diff --git "a/8/8824.json" "b/8/8824.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/8/8824.json" @@ -0,0 +1,2722 @@ +{ + "letter_id": "8824", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/8824", + "dominant_topic": 3, + "topic_dist": [ + 0.050075, + 0.04771, + 0.055589, + 0.05631, + 0.052721, + 0.045596, + 0.049561, + 0.042287, + 0.051083, + 0.057262, + 0.051149, + 0.049954, + 0.044729, + 0.044957, + 0.044067, + 0.044485, + 0.056154, + 0.05215, + 0.052011, + 0.052151 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf040", + "work_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum", + "max_score": 0.703882, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_13_15", + "bdc_text": "ecclesiae nostrae prae significio , tuam , obsequuti sunt , libenter scholae in omnibus vestrae posthac , quam humanitatem orantes , ut ipsi memporis , posthac quoque tua opera et consilio adesse digna veneris . Librum , anonymum de authoritate verbi utcunque in linguam , ut in Germanis eorum , horis sanctissimis quem et per eundem Germanis communionem converti , ut de eo , quicquid visum fuerit , inspici enim , quas offero , ut scilicet cunque mea quid visum fuerit , libere statuas . Cupio , ut qualicem pontificios per eiusmodi prodesse simpliciorum et rudibus , qui in nobilem in modum demendantur ;", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_25", + "psc_text": "Continuo id sibi poscit in Latinum verti. Nullum dicebam me usum hujuscemodi operis habuisse, et ad Latinum sermonem tricennali jam pene incuria torpuisse. Perstitit tamen deprecans qualicumque sermone notitiam sibi tantum eorum, quae cupiebat ostendi. Cumque id quo [Al. quod] potui sermone fecissem, majori desiderio accensus est ad illa ipsa plenius cognoscenda, e quibus pauca illa, quae transtuleram videbantur assumta. Excusantem me urgere vehementius cepit, et sub Dei testimonio convenire, ne sibi ad opus bonum, quae se auxilia juvare possent, denegarem. Cumque 317 vehementer insisteret, et desiderium ejus secundum Deum esse perspicerem, acquievi tandem, et interpretatus sum quidem. 12. In Praefatiunculis tamen utriusque operis et maxime in Pamphili libellum, quem primum transtuleram, exposui primum omnium fidem meam, et protestatus sum, me quidem ita credere, sicut fides catholica est. Si quid autem vel legeretur, vel interpretaretur a me, id me salva fidei meae facere ratione. In istis vero περὶ Ἀρχῶν libellis", + "candidate_score": 0.703882, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_12_14", + "bdc_text": "Triumphabit haud dubie tandem veritas , utcunque furiae Ienenses et Brentianae insaniant . ecclesiae nostrae prae significio , tuam , obsequuti sunt , libenter scholae in omnibus vestrae posthac , quam humanitatem orantes , ut ipsi memporis , posthac quoque tua opera et consilio adesse digna veneris . Librum , anonymum de authoritate verbi utcunque in linguam , ut in Germanis eorum , horis sanctissimis quem et per eundem Germanis communionem converti , ut de eo , quicquid visum fuerit , inspici enim , quas offero , ut scilicet cunque mea quid visum fuerit , libere statuas .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_241", + "psc_text": "sibi Barraba aspirante, translatum est. Ut ergo hoc [Al. haec] omittam, vide quid dicimus, verbi caussa. Petrus Romanae Ecclesiae per viginti et quatuor annos praefuit: dubitandum non est, quin sicut caetera, 389 quae ad instructionem pertinent, etiam librorum Instrumenta Ecclesiae ipse tradiderit, quae utique jam tunc, ipso sedente et docente, recitabantur. Quid ergo? Decepit Petrus Apostolus Christi Ecclesiam, et libros ei falsos et nihil veritatis continentes tradidit, et cum sciret, quod verum est haberi apud Judaeos, apud Christianos volebat haberi quod falsum est? Sed fortasse dicit, quia sine literis erat Petrus, et sciebat quidem, Judaeorum libros magis esse veros, quam istos, qui erant in Ecclesia: sed interpretari non poterat propter sermonis imperitiam. Et quid? Nihil in isto agebat ignea lingua per Spiritum Sanctum caelitus data? Non ergo omnibus linguis loquebantur Apostoli? 34. Sed concedamus, quia non potuerit Petrus Apostolus facere quod hic modo fecit: de Paulo quid dicimus? Num et", + "candidate_score": 0.672889, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_8_10", + "bdc_text": "Fama enim est , convenisse nuper theologis praecipuos omnes et communi qui deliberatione vastum conscribere centonem , in quo ipsis Witebergensium fundamentum ad confirmandas suas blasphemias foedissime abutant . Quanquam igitur haec nova certamina me miris modis excruciant ; spero tamen inter mihi optimos viros melius probatos multosque simplices et rudes veram sententiam hac ratione magis magisque confirmatos iri .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_108", + "psc_text": "Et miror quomodo isti prudentes et eruditi viri, qui haec ejus legunt scripta, de quibus nunc illa ab illo scribuntur, rideant de me, quod me talpam nominet, et non sentiant se magis ipsos ab eo talpas judicari, quos putat haec in suis libris non videre defossa. Si enim putaret eos legentes intelligere posse, nunquam ad condemnanda ea, quae ipse magister docet, istorum librorum habere jussisset exemplum, in quibus ea ipsa plenius et manifestius continentur, quae condemnare nos suadet. Ostendimus interim istum [Al. tac. istum] ipsum asserere in istis electis Commentariis suis ea quae damnari in alterius libris jubet [Al. videt], id est, quod animae fuerint in caelestibus antequam in hoc mundo in corporibus nascerentur [Al. immitterentur], et quod omnes, vel peccatores, vel increduli cum diabolo et angelis ejus, eo tempore quo omne genu flectetur Jesu, caelestium et terrestrium et infernorum, non solum veniam accipient, verum etiam [Al. tac. etiam] ad", + "candidate_score": 0.658878, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_14_16", + "bdc_text": "Librum , anonymum de authoritate verbi utcunque in linguam , ut in Germanis eorum , horis sanctissimis quem et per eundem Germanis communionem converti , ut de eo , quicquid visum fuerit , inspici enim , quas offero , ut scilicet cunque mea quid visum fuerit , libere statuas . Cupio , ut qualicem pontificios per eiusmodi prodesse simpliciorum et rudibus , qui in nobilem in modum demendantur ; nata et strophas in Isera .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_236", + "psc_text": "deest peregrinae linguae notitia. Aut iterum non continuo si scientiam quis habet Graeci sermonis, etiam voluntatem interpretandi habet. Aut etiam si habet, non statim discutiendus est ille, qui pauca interpretatus est, quare non plura, aut cur non illa, sed illa. Libertas est enim in hujuscemodi opere, et est vel in arbitrio scribentis, vel in desiderio deposcentis; et tamen de sancto Hilario dicit, et de sancto Victorino: quorum alterum interpretis titulo nihil omnino arbitror transtulisse de Graeco: alterum ipse dicit, Heliodori cujusdam Presbyteri usum scientia, ut quae ille sibi hauriret ex fonte Graecorum, ipse Latino ea sermone digereret, pro eo quod aut nihil aut parum Graece nosset. Illi ergo cur haec non fecerint, et facilis et manifesta est excusatio: de te sane mirandum est quare hoc feceris. Quid enim magis audax, vel quid amplius temerarium, libros istos interpretari Origenis, quorum jam pene omnem continentiam in aliis libris scripseras? quorum omnia jam", + "candidate_score": 0.657273, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_14", + "bdc_text": "Librum , anonymum de authoritate verbi utcunque in linguam , ut in Germanis eorum , horis sanctissimis quem et per eundem Germanis communionem converti , ut de eo , quicquid visum fuerit , inspici enim , quas offero , ut scilicet cunque mea quid visum fuerit , libere statuas .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_236", + "psc_text": "deest peregrinae linguae notitia. Aut iterum non continuo si scientiam quis habet Graeci sermonis, etiam voluntatem interpretandi habet. Aut etiam si habet, non statim discutiendus est ille, qui pauca interpretatus est, quare non plura, aut cur non illa, sed illa. Libertas est enim in hujuscemodi opere, et est vel in arbitrio scribentis, vel in desiderio deposcentis; et tamen de sancto Hilario dicit, et de sancto Victorino: quorum alterum interpretis titulo nihil omnino arbitror transtulisse de Graeco: alterum ipse dicit, Heliodori cujusdam Presbyteri usum scientia, ut quae ille sibi hauriret ex fonte Graecorum, ipse Latino ea sermone digereret, pro eo quod aut nihil aut parum Graece nosset. Illi ergo cur haec non fecerint, et facilis et manifesta est excusatio: de te sane mirandum est quare hoc feceris. Quid enim magis audax, vel quid amplius temerarium, libros istos interpretari Origenis, quorum jam pene omnem continentiam in aliis libris scripseras? quorum omnia jam", + "candidate_score": 0.652565, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_14", + "bdc_text": "Librum , anonymum de authoritate verbi utcunque in linguam , ut in Germanis eorum , horis sanctissimis quem et per eundem Germanis communionem converti , ut de eo , quicquid visum fuerit , inspici enim , quas offero , ut scilicet cunque mea quid visum fuerit , libere statuas .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_25", + "psc_text": "Continuo id sibi poscit in Latinum verti. Nullum dicebam me usum hujuscemodi operis habuisse, et ad Latinum sermonem tricennali jam pene incuria torpuisse. Perstitit tamen deprecans qualicumque sermone notitiam sibi tantum eorum, quae cupiebat ostendi. Cumque id quo [Al. quod] potui sermone fecissem, majori desiderio accensus est ad illa ipsa plenius cognoscenda, e quibus pauca illa, quae transtuleram videbantur assumta. Excusantem me urgere vehementius cepit, et sub Dei testimonio convenire, ne sibi ad opus bonum, quae se auxilia juvare possent, denegarem. Cumque 317 vehementer insisteret, et desiderium ejus secundum Deum esse perspicerem, acquievi tandem, et interpretatus sum quidem. 12. In Praefatiunculis tamen utriusque operis et maxime in Pamphili libellum, quem primum transtuleram, exposui primum omnium fidem meam, et protestatus sum, me quidem ita credere, sicut fides catholica est. Si quid autem vel legeretur, vel interpretaretur a me, id me salva fidei meae facere ratione. In istis vero περὶ Ἀρχῶν libellis", + "candidate_score": 0.643696, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_8", + "bdc_text": "Fama enim est , convenisse nuper theologis praecipuos omnes et communi qui deliberatione vastum conscribere centonem , in quo ipsis Witebergensium fundamentum ad confirmandas suas blasphemias foedissime abutant .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_64", + "psc_text": "Praefatiunculam subjicis? Commentarios lege, sed illos quos designavi. Et cui hoc justum videtur, ut is qui tot libros conscripsit, in quibus omnibus pene praeconia ejus usque ad caelum fert: qui tot jam annis et lecti sunt ab omnibus et leguntur: ex quibus quamplurimi ita edocti jam de hoc mundo decesserunt, et perrexerunt ad Dominum, hanc de Origene sententiam tenentes, quam ex librorum istius assertione didicerant, et abierunt sperantes juxta hujus testimonium inventuros se eum secundum post Apostolos Ecclesiarum magistrum, 331 et ut nunc iterum scribit, invenerunt eum cum impiis haereticis et gentilibus condemnatum. Quomodo se ex contentione commutet et dicat, quia illum quem triginta fere annis continuis legens et scribens, Apostolis exaequavi, nunc haereticum pronuntio? Numquid aliquos novos ejus libros modo legit, quos ante non legerat? Sed ex his eisdem dictis, eum et tunc Apostolum, et nunc haereticum dicit, et nullo modo hoc ita fieri potuit. Aut enim tunc recte", + "candidate_score": 0.639106, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_6", + "bdc_text": "Scripseram ante hoc tempus Wirtebergensibus intermissionem dictum fuisse , quid contra Witebergenses vel publice loqueri vel etiam scriberent .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_158", + "psc_text": "nec dicam quod etiam sit jurandum, cum forte necessitas exigit: et si non cautus sum [Al. sim], at certe timidus esse cupio. Postremo et si observare non possum, errasse me noverim [Al. noverint]. Haec ergo non dicam, tamen sive errem in his, sive caveam, iste interim caussam commissi alicujus, qua me in talibus arguat, non habet [Al. habebit]. Ego autem qualiter apud istum sacratissima sit hujus non dogmatis, sed foedissimi et verissimi vitii observantia, iterum ex scriptis ejus probabo. Nihil enim ex livore et invidia confictum [Al. confectum] adversum eum proferam, ut ipse contra nos facit; sed ipsum se testem et scripta sua adversum eum producam: ut sciat se non ab inimicis argui, sed a semetipso redargui. 5. Libellum quemdam de conservanda virginitate Romae positus scripsit, quem libellum omnes Pagani et inimici Dei, apostatae et persecutores, et quicunque sunt, qui Christianum nomen odio habent, certatim sibi describebant-pro eo, quod omnem", + "candidate_score": 0.59283, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini", + "max_score": 0.701677, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_13_15", + "bdc_text": "ecclesiae nostrae prae significio , tuam , obsequuti sunt , libenter scholae in omnibus vestrae posthac , quam humanitatem orantes , ut ipsi memporis , posthac quoque tua opera et consilio adesse digna veneris . Librum , anonymum de authoritate verbi utcunque in linguam , ut in Germanis eorum , horis sanctissimis quem et per eundem Germanis communionem converti , ut de eo , quicquid visum fuerit , inspici enim , quas offero , ut scilicet cunque mea quid visum fuerit , libere statuas . Cupio , ut qualicem pontificios per eiusmodi prodesse simpliciorum et rudibus , qui in nobilem in modum demendantur ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_150", + "psc_text": "de Spiritu sancto librum in Latinam linguam vertimus ( Vid. supra ). Certe hic in his, quae ab haereticis in Origenis operibus addita sunt, consentire non potuit; et in ipsis περὶ Ἀρχῶν, quos tu interpretatus es libris, breves dictavit Commentariolos, quibus non negaret ab Origene scripta, quae scripta sunt: sed nos simplices homines non posse intelligere, quae dicuntur: et quo sensu in bonam partem accipi debeant, persuadere conatur. Hoc dumtaxat de Filio, et Spiritu sancto. Caeterum in aliis dogmatibus et Eusebius, et Didymus apertissime in Origenis scita concedunt, et quod omnes Ecclesiae reprobant, catholice et pie dictum esse defendunt. 17. Rufinus de adulteratione librorum Origenis. --Videamus tamen, quibus argumentis probare nitatur Origenis ab haereticis scripta vitiata. « Clemens, inquit, Apostolorum discipulus, qui Romanae Ecclesiae post Apostolos episcopus et martyr fuit, libros edidit, qui appellantur ἀναγνωρισμὸς, id est, recognitio, in quibus quum ex persona Petri Apostoli doctrina, quasi vere apostolica in", + "candidate_score": 0.701677, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_13_15", + "bdc_text": "ecclesiae nostrae prae significio , tuam , obsequuti sunt , libenter scholae in omnibus vestrae posthac , quam humanitatem orantes , ut ipsi memporis , posthac quoque tua opera et consilio adesse digna veneris . Librum , anonymum de authoritate verbi utcunque in linguam , ut in Germanis eorum , horis sanctissimis quem et per eundem Germanis communionem converti , ut de eo , quicquid visum fuerit , inspici enim , quas offero , ut scilicet cunque mea quid visum fuerit , libere statuas . Cupio , ut qualicem pontificios per eiusmodi prodesse simpliciorum et rudibus , qui in nobilem in modum demendantur ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_61", + "psc_text": "Illud quoque in Praefatione commoneo, ut sciatis Originem tria volumina in hanc Epistolam conscripsisse, quem et nos ex parte secuti sumus: Apollinarium etiam, et Didymum quosdam Commentariolos edidisse. Ex quibus licet pauca, decerpsimus; et nonnulla quae nobis videbantur, adjecimus, sive subtraximus: ut studiosus statim in principio lector agnoscat, hoc opus vel alienum esse, vel nostrum ( Prologus Comment. in Epist. ad Ephes. ). » Quidquid ergo in explanatione hujus Epistolae vitii potuerit demonstrari, si ego illud in Graecis voluminibus, unde in Latinum vertisse me dixi, ostendere non potuero, crimen agnoscam, et meum erit, quod alienum non fuerit. Tamen ne rursus videar cavillari, et hac excusationis stropha, gradum non audere conferre, ponam ipsa testimonia, quae vocantur in crimen. 22. Commentatoris officium. Tempus scriptionis Commentariorum in Epistolam ad Ephes. --In primo statim volumine testimonium Pauli, in quo loquitur: Sicut elegit nos in ipso ante constitutionem mundi: ut essemus sancti et immaculati coram", + "candidate_score": 0.693091, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_12_14", + "bdc_text": "Triumphabit haud dubie tandem veritas , utcunque furiae Ienenses et Brentianae insaniant . ecclesiae nostrae prae significio , tuam , obsequuti sunt , libenter scholae in omnibus vestrae posthac , quam humanitatem orantes , ut ipsi memporis , posthac quoque tua opera et consilio adesse digna veneris . Librum , anonymum de authoritate verbi utcunque in linguam , ut in Germanis eorum , horis sanctissimis quem et per eundem Germanis communionem converti , ut de eo , quicquid visum fuerit , inspici enim , quas offero , ut scilicet cunque mea quid visum fuerit , libere statuas .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_191", + "psc_text": "pura, et ut ab eis in Graecum versa est, editio permaneret, superflue me, mi Chromati, episcoporum sanctissime atque doctissime, impelleres, ut tibi Hebraea volumina Latino sermone transferrem. Quod enim semel aures hominum occupaverat, et nascentis Ecclesiae roboraverat fidem, 522 justum erat etiam nostro silentio comprobari. Nunc vero quum pro varietate regionum diversa ferantur exemplaria, et germana illa antiquaque translatio corrupta sit, atque violata, nostri arbitrii putas, aut ex pluribus judicare quid verum sit, aut novum opus in veteri opere cudere, illudentibusque Judaeis, cornicum, ut dicitur, oculos configere. Alexandria et Aegyptus in Septuaginta suis Hesychium laudat auctorem. Constantinopolis usque ad Antiochiam Luciani martyris exemplaria probat. Mediae inter has provinciae Palaestinos codices legunt, quos ab Origene elaboratos Eusebius et Pamphilius vulgaverunt; totusque orbis hac inter se trifaria varietate compugnat. Et certe Origenes non solum exempla composuit quatuor editionum, e regione singula verba describens, ut unus dissentiens statim, caeteris inter se consentientibus, arguatur;", + "candidate_score": 0.682788, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_11_13", + "bdc_text": "Cogentur enim Saxones tandem eum librum , quem priorem scripto Germanico pollicentur , propugnandae orthodoxae quod ad me salutem in publicum proferre atque ita forsitan et quod vere sentiis ut liberius magisque intrepide literi , ut eo magis veritus elucescat et adversariorum factum dedico , quod identius , ideoque dei singulari consilio monus perveni , quotquam propositiones tuae , in ipsius electoris veritas , utcunque fuit . Triumphabit haud dubie tandem veritas , utcunque furiae Ienenses et Brentianae insaniant . ecclesiae nostrae prae significio , tuam , obsequuti sunt , libenter scholae in omnibus vestrae posthac , quam humanitatem orantes , ut ipsi memporis , posthac quoque tua opera et consilio adesse digna veneris .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_191", + "psc_text": "pura, et ut ab eis in Graecum versa est, editio permaneret, superflue me, mi Chromati, episcoporum sanctissime atque doctissime, impelleres, ut tibi Hebraea volumina Latino sermone transferrem. Quod enim semel aures hominum occupaverat, et nascentis Ecclesiae roboraverat fidem, 522 justum erat etiam nostro silentio comprobari. Nunc vero quum pro varietate regionum diversa ferantur exemplaria, et germana illa antiquaque translatio corrupta sit, atque violata, nostri arbitrii putas, aut ex pluribus judicare quid verum sit, aut novum opus in veteri opere cudere, illudentibusque Judaeis, cornicum, ut dicitur, oculos configere. Alexandria et Aegyptus in Septuaginta suis Hesychium laudat auctorem. Constantinopolis usque ad Antiochiam Luciani martyris exemplaria probat. Mediae inter has provinciae Palaestinos codices legunt, quos ab Origene elaboratos Eusebius et Pamphilius vulgaverunt; totusque orbis hac inter se trifaria varietate compugnat. Et certe Origenes non solum exempla composuit quatuor editionum, e regione singula verba describens, ut unus dissentiens statim, caeteris inter se consentientibus, arguatur;", + "candidate_score": 0.678522, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_10_12", + "bdc_text": "spero tamen inter mihi optimos viros melius probatos multosque simplices et rudes veram sententiam hac ratione magis magisque confirmatos iri . Cogentur enim Saxones tandem eum librum , quem priorem scripto Germanico pollicentur , propugnandae orthodoxae quod ad me salutem in publicum proferre atque ita forsitan et quod vere sentiis ut liberius magisque intrepide literi , ut eo magis veritus elucescat et adversariorum factum dedico , quod identius , ideoque dei singulari consilio monus perveni , quotquam propositiones tuae , in ipsius electoris veritas , utcunque fuit . Triumphabit haud dubie tandem veritas , utcunque furiae Ienenses et Brentianae insaniant .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_166", + "psc_text": "confessorem, quod post Ariminensem synodum liber 513 illius falsatus ab haereticis sit. Et ob hanc causam cum in concilio episcoporum ei quaestio moveretur, proferri librum de domo sua jusserit: qui, nesciente se, in scriniis suis haereticus tenebatur. Cumque prolatus fuisset, et ab omnibus haereticus judicatus, auctor libri excommunicatus, de concilii conventione discesserit. Et tantae auctoritatis se putat, ut cum hoc familiaribus suis narrat somnium, nemo ei contra confessorem ista simulanti audeat contradicere. Responde, quaeso; synodus, a qua excommunicatus est, in qua urbe fuit? Dic episcoporum vocabula: profer sententias subscriptionum, vel diversitatem, vel consonantiam. Doce qui eo anno consules fuerint, quis imperator hanc synodum jusserit congregari: Galliaene tantum episcopi fuerint, an et Italiae, et Hispaniae: certe quam ob causam synodus congregata sit. Nihil horum nominas, sed virum eloquentissimum, et contra Arianos Latini sermonis tubam, ut Origenem defendas, excommunicatum a synodo criminaris. Sed confessoris calumnia utcumque toleranda est. Transit ad inclytum martyrem", + "candidate_score": 0.678045, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_10_12", + "bdc_text": "spero tamen inter mihi optimos viros melius probatos multosque simplices et rudes veram sententiam hac ratione magis magisque confirmatos iri . Cogentur enim Saxones tandem eum librum , quem priorem scripto Germanico pollicentur , propugnandae orthodoxae quod ad me salutem in publicum proferre atque ita forsitan et quod vere sentiis ut liberius magisque intrepide literi , ut eo magis veritus elucescat et adversariorum factum dedico , quod identius , ideoque dei singulari consilio monus perveni , quotquam propositiones tuae , in ipsius electoris veritas , utcunque fuit . Triumphabit haud dubie tandem veritas , utcunque furiae Ienenses et Brentianae insaniant .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_179", + "psc_text": "frater Eusebius se apud Afros episcopos, qui propter Ecclesiasticas causas ad Comitatum venerant, Epistolam quasi meo scriptam nomine reperisse, in qua agerem poenitentiam, et me ab Hebraeis in adolescentia inductum esse testarer, ut Hebraea volumina in Latinum verterem, in quibus nulla sit veritas. Quod audiens obstupui. Et quia in ore duorum vel trium stat omne verbum (Deut. XVII, 6; Matth. XVIII, 16; II Cor. XIII, 1) , unique testi, nec Catoni creditum est, idipsum multorum me ex Urbe fratrum scripta docuerunt, sciscitantium, an ita se haberet, et a quo ipsa epistola disseminata esset in vulgus lacrymabiliter indicantium. Qui hoc ausus est facere, quid aliud non audeat? Bene, quod malitia non babet tantas vires, quantos conatus. Perierat innocentia, si semper nequitiae juncta esset potentia, et totum quidquid cupit calumnia, 518 praevaleret. Stylum meum, qualiscumque est, et formam eloquii vir disertissimus exprimere non potuit: sed inter ipsas praestigias, et alterius personam, qua", + "candidate_score": 0.674859, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_14_16", + "bdc_text": "Librum , anonymum de authoritate verbi utcunque in linguam , ut in Germanis eorum , horis sanctissimis quem et per eundem Germanis communionem converti , ut de eo , quicquid visum fuerit , inspici enim , quas offero , ut scilicet cunque mea quid visum fuerit , libere statuas . Cupio , ut qualicem pontificios per eiusmodi prodesse simpliciorum et rudibus , qui in nobilem in modum demendantur ; nata et strophas in Isera .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_150", + "psc_text": "de Spiritu sancto librum in Latinam linguam vertimus ( Vid. supra ). Certe hic in his, quae ab haereticis in Origenis operibus addita sunt, consentire non potuit; et in ipsis περὶ Ἀρχῶν, quos tu interpretatus es libris, breves dictavit Commentariolos, quibus non negaret ab Origene scripta, quae scripta sunt: sed nos simplices homines non posse intelligere, quae dicuntur: et quo sensu in bonam partem accipi debeant, persuadere conatur. Hoc dumtaxat de Filio, et Spiritu sancto. Caeterum in aliis dogmatibus et Eusebius, et Didymus apertissime in Origenis scita concedunt, et quod omnes Ecclesiae reprobant, catholice et pie dictum esse defendunt. 17. Rufinus de adulteratione librorum Origenis. --Videamus tamen, quibus argumentis probare nitatur Origenis ab haereticis scripta vitiata. « Clemens, inquit, Apostolorum discipulus, qui Romanae Ecclesiae post Apostolos episcopus et martyr fuit, libros edidit, qui appellantur ἀναγνωρισμὸς, id est, recognitio, in quibus quum ex persona Petri Apostoli doctrina, quasi vere apostolica in", + "candidate_score": 0.661106, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_14_16", + "bdc_text": "Librum , anonymum de authoritate verbi utcunque in linguam , ut in Germanis eorum , horis sanctissimis quem et per eundem Germanis communionem converti , ut de eo , quicquid visum fuerit , inspici enim , quas offero , ut scilicet cunque mea quid visum fuerit , libere statuas . Cupio , ut qualicem pontificios per eiusmodi prodesse simpliciorum et rudibus , qui in nobilem in modum demendantur ; nata et strophas in Isera .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_61", + "psc_text": "Illud quoque in Praefatione commoneo, ut sciatis Originem tria volumina in hanc Epistolam conscripsisse, quem et nos ex parte secuti sumus: Apollinarium etiam, et Didymum quosdam Commentariolos edidisse. Ex quibus licet pauca, decerpsimus; et nonnulla quae nobis videbantur, adjecimus, sive subtraximus: ut studiosus statim in principio lector agnoscat, hoc opus vel alienum esse, vel nostrum ( Prologus Comment. in Epist. ad Ephes. ). » Quidquid ergo in explanatione hujus Epistolae vitii potuerit demonstrari, si ego illud in Graecis voluminibus, unde in Latinum vertisse me dixi, ostendere non potuero, crimen agnoscam, et meum erit, quod alienum non fuerit. Tamen ne rursus videar cavillari, et hac excusationis stropha, gradum non audere conferre, ponam ipsa testimonia, quae vocantur in crimen. 22. Commentatoris officium. Tempus scriptionis Commentariorum in Epistolam ad Ephes. --In primo statim volumine testimonium Pauli, in quo loquitur: Sicut elegit nos in ipso ante constitutionem mundi: ut essemus sancti et immaculati coram", + "candidate_score": 0.660581, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_8_10", + "bdc_text": "Fama enim est , convenisse nuper theologis praecipuos omnes et communi qui deliberatione vastum conscribere centonem , in quo ipsis Witebergensium fundamentum ad confirmandas suas blasphemias foedissime abutant . Quanquam igitur haec nova certamina me miris modis excruciant ; spero tamen inter mihi optimos viros melius probatos multosque simplices et rudes veram sententiam hac ratione magis magisque confirmatos iri .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_181", + "psc_text": "editio veteris condemnatio sit [ Al fit]. Miror quomodo in eadem epistola homicidam, et adulterum, et sacrilegum, et parricidam me esse non dixerit, et quidquid potest tacita mentis cogitatio intra se turpitudinis volvere. Gratias ei debeo agere, quod cum tanta silva sit criminum, unum mihi erroris vel falsitatis crimen objecerit. Egone contra Septuaginta interpretes aliquid sum locutus, quos ante annos plurimos diligentissime emendatos, meae linguae studiosis dedi, quos quotidie in conventu fratrum edissero, quorum Psalmos jugi meditatione decanto? Tam stultus eram, ut quod in pueritia didici, senex oblivisci vellem? Universi tractatus mei horum testimoniis texti sunt. Commentarii in duodecim Prophetas, et meam et Septuaginta editionem edisserunt. O labores hominum, semper incerti! o mortalium studia contrarios interdum fines habentia! Unde me putabam bene mereri de Latinis meis, et nostrorum ad discendum animos concitare, quod etiam Graeci versum de Latino post tantos interpretes non fastidiunt; inde in culpam vocor, et nauseanti stomacho", + "candidate_score": 0.65955, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_14_16", + "bdc_text": "Librum , anonymum de authoritate verbi utcunque in linguam , ut in Germanis eorum , horis sanctissimis quem et per eundem Germanis communionem converti , ut de eo , quicquid visum fuerit , inspici enim , quas offero , ut scilicet cunque mea quid visum fuerit , libere statuas . Cupio , ut qualicem pontificios per eiusmodi prodesse simpliciorum et rudibus , qui in nobilem in modum demendantur ; nata et strophas in Isera .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_191", + "psc_text": "pura, et ut ab eis in Graecum versa est, editio permaneret, superflue me, mi Chromati, episcoporum sanctissime atque doctissime, impelleres, ut tibi Hebraea volumina Latino sermone transferrem. Quod enim semel aures hominum occupaverat, et nascentis Ecclesiae roboraverat fidem, 522 justum erat etiam nostro silentio comprobari. Nunc vero quum pro varietate regionum diversa ferantur exemplaria, et germana illa antiquaque translatio corrupta sit, atque violata, nostri arbitrii putas, aut ex pluribus judicare quid verum sit, aut novum opus in veteri opere cudere, illudentibusque Judaeis, cornicum, ut dicitur, oculos configere. Alexandria et Aegyptus in Septuaginta suis Hesychium laudat auctorem. Constantinopolis usque ad Antiochiam Luciani martyris exemplaria probat. Mediae inter has provinciae Palaestinos codices legunt, quos ab Origene elaboratos Eusebius et Pamphilius vulgaverunt; totusque orbis hac inter se trifaria varietate compugnat. Et certe Origenes non solum exempla composuit quatuor editionum, e regione singula verba describens, ut unus dissentiens statim, caeteris inter se consentientibus, arguatur;", + "candidate_score": 0.657456, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_14_16", + "bdc_text": "Librum , anonymum de authoritate verbi utcunque in linguam , ut in Germanis eorum , horis sanctissimis quem et per eundem Germanis communionem converti , ut de eo , quicquid visum fuerit , inspici enim , quas offero , ut scilicet cunque mea quid visum fuerit , libere statuas . Cupio , ut qualicem pontificios per eiusmodi prodesse simpliciorum et rudibus , qui in nobilem in modum demendantur ; nata et strophas in Isera .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_195", + "psc_text": "aliis probent, quod in me reprobant, quasi virtus et vitium non in rebus sit, sed cum auctore mutetur. Caeterum memini editionem Septuaginta translatorum olim de Graeco emendatam tribuisse me nostris, nec inimicum debere existimari eorum, quos in conventu fratrum semper edissero. Et quod nunc DABRE JAMIM id est, Verba Dierum, interpretatus sum, idcirco feci ut inextricabiles moras, et silvam nominum, quae scriptorum confusa sunt vitio, sensuumque barbariem [ Al. labyrinthos] apertius, et per versuum cola digererem, mihimetipsi et meis juxta Hismeniam canens, si aures surdae sunt caeterorum. » 28. Ex Prolog. in Ezram. --In Ezrae quoque volumine, similia praefatus sum et post multa haec addidi: « Quod illaturus sum, aequissimum est. Edidi aliquid, quod non habetur in Graeco, vel aliter habetur, quam a me versum est. Quid interpretem laniant? Interrogent Hebraeos, et ipsis auctoribus translationi meae, vel arrogent vel derogent fidem. Porro aliud est, si clausis, quod dicitur, oculis, mihi", + "candidate_score": 0.657237, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_26_28", + "bdc_text": "Tui studiosissimus Ioannes Conradus Ulmerus . Carmine ex epistola tua desumpto mihi et amicis tam ludere volui , perversis ingeniis epistolam tua aesumpto , mihi et quotilis magistratus ludere moli . S. d. S. ecclesiae antistiti Bindelissimoque , ecclesiae Tiguri d. Henricus Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti fidelissimo , amico et patri suo in Christo summe colendo .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_270", + "psc_text": "Romanae Ecclesiae traditos, ut fidei veritatem quam ab Apostolo didicerant, per te perderent, et quo tibi majorem faceret invidiam, ausus sit criminari hos ipsos, Praefationis tuae testimonio roboratos. Non est leve quod 550 tibi impingit tantae urbis pontifex, vel ab alio objectum temere suscepit. Vociferare et clamita per compita, per plateas: Non est meus liber; et si meus est, schedulas inemendatas Eusebius furto abstulit. Aliter ego edidi, immo nec edidi. Nulli eas dedi, aut certe paucis; et tam sceleratus inimicus, tam negligentes amici fuerunt, ut omnium codices ab eo pariter falsarentur. Haec, frater charissime, facere debueras, et non illi tergum obvertens, in me transmarinas maledictorum tuorum sagittas dirigere. Quid enim vulneribus tuis prodest, si ego fuero vulneratus? An solatium percussi est, amicum secum videre morientem? 21. Siricii jam in Domino dormientis profers epistolam, et viventis Anastasii dicta contemnis. Quid enim tibi, ut ais, officere potest, quod te ignorante, aut scripsit,", + "candidate_score": 0.649522, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_25_27", + "bdc_text": "martii , anno domini 1572 . Tui studiosissimus Ioannes Conradus Ulmerus . Carmine ex epistola tua desumpto mihi et amicis tam ludere volui , perversis ingeniis epistolam tua aesumpto , mihi et quotilis magistratus ludere moli .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_241", + "psc_text": "biduum, quam ad nos Epistolam scriberes, libellos meos in manus tuas venisse testaris, et idcirco non habuisse spatium ex otio respondendi: alioqui si meditatus in nos paratusque dixisses, fulmina jacere, non crimina videreris. Et quis tibi credet homini veracissimo, ut negotiator orientalium mercium, qui et hinc deportata vendere necesse habebat, et ibi emere, quae huc rursus adveheret, biduum tantum Aquileiae fuerit, ut raptim et ex tempore contra nos dictare epistolam cogereris? Libri enim tui quos limasti per triennium, disertiores sunt? Nisi forte non fuit impraesentiarum, qui tuas emendaret naenias: et idcirco omne iter dictionis tuae, absque Palladis arte, salebris et voraginibus vitiorum inciditur. Tam apertum temporis mendacium est, ut non dicam respondere, sed legere biduo mea scripta non potueris. Ex quo apparet te illam epistolam, aut pluribus diebus scripsisse, ut styli ipsius elegantia probat: aut si tumultuaria dictio [ Al. dictatio] est, nimirum te esse negligentem, qui cum extemporalis talis", + "candidate_score": 0.632891, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_5_7", + "bdc_text": "Interim et alia , quae ex Rhetia , Gallia , Anglia et Heidelberga accepisti , amicum communicata legi , quae ad filium Bergensium inter miseras . Scripseram ante hoc tempus Wirtebergensibus intermissionem dictum fuisse , quid contra Witebergenses vel publice loqueri vel etiam scriberent . At nunc ( quae nostri saeculi vanitas est , contrarium audio .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_34", + "psc_text": "articulo, interpretaturus eosdem libros, ausculta quid scripserim: « Hoc mihi praestiterunt amici mei (non dixi amicus meus, ne te viderer arguere) ut si tacuero, reus; si respondero, inimicus judicer. Dura utraque conditio, sed e duobus eligam quod levius est. Simultas redintegrari potest: blasphemia veniam non meretur ( Epist. ad Pamm. et Ocean ). Animadvertis invito mihi et repugnanti hoc onus impositum; et futuram ex hujuscemodi opere simultatem, necessitatis excusatione curatam? Si interpretatus esses libros περὶ Ἀρχῶν absque meo nomine, recte querereris in reprehensionem tuam a me postea esse translatos. Nunc autem injuste doles, in eo opere a me tibi esse responsum, in quo a te laudando accusatus sum. Quam enim tu laudem vocas, omnes accusationem intelligunt. Constet apud te, quod accusaveris; et non indignaberis, quod responderim. Esto, tu bono animo scripseris, et homo innocens et amicus fidissimus, de cujus numquam egressum est ore mendacium, me 468 nescius vulneraris: quid ad", + "candidate_score": 0.625185, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_6", + "bdc_text": "Scripseram ante hoc tempus Wirtebergensibus intermissionem dictum fuisse , quid contra Witebergenses vel publice loqueri vel etiam scriberent .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_276", + "psc_text": "quantum te timeam: Si vel parvam schedulam contra me Romani episcopi, aut alterius Ecclesiae protuleris, omnia quae in te scripta sunt, mea crimina confitebor. Numquid et ego non possem profectionem tuam discutere? Cujus aetatis fueris, unde, quo tempore navigaris? ubi vixeris? quibus interfueris? Sed absit, ut quod in te reprehendo, faciam: et in ecclesiastica disputatione, anilium jurgiorum deliramenta compingam. Hoc solum prudentiae tuae dixisse sufficiat, ut caveas in alterum dicere, quidquid in te statim retorqueri potest. 23. Maledicta Rufini in Epiphanium. Epiphanii epist. ad Joannem. --In sancti Epiphanii nomine mira tua tergiversatio, ut post osculum, post orationem, neges eum contra te potuisse scribere: quomodo si contendas non potuisse eum mori, qui paulo ante vixerat, aut certior sit tui reprehensio, quam post pacem excommunicatio. Ex nobis, inquit, exierunt: sed non fuerunt ex nobis, mansissent utique nobiscum (I Joan. II, 19). Haereticum post unam et alteram commonitionem vitandum Apostolus praecipit, qui utique", + "candidate_score": 0.603352, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_27", + "bdc_text": "Carmine ex epistola tua desumpto mihi et amicis tam ludere volui , perversis ingeniis epistolam tua aesumpto , mihi et quotilis magistratus ludere moli .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_241", + "psc_text": "biduum, quam ad nos Epistolam scriberes, libellos meos in manus tuas venisse testaris, et idcirco non habuisse spatium ex otio respondendi: alioqui si meditatus in nos paratusque dixisses, fulmina jacere, non crimina videreris. Et quis tibi credet homini veracissimo, ut negotiator orientalium mercium, qui et hinc deportata vendere necesse habebat, et ibi emere, quae huc rursus adveheret, biduum tantum Aquileiae fuerit, ut raptim et ex tempore contra nos dictare epistolam cogereris? Libri enim tui quos limasti per triennium, disertiores sunt? Nisi forte non fuit impraesentiarum, qui tuas emendaret naenias: et idcirco omne iter dictionis tuae, absque Palladis arte, salebris et voraginibus vitiorum inciditur. Tam apertum temporis mendacium est, ut non dicam respondere, sed legere biduo mea scripta non potueris. Ex quo apparet te illam epistolam, aut pluribus diebus scripsisse, ut styli ipsius elegantia probat: aut si tumultuaria dictio [ Al. dictatio] est, nimirum te esse negligentem, qui cum extemporalis talis", + "candidate_score": 0.599527, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.69916, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_13_15", + "bdc_text": "ecclesiae nostrae prae significio , tuam , obsequuti sunt , libenter scholae in omnibus vestrae posthac , quam humanitatem orantes , ut ipsi memporis , posthac quoque tua opera et consilio adesse digna veneris . Librum , anonymum de authoritate verbi utcunque in linguam , ut in Germanis eorum , horis sanctissimis quem et per eundem Germanis communionem converti , ut de eo , quicquid visum fuerit , inspici enim , quas offero , ut scilicet cunque mea quid visum fuerit , libere statuas . Cupio , ut qualicem pontificios per eiusmodi prodesse simpliciorum et rudibus , qui in nobilem in modum demendantur ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_382", + "psc_text": "nosti, quando ne ipsos quidem praetermittere volueris, subjungeres etiam in quibus cavendi essent: quanquam nonnullos etiam praeterieris; quod scire cuperem quo consilio factum sit. Aut si illud volumen forte onerare noluisti, ut commemoratis haereticis, non adderes in quibus eos catholica damnarit auctoritas; peto ne grave sit litterario labori tuo, quo non mediocriter per Domini Dei nostri gratiam, in latina lingua sanctorum studia et accendisti et adjuvisti, id quod tibi per humilitatem meam fraterna charitas indicit, ut si occupationes tuae sinunt, omnium haereticorum perversa dogmata, qui rectitudinem fidei christianae usque ad hoc tempus vel impudentia vel imperitia vel pervicacia depravare conati sunt, uno libello breviter digesta edas, in notitiam eorum quibus aut non vacat propter alia negotia, aut non valent propter alienam linguam tam multa legere atque cognoscere. Diu te rogarem, nisi hoc soleret esse indicium minus praesumentis de charitate. Hunc interea fratrem nostrum Paulum in Christo multum commendo benignitati tuae,", + "candidate_score": 0.69916, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_9_11", + "bdc_text": "Quanquam igitur haec nova certamina me miris modis excruciant ; spero tamen inter mihi optimos viros melius probatos multosque simplices et rudes veram sententiam hac ratione magis magisque confirmatos iri . Cogentur enim Saxones tandem eum librum , quem priorem scripto Germanico pollicentur , propugnandae orthodoxae quod ad me salutem in publicum proferre atque ita forsitan et quod vere sentiis ut liberius magisque intrepide literi , ut eo magis veritus elucescat et adversariorum factum dedico , quod identius , ideoque dei singulari consilio monus perveni , quotquam propositiones tuae , in ipsius electoris veritas , utcunque fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2695", + "psc_text": "ex anima, et sinuli cum brutis ammantibus conditione subsistat. Super quo quid mihi videretur, in opusculis contra Ruffinum scripsisse me novi, adversus eum libellum quem sanctae memoriae Anastasio, episcopo Romanae Ecclesiae, dedit; in quo lubrica et subdola, imo stulta confessione, dum auditorum simplicitati illudere nititur, suae fidei, imo perfidiae illusit: quos libros reor sanctum parentem vestrum habere Oceanum; olim enim editi sunt, multis Ruffini libris adversus calumnias respondentes. Certe habes ibi virum sanctum et eruditum Augustinum episcopum, qui viva, ut aiunt, voce docere te poterit, et suam, imo per se nostram explicare sententiam. CAP. II. 2. Ezechielis volumen olim aggredi volui, et sponsionem creberrimam studiosis lectoribus reddere; sed in ipso dictandi exordio ita animus meus occidentalium provinciarum, et maxime urbis Romae vastatione confusus est, ut juxta vulgare proverbium, proprium quoque ignorarem vocabulum: diuque tacui, sciens tempus esse lacrymarum. Hoc autem anno cum tres explicassem libros, subitus impetus barbarorum, de quibus", + "candidate_score": 0.685028, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_9_11", + "bdc_text": "Quanquam igitur haec nova certamina me miris modis excruciant ; spero tamen inter mihi optimos viros melius probatos multosque simplices et rudes veram sententiam hac ratione magis magisque confirmatos iri . Cogentur enim Saxones tandem eum librum , quem priorem scripto Germanico pollicentur , propugnandae orthodoxae quod ad me salutem in publicum proferre atque ita forsitan et quod vere sentiis ut liberius magisque intrepide literi , ut eo magis veritus elucescat et adversariorum factum dedico , quod identius , ideoque dei singulari consilio monus perveni , quotquam propositiones tuae , in ipsius electoris veritas , utcunque fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_202", + "psc_text": "Mihi enim videtur exitiosissime credi, aliquod in Libris sanctis haberi mendacium; id est eos homines, per quos nobis illa Scriptura ministrata est atque conscripta, aliquid in libris suis fuisse mentitos. Alia quippe quaestio est, sitne aliquando mentiri viri boni; et alia quaestio est, utrum scriptorem sanctarum Scripturarum mentiri oportuerit: imo vero non alia, sed nulla quaestio est. Admisso enim semel in tantum auctoritatis fastigium officioso aliquo mendacio, nulla illorum librorum particula remanebit, quae non ut cuique videbitur vel ad mores difficilis vel ad fidem incredibilis, eadem perniciosissima regula ad mentientis auctoris consilium officiumque referatur. 4. Si enim mentiebatur apostolus Paulus cum apostolum Petrum objurgans diceret, Si tu cum sis Judaeus, gentiliter et non judaice vivis, quemadmodum gentes cogis judaizare? et recte illi videbatur Petrus fecisse, quem non recte fecisse et dixit et scripsit, ut quasi animos tumultuantium deliniret (Gal. II, 11-14); quid respondebimus, cum exsurrexerint perversi homines, prohibentes nuptias, quos", + "candidate_score": 0.684424, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_10_12", + "bdc_text": "spero tamen inter mihi optimos viros melius probatos multosque simplices et rudes veram sententiam hac ratione magis magisque confirmatos iri . Cogentur enim Saxones tandem eum librum , quem priorem scripto Germanico pollicentur , propugnandae orthodoxae quod ad me salutem in publicum proferre atque ita forsitan et quod vere sentiis ut liberius magisque intrepide literi , ut eo magis veritus elucescat et adversariorum factum dedico , quod identius , ideoque dei singulari consilio monus perveni , quotquam propositiones tuae , in ipsius electoris veritas , utcunque fuit . Triumphabit haud dubie tandem veritas , utcunque furiae Ienenses et Brentianae insaniant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2695", + "psc_text": "ex anima, et sinuli cum brutis ammantibus conditione subsistat. Super quo quid mihi videretur, in opusculis contra Ruffinum scripsisse me novi, adversus eum libellum quem sanctae memoriae Anastasio, episcopo Romanae Ecclesiae, dedit; in quo lubrica et subdola, imo stulta confessione, dum auditorum simplicitati illudere nititur, suae fidei, imo perfidiae illusit: quos libros reor sanctum parentem vestrum habere Oceanum; olim enim editi sunt, multis Ruffini libris adversus calumnias respondentes. Certe habes ibi virum sanctum et eruditum Augustinum episcopum, qui viva, ut aiunt, voce docere te poterit, et suam, imo per se nostram explicare sententiam. CAP. II. 2. Ezechielis volumen olim aggredi volui, et sponsionem creberrimam studiosis lectoribus reddere; sed in ipso dictandi exordio ita animus meus occidentalium provinciarum, et maxime urbis Romae vastatione confusus est, ut juxta vulgare proverbium, proprium quoque ignorarem vocabulum: diuque tacui, sciens tempus esse lacrymarum. Hoc autem anno cum tres explicassem libros, subitus impetus barbarorum, de quibus", + "candidate_score": 0.682924, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_10_12", + "bdc_text": "spero tamen inter mihi optimos viros melius probatos multosque simplices et rudes veram sententiam hac ratione magis magisque confirmatos iri . Cogentur enim Saxones tandem eum librum , quem priorem scripto Germanico pollicentur , propugnandae orthodoxae quod ad me salutem in publicum proferre atque ita forsitan et quod vere sentiis ut liberius magisque intrepide literi , ut eo magis veritus elucescat et adversariorum factum dedico , quod identius , ideoque dei singulari consilio monus perveni , quotquam propositiones tuae , in ipsius electoris veritas , utcunque fuit . Triumphabit haud dubie tandem veritas , utcunque furiae Ienenses et Brentianae insaniant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_202", + "psc_text": "Mihi enim videtur exitiosissime credi, aliquod in Libris sanctis haberi mendacium; id est eos homines, per quos nobis illa Scriptura ministrata est atque conscripta, aliquid in libris suis fuisse mentitos. Alia quippe quaestio est, sitne aliquando mentiri viri boni; et alia quaestio est, utrum scriptorem sanctarum Scripturarum mentiri oportuerit: imo vero non alia, sed nulla quaestio est. Admisso enim semel in tantum auctoritatis fastigium officioso aliquo mendacio, nulla illorum librorum particula remanebit, quae non ut cuique videbitur vel ad mores difficilis vel ad fidem incredibilis, eadem perniciosissima regula ad mentientis auctoris consilium officiumque referatur. 4. Si enim mentiebatur apostolus Paulus cum apostolum Petrum objurgans diceret, Si tu cum sis Judaeus, gentiliter et non judaice vivis, quemadmodum gentes cogis judaizare? et recte illi videbatur Petrus fecisse, quem non recte fecisse et dixit et scripsit, ut quasi animos tumultuantium deliniret (Gal. II, 11-14); quid respondebimus, cum exsurrexerint perversi homines, prohibentes nuptias, quos", + "candidate_score": 0.681709, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_9_11", + "bdc_text": "Quanquam igitur haec nova certamina me miris modis excruciant ; spero tamen inter mihi optimos viros melius probatos multosque simplices et rudes veram sententiam hac ratione magis magisque confirmatos iri . Cogentur enim Saxones tandem eum librum , quem priorem scripto Germanico pollicentur , propugnandae orthodoxae quod ad me salutem in publicum proferre atque ita forsitan et quod vere sentiis ut liberius magisque intrepide literi , ut eo magis veritus elucescat et adversariorum factum dedico , quod identius , ideoque dei singulari consilio monus perveni , quotquam propositiones tuae , in ipsius electoris veritas , utcunque fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.680232, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_10_12", + "bdc_text": "spero tamen inter mihi optimos viros melius probatos multosque simplices et rudes veram sententiam hac ratione magis magisque confirmatos iri . Cogentur enim Saxones tandem eum librum , quem priorem scripto Germanico pollicentur , propugnandae orthodoxae quod ad me salutem in publicum proferre atque ita forsitan et quod vere sentiis ut liberius magisque intrepide literi , ut eo magis veritus elucescat et adversariorum factum dedico , quod identius , ideoque dei singulari consilio monus perveni , quotquam propositiones tuae , in ipsius electoris veritas , utcunque fuit . Triumphabit haud dubie tandem veritas , utcunque furiae Ienenses et Brentianae insaniant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.680152, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_9_11", + "bdc_text": "Quanquam igitur haec nova certamina me miris modis excruciant ; spero tamen inter mihi optimos viros melius probatos multosque simplices et rudes veram sententiam hac ratione magis magisque confirmatos iri . Cogentur enim Saxones tandem eum librum , quem priorem scripto Germanico pollicentur , propugnandae orthodoxae quod ad me salutem in publicum proferre atque ita forsitan et quod vere sentiis ut liberius magisque intrepide literi , ut eo magis veritus elucescat et adversariorum factum dedico , quod identius , ideoque dei singulari consilio monus perveni , quotquam propositiones tuae , in ipsius electoris veritas , utcunque fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_854", + "psc_text": "offendero Litteris, quod videatur contrarium veritati; nihil aliud, quam vel mendosum esse codicem, vel interpretem non assecutum esse quod dictum est, vel me minime intellexisse, non ambigam. Alios autem ita lego, ut quantalibet sanctitate doctrinaque praepolleant, non ideo verum putem, quia ipsi ita senserunt; sed quia mihi vel per illos auctores canonicos, vel probabili ratione, quod a vero non abhorreat, persuadere potuerunt. Nec te, mi frater, sentire aliud existimo: prorsus, inquam, non te arbitror sic legi tuos libros velle, tanquam Prophetarum, vel Apostolorum; de quorum scriptis, quod omni errore careant, dubitare nefarium est. Absit hoc a pia humilitate et veraci de temetipso cogitatione; qua nisi esses praeditus, non utique diceres: Utinam mereremur complexus tuos, et collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus. CAPUT II. 4. Quod si teipsum, consideratione vitae ac morum tuorum, non simulate nec fallaciter dixisse credo; quanto magis aequum est me credere; apostolum Paulum non aliud sensisse", + "candidate_score": 0.677192, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_10_12", + "bdc_text": "spero tamen inter mihi optimos viros melius probatos multosque simplices et rudes veram sententiam hac ratione magis magisque confirmatos iri . Cogentur enim Saxones tandem eum librum , quem priorem scripto Germanico pollicentur , propugnandae orthodoxae quod ad me salutem in publicum proferre atque ita forsitan et quod vere sentiis ut liberius magisque intrepide literi , ut eo magis veritus elucescat et adversariorum factum dedico , quod identius , ideoque dei singulari consilio monus perveni , quotquam propositiones tuae , in ipsius electoris veritas , utcunque fuit . Triumphabit haud dubie tandem veritas , utcunque furiae Ienenses et Brentianae insaniant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_854", + "psc_text": "offendero Litteris, quod videatur contrarium veritati; nihil aliud, quam vel mendosum esse codicem, vel interpretem non assecutum esse quod dictum est, vel me minime intellexisse, non ambigam. Alios autem ita lego, ut quantalibet sanctitate doctrinaque praepolleant, non ideo verum putem, quia ipsi ita senserunt; sed quia mihi vel per illos auctores canonicos, vel probabili ratione, quod a vero non abhorreat, persuadere potuerunt. Nec te, mi frater, sentire aliud existimo: prorsus, inquam, non te arbitror sic legi tuos libros velle, tanquam Prophetarum, vel Apostolorum; de quorum scriptis, quod omni errore careant, dubitare nefarium est. Absit hoc a pia humilitate et veraci de temetipso cogitatione; qua nisi esses praeditus, non utique diceres: Utinam mereremur complexus tuos, et collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus. CAPUT II. 4. Quod si teipsum, consideratione vitae ac morum tuorum, non simulate nec fallaciter dixisse credo; quanto magis aequum est me credere; apostolum Paulum non aliud sensisse", + "candidate_score": 0.676222, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_11", + "bdc_text": "Cogentur enim Saxones tandem eum librum , quem priorem scripto Germanico pollicentur , propugnandae orthodoxae quod ad me salutem in publicum proferre atque ita forsitan et quod vere sentiis ut liberius magisque intrepide literi , ut eo magis veritus elucescat et adversariorum factum dedico , quod identius , ideoque dei singulari consilio monus perveni , quotquam propositiones tuae , in ipsius electoris veritas , utcunque fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.672647, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_2_4", + "bdc_text": "Postremas tuas ad me literas datas , clarissime vir etiam pater in domino summe solende , 2 . martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova : quae paulo post Beatus ad te Leo remisit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.672485, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_1_3", + "bdc_text": "S. D . Postremas tuas ad me literas datas , clarissime vir etiam pater in domino summe solende , 2 . martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.670073, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_11", + "bdc_text": "Cogentur enim Saxones tandem eum librum , quem priorem scripto Germanico pollicentur , propugnandae orthodoxae quod ad me salutem in publicum proferre atque ita forsitan et quod vere sentiis ut liberius magisque intrepide literi , ut eo magis veritus elucescat et adversariorum factum dedico , quod identius , ideoque dei singulari consilio monus perveni , quotquam propositiones tuae , in ipsius electoris veritas , utcunque fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2695", + "psc_text": "ex anima, et sinuli cum brutis ammantibus conditione subsistat. Super quo quid mihi videretur, in opusculis contra Ruffinum scripsisse me novi, adversus eum libellum quem sanctae memoriae Anastasio, episcopo Romanae Ecclesiae, dedit; in quo lubrica et subdola, imo stulta confessione, dum auditorum simplicitati illudere nititur, suae fidei, imo perfidiae illusit: quos libros reor sanctum parentem vestrum habere Oceanum; olim enim editi sunt, multis Ruffini libris adversus calumnias respondentes. Certe habes ibi virum sanctum et eruditum Augustinum episcopum, qui viva, ut aiunt, voce docere te poterit, et suam, imo per se nostram explicare sententiam. CAP. II. 2. Ezechielis volumen olim aggredi volui, et sponsionem creberrimam studiosis lectoribus reddere; sed in ipso dictandi exordio ita animus meus occidentalium provinciarum, et maxime urbis Romae vastatione confusus est, ut juxta vulgare proverbium, proprium quoque ignorarem vocabulum: diuque tacui, sciens tempus esse lacrymarum. Hoc autem anno cum tres explicassem libros, subitus impetus barbarorum, de quibus", + "candidate_score": 0.666026, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_8_10", + "bdc_text": "Fama enim est , convenisse nuper theologis praecipuos omnes et communi qui deliberatione vastum conscribere centonem , in quo ipsis Witebergensium fundamentum ad confirmandas suas blasphemias foedissime abutant . Quanquam igitur haec nova certamina me miris modis excruciant ; spero tamen inter mihi optimos viros melius probatos multosque simplices et rudes veram sententiam hac ratione magis magisque confirmatos iri .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_299", + "psc_text": "aut sic affirmaret, ut toto terrarum orbe diffusam, exceptis Romanis et adhuc paucis Occidentalibus, apertissime non blasphemaret Ecclesiam. Nunc vero quis ferat per omnes orientales, et multos etiam occidentales populos christianos de tot tantisque famulis famulabusque Christi, sabbato sobrie modesteque prandentibus, ab isto dici quod in carne sint, et Deo placere non possint, et quod de illis sit scriptum, Recedant iniqui a me, viam eorum nosse nolo; et quod sint ventricolae, Judaeam Ecclesiae praeponentes, et ancillae filios; et lege non justa, sed voluptaria, consulentes ventri, non disciplinae succumbentes; et quod caro sint, et mortem sapiant, et caetera hujusmodi: quae si de uno quopiam Dei famulo diceret, quis eum audire, quis non devitare deberet? Cum vero his opprobriis atque maledictis insectatur Ecclesiam per totum mundum fructificantem atque crescentem et die sabbati pene ubique prandentem, admoneo quisquis est, ut sese cohibeat. Nam cujus me nomen ignorare voluisti, profecto de illo me judicare", + "candidate_score": 0.664173, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_26_28", + "bdc_text": "Tui studiosissimus Ioannes Conradus Ulmerus . Carmine ex epistola tua desumpto mihi et amicis tam ludere volui , perversis ingeniis epistolam tua aesumpto , mihi et quotilis magistratus ludere moli . S. d. S. ecclesiae antistiti Bindelissimoque , ecclesiae Tiguri d. Henricus Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti fidelissimo , amico et patri suo in Christo summe colendo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.66111, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_13", + "bdc_text": "ecclesiae nostrae prae significio , tuam , obsequuti sunt , libenter scholae in omnibus vestrae posthac , quam humanitatem orantes , ut ipsi memporis , posthac quoque tua opera et consilio adesse digna veneris .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", + "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", + "candidate_score": 0.660067, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_26_28", + "bdc_text": "Tui studiosissimus Ioannes Conradus Ulmerus . Carmine ex epistola tua desumpto mihi et amicis tam ludere volui , perversis ingeniis epistolam tua aesumpto , mihi et quotilis magistratus ludere moli . S. d. S. ecclesiae antistiti Bindelissimoque , ecclesiae Tiguri d. Henricus Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti fidelissimo , amico et patri suo in Christo summe colendo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3572", + "psc_text": "ille auditur suavius, isti creditur tutius: qui autem quid horum sit verum ignorare se confitetur, illud optat, hoc tolerat, in nullo eorum errat, quia nihil eorum aut affirmat aut negat. Obsecro te ut me talem non spernas; quia et ego te diligo id affirmantem quod verum esse desidero, et tanto magis nolo fallaris, quanto magis amo quod polliceris, et quanto magis video periculosum si falleris. Da veniam, si onerosus fui sanctis sensibus tuis: quanto enim rarius provenit, tanto me tecum saltem per litteras loqui diutius delectavit. EPISTOLA CC. Augustinus Valerio comiti, transmittens nuncupatum ipsi librum primum de Nuptiis et Concupiscentia. Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post", + "candidate_score": 0.655392, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_26_28", + "bdc_text": "Tui studiosissimus Ioannes Conradus Ulmerus . Carmine ex epistola tua desumpto mihi et amicis tam ludere volui , perversis ingeniis epistolam tua aesumpto , mihi et quotilis magistratus ludere moli . S. d. S. ecclesiae antistiti Bindelissimoque , ecclesiae Tiguri d. Henricus Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti fidelissimo , amico et patri suo in Christo summe colendo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_258", + "psc_text": "Augustino potissimum destinatam scio. Vereor, fili, ne aures tuas asperitate temerarii sermonis offenderim, et per aures animo etiam tuo taedii mei vulnus intulerim. Sed in mentem venit epistola tua, qua te musicis familiarem modis intellexi: a quo studio ego aevi quondam tui non abhorrui. Itaque mihi ad tuam mentem, si in aliquo exulcerassem, deliniendam remedium, litteras tuas recordatus reperi, ut te ad Dominum harmoniae omniformis artificem, modulamine carminis evocarem. Quaeso te ut aure audias, neque causam salutis tuae in verbis meis spernas; sed piam curam et mentem paternam etiam in despiciendis sermonibus libenter accipias, quibus insitum Christi nomen, quod est supra omne nomen, hanc deberi venerationem facit, ut non possit a credente contemni. CARMEN ELEGIACUM PAULINI AD LICENTIUM. Quare age, rumpe moras, et vincla tenacia secli: Nec metuas placidi mite jugum Domini. Pulchra quidem, sed mira vagis praesentia rerum Mentibus, at sapiens non stupet ista animus. Nunc te sollicitat variis", + "candidate_score": 0.654317, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_26_28", + "bdc_text": "Tui studiosissimus Ioannes Conradus Ulmerus . Carmine ex epistola tua desumpto mihi et amicis tam ludere volui , perversis ingeniis epistolam tua aesumpto , mihi et quotilis magistratus ludere moli . S. d. S. ecclesiae antistiti Bindelissimoque , ecclesiae Tiguri d. Henricus Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti fidelissimo , amico et patri suo in Christo summe colendo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.653301, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_26_28", + "bdc_text": "Tui studiosissimus Ioannes Conradus Ulmerus . Carmine ex epistola tua desumpto mihi et amicis tam ludere volui , perversis ingeniis epistolam tua aesumpto , mihi et quotilis magistratus ludere moli . S. d. S. ecclesiae antistiti Bindelissimoque , ecclesiae Tiguri d. Henricus Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti fidelissimo , amico et patri suo in Christo summe colendo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_691", + "psc_text": "ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino gaudent. Memor nostri exaudiaris a Domino in omni sancto desiderio tuo, domine charissime et desideratissime, et honorande in Christo frater. EPISTOLA LXVIII. Hieronymus Augustino, jam accepta epistola quae continet quaestionem de mendacio officioso, sed dubitans etiamnum an sit Augustini, negat se responsurum nisi sit certus de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere sancto, ac beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Christo salutem. 1. In ipso profectionis articulo, sancti filii nostri Asterii hypodiaconi, necessarii mei, Beatitudinis tuae litterae supervenerunt, quibus satisfacis te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram; sed epistolae cujusdam, quasi ad me", + "candidate_score": 0.652475, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_22_24", + "bdc_text": "et reliqui quoque salutasti . Salutabis reverenter omnes symmystas . Vale . Datae 19 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2003", + "psc_text": "ut ostenderet sacrificium Novi Testamenti, quando illa fuerant cessatura, Immola, inquit, Deo sacrificium laudis, et redde Altissimo vota tua. Et in fine ejusdem psalmi, Sacrificium, inquit, laudis glorificabit me; et illic via est, qua ostendam illi salutare meum (Psal. XLIX, 9, 14, 23). Salutare Dei Christus est, quem infantem Simeon senex cum agnovisset in spiritu, eumque sumspisset in manus. Nunc dimittis, inquit, Domine, servum tuum, secundam verbum tuum in pace; quoniam viderunt oculi mei salutare tuum. (Luc. II, 29, 30). CAPUT XIX. 47. Qui timetis ergo Dominum, laudate eum; universum semen Jacob, magnificate eum. Non vacat quod ei non sufficit dicere, semen Jacob, nisi adderet universum; ne in solis eis intelligeretur, qui ex Israelitis fuerant credituri. Semen enim Jacob ipsum est semen Abrahae; omnibus autem in Christum credentibus, non solis qui ex Israel fideles erant, Apostolus dicit: Ergo Abrahae semen estis, secundum promissionem haeredes (Galat. III, 29). Ibi namque commemoravit", + "candidate_score": 0.647609, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_1_3", + "bdc_text": "S. D . Postremas tuas ad me literas datas , clarissime vir etiam pater in domino summe solende , 2 . martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3326", + "psc_text": "EPISTOLA CXCIII. Augustinus Mercatori, excusans cur ad ipsius priores litteras nondum responderit, ostendensque Pelagianos in quaestione de baptismo parvulorum hoc ipso esse prope convictos, quod fatentur parvulos quodammodo credere per eos a quibus baptizandi offeruntur: deinde eosdem ex Enochi et Eliae ante obitum translatione, sive ex fidelium vivorum ad Christi adventum raptu, frustra contendere mortem non esse poenam peccati. Domino dilectissimo, et in Christi membris sincerissima charitate praedicando filio MERCATORI, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Litterae Dilectionis tuae, quas prius abs te missas apud Carthaginem accepi, tanto me affecerunt gaudio, ut etiam in posterioribus te succensentem quod tibi non rescripserim, gratissime acceperim. Ipsa quippe indignatio tua non erat simultatis initium, sed indicium charitatis. Ut autem a Carthagine non rescriberem, non occasio defuit perlatorum, sed alia magis urgentia, donec inde proficisceremur, nos occupatissimos et intentissimos continebant. Cum vero inde digressi sumus, perreximus usque ad Mauritaniam Caesariensem, quo nos ecclesiastica", + "candidate_score": 0.639991, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_25_27", + "bdc_text": "martii , anno domini 1572 . Tui studiosissimus Ioannes Conradus Ulmerus . Carmine ex epistola tua desumpto mihi et amicis tam ludere volui , perversis ingeniis epistolam tua aesumpto , mihi et quotilis magistratus ludere moli .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_258", + "psc_text": "Augustino potissimum destinatam scio. Vereor, fili, ne aures tuas asperitate temerarii sermonis offenderim, et per aures animo etiam tuo taedii mei vulnus intulerim. Sed in mentem venit epistola tua, qua te musicis familiarem modis intellexi: a quo studio ego aevi quondam tui non abhorrui. Itaque mihi ad tuam mentem, si in aliquo exulcerassem, deliniendam remedium, litteras tuas recordatus reperi, ut te ad Dominum harmoniae omniformis artificem, modulamine carminis evocarem. Quaeso te ut aure audias, neque causam salutis tuae in verbis meis spernas; sed piam curam et mentem paternam etiam in despiciendis sermonibus libenter accipias, quibus insitum Christi nomen, quod est supra omne nomen, hanc deberi venerationem facit, ut non possit a credente contemni. CARMEN ELEGIACUM PAULINI AD LICENTIUM. Quare age, rumpe moras, et vincla tenacia secli: Nec metuas placidi mite jugum Domini. Pulchra quidem, sed mira vagis praesentia rerum Mentibus, at sapiens non stupet ista animus. Nunc te sollicitat variis", + "candidate_score": 0.639493, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_5_7", + "bdc_text": "Interim et alia , quae ex Rhetia , Gallia , Anglia et Heidelberga accepisti , amicum communicata legi , quae ad filium Bergensium inter miseras . Scripseram ante hoc tempus Wirtebergensibus intermissionem dictum fuisse , quid contra Witebergenses vel publice loqueri vel etiam scriberent . At nunc ( quae nostri saeculi vanitas est , contrarium audio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_688", + "psc_text": "Si autem intelligunt, ambos, ut dixi, audiant, et quod voluerint faciant. Si quae etiam plebes a vobis ad nos transierunt, quas putas a dominis coactas, hoc et ibi fiat; ambos nos audiant, et eligant quod placuerit. Si autem non vis hoc fieri, cui non appareat non vos de veritate praesumere? Sed cavenda est ira Dei, et hic et in futuro saeculo. Adjuro te per Christum, ut ad ista respondeas. EPISTOLA LXVII. Augustinus Hieronymo: negans se scripsisse librum in eum; in hoc falsus, quod aliquis prolixam epistolam librum appellasset. Domino charissimo et desideratissimo, et honorando in Christo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum", + "candidate_score": 0.635745, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_28", + "bdc_text": "S. d. S. ecclesiae antistiti Bindelissimoque , ecclesiae Tiguri d. Henricus Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti fidelissimo , amico et patri suo in Christo summe colendo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3926", + "psc_text": "annis pluribus donare dignetur, domine pater. Et infra: Sciat Sanctitas tua, fratrem meum, cujus maxime causa hinc discessimus, cum matrona sua ex consensu perfectam Deo continentiam devovisse. Unde rogamus Sanctitatem tuam, ut orare digneris quo hoc ipsum in eis Dominus confirmare et custodire dignetur. EPISTOLA CCXXVII. Augustinus Alypio seni, de Gabiniano recens baptizato, et de Dioscoro miraculis converso ad Christianismum. AUGUSTINUS, ALYPIO seni. Frater Paulus hic est incolumis, apportat negotiorum suorum secundas curas; praestabit Dominus ut etiam ipsae ultimae sint. Multum vos salutat, et narrat gaudia de Gabiniano, quod ab illa sua causa misericordia Dei liberatus, non solum christianus, sed etiam fidelis sit valde bonus, per Pascha proxime baptizatus, in corde atque in ore habens gratiam quam percepit. Quantum eum desiderem, quando explicabo? sed nosti ut eum diligam. Archiater etiam Dioscorus christianus fidelis est, simul gratiam consecutus; audi etiam quemadmodum: neque enim cervicula illa vel lingua, nisi aliquo prodigio domaretur.", + "candidate_score": 0.634011, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_4_6", + "bdc_text": "quae paulo post Beatus ad te Leo remisit . Interim et alia , quae ex Rhetia , Gallia , Anglia et Heidelberga accepisti , amicum communicata legi , quae ad filium Bergensium inter miseras . Scripseram ante hoc tempus Wirtebergensibus intermissionem dictum fuisse , quid contra Witebergenses vel publice loqueri vel etiam scriberent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_744", + "psc_text": "inimicitias pervenisse; laetum erit, et multo majus ex inimicitiis talibus ad pristinam concordiam revertisse. EPISTOLA LXXIV. Augustinus Praesidium rogat ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Sicut praesens rogavi Sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit Charitas tua quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum, et mearum ad ipsum, et ad me ipsius, quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, vel quomodo non debui, aliquid scripsi; non ad illum de me, sed ad me ipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem, quo correctus petam ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. EPISTOLA LXXV.", + "candidate_score": 0.633654, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_4_6", + "bdc_text": "quae paulo post Beatus ad te Leo remisit . Interim et alia , quae ex Rhetia , Gallia , Anglia et Heidelberga accepisti , amicum communicata legi , quae ad filium Bergensium inter miseras . Scripseram ante hoc tempus Wirtebergensibus intermissionem dictum fuisse , quid contra Witebergenses vel publice loqueri vel etiam scriberent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_849", + "psc_text": "75 et 81, rescribit accuratius Augustinus de interpretatione loci Epistolae ad Galatas, confirmans quod Petrus merito veraciterque reprehensus fuerit a Paulo. Caeterum deprecatur veniam, si dictis quibusdam incautioribus Hieronymi animum offenderit, excusans quod nulla sua culpa per multorum manus obambularit epistola, priusquam ad eum cui scripta erat, pervenerat. Domino dilectissimo, et in Christi visceribus honorando, sancto fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Jam pridem tuae Charitati prolixam epistolam misi, respondens illi tuae quam per sanctum filium tuum Asterium, nunc jam non solum fratrem, verum etiam collegam meum, misisse te recolis. Quae utrum in manus tuas pervenire meruerit, adhuc nescio; nisi quod per fratrem sincerissimum Firmum scribis, si ille qui te primum gladio petiit, stilo repulsus est, ut sit humanitatis meae atque justitiae accusantem reprehendere, non respondentem. Hoc solo tenuissimo indicio, utcumque conjicio legisse te illam epistolam meam. In ea quippe deploravi tantam inter vos exstitisse", + "candidate_score": 0.632481, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_19", + "bdc_text": "Te rogo , voluptati simplicioribus scire , certiora asscribas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3982", + "psc_text": "Cum autem ibi me inveneris, ora pro me ne deficiam, sed perficiar; ora fili, ora. Sentio quid dicam, scio quid petam; non tibi videatur indignum, et quasi ultra merita tua: fraudabis me magno adjutorio, si non feceris. Non solum tu, sed etiam omnes qui ex ore tuo dilexerint, orate pro me: hoc eis me petivisse indica, et si multum nobis tribuitis, jussisse nos existimate quod petimus, et tamen date petentibus, vel obtemperate jubentibus. Orate pro nobis. Lege Litteras divinas, et invenies ipsos arietes nostros Apostolos petiisse hoc a filiis suis, sive praecepisse auditoribus suis. Ego certe quoniam hoc a me petiisti pro te, quantum faciam, videt qui exaudiat, qui videbat quia et ante faciebam: sed redde etiam in hac re dilectionis vicem. Praepositi vestri sumus; grex Dei estis: considerate et videte pericula nostra majora esse quam vestra, et orate pro nobis. Hoc enim et nobis condecet et vobis, ut bonam", + "candidate_score": 0.631849, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_23_25", + "bdc_text": "Salutabis reverenter omnes symmystas . Vale . Datae 19 . martii , anno domini 1572 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2003", + "psc_text": "ut ostenderet sacrificium Novi Testamenti, quando illa fuerant cessatura, Immola, inquit, Deo sacrificium laudis, et redde Altissimo vota tua. Et in fine ejusdem psalmi, Sacrificium, inquit, laudis glorificabit me; et illic via est, qua ostendam illi salutare meum (Psal. XLIX, 9, 14, 23). Salutare Dei Christus est, quem infantem Simeon senex cum agnovisset in spiritu, eumque sumspisset in manus. Nunc dimittis, inquit, Domine, servum tuum, secundam verbum tuum in pace; quoniam viderunt oculi mei salutare tuum. (Luc. II, 29, 30). CAPUT XIX. 47. Qui timetis ergo Dominum, laudate eum; universum semen Jacob, magnificate eum. Non vacat quod ei non sufficit dicere, semen Jacob, nisi adderet universum; ne in solis eis intelligeretur, qui ex Israelitis fuerant credituri. Semen enim Jacob ipsum est semen Abrahae; omnibus autem in Christum credentibus, non solis qui ex Israel fideles erant, Apostolus dicit: Ergo Abrahae semen estis, secundum promissionem haeredes (Galat. III, 29). Ibi namque commemoravit", + "candidate_score": 0.631686, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_5_7", + "bdc_text": "Interim et alia , quae ex Rhetia , Gallia , Anglia et Heidelberga accepisti , amicum communicata legi , quae ad filium Bergensium inter miseras . Scripseram ante hoc tempus Wirtebergensibus intermissionem dictum fuisse , quid contra Witebergenses vel publice loqueri vel etiam scriberent . At nunc ( quae nostri saeculi vanitas est , contrarium audio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1440", + "psc_text": "EPISTOLA CXI. Augustinus Victoriano presbytero, consolans eum ad toleranter accipienda mala quae barbari, in Italiam et Hispaniam incursionem facientes, inferebant sanctis viris et sacris virginibus. Domino dilectissimo et desiderantissimo fratri et compresbytero VICTORIANO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Litterae tuae impleverunt grandi dolore cor nostrum, quibus petisti ut prolixo opere aliqua responderem; cum talibus malis magis prolixi gemitus et fletus, quam prolixi libri debeantur. Totus quippe mundus tantis affligitur cladibus, ut pene pars nulla terrarum sit, ubi non talia, qualia scripsisti, committantur atque plangantur. Nam ante parvum tempus, etiam in illis solitudinibus Aegypti, ubi monasteria separata ab omni strepitu, quasi secura delogerant, a barbaris interfecti sunt fratres. Jamvero quae modo in regionibus Italiae, quae in Galliis nefaria perpetrata sint, etiam vos latere non arbitron; de Hispanis quoque tot provinciis, quae ab his malis diu videbantur intactae, coeperunt jam talia nuntiari. Sed quid longe imus? Ecce in regione nostra Hipponensi, quoniam", + "candidate_score": 0.625065, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_23_25", + "bdc_text": "Salutabis reverenter omnes symmystas . Vale . Datae 19 . martii , anno domini 1572 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_339", + "psc_text": "V, 17): hoc verum est. Nam propterea sicut Judaei sabbatis non vacamus, etiamsi ad significandam requiem quae illo die significata est, christiana sobrietate et frugalitate servata, jejunii vinculum relaxamus. Et si aliqui fratres nostri requiem sabbati, relaxatione jejunii significandam esse non putant, nequaquam de vestis regiae varietate litigamus, ne ipsius reginae, ubi unam fidem etiam de ipsa requie retinemus, interiora membra vexemus. Etsi enim quia vetera transierunt, cum eis transiit etiam carnalis vacatio sabbati; non tamen quia sabbato et dominico sine superstitiosa vacatione prandemus, ideo duobus dominis servimus, quia et sabbati et dominici unus est dominus. 24. Iste autem qui vetera transisse sic dicit, ut in Christo cederet ara altari, gladius jejunio, precibus ignis, pani pecus, poculo sanguis, nescit altaris nomen magis Legis et Prophetarum Litteris frequentatum, et altare Deo prius in tabernaculo, quod per Moysen factum est, collocatum (Exod. XL, 24); aram quoque in apostolicis Litteris inveniri, ubi Martyres", + "candidate_score": 0.624909, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_5_7", + "bdc_text": "Interim et alia , quae ex Rhetia , Gallia , Anglia et Heidelberga accepisti , amicum communicata legi , quae ad filium Bergensium inter miseras . Scripseram ante hoc tempus Wirtebergensibus intermissionem dictum fuisse , quid contra Witebergenses vel publice loqueri vel etiam scriberent . At nunc ( quae nostri saeculi vanitas est , contrarium audio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_691", + "psc_text": "ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino gaudent. Memor nostri exaudiaris a Domino in omni sancto desiderio tuo, domine charissime et desideratissime, et honorande in Christo frater. EPISTOLA LXVIII. Hieronymus Augustino, jam accepta epistola quae continet quaestionem de mendacio officioso, sed dubitans etiamnum an sit Augustini, negat se responsurum nisi sit certus de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere sancto, ac beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Christo salutem. 1. In ipso profectionis articulo, sancti filii nostri Asterii hypodiaconi, necessarii mei, Beatitudinis tuae litterae supervenerunt, quibus satisfacis te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram; sed epistolae cujusdam, quasi ad me", + "candidate_score": 0.622971, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_9", + "bdc_text": "Quanquam igitur haec nova certamina me miris modis excruciant ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_102", + "psc_text": "agitur, quasi doctior et melior reprehendere audebam. Itaque posteaquam missus sum in medium, tunc sentire coepi temeritates reprehensionum mearum; quanquam et antea periculosissimum judicarem hoc ministerium. Et hinc erant lacrymae illae quas me fundere in civitate, ordinationis meae tempore, nonnulli fratres animadverterunt, et nescientes causas doloris mei, quibus potuerunt sermonibus, qui omnino ad vulnus meum non pertinerent, tamen bono animo consolati sunt. Sed multo valde ac multo amplius expertus sum, quam putabam: non quia novos aliquos fluctus aut tempestates vidi quas ante non noveram, vel non audieram, vel non legeram, vel non cogitaveram; sed ad eas evitandas aut perferendas solertiam et vires meas omnino non noveram, et alicujus momenti arbitrabar. Dominus autem irrisit me, et rebus ipsis ostendere voluit meipsum mihi. 3. Quod si non damnando, sed miserando fecit, hoc enim spero certe vel nunc cognita aegritudine mea, debeo Scripturarum ejus medicamenta omnia perscrutari, et orando ac legendo agere, ut", + "candidate_score": 0.615968, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_9", + "bdc_text": "Quanquam igitur haec nova certamina me miris modis excruciant ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_184", + "psc_text": "me non sedatus, sed consideratus consolatur dolor. Ne reprehendas, quaeso, sanctiore gravitate qua praevales, et dicas non recte me dolere, quod adhuc te non noverim, cum animum mihi tuum, hoc est teipsum interiorem aspiciendum patefeceris. Quid enim si uspiam te vel in terrena tua civitate didicissem fratrem et dilectorem meum, et tantum in Domino ac talem virum, nullumne me dolorem sensurum fuisse arbitrareris, si non sinerer nosse domum tuam? Quomodo ergo non doleam, quod nondum faciem tuam novi, hoc est domum animae tuae, quam sicut meam novi? 2. Legi enim litteras tuas fluentes lac et mel, praeferentes simplicitatem cordis tui, in qua quaeris Dominum sentiens de illo in bonitate, et afferentes ei claritatem et honorem. Legerunt fratres, et gaudent infatigabiliter et ineffabiliter, tam uberibus et tam excellentibus donis Dei, bonis tuis. Quotquot eas legerunt, rapiunt, quia rapiuntur cum legunt. Quam suavis odor Christi, et quam fragrat ex eis, dici non", + "candidate_score": 0.613813, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_27", + "bdc_text": "Carmine ex epistola tua desumpto mihi et amicis tam ludere volui , perversis ingeniis epistolam tua aesumpto , mihi et quotilis magistratus ludere moli .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_258", + "psc_text": "Augustino potissimum destinatam scio. Vereor, fili, ne aures tuas asperitate temerarii sermonis offenderim, et per aures animo etiam tuo taedii mei vulnus intulerim. Sed in mentem venit epistola tua, qua te musicis familiarem modis intellexi: a quo studio ego aevi quondam tui non abhorrui. Itaque mihi ad tuam mentem, si in aliquo exulcerassem, deliniendam remedium, litteras tuas recordatus reperi, ut te ad Dominum harmoniae omniformis artificem, modulamine carminis evocarem. Quaeso te ut aure audias, neque causam salutis tuae in verbis meis spernas; sed piam curam et mentem paternam etiam in despiciendis sermonibus libenter accipias, quibus insitum Christi nomen, quod est supra omne nomen, hanc deberi venerationem facit, ut non possit a credente contemni. CARMEN ELEGIACUM PAULINI AD LICENTIUM. Quare age, rumpe moras, et vincla tenacia secli: Nec metuas placidi mite jugum Domini. Pulchra quidem, sed mira vagis praesentia rerum Mentibus, at sapiens non stupet ista animus. Nunc te sollicitat variis", + "candidate_score": 0.599626, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_27", + "bdc_text": "Carmine ex epistola tua desumpto mihi et amicis tam ludere volui , perversis ingeniis epistolam tua aesumpto , mihi et quotilis magistratus ludere moli .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.599062, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_27", + "bdc_text": "Carmine ex epistola tua desumpto mihi et amicis tam ludere volui , perversis ingeniis epistolam tua aesumpto , mihi et quotilis magistratus ludere moli .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_286", + "psc_text": "codices publicos fecerit. Domino eximio meritoque suscipiendo et dilectissimo fratri EUSEBIO, AUGUSTINUS. 1. Non ego recusanti voluntati tuae judicium, sicut dicis, inter episcopos subeundum molestus exhortator aut deprecator imposui. Quod quidem etiamsi suadere voluissem, possem fortasse facile ostendere quam valeas judicare inter nos in tam manifesta atque aperta causa, et quale sit illud quod facis, ut non auditis partibus jam ferre non dubites pro una parte sententiam, qui judicium reformidas; sed hoc, ut dixi, interim omitto. Nihil autem rogaveram aliud honorabilem benignitatem tuam, quod quaeso tandem in hac saltem epistola digneris advertere, nisi ut quaereres a Proculeiano, utrum hoc ipse dixerit Victori presbytero suo, quod ab eo sibi dictum publicum officium renuntiavit; an forte qui missi sunt, non quod a Victore audierunt, sed falsum Gestis persecuti sint; deinde quid illi de tota ipsa quaestione inter nos discutienda videretur. Arbitror autem non judicem fieri eum, qui rogatur ut interroget aliquem, et", + "candidate_score": 0.595197, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_27", + "bdc_text": "Carmine ex epistola tua desumpto mihi et amicis tam ludere volui , perversis ingeniis epistolam tua aesumpto , mihi et quotilis magistratus ludere moli .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_848", + "psc_text": "sed charitatis ad nos scripta mittamus. Sancti fratres, qui nobiscum Domino serviunt, affatim te salutant. Sanctos qui tecum Christi leve trahunt jugum, praecipue sanctum et suscipiendum papam Alypium, ut meo obsequio solutes, precor. Incolumem te et memorem mei, Christus Deus noster tueatur omnipotens, domine vere sancte et beatissime papa. Si legisti librum Explanationum in Jonam, puto quod ridiculam cucurbitae non recipias quaestionem. Si autem amicus, qui me primus gladio petiit, stilo repulsus est; sit humanitatis tuae atque justitiae, accusantem reprehendere, non respondentem. In Scripturarum campo, si placet, sine nostro invicem dolore ludamus. EPISTOLA LXXXII. Receptis ab Hieronymo superioribus Epistolis 72, 75 et 81, rescribit accuratius Augustinus de interpretatione loci Epistolae ad Galatas, confirmans quod Petrus merito veraciterque reprehensus fuerit a Paulo. Caeterum deprecatur veniam, si dictis quibusdam incautioribus Hieronymi animum offenderit, excusans quod nulla sua culpa per multorum manus obambularit epistola, priusquam ad eum cui scripta erat, pervenerat. Domino dilectissimo,", + "candidate_score": 0.591147, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_27", + "bdc_text": "Carmine ex epistola tua desumpto mihi et amicis tam ludere volui , perversis ingeniis epistolam tua aesumpto , mihi et quotilis magistratus ludere moli .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3665", + "psc_text": "putavi esse faciendum, quam ut ea quae respondeo, potissimum tu legens judices, utrum recte congruenterque responderim. Nam de his quatuor libris nonnulla decerpta scripserat nescio quis ad illustrem et religiosum virum comitem Valerium, adversus eumdem librum meum, quem me ad illum scripsisse cognoverat: quae cum in manus meas eodem sublimi viro curante venissent, illi primo non distuli secundum volumen adjungere, in quo illa omnia, sicut potui, refutavi. Sed nunc cum eosdem libros diligentius inspicerem, comperi illum qui nonnulla inde selegerat, non omnia ita posuisse ut in his libris leguntur: unde videri poterit Juliano, vel cuilibet illorum, me potius fuisse mentitum, quia non utique sicut hi quatuor libri, ita illa quae de his excerpta et memorato comiti missa sunt, innotescere potuerunt. Quisquis ergo et illum secundum librum meum ad comitem identidem Valerium sicut primum conscriptum legit, noverit me in quibusdam non respondisse Juliano; sed ei potius qui de libris ejus illa", + "candidate_score": 0.588704, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_27", + "bdc_text": "Carmine ex epistola tua desumpto mihi et amicis tam ludere volui , perversis ingeniis epistolam tua aesumpto , mihi et quotilis magistratus ludere moli .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_691", + "psc_text": "ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino gaudent. Memor nostri exaudiaris a Domino in omni sancto desiderio tuo, domine charissime et desideratissime, et honorande in Christo frater. EPISTOLA LXVIII. Hieronymus Augustino, jam accepta epistola quae continet quaestionem de mendacio officioso, sed dubitans etiamnum an sit Augustini, negat se responsurum nisi sit certus de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere sancto, ac beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Christo salutem. 1. In ipso profectionis articulo, sancti filii nostri Asterii hypodiaconi, necessarii mei, Beatitudinis tuae litterae supervenerunt, quibus satisfacis te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram; sed epistolae cujusdam, quasi ad me", + "candidate_score": 0.587901, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_27", + "bdc_text": "Carmine ex epistola tua desumpto mihi et amicis tam ludere volui , perversis ingeniis epistolam tua aesumpto , mihi et quotilis magistratus ludere moli .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3666", + "psc_text": "quia non utique sicut hi quatuor libri, ita illa quae de his excerpta et memorato comiti missa sunt, innotescere potuerunt. Quisquis ergo et illum secundum librum meum ad comitem identidem Valerium sicut primum conscriptum legit, noverit me in quibusdam non respondisse Juliano; sed ei potius qui de libris ejus illa selegit, et non ita posuit ut invenit, sed aliquantum putavit esse mutanda, fortasse ut eo modo quasi sua faceret quae aliena esse constaret. Nunc autem veriora credens exemplaria quae tua Sanctitas misit, ipsi auctori video respondendum, qui unum meum quatuor libris suis refellisse jactat, et usquequaque spargere fidei venena non cessat. Aggressus sum igitur hoc opus in adjutorio Salvatoris pusillorum atque magnorum; et scio te, ut id implerem orasse pro me, et pro iis quibus hujuscemodi labores nostros profuturos credimus et optamus. Attende ergo jam responsionem meam, cujus principium hanc epistolam subsequetur. Vale in Domino memor nostri, beatissime frater. EPISTOLA", + "candidate_score": 0.587732, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf011", + "work_id": "tlg2018.tlg009.1st1K-grc1", + "max_score": 0.694995, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_17_19", + "bdc_text": "quo in nosque tempore dixerintur . Nostra scriptorum ecclesiasticorum utqui isosque improtos vixerit praefixi , operi . Te rogo , voluptati simplicioribus scire , certiora asscribas .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg009.1st1K-grc1_window_364", + "psc_text": "αὐτόν; ὅτι δογματίζειν μὲν ἡμεῖς περὶ ὧν μὴ ἀκριβῶς παρὰ τῶν θείων μεμαθήκαμεν γραφῶν οὐκ ἀσφαλὲς εἶναι νομίζομεν. πῶς γὰρ τοῦτο πράττειν δυνατὸν τοῖς καὶ τὰ ἑτέρων ἀνατρέπουσιν δόγματα; ἀλλ’ ἐροῦμεν πρὸς τοὺς τὸν ἀκριβῆ περὶ τούτου μαθεῖν παρ’ ἡμῶν βουλομένους λόγον, ὅτι πειθόμενοι τῷ ἱερῷ ἀποστόλῳ ἴσμεν ὅτι οὕτως ἡμᾶς ὁρᾶν τὰ ἀποκεκρυμμένα μυστήρια προσήκει, ὡς αὐτὸς ἔφη· βλέπομεν γὰρ ἄρτι« φησὶν δι’ ἐσόπτρου 〈ἐν〉 αἰνίγματι, τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον« καὶ | τὰ ἑξῆς. ὥστε μή μου πυνθάνου περὶ ὧν σαφῶς παρὰ τῆς θείας γραφῆς μὴ μεμάθηκα· διὰ τοῦτο τοίνυν οὐδὲ περὶ τῆς θείας [γραφῆς] ἐκείνης τῆς τῷ λόγῳ κοινωνησάσης σαρκὸς σαφῶς εἰπεῖν δυνήσομαι. εἶθ’ ὁ μηδὲν λέγειν δύνασθαι ὁμολογῶν μηδὲ μεμαθηκέναι τι ἀπὸ τῆς γραφῆς. τοιαῦτα περὶ τῆς σαρκὸς ἀπεφήνατο, οὔτ’ ἀπὸ τῆς γραφῆς λαβὼν οὔτε ἀφ’ ἑτέρων παραλαβὼν οὔτε ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας μαθών ἑαυτῷ δὲ ἀναπλάσας καὶ τῆς οἰκείας ἐνθυμήσεως ἐπινοήσας ξένον καὶ τῆς ἀληθείας ἀλλότριον", + "candidate_score": 0.694995, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_18_20", + "bdc_text": "Nostra scriptorum ecclesiasticorum utqui isosque improtos vixerit praefixi , operi . Te rogo , voluptati simplicioribus scire , certiora asscribas . Est enim voluptanti implicioribus scire , quo quisque saeculo scripserit .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg009.1st1K-grc1_window_364", + "psc_text": "αὐτόν; ὅτι δογματίζειν μὲν ἡμεῖς περὶ ὧν μὴ ἀκριβῶς παρὰ τῶν θείων μεμαθήκαμεν γραφῶν οὐκ ἀσφαλὲς εἶναι νομίζομεν. πῶς γὰρ τοῦτο πράττειν δυνατὸν τοῖς καὶ τὰ ἑτέρων ἀνατρέπουσιν δόγματα; ἀλλ’ ἐροῦμεν πρὸς τοὺς τὸν ἀκριβῆ περὶ τούτου μαθεῖν παρ’ ἡμῶν βουλομένους λόγον, ὅτι πειθόμενοι τῷ ἱερῷ ἀποστόλῳ ἴσμεν ὅτι οὕτως ἡμᾶς ὁρᾶν τὰ ἀποκεκρυμμένα μυστήρια προσήκει, ὡς αὐτὸς ἔφη· βλέπομεν γὰρ ἄρτι« φησὶν δι’ ἐσόπτρου 〈ἐν〉 αἰνίγματι, τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον« καὶ | τὰ ἑξῆς. ὥστε μή μου πυνθάνου περὶ ὧν σαφῶς παρὰ τῆς θείας γραφῆς μὴ μεμάθηκα· διὰ τοῦτο τοίνυν οὐδὲ περὶ τῆς θείας [γραφῆς] ἐκείνης τῆς τῷ λόγῳ κοινωνησάσης σαρκὸς σαφῶς εἰπεῖν δυνήσομαι. εἶθ’ ὁ μηδὲν λέγειν δύνασθαι ὁμολογῶν μηδὲ μεμαθηκέναι τι ἀπὸ τῆς γραφῆς. τοιαῦτα περὶ τῆς σαρκὸς ἀπεφήνατο, οὔτ’ ἀπὸ τῆς γραφῆς λαβὼν οὔτε ἀφ’ ἑτέρων παραλαβὼν οὔτε ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας μαθών ἑαυτῷ δὲ ἀναπλάσας καὶ τῆς οἰκείας ἐνθυμήσεως ἐπινοήσας ξένον καὶ τῆς ἀληθείας ἀλλότριον", + "candidate_score": 0.67502, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_19", + "bdc_text": "Te rogo , voluptati simplicioribus scire , certiora asscribas .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg009.1st1K-grc1_window_364", + "psc_text": "αὐτόν; ὅτι δογματίζειν μὲν ἡμεῖς περὶ ὧν μὴ ἀκριβῶς παρὰ τῶν θείων μεμαθήκαμεν γραφῶν οὐκ ἀσφαλὲς εἶναι νομίζομεν. πῶς γὰρ τοῦτο πράττειν δυνατὸν τοῖς καὶ τὰ ἑτέρων ἀνατρέπουσιν δόγματα; ἀλλ’ ἐροῦμεν πρὸς τοὺς τὸν ἀκριβῆ περὶ τούτου μαθεῖν παρ’ ἡμῶν βουλομένους λόγον, ὅτι πειθόμενοι τῷ ἱερῷ ἀποστόλῳ ἴσμεν ὅτι οὕτως ἡμᾶς ὁρᾶν τὰ ἀποκεκρυμμένα μυστήρια προσήκει, ὡς αὐτὸς ἔφη· βλέπομεν γὰρ ἄρτι« φησὶν δι’ ἐσόπτρου 〈ἐν〉 αἰνίγματι, τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον« καὶ | τὰ ἑξῆς. ὥστε μή μου πυνθάνου περὶ ὧν σαφῶς παρὰ τῆς θείας γραφῆς μὴ μεμάθηκα· διὰ τοῦτο τοίνυν οὐδὲ περὶ τῆς θείας [γραφῆς] ἐκείνης τῆς τῷ λόγῳ κοινωνησάσης σαρκὸς σαφῶς εἰπεῖν δυνήσομαι. εἶθ’ ὁ μηδὲν λέγειν δύνασθαι ὁμολογῶν μηδὲ μεμαθηκέναι τι ἀπὸ τῆς γραφῆς. τοιαῦτα περὶ τῆς σαρκὸς ἀπεφήνατο, οὔτ’ ἀπὸ τῆς γραφῆς λαβὼν οὔτε ἀφ’ ἑτέρων παραλαβὼν οὔτε ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας μαθών ἑαυτῷ δὲ ἀναπλάσας καὶ τῆς οἰκείας ἐνθυμήσεως ἐπινοήσας ξένον καὶ τῆς ἀληθείας ἀλλότριον", + "candidate_score": 0.645406, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_19_21", + "bdc_text": "Te rogo , voluptati simplicioribus scire , certiora asscribas . Est enim voluptanti implicioribus scire , quo quisque saeculo scripserit . reverenter , omnes symmystas , etc.", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg009.1st1K-grc1_window_364", + "psc_text": "αὐτόν; ὅτι δογματίζειν μὲν ἡμεῖς περὶ ὧν μὴ ἀκριβῶς παρὰ τῶν θείων μεμαθήκαμεν γραφῶν οὐκ ἀσφαλὲς εἶναι νομίζομεν. πῶς γὰρ τοῦτο πράττειν δυνατὸν τοῖς καὶ τὰ ἑτέρων ἀνατρέπουσιν δόγματα; ἀλλ’ ἐροῦμεν πρὸς τοὺς τὸν ἀκριβῆ περὶ τούτου μαθεῖν παρ’ ἡμῶν βουλομένους λόγον, ὅτι πειθόμενοι τῷ ἱερῷ ἀποστόλῳ ἴσμεν ὅτι οὕτως ἡμᾶς ὁρᾶν τὰ ἀποκεκρυμμένα μυστήρια προσήκει, ὡ�� αὐτὸς ἔφη· βλέπομεν γὰρ ἄρτι« φησὶν δι’ ἐσόπτρου 〈ἐν〉 αἰνίγματι, τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον« καὶ | τὰ ἑξῆς. ὥστε μή μου πυνθάνου περὶ ὧν σαφῶς παρὰ τῆς θείας γραφῆς μὴ μεμάθηκα· διὰ τοῦτο τοίνυν οὐδὲ περὶ τῆς θείας [γραφῆς] ἐκείνης τῆς τῷ λόγῳ κοινωνησάσης σαρκὸς σαφῶς εἰπεῖν δυνήσομαι. εἶθ’ ὁ μηδὲν λέγειν δύνασθαι ὁμολογῶν μηδὲ μεμαθηκέναι τι ἀπὸ τῆς γραφῆς. τοιαῦτα περὶ τῆς σαρκὸς ἀπεφήνατο, οὔτ’ ἀπὸ τῆς γραφῆς λαβὼν οὔτε ἀφ’ ἑτέρων παραλαβὼν οὔτε ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας μαθών ἑαυτῷ δὲ ἀναπλάσας καὶ τῆς οἰκείας ἐνθυμήσεως ἐπινοήσας ξένον καὶ τῆς ἀληθείας ἀλλότριον", + "candidate_score": 0.641259, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf030", + "work_id": "006_Lactantius_Divinarum-institutionum-liber-I", + "max_score": 0.694252, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_11_13", + "bdc_text": "Cogentur enim Saxones tandem eum librum , quem priorem scripto Germanico pollicentur , propugnandae orthodoxae quod ad me salutem in publicum proferre atque ita forsitan et quod vere sentiis ut liberius magisque intrepide literi , ut eo magis veritus elucescat et adversariorum factum dedico , quod identius , ideoque dei singulari consilio monus perveni , quotquam propositiones tuae , in ipsius electoris veritas , utcunque fuit . Triumphabit haud dubie tandem veritas , utcunque furiae Ienenses et Brentianae insaniant . ecclesiae nostrae prae significio , tuam , obsequuti sunt , libenter scholae in omnibus vestrae posthac , quam humanitatem orantes , ut ipsi memporis , posthac quoque tua opera et consilio adesse digna veneris .", + "psc_chunk_id": "006_Lactantius_Divinarum-institutionum-liber-I_window_8", + "psc_text": "directum: siquidem sibi quique, ut est libitum, proprias vias impresserunt, confusionemque magnam inquirentibus veritatem reliquerunt. Nobis autem, qui sacramentum verae religionis accepimus, cum sit veritas revelata divinitus, cum doctorem sapientiae ducemque veritatis Deum sequamur, universos sine ullo discrimine vel sexus vel aetatis ad coeleste pabulum convocamus. Nullus enim suavior animo cibus est, quam cognitio veritatis, cui asserendae atque illustrandae septem volumina destinavimus, quamvis ea res infiniti pene sit operis et immensi: ut si quis haec dilatare atque exequi plenissime velit, tanta illi rerum copia exuberet, ut nec libri modum nec finem reperiat oratio. Sed nos idcirco breviter omnia colligemus; quod ea quae allaturi sumus, tam clara sunt et lucida, ut magis mirum esse videatur tam obscuram videri hominibus veritatem, et iis praecipue, qui sapientes vulgo putantur, vel quod tantummodo instituendi nobis homines erunt, hoc est, ab errore quo sunt implicati, ad rectiorem viam revocandi. Quod si fuerimus, ut spero, assecuti,", + "candidate_score": 0.694252, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_12", + "bdc_text": "Triumphabit haud dubie tandem veritas , utcunque furiae Ienenses et Brentianae insaniant .", + "psc_chunk_id": "006_Lactantius_Divinarum-institutionum-liber-I_window_156", + "psc_text": "Virtutis, quam eamdem Bellonam vocant, in quibus ipsi sacerdotes non alieno, sed suo cruore sacrificant. Sectis namque humeris, et utraque manu districtos gladios exerentes, currunt, efferuntur, insaniunt. Optime igitur Quintilianus in Fanatico; « Istud, inquit, si Deus cogit, iratus est. » Etiamne haec sacra sunt? Nonne satius est pecudum more vivere, quam deos tam impios, tam profanos, tam sanguinarios colere? Sed unde isti errores et haec tanta flagitia manaverint, suo loco disseremus: interim videamus et caetera, quae carent scelere, ne studio insectandi videamur eligere pejora. Isidis Aegyptia sacra sunt, quatenus filium parvulum vel perdiderit, vel invenerit. Nam primo sacerdotes ejus, deglabrato corpore, pectora sua tundunt; lamentantur, sicut ipsa, cum perdidit, fecerat. Deinde puer producitur quasi inventus, et in laetitiam luctus ille mutatur: ideo Lucanus: . . . . Nunquamque satis quaesitus Osiris. Semper enim perdunt, et semper inveniunt. Refertur ergo in sacris imago rei, quae vere gesta est, quae profecto,", + "candidate_score": 0.614057, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum", + "max_score": 0.691615, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_11_13", + "bdc_text": "Cogentur enim Saxones tandem eum librum , quem priorem scripto Germanico pollicentur , propugnandae orthodoxae quod ad me salutem in publicum proferre atque ita forsitan et quod vere sentiis ut liberius magisque intrepide literi , ut eo magis veritus elucescat et adversariorum factum dedico , quod identius , ideoque dei singulari consilio monus perveni , quotquam propositiones tuae , in ipsius electoris veritas , utcunque fuit . Triumphabit haud dubie tandem veritas , utcunque furiae Ienenses et Brentianae insaniant . ecclesiae nostrae prae significio , tuam , obsequuti sunt , libenter scholae in omnibus vestrae posthac , quam humanitatem orantes , ut ipsi memporis , posthac quoque tua opera et consilio adesse digna veneris .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_456", + "psc_text": "Veritas, quae nec fallacibus formis cum tenebrarum gente pugnavit, nec fallaci sanguine te redemit. LIBER SEXTUS DECIMUS. CAPUT PRIMUM. FAUSTUS dixit: Quare Moysen non accipitis, cum Christus dicat: Moyses de me scripsit; et si crederetis Moysi, crederetis et mihi (Joan. V, 46) ? Ego vero non solum Moysen de Christo scripsisse velim, sed omnes etiam Prophetas Judaeorum et Gentium. Quid enim hoc nostrae fidei noceret, aut quid non potius prodesset, si congrua et convenientia undique in Deum nostrum testimonia carperemus? Siquidem esset etiam tum liberum nobis, odio manente atque exsecratione superstitionis eorum, solas ab eisdem de Christo excerpere prophetias: adeo mihi contrarium non potest esse, si et Moyses, quamvis sit alienus a Christo, nonnihil tamen videatur scripsisse de Christo. An quisquam hominum non optaverit de spinis omnibus florem legere, de omni herba frugem, de muscis omnibus mel: quamvis nec muscas, nec gramen in cibum, nec spinas in coronae usurpemus ornatum?", + "candidate_score": 0.691615, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_9_11", + "bdc_text": "Quanquam igitur haec nova certamina me miris modis excruciant ; spero tamen inter mihi optimos viros melius probatos multosque simplices et rudes veram sententiam hac ratione magis magisque confirmatos iri . Cogentur enim Saxones tandem eum librum , quem priorem scripto Germanico pollicentur , propugnandae orthodoxae quod ad me salutem in publicum proferre atque ita forsitan et quod vere sentiis ut liberius magisque intrepide literi , ut eo magis veritus elucescat et adversariorum factum dedico , quod identius , ideoque dei singulari consilio monus perveni , quotquam propositiones tuae , in ipsius electoris veritas , utcunque fuit .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_168", + "psc_text": "CAPUT V. De his enim libris dici potest, aliquid eos habere non consonum fortasse occultiori, et ad dignoscendum difficiliori veritati, quod aut sic remanserit, aut in posterioribus correctum sit, qui non praecipiendi auctoritate, sed proficiendi exercitatione scribuntur a nobis. Inter hos enim sumus, quibus idem apostolus dicit: Et si quid aliter sapitis, id quoque vobis Deus revelabit (Philipp. III, 15) . Quod genus litterarum non cum credendi necessitate, sed cum judicandi libertate legendum est. Cui tamen ne intercluderetur locus, et adimiretur posteris ad quaestiones difficiles tractandas atque versandas linguae ac stili saluberrimus labor, distincta est a posteriorum libris excellentia canonicae auctoritatis Veteris et Novi Testamenti, quae Apostolorum confirmata temporibus per successiones episcoporum et propagationes Ecclesiarum, tanquam in sede quadam sublimiter constituta est, cui serviat omnis fidelis et pius intellectus. Ibi si quid velut absurdum moverit, non licet dicere, Auctor hujus libri non tenuit veritatem: sed, aut codex mendosus est, aut", + "candidate_score": 0.680868, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_11_13", + "bdc_text": "Cogentur enim Saxones tandem eum librum , quem priorem scripto Germanico pollicentur , propugnandae orthodoxae quod ad me salutem in publicum proferre atque ita forsitan et quod vere sentiis ut liberius magisque intrepide literi , ut eo magis veritus elucescat et adversariorum factum dedico , quod identius , ideoque dei singulari consilio monus perveni , quotquam propositiones tuae , in ipsius electoris veritas , utcunque fuit . Triumphabit haud dubie tandem veritas , utcunque furiae Ienenses et Brentianae insaniant . ecclesiae nostrae prae significio , tuam , obsequuti sunt , libenter scholae in omnibus vestrae posthac , quam humanitatem orantes , ut ipsi memporis , posthac quoque tua opera et consilio adesse digna veneris .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_154", + "psc_text": "ut obsessi dilucidis verbis sanctarum Scripturarum, exitum in eis fallaciae suae reperire non possint, id testimonium quod prolatum est, falsum esse respondent. O vocem a veritate fugacem, in amentia pertinacem! Usque adeo invicta sunt, quae adversus vos de divinis codicibus proferuntur, ut non sit aliud quod dicatis, nisi eos esse falsatos. Quae jam auctoritas litterarum aperiri, quis sacer liber evolvi, quod documentum cujuslibet scripturae ad convincendos errores vestros exseri potest, si haec vox admittitur, si alicujus ponderis aestimatur? Aliud est ipsos libros non accipere, et nullo eorum vinculo detineri, quod Pagani de omnibus Libris nostris, quod Judaei de Novo Testamento faciunt, quod denique nos ipsi de vestris et aliorum haereticorum, si quos suos et proprios habent, vel de iis qui appellantur apocryphi: non quod habendi sint in aliqua auctoritate secreta, sed quia nulla testificationis luce declarati, de nescio quo secreto, nescio quorum praesumptione prolati sunt: aliud est ergo auctoritate aliquorum", + "candidate_score": 0.679662, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_10_12", + "bdc_text": "spero tamen inter mihi optimos viros melius probatos multosque simplices et rudes veram sententiam hac ratione magis magisque confirmatos iri . Cogentur enim Saxones tandem eum librum , quem priorem scripto Germanico pollicentur , propugnandae orthodoxae quod ad me salutem in publicum proferre atque ita forsitan et quod vere sentiis ut liberius magisque intrepide literi , ut eo magis veritus elucescat et adversariorum factum dedico , quod identius , ideoque dei singulari consilio monus perveni , quotquam propositiones tuae , in ipsius electoris veritas , utcunque fuit . Triumphabit haud dubie tandem veritas , utcunque furiae Ienenses et Brentianae insaniant .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_154", + "psc_text": "ut obsessi dilucidis verbis sanctarum Scripturarum, exitum in eis fallaciae suae reperire non possint, id testimonium quod prolatum est, falsum esse respondent. O vocem a veritate fugacem, in amentia pertinacem! Usque adeo invicta sunt, quae adversus vos de divinis codicibus proferuntur, ut non sit aliud quod dicatis, nisi eos esse falsatos. Quae jam auctoritas litterarum aperiri, quis sacer liber evolvi, quod documentum cujuslibet scripturae ad convincendos errores vestros exseri potest, si haec vox admittitur, si alicujus ponderis aestimatur? Aliud est ipsos libros non accipere, et nullo eorum vinculo detineri, quod Pagani de omnibus Libris nostris, quod Judaei de Novo Testamento faciunt, quod denique nos ipsi de vestris et aliorum haereticorum, si quos suos et proprios habent, vel de iis qui appellantur apocryphi: non quod habendi sint in aliqua auctoritate secreta, sed quia nulla testificationis luce declarati, de nescio quo secreto, nescio quorum praesumptione prolati sunt: aliud est ergo auctoritate aliquorum", + "candidate_score": 0.679433, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_11_13", + "bdc_text": "Cogentur enim Saxones tandem eum librum , quem priorem scripto Germanico pollicentur , propugnandae orthodoxae quod ad me salutem in publicum proferre atque ita forsitan et quod vere sentiis ut liberius magisque intrepide literi , ut eo magis veritus elucescat et adversariorum factum dedico , quod identius , ideoque dei singulari consilio monus perveni , quotquam propositiones tuae , in ipsius electoris veritas , utcunque fuit . Triumphabit haud dubie tandem veritas , utcunque furiae Ienenses et Brentianae insaniant . ecclesiae nostrae prae significio , tuam , obsequuti sunt , libenter scholae in omnibus vestrae posthac , quam humanitatem orantes , ut ipsi memporis , posthac quoque tua opera et consilio adesse digna veneris .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_319", + "psc_text": "Faustus magnis angustiis coarctatus, transeunter attigit, ne scilicet aut eos libros proferre cogeretur, quorum auctoritas nulla est, aut ad eos ligaretur, quorum auctoritas ei contraria est: ergo si de Christo famae credidistis, videte utrum fama idonea testis sit, diligenter considerate quo vos praecipitetis. Mala enim multa de vobis fama disseminat, cui credi non vultis. Quae igitur ratio est, hanc de Christo velle veracem, quam de vobis vultis esse mendacem? Quid quod etiam famae Christi contradicitis? Ea quippe clarior, ea praepollentior, aures et mentes et linguas omnium gentium tenet, quae Christo ex semine David secundum Scripturas Hebraeas disseminato, implet, quod ibi scriptum est, promissum Abrahae, et Isaac, et Jacob, In semine tuo benedicentur omnes gentes (Gen. 22, 18, XXVI, 4, et XXVIII, 14) . Quid ergo respondetis, cuinam de Christo credideritis, quibus testes alienigenae non placent? Nostrorum porro Librorum auctoritas, tot gentium consensione, per successiones Apostolorum, episcoporum, conciliorumque roborata, vobis adversa", + "candidate_score": 0.678817, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_11", + "bdc_text": "Cogentur enim Saxones tandem eum librum , quem priorem scripto Germanico pollicentur , propugnandae orthodoxae quod ad me salutem in publicum proferre atque ita forsitan et quod vere sentiis ut liberius magisque intrepide literi , ut eo magis veritus elucescat et adversariorum factum dedico , quod identius , ideoque dei singulari consilio monus perveni , quotquam propositiones tuae , in ipsius electoris veritas , utcunque fuit .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_456", + "psc_text": "Veritas, quae nec fallacibus formis cum tenebrarum gente pugnavit, nec fallaci sanguine te redemit. LIBER SEXTUS DECIMUS. CAPUT PRIMUM. FAUSTUS dixit: Quare Moysen non accipitis, cum Christus dicat: Moyses de me scripsit; et si crederetis Moysi, crederetis et mihi (Joan. V, 46) ? Ego vero non solum Moysen de Christo scripsisse velim, sed omnes etiam Prophetas Judaeorum et Gentium. Quid enim hoc nostrae fidei noceret, aut quid non potius prodesset, si congrua et convenientia undique in Deum nostrum testimonia carperemus? Siquidem esset etiam tum liberum nobis, odio manente atque exsecratione superstitionis eorum, solas ab eisdem de Christo excerpere prophetias: adeo mihi contrarium non potest esse, si et Moyses, quamvis sit alienus a Christo, nonnihil tamen videatur scripsisse de Christo. An quisquam hominum non optaverit de spinis omnibus florem legere, de omni herba frugem, de muscis omnibus mel: quamvis nec muscas, nec gramen in cibum, nec spinas in coronae usurpemus ornatum?", + "candidate_score": 0.676814, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_9_11", + "bdc_text": "Quanquam igitur haec nova certamina me miris modis excruciant ; spero tamen inter mihi optimos viros melius probatos multosque simplices et rudes veram sententiam hac ratione magis magisque confirmatos iri . Cogentur enim Saxones tandem eum librum , quem priorem scripto Germanico pollicentur , propugnandae orthodoxae quod ad me salutem in publicum proferre atque ita forsitan et quod vere sentiis ut liberius magisque intrepide literi , ut eo magis veritus elucescat et adversariorum factum dedico , quod identius , ideoque dei singulari consilio monus perveni , quotquam propositiones tuae , in ipsius electoris veritas , utcunque fuit .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_154", + "psc_text": "ut obsessi dilucidis verbis sanctarum Scripturarum, exitum in eis fallaciae suae reperire non possint, id testimonium quod prolatum est, falsum esse respondent. O vocem a veritate fugacem, in amentia pertinacem! Usque adeo invicta sunt, quae adversus vos de divinis codicibus proferuntur, ut non sit aliud quod dicatis, nisi eos esse falsatos. Quae jam auctoritas litterarum aperiri, quis sacer liber evolvi, quod documentum cujuslibet scripturae ad convincendos errores vestros exseri potest, si haec vox admittitur, si alicujus ponderis aestimatur? Aliud est ipsos libros non accipere, et nullo eorum vinculo detineri, quod Pagani de omnibus Libris nostris, quod Judaei de Novo Testamento faciunt, quod denique nos ipsi de vestris et aliorum haereticorum, si quos suos et proprios habent, vel de iis qui appellantur apocryphi: non quod habendi sint in aliqua auctoritate secreta, sed quia nulla testificationis luce declarati, de nescio quo secreto, nescio quorum praesumptione prolati sunt: aliud est ergo auctoritate aliquorum", + "candidate_score": 0.676359, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_9_11", + "bdc_text": "Quanquam igitur haec nova certamina me miris modis excruciant ; spero tamen inter mihi optimos viros melius probatos multosque simplices et rudes veram sententiam hac ratione magis magisque confirmatos iri . Cogentur enim Saxones tandem eum librum , quem priorem scripto Germanico pollicentur , propugnandae orthodoxae quod ad me salutem in publicum proferre atque ita forsitan et quod vere sentiis ut liberius magisque intrepide literi , ut eo magis veritus elucescat et adversariorum factum dedico , quod identius , ideoque dei singulari consilio monus perveni , quotquam propositiones tuae , in ipsius electoris veritas , utcunque fuit .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_155", + "psc_text": "faciunt, quod denique nos ipsi de vestris et aliorum haereticorum, si quos suos et proprios habent, vel de iis qui appellantur apocryphi: non quod habendi sint in aliqua auctoritate secreta, sed quia nulla testificationis luce declarati, de nescio quo secreto, nescio quorum praesumptione prolati sunt: aliud est ergo auctoritate aliquorum vel librorum vel hominum non teneri, et aliud est dicere, Iste quidem vir sanctus omnia vera scripsit, et ista epistola ipsius est, sed in ea ipsa hoc ejus est, hoc non est ejus. Ubi cum ex adverso audieris, Proba; non confugias ad exemplaria veriora, vel plurimum codicum, vel antiquorum, vel linguae praecedentis unde hoc in aliam linguam interpretatum est: sed dicas, Inde probo hoc illius esse, illud non esse, quia hoc pro me sonat, illud contra me. Tu es ergo regula veritatis? quidquid contra te fuerit, non est verum? Quid, si alius simili insania, sed tamen qua tua duritia confringatur,", + "candidate_score": 0.674058, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_11", + "bdc_text": "Cogentur enim Saxones tandem eum librum , quem priorem scripto Germanico pollicentur , propugnandae orthodoxae quod ad me salutem in publicum proferre atque ita forsitan et quod vere sentiis ut liberius magisque intrepide literi , ut eo magis veritus elucescat et adversariorum factum dedico , quod identius , ideoque dei singulari consilio monus perveni , quotquam propositiones tuae , in ipsius electoris veritas , utcunque fuit .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_154", + "psc_text": "ut obsessi dilucidis verbis sanctarum Scripturarum, exitum in eis fallaciae suae reperire non possint, id testimonium quod prolatum est, falsum esse respondent. O vocem a veritate fugacem, in amentia pertinacem! Usque adeo invicta sunt, quae adversus vos de divinis codicibus proferuntur, ut non sit aliud quod dicatis, nisi eos esse falsatos. Quae jam auctoritas litterarum aperiri, quis sacer liber evolvi, quod documentum cujuslibet scripturae ad convincendos errores vestros exseri potest, si haec vox admittitur, si alicujus ponderis aestimatur? Aliud est ipsos libros non accipere, et nullo eorum vinculo detineri, quod Pagani de omnibus Libris nostris, quod Judaei de Novo Testamento faciunt, quod denique nos ipsi de vestris et aliorum haereticorum, si quos suos et proprios habent, vel de iis qui appellantur apocryphi: non quod habendi sint in aliqua auctoritate secreta, sed quia nulla testificationis luce declarati, de nescio quo secreto, nescio quorum praesumptione prolati sunt: aliud est ergo auctoritate aliquorum", + "candidate_score": 0.666661, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_11", + "bdc_text": "Cogentur enim Saxones tandem eum librum , quem priorem scripto Germanico pollicentur , propugnandae orthodoxae quod ad me salutem in publicum proferre atque ita forsitan et quod vere sentiis ut liberius magisque intrepide literi , ut eo magis veritus elucescat et adversariorum factum dedico , quod identius , ideoque dei singulari consilio monus perveni , quotquam propositiones tuae , in ipsius electoris veritas , utcunque fuit .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_493", + "psc_text": "sequor: sed puta nos cum Judaeo tractare, puta cum Gentili. Quibus verbis ostendisti, te interim, cum quo mihi nunc res est, quia te ad credendum professio tua fecit obnoxium, satis esse convictum de Christo scripsisse Moysen; quia ipsum Christum hoc dixisse, in Evangelio scriptum est, cujus tam praeclaram sanctamque auctoritatem labefactare non audes: quia et cum id ex obliquo audes, difficultatis tuae pressus angustiis, et cernens quanta ruina te obruat cum tibi dicitur, nullam esse scripturam cui de factis et dictis Christi flagites esse credendum, si Evangelio tam sancte lateque notissimo credendum esse non putas; et timens ne amisso Christiani nominis pallio nuda vanitas vestra omnibus conspuenda et detestanda ramaneat, rursus te saucium colligere conaris, et dicis quod istis Evangelii verbis jam te ad credendum professio tua fecit obnoxium. Sic ergo te interim, cum quo nunc ago, teneo, ferio, perimo, id est, errorem tuum atque fallaciam; et cogo fateri de", + "candidate_score": 0.665205, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_11", + "bdc_text": "Cogentur enim Saxones tandem eum librum , quem priorem scripto Germanico pollicentur , propugnandae orthodoxae quod ad me salutem in publicum proferre atque ita forsitan et quod vere sentiis ut liberius magisque intrepide literi , ut eo magis veritus elucescat et adversariorum factum dedico , quod identius , ideoque dei singulari consilio monus perveni , quotquam propositiones tuae , in ipsius electoris veritas , utcunque fuit .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_461", + "psc_text": "illi (Matth. III, 17, et Luc. IX, 35) . Necnon et illud mihi verisimile non videtur, Judaeos potuisse tacere, cum Christus diceret de se scripsisse Moysen, quin statim, utpote maligni et astuti, quaererent quidnam illud esset, quod de se a Moyse scriptum putaret. Sed et haec eorum omnifaria taciturnitas non minus Jesum nihil tale dixisse significat. CAPUT III. Quamvis ergo et haec non parva videantur ad confirmandam suspicionem falsi de capitulo isto, plus tamen illo teneor, quia omnem, ut dixi, Moyseos scripturam scrutatus, nullas ibi de Christo prophetias inveni. Nunc tamen te compertus melioris intelligentiae lectorem, consecuturum me aliquid credo, acturumque fateor gratias, si spem profectus ac doctrinae, quam mihi objurgationis tuae fiducia promittit, nulla frustreris invidia; sed doceas, si quid est quod me forte legentem praeterierit de Deo ac de Domino nostro memoratum in scriptura Moysi. Nec dixeris, quaeso, ut imperiti solent, hoc ipsum satis esse debere ad fidem,", + "candidate_score": 0.663799, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_8_10", + "bdc_text": "Fama enim est , convenisse nuper theologis praecipuos omnes et communi qui deliberatione vastum conscribere centonem , in quo ipsis Witebergensium fundamentum ad confirmandas suas blasphemias foedissime abutant . Quanquam igitur haec nova certamina me miris modis excruciant ; spero tamen inter mihi optimos viros melius probatos multosque simplices et rudes veram sententiam hac ratione magis magisque confirmatos iri .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_1231", + "psc_text": "Quo magis mihi videntur injuria gravi affecisse discipulos Christi: quia quae dissona iidem et repugnantia sibi scriberent, ea referrent ad ipsos, et secundum eos haec scribere se profiterentur Evangelia, quae tantis sint referta erroribus, tantis contrarietatibus narrationum simul ac sententiarum, ut nec sibi prorsus, nec inter se ipsa conveniant. Quid ergo aliud est, quam calumniari bonos, et Christi discipulorum concordem coetum in crimen devocare discordiae? Quae quia nos legentes, animadvertimus cordis obtutu sanissimo, aequissimum judicavimus utilibus acceptis ex iisdem, id est, iis quae et fidem nostram aedificent, et Christi Domini atque ejus Patris omnipotentis Dei propagent gloriam, caetera repudiare, quae nec ipsorum majestati, nec fidei nostrae conveniant. CAPUT III. Proinde nec vos, ut dicere coeperam, de Testamento Vetere circumcisionem creditis accipiendam carnaliter, quamvis ita sit scriptum (Gen. XVII, 9-14); neque sub otio ac vacatione colendum sabbatum, quamvis ita legatur (Exod. XXXI, 13); sed nec sacrificiis, ut Moysi videtur, et immolationibus", + "candidate_score": 0.65683, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_7_9", + "bdc_text": "At nunc ( quae nostri saeculi vanitas est , contrarium audio . Fama enim est , convenisse nuper theologis praecipuos omnes et communi qui deliberatione vastum conscribere centonem , in quo ipsis Witebergensium fundamentum ad confirmandas suas blasphemias foedissime abutant . Quanquam igitur haec nova certamina me miris modis excruciant ;", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_1231", + "psc_text": "Quo magis mihi videntur injuria gravi affecisse discipulos Christi: quia quae dissona iidem et repugnantia sibi scriberent, ea referrent ad ipsos, et secundum eos haec scribere se profiterentur Evangelia, quae tantis sint referta erroribus, tantis contrarietatibus narrationum simul ac sententiarum, ut nec sibi prorsus, nec inter se ipsa conveniant. Quid ergo aliud est, quam calumniari bonos, et Christi discipulorum concordem coetum in crimen devocare discordiae? Quae quia nos legentes, animadvertimus cordis obtutu sanissimo, aequissimum judicavimus utilibus acceptis ex iisdem, id est, iis quae et fidem nostram aedificent, et Christi Domini atque ejus Patris omnipotentis Dei propagent gloriam, caetera repudiare, quae nec ipsorum majestati, nec fidei nostrae conveniant. CAPUT III. Proinde nec vos, ut dicere coeperam, de Testamento Vetere circumcisionem creditis accipiendam carnaliter, quamvis ita sit scriptum (Gen. XVII, 9-14); neque sub otio ac vacatione colendum sabbatum, quamvis ita legatur (Exod. XXXI, 13); sed nec sacrificiis, ut Moysi videtur, et immolationibus", + "candidate_score": 0.654501, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf026", + "work_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Sententiae", + "max_score": 0.690676, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_10_12", + "bdc_text": "spero tamen inter mihi optimos viros melius probatos multosque simplices et rudes veram sententiam hac ratione magis magisque confirmatos iri . Cogentur enim Saxones tandem eum librum , quem priorem scripto Germanico pollicentur , propugnandae orthodoxae quod ad me salutem in publicum proferre atque ita forsitan et quod vere sentiis ut liberius magisque intrepide literi , ut eo magis veritus elucescat et adversariorum factum dedico , quod identius , ideoque dei singulari consilio monus perveni , quotquam propositiones tuae , in ipsius electoris veritas , utcunque fuit . Triumphabit haud dubie tandem veritas , utcunque furiae Ienenses et Brentianae insaniant .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Sententiae_window_343", + "psc_text": "interserant, quo facilius possint pravitatem perversi dogmatis sub specie persuadere veritatis. 7. Plerumque sub nomine catholicorum doctorum haeretici sua dicta conscribunt, ut indubitanter lecta credantur. Nonnunquam etiam 295 blasphemias suas latenti dolo in libris nostrorum inserunt, doctrinamque veram adulterando corrumpunt, scilicet vel adjicendo quae impia sunt, vel auferendo quae pia sunt. 8. Caute meditanda cautoque sensu probanda sunt quae leguntur, ut, juxta apostolica monita (I Thess. V, 20, 21), et teneamus quae recta sunt, et refutemus quae contraria veritati existunt; sicque in bonis instruamur, ut a malis illaesi permaneamus. 296 CAPUT XIII. De libris gentilium. 1. Ideo prohibetur Christianus figmenta legere poetarum, quia per oblectamenta inanium fabularum mentem excitant ad incentiva libidinum. Non enim solum thura offerendo daemonibus immolatur, sed etiam eorum dicta libentius capiendo. 2. Quidam plus meditari delectantur gentilium dicta propter tumentem, et ornatum sermonem, quam Scripturam sanctam propter eloquium humile. Sed quid prodest in mundanis doctrinis proficere,", + "candidate_score": 0.690676, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_9_11", + "bdc_text": "Quanquam igitur haec nova certamina me miris modis excruciant ; spero tamen inter mihi optimos viros melius probatos multosque simplices et rudes veram sententiam hac ratione magis magisque confirmatos iri . Cogentur enim Saxones tandem eum librum , quem priorem scripto Germanico pollicentur , propugnandae orthodoxae quod ad me salutem in publicum proferre atque ita forsitan et quod vere sentiis ut liberius magisque intrepide literi , ut eo magis veritus elucescat et adversariorum factum dedico , quod identius , ideoque dei singulari consilio monus perveni , quotquam propositiones tuae , in ipsius electoris veritas , utcunque fuit .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Sententiae_window_343", + "psc_text": "interserant, quo facilius possint pravitatem perversi dogmatis sub specie persuadere veritatis. 7. Plerumque sub nomine catholicorum doctorum haeretici sua dicta conscribunt, ut indubitanter lecta credantur. Nonnunquam etiam 295 blasphemias suas latenti dolo in libris nostrorum inserunt, doctrinamque veram adulterando corrumpunt, scilicet vel adjicendo quae impia sunt, vel auferendo quae pia sunt. 8. Caute meditanda cautoque sensu probanda sunt quae leguntur, ut, juxta apostolica monita (I Thess. V, 20, 21), et teneamus quae recta sunt, et refutemus quae contraria veritati existunt; sicque in bonis instruamur, ut a malis illaesi permaneamus. 296 CAPUT XIII. De libris gentilium. 1. Ideo prohibetur Christianus figmenta legere poetarum, quia per oblectamenta inanium fabularum mentem excitant ad incentiva libidinum. Non enim solum thura offerendo daemonibus immolatur, sed etiam eorum dicta libentius capiendo. 2. Quidam plus meditari delectantur gentilium dicta propter tumentem, et ornatum sermonem, quam Scripturam sanctam propter eloquium humile. Sed quid prodest in mundanis doctrinis proficere,", + "candidate_score": 0.680731, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_23_25", + "bdc_text": "Salutabis reverenter omnes symmystas . Vale . Datae 19 . martii , anno domini 1572 .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Sententiae_window_431", + "psc_text": "In qua mensura mensi fueritis, remetietur vobis (Matth. VII, 2) . 19. Quotidie namque omnes delinquimus, et in multis erroribus labimur. 336 20. Qui enim nostris delictis clementes sumus, in alieno peccato rigorem tenere nequaquam debemus. Multi aliorum vitia cernunt, sua non aspiciunt. Et cum ipsi maximis criminibus obnoxii teneantur, minora peccata fratribus non dimittunt. 21. Hypocritae trabem in oculo suo consistentem non sentiunt, et haerentem festucam in lumine fratris intendunt. 22. Facilius reprehendimus vitia aliena quam nostra. Nam saepe quae perversa in aliis judicamus, in nobis nocibilia esse minus sentimus; et quod in aliis reprehendimus, agere ipsi non erubescimus. 23. Facilius vitia uniuscujusque quam virtutes intendimus; nec quid boni quisque gesserit agnoscere, sed quid mali egerit, perscrutamur. CAPUT XLVII De subditis. 1. Propter peccatum primi hominis humano generi poena divinitus illata est servitutis, ita ut quibus aspicit non congruere libertatem, his misericordius irroget servitutem. Et licet peccatum humanae originis", + "candidate_score": 0.627114, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", + "max_score": 0.690607, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_13_15", + "bdc_text": "ecclesiae nostrae prae significio , tuam , obsequuti sunt , libenter scholae in omnibus vestrae posthac , quam humanitatem orantes , ut ipsi memporis , posthac quoque tua opera et consilio adesse digna veneris . Librum , anonymum de authoritate verbi utcunque in linguam , ut in Germanis eorum , horis sanctissimis quem et per eundem Germanis communionem converti , ut de eo , quicquid visum fuerit , inspici enim , quas offero , ut scilicet cunque mea quid visum fuerit , libere statuas . Cupio , ut qualicem pontificios per eiusmodi prodesse simpliciorum et rudibus , qui in nobilem in modum demendantur ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_834", + "psc_text": "ignotus, commendo germanitati tuae fratrem Profuturum, quem nostris conatibus, deinde adjutorio tuo vere profuturum speramus: nisi forte quod talis est, ut ipse tibi per eum fiam commendatior, quam ille per me. Hactenus fortasse scribere debuerim, si esse vellem epistolarum solemnium more contentus: sed scatet animus in loquelas communicandas tecum de studiis nostris, quae habemus in Christo Jesu Domino nostro; qui nobis multas utilitates et viatica quaedam demonstrati a se itineris, etiam [al. demonstravit itineris; et jam. ] per tuam caritatem non mediocriter ministrare dignatur. » 2. « Petimus ergo, et nobiscum petit omnis Africanarum Ecclesiarum studiosa societas, ut in interpretandis eorum libris qui Graece Scripturas nostras quam optime tractaverunt, curam atque operam impendere non graveris. Potes enim efficere, ut nos quoque habeamus illos tales viros, et unum potissimum quem tu libentius in tuis litteris sonas [ Origenem ]. De vertendis autem in linguam Latinam sanctis litteris Canonicis, laborare te nollem", + "candidate_score": 0.690607, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_13_15", + "bdc_text": "ecclesiae nostrae prae significio , tuam , obsequuti sunt , libenter scholae in omnibus vestrae posthac , quam humanitatem orantes , ut ipsi memporis , posthac quoque tua opera et consilio adesse digna veneris . Librum , anonymum de authoritate verbi utcunque in linguam , ut in Germanis eorum , horis sanctissimis quem et per eundem Germanis communionem converti , ut de eo , quicquid visum fuerit , inspici enim , quas offero , ut scilicet cunque mea quid visum fuerit , libere statuas . Cupio , ut qualicem pontificios per eiusmodi prodesse simpliciorum et rudibus , qui in nobilem in modum demendantur ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_643", + "psc_text": "In nostro arbitrio est, vel Lazarum sequi, vel divitem. EPISTOLA XLIX AD PAMMACHIUM. Apologeticam superiorem Epistolam Pammachio mittit, eidemque gratulatur quod ab omnibus dignus haberetur Sacerdotio; tandem eum invitat ad lectionem translationum suarum ex Hebraeo, et aliorum opusculorum. 1. Christiani interdum pudoris est, etiam apud amicos tacere, et humilitatem suam magis silentio consolari, quam retractando veteres amicitas, ambitionis crimen incurrere. Quamdiu tacuisti, tacui, nec expostulare unquam super hac re volui: ne non amicum quaerere, sed potentiorem viderer expetere. Nunc autem provocatus officio litterarum, primas semper partes habere tentabo: et non tam rescribere, quam scribere; ut et verecunde hucusque tacuisse, et verecundius loqui coepisse cognoscar. 2. De opusculis meis contra Jovinianum, quod et prudenter et amanter feceris, exemplaria subtrahendo, optime novi. Sed nihil profuit ista diligentia, cum aliquanti ex Urbe venientes, mihi eadem lectitarent, quae se Romae excepisse referebant. In hac quoque provincia jam libri fuerant divulgati: et ut ipse legisti,", + "candidate_score": 0.689271, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_13_15", + "bdc_text": "ecclesiae nostrae prae significio , tuam , obsequuti sunt , libenter scholae in omnibus vestrae posthac , quam humanitatem orantes , ut ipsi memporis , posthac quoque tua opera et consilio adesse digna veneris . Librum , anonymum de authoritate verbi utcunque in linguam , ut in Germanis eorum , horis sanctissimis quem et per eundem Germanis communionem converti , ut de eo , quicquid visum fuerit , inspici enim , quas offero , ut scilicet cunque mea quid visum fuerit , libere statuas . Cupio , ut qualicem pontificios per eiusmodi prodesse simpliciorum et rudibus , qui in nobilem in modum demendantur ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2554", + "psc_text": "Virginitate servanda (Epistola XXII. ad Eustoch.), et alios ad Furiam, atque Salvinam (Epist. LIV. ad Furiam et LXXIX ad Salvinam), quarum altera Probi quondam consulis nurus, altera Gildonis, qui Africam tenuit, filia est. Hic libellus de Monogamia sub nomine tuo, titulum possidebit. EPISTOLA CXXIV. AD AVITUM. Quid cavendum in Libris περὶ ἀρχῶν. Librum Origenis περὶ ἀρχῶν, quem pridem Ruffinus sublesta fide Latine reddiderat, addens mutilansque aliqua, Hieronymus cum a Pammachio rogatus denuo vertisset, nihil immutans, quo posset citra fidei periculum legi, ostendit quae sint in eo impie dicta, atque ut haeretica caveri debeant. 1. Ante annos circiter decem, sanctus vir Pammachius ad me cujusdam schedulas misit, quae Origenis περὶ ἀρχῶν interpretata volumina continerent, imo vitiata; hoc magnopere postulans, ut Graecam veritatem Latina servaret translatio, et in utramque partem seu bene, seu male dixisset ille, qui scripsit, absque interpretis patrocinio, Romana lingua cognosceret. Feci ut voluit, misique ei libros, quos cum", + "candidate_score": 0.687633, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_13_15", + "bdc_text": "ecclesiae nostrae prae significio , tuam , obsequuti sunt , libenter scholae in omnibus vestrae posthac , quam humanitatem orantes , ut ipsi memporis , posthac quoque tua opera et consilio adesse digna veneris . Librum , anonymum de authoritate verbi utcunque in linguam , ut in Germanis eorum , horis sanctissimis quem et per eundem Germanis communionem converti , ut de eo , quicquid visum fuerit , inspici enim , quas offero , ut scilicet cunque mea quid visum fuerit , libere statuas . Cupio , ut qualicem pontificios per eiusmodi prodesse simpliciorum et rudibus , qui in nobilem in modum demendantur ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2075", + "psc_text": "ingrediens, Domini misericordia et tuis precibus reservatus sum. Ad hoc forsitan ut implerem praeceptum tuum, et volumen disertissimum, quod Scripturarum floribus texuisti, eadem qua a te scriptum est gratia verterem; licet imbecillitas corporis et animi moeror, ingenii quoque acumen obtuderit, et verba prono cursu labentia velut quibusdam obicibus retardarit. 2. Mirati sumus in opere tuo utilitatem omnium Ecclesiarum, ut discant qui ignorant, eruditi testimoniis Scripturarum, qua debeant veneratione Sancta suscipere, et altaris Christi ministerio deservire; sacrosque calices, et sancta velamina, et caetera, quae ad cultum Dominicae pertinent Passionis, non quasi inania, et sensu carentia sanctimoniam non habere; sed ex consortio Corporis et Sanguinis Domini eadem qua Corpus ejus et Sanguis majestate veneranda. 3. Suscipe igitur Librum tuum, imo meum, et ut verius loquar, nostrum: cumque mihi faveris, tuus fautor eris. Tibi enim meum sudavit ingenium, et facundiam graecam latinae linguae volui paupertate pensare. Neque vero ut diserti interpretes faciunt, verbum", + "candidate_score": 0.685646, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_13_15", + "bdc_text": "ecclesiae nostrae prae significio , tuam , obsequuti sunt , libenter scholae in omnibus vestrae posthac , quam humanitatem orantes , ut ipsi memporis , posthac quoque tua opera et consilio adesse digna veneris . Librum , anonymum de authoritate verbi utcunque in linguam , ut in Germanis eorum , horis sanctissimis quem et per eundem Germanis communionem converti , ut de eo , quicquid visum fuerit , inspici enim , quas offero , ut scilicet cunque mea quid visum fuerit , libere statuas . Cupio , ut qualicem pontificios per eiusmodi prodesse simpliciorum et rudibus , qui in nobilem in modum demendantur ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.685081, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_11_13", + "bdc_text": "Cogentur enim Saxones tandem eum librum , quem priorem scripto Germanico pollicentur , propugnandae orthodoxae quod ad me salutem in publicum proferre atque ita forsitan et quod vere sentiis ut liberius magisque intrepide literi , ut eo magis veritus elucescat et adversariorum factum dedico , quod identius , ideoque dei singulari consilio monus perveni , quotquam propositiones tuae , in ipsius electoris veritas , utcunque fuit . Triumphabit haud dubie tandem veritas , utcunque furiae Ienenses et Brentianae insaniant . ecclesiae nostrae prae significio , tuam , obsequuti sunt , libenter scholae in omnibus vestrae posthac , quam humanitatem orantes , ut ipsi memporis , posthac quoque tua opera et consilio adesse digna veneris .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_647", + "psc_text": "4. Audio totius in te Urbis studia concitata. Audio Pontificis et populi voluntatem pari mente congruere. MINUS EST tenere Sacerdotium, quam mereri. Libros sedecim Prophetarum, quos in Latinum de Hebraeo sermone verti, si legeris, et delectari te hoc opere comperero, provocabis nos etiam caetera clausa armario non tenere. Transtuli nuper Job in linguam nostram: cujus exemplar a sancta Marcella consobrina tua poteris mutuari. Lege eumdem Graecum et Latinum; et veterem Editionem nostrae Translationi compara: et liquido pervidebis quantum distet inter veritatem, et mendacium. Miseram quaedam τῶν ὑπομνημάτων in Prophetas duodecim sancto patri Domnioni, Samuelem quoque et Malachim, id est, quatuor Regum libros. Quae si legere volueris, probabis quantae difficultatis 236 sit divinam Scripturam, et maxime Prophetas intelligere: et Interpretum vitio quae apud suos purissimo cursu orationis labuntur, apud nos scatere vitiis. Porro eloquentiam quam pro Christo in Cicerone contemnis, in parvulis ne requiras. Ecclesiastica interpretatio etiam si habet eloquii venustatem,", + "candidate_score": 0.678549, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_26_28", + "bdc_text": "Tui studiosissimus Ioannes Conradus Ulmerus . Carmine ex epistola tua desumpto mihi et amicis tam ludere volui , perversis ingeniis epistolam tua aesumpto , mihi et quotilis magistratus ludere moli . S. d. S. ecclesiae antistiti Bindelissimoque , ecclesiae Tiguri d. Henricus Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti fidelissimo , amico et patri suo in Christo summe colendo .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_847", + "psc_text": "Unde et ego beatum me in hoc duntaxat negotio judico, quod apud eruditas aures imperitae linguae responsurus sum: quae objicit mihi vel ignorantiam, vel mendacium; si aut nescivi alienas litteras vere interpretari, aut nolui: quorum alterum error, alterum crimen est. Ac ne forsitan accusator meus facilitate, qua cuncta loquitur, et impunitate, qua sibi licere omnia putat, me quoque apud vos argueret, ut Papam Epiphanium criminatus est, hanc epistolam misi, quae te, et per te alios, qui nos amare dignantur, rei ordinem doceat. 2. Epiphanii litterae ad Joannem Episcopum. Eusebius Cremonensis Graeci sermonis ignarus. Pseudomonachus quid egerit. --Ante hoc ferme biennium miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora", + "candidate_score": 0.677751, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_10_12", + "bdc_text": "spero tamen inter mihi optimos viros melius probatos multosque simplices et rudes veram sententiam hac ratione magis magisque confirmatos iri . Cogentur enim Saxones tandem eum librum , quem priorem scripto Germanico pollicentur , propugnandae orthodoxae quod ad me salutem in publicum proferre atque ita forsitan et quod vere sentiis ut liberius magisque intrepide literi , ut eo magis veritus elucescat et adversariorum factum dedico , quod identius , ideoque dei singulari consilio monus perveni , quotquam propositiones tuae , in ipsius electoris veritas , utcunque fuit . Triumphabit haud dubie tandem veritas , utcunque furiae Ienenses et Brentianae insaniant .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2085", + "psc_text": "doctrinaque praepolleant, non ideo verum putem, quia ipsi ita senserunt; sed quia mihi vel per illos auctores Canonicos, vel probabili ratione, quod a vero non abhorreat, persuadere potuerunt. Nec te, mi frater, sentire aliquid aliter existimo: prorsus, inquam, non te arbitror, sic legi tuos libros velle, tanquam Prophetarum et [al. vel ] Apostolorum: de quorum scriptis quod omni errore careant dubitare nefarium est. Absit hoc a pia humilitate, et veraci de temetipso cogitatione, qua nisi esses praeditus, non utique diceres, (utinam mereremur complexus tuos, et collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus). » 4. « Quod si teipsum consideratione vitae ac morum tuorum, non simulate, nec fallaciter dixisse credo: quanto magis aequum est me credere Apostolum Paulum non aliud sensisse quam scripserit, ubi ait de Petro et Barnaba: Cum viderem quia non recte ingrediuntur [al. ingrediebantur, et ingrediantur] ad veritatem Evangelii, dixi Petro coram omnibus: si tu cum sis Judaeus,", + "candidate_score": 0.675726, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_12_14", + "bdc_text": "Triumphabit haud dubie tandem veritas , utcunque furiae Ienenses et Brentianae insaniant . ecclesiae nostrae prae significio , tuam , obsequuti sunt , libenter scholae in omnibus vestrae posthac , quam humanitatem orantes , ut ipsi memporis , posthac quoque tua opera et consilio adesse digna veneris . Librum , anonymum de authoritate verbi utcunque in linguam , ut in Germanis eorum , horis sanctissimis quem et per eundem Germanis communionem converti , ut de eo , quicquid visum fuerit , inspici enim , quas offero , ut scilicet cunque mea quid visum fuerit , libere statuas .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2882", + "psc_text": "pars Manichaei (de turpitudine cujus te discipuli diligunt plurimum) verbum perfectionis, et scientiae tibi temere vindicantes, soli cum solis clauduntur mulierculis, et illud eis inter coitum amplexusque decantant: Tum pater omnipotens foecundis imbribus aether Conjugis in gremium laetae descendit: et omnes Magnus alit, magno commixtus corpore, foetus. (VIRGIL. Georg. 2). Qui quidem partem habent Gnosticae haereseos, de Basilidis impietate venientem. Unde et vos asseritis eos, qui absque legis scientia sunt, peccata vitare non posse. Quid loquor [al. loquar ] de Priscilliano, qui et saeculi gladio, et totius orbis auctoritate damnatus est? Evagrius Ponticus Iberita, qui scribit ad Virgines, scribit ad Monachos, scribit ad eam cujus nomen nigredinis testatur perfidiae tenebras, edidit librum et sententias περὶ ἀπαθεὶας quam nos impassibilitatem vel imperturbationem possumus dicere; quando nunquam animus nullo perturbationis vitio commovetur: et ut simpliciter dicam, vel saxum, vel Deus est. Hujus libros per Orientem Graecos, et interpretante discipulo 1030 ejus Ruffino,", + "candidate_score": 0.669268, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_15_17", + "bdc_text": "Cupio , ut qualicem pontificios per eiusmodi prodesse simpliciorum et rudibus , qui in nobilem in modum demendantur ; nata et strophas in Isera . quo in nosque tempore dixerintur .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3100", + "psc_text": "Multo deformior illa est superbia, quae sub quibusdam humilitatis signis latet. Nescio enim quomodo turpiora sunt vitia, quae virtutum specie celantur. 21. Nulli te unquam de generis nobilitate praeponas, neque obscuriores quasque et humiliore loco natas, te inferiores putes. Nescit religio nostra personas accipere: nec conditiones hominum, sed animos inspicit singulorum. Servum et nobilem de moribus pronuntiat. Sola apud Deum libertas est, non servire peccatis. Summa apud Deum est nobilitas, clarum esse virtutibus. Quid apud Deum in viris nobilius Petro, qui piscator et pauper fuit? Quid in feminis beata Maria illustrius, quae sponsa fabri describitur? Sed illi piscatori et pauperi coelestis regni a Christo creduntur claves. Haec sponsa fabri, meruit esse mater illius, a quo ipsae claves datae sunt. Eligit enim Deus ignobilia et contemptibilia hujus mundi (1. Cor. 1. 27), ut potentes ac nobiles ad humilitatem facilius adduceret. Nam et alias frustra sibi aliquis de nobilitate generis applaudit, cum", + "candidate_score": 0.665739, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_13", + "bdc_text": "ecclesiae nostrae prae significio , tuam , obsequuti sunt , libenter scholae in omnibus vestrae posthac , quam humanitatem orantes , ut ipsi memporis , posthac quoque tua opera et consilio adesse digna veneris .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3085", + "psc_text": "Nihil omnino agimus, qui nos per multitudinis exempla defendimus, et ad consolationem nostram, aliena saepe numerantes vitia, deesse nobis dicimus, quos debeamus sequi. Ad illius exemplum mittimur, quem omnes fatemur imitandum. Atque ideo praecipua tibi cura sit, legem nosse divinam: per quam possis, quasi praesentia cernere exempla sanctorum: quid faciendum sit, quidve vitandum, illius consilio disce [al. discere ]. Maximum enim ad justitiam auxilium, est implere divinis eloquiis animum, et quod opere exequi cupias, semper corde meditari. Rudi adhuc populo, et hominibus ad obedientiam insuetis, per Moysen imperatur a Domino, ut in signum memoriae, qua praecepta Domini recordentur: per singulas vestimentorum fimbrias, habeant cum cocco hiacynthini coloris insignia, ut etiam casu huc illucque respicientibus oculis, mandatorum coelestium memoria nascatur. De quibus fimbriis Pharisaei redarguuntur a Domino (Matth. 23. 5), 1103 quod eas perverso usu, non ad commonitionem praeceptorum dei, sed ad ostentationem sui habere coeperint, ut scilicet quasi de majoris", + "candidate_score": 0.664781, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_14_16", + "bdc_text": "Librum , anonymum de authoritate verbi utcunque in linguam , ut in Germanis eorum , horis sanctissimis quem et per eundem Germanis communionem converti , ut de eo , quicquid visum fuerit , inspici enim , quas offero , ut scilicet cunque mea quid visum fuerit , libere statuas . Cupio , ut qualicem pontificios per eiusmodi prodesse simpliciorum et rudibus , qui in nobilem in modum demendantur ; nata et strophas in Isera .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2555", + "psc_text": "Pammachius ad me cujusdam schedulas misit, quae Origenis περὶ ἀρχῶν interpretata volumina continerent, imo vitiata; hoc magnopere postulans, ut Graecam veritatem Latina servaret translatio, et in utramque partem seu bene, seu male dixisset ille, qui scripsit, absque interpretis patrocinio, Romana lingua cognosceret. Feci ut voluit, misique ei libros, quos cum legisset, exhorruit, et reclusit scrinio, ne prolati in vulgus, multorum animos vulnerarent. A quodam fratre qui habebat zelum Dei, sed non secundum scientiam, rogatus ut traderet ad legendum, quasi statim reddituro, propter angustiam temporis, fraudem non potuit suspicari. Qui acceperat legendos, adhibitis notariis opus omne descripsit, et multo celerius quam promiserat, codicem reddidit. Eademque temeritate, et (ut levius dicam) ineptia, quod male surripuerat, pejus aliis credidit. Et quia difficile grandes libri de 917 rebus mysticis disputantes, notarum possunt servare compendia, praesertim qui furtim celeriterque dictantur; ita in illis confusa sunt omnia, ut et ordine in plerisque, et sensu careant. Quamobrem", + "candidate_score": 0.662535, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_14_16", + "bdc_text": "Librum , anonymum de authoritate verbi utcunque in linguam , ut in Germanis eorum , horis sanctissimis quem et per eundem Germanis communionem converti , ut de eo , quicquid visum fuerit , inspici enim , quas offero , ut scilicet cunque mea quid visum fuerit , libere statuas . Cupio , ut qualicem pontificios per eiusmodi prodesse simpliciorum et rudibus , qui in nobilem in modum demendantur ; nata et strophas in Isera .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2065", + "psc_text": "Apud Latinos autem Hilarius Pictaviensis, et Eusebius Vercellensis Episcopi, Origenem et Eusebium transtulerunt, quorum priorem et noster Ambrosius in quibusdam secutus est. Respondeat mihi prudentia tua, quare tu post tantos et tales Interpretes in explanatione Psalmorum diversa senseris. Si enim obscuri sunt Psalmi, te quoque in eis falli potuisse credendum est. Si manifesti, illos in eis falli potuisse non creditur: ac per hoc utroque modo superflua erit interpretatio tua, et hac lege post priores nullus loqui audebit, et quodcumque alius occupaverit alius de eo licentiam scribendi non habebit. QUIN POTIUS humanitatis tuae est, in quo veniam tibi tribuis, indulgere et caeteris. Ego enim non tam vetera abolere conatus sum, quae linguae meae hominibus emendata de Graeco in Latinum transtuli, quam ea testimonia quae a Judaeis praetermissa sunt vel corrupta, proferre in medium; ut scirent nostri quid Hebraica Veritas contineret. Si cui legere non placet, nemo compellit invitum. Bibat vinum vetus", + "candidate_score": 0.660648, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_25_27", + "bdc_text": "martii , anno domini 1572 . Tui studiosissimus Ioannes Conradus Ulmerus . Carmine ex epistola tua desumpto mihi et amicis tam ludere volui , perversis ingeniis epistolam tua aesumpto , mihi et quotilis magistratus ludere moli .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_847", + "psc_text": "Unde et ego beatum me in hoc duntaxat negotio judico, quod apud eruditas aures imperitae linguae responsurus sum: quae objicit mihi vel ignorantiam, vel mendacium; si aut nescivi alienas litteras vere interpretari, aut nolui: quorum alterum error, alterum crimen est. Ac ne forsitan accusator meus facilitate, qua cuncta loquitur, et impunitate, qua sibi licere omnia putat, me quoque apud vos argueret, ut Papam Epiphanium criminatus est, hanc epistolam misi, quae te, et per te alios, qui nos amare dignantur, rei ordinem doceat. 2. Epiphanii litterae ad Joannem Episcopum. Eusebius Cremonensis Graeci sermonis ignarus. Pseudomonachus quid egerit. --Ante hoc ferme biennium miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora", + "candidate_score": 0.659698, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_14_16", + "bdc_text": "Librum , anonymum de authoritate verbi utcunque in linguam , ut in Germanis eorum , horis sanctissimis quem et per eundem Germanis communionem converti , ut de eo , quicquid visum fuerit , inspici enim , quas offero , ut scilicet cunque mea quid visum fuerit , libere statuas . Cupio , ut qualicem pontificios per eiusmodi prodesse simpliciorum et rudibus , qui in nobilem in modum demendantur ; nata et strophas in Isera .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2554", + "psc_text": "Virginitate servanda (Epistola XXII. ad Eustoch.), et alios ad Furiam, atque Salvinam (Epist. LIV. ad Furiam et LXXIX ad Salvinam), quarum altera Probi quondam consulis nurus, altera Gildonis, qui Africam tenuit, filia est. Hic libellus de Monogamia sub nomine tuo, titulum possidebit. EPISTOLA CXXIV. AD AVITUM. Quid cavendum in Libris περὶ ἀρχῶν. Librum Origenis περὶ ἀρχῶν, quem pridem Ruffinus sublesta fide Latine reddiderat, addens mutilansque aliqua, Hieronymus cum a Pammachio rogatus denuo vertisset, nihil immutans, quo posset citra fidei periculum legi, ostendit quae sint in eo impie dicta, atque ut haeretica caveri debeant. 1. Ante annos circiter decem, sanctus vir Pammachius ad me cujusdam schedulas misit, quae Origenis περὶ ἀρχῶν interpretata volumina continerent, imo vitiata; hoc magnopere postulans, ut Graecam veritatem Latina servaret translatio, et in utramque partem seu bene, seu male dixisset ille, qui scripsit, absque interpretis patrocinio, Romana lingua cognosceret. Feci ut voluit, misique ei libros, quos cum", + "candidate_score": 0.658166, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_18_20", + "bdc_text": "Nostra scriptorum ecclesiasticorum utqui isosque improtos vixerit praefixi , operi . Te rogo , voluptati simplicioribus scire , certiora asscribas . Est enim voluptanti implicioribus scire , quo quisque saeculo scripserit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_415", + "psc_text": "in his aliquid doctrinae pariter ac leporis inveneris, putes tibi quoque scripta esse, quae illis scripta sunt. 2. Albinam communem matrem valere cupio: de corpore loquor, ut spiritu valeat, non ignorans: eamque per te salutari obsecro, et duplici pietatis officio focillari, quod in una atque eadem Christiana simul diligatur, et mater. EPISTOLA XXXIII. AD PAULAM PARS QUAEDAM. Indicem operum Origenis contra Varronis Opera conferens, ostendit, Ecclesiam Christi habuisse Scriptorem, qui omnes Graecos Latinosque superasset etiam librorum editorum multitudine. 1. Varro et Chalcenterus copiosissimi Scriptores. --Marcum Terentium Varronem miratur Antiquitas, quod apud Latinos tam innumerabiles libros scripserit. Graeci Chalcenterum miris efferunt laudibus, quod tantos libros composuerit, quantos quivis nostrum alienos sua manu describere non possit. Et quia nunc otiosum est apud Latinos, Graecorum voluminum indicem texere, de eo qui latine scripsit, aliqua commemorabo; ut intelligamus nos Epimenidis dormire somnum, et studium quod illi posuerunt in eruditione saecularium scripturarum, nos in congregandis", + "candidate_score": 0.657891, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_7_9", + "bdc_text": "At nunc ( quae nostri saeculi vanitas est , contrarium audio . Fama enim est , convenisse nuper theologis praecipuos omnes et communi qui deliberatione vastum conscribere centonem , in quo ipsis Witebergensium fundamentum ad confirmandas suas blasphemias foedissime abutant . Quanquam igitur haec nova certamina me miris modis excruciant ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2914", + "psc_text": "superasse est. Patet prima fronte blasphemia. Non necesse habet convinci, quod sua statim professione blasphemum est. Minamini nobis responsionem, quam vitare nullus potest, nisi qui omnino non scribit. Unde nostis quid dicturi simus, ut responsionem paretis? Forsitan vestra dicemus, et frustra ingenii vestri acuetis stilum. Eunomiani, Ariani, Macedoniani, nominibus separati, impietate concordes, nullum nobis laborem faciunt. Loquuntur enim quod sentiunt. Sola haec haeresis est, quae publice erubescit loqui, quod secreto docere non metuit. Magistrorum silentia profert rabies discipulorum. Quod audierunt in cubiculis, in tectis praedicant: ut si placuerit auditoribus quod dixerint, referatur ad gloriam magistrorum; si displicuerit, culpa sit discipuli, non magistri. Ideo crevit vestra haeresis, et decepistis plurimos: maximeque eos, qui adhaerent mulieribus, et sciunt se peccare non posse: quia semper docetis, semper negatis, et audire meremini illud Propheticum: Gloriam in partubus, et parturitionibus da illis, Domine. Quid dabis illis? Vulvam sterilem, et ubera arentia (Osee, 11. et 14.", + "candidate_score": 0.656813, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_6_8", + "bdc_text": "Scripseram ante hoc tempus Wirtebergensibus intermissionem dictum fuisse , quid contra Witebergenses vel publice loqueri vel etiam scriberent . At nunc ( quae nostri saeculi vanitas est , contrarium audio . Fama enim est , convenisse nuper theologis praecipuos omnes et communi qui deliberatione vastum conscribere centonem , in quo ipsis Witebergensium fundamentum ad confirmandas suas blasphemias foedissime abutant .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2914", + "psc_text": "superasse est. Patet prima fronte blasphemia. Non necesse habet convinci, quod sua statim professione blasphemum est. Minamini nobis responsionem, quam vitare nullus potest, nisi qui omnino non scribit. Unde nostis quid dicturi simus, ut responsionem paretis? Forsitan vestra dicemus, et frustra ingenii vestri acuetis stilum. Eunomiani, Ariani, Macedoniani, nominibus separati, impietate concordes, nullum nobis laborem faciunt. Loquuntur enim quod sentiunt. Sola haec haeresis est, quae publice erubescit loqui, quod secreto docere non metuit. Magistrorum silentia profert rabies discipulorum. Quod audierunt in cubiculis, in tectis praedicant: ut si placuerit auditoribus quod dixerint, referatur ad gloriam magistrorum; si displicuerit, culpa sit discipuli, non magistri. Ideo crevit vestra haeresis, et decepistis plurimos: maximeque eos, qui adhaerent mulieribus, et sciunt se peccare non posse: quia semper docetis, semper negatis, et audire meremini illud Propheticum: Gloriam in partubus, et parturitionibus da illis, Domine. Quid dabis illis? Vulvam sterilem, et ubera arentia (Osee, 11. et 14.", + "candidate_score": 0.656053, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_15_17", + "bdc_text": "Cupio , ut qualicem pontificios per eiusmodi prodesse simpliciorum et rudibus , qui in nobilem in modum demendantur ; nata et strophas in Isera . quo in nosque tempore dixerintur .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2647", + "psc_text": "Sanctorum, et propriae Romanae urbis inclytum decus institutis rhetorum praedicabo; ut exponam illustrem familiam, alti sanguinis decus, et stemmata per Consules et Praefectos Praetorio decurrentia. Nihil in illa laudabo, nisi quod proprium est, et eo nobilius, quod, opibus et nobilitate contempta, facta est paupertate et humilitate nobilior. 2. Orba [al. orbata ] patris morte: viro quoque post nuptias septimo mense privata est. Cumque eam Cerealis (cujus clarum inter Consules nomen est) propter aetatem et antiquitatem familiae, et insignem (quod maxime viris placere consuevit) decorem corporis, ac morum temperantiam ambitiosius peteret, suasque longaevus polliceretur divitias, et non quasi in uxorem, sed quasi in filiam vellet donationem transfundere: Albinaque mater tam clarum praesidium viduatae domus ultro appeteret, illa respondit: Si vellem nubere, et non me cuperem aeternae pudicitiae dedicare, utique maritum quaererem, non haereditatem. Illoque mandante, posse et senes diu vivere, et juvenes cito mori, eleganter lusit: Juvenis quidem potest cito mori;", + "candidate_score": 0.655748, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_15_17", + "bdc_text": "Cupio , ut qualicem pontificios per eiusmodi prodesse simpliciorum et rudibus , qui in nobilem in modum demendantur ; nata et strophas in Isera . quo in nosque tempore dixerintur .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2655", + "psc_text": "animum contristare. 5. Nulla eo tempore nobilium feminarum noverat Romae propositum Monachorum, nec audebat propter rei novitatem, ignominiosum, ut tunc putabatur, et vile in populis nomen assumere. Haec ab Alexandrinis Sacerdotibus, Papaque Athanasio, et postea Petro, qui persecutionem Arianae haereseos declinantes, quasi ad tutissimum communionis suae portum Romam confugerant, vitam beati Antonii adhuc tunc viventis, monasteriorumque in Thebaide, Pachomii, et virginum ac viduarum didicit disciplinam. Nec erubuit profiteri, quod Christo placere cognoverat. Hanc multos post annos imitata est Sophronia [al. Sophronium ], et aliae: quibus rectissime illud Ennianum aptari potest: Utinam ne in nemore Pelio. Hujus amicitiis fruita est Paula venerabilis. In hujus cubiculo nutrita Eustochium, virginitatis decus: ut facilis aestimatio sit, qualis magistra, ubi tales discipulae. Rideat forsan infidelis lector, me in muliercularum laudibus immorari, qui, si recordetur sanctas feminas, comites Domini Salvatoris, quae ministrabant ei de sua substantia, et tres Marias stantes ante crucem, Mariamque proprie Magdalenen, quae", + "candidate_score": 0.655462, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_16_18", + "bdc_text": "nata et strophas in Isera . quo in nosque tempore dixerintur . Nostra scriptorum ecclesiasticorum utqui isosque improtos vixerit praefixi , operi .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_173", + "psc_text": "qui venit in nomine Domini. Benediximus vobis de 67 domo Domini: Deus Dominus et illuxit nobis » (Psal. 117. 22. etc.). Unde et Evangelistarum scriptura commemorat, Pharisaeos et Scribas hac indignatione commotos, quod viderent populum, Psalmi prophetiam super Christo intelligere completam, et clamantes parvulos Osianna, filio David, dixisse ei: Audis quid isti loquuntur? et Jesum respondisse eis: « Nunquam legistis, Quia ex ore infantium et lactentium perfecisti laudem » (Matth. 21. Luc. 19. Joan. 12)? centesimum decimum septimum Psalmum octavi Psalmi assertione firmantem. Et de eo quidem, quod facile exprimi poterat, « Benedictus qui venit in nomine Domini, » omnium Evangelistarum Scriptura consentit. De verbo autem OSIANNA, quia in Graecum non poterant transferre sermonem, sicut in ALLELUIA, et in AMEN, et in plerisque factum videmus, ipsum Hebraeum posuerunt, dicentes, OSIANNA. Lucas igitur, qui inter omnes Evangelistas Graeci sermonis eruditissimus fuit, quippe ut medicus, et qui Evangelium Graecis scripsit, quia se", + "candidate_score": 0.652394, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_6_8", + "bdc_text": "Scripseram ante hoc tempus Wirtebergensibus intermissionem dictum fuisse , quid contra Witebergenses vel publice loqueri vel etiam scriberent . At nunc ( quae nostri saeculi vanitas est , contrarium audio . Fama enim est , convenisse nuper theologis praecipuos omnes et communi qui deliberatione vastum conscribere centonem , in quo ipsis Witebergensium fundamentum ad confirmandas suas blasphemias foedissime abutant .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_685", + "psc_text": "Virtutes contrarias, id est, daemones? Et quomodo legimus, in diluvio apertas cataractas coeli, et aquas inundasse diluvii? unde aperti sunt fontes abyssi, et totus mundus opertus est aquis (Genes. 7). 6. O furor hominum junctus stultitiae, qui reliquerunt illud quod in Proverbiis dicitur: « Audi fili sermonem patris tui, et ne abjicias legem matris tuae » (Prov. 6. 20), et conversi sunt ad errorem, et dicunt stulto, ut princeps sui sit; nec contemnunt res fatuatas, quae dicuntur a fatuo, sicut Scriptura testatur: « Fatuus autem fatua loquitur, et cor ejus vana intelligit » (Isai. 32. 6). Unde obsecro te, dilectissime, et quasi membris meis parcens, propter caritatem quam in te habeo, precor scribens et orans, ut impleas illud quod dicitur: « Nonne odientes te, Domine, odivi, et super inimicos tuos tabescebam? » (Psal. 138. 21.) Inimica et digna odio Origenis verba sunt, et Deo repugnantia, et sanctis ejus, et non", + "candidate_score": 0.652141, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_26_28", + "bdc_text": "Tui studiosissimus Ioannes Conradus Ulmerus . Carmine ex epistola tua desumpto mihi et amicis tam ludere volui , perversis ingeniis epistolam tua aesumpto , mihi et quotilis magistratus ludere moli . S. d. S. ecclesiae antistiti Bindelissimoque , ecclesiae Tiguri d. Henricus Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti fidelissimo , amico et patri suo in Christo summe colendo .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1466", + "psc_text": "mentionem. Certe Apollinarii et Didymi inter se dogma contrarium est. Rapiat me ergo utraque turma diversum altrinsecus, quia magistrum utrumque confiteor. Si expedit odisse homines, et gentem aliquam detestari, miro odio adversor circumcisos. Usque hodie enim persequuntur Dominum nostrum Jesum Christum in synagogis Satanae. Objiciat mihi quispiam, cur hominem Judaeum habuerim praeceptorem? Et audet quidam proferre litteras meas ad Didymum, quasi ad Magistrum? Grande crimen discipuli, si hominem eruditum et senem magistrum dixerim. Et tamen volo inspicere ipsam Epistolam, quae tanto tempore in calumniam reservata est. Nihil praeter honorem et salutationem continet. Inepta sunt haec et frivola. Arguite potius ubi haeresim defenderim, ubi pravum Origenis dogma laudaverim. In lectione Isaiae (Cap. 6), in qua duo Seraphim clamantia describuntur, illo interpretante Filium et Spiritum Sanctum, nonne ego detestandam expositionem in duo Testamenta mutavi? Habetur liber in manibus, ante viginti annos editus. Tot opuscula mea, et maxime Commentarii, juxta opportunitatem locorum gentilem", + "candidate_score": 0.651505, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_15", + "bdc_text": "Cupio , ut qualicem pontificios per eiusmodi prodesse simpliciorum et rudibus , qui in nobilem in modum demendantur ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2188", + "psc_text": "partes suas; junctae Sponso nolunt videri pauperes et ignobiles, propria ornamenta desiderant. 5. Nec est, quod excuses nobilitatem et divitiarum pondera. Respice sanctum virum Pammachium, et ferventissimae fidei Paulinum Presbyterum, qui non solum divitias, sed seipsos Domino obtulerunt. Qui contra diaboli tergiversationem, nequaquam pellem pro pelle, sed carnes, et ossa, et animas suas Domino consecrarunt. Qui te et exemplo, et eloquio, id est, et opere, et lingua possunt ad majora perducere. Nobilis es, et illi, sed in Christo nobiliores. Dives et honoratus, et illi, imo ex divitibus et honoratis pauperes et inglorii: et idcirco ditiores, et magis inclyti, quia pro Christo pauperes et inhonorati. Et tu quidem benefacis, quod Sanctorum diceris usibus ministrare, fovere Monachos, Ecclesiis offerre quam plurima. Sed haec rudimenta sunt militiae tuae. Contemnis aurum, contempserunt et mundi Philosophi. E quibus unus, ut caeteros sileam, multarum possessionum pretium projecit in pelagus: Abite dicens in profundum malae cupiditates, ego", + "candidate_score": 0.651296, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_15_17", + "bdc_text": "Cupio , ut qualicem pontificios per eiusmodi prodesse simpliciorum et rudibus , qui in nobilem in modum demendantur ; nata et strophas in Isera . quo in nosque tempore dixerintur .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_785", + "psc_text": "carpere Christianos. Hic aliqua, . . . . . . . . . . Cui circa humeros hiacynthina laena est; Rancidulum quiddam, balba de nare locuta. Perstrepit, ac tenero supplantat verba palato. (PERS. Sat. prima.) Omnis consonat chorus, et latrant universa subsellia. Junguntur nostri ordinis, qui et roduntur et rodunt. Adversus 285 nos loquaces, pro se muti; quasi et ipsi aliud sint, quam Monachi; et non quidquid in Monachos dicitur, redundet in Clericos, qui sunt Monachorum. Detrimentum pecoris, pastoris patres ignominia est. Sicut e regione, illius Monachi vita laudanda est, qui venerationi habet Sacerdotes Christi: et non detrahit gradui, per quem factus est Christianus. 6. Haec locutus sum, in Christo filia, non dubitans de proposito tuo (nunquam enim exhortatorias litteras postulares, si ambigeres de bono monogamiae), sed ut nequitiam servulorum, qui te venalem portant, et insidias affinium, ac pium parentis errorem intelligeres: cui, ut amorem in te tribuam, amoris scientiam", + "candidate_score": 0.651119, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_15", + "bdc_text": "Cupio , ut qualicem pontificios per eiusmodi prodesse simpliciorum et rudibus , qui in nobilem in modum demendantur ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3100", + "psc_text": "Multo deformior illa est superbia, quae sub quibusdam humilitatis signis latet. Nescio enim quomodo turpiora sunt vitia, quae virtutum specie celantur. 21. Nulli te unquam de generis nobilitate praeponas, neque obscuriores quasque et humiliore loco natas, te inferiores putes. Nescit religio nostra personas accipere: nec conditiones hominum, sed animos inspicit singulorum. Servum et nobilem de moribus pronuntiat. Sola apud Deum libertas est, non servire peccatis. Summa apud Deum est nobilitas, clarum esse virtutibus. Quid apud Deum in viris nobilius Petro, qui piscator et pauper fuit? Quid in feminis beata Maria illustrius, quae sponsa fabri describitur? Sed illi piscatori et pauperi coelestis regni a Christo creduntur claves. Haec sponsa fabri, meruit esse mater illius, a quo ipsae claves datae sunt. Eligit enim Deus ignobilia et contemptibilia hujus mundi (1. Cor. 1. 27), ut potentes ac nobiles ad humilitatem facilius adduceret. Nam et alias frustra sibi aliquis de nobilitate generis applaudit, cum", + "candidate_score": 0.649228, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_15_17", + "bdc_text": "Cupio , ut qualicem pontificios per eiusmodi prodesse simpliciorum et rudibus , qui in nobilem in modum demendantur ; nata et strophas in Isera . quo in nosque tempore dixerintur .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_530", + "psc_text": "accendisse sit gratum. EPISTOLA XLV. AD ASELLAM. Navem, Roma discessurus, conscendens, purgat se ab obtrectatorum columniis, apud quos ingens sibi odium conflaverat, quod Paulam, et Eustochium primarias feminas traxisset ad Monachorum institutum. 1. Si tibi putem gratias a me referri posse, non sapiam. Potens est Deus super persona mea sanctae animae tuae restituere quod meretur. Ego enim indignus nec aestimare unquam potui, nec optare, ut mihi tantum in Christo largireris affectum. Et licet me sceleratum quidam putent, et omnibus flagitiis obrutum, et pro peccatis meis, etiam haec parva sint: tamen tu bene facis, quod ex tua mente etiam malos, bonos putas. Periculosum quippe est de servo alterius judicare (Rom. 14. 4), et non facilis venia, prava dixisse de rectis. Veniet, veniet illa dies in qua et mecum dolebis ardere non paucos. 2. Ego probrosus, ego versipellis et lubricus: ego mendax, et Satanae arte decipiens. Quid enim est tutius, haec vel", + "candidate_score": 0.64845, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_15", + "bdc_text": "Cupio , ut qualicem pontificios per eiusmodi prodesse simpliciorum et rudibus , qui in nobilem in modum demendantur ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1434", + "psc_text": "in qua « beati pacifici » nuncupantur (Matth. 5). Blandiris ut pater, erudis ut magister, instituis ut Pontifex. Venisti ad nos non in austeritate virgae, sed in spiritu benignitatis et lenitatis et mansuetudinis: ut humilitatem Christi primo statim sermone resonares, qui mortalium genus non fulminans et tonans, 513 sed in praesepi vagiens, et tacens salvavit in cruce. Legeras enim in typo illius ante praedictum: « Memento, Domine, David, et omnis mansuetudinis ejus » (Ps. 31. 1); et in ipso postea praesentatum: « Discite a me, quia mitis sum, et humilis corde » (Matth. 11. 19). Unde et multa de sacris voluminibus super pacis laude perstringens, ac per varios Scripturarum campos more apum volans, quidquid dulce et aptum concordiae fuit, artifici eloquio messuisti. Currentes igitur ad pacem incitati sumus: exposita ad navigandum vela, crebrior exhortationis tuae aura complevit; ut non tam retrectantibus et fastidiosis, quam avidis [al. quam ut avidis ]", + "candidate_score": 0.646106, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_15", + "bdc_text": "Cupio , ut qualicem pontificios per eiusmodi prodesse simpliciorum et rudibus , qui in nobilem in modum demendantur ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1389", + "psc_text": "superstites ex eo parvulos, educare, qualemque ipsa vitam traducere debeat, docet, et a secundis nuptiis dehortatur. 1. Vereor, ne officium putetur ambitio; et quod illius exemplo facimus, qui ait: Discite a me, quia mitis sum et humilis corde (Matth. 11. 29) , gloriae facere appetitione dicamur: et non viduam alloqui, et in angustia constitutam; sed aulae nos insinuare regali; et sub occasione 498 sermonis, amicitias potentium quaerere. Quod liquido non putabit, qui scierit esse praeceptum, Personam pauperis non accipies in judicio (Levit. 19. 15) : ne sub praetextu misericordiae, quod injustum est judicemus. UNUSQUISQUE enim non hominum, sed rerum pondere judicandus est. Nec diviti obsunt opes, si eis bene utatur: nec pauperem egestas commendabiliorem facit, si inter sordes et inopiam peccata non caveat. Utriusque nobis rei testimonium, et Abraham Patriarcha, et quotidiana exempla suppeditant: quorum alter in summis divitiis amicus Dei fuit; alii quotidie in sceleribus deprehensi, poenas legibus solvunt.", + "candidate_score": 0.645662, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_19_21", + "bdc_text": "Te rogo , voluptati simplicioribus scire , certiora asscribas . Est enim voluptanti implicioribus scire , quo quisque saeculo scripserit . reverenter , omnes symmystas , etc.", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_757", + "psc_text": "te in Scripturis sanctis, sine praevio et monstrante semitam, non posse ingredi. Taceo de Grammaticis, Rhetoribus, Philosophis, Geometris, Dialecticis, Musicis, Astronomis, Astrologis, Medicis, quorum scientia mortalibus vel utilissima est, et in tres partes scinditur, τό δὸγμα, τὴν μέθοδον, τὴν ἐμπειριαν. Ad minores artes veniam, et quae non tam λογῳ, quam manu administrantur. Agricolae, caementarii, fabri, metallorum, lignorumve caesores, lanarii quoque et fullones, et caeteri qui variam supellectilem et vilia opuscula fabricantur, absque doctore non possunt esse quod cupiunt. « Quod Medicorum est, » Promittunt Medici, tractant fabrilia fabri. (Horat. Epist. lib. 1. Epist. 1). 7. Sola Scripturarum ars est, quam sibi omnes passim vindicant. Scribimus indocti, doctique poemata passim. (Ibid.). Hanc garrula anus, hanc delirus senex, hanc sophista verbosus, hanc universi praesumunt, lacerant, docent, antequam discant. Alii adducto supercilio, grandia verba trutinantes, inter mulierculas de sacris litteris philosophantur. Alii discunt, proh pudor, a feminis, quod viros doceant: et ne parum", + "candidate_score": 0.644619, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_14", + "bdc_text": "Librum , anonymum de authoritate verbi utcunque in linguam , ut in Germanis eorum , horis sanctissimis quem et per eundem Germanis communionem converti , ut de eo , quicquid visum fuerit , inspici enim , quas offero , ut scilicet cunque mea quid visum fuerit , libere statuas .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1778", + "psc_text": "enim Latinus sermo ἔκστασιν exprimere non potest, nisi mentis excessum. Aliter me in Hebraico legisse noveram, in stupore et admiratione mea. 19. Trigesimo primo: Nec est in spiritu ejus dolus (Psal. 31. 2) . Pro quo in Graeco vos legisse dicitis, ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ, id est, in ore ejus; quod solus Symmachus posuit. Alioquin et Septuaginta Interpretes, et Theodotion, et Quinta, et Sexta Editio, et Aquila, et ipsum Hebraicum, in spiritu ejus, habet, quod Hebraice dicitur BRUCHO. Sin autem esset, in ore ejus, scriberetur, BAFFIO. In eodem Conversus sum in aerumna mea (Ibid. 4) ; in Graeco, mea, non esse suggeritis. Quod ex Hebraico, et de translatione Theodotionis 650 sub asterisco additum est, et in Hebraeo legitur LASADDI. 20. Trigesimo quarto: Omnia ossa mea dicent, Domine (Psal. 34. 10) . Pro quo in Graeco bis, Domine, invenisse vos dicitis. Sed sciendum, quod multa sunt exemplaria apud Hebraeos, quae ne", + "candidate_score": 0.644049, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_14", + "bdc_text": "Librum , anonymum de authoritate verbi utcunque in linguam , ut in Germanis eorum , horis sanctissimis quem et per eundem Germanis communionem converti , ut de eo , quicquid visum fuerit , inspici enim , quas offero , ut scilicet cunque mea quid visum fuerit , libere statuas .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_170", + "psc_text": "ne quid in Latino mutare videamur, ita exprimunt: ὦ δὴ Κύριε σῶσον δὴ, ὦ δὴ Κὺριε εὺοδωσον δὴ, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου. Sola Sexta Editio cum Interpretibus Septuaginta ita congruit, ut ubi caeteri posuerunt ὦ δἡ, illi scripserint ὦ. Et quia OSIANNA, quod nos corrupte propter ignorantiam dicimus OSANNA, salvifica, sive salvum fac exprimatur, omnium 66 interpretatione signatum est: nunc illud in cura est, quid sine adjectione salvandi, solus ANNA sermo significet. Sciendumque quod in hoc loco ter dicatur ANNA; et primum quidem ac secundum iisdem litteris scribitur, ALEPH, NUN, HE, tertium vero HE, NUN, HE. Symmachus igitur, qui in centesimo decimo septimo Psalmo cum omnium interpretatione consenserat, ut nobis manifestiorem tribueret intellectum, in centesimo decimo quarto Psalmo, ubi dicitur: O Domine, libera animam meam, ita interpretatur est: Obsecro, Domine, libera animam meam. Ubi autem Septuaginta, ὦ, et ille, Obsecro, transtulerunt, Aquila, et caeteris Editionibus ὦ δὴ interpretantibus,", + "candidate_score": 0.643663, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_14", + "bdc_text": "Librum , anonymum de authoritate verbi utcunque in linguam , ut in Germanis eorum , horis sanctissimis quem et per eundem Germanis communionem converti , ut de eo , quicquid visum fuerit , inspici enim , quas offero , ut scilicet cunque mea quid visum fuerit , libere statuas .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_754", + "psc_text": "sunt omnes thesauri sapientiae et scientiae absconditi: et qui in mysterio absconditus erat, praedestinatus est ante saecula. Praedestinatus autem, et praefiguratus, in Lege et Prophetis. Unde et Prophetae appellabantur Videntes: quia videbant eum, quem caeteri non videbant. « Abraham vidit diem ejus: et laetatus est » (Joan. 8. 56). Aperiebantur coeli Ezechieli; qui populo peccatori erant. « Revela, inquit David, oculos meos: et considerabo mirabilia de lege tua » (Ps. 118. 18). Lex enim spiritualis est, et revelatione opus est, ut intelligatur, ac revelata facie Dei gloriam contemplemur. 5. Liber in Apocalypsi septem sigillis signatus ostenditur (Apoc. 5): quem si dederis homini scienti litteras, ut legat, respondebit tibi: Non possum, signatus est enim. Quanti hodie putant se nosse litteras, et tenent signatum librum; nec aperire possunt, nisi ille reseraverit « qui habet clavem David: qui aperit, et nemo claudit, claudit et nemo aperit? » (Ibid. 3. 7.) In Actis Apostolorum", + "candidate_score": 0.641374, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_19_21", + "bdc_text": "Te rogo , voluptati simplicioribus scire , certiora asscribas . Est enim voluptanti implicioribus scire , quo quisque saeculo scripserit . reverenter , omnes symmystas , etc.", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_758", + "psc_text": "sibi omnes passim vindicant. Scribimus indocti, doctique poemata passim. (Ibid.). Hanc garrula anus, hanc delirus senex, hanc sophista verbosus, hanc universi praesumunt, lacerant, docent, antequam discant. Alii adducto supercilio, grandia verba trutinantes, inter mulierculas de sacris litteris philosophantur. Alii discunt, proh pudor, a feminis, quod viros doceant: et ne parum hoc sit, quadam facilitate verborum, imo audacia edisserunt aliis, quod ipsi non intelligunt. Taceo de mei similibus, qui si forte ad Scripturas sanctas, post saeculares litteras venerint; et sermone composito aurem populi mulserint, quidquid dixerint, hoc legem Dei putant: nec scire dignantur, quid Prophetae, quid Apostoli senserint; sed ad sensum suum incongrua aptant testimonia; quasi grande sit, et non vitiosissimum docendi genus, depravare sententias, et ad voluntatem suam Scripturam trahere repugnantem. Quasi non legerimus, Homerocentonas, et Virgiliocentonas: ac non sic etiam Maronem sine Christo possimus dicere Christianum, qui scripserit: Jam redit et virgo, redeunt Saturnia regna. Jam nova progenies coelo", + "candidate_score": 0.640201, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_1_3", + "bdc_text": "S. D . Postremas tuas ad me literas datas , clarissime vir etiam pater in domino summe solende , 2 . martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1992", + "psc_text": "et in ignem mittetur (Ibid. 3. 10) . 729 EPISTOLA CX. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Hieronymum litteris suis nonnihil offensum demulcere studet Augustinus. Apologiam illius contra Ruffinum accepisse se testatur, deplorans tantos inter viros quondam amicissimos tam amarulentam discordiam incidisse. Domino venarando, et desideratissimo fratri compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Quamvis existimem antequam ista sumeres, venisse in manus tuas litteras meas, quas per Dei servum, filium nostram Cyprianum Diaconum misi, quibus certissime agnosceres meam esse epistolam, cujus exemplaria illuc pervenisse [al. venisse ] commemorasti; unde jam me arbitror rescriptis tuis, velut Entellinis gravibus atque acribus caestibus (Aeneid. V), tanquam audacem Daretem coepisse pulsari atque versari: nunc tamen eis ipsis respondebo litteris tuis, quas mihi per sanctum filium nostrum Asterium jam [al. abest jam ] mittere dignatus es, in quibus multa in me comperi tuae benevolentissimae caritatis, et rursus quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque ubi mulcebar", + "candidate_score": 0.639039, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_25_27", + "bdc_text": "martii , anno domini 1572 . Tui studiosissimus Ioannes Conradus Ulmerus . Carmine ex epistola tua desumpto mihi et amicis tam ludere volui , perversis ingeniis epistolam tua aesumpto , mihi et quotilis magistratus ludere moli .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2081", + "psc_text": "inter vos exstitisse discordiam, de quorum tanta amicitia, quaquaversum eam fama diffuderat, caritas fraterna gaudebat. Quod non feci reprehendendo in aliquo germanitatem tuam, cujus in ea re aliquam culpam me cognovisse, 762 non ausus sum dicere: sed dolendo humanam miseriam, cujus in amicitiis mutua caritate retinendis, quantalibet illa sit, incerta permansio est. Verum illud malueram tuis nosse rescriptis, utrum mihi veniam, quam poposceram, dederis. Quod apertius mihi intimari cupio, quamvis hilarior quidam vultus litterarum tuarum, etiam hoc me impetrasse significare videatur: si tamen post lectam illam missae sunt; quod in eis minime apparet. » 2. « Petis, vel potius fiducia caritatis jubes, ut in Scripturarum campo sine nostro invicem dolore ludamus. Equidem quantum ad me attinet, serio nos ista, quam ludo agere mallem. Quod si hoc verbum tibi propter facilitatem ponere placuit, ego fateor majus aliquid ex peto a benignitate virium tuarum, prudentiaque tam docta, et otiosa, annosa, studiosa, ingeniosa", + "candidate_score": 0.638664, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_5_7", + "bdc_text": "Interim et alia , quae ex Rhetia , Gallia , Anglia et Heidelberga accepisti , amicum communicata legi , quae ad filium Bergensium inter miseras . Scripseram ante hoc tempus Wirtebergensibus intermissionem dictum fuisse , quid contra Witebergenses vel publice loqueri vel etiam scriberent . At nunc ( quae nostri saeculi vanitas est , contrarium audio .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1487", + "psc_text": "Aliud est, si qua ab haereticis addita sunt, aliud si quis quasi bene dicta defendat. Solus inventus est Origenes, cujus scripta in toto orbe falsarentur, et, quasi ad Mithridatis litteras, omnis veritas uno die de voluminibus illius raderetur. Si unus violatus est liber, num universa ejus opera, quae diversis et locis et temporibus edidit, simul corrumpi potuerunt? Ipse Origenes in epistola, quam scribit ad Fabianum Romanae urbis Episcopum, poenitentiam 532 agit, cur talia scripserit, et causas temeritatis in Ambrosium refert, quod secreto edita, in publicum protulerit: et quid adhuc ἐυρεσιλογοῦσιν, aliena esse, quae displicent? 11. An Pamphilus Origenis laudator. --Porro, quod Pamphilum proferunt laudatorem ejus, gratias illis ago meo nomine, quod dignum me putaverunt, quem cum martyre calumniarentur. Si enim ab inimicis Origenis libros ejus dicitis esse violatos, ut infamarentur: quare mihi non liceat dicere, ab amicis ejus et sectatoribus compositum esse sub nomine Pamphili volumen, quod illum testimonio martyris", + "candidate_score": 0.635508, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_5_7", + "bdc_text": "Interim et alia , quae ex Rhetia , Gallia , Anglia et Heidelberga accepisti , amicum communicata legi , quae ad filium Bergensium inter miseras . Scripseram ante hoc tempus Wirtebergensibus intermissionem dictum fuisse , quid contra Witebergenses vel publice loqueri vel etiam scriberent . At nunc ( quae nostri saeculi vanitas est , contrarium audio .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2920", + "psc_text": "illustris domus conciliabulum precor, atque commoneo, ne per unum, aut ut multum, tres homunculos, suscipiant tantarum feces haereseon, aut (ut parum dicam) infamiam: ut ubi primum virtus, et sanctitas laudabatur, sordidissimae societatis turpitudo versetur. Sciantque qui hujuscemodi hominibus opes suggerunt, haereticorum multitudinem congregare, et Christi hostes facere et enutrire adversarios ejus; frustraque aliud lingua praetendere, cum manu [al. animus ] sentire aliud comprobentur [al. comprobetur. ] EPISTOLA CXXXIV AD AUGUSTINUM. Indicat se ab Orosio accepisse duos libros sibi inscriptos, sive duas superiores Augustini epistolas 131 et 132. quibus cur non responderit, excusat. Domino vere sancto et omni mihi affectione venerabili Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Christo salutem. 1. Virum honorabilem fratrem meum, filium dignationis tuae, Orosium Presbyterum, et sui merito et te jubente suscepi. Sed incidit tempus difficillimum, quando mihi tacere melius fuit quam loqui: ita ut nostra studia cessarent, et juxta Appium canina exerceretur facundia. Itaque duobus libellis tuis, quos", + "candidate_score": 0.629977, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_27", + "bdc_text": "Carmine ex epistola tua desumpto mihi et amicis tam ludere volui , perversis ingeniis epistolam tua aesumpto , mihi et quotilis magistratus ludere moli .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_847", + "psc_text": "Unde et ego beatum me in hoc duntaxat negotio judico, quod apud eruditas aures imperitae linguae responsurus sum: quae objicit mihi vel ignorantiam, vel mendacium; si aut nescivi alienas litteras vere interpretari, aut nolui: quorum alterum error, alterum crimen est. Ac ne forsitan accusator meus facilitate, qua cuncta loquitur, et impunitate, qua sibi licere omnia putat, me quoque apud vos argueret, ut Papam Epiphanium criminatus est, hanc epistolam misi, quae te, et per te alios, qui nos amare dignantur, rei ordinem doceat. 2. Epiphanii litterae ad Joannem Episcopum. Eusebius Cremonensis Graeci sermonis ignarus. Pseudomonachus quid egerit. --Ante hoc ferme biennium miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora", + "candidate_score": 0.62889, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_25_27", + "bdc_text": "martii , anno domini 1572 . Tui studiosissimus Ioannes Conradus Ulmerus . Carmine ex epistola tua desumpto mihi et amicis tam ludere volui , perversis ingeniis epistolam tua aesumpto , mihi et quotilis magistratus ludere moli .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1466", + "psc_text": "mentionem. Certe Apollinarii et Didymi inter se dogma contrarium est. Rapiat me ergo utraque turma diversum altrinsecus, quia magistrum utrumque confiteor. Si expedit odisse homines, et gentem aliquam detestari, miro odio adversor circumcisos. Usque hodie enim persequuntur Dominum nostrum Jesum Christum in synagogis Satanae. Objiciat mihi quispiam, cur hominem Judaeum habuerim praeceptorem? Et audet quidam proferre litteras meas ad Didymum, quasi ad Magistrum? Grande crimen discipuli, si hominem eruditum et senem magistrum dixerim. Et tamen volo inspicere ipsam Epistolam, quae tanto tempore in calumniam reservata est. Nihil praeter honorem et salutationem continet. Inepta sunt haec et frivola. Arguite potius ubi haeresim defenderim, ubi pravum Origenis dogma laudaverim. In lectione Isaiae (Cap. 6), in qua duo Seraphim clamantia describuntur, illo interpretante Filium et Spiritum Sanctum, nonne ego detestandam expositionem in duo Testamenta mutavi? Habetur liber in manibus, ante viginti annos editus. Tot opuscula mea, et maxime Commentarii, juxta opportunitatem locorum gentilem", + "candidate_score": 0.628412, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_7", + "bdc_text": "At nunc ( quae nostri saeculi vanitas est , contrarium audio .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2466", + "psc_text": "Christum in sua majestate venturum. Quod Apostolus audiens, rogat eos, et adjurat per adventum Domini nostri Jesu Christi, ut non cito moveantur; neque per spiritum, neque per sermonem, neque per Epistolam, tanquam ab eo scriptam, quasi instet dies Domini. Duos autem esse adventus Domini Salvatoris, et omnia Prophetarum docent volumina, et Evangeliorum fides: quod primum in humilitate venerit, et postea sit venturus in gloria, ipso Domino protestante, quae ante consummationem mundi ventura sint, et quomodo venturus Antichristus, quando loquitur ad Apostolos, Cum videritis abominationem desolationis, quae dicta est a Daniele Propheta, stantem in loco sancto, qui legit, intelligat, tunc qui in Judaea sunt, fugiant ad montes, et qui in tecto, non descendant tollere aliquid de domo sua (Matth. 24. 15. et seqq. an. D 9) . Et iterum: Tunc si quis vobis 887 dixerit, ecce hic Christus aut illic, nolite credere. Surgent enim Pseudochristi, et Pseudoprophetae, et dubunt signa magna,", + "candidate_score": 0.626606, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_9", + "bdc_text": "Quanquam igitur haec nova certamina me miris modis excruciant ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_531", + "psc_text": "putas. Periculosum quippe est de servo alterius judicare (Rom. 14. 4), et non facilis venia, prava dixisse de rectis. Veniet, veniet illa dies in qua et mecum dolebis ardere non paucos. 2. Ego probrosus, ego versipellis et lubricus: ego mendax, et Satanae arte decipiens. Quid enim est tutius, haec vel credidisse, vel finxisse de insontibus, an etiam de noxiis credere noluisse? Osculabantur mihi manus quidam, et ore vipereo detrahebant: dolebant labiis, corde gaudebant. Videbat Dominus et subsannabat illos, et miserum me servum suum futuro cum eis judicio reservabat. Alius incessum meum calumniabatur et risum: ille vultui detrahebat; hic in simplicitate aliud suspicabatur. 196 Pene certe triennium cum eis vixi. Multa me virginum crebro turba circumdedit. Divinos Libros, ut potui, nonnullis saepe disserui. Lectio assiduitatem, assiduitas familiaritatem, familiaritas fiduciam fecerat. Dicant, quid unquam in me aliter senserint, quam Christianum decebat? Pecuniam cujusquam accepi? munera vel parva, vel magna non sprevi? in", + "candidate_score": 0.622743, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_5", + "bdc_text": "Interim et alia , quae ex Rhetia , Gallia , Anglia et Heidelberga accepisti , amicum communicata legi , quae ad filium Bergensium inter miseras .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1326", + "psc_text": "octavum numerum resurrectionis, Christi incipimus sacramenta pulsare. Prudentem studiosumque lectorem rogatum velim, ut sciat me vertere nomina juxta Hebraicam Veritatem. Alioquin in Graecis et Latinis codicibus praeter pauca, omnia corrupta reperimus: et miror quosdam eruditos et Ecclesiasticos viros ea voluisse transferre, quae in Hebraico non habentur, et de male interpretatis, fictas explanationes quaerere, ut in praesenti pro Dephca, legant Rephca, litteram ponentes pro littera, eo quod RES et DELETH parvo apice, distinguantur, et interpretantur curationem: atque exinde tropologiam similem prosequuntur. X. MANSIO. Profecti de Dephca, castra metati sunt in Alus (Num. 33. 13) . Decima Mansio in Exodo non habetur, crediturque in Sin eremo contineri, eodem narrante libro. Profecta est omnis multitudo filiorum Israel de eremo Sin per Mansiones suas juxta os Domini, et venerunt Raphidim. Ex quo perspicuum est plures Mansiones, unius regionis vocabulo demonstrari. Interpretaturque ALUS, fermentum: quod tollens mulier, miscuit farinae satis tribus, donec fermentaretur totum (Matth.", + "candidate_score": 0.610562, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_27", + "bdc_text": "Carmine ex epistola tua desumpto mihi et amicis tam ludere volui , perversis ingeniis epistolam tua aesumpto , mihi et quotilis magistratus ludere moli .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_850", + "psc_text": "sit, αἰδεσιμώτατον Παππαν, noluisse transferre. Haec et istiusmodi nugae crimina mea sunt. 3. Ac primum antequam de translatione respondeam, volo interrogare eos, qui malitiam prudentiam vocant: Unde apud vos exemplar epistolae? Quis dedit? qua fronte profertis, quod scelere redemistis? Quid apud homines tutum erit, si ne parietibus quidem et scriniis nostra possumus secreta celare? Si ante tribunalia judicum, hoc vobis crimen impingerem, reos legibus subjugarem, quae etiam pro utilitatibus fisci, noxiis (al. variis ) delatoribus poenas statuunt: et cum suscipiant proditionem, damnant proditorem. Lucrum videlicet placet: voluntas displicet. Dudum Hesychium 307 virum Consularem (contra quem Patriarcha Gamaliel gravissimas exercuit inimicitias) Theodosius princeps capite damnavit, quod sollicitato Notario, chartas illius invasisset. Legimus in veteribus historiis (T. Livii Dec. 1. l. 5), ludi magistrum, qui Faliscorum liberos prodiderat, vinctum pueris traditum; et ad eos quos prodebat, remissum: nec sceleratam populum Romanum suscepisse victoriam. Pyrrhum Epirotarum regem, cum in castris ex vulnere curaretur,", + "candidate_score": 0.598393, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_27", + "bdc_text": "Carmine ex epistola tua desumpto mihi et amicis tam ludere volui , perversis ingeniis epistolam tua aesumpto , mihi et quotilis magistratus ludere moli .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2082", + "psc_text": "caritatis jubes, ut in Scripturarum campo sine nostro invicem dolore ludamus. Equidem quantum ad me attinet, serio nos ista, quam ludo agere mallem. Quod si hoc verbum tibi propter facilitatem ponere placuit, ego fateor majus aliquid ex peto a benignitate virium tuarum, prudentiaque tam docta, et otiosa, annosa, studiosa, ingeniosa diligentia; haec tibi non tantum donante, verum etiam dictante Spiritu Sancto, ut in magnis et laboriosis quaestionibus, non tanquam ludentem in campo Scripturarum, sed in montibus anhelantem adjuves. Si autem propter hilaritatem, quam esse inter carissimos disserentes decet, putasti dicendum esse, ludamus: sive illud apertum et planum sit, unde colloquimur, sive arduum atque difficile, hoc ipsum edoce, obsecro te, quonam modo assequi valeamus: ut cum forte aliquid nos movet, quod nobis, et si non cautius attendentibus, certe tardius intelligentibus non probatum est: et quid nobis videatur contra conamur asserere, si hoc aliquanto securiore libertate dicamus, non incidamus in suspicionem puerilis", + "candidate_score": 0.594985, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_6", + "bdc_text": "Scripseram ante hoc tempus Wirtebergensibus intermissionem dictum fuisse , quid contra Witebergenses vel publice loqueri vel etiam scriberent .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1487", + "psc_text": "Aliud est, si qua ab haereticis addita sunt, aliud si quis quasi bene dicta defendat. Solus inventus est Origenes, cujus scripta in toto orbe falsarentur, et, quasi ad Mithridatis litteras, omnis veritas uno die de voluminibus illius raderetur. Si unus violatus est liber, num universa ejus opera, quae diversis et locis et temporibus edidit, simul corrumpi potuerunt? Ipse Origenes in epistola, quam scribit ad Fabianum Romanae urbis Episcopum, poenitentiam 532 agit, cur talia scripserit, et causas temeritatis in Ambrosium refert, quod secreto edita, in publicum protulerit: et quid adhuc ἐυρεσιλογοῦσιν, aliena esse, quae displicent? 11. An Pamphilus Origenis laudator. --Porro, quod Pamphilum proferunt laudatorem ejus, gratias illis ago meo nomine, quod dignum me putaverunt, quem cum martyre calumniarentur. Si enim ab inimicis Origenis libros ejus dicitis esse violatos, ut infamarentur: quare mihi non liceat dicere, ab amicis ejus et sectatoribus compositum esse sub nomine Pamphili volumen, quod illum testimonio martyris", + "candidate_score": 0.592935, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_27", + "bdc_text": "Carmine ex epistola tua desumpto mihi et amicis tam ludere volui , perversis ingeniis epistolam tua aesumpto , mihi et quotilis magistratus ludere moli .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1466", + "psc_text": "mentionem. Certe Apollinarii et Didymi inter se dogma contrarium est. Rapiat me ergo utraque turma diversum altrinsecus, quia magistrum utrumque confiteor. Si expedit odisse homines, et gentem aliquam detestari, miro odio adversor circumcisos. Usque hodie enim persequuntur Dominum nostrum Jesum Christum in synagogis Satanae. Objiciat mihi quispiam, cur hominem Judaeum habuerim praeceptorem? Et audet quidam proferre litteras meas ad Didymum, quasi ad Magistrum? Grande crimen discipuli, si hominem eruditum et senem magistrum dixerim. Et tamen volo inspicere ipsam Epistolam, quae tanto tempore in calumniam reservata est. Nihil praeter honorem et salutationem continet. Inepta sunt haec et frivola. Arguite potius ubi haeresim defenderim, ubi pravum Origenis dogma laudaverim. In lectione Isaiae (Cap. 6), in qua duo Seraphim clamantia describuntur, illo interpretante Filium et Spiritum Sanctum, nonne ego detestandam expositionem in duo Testamenta mutavi? Habetur liber in manibus, ante viginti annos editus. Tot opuscula mea, et maxime Commentarii, juxta opportunitatem locorum gentilem", + "candidate_score": 0.592933, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_27", + "bdc_text": "Carmine ex epistola tua desumpto mihi et amicis tam ludere volui , perversis ingeniis epistolam tua aesumpto , mihi et quotilis magistratus ludere moli .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_851", + "psc_text": "Theodosius princeps capite damnavit, quod sollicitato Notario, chartas illius invasisset. Legimus in veteribus historiis (T. Livii Dec. 1. l. 5), ludi magistrum, qui Faliscorum liberos prodiderat, vinctum pueris traditum; et ad eos quos prodebat, remissum: nec sceleratam populum Romanum suscepisse victoriam. Pyrrhum Epirotarum regem, cum in castris ex vulnere curaretur, medici sui proditione interfici nefas duxit Fabricius (Florus l. 1); quin potius vinctum remisit ad dominum, ut scelus nec in adversario comprobaret. Quod leges publicae, quod hostes tuentur, quod inter bella et gladios sanctum est, hoc nobis inter Monachos et Sacerdotes Christi, intutum fuit. Et audet quidam ex eis adducto supercilio et concrepantibus digitis, eructare et dicere: Quid enim, si redemit, si sollicitavit? fecit quod sibi profuit. MIRA SCELERIS defensio; quasi non et latrones et fures et piratae faciant, quod sibi prodest. Certe Annas et Caiphas seducentes infelicem Judam fecerunt quod sibi utile existimabant. 4. Volo in chartulis meis quaslibet", + "candidate_score": 0.587747, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum", + "max_score": 0.690058, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_10_12", + "bdc_text": "spero tamen inter mihi optimos viros melius probatos multosque simplices et rudes veram sententiam hac ratione magis magisque confirmatos iri . Cogentur enim Saxones tandem eum librum , quem priorem scripto Germanico pollicentur , propugnandae orthodoxae quod ad me salutem in publicum proferre atque ita forsitan et quod vere sentiis ut liberius magisque intrepide literi , ut eo magis veritus elucescat et adversariorum factum dedico , quod identius , ideoque dei singulari consilio monus perveni , quotquam propositiones tuae , in ipsius electoris veritas , utcunque fuit . Triumphabit haud dubie tandem veritas , utcunque furiae Ienenses et Brentianae insaniant .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_934", + "psc_text": "convenire sententiis, in primo hujus mei operis libro, tibi sufficientissima et certissima veritate respondi (Capp. 5 et 6); ostendens quemadmodum non intelligendo quaedam verba eorum, adversus dogma eorum, quod est dogma catholicum, mirabili caecitate pugnetis. In secundo quoque libro satis egimus, ut appareat quam non sit, quemadmodum conviciaris, « conspiratio perditorum » (Supra, lib. 1, cap. 7); sed sanctorum et eruditorum Ecclesiae catholicae patrum pius fidelisque consensus, qui haereticae vestrae novitati resistunt pro antiquissima catholica veritate. Unde etiam « populi murmur, quod solum vobis a nobis » dicis « opponi, » nec solum est, quia tantorum nititur auctoritate doctorum; et justum est, quia non vult ut evertatis sibi quoque notissimam salutem quae in Christo est parvulorum. CAPUT XXIII. 70. Quod autem verba apostolica, ubi dicit, Scio quia non habitat in me, hoc est in carne mea, bonum; et caetera usque ad illud, ubi ait, Miser ego homo, quis me liberabit", + "candidate_score": 0.690058, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_9_11", + "bdc_text": "Quanquam igitur haec nova certamina me miris modis excruciant ; spero tamen inter mihi optimos viros melius probatos multosque simplices et rudes veram sententiam hac ratione magis magisque confirmatos iri . Cogentur enim Saxones tandem eum librum , quem priorem scripto Germanico pollicentur , propugnandae orthodoxae quod ad me salutem in publicum proferre atque ita forsitan et quod vere sentiis ut liberius magisque intrepide literi , ut eo magis veritus elucescat et adversariorum factum dedico , quod identius , ideoque dei singulari consilio monus perveni , quotquam propositiones tuae , in ipsius electoris veritas , utcunque fuit .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_934", + "psc_text": "convenire sententiis, in primo hujus mei operis libro, tibi sufficientissima et certissima veritate respondi (Capp. 5 et 6); ostendens quemadmodum non intelligendo quaedam verba eorum, adversus dogma eorum, quod est dogma catholicum, mirabili caecitate pugnetis. In secundo quoque libro satis egimus, ut appareat quam non sit, quemadmodum conviciaris, « conspiratio perditorum » (Supra, lib. 1, cap. 7); sed sanctorum et eruditorum Ecclesiae catholicae patrum pius fidelisque consensus, qui haereticae vestrae novitati resistunt pro antiquissima catholica veritate. Unde etiam « populi murmur, quod solum vobis a nobis » dicis « opponi, » nec solum est, quia tantorum nititur auctoritate doctorum; et justum est, quia non vult ut evertatis sibi quoque notissimam salutem quae in Christo est parvulorum. CAPUT XXIII. 70. Quod autem verba apostolica, ubi dicit, Scio quia non habitat in me, hoc est in carne mea, bonum; et caetera usque ad illud, ubi ait, Miser ego homo, quis me liberabit", + "candidate_score": 0.686849, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_7", + "bdc_text": "At nunc ( quae nostri saeculi vanitas est , contrarium audio .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_198", + "psc_text": "Sed quanto melius audimus Ambrosium in libro de Fuga saeculi dicentem: « Frequens nobis de effugiendo isto saeculo est sermo: atque utinam quam facilis sermo, tam cautus et sollicitus affectus. Sed quod pejus est, frequenter irrepit terrenarum illecebra cupiditatum, et vanitatum offusio mentem occupat, ut quod studeas vitare, hoc cogites, animoque volvas. Quod cavere difficile est homini, exuere autem impossibile. Denique voti magis eam esse rem quam effectus, testatur propheta dicendo, Declina cor meum in testimonia tua, et non in avaritiam » (Psal. CXVIII, 36). « Non enim in potestate nostra est cor nostrum, et nostrae cogitationes, quae improviso offusae, mentem animumque confundunt, atque alio trahunt quam tu proposueris; ad saecularia revocant, mundana inserunt, voluptuaria ingerunt, illecebrosa intexunt, ipsoque in tempore quo elevare mentem paramus, insertis inanibus cogitationibus, ad terrena plerumque dejicimur » (Cap. 1). Haec si vos non patimini; ignoscite, non vobis credimus, sed in his potius sancti Ambrosii", + "candidate_score": 0.630442, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_5_7", + "bdc_text": "Interim et alia , quae ex Rhetia , Gallia , Anglia et Heidelberga accepisti , amicum communicata legi , quae ad filium Bergensium inter miseras . Scripseram ante hoc tempus Wirtebergensibus intermissionem dictum fuisse , quid contra Witebergenses vel publice loqueri vel etiam scriberent . At nunc ( quae nostri saeculi vanitas est , contrarium audio .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_838", + "psc_text": "graviter sapiunt, non facerent, et parcerent tibi secundum apostolum, non reddentes maledictum pro maledicto (I Petr. III, 9) . Tu autem saltem illum monentem ne dedigneris audire, de cujus litteris exclamare te libuit, « O tempora, o mores! » Saltem, inquam, ipsum audi, « ut quantum a rerum turpitudine abes » si tamen abes, « tantum te a verborum libertate sejungas; et ea in alteros ne dicas, quae cum tibi falso objecta sint, erubescas. » Talia te sane in istos nescio quos dixisse qui legunt, sciant, qualia in aliquibus omnino non novimus, quos in proposito continentiae recessisse a Pelagianis haereticis novimus. Tui vero vel tuae quales sint nihil mea interest, quos tu vel quas tu sic fallis, ut dicas me definire, « nec in carioso quidem corpore libidinem posse frenari. » Imo quia frenari posse et frenari oportere decerno, ideo malum intelligo. Quod qui negat malum, viderit quomodo habeat bonum,", + "candidate_score": 0.628997, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf041", + "work_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita", + "max_score": 0.689821, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_11_13", + "bdc_text": "Cogentur enim Saxones tandem eum librum , quem priorem scripto Germanico pollicentur , propugnandae orthodoxae quod ad me salutem in publicum proferre atque ita forsitan et quod vere sentiis ut liberius magisque intrepide literi , ut eo magis veritus elucescat et adversariorum factum dedico , quod identius , ideoque dei singulari consilio monus perveni , quotquam propositiones tuae , in ipsius electoris veritas , utcunque fuit . Triumphabit haud dubie tandem veritas , utcunque furiae Ienenses et Brentianae insaniant . ecclesiae nostrae prae significio , tuam , obsequuti sunt , libenter scholae in omnibus vestrae posthac , quam humanitatem orantes , ut ipsi memporis , posthac quoque tua opera et consilio adesse digna veneris .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_101", + "psc_text": "viribus aversemur; et neque ave hujusmodi dicamus hominibus, ne forte etiam peccatis eorum communicare videamur, sicut beatus Joannes ait (II Joan., 11). Salutate fratres qui apud vos sunt. Salutant vos qui nobiscum sunt. SOCRATES, lib. I, cap. 3. Edit. Christoph. et Vales. cap. 6, p. 10. Non solum autem hanc, sed etiam ad Alexandrum Constantinopoleos episcopum, missam ejus epistolam huic operi inserere non omittam, quae clare omnia ejus ostendat, ne quis suspicetur haec me ficte conscribere; et post eam ipsius Arii, et caeteras quoque epistolas, quibus utique narratio eget historiae, quatenus de scripturae veritate testentur et aperte quae gesta sunt perdoceant. Scripsit enim Alexandrinus haec Constantinopoleos Alexandro. THEODORETUS, lib. I, c. 3, p. 8. CAPUT XIV. Ejusdem ad Alexandrum episcopum Constantinopoleos. Charissimo fratri et unanimi Alexandro, Alexander in Domino salutem. Appetitus potentiae hominum pessimorum, avaritiaeque propositus, veritati, quae creditur esse praecipua, solet insidiari, per varias scilicet occasiones resistentes ecclesiasticae pietati.", + "candidate_score": 0.689821, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_8_10", + "bdc_text": "Fama enim est , convenisse nuper theologis praecipuos omnes et communi qui deliberatione vastum conscribere centonem , in quo ipsis Witebergensium fundamentum ad confirmandas suas blasphemias foedissime abutant . Quanquam igitur haec nova certamina me miris modis excruciant ; spero tamen inter mihi optimos viros melius probatos multosque simplices et rudes veram sententiam hac ratione magis magisque confirmatos iri .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_183", + "psc_text": "dictantes, quae hactenus in Ecclesiis permanet, et subscriptionibus roborantes, solvere concilium. Dolose tamen et non salubriter praedicti viri in fidei termino consenserunt; ut testantur tam quae postea ab eis machinata sunt contra pietatis propugnatores, quam quae ab ipsis conscripta noscuntur. THEODORETUS, lib. I, cap. 7, p. 24. CAPUT VI. Relatio Eustathii Antiochiae episcopi de Nicaeno concilio. Eustathius itaque Antiochenus episcopus, cujus primitus memini, haec de eis retulit, docens 227 quae facta sunt, eorumque redarguens blasphemias, ubi illud etiam proverbiale interpretatur eloquium: Dominus creavit me initio [ed., principium] viarum suarum in opera sua (Prov. VIII, 22) . Pergo itaque jam hinc, et ad ea quae gesta sunt. Cum igitur propter haec synodus maxima in Nicaeam venisset urbem, et quaereretur fidei modus, aperta quidem impudentia Eusebius scripturam protulit blasphemiae, quae coram omnibus lecta, repente cladem importabilem causa divisionis audientibus irrogavit: confusionem tamen incurabilem suo providit auctori. Cumque officina capta fuisset, indubitanter Eusebii,", + "candidate_score": 0.67118, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_18_20", + "bdc_text": "Nostra scriptorum ecclesiasticorum utqui isosque improtos vixerit praefixi , operi . Te rogo , voluptati simplicioribus scire , certiora asscribas . Est enim voluptanti implicioribus scire , quo quisque saeculo scripserit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_218", + "psc_text": "sed neque ulla ejus possint remanere commenta. Hoc etiam praecipio, si quis conscriptiones Arii celasse compertus fuerit, et non repente proferens igne consumpserit, mortis supplicio subjacebit. Mox enim ut in hoc fuerit captus, capitalem suscipiet ultionem. Deus vos custodiat. Amen. SOCRATES, lib. I, cap. 6. Edit. Christ. Vales. cap. 15, p. 32. CAPUT XVI. Ejusdem epistola ad Eusebium Palaestinae de confectione sacrorum librorum, et de repurgatione dominici sepulcri. Victor Constantinus maximus, Pius, Eusebio Ut in nostri nominis civitate cognovimus, Salvatoris Dei nostri prospiciente solatio, maxima hominum multitudo sanctissimae se dicavit Ecclesiae; ut hoc cremento valde proficiente, dignum esse videatur etiam ecclesias in ea plures aedificari. Quapropter, quod visum est nostrae voluntati, decuit nos tuae notum facere sapientiae, quatenus quinquaginta membranaceos codices bene confectos, et ad usum habiles, ab artificibus antiquariis, et perfecte artem scientibus scribi praecipias, divinarum quippe Scripturarum, quarum maxime confectionem et usum necessarium Ecclesiis esse nosti. Directae sunt", + "candidate_score": 0.661865, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_8_10", + "bdc_text": "Fama enim est , convenisse nuper theologis praecipuos omnes et communi qui deliberatione vastum conscribere centonem , in quo ipsis Witebergensium fundamentum ad confirmandas suas blasphemias foedissime abutant . Quanquam igitur haec nova certamina me miris modis excruciant ; spero tamen inter mihi optimos viros melius probatos multosque simplices et rudes veram sententiam hac ratione magis magisque confirmatos iri .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_291", + "psc_text": "barbaros qui veritatem hactenus ignorabant. Certum namque est quia qui veritatem ignorat, neque Deum scire potest. Verumtamen, sicut praedictum est, etiam barbari per me fidelem ministrum recognoverunt, et Dominum metuere didicerunt, quem utique protectorem meum ubique ac provisorem ipsis operibus est ostensum. Unde praecipue etiam Deum sciunt. Et illi quidem 241 propter nostrum timorem reverentur Deum. Vos autem, qui sancta mysteria ejus clementiae proferre debetis, non dicam custodire, sed nihil agere, nisi quae ad contentionem noscuntur et odia pertinere, et, ut absolute dicam, quae ad humani generis tendere videntur interitum. Sed festinate, sicuti dixi, ad nos venire continuo, scientes quoniam omni virtute agere conabor, quatenus quae in lege Dei sunt, ea praecipue sine aliqua titubatione serventur. Quibus utique neque vituperatio, neque mala superstitio poterit implicari, dispersis utique, ac palam contritis, et penitus exterminatis sacratissimae legis inimicis, qui sub schemate sancti nominis blasphemias varias et diversas injiciunt. SOCRATES, lib. I, c.", + "candidate_score": 0.661411, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_7_9", + "bdc_text": "At nunc ( quae nostri saeculi vanitas est , contrarium audio . Fama enim est , convenisse nuper theologis praecipuos omnes et communi qui deliberatione vastum conscribere centonem , in quo ipsis Witebergensium fundamentum ad confirmandas suas blasphemias foedissime abutant . Quanquam igitur haec nova certamina me miris modis excruciant ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_125", + "psc_text": "quemquam nunc ubicunque consistentium in mensura sapientiae reputant, quasi soli sapientes, et nihil commune habentes, atque novorum dogmatum inventores, et quibus solis revelata sunt quae a nullo altero sub sole intellecta noscuntur. O scelesta superbia, immensa vesania, vanae gloriae furor, ac sapientia Satanae, in animas eorum nequissimas vehementer insiliens! Non deterruit eos antiquarum Scripturarum Deo amabilium explanatio, non comministrorum consors reverentia de Christo ferocitatem eorum mansuefecit; quorum scelesta opera nec daemones ferre patiuntur, quando vocem blasphemam contra Filium Dei promere non praesumunt. Haec igitur jacula secundum praesentem virtutem dirigantur adversus eos qui erudita [ ed., inerudita] materia contra Christum exacuuntur ad bellum, et adversus pietatem ejus calumnias inferre contendunt. Aiunt enim nos adversantes fabulas, ex quibus inventum est dici, ex non exstantibus, impiam et non scriptam contra Christum blasphemiam praedicare, id est duo ingenita: ipsi potius duorum alterum necessario esse oportere dicentes ineruditi, aut ex non exstantibus Filium esse sapiendum,", + "candidate_score": 0.660791, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_7_9", + "bdc_text": "At nunc ( quae nostri saeculi vanitas est , contrarium audio . Fama enim est , convenisse nuper theologis praecipuos omnes et communi qui deliberatione vastum conscribere centonem , in quo ipsis Witebergensium fundamentum ad confirmandas suas blasphemias foedissime abutant . Quanquam igitur haec nova certamina me miris modis excruciant ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_183", + "psc_text": "dictantes, quae hactenus in Ecclesiis permanet, et subscriptionibus roborantes, solvere concilium. Dolose tamen et non salubriter praedicti viri in fidei termino consenserunt; ut testantur tam quae postea ab eis machinata sunt contra pietatis propugnatores, quam quae ab ipsis conscripta noscuntur. THEODORETUS, lib. I, cap. 7, p. 24. CAPUT VI. Relatio Eustathii Antiochiae episcopi de Nicaeno concilio. Eustathius itaque Antiochenus episcopus, cujus primitus memini, haec de eis retulit, docens 227 quae facta sunt, eorumque redarguens blasphemias, ubi illud etiam proverbiale interpretatur eloquium: Dominus creavit me initio [ed., principium] viarum suarum in opera sua (Prov. VIII, 22) . Pergo itaque jam hinc, et ad ea quae gesta sunt. Cum igitur propter haec synodus maxima in Nicaeam venisset urbem, et quaereretur fidei modus, aperta quidem impudentia Eusebius scripturam protulit blasphemiae, quae coram omnibus lecta, repente cladem importabilem causa divisionis audientibus irrogavit: confusionem tamen incurabilem suo providit auctori. Cumque officina capta fuisset, indubitanter Eusebii,", + "candidate_score": 0.660263, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_6_8", + "bdc_text": "Scripseram ante hoc tempus Wirtebergensibus intermissionem dictum fuisse , quid contra Witebergenses vel publice loqueri vel etiam scriberent . At nunc ( quae nostri saeculi vanitas est , contrarium audio . Fama enim est , convenisse nuper theologis praecipuos omnes et communi qui deliberatione vastum conscribere centonem , in quo ipsis Witebergensium fundamentum ad confirmandas suas blasphemias foedissime abutant .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_441", + "psc_text": "voluntate convenerunt praesentes episcopi et senatorum non pauci, quos praeceperat adesse disputationi princeps. Inter quos restitit Photino Sabinus, Ecclesiae tunc Ancyrae praesul, exceptoribus voces eorum conscribentibus. Magnaque certamina sermonum inter utramque partem facta noscuntur, victusque Photinus damnatus est. Et in fuga consistens, de caetero libros utraque lingua conficiebat, quoniam neque Latino sermone videbatur ignarus. Scripsit quoque contra omnes haereses, proprium studens dogma firmare. Et de Photino quidem haec dicta sufficiant. Sciendum tamen quoniam Sirmio convenientes episcopi, poenitentia ducti sunt in expositione fidei Latina lingua prolatae. Post editionem namque sibi eam contrariam judicabant. Quam studuerunt ab episcopis qui eam jam subscripserant reddi, quoniam celabatur [ ms. Santheod., celebrabatur] a plurimis. Imperator autem edictis quaeri praecepit editionem ipsam, supplicium minatus si quis eam celasse comperiretur. Sed neque terror destruere potuit quod semel fuerat institutum, eo quod apud multos haberetur. Et de his quidem ista dixisse sufficiat. SOCRATES. lib. II, cap. 25, edit.", + "candidate_score": 0.658958, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_7_9", + "bdc_text": "At nunc ( quae nostri saeculi vanitas est , contrarium audio . Fama enim est , convenisse nuper theologis praecipuos omnes et communi qui deliberatione vastum conscribere centonem , in quo ipsis Witebergensium fundamentum ad confirmandas suas blasphemias foedissime abutant . Quanquam igitur haec nova certamina me miris modis excruciant ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_772", + "psc_text": "Creatorem. Sed haec quidem et quaecunque his similia celant Manetis vesaniae participes, ut iste praedicabat, ab Ecclesia segregati sunt: quia quidam maledictum asserunt pactum; quidam vero cum mulieribus non lege [ ed. V., non longe] cohabitantes, contra legem vivunt. Et propterea dicunt remotius esse vivendum, celantes dogmatum blasphemiam. Est tamen eis habitatio arrogantiae plena, et pharisaicae propago doctrinae. Nam illi animarum et corporum medicum accusabant in templo, dicentes apostolis: Ut quid cum publicanis et peccatoribus manducat magister vester (Luc. V, 30) ? Et per prophetam de talibus dicit Deus: Qui dicunt, mundus sum, noli me tangere, isti fumus erunt in furore meo, ignis ardens tota die (Isai. LXV, 5) . Sed horum stultitiam redarguere praesentis temporis non est; quapropter ad narrationem reliquam procedamus. THEODORETUS, lib. IV, cap. 6. Edit. Christ. Vales. cap. 10, p. 162. Ea tempestate Messalianorum, quos Εὐχήτας, id est Orantes, appellant, haeresis est exorta. Vocantur autem et", + "candidate_score": 0.656829, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_8_10", + "bdc_text": "Fama enim est , convenisse nuper theologis praecipuos omnes et communi qui deliberatione vastum conscribere centonem , in quo ipsis Witebergensium fundamentum ad confirmandas suas blasphemias foedissime abutant . Quanquam igitur haec nova certamina me miris modis excruciant ; spero tamen inter mihi optimos viros melius probatos multosque simplices et rudes veram sententiam hac ratione magis magisque confirmatos iri .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_190", + "psc_text": "Et clarius jam ac breviter conscripserunt consubstantialem Patri Filium. Omnia namque praedicta hanc significationem habent. Murmuratio siquidem eorum, quasi verba haec non fuissent ex Scripturarum auctoritate prolata, per eos quoque inanis esse convincitur. Ex non scripto namque ipsi impie proferentes, quippe quod nusquam penitus invenitur, ex non exstantibus; et, fuit aliquando quando non fuit, alios culpant: propterea ex non scriptis sermonibus, pie tamen intellectis damnati sunt. Ipsi namque veluti de stercore reperientes [ ed., Niv. et Frob., repentes], haec vere de terra locuti sunt. Verum episcopi non sibimet adinvenientes verba, sed habentes haec a Patribus, testimonia conscripserunt. Veteres enim sacerdotes ante eos pene centum triginta magnae Romae civitatisque nostrae accusaverunt omnes qui dicunt facturam aut creaturam esse Filium, et non consubstantialem Patri. Et hoc sciebat Eusebius Caesariensis episcopus, qui primum defendebat Arianorum sectam, novissime vero subscripsit Nicaeno concilio. Scripsit autem et civibus suis, confirmans, quia et antiquorum aliquos doctos et", + "candidate_score": 0.655082, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_8", + "bdc_text": "Fama enim est , convenisse nuper theologis praecipuos omnes et communi qui deliberatione vastum conscribere centonem , in quo ipsis Witebergensium fundamentum ad confirmandas suas blasphemias foedissime abutant .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_183", + "psc_text": "dictantes, quae hactenus in Ecclesiis permanet, et subscriptionibus roborantes, solvere concilium. Dolose tamen et non salubriter praedicti viri in fidei termino consenserunt; ut testantur tam quae postea ab eis machinata sunt contra pietatis propugnatores, quam quae ab ipsis conscripta noscuntur. THEODORETUS, lib. I, cap. 7, p. 24. CAPUT VI. Relatio Eustathii Antiochiae episcopi de Nicaeno concilio. Eustathius itaque Antiochenus episcopus, cujus primitus memini, haec de eis retulit, docens 227 quae facta sunt, eorumque redarguens blasphemias, ubi illud etiam proverbiale interpretatur eloquium: Dominus creavit me initio [ed., principium] viarum suarum in opera sua (Prov. VIII, 22) . Pergo itaque jam hinc, et ad ea quae gesta sunt. Cum igitur propter haec synodus maxima in Nicaeam venisset urbem, et quaereretur fidei modus, aperta quidem impudentia Eusebius scripturam protulit blasphemiae, quae coram omnibus lecta, repente cladem importabilem causa divisionis audientibus irrogavit: confusionem tamen incurabilem suo providit auctori. Cumque officina capta fuisset, indubitanter Eusebii,", + "candidate_score": 0.653815, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_7_9", + "bdc_text": "At nunc ( quae nostri saeculi vanitas est , contrarium audio . Fama enim est , convenisse nuper theologis praecipuos omnes et communi qui deliberatione vastum conscribere centonem , in quo ipsis Witebergensium fundamentum ad confirmandas suas blasphemias foedissime abutant . Quanquam igitur haec nova certamina me miris modis excruciant ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_190", + "psc_text": "Et clarius jam ac breviter conscripserunt consubstantialem Patri Filium. Omnia namque praedicta hanc significationem habent. Murmuratio siquidem eorum, quasi verba haec non fuissent ex Scripturarum auctoritate prolata, per eos quoque inanis esse convincitur. Ex non scripto namque ipsi impie proferentes, quippe quod nusquam penitus invenitur, ex non exstantibus; et, fuit aliquando quando non fuit, alios culpant: propterea ex non scriptis sermonibus, pie tamen intellectis damnati sunt. Ipsi namque veluti de stercore reperientes [ ed., Niv. et Frob., repentes], haec vere de terra locuti sunt. Verum episcopi non sibimet adinvenientes verba, sed habentes haec a Patribus, testimonia conscripserunt. Veteres enim sacerdotes ante eos pene centum triginta magnae Romae civitatisque nostrae accusaverunt omnes qui dicunt facturam aut creaturam esse Filium, et non consubstantialem Patri. Et hoc sciebat Eusebius Caesariensis episcopus, qui primum defendebat Arianorum sectam, novissime vero subscripsit Nicaeno concilio. Scripsit autem et civibus suis, confirmans, quia et antiquorum aliquos doctos et", + "candidate_score": 0.653558, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_26_28", + "bdc_text": "Tui studiosissimus Ioannes Conradus Ulmerus . Carmine ex epistola tua desumpto mihi et amicis tam ludere volui , perversis ingeniis epistolam tua aesumpto , mihi et quotilis magistratus ludere moli . S. d. S. ecclesiae antistiti Bindelissimoque , ecclesiae Tiguri d. Henricus Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti fidelissimo , amico et patri suo in Christo summe colendo .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_141", + "psc_text": "sarciendo calumnias: quoniam aeternum et ante saecula Filium, et cum Patre aequi honoris ejusdemque substantiae praedicabant. Hanc igitur Eusebius dum suscepisset epistolam, et ipse venenum suae impietatis evomuit, scribens hoc modo Paulino episcopo Tyri. THEODORETUS, lib. I, cap. 5, p. 20. CAPUT XVI. Epistola Eusebii ad Paulinum episcopum Tyri. Domino meo Paulino Eusebius in Domino salutem. Neque domini mei Eusebii studium pro veritate verbi tacitum est, sed usque ad nos pervenit, neque tuum, domine, super hac causa silentium. Et, ut consequens erat, de domino quidem meo Eusebio laetati sumus: de te vero tristamur, arbitrantes taciturnitatem tanti viri nostram esse devictionem [ mss. et edit. V., devotionem]. Quapropter rogo te scientem quoniam indecens est virum sapientem alia sapere, et tacere veritatem, ut spirituali ratione commotus ad scribendum de hujusmodi rebus incipias; cum et tibi sit utile et audientibus te: maxime dum per consequentiam scripturae, et vestigia sermonum ejus, et voluntatis [", + "candidate_score": 0.649596, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_6_8", + "bdc_text": "Scripseram ante hoc tempus Wirtebergensibus intermissionem dictum fuisse , quid contra Witebergenses vel publice loqueri vel etiam scriberent . At nunc ( quae nostri saeculi vanitas est , contrarium audio . Fama enim est , convenisse nuper theologis praecipuos omnes et communi qui deliberatione vastum conscribere centonem , in quo ipsis Witebergensium fundamentum ad confirmandas suas blasphemias foedissime abutant .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_772", + "psc_text": "Creatorem. Sed haec quidem et quaecunque his similia celant Manetis vesaniae participes, ut iste praedicabat, ab Ecclesia segregati sunt: quia quidam maledictum asserunt pactum; quidam vero cum mulieribus non lege [ ed. V., non longe] cohabitantes, contra legem vivunt. Et propterea dicunt remotius esse vivendum, celantes dogmatum blasphemiam. Est tamen eis habitatio arrogantiae plena, et pharisaicae propago doctrinae. Nam illi animarum et corporum medicum accusabant in templo, dicentes apostolis: Ut quid cum publicanis et peccatoribus manducat magister vester (Luc. V, 30) ? Et per prophetam de talibus dicit Deus: Qui dicunt, mundus sum, noli me tangere, isti fumus erunt in furore meo, ignis ardens tota die (Isai. LXV, 5) . Sed horum stultitiam redarguere praesentis temporis non est; quapropter ad narrationem reliquam procedamus. THEODORETUS, lib. IV, cap. 6. Edit. Christ. Vales. cap. 10, p. 162. Ea tempestate Messalianorum, quos Εὐχήτας, id est Orantes, appellant, haeresis est exorta. Vocantur autem et", + "candidate_score": 0.647876, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_6_8", + "bdc_text": "Scripseram ante hoc tempus Wirtebergensibus intermissionem dictum fuisse , quid contra Witebergenses vel publice loqueri vel etiam scriberent . At nunc ( quae nostri saeculi vanitas est , contrarium audio . Fama enim est , convenisse nuper theologis praecipuos omnes et communi qui deliberatione vastum conscribere centonem , in quo ipsis Witebergensium fundamentum ad confirmandas suas blasphemias foedissime abutant .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_183", + "psc_text": "dictantes, quae hactenus in Ecclesiis permanet, et subscriptionibus roborantes, solvere concilium. Dolose tamen et non salubriter praedicti viri in fidei termino consenserunt; ut testantur tam quae postea ab eis machinata sunt contra pietatis propugnatores, quam quae ab ipsis conscripta noscuntur. THEODORETUS, lib. I, cap. 7, p. 24. CAPUT VI. Relatio Eustathii Antiochiae episcopi de Nicaeno concilio. Eustathius itaque Antiochenus episcopus, cujus primitus memini, haec de eis retulit, docens 227 quae facta sunt, eorumque redarguens blasphemias, ubi illud etiam proverbiale interpretatur eloquium: Dominus creavit me initio [ed., principium] viarum suarum in opera sua (Prov. VIII, 22) . Pergo itaque jam hinc, et ad ea quae gesta sunt. Cum igitur propter haec synodus maxima in Nicaeam venisset urbem, et quaereretur fidei modus, aperta quidem impudentia Eusebius scripturam protulit blasphemiae, quae coram omnibus lecta, repente cladem importabilem causa divisionis audientibus irrogavit: confusionem tamen incurabilem suo providit auctori. Cumque officina capta fuisset, indubitanter Eusebii,", + "candidate_score": 0.647625, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_8", + "bdc_text": "Fama enim est , convenisse nuper theologis praecipuos omnes et communi qui deliberatione vastum conscribere centonem , in quo ipsis Witebergensium fundamentum ad confirmandas suas blasphemias foedissime abutant .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_441", + "psc_text": "voluntate convenerunt praesentes episcopi et senatorum non pauci, quos praeceperat adesse disputationi princeps. Inter quos restitit Photino Sabinus, Ecclesiae tunc Ancyrae praesul, exceptoribus voces eorum conscribentibus. Magnaque certamina sermonum inter utramque partem facta noscuntur, victusque Photinus damnatus est. Et in fuga consistens, de caetero libros utraque lingua conficiebat, quoniam neque Latino sermone videbatur ignarus. Scripsit quoque contra omnes haereses, proprium studens dogma firmare. Et de Photino quidem haec dicta sufficiant. Sciendum tamen quoniam Sirmio convenientes episcopi, poenitentia ducti sunt in expositione fidei Latina lingua prolatae. Post editionem namque sibi eam contrariam judicabant. Quam studuerunt ab episcopis qui eam jam subscripserant reddi, quoniam celabatur [ ms. Santheod., celebrabatur] a plurimis. Imperator autem edictis quaeri praecepit editionem ipsam, supplicium minatus si quis eam celasse comperiretur. Sed neque terror destruere potuit quod semel fuerat institutum, eo quod apud multos haberetur. Et de his quidem ista dixisse sufficiat. SOCRATES. lib. II, cap. 25, edit.", + "candidate_score": 0.645905, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_8", + "bdc_text": "Fama enim est , convenisse nuper theologis praecipuos omnes et communi qui deliberatione vastum conscribere centonem , in quo ipsis Witebergensium fundamentum ad confirmandas suas blasphemias foedissime abutant .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_440", + "psc_text": "Apex autem totius fidei et firmamentum est, ut Trinitas servetur semper, sicut in Evangelio legimus: Euntes docete omnes gentes, baptizantes eos in nomine Patris, et Filii, et Spiritus sancti (Matth. XXVIII, 19) . Integer autem atque perfectus est numerus Trinitatis. Paracletus vero Spiritus sanctus per Filium missus, venit secundum promissionem, ut apostolos et omnes credentes sanctificaret. His igitur explanationibus, etiam post damnationem, Photinum consentire et subscribere suadebant, promittentes ei reddere episcopatum, si per poenitentiam anathematizaret dogma quod ipse compererat, et in eorum sententia consonaret. Ille vero eorum quidem propositum non suscepit; sed provocavit eos ad disputandum. Quapropter definito die imperatoris voluntate convenerunt praesentes episcopi et senatorum non pauci, quos praeceperat adesse disputationi princeps. Inter quos restitit Photino Sabinus, Ecclesiae tunc Ancyrae praesul, exceptoribus voces eorum conscribentibus. Magnaque certamina sermonum inter utramque partem facta noscuntur, victusque Photinus damnatus est. Et in fuga consistens, de caetero libros utraque lingua conficiebat, quoniam neque", + "candidate_score": 0.639652, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_8", + "bdc_text": "Fama enim est , convenisse nuper theologis praecipuos omnes et communi qui deliberatione vastum conscribere centonem , in quo ipsis Witebergensium fundamentum ad confirmandas suas blasphemias foedissime abutant .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_453", + "psc_text": "studio laborabat ut Occidentales episcopi consentirent eis qui consubstantialem esse Patri Filium denegabant. Et hoc faciebat, nolens a primordio aperte vim facere, sed eis callide suadere, ut decreto contra Athanasium ab Orientalibus episcopis habito consentirent. Sperabat enim quia si communi decreto damnaretur Athanasius, facilius suam voluntatem in religione [ ed. V. et Frob., regione] compleret. SOZOMEN., lib. IV, cap. 7. Edit. Christ. Vales. cap. 8, p. 546. Tunc igitur in Italiam convenerunt episcopi Orientalium non multi, quoniam plurimos eorum aut senectus aut itineris longitudo prohibuit. Occidentalium vero ultra trecentos, ut praecepto principis concilium Mediolani celebraretur: ubi convenientes Orientales, ante omnia contra Athanasium decretum fieri commune poscebant, ut hoc facto penitus ei aditus Alexandriae clauderetur. Quod cum sensissent Paulinus Gallicanae Treviris, Dionysius Albae metropolis Italorum, et Eusebius Vercellensis episcopi, quia ad destructionem fidei Orientales contra Athanasium agere molirentur: surgentes magna voce clamabant dolum et circumventionem per ea quae gerebantur, Christianitatis dogmatibus", + "candidate_score": 0.637744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_28", + "bdc_text": "S. d. S. ecclesiae antistiti Bindelissimoque , ecclesiae Tiguri d. Henricus Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti fidelissimo , amico et patri suo in Christo summe colendo .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_478", + "psc_text": "18 et 19, p. 97. CAPUT XXI. Epistola concilii Ariminensis orthodoxorum episcoporum ad imperatorem Constantium. Divina jussione et praecepto pietatis tuae, olim dogmatizata confidimus. In Ariminum namque ex universis Occidentalibus civitatibus omnes convenimus simul episcopi, ut et fides catholicae cognosceretur Ecclesiae, et qui contraria sapiunt panderentur. Multum namque disceptantibus nobis invenimus optimum esse statutam fidem antiquitus permanere, quam etiam prophetae, evangelistae, nec non apostoli per Jesum Christum Dominum nostrum praedicasse noscuntur (qui et tui regni protector, tuaeque salutis auxiliator est), quatenus hanc tenentes custodiamus, et custodientes ad finem usque servemus. Incongruum enim nefariumque videtur ex his quae recte justeque definita sunt aliquid permutare, id est horum quae Nicaeae communiter cum gloriosissimo Constantino tuo patre et imperatore deliberata atque defixa sunt. Quorum doctrina atque sensus discurrit, et praedicatus est in omnium hominum auditus et mentes. Haec fides sola Arianam haeresim expugnavit et perdidit; per quam non illa sola, sed etiam reliquae", + "candidate_score": 0.628789, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones", + "max_score": 0.68953, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_11_13", + "bdc_text": "Cogentur enim Saxones tandem eum librum , quem priorem scripto Germanico pollicentur , propugnandae orthodoxae quod ad me salutem in publicum proferre atque ita forsitan et quod vere sentiis ut liberius magisque intrepide literi , ut eo magis veritus elucescat et adversariorum factum dedico , quod identius , ideoque dei singulari consilio monus perveni , quotquam propositiones tuae , in ipsius electoris veritas , utcunque fuit . Triumphabit haud dubie tandem veritas , utcunque furiae Ienenses et Brentianae insaniant . ecclesiae nostrae prae significio , tuam , obsequuti sunt , libenter scholae in omnibus vestrae posthac , quam humanitatem orantes , ut ipsi memporis , posthac quoque tua opera et consilio adesse digna veneris .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_739", + "psc_text": "Veritas; quando si ipse Moyses apparuisset nobis atque dixisset, Hoc cogitavi; nec sic eam videremus, sed crederemus? Non itaque supra quam scriptum est, unus pro altero infletur adversus alterum (I Cor. IV, 6). Diligamus Dominum Deum nostrum ex toto corde, et ex tota anima, et ex tota mente nostra, et proximum nostrum sicut nosmetipsos (Deut. VI, 5; Matth. XXII, 37). Propter quae duo praecepta charitatis sensisse Moysen, quidquid in illis Libris sensit, nisi crediderimus; mendacem faciemus Dominum, cum de animo conservi aliter quam ille docuit opinamur. Jam vide quam stultum sit in tanta copia verissimarum sententiarum, quae de illis verbis erui possunt temere affirmare, quam earum Moyses potissimum senserit; et perniciosis contentionibus ipsam offendere charitatem, propter quam dixit omnia, cujus dicta conamur exponere. CAPUT XXVI. Qui sermo deceat Scripturam. 36. Et tamen ego, Deus meus celsitudo humilitatis meae, et requies laboris mei, qui audis confessiones meas, et dimittis peccata mea;", + "candidate_score": 0.68953, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_11", + "bdc_text": "Cogentur enim Saxones tandem eum librum , quem priorem scripto Germanico pollicentur , propugnandae orthodoxae quod ad me salutem in publicum proferre atque ita forsitan et quod vere sentiis ut liberius magisque intrepide literi , ut eo magis veritus elucescat et adversariorum factum dedico , quod identius , ideoque dei singulari consilio monus perveni , quotquam propositiones tuae , in ipsius electoris veritas , utcunque fuit .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_739", + "psc_text": "Veritas; quando si ipse Moyses apparuisset nobis atque dixisset, Hoc cogitavi; nec sic eam videremus, sed crederemus? Non itaque supra quam scriptum est, unus pro altero infletur adversus alterum (I Cor. IV, 6). Diligamus Dominum Deum nostrum ex toto corde, et ex tota anima, et ex tota mente nostra, et proximum nostrum sicut nosmetipsos (Deut. VI, 5; Matth. XXII, 37). Propter quae duo praecepta charitatis sensisse Moysen, quidquid in illis Libris sensit, nisi crediderimus; mendacem faciemus Dominum, cum de animo conservi aliter quam ille docuit opinamur. Jam vide quam stultum sit in tanta copia verissimarum sententiarum, quae de illis verbis erui possunt temere affirmare, quam earum Moyses potissimum senserit; et perniciosis contentionibus ipsam offendere charitatem, propter quam dixit omnia, cujus dicta conamur exponere. CAPUT XXVI. Qui sermo deceat Scripturam. 36. Et tamen ego, Deus meus celsitudo humilitatis meae, et requies laboris mei, qui audis confessiones meas, et dimittis peccata mea;", + "candidate_score": 0.679537, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_9_11", + "bdc_text": "Quanquam igitur haec nova certamina me miris modis excruciant ; spero tamen inter mihi optimos viros melius probatos multosque simplices et rudes veram sententiam hac ratione magis magisque confirmatos iri . Cogentur enim Saxones tandem eum librum , quem priorem scripto Germanico pollicentur , propugnandae orthodoxae quod ad me salutem in publicum proferre atque ita forsitan et quod vere sentiis ut liberius magisque intrepide literi , ut eo magis veritus elucescat et adversariorum factum dedico , quod identius , ideoque dei singulari consilio monus perveni , quotquam propositiones tuae , in ipsius electoris veritas , utcunque fuit .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_237", + "psc_text": "meum simul cum verbis quae diligebam, res etiam quas negligebam. Neque enim ea dirimere poteram. Et dum cor aperirem ad excipiendum quam diserte diceret, pariter intrabat et quam vere diceret, gradatim quidem. Nam primo etiam ipsa defendi posse mihi jam coeperant videri, et fidem catholicam, pro qua nihil posse dici adversus oppugnantes Manichaeos putaveram, jam non impudenter asseri existimabam; maxime audito uno atque altero, et saepius aenigmate soluto de Scriptis veteribus: ubi, cum ad litteram acciperem, occidebar. Spiritualiter itaque plerisque illorum librorum expositis locis, jam reprehendebam desperationem meam, illam duntaxat qua credideram Legem et Prophetas detestantibus atque irridentibus resisti omnino non posse. Nec tamen jam ideo mihi catholicam viam tenendam esse sentiebam, quia et ipsa poterat habere doctos assertores suos qui copiose et non absurde objecta refellerent; nec ideo jam damnandum illud quod tenebam, quia defensionis partes aequabantur. Ita enim Catholica non mihi victa videbatur, ut nondum etiam victrix appareret.", + "candidate_score": 0.678179, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_11", + "bdc_text": "Cogentur enim Saxones tandem eum librum , quem priorem scripto Germanico pollicentur , propugnandae orthodoxae quod ad me salutem in publicum proferre atque ita forsitan et quod vere sentiis ut liberius magisque intrepide literi , ut eo magis veritus elucescat et adversariorum factum dedico , quod identius , ideoque dei singulari consilio monus perveni , quotquam propositiones tuae , in ipsius electoris veritas , utcunque fuit .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_756", + "psc_text": "per quem dicta sunt, unam fortassis ex multis veris sententiam cogitavit? Quod si ita est, sit igitur illa quam cogitavit caeteris excelsior. Nobis autem, Domine, aut ipsam demonstra, aut quam placet alteram veram; ut sive nobis hoc quod etiam illi homini tuo, sive aliud ex eorumdem verborum occasione patefacias, tu tamen pascas, non error illudat. Ecce, Domine Deus meus, quam multa de paucis verbis, quam multa, oro te, scripsimus? Quae nostrae vires, quae tempora omnibus Libris tuis ad istum modum sufficient? Sine itaque me brevius in eis confiteri tibi, et eligere unum aliquid quod tu inspiraveris verum, certum et bonum etiamsi multa occurrerint, ubi multa occurrere poterunt; ea fide confessionis meae, ut si hoc dixero quod sensit minister tuus, recte atque optime; id enim conari me oportet: quod si assecutus non fuero, id tamen dicam quod mihi per ejus verba Veritas tua dicere voluerit, quae illi quoque dixit quod voluit.", + "candidate_score": 0.66621, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_11", + "bdc_text": "Cogentur enim Saxones tandem eum librum , quem priorem scripto Germanico pollicentur , propugnandae orthodoxae quod ad me salutem in publicum proferre atque ita forsitan et quod vere sentiis ut liberius magisque intrepide literi , ut eo magis veritus elucescat et adversariorum factum dedico , quod identius , ideoque dei singulari consilio monus perveni , quotquam propositiones tuae , in ipsius electoris veritas , utcunque fuit .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_753", + "psc_text": "bonae spei parvulos haec verba Libri tui non territant, alta humiliter, et pauca copiose. Sed omnes quos in eis verbis vera cernere ac dicere fateor, diligamus nos invicem, pariterque diligamus te Deum nostrum fontem veritatis, si non vana, sed ipsam sitimus; eumdemque famulum tuum Scripturae hujus dispensatorem, Spiritu tuo plenum ita honoremus, ut hoc eum te revelante cum haec scriberet attendisse credamus, quod in eis maxime et luce veritatis, et fruge utilitatis excellit. CAPUT XXXI. Sensisse putandus est Moyses quidquid veri potest in ipsius verbis inveniri. 42. Ita cum alius dixerit, Hoc sensit quod ego; et alius, Imo illud quod ego; religiosius me arbitror dicere, Cur non utrumque potius, si utrumque potius, si utrumque verum est? Et si quid tertium, et si quid quartum, et si quid omnino aliud verum quispiam in his verbis videt; cur non illa omnia vidisse credatur, per quem unus Deus sacras Litteras vera et diversa", + "candidate_score": 0.664693, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_11", + "bdc_text": "Cogentur enim Saxones tandem eum librum , quem priorem scripto Germanico pollicentur , propugnandae orthodoxae quod ad me salutem in publicum proferre atque ita forsitan et quod vere sentiis ut liberius magisque intrepide literi , ut eo magis veritus elucescat et adversariorum factum dedico , quod identius , ideoque dei singulari consilio monus perveni , quotquam propositiones tuae , in ipsius electoris veritas , utcunque fuit .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_237", + "psc_text": "meum simul cum verbis quae diligebam, res etiam quas negligebam. Neque enim ea dirimere poteram. Et dum cor aperirem ad excipiendum quam diserte diceret, pariter intrabat et quam vere diceret, gradatim quidem. Nam primo etiam ipsa defendi posse mihi jam coeperant videri, et fidem catholicam, pro qua nihil posse dici adversus oppugnantes Manichaeos putaveram, jam non impudenter asseri existimabam; maxime audito uno atque altero, et saepius aenigmate soluto de Scriptis veteribus: ubi, cum ad litteram acciperem, occidebar. Spiritualiter itaque plerisque illorum librorum expositis locis, jam reprehendebam desperationem meam, illam duntaxat qua credideram Legem et Prophetas detestantibus atque irridentibus resisti omnino non posse. Nec tamen jam ideo mihi catholicam viam tenendam esse sentiebam, quia et ipsa poterat habere doctos assertores suos qui copiose et non absurde objecta refellerent; nec ideo jam damnandum illud quod tenebam, quia defensionis partes aequabantur. Ita enim Catholica non mihi victa videbatur, ut nondum etiam victrix appareret.", + "candidate_score": 0.664349, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_14_16", + "bdc_text": "Librum , anonymum de authoritate verbi utcunque in linguam , ut in Germanis eorum , horis sanctissimis quem et per eundem Germanis communionem converti , ut de eo , quicquid visum fuerit , inspici enim , quas offero , ut scilicet cunque mea quid visum fuerit , libere statuas . Cupio , ut qualicem pontificios per eiusmodi prodesse simpliciorum et rudibus , qui in nobilem in modum demendantur ; nata et strophas in Isera .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_365", + "psc_text": "homini: Ecce pietas est sapientia (Job XXVIII, 28) ; et, Noli velle videri sapiens (Prov. III, 7) , quoniam dicentes se esse sapientes stulti facti sunt (Rom. I, 21, 22) . Et inveneram jam bonam margaritam; et venditis omnibus quae haberem, emenda erat, et dubitabam (Matth. XIII, 46). CAPUT II. De Victorino rhetore ad fidem converso. 3. Perrexi ergo ad Simplicianum, patrem in accipienda gratia tua tunc episcopi Ambrosii, et quem vere ut patrem diligebat. Narravi ei circuitus erroris mei. Ubi autem commemoravi legisse me quosdam libros Platonicorum, quos Victorinus quondam rhetor urbis Romae, quem christianum defunctum esse audieram, in latinam linguam transtulisset; gratulatus est mihi quod non in aliorum philosophorum scripta incidissem, plena fallaciarum et deceptionum secundum elementa hujus mundi (Coloss. II, 8): in istis autem, omnibus modis insinuari Deum et ejus Verbum. Deinde, ut me exhortaretur ad humilitatem Christi, sapientibus absconditam et revelatam parvulis (Matth. XI, 25), Victorinum", + "candidate_score": 0.659019, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_15", + "bdc_text": "Cupio , ut qualicem pontificios per eiusmodi prodesse simpliciorum et rudibus , qui in nobilem in modum demendantur ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_258", + "psc_text": "et per ipsam te quaeri voluisses. Jam enim absurditatem quae me in illis Litteris solebat offendere, cum multa ex eis probabiliter exposita audissem, ad sacramentorum altitudinem referebam: eoque mihi illa venerabilior et sacrosancta fide dignior apparebat auctoritas, quo et omnibus ad legendum esset in promptu, et secreti sui dignitatem in intellectu profundiore servaret; verbis apertissimis et humillimo genere loquendi se cunctis praebens, et exercens intentionem eorum, qui non sunt leves corde: ut exciperet omnes populari sinu, et per angusta foramina paucos ad te trajiceret, multo tamen plures, quam si nec tanto apice auctoritatis emineret, nec turbas gremio sanctae humilitatis hauriret. Cogitabam haec, et aderas mihi; suspirabam, et audiebas me: fluctuabam, et gubernabas me; ibam per viam saeculi latam, nec deserebas. CAPUT VI. De miseria ambitiosorum, adducto exemplo mendici laetantis. 9. Inhiabam honoribus, lucris, conjugio; et tu irridebas. Patiebar in eis cupiditatibus amarissimas difficultates, te propitio tanto magis, quanto minus sinebas", + "candidate_score": 0.655421, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_15_17", + "bdc_text": "Cupio , ut qualicem pontificios per eiusmodi prodesse simpliciorum et rudibus , qui in nobilem in modum demendantur ; nata et strophas in Isera . quo in nosque tempore dixerintur .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_258", + "psc_text": "et per ipsam te quaeri voluisses. Jam enim absurditatem quae me in illis Litteris solebat offendere, cum multa ex eis probabiliter exposita audissem, ad sacramentorum altitudinem referebam: eoque mihi illa venerabilior et sacrosancta fide dignior apparebat auctoritas, quo et omnibus ad legendum esset in promptu, et secreti sui dignitatem in intellectu profundiore servaret; verbis apertissimis et humillimo genere loquendi se cunctis praebens, et exercens intentionem eorum, qui non sunt leves corde: ut exciperet omnes populari sinu, et per angusta foramina paucos ad te trajiceret, multo tamen plures, quam si nec tanto apice auctoritatis emineret, nec turbas gremio sanctae humilitatis hauriret. Cogitabam haec, et aderas mihi; suspirabam, et audiebas me: fluctuabam, et gubernabas me; ibam per viam saeculi latam, nec deserebas. CAPUT VI. De miseria ambitiosorum, adducto exemplo mendici laetantis. 9. Inhiabam honoribus, lucris, conjugio; et tu irridebas. Patiebar in eis cupiditatibus amarissimas difficultates, te propitio tanto magis, quanto minus sinebas", + "candidate_score": 0.650241, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_19", + "bdc_text": "Te rogo , voluptati simplicioribus scire , certiora asscribas .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_353", + "psc_text": "contemplari non sinerer, certus esse te, et infinitum esse, nec tamen per locos finitos infinitosve diffundi; et vere te esse qui semper idem ipse esses, ex nulla parte nulloque motu aliter aut aliter; caetera vero ex te esse omnia, hoc solo firmissimo documento, quia sunt: certus quidem in istis eram, nimis tamen infirmus ad fruendum te. Garriebam plane quasi peritus, et nisi in Christo Salvatore nostro viam tuam quaererem, non peritus, sed periturus essem. Jam enim coeperam velle videri sapiens, plenus poena mea: et non flebam, insuper et inflabar scientia. Ubi enim erat illa aedificans charitas a fundamento humilitatis, quod est Christus Jesus? Aut quando illi libri docerent me eam? In quos me propterea, priusquam Scripturas tuas considerarem, credo voluisti incurrere, ut imprimeretur memoriae meae quomodo ex eis affectus essem: et cum postea in libris tuis mansuefactus essem, et curantibus digitis tuis contrectarentur vulnera mea; discernerem atque distinguerem quid interesset", + "candidate_score": 0.630394, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_10", + "bdc_text": "spero tamen inter mihi optimos viros melius probatos multosque simplices et rudes veram sententiam hac ratione magis magisque confirmatos iri .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_207", + "psc_text": "me objectis deficiebant, illum mihi promittebant, cujus adventu collatoque colloquio facillime mihi haec, et si qua forte majora quaererem, enodatissime expedirentur. Ergo ubi venit, expertus sum hominem gratum et jucundum verbis, et ea ipsa quae illi solent dicere, multo suavius garrientem. Sed quid ad meam sitim pretiosiorum poculorum decentissimus ministrator? Jam rebus talibus satiatae erant aures meae; nec ideo mihi meliora videbantur, quia melius dicebantur; nec ideo vera quia diserta; nec ideo sapiens anima, quia vultus congruus et decorum eloquium. Illi autem qui eum mihi promittebant, non boni rerum existimatores erant; et ideo illis videbatur prudens et sapiens, quia delectabat eos loquens. Sensi autem aliud genus hominum etiam veritatem habere suspectam, et ei nolle acquiescere si compto atque uberi sermone promeretur. Me autem jam docueras, Deus meus, miris et occultis modis; et propterea credo quod tu me docueris, quoniam verum est, nec quisquam praeter te alius est doctor veri, ubicumque", + "candidate_score": 0.629473, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_9", + "bdc_text": "Quanquam igitur haec nova certamina me miris modis excruciant ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_409", + "psc_text": "discerpitur gravi molestia, dum illud veritate praeponit, hoc familiaritate non ponit. CAPUT XI. Lucta spiritus et carnis in Augustino. 25. Sic aegrotabam et excruciabar accusans memetipsum solito acerbius nimis, ac volvens et versans me in vinculo meo, donec abrumperetur totum quo jam exiguo tenebar, sed tenebar tamen. Et instabas tu in occultis meis. Domine, severa misericordia, flagella ingeminans timoris et pudoris, ne rursus cessarem, et non abrumperetur idipsum exiguum et tenue quod remanserat; et revalesceret iterum, et me robustius alligaret. Dicebam enim apud me intus: Ecce modo fiat, modo fiat. Et cum verbo jam ibam in placitum. Jam pene faciebam, et non faciebam: nec relabebar tamen in pristina, sed de proximo stabam, et respirabam. Et item conabar, et paulo minus ibi eram, et paulo minus jamjamque attingebam et tenebam; et non ibi eram, nec attingebam, nec tenebam, haesitans mori morti, et vitae vivere; plusque in me valebat deterius inolitum, quam", + "candidate_score": 0.617824, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_9", + "bdc_text": "Quanquam igitur haec nova certamina me miris modis excruciant ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_289", + "psc_text": "me jam conjugatum Baptismus salutaris ablueret, quo me in dies gaudebat aptari, et vota sua ac promissa tua in mea fide compleri animadvertebat. Cum sane et rogatu meo et desiderio suo, forti clamore cordis abs te deprecaretur quotidie, ut ei per visum ostenderes aliquid de futuro matrimonio meo; nunquam voluisti. Et videbat quaedam vana et phantastica, quo cogebat impetus de hac re satagentis humani spiritus, et narrabat mihi, non cum fiducia qua solebat, cum tu demonstrares ei, sed contemnens ea. Dicebat enim discernere se nescio quo sapore, quem verbis explicare non poterat, quid interesset inter revelantem te, et animam suam somniantem. Instabatur tamen, et puella petebatur, cujus aetas ferme biennio minus quam nubilis erat; et quia ea placebat, exspectabatur. CAPUT XIV. De vita communi agenda cum amicis deliberat. 24. Et multi amici agitaveramus animo, et colloquentes ac detestantes turbulentas humanae vitae molestias, pene jam firmaveramus remoti a turbis otiose vivere:", + "candidate_score": 0.617028, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1", + "max_score": 0.689021, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_11_13", + "bdc_text": "Cogentur enim Saxones tandem eum librum , quem priorem scripto Germanico pollicentur , propugnandae orthodoxae quod ad me salutem in publicum proferre atque ita forsitan et quod vere sentiis ut liberius magisque intrepide literi , ut eo magis veritus elucescat et adversariorum factum dedico , quod identius , ideoque dei singulari consilio monus perveni , quotquam propositiones tuae , in ipsius electoris veritas , utcunque fuit . Triumphabit haud dubie tandem veritas , utcunque furiae Ienenses et Brentianae insaniant . ecclesiae nostrae prae significio , tuam , obsequuti sunt , libenter scholae in omnibus vestrae posthac , quam humanitatem orantes , ut ipsi memporis , posthac quoque tua opera et consilio adesse digna veneris .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_575", + "psc_text": "in ras.) M, per eaque CDa omnibus locis] omni benedicis H seruat ecclesia, nec tamen commemorari omnia potuerunt, sed satis ad inquisita responsum est. quorum librorum prior epistula est — habet quippe in capite, quis ad quem scribatsed ideo inter libros adnumeratur hoc opus, quoniam sequens, qui nomina nostra non habet, multo est prolixior et in eo multo plura tractantur. § 2 In primo ergo, quod de manna dixi: quia unicuique secundum propriam uoluntatem in ore sapiebat, non mihi occurrit, unde possit probari, nisi ex libro Sapientiae, quem Iudaei non recipiunt in auctoritatem canonicam. quod tamen fidelibus potuit prouenire, non illis aduersus deum murmuratoribus, qui profecto alias escas non desiderarent, si hoc eis saperet manna, quod uellent. § 3 Hoc opus sic incipit: Ad ea, quae me interrogasti. CAPVT XLVII. DE OPERE MONACHORVM LIBER VNVS. § 1 Vt de opere monachorum librum scriberem, illa necessitas conpulit, quod cum apud Carthaginem", + "candidate_score": 0.689021, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_12_14", + "bdc_text": "Triumphabit haud dubie tandem veritas , utcunque furiae Ienenses et Brentianae insaniant . ecclesiae nostrae prae significio , tuam , obsequuti sunt , libenter scholae in omnibus vestrae posthac , quam humanitatem orantes , ut ipsi memporis , posthac quoque tua opera et consilio adesse digna veneris . Librum , anonymum de authoritate verbi utcunque in linguam , ut in Germanis eorum , horis sanctissimis quem et per eundem Germanis communionem converti , ut de eo , quicquid visum fuerit , inspici enim , quas offero , ut scilicet cunque mea quid visum fuerit , libere statuas .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_575", + "psc_text": "in ras.) M, per eaque CDa omnibus locis] omni benedicis H seruat ecclesia, nec tamen commemorari omnia potuerunt, sed satis ad inquisita responsum est. quorum librorum prior epistula est — habet quippe in capite, quis ad quem scribatsed ideo inter libros adnumeratur hoc opus, quoniam sequens, qui nomina nostra non habet, multo est prolixior et in eo multo plura tractantur. § 2 In primo ergo, quod de manna dixi: quia unicuique secundum propriam uoluntatem in ore sapiebat, non mihi occurrit, unde possit probari, nisi ex libro Sapientiae, quem Iudaei non recipiunt in auctoritatem canonicam. quod tamen fidelibus potuit prouenire, non illis aduersus deum murmuratoribus, qui profecto alias escas non desiderarent, si hoc eis saperet manna, quod uellent. § 3 Hoc opus sic incipit: Ad ea, quae me interrogasti. CAPVT XLVII. DE OPERE MONACHORVM LIBER VNVS. § 1 Vt de opere monachorum librum scriberem, illa necessitas conpulit, quod cum apud Carthaginem", + "candidate_score": 0.669869, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_19_21", + "bdc_text": "Te rogo , voluptati simplicioribus scire , certiora asscribas . Est enim voluptanti implicioribus scire , quo quisque saeculo scripserit . reverenter , omnes symmystas , etc.", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_30", + "psc_text": "F 2 spe* D saeculario 01Dt, saeculari 02 3 literarum GH consuetudineiu C, consuitudiue D scribsi HP 4 discribentium M, disscribentium E, & scribentium H atque legentium om. R 5 nonnullis (i ex u corr.) C ignuscatur ClV, ignuscantur Bl uel-ignoscatur om. HR si] si nonnullis P ignuscatur C1 6 inhereat H quicumque (i ex ae corr.) Q lectoris ClDl 7 i*mitentur (n ras.) C imitentur me B enlff' proficiuentem (sc ras.) M, profici (ente m. 2) C 8 inueniet (et in. ras.) V, (add. m. 2) Q scribendo om. P proficerim DzMQIY, proficerem Dx, procerem 01 quisquis] qQo quia H, si quisquis Q1 9 opuscola C* i i scribta P legeret (egeret m. 2 in ras.) C 10 opere] offerre CD1 quantum G in ras. potuero Bla procurabo JS1 ut om. QL 11 nouerim H EXPLIC PROLOGUS; sequuntur capitula V, INCIPIT LIB. RETRACT. II. SCI AGUST H; in reliquis", + "candidate_score": 0.638573, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_19_21", + "bdc_text": "Te rogo , voluptati simplicioribus scire , certiora asscribas . Est enim voluptanti implicioribus scire , quo quisque saeculo scripserit . reverenter , omnes symmystas , etc.", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_29", + "psc_text": "v non possum. nec illa sane praetereo, quae catechumenus iam, licet relicta spe, quam terrenam gerebam, sed adhuc saecularium litterarum inflatus consuetudine scripsi, quia et ipsa exierunt in notitiam describentium atque legentium et leguntur utiliter, si nonnullis ignoscatur uel, si non ignoscatur, non tamen inhaereatur erratis. quapropter quicumque ista lecturi sunt, non me imitentur errantem, sed in melius proficientem. inueniet enim fortasse, quomodo scribendo profecerim, quisquis opuscula mea ordine, quo scripta sunt, legerit. quod ut possit, hoc opere, quantum potero, curabo, ut eundem. ordinem nouerit. i 1 praeteraeo P quae] quem E cathecuminus B CDEaGHMQaRa cathecumenua EXSV, catecuminus Qt, catechuminus F 2 spe* D saeculario 01Dt, saeculari 02 3 literarum GH consuetudineiu C, consuitudiue D scribsi HP 4 discribentium M, disscribentium E, & scribentium H atque legentium om. R 5 nonnullis (i ex u corr.) C ignuscatur ClV, ignuscantur Bl uel-ignoscatur om. HR si] si nonnullis P ignuscatur C1 6", + "candidate_score": 0.638116, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Epistolae", + "max_score": 0.688667, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_13_15", + "bdc_text": "ecclesiae nostrae prae significio , tuam , obsequuti sunt , libenter scholae in omnibus vestrae posthac , quam humanitatem orantes , ut ipsi memporis , posthac quoque tua opera et consilio adesse digna veneris . Librum , anonymum de authoritate verbi utcunque in linguam , ut in Germanis eorum , horis sanctissimis quem et per eundem Germanis communionem converti , ut de eo , quicquid visum fuerit , inspici enim , quas offero , ut scilicet cunque mea quid visum fuerit , libere statuas . Cupio , ut qualicem pontificios per eiusmodi prodesse simpliciorum et rudibus , qui in nobilem in modum demendantur ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_732", + "psc_text": "qui apud nos sunt exarchum, sanctitati vestrae suggessi: quandoquidem ne ad vos 952 contenderem, regiarum litterarum vincula retinuerunt, quemadmodum et alios. Et sanctitatem vestram oro ut et paterno affectu illos videat, et sinceras aures vestras illis benignas praebeat, et calumniis vexatam ac sine causa impugnatam senectutem meam studio et providentia vestra dignetur, tum ante omnia fidei insidiis appetitae quam maximam potest curam gerat, paternamque haereditatem Ecclesiis integram custodiat: ut pro his etiam paratas remunerationes a munifico et liberali Domino sanctitas vestra recipiat. 941 Λέοντι ἐπισκόπῳ Ῥώμης. Εἰ Παῦλος τῆς ἀληθείας ὁ κήρυξ, ἡ τοῦ ἁγίου πνεύματος σάλπιγξ, πρὸς τὸν μέγαν ἔδραμε Πέτρον, ὥστε τοῖς ἐν Ἀντιοχείᾳ περὶ τῆς κατὰ νόμον πολιτείας ἀμφισβητοῦσι παρ' αὐτοῦ κομίσαι τὴν λύσιν, πολλῶ μᾶλλον ἡμεῖς οἱ εὐτελεῖς καὶ σμικροὶ, πρὸς τὸν ἀποστολικὸν ὑμῶν τρέχομεν θρόνον. Ὥστε παρ' ὑμῶν λαβεῖν τοῖς τῶν ἐκκλησιῶν ἕλκεσι θεραπείαν. Διὰ πάντα γὰρ ὑμῶν τὸ πρωτεύειν ἁρμόττει. Πολλοῖς γὰρ ὁ ὑμέτερος", + "candidate_score": 0.688667, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_13_15", + "bdc_text": "ecclesiae nostrae prae significio , tuam , obsequuti sunt , libenter scholae in omnibus vestrae posthac , quam humanitatem orantes , ut ipsi memporis , posthac quoque tua opera et consilio adesse digna veneris . Librum , anonymum de authoritate verbi utcunque in linguam , ut in Germanis eorum , horis sanctissimis quem et per eundem Germanis communionem converti , ut de eo , quicquid visum fuerit , inspici enim , quas offero , ut scilicet cunque mea quid visum fuerit , libere statuas . Cupio , ut qualicem pontificios per eiusmodi prodesse simpliciorum et rudibus , qui in nobilem in modum demendantur ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_908", + "psc_text": "Ecclesia, cui te Dominus voluit praesidere, cujusquam talium, ut ante jam scripsimus, nomen ad altare recitetur, quam quid de eis constitui debeat rerum processus ostendat. CAP. III. De commonitorio vero, a clericis dilectionis tuae nobis oblato, necessarium non fuit epistolis quid videretur inserere cum sufficeret legatis cuncta committi, quorum sermone ex omnibus diligentius instrueris. Annitere itaque, frater charissime, ut quae Ecclesiae Dei congruunt, fideliter et efficaciter 1052 cum his fratribus, quos tantae rei idoneos auctores elegimus, exsequaris; praesertim cum ipsa vos causae ratio, spesque divini auxilii cohortentur, et clementissimorum principum tam sancta sit fides, tam religiosa devotio, ut in eis non solum Christianum, sed etiam sacerdotalem experiamur affectum. Qui utique pro ea pietate qua se esse Dei famulos gloriantur, omnes suggestiones vestras fidei catholicae profuturas, dignanter accipient, ut ipsorum quoque opere et pax Christiana reparari, et error impius possit aboleri. Ac si de aliquibus amplius fuerit deliberandum, celeriter ad nos", + "candidate_score": 0.684166, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_3_5", + "bdc_text": "martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova : quae paulo post Beatus ad te Leo remisit . Interim et alia , quae ex Rhetia , Gallia , Anglia et Heidelberga accepisti , amicum communicata legi , quae ad filium Bergensium inter miseras .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_5", + "psc_text": "Dionysii Vat. 5845, et alius, qui in bibliotheca Regis Galliae servatur. In codice Regis Galliae epistola ad Januarium suo loco exhibetur; epistola autem ad Mauros, licet genuina et ipsa sit, ut alias videbimus, cum tamen non fuerit a Dionysio inserta, nuspiam apparet. In Vaticano autem codice 5845 explorate discernuntur additiones quae Dionysio posterius accessere: nam hae omnes non suo loco leguntur insertae, ut in collectione Hadriani factum est, sed post descriptam puram collectionem Dionysii in fine additae deprehenduntur, et inter has legitur epistola ad Mauros, ut in admonitione ad eamdem epistolam fusius explicabitur. Ipsa rubrica titulorum Leonis num. 48 tabulae praemissa, cui tituli totidem et non amplius in corpore ejus codicis respondent, epistolam ad Januarium requirit, epistolam vero ad Mauros, quae in Hadrianeis editionibus num. 49 recensetur, excludit. Hinc sane Cresconius, qui ex puro Dionysio suam collectionem digessit, nihil uspiam refert ex epistola ad Mauros, totam autem epistolam ad Januarium", + "candidate_score": 0.666182, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_3_5", + "bdc_text": "martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova : quae paulo post Beatus ad te Leo remisit . Interim et alia , quae ex Rhetia , Gallia , Anglia et Heidelberga accepisti , amicum communicata legi , quae ad filium Bergensium inter miseras .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_761", + "psc_text": "rei aliqua mentio a Placidia eidem epistolae inserta fuisset. Id autem Romae innotuit ante diem 17 Martii hujus anni 450, quo S. Leo hac de re gratulatus Pulcheriae dedit epistolam 60. Igitur quatuor priores epistolae exaratae fuerunt paulo post diem 22 Februarii, et ante diem 17 Martii anni ejusdem, ac probabilius sub Februarii finem. 5. Cuique epistolae sive a Valentiniano, sive ab Augustis scriptae Quesnellus subjecit epistolam quam Theodosius reddidit. Nos collectionis Chalcedonensis methodum et rationem etiam temporis sequendam putavimus. Ut autem idoneum intervallum tribuatur transmissioni litterarum, Theodosii epistolae in Aprilem referendae videntur, ac propterea post epistolas 60 et 61 scriptas mense Martio easdem locavimus. 6. Quamvis probabilius existimemus omnes has epistolas scriptas fuisse Latine, uti Latine pariter scribebantur leges, etiamsi in Oriente darentur, interiisse tamen credimus originale Latinum, solamque superesse Graecam versionem, et Latina exempla, quae ad nos transmissa fuerunt, esse antiquam interpretationem ex Graeco, eamque ab homine lucubratam", + "candidate_score": 0.665195, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_2_4", + "bdc_text": "Postremas tuas ad me literas datas , clarissime vir etiam pater in domino summe solende , 2 . martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova : quae paulo post Beatus ad te Leo remisit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_761", + "psc_text": "rei aliqua mentio a Placidia eidem epistolae inserta fuisset. Id autem Romae innotuit ante diem 17 Martii hujus anni 450, quo S. Leo hac de re gratulatus Pulcheriae dedit epistolam 60. Igitur quatuor priores epistolae exaratae fuerunt paulo post diem 22 Februarii, et ante diem 17 Martii anni ejusdem, ac probabilius sub Februarii finem. 5. Cuique epistolae sive a Valentiniano, sive ab Augustis scriptae Quesnellus subjecit epistolam quam Theodosius reddidit. Nos collectionis Chalcedonensis methodum et rationem etiam temporis sequendam putavimus. Ut autem idoneum intervallum tribuatur transmissioni litterarum, Theodosii epistolae in Aprilem referendae videntur, ac propterea post epistolas 60 et 61 scriptas mense Martio easdem locavimus. 6. Quamvis probabilius existimemus omnes has epistolas scriptas fuisse Latine, uti Latine pariter scribebantur leges, etiamsi in Oriente darentur, interiisse tamen credimus originale Latinum, solamque superesse Graecam versionem, et Latina exempla, quae ad nos transmissa fuerunt, esse antiquam interpretationem ex Graeco, eamque ab homine lucubratam", + "candidate_score": 0.663384, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_3_5", + "bdc_text": "martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova : quae paulo post Beatus ad te Leo remisit . Interim et alia , quae ex Rhetia , Gallia , Anglia et Heidelberga accepisti , amicum communicata legi , quae ad filium Bergensium inter miseras .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_748", + "psc_text": "Leo habuit illum tractatum, cujus gratia Petronium et Regulum Gallicanos diu se retinuisse scribit epist. 67, ad Ravennium, in quam vide annot. 2 (885 d). Haec quidem Anatolii causa adeo magnum pontifici negotium facessivit, ut quatuor legatos eligendos, instruendos, atque Constantinopolim transmittendos crediderit, quod non exiguam in respondendo dilationem flagitabat: unde nihil mirum si epistolae 69, 70 et 71 quibus hac de ordinatione respondet, datae fuerint mense Julio anni 450. Interim hoc fragmentum excerptum ex Anatolii epistola, quae statim post ejus ordinationem ante finem anni 449 exarata fuit, cum certa dies ac mensis lateat, praemittendum censuimus epistolae Leonis ad Theodosium, quae die 25 Decembris signatur. EPISTOLA LIII, seu EPISTOLAE ANATOLII CONSTANTINOPOLITANI EPISCOPI AD S. LEONEM FRAGMENTUM. De ordinatione sua. 954 Ex epistola ANATOLII Constantinopolitani ad LEONEM Romanum. Etenim piissimus et Christi amans noster imperator Theodosius, qui cuncta in secundis post res ad Deum pertinentes ponit, cum sanctissima Constantinopolitana Ecclesia pastore", + "candidate_score": 0.662667, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_3_5", + "bdc_text": "martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova : quae paulo post Beatus ad te Leo remisit . Interim et alia , quae ex Rhetia , Gallia , Anglia et Heidelberga accepisti , amicum communicata legi , quae ad filium Bergensium inter miseras .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_7", + "psc_text": "addita discrepat. Adde tandem quod epistola ad Januarium apud Dionysium non in fine epistolarum Leonis collocatur, sed in medio; est enim inter septem a Dionysio positas epistola quarta; epistola vero ad Mauros, cum addititia sit, in fine Hadrianeae collectionis, quae additamenta Dionysiana recepit, sita est. Idem accidisset epistolae ad Januarium, si inter additamenta fuisset. 5. Epistolam primam ad Aquileiensem una cum epistola secunda ad Septimum illi immediate subjecta exhibent antiquissimi codices Vat. Reginae 1997 collectionis 1 Lucensis, et similis Colbertinus collectionis quartae, alius codex Parisiensium Jesuitarum ab Antelmio laudatus epist. 1. et a Pagio ad an. 447, cujus recentius documentum pertinet ad an. 615, ac tandem quatuor antiquitate praestantes codices collectionis 8 Vat. 5845, Vallicelianus signatus A. 5, Vercellensis saeculi IX et Vat. 1353, qui ex alio Bergomate saeculi IX transcriptus fuit. 6. Eamdem epistolam 1 ad Aquileiensem una cum epist. 18 ad Januarium, non tamen unitas, sed aliis Leoninis", + "candidate_score": 0.662611, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_2_4", + "bdc_text": "Postremas tuas ad me literas datas , clarissime vir etiam pater in domino summe solende , 2 . martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova : quae paulo post Beatus ad te Leo remisit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_962", + "psc_text": "IN EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Quesnellus praestantissimam epistolam seu relationem synodi Chalcedonensis ad S. Leonem Graece et Latine inter Leonis Opera primus inseruit, ut in editionibus Conciliorum exhibetur; nullo tamen codice vel Graeco vel Latino usus est. Nos Graecum textum, qui est originalis, cum duobus mss. Venetis S. Marci 164 et 555 recensuimus. Quoad Latinum vero, duplex hujus relationis Latina versio habetur. Quesnellus eam unam dedit quae primum vulgata a Crabbo, in caeteras Conciliorum editiones transivit. At alia exstat interpretatio vetustior, quippe quae paulo post ipsum Chalcedonense concilium exarata fuit, et ex qua Vigilius papa in Constituto testimonium allegavit. Hanc primus edidit Baluzius. In tribus tantum codicibus adhuc inventa est, nimirum in Parisiensi, in Vaticano Reginae Suecorum, et in alio Vat. 1322. Hic autem postremus codex, qui quondam fuit Veronensis Ecclesiae, eo praestantior est quod quamplures subscriptiones Patrum nobis conservavit, quae in ipso originali Graeco desiderantur. Nobis sane, qui hanc versionem", + "candidate_score": 0.662365, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_3_5", + "bdc_text": "martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova : quae paulo post Beatus ad te Leo remisit . Interim et alia , quae ex Rhetia , Gallia , Anglia et Heidelberga accepisti , amicum communicata legi , quae ad filium Bergensium inter miseras .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_756", + "psc_text": "indicat; quin nonnulla Leoninae scribendi rationi haudquaquam congruunt. 2. Quoad tempus vero, cum omnes tum quae traditae tum quae redditae fuerunt Augustorum epistolae, in una Chalcedonensi collectione exhibitae, chronica notatione careant, alii aliter opinati sunt. De quatuor prioribus epistolis in Orientem missis in primis statuendum est. Totum pendet ex interpretatione illorum verborum Valentiniani epist. 55: Cum advenissem Romam ad Divinitatem placandam, sequenti die ad basilicam apostoli Petri processi, et illic post venerabilem noctem diei Apostoli, et a Romano episcopo, et ab aliis cum eo ex diversis provinciis congregatis rogatus sum scribere tuae mansuetudini. Ex recitatis autem verbis colligitur Valentinianum Romam accessisse pridie ante festivitatem apostoli Petri; die autem sequenti, id est ipso die festo ad basilicam apostoli Petri processisse; et illic post nocturnum officium a Leone aliisque episcopis qui ad idem festum convenerant, exoratum fuisse ut ad Theodosium scriberet. Idipsum Placidiam et Eudoxiam Augustas rogatas fuisse, ex aliis earumdem epistolis", + "candidate_score": 0.661819, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_2_4", + "bdc_text": "Postremas tuas ad me literas datas , clarissime vir etiam pater in domino summe solende , 2 . martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova : quae paulo post Beatus ad te Leo remisit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_806", + "psc_text": "vos non potuerint pervenire, exemplaria eorumdem 985 nunc mittenda credidimus: ut nullo modo fidei quam defendimus praedicatio vestrae notitiae subtrahatur. Data decimo sexto 986 kalendas Aprilis, Valentiniano Augusto septies et Avieno, v. cl. consulibus. EPISTOLA LXII. THEODOSII IMPERATORUS AD VALENTINIANUM AUGUSTUM, Qua respondet epistolae LV. Domino meo VALENTINIANO Augusto THEODOSIUS. Et Romae pervenisse tuam mansuetudinem, et petitionem oblatam a Leone reverendissimo patriarcha, in ipso litterarum textu a tua majestate significatum est. Et de tua quidem incolumi in Romana urbe reversione gratias competentes divinae majestati reddimus, domine sanctissime fili et venerabilis imperator. De his autem quae dixit memoratus reverendissimus vir indicatum est ad eumdem latius atque plenius, sicut arbitrati sumus, 988 et cognovit nos in nulla parte a paterna religione et majorum traditione resiliisse. Nihil enim aliud volumus quam sacramenta paterna per successionem nobis tradita inviolabiliter custodiri. Propter hanc igitur causam, quoniam quosdam cognovimus sanctissimas Ecclesias nocibili novitate turbare, synodum decrevimus", + "candidate_score": 0.660797, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_2_4", + "bdc_text": "Postremas tuas ad me literas datas , clarissime vir etiam pater in domino summe solende , 2 . martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova : quae paulo post Beatus ad te Leo remisit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_458", + "psc_text": "3 Adventus habetur: Deinde episcopi legunt quartam et quintam lectionem de epistola S. Leonis papae missa Flaviano episcopo de Incarnatione Domini contra Eutychen haereticum. Idipsum in aliis Italiae Ecclesiis receptum didicimus ex quampluribus mss. Lectionariis aliarum urbium, quae eamdem epistolam aliis atque aliis diebus eodem Adventus tempore exhibent. Ex ms. bibliothecae Regiae Quesnellus collegit (Diss. 1 ad an. 449, n. 9), idem olim factitatum esse in Galliarum Ecclesiis, quod confirmari potest ex Lectionario S. Benigni Divionensis, quo Chiffletius usus est, cum eamdem epistolam edidit in calce operum Vigilii Tapsensis, nec non ex monumentis Gallicanis, quae a P. Martene laudantur De Antiquis monachorum Ritibus, lib. III, c. 2. Ex hujusmodi autem Lectionariis traducta fuit in aliquot collectiones Sermonum S. Leonis, quae ex Lectionariis originem ducunt. 4. Cum Gennadius, c. 70, Leonem inter ecclesiasticos scriptores retulit, hujus tantum epistolae fecit mentionem, eo quod haec super omnia ejus opera vulgatissima esset. Hinc autem", + "candidate_score": 0.657952, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_26_28", + "bdc_text": "Tui studiosissimus Ioannes Conradus Ulmerus . Carmine ex epistola tua desumpto mihi et amicis tam ludere volui , perversis ingeniis epistolam tua aesumpto , mihi et quotilis magistratus ludere moli . S. d. S. ecclesiae antistiti Bindelissimoque , ecclesiae Tiguri d. Henricus Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti fidelissimo , amico et patri suo in Christo summe colendo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_457", + "psc_text": "moriturus professionem fidei edere vellet, hanc epistolam ad se afferri, et sibi legi jussit, quoniam in ipsa plenissima ratio fidei catholicae continetur, quemadmodum tradit ejus Vitae auctor, n. 24, tom. II, saecul. Benedictini II, pag. 126. 3. Inter divina officia olim in Romana Ecclesia tempore Adventus publice legebatur haec epistola, unde eam descriptam invenimus in Lectionariis quae usui erant basilicae Vaticanae, nec non in alio vetustissimo quod ad SS. Philippi et Jacobi basilicam pertinebat. Hinc in Ordine Romano XI, apud Mabillonium (Tom. II Mus. Italic. p. 123), qui a Benedicto canonico basilicae S. Petri, saeculo XII, scriptus fuit, in Dominica 3 Adventus habetur: Deinde episcopi legunt quartam et quintam lectionem de epistola S. Leonis papae missa Flaviano episcopo de Incarnatione Domini contra Eutychen haereticum. Idipsum in aliis Italiae Ecclesiis receptum didicimus ex quampluribus mss. Lectionariis aliarum urbium, quae eamdem epistolam aliis atque aliis diebus eodem Adventus tempore exhibent. Ex ms.", + "candidate_score": 0.65753, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_26_28", + "bdc_text": "Tui studiosissimus Ioannes Conradus Ulmerus . Carmine ex epistola tua desumpto mihi et amicis tam ludere volui , perversis ingeniis epistolam tua aesumpto , mihi et quotilis magistratus ludere moli . S. d. S. ecclesiae antistiti Bindelissimoque , ecclesiae Tiguri d. Henricus Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti fidelissimo , amico et patri suo in Christo summe colendo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_334", + "psc_text": "et S. Anselmus lib. V, cap. 69, et lib. VI, cap. 189, in pluribus codd. Vaticanis. Tandem, ut alia testimonia omittamus, Gerhohus praepositus Reicherspergensis ineunte saeculo XII totam epistolam ex Germanico codice descripsit in opere de Aedificio Dei, cap 60, quod editum est a P. Pez. in Thesauro Anecdot. tom. II, part. II, unde etiam in Germania hujus epistolae exemplum inveniebatur. 4. Hic tandem monendum est Gerardum Vossium, praepositum Tungrensem, qui primus omnium in appendice Operum S. Gregorii Thaumaturgi editionis Moguntinae ann. 1604 hanc epistolam typis dedit, usum fuisse codice card. Sirleti. Ex complexu autem caeterorum monumentorum, quae ex eodem codice se edidisse testatur, nec non ex titulo peculiari quem his litteris ex eodem ms. praefixit, colligimus eum codicem fuisse similem laudato ms. Vat. Ottobon. collect. 23. Potior autem aliorum quos laudavimus codicum auctoritas majorem epistolae fidem conciliat. 727 EPISTOLA XVII. AD UNIVERSOS EPISCOPOS PER SICILIAM CONSTITUTOS. SYNOPSIS. Constitutione perpetua", + "candidate_score": 0.657296, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_3_5", + "bdc_text": "martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova : quae paulo post Beatus ad te Leo remisit . Interim et alia , quae ex Rhetia , Gallia , Anglia et Heidelberga accepisti , amicum communicata legi , quae ad filium Bergensium inter miseras .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_458", + "psc_text": "3 Adventus habetur: Deinde episcopi legunt quartam et quintam lectionem de epistola S. Leonis papae missa Flaviano episcopo de Incarnatione Domini contra Eutychen haereticum. Idipsum in aliis Italiae Ecclesiis receptum didicimus ex quampluribus mss. Lectionariis aliarum urbium, quae eamdem epistolam aliis atque aliis diebus eodem Adventus tempore exhibent. Ex ms. bibliothecae Regiae Quesnellus collegit (Diss. 1 ad an. 449, n. 9), idem olim factitatum esse in Galliarum Ecclesiis, quod confirmari potest ex Lectionario S. Benigni Divionensis, quo Chiffletius usus est, cum eamdem epistolam edidit in calce operum Vigilii Tapsensis, nec non ex monumentis Gallicanis, quae a P. Martene laudantur De Antiquis monachorum Ritibus, lib. III, c. 2. Ex hujusmodi autem Lectionariis traducta fuit in aliquot collectiones Sermonum S. Leonis, quae ex Lectionariis originem ducunt. 4. Cum Gennadius, c. 70, Leonem inter ecclesiasticos scriptores retulit, hujus tantum epistolae fecit mentionem, eo quod haec super omnia ejus opera vulgatissima esset. Hinc autem", + "candidate_score": 0.657052, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_8_10", + "bdc_text": "Fama enim est , convenisse nuper theologis praecipuos omnes et communi qui deliberatione vastum conscribere centonem , in quo ipsis Witebergensium fundamentum ad confirmandas suas blasphemias foedissime abutant . Quanquam igitur haec nova certamina me miris modis excruciant ; spero tamen inter mihi optimos viros melius probatos multosque simplices et rudes veram sententiam hac ratione magis magisque confirmatos iri .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_308", + "psc_text": "haeresim suam confirmare nituntur; et maxime ex blasphemissimo illo libro, qui vocatur Memoria Apostolorum, in quo ad magnam perversitatis suae auctoritatem doctrinam Domini mentiuntur, qui totam destruit legem veteris Testamenti, et omnia quae S. Moysi de diversis creaturae factorisque divinitus revelata sunt; praeter reliquas ejusdem libri blasphemias, quas referre pertaesum est. CAP. VI. Ut autem mirabilia illa, atque virtutes, quae in apocryphis scripta sunt, sanctorum apostolorum vel esse, vel potuisse esse, non dubium est; ita disputationes, assertionesque illas sensuum malignorum ab haereticis constat insertas. Ex quibus scripturis diversa testimonia blasphemiis omnibus plena sub titulis suis ascripta digessi, quibus etiam, ut potui, pro sensus mei qualitate respondi. CAP. VII. Quod ideo necesse habui paulo latius vestris auribus intimare, ut vel posthac nemo quasi inscius rerum dicat, se simpliciter hujusmodi libros vel habere, vel legere. Vestrae autem existimationis atque censurae merito fuerit universa perpendere, et ea quae sine ambiguitate veritati ac fidei", + "candidate_score": 0.655727, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_2_4", + "bdc_text": "Postremas tuas ad me literas datas , clarissime vir etiam pater in domino summe solende , 2 . martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova : quae paulo post Beatus ad te Leo remisit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_756", + "psc_text": "indicat; quin nonnulla Leoninae scribendi rationi haudquaquam congruunt. 2. Quoad tempus vero, cum omnes tum quae traditae tum quae redditae fuerunt Augustorum epistolae, in una Chalcedonensi collectione exhibitae, chronica notatione careant, alii aliter opinati sunt. De quatuor prioribus epistolis in Orientem missis in primis statuendum est. Totum pendet ex interpretatione illorum verborum Valentiniani epist. 55: Cum advenissem Romam ad Divinitatem placandam, sequenti die ad basilicam apostoli Petri processi, et illic post venerabilem noctem diei Apostoli, et a Romano episcopo, et ab aliis cum eo ex diversis provinciis congregatis rogatus sum scribere tuae mansuetudini. Ex recitatis autem verbis colligitur Valentinianum Romam accessisse pridie ante festivitatem apostoli Petri; die autem sequenti, id est ipso die festo ad basilicam apostoli Petri processisse; et illic post nocturnum officium a Leone aliisque episcopis qui ad idem festum convenerant, exoratum fuisse ut ad Theodosium scriberet. Idipsum Placidiam et Eudoxiam Augustas rogatas fuisse, ex aliis earumdem epistolis", + "candidate_score": 0.654071, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_3_5", + "bdc_text": "martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova : quae paulo post Beatus ad te Leo remisit . Interim et alia , quae ex Rhetia , Gallia , Anglia et Heidelberga accepisti , amicum communicata legi , quae ad filium Bergensium inter miseras .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_962", + "psc_text": "IN EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Quesnellus praestantissimam epistolam seu relationem synodi Chalcedonensis ad S. Leonem Graece et Latine inter Leonis Opera primus inseruit, ut in editionibus Conciliorum exhibetur; nullo tamen codice vel Graeco vel Latino usus est. Nos Graecum textum, qui est originalis, cum duobus mss. Venetis S. Marci 164 et 555 recensuimus. Quoad Latinum vero, duplex hujus relationis Latina versio habetur. Quesnellus eam unam dedit quae primum vulgata a Crabbo, in caeteras Conciliorum editiones transivit. At alia exstat interpretatio vetustior, quippe quae paulo post ipsum Chalcedonense concilium exarata fuit, et ex qua Vigilius papa in Constituto testimonium allegavit. Hanc primus edidit Baluzius. In tribus tantum codicibus adhuc inventa est, nimirum in Parisiensi, in Vaticano Reginae Suecorum, et in alio Vat. 1322. Hic autem postremus codex, qui quondam fuit Veronensis Ecclesiae, eo praestantior est quod quamplures subscriptiones Patrum nobis conservavit, quae in ipso originali Graeco desiderantur. Nobis sane, qui hanc versionem", + "candidate_score": 0.653553, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_4_6", + "bdc_text": "quae paulo post Beatus ad te Leo remisit . Interim et alia , quae ex Rhetia , Gallia , Anglia et Heidelberga accepisti , amicum communicata legi , quae ad filium Bergensium inter miseras . Scripseram ante hoc tempus Wirtebergensibus intermissionem dictum fuisse , quid contra Witebergenses vel publice loqueri vel etiam scriberent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_748", + "psc_text": "Leo habuit illum tractatum, cujus gratia Petronium et Regulum Gallicanos diu se retinuisse scribit epist. 67, ad Ravennium, in quam vide annot. 2 (885 d). Haec quidem Anatolii causa adeo magnum pontifici negotium facessivit, ut quatuor legatos eligendos, instruendos, atque Constantinopolim transmittendos crediderit, quod non exiguam in respondendo dilationem flagitabat: unde nihil mirum si epistolae 69, 70 et 71 quibus hac de ordinatione respondet, datae fuerint mense Julio anni 450. Interim hoc fragmentum excerptum ex Anatolii epistola, quae statim post ejus ordinationem ante finem anni 449 exarata fuit, cum certa dies ac mensis lateat, praemittendum censuimus epistolae Leonis ad Theodosium, quae die 25 Decembris signatur. EPISTOLA LIII, seu EPISTOLAE ANATOLII CONSTANTINOPOLITANI EPISCOPI AD S. LEONEM FRAGMENTUM. De ordinatione sua. 954 Ex epistola ANATOLII Constantinopolitani ad LEONEM Romanum. Etenim piissimus et Christi amans noster imperator Theodosius, qui cuncta in secundis post res ad Deum pertinentes ponit, cum sanctissima Constantinopolitana Ecclesia pastore", + "candidate_score": 0.653347, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_3_5", + "bdc_text": "martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova : quae paulo post Beatus ad te Leo remisit . Interim et alia , quae ex Rhetia , Gallia , Anglia et Heidelberga accepisti , amicum communicata legi , quae ad filium Bergensium inter miseras .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_332", + "psc_text": "omnem conjectationem hasce litteras nostro Leoni indubitanter vindicabunt. 2. Haec itaque epistola nobis conservata fuit in codd. collect. 8, e quibus quatuor memoramus, antiquissimum Vat. 5845, Vallicell. A. S. saeculi IX, unum Vercellensem satis vetustum, et Vat. 1353, qui e vetustissimo Bergomate descriptus fuit. Hujus autem collectionis auctor, qui Dionysio plura valde rara documenta adjecit, usus fuit alia nobis ignota collectione, quae in Gelasio terminabat, et saeculo VI condita fuerat. Nam usque ad Gelasium monumenta adduntur chronico ordine satis congruo, qui antiquae collectionis ad hoc usque tempus productae indicium est, de quo plura dicentur in tractatu de antiquis Canonum et Constitutionum Collectionibus tom. III. Leoni autem Magno eadem epistola in his codicibus explorate asseritur non solum ex consulatu qui in Leonis pontificatum cadit, verum etiam ex eo quod inter alias quindecim genuinas epistolas ejusdem pontificis describitur, ita ut de hac una dubium adhuc promovere absque ullo argumento satis certo temerarium", + "candidate_score": 0.653313, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_2_4", + "bdc_text": "Postremas tuas ad me literas datas , clarissime vir etiam pater in domino summe solende , 2 . martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova : quae paulo post Beatus ad te Leo remisit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_759", + "psc_text": "post festum S. Petri die 29 Junii an. 450. Error ex duobus manifeste detegitur. Primum quia hoc anno Valentinianus Romae erat mense Martio, quo legem edidit Novellis insertam tit. 7, de Indulgentiis reliquorum, nec non mense Aprili ex tit. 38, de Naviculariis annuis, etc., ex quibus dies festus S. Petri, ante quem ille pridie Romam advenerat, dies 29 Junii esse non potest. Secundo quia cum Theodosius obierit die 28 Julii anni ejusdem 450, si post diem 29 Junii scriptae ac missae ad eum fuissent epistolae, post ejus mortem Constantinopolim pervenissent, nec potuisset alias, quae exstant, epistolas reddere. Alius igitur dies festus S. Petri cum Tillemontio et Pagio quaerendus est, et anterior quidem die III nonas Martii an. 450, quo memorata lex de Indulgentiis reliquorum data fuit. Ex antiquissimo Kalendario Bucheriano, in quo dies festi Romanae Ecclesiae notantur, discimus VIII kal. Martii Romae celebratum fuisse festum hoc titulo ibidem signatum: Natale", + "candidate_score": 0.652892, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_2_4", + "bdc_text": "Postremas tuas ad me literas datas , clarissime vir etiam pater in domino summe solende , 2 . martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova : quae paulo post Beatus ad te Leo remisit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_7", + "psc_text": "addita discrepat. Adde tandem quod epistola ad Januarium apud Dionysium non in fine epistolarum Leonis collocatur, sed in medio; est enim inter septem a Dionysio positas epistola quarta; epistola vero ad Mauros, cum addititia sit, in fine Hadrianeae collectionis, quae additamenta Dionysiana recepit, sita est. Idem accidisset epistolae ad Januarium, si inter additamenta fuisset. 5. Epistolam primam ad Aquileiensem una cum epistola secunda ad Septimum illi immediate subjecta exhibent antiquissimi codices Vat. Reginae 1997 collectionis 1 Lucensis, et similis Colbertinus collectionis quartae, alius codex Parisiensium Jesuitarum ab Antelmio laudatus epist. 1. et a Pagio ad an. 447, cujus recentius documentum pertinet ad an. 615, ac tandem quatuor antiquitate praestantes codices collectionis 8 Vat. 5845, Vallicelianus signatus A. 5, Vercellensis saeculi IX et Vat. 1353, qui ex alio Bergomate saeculi IX transcriptus fuit. 6. Eamdem epistolam 1 ad Aquileiensem una cum epist. 18 ad Januarium, non tamen unitas, sed aliis Leoninis", + "candidate_score": 0.652219, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_2_4", + "bdc_text": "Postremas tuas ad me literas datas , clarissime vir etiam pater in domino summe solende , 2 . martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova : quae paulo post Beatus ad te Leo remisit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1140", + "psc_text": "nec ambigendum est eum esse perversum quem impugnatores fidei dilexerunt. Interim fraternitas tua curam piae sollicitudinis continuare dignetur, ut frequentioribus scriptis, quo res proficiant, scire me facias. Data VII kal. Decembris, Herculano consule. EPISTOLA CX. MARCIANI AUGUSTI AD LEONEM PAPAM. SYNOPSIS. Confirmationem synodi Chalcedonensis a pontifice uti necessariam petit. Ejus constantiam in vindicandis canonibus et reprimenda novitate laudat. 1182 Epistola piissimi imperatoris MARCIANI ad LEONEM archiepiscopum Romae. Victores VALENTINIANUS et MARCIANUS gloriosi triumphatores, semper Augusti, sanctissimo et vere venerabili LEONI archiepiscopo. Beatitudinem tuam valere syllabis nostrae serenitatis studiosissime precamur, postulantes ut favorem omnipotentis Dei tuarum nobis impertias precum intercessione: ut misericors et pacifica ipsius magnificentia omnia fausta et optabilia nostro regno concedere dignetur. Miramur supra modum quod post Chalcedonensem synodum, et litteras venerabilium episcoporum ad tuam sanctitatem missas, quibus omnia in ipsa synodo acta significabant, nullo prorsus pacto a tua clementia ejusmodi epistolae remissae sint, quas videlicet in sanctissimis Ecclesiis", + "candidate_score": 0.651865, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_3_5", + "bdc_text": "martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova : quae paulo post Beatus ad te Leo remisit . Interim et alia , quae ex Rhetia , Gallia , Anglia et Heidelberga accepisti , amicum communicata legi , quae ad filium Bergensium inter miseras .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1397", + "psc_text": "S. Leonis epistolam Graece redditum haberemus. At exstat hujus codicis Latina interpretatio, quam Epiphanius Scholasticus lucubravit. Hic autem cum nactus fuisset Leoninae epistolae Latinum exemplar, hoc suae versioni inseruit; et idcirco ex hoc codice, quem a Surio editum Baluzius cum duobus mss. Bellovacensi et Corbeiensi contulit, aliquot variantes suppetunt, quae nobis utiles fuere. 2. Huic epistolae causam dederunt imperatoris Leonis litterae, quas ob Alexandrinos tumultus ad universos metropolitas tradidit. In laudato codice encyclio, cujus ordo, ut in mss. exstat, ex Baluzio profertur tom. V Concil. Venetae edit. pag. 33 et seqq. cap. 6, describitur imperatoris epistola ad Anatolium Constantinopolitanum; et postea cap. 11 subjiciuntur caeterorum episcoporum nomina, ad quos litterae similes directae fuerunt, ac inter hos primo datae dicuntur Leoni reverentissimo urbis Romae pontifici. Imperialis epistola ad Anatolium cum quaedam ejusdem Constantinopolitani episcopi peculiaria continet, tum vero alia Leonis papae propria, quae eidem inserta erant (vide annot. 1 [Infra, n.", + "candidate_score": 0.651846, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_3_5", + "bdc_text": "martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova : quae paulo post Beatus ad te Leo remisit . Interim et alia , quae ex Rhetia , Gallia , Anglia et Heidelberga accepisti , amicum communicata legi , quae ad filium Bergensium inter miseras .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1581", + "psc_text": "Joannem, qui sub Simplicio, et tertium Petrum, qui sub Symmacho vixerit; ac si Agnellus et alii veterum catalogorum scriptores in Joanne Angellopte et Petro secundo duos Joannes et duos Petros confuderint. Haec omnino arbitraria inducat oportet, qui de rebus ac temporibus perperam attributis non suspicatur. 5. Ravennium quidem Arelatensem inscriptioni epistolae Leonis subjicere, contra omnium codicum fidem pugnat. Non solae Galliae vastatae fuerunt ab Attila, sed is in ipsa Italia ad Padum usque pervenit, ultra quod flumen Ravennatis provincia, et pars etiam dioeceseos extendebatur. Quid quod haec epistola ex contextu encyclica videtur ad plures, ut ne peculiaris ratio pro Ravennate requirenda sit? Additio porro duorum episcoporum Joannis et Petri probabilis esset, si nulla alia ratio suppeteret conciliandi omnia. Quando autem in catalogis error aliquis certus est, et sola emendatione rerum ac temporum, quae ex auctorum arbitrio ascititia aut praejudiciis constituta sunt, sanari potest, non est deserendus aut additionibus perturbandus episcoporum", + "candidate_score": 0.650369, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_2_4", + "bdc_text": "Postremas tuas ad me literas datas , clarissime vir etiam pater in domino summe solende , 2 . martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova : quae paulo post Beatus ad te Leo remisit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_421", + "psc_text": "voluit eas litteras quas Leonem melius instructum plenius reddidisse aut brevi redditurum praesumebat. Enim vero si has dogmaticas Leonis litteras ille legisset, non videtur scripturus fuisse: Extra consensum Romanae civitatis episcopi causas fidei audire (seu ex Graeco cognoscere, aut dijudicare) non possumus; quae verba nondum sibi notam Romani episcopi sententiam declarant. Igitur haec Chrysologi epistola sub idem tempus data videtur, quo Leo scripsit epistolas 23 et 24, id est circa Februarium an. 449. Forte idem ille vir, qui Theodosii atque Eutychis litteras ad S. Leonem attulit, Ravennam etiam cum ejusdem Theodosii litteris ad Valentinianum transivit, et hac occasione epistolam Eutychis ad Chrysologum detulit. Huic autem Constantinopolim revertenti, dum Valentiniani responsa referret, Chrysologus tradidit hanc epistolam ad Eutychem, ut citius ac tutius traderetur. Certe autem non scripsit post notitiam actorum in Eutychem, aut definitivo Leonis epistolae, ut in Quesnelli sententia praesumendum est. EPISTOLA XXV, PETRI CHRYSOLOGI EPISCOPI RAVENNATIS AD EUTYCHEM PRESBYTERUM.", + "candidate_score": 0.649574, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_2_4", + "bdc_text": "Postremas tuas ad me literas datas , clarissime vir etiam pater in domino summe solende , 2 . martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova : quae paulo post Beatus ad te Leo remisit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_863", + "psc_text": "inseparabiliter atque indifferenter uniti, state constanter et viriliter agite; ac si quae sunt morae de his quae poscimus ordinandis, per occasiones tamen, quas fidas gratia divina providerit, litteris nos vestrae dilectionis instruite. Quia multum solatii est, 1024 cum sollicitis animis rerum desideratarum actio nuntiatur. Volumus autem ut hae litterae nostrae, quas ad vestram dilectionem misimus, etiam caeteris catholicis innotescant: quo intelligant se quoque ad defensionem fidei hisce nostris exhortationibus incitari. Data sexto idus Novembris, Valentiniano Augusto septies et Avieno consulibus. EPISTOLA LXXVI. MARCIANI IMPERATORIS AD ARCHIEPISCOPUM ROMAE LEONEM. Decimo kalendas Decembris Constantinopoli, domino nostro Valentiniano imperatore nostro piissimo septimum et Avieno clarissimis consulibus, sacrae litterae missae sunt a domino nostro Marciano perpetuo imperatore ad sanctissimum episcopum Leonem, quibus significabat eos qui ab eodem viro reverendissimo missi fuerant hilariter fuisse susceptos: quare cum omni alacritate eo se conferre dignetur, et synodum celebrare; vel, si hoc ei grave videbitur, suis litteris significet", + "candidate_score": 0.648887, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_26_28", + "bdc_text": "Tui studiosissimus Ioannes Conradus Ulmerus . Carmine ex epistola tua desumpto mihi et amicis tam ludere volui , perversis ingeniis epistolam tua aesumpto , mihi et quotilis magistratus ludere moli . S. d. S. ecclesiae antistiti Bindelissimoque , ecclesiae Tiguri d. Henricus Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti fidelissimo , amico et patri suo in Christo summe colendo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_456", + "psc_text": "frequentius quam post generalia concilia hujus epistolae doctrinam profiteri. Apud Orientales, ubi Eutychis haeresis turbas excitaverat, haec consuetudo primum inducta, ut liquet inter caetera ex aliquot epistolis Hormisdae, ex epistola Petri diaconi ad Fulgentium, et ex concilio Apamensi an. 535. Idem mos etiam ad Occidentales transivit, et diu etiam obtinuit. Vide professionem Adelberti episcopi Morinensis ad Hincmarum Remensem ex Sirmondo editam tom. X Concil. Venetae editionis p. 1388, et sponsionem episcoporum provinciae Aquileiensis ad Paulinum patriarcham e ms. Vat. 1322 editam a Patre Bernardo de Rubeis in Monumentis Ecclesiae Aquileien. ad an. 801, pag. 380. Cum S. Amatus abbas jam moriturus professionem fidei edere vellet, hanc epistolam ad se afferri, et sibi legi jussit, quoniam in ipsa plenissima ratio fidei catholicae continetur, quemadmodum tradit ejus Vitae auctor, n. 24, tom. II, saecul. Benedictini II, pag. 126. 3. Inter divina officia olim in Romana Ecclesia tempore Adventus publice legebatur haec epistola,", + "candidate_score": 0.648811, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_1_3", + "bdc_text": "S. D . Postremas tuas ad me literas datas , clarissime vir etiam pater in domino summe solende , 2 . martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_763", + "psc_text": "num. 36. 7. Nunc titulum, qui tribus imperialibus epistolis 55, 56 et 57, in collectione Chalcedonensi praefigitur, exhibemus. In Graeca collectione sic: Θεῖον γράμμα καταπεμφθὲν, τοῦτο μὲν τοῦ δεσπότου ἡμῶν Οὐαλεντινιανοῦ, τοῦτο δὲ τῆς θείας μνήμης Πλακιδίας, οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τῆς προσκυνητῆς Βασιλίδος Εὐδοξίας, πρὸς τὸν τῆς θείας μνήμης Θεοδόσιον, ὥστε κελεῦσαι ��ν τοῖς μέρεσι τῆς Ἰταλίας σύνοδον ἐπιτελεσθῆναι. In Latina vero nostri codices ita reddunt: Sacrae litterae tam a domino nostro Valentiniano, quam a divae memoriae Placidia, nec non et Eudoxia Augusta ad Theodosium divae memoriae, ut juberet in partibus Italiae concilium celebrari. EPISTOLA LV. VALENTINIANI IMPERATORIS AD THEODOSIUM AUGUSTUM. 962 Domino meo THEODOSIO, gloriosissimo, victori et triumphatori, perpetuo imperatori et patri, VALENTINIANUS gloriosus, victor ac triumphator semper Augustus et filius. Cum advenissem in urbem Romam ad Divinitatem placandam, sequenti die ad basilicam apostoli Petri processi, et illic post venerabilem noctem diei apostoli, et a Romano episcopo, et", + "candidate_score": 0.648724, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_1_3", + "bdc_text": "S. D . Postremas tuas ad me literas datas , clarissime vir etiam pater in domino summe solende , 2 . martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_962", + "psc_text": "IN EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Quesnellus praestantissimam epistolam seu relationem synodi Chalcedonensis ad S. Leonem Graece et Latine inter Leonis Opera primus inseruit, ut in editionibus Conciliorum exhibetur; nullo tamen codice vel Graeco vel Latino usus est. Nos Graecum textum, qui est originalis, cum duobus mss. Venetis S. Marci 164 et 555 recensuimus. Quoad Latinum vero, duplex hujus relationis Latina versio habetur. Quesnellus eam unam dedit quae primum vulgata a Crabbo, in caeteras Conciliorum editiones transivit. At alia exstat interpretatio vetustior, quippe quae paulo post ipsum Chalcedonense concilium exarata fuit, et ex qua Vigilius papa in Constituto testimonium allegavit. Hanc primus edidit Baluzius. In tribus tantum codicibus adhuc inventa est, nimirum in Parisiensi, in Vaticano Reginae Suecorum, et in alio Vat. 1322. Hic autem postremus codex, qui quondam fuit Veronensis Ecclesiae, eo praestantior est quod quamplures subscriptiones Patrum nobis conservavit, quae in ipso originali Graeco desiderantur. Nobis sane, qui hanc versionem", + "candidate_score": 0.648473, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_2_4", + "bdc_text": "Postremas tuas ad me literas datas , clarissime vir etiam pater in domino summe solende , 2 . martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova : quae paulo post Beatus ad te Leo remisit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1272", + "psc_text": "emendavimus, ex quibus colligitur omnes has epistolas eodem die VI idus Martias signatas fuisse. 2. Quoad ordinem vero, cum ex laudato testimonio epistolae 131 liquet S. pontificem scripsisse litteras ad Marcianum et Proterium antequam ad Julianum scriberet, tum vero ex initio cap. 2 epistolae 130, ad Marcianum, ubi Leo se Proterio rescripsisse testatur, palam fit litteras ad Proterium epistolae ad Marcianum praecessisse. Itaque licet omnes hae epistolae eodem die notentur, ex ipsarum tamen contextu Leo scripsit primum ad Proterium, dein ad Marcianum, ac tandem ad Julianum, et hunc ordinem in editione servabimus. 1253 EPISTOLA CXXIX. AD PROTERIUM EPISCOPUM ALEXANDRINUM. SYNOPSIS. I. Episcoporum esse vigilare ne fidei unitas violetur, quod vel litterulae immutatione fieri potest. --II. Ex traditione SS. PP. et suam epistolam catholicam, et docendos esse populus, asserit. --III. Fidem, disciplinam et privilegia Ecclesiarum ex norma vetustatis esse servanda. LEO PROTERIO episcopo Alexandrino. CAP. I. Laetificaverunt me litterae dilectionis tuae,", + "candidate_score": 0.648405, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_2_4", + "bdc_text": "Postremas tuas ad me literas datas , clarissime vir etiam pater in domino summe solende , 2 . martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova : quae paulo post Beatus ad te Leo remisit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1270", + "psc_text": "abjecisse significet; ego me illum in eam gratiam spondeo recepturum, ut in omnibus quae sunt Domino placitura consortium ejus amplectar: quoniam illa pax vera, illa charitas erit firma, in qua simul studebimus et catholicam fidem et Nicaenorum canonum decreta servare. Data septimo idus Martii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN TRES EPISTOLAS SEQUENTES. 1. Cur in edendis tribus sequentibus epistolis alium a Quesnelliano ordinem secuti simus, paucis dicendum est. Quesnellus primum ediderat epistolam hac in editione 131 ad Julianum cum data VII idus Martii; tum epist. 129, ad Proterium, cum data VI idus; ac tandem post insertam Proterii epistolam 133, ad Leonem. subjecit epist. 130, ad Marcianum, cum data V idus ejusdem mensis, rejecto in marginem VI idus. Hae datae diversae hunc ordinem exigebant. At cum in epist. 131, ad Julianum, c. 1, S. pontifex testetur se ad ipsum mittere exempla litterarum quas ad clementissimum imperatorem vel ad", + "candidate_score": 0.647735, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_1_3", + "bdc_text": "S. D . Postremas tuas ad me literas datas , clarissime vir etiam pater in domino summe solende , 2 . martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_806", + "psc_text": "vos non potuerint pervenire, exemplaria eorumdem 985 nunc mittenda credidimus: ut nullo modo fidei quam defendimus praedicatio vestrae notitiae subtrahatur. Data decimo sexto 986 kalendas Aprilis, Valentiniano Augusto septies et Avieno, v. cl. consulibus. EPISTOLA LXII. THEODOSII IMPERATORUS AD VALENTINIANUM AUGUSTUM, Qua respondet epistolae LV. Domino meo VALENTINIANO Augusto THEODOSIUS. Et Romae pervenisse tuam mansuetudinem, et petitionem oblatam a Leone reverendissimo patriarcha, in ipso litterarum textu a tua majestate significatum est. Et de tua quidem incolumi in Romana urbe reversione gratias competentes divinae majestati reddimus, domine sanctissime fili et venerabilis imperator. De his autem quae dixit memoratus reverendissimus vir indicatum est ad eumdem latius atque plenius, sicut arbitrati sumus, 988 et cognovit nos in nulla parte a paterna religione et majorum traditione resiliisse. Nihil enim aliud volumus quam sacramenta paterna per successionem nobis tradita inviolabiliter custodiri. Propter hanc igitur causam, quoniam quosdam cognovimus sanctissimas Ecclesias nocibili novitate turbare, synodum decrevimus", + "candidate_score": 0.647692, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_2_4", + "bdc_text": "Postremas tuas ad me literas datas , clarissime vir etiam pater in domino summe solende , 2 . martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova : quae paulo post Beatus ad te Leo remisit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_467", + "psc_text": "Romani hanc notatiunculam praefixere: Pleraque haec sanctorum Patrum testimonia a S. Leone adjuncta sunt epistolae ipsius 97 (nunc 165) ad Leonem Augustum, sed in aliquibus Graecis codicibus concilii hujus inseruntur etiam hoc loco, nimirum post laudatam epistolam ad Flavianum. Haec autem Stephanus Baluzius intelligens de actione secunda notavit: Haec testimonia non exstant in codicibus mss., neque in antiquis editionibus: ac tamen etsi in aliquibus Graecis, ut monent editores Romani, inserantur in hoc loco, puto tamen lecta non fuisse in synodo, adeoque frustra descripta esse in his gestis, in quibus nulla horum testimoniorum mentio est, sed epistolae tantum. Omnem vero difficultatem sustulit observatio trium Graecorum exemplarium Chalcedonensium, quae memoravimus e bibliotheca Veneta S. Marci. Cum enim in his laudata ad Flavianum epistola, ut innuimus, bis proferatur, nimirum ante gesta, et in ipsis gestis; memorata testimonia Patrum non subjiciuntur epistolae gestis insertae, ut a Romanis edita sunt; sed describuntur post epistolam quae", + "candidate_score": 0.647688, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_2_4", + "bdc_text": "Postremas tuas ad me literas datas , clarissime vir etiam pater in domino summe solende , 2 . martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova : quae paulo post Beatus ad te Leo remisit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1288", + "psc_text": "epistolae exempla monstrabunt. CAP. II. De futuro Paschate, ut saepe jam scripsi, esto sollicitus. et clementissimo principi meo nomine opportunius intimato, ut quid sibi rescriptum sit faciat certiorem, quoniam imminent dies ut nosse possimus quem diem Formatis ascribere debeamus, et omnium ex hac parte suspicio evidentius possit absolvi. Data VI idus Martii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus. 1261 EPISTOLA CXXXII. ANATOLII EPISCOPI CONSTANTINOPOLITANI AD LEONEM PAPAM. SYNOPSIS. I. De intermisso litterarum commercio amice conqueritur. Debitam pontifici obedientiam ostendit. --II. Aetium restitutum esse, Andream vero depositum scribit. --III. Litteris sancti pontificis recreari peroptat. --IV. Ambitionis culpam a se amolitur, eamque in cleri sui episcoporumque Orientalium studium refundit. Gestorum Chalcedonensium confirmatio pontificiae auctoritati reservata traditur. Sanctissimo ac beatissimo coepiscopo papae LEONI ANATOLIUS in Domino salutem. CAP. I. Omne quidem solatium prorsus atque auxilium quod vitae laboriosae curisque vallatae ratio flagitaret, in vestra positum sperans esse beatitudine, totius sarcinam mihi sollicitudinis inde", + "candidate_score": 0.647122, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_2_4", + "bdc_text": "Postremas tuas ad me literas datas , clarissime vir etiam pater in domino summe solende , 2 . martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova : quae paulo post Beatus ad te Leo remisit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_763", + "psc_text": "num. 36. 7. Nunc titulum, qui tribus imperialibus epistolis 55, 56 et 57, in collectione Chalcedonensi praefigitur, exhibemus. In Graeca collectione sic: Θεῖον γράμμα καταπεμφθὲν, τοῦτο μὲν τοῦ δεσπότου ἡμῶν Οὐαλεντινιανοῦ, τοῦτο δὲ τῆς θείας μνήμης Πλακιδίας, οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τῆς προσκυνητῆς Βασιλίδος Εὐδοξίας, πρὸς τὸν τῆς θείας μνήμης Θεοδόσιον, ὥστε κελεῦσαι ἐν τοῖς μέρεσι τῆς Ἰταλίας σύνοδον ἐπιτελεσθῆναι. In Latina vero nostri codices ita reddunt: Sacrae litterae tam a domino nostro Valentiniano, quam a divae memoriae Placidia, nec non et Eudoxia Augusta ad Theodosium divae memoriae, ut juberet in partibus Italiae concilium celebrari. EPISTOLA LV. VALENTINIANI IMPERATORIS AD THEODOSIUM AUGUSTUM. 962 Domino meo THEODOSIO, gloriosissimo, victori et triumphatori, perpetuo imperatori et patri, VALENTINIANUS gloriosus, victor ac triumphator semper Augustus et filius. Cum advenissem in urbem Romam ad Divinitatem placandam, sequenti die ad basilicam apostoli Petri processi, et illic post venerabilem noctem diei apostoli, et a Romano episcopo, et", + "candidate_score": 0.646598, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_1_3", + "bdc_text": "S. D . Postremas tuas ad me literas datas , clarissime vir etiam pater in domino summe solende , 2 . martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1140", + "psc_text": "nec ambigendum est eum esse perversum quem impugnatores fidei dilexerunt. Interim fraternitas tua curam piae sollicitudinis continuare dignetur, ut frequentioribus scriptis, quo res proficiant, scire me facias. Data VII kal. Decembris, Herculano consule. EPISTOLA CX. MARCIANI AUGUSTI AD LEONEM PAPAM. SYNOPSIS. Confirmationem synodi Chalcedonensis a pontifice uti necessariam petit. Ejus constantiam in vindicandis canonibus et reprimenda novitate laudat. 1182 Epistola piissimi imperatoris MARCIANI ad LEONEM archiepiscopum Romae. Victores VALENTINIANUS et MARCIANUS gloriosi triumphatores, semper Augusti, sanctissimo et vere venerabili LEONI archiepiscopo. Beatitudinem tuam valere syllabis nostrae serenitatis studiosissime precamur, postulantes ut favorem omnipotentis Dei tuarum nobis impertias precum intercessione: ut misericors et pacifica ipsius magnificentia omnia fausta et optabilia nostro regno concedere dignetur. Miramur supra modum quod post Chalcedonensem synodum, et litteras venerabilium episcoporum ad tuam sanctitatem missas, quibus omnia in ipsa synodo acta significabant, nullo prorsus pacto a tua clementia ejusmodi epistolae remissae sint, quas videlicet in sanctissimis Ecclesiis", + "candidate_score": 0.646433, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_15", + "bdc_text": "Cupio , ut qualicem pontificios per eiusmodi prodesse simpliciorum et rudibus , qui in nobilem in modum demendantur ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_217", + "psc_text": "ubi minores sunt plebes minoresque conventus, presbyterorum cura sufficiat, episcopalia autem gubernacula nonnisi majoribus populis et frequentioribus civitatibus oporteat praesidere, ne, quod sanctorum Patrum divinitus inspirata decreta vetuerunt, viculis et possessionibus, vel obscuris et solitariis municipiis tribuatur sacerdotale fastigium, et honor cui debent excellentiora committi, ipsa sui numerositate vilescat. Quod nunc in sua dioecesi Restitutus episcopus factum esse causatus est, et rationabiliter postulavit ut si episcopi eorum locorum in quibus non debuerant ordinari humana conditione decesserint, loca ipsa ad jus ejusdem antistis cui olim propria vel contigua fuerunt revertantur. Et inutile 668 est ut sacerdotalis dignitas inconsiderata ordinantis facilitate superflua multiplicatione minuatur. CAP. XI. De his autem quae in sacro virginitatis proposito constitutae, ut superius dictum est, barbaricam pertulere violentiam, et integritatem pudoris non animo, sed corpore perdiderunt, ea nobis videtur servanda moderatio, ut neque in viduarum dejiciantur gradum, nec in sacrarum et perseverantium virginum numero censeantur: quibus, si in", + "candidate_score": 0.645974, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_3", + "bdc_text": "martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_756", + "psc_text": "indicat; quin nonnulla Leoninae scribendi rationi haudquaquam congruunt. 2. Quoad tempus vero, cum omnes tum quae traditae tum quae redditae fuerunt Augustorum epistolae, in una Chalcedonensi collectione exhibitae, chronica notatione careant, alii aliter opinati sunt. De quatuor prioribus epistolis in Orientem missis in primis statuendum est. Totum pendet ex interpretatione illorum verborum Valentiniani epist. 55: Cum advenissem Romam ad Divinitatem placandam, sequenti die ad basilicam apostoli Petri processi, et illic post venerabilem noctem diei Apostoli, et a Romano episcopo, et ab aliis cum eo ex diversis provinciis congregatis rogatus sum scribere tuae mansuetudini. Ex recitatis autem verbis colligitur Valentinianum Romam accessisse pridie ante festivitatem apostoli Petri; die autem sequenti, id est ipso die festo ad basilicam apostoli Petri processisse; et illic post nocturnum officium a Leone aliisque episcopis qui ad idem festum convenerant, exoratum fuisse ut ad Theodosium scriberet. Idipsum Placidiam et Eudoxiam Augustas rogatas fuisse, ex aliis earumdem epistolis", + "candidate_score": 0.645937, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_3_5", + "bdc_text": "martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova : quae paulo post Beatus ad te Leo remisit . Interim et alia , quae ex Rhetia , Gallia , Anglia et Heidelberga accepisti , amicum communicata legi , quae ad filium Bergensium inter miseras .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_192", + "psc_text": "scripserit. 14. P. Coustantius discrimen illud, quod memoravimus in Gelasii epistola ad Dardanos, quae in aliis codicibus brevior, in aliis prolixior est, ex eo pendere credidit, quod eadem illa epistola sub duplici forma ab ipsomet Gelasio prodierit; idemque postea Hormisdae et Gregorio, antea vero Leoni nostro evenisse opinatus est. Lege Vindic. veter. codd. confirmat. cap. 13, pag. 713. Id huic epistolae contigisse ex antea observatis probabilissimum nobis est. S. Leo scripserat, ut videtur, prima manu epistolam, qualis dabitur ex mss. editionis decurtatae; et ex hoc exemplo olim edito vel invento hanc epistolam sumpserunt auctores collectionum ejusdem editionis. Posteriori vero manu, cum forte supervenisset aliquid novi, ex. gr., causa Restituti episcopi, quem nunc, quasi post illa quae Potentius retulerat, conquestum tradit cap. 10 S. pontifex exscribens eamdem epistolam, nonnulla aliis verbis exposuit, quaedam autem pro novitate causae adjecit. Ita etiam epistolas 30 et 31, quae partim eisdem, partim diversis verbis eadem", + "candidate_score": 0.645793, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_8", + "bdc_text": "Fama enim est , convenisse nuper theologis praecipuos omnes et communi qui deliberatione vastum conscribere centonem , in quo ipsis Witebergensium fundamentum ad confirmandas suas blasphemias foedissime abutant .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_307", + "psc_text": "quidem isti nostri non recipiunt [Forte leg. incipiunt], sed Manichaei sequuntur. Quae haeresis, quae eisdem libris utitur, et eadem dogmata, et his deteriora sectatur, ita exsecrabilis universis per omnes terras, ad primam professionis suae confessionem, nec discussa, damnetur oportet, per cujus auctores vel per maximum principem Manem ac discipulos ejus, libros omnes apocryphos vel compositos, vel infectos esse, manifestum est: specialiter autem Actus illos qui vocantur S. Andreae; vel illos qui appellantur S. Joannis, quos sacrilego Leucius ore conscripsit; vel illos qui dicuntur S. Thomae, et his similia: ex quibus Manichaei et Priscillianistae, vel quaecumque illis est secta germana, omnem haeresim suam confirmare nituntur; et maxime ex blasphemissimo illo libro, qui vocatur Memoria Apostolorum, in quo ad magnam perversitatis suae auctoritatem doctrinam Domini mentiuntur, qui totam destruit legem veteris Testamenti, et omnia quae S. Moysi de diversis creaturae factorisque divinitus revelata sunt; praeter reliquas ejusdem libri blasphemias, quas referre pertaesum", + "candidate_score": 0.645485, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_1_3", + "bdc_text": "S. D . Postremas tuas ad me literas datas , clarissime vir etiam pater in domino summe solende , 2 . martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_761", + "psc_text": "rei aliqua mentio a Placidia eidem epistolae inserta fuisset. Id autem Romae innotuit ante diem 17 Martii hujus anni 450, quo S. Leo hac de re gratulatus Pulcheriae dedit epistolam 60. Igitur quatuor priores epistolae exaratae fuerunt paulo post diem 22 Februarii, et ante diem 17 Martii anni ejusdem, ac probabilius sub Februarii finem. 5. Cuique epistolae sive a Valentiniano, sive ab Augustis scriptae Quesnellus subjecit epistolam quam Theodosius reddidit. Nos collectionis Chalcedonensis methodum et rationem etiam temporis sequendam putavimus. Ut autem idoneum intervallum tribuatur transmissioni litterarum, Theodosii epistolae in Aprilem referendae videntur, ac propterea post epistolas 60 et 61 scriptas mense Martio easdem locavimus. 6. Quamvis probabilius existimemus omnes has epistolas scriptas fuisse Latine, uti Latine pariter scribebantur leges, etiamsi in Oriente darentur, interiisse tamen credimus originale Latinum, solamque superesse Graecam versionem, et Latina exempla, quae ad nos transmissa fuerunt, esse antiquam interpretationem ex Graeco, eamque ab homine lucubratam", + "candidate_score": 0.645232, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_1_3", + "bdc_text": "S. D . Postremas tuas ad me literas datas , clarissime vir etiam pater in domino summe solende , 2 . martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_759", + "psc_text": "post festum S. Petri die 29 Junii an. 450. Error ex duobus manifeste detegitur. Primum quia hoc anno Valentinianus Romae erat mense Martio, quo legem edidit Novellis insertam tit. 7, de Indulgentiis reliquorum, nec non mense Aprili ex tit. 38, de Naviculariis annuis, etc., ex quibus dies festus S. Petri, ante quem ille pridie Romam advenerat, dies 29 Junii esse non potest. Secundo quia cum Theodosius obierit die 28 Julii anni ejusdem 450, si post diem 29 Junii scriptae ac missae ad eum fuissent epistolae, post ejus mortem Constantinopolim pervenissent, nec potuisset alias, quae exstant, epistolas reddere. Alius igitur dies festus S. Petri cum Tillemontio et Pagio quaerendus est, et anterior quidem die III nonas Martii an. 450, quo memorata lex de Indulgentiis reliquorum data fuit. Ex antiquissimo Kalendario Bucheriano, in quo dies festi Romanae Ecclesiae notantur, discimus VIII kal. Martii Romae celebratum fuisse festum hoc titulo ibidem signatum: Natale", + "candidate_score": 0.645048, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_3_5", + "bdc_text": "martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova : quae paulo post Beatus ad te Leo remisit . Interim et alia , quae ex Rhetia , Gallia , Anglia et Heidelberga accepisti , amicum communicata legi , quae ad filium Bergensium inter miseras .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_827", + "psc_text": "pro modestiae suae temperantia, ita futurum credimus studiosum charitatis et pacis, ut nequaquam sibi credat ablatum, quod fratri videat esse concessum. Data III non. Maii, Valentiniano Aug. 7 et Avieno v. c. conss. 1000 In fine hujus epistolae, haec quae sequuntur verba habentur in codd. Arelatensi et Vallicellano: Hoc praeceptum domini Leonis confirmatum est a sede apostolica, praesidente Symmacho papa, Probo v. c., consule. EPISTOLA LXVII. AD RAVENNIUM ARELATENSEM EPISCOPUM. SYNOPSIS. Mittit Ravennio celebrem suam ad Flavianum epistolam de incarnatione Verbi Dei adversus Eutychen, ut pro defensione fidei, per eum haec, vel Cyrilli Alexandrini epistola cunctis Galliae episcopis fideliter innotescat. Secreta etiam mandata legatis commissa indicat. Dilectissimo fratri RAVENNIO, LEO papa. Diu filios nostros Petronium presbyterum et Regulum diaconum in Urbe tenuimus: quoniam et de nostra hoc gratia merebantur, et fidei quae nunc quorumdam errore incessitur, ratio postulabat. Voluimus enim eos nostro interesse tractatui, et universa cognoscere quae per te", + "candidate_score": 0.645023, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_3_5", + "bdc_text": "martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova : quae paulo post Beatus ad te Leo remisit . Interim et alia , quae ex Rhetia , Gallia , Anglia et Heidelberga accepisti , amicum communicata legi , quae ad filium Bergensium inter miseras .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_759", + "psc_text": "post festum S. Petri die 29 Junii an. 450. Error ex duobus manifeste detegitur. Primum quia hoc anno Valentinianus Romae erat mense Martio, quo legem edidit Novellis insertam tit. 7, de Indulgentiis reliquorum, nec non mense Aprili ex tit. 38, de Naviculariis annuis, etc., ex quibus dies festus S. Petri, ante quem ille pridie Romam advenerat, dies 29 Junii esse non potest. Secundo quia cum Theodosius obierit die 28 Julii anni ejusdem 450, si post diem 29 Junii scriptae ac missae ad eum fuissent epistolae, post ejus mortem Constantinopolim pervenissent, nec potuisset alias, quae exstant, epistolas reddere. Alius igitur dies festus S. Petri cum Tillemontio et Pagio quaerendus est, et anterior quidem die III nonas Martii an. 450, quo memorata lex de Indulgentiis reliquorum data fuit. Ex antiquissimo Kalendario Bucheriano, in quo dies festi Romanae Ecclesiae notantur, discimus VIII kal. Martii Romae celebratum fuisse festum hoc titulo ibidem signatum: Natale", + "candidate_score": 0.644634, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_1_3", + "bdc_text": "S. D . Postremas tuas ad me literas datas , clarissime vir etiam pater in domino summe solende , 2 . martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_762", + "psc_text": "scriptas mense Martio easdem locavimus. 6. Quamvis probabilius existimemus omnes has epistolas scriptas fuisse Latine, uti Latine pariter scribebantur leges, etiamsi in Oriente darentur, interiisse tamen credimus originale Latinum, solamque superesse Graecam versionem, et Latina exempla, quae ad nos transmissa fuerunt, esse antiquam interpretationem ex Graeco, eamque ab homine lucubratam Latini sermonis minus perito, ut constabit ex aliquot locis valde obscuris et pessime redditis, quae Augustorum originali nequaquam congruunt. Hac etiam de causa notatio temporis a Graeco collectore semper omissa, in Latino textu pariter desideratur, quae suppleta fuit, cum Latinae Chalcedonensis collectionis auctor Latina originalia invenit. Confer Praefat. in epistolas num. 36. 7. Nunc titulum, qui tribus imperialibus epistolis 55, 56 et 57, in collectione Chalcedonensi praefigitur, exhibemus. In Graeca collectione sic: Θεῖον γράμμα καταπεμφθὲν, τοῦτο μὲν τοῦ δεσπότου ἡμῶν Οὐαλεντινιανοῦ, τοῦτο δὲ τῆς θείας μνήμης Πλακιδίας, οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τῆς προσκυνητῆς Βασιλίδος Εὐδοξίας, πρὸς τὸν τῆς θείας μνήμης", + "candidate_score": 0.644414, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_3", + "bdc_text": "martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_7", + "psc_text": "addita discrepat. Adde tandem quod epistola ad Januarium apud Dionysium non in fine epistolarum Leonis collocatur, sed in medio; est enim inter septem a Dionysio positas epistola quarta; epistola vero ad Mauros, cum addititia sit, in fine Hadrianeae collectionis, quae additamenta Dionysiana recepit, sita est. Idem accidisset epistolae ad Januarium, si inter additamenta fuisset. 5. Epistolam primam ad Aquileiensem una cum epistola secunda ad Septimum illi immediate subjecta exhibent antiquissimi codices Vat. Reginae 1997 collectionis 1 Lucensis, et similis Colbertinus collectionis quartae, alius codex Parisiensium Jesuitarum ab Antelmio laudatus epist. 1. et a Pagio ad an. 447, cujus recentius documentum pertinet ad an. 615, ac tandem quatuor antiquitate praestantes codices collectionis 8 Vat. 5845, Vallicelianus signatus A. 5, Vercellensis saeculi IX et Vat. 1353, qui ex alio Bergomate saeculi IX transcriptus fuit. 6. Eamdem epistolam 1 ad Aquileiensem una cum epist. 18 ad Januarium, non tamen unitas, sed aliis Leoninis", + "candidate_score": 0.644124, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_1_3", + "bdc_text": "S. D . Postremas tuas ad me literas datas , clarissime vir etiam pater in domino summe solende , 2 . martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1270", + "psc_text": "abjecisse significet; ego me illum in eam gratiam spondeo recepturum, ut in omnibus quae sunt Domino placitura consortium ejus amplectar: quoniam illa pax vera, illa charitas erit firma, in qua simul studebimus et catholicam fidem et Nicaenorum canonum decreta servare. Data septimo idus Martii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN TRES EPISTOLAS SEQUENTES. 1. Cur in edendis tribus sequentibus epistolis alium a Quesnelliano ordinem secuti simus, paucis dicendum est. Quesnellus primum ediderat epistolam hac in editione 131 ad Julianum cum data VII idus Martii; tum epist. 129, ad Proterium, cum data VI idus; ac tandem post insertam Proterii epistolam 133, ad Leonem. subjecit epist. 130, ad Marcianum, cum data V idus ejusdem mensis, rejecto in marginem VI idus. Hae datae diversae hunc ordinem exigebant. At cum in epist. 131, ad Julianum, c. 1, S. pontifex testetur se ad ipsum mittere exempla litterarum quas ad clementissimum imperatorem vel ad", + "candidate_score": 0.644039, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_1_3", + "bdc_text": "S. D . Postremas tuas ad me literas datas , clarissime vir etiam pater in domino summe solende , 2 . martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_863", + "psc_text": "inseparabiliter atque indifferenter uniti, state constanter et viriliter agite; ac si quae sunt morae de his quae poscimus ordinandis, per occasiones tamen, quas fidas gratia divina providerit, litteris nos vestrae dilectionis instruite. Quia multum solatii est, 1024 cum sollicitis animis rerum desideratarum actio nuntiatur. Volumus autem ut hae litterae nostrae, quas ad vestram dilectionem misimus, etiam caeteris catholicis innotescant: quo intelligant se quoque ad defensionem fidei hisce nostris exhortationibus incitari. Data sexto idus Novembris, Valentiniano Augusto septies et Avieno consulibus. EPISTOLA LXXVI. MARCIANI IMPERATORIS AD ARCHIEPISCOPUM ROMAE LEONEM. Decimo kalendas Decembris Constantinopoli, domino nostro Valentiniano imperatore nostro piissimo septimum et Avieno clarissimis consulibus, sacrae litterae missae sunt a domino nostro Marciano perpetuo imperatore ad sanctissimum episcopum Leonem, quibus significabat eos qui ab eodem viro reverendissimo missi fuerant hilariter fuisse susceptos: quare cum omni alacritate eo se conferre dignetur, et synodum celebrare; vel, si hoc ei grave videbitur, suis litteris significet", + "candidate_score": 0.643955, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_3", + "bdc_text": "martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_863", + "psc_text": "inseparabiliter atque indifferenter uniti, state constanter et viriliter agite; ac si quae sunt morae de his quae poscimus ordinandis, per occasiones tamen, quas fidas gratia divina providerit, litteris nos vestrae dilectionis instruite. Quia multum solatii est, 1024 cum sollicitis animis rerum desideratarum actio nuntiatur. Volumus autem ut hae litterae nostrae, quas ad vestram dilectionem misimus, etiam caeteris catholicis innotescant: quo intelligant se quoque ad defensionem fidei hisce nostris exhortationibus incitari. Data sexto idus Novembris, Valentiniano Augusto septies et Avieno consulibus. EPISTOLA LXXVI. MARCIANI IMPERATORIS AD ARCHIEPISCOPUM ROMAE LEONEM. Decimo kalendas Decembris Constantinopoli, domino nostro Valentiniano imperatore nostro piissimo septimum et Avieno clarissimis consulibus, sacrae litterae missae sunt a domino nostro Marciano perpetuo imperatore ad sanctissimum episcopum Leonem, quibus significabat eos qui ab eodem viro reverendissimo missi fuerant hilariter fuisse susceptos: quare cum omni alacritate eo se conferre dignetur, et synodum celebrare; vel, si hoc ei grave videbitur, suis litteris significet", + "candidate_score": 0.642941, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_3_5", + "bdc_text": "martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova : quae paulo post Beatus ad te Leo remisit . Interim et alia , quae ex Rhetia , Gallia , Anglia et Heidelberga accepisti , amicum communicata legi , quae ad filium Bergensium inter miseras .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_421", + "psc_text": "voluit eas litteras quas Leonem melius instructum plenius reddidisse aut brevi redditurum praesumebat. Enim vero si has dogmaticas Leonis litteras ille legisset, non videtur scripturus fuisse: Extra consensum Romanae civitatis episcopi causas fidei audire (seu ex Graeco cognoscere, aut dijudicare) non possumus; quae verba nondum sibi notam Romani episcopi sententiam declarant. Igitur haec Chrysologi epistola sub idem tempus data videtur, quo Leo scripsit epistolas 23 et 24, id est circa Februarium an. 449. Forte idem ille vir, qui Theodosii atque Eutychis litteras ad S. Leonem attulit, Ravennam etiam cum ejusdem Theodosii litteris ad Valentinianum transivit, et hac occasione epistolam Eutychis ad Chrysologum detulit. Huic autem Constantinopolim revertenti, dum Valentiniani responsa referret, Chrysologus tradidit hanc epistolam ad Eutychem, ut citius ac tutius traderetur. Certe autem non scripsit post notitiam actorum in Eutychem, aut definitivo Leonis epistolae, ut in Quesnelli sententia praesumendum est. EPISTOLA XXV, PETRI CHRYSOLOGI EPISCOPI RAVENNATIS AD EUTYCHEM PRESBYTERUM.", + "candidate_score": 0.642624, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_4_6", + "bdc_text": "quae paulo post Beatus ad te Leo remisit . Interim et alia , quae ex Rhetia , Gallia , Anglia et Heidelberga accepisti , amicum communicata legi , quae ad filium Bergensium inter miseras . Scripseram ante hoc tempus Wirtebergensibus intermissionem dictum fuisse , quid contra Witebergenses vel publice loqueri vel etiam scriberent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_827", + "psc_text": "pro modestiae suae temperantia, ita futurum credimus studiosum charitatis et pacis, ut nequaquam sibi credat ablatum, quod fratri videat esse concessum. Data III non. Maii, Valentiniano Aug. 7 et Avieno v. c. conss. 1000 In fine hujus epistolae, haec quae sequuntur verba habentur in codd. Arelatensi et Vallicellano: Hoc praeceptum domini Leonis confirmatum est a sede apostolica, praesidente Symmacho papa, Probo v. c., consule. EPISTOLA LXVII. AD RAVENNIUM ARELATENSEM EPISCOPUM. SYNOPSIS. Mittit Ravennio celebrem suam ad Flavianum epistolam de incarnatione Verbi Dei adversus Eutychen, ut pro defensione fidei, per eum haec, vel Cyrilli Alexandrini epistola cunctis Galliae episcopis fideliter innotescat. Secreta etiam mandata legatis commissa indicat. Dilectissimo fratri RAVENNIO, LEO papa. Diu filios nostros Petronium presbyterum et Regulum diaconum in Urbe tenuimus: quoniam et de nostra hoc gratia merebantur, et fidei quae nunc quorumdam errore incessitur, ratio postulabat. Voluimus enim eos nostro interesse tractatui, et universa cognoscere quae per te", + "candidate_score": 0.642245, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_3", + "bdc_text": "martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1140", + "psc_text": "nec ambigendum est eum esse perversum quem impugnatores fidei dilexerunt. Interim fraternitas tua curam piae sollicitudinis continuare dignetur, ut frequentioribus scriptis, quo res proficiant, scire me facias. Data VII kal. Decembris, Herculano consule. EPISTOLA CX. MARCIANI AUGUSTI AD LEONEM PAPAM. SYNOPSIS. Confirmationem synodi Chalcedonensis a pontifice uti necessariam petit. Ejus constantiam in vindicandis canonibus et reprimenda novitate laudat. 1182 Epistola piissimi imperatoris MARCIANI ad LEONEM archiepiscopum Romae. Victores VALENTINIANUS et MARCIANUS gloriosi triumphatores, semper Augusti, sanctissimo et vere venerabili LEONI archiepiscopo. Beatitudinem tuam valere syllabis nostrae serenitatis studiosissime precamur, postulantes ut favorem omnipotentis Dei tuarum nobis impertias precum intercessione: ut misericors et pacifica ipsius magnificentia omnia fausta et optabilia nostro regno concedere dignetur. Miramur supra modum quod post Chalcedonensem synodum, et litteras venerabilium episcoporum ad tuam sanctitatem missas, quibus omnia in ipsa synodo acta significabant, nullo prorsus pacto a tua clementia ejusmodi epistolae remissae sint, quas videlicet in sanctissimis Ecclesiis", + "candidate_score": 0.64217, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_1_3", + "bdc_text": "S. D . Postremas tuas ad me literas datas , clarissime vir etiam pater in domino summe solende , 2 . martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_458", + "psc_text": "3 Adventus habetur: Deinde episcopi legunt quartam et quintam lectionem de epistola S. Leonis papae missa Flaviano episcopo de Incarnatione Domini contra Eutychen haereticum. Idipsum in aliis Italiae Ecclesiis receptum didicimus ex quampluribus mss. Lectionariis aliarum urbium, quae eamdem epistolam aliis atque aliis diebus eodem Adventus tempore exhibent. Ex ms. bibliothecae Regiae Quesnellus collegit (Diss. 1 ad an. 449, n. 9), idem olim factitatum esse in Galliarum Ecclesiis, quod confirmari potest ex Lectionario S. Benigni Divionensis, quo Chiffletius usus est, cum eamdem epistolam edidit in calce operum Vigilii Tapsensis, nec non ex monumentis Gallicanis, quae a P. Martene laudantur De Antiquis monachorum Ritibus, lib. III, c. 2. Ex hujusmodi autem Lectionariis traducta fuit in aliquot collectiones Sermonum S. Leonis, quae ex Lectionariis originem ducunt. 4. Cum Gennadius, c. 70, Leonem inter ecclesiasticos scriptores retulit, hujus tantum epistolae fecit mentionem, eo quod haec super omnia ejus opera vulgatissima esset. Hinc autem", + "candidate_score": 0.642066, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_4_6", + "bdc_text": "quae paulo post Beatus ad te Leo remisit . Interim et alia , quae ex Rhetia , Gallia , Anglia et Heidelberga accepisti , amicum communicata legi , quae ad filium Bergensium inter miseras . Scripseram ante hoc tempus Wirtebergensibus intermissionem dictum fuisse , quid contra Witebergenses vel publice loqueri vel etiam scriberent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_72", + "psc_text": "Leonem duas saltem scripsisse epistolas, alteram ad Cyrillum episcopum Alexandrinum, ad Paschasinum episcopum Lilybetanum alteram, ex Paschasini litteris manifestum est. Sed utraeque injuria temporum intercidere. Solam Paschasini responsionem superesse existimatum fuit; ac propterea eam unam Quesnellus edidit. At ejus quoque epistolae, quam Cyrillum, Leoni reddidisse idem Paschasinus testatur, non exiguum fragmentum ad nos transmissum credimus; quod ut statuatur, nonnulla observanda sunt. 2. Eam nimirum Cyrilli epistolam de Paschate Africani concilii Patribus traditam, quam Dionysius Exiguus suae collectioni integram inseruerat num. 135, ex Sirmondi schedis cum longiori additione ediderant primum Petavius tom. II De Doctrina temporum, in fine, ac dein Bucherius in Commentario ad Canonem paschalem Victorii, cap. 1, pag. 72. Duae vero in ea quam Petavius et Bucherius ediderunt partes distinguendae, nimirum ipsa Cyrilli epistola ad Africanos, quae legitur correctior apud Dionysium; et ejus additio, quae ad aliam ejusdem Cyrilli epistolam pertinet. Has quidem duas distinctasque Cyrilli epistolas cum imperitus", + "candidate_score": 0.640113, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_3", + "bdc_text": "martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_169", + "psc_text": "4. Tertia editionis forma ex utraque anteriori conflata, quam editionem mixtam nuncupabimus, aliter in mss., aliter in editis invenitur. In codicibus enim quos vidimus, omissis capitibus 6, 7, 8, et dimidio noni, tota Hadrianea editio primum exhibetur, fere cum chronica notatione Dat. IV idus Augusti. Dein subjiciuntur velut appendix memorata capitula omissa et sumpta ex prima decurtata editione usque ad ejus finem, ita ut repetantur illa: Cum itaque omnibus, etc., quae in editione decurtata epistolam claudunt, in Hadrianea autem suo loco capite nono inserta fuerant. Hanc lectionem Quesnelllus reperit in duobus mss. Thuaneis, et uno Cantabrigensi. Nos reperimus in mss. quatuor collectionum 11, 20, 21 et 23, ad quas referri tres a Quesnello laudatos codices nihil ambigimus. Collectio 11, a qua caeterae collectiones hanc editionis formam videntur sumpsisse, praecipue consideranda est, cum antiquior sit Hincmari aetate, uti probavimus in praefat. ad epistolas num. 23. In uno tantum codice Veneto S.", + "candidate_score": 0.64005, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_8", + "bdc_text": "Fama enim est , convenisse nuper theologis praecipuos omnes et communi qui deliberatione vastum conscribere centonem , in quo ipsis Witebergensium fundamentum ad confirmandas suas blasphemias foedissime abutant .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_455", + "psc_text": "Chrysologus apostolicae auctoritatis callentissimus, observandum ac tenendum praedixerat epist. 25. Nihil pro apostolicarum definitionum auctoritate illustrius hoc totius Ecclesiae ac generalis synodi testimonio, quod Petrum in successoribus viventem et loquentem agnoscit. In Romana synodo sub Gelasio pronuntiatum fuit anathema, Si quispiam de hujus epistolae textu usque ad unum iota disputaverit, et non eam in omnibus venerabiliter receperit (Tom. V Concil. Ven. edit. pag. 387) . Et S. Gregorius, lib. VI, epist. 2: Si quis contra harum quatuor synodorum fidem, et contra sanctae memoriae Leonis papae tomum atque definitionem aliquid umquam loqui praesumit, anathema sit. 2. Hinc in fidei professionibus nihil frequentius quam post generalia concilia hujus epistolae doctrinam profiteri. Apud Orientales, ubi Eutychis haeresis turbas excitaverat, haec consuetudo primum inducta, ut liquet inter caetera ex aliquot epistolis Hormisdae, ex epistola Petri diaconi ad Fulgentium, et ex concilio Apamensi an. 535. Idem mos etiam ad Occidentales transivit, et diu etiam obtinuit.", + "candidate_score": 0.639399, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_1_3", + "bdc_text": "S. D . Postremas tuas ad me literas datas , clarissime vir etiam pater in domino summe solende , 2 . martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_467", + "psc_text": "Romani hanc notatiunculam praefixere: Pleraque haec sanctorum Patrum testimonia a S. Leone adjuncta sunt epistolae ipsius 97 (nunc 165) ad Leonem Augustum, sed in aliquibus Graecis codicibus concilii hujus inseruntur etiam hoc loco, nimirum post laudatam epistolam ad Flavianum. Haec autem Stephanus Baluzius intelligens de actione secunda notavit: Haec testimonia non exstant in codicibus mss., neque in antiquis editionibus: ac tamen etsi in aliquibus Graecis, ut monent editores Romani, inserantur in hoc loco, puto tamen lecta non fuisse in synodo, adeoque frustra descripta esse in his gestis, in quibus nulla horum testimoniorum mentio est, sed epistolae tantum. Omnem vero difficultatem sustulit observatio trium Graecorum exemplarium Chalcedonensium, quae memoravimus e bibliotheca Veneta S. Marci. Cum enim in his laudata ad Flavianum epistola, ut innuimus, bis proferatur, nimirum ante gesta, et in ipsis gestis; memorata testimonia Patrum non subjiciuntur epistolae gestis insertae, ut a Romanis edita sunt; sed describuntur post epistolam quae", + "candidate_score": 0.638804, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_1_3", + "bdc_text": "S. D . Postremas tuas ad me literas datas , clarissime vir etiam pater in domino summe solende , 2 . martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_756", + "psc_text": "indicat; quin nonnulla Leoninae scribendi rationi haudquaquam congruunt. 2. Quoad tempus vero, cum omnes tum quae traditae tum quae redditae fuerunt Augustorum epistolae, in una Chalcedonensi collectione exhibitae, chronica notatione careant, alii aliter opinati sunt. De quatuor prioribus epistolis in Orientem missis in primis statuendum est. Totum pendet ex interpretatione illorum verborum Valentiniani epist. 55: Cum advenissem Romam ad Divinitatem placandam, sequenti die ad basilicam apostoli Petri processi, et illic post venerabilem noctem diei Apostoli, et a Romano episcopo, et ab aliis cum eo ex diversis provinciis congregatis rogatus sum scribere tuae mansuetudini. Ex recitatis autem verbis colligitur Valentinianum Romam accessisse pridie ante festivitatem apostoli Petri; die autem sequenti, id est ipso die festo ad basilicam apostoli Petri processisse; et illic post nocturnum officium a Leone aliisque episcopis qui ad idem festum convenerant, exoratum fuisse ut ad Theodosium scriberet. Idipsum Placidiam et Eudoxiam Augustas rogatas fuisse, ex aliis earumdem epistolis", + "candidate_score": 0.638663, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_3", + "bdc_text": "martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_761", + "psc_text": "rei aliqua mentio a Placidia eidem epistolae inserta fuisset. Id autem Romae innotuit ante diem 17 Martii hujus anni 450, quo S. Leo hac de re gratulatus Pulcheriae dedit epistolam 60. Igitur quatuor priores epistolae exaratae fuerunt paulo post diem 22 Februarii, et ante diem 17 Martii anni ejusdem, ac probabilius sub Februarii finem. 5. Cuique epistolae sive a Valentiniano, sive ab Augustis scriptae Quesnellus subjecit epistolam quam Theodosius reddidit. Nos collectionis Chalcedonensis methodum et rationem etiam temporis sequendam putavimus. Ut autem idoneum intervallum tribuatur transmissioni litterarum, Theodosii epistolae in Aprilem referendae videntur, ac propterea post epistolas 60 et 61 scriptas mense Martio easdem locavimus. 6. Quamvis probabilius existimemus omnes has epistolas scriptas fuisse Latine, uti Latine pariter scribebantur leges, etiamsi in Oriente darentur, interiisse tamen credimus originale Latinum, solamque superesse Graecam versionem, et Latina exempla, quae ad nos transmissa fuerunt, esse antiquam interpretationem ex Graeco, eamque ab homine lucubratam", + "candidate_score": 0.638456, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_8", + "bdc_text": "Fama enim est , convenisse nuper theologis praecipuos omnes et communi qui deliberatione vastum conscribere centonem , in quo ipsis Witebergensium fundamentum ad confirmandas suas blasphemias foedissime abutant .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_64", + "psc_text": "clerici, qui de Pelagianorum Coelestianorumque consortio in communionem catholicam ea imprudentia sunt recepti, ut non prius ad damnationem sui coarctarentur erroris, nunc saltem, posteaquam hypocrisis eorum ex quadam parte detegitur, ad veram correctionem, 591 quae et ipsis prodesse, et nullis possit nocere, cogantur. Damnent apertis professionibus suis superbi erroris auctores, et quidquid in doctrina eorum universalis Ecclesia exhorruit, detestentur; omniaque decreta synodalia, quae ad excisionem hujus haereseos apostolicae sedis confirmavit auctoritas, amplecti se et in omnibus approbare, plenis et apertis, ac propria manu subscriptis protestationibus eloquantur. Nihil in verbis eorum obscurum, nihil inveniatur ambiguum. Quoniam novimus hanc istorum esse versutiam, ut in quacumque particula dogmatis exsecrandi, quam a damnandorum soliditate discreverint, nihil sibi sensuum suorum aestiment esse non salvum. CAP. III. Cumque omnes definitiones suas ad subrependi facilitatem, improbare se simulent atque deponere, hoc sibi tota arte fallendi, nisi intelligantur, excipiunt, ut gratia Dei secundum merita dari accipientium sentiatur. Quae", + "candidate_score": 0.638219, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_3", + "bdc_text": "martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_876", + "psc_text": "ἡμετέρου συζύγου, ὲν τῇ ἐνδόξῳ πόλει τῆς Κωνσταντινουπόλεως τοῦ τῆς ἁγίας μνήμης ἐπισκόπου Φλαυιανοῦ τὸ σῶμα διακεκόμισται, καὶ ὲν τῇ βασιλικῇ τῶν ἀποστόλων, ἐν ᾗ εἰώθασιν οἱ προλειτουργήσαντες ἐπίσκοποι θάπτεσθαι, τῇ χρεωστουμένῃ τιμῇ ὰποτέθειται· καὶ τούτους ὁμοίως τοὺς ἐπισκόπους, οἵ τινες διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν, ἐπειδὴ μετὰ τοῦ ἁγιωτάτον Φλαυιανοῦ τῇ συμφωνίᾳ τῆς πίστεως τῆς καθολικῆς συνέτρεχον, ἐξορίᾳ ὑπεβλήθησαν, ἐπανελθεῖν διὰ κυριώσεως ἰδίου πραγματικοῦ προσέταξεν· ὥστε διὰ τῆς δοκιμασίας τῆς συνόδου, καὶ πάντων τῶν ἐπισκόπων τῶν συνελθόντων τῆς ἀποφάσεως, τὴν ἐπισκοπὴν, καὶ τὰς ἰδίας ἐκκλησίας κριθῶσιν ἀπολαβεῖν. 1033 EPISTOLA LXXVIII. AD MARCIANUM AUGUSTUM. Pro datis litteris et fide defensa gratias agit. LEO episcopus MARCIANO semper Augusto. Litteras pietatis vestrae accepisse me gaudeo, et ad significationem totius prosperitatis pertinere cognosco, cum sermones vestri initia pro fidei nos faciant 1034 integritate securos. Quantas itaque clementiae vestrae gratias referamus, non ex verbis nostris, sed ex beneficiis vestris, quae Ecclesiae contulistis, agnoscite: non ambigentes", + "candidate_score": 0.637653, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_4_6", + "bdc_text": "quae paulo post Beatus ad te Leo remisit . Interim et alia , quae ex Rhetia , Gallia , Anglia et Heidelberga accepisti , amicum communicata legi , quae ad filium Bergensium inter miseras . Scripseram ante hoc tempus Wirtebergensibus intermissionem dictum fuisse , quid contra Witebergenses vel publice loqueri vel etiam scriberent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_458", + "psc_text": "3 Adventus habetur: Deinde episcopi legunt quartam et quintam lectionem de epistola S. Leonis papae missa Flaviano episcopo de Incarnatione Domini contra Eutychen haereticum. Idipsum in aliis Italiae Ecclesiis receptum didicimus ex quampluribus mss. Lectionariis aliarum urbium, quae eamdem epistolam aliis atque aliis diebus eodem Adventus tempore exhibent. Ex ms. bibliothecae Regiae Quesnellus collegit (Diss. 1 ad an. 449, n. 9), idem olim factitatum esse in Galliarum Ecclesiis, quod confirmari potest ex Lectionario S. Benigni Divionensis, quo Chiffletius usus est, cum eamdem epistolam edidit in calce operum Vigilii Tapsensis, nec non ex monumentis Gallicanis, quae a P. Martene laudantur De Antiquis monachorum Ritibus, lib. III, c. 2. Ex hujusmodi autem Lectionariis traducta fuit in aliquot collectiones Sermonum S. Leonis, quae ex Lectionariis originem ducunt. 4. Cum Gennadius, c. 70, Leonem inter ecclesiasticos scriptores retulit, hujus tantum epistolae fecit mentionem, eo quod haec super omnia ejus opera vulgatissima esset. Hinc autem", + "candidate_score": 0.63723, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_3", + "bdc_text": "martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_806", + "psc_text": "vos non potuerint pervenire, exemplaria eorumdem 985 nunc mittenda credidimus: ut nullo modo fidei quam defendimus praedicatio vestrae notitiae subtrahatur. Data decimo sexto 986 kalendas Aprilis, Valentiniano Augusto septies et Avieno, v. cl. consulibus. EPISTOLA LXII. THEODOSII IMPERATORUS AD VALENTINIANUM AUGUSTUM, Qua respondet epistolae LV. Domino meo VALENTINIANO Augusto THEODOSIUS. Et Romae pervenisse tuam mansuetudinem, et petitionem oblatam a Leone reverendissimo patriarcha, in ipso litterarum textu a tua majestate significatum est. Et de tua quidem incolumi in Romana urbe reversione gratias competentes divinae majestati reddimus, domine sanctissime fili et venerabilis imperator. De his autem quae dixit memoratus reverendissimus vir indicatum est ad eumdem latius atque plenius, sicut arbitrati sumus, 988 et cognovit nos in nulla parte a paterna religione et majorum traditione resiliisse. Nihil enim aliud volumus quam sacramenta paterna per successionem nobis tradita inviolabiliter custodiri. Propter hanc igitur causam, quoniam quosdam cognovimus sanctissimas Ecclesias nocibili novitate turbare, synodum decrevimus", + "candidate_score": 0.635674, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_3", + "bdc_text": "martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_762", + "psc_text": "scriptas mense Martio easdem locavimus. 6. Quamvis probabilius existimemus omnes has epistolas scriptas fuisse Latine, uti Latine pariter scribebantur leges, etiamsi in Oriente darentur, interiisse tamen credimus originale Latinum, solamque superesse Graecam versionem, et Latina exempla, quae ad nos transmissa fuerunt, esse antiquam interpretationem ex Graeco, eamque ab homine lucubratam Latini sermonis minus perito, ut constabit ex aliquot locis valde obscuris et pessime redditis, quae Augustorum originali nequaquam congruunt. Hac etiam de causa notatio temporis a Graeco collectore semper omissa, in Latino textu pariter desideratur, quae suppleta fuit, cum Latinae Chalcedonensis collectionis auctor Latina originalia invenit. Confer Praefat. in epistolas num. 36. 7. Nunc titulum, qui tribus imperialibus epistolis 55, 56 et 57, in collectione Chalcedonensi praefigitur, exhibemus. In Graeca collectione sic: Θεῖον γράμμα καταπεμφθὲν, τοῦτο μὲν τοῦ δεσπότου ἡμῶν Οὐαλεντινιανοῦ, τοῦτο δὲ τῆς θείας μνήμης Πλακιδίας, οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τῆς προσκυνητῆς Βασιλίδος Εὐδοξίας, πρὸς τὸν τῆς θείας μνήμης", + "candidate_score": 0.635333, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_4_6", + "bdc_text": "quae paulo post Beatus ad te Leo remisit . Interim et alia , quae ex Rhetia , Gallia , Anglia et Heidelberga accepisti , amicum communicata legi , quae ad filium Bergensium inter miseras . Scripseram ante hoc tempus Wirtebergensibus intermissionem dictum fuisse , quid contra Witebergenses vel publice loqueri vel etiam scriberent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_198", + "psc_text": "ut suppleret defectui epistolarum quae initio pontificatus a Leone scriptae fuerunt, quam ne caeterarum, quae exstant, et certa notatione chronica signantur, ordinem interrumperet; et solum in marginali postilla eam scriptam indicat circa pontificatus Leonis exordia, et in notis circa an. 443. Bellum sane quod inter Valentinianum imperatorem et Gensericum Vandalorum regem in Africa viguit, litterarum ejusmodi commercium impedisse videtur. Viguit autem hoc bellum usque ad an. 442, quo Prosper in Chronico tradit: Cum Genserico autem a Valentiniano Augusto pax confirmata, et certis spatiis Africa inter utrumque divisa est. Ex novella 23 lib. II liquet an. 445 ex Africanis provinciis Valentiniano relictis legatos Romam venisse, et lege fuisse sancitum ut ad praefectum Urbis appellare liceret. Hac forte appellationum occasione quaedam apud Mauros illicite usurpata ad S. pontificem commeantium sermo pertulit. Igitur probabilius et cautius inter hunc an. 445 et an. 455 haec epistola collocanda est. Porro Leo cap. 1 significat se", + "candidate_score": 0.634034, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_3", + "bdc_text": "martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_8", + "psc_text": "pertinet ad an. 615, ac tandem quatuor antiquitate praestantes codices collectionis 8 Vat. 5845, Vallicelianus signatus A. 5, Vercellensis saeculi IX et Vat. 1353, qui ex alio Bergomate saeculi IX transcriptus fuit. 6. Eamdem epistolam 1 ad Aquileiensem una cum epist. 18 ad Januarium, non tamen unitas, sed aliis Leoninis intermediis disjunctas, reperimus in mss. collectionum 11, 20, 21 et 22. 7. Demum omnes hae tres epistolae, prima ad Aquileiensem, et secunda ad Septimum simul junctae, epistola vero 18 ad Januarium seorsim descripta, continentur in mss. antiquissimae collectionis 5, in peculiari ms. Florentino S. Marci collectionis 13, ac in codicibus collectionis 12, 23 et 24, quos in praefatione fusius memoavimus. § II Argumentum ex mss. pro statuenda sinceritate epistolarum ad Septimum Altinensum et ad Januarium Aquileiensem, quae solae a nonnullis in suspicionem vocantur. 8. Ex hac codicum notitia cognoscimus epistolas ad Septimum et ad Januarium, quae in controversiam cadunt, in", + "candidate_score": 0.633025, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_3", + "bdc_text": "martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_763", + "psc_text": "num. 36. 7. Nunc titulum, qui tribus imperialibus epistolis 55, 56 et 57, in collectione Chalcedonensi praefigitur, exhibemus. In Graeca collectione sic: Θεῖον γράμμα καταπεμφθὲν, τοῦτο μὲν τοῦ δεσπότου ἡμῶν Οὐαλεντινιανοῦ, τοῦτο δὲ τῆς θείας μνήμης Πλακιδίας, οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τῆς προσκυνητῆς Βασιλίδος Εὐδοξίας, πρὸς τὸν τῆς θείας μνήμης Θεοδόσιον, ὥστε κελεῦσαι ἐν τοῖς μέρεσι τῆς Ἰταλίας σύνοδον ἐπιτελεσθῆναι. In Latina vero nostri codices ita reddunt: Sacrae litterae tam a domino nostro Valentiniano, quam a divae memoriae Placidia, nec non et Eudoxia Augusta ad Theodosium divae memoriae, ut juberet in partibus Italiae concilium celebrari. EPISTOLA LV. VALENTINIANI IMPERATORIS AD THEODOSIUM AUGUSTUM. 962 Domino meo THEODOSIO, gloriosissimo, victori et triumphatori, perpetuo imperatori et patri, VALENTINIANUS gloriosus, victor ac triumphator semper Augustus et filius. Cum advenissem in urbem Romam ad Divinitatem placandam, sequenti die ad basilicam apostoli Petri processi, et illic post venerabilem noctem diei apostoli, et a Romano episcopo, et", + "candidate_score": 0.63209, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_4_6", + "bdc_text": "quae paulo post Beatus ad te Leo remisit . Interim et alia , quae ex Rhetia , Gallia , Anglia et Heidelberga accepisti , amicum communicata legi , quae ad filium Bergensium inter miseras . Scripseram ante hoc tempus Wirtebergensibus intermissionem dictum fuisse , quid contra Witebergenses vel publice loqueri vel etiam scriberent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_192", + "psc_text": "scripserit. 14. P. Coustantius discrimen illud, quod memoravimus in Gelasii epistola ad Dardanos, quae in aliis codicibus brevior, in aliis prolixior est, ex eo pendere credidit, quod eadem illa epistola sub duplici forma ab ipsomet Gelasio prodierit; idemque postea Hormisdae et Gregorio, antea vero Leoni nostro evenisse opinatus est. Lege Vindic. veter. codd. confirmat. cap. 13, pag. 713. Id huic epistolae contigisse ex antea observatis probabilissimum nobis est. S. Leo scripserat, ut videtur, prima manu epistolam, qualis dabitur ex mss. editionis decurtatae; et ex hoc exemplo olim edito vel invento hanc epistolam sumpserunt auctores collectionum ejusdem editionis. Posteriori vero manu, cum forte supervenisset aliquid novi, ex. gr., causa Restituti episcopi, quem nunc, quasi post illa quae Potentius retulerat, conquestum tradit cap. 10 S. pontifex exscribens eamdem epistolam, nonnulla aliis verbis exposuit, quaedam autem pro novitate causae adjecit. Ita etiam epistolas 30 et 31, quae partim eisdem, partim diversis verbis eadem", + "candidate_score": 0.63187, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_3", + "bdc_text": "martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_802", + "psc_text": "esse constat alienum, gloriosissima Augusta. Unde quia non deserit Ecclesiam suam divina protectio, dicente Domino: Ecce ego vobiscum sum omnibus diebus usque ad consummationem 983 saeculi (Matth. XXVIII, 20) ; eodemque opere et tempore spiritus Dei et clementiae vestrae sollicitudinem et curam nostri cordis accendit, ut de remediis procurandis eadem utrique cuperemus: quae prius poposci, nunc quoque instantius peto, majore utens fiducia deprecandi, posteaquam praesidium venerandae exhortationis accepi. Spero autem affuturam misericordiam Dei, ut cooperante clementia vestra, pestiferi erroris possit morbus auferri: ut quidquid, ipso inspirante atque auxiliante, potuerit salubriter fieri, cum vestrae fidei laude peragatur: quoniam res humanae aliter tutae esse non possunt, nisi quae ad divinam confessionem pertinent, et regia et sacerdotalis defendat auctoritas. Data decimo sexto kalendas Aprilis, Valentiniano Augusto septies, et Avieno, v. cl. consulibus. EPISTOLA LXI. AD MARTINUM ET FAUSTUM PRESBYTEROS. SYNOPSIS. I. De litteris ad eos scriptis monet. -- II. Hortatur ut fidei causam", + "candidate_score": 0.631322, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_25_27", + "bdc_text": "martii , anno domini 1572 . Tui studiosissimus Ioannes Conradus Ulmerus . Carmine ex epistola tua desumpto mihi et amicis tam ludere volui , perversis ingeniis epistolam tua aesumpto , mihi et quotilis magistratus ludere moli .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1285", + "psc_text": "diligenterque translatam, per idoneum perlatorem sub vestri signaculi impressione deferri, tradendam judicibus Alexandrinis, qui eam clero et plebi ipsius civitatis cum praedictorum episcoporum praedicationibus, quibus et mea scripta consentiunt, faciant recitari, ut 1259 agnoscant se fallacium hominum fraude ulterius decipi non debere; et probentur apostolicae sedis sinceri esse discipuli, apud quam nec Eutyches nec Nestorius ullum obtinent locum, quia sicut alios haereticos, ita et istos Ecclesia universalis damnavit. Data sexto idus Martii; Aetio et Studio viris clarissimis consulibus. EPISTOLA CXXXI. AD JULIANUM EPISCOPUM COENSEM. SYNOPSIS. I. Julianum de receptis Proterii Alex. litteris monet; suam ad Flavianum epistolam ex Latino in Graecum ab eodem transferri cupit ac mandat, quam sub signaculo Augusti missam Alexandrinae plebi in Ecclesia recitari vult. --II. De Paschate sequentis anni ut rescribatur. LEO JULIANO episcopo. CAP. I. Sumptis fratris et coepiscopi nostri Proterii Alexandrini antistitis litteris indubitanter agnovi catholicae eum studere doctrinae, et recto corde haereticis obviare:", + "candidate_score": 0.630736, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_28", + "bdc_text": "S. d. S. ecclesiae antistiti Bindelissimoque , ecclesiae Tiguri d. Henricus Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti fidelissimo , amico et patri suo in Christo summe colendo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_869", + "psc_text": "χριστιανῶν θρησκείας εἰρήνῃ, καὶ τῇ καθολικῇ πίστει συμφὲρουσι, καθὼς ἡ σή ἁγιωσύνη κατὰ τοὺς ἐκκλησιαστικοὺς κανόνας διετύπωσε, κατατεθήσονται. EPISTOLA LXXVII PULCHERIAE AUGUSTAE AD SANCTISSIMUM ARCHIEPISCOPUM ROMAE LEONEM. 1028 Missae sunt etiam divinae syllabae a divae memoriae Pulcheria ad eumdem virum sanctissimum, nuntiantes Deo amicissimum archiepiscopum Constantinopolitanum Anatolium, omni errore seposito, epistolae nuper missae ad sanctae memoriae Flavianum absque ulla mora subscripsisse, et sustineri jam ut quaedam synodus fieret in partibus Orientis; corpus vero ejusdem sanctae memoriae Flaviani Constantinopolim fuisse perductum, ut in basilica apostolorum sepeliretur. Episcopi etiam, qui unanimes erant sanctae memoriae Flaviano, et ad exsilium fuerant destinati, et hos revocandos fore, ut ad recipiendas Ecclesias suas synodi sententiam sustinerent. 1030 LEONI reverendissimo episcopo Ecclesiae gloriosae civitatis Romae, PULCHERIA venerabilissima Augusta. Litteras tuae beatitudinis cum decenti omni episcopo veneratione suscepimus; per quas tuam fidem puram et talem cognovimus, qualis debet cum sanctitate sacro praeberi templo. Ego vero similiter ac meus", + "candidate_score": 0.629141, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_25_27", + "bdc_text": "martii , anno domini 1572 . Tui studiosissimus Ioannes Conradus Ulmerus . Carmine ex epistola tua desumpto mihi et amicis tam ludere volui , perversis ingeniis epistolam tua aesumpto , mihi et quotilis magistratus ludere moli .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1270", + "psc_text": "abjecisse significet; ego me illum in eam gratiam spondeo recepturum, ut in omnibus quae sunt Domino placitura consortium ejus amplectar: quoniam illa pax vera, illa charitas erit firma, in qua simul studebimus et catholicam fidem et Nicaenorum canonum decreta servare. Data septimo idus Martii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN TRES EPISTOLAS SEQUENTES. 1. Cur in edendis tribus sequentibus epistolis alium a Quesnelliano ordinem secuti simus, paucis dicendum est. Quesnellus primum ediderat epistolam hac in editione 131 ad Julianum cum data VII idus Martii; tum epist. 129, ad Proterium, cum data VI idus; ac tandem post insertam Proterii epistolam 133, ad Leonem. subjecit epist. 130, ad Marcianum, cum data V idus ejusdem mensis, rejecto in marginem VI idus. Hae datae diversae hunc ordinem exigebant. At cum in epist. 131, ad Julianum, c. 1, S. pontifex testetur se ad ipsum mittere exempla litterarum quas ad clementissimum imperatorem vel ad", + "candidate_score": 0.629059, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_28", + "bdc_text": "S. d. S. ecclesiae antistiti Bindelissimoque , ecclesiae Tiguri d. Henricus Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti fidelissimo , amico et patri suo in Christo summe colendo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1002", + "psc_text": "Deo amantissime pater. CONSTANTINUS misericordia Dei episcopus metropolitanus Meletenus. Valere me in Domino ora, reverentissime pater. FRANCION episcopus metropolitanus Philippopolis. Valere me in Domino ora, amantissime pater. PERGAMIUS episcopus Antiochiae Pisidorum metropolis. Valere in Domino ora, Deo amantissime pater. LUCIANUS episcopus Byzae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. GREGORIUS episcopus Adrianopolis. Valere ora Deo amantissime pater. THEODORITUS episcopus Cyri. Valere me in Domino ora, domine, Deo amantissime pater. MELETIUS episcopus Larissae, vices agens beatissimi episcopi domni Apamiae Syriae, subscripsi. Valere ora, sanctissime pater. ACACIUS misericordia Dei episcopus civitatis Arthiae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. JOANNES episcopus Germaniciae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. JOSEPHUS episcopus Iliopolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime et sanctissime pater. CALOGERUS episcopus Claudiopolis. Valere me ora, Deo amantissime pater. Et subscripsi per Euphrosynum diaconem. HERACLIUS misericordia Dei episcopus Comanorum. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater.", + "candidate_score": 0.628657, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_25_27", + "bdc_text": "martii , anno domini 1572 . Tui studiosissimus Ioannes Conradus Ulmerus . Carmine ex epistola tua desumpto mihi et amicis tam ludere volui , perversis ingeniis epistolam tua aesumpto , mihi et quotilis magistratus ludere moli .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO In duas epistolas sequentes, I et II, ubi etiam de epistola XVIII. 1. De duabus epistolis 1 ad Aquileiensem episcopum, et 2 ad Septimum Altinensem, quae ex ipso argumento simul jungendae sunt, agi non potest, nisi quaedam dicantur etiam de epistola 18 ad Januarium, quae ob excitatas controversias non exiguum cum illis nexum habere videtur. Ita haec prima admonitio tribus epistolis lucem afferet. 2. Postquam Card. Norisius in Pelagianae Historiae lib. II c. 12 duabus columnis, e regione edens duas Leonis epistolas ad Septimum, atque Januarium, palam fecit utrasque esse ejusdem exempli, de alterutra dubitari coepit. Quesnellus prolixa observatione epistolam ad Septimum suppositionis accusavit, et imposturae auctorem credidit Isidorum Mercatorem. E contra Josephus Antelmius dissert. 4 de veris Operibus S. Leonis Magni hanc epistolam genuinam propugnans, illam ad Januarium commentitiam contendit. Aliquot subinde epistolae editae sunt ab utroque, quibus suam quisque sententiam vindicare studuit. Pagius in Critica ad an.", + "candidate_score": 0.628518, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_3", + "bdc_text": "martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_5", + "psc_text": "Dionysii Vat. 5845, et alius, qui in bibliotheca Regis Galliae servatur. In codice Regis Galliae epistola ad Januarium suo loco exhibetur; epistola autem ad Mauros, licet genuina et ipsa sit, ut alias videbimus, cum tamen non fuerit a Dionysio inserta, nuspiam apparet. In Vaticano autem codice 5845 explorate discernuntur additiones quae Dionysio posterius accessere: nam hae omnes non suo loco leguntur insertae, ut in collectione Hadriani factum est, sed post descriptam puram collectionem Dionysii in fine additae deprehenduntur, et inter has legitur epistola ad Mauros, ut in admonitione ad eamdem epistolam fusius explicabitur. Ipsa rubrica titulorum Leonis num. 48 tabulae praemissa, cui tituli totidem et non amplius in corpore ejus codicis respondent, epistolam ad Januarium requirit, epistolam vero ad Mauros, quae in Hadrianeis editionibus num. 49 recensetur, excludit. Hinc sane Cresconius, qui ex puro Dionysio suam collectionem digessit, nihil uspiam refert ex epistola ad Mauros, totam autem epistolam ad Januarium", + "candidate_score": 0.628135, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_28", + "bdc_text": "S. d. S. ecclesiae antistiti Bindelissimoque , ecclesiae Tiguri d. Henricus Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti fidelissimo , amico et patri suo in Christo summe colendo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1004", + "psc_text": "me in Domino ora, Deo amantissime pater. ZENOBIUS episcopus. Ut supra. THOMAS episcopus Theodosiopolis. Valere me in Domino, amantissime pater. SABAS episcopus Palti. Valere me in Domino, Deo, amantissime pater. Subscribens per Patricium episcopum. PATRICIUS episcopus Neocaesareae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. RINUS gratia Dei episcopus Junopolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. EUDOXIUS episcopus poleos Chomatis. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. NICOLAUS misericordia Dei episcopus Acarasseorum. Valere me in Domino ora, amantissime pater. EVODIUS episcopus Saumatis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. TRIPHON episcopus Ecclesiae Chii. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. PAULUS episcopus sanctissimae Dei Ecclesiae Philiomelei. Valere me in Domino ora, domine pater. THEOCTISTUS episcopus Tyrai. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. OLYMPIUS episcopus Sozopolitanae sanctissimae Dei Ecclesiae. Valere me ora, Deo sanctissime pater. JOANNES humilis episcopus civitatis Barbileorum. Valere me ora, Deo amantissime pater.", + "candidate_score": 0.628115, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_3", + "bdc_text": "martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_43", + "psc_text": "collectionem 8 referentibus haec epistola legitur, nullum Januarii vestigium apparet. Hinc ergo cognoscimus in mss. hujus collectionis Januarii nomen omnino defuisse, ut in Vat. 5845; dein fuisse superadditum, ut in Vallicellano; tandem in textum irrepsisse, ut in Vercellensi, ac in Vat. 1353. Cum vero auctor collectionis 23, quae continetur in Ottoboniano 297, priores epistolas 15 ex codicibus collectionis 8 eodem ordine ad verbum descripserit; dum Januarii nomen inseruit, codice usus fuit laudatae collectionis 8 qui hoc nomen insertum vel superadditum habebat: unde tota hujus nominis auctoritas revocatur ad solam collectionis 8, quam tamen in ipsa origine hoc nomine caruisse ostendimus, ut eodem sane carent caeteri codices ac praesertim vetustis simarum omnium collectionum. Hinc ms. Florentin. S. Marci collectionis 13, ob Leoninas epistolas aliis nominibus insignis, ut videbimus in Admonit. ad epist. 12, sic epistolam, de qua agimus, inscribit: Leo Urbis Romae episcopus . . . . . Aquileiensi episcopo; ubi", + "candidate_score": 0.627591, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_3", + "bdc_text": "martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_4", + "psc_text": "Quesnellum, qui commentitiam, ut ipse putat, epistolam ad Septimum ex Isidoriana derivatam affirmat, ubi puram Isidori collectionem, quae litteris ad Septimum caret, confundit cum collectione a Merlino edita, quae Isidoriana auctior, et a nobis appellata collectio 12, eas ad Septimum litteras recepit. Alterum vero de collectione Dionysii praenotandum erat adversus Antelmium, qui in primis litteris de hac controversia Gallice scriptis, declinaturus auctoritatem Dionysii, quae pro epistola 18 ad Januarium maxime valet, hanc non a Dionysio insertam, sed ab alio posteriori additam prodit, quemadmodum addita fuit fui epistola ad Mauros. At haec comparatio est plane inanis. Duo enim codices suppetunt puri Dionysii Vat. 5845, et alius, qui in bibliotheca Regis Galliae servatur. In codice Regis Galliae epistola ad Januarium suo loco exhibetur; epistola autem ad Mauros, licet genuina et ipsa sit, ut alias videbimus, cum tamen non fuerit a Dionysio inserta, nuspiam apparet. In Vaticano autem codice 5845 explorate discernuntur additiones", + "candidate_score": 0.626551, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_24_26", + "bdc_text": "Vale . Datae 19 . martii , anno domini 1572 . Tui studiosissimus Ioannes Conradus Ulmerus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1308", + "psc_text": "mensis Phamenoth, qui est XII kal. Aprilium juxta cursum lunae mensis constitueretur initium, rationis esset opinari nonnullos in secundum mensem nos posse recedere. Nunc autem, quia XIV luna primi mensis per indictionem VIII, quae ventura est, XXII die mensis Pharmuthi, qui est XV kal. Maiar., invenitur, certum est quod initium ejusdem mensis primi juxta lunae cursum nono die Pharmuthi, qui est pridie non. April., occurrat. Cum ergo 14 luna XXII die mensis Pharmuthi inveniatur, qui est XV kal. Maiar., Dominicum Pascha XXIX die mensis ipsius Pharmuthi qui est VIII kal. Maiar., celebrantes, in secundum mensem minime recedimus, cum lunam tunc XXI indubitanter habeamus. Quomodo igitur excurremus in mensem secundum, quandoquidem initium primi mensis juxta lunae cursum, sicut paulo ante dictum est, IX die mensis Pharmuthi, qui est pridie non. April., existat, et XIV luna XXII die mensis ipsius, id est XV kal. Maiar., die proveniat? Hoc autem ita declarato, certum", + "candidate_score": 0.621729, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_23_25", + "bdc_text": "Salutabis reverenter omnes symmystas . Vale . Datae 19 . martii , anno domini 1572 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_87", + "psc_text": "jam praeparatis, communem annum facitis de embolismo, dum observatis lunam incensam in III nonas Martias juxta regulam Latinorum kal. Januarii, Dominica luna XXVII; et non observandum est in hoc anno pro causis 603 quas supra diximus. Sicut enim vitandum est Pascha, quod diximus, in hoc anno; ita cavendum est ne faciamus Pascha anni embolismi in anno communi, et communis in embolismo. Debemus enim investigare epactas lunares in mensibus totius anni, ut celebremus Pascha in luna primi mensis, in principio anni post veris exordium. Sol enim ipse quotidie terra marique pariter clauditur in fine diei, et in diei initio aperitur. Et finit sol cursum totius anni in XII kal. Aprilis, et lunaris globi plenitudo, vel diminutio, digitorum motu, rationis magisterio, et calculi supputatione aliqua praevidetur; ut numeremus XII tantum lunas juxta supputationem legalem Hebraeorum in anno communi, et XIII in embolismo secundum computationem dierum. Indicabo vero vobis, quod Pachomius insignis factis,", + "candidate_score": 0.620701, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "028_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Esther", + "max_score": 0.68813, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_13_15", + "bdc_text": "ecclesiae nostrae prae significio , tuam , obsequuti sunt , libenter scholae in omnibus vestrae posthac , quam humanitatem orantes , ut ipsi memporis , posthac quoque tua opera et consilio adesse digna veneris . Librum , anonymum de authoritate verbi utcunque in linguam , ut in Germanis eorum , horis sanctissimis quem et per eundem Germanis communionem converti , ut de eo , quicquid visum fuerit , inspici enim , quas offero , ut scilicet cunque mea quid visum fuerit , libere statuas . Cupio , ut qualicem pontificios per eiusmodi prodesse simpliciorum et rudibus , qui in nobilem in modum demendantur ;", + "psc_chunk_id": "028_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Esther_window_0", + "psc_text": "PRAEFATIO HIERONYMI IN LIBRUM ESTHER. Librum Esther variis translatoribus constat esse vitiatum, quem ego de archivis Hebraeorum relevans, verbum e verbo pressius transtuli. Quem librum editio Vulgata laciniosis hinc inde verborum sinibus trahit: addens ea quae ex tempore dici poterant, et audiri, sicut solitum est scholaribus disciplinis sumpto themate, excogitare, quibus verbis uti potuit qui injuriam passus est, vel ille qui injuriam fecit. Vos autem, o Paula et Eustochium, quoniam et bibliothecas Heb. studuistis intrare, et interpretum certamina comprobastis, tenentes Esther Hebraicum librum, per singula verba nostram translationem aspicite, ut possitis agnoscere, me nihil etiam augmentasse addendo, sed fideli testimonio simpliciter sicut in Hebraeo habetur, historiam Hebraicam Latinae Linguae tradidisse. Nec affectamus laudes hominum, nec vituperationes expavescimus. Deo enim placere curantes, minas hominum penitus non timemus: quia Deus dissipat ossa eorum qui hominibus placere desiderant (Psalm. LII, 6), et secundum Apostolum, qui ejusmodi sunt, servi Christi esse non possunt (Gal.", + "candidate_score": 0.68813, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_12_14", + "bdc_text": "Triumphabit haud dubie tandem veritas , utcunque furiae Ienenses et Brentianae insaniant . ecclesiae nostrae prae significio , tuam , obsequuti sunt , libenter scholae in omnibus vestrae posthac , quam humanitatem orantes , ut ipsi memporis , posthac quoque tua opera et consilio adesse digna veneris . Librum , anonymum de authoritate verbi utcunque in linguam , ut in Germanis eorum , horis sanctissimis quem et per eundem Germanis communionem converti , ut de eo , quicquid visum fuerit , inspici enim , quas offero , ut scilicet cunque mea quid visum fuerit , libere statuas .", + "psc_chunk_id": "028_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Esther_window_0", + "psc_text": "PRAEFATIO HIERONYMI IN LIBRUM ESTHER. Librum Esther variis translatoribus constat esse vitiatum, quem ego de archivis Hebraeorum relevans, verbum e verbo pressius transtuli. Quem librum editio Vulgata laciniosis hinc inde verborum sinibus trahit: addens ea quae ex tempore dici poterant, et audiri, sicut solitum est scholaribus disciplinis sumpto themate, excogitare, quibus verbis uti potuit qui injuriam passus est, vel ille qui injuriam fecit. Vos autem, o Paula et Eustochium, quoniam et bibliothecas Heb. studuistis intrare, et interpretum certamina comprobastis, tenentes Esther Hebraicum librum, per singula verba nostram translationem aspicite, ut possitis agnoscere, me nihil etiam augmentasse addendo, sed fideli testimonio simpliciter sicut in Hebraeo habetur, historiam Hebraicam Latinae Linguae tradidisse. Nec affectamus laudes hominum, nec vituperationes expavescimus. Deo enim placere curantes, minas hominum penitus non timemus: quia Deus dissipat ossa eorum qui hominibus placere desiderant (Psalm. LII, 6), et secundum Apostolum, qui ejusmodi sunt, servi Christi esse non possunt (Gal.", + "candidate_score": 0.682786, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_14_16", + "bdc_text": "Librum , anonymum de authoritate verbi utcunque in linguam , ut in Germanis eorum , horis sanctissimis quem et per eundem Germanis communionem converti , ut de eo , quicquid visum fuerit , inspici enim , quas offero , ut scilicet cunque mea quid visum fuerit , libere statuas . Cupio , ut qualicem pontificios per eiusmodi prodesse simpliciorum et rudibus , qui in nobilem in modum demendantur ; nata et strophas in Isera .", + "psc_chunk_id": "028_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Esther_window_0", + "psc_text": "PRAEFATIO HIERONYMI IN LIBRUM ESTHER. Librum Esther variis translatoribus constat esse vitiatum, quem ego de archivis Hebraeorum relevans, verbum e verbo pressius transtuli. Quem librum editio Vulgata laciniosis hinc inde verborum sinibus trahit: addens ea quae ex tempore dici poterant, et audiri, sicut solitum est scholaribus disciplinis sumpto themate, excogitare, quibus verbis uti potuit qui injuriam passus est, vel ille qui injuriam fecit. Vos autem, o Paula et Eustochium, quoniam et bibliothecas Heb. studuistis intrare, et interpretum certamina comprobastis, tenentes Esther Hebraicum librum, per singula verba nostram translationem aspicite, ut possitis agnoscere, me nihil etiam augmentasse addendo, sed fideli testimonio simpliciter sicut in Hebraeo habetur, historiam Hebraicam Latinae Linguae tradidisse. Nec affectamus laudes hominum, nec vituperationes expavescimus. Deo enim placere curantes, minas hominum penitus non timemus: quia Deus dissipat ossa eorum qui hominibus placere desiderant (Psalm. LII, 6), et secundum Apostolum, qui ejusmodi sunt, servi Christi esse non possunt (Gal.", + "candidate_score": 0.680649, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_11_13", + "bdc_text": "Cogentur enim Saxones tandem eum librum , quem priorem scripto Germanico pollicentur , propugnandae orthodoxae quod ad me salutem in publicum proferre atque ita forsitan et quod vere sentiis ut liberius magisque intrepide literi , ut eo magis veritus elucescat et adversariorum factum dedico , quod identius , ideoque dei singulari consilio monus perveni , quotquam propositiones tuae , in ipsius electoris veritas , utcunque fuit . Triumphabit haud dubie tandem veritas , utcunque furiae Ienenses et Brentianae insaniant . ecclesiae nostrae prae significio , tuam , obsequuti sunt , libenter scholae in omnibus vestrae posthac , quam humanitatem orantes , ut ipsi memporis , posthac quoque tua opera et consilio adesse digna veneris .", + "psc_chunk_id": "028_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Esther_window_0", + "psc_text": "PRAEFATIO HIERONYMI IN LIBRUM ESTHER. Librum Esther variis translatoribus constat esse vitiatum, quem ego de archivis Hebraeorum relevans, verbum e verbo pressius transtuli. Quem librum editio Vulgata laciniosis hinc inde verborum sinibus trahit: addens ea quae ex tempore dici poterant, et audiri, sicut solitum est scholaribus disciplinis sumpto themate, excogitare, quibus verbis uti potuit qui injuriam passus est, vel ille qui injuriam fecit. Vos autem, o Paula et Eustochium, quoniam et bibliothecas Heb. studuistis intrare, et interpretum certamina comprobastis, tenentes Esther Hebraicum librum, per singula verba nostram translationem aspicite, ut possitis agnoscere, me nihil etiam augmentasse addendo, sed fideli testimonio simpliciter sicut in Hebraeo habetur, historiam Hebraicam Latinae Linguae tradidisse. Nec affectamus laudes hominum, nec vituperationes expavescimus. Deo enim placere curantes, minas hominum penitus non timemus: quia Deus dissipat ossa eorum qui hominibus placere desiderant (Psalm. LII, 6), et secundum Apostolum, qui ejusmodi sunt, servi Christi esse non possunt (Gal.", + "candidate_score": 0.67926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_14", + "bdc_text": "Librum , anonymum de authoritate verbi utcunque in linguam , ut in Germanis eorum , horis sanctissimis quem et per eundem Germanis communionem converti , ut de eo , quicquid visum fuerit , inspici enim , quas offero , ut scilicet cunque mea quid visum fuerit , libere statuas .", + "psc_chunk_id": "028_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Esther_window_0", + "psc_text": "PRAEFATIO HIERONYMI IN LIBRUM ESTHER. Librum Esther variis translatoribus constat esse vitiatum, quem ego de archivis Hebraeorum relevans, verbum e verbo pressius transtuli. Quem librum editio Vulgata laciniosis hinc inde verborum sinibus trahit: addens ea quae ex tempore dici poterant, et audiri, sicut solitum est scholaribus disciplinis sumpto themate, excogitare, quibus verbis uti potuit qui injuriam passus est, vel ille qui injuriam fecit. Vos autem, o Paula et Eustochium, quoniam et bibliothecas Heb. studuistis intrare, et interpretum certamina comprobastis, tenentes Esther Hebraicum librum, per singula verba nostram translationem aspicite, ut possitis agnoscere, me nihil etiam augmentasse addendo, sed fideli testimonio simpliciter sicut in Hebraeo habetur, historiam Hebraicam Latinae Linguae tradidisse. Nec affectamus laudes hominum, nec vituperationes expavescimus. Deo enim placere curantes, minas hominum penitus non timemus: quia Deus dissipat ossa eorum qui hominibus placere desiderant (Psalm. LII, 6), et secundum Apostolum, qui ejusmodi sunt, servi Christi esse non possunt (Gal.", + "candidate_score": 0.67438, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_11", + "bdc_text": "Cogentur enim Saxones tandem eum librum , quem priorem scripto Germanico pollicentur , propugnandae orthodoxae quod ad me salutem in publicum proferre atque ita forsitan et quod vere sentiis ut liberius magisque intrepide literi , ut eo magis veritus elucescat et adversariorum factum dedico , quod identius , ideoque dei singulari consilio monus perveni , quotquam propositiones tuae , in ipsius electoris veritas , utcunque fuit .", + "psc_chunk_id": "028_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Esther_window_0", + "psc_text": "PRAEFATIO HIERONYMI IN LIBRUM ESTHER. Librum Esther variis translatoribus constat esse vitiatum, quem ego de archivis Hebraeorum relevans, verbum e verbo pressius transtuli. Quem librum editio Vulgata laciniosis hinc inde verborum sinibus trahit: addens ea quae ex tempore dici poterant, et audiri, sicut solitum est scholaribus disciplinis sumpto themate, excogitare, quibus verbis uti potuit qui injuriam passus est, vel ille qui injuriam fecit. Vos autem, o Paula et Eustochium, quoniam et bibliothecas Heb. studuistis intrare, et interpretum certamina comprobastis, tenentes Esther Hebraicum librum, per singula verba nostram translationem aspicite, ut possitis agnoscere, me nihil etiam augmentasse addendo, sed fideli testimonio simpliciter sicut in Hebraeo habetur, historiam Hebraicam Latinae Linguae tradidisse. Nec affectamus laudes hominum, nec vituperationes expavescimus. Deo enim placere curantes, minas hominum penitus non timemus: quia Deus dissipat ossa eorum qui hominibus placere desiderant (Psalm. LII, 6), et secundum Apostolum, qui ejusmodi sunt, servi Christi esse non possunt (Gal.", + "candidate_score": 0.665832, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_18", + "bdc_text": "Nostra scriptorum ecclesiasticorum utqui isosque improtos vixerit praefixi , operi .", + "psc_chunk_id": "028_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Esther_window_0", + "psc_text": "PRAEFATIO HIERONYMI IN LIBRUM ESTHER. Librum Esther variis translatoribus constat esse vitiatum, quem ego de archivis Hebraeorum relevans, verbum e verbo pressius transtuli. Quem librum editio Vulgata laciniosis hinc inde verborum sinibus trahit: addens ea quae ex tempore dici poterant, et audiri, sicut solitum est scholaribus disciplinis sumpto themate, excogitare, quibus verbis uti potuit qui injuriam passus est, vel ille qui injuriam fecit. Vos autem, o Paula et Eustochium, quoniam et bibliothecas Heb. studuistis intrare, et interpretum certamina comprobastis, tenentes Esther Hebraicum librum, per singula verba nostram translationem aspicite, ut possitis agnoscere, me nihil etiam augmentasse addendo, sed fideli testimonio simpliciter sicut in Hebraeo habetur, historiam Hebraicam Latinae Linguae tradidisse. Nec affectamus laudes hominum, nec vituperationes expavescimus. Deo enim placere curantes, minas hominum penitus non timemus: quia Deus dissipat ossa eorum qui hominibus placere desiderant (Psalm. LII, 6), et secundum Apostolum, qui ejusmodi sunt, servi Christi esse non possunt (Gal.", + "candidate_score": 0.659658, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_16_18", + "bdc_text": "nata et strophas in Isera . quo in nosque tempore dixerintur . Nostra scriptorum ecclesiasticorum utqui isosque improtos vixerit praefixi , operi .", + "psc_chunk_id": "028_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Esther_window_0", + "psc_text": "PRAEFATIO HIERONYMI IN LIBRUM ESTHER. Librum Esther variis translatoribus constat esse vitiatum, quem ego de archivis Hebraeorum relevans, verbum e verbo pressius transtuli. Quem librum editio Vulgata laciniosis hinc inde verborum sinibus trahit: addens ea quae ex tempore dici poterant, et audiri, sicut solitum est scholaribus disciplinis sumpto themate, excogitare, quibus verbis uti potuit qui injuriam passus est, vel ille qui injuriam fecit. Vos autem, o Paula et Eustochium, quoniam et bibliothecas Heb. studuistis intrare, et interpretum certamina comprobastis, tenentes Esther Hebraicum librum, per singula verba nostram translationem aspicite, ut possitis agnoscere, me nihil etiam augmentasse addendo, sed fideli testimonio simpliciter sicut in Hebraeo habetur, historiam Hebraicam Latinae Linguae tradidisse. Nec affectamus laudes hominum, nec vituperationes expavescimus. Deo enim placere curantes, minas hominum penitus non timemus: quia Deus dissipat ossa eorum qui hominibus placere desiderant (Psalm. LII, 6), et secundum Apostolum, qui ejusmodi sunt, servi Christi esse non possunt (Gal.", + "candidate_score": 0.650574, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_5_7", + "bdc_text": "Interim et alia , quae ex Rhetia , Gallia , Anglia et Heidelberga accepisti , amicum communicata legi , quae ad filium Bergensium inter miseras . Scripseram ante hoc tempus Wirtebergensibus intermissionem dictum fuisse , quid contra Witebergenses vel publice loqueri vel etiam scriberent . At nunc ( quae nostri saeculi vanitas est , contrarium audio .", + "psc_chunk_id": "028_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Esther_window_0", + "psc_text": "PRAEFATIO HIERONYMI IN LIBRUM ESTHER. Librum Esther variis translatoribus constat esse vitiatum, quem ego de archivis Hebraeorum relevans, verbum e verbo pressius transtuli. Quem librum editio Vulgata laciniosis hinc inde verborum sinibus trahit: addens ea quae ex tempore dici poterant, et audiri, sicut solitum est scholaribus disciplinis sumpto themate, excogitare, quibus verbis uti potuit qui injuriam passus est, vel ille qui injuriam fecit. Vos autem, o Paula et Eustochium, quoniam et bibliothecas Heb. studuistis intrare, et interpretum certamina comprobastis, tenentes Esther Hebraicum librum, per singula verba nostram translationem aspicite, ut possitis agnoscere, me nihil etiam augmentasse addendo, sed fideli testimonio simpliciter sicut in Hebraeo habetur, historiam Hebraicam Latinae Linguae tradidisse. Nec affectamus laudes hominum, nec vituperationes expavescimus. Deo enim placere curantes, minas hominum penitus non timemus: quia Deus dissipat ossa eorum qui hominibus placere desiderant (Psalm. LII, 6), et secundum Apostolum, qui ejusmodi sunt, servi Christi esse non possunt (Gal.", + "candidate_score": 0.622631, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2", + "max_score": 0.687772, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_11_13", + "bdc_text": "Cogentur enim Saxones tandem eum librum , quem priorem scripto Germanico pollicentur , propugnandae orthodoxae quod ad me salutem in publicum proferre atque ita forsitan et quod vere sentiis ut liberius magisque intrepide literi , ut eo magis veritus elucescat et adversariorum factum dedico , quod identius , ideoque dei singulari consilio monus perveni , quotquam propositiones tuae , in ipsius electoris veritas , utcunque fuit . Triumphabit haud dubie tandem veritas , utcunque furiae Ienenses et Brentianae insaniant . ecclesiae nostrae prae significio , tuam , obsequuti sunt , libenter scholae in omnibus vestrae posthac , quam humanitatem orantes , ut ipsi memporis , posthac quoque tua opera et consilio adesse digna veneris .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_270", + "psc_text": "et sacrilega praesumptio quam sibi furor pravus 66 assumit; et, dum dominium sibi semper quidam plusquam mitis justitia deposcit assumunt, de Ecclesia pereunt; et dum se insolenter extollunt, ipso suo tumore caecati, veritatis lumen amittunt. Propter quod et nos temperamentum tenentes et librum Domini contemplantes, et Dei Patris pietatem ac misericordiam cogitantes, diu multumque tractatu inter nos habito justa moderatione quae sunt agenda libravimus. IV. Quae omnia penitus potestis inspicere, lectis libellis quos hic nuper legeram et ad vos qnoque legendos pro communi dilectione transmiseram; ubi lapsis nec censura deest quae increpet, nec medicina quae sanet. Sed et catholicae Ecclesiae unitatem quantum potuit expressit nostra mediocritas. Quem libellum magis ac magis nunc vobis placere confido, quando eum jam sic legitis ut et probetis et ametis; siquidem quod nos verbis conscripsimus vos factis impletis quando ad Ecclesiam charitatis ac pacis unitate remeatis. Opto vos, fratres charissimi ac desiderantissimi, semper bene valere.", + "candidate_score": 0.687772, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_13_15", + "bdc_text": "ecclesiae nostrae prae significio , tuam , obsequuti sunt , libenter scholae in omnibus vestrae posthac , quam humanitatem orantes , ut ipsi memporis , posthac quoque tua opera et consilio adesse digna veneris . Librum , anonymum de authoritate verbi utcunque in linguam , ut in Germanis eorum , horis sanctissimis quem et per eundem Germanis communionem converti , ut de eo , quicquid visum fuerit , inspici enim , quas offero , ut scilicet cunque mea quid visum fuerit , libere statuas . Cupio , ut qualicem pontificios per eiusmodi prodesse simpliciorum et rudibus , qui in nobilem in modum demendantur ;", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_214", + "psc_text": "caeteri cum eis confessores in custodia constituti, aeque ad litteras meas rescripserint, ut scire possetis, fratres charissimi, exempla vobis legenda transmisi. Vos curate quantum potestis pro diligentia vestra ut scripta nostra et illorum rescripta fratribus nostris innotescant. Sed et si qui de peregrinis episcopi collegae mei, vel presbyteri, vel diacones praesentes fuerint vel supervenerint, haec omnia de vobis audiant; et si exempla epistolarum transcribere et ad suos perferre voluerint, facultatem transcriptionis accipiant: quamvis et Saturo lectori fratri nostro mandaverim ut singulis desiderantibus describendi faciat potestatem, ut in ecclesiarum statu quoquo modo interim componendo servetur ab omnibus una et fida consensio. De caeteris vero quae agenda erunt, sicut et collegis meis plurimis scripsi, plenius consilio communi tractabimus quando convenire in unum, permittente Domino, coeperimus. Opto vos, fratres charissimi ac desiderantissimi, semper bene valere. Fraternitatem salutate. Valete. 46 EPISTOLA XXXIII.(Erasm., II, 51. Pamel., Rigalt., Baluz., XXXIII. Paris., XXXII. Oxon., Lips., XXXVIII.) AD", + "candidate_score": 0.686457, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_26_28", + "bdc_text": "Tui studiosissimus Ioannes Conradus Ulmerus . Carmine ex epistola tua desumpto mihi et amicis tam ludere volui , perversis ingeniis epistolam tua aesumpto , mihi et quotilis magistratus ludere moli . S. d. S. ecclesiae antistiti Bindelissimoque , ecclesiae Tiguri d. Henricus Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti fidelissimo , amico et patri suo in Christo summe colendo .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_465", + "psc_text": "Vos autem, fratres charissimi, pro disciplina quam de mandatis Dominicis a me semper accepistis, et secundum quod me tractante saepissime didicistis, quietem et tranquillitatem tenete, nec quisquam vestrum aliquem tumultum fratribus moveat, aut ultro se gentilibus offerat. Apprehensus enim et traditus loqui debet; siquidem in nobis Dominus positus illa hora loquatur, qui nos confiteri magis voluit quam profiteri. Quid autem de caetero nos observare conveniat antequam in me super confessione nominis Dei proconsul sententiam ferat, instruente Domino in commune disponemus. Incolumes vos, fratres charissimi, Dominus noster in Ecclesia sua permanere faciat et conservare dignetur. Ita fiat per suam misericordiam. 167 Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto", + "candidate_score": 0.654679, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_4_6", + "bdc_text": "quae paulo post Beatus ad te Leo remisit . Interim et alia , quae ex Rhetia , Gallia , Anglia et Heidelberga accepisti , amicum communicata legi , quae ad filium Bergensium inter miseras . Scripseram ante hoc tempus Wirtebergensibus intermissionem dictum fuisse , quid contra Witebergenses vel publice loqueri vel etiam scriberent .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_466", + "psc_text": "Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto velociter tollas ac praedamnes. Quod prius quidem te facere oportebat quam in mundo lethale virus aspersum simplicium et innocentium interficeret mentes. Non ergo dignum est rebaptizare. Ergo eradica et extrica, ut diximus, florulentis sermonibus atque dignis per posteriorem epistolam priora scripta, quae contra catholicam fidem servare censuerunt genimina viperarum. Non enim decet tantae urbis antistitem excellentissimumque doctorem ut, dum putas haeresis baptisma praedamnandum, verum Baptisma sermonibus maculare audias quae doles contra Apostolum scilicet repugnare dicentem: Unus Deus, una fides, unum Baptisma. AD PLEBEM CARTHAGINIS. Cyprianus plebi Carthagini consistenti aeternam in Domino salutem. Gratias quidem agimus Deo Patri et Domino Jesu", + "candidate_score": 0.632526, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_9", + "bdc_text": "Quanquam igitur haec nova certamina me miris modis excruciant ;", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_5", + "psc_text": "inflammet, rapacitas inquietet, crudelitas stimulet, ambitio delectet, libido praecipitet. IV. Haec egomet saepe mecum. Nam, ut ipse quamplurimis vitae prioris erroribus implicitus tenebar, quibus exui me posse non crederem, sic vitiis adhaerentibus obsecundans eram, et desperatione meliorum, malis meis veluti jam propriis ac vernaculis offavebam. Sed, postquam, undae genitalis auxilio superioris aevi labe detersa, in expiatum pectus serenum ac purum desuper se lumen infudit, postquam, caelitus spiritu hausto, in novum me hominem nativitas secunda reparavit, mirum in modum protinus confirmare se dubia, patere clausa, lucere tenebrosa, facultatem dare quod prius difficile videbatur, geri posse quod impossibile putabatur, ut esset agnoscere terrenum fuisse quod prius carnaliter natum delictis obnoxium viveret, Dei esse coepisse quod jam Spiritus sanctus animaret. Scis ipse profecto et mecum pariter recognoscis quid detraxerit nobis quidve contulerit mors ista criminum, vita virtutum. Scis ipse, nec praedico. In proprias laudes odiosa jactatio est; quamvis non jactatum possit esse, sed", + "candidate_score": 0.624868, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Corinthios-II", + "max_score": 0.687327, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_13_15", + "bdc_text": "ecclesiae nostrae prae significio , tuam , obsequuti sunt , libenter scholae in omnibus vestrae posthac , quam humanitatem orantes , ut ipsi memporis , posthac quoque tua opera et consilio adesse digna veneris . Librum , anonymum de authoritate verbi utcunque in linguam , ut in Germanis eorum , horis sanctissimis quem et per eundem Germanis communionem converti , ut de eo , quicquid visum fuerit , inspici enim , quas offero , ut scilicet cunque mea quid visum fuerit , libere statuas . Cupio , ut qualicem pontificios per eiusmodi prodesse simpliciorum et rudibus , qui in nobilem in modum demendantur ;", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Corinthios-II_window_23", + "psc_text": "paupertas eorum abundavit in divitias simplicitatis eorum; quia secundum virtutem [ Ms. add. Dei] testimonium illis reddo, et supra virtutem voluntarii fuerunt, cum multa exhortatione obsecrantes nos gratiam, et communicationem ministerii, quod fit in sanctos. Et non sicut speravimus, sed semetipsos dederunt primum Domino, deinde nobis per voluntatem Dei; ita ut rogaremus Titum, ut quemadmodum coepit, ita et perficiat in vobis etiam gratiam istam. Sed sicut in omnibus abundatis fide, et sermone, et scientia, et omni sollicitudine, insuper et charitate vestra in nos, ut et in hac gratia abundetis. Non quasi imperans dico: sed per aliorum sollicitudinem, etiam vestrae charitatis ingenium bonum comprobans. Scitis enim gratiam Domini nostri Jesus Christi, quoniam propter vos egenus factus est, cum esset dives, ut illius inopia vos divites essetis. Et consilium in hoc do: hoc enim vobis utile est, qui non solum facere, sed et velle coepistis ab anno priore: nunc vero et facto", + "candidate_score": 0.687327, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1", + "max_score": 0.6872, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_13", + "bdc_text": "ecclesiae nostrae prae significio , tuam , obsequuti sunt , libenter scholae in omnibus vestrae posthac , quam humanitatem orantes , ut ipsi memporis , posthac quoque tua opera et consilio adesse digna veneris .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1852", + "psc_text": "per obseruantiam legis humanam infirmitatem ad cognitionem et famulatum dei inbuant, quippe ubi castitas, pietas, pudicitia, caritas, ueritas, innocentia, frugalitas et religio mandatur et per quasdam religionum consuetudines hostiarumque diuersitates diuini honoris officium praecipitur, in quibus cum admiratio magna sit pro peccatis oblata hostia et datum pro redemptione animse munus et agnus in sacramento paschae occisus: tamen in his piusplus ex futurorum spe atque doctrina admirationis continetur. haec itaque prophetae huic admirabilia sunt. sed quia per praesentem admirationem futurorum atque aeternorum bonorum exemplaribus admirabilia sunt, perscrutatur ea. non inquirit tantummodo, in quo est rerum absconditarum diligens exquisitio; sed perscrutatur etiam, per adiectionem scilicet diligentioris exquisitionis laborem suum in perscrutatione demonstrans. neque tantummodo perscrutatur, sed perscrutatur ex anima, ad uoluntatis officium animae intentione sociata. 2 ante C profetici ex profeti m. 2 V 4 haec om. V testimonia tua domine pE (sed domine ut in cod. VRC ita in text. sacr.", + "candidate_score": 0.6872, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_13", + "bdc_text": "ecclesiae nostrae prae significio , tuam , obsequuti sunt , libenter scholae in omnibus vestrae posthac , quam humanitatem orantes , ut ipsi memporis , posthac quoque tua opera et consilio adesse digna veneris .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_858", + "psc_text": "ex dS m. 2 P 14 post omnia eras. 5—6 litL R n 16 condempnat R in demerso P 17 condẽpna R 18 uau ex UBU . m..3 R —= agi' R magi P magistri E 19 heretioi R 20 totum ex tutum R adque R 21 ou ipsi P 99 post contemptus eras. ergo R 96 obseruantia R probantur Re. pro quibus deum sanctus spiritus interpellet idem namque per prophetam loquitur et docet. ipse autem secundum apostolum pro nobis inenarrabilibus gemitibus interpellat; atqueideohicitadictumest: exaudi orationem: non enim subsequitur meam, ut dicentis persona posset intellegi. licet enim multi, tamquam hoc deesset, addiderint, non tamen in authentioisauthenticis extat. propheta enim non suo sensu, sed inspiratus haec loquilurloquitur: eiaudiexaudi orationem. § 4 Sequitur, ut, quorum oratio sit exaudienda, demonstret, nec longe expectationem nostram differt; subiecit enim : omnis caro ad te ueniet. humani generis uniuersitatem scriptumscriptura sub carnis nomine designat, ut in", + "candidate_score": 0.678415, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_12_14", + "bdc_text": "Triumphabit haud dubie tandem veritas , utcunque furiae Ienenses et Brentianae insaniant . ecclesiae nostrae prae significio , tuam , obsequuti sunt , libenter scholae in omnibus vestrae posthac , quam humanitatem orantes , ut ipsi memporis , posthac quoque tua opera et consilio adesse digna veneris . Librum , anonymum de authoritate verbi utcunque in linguam , ut in Germanis eorum , horis sanctissimis quem et per eundem Germanis communionem converti , ut de eo , quicquid visum fuerit , inspici enim , quas offero , ut scilicet cunque mea quid visum fuerit , libere statuas .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_989", + "psc_text": "om. Va, in T omnia bene sunt scripta (praeter rNONAI), post alterum PNONAl spatium 4-.5 litt. uacuutn; superscripta est pronuntiatio gnone en ti gi tin odon su. differt, quod sine personsepersonae definitione est yvmvai, cognoscamus autem ipsos eos, qui haec locuntur, ostendit. ergo secundum ueram illam grsecitatis translationem inluminari se dei uultu ob id deprecantur, ut cognita fiat in terra dei uia, quae est doctrina uitae religiossereligiosae. per eam enim ad deum pergitur. religiossereligiosae autem uiseuiae doctrina Christus est, quam se esse in euangeliis ostendit dicens: ego sum ueritas, uia, uita et rursum: nemo ad patrem uadit, nisi per me. et hunc esse uiam, ipse ille conexus sibi psalmi sermo testatur. quse in terra, id est uel ex terra ortis uel terram inhabitantibus cognoscibilis et nota praestanda est. ut cognoscamus in terra uiam tuam, in omnibus gentibus salutare tuum. Iesum salutarem dici ipse ille proprietatis sermo loquitur. nam quod nobiscum", + "candidate_score": 0.673455, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_18", + "bdc_text": "Nostra scriptorum ecclesiasticorum utqui isosque improtos vixerit praefixi , operi .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3", + "psc_text": "eius scripsi (cf. Paucker suppl. lex. lat. p. 240 et Arch. II., 604) episcopon eius R episcopatum eius DE.* conpetentios r accipiet R aocipiat rDE alius (post alius spatium 3-4 litt. in fine lin.) R aliter r alter DE. I* neque secundum quosdam HebrseosHebraeos quinque libri, neque secundum aliorum simplicitatem psalmi Dauid dicendi sunt, sed secundum apostolicam auctoritatem liber psalmorum esse noscendus est. § 2 Sunt autem plures eorundem psalmorum scriptores. nam aliquibus Dauid auctor praescribitur, in aliquibus Salomon, in aliquibus Asaph, in aliquibus Idith um, in aliquibus filiorum Chore, in aliquo Moyses. et quidem absurdum est psalmos Daoid nominare, cum ibi auctores eorum ipsis inscriptionum titulis commendentur. et liber psalmorum rectius esse dicatur, dinersisdiuersis in unum uolumen prophetiis diuersorum et auctorum et temporum congregatis. visum autem aliquibus est Hieremise et Aggsei et ZachariseZachariae quorundam psalmorum superscriptionibus nomina praenotare, cum horum nihil in authenticis septuaginta translatorum libris ita editum reperiatur,", + "candidate_score": 0.666657, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_13", + "bdc_text": "ecclesiae nostrae prae significio , tuam , obsequuti sunt , libenter scholae in omnibus vestrae posthac , quam humanitatem orantes , ut ipsi memporis , posthac quoque tua opera et consilio adesse digna veneris .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1796", + "psc_text": "honerati p 26 moech SH e C furnicationes V 27 blasfemiae ex balaefemiae m. 2 Jx blasfemiae R 28 cummunem C hominem om. V. ut a se declinent, aduersantes fidei suae postulat. obsistunt enim inuocentipe studiis, obsistunt doctrinse spiritali; atque his per consiliorum suorum adsiduam familiaritatem se ingerentibus non uacat animo dei mandata scrutari, quia maligni uiri praesentia multum eum, qui mandata dei scrutari uelit, inpediat. § 7 Et quia dei opus est misericordia, ut in familiam eius recepti a dominatu malignommmalignorum horum liberemur, propheta orat dicens: suscipe me secundum eloquium tuum, et uiuam, et non confundas meab exspectatione mea. propheta exspectat et sperat: nihil praesens, nihil temporarium sectatur. plures autem sunt, qui hanc exspectationem fidei nostrae arguunt et inrident dicentes talia: quid ieiunia, quid continentia, quid castitas, quid iactura patrimoniorum utilitatis adferet? ubi spes uestra est, Christiani? mors aequaliter dominatur uniuersorum: in omnium corporum naturas commune ius illi est.", + "candidate_score": 0.662287, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_13", + "bdc_text": "ecclesiae nostrae prae significio , tuam , obsequuti sunt , libenter scholae in omnibus vestrae posthac , quam humanitatem orantes , ut ipsi memporis , posthac quoque tua opera et consilio adesse digna veneris .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1853", + "psc_text": "per adiectionem scilicet diligentioris exquisitionis laborem suum in perscrutatione demonstrans. neque tantummodo perscrutatur, sed perscrutatur ex anima, ad uoluntatis officium animae intentione sociata. 2 ante C profetici ex profeti m. 2 V 4 haec om. V testimonia tua domine pE (sed domine ut in cod. VRC ita in text. sacr. gr. et lat. abest) 5 scrutata est ea p perscrutata est ea E 6 repperire VR (cf. Neue Formenl. II, 473) 7 huic om. pe antea mirabilia C 8 id in uers. exetmte add. m. 3 R sunt digna ex sunt et obi digna corr. m. 2 V 10 sub testibus ex sub testimonia corr. m. 2 V 11 bumanam ex humanae m. 2 V firmitatS V 12 pietas add. m. 1 V caritas om. pe 18 mandatot. C et om. V per ex et m. 2 V 15 cum add. m. 2 V 16 donatum ex donuatum V 17", + "candidate_score": 0.661905, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_13", + "bdc_text": "ecclesiae nostrae prae significio , tuam , obsequuti sunt , libenter scholae in omnibus vestrae posthac , quam humanitatem orantes , ut ipsi memporis , posthac quoque tua opera et consilio adesse digna veneris .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_87", + "psc_text": "quasi uero non occupanda in res suas naturae nostrae necessitas possit sine interpellatione temporis semper orare. meditatio itaque legis non solum in uerbis legendi est, sed in operis religione; neque ut libros tantum et scripturas recenseamus, sed ut ea, quae scripturis ac libris continentur, gestis rebusque meditemur, et diurna nocturnaque opera legem semper exerceant, ut illud apostoli est: omnia quaecumque facietis in gloriam dei, siue cum manducatis, siue cum bibitis, siue cum aliud agitis. per hoc enim efficitur, ut sine intermissione oremus, cum per opera deo placita et in gloriam eius semper exercitaLa sancti euiusquecuiusque uiri uita omnis oratio sit; ac sic secundum legem noctu dieque uiuendo uita ipsa nocturna legis erit et diurna meditatio. § 13 Sed consummata uiri huius beatitudine, qui impiorum consiliis et peccatorum uiis et pestilentiae cathedra se abstinens 8 I Thess. 5, 17. 15 I Cor. 10, 31. 3 infirmita = \"= tis R 6", + "candidate_score": 0.657856, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_13", + "bdc_text": "ecclesiae nostrae prae significio , tuam , obsequuti sunt , libenter scholae in omnibus vestrae posthac , quam humanitatem orantes , ut ipsi memporis , posthac quoque tua opera et consilio adesse digna veneris .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2412", + "psc_text": "ante inmensum supr. scr. P in sctm saeculfl acti P. 42* sperandum est: per spem praesentis saeculi spem futuri sfficali consequentes in domino nostro Iesu Christo, qui est benedictus in saecula sa'culorum. amen. PSALMUS CXXXI. Memento, domine, Dauid et omnis mansuetudinis eius. sicut iurauit domino, uotum uouit deolacob. § 1 Omnes quidem anteriores psalmi graduum in profectum nos spei celsioris extollunt et per doctrinam fidei, spei, confessionis, humilitatis, orationis in sublime gradibus suis pronehunt. sed hic praecipue psalmus nos ad cognitionem filii dei edocet et sacramento adsumptseadsumptae ab eo carnis instituit. coepit enim ita: memento, domine, Dauid et omnis mansnetudinismansuetudinis eius. audent Iudaei aduentum domini nostri, quoinquo corpore salutem humano generi reddidit, abnegantes hunc psalmum ad Dauid referre, ut in passione domini impii, ita et in prophetiseprophetiae scientia inperiti; legentes et non intellegentes, habentes et nescientes, uenerantes et non obcedientesoboedientes. qua enim religionis simulatione prophetarum libros uenerentorueherentur, multis cognitum est.", + "candidate_score": 0.657529, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_16_18", + "bdc_text": "nata et strophas in Isera . quo in nosque tempore dixerintur . Nostra scriptorum ecclesiasticorum utqui isosque improtos vixerit praefixi , operi .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3", + "psc_text": "eius scripsi (cf. Paucker suppl. lex. lat. p. 240 et Arch. II., 604) episcopon eius R episcopatum eius DE.* conpetentios r accipiet R aocipiat rDE alius (post alius spatium 3-4 litt. in fine lin.) R aliter r alter DE. I* neque secundum quosdam HebrseosHebraeos quinque libri, neque secundum aliorum simplicitatem psalmi Dauid dicendi sunt, sed secundum apostolicam auctoritatem liber psalmorum esse noscendus est. § 2 Sunt autem plures eorundem psalmorum scriptores. nam aliquibus Dauid auctor praescribitur, in aliquibus Salomon, in aliquibus Asaph, in aliquibus Idith um, in aliquibus filiorum Chore, in aliquo Moyses. et quidem absurdum est psalmos Daoid nominare, cum ibi auctores eorum ipsis inscriptionum titulis commendentur. et liber psalmorum rectius esse dicatur, dinersisdiuersis in unum uolumen prophetiis diuersorum et auctorum et temporum congregatis. visum autem aliquibus est Hieremise et Aggsei et ZachariseZachariae quorundam psalmorum superscriptionibus nomina praenotare, cum horum nihil in authenticis septuaginta translatorum libris ita editum reperiatur,", + "candidate_score": 0.652975, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_1_3", + "bdc_text": "S. D . Postremas tuas ad me literas datas , clarissime vir etiam pater in domino summe solende , 2 . martii accepi , quibus adiuncta erant , et quaedam Venetiis , Lugduno et Augusta Vindelicorum ad te scripta nova :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1316", + "psc_text": "domini propheticus sermo dixisset. § 4 Sequens deinde uersus est primae litterae: beati seratantes testimonia eius, et in toto corde exquirantexquirunt eum. inprimouersuest: qui ambulant in lege domini. 6 Ioh. XIV, 6. 13 Rom. VII, 22. 1 sed pergebat add. m. 2 V sed pergebat & = ea C et ea omitso sed pergebat p, in R prius el posterius pgebat corr. m. 3, quae add. lineolam litt. p et scrips. ge in ras. 2 in his (in h in ras. m. 3, i m. 3) R in pri euan., in marg. In priora m. saec. XI. R in priora pE 3 est add. m. 2 V oum obliuionem VC praeteritoru (ru euan., it, matg. add. m. s. Xl.) R 5 dfis (ns euan., in marg. dfis m. s. XI.) R e 6 quisque VC 7 dum uita = (eras. e, lineol. add. m. 3?) R choerft C cohercet p", + "candidate_score": 0.649742, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_0_2", + "bdc_text": "8 . S. D . Postremas tuas ad me literas datas , clarissime vir etiam pater in domino summe solende , 2 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1316", + "psc_text": "domini propheticus sermo dixisset. § 4 Sequens deinde uersus est primae litterae: beati seratantes testimonia eius, et in toto corde exquirantexquirunt eum. inprimouersuest: qui ambulant in lege domini. 6 Ioh. XIV, 6. 13 Rom. VII, 22. 1 sed pergebat add. m. 2 V sed pergebat & = ea C et ea omitso sed pergebat p, in R prius el posterius pgebat corr. m. 3, quae add. lineolam litt. p et scrips. ge in ras. 2 in his (in h in ras. m. 3, i m. 3) R in pri euan., in marg. In priora m. saec. XI. R in priora pE 3 est add. m. 2 V oum obliuionem VC praeteritoru (ru euan., it, matg. add. m. s. Xl.) R 5 dfis (ns euan., in marg. dfis m. s. XI.) R e 6 quisque VC 7 dum uita = (eras. e, lineol. add. m. 3?) R choerft C cohercet p", + "candidate_score": 0.649337, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_2", + "bdc_text": "Postremas tuas ad me literas datas , clarissime vir etiam pater in domino summe solende , 2 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1316", + "psc_text": "domini propheticus sermo dixisset. § 4 Sequens deinde uersus est primae litterae: beati seratantes testimonia eius, et in toto corde exquirantexquirunt eum. inprimouersuest: qui ambulant in lege domini. 6 Ioh. XIV, 6. 13 Rom. VII, 22. 1 sed pergebat add. m. 2 V sed pergebat & = ea C et ea omitso sed pergebat p, in R prius el posterius pgebat corr. m. 3, quae add. lineolam litt. p et scrips. ge in ras. 2 in his (in h in ras. m. 3, i m. 3) R in pri euan., in marg. In priora m. saec. XI. R in priora pE 3 est add. m. 2 V oum obliuionem VC praeteritoru (ru euan., it, matg. add. m. s. Xl.) R 5 dfis (ns euan., in marg. dfis m. s. XI.) R e 6 quisque VC 7 dum uita = (eras. e, lineol. add. m. 3?) R choerft C cohercet p", + "candidate_score": 0.645366, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_19_21", + "bdc_text": "Te rogo , voluptati simplicioribus scire , certiora asscribas . Est enim voluptanti implicioribus scire , quo quisque saeculo scripserit . reverenter , omnes symmystas , etc.", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1716", + "psc_text": "intellegeretur, id, quod consequitur, adiecit: super omnes docentes me intellexi, quoniam testimonia tua meditatio mea est. didicisti, o Dauid, a Moyse legem, et Aaron tibi sacrifieiorumsacrificiorum omnium doctor est, Iesus iteratae circumcisionis magister est, Samuel ungendi tibi sacramentum in temetipso et prophetae et regis ostendit: quid est istud, quod loqui ausus es, quod super omnes te docentes intellexeris ? sed superior uersus, super quos omnes docentes se intellegat, ostendit, id est super inimicos. et rursum hic, qui nunc est uersus inferior, qui inimici sint, declarat, id est omnes docentes. claues enim se caelorum habere profitentur et doctores esse se legis gloriantur. et cum omnia legis testimonia aduentum domini nostri Iesu Christi testentur, super doctores suos propheta 1 dei om. Cp et ante in lege om. C heretici VR 2 mandatatum ex mandatum m. 2 V -4 auctorem — circumciBio om. V 5 -pcederit C 6 dfa R dnS V dominum", + "candidate_score": 0.644898, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_19_21", + "bdc_text": "Te rogo , voluptati simplicioribus scire , certiora asscribas . Est enim voluptanti implicioribus scire , quo quisque saeculo scripserit . reverenter , omnes symmystas , etc.", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_11", + "psc_text": "domini nostri IesuChristi et corporationis et passionis et regni, et resurrectionis nostrae gloriam uirtutemque referatur. sunt autem omnes prophetise'ad mundialem sensum et prudentiam saeculi clausae atque obsignataobsignatae?, secundum illud Esaiae: et erunt uobis uerba omnia haec tanquam eloquia libri huius signati. quod si qui dederint homini scienti litteras dicentes: lege ista, et dicet: non possum legere, signatum est enim. et si dabitur liber hic in manus hominis nescientis litteras, et dicetur ei: lege hunc. et respondebit: nescio litteras. imperitia legendi et intellegendi librum prophetise sub persona utriusque hominis monstrata est, cum intellegentia docti ad legendum, signaculum clausi mysterii non adeuntis, illius indocti ignorationi per communem utrique intellegendi inopiam comparatur. sunt enim uniuersa allegoricis et typicis contexta uirtutibus: per qusequas omnia unigeniti dei filii in corpore et gignendi et patiendi et moriendi et resurgendi et in aeternum cum conglorificatis sibi, qui in eum crediderint, regnandi et ceteros iudicandi sacramenta panduntur. et", + "candidate_score": 0.640922, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_20_22", + "bdc_text": "Est enim voluptanti implicioribus scire , quo quisque saeculo scripserit . reverenter , omnes symmystas , etc. et reliqui quoque salutasti .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_289", + "psc_text": "enimEsaias: et reuelauit dominus brachium suum sanctum in conspectu omnium gentium, et cognoscent omnes fines terrre salutare dei nostri. omnibus igitur gentibus reuelatum est et ab omnibus cognitum est. et rursum in psalmis spiritus sanctus exclamat: cantate domino canticum nouum, quia mirabilia fecit. ostendit dominus salutare suum, in conspectu gentium reuelauit iustitiam suam. et rursum: adnuntiate in gentibus gloriam eius et in omnibus populis salutare eius. et rursum: ostende nobis, domine, misericordiam tuam et salutare tuum d-a nobis. cuius spei desiderium dominus in euangelio ostendit, dicens: multi prophetaeprophetas et iusti concupierunt uidere, quae uos uidetis, et audire, qusequas auditis. hoc salutare Simeon et exspectauit diu et, cum in manibus accepisset, agnouit et inter uagitus infantiseinfantiae, inter cunarum sordes per fidem deum uidit. in talibus et agnoscens adorauit, dicens: nunc dimitte seruum 1 Philipp. ITI, 8. 10 Esai. LII, 10. 14 Ps. XCVll, 1. 17 Ps. XCV, 3. 19 PB. LXXXIV,", + "candidate_score": 0.634351, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_24_26", + "bdc_text": "Vale . Datae 19 . martii , anno domini 1572 . Tui studiosissimus Ioannes Conradus Ulmerus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1614", + "psc_text": "17 admittit V etiam iudicatus r homo add. tn. 2 T. ei qui (ei in ro.v. m. 3) R et cum e 18 non oni. rCpE secundus V et similitudinem Dna. Cp sed R add. m. 2 V om. CpE cf. quae de h. I. et de interpunetione a me adhibita dixi Stud. 1889 p. 322 19 serpens ex semper m. 2 V 20 aequus R ecus V eois (' uulpes ('E 21 ubi de innooentia exciderit VCpE 22 auferetur Tx 25 uti ex ut m. 2 r 26 profeta V dicentis ex dioentes VR. me et prseparauerunt me. et in aliquibus codicibus ita scriptum deprehendimus: manus tuae fecerunt me et finxerunt me: da mihi intellectum, etdiscaramandata tua. et sine dubio non otiosum esse existimandum est, quod non satis erat prophetam dixisse: manus tuse fecerunt me, nisi adiecisset finxerunt uel prseparauerunt; sed honorem condicionis sumsuae propheta intellegens specialem originis suae", + "candidate_score": 0.633907, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_20_22", + "bdc_text": "Est enim voluptanti implicioribus scire , quo quisque saeculo scripserit . reverenter , omnes symmystas , etc. et reliqui quoque salutasti .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1735", + "psc_text": "omnem hominem lucificat. 1 insinuet p 2 iustitiam ex iustiam corr. m. 2 V 8 rexas r cedes R stiperbas V 5 iustitiam dl C diligamus C 6 dñi r 11 ihm xpi V Littera XIII explicit incipit littera XIUI feliciter V Finit R Finit lit. XIII incip. Num littera XIHI C Fifi litta XIII incip Num XIIU p 8 Num V 9 tuum domine et RCp cf. Sabcttier II, 242 11 scientiae Vp 12 manent Cpb infecta ex infeotae m. 2 V 14 semetipsam pE 15 nouerit add. m. 2 V quando sciet ex quando enim sciet m. 2 V quando si R 16 potestatis p 17 tan V inops ex inobs corr. m. 1 V inobs Cp i id V id (' 18 natus est in marg. add. C 19 meminerit ex meminit m. 2 V ex bonitatem corr. m. 2 r d . 20 id om. V", + "candidate_score": 0.629824, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_20_22", + "bdc_text": "Est enim voluptanti implicioribus scire , quo quisque saeculo scripserit . reverenter , omnes symmystas , etc. et reliqui quoque salutasti .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1716", + "psc_text": "intellegeretur, id, quod consequitur, adiecit: super omnes docentes me intellexi, quoniam testimonia tua meditatio mea est. didicisti, o Dauid, a Moyse legem, et Aaron tibi sacrifieiorumsacrificiorum omnium doctor est, Iesus iteratae circumcisionis magister est, Samuel ungendi tibi sacramentum in temetipso et prophetae et regis ostendit: quid est istud, quod loqui ausus es, quod super omnes te docentes intellexeris ? sed superior uersus, super quos omnes docentes se intellegat, ostendit, id est super inimicos. et rursum hic, qui nunc est uersus inferior, qui inimici sint, declarat, id est omnes docentes. claues enim se caelorum habere profitentur et doctores esse se legis gloriantur. et cum omnia legis testimonia aduentum domini nostri Iesu Christi testentur, super doctores suos propheta 1 dei om. Cp et ante in lege om. C heretici VR 2 mandatatum ex mandatum m. 2 V -4 auctorem — circumciBio om. V 5 -pcederit C 6 dfa R dnS V dominum", + "candidate_score": 0.629052, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_21_23", + "bdc_text": "reverenter , omnes symmystas , etc. et reliqui quoque salutasti . Salutabis reverenter omnes symmystas .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_289", + "psc_text": "enimEsaias: et reuelauit dominus brachium suum sanctum in conspectu omnium gentium, et cognoscent omnes fines terrre salutare dei nostri. omnibus igitur gentibus reuelatum est et ab omnibus cognitum est. et rursum in psalmis spiritus sanctus exclamat: cantate domino canticum nouum, quia mirabilia fecit. ostendit dominus salutare suum, in conspectu gentium reuelauit iustitiam suam. et rursum: adnuntiate in gentibus gloriam eius et in omnibus populis salutare eius. et rursum: ostende nobis, domine, misericordiam tuam et salutare tuum d-a nobis. cuius spei desiderium dominus in euangelio ostendit, dicens: multi prophetaeprophetas et iusti concupierunt uidere, quae uos uidetis, et audire, qusequas auditis. hoc salutare Simeon et exspectauit diu et, cum in manibus accepisset, agnouit et inter uagitus infantiseinfantiae, inter cunarum sordes per fidem deum uidit. in talibus et agnoscens adorauit, dicens: nunc dimitte seruum 1 Philipp. ITI, 8. 10 Esai. LII, 10. 14 Ps. XCVll, 1. 17 Ps. XCV, 3. 19 PB. LXXXIV,", + "candidate_score": 0.629006, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_0_2", + "bdc_text": "8 . S. D . Postremas tuas ad me literas datas , clarissime vir etiam pater in domino summe solende , 2 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1842", + "psc_text": "docemur. ait enim: ideo dilexi mandata tua super aurum et topazion. quod ait: ideo, ad id rettulit, quod dixerat: tempus faciendi domino, quia sciret tempus faciendi domino esse, cum legem dissipassent. ideo autem mandata dilexit, quia in his tempus 16 Esai. XLIX, 8. 19 II Cor. 6, 2. 1 interdum diabolus sub pb 2 mentibuainsinuatpfc profeta - inanis intellegentia in marg. infer. add. m. 2 V 8 gentium qualis iudaeorum qualis add. m. 2 V 4 ob id ex et ob id m. 2 V dei om. p 6 in aduentum (in aduentH Ce) FACe ob quae V ob q; C 7 testato VRC (— ab eo qui testatus est) testandum pE fastidita esse pb fastidium V uindicatur V indicabuntur R 10 iniqui om. RCpE 11 tunc C cum V 12 contingebantur C populicitus V 14 homines V qui add. m. 2 V dei om. V 16 eseiS V 17", + "candidate_score": 0.626787, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_2", + "bdc_text": "Postremas tuas ad me literas datas , clarissime vir etiam pater in domino summe solende , 2 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_784", + "psc_text": "absolutae VR iudaeioae V. alter ostenditur. eam enim fidem esse subdendae deo animae susdsuae testatus est, quia ab ipso esset salutaris eius. et salutarem Iesum esse saepe tractatum est. semel autem deo loquente duo intellecta sunt et audita, sicut illud: pater, manifestaui nomen tuum hominibus in patre significauit et filium, uti Duae semel loquente deo duo hsechaec audiuit: quia potestas dei est, et tibi, domine, misericordia, quia tu reddiereddis unicuique secundum opera eius. nouit Paulus in UDO utrumque, id est neutrum sine altero confiteri dicens: unus deus est, et unus dominus, quia et in deo dominus, et deus significetur in domino. in semel itaque loquente deo baec duo audiuntur: quia potestas dei est, et tibi, domine, misericordia. ab ipso enim salutare eius est; et filius omnia accepit a patre: et idcirco in eo dei potestas oeluel accepta uel nata est. pater enim non iudicat quemquam, sed omne iudicium dedit filio.", + "candidate_score": 0.626387, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_23_25", + "bdc_text": "Salutabis reverenter omnes symmystas . Vale . Datae 19 . martii , anno domini 1572 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_819", + "psc_text": "ex pricipe m. 1 R earum P 17 qu corr. h m. 1 V umanae corr. m. 1 R salutia (tis in ras. 3) R 18 gaudium ett frequenter R eznltanit eras. R 19 in deo RE et laudabitur E inrst in raa. m. 3 R (rnpr. scr. m. 1 iurat sed postea eras.) 20 est om. R de (sic) R 91 letatur R quia ex quisa m. 1 V quisque VPTa quisq R quisquis e 22 inrauit P iurauerit T. scilicet regem Iesum, qui etiam deum super omnia, qui secundum Paulum testetur magni dei saluatoris aduentum, qui secundum Esaiam iurans in eum iurabit in deum uerum. obstructum enim est osloquentiuminiqua, quia praedicetorpraedicetur ex lege et ex prophetis atque ab apostolo in eo nos ante constitutionem mundi et elegisse pater et benediiisse doceatur et ipse nos coexcitauerit et conlocauerit a dextris dei in eselestibuscaelestibus, cum uidebunt eum in maiestate sua", + "candidate_score": 0.624937, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_2", + "bdc_text": "Postremas tuas ad me literas datas , clarissime vir etiam pater in domino summe solende , 2 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2294", + "psc_text": "patrem nisi per me, dominusdominos noster Iesus ChristosChristus, qui est benedictus in saecula saeculorum. amen. PSALMUS CXXVII. Ganticum graduum. Beati omnes, qui timent dominum, qui ambulant in uiis eius. § 1 Quotiensque de timore domini in scripturis est sermo. animaduertendum est numquam eum solitarium relinqui. tamquam sufficientem nobis ad consummationem fidei, sed subici multa aut ante ferri , ex quibus timoris domini ratio et perfectio intellegatur; ut cognoscimus ex eo, quod per Salomonem in Paroemiis dictum est: si enim sapientiam inuoces et intellectui des uocem tuam et exquiras eam tamquam argentum ettamquam thensauros inuestiges eam, tunc intelleges timorem domini. uidemus enim, quantis usque ad timorem domini gradibus peruentum est. ante enim inuocanda sapientia est et omne legendi officium intellectui est deputandum et exquirenda ac peruestiganda est sapientia: et tunc timor domini intellegendus. et quantum ad communem humanae opinionis pertinet sensum, non ita de timore sentitur. timor est enim humanae inbecillitatis", + "candidate_score": 0.624677, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_0_2", + "bdc_text": "8 . S. D . Postremas tuas ad me literas datas , clarissime vir etiam pater in domino summe solende , 2 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_787", + "psc_text": "uno R ita nuno coni. Bened. in adn. d3 duo haeo V dfio duo haec (dfio in ras.) T domino duo hseo R dfio d3 haec P domino deo dno haec E 7 et tibi dtb V reddes RPE 9 id est supr. Bcr. m. 1 P 11 significatur PTe semel (om. in) e loquente ex lonte m. 2 V dfio P 12 duo haec VT 14 accipit V idcirco (om. et) V 16 quemquam ex quamquam m. 1 V 16 retributio R ergo ex irgo R 18 a d5 ex d5 m. 2 V 20 est pott dS add. m. 2 V 22 confitens ex fitens m. 2 V eit om. V qui add. m. 2 V 83 noster (II) om. VR Explicit psalmus LXI incipit ptalmus LXII VP Explicit psalmus LXI incipit LXII R Expl. de LXI incip. de LXn T. PSALMUS LXII. Psalmus Dauid, cum esset in", + "candidate_score": 0.624384, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_0_2", + "bdc_text": "8 . S. D . Postremas tuas ad me literas datas , clarissime vir etiam pater in domino summe solende , 2 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1436", + "psc_text": "uiuunt p 8 et haec E praecepta I' istrahel r 9 nisi ex msit m. 2 V 10 tuum h. I.om. VCp sedcj.p. 396,6 12 ex tota (om. et) R 13 di svpr. scr. m. 1 R 15 d5 V om. C adhaerens (s in ras. 2-.1 litt. m. 3) R 16 hinc r 18 doce ex dome i m. 1 V 20 quisq R qsq; p quisquis E cf. Acad. p. 29 in uia dei n)/ sed hoc add. ?H. 2 V consentiens (s in ras. 2-.1 litt.) R 22 dfie r domine ex domino m. 3 R domino ph 23 sermonis tui pl ipse sibi RCpE cf. Sabatier //, 325 adn. 24 pronuntio R qff = dicitur R. et propheta, ut essatesset dignus spiritu prophetiae, uias suas, id est peccati ante confessus est, ut post hanc pronuntiationem earum doctrinae iustificationum dei capax esset. quod utrumque absolateabsolute docetur. nam", + "candidate_score": 0.623531, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_20_22", + "bdc_text": "Est enim voluptanti implicioribus scire , quo quisque saeculo scripserit . reverenter , omnes symmystas , etc. et reliqui quoque salutasti .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_421", + "psc_text": "- scilicet Ilidereuidere, id est saluatorem suum nosse, angelo dicente: et cognominabis nomen eius Iesum; ipse enim saluum faciet populum suum a peccatis eorum. Christum conspieereconspicere, ut per professionem generosae . familiae sit christianus, exspectat. bonum autem hoc nomen est, quod archangeli atque angeli adorant, quod daemones tremunt et ferre non possunt, quod ad salutem homines adsumunt; quia scriptum est: et omnis qui inuocauerit nomen eius, hicsaluuserit exspectat autem non occulte, non trepidus, non solus, sed in conspectu sanctorum eius, fide scilicet Iiberalibera testimonium exspectationis susesuae uel sub sanctorum cselestmmcaelestium conscientia non recusans, uel prophetiseprophetiae exemplo sanctis omnibus, qui in terra sunt, in se ipso praebens exspectationis exemplum. 8 I Cor. 8, 6. 12 Matth. I, 91 18 Rom. X, 18. 1 qui V 3 dm̃ VPT 8 nulli alium R confitendam ex confitendo m. 2 V 4 misericordiam saeoulum saeculi VRPT cf. adn. Bened. 6 in conspectu ex in", + "candidate_score": 0.621204, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_24_26", + "bdc_text": "Vale . Datae 19 . martii , anno domini 1572 . Tui studiosissimus Ioannes Conradus Ulmerus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1724", + "psc_text": "nobis in Christo fuit: et idcirco super docentes se et seniores intellegit, quia legem euangelicam, qusequae Moysi lege continetur, intellegit. haec ergo per dominum nostrum lata est, haec omnem hominem in scientiam dei erudiuit. et idcirco ad id, 22 Ps. IX, 21. 1 ferimus in C ferimL in p ferimur in b 2 hac V1 4 prouooauit V et optinendtl C et obtinendO p 6 si quia VC ai que p instinotu eo V instinctu suo Cp trahamuss V 7 nosraa R 9 ut post sit V di nerbum Y neque enim — custodiet in marg. infer. add. m. 2 V 10 prohiberi se V 12 obseruat E 14 autem om. C uerbfl C 15 aequitur sup. lin. a m. 1 V 18 saltem CpE et semper om. V 20 aibi dominus pb 21 idem ex eadem m. 2 V 24 pedagoga VR 25 intellexit quia VCpE 27 nostrum om.", + "candidate_score": 0.620922, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_22_24", + "bdc_text": "et reliqui quoque salutasti . Salutabis reverenter omnes symmystas . Vale . Datae 19 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_289", + "psc_text": "enimEsaias: et reuelauit dominus brachium suum sanctum in conspectu omnium gentium, et cognoscent omnes fines terrre salutare dei nostri. omnibus igitur gentibus reuelatum est et ab omnibus cognitum est. et rursum in psalmis spiritus sanctus exclamat: cantate domino canticum nouum, quia mirabilia fecit. ostendit dominus salutare suum, in conspectu gentium reuelauit iustitiam suam. et rursum: adnuntiate in gentibus gloriam eius et in omnibus populis salutare eius. et rursum: ostende nobis, domine, misericordiam tuam et salutare tuum d-a nobis. cuius spei desiderium dominus in euangelio ostendit, dicens: multi prophetaeprophetas et iusti concupierunt uidere, quae uos uidetis, et audire, qusequas auditis. hoc salutare Simeon et exspectauit diu et, cum in manibus accepisset, agnouit et inter uagitus infantiseinfantiae, inter cunarum sordes per fidem deum uidit. in talibus et agnoscens adorauit, dicens: nunc dimitte seruum 1 Philipp. ITI, 8. 10 Esai. LII, 10. 14 Ps. XCVll, 1. 17 Ps. XCV, 3. 19 PB. LXXXIV,", + "candidate_score": 0.620713, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_22_24", + "bdc_text": "et reliqui quoque salutasti . Salutabis reverenter omnes symmystas . Vale . Datae 19 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_819", + "psc_text": "ex pricipe m. 1 R earum P 17 qu corr. h m. 1 V umanae corr. m. 1 R salutia (tis in ras. 3) R 18 gaudium ett frequenter R eznltanit eras. R 19 in deo RE et laudabitur E inrst in raa. m. 3 R (rnpr. scr. m. 1 iurat sed postea eras.) 20 est om. R de (sic) R 91 letatur R quia ex quisa m. 1 V quisque VPTa quisq R quisquis e 22 inrauit P iurauerit T. scilicet regem Iesum, qui etiam deum super omnia, qui secundum Paulum testetur magni dei saluatoris aduentum, qui secundum Esaiam iurans in eum iurabit in deum uerum. obstructum enim est osloquentiuminiqua, quia praedicetorpraedicetur ex lege et ex prophetis atque ab apostolo in eo nos ante constitutionem mundi et elegisse pater et benediiisse doceatur et ipse nos coexcitauerit et conlocauerit a dextris dei in eselestibuscaelestibus, cum uidebunt eum in maiestate sua", + "candidate_score": 0.615119, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_22_24", + "bdc_text": "et reliqui quoque salutasti . Salutabis reverenter omnes symmystas . Vale . Datae 19 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1168", + "psc_text": "19 iniustaeque VR uexetur ex uexatur P 20 ut principem Pb 21 et peccato V 512 peccatom V1 is in quam V 26 nihilque ex nihil m. 2 V & nihil ex nihil m. 3 R 26 id est istius mortis R. 97 neaciuit R. molitus sit, iudicatur; haec sanctorum expectatio fuit, ut caro omnis redimeretur in Christo, ut in eo aeternae resurrectionis primitiae exsisterent - non confundi in se eos rogat, qui expectent dominum, neque quaerentes deum Israhel super se uereri ac pudere; quia suscipiendae ab eo carnis tempus desideratum sit secundum illud: multi prophetae et iusti cupierunt uidere, quae uos uidetis, et audire, quae auditis. ne quid ergo in se inbecillum infirmumque maneat deprecatur, ne spem expectantium infirmitas corporis carnisque confundat. per eum enim et in eo expectatio nobis omnis ad deum est. ueniens ergo in corpus, ne in se sanctorum spes confundatur, orat. § 9 Quod autem", + "candidate_score": 0.613466, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_22_24", + "bdc_text": "et reliqui quoque salutasti . Salutabis reverenter omnes symmystas . Vale . Datae 19 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_290", + "psc_text": "salutare Simeon et exspectauit diu et, cum in manibus accepisset, agnouit et inter uagitus infantiseinfantiae, inter cunarum sordes per fidem deum uidit. in talibus et agnoscens adorauit, dicens: nunc dimitte seruum 1 Philipp. ITI, 8. 10 Esai. LII, 10. 14 Ps. XCVll, 1. 17 Ps. XCV, 3. 19 PB. LXXXIV, 8. 511 Matth. XIII, 17. 26 Luc. II, 29. 9 luorum faciam r 3 adsumptione ex adaumpsione m. 2 V 6 dabit ex dauit m. 2 V 7 optamus ex optatus m.1V 8 deum om. Vr nuncupari ex nuncuparit V 9 hoc ex haeo m. 2 V ≡ — = i rs itationem corr. tn. 2 V (in rtu. fuit tibis) 10 Eseias V et om. R reuelabit r braccium V 13 post ab omnibus 2 lin. eras. V 14 in psalmus V 15 feoit dominus r 17 reuelabit ex reuelauit m. 2 V 18 et — salutare eius om.", + "candidate_score": 0.612075, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_21_23", + "bdc_text": "reverenter , omnes symmystas , etc. et reliqui quoque salutasti . Salutabis reverenter omnes symmystas .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_421", + "psc_text": "- scilicet Ilidereuidere, id est saluatorem suum nosse, angelo dicente: et cognominabis nomen eius Iesum; ipse enim saluum faciet populum suum a peccatis eorum. Christum conspieereconspicere, ut per professionem generosae . familiae sit christianus, exspectat. bonum autem hoc nomen est, quod archangeli atque angeli adorant, quod daemones tremunt et ferre non possunt, quod ad salutem homines adsumunt; quia scriptum est: et omnis qui inuocauerit nomen eius, hicsaluuserit exspectat autem non occulte, non trepidus, non solus, sed in conspectu sanctorum eius, fide scilicet Iiberalibera testimonium exspectationis susesuae uel sub sanctorum cselestmmcaelestium conscientia non recusans, uel prophetiseprophetiae exemplo sanctis omnibus, qui in terra sunt, in se ipso praebens exspectationis exemplum. 8 I Cor. 8, 6. 12 Matth. I, 91 18 Rom. X, 18. 1 qui V 3 dm̃ VPT 8 nulli alium R confitendam ex confitendo m. 2 V 4 misericordiam saeoulum saeculi VRPT cf. adn. Bened. 6 in conspectu ex in", + "candidate_score": 0.605787, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_21_23", + "bdc_text": "reverenter , omnes symmystas , etc. et reliqui quoque salutasti . Salutabis reverenter omnes symmystas .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1584", + "psc_text": "participem, tamen omnium timentium deum potius se confessus est esse participem. est autem etiam tunc timentium deum particeps, cum patientibus conpatitur, cum plorantibus conplorat, cum tamquam eiusdem corporis membrum in dolore membri alterius dolet. hac igitur passionum communione timentium deum particeps fit. ceterum quisquis per insolentiam suam credentem in Christo et redemptum a Christo dedignatur, 7 Hebr. m, 14. 9 Ps. XLIllI, 8. 8 laudat Cpb 5 partioeps ex participes m. 2 V 6 te om. V sed cf. lin. 19 apostolus V1 7 meminimus ex minimus m. 1 V particeps Cpl 8 et om. V quosdam particeps C 9 significatus C 10 oleo exnitationis Cpe oleo laetitiae Rb prae consortibua tuis RCE (CUuov ἀγαλλιἀϬεως παϱἀ rovs ptxixovt Qov LXX) 12 erit ei' (erit in ras.) p eius erit E quisquam R quisquis a if. Acad. p. 29 13 in iustitia manet — eius erit quisque in marg. infer. add.", + "candidate_score": 0.600666, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_21_23", + "bdc_text": "reverenter , omnes symmystas , etc. et reliqui quoque salutasti . Salutabis reverenter omnes symmystas .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_773", + "psc_text": "omnia omnibus Te. 14* neque IudseisIudaeis neque Graecis neque ecclesiae scandalum est, ne habeat aduersarius male de se quid loqui, illo quidem obtrectandi studium uoluntatemque retinente, quamuis se ille liberum ab omni obtrectationis occasione praestaret; quod et in boc sancto in siti currente cognoscimus. sequitur enim: ore suo benedicebant et corde suo maledicebant, cum et conseruantes honorem suum probabilis uitae confessione benedicerent et interioris odii malignitate maledicerent. § 5 Sed id. quod sibi maxime salutare est, sanctus iste etiam diapsalma interueniente congeminat, indefessse in nobis confessionis perseuerantiam oportere esse demonstrans. sequitur enim: uerumtamen deo subiecta est anima mea, quoniam ab ipso est patientia mea. quia ipse est deus meus et saluator meus, adiutor meus, non emigrabo. in deo salutare meum et gloria mea. deus auxilii mei, et spes mea in deo meo. inpellant quidem isti inclinatum parietem maceriamque iam quassam et, benedicente licet ore, corde maledicant, scit tamen subiectam animam", + "candidate_score": 0.60032, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_21_23", + "bdc_text": "reverenter , omnes symmystas , etc. et reliqui quoque salutasti . Salutabis reverenter omnes symmystas .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_819", + "psc_text": "ex pricipe m. 1 R earum P 17 qu corr. h m. 1 V umanae corr. m. 1 R salutia (tis in ras. 3) R 18 gaudium ett frequenter R eznltanit eras. R 19 in deo RE et laudabitur E inrst in raa. m. 3 R (rnpr. scr. m. 1 iurat sed postea eras.) 20 est om. R de (sic) R 91 letatur R quia ex quisa m. 1 V quisque VPTa quisq R quisquis e 22 inrauit P iurauerit T. scilicet regem Iesum, qui etiam deum super omnia, qui secundum Paulum testetur magni dei saluatoris aduentum, qui secundum Esaiam iurans in eum iurabit in deum uerum. obstructum enim est osloquentiuminiqua, quia praedicetorpraedicetur ex lege et ex prophetis atque ab apostolo in eo nos ante constitutionem mundi et elegisse pater et benediiisse doceatur et ipse nos coexcitauerit et conlocauerit a dextris dei in eselestibuscaelestibus, cum uidebunt eum in maiestate sua", + "candidate_score": 0.599534, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana", + "max_score": 0.687196, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_13_15", + "bdc_text": "ecclesiae nostrae prae significio , tuam , obsequuti sunt , libenter scholae in omnibus vestrae posthac , quam humanitatem orantes , ut ipsi memporis , posthac quoque tua opera et consilio adesse digna veneris . Librum , anonymum de authoritate verbi utcunque in linguam , ut in Germanis eorum , horis sanctissimis quem et per eundem Germanis communionem converti , ut de eo , quicquid visum fuerit , inspici enim , quas offero , ut scilicet cunque mea quid visum fuerit , libere statuas . Cupio , ut qualicem pontificios per eiusmodi prodesse simpliciorum et rudibus , qui in nobilem in modum demendantur ;", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_124", + "psc_text": "caeteris populis, vel religione vel invidia prodere nolebat, credituris per Dominum Gentibus ministra regis Ptolemaei potestate tanto ante proderentur. Itaque fieri potest ut sic illi interpretati sint, quemadmodum congruere Gentibus ille qui eos agebat, et qui unum os omnibus fecerat, Spiritus sanctus judicavit. Sed tamen, ut superius dixi, horum quoque interpretum qui verbis tenacius inhaeserunt, collatio non est inutilis ad explanandam saepe sententiam. Latini ergo, ut dicere coeperam, codices Veteris Testamenti, si necesse fuerit, graecorum auctoritate emendandi sunt, et eorum potissimum qui cum Septuaginta essent, ore uno interpretati esse perhibentur. Libros autem Novi Testamenti, si quid in latinis varietatibus titubat, graecis cedere oportere non dubium est, et maxime qui apud Ecclesias doctiores et diligentiores reperiuntur. CAPUT XVI.-- Ut translata signa intelligantur juvat tum linguarum notitia, tum rerum. 23. In translatis vero signis si qua forte ignota cogunt haerere lectorem, partim linguarum notitia, partim rerum, investiganda sunt. Aliquid enim ad similitudinem", + "candidate_score": 0.687196, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_14", + "bdc_text": "Librum , anonymum de authoritate verbi utcunque in linguam , ut in Germanis eorum , horis sanctissimis quem et per eundem Germanis communionem converti , ut de eo , quicquid visum fuerit , inspici enim , quas offero , ut scilicet cunque mea quid visum fuerit , libere statuas .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_83", + "psc_text": "caruerit, tunc et non diligimus quod non est diligendum, et recte vivendo id speramus, ut nullo modo spes nostra fallatur. Propterea de rebus continentibus fidem, quantum pro tempore satis esse arbitratus sum, dicere volui, quia in aliis voluminibus, sive per alios sive per nos multa jam dicta sunt. Modus itaque sit iste libri hujus. Caetera de signis, quantum Dominus dederit, disseremus. LIBER SECUNDUS. Jam de signis verbisque Scripturae sacrae sermonem instituit Augustinus, ostenditque hujus germanum sensum plerumque ideo non percipi, quia signa illa aut ignota sunt, aut ambigua. Quapropter prolato in primis divinorum Librorum canone, declarare pergit quarum potissimum linguarum peritia, quaenamve disciplinae ac scientiae conferant ad illam signorum ignorantiam removendam. Ubi data occasione de repudiandis superstitiosis artibus et doctrinis strictim, sed prounde disputat. Quemadmodum etiam animo comparatus is esse debeat, qui operam studio Scripturarum navaturus sit, declarat sub initium et ad finem libri. CAPUT PRIMUM.-- Signum quid et quotuplex.", + "candidate_score": 0.646149, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_14", + "bdc_text": "Librum , anonymum de authoritate verbi utcunque in linguam , ut in Germanis eorum , horis sanctissimis quem et per eundem Germanis communionem converti , ut de eo , quicquid visum fuerit , inspici enim , quas offero , ut scilicet cunque mea quid visum fuerit , libere statuas .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_186", + "psc_text": "et maxime in iis quae ad corporis sensus pertinentia, volvuntur temporibus, et continentur locis. 59. Sicut autem quidam de verbis omnibus et nominibus hebraeis, et syris, et aegyptiis, vel si qua alia lingua in Scripturis sanctis inveniri potest, quae in eis sine interpretatione sunt posita, fecerunt, ut ea separatim interpretarentur; et quod Eusebius fecit de temporum historia propter divinorum Librorum quaestiones, quae usum ejus flagitant: quod ergo hi fecerunt de his rebus, ut non sit necesse christiano in multis propter pauca laborare; sic video posse fieri, si quem eorum qui possunt, benignam sane operam fraternae utilitati delectet impendere, ut quoscumque terrarum locos, quaeve animalia vel herbas atque arbores sive lapides vel metalla incognita, speciesque quaslibet Scriptura commemorat, ea generatim digerens, sola exposita litteris mandet. Potest etiam de numeris fieri, ut eorum tantummodo numerorum exposita ratio conscribatur, quos divina Scriptura meminit. Quorum aliqua aut omnia forte jam facta sunt, sicut multa", + "candidate_score": 0.640069, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_6", + "bdc_text": "Scripseram ante hoc tempus Wirtebergensibus intermissionem dictum fuisse , quid contra Witebergenses vel publice loqueri vel etiam scriberent .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_422", + "psc_text": "2, 3) . Illa ergo cathedra, non eorum sed Moysi, cogebat eos bona dicere, etiam non bona facientes. Agebant ergo sua in vita sua; docere autem sua, cathedra illos non permittebat aliena. 60. Multis itaque prosunt dicendo quae non faciunt; sed longe pluribus prodessent faciendo quae dicunt. Abundant enim qui malae vitae suae defensionem ex ipsis suis praepositis et doctoribus quaerant, respondentes corde suo, aut etiam si ad hoc erumpunt, ore suo, atque dicentes: Quod mihi praecipis, cur ipse non facis? Ita fit ut eum non obedienter audiant, qui se ipse non audit, et Dei verbum quod eis praedicatur, simul cum ipso praedicatore contemnant. Denique Apostolus scribens ad Timotheum, cum dixisset, Nemo adolescentiam tuam contemnat; subjecit unde non contemneretur, atque ait: Sed forma esto fidelium in sermone, in conversatione, in dilectione, in fide, in castitate (I Tim. IV, 12) . CAPUT XXVIII.-- Veritati potius quam verbis studendum. Verbis contendere quid", + "candidate_score": 0.59188, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf030", + "work_id": "006_Lactantius_Divinarum-institutionum-liber-III", + "max_score": 0.687187, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_10_12", + "bdc_text": "spero tamen inter mihi optimos viros melius probatos multosque simplices et rudes veram sententiam hac ratione magis magisque confirmatos iri . Cogentur enim Saxones tandem eum librum , quem priorem scripto Germanico pollicentur , propugnandae orthodoxae quod ad me salutem in publicum proferre atque ita forsitan et quod vere sentiis ut liberius magisque intrepide literi , ut eo magis veritus elucescat et adversariorum factum dedico , quod identius , ideoque dei singulari consilio monus perveni , quotquam propositiones tuae , in ipsius electoris veritas , utcunque fuit . Triumphabit haud dubie tandem veritas , utcunque furiae Ienenses et Brentianae insaniant .", + "psc_chunk_id": "006_Lactantius_Divinarum-institutionum-liber-III_window_0", + "psc_text": "CAPUT PRIMUM. Veritatis collatio cum eloquentia; cur eam non sunt assecuti philosophi: de stylo simplici Scripturarum. Vellem mihi, quando veritas in obscuro latere adhuc existimatur, vel errore atque imperitia vulgi, variis et ineptis superstitionibus servientis, vel philosophis pravitate ingeniorum turbantibus eam potius quam illustrantibus, etsi non qualis in Marco Tullio fuit, quia praecipua et admirabilis fuit, aliquam tamen proximam eloquentiae contingere facultatem; ut quantum veritas vi sua propria valet, tantum ingenii quoque viribus nixa, exereret se aliquando, et discussis convictisque tam publicis, quam eorum, qui sapientes putantur erroribus, humano generi clarissimum lumen inferret. Quod quidem duabus ex causis fieri vellem: vel quod magis possent credere homines ornatae veritati, qui etiam mendacio credunt, capti orationis ornatu, lenocinioque verborum; vel certe, ut ipsi philosophi suis armis potissimum, quibus placere sibi et confidere solent, opprimerentur a nobis. Sed quoniam Deus hanc voluit rei esse naturam, ut simplex et nuda veritas esset luculentior, quia", + "candidate_score": 0.687187, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_10_12", + "bdc_text": "spero tamen inter mihi optimos viros melius probatos multosque simplices et rudes veram sententiam hac ratione magis magisque confirmatos iri . Cogentur enim Saxones tandem eum librum , quem priorem scripto Germanico pollicentur , propugnandae orthodoxae quod ad me salutem in publicum proferre atque ita forsitan et quod vere sentiis ut liberius magisque intrepide literi , ut eo magis veritus elucescat et adversariorum factum dedico , quod identius , ideoque dei singulari consilio monus perveni , quotquam propositiones tuae , in ipsius electoris veritas , utcunque fuit . Triumphabit haud dubie tandem veritas , utcunque furiae Ienenses et Brentianae insaniant .", + "psc_chunk_id": "006_Lactantius_Divinarum-institutionum-liber-III_window_2", + "psc_text": "majus quam ut possit meis viribus sustineri: quod tamen, etiamsi ego defecerim, Deo (cujus est hoc munus) adjuvante, veritas ipsa complebit. Etenim cum sciam maximos quoque oratores a causidicis mediocribus saepe victos, quod tanta est potentia veritatis, ut seipsam, quamvis in rebus exiguis, sua claritate defendat: cur hanc ego in maxima causa, ab ingeniosis quidem illis ac disertis viris, sed tamen falsa dicentibus, oppressum iri putem? ac non illa, si minus oratione nostra, quae de tenui fonte admodum exilis emanat, lumine tamen suo clara et illustris appareat? Nec si philosophi doctrina litterarum mirabiles extiterunt, ego etiam illis scientiam veri cognitionemque concesserim, quam nemo cogitando, aut disputando assequi potest. Ne que ego nunc reprehendo eorum studium, qui veritatem scire voluerunt, quia naturam hominis Deus veri adipiscendi cupientissimam fecit: sed id arguo, id revinco, quod honestam illorum et optimam voluntatem non sit secutus effectus; quia neque quid esset verum ipsum sciebant, neque", + "candidate_score": 0.675607, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf037", + "work_id": "058_Gennadius-Massiliensis_De-scriptoribus-ecclesiasticis", + "max_score": 0.687068, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_18", + "bdc_text": "Nostra scriptorum ecclesiasticorum utqui isosque improtos vixerit praefixi , operi .", + "psc_chunk_id": "058_Gennadius-Massiliensis_De-scriptoribus-ecclesiasticis_window_0", + "psc_text": "De scriptoribus ecclesiasticis HIERONYMUS noster litteris Graecis ac Latinis Romae apprime eruditus, presbyter quoque ibidem ordinatus est. Porro ad Bethleem oppidum juvenis advenit: ubi prudens animal ad praesepe Domini sese obtulit permansurum. Inter caetera operum suorum opuscula, usque ad Theodosii XIV imperii annum a beato Petro sumens exordium, usque in semetipsum de Viris illustribus scripsit. Innumeris praeterea libris apostolorum prophetarumque constructionibus editis, immobilem catholicae turrim Ecclesiae contra perfidorum jacula consummavit. Litteris quoque Hebraicis atque Chaldaicis ita edoctus, ut omnes Testamenti Veteris libros, ex Hebraeorum scilicet codicibus, verteret in Latinum. Danielem quoque prophetam Chaldaico stylo locutum, et Job justum Arabico, in Romanam linguam utrumque auctorem perfecta interpretatione mutaverit. Matthaei nihilominus Evangelium ex Hebraeo fecit esse Romanum. Namque mentis corporisque virginitatem et delictorum poenitentiam praedicans atque custodiens, solus omnium Romanorum omnes 16 prophetarum commentatus est libros. In sanctis praeterea librorum suorum prologis, ita se luculentissimum interpretem, et immensis epistolarum suarum voluminibus nervosum", + "candidate_score": 0.687068, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_18_20", + "bdc_text": "Nostra scriptorum ecclesiasticorum utqui isosque improtos vixerit praefixi , operi . Te rogo , voluptati simplicioribus scire , certiora asscribas . Est enim voluptanti implicioribus scire , quo quisque saeculo scripserit .", + "psc_chunk_id": "058_Gennadius-Massiliensis_De-scriptoribus-ecclesiasticis_window_0", + "psc_text": "De scriptoribus ecclesiasticis HIERONYMUS noster litteris Graecis ac Latinis Romae apprime eruditus, presbyter quoque ibidem ordinatus est. Porro ad Bethleem oppidum juvenis advenit: ubi prudens animal ad praesepe Domini sese obtulit permansurum. Inter caetera operum suorum opuscula, usque ad Theodosii XIV imperii annum a beato Petro sumens exordium, usque in semetipsum de Viris illustribus scripsit. Innumeris praeterea libris apostolorum prophetarumque constructionibus editis, immobilem catholicae turrim Ecclesiae contra perfidorum jacula consummavit. Litteris quoque Hebraicis atque Chaldaicis ita edoctus, ut omnes Testamenti Veteris libros, ex Hebraeorum scilicet codicibus, verteret in Latinum. Danielem quoque prophetam Chaldaico stylo locutum, et Job justum Arabico, in Romanam linguam utrumque auctorem perfecta interpretatione mutaverit. Matthaei nihilominus Evangelium ex Hebraeo fecit esse Romanum. Namque mentis corporisque virginitatem et delictorum poenitentiam praedicans atque custodiens, solus omnium Romanorum omnes 16 prophetarum commentatus est libros. In sanctis praeterea librorum suorum prologis, ita se luculentissimum interpretem, et immensis epistolarum suarum voluminibus nervosum", + "candidate_score": 0.680177, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_17_19", + "bdc_text": "quo in nosque tempore dixerintur . Nostra scriptorum ecclesiasticorum utqui isosque improtos vixerit praefixi , operi . Te rogo , voluptati simplicioribus scire , certiora asscribas .", + "psc_chunk_id": "058_Gennadius-Massiliensis_De-scriptoribus-ecclesiasticis_window_0", + "psc_text": "De scriptoribus ecclesiasticis HIERONYMUS noster litteris Graecis ac Latinis Romae apprime eruditus, presbyter quoque ibidem ordinatus est. Porro ad Bethleem oppidum juvenis advenit: ubi prudens animal ad praesepe Domini sese obtulit permansurum. Inter caetera operum suorum opuscula, usque ad Theodosii XIV imperii annum a beato Petro sumens exordium, usque in semetipsum de Viris illustribus scripsit. Innumeris praeterea libris apostolorum prophetarumque constructionibus editis, immobilem catholicae turrim Ecclesiae contra perfidorum jacula consummavit. Litteris quoque Hebraicis atque Chaldaicis ita edoctus, ut omnes Testamenti Veteris libros, ex Hebraeorum scilicet codicibus, verteret in Latinum. Danielem quoque prophetam Chaldaico stylo locutum, et Job justum Arabico, in Romanam linguam utrumque auctorem perfecta interpretatione mutaverit. Matthaei nihilominus Evangelium ex Hebraeo fecit esse Romanum. Namque mentis corporisque virginitatem et delictorum poenitentiam praedicans atque custodiens, solus omnium Romanorum omnes 16 prophetarum commentatus est libros. In sanctis praeterea librorum suorum prologis, ita se luculentissimum interpretem, et immensis epistolarum suarum voluminibus nervosum", + "candidate_score": 0.670001, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8824_sent_16_18", + "bdc_text": "nata et strophas in Isera . quo in nosque tempore dixerintur . Nostra scriptorum ecclesiasticorum utqui isosque improtos vixerit praefixi , operi .", + "psc_chunk_id": "058_Gennadius-Massiliensis_De-scriptoribus-ecclesiasticis_window_0", + "psc_text": "De scriptoribus ecclesiasticis HIERONYMUS noster litteris Graecis ac Latinis Romae apprime eruditus, presbyter quoque ibidem ordinatus est. Porro ad Bethleem oppidum juvenis advenit: ubi prudens animal ad praesepe Domini sese obtulit permansurum. Inter caetera operum suorum opuscula, usque ad Theodosii XIV imperii annum a beato Petro sumens exordium, usque in semetipsum de Viris illustribus scripsit. Innumeris praeterea libris apostolorum prophetarumque constructionibus editis, immobilem catholicae turrim Ecclesiae contra perfidorum jacula consummavit. Litteris quoque Hebraicis atque Chaldaicis ita edoctus, ut omnes Testamenti Veteris libros, ex Hebraeorum scilicet codicibus, verteret in Latinum. Danielem quoque prophetam Chaldaico stylo locutum, et Job justum Arabico, in Romanam linguam utrumque auctorem perfecta interpretatione mutaverit. Matthaei nihilominus Evangelium ex Hebraeo fecit esse Romanum. Namque mentis corporisque virginitatem et delictorum poenitentiam praedicans atque custodiens, solus omnium Romanorum omnes 16 prophetarum commentatus est libros. In sanctis praeterea librorum suorum prologis, ita se luculentissimum interpretem, et immensis epistolarum suarum voluminibus nervosum", + "candidate_score": 0.669302, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file