurum, ministrasses alimoniam. Cur tot captivi deducti in commercio sunt, nec redempti, ab hoste occisi sunt? Melius fuerat ut vasa viventium servares, quam metallorum. 138. His non posset responsum referri. Quid enim diceres: Timui ne templo Dei ornatus deesset? Responderet: Aurum sacramenta non quaerunt: neque auro placent, quae auro non emuntur. Ornatus sacramentorum redemptio captivorum est. Vere illa sunt vasa pretiosa, quae redimunt animas a morte. Ille verus thesaurus est Domini, qui operatur quod sanguis ejus operatus est. Tunc vas Dominici sanguinis agnoscitur, cum in utroque viderit redemptionem; ut calix ab hoste redimat, quos sanguis a peccato redimit. Quam pulchrum, ut cum agmina captivorum ab Ecclesia redimuntur, dicatur: Hos Christus redemit! Ecce aurum quod probari potest, ecce aurum utile, ecce aurum Christi quod a morte liberat, ecce aurum quo redimitur pudicitia, servatur castitas. 139. Hos ergo malui vobis liberos tradere, quam aurum reservare. Hic numerus captivorum, hic ordo praestantior", + "candidate_score": 0.646021, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_5_7", + "bdc_text": "Si obmissum est per temporis spacium , refundam frequencius scribendo . Tu interim , charissime frater , silencium meum boni consule . Opusculum Ioannis Calvini De supersticionibus mihi tuo nomine oblatum habui et cum desiderio legi , nec sine proventu .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum_window_481", + "psc_text": "Haec apud vos deposui, filii, quae custodiatis in animis vestris: quae utrum aliquid profectus habeant, vos probabitis; interim copiam multam exemplorum offerunt: nam prope omnia Majorum exempla, plurima quoque dicta his tribus inclusa libris tenentur; ut et si sermo nihil deferat gratiae, series tamen vetustatis quodam compendio expressa plurimum instructionis conferat.", + "candidate_score": 0.645853, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_16_18", + "bdc_text": "Communia tibi sunt nociora , quam possim declarare preterea . Vale , mi Bullingere , et Traversum in albo tuo conserves , oro. Curie , 12 . kalendas augusti 1553 .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum_window_343", + "psc_text": "ita in populo prosecuti sumus, ut confiteremur, multoque fuisse commodius astrueremus, ut animas Domino quam aurum servaremus (Matth. X, 9). Qui enim sine auro misit apostolos, Ecclesias sine auro congregavit. Aurum Ecclesia habet (12, quaest. 2, cap. Aurum); non ut servet, sed ut eroget, et subveniat in necessitatibus. Quid opus est custodire quod nihil adjuvat? An ignoramus quantum auri atque argenti de templo Domini Assyrii sustulerint (IV Reg. XXIV, 13)? Nonne melius conflant sacerdotes propter alimoniam pauperum, si alia subsidia desint, quam ut sacrilegus contaminata asportet hostis? Nonne dicturus est Dominus: Cur passus es tot inopes fame mori? Et certe habebas aurum, ministrasses alimoniam. Cur tot captivi deducti in commercio sunt, nec redempti, ab hoste occisi sunt? Melius fuerat ut vasa viventium servares, quam metallorum. 138. His non posset responsum referri. Quid enim diceres: Timui ne templo Dei ornatus deesset? Responderet: Aurum sacramenta non quaerunt: neque auro placent, quae auro", + "candidate_score": 0.644939, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_16_18", + "bdc_text": "Communia tibi sunt nociora , quam possim declarare preterea . Vale , mi Bullingere , et Traversum in albo tuo conserves , oro. Curie , 12 . kalendas augusti 1553 .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum_window_345", + "psc_text": "pulchrum, ut cum agmina captivorum ab Ecclesia redimuntur, dicatur: Hos Christus redemit! Ecce aurum quod probari potest, ecce aurum utile, ecce aurum Christi quod a morte liberat, ecce aurum quo redimitur pudicitia, servatur castitas. 139. Hos ergo malui vobis liberos tradere, quam aurum reservare. Hic numerus captivorum, hic ordo praestantior est, quam species poculorum. Huic muneri proficere debuit aurum Redemptoris, ut redimeret periclitantes. Agnosco infusum auro sanguinem Christi non solum irrutilasse, verum etiam divinae operationis impressisse virtutem redemptionis munere. 140. Tale aurum sanctus martyr Laurentius 104 Domino reservavit, a quo cum quaererentur thesauri Ecclesiae, promisit se demonstraturum. Sequenti die pauperes duxit. Interrogatus ubi essent thesauri quos promiserat, ostendit pauperes dicens: Hi sunt thesauri Ecclesiae. Et vere thesauri, in quibus Christus est, in quibus fides est. Denique Apostolus ait: Habemus thesaurum in vasis fictilibus (II Cor. IV, 7) . Quos meliores thesauros habet Christus, quam eos in quibus se esse dixit?", + "candidate_score": 0.643644, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_15_17", + "bdc_text": "Italia solito morbo vexatur , bellicis tumultibus in Cesareanis castris . Communia tibi sunt nociora , quam possim declarare preterea . Vale , mi Bullingere , et Traversum in albo tuo conserves , oro. Curie , 12 .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum_window_342", + "psc_text": "Pulchra, § Compatiamur), necessitates aliorum, quantum possumus, juvemus; et plus interdum quam possumus. Melius est enim pro misericordia causas praestare, vel invidiam perpeti, quam praetendere inclementiam; ut nos aliquando in invidiam 103 incidimus, quod confregerimus vasa mystica, ut captivos redimeremus, quod arianis displicere potuerat; nec tam factum displiceret, quam ut esset quod in nobis reprehenderetur. Quis autem est tam durus, immitis, ferreus, cui displiceat quod homo redimitur a morte, femina ab impuritatibus barbarorum, quae graviores morte sunt: adolescentulae, vel pueruli, vel infantes ab idolorum contagiis, quibus mortis metu inquinabantur? 137. Quam causam nos etsi non sine ratione aliqua gessimus; tamen ita in populo prosecuti sumus, ut confiteremur, multoque fuisse commodius astrueremus, ut animas Domino quam aurum servaremus (Matth. X, 9). Qui enim sine auro misit apostolos, Ecclesias sine auro congregavit. Aurum Ecclesia habet (12, quaest. 2, cap. Aurum); non ut servet, sed ut eroget, et subveniat in necessitatibus. Quid opus", + "candidate_score": 0.637762, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_17", + "bdc_text": "Vale , mi Bullingere , et Traversum in albo tuo conserves , oro. Curie , 12 .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum_window_344", + "psc_text": "habebas aurum, ministrasses alimoniam. Cur tot captivi deducti in commercio sunt, nec redempti, ab hoste occisi sunt? Melius fuerat ut vasa viventium servares, quam metallorum. 138. His non posset responsum referri. Quid enim diceres: Timui ne templo Dei ornatus deesset? Responderet: Aurum sacramenta non quaerunt: neque auro placent, quae auro non emuntur. Ornatus sacramentorum redemptio captivorum est. Vere illa sunt vasa pretiosa, quae redimunt animas a morte. Ille verus thesaurus est Domini, qui operatur quod sanguis ejus operatus est. Tunc vas Dominici sanguinis agnoscitur, cum in utroque viderit redemptionem; ut calix ab hoste redimat, quos sanguis a peccato redimit. Quam pulchrum, ut cum agmina captivorum ab Ecclesia redimuntur, dicatur: Hos Christus redemit! Ecce aurum quod probari potest, ecce aurum utile, ecce aurum Christi quod a morte liberat, ecce aurum quo redimitur pudicitia, servatur castitas. 139. Hos ergo malui vobis liberos tradere, quam aurum reservare. Hic numerus captivorum, hic ordo praestantior", + "candidate_score": 0.63718, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_17", + "bdc_text": "Vale , mi Bullingere , et Traversum in albo tuo conserves , oro. Curie , 12 .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum_window_345", + "psc_text": "pulchrum, ut cum agmina captivorum ab Ecclesia redimuntur, dicatur: Hos Christus redemit! Ecce aurum quod probari potest, ecce aurum utile, ecce aurum Christi quod a morte liberat, ecce aurum quo redimitur pudicitia, servatur castitas. 139. Hos ergo malui vobis liberos tradere, quam aurum reservare. Hic numerus captivorum, hic ordo praestantior est, quam species poculorum. Huic muneri proficere debuit aurum Redemptoris, ut redimeret periclitantes. Agnosco infusum auro sanguinem Christi non solum irrutilasse, verum etiam divinae operationis impressisse virtutem redemptionis munere. 140. Tale aurum sanctus martyr Laurentius 104 Domino reservavit, a quo cum quaererentur thesauri Ecclesiae, promisit se demonstraturum. Sequenti die pauperes duxit. Interrogatus ubi essent thesauri quos promiserat, ostendit pauperes dicens: Hi sunt thesauri Ecclesiae. Et vere thesauri, in quibus Christus est, in quibus fides est. Denique Apostolus ait: Habemus thesaurum in vasis fictilibus (II Cor. IV, 7) . Quos meliores thesauros habet Christus, quam eos in quibus se esse dixit?", + "candidate_score": 0.636183, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_6", + "bdc_text": "Tu interim , charissime frater , silencium meum boni consule .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum_window_5", + "psc_text": "judicio conscientiae: verberamur etiam vocis nostrae verbere, cum loquimur ea quorum sono caeditur animus noster, et mens consauciatur. Quis autem est qui mundum cor a peccatorum habeat colluvione, aut non delinquat in lingua sua? Et ideo quia neminem videbat sanctum os servare posse ab immunditia sermonis, ipse sibi silentio legem imposuit innocentiae; 4 ut tacendo culpam declinaret, quam vix effugere posset loquendo. 7. Audiamus ergo cautionis magistrum: Dixi, custodiam vias meas, hoc est, dixi mihi, tacito cogitationis praecepto indixi mihi, ut custodirem vias meas. Aliae sunt viae quas debemus sequi, aliae quas custodire: sequi vias Domini, custodire nostras; ne in culpam dirigant. Potes autem custodire, si non cito loquaris. Lex dicit: Audi, Israel, Dominum Deum tuum (Deut. VI, 3) . Non dixit, loquere, sed audi. Ideo Eva lapsa est, quia locuta est viro, quod non audierat a Domino Deo suo. Prima vox Dei dicit tibi: Audi. Si audias, custodis vias", + "candidate_score": 0.626748, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Commentarius-in-Cantica-canticorum", + "max_score": 0.66615, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_17_19", + "bdc_text": "Vale , mi Bullingere , et Traversum in albo tuo conserves , oro. Curie , 12 . kalendas augusti 1553 . Domino Henrico Bullingero apud Tigurinos Christum concionanti , viro [ docto ac] pio , amico meo et fratri. . .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Commentarius-in-Cantica-canticorum_window_389", + "psc_text": "ad cursum, et arvinae pinguis pondere praegravetur. Bonum calceamentum animae pudicitia est, bonus gressus est in vestigio castitatis. Sapientia autem amictus est animae, unde scriptum est: Honora eam, et amplectetur te (Prov. IV, 8) . Utamur ergo corpore tanquam calceamento ad inferioris opera virtutis: ad ministerium, non praeceptum: ad obsequium, non delectationem: ad obedientiam, non dissensionem; et in via sapientiae vestigium collocemus, ne gressus nostros vis torrentis aliqua concludat. 3. Ideo ad Moysen dictum est: Solve calceamentum (Exodi III, 5). Dictum est et ad Jesum Nave (Josue V, 16). De Christo autem dictum non est, sed magis scriptum est, dicente Baptista: Post me venit vir, cujus non sum dignus calceamenta portare (Matth. III, 11) ; quia illi bene admonentur, ut solvant calceamentum suum, qui sine peccato esse non poterant. Hic autem non solum calceamentum non solvit, sed etiam calceamenta aliorum absolvit; quia non solum corpus suum a peccatis immune servavit,", + "candidate_score": 0.66615, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_1_3", + "bdc_text": "Seculum effluxisse videtur , Bullingere cordatissime , quod mutuis literis non lusimus . Hoc oblivionis intrinseci amoris pretextu interceptum haud dubito . Tu equidem tuis litteris ad fratres Curienses exaratis ferme omnibus Traversi tui memoriam conservasse confessus es ;", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Commentarius-in-Cantica-canticorum_window_290", + "psc_text": "si domi non legas, in Ecclesia audire nolis, nonne sicut ille qui averso connivet obtutu, ne videat quod possit videre, claudit oculos ne aspiciat, cui potestas videndi est: aut sicut in furore plerique injecere manus oculis suis; ita et tu primo averteris conniventi magis dissimulatione, quam refragatione praerupta. Nam cum ad Ecclesiam venis et te Christianum 1594 esse asseris, sanus videris, aperis oculos quibus possis videre: sed dum audire dissimulas quae leguntur, claudis ne videas tibi, et si aliis videre videaris. Injicis etiam quasdam perfidiae et intemperantiae manus oculis animae tuae, et caecitatem infers cordi tuo (quod est gravius) voluntariam; ut videns non videas, audiens non audias. 25. Putas te solum esse cum fornicaris, et non recordaris, quia oculi Domini vident orbem terrarum? Non audis dicentem: Ecce venit hora ut dispergamini unusquisque in sua, et me solum relinquatis: sed non sum solus; quia Pater mecum est (Joan. XVI, 32) .", + "candidate_score": 0.629591, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_1", + "bdc_text": "Seculum effluxisse videtur , Bullingere cordatissime , quod mutuis literis non lusimus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Commentarius-in-Cantica-canticorum_window_290", + "psc_text": "si domi non legas, in Ecclesia audire nolis, nonne sicut ille qui averso connivet obtutu, ne videat quod possit videre, claudit oculos ne aspiciat, cui potestas videndi est: aut sicut in furore plerique injecere manus oculis suis; ita et tu primo averteris conniventi magis dissimulatione, quam refragatione praerupta. Nam cum ad Ecclesiam venis et te Christianum 1594 esse asseris, sanus videris, aperis oculos quibus possis videre: sed dum audire dissimulas quae leguntur, claudis ne videas tibi, et si aliis videre videaris. Injicis etiam quasdam perfidiae et intemperantiae manus oculis animae tuae, et caecitatem infers cordi tuo (quod est gravius) voluntariam; ut videns non videas, audiens non audias. 25. Putas te solum esse cum fornicaris, et non recordaris, quia oculi Domini vident orbem terrarum? Non audis dicentem: Ecce venit hora ut dispergamini unusquisque in sua, et me solum relinquatis: sed non sum solus; quia Pater mecum est (Joan. XVI, 32) .", + "candidate_score": 0.586381, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Sermones", + "max_score": 0.665703, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_18_20", + "bdc_text": "kalendas augusti 1553 . Domino Henrico Bullingero apud Tigurinos Christum concionanti , viro [ docto ac] pio , amico meo et fratri. . . cum primis amatissimo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_5", + "psc_text": "S. Leonis sermonem, recurrente consecrationis die per ordinem suum, hoc est post elapsos septem hebdomadae dies, primo seu Dominico die per ordinem dierum redeunte. Quod profecto in alium sensum trahi non potest, si semel constet de anniversario die explicari non posse, ut revera constat ex tota sermonis ipsius serie. Novam hanc opinionem confirmat vetus codex bibliothecae Bodleianae, in academia Oxoniensi, ad quem Leonis nostri sermones et epistolas plures contulerat vir doctissimus Edmundus Bernardus in eadem academia Savilianus astronomiae professor, collectasque ex illo codice varias lectiones ad me olim miserat. Codicis antiquitatem commendat haec inscriptio in fronte conspicua: In nomine Dei summi incipiunt tractatus, quos a die ordinationis suae per continuum quinquennium beatissimus papa Leo dixit ad populum. Totus vetustatem spirat titulus iste, indicatque sermones seu tractatus (quae vox Leonis aevo familiaris) descriptos fuisse ex codice pontificis istius aetate exarato. Cum enim ex ipsis sermonibus nulla indicia prodeant quibus appareat quo", + "candidate_score": 0.665703, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_7_9", + "bdc_text": "Opusculum Ioannis Calvini De supersticionibus mihi tuo nomine oblatum habui et cum desiderio legi , nec sine proventu . Delatus fui apud te per aliquos fratres bono zelo adhuc versari in aliquibus supersticionibus , maxime eo , quod facta concione in templo morabar , dum papistica missa finiebatur . Veritas tibi fuit aperta , missam illam licet cum omnibus ceremoniis iamdudum abrogaveram .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_58", + "psc_text": "antiquis profuisse ad destructionem vanitatum. Duo ex his colligenda. Primum ab antiquis Ecclesiae Patribus, qui plures alios dies superstitionibus polluros in pios cultus traduxerunt, celebrem aliquam paganorum superstitionem, qua profanae hostiae, seu oblationes aliquae conferebantur celebri quodam die in impium idolorum cultum, in pias ejusmodi collectas fuisse conversam. Secundum adeo solemnem hanc institutionem fuisse, et Ecclesiae utilem, ut iidem Patres voluerint esse perpetuam; et idcirco sublata licet ea veteri superstitione, Leonis adhuc aetate vigebat. Quae porro haec superstitio fuerit, unde ejusmodi collectae originem sumpserint, et quem in mensem ac diem inciderint, unde collectarum mensis ac dies statuatur, cum S. Leo nihil prodat, aliunde colligendum est. In id autem juvat horum sermonum ordo quem in aliquot mss. reperimus. In Lectionario Vallicellano A, 6, quatuor ex his sermonibus continentur. Describuntur autem post sermones diei SS. Petri et Pauli, et ante sermonem Leonis 84, qui in mss. collectionibus tertia, quarta, et quinta octavae", + "candidate_score": 0.664936, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_18_20", + "bdc_text": "kalendas augusti 1553 . Domino Henrico Bullingero apud Tigurinos Christum concionanti , viro [ docto ac] pio , amico meo et fratri. . . cum primis amatissimo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_6", + "psc_text": "summi incipiunt tractatus, quos a die ordinationis suae per continuum quinquennium beatissimus papa Leo dixit ad populum. Totus vetustatem spirat titulus iste, indicatque sermones seu tractatus (quae vox Leonis aevo familiaris) descriptos fuisse ex codice pontificis istius aetate exarato. Cum enim ex ipsis sermonibus nulla indicia prodeant quibus appareat quo quisque anno dictus fuerit, oportet ut statim fere post quinquennium illud descriptum sit primum codicis istius exemplar. In eo autem codice primi sermonis titulus est, non In anniversario, ut in consequentium capite habetur, sed Sermo I de ordinatione sua; qui solus in die ordinationis, ut prior titulus indicat, haberi potuit, nimirum in die recurrente, quemadmodum dixit Leo ipse, seu in octava die. Porro recte post expletam solemnitatem ordinationis obsequium consecrati pontificis inchoari dicit: nam ipse quidem ordinationis dies principium episcopalis officii fuit, ut disertis verbis habet Leo; at non inchoatio obsequii, seu exercitium suscepti muneris, quod tam solemnis diei, diuturnis", + "candidate_score": 0.658082, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_8_10", + "bdc_text": "Delatus fui apud te per aliquos fratres bono zelo adhuc versari in aliquibus supersticionibus , maxime eo , quod facta concione in templo morabar , dum papistica missa finiebatur . Veritas tibi fuit aperta , missam illam licet cum omnibus ceremoniis iamdudum abrogaveram . Effecit hoc opusculi illius lectio et fratrum correctio apud me , quod ante annum unum omisi penitus interesse abusui misse , et sic perseverare pergam .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_594", + "psc_text": "uno expleretur sacrificio variarum differentia victimarum. Nam omnia illa quae de immolatione agni divinitus per Mosen fuerant praestituta, Christum prophetaverant, et Christi occisionem proprie nuntiaverant. Ut ergo umbrae cederent corpori, et cessarent imagines sub praesentia veritatis, antiqua observantia novo tollitur sacramento, hostia in hostiam transit, sanguine sanguis aufertur, et legalis festivitas dum mutatur, impletur. CAP. II. Unde cum scribas et seniores populi ad impium consilium pontifices congregarent, omniumque animos sacerdotum cura admittendi in Jesum sceleris occupasset, ipsi se doctores legis lege privarunt, et spontaneo defectu ritus sibi patrios sustulerunt. Incipiente enim festivitate paschali, qui ornare templum, mundare vasa, victimas providere, et legitimis purificationibus sacratiorem diligentiam adhibere debuerant, parricidalis odii furore concepto, ad unum opus vacant, et in unum facinus simili crudelitate conjurant, nil assecuturi supplicio innocentiae et condemnatione justitiae, nisi ut et nova mysteria non apprehenderent, et antiqua violarent. Providentibus ergo principibus, ne in die sancto tumultus oriretur, non festivitati,", + "candidate_score": 0.64034, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_12_14", + "bdc_text": "Doloribus tuis compassus sum ; cum vero relacione fratrum sanitatem pristinam recuperaveris , est quod gaudeo , et in eo statu dii te nobis incolumem diu conservent . Novarum rerum penes nos nihil est scriptu dignum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_630", + "psc_text": "Ecclesiae principe remedium poenitentiae conderetur; et nemo auderet de sua virtute confidere, quando mutabilitatis periculum nec beatus Petrus potuisset evadere. Dominus autem Jesus, qui intra pontificale concilium solo corpore tenebatur, trepidationem discipuli foris positi divino vidit intuitu; et paventis animum, mox ut respexit, erexit, et in fletus poenitudinis incitavit. Felices, sancte apostole, lacrymae tuae, quae ad diluendam culpam negationis, virtutem sacri habuere baptismatis. Affuit enim dextera Domini Jesu Christi, quae labentem te, priusquam dejicereris, exciperet, et firmitatem standi in ipso cadendi periculo recepisti. Vidit in te Dominus non fidem victam, non dilectionem aversam, sed constantiam fuisse turbatam. Abundavit fletus, ubi non defecit affectus, et fons charitatis lavit verba formidinis: nec tardatum est remedium abolitionis, ubi non fuit judicium voluntatis. Cito itaque in soliditatem suam rediit petra, tantam recipiens fortitudinem, ut quod tunc in Christi expaverat passione, in suo post supplicio non timeret. Per Jesum Christum Dominum nostrum, cui est honor", + "candidate_score": 0.637589, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_13_15", + "bdc_text": "cum vero relacione fratrum sanitatem pristinam recuperaveris , est quod gaudeo , et in eo statu dii te nobis incolumem diu conservent . Novarum rerum penes nos nihil est scriptu dignum . Italia solito morbo vexatur , bellicis tumultibus in Cesareanis castris .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_117", + "psc_text": "aeternum vobis gaudium profuturam 46 divinorum observantiam mandatorum. In quibus exsequendis quia humana fragilitas plerumque lassescit, et in multis per lubricum suae infirmitatis offendit, misericors et pius Dominus remedia nobis et adjutoria dedit, per quae veniam obtinere possimus. Quis enim tot illecebras mundi, tot insidias diaboli, tot denique pericula suae mutabilitatis evaderet, nisi clementia aeterni Regis mallet nos reparare quam perdere? Nam et qui jam redempti, jam regenerati, filii lucis effecti sunt, quamdiu tamen in hoc mundo, qui totus in maligno positus est (I Joan. V, 19) , detinentur; quamdiu infirmitati carnis corruptibilia et temporalia blandiuntur, non possunt istos dies sine tentatione transire. Nec facile cuiquam provenit tam incruenta victoria, ut inter multos hostes frequentesque conflictus, etiamsi sit liber a morte, sit quoque immunis a vulnere. Curandis igitur laesionibus quas saepe incidunt qui cum invisibili hoste confligunt, trium maxime remediorum est adhibenda medicina: in orationis instantia, in castigatione jejunii, in", + "candidate_score": 0.617577, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_9", + "bdc_text": "Veritas tibi fuit aperta , missam illam licet cum omnibus ceremoniis iamdudum abrogaveram .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_167", + "psc_text": "omnia munda sunt vobis (Luc. XI, 41) ; ut nemo ambigat, nemo diffidat regenerationis sibi nitorem etiam post multa peccata restitui, qui eleemosynarum studuerit purificatione mundari. 64 SERMO XXI [ Al. XX]. In Nativitate Domini nostri Jesu Christi I. SYNOPSIS. I. Neminem extraneum esse a laetitia Nativitatis Domini, quae sola sine sorde peccati est. -- II. Miram esse hujus mysterii dispensationem. -- III. Qui novum hominem vult induere, ei veterem esse deponendum. CAP. I. Salvator noster, dilectissimi, hodie natus est, gaudeamus. Neque enim locum fas est ibi esse tristitiae, ubi natalis est vitae; quae consumpto mortalitatis timore, nobis ingerit de promissa aeternitate laetitiam. Nemo ab hujus alacritatis participatione secernitur, una cunctis laetitiae communis est ratio: quia Dominus noster, peccati mortisque destructor, sicut nullum a reatu liberum reperit, ita liberandis omnibus venit. Exsultet sanctus, quia propinquat ad palmam. Gaudeat peccator, quia invitatur ad veniam. Animetur gentilis, quia vocatur ad vitam. Dei", + "candidate_score": 0.598512, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II", + "max_score": 0.665031, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_17_19", + "bdc_text": "Vale , mi Bullingere , et Traversum in albo tuo conserves , oro. Curie , 12 . kalendas augusti 1553 . Domino Henrico Bullingero apud Tigurinos Christum concionanti , viro [ docto ac] pio , amico meo et fratri. . .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2477", + "psc_text": "non erat, quia ejus mentem Spiritu sancto solidam per diversas partes nullus linguarum flatus inclinabat. Rursum per calamum vel arundinem nitor gloriae temporalis exprimitur, sicut de justis per Sapientiam dicitur: Fulgebunt justi, et tanquam scintillae in arundineto discurrent (Sap. III, 7) . Arundinetum namque vitam saecularium appellat, qui more arundinum per temporalem gloriam foris quasi ad alta proficiunt, sed intus a soliditate veritatis inanescunt. Unde et Judaeorum regnum calamo comparatur, cum per prophetam apparente in veritate carnis Domino dicitur: Calamum quassatum non confringet, et linum fumigans non exstinguet (Isai. XLII, 3) . Quid enim calami nomine, nisi Judaici populi temporale regnum denuntiat, nitens quidem exterius, sed interius vacuum? Et quia in eodem populo genus jam regale defecerat, et regnum ejus alienigena possidebat, apte hoc idem regnum calamum quassatum vocat. Quid vero per linum, nisi ejus sacerdotium exprimitur, quod lineis nimirum vestibus utebatur? Quod quia in adventu Domini charitatis ardorem perdidit,", + "candidate_score": 0.665031, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_0_2", + "bdc_text": "Domino Henrico Bullingero Christum apud Tigurinos praedicanti , viro docto et pio , Ioannes Traversus Rhętus S. D . Seculum effluxisse videtur , Bullingere cordatissime , quod mutuis literis non lusimus . Hoc oblivionis intrinseci amoris pretextu interceptum haud dubito .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1844", + "psc_text": "vehementissimo imbri cursum praebuit, qui usque ad exsequenda summa praecepta per verba corporis invisibilia cordis irrigavit? Ubi et apte subjungitur: CAPUT XXIV [Vet. XVI]. IBID.--- Et viam sonanti tonitrui. 49. Tonitruo hinc simile dicitur. Solus Deus corda per gratiam aperit.---Quid enim per tonitruum, nisi praedicatio superni terroris accipitur? Quem terrorem dum percipiunt humana corda quatiuntur. Aliquando vero in tonitruo ipse incarnatus Dominus figuratur, qui ex antiquorum patrum conveniente prophetia ad notitiam nostram quasi ex nubium concursione prolatus est. Qui inter nos visibiliter apparens, ea quae super nos erant terribiliter sonuit. Unde et ipsi sancti apostoli de ejus gratia generati, Boanerges, id est filii tonitrui sunt vocati (Marc. III, 17) . Aliquando autem, sicut dictum est, tonitruus ipsa ejus praedicatio accipitur, 939 per quam supernorum judiciorum terror auditur. Sed quia quilibet praedicator verba dare auribus potest, corda vero aperire non potest; et nisi per internam gratiam solus omnipotens Deus praedicantium verbis", + "candidate_score": 0.657394, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_6_8", + "bdc_text": "Tu interim , charissime frater , silencium meum boni consule . Opusculum Ioannis Calvini De supersticionibus mihi tuo nomine oblatum habui et cum desiderio legi , nec sine proventu . Delatus fui apud te per aliquos fratres bono zelo adhuc versari in aliquibus supersticionibus , maxime eo , quod facta concione in templo morabar , dum papistica missa finiebatur .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_849", + "psc_text": "clamamus. Hinc est, quod in eremo populus vocibus perstrepit, et Moyses a strepitu verborum tacet; et tamen silens aure divinae pietatis auditur, cum dicitur: Quid clamas ad me (Exod. XIV, 15) ? Intus ergo in desiderio est clamor secretus, qui ad humanas aures non pervenit, et tamen auditum conditoris replet. Hinc est quod Anna ad Templum pergens, ore quidem tacuit, et tamen tot sui desiderii voces emisit (I Reg. I, 13) . Hinc in Evangelio Dominus dicit: Intra in cubiculum tuum, et clauso ostio in abscondito, et Pater tuus, qui videt in abscondito, reddet tibi (Matth. VI, 6) . 719 Clauso quippe ostio petit in cubiculo, qui, tacente ore, in conspectu supernae pietatis fundit affectum mentis. Et vox auditur in abscondito, cum per sancta desideria silenter clamatur. Unde recte quoque per Psalmistam dicitur: Desiderium pauperum exaudivit Dominus; praeparationem cordis eorum audivit auris tua (Psal. XIX, 17) . Sed beatus Job", + "candidate_score": 0.657073, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_4_6", + "bdc_text": "ego vero per immortales deos te ab cordis ergastulo nusquam emisi , licet inercia aut loci distancia preventus non accuerim calamum . Si obmissum est per temporis spacium , refundam frequencius scribendo . Tu interim , charissime frater , silencium meum boni consule .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2475", + "psc_text": "suspiriorum spiculis percussus fugiat, et ad corda reproborum frigida rediens, eam quam securus possideat malitiae umbram quaerat. Quae ubi ab illo inveniatur ostenditur, cum protinus subinfertur: In secreto calami. [Vet. IV.] 7. Calami et arundinis variae significationes in sacra Scriptura.---In sacro eloquio calami vel arundinis appellatione aliquando verbum manens, aliquando doctorum peritia, aliquando mobilitas mentis, aliquando nitor gloriae temporalis accipitur. Per calamum quippe Verbi aeternitas designatur, cum voce Patris per Psalmistam dicitur: Lingua mea calamus scribae velociter scribentis (Psal. XLIV, 2) . Quia enim quod loquimur transit, quod scribimus permanet, lingua Patris scribae calamus dicitur, quia ab eo est Verbum illi coaeternum, ac sine transitu generatum. Rursum per calamum scriptorum doctrina exprimitur, sicut de sancta Ecclesia propheta pollicetur, dicens: In cubilibus in quibus dracones prius habitabant, orietur viror calami et junci (Isai. XXXV, 7) . Qua nimirum sententia, sicut in hoc opere longe superius diximus (Sup. lib. XXIX, n. 51)", + "candidate_score": 0.655728, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_0_2", + "bdc_text": "Domino Henrico Bullingero Christum apud Tigurinos praedicanti , viro docto et pio , Ioannes Traversus Rhętus S. D . Seculum effluxisse videtur , Bullingere cordatissime , quod mutuis literis non lusimus . Hoc oblivionis intrinseci amoris pretextu interceptum haud dubito .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1350", + "psc_text": "brevitate constringant. Tanto enim semetipsos credunt doctiores ostendere, quanto se potuerint multiplicitate loquacitatis aperire. Sed quia saepe sibi sentiunt silentii reverentiam non deferri, Domini nonnunquam potentiam de quo quasi loquuntur insinuant, ac sub praetextu illius sibi silentium exigunt, quod minime merentur; et dum specietenus Deum proferunt, auditum sibi ex reverentia ejus exigentes, se student magis ostendere quam illius facta praedicare. Unde et Eliu subjungit, dicens: IBID.---Adhuc enim habeo quod pro Deo loquar. 831 Quia vero nonnunquam doctores sancti crebro repetunt si qua obscurius dicunt, ut quae occulta praedicant auditorum cordibus voce haec iterationis infundant, plerumque hoc appetunt etiam arrogantes imitari, et insolenter ea quae dixerint replicant, non quo auditorum cordibus insinuare res appetant, sed quo eorum judicio videri eloquentes volunt. Unde Eliu subjungens ait: VERS. 3.---Repetam scientiam meam a principio. Sed quia nominata scientia, tumor cordis in voce claruerat; arrogans aperte cognoscitur, si non citius aliquo velamine pallietur. Unde mox", + "candidate_score": 0.65472, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_3_5", + "bdc_text": "Tu equidem tuis litteris ad fratres Curienses exaratis ferme omnibus Traversi tui memoriam conservasse confessus es ; ego vero per immortales deos te ab cordis ergastulo nusquam emisi , licet inercia aut loci distancia preventus non accuerim calamum . Si obmissum est per temporis spacium , refundam frequencius scribendo .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2475", + "psc_text": "suspiriorum spiculis percussus fugiat, et ad corda reproborum frigida rediens, eam quam securus possideat malitiae umbram quaerat. Quae ubi ab illo inveniatur ostenditur, cum protinus subinfertur: In secreto calami. [Vet. IV.] 7. Calami et arundinis variae significationes in sacra Scriptura.---In sacro eloquio calami vel arundinis appellatione aliquando verbum manens, aliquando doctorum peritia, aliquando mobilitas mentis, aliquando nitor gloriae temporalis accipitur. Per calamum quippe Verbi aeternitas designatur, cum voce Patris per Psalmistam dicitur: Lingua mea calamus scribae velociter scribentis (Psal. XLIV, 2) . Quia enim quod loquimur transit, quod scribimus permanet, lingua Patris scribae calamus dicitur, quia ab eo est Verbum illi coaeternum, ac sine transitu generatum. Rursum per calamum scriptorum doctrina exprimitur, sicut de sancta Ecclesia propheta pollicetur, dicens: In cubilibus in quibus dracones prius habitabant, orietur viror calami et junci (Isai. XXXV, 7) . Qua nimirum sententia, sicut in hoc opere longe superius diximus (Sup. lib. XXIX, n. 51)", + "candidate_score": 0.653977, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_6_8", + "bdc_text": "Tu interim , charissime frater , silencium meum boni consule . Opusculum Ioannis Calvini De supersticionibus mihi tuo nomine oblatum habui et cum desiderio legi , nec sine proventu . Delatus fui apud te per aliquos fratres bono zelo adhuc versari in aliquibus supersticionibus , maxime eo , quod facta concione in templo morabar , dum papistica missa finiebatur .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_984", + "psc_text": "in gloria, laetabuntur in cubilibus suis (Psal. CXLIX, 5) . Dicatur ergo, quod semel nobis loquitur Deus per somnium in visione nocturna, quando irruit sopor super homines, et dormiunt in lectulo, quia nimirum tunc secreta divinitatis agnoscimus, cum ab hujus mundi tumultuosa concupiscentia intra mentis nostrae cubilia segregamur. Quia vero, ut saepe jam diximus, aurem cordis tumultus saecularium negotiorum claudit, et quies secretae considerationis aperit, apte subjungit: VERS. 16.---Tunc aperit aures virorum, et erudiens eos instruit disciplina. 40. Qui ab exterioribus operibus cessant, ad compunctionem erudiuntur.---Cum enim ab exterioribus actionibus sopiuntur, aperta aure interni examinis causas audiunt. Qui dum subtiliter vel flagella publica, vel judicia occulta considerant, semetipsos afficere flendo non cessant. [Rec. XIII.] Unde bene dictum est. Et erudiens eos instruit disciplina, quia consideranti menti, et sese per poenitentiam laceranti, quasi quaedam plagae percussionis sunt lamenta compunctionis. Unde etiam Salomon recte vim percussionis utriusque conjungens ait: Livor vulneris abstergit", + "candidate_score": 0.653662, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_4_6", + "bdc_text": "ego vero per immortales deos te ab cordis ergastulo nusquam emisi , licet inercia aut loci distancia preventus non accuerim calamum . Si obmissum est per temporis spacium , refundam frequencius scribendo . Tu interim , charissime frater , silencium meum boni consule .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2027", + "psc_text": "cordis et corporis. Haec sine alia non prodest.---Hoc loco solitudinem debemus intelligere corporis, an solitudinem cordis? Sed quid prodest solitudo corporis, si solitudo defuerit cordis? Qui enim corpore remotus vivit, sed tumultibus conversationis humanae terrenorum desideriorum cogitationibus se inserit, non est in solitudine. Si vero prematur aliquis corporaliter popularibus turbis, et tamen nullos curarum saecularium tumultus in corde patiatur, non est in urbe. Itaque bene conversantibus primum solitudo mentis tribuitur, ut exsurgentem intrinsecus strepitum terrenorum desideriorum premant, ut ebullientes ab infimis curas cordis per superni gratiam restringant amoris, omnesque motus importune se offerentium levium cogitationum, quasi quasdam circumvolantes muscas ab oculis mentis abigant manu gravitatis, et quoddam sibi cum Domino intra se secretum quaerant, ubi cum illo exteriori cessante strepitu per interna desideria silenter loquantur. [Vet. XXIV.] 53. Silentium contemplationis, hac in vita non potest esse perfectum.---De hoc secreto cordis alias dictum est: Factum est silentium in coelo, quasi dimidia", + "candidate_score": 0.652725, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_6_8", + "bdc_text": "Tu interim , charissime frater , silencium meum boni consule . Opusculum Ioannis Calvini De supersticionibus mihi tuo nomine oblatum habui et cum desiderio legi , nec sine proventu . Delatus fui apud te per aliquos fratres bono zelo adhuc versari in aliquibus supersticionibus , maxime eo , quod facta concione in templo morabar , dum papistica missa finiebatur .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_977", + "psc_text": "lectulo. 37. Vox Dei auditur quando tranquilla mente ab operibus saecularibus quiescitur.---Quid est quod per somnium nobis locutio divinitatis innotescit, nisi quod Dei secreta non cognoscimus, si in terrenis desideriis vigilemus? In somnio enim exteriores sensus dormiunt, et interiora cernuntur. Si ergo interna contemplari volumus, ab externa implicatione dormiamus. Vox videlicet Dei quasi per somnium auditur, quando tranquilla mente ab hujus saeculi actione quiescitur, et in ipso mentis silentio divina praecepta pensantur. Cum enim ab externis actionibus mens sopitur, tunc plenius mandatorum Dei pondus agnoscitur. Tunc verba Dei mens vivacius penetrat, cum ad se admittere curarum saecularium tumultus recusat. Male autem homo vigilat, quando eum saecularium negotiorum aestus insolenter inquietat. Aurem quippe cordis terrenarum cogitationum turba dum perstrepit claudit, atque in secretario mentis, quanto minus curarum tumultuantium sonus compescitur, tanto amplius vox praesidentis judicis non auditur. Neque enim perfecte homo sufficit ad utraque divisus, sed dum sic interius erudiri appetit,", + "candidate_score": 0.651613, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_6_8", + "bdc_text": "Tu interim , charissime frater , silencium meum boni consule . Opusculum Ioannis Calvini De supersticionibus mihi tuo nomine oblatum habui et cum desiderio legi , nec sine proventu . Delatus fui apud te per aliquos fratres bono zelo adhuc versari in aliquibus supersticionibus , maxime eo , quod facta concione in templo morabar , dum papistica missa finiebatur .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_983", + "psc_text": "obscuritate vitae praesentis videre te appeto, sed adhuc infirmitatis nubilo circumscribor. David quoque hujus noctis caliginem vitans, claritatem veri luminis praestolatus ait: Mane astabo tibi, et videbo (Psal. V, 5) . Adhuc ergo in nocte minus se videre conspicit, qui ad videndum Deum futurum mane concupiscit. Quia vero, ut diximus, ab exteriori actione cessare dormire est, bene Eliu subdit: Quando irruit sopor super homines. Quia autem sancti viri cum exteriori actioni non deserviunt, intra mentis cubilia conquiescunt, apte subjungit: Et dormiunt in lectulo. Sanctis enim viris dormire in lectulo est intra mentis suae cubile quiescere. Unde scriptum est: Exsultabunt sancti in gloria, laetabuntur in cubilibus suis (Psal. CXLIX, 5) . Dicatur ergo, quod semel nobis loquitur Deus per somnium in visione nocturna, quando irruit sopor super homines, et dormiunt in lectulo, quia nimirum tunc secreta divinitatis agnoscimus, cum ab hujus mundi tumultuosa concupiscentia intra mentis nostrae cubilia segregamur. Quia vero,", + "candidate_score": 0.650602, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_5_7", + "bdc_text": "Si obmissum est per temporis spacium , refundam frequencius scribendo . Tu interim , charissime frater , silencium meum boni consule . Opusculum Ioannis Calvini De supersticionibus mihi tuo nomine oblatum habui et cum desiderio legi , nec sine proventu .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_798", + "psc_text": "Et si laetatum est in abscondito cor meum. [Vet. X.] Et quia plerumque inconsiderata mens, dum transitorio favori non renititur, ad hoc usque pertrahitur, ut laudet ipsa quod facit, conditioni quae praemissa est quasi congrue subinfertur: CAPUT IX. IBID.---Et osculatus sum manum meam ore meo. 20. Deo, non sibi, sua bona opera tribuunt. Gratia praeveniens.---Per manum quippe operatio, per os autem locutio designatur; sicut per Salomonem dicitur: Abscondit piger manum suam sub axilla sua, et laborat si ad os suum porrigat eam (Prov. XIX, 24) . Pigro labor est manum suam ad os porrigere, quia desidiosus quisque praedicator nec hoc vult operari quod dicit. Manum quippe ad os porrigere est voci suae opere concordare. Manum ergo suam osculatur ore suo, qui laudat quod facit, et testimonio propriae locutionis sibi virtutem tribuit operis. Qua in re quis despicitur, nisi is qui ipsa operandi munera largitur? Unde bene per egregium praedicatorem dicitur:", + "candidate_score": 0.649852, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_2_4", + "bdc_text": "Hoc oblivionis intrinseci amoris pretextu interceptum haud dubito . Tu equidem tuis litteris ad fratres Curienses exaratis ferme omnibus Traversi tui memoriam conservasse confessus es ; ego vero per immortales deos te ab cordis ergastulo nusquam emisi , licet inercia aut loci distancia preventus non accuerim calamum .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1441", + "psc_text": "Quasi securam quippe urbem inopinatus hostis ingreditur, et repentino gladio superborum civium colla feriuntur. Nihil ergo tunc nisi continuus luctus agitur, dum capta urbs animi a magnatum suorum gloria caede interveniente vacuatur. Unde nunc dicitur: Depone magnitudinem tuam absque tribulatione, et omnes robustos fortitudine. Ac si aperte diceretur: Omne quod intrinsecus de bona actione intumueras 851 reprime, et cordis motus quos ex recto opere robustos habueras depone, quia jam in ipsa adversitatis tentatione consideras quam frustra prius de te magna elatus aestimabas. Quae videlicet magnitudo idcirco absque tribulatione deponenda dicitur, quia nimirum cum per tentationem humilitas proficit, prospera est ipsa adversitas quae mentem ab elatione custodit. [Vet. XXXVIII]. Sed tamen sine magna tribulatione non agitur, cum tranquilla mens irruente tentatione quasi repentino hoste turbatur. Ipsa namque tentationis adversitas dum se menti inserit, quasdam in illa tenebras gignit, eamque obscuritate suae amaritudinis turbat, quae apud se dudum virtutum dulcedine irradiante claruerat.", + "candidate_score": 0.649437, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_0_2", + "bdc_text": "Domino Henrico Bullingero Christum apud Tigurinos praedicanti , viro docto et pio , Ioannes Traversus Rhętus S. D . Seculum effluxisse videtur , Bullingere cordatissime , quod mutuis literis non lusimus . Hoc oblivionis intrinseci amoris pretextu interceptum haud dubito .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1474", + "psc_text": "imber non fuit (Jerem. III, 3) . Stellas ergo pluviae Dominus abstraxit, atque ad instar gurgitum imbres fudit, quia cum de Judaea praedicantes apostolos abstulit, doctrina novae gratiae mundum rigavit. Quod utrumque factum in Ecclesia potest non inconvenienter intelligi, quia cum solutis corporibus ad secretos supernorum sinus apostolorum animas retulit, quasi a coeli facie stellas pluviae abscondit. Sed ablatis stellis pluviae, in morem gurgitum imbres dedit, quia etiam reductis ad superna apostolis, per expositorum sequentium linguas, divinae fluenta scientiae diu abscondita largiori effusione patefecit. Nam quod illi sub brevitate locuti sunt, hoc exponendo isti multipliciter auxerunt. Unde et non immerito ipsa expositorum praedicatio gurgitibus comparatur: quia dum multorum praecedentium dicta colligunt, ipsi in eo quod astruunt profundius dilatantur. Nam dum testimonia testimoniis jungunt, quasi ex guttis gurgites faciunt. Quorum verbis dum quotidie gentilitas docetur, quia peccatorum mens coelestem scientiam accipit, quasi stans in terra aqua gurgites ostendit. Sed nequaquam se", + "candidate_score": 0.649161, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_0_2", + "bdc_text": "Domino Henrico Bullingero Christum apud Tigurinos praedicanti , viro docto et pio , Ioannes Traversus Rhętus S. D . Seculum effluxisse videtur , Bullingere cordatissime , quod mutuis literis non lusimus . Hoc oblivionis intrinseci amoris pretextu interceptum haud dubito .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1605", + "psc_text": "Irrigato praedicatione Evangelii mundo, nubes illae a nostris oculis fugatae.---Ventus quippe transiens est vita praesens. Ventus ergo transiens nubes fugat, quia mortalis vita percurrens praedicatores sanctos a nostris oculis corporaliter occultat. Ventus transiens nubes fugat, quia vitae temporalis excursus a carne apostolos subtrahit, et eos a terrae superficie in secreta requie quasi in coelorum cardine abscondit. Sed quia usque ad mortem praedicare non desinunt, et praesentis vitae spatium more nubium cum verborum pluvia excurrunt, quid eorum laboribus in sancta Ecclesia agatur adjungit, cum protinus subdit: CAPUT XLIII [Rec. XXVI]. VERS. 22.---Ab Aquilone aurum veniet. 71. A gentilibus Christiana religio potissimum propagata.---Quid per Aquilonem, nisi peccati frigore constricta gentilitas designatur? quam ille sub jugo suae tyrannidis tenuit qui superbiens dixit: Sedebo in monte testamenti, in lateribus Aquilonis, ascendam super altitudinem nubium, similis ero Altissimo (Isai. XIV, 13, 14) . Quid vero auri nomine, nisi animae fideles exprimuntur? De quibus per Jeremiam", + "candidate_score": 0.646792, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_6_8", + "bdc_text": "Tu interim , charissime frater , silencium meum boni consule . Opusculum Ioannis Calvini De supersticionibus mihi tuo nomine oblatum habui et cum desiderio legi , nec sine proventu . Delatus fui apud te per aliquos fratres bono zelo adhuc versari in aliquibus supersticionibus , maxime eo , quod facta concione in templo morabar , dum papistica missa finiebatur .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2032", + "psc_text": "In hoc itaque silentio cordis, dum per contemplationem interius vigilamus, exterius quasi obdormiscimus. Quia ergo remoti viri, id est a desideriis carnalibus alieni, hoc silentium mentis inhabitant, huic onagro Dominus in solitudine domum dedit, ut turba desideriorum temporalium non prematur. [Vet. XXV.] 55. Sancti quandiu vivunt, desiderio supernae patriae aestuant.---Sequitur: Et tabernacula ejus in terra salsuginis. Salsugo accendere sitim solet. Et quia sancti viri quandiu in hujus vitae tabernaculis degunt, ad supernam patriam desiderii sui quotidianis aestibus accenduntur, in terra salsuginis tabernacula habere perhibentur. Incessanter quippe accenduntur ut sitiant, sitiunt ut satientur; sicut scriptum est: Beati qui esuriunt et sitiunt justitiam, quoniam ipsi saturabuntur (Matth. V, 6) . Sequitur: CAPUT XVII. VERS. 7.---Contemnit multitudinem civitatis. 56. Terrenorum hominum multitudinem sequi dedignantur.---Multitudinem civitatis contemnere est humanae conversationis prava studia devitare, ut jam non libeat terrenorum hominum, qui prae abundantia iniquitatis multi sunt, perditos mores imitari. Cum paucis namque ingredi angustam portam", + "candidate_score": 0.645976, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_2_4", + "bdc_text": "Hoc oblivionis intrinseci amoris pretextu interceptum haud dubito . Tu equidem tuis litteris ad fratres Curienses exaratis ferme omnibus Traversi tui memoriam conservasse confessus es ; ego vero per immortales deos te ab cordis ergastulo nusquam emisi , licet inercia aut loci distancia preventus non accuerim calamum .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2475", + "psc_text": "suspiriorum spiculis percussus fugiat, et ad corda reproborum frigida rediens, eam quam securus possideat malitiae umbram quaerat. Quae ubi ab illo inveniatur ostenditur, cum protinus subinfertur: In secreto calami. [Vet. IV.] 7. Calami et arundinis variae significationes in sacra Scriptura.---In sacro eloquio calami vel arundinis appellatione aliquando verbum manens, aliquando doctorum peritia, aliquando mobilitas mentis, aliquando nitor gloriae temporalis accipitur. Per calamum quippe Verbi aeternitas designatur, cum voce Patris per Psalmistam dicitur: Lingua mea calamus scribae velociter scribentis (Psal. XLIV, 2) . Quia enim quod loquimur transit, quod scribimus permanet, lingua Patris scribae calamus dicitur, quia ab eo est Verbum illi coaeternum, ac sine transitu generatum. Rursum per calamum scriptorum doctrina exprimitur, sicut de sancta Ecclesia propheta pollicetur, dicens: In cubilibus in quibus dracones prius habitabant, orietur viror calami et junci (Isai. XXXV, 7) . Qua nimirum sententia, sicut in hoc opere longe superius diximus (Sup. lib. XXIX, n. 51)", + "candidate_score": 0.638702, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_10", + "bdc_text": "Effecit hoc opusculi illius lectio et fratrum correctio apud me , quod ante annum unum omisi penitus interesse abusui misse , et sic perseverare pergam .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_686", + "psc_text": "patientiam tuam, et opera tua novissima plura prioribus; sed habeo adversum te pauca, quia permittis mulierem Jezabel, quae se dicit propheten, docere et seducere servos meos, et fornicari, et manducare idolothytum (Ibid., 19) . Ecce bona memorat, nec tamen resecanda mala sine poenitentia relaxat, quia scilicet sic singulorum vias considerat, sic gressus enumerans pensat, ut subtili examine perpendat vel quantum quisque ad bona proficiat, vel quantum ad mala devians suis profectibus contradicat. Incrementum quippe meritorum, quod bonae vitae studiis augetur, plerumque mali admistione retrahitur; et bonum quod animus operando construit, hoc alia perpetrando pervertit. Unde sancti viri tanto se subtilius in cogitatione constringunt, quanto a superno judice districtius considerari conspiciunt. Mentem quippe discutiunt, invenire si qua dereliquerint quaerunt, ut tanto fiant irreprehensibiles judici, quanta semetipsos quotidie et sine cessatione reprehendunt. Nec tamen hac de re jam gaudia securitatis sumunt, quia ab illo se videri considerant qui in eis et illa", + "candidate_score": 0.638351, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_10", + "bdc_text": "Effecit hoc opusculi illius lectio et fratrum correctio apud me , quod ante annum unum omisi penitus interesse abusui misse , et sic perseverare pergam .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_685", + "psc_text": "Nulla sine mercede bona, nulla mala sine poena. ---Sic easdem vias Dominus subtili examinatione considerat, ut in unoquoque nostrum nec ea quae remuneret bona praetereat, nec mala, quae videlicet displicent, sine increpatione derelinquat. Hinc est enim quod angelum Ecclesiae Pergami et in quibusdam laudat, et in quibusdam redarguit dicens: Scio ubi habitas, ubi sedes est satanae, et tenes nomen meum, et non negasti fidem meam (Apoc. II, 13, 14) . Et paulo post: Sed habeo adversum te pauca, quia habes illic tenentes doctrinam Balaam. Hinc angelo Ecclesiae Thyatirae dicitur: Novi opera tua, et charitatem tuam, et fidem, et ministerium, et patientiam tuam, et opera tua novissima plura prioribus; sed habeo adversum te pauca, quia permittis mulierem Jezabel, quae se dicit propheten, docere et seducere servos meos, et fornicari, et manducare idolothytum (Ibid., 19) . Ecce bona memorat, nec tamen resecanda mala sine poenitentia relaxat, quia scilicet sic singulorum vias considerat,", + "candidate_score": 0.633754, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_15_17", + "bdc_text": "Italia solito morbo vexatur , bellicis tumultibus in Cesareanis castris . Communia tibi sunt nociora , quam possim declarare preterea . Vale , mi Bullingere , et Traversum in albo tuo conserves , oro. Curie , 12 .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_985", + "psc_text": "vel flagella publica, vel judicia occulta considerant, semetipsos afficere flendo non cessant. [Rec. XIII.] Unde bene dictum est. Et erudiens eos instruit disciplina, quia consideranti menti, et sese per poenitentiam laceranti, quasi quaedam plagae percussionis sunt lamenta compunctionis. Unde etiam Salomon recte vim percussionis utriusque conjungens ait: Livor vulneris abstergit mala, et plagae in secretioribus ventris (Prov. XX, 30) . Per livorem quippe vulneris, disciplinam insinuat corporeae percussionis. Plagae vero in secretioribus ventris sunt interna mentis vulnera, quae per compunctionem fiunt. 751 Sicut enim venter cibis repletus extenditur, ita mens pravis cogitationibus dilatata sublevatur. Abstergunt igitur mala, et livor vulneris, et plagae in secretioribus ventris, quia et disciplina exterior culpas diluit, et extensam mentem compunctio poenitentiae ultione transfigit. Sed hoc inter se utraque haec differunt, quod plagae percussionum dolent, lamenta compunctionum sapiunt. Illae affligentes cruciant, ista reficiunt, dum affligunt. Per illas in afflictione moeror est, per haec in moerore laetitia.", + "candidate_score": 0.633736, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_1_3", + "bdc_text": "Seculum effluxisse videtur , Bullingere cordatissime , quod mutuis literis non lusimus . Hoc oblivionis intrinseci amoris pretextu interceptum haud dubito . Tu equidem tuis litteris ad fratres Curienses exaratis ferme omnibus Traversi tui memoriam conservasse confessus es ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2475", + "psc_text": "suspiriorum spiculis percussus fugiat, et ad corda reproborum frigida rediens, eam quam securus possideat malitiae umbram quaerat. Quae ubi ab illo inveniatur ostenditur, cum protinus subinfertur: In secreto calami. [Vet. IV.] 7. Calami et arundinis variae significationes in sacra Scriptura.---In sacro eloquio calami vel arundinis appellatione aliquando verbum manens, aliquando doctorum peritia, aliquando mobilitas mentis, aliquando nitor gloriae temporalis accipitur. Per calamum quippe Verbi aeternitas designatur, cum voce Patris per Psalmistam dicitur: Lingua mea calamus scribae velociter scribentis (Psal. XLIV, 2) . Quia enim quod loquimur transit, quod scribimus permanet, lingua Patris scribae calamus dicitur, quia ab eo est Verbum illi coaeternum, ac sine transitu generatum. Rursum per calamum scriptorum doctrina exprimitur, sicut de sancta Ecclesia propheta pollicetur, dicens: In cubilibus in quibus dracones prius habitabant, orietur viror calami et junci (Isai. XXXV, 7) . Qua nimirum sententia, sicut in hoc opere longe superius diximus (Sup. lib. XXIX, n. 51)", + "candidate_score": 0.630578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_1_3", + "bdc_text": "Seculum effluxisse videtur , Bullingere cordatissime , quod mutuis literis non lusimus . Hoc oblivionis intrinseci amoris pretextu interceptum haud dubito . Tu equidem tuis litteris ad fratres Curienses exaratis ferme omnibus Traversi tui memoriam conservasse confessus es ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2032", + "psc_text": "In hoc itaque silentio cordis, dum per contemplationem interius vigilamus, exterius quasi obdormiscimus. Quia ergo remoti viri, id est a desideriis carnalibus alieni, hoc silentium mentis inhabitant, huic onagro Dominus in solitudine domum dedit, ut turba desideriorum temporalium non prematur. [Vet. XXV.] 55. Sancti quandiu vivunt, desiderio supernae patriae aestuant.---Sequitur: Et tabernacula ejus in terra salsuginis. Salsugo accendere sitim solet. Et quia sancti viri quandiu in hujus vitae tabernaculis degunt, ad supernam patriam desiderii sui quotidianis aestibus accenduntur, in terra salsuginis tabernacula habere perhibentur. Incessanter quippe accenduntur ut sitiant, sitiunt ut satientur; sicut scriptum est: Beati qui esuriunt et sitiunt justitiam, quoniam ipsi saturabuntur (Matth. V, 6) . Sequitur: CAPUT XVII. VERS. 7.---Contemnit multitudinem civitatis. 56. Terrenorum hominum multitudinem sequi dedignantur.---Multitudinem civitatis contemnere est humanae conversationis prava studia devitare, ut jam non libeat terrenorum hominum, qui prae abundantia iniquitatis multi sunt, perditos mores imitari. Cum paucis namque ingredi angustam portam", + "candidate_score": 0.627899, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_6", + "bdc_text": "Tu interim , charissime frater , silencium meum boni consule .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_498", + "psc_text": "Amorrhaeus, et mater tua Chetea (Ezech. XVI, 3) . Formidantem refovet, cum ait: Revertere, adversatrix Israel, et non avertam faciem meam a vobis, quia sanctus ego sum, dicit Dominus, et non irascar in perpetuum (Jerem. III, 12) . Sed praesumentem deterret, cum prophetam suum ab intercessione prohibet, dicens: Non assumas pro eis laudem et orationem, quia non exaudiam in tempore clamoris eorum ad me in tempore afflictionis, quia si steterint coram me Moyses et Samuel, non est anima mea ad populum istum (Jerem. VII, 16) . [Rec. VIII.] Sancta itaque Ecclesia auditorum suorum mentem et de misericordiae benignitate sublevat, et de judicii districtione perturbat, quatenus in praedicatione sua dum bene utrumque permiscet electi ejus nec de exhibita justitia praesumant, nec de praeterita iniquitate desperent. 14. In bonis pastoribus sociantur benignitas et auctoritas, misericordia et disciplina.---Sed hoc quod ait: Cum sederem quasi rex circumstante exercitu, eram tamen moerentium consolator; sciendum nobis", + "candidate_score": 0.62696, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_8", + "bdc_text": "Delatus fui apud te per aliquos fratres bono zelo adhuc versari in aliquibus supersticionibus , maxime eo , quod facta concione in templo morabar , dum papistica missa finiebatur .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1665", + "psc_text": "condidi mirabiles suspicis, perpende quantum mihi subdi debeas, quem auctorem mirabilium sine tempore esse cognoscis. Sequitur: CAPUT VI. VERS. 4, 5.---Indica mihi, si habes intelligentiam, quis posuit mensuras ejus, si nosti, vel quis tetendit super eam lineam? 15. Ejus nutu sancti praedicatores ad quasdam orbis partes missi, ab aliis repulsi.---Mensurarum lineae in terrarum partitione tenduntur, ut dimensionis aequitas ex ipsa linearum tensione teneatur. In carne autem Dominus ad Ecclesiam veniens mensuras terrae lineis mensus est, quia fines Ecclesiae occulti judicii subtilitate distinxit. Hujus terrae occultae mensurae vel lineae tendebantur quando praedicatores sancti agente Spiritu in alias partes mundi vocabantur ut irent, ab aliis vero partibus arcebantur ne accederent. Paulus namque apostolus cum Macedoniae praedicare negligeret, per visum illi apparuit vir Macedo qui diceret: Transiens in Macedoniam adjuva nos (Act. XVI, 9) . At contra, sicut scriptum est: Tentabant apostoli ire in Bithyniam, et non permisit eos Spiritus Jesu (Ibid., 7)", + "candidate_score": 0.619489, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_16", + "bdc_text": "Communia tibi sunt nociora , quam possim declarare preterea .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2613", + "psc_text": "sociat, concordi pertinacia etiam defensio perversa constipat, ut de facinoribus suis alterna se invicem defensione tueantur. Sibi enim quisque metuit, dum admoneri vel corrigi alterum cernit; et idcirco contra corripientium verba unanimiter assurgit, quia se in altero protegit. Bene ergo dicitur: Una uni conjungitur, et ne spiraculum quidem incedit per eas, quia in iniquitatibus suis, dum vicissim superba se defensione protegunt, sanctae exhortationis spiracula ad se nullatenus intrare permittunt. Quorum pestiferam concordiam adhuc apertius subdidit, dicens: CAPUT XXXI. VERS. 8.---Una alteri adhaerebunt, et tenentes se nequaquam separabuntur. 55. Qui divisi vix corrigi poterant, quomodo emendabuntur uniti?---Qui enim divisi corrigi poterant, in iniquitatum suarum pertinacia uniti perdurant, et tanto magis quotidie a cognitione justitiae separabiliores sunt, quanto a se invicem nulla increpatione separantur. Nam sicut esse noxium solet si unitas desit bonis, ita perniciosum est si non desit malis. Perversos quippe unitas corroborat, dum concordat; et tanto magis incorrigibiles, quanto unanimes", + "candidate_score": 0.613614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1934_sent_1", + "bdc_text": "Seculum effluxisse videtur , Bullingere cordatissime , quod mutuis literis non lusimus .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_661", + "psc_text": "observandae, per Salomonem quoque dicitur: Qui fortiter premit ubera ad eliciendum lac, exprimit butyrum; et qui vehementer emungit, elicit sanguinem (Prov. XXX, 33) . Ubera quippe fortiter premimus, cum verba sacri eloquii subtili intellectu pensamus, qua pressione dum lac quaerimus, butyrum invenimus, quia dum nutriri vel tenui intellectu quaerimus, ubertate internae pinguedinis ungimur. Quod tamen nec nimie nec semper agendum est, ne dum lac quaeritur ab uberibus, sanguis sequatur. Plerumque etenim quidam dum verba sacri eloquii plus quam debent discutiunt, 678 in carnalem intellectum cadunt. Sanguinem quippe elicit, qui vehementer emungit, quia carnale efficitur hoc quod ex nimia spiritus discussione sentitur. Unde necesse est ut beati Job opera, quae inter increpantium amicorum verba idcirco narrat ne afflicta mens illius in desperatione deficiat, juxta pondus historiae perscrutemur, ne si haec animus plusquam necesse est spiritaliter investiget, a verborum ejus uberibus sanguis nobis pro lacte respondeat. Si quando vero quaedam mystica in", + "candidate_score": 0.583136, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file